You are on page 1of 14

УНИВЕРЗИТЕТ „ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ“ ШТИП

Факултет за ____________________

ПРЕДМЕТ:
ХЕМИЈА
СЕМИНАРСКА РАБОТА:
ЕЛЕКТРОНСКА КОНФИГУРАЦИЈА НА ЕЛЕМЕНТИТЕ

Ментор:

Кандидат:
Бојана Христова

Професор/Доктор

редовен студент

Штип, Декември, 2012 година

ПОИМ ЗА ЕЛЕКТРОНСКА ОБВИВКА-------------------------------------------------------6 3. ПРИМЕР ЗА ЕЛЕКТРОНСКА КОНФИГУРАЦИЈА НА ЕЛЕМЕНТИТЕ КАЈ АЛКАЛНИТЕ МЕТАЛИ--------------------------------------------------------------------------10 ЗАКЛУЧОК------------------------------------------------------------------------------------------------12 КОРИСТЕНА ЛИТЕРАТУРА-------------------------------------------------------------------------14 2| . ПРВИОТ ПЕРИОДИЧЕН СИСТЕМ НА ЕЛЕМЕНТИТЕ--------------------------------8 4. КАРАКТЕРИСТИКИ НА ЕЛЕКТРОНСКАТА КОНФИГУРАЦИЈА------------------5 2.СОДРЖИНА: ВОВЕД------------------------------------------------------------------------------------------------------3 1.

Колку што е овој збир помал. орбиталата има помала енергија. Ако за два електрона првите три од четирите квантни броеви се еднакви. Електронската конфигурација се претставува на три начини:  Во долга форма. во една орбитала не може да има повеќе од два електрона. за азотот. пониска по енергија е онаа која има помала вредност за главниот квантен број. на орбиталите е пропорционална на збирот на главниот и орбиталниот квантен број. така што се пишува вкупниот број електрони во дегенерираните орбитали: На пример. Бидејќи за последниов се можни само две вредности. Доколку за две орбитали овој збир е еднаков. тие мора да се разликуваат за четвртиот. како што се: Орбиталите се пополнуваат со електрони со растењето на нивната енергија (од оние со пониска кон оние со повисока енергија). пак. а пред неа се наведува симболот на инертниот гас. При запишувањето на електронската конфигурација важат правилата за пополнување на орбиталите. Орбиталите со исти вредности за n и за l се еднакви по енергија и се наречени дегенерирани. спински квантен број. каде што се пишуваат сите орбитали: На пример. односно n + l. а потоа со уште еден. Хундово правило: Дегенерираните орбитали се пополнуваат најнапред сите со по еден електрон. Енергијата. 3| . скратена конфигурација би била 7N:1s22s22p3 или во уште поскратена верзија. Паулиев принцип: Во еден атом не е можно да постојат два електрона со исти вредности за сите четири квантни броеви. каде што се пишува конфигурацијата на највисокото енергетско ниво.ВОВЕД Електронската конфигурација го означува распоредот на електроните во орбиталите по растење на нивната енергија. електронската конфигурација на азотот е 7N:1s22s22px12py12p z1  Во скратена форма. Тие два електрона се со различни спинови.

Дегенерираните орбитали се запишуваат со споени квадратчиња.ставен во средни загради. што му претходи на елементот во периодниот систем: S:[10Ne]3s23p4 Графичко претставување. 4| . при што електроните се претставуваат со стрелки. а орбиталите со квадратчиња. а се претставуваат само електроните во орбиталите на највисокото енергетско ниво.

Веројатноста дека чинот на мерење ќе открие електрон во одредена точка во просторот е пропорционална на квадратот на апсолутната вредност на функцијата на бранот во тој момент. позицијата на одреден електрон не може добро да се дефинира се додека чинот на мерење предизвикува тој да биде откриен. Познавањето на електронската конфигурација на различни атоми е корисно за да може да се разбере структурата на периодичниот систем на елементи. Концептот исто така е важен за опишување на хемиските врски што ги држат атомите заедно. квантната состојба на одреден електрон е дефиниран по неговата брановидна функција. Поради исклучувањето на принципот на Паули (принцип во квантната механика) не повеќе од два електрони може да постојат во дадена атомска орбитала. Во поголемиот дел на материјали. 5| . електронската конфигурација е распоредот на електрони во атомот. или на некоја друга физичка структура (на пример: кристалот). молекулата.1. електрон е предмет на законот за квантна механика. Како и другите елементарни честички. Формално. Електроните имаат способност да се движат од едно ниво на енергија до друго ниво од страна на апсорцијата на квантната енергија во форма на фотон. Според толкувањето за квантна механика во Копенхаген. КАРАКТЕРИСТИКИ НА ЕЛЕКТРОНСКАТА КОНФИГУРАЦИЈА Во атомската физика и квантната хемија. комплексновредносната функција на просторот и времето. па затоа еден електрон може да се префрли во друга орбитала доколку таму има слободно место. истата оваа идеја помага да се објаснат карактеристичните својства на ласерите и полупроводниците.

електронските слоеви се означени со K. Таа се состои од електронски слоеви. O. или 1. 5.2. електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. а секој подслој е изграден од една или повеќе атомски орбитали. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото. L. Според ова. Електронските слоеви на атомот се пополнуваат според следните теоретски формулации: 6| . За објаснување на тоа зошто овие електрони постојат во овие слоеви. Буквите од слоевите К. 4. Одејќи од највнатрешниот кон најнадворешниот. N. распространета околу јадрото на атомот. реактивноста на даден елемент многу зависи од неговата електронска конфигурација. види електронска конфигурација. па така тие лесно се откинуваат. потоа „трет слој“ (или „М-слој“) итн. M се наредени по алфабетски редослед. вториот слој може да има до осум електрони. Секој слој може да содржи само одреден број на електрони: првиот слој може да содржи до два електрони. Ова ги прави поважни при одредувањето на тоа како атомот ќе реагира хемиски и ќе се однесува како спроводник. по кој следува „втор слој“ (или „L-слој“). Електроните во делумно пополнетиот надворешен слој (или слоеви) ги одредуваат хемиските својства на атомот. 2. Секој слој се состои од еден или повеќе подслоеви. Електроните во надворешните слоеви имаат повисока просечна енергија и се движат подалеку од јадрото отколку оние од повнатрешните слоеви. L. ПОИМ ЗА ЕЛЕКТРОНСКА ОБВИВКА Електронската обвивка може да се замисли како орбита по која се движат електрони. M. Најблискиот слој до јадрото е познат како „прв слој“ (наречен и „К-слој“). третиот до 18 итн. ова не е строг услов: атомите можат да поседуваат два или три надворешни слоеви кои се само делумно пополнети со електрони (види го Правилото на Клечковски). Меѓутоа. овој слоеј е познат како валентна обвивка. бидејќи атомското јадро нема толку јако влијание на нив. 3. 6 и 7. P и Q.

7| . може да има до 2 електрони. Секој s подслој содржи најмногу 2 електрони  Секој p подслој содржи најмногу 6 електрони  Секој d подслој содржи најмногу 10 електрони  Секој f подслој содржи најмногу 14 електрони  Секој g подслој содржи најмногу 18 електрони Затоа К-слојот. Општата формула е дека n-тиот слој може во принцип да има до 2n2 електрони. итн. може да содржи до 2+6=8 електрони. L- слојот. кој има s и p. кој содржи само s-подслој.

со експериментирањето се покажале точни. Врз основа на работата на физичарот Хенри Мозри. а не според зголемувањето на атомската маса.3. Изменетиот систем може да ги предвиди особините на елементите кои допрва треба да бидат откриени. Тој покажа дека кога елементите се наредени според атомска тежина. Многу од тие предвидувања подоцна. Ова доведе до формулирање на периодичниот закон кој вели дека хемиските својства на елементите се зависни од нивните атомски броеви. 8| . ПРВИОТ ПЕРИОДИЧЕН СИСТЕМ НА ЕЛЕМЕНТИТЕ Димитриј Менделеев го објави првиот периодичен систем во 1869 година. следува шема каде што сличните особини на елементите се повторуваат периодично. периодичниот систем бил реорганизиран според зголемувањето на атомскиот број.

Групите вклучуваат елементи кои имаат иста електронска конфигурација. Тие ги одредуваат својствата и хемиската реактивност на елементите исто така и учествуваат во хемиските врски. Римските броеви и ознаките со букви ја даваат електронската конфигурација за валентните електрони. кое што резултира во група на елементи кои имаат слични хемиски својства. Постојат две групи. Групата А имаат s и p орбитали. Електроните кои што се наоѓаат во последната орбита се нарекуваат валентни електрони.Елементите во периодичниот систем се подредени во периоди (редови) и групи (колони). Групата Б имаат делумно потполнети d или f орбитали. Секоја од седумте периоди е потполнет секвенцијално со атомски број. 9| . Со Римските броеви кои што се наоѓаат над секоја група е наведен бројот на валентни електрони.

но тој не се смета за алкален метал. Слично како кај благородните гасови. 18. Рубидиум(Rb). Како во халогената група само еден додаден електрон е потребен за да ја исполни најоддалечената група од атомот на водородот. со еден електрон обично е сместен на почетокот на првата група во периодниот систем. е. 32 елементи. овие елементи се јавуваат по определен број елементи периодично.4. кои се спремни да реагираат со халогени јонски соли и водата во вид на јаки алкални (основни) хидроксиди. туку како гас.Калај(K). Водородот иако номинално припаѓа на првата група тој многу ретко се однесува како алкалните метали. Овие елементи имаат само еден електрон во нивната најоддалечена орбита. 18. Калајот и рубидиумот поседуваат слаби радиоактивни карактеристики (безбедни) порати присуството на долгото траење на радиоактивните изотопи Алкалните метали имаат среберена боја (цезиумот има златеста боја). катјон. Водородот. Натриум(Na). па затоа лесно се оддава електронот и се постигнува стабилана електронска конфигурација и формираат позитивен електричлен полнеж т.Отстранувањето на еден електрон бара многу поголема енергија отколку оддавањето на надворешен електрон кај алкалните метали. Алкалните метали даваат најдобри примери во групата за својствата во периодниот систем со квалитетното однесување на карактеристиките на хомологните групи. ПРИМЕР ЗА ЕЛЕКТРОНСКА КОНФИГУРАЦИЈА НА ЕЛЕМЕНТИТЕ КАЈ АЛКАЛНИТЕ МЕТАЛИ Алкалните метали содржат во последното енергетско ниво по еден електрон во s-орбиталата. Алкалните метали се составни елементи во групата 1. 8. Периодичноста се јавува по 8. Таквата електронска конфигурација е причината за нивните карактеристични општи својства. а тие во периодниот систем се: Литиум(Li). тие се меки. така водородот може во некои прилики да се 10 | . Тие се . истотака имаат светла боја и ниска точка на топење и вриење. Алкалните метали се многу реактивни и никогаш не е пронајден случаен примерок во природата. цезиум(Cs) и франциум(Fr). метали со мала густина. Како резултат на тоа во лабароториите се зачувани под минерално масло.

Електронската конфигурација на алкалните метали: Хемиски елемент Електронска конфигурација Атомски број Литиум (Li) [He]: 2s1 3 Натриум (Na) [Ne]: 3s1 11 Калиум (K) [Ar]: 4s1 19 Рубидиум (Rb) [Kr]: 5s1 37 Цезиум (Cs) [Xe]: 6s1 55 Франциум (Fr) [Rn]: 7s1 87 Алкалните метали имаат најнизок јонизирачки потенцијал во нивниот период како и отфрлање на еден електрон од последнта орбита која им дава конфигурација на стабилен инертен гас. водородот не станува метал и се однесува како алкален метал.однесува како халоген елемент. формирање на негативни јони на хидрит. Реакцијата со водата →хидроксиди+водород 11 | е прикажана на следниов начин: Алкални+вода . како што е пронајден во јадрото на Јупитер. Другте јонизирачки потенијали се многу високи кога оддават електрон од нив и имаат конфигурација на племенит гас. Под голем притисок. Алкалните метали се познати за нивните енергетски реакции со водата.

халкогени. групите се нумерирани од 1 до 18 од најлевата колона (алкалните метали) до најдесната колона (благородните гасови). Од горе надолу во дадена група. како алкални метали. Современите квантномеханички теории за градбата на атомот даваат свое објаснување на трендовите во групите. Кај некои групи. Од горе. јонизационата енергија и електронегативноста. валентните електрони се наоѓаат подалеку од јадрото. На некои од овие групи им се дадени тривијални (несистематски) имиња. елементите имаат многу слични својства и покажуваат јасен тренд во својствата одејќи надолу по групата. атомските радиуси на елементите се зголемуваат. што е најважен фактор за нивните слични својства. секој последователен елемент поседува пониска јонизациона енергија бидејќи е полесно да се отстрани електрон поради тоа што атомите не се 12 | . халогени и благородни гасови. земноалкални метали. Според нив. елементите од иста група генерално имаат исти електронски конфигурации на нивните валентни слоеви. Групите се сметаат за најважен метод во класификацијата на елементите.ЗАКЛУЧОК Група е секоја вертикална колона во периодниот систем. Бидејќи има повеќе пополнети енергетски нивоа. Според меѓународниот систем на именување. Елементите од иста група покажуваат закономерности во атомскиот радиус.

Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот радиус. како што е f-блокот. афинитетите кон електроните иелектронегативноста. КОРИСТЕНА ЛИТЕРАТУРА 13 | .врзани толку силно. поради зголеменото растојание меѓу валентните електрони и јадрото. Од лево надесно во една периода. атомскиот радиус најчесто се намалува. Периоди Периода е хоризонтален ред во периодниот систем. каде лантанидите и актинидите образуваат две посебни редови на елементи. Иако групите се најчест начин за класифицирање на елементите. постојат региони каде хоризонталните трендови се позначителни отколку вертикалните трендови во групите. Тоа е така бидејќи секој последователен елемент има додаден протон и електрон кој го предизвикува електронот да биде повлечен поблиску до јадрото. јонизационата енергија. На сличен начин се намалува електронегативноста. Ова намалување на атомскиот радиус исто така предизвикува зголемување на јонизационата енергија одејќи од лево кон десно долж периода.

com/index.com/uptable/Mak/ups5. Fundamental Concepts in Biophysics“.mojeinstrukcije. 33 3.php?option=com_content&view=article&id=1926:halk ogeni-elementi&catid=124&Itemid=146 14 | . http://www.1. стр. http://www26.com 2. http://istrazidoznaj. Berlin: Springer.brinkster.htm 4.