ადამ სმითი

1723-1790
შოტლანდიელი პოლიტიკური ეკონომისტის და ფილოსოფოსის, ადამ სმითის დაბადების ზუსტი თარიღი უცნობია. მაგრამ ცნობილია, რომ იგი მონათლეს
1723 წლის 5 ივნისს.
კლასიკურმა ბურჟუაზიულმა პოლიტიკურმა ეკონომიამ განსაკუთრებულ განვითარებას მიაღწია ადამ
სმითისა და მეორე ბრიტანელი მოაზროვნის – დევიდ რიკარდოს შრომების საფუძველზე. XVIII საუკუნის
დიდი ბრიტანეთი პოლიტიკური და ეკონომიკური განვითარების უმაღლეს საფეხურზე იმყოფებოდა. ინტენსიურ აღმავლობას განიცდიდა ვაჭრობა, მრეწველობა და სოფლის მეურნეობა. ამგვარ
ფონზე ხელსაყრელი პირობები ჩამოყალიბდა ეკონომიკური აზროვნების განვითარებისათვის, რომლის ნათელ მაგალითს წარმოადგენს
ადამ სმითის მოღვაწეობა.
ადამ სმითი ეპოქალურ ნაშრომს „კვლევა ერების სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ“ ქმნიდა ცხრა წლის განმავლობაში. იმ
დროისათვის ვერავინ წარმოიდგენდა, რომ 1776 წელს ლონდონელი
საზოგადოების წინაშე წარდგენილი ნაშრომი თავის მნიშვნელობას XXI
საუკუნეშიც კი არ დაკარგავდა და განსაკუთრებული ინტერესის საგანი იქნებოდა.
ადამიანის საქმიანობის ძირითად მოტივად სმითი მიიჩნევს ინდივიდის ლტოლვას საკუთარი კეთილდღეობის ამაღლებისადმი. საკუთარი კეთილდღეობის განმტკიცებით, ადამიანი საბოლოო ჯამში ხელს
უწყობს საერთო კეთილდღეობის გაუმჯობესებასაც. ამგვარი ლტოლვა
განაპირობებს ყველა ქმედებას და აყალიბებს სამართლიან და რაცი-

427

ადამ სმითი

ონალურ წესრიგს საზოგადოებაში. ამ მოვლენას ადამ სმითმა „ბაზრის
უხილავი ხელი“ უწოდა.
საზოგადოების სიმდიდრის წყაროდ ადამ სმითი ორ მთავარ ფაქტორს: პროდუქციის წარმოებასა და მოხმარების მოცულობებს მიიჩნევს.
ასევე განსაკუთრებული ღირებულების მატარებელია ავტორის მიგნება
შრომის განაწილების შესახებ. სწორედ შრომის განაწილებას თვლიდა
იგი ეკონომიკური პროგრესის ძირითად ფაქტორად. ქინძისთავის მანუფაქტურის მაგალითზე სმითმა ნათლად წარმოაჩინა, თუ რამდენად
იზრდება შრომის მოცულობა სპეციალიზაციის შედეგად. შრომის განაწილების ცალკეული შეხედულებები ჯერ კიდევ ადამ სმითის წინამორბედების მიერაა შესწავლილი, თუმცა მან აღნიშნულ თემას განსაკუთრებული მნიშვნელობა შესძინა და დაადასტურა, რომ სიმდიდრის
წყაროს სწორედ შრომა წარმოადგენს.
ადამ სმითმა ასევე საფუძველი ჩაუყარა შრომის ღირებულების თეორიას, რომლის ძირითადი საფუძველია საქონლის ღირებულების განსაზღვრა იმ შრომის მიხედვით, რაც პროდუქციის დასამზადებლად დაიხარჯა. გაწეული შრომის მოცულობა ასევე განსაზღვრავს საქონლის
გაცვლით ღირებულებასაც.
ასევე მნიშვნელოვანია ავტორის ხედვა კლასობრივი სტრუქტურის
შესახებ. კერძოდ, მან გამოყო ძირითადი კლასები: მიწათმფლობელები, ფინანსური (სესხის გამცემი) კაპიტალისტები და ღარიბი მუშახელი.
ხელფასის, მოგებისა და მიწის რენტის თეორიები მაღალი ეფექტურობით იქნა ჩამოყალიბებული.
განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია სმითის მოსაზრება, რომ
ქვეყნის სიმდიდრისა და განვითარების მთავარ პირობას შეადგენს
„Laissez-faire “ - ის პრინციპი, რაც სამეურნეო საქმიანობის თავისუფლებას გულისხმობს. რაც უფრო მცირეა სახელმწიფოს ჩარევა ეკონომიკურ ცხოვრებაში, მით უკეთესი პირობები იქმნება მისი განვითარებისათვის. სახელმწიფოს მხრივ რეგულირების პრაქტიკის გაძლიერების
საჭიროება მაშინ დგება, როდესაც საზოგადოებრივ კეთილდღეობას
საფრთხე ემუქრება.
ადამ სმითის კვლევამ განსაკუთრებული სიცხადით გამოავლინა მერკანტილისტური იდეების მცდარი ხედვა ოქროსა და ვერცხლის დაგროვების უპირატესობის შესახებ. კვლევამ გვიჩვენა, რომ ქვეყნის სიმდიდრის წყაროს წარმოადგენს მატერიალური დოვლათის შექმნა. ადამ
სმითი სამრეწველო ბურჟუაზიის იდეოლოგი იყო, რომელიც ილაშქრებდა კაპიტალიზმის განვითარებისათვის ისეთი ხელისშემშლელი ფაქ-

428

ტორების წინააღმდეგ, როგორსაც წარმოადგენენ ფეოდალური გადმონაშთები.
მთლიანობაში ადამ სმითის დამსახურება ისტორიული ხასიათისაა,
რადგან მან შეძლო განესაზღვრა და ჩამოეყალიბებინა პოლიტიკური
ეკონომიის კონტურები იმ დროისათვის დაგროვილი ეკონომიკური
ცოდნის სისტემატიზაციის საფუძველზე. მისი კვლევები წარმოადგენენ
XVIII საუკუნის საზოგადოებრივი აზრის უმაღლეს მწვერვალს, რომლებმაც სათავე დაუდეს შემდგომი პერიოდის ახალი ეკონომიკური თეორიების შემუშავებასა და დამკვიდრებას.
ადამ სმითი გარდაიცვალა 68 წლის ასაკში, ედინბურგში.

***

429

ადამ სმითი

გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის
ბუნებისა და მიზეზების შესახებ
წიგნი მესამე
თავი I
სიმდიდრის ბუნებრივი განვითარება

ყოველ ცივილიზებულ საზოგადოებაში მთავარი აღებ-მიცემობა სწარმოებს ქალაქის მცხოვრებთა და სოფლის მცხოვრებთ შორის. იგი მდგომარეობს ნედლი პროდუქტების გაცვლაში გადამუშავებულ პროდუქტებზე, და ამასთან ეს გაცვლა-გამოცვლა სწარმოებს ან უშუალოდ, ანდა ფულის ან ფულის წარმომადგენელი
რაიმე ქაღალდის ნიშნების საშუალებით. სოფელი ქალაქს აძლევს
საარსებო საშუალებებს და მანუფაქტურის მასალებს. ქალაქი ამ
მინაცემს იხდის იმით, რომ სოფლის მცხოვრებთ უკანვე უგზავნის
გადამუშავებული პროდუქტების ნაწილს. ქალაქი, სადაც არ ხდება და არც შეიძლება მოხდეს მასალების წარმოება, თუ ნამდვილად
ვიტყვით, სოფლიდან იღებს მთელ თავის სიმდიდრეს და საარსებო
საშუალებას. მაგრამ ამის გამო აქედან არ უნდა დავასკვნათ, რომ
სარგებლობა, რომელსაც ქალაქი იღებს, ზარალია სოფლისათვის.
მათი სარგებლობა საზიაროა და საურთიერთოა, და შრომის დანაწილება ამ შემთხვევაში, ისე როგორც ყველა სხვა შემთხვევაში, სასარგებლოა ყველა პირთათვის, ვინც მოქმედებს სხვადასხვა მოსაქმეობაში, რომლებადაც შრომაა დაყოფილი. სოფლის მცხოვრებნი
ქალაქისაგან ყიდულობენ გადამუშავებული პროდუქტების უფრო
დიდ რაოდენობას ბევრად ნაკლები საკუთარი შრომის პროდუქტით, ვიდრე რამდენიც მათ უნდა დაეხარჯათ, თუ თვითონ შეეცდებოდნენ იმ პროდუქტების დამზადებას. ქალაქი არის ბაზარი სოფლის გარდამეტებული პროდუქტისათვის ანუ იმისათვის, რაც აღემატება მიწათმოქმედთა მოხმარების საჭიროებას; ქალაქში სოფლის
მცხოვრებნი ამ გარდანამეტს სცვლიან სხვა რაიმეზე, რაც მათ ესაჭიროებათ. რაც უფრო დიდია ქალაქის მცხოვრებთა რიცხვი და შემოსავალი, მით უფრო ფართოა ბაზარი, რომელსაც ქალაქი უქმნის
430

გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ

სოფლის მცხოვრებთ, ხოლო რაც უფრო ფართოა ბაზარი, ყოველთვის მით უფრო სასარგებლოა იგი ადამიანთა უფრო დიდი რიცხვისათვის. პური, რომელიც ქალაქიდან სულ ერთი მილის ფარგლებშია აღმოცენებული, იმავე ფასში იყიდება იქ, რა ფასშიაც იყიდება
ოცი მილის სიშორიდან მოტანილი პური. მაგრამ ამ უკანასკნელის
ფასმა, ჩვეულებრივ, არა თუ უნდა დაჰფაროს ის ხარჯები, რომლებიც გაწეულია მის საწარმოებლად და ბაზარზე მოსატანად, არამედ,
გარდა ამისა, კიდევ მიწათმოქმედებისათვის ჩვეულებრივი მოგება
უნდა მისცეს ფერმერს. ამიტომ მიწის მესაკუთრენი და მიწათმოქმედნი, რომელნიც ქალაქის ახლოს ცხოვრობენ, მიწათმოქმედებისთვის ჩვეულებრივი მოგების გარდა, იგებენ მათ მიერ გაყიდული პროდუქტის ფასში მსგავსი პროდუქტების ტრანსპორტის ღირებულებას, რომლებიც შორი ადგილებიდანაა მოტანილი, და გარდა ამისა,
მათ ეზოგებათ ასეთი ტრანსპორტის მთელი ღირებულება ყველაფრის ფასში, რასაც კი იყიდიან. შეადარეთ მიწების დამუშავება რომელიმე ქალაქის ახლოს იმ მიწების დამუშავებას, რომლებიც რამდენადმე დაშორებულია მისგან, და ადვილად დარწმუნდებით, რა
ძალიან მოგებაშია სოფელი იმ აღებმიცემობით, რომელიც მას ქალაქთან აქვს. ყველა იმ უაზრო თეორიაში, რომლებიც სავაჭრო ბალანსის შესახებ იყო გავრცელებული, არც ერთს არ უცდია იმის
მტკიცება, რომ სოფელი ზარალობს მისი აღებმიცემობით ქალაქთან ან ქალაქი ზარალობს მისი აღებმიცემობით სოფელთან, რომელიც მას კვებავს.
რადგან, თვით საგნის ბუნებისამებრ, საზრდოს საგნები ის მოთხოვნილებაა, რომელსაც პირველი ადგილი უკავია კომფორტისა და
ფუფუნების საგნებთან შედარებით. ამიტომ დარგი, რომელიც იძლევა პირველთ, წინ უნდა უძღოდეს იმ დარგებს, რომელნიც აწარმოებენ უკანასკნელთ. ამრიგად, დამუშავება და გაუმჯობესება მიწისა, რომელიც საარსებო საშუალებებს იძლევა, აუცილებლად წინ
უნდა უძღოდეს ზრდას ქალაქისას, რომელიც იძლევა მხოლოდ კომფორტისა და ფუფუნების საგნებს. სოფლის მხოლოდ გარდამეტებული პროდუქტი ანუ ის, რაც მიწათმოქმედის მოხმარებას აღემატება, შეადგენს სარჩოს ქალაქისათვის, რომელსაც, ამიტომ, მხოლოდ ამ გარდამეტებული პროდუქტის ზრდასთან ერთად შეუძლია
ზრდა. რასაკვირველია, ქალაქი ყოველთვის როდი იღებს ყველა თა431

რასაც ეს ცხოვრება უქადის ადამიანს. როდესაც იგი დიდ კრედიტებს აძლევს შორეულ ქვეყნებში ისეთ ადამიანებს. უკეთუ მას არღვევს ადამიანთა კანონების უსამართლობა. ქალაქები ვერსად ვერ გაიზრდებოდა იმაზე მეტად. ვიდრე ქონება ვაჭრისა. სხვადასხვა ეპოქაში და სხვადასხვა ხალხებში მნიშვნელოვან ცვლილებას იწვევდა სიმდიდრის განვითარების მსვლელობაში. რომელსაც იგი ეკუთვნის. რომელიც ხშირად იძულებულია ანდოს იგი არა მარტო ქარსა და ტალღებს. რომელიც მისი მიწის გაუმჯობესებაშია ჩამაგრებული. რომელსაც საერთოდ აუცილებლობა განსაზღვრავს. სადაც ისინი მდებარეობდა. პირიქით. რომელთა ხასიათისა და მდგომარეობის შესახებ მას იშვიათად შეუძლია ჰქონდეს რიგიანი ინფორმაცია. ეს კაპიტალი უფრო აქვს თავის თვალწინ და თავის განკარგულებაში. თუმცა არა უკლებლივ ყველა ქვეყანაში. რომელიც თავის კაპიტალს მიწათმოქმედებაში ხმარობს. ანდა იმ ტერიტორიიდანაც. ვიდრე მათ გამოკვებას შესაძლებელს ხდიდა იმ ტერიტორიის მიწების დამუშავება და გაუმჯობესება. ვიდრე მთელი ის ტერიტორია არ იქნებოდა სავსებით დამუშავებული და გაუმჯობესებული. სოფლად ცხოვრების საამურობა. ადამიანს. – ყოველივე 432 . მას შეუძლია ის მიიღოს ძალიან შორეული ქვეყნებიდანაც და თუმცა ეს არ არის გამონაკლისი საერთო წესიდან. და მისი ქონება ნაკლებ ექვემდებარება სხვადასხვა შემთხვევითობას. რასაც იგი ნამდვილად იძლევა. თანატოლი ანუ თითქმის თანატოლი მოგების არსებობისას მეტი წილი ადამიანები უმჯობესად რაცხენ თავიანთი კაპიტალი მოათავსონ მიწის გაუმჯობესებასა და დამუშავებაში. – ყოველ შემთხვევაში მანამდე ვერა. არამედ აგრეთვე უფრო არასაიმედო სტიქიას ადამიანთა უგუნურობის და უსამართლობისას. მემამულის კაპიტალი. ბუნებრივი სიტურფე. ადამიანთა შემოღებული წესები რომ არასოდეს არ მიიმართებოდეს ამ ბუნებრივ მიდრეკილებათა წინააღმდეგ. ვიდრე მანუფაქტურებსა და საგარეო ვაჭრობაში. მაქსიმალურად უზრუნველყოფილი არის ყოველგვარი შემთხვევითობისაგან. სულის სიმშვიდე. რამდენადაც ამას შესაძლებელს ხდის საერთოდ ბუნება ადამიანის საქმიანობისა. და დამოუკიდებლობა. იმ წესს. ყოველ ცალკეულ ქვეყანაში ხელს უწყობს ადამიანთა ბუნებრივი მიდრეკილებანი. თითქოს.ადამ სმითი ვის საარსებო საშუალებას ახლო მდებარე სოფლებიდან.

მზა პროდუქტების რაოდენობა. ხელოსანთა განსაზღვრული რიცხვის დაუხმარებლივ მიწის დამუშავება ძალიან ძნელად მოხერხდებოდა და იგი ხშირ-ხშირად უნდა შეწყვეტილიყო ყოველთვის. და ეს მოთხოვნა კი შეიძლება გაიზარდოს მხოლოდ მიწის გაუმჯობესებისა და დამუშავების ზრდის შესაბამისად. ლუდის მხდელები და მეპურეები. ერთმანეთის ახლოს სახლდებიან და ამგვარად ქმნიან პატარა ქალაქს ანუ დაბას. ისე საარსებო საშუალებებსაც. მეკასრეები. და რადგან მათი საცხოვრებელი ადგილი აუცილებლად განსაზღვრულ ადგილთან არაა დაკავშირებული. რათა თავიანთი ნედლი პროდუქტები გაცვალონ გადამუშავებულ პროდუქტებზე. რომელნიც საჭირონი და სასარგებლონი არიან მათ დროდადრო გაჩენილ მოთხოვნილებათა დასაკმაყოფილებლად და რომელნიც. რომელსაც ისინი სოფლის მცხოვრებლებზე ყიდიან. ხელს უწყობენ ქალაქის შემდგომ ზრდას. ამ აღებ-მიცემობის გზით ქალაქის მცხოვრებნი იღებენ როგორც მასალებს მათი სამუშაოსათვის. ეტყობა. რომლებისადმი მიმართვა მათი სამსახურის მისაღებად ხშირად სჭირდება მიწათმოქმედს. ქალაქის მცხოვრებნი და სოფლის მცხოვრებნი ერთმანეთს უწევენ სამსახურს. ადამიანთა დაწესებულებანი რომ არასოდეს არ არღვევდნენ საგანთა ბუნებრივ მსვლელობას. როგორ იზრდება სოფლის მოთხოვნა მზა პროდუქტების მიმართ. ხუროები. რომ მეტნაკლებად იზიდავს ყოველ ადამიანს. მათი საარსებო საშუალებები შეიძლება გაიზარდოს მხოლოდ იმის მიხედვით. და რადგან მიწის დამუშავება დასაბამითვე დანიშნულება იყო ადამიანისა. შენარჩუნებული აქვს უპირატესი მიდრეკილება ამ თავდაპირველი მოსაქმეობისადმი. რომელსაც სოფლის მცხოვრებნი მიმართავენ. ქალაქი მუდმივი იარმარკა ანუ ბაზარია. მჭედლები. ყველანი ხელოსნები არიან. ეს ხელოსნებიც. ამიტომ ამ უკანასