You are on page 1of 7

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

TOK POSTĘPOWANIA PRZY PROJEKTOWANIU STOPY FUNDAMENTOWEJ OBCIĄŻONEJ MIMOŚRODOWO WEDŁUG WYTYCZNYCH PN-EN 1997-1 Eurokod 7
Przyjęte do obliczeń dane i założenia: • • • • • • • V, H, M – wartości charakterystyczne obciążeń stałych: pionowych, poziomych oraz momentu przekazywane na stopę fundamentową Q1, Q2,Q3 - wartości charakterystyczne obciążeń zmiennych: pionowych, poziomych oraz momentu przekazywane na stopę fundamentową Wymiary słupa Lokalizacja Poziom posadzki poniżej poziomu terenu Grubość posadzki Poziom wody gruntowej

PROJEKT STOPY FUNDAMENTOWEJ
I. DANE DO PROJEKTOWANIA 1. TABELA WŁAŚCIWOŚCI GRUNTÓW
Określić parametry gruntów wg schematu w pliku „tabela.pdf”

2. PRZYJĘCIE GEOMETRII FUNDAMENTU
Wskazówki do przyjęcia wymiarów fundamentu znajdują się w pliku „geometria.pdf”

3. OKREŚLENIE POZIOMU POSADOWIENIA
a) D1 – ze względu na głębokość przemarzania gruntu
W zależności od lokalizacji ustalić minimalny poziom posadowienia wg mapki z Rys.1 w normie PN-81/B-03020

b) D2 – ze względu na poziom posadzki piwnicy
Ze względu na konstrukcję fundamentu i poziom posadzki piwnicy ustalić minimalny poziom posadowienia jako sumę: poziom posadzki poniżej terenu + grubość posadzki + wysokość stopy fundamentowej. Poziom posadowienia D=max{ D1, D2} Jako poziom posadowienia wybrać większą z wyznaczonych wartości.

4. OBLICZENIE CIĘŻARU FUNDAMENTU WRAZ Z ZASYPEM
GF=G1+G2+G3 GF – Ciężar fundamentu wraz z zasypem G1 – Ciężar żelbetowej stopy fundamentowej G2 – Ciężar gruntu zalegającego nad stopą po stronie lewej G3 – Ciężar gruntu oraz posadzki nad stopą po stronie prawej

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

1

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

II. OBLICZENIA STANU GRANICZNEGO NOŚNOŚCI
OBLICZENIE NOŚNOŚCI PODŁOŻA WG PODEJŚCIA PROJEKTOWEGO DA1 zestaw 1

PODEJŚCIE PROJEKTOWE DA1 zestaw 1
A1 + M1 + R1

OKREŚLENIE WSPÓŁCZYNNIKÓW CZĘŚCIOWYCH
A
γGn γGk γQn γQk – – – –

(na podst. PN-EN 1997-1 zał. A.3)
wsp. wsp. wsp. wsp. częściowy częściowy częściowy częściowy do do do do obciążeń obciążeń obciążeń obciążeń stałych niekorzystnych stałych korzystnych zmiennych niekorzystnych zmiennych korzystnych

M

(na podst. PN-EN 1997-1 zał. A.4)

γφ – wsp. częściowy do tangensa kąta tarcia wewnętrznego γc – wsp. częściowy do spójności efektywnej γγ – wsp. częściowy do ciężaru objętościowego

R

(na podst. PN-EN 1997-1 zał. A.5)

γRv – wsp. częściowy do nośności podłoża γRh – wsp. częściowy do przesuwu

OKREŚLENIE WARTOŚCI OBLICZENIOWYCH ODDZIAŁYWAŃ
= = = ∙ ∙ ∙ + + + ∙ ∙ + ∙ ∙ ∙

= 0.7 - współczynnik jednoczesności obciążeń (małe prawdopodobieństwo wystąpienia łącznie np. maksymalnego obciążenia zmiennego pionowego i poziomego) Przy wyznaczaniu nośności podłoża wiodącym obciążeniem jest pionowe dlatego współczynnikiem ψ0 redukuje się Hd oraz Md)

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

2

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

OKREŚLENIE WARTOŚCI OBLICZENIOWYCH PARAMETRÓW GEOTECHNICZNYCH
= =
- wartość obliczeniowa ciężaru objętościowego - wartość obliczeniowa spójności gruntu - wartość obliczeniowa ciężaru objętościowego

= atan

Obliczeniowe wartości parametrów wyznaczamy dla gruntu na którym posadowiony jest fundament.

WYZNACZENIE MIMOŚRODU DZIAŁANIA SIŁ (eL, eB)
a) Od obciążeń stałych eLG b) Od obciążeń stałych i zmiennych eLQ
Mimośród wyznacza się względem środka ciężkości podstawy fundamentu. W rozpatrywanych przypadkach, a więc przy obciążeniach zadanych w jednej płaszczyźnie „L” do wyznaczenia pozostaje jedynie eL, natomiast eB=0

SPRAWDZENIE WARUNKÓW MAKSYMALNEGO MIMOŚRODU
a) Od obciążeń stałych
Wypadkowa obciążeń powinna znajdować się w rdzeniu przekroju podstawy stopy (aby nie wystąpiło oderwanie fundamentu od podłoża), a więc wartość mimośrodu eLG musi być mniejsza od zasięgu rdzenia przekroju l0=L/6

b) Od obciążeń stałych i zmiennych
Maksymalny mimośród eLQ powinien być mniejszy od wartości dopuszczalnej określonej przez PN-EN 1997-1 wynoszącej L/3. W przypadku niespełnienia jednego z warunków należy zaprojektować stopę niesymetryczną przesuwając środek ciężkości podstawy stopy (powrót do pkt. I.2). W stopie niesymetrycznej do momentu wliczamy dodatkowo siłę pionową przekazywaną przez słup.

WYZNACZENIE EFEKTYWNEGO POLA PODSTAWY FUNDAMENTU
A’ = B’· L’ - efektywne pole podstawy B’ = B – 2·eB - efektywna szerokość fundamentu L’ = L – 2·eL - efektywna długość fundamentu Efektywne pole podstawy wyznacza się dla mimośrodu sił od obciążeń stałych i zmiennych (eLQ).

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

3

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

OKREŚLENIE NOŚNOŚCI PODŁOŻA
Obliczenia przeprowadzić zgodnie z PN-EN 1997-1 zał. D. Wyznaczyć współczynniki (stosując wartości obliczeniowe parametrów geotechnicznych oraz obciążeń): - nośności Nc, Nq, Nγ - nachylenia podstawy fundamentu bc, bq, bγ - kształtu fundamentu sc, sq, sγ - nachylenia obciążenia ic, iq, iγ oraz naprężenia od nadkładu w poziomie podstawy fundamentu: (γ – średni ciężar objętościowy gruntu powyżej - q = Dmin · γ poziomu posadowienia) Określić nośność charakterystyczną podłoża Rk ze wzoru D.2 stosując wyznaczone współczynniki. Wyznaczyć obliczeniową nośność podłoża: =

STOPIEŃ WYKORZYSTANIA NOŚNOŚCI PODŁOŻA
= ≤1

SPRAWDZENIE NOŚNOŚCI NA PRZESUW
• = = Wyznaczenie wartości obliczeniowych obciążeń: ∙ ∙ + + ∙

Należy ponownie wyznaczyć wartości obliczeniowe obciążeń, stosując do sił pionowych współczynniki częściowe korzystne (w przypadku przesuwu obciążenie pionowe działa korzystnie, zwiększając tarcie fundamentu o podłoże). Ponadto, aby rozpatrzyć najniekorzystniejszą kombinację obciążeń pomijamy obciążenie pionowe zmienne, a także parcie gruntu na fundament. • Wyznaczenie nośności obliczeniowej na przesuw Rdh ze wzoru 6.3a lub 6.3b PN-EN 1997-1 • Sprawdzenie warunku Hd ≤ Rdh

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

4

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

OBLICZENIE NOŚNOŚCI PODŁOŻA WG PODEJŚCIA PROJEKTOWEGO DA1 zestaw 2

PODEJŚCIE PROJEKTOWE DA1 zestaw 2
A2 + M2 + R1

OBLICZENIA
Obliczenia przeprowadzić analogicznie jak wg DA1 zestaw 1, stosując odpowiednie współczynniki częściowe. Wyznaczyć stopień wykorzystania nośności N2.

OBLICZENIE NOŚNOŚCI PODŁOŻA WG PODEJŚCIA PROJEKTOWEGO DA2

PODEJŚCIE PROJEKTOWE DA2
A1 + M1+ R2

OBLICZENIA
Ponieważ współczynniki częściowe z grup A oraz M są takie same jak w DA1 zestaw1, wartość Rk również będzie taka sama. Obliczenia sprowadzają się jedynie do wyznaczenia nośności obliczeniowej Rd.

Wyznaczyć stopień wykorzystania nośności N3.

OBLICZENIE NOŚNOŚCI PODŁOŻA WG PODEJŚCIA PROJEKTOWEGO DA3

PODEJŚCIE PROJEKTOWE DA3
A1 + M2+ R3

OBLICZENIA
Współczynniki częściowe z grupy A są takie same jak w DA1 zestaw1, a z grupy M jak w DA1 zestaw2, więc: - Wartości Vd Hd Md A’ – z DA1 zestaw1 - Wartości Nq Nc Nγ bq bc bγ sq sc sγ q – z DA1 zestaw 2 Należy wyznaczyć iq ic iγ a następnie Rk oraz Rd

Wyznaczyć stopień wykorzystania nośności N4.

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

5

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

WYBÓR NAJNIEKORZYSTNIEJSZEGO PODEJŚCIA OBLICZENIOWEGO

WYBÓR NAJWIĘKSZEGO STOPNIA WYKORZYSTANIA NOŚNOŚCI
N = max {N1, N2, N3, N4} N1 – stopień wykorzystania nośności wg podejścia DA1 zestaw 1 N2 – stopień wykorzystania nośności wg podejścia DA1 zestaw 2 N3 – stopień wykorzystania nośności wg podejścia DA2 N4 – stopień wykorzystania nośności wg podejścia DA3 Dalsze obliczenia przeprowadzać dla najniekorzystniejszego podejścia obliczeniowego. Np. gdy stopień wykorzystania nośności N3 jest największy to kolejne obliczenia przeprowadzamy wg podejścia DA2 stosując wartości obliczeniowe wyznaczone na podstawie współczynników przypisanych do tego podejścia.

OBLICZENIE NOŚNOŚCI FUNDAMENTU NA WARSTWIE SŁABSZEJ ZALEGAJĄCEJ PONIŻEJ WARSTWY NOŚNEJ
Sprawdzić czy do głębokości 2B poniżej poziomu posadowienia zalega grunt słabszy.
Jeżeli tak, wykonać obliczenia dla fundamentu zastępczego zgodnie z PN-81/B-03020 zał. 1.2 Obliczenia wykonuje się analogicznie jak dla właściwego fundamentu, przyjmując jako fundament zastępczy stopę wraz z blokiem gruntu zalegającym poniżej do stropu warstwy słabszej. Określić wymiary fundamentu zastępczego (Bz=B+b; Lz=L+b; b – na podstawie normy) Obciążenie pionowe zwiększy się o ciężar bloku gruntu wliczonego do fundamentu (Vd’=Vd+ γGn ·Lz·Bz·h’·γ) γ – ciężar objętościowy bloku gruntu Moment działający w podstawie fundamentu zastępczego zwiększy się o wartość siły poziomej działającej na ramieniu równym zagłębieniu warstwy słabszej, mierzonej od poziomu posadowienia rzeczywistego fundamentu (M1Q’= M1Q+Hd·h’). Wystarczające jest wyznaczenie mimośrodu od obciążeń stałych + zmiennych (

=

)

Naprężenia od nadkładu „q” określić w poziomie podstawy fundamentu zastępczego [ q=(Dmin+h’)* γ ] h’ – odległość od rzeczywistego poziomu posadowienia do warstwy słabszej γ – średni ciężar objętościowy gruntu powyżej poziomu posadowienia fundamentu zastępczego Do obliczenia nośności podłoża Rk przyjmuje się właściwości gruntu słabszego.

SPRAWDZENIE STOPY NA PRZEBICIE
Sprawdzenie wykonać zgodnie ze schematem obliczeniowym przedstawionym w pliku „przebicie.pdf”

OBLICZENIE ZBROJENIA STOPY
a) wyznaczenie momentów zginających b) obliczenie zbrojenia głównego c) obliczenie zbrojenia poprzecznego Metoda obliczeń została przedstawiona w pliku „zbrojenie.pdf” Pole przekroju zbrojenia w zależności od średnicy i ilości prętów zestawione w pliku „zbrojenie_pole.pdf” Wytyczne do zbrojenia fundamentu znajdują się w pliku „zbrojenie_zasady.pdf”

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

6

Ćwiczenia projektowe z fundamentowania

III. OBLICZENIA STANU GRANICZNEGO UŻYTKOWALNOŚCI OBLICZENIE OSIADANIA FUNDAMENTU
Obliczenia przeprowadzamy na wartościach charakterystycznych. Do wyznaczenia osiadania niezbędne są obliczenia naprężeń w gruncie. Metoda obliczeń została przedstawiona w pliku „osiadanie.pdf”

IV. RYSUNKI WYKRESY NAPRĘŻEŃ W PODŁOŻU GRUNTOWYM
Sporządzenie wykresów naprężeń w podłożu gruntowym. Przykładowy wykres naprężeń w pliku „naprężenia_wykres.pdf”

RYSUNEK KONSTRUKCYJNY STOPY
Sporządzenie rysunku konstrukcyjnego stopy. Przykładowy rysunek w pliku „stopa_rysunek.pdf”

V. SPRAWDZENIE STATECZNOŚCI SKARPY WYKOPU PODEJŚCIE PROJEKTOWE DA3
Obliczenia przeprowadzamy według podejścia projektowego DA3. A2+M2+R3 Uwaga!!! Ponieważ przy sprawdzaniu stateczności skarpy mamy do czynienia z oddziaływaniami geotechnicznymi w obliczeniach stosujemy współczynniki z grupy A2.

WYZNACZENIE WARTOŚCI OBLICZENIOWYCH PARAMETRÓW GRUNTÓW
Wartości współczynników częściowych z grupy M2 γφ – wsp. częściowy do tangensa kąta tarcia wewnętrzengo γc – wsp. częściowy do spójności efektywnej γγ – wsp. częściowy do ciężaru objętościowego Wartości zestawić w tabelce: Wartości charakterystyczne Wartości obliczeniowe Lp Grunt ck cd φk γk φd γd 1 2 3 4

SPRAWDZENIE STATECZNOŚCI SKARPY WYKOPU METODĄ FELLENIUSA
Tok postępowania przy sprawdzaniu stateczności skarpy metodą Felleniusa przedstawiony został w pliku „skarpa.pdf”

Krzysztof Nepelski, Katedra Geotechniki, Politechnika Lubelska, 2010

7