Χρυσή Αυγή για να

ξεβρωμίση ο τόπος.

Υπό +Αποστόλου Γάτσια
Νέα Μηχανιώνα 2013.

Πρόλογος.
Σε κάθε κράτος του πλανήτη, οι κωλομασσώνοι
ρούφηξαν τον ιδρώτα των λαών και χρεοκώπησαν
ΟΛΕΣ ανεξαίρετα τις χώρες, ιδιαίτερα την
δυστυχισμένη μας Ελλάδα. Ευθύνονται για κάθε
προστυχιά και για κάθε κακούργημα. Η συνωμοτική
απληστεία τους είναι εκείνο που τρέφει τα βαμπίργια
αυτά και η μέθοδός τους συνήθως είναι ο …
σοσιαλισμός.

Πράσινος σοσιαλισμός στην Ελλάδα, κόκκινος
σοσιαλισμός στην Αυστρία, ρόζ αλλού, γαλάζιος
ενίοτε και μαύρος, όλα τα χρώματα του Ουράνιου
Τόξου της Νέας Εποχής, σε όλα τα Έθνη που τα
διαλύουν με ηδονή. Στόχος; Το φαί, [= το
ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ] των παρασιτικών γουρουνιών αυτών,
κατά πρώτον και κατά δεύτερον η Νέα Τάξη που
ονειρεύονται, για την οποία θα πούμε παρακάτω.
Ξεκινώ μια μελέτη λοιπόν, πώς οι τσόγλανοι
ΔΡΟΥΝ σε κάθε χώρα στα σχετικά πρόσφατα χρόνια.

Κεφάλαιο 1

ο

Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζω τα λέσχια του
Καφέ Ντεμέλ ή ‘Λέσχη 45’ ή ‘The Red Lodge’ (την
Κόκκινη Στοά της Βιέννης). Πάμε.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1960 ο νεαρός
βουλευτής και γραμματέας του SPO (Αυστριακό
Σοσιαλιστικό Κόμμα), Leopold Gratz, συγκέντρωσε μια
ομάδα φίλων από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο Φοιτητών,
που όλοι τους ξεκίνησαν την καριέρα τους το 1945 (και

ως εκ τούτου έλαβαν το όνομα "Club 45"). Δεσμεύτηκαν
δια βίου με φιλία και αμοιβαία υποστήριξη άνευ όρων
στις προσωπικές σταδιοδρομίες τους. Στόχος τους ήταν
η πολιτική επιρροή, η πραγματική εξουσία, η επιτυχία,
και χρήματα. Μήπως αυτό φαίνεται συνηθισμένο;
Περίπου την ίδια εποχή, το 1969, ο περίεργος
εβραίος καγκελάριος Bruno Kreisky1 έστειλε τον
προστατευόμενό του Hannes Androsch (αργότερα έγινε
υπουργός Εξωτερικών) στο Πανεπιστήμιο του
Χάρβαρντ για έναν χρόνο. Εκεί πήρε μέρος στα
σεμινάρια του Χένρι Κίσινγκερ. Ο Androsch ήταν
ιδιαίτερα τακτικός στις διαλέξεις του Κίσινγκερ για την
«οργάνωση και άσκηση της εξουσίας». Αφού
επέστρεψε στην Αυστρία λοιπόν, ο Androsch ήξερε τι να
κάνη. Είπε σε κάποιους φίλους ότι θα πρέπει να
ξεκινήσουν μια ειδική μασονική οργάνωση εντός του
SPO. Μ’ αυτόν τον τρόπο μια μικρή ομάδα θα μπορούσε
σχετικά γρήγορα να ανέλθη στην κορυφή, αρχικά στο
Πρόκειται για τον γνωστό εβραιοσοσιαλιστή αυστριακό Καγγελάριο ο
οποίος κατηγόρησε επισήμως τον ομόφυλό του εβραίο σιωνιστή Βίζενταλ, τον…
διώκτη παγκοσμίως των Ναζί εγκληματιών πολέμου, αυτόν που συνέλαβε τον
Άϊχμαν, ότι υπήρξε λέει, ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ο ίδιος των ναζί! Δες: Nazi Agent? Did
Wiesenthal voluntarily work for his wartime oppressors? That's the accusation
leveled by Austrian Chancellor Bruno Kreisky, himself of Jewish ancestry and
leader for many years of his country's Socialist Party. During an interview with
foreign journalists in 1975, Kreisky charged Wiesenthal with using "Mafia methods,"
rejected his pretense of "moral authority," and suggested that he was an agent for the
German authorities…, Interview with foreign journalists in Vienna, Nov. 10, 1975.
Text published in: "War Wiesenthal ein Gestapo-Kollaborateur?," Profil (Vienna),
No. 47, Nov. 18, 1975, pp. 16, 22-23; Reprinted in: Robert H. Drechsler, Simon
Wiesenthal: Dokumentation (Vienna: 1982), pp. 215-218, 222-223; Quoted in part in
A. Levy, The Wiesenthal File (1994), p. 349, and in, S. Wiesenthal, Justice Not Vengeance (New York: 1989), pp. 7, 299. Kreisky was not alone in charging that
Wiesenthal had collaborated with the German Gestapo. Wim Van Leer, columnist
for the English-language daily Jerusalem Post, stated in May 1986 that a high-level
police official in Vienna, citing confidential police records, had told him during the
early 1960s that these and other charges against Wiesenthal were true. Source: J.
Bushinsky, "Nazi hunter sues over charges of links to Gestapo," Chicago Sun-Times,
Jan. 31, 1987. Άντε, σιγά – σιγά, να τα μαθαίνουμε!
1

εσωτερικό του κόμματος και στην συνέχεια σε ολόκληρη
την χώρα.
Ο τρίτος άνθρωπος της αρχικής τρόϊκας, ο
τυχοδιώκτης, έμπορος όπλων και Σοβιετικός πράκτορας
Udo Proksch, απεφάσισε να συνδυάση τα σχέδια των
δύο νεαρών σοσιαλιστικών λιονταριών σε μια ενιαία
οργάνωση και αντίληψη. Φυσικά, είχε και άλλα δικά του
σχέδια εκτός από αυτό.
Ο Proksch είχε φανταστεί μια ομάδα με σχέδια
εφάμιλλα εκείνων της ιταλικής μασονικής Στοάς P2, της
οποίας ο διοργανωτής και αργότερα κυβερνήτης, Licio
Τζέλι ήταν το πρότυπό του. Από τότε που το σκάνδαλο
της Ρ2 ξέσπασε μέσα στο 1981 και η μυστική
συνωμοσία έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό, απεκαλύφθη
ότι και το Club 45 σχετίζονταν με την Ρ2, και έτσι με τον
τίτλο ‘Τhe Red Lodge’, (Κόκκινη Στοά της Βιέννης),
ονομαζόταν η αντίστοιχη Αυστριακή P2. Υπήρξαν,
ωστόσο, και υπάρχουν σημαντικές διαφορές.
Η ιταλική Στοά P2 είχε τρεις χιλιάδες μέλη απ’ όλα
τα πολιτικά κόμματα, εκτός από κομμουνιστές. Η
αυστριακή ‘Λέσχη του 45’, είχε μόνο περί τα τριακόσια
μέλη, όλοι τους σοσιαλιστές, και "πολύ έντιμα και
αξιοσέβαστα πρόσωπα", σύμφωνα με τον αυστροεβραίο
Πρόεδρο Kreisky o οποίος θεωρείται από τα διεθνή
εβραιοπαπαγαλάκια ο ‘καλύτερος’ καγκελάριος που
υπήρξε ποτέ!2.
2

Δες: http://www.inews.gr/101/brouno-kraiski-o-kalyteros-kagkelarios.htm
Τετάρτη 12/01/2011 -Μπρούνο Κράισκι, ο «καλύτερος καγκελάριος». Πέρα από
ιστορικούς και αναλυτές, που θεωρούν τον ιστορικό καγκελάριο της Αυστρίας
Μπρούνο Κράισκι ως τη μεγαλύτερη πολιτική προσωπικότητα του 20ού αιώνα
στη χώρα του, τώρα και οι Αυστριακοί πολίτες, σε αντιπροσωπευτική δημοσκόπηση,
με την ευκαιρία της επικείμενης 100ής επέτειου από τη γέννησή του στις 22
Ιανουαρίου, δηλώνουν πως υπήρξε αναμφισβήτητα ο καλύτερος καγκελάριος
μεταπολεμικά. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, που διενεργήθηκε παναυστριακά τον
περασμένο Νοέμβριο και Δεκέμβριο ανάμεσα σε πολίτες ηλικίας άνω των 16 ετών, ο
Σοσιαλιστής καγκελάριος, με το πρωτοφανές στην Αυστρία "ρεκόρ" 13 χρόνων
παραμονής σε αυτοδύναμη κυβέρνησή του (1970-1983), υπήρξε, για ένα ποσοστό

Και πώς να μην είναι; Την ύπαρξή του το
σιωνιστικό Ισραήλ σχεδόν την χρωστάει σ’ αυτόν, αφού
ως εβραίος διατηρούσε άριστες σχέσεις με το
εβραιοκατασκευασθέν σοβιετικό καθεστώς το οποίο …
βοήθησε κατά κόρον τους εβραίους ειδικά στον Α’
Αραβοϊσραηλινό πόλεμο με ‘έμψυχο’ υλικό. Οι
59% των ερωτηθέντων, ο με απόσταση καλύτερος καγκελάριος μετά το 1945. Ως
δεύτερο καλύτερο καγκελάριο μεταπολεμικά, οι Αυστριακοί θεωρούν, σε ποσοστό
27%, τον Χριστιανοδημοκράτη Λέοπολντ Φιγκλ, που διετέλεσε αρχηγός της
αυστριακής κυβέρνησης το διάστημα 1945-1953. Στην τρίτη θέση της σχετικής
δημοσκόπησης, οι ερωτηθέντες, σε ποσοστό 24%, κατατάσσουν τον επίσης
Σοσιαλιστή καγκελάριο Καρλ Ρένερ, ο οποίος είχε κυβερνήσει μεταπολεμικά για
μικρό διάστημα, ως επικεφαλής της μεταβατικής κυβέρνησης μετά την
απελευθέρωση, από τον Απρίλιο μέχρι το Δεκέμβριο του 1945, ενώ υπήρξε αρχηγός
κυβερνήσεων προπολεμικά πριν την προσάρτηση της Αυστρίας στο ναζιστικό Τρίτο
Ράιχ το Μάρτιο του 1938. Στην τέταρτη θέση βρίσκεται επίσης ένας προκάτοχος του
Μπρούνο Κράισκι στην καγκελαρία, ο Χριστιανο-δημοκράτης Γιούλιους Ράαμπ
(1953-1961) με 23%, και ακολουθεί στην πέμπτη θέση με ποσοστό 17%, ως πρώτος
από τους διαδόχους του Κράισκι, ο Σοσιαλδημοκράτης Φραντς Βρανίτσκι,
καγκελάριος μεταξύ 1986 και 1997. Για το γιορτασμό των 100 χρόνων από τη
γέννηση του Μπρούνο Κράισκι, ο οποίος είχε αποβιώσει στις 29 Ιουλίου του 1990,
ετοιμάζεται σειρά πολιτικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, με κορυφαία εκείνη στις
21 Ιανουαρίου στα παλιά χειμερινά ανάκτορα Χόφμπουργκ στη Βιέννη, στην οποία
κεντρικός ομιλητής θα είναι ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας, και στενός φίλος
του, Φελίπε Γκονζάλες. Οι εκδηλώσεις για τον Μπρούνο Κράισκι επισκιάζονται από
τον πρόσφατο απροσδόκητο θάνατο του γιού του, γνωστού κοινωνιολόγου και
ακτιβιστή Πέτερ Κράισκι, σε ηλικία 66 χρόνων από ανακοπή καρδιάς, ο οποίος
κηδεύεται την ερχόμενη Τρίτη 18 Ιανουαρίου. Από τους σύγχρονους ιστορικούς, ο
Μπρούνο Κράισκι θεωρείται ο πολιτικός αναμορφωτής, ο οποίος, με τη βούλησή του
για αλλαγή και πρόοδο, με την πίστη του στη δημοκρατία, στην κοινωνική ισότητα
και στην ειρήνη, ανέδειξε την Αυστρία σε υπόδειγμα κοινωνικού συστήματος,
ανθούσας οικονομίας, δυναμικής πνευματικής και πολιτιστικής ζωής, αλλά
συγχρόνως και σε τόπο διεθνούς συνάντησης, διαλόγου και συνεννόησης. Ο
Μπρούνο Κράισκι --του οποίου είναι γνωστοί οι αγώνες κατά της επτάχρονης
δικτατορίας στην Ελλάδα, τόσο ως καγκελάριου όσο και από το βήμα της
Σοσιαλιστικής Διεθνούς της οποίας διετέλεσε για πολλά χρόνια αντιπρόεδρος-υπήρξε για 26 χρόνια μέλος αυστριακών κυβερνήσεων και για 13 χρόνια αρχηγός
αυτοδύναμης κυβέρνησης, δύο μοναδικά "ρεκόρ" στην ιστορία της Αυστρίας. Τα
δεκατρία χρόνια της καγκελαρίας Κράισκι (από το 1970 μέχρι το 1983, όταν ο ίδιος
παραιτήθηκε για λόγους υγείας) σημάδεψαν την Αυστρία με μια σειρά
μεταρρυθμίσεων, πολλές από τις οποίες υπήρξαν καινοτομίες για την Ευρώπη και
αποτέλεσαν αργότερα πρότυπα για άλλες χώρες. Στο εξωτερικό ο Μπρούνο Κράισκι
θεωρείτο πάντα ως ο σημαντικότερος μεταπολεμικά πολιτικός στην Αυστρία, με
διεθνή ακτινοβολία, ενώ τεράστιας εκτίμησης έχαιραν η γνώμη του και οι αγώνες του
για την ύφεση και την ειρήνη, τη συνεννόηση Βορρά-Νότου, Ανατολής και Δύσης,
αλλά και για τη δικαίωση των Παλαιστινίων, που και σήμερα ακόμη τον

σοβιετοεβραίοι (κατάλληλοι ως ‘τροφή για τα κανόνια’)
ως γνωστόν, ήταν οι μόνοι στούς οποίους επετράπη η
έξοδος από το σιδηρούν παραπέτασμα μέσω ΑΥΣΤΡΙΑΣ
με την βοήθεια του εβραίου ΚΡΑΙΣΚΥ. Να γυρίσουμε
όμως στο Κλάμπ 45.

Η ‘Λέσχη 45’ επίσης, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη
με το γνωστό ‘Demel Cafe’ στη Βιέννη. Τον Απρίλιο
του 1972 ο Udo Proksch μάλιστα, απέκτησε μέσω
πληρεξουσίου το παλιό καφενείο. Όλοι οι παλιοί πελάτες
έφυγαν, όταν το σέρβις χειροτέρεψε και οι τιμές
ανέβηκαν. Για πολλούς παλιούς πελάτες το όριο αντοχής
για να αποχωρήσουν, επιτεύχθηκε όταν οι νέοι
ιδιοκτήτες γιόρτασαν την επέτειο της Οκτωβριανής
Επανάστασης στη Ρωσία, και το κάψιμο των Χειμερινών
Ανακτόρων, με πορτρέτα του Λένιν από πάστα
αμυγδάλου (!).
Αντί της παλιάς αριστοκρατικής πελατείας
συγκεντρώθηκαν εκεί τότε, οι κορυφαίοι του αυστριακού
Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, όπως: ο Leopold Gratz,
ο Helmut Zilk, ο Hannes Androsch, ο Erwin LANC, ο
Franz Vranitzky, ο Fred Sinowatz, κι ο Karl "Charly"
Blecha. Ο Καγκελάριος Bruno Kreisky έκοψε την
θεωρούν ως το μεγαλύτερο φίλο τους.

κορδέλα
βεβαίως3,
στον
εγκαινιασμό
της
επαναλειτουργίας,
μετά
την
ανανέωση,
που
ανελάμβαναν το καφενείο οι νέοι ιδιοκτήτες.
Για πολλά χρόνια μέσα σ’ αυτό το club, ανθούσε
κρυφά η λειτουργία της λεγόμενης Κόκκινης Στοάς
("Red Lodge"). Στις καμουφλαρισμένες συνεδριάσεις
τους οι συνωμότες του Cafe Demel, προστατεύονταν
από κάθε δημοκρατικό έλεγχο, κι έτσι το μασσωναργιό
του ‘κόκκινου καφέ’ αφού έλαβε άριστα στην
συνωμοτικότητα, συνεχώς επέκτεινε τις κατακτήσεις
του.
Γενικώς, όπου επεκράτησαν ‘σοσιαληστές’, η
βρωμιά, έπιασε, όπως λέμε πάτο. Πρώτα, καπελώνουν
3

Πολλοί ‘ηρωοποιούν’ (;) τον περίεργο αυτόν εβραίο με ηλίθιους τρόπους.
Ενώ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ για ΛΟΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ ο ίδιος, το 1983, δές προηγούμενη
σημείωση, ο ημέτερος Διακογιάννης, τον βάζει να παραιτείται λέει, από …ευθιξεία!
Δές: ‘Ό σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Αυστρίας Κράισκυ παραιτήθηκε,
διότι το κόμμα του έχασε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές 4 έδρες’ (!;)
ΚΥΡΙΑΚΟΥ Ι. ΔΙΑΚΟΓΙΑΝΝΗ, Οι φονιάδες της Δημοκρατίας ΕΚΔ.
ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, σελ. 114. Και κάτι ακόμα χειρότερο. Στην Αυστριακή καγκελαρία,
τον εβραίο Κράϊσκυ, διεδέχθη ένας άλλος μπάσταρδος, ο ομόφυλός του Βάλντχάϊμ
που μαζί με τον Μάξ Μέρτεν κτλ, έφαγαν 60.000 θεσσαλονικείς εβραίους στην
κατοχή, καθότι υπηρετούσε στα ες-ές! Τούτος ο …εβραιοναζιστής τσόγλανος έγινε
και ΓΓ του ΟΗΕ! Στον θόρυβο που ξεσηκώθηκε, όταν έγινε και …καγκελάριος στην
Αυστρία, δέστε πώς αντέδρασε στους κατηγόρους του ο εβραίος Κράϊσκυ, σύμφωνα
με την Βικυπαίδεια: Ο Βαλντχάιμ … το 1971, εκλέγεται Γενικός Γραμματέας του
ΟΗΕ, διαδεχόμενος τον Ου Θαντ. Στη θέση αυτή επανεκλέγεται, παρά τις
αντιρρήσεις που είχαν ήδη αρχίσει να προβάλλονται, και παραμένει μέχρι το 1986,
οπότε και κερδίζει τις προεδρικές εκλογές στη χώρα του. Λίγο αργότερα ο
δημοσιογράφος Άλφρεντ Βορμ (Alfred Worm) του αυστριακού περιοδικού "Profil"
αποκαλύπτει ότι ο Βαλντχάιμ είχε υπηρετήσει στη Θεσσαλονίκη την περίοδο
1942-43 και γνώριζε τις πράξεις αντιποίνων στις οποίες προέβαινε η Βέρμαχτ για
να καταπνίξει τη δράση των Ελλήνων ανταρτών. Το Διεθνές Ιουδαϊκό Συνέδριο
τον θεωρεί εγκληματία πολέμου, πράγμα που τον αναγκάζει να χαρακτηρίσει όλο το
θόρυβο που είχε ξεσπάσει ως "κακόβουλη και ανυπόστατη πράξη". Ο πρώην
καγκελάριος της Αυστρίας Μπρούνο Κράισκι δηλώνει σχετικά: "Δεν θα μας
υποδείξει κανείς ποιον θα εκλέξουμε πρόεδρο στη χώρα μας". Ο γνωστός διώκτης
των Ναζί Σίμον Βίζενταλ συγκροτεί μια Διεθνή Επιτροπή Ιστορικών η οποία, ύστερα
από έρευνες, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι "ο Βαλντχάιμ δεν ήταν αναμεμιγμένος
σε εγκλήματα πολέμου και, αν ορισμένα από αυτά υπέπεσαν στην αντίληψή του
στα πλαίσια των καθηκόντων του, δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει κατ' αυτών".
Ο Βαλντχάιμ παρέμεινε Πρόεδρος της Αυστρίας ως το 1992… Πέθανε το 2007 από
καρδιακή προσβολή.

την μασσωνία και ύστερα παραλύουν τους θεσμούς της
χώρας, Εκκλησία,
Δικαιοσύνη,
Στρατό κ.ο.κ.
Σακατεύουν τις υγειείς παραγωγικές δυνάμεις και
γιγαντώνουν το πολυπλόκαμο τέρας των Τραπεζών και
του δανεισμού. Εκμηδενίζουν συνάμα κάθε πατριωτική
φωνή σε κάθε Έθνος. Ένας εμετικός φιλοσιωνισμός και
βδελυρός αμοραλισμός, ακολουθεί κι όλος ο λαός
εξαχρειούται, όρα την κατάντια της σημερινής Ελλάδας
κι όχι μόνον…
Όπως και στην Ιταλία κάτω από την βρώμικη P2,
ανθούσε ένα κράτος εν κράτει, έτσι κι εδώ μια απ’ τα
ίδια αρχίδια, δυσοσμία, σύντομα ανεδύθη4.
Για να μην ξεχνιόμαστε, δυό λόγια για τους μπάσταρδους της Π-2.
ΙΟΥΝΙΟΣ 1982. Γέφυρα Μπλακφράιαρς, στο Λονδίνο ένας άντρας βρίσκεται
κρεμασμένος από την σκαλωσιά μιας αποβάθρας. Στις τσέπες του υπάρχουν τούβλα..
Ο νεκρός είναι ο Ρομπέρτο Κάλβι, ιταλός τραπεζίτης του οποίου το όνομα είχε
συνδεθεί μερικές ημέρες πριν από τον θάνατό του με μία από τις μεγαλύτερες
χρεοκοπίες όλων των εποχών. Ο Κάλβι ήταν πρόεδρος της τράπεζας Banco
Ambrosiano, της πιο σπουδαίας ιδιωτικής τράπεζας της Ιταλίας. Η συνεργασία της
Banco Ambrosiano με το Βατικανό έχει δώσει στο Κάλβι το προσωνύμιο ο
Τραπεζίτης του Θεού. Οι βρετανοί ιατροδικαστές που εξετάζουν το πτώμα
δηλώνουν ότι δεν προκύπτει καμία υποψία εγκληματικής ενέργειας και ότι επρόκειτο
για αυτοκτονία. Το ίδιο ανακοινώνει λίγες ημέρες αργότερα και η Σκότλαντ Γιαρντ Ο
υπεύθυνος της έρευνας Μπάρι Τάρμπαν δηλώνει «κανένα από τα στοιχεία που
συλλέξαμε δεν μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Κάλβι δολοφονήθηκε». Ο Κάλβι
είχε αρκετούς λόγους να αυτοκτονήσει Οδήγησε τη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα της
Ιταλίας εκείνη την εποχή την Banco Ambrosiano σε χρεοκοπία και κλείσιμο αφού τα
χρέη της είχαν φθάσει στο αστρονομικό ποσό των 1,3 δις δολαρίων.. Η καταδίωξη
από την Ιταλική δικαιοσύνη τον εξανάγκασε να διαφύγει στο Λονδίνο Λίγες ημέρες
αργότερα αυτοκτονεί και η γραμματέας του Κάλβι πηδώντας από το παράθυρο του
γραφείου της. Αφήνει πίσω της ένα σημείωμα που γράφει «Ας είναι καταραμένος ο
Κάλβι για τη ζημιά που προκάλεσε στην τράπεζα και στους εργαζομένους της».
Η οικογένεια του Κάλβι μετά την ετυμηγορία των Βρετανικών αρχών χάνει την
ασφάλεια ζωής του Κάλβι και προσλαμβάνει τον διάσημο Βρετανό δικηγόρο Τζορτζ
Κάρμαν με εντολή να φέρει στο φως (αν υπάρχουν) οικονομικές και πολιτικές
παραμέτρους που πιθανόν να είχαν αγνοηθεί από την αστυνομία και οι οποίες θα
συνηγορούσαν στην εκδοχή της δολοφονίας. Την ίδια εποχή η Ιταλική δικαιοσύνη
ερευνούσε το σκάνδαλο της Μασονικής Στοάς Π2 (Προπαγάνδα 2). Σύμφωνα με το
κατηγορητήριο τα περίπου 2.000 μέλη (πολιτικοί, ανώτατοι κρατικοί δικαστικοί και
στρατιωτικοί αξιωματούχοι, επιχειρηματίες κλπ) αυτής της μασονικής στοάς
λειτουργώντας σαν παρακυβέρνηση σχεδίαζαν πραξικόπημα ενώ βαρύνονταν με
τρομοκρατικές ενέργειες σαν αυτή της βομβιστικής επίθεσης στον
σιδηροδρομικό σταθμό της Μπολώνια το 1980. Χαρακτηριστικά μπορεί να
αναφερθεί ότι η έρευνα για αυτό το σκάνδαλο οδήγησε στην πτώση την τότε
4

Υπήρξε λοιπόν μια περίοδος κατά την οποία, η
Αυστρία ουσιαστικά είχε αποκλειστεί, από κάθε τι
άλλο πωλητικό μόρφωμα, κατεχόμενη ουσιαστικά
από τα καθάρματα της ‘Λέσχης 45’, τους κόκκινους
εβραιο-μασσώνους του Cafe Demel.
κυβέρνηση του χριστιανοδημοκράτη Φορλάνι ενώ ακόμα επηρεάζει την Ιταλική
πολιτική ζωή αφού ο νυν Ιταλός Πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι
καταδικάστηκε από Ιταλικό Δικαστήριο το 1990 για ψευδορκία επειδή αρνήθηκε ότι
ήταν μέλος της Μασονικής Στοάς Π2 παρ’ ότι υπήρχαν αδιάψευστα πειστήρια
συμμετοχής του. Μέγας διδάσκαλος της Μασονικής Στοάς ήταν ο Λίτσιο Τζέλι
χρηματιστής ο οποίος είχε πολεμήσει στο πλευρό του Φράνκο στον Ισπανικό εμφύλιο
πόλεμο με τον στρατό του Μουσολίνι στον Ελληνό-Ιταλικό πόλεμο στην Αλβανία
ενώ στην συνέχεια υπηρέτησε στις Ιταλικές δυνάμεις κατοχής στην Ελλάδα.
Ακολούθησε τον Μουσολίνι στην περιπέτεια της Β.Ιταλίας που τελείωσε με την
εκτέλεση από Ιταλούς παρτιζάνους του Ιταλού Δικτάτορα Διαφεύγει τότε στην
Αργεντινή και για μερικά χρόνια είναι οικονομικός σύμβουλος του Περόν. Ο
αρχιμασόνος φασίστας Τζέλι συνεχίζει να ταλαιπωρεί για αρκετά χρόνια μετά την
αποκάλυψη της παρακρατικής δραστηριότητας της Μασονικής Στοάς Π2 την διεθνή
δημοκρατική κοινή γνώμη αφού η Σουηδική Αστυνομία ερευνά την πιθανή
συμμετοχή του στην οργάνωση της δολοφονίας του Σουηδού Πρωθυπουργού
Ο.Πάλμε. Η αποκάλυψη από την Ιταλική δικαιοσύνη των στενών πολιτικών και
οικονομικών σχέσεων της Μασονικής Στοάς Π2 με την Banco Ambrosiano αλλά και
των στενών σχέσεων Τζέλι-Κάλβι προσθέτει τότε νέα στοιχεία στην διερεύνηση του
θανάτου του τραπεζίτη του θεού ενώ οι μετέπειτα μαρτυρίες των συλληφθέντων για
συμμετοχή σε αυτήν την υπόθεση αλλά και άλλες υποθέσεις αρχι-μαφιόζων
εξαναγκάζουν την Ιταλική δικαιοσύνη στην απαγγελία κατηγορίας εναντίον
τεσσάρων μελών της μαφίας για την δολοφονία του Κάλβι. Ο πρώτος από αυτούς
μεγαλο εργολάβος οικοδομών από την Σαρδηνία ονομάζεται Φλάβιο Καρμπόνι
βοήθησε τον Κάλβι να διαφύγει στο Λονδίνο. Στο Λονδίνο τον Κάλβι παρέλαβαν
ένας συνεργάτης του Καρμπόνι ο Σιλβάνο Βιτόρ και ο Φραντσέσκο ντι Κάρλο. Ο
πρώτος έχει καταδικαστεί πολλές φορές για λαθρεμπόριο καφέ και ο δεύτερος είναι
καταχωρημένος στα αρχεία της Ιταλικής εγκληματολογικής υπηρεσίας με το
προσωνύμιο Φράνκι ο στραγγαλιστής. Στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι ο
Φραντσέσκο ντι Κάρλο είναι ηθικός αυτουργός της δολοφονίας Κάλβι την οποία
εκτελεί σαν φυσικός αυτουργός το δεξί του χέρι ο Βιντσένζο Κασίλο ο οποίος όμως
έχει ήδη σκοτωθεί από βόμβα που είχε τοποθετηθεί στο αυτοκίνητο του ένα περίπου
χρόνο μετά τον θάνατο του Κάλβι. Στην πορεία της δίκης για την δολοφονία το
Κάλβι έρχονται στο φως ανατριχιαστικά στοιχεία για τις σχέσεις Κάλβι- ΜαφίαςΒατικανού. Αφού οι κατηγορούμενοι μαφιόζοι μαρτυρούν λεπτομέρειες της
εγκληματικής τους δραστηριότητας για να ελαφρύνουν την θέση τους. Στοιχεία που
εξαναγκάζουν την Ιταλική Δικαιοσύνη να συντάξει και να απευθύνει κατηγορητήριο
στον αρχιεπίσκοπο Πολ Κάσιμιρ Μαρσίνκους ο οποίος υπηρετεί την Αγία Έδρα σαν
επικεφαλής της Τράπεζας του Βατικανού του περιώνυμου Ινστιτούτο Θρησκευτικού
Έργου. Ο αρχιεπίσκοπος κατηγορείται με αδιάσειστά στοιχεία για συμμετοχή στην
απάτη που οδήγησε στην χρεοκοπία την Banco Ambrosiano .Το Βατικανό για να

Υπήρξε επίσης μια εποχή που κανείς δεν θα
μπορούσε να είναι ένα μέλος της αυστριακής
κυβέρνησης, χωρίς να είναι κωλομασσώνος
(Freemason αγγλιστί,). Μόνο εξέχοντες ‘σοσιαλιστές’
λοιπόν, μεταξύ των ετών 1974 και 1989 έφθαναν σε
κυβερνητικούς θώκους εξουσίας μέσω της συμμετοχής
τους στην Κόκκινη Στοά «Red Lodge», και
δειγματοληπτικά, μπορούν να αναφερθούν: πρώτα, ο
Franz Vranitzky (έγινε καγκελάριος που του’δωσε και
κατάλαβε σε εβραιολατρεία, αλλά και …
ελληνολατρεία! Δές: TROKTIKO “Ερωτευμένος με την
Κρήτη ο τέως καγκελάριος της Αυστρίας”
Δημοσιεύτηκε στις 05/ 10 /2012).

Εικών του φιλέλληνα (;) –μένει λέει 9 μήνες κάθε χρόνο στην
Κρήτη… Φράντς Βρανίτσκυ από το διαδίκτυο με σχόλια
ακατάλληλα… I fell in love… Franz Vranitzky!... Show more!...
καταλαγιάσει τον θόρυβο από την εμπλοκή του στο σκάνδαλο αναγκάζεται να
αποζημιώσει μερικά από τα θύματα της χρεοκοπημένης τράπεζας με το ποσό των 250
εκατ. δολαρίων.. Εν τέλει το 1993 ο αρχιεπίσκοπος καταδικάζεται σε πολυετή
φυλάκιση αλλά αποφυλακίζεται μετά από 5 χρόνια το 1998 με άλλη απόφαση του
Ανωτάτου Ιταλικού Δικαστηρίου το οποίο αναγνωρίζει ότι ο αρχιεπίσκοπος
υπάγονταν στο ειδικό καθεστώς της Αγίας Έδρας και δεν έπρεπε να συλληφθεί.

πάντως, πολυαγαπημένου και βραβευμένου (!) από τους εβραίους, από
τον πιο σκοτεινό οργανισμό των σιωνιστών, την Μπνάϊ Μπρίτ, δές: Η
Μπένε Μπερίτ είναι … το «Μάτι» του Ισραήλ στον κόσμο. Κάτι σαν
εβραϊκός Παντεπόπτης Οφθαλμός! Για δείτε ποιους πολιτικούς του
κόσμου έχει κατά καιρούς βραβεύσει, για να καταλάβετε και τον ρόλο
τους. Μεταξύ άλλων τους Ισραηλινούς Δαβίδ Μπεν Γκουριόν και
Γκόλντα Μέιρ, τους Αμερικανούς σιωνιστές Χάρι Τρούμαν, Τζέραλντ
Φορντ, Ντουάιτ Αιζενχάουερ και Τζορτζ Μπους (τον πατέρα), τον
Αυστριακό Φραντς Βρανίτσκι και τον Αυστραλό Τζον Χάουαρντ...
«Ωραία πράγματα»!

Ακολουθεί ο Fred Sinowatz (επίσης έγινε
καγκελάριος), -να και μια αναμνηστική του, όπως λέμε,
πάρτε
να
’χετε,
αρχισοσιαλολήσταρχους,
πορνοφαυλεπίφαυλους, πάρ’ τον έναν, βάρ’ τον άλλον.
Για τσόγλανους πρόκειται τύπου Στρώς Κοέν, να την
πέφτουν σε φουκαργιάρες καμαργιέρες ξενοδοχείων, να
βιάζουν πιτσιρίκια ή προϊόντα λευκής σαρκός,
κωλόγεροι του κερατά, όπως το εν λόγω καθήκι που τα
τίναξε κοντά στα 90 (γεννήθηκε το 1929 – τα τίναξε το
2008) και πουτάνιζε ακόμα, σαν τον ημέτερο
τσογλαναρά Άντριους Παπάντριους… Μην έχετε
αμφιβολία ότι κι αυτούς τους τίγκαραν από βραβεία οι
εβραίοι. Βαρούμ νήχτ;

Το αστέρι που ακολουθεί είναι ο Hannes Androsch
(και τούτος, έγινε αντιπρόεδρος- καγκελάριος).

Επειδή ο ίδιος μου φάνηκε πολύ σκατόφατσος,
έβαλα μια σχετιζόμενή του ώστε άμα την συναντήση
κανένας να την ρωτήση να του πή για δαύτον. Κάτι για
σκαντάλ λέει, ονόματα δεν λέμε, σπίτια δεν χαλάμε.
Άλλα λέσχια: ο Leopold Gratz, ο Karl Blecha, ο Heinz
Fischer, ο Helmut Zilk, ο Karl Sekanina, ο Gunther
Haiden, ο Herbert Salcher, ο Franz Kreuzer, ο Willibald
Paar, ο Gerhard Weissenberg, ο Karl Lausecker, ο Ernst
Eugen Veselsky, ο Karl Lutgendorf, κι ο Erwin Lane κτλ
κτλ.

Οι πιο ισχυροί μπάσταρδοι στους οικονομικούς
κύκλους της Αυστρίας ήταν, φυσικά, μια απ’ τα ίδια, οι
συνδαιτημόνες του κόκκινου μασσωναργιού στο Ντεμέλ
cafe, όπως: ο Walter Flottl (ιδιοκτήτης της τράπεζας
BAWAG), ο Karl Vak (Zentralsparkasse der Gemeinde
Wien), ο Hannes Androsch (Creditanstalt), ο Helmut
Kienzl (της ‘Εθνικής’ Nationalbank), ο Theodor Mellich
(Girozentrale), ο Otto Binder κι ο Erich Gottlicher
(Ασφάλειες, Wiener Städtische Versicherung), κι
ακολουθούσαν, στελέχη από τις ‘εθνικοποιημένες’
επιχειρήσεις,
όπως
ο
Walter
Fremuth
(Verbundgesellschaft), ο Kurt Meszaros (OMV), ο
Heribert Apfalter (VOEST), κι ο Johann Buchner
(Chemie Linz).
Υπήρξαν μεταξύ τους και τα αναμενόμενα
παπάργια, οι ηγέτες των μέσων μαζικής ενημέρωσης,
(λέγε: αποβλάκωσης), όπως στο Kronen-Zeitung, ο
αρχισυντάκτης Friedrich Δράκος και στο ORF
(Αυστριακή Εθνική Τηλεόραση) ο Teddy Podgorski, ο
πρόεδρος, καθώς κι ο αρχηγός της … αστυνομίας της
Βιέννης, (πολύ χρήσιμος πάντα), ο Karl Reidinger.

Εικών. Ο εν λόγω Ούντο Πρόξ με τις… γυναίκες του, χούϊ όλων
των ξεφτιλισμένων ‘σοσιαληστών’, η βλακώδης πορνεία, βλέπε τον
αλήτη Παπανδρέου εν Ελλάδι με το πουταναργιό που μάζευε τριγύρω

του και καυχιόταν ότι είχε πηδήξει όλες τις …γυναίκες των
ξεφτιλισμένων ‘υπουργών’ του! Ο Udo Proksch λοιπόν, mit seinen
Frauen. Udo Proksch - Out of Control (εκτός ελέγχου!; Ab 12.3.2010
im Kino. [Τον κάναν και φίλμ τον αλήτη]. Ein Film von Robert
Dornhelm.

Ο έξυπνος ιδιοκτήτης του Cafe Demel λοιπόν, ο
Udo Proksch ήξερε πώς να χρησιμοποιήση αυτό το
παράξενο «κόκκινο», Ελευθεροτεκτονικό κλάμπ, για
δικούς του σκοπούς, και δεν ήταν ο μόνος. Μπορεί να
αποδειχθεί ότι όλες οι μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς
στην Αυστρία από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 μέχρι
τα μέσα της δεκαετίας του 1980 είχαν προγραμματιστεί
και συντονιστεί σε κάποιο από τα σαλόνια του εν λόγω
καφενείου, όπως αναφέρει ο Hans Pretterebner, (στην
αποκαλυπτική του μελέτη "Der Fall Lucona: OstSpionage, Korruption und Mord im Dunstkreis der
Regierungsspitze", Βιέννη, 1989, σ.. 84).
Πόσοι ξέρουν άραγε ότι η πιο σατανική οργάνωση
που ιδρύθηκε στον Πλανήτη μας από καταβολής
κόσμου, η Σιωνιστική Μπνάϊ Μπρίτ, ΑΚΡΙΒΩΣ, όπως το
κλάμπ 45, ΙΔΡΥΘΗΚΕ μέσα σε …ένα καφενείο;
Μπάς και είναι το καφενείο ιδεώδες μέρος να
κρύβουν καθήκια τις δραστηριότητές τους; Ιδού: «… Η
πιο σκοτεινή και επικίνδυνη μασονική «οργάνωση» είναι
αυτή που λέγεται Μπένε Μπερίτ (B’ναι B’ρητ). Είναι
μια μασονική Υπερστοά, όπου και μπαίνουνε μέσα
ΜΟΝΟ Εβραίοι το Γένος!
Θεωρείται από τους ίδιους τους Οβριούς σαν «η πιο
παλιά εβραϊκή κοινωνική οργάνωση στον κόσμο».
Ιδρύθηκε στις 13 (το... αγαπημένο νούμερο των
Εβραίων)! Οκτωβρίου 1843 στην Νέα Υόρκη. (Πού
αλλού; είναι η μεγαλύτερη εβραϊκή πόλη στον κόσμο!)
από Εβραίους μετανάστες της Κεντρικής Ευρώπης. Την
ιδρύσανε μέσα σε ένα ζαχαροπλαστείο-καφετέρια

όπως θα λέγαμε σήμερα ιδιοκτησίας του Ααρών
Σινσχάιμερ. Αρχηγός τους και θεωρούμενος σαν ιδρυτής
της ο Γερμανοεβραίος Χένρι Τζόουνς.
Σε καφενείο λοιπόν ιδρύθηκε η πιο σκοτεινή
οργάνωση του κόσμου, αν και ποτέ δεν θα δεχόμουνα
εγώ προσωπικά «καφέ» από τέτοια άτομα (για να λέμε
και κανένα εβραίϊκο αστειάκι!)...5. Πολύ ενδιαφέρον ότι
στο καταστατικό της λένε πως δέχονται στις τάξεις τους
ΟΧΙ απλά Εβραίους στο θρήσκευμα, αλλά ΜΟΝΟ
Εβραίους στην καταγωγή (που σύμφωνα με τους
νόμους τους σημαίνει η μάνα να είναι Εβραία)6!
Έτσι, φαίνεται φυσικό ότι η Λέσχη 45 επίσης ήταν
το ιδανικό κέντρο για παράνομο εμπόριο όπλων, αν και ο
Proksch …διέψευσε λέει «κατηγορηματικά» ότι έχει η
συμμορία τους ‘τίποτα να κάνει με αυτό’. Ήδη όμως από
την 1η Ιουνίου 1976 υπάρχει ένα έγγραφο (Αρ. 84Verschl-Hbesch A/76) της Heeres-Beschaffungsamt
(αυστριακή υπηρεσία που ασχολείται με προμηθευτές
αμυντικών όπλων), όπου παρατίθενται περισσότερα από
Καθόλου στειάκι! Ένας πρωϊνός καφές ρύθμιζε τα πάντα στην Ελλάδα
επί Φασισμού και όχι μόνον. Ένας πρωϊνός καφές στο ξενοδοχείο Μ. Βρεττανία, δες:
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=3701, Κωδικός "Ησίοδος", ‘…πίσω ή δίπλα
από τους θεσμούς λειτουργούν κάποια παράκεντρα εξουσίας που δίνουν
κατευθυντήριες γραμμές. Κάποια άτυπα επιτελικά γραφεία ενσκήπτουν και
σχεδιάζουν προσεκτικά τι μέλλει γενέσθαι. Κάθε μέρα σερβίρεται ένας πρωινός
καφές και το επιτελείο καθορίζει τη γραμμή και αναθέτει στον καθένα εξαρτώμενο τι
θα κάνει, τι θα πει, πώς θα ενεργήσει. Ο πρωινός καφές ουσιαστικά είναι μια
κονσόλα όπου με επιδεξιότητα σκηνοθετείται το καθημερινό έργο που παίζεται στην
Ελλάδα. Αυτό δεν γίνεται μόνο στα τελευταία χρόνια. Ακόμη και όταν δεν είχε μπει
στη ζωή μας η τηλεόραση, ούτε καν ο κινηματογράφος, πάλι κάποιο σκοτεινό κέντρο
μοίραζε τους ρόλους. Εκατό και περισσότερα χρόνια πριν, πάλι κάποιος πρωινός
καφές (ή έστω ένα απογευματινό τσάι, κατά το βρετανικότερο) καθόριζε τις
εξελίξεις. Και αν αυτός ο καφές σερβιριζόταν στο πρωθυπουργικό γραφείο, τίποτε
δεν θα ήταν περίεργο, αφού εκεί βρίσκεται θεσμικά το αρχηγείο της εκτελεστικής
εξουσίας. Δυστυχώς, ο πρωινός καφές πινόταν σε άλλα γραφεία και σε άλλα
αρχηγεία. Λίγοι οι εωχούμενοι, πληθώρα οι ανύποπτοι. Τόσα και τόσα ακατανόητα
που έχουν συμβεί και που έχουν δεσμεύσει την πατρίδα μας ή ακόμη και τους
εαυτούς μας, τα συμφέροντα μας τα εθνικά αλλά και τα ατομικά, ξεκινούν από
κάποια κέντρα και παράκεντρα….’.
6
Δες: http://elora.gr/portal/to-proto-thema/2170-2012-05-15-14-15-14
5

50 άτομα τα οποία εμπλέκονται σε τέτοιες
δραστηριότητες κι ο Proksch είναι στο… νούμερο 25 του
καταλόγου αυτού.

Εικών. Der Angeklagte Udo Proksch nach gesichtschirurgischem Eingriff. Γελοιογραφίες του σοσιαλογούρουνου.

Τελικά το κάθαρμα αυτό, ο σιχαμένος σοσιαληστής,
σειριακός δολοφόνος, συνελήφθη και ψώφησε όπως του
άξιζε στην φυλακή διότι από ένα σημείο και πέρα ούτε
όλοι οι εβραιομασσώνοι του πλανήτη δεν επαρκούν να
καλύψουν ένα σίχαμα σαν τον Καντάφι, τον
Τζοχατζόπουλο ή τον εν λόγω Πρόξ.

Θρασύτατο βδέλυγμα, τον βλέπετε να κάνη το…
σήμα της σατανιστικής ‘σοσιαληστρικής’ νίκης, το
σχήμα V, που κατ’ άλλους είναι το αρχικό της λέξεως
victory που το ‘εμπνεύσθηκε’ λέει, ο εβραιοαμερικανός
… άγγλος πωλητικός και μεθύστακας Τσώρτσιλ, ο
‘πατέρας της Νίκης’, ή όπερ και πιθανότερον,
προέρχεται από τα κέρατα του Σατανά, τον οποίον
υπηρέτησαν αρκούντως πάνω στην γή τέτοια σιχάματα
όπως οι προαναφερθέντες.
Και τον τσάκωσαν λέει αυτόν τον τσόγλανο για…
απάτη. Βούλιαξε ένα πλοίο (που του ανήκε το φορτίο
του) μαζί με τους ανθρώπους που είχε μέσα (!) για να
πάρη τις ασφάλειες, δηλαδή να ξεγελάση τους εβραίους
ασφαλιστές! Πιάνονται κορόϊδα οι εβραίοι; Για να
δούμε: «ο Udo Proksch είναι το απόλυτο «τρομερό
παιδί» της μεταπολεμικής Αυστρίας. Ήταν ένας
εκκεντρικός καλλιτέχνης – σχεδιαστής, (μπουρδελιάρης
μάλλον εννοεί, «design artist», ένας μιλιταριστής,
δικτυωμένος πολιτικά, (ίδια χαρακτηριστικά με τον
σιχαμένο Ζαχάρωφ περίπου, τον Μίστερ Θάνατο, τον
εβραίο φίλο και πάτρωνα του Βενιζέλου), σεξουλιάρης,
ιδιοκτήτης ενός διάσημου βιεννέζικου ζαχαροπλαστείου
και βιομήχανος... Το 1977, το πλοίο «Lucona»
βυθίστηκε στον Ειρηνικό Ωκεανό μετά από μια έκρηξη
και 6 άτομα έχασαν την ζωή τους. Ο Udo Proksch,
ιδιοκτήτης του φορτίου, ζήτησε 20 εκατομμύρια δολάρια
από την ασφάλισή του γιατί στο πλοίο φέρεται να είχαν
φορτωθεί πανάκριβα μηχανήματα επεξεργασίας …
ουρανίου. Οι έρευνες ξεκίνησαν και η απάτη
απεκαλύφθη. Όμως οι έρευνες συνεχώς εμποδίζονταν
από ισχυρούς αυστριακούς ΠΩΛΗΤΙΚΟΥΣ οι οποίοι

ήταν όλοι τους (!) φίλοι του Proksch. Λοιπόν, ... πολύ
αιματηρό υλικό για έναν μουσικό…7

Ποιος ξέρει πόσους φουκαράδες έφαγε ο τσόγλανος
και με πόσους τρόπους. Φέρεται μπλεγμένος και στις
δολοφονίες που πραγματοποίησαν οι Ερυθρές
Ταξιαρχείες! Ερυθρές πάει να πή κόκκινες, βγαλμένες
προφανώς μέσα από κατακόκκινες σκοτεινές Στοές.
Μετά τη δολοφονία του Ιταλού πολιτικού Άλντο
Μόρο, το 1978, η αστυνομία σε πολλές χώρες
προσπάθησε να εντοπίση το φονικό όπλο, ένα
τσεχοσλοβακικό οπλοπολυβόλο, τύπου Skorpion. Η
αναζήτηση δεν οδήγησε άμεσα στην Τσεχοσλοβακία,
αλλά πρωτίστως στην … Αυστρία!

Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλακή στις 11 Μαρτίου του 1991. Ένα χρόνο
αργότερα, η ποινή του αυξήθηκε σε ισόβεια κράτηση. Πέθανε στη φυλακή στις
27 του Ιούνη 2001. Όταν πήγε να φάη από τους εβραίους την ασφάλεια του φορτίου,
ανέλαβε την έρευνα στο ναυάγιο του Lucona ο αμερικανοεβραίος ‘κυνηγός’ David
Mearns, αποκαλύπτοντας ότι το πλοίο είχε βυθιστεί από μια ωρολογιακή βόμβα. Οι
έρευνες όπως είπαμε, παρεμποδίζονταν από ισχυρούς φίλους του Proksch,
πωλητικούς της Αυστρίας. Αρκετοί πρώην υπουργοί καταδικάστηκαν τελικά για την
συμμετοχή τους. Ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών καταδικάστηκε για
πλαστογράφηση εγγράφων που επικυρώναν το φορτίο. Δύο άλλοι υπουργοί, για
παρακώλυση των ερευνών. Ο υπουργός Άμυνας, μέτοχος στην εταιρεία του
Proksch, που είχε δώσει την άδεια να παραδώση τα εκρηκτικά για να σαμποτάρουν
το πλοίο, αυτοκτόνησε όταν αυτό κατέστη σαφές. Αρχικά ο Πρόξ την σκαπούλαρε
στις Φιλιππίνες το 1988, όπου περνούσε μπέϊκα στο παλάτι του αρχιαλήτη
προσωπικού φίλου του, του δικτάτορα Ferdinand Marcos, αλλά συνελήφθη όπως
είπαμε όταν είχε το θράσος να επιστρέψη στην Βιέννη το 1989, ινκόγκνιτο!
7

Στις 19 Απριλίου 1978, λίγους μήνες πριν από την
δολοφονία του Άλντο Μόρο8, 150 πολυβόλα, είχαν
αποσταλεί σε μια αποθήκη στο Niederösterreich, που
ανήκε στο προαναφερθέν καθήκι, τον Proksch. Από εκεί
και πέρα κατέστη σαφές ότι τα όπλα είχαν σταλεί στην
Ιταλία.

Ο Άλντο Μόρο ήταν Ιταλός πολιτικός και πρωθυπουργός της Ιταλίας από το
1963 - 1968 και από το 1974 - 1976. Γεννήθηκε στην πόλη Μάγκλι της επαρχίας του
Λέτσε το 1916 και δολοφονήθηκε στην Ρώμη το 1978. Ηταν ένα από τα πιό
σημαντικά μέλη των Χριστιανοδημοκρατών. Απήχθη στις 16 Μαρτίου 1978, από την
Ερυθρές Ταξιαρχιές (BR - Brigate Rosse), και δολοφονήθηκε μετά από 54 ημέρες
αιχμαλωσίας. Στίς 16 Μαρτίου 1978 οι Ερυθρές ταξιαρχίες (τρομοκρατική οργάνωση
κομμουνιστικών πεπειθήσεων) εκτελούν τους πέντε σωματοφύλακες του Μόρο και
απαγάγουν τον ίδιο.Οι Ερυθρές ταξιαρχίες ζητούν ως αντάλαγμα για την
απελευθέρωση του πολιτικού και πρώην πρωθυπουργού την απελευθέρωση όλων των
ιδρυτικών μέλών των Ερυθρών Ταξιαρχιών.Μετά από 54 ημέρες κράτησης ο Μόρο
δολοφονήθηκε μέσα ή κοντά στη Ρώμη στις 9 Μαΐου. Το πτώμα του βρέθηκε
αργότερα την ίδια ημέρα σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο.
8

Η εφημερίδα Kurier της Βιέννης απεκάλυψε τον
ρόλο του Proksch στις 25 Νοέμβρη 1979 και τον ρωτάει
ψυχρά: «… κ. Proksch, είστε ένας κατάσκοπος για την
Ανατολή, αλλά και ένας έμπορος όπλων. Πώς εξηγείτε
ότι η γερμανική αστυνομία θεωρεί ότι εκ μέρους σας
έγινε η προμήθεια τσεχικών περιστρόφων στους Ιταλούς
τρομοκράτες και είναι γνωστό ότι Άλντο Μόρο
δολοφονήθηκε με ένα τέτοιο όπλο»;
Ο Proksch απέρριψε την κατηγορία, λέγοντας:
«Ό,τι συνέβη στον Άλντο Μόρο δεν με ενδιαφέρει.

Εγώ δεν ξέρω ούτε ένα μέλος των Ιταλικών Ερυθρών
Ταξιαρχιών».

Με τόσο σημαντικούς ‘φίλους’, όπως οι αδελφοί
του της "Red Lodge", ο Proksch κατείχε το
ακαταδίωκτον, φυσικά, όπως οι ‘πράσινοι’ μπάσταρδοι
που κατέκλεψαν την Ελλάδα στην ίδια περίοδο φάγαν
τρισεκατομμύρια και δεν άνοιξε ρουθούνι. Είπε λοιπόν
καθαρά μάλιστα ότι: το Club 45 είναι η προστασία μου
από τις ίντριγκες που κατευθύνονται προς το μέρος
μου! (δες: Hans Pretterebner, προαναφερθέν έργο, σελ.
75 - 89).

Τον απύθμενο βάλτο, που αποτελεί το πωλητικό
Μασσωναργιό ακόμη και σε μια σχετικά μικρή χώρα

όπως η Αυστρία επισημαίνει ένας νεόπλουτος και μηΤέκτων, όπως ο Jorg Haider ο οποίος για τον λόγο αυτό,
έχει γίνει πολύ δημοφιλής.
Οι άνθρωποι λέει, είναι πολύ κουρασμένοι από την
απάτη και την διαφθορά. Οι Ελευθεροτέκτονες στην
Αυστρία και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
είναι φυσικό να φοβούνται ότι οι αντιμασόνοι
πολιτικοί θα αποκτήσουν δύναμη. Αυτό δεν θα
απειλούσε μόνο την τεκτονική δομή της εξουσίας, αλλά
και θα μα ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ τις ίντριγκες και την σαπίλα
φέρνοντας τους εγκληματίες στο δικαστήριο.

Προφανώς, μια τέτοια ανάγκη έχει δημιουργήσει
την Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα, ένα κίνημα από τα
σπλάχνα του δυστυχισμένου Ελληνικού Λαού, για να
ξεβρωμίση ο τόπος.
*

Ακολουθεί: Κεφάλαιο 2.
“Η σοσιαληστρική βρωμιά της Σουηδίας”.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful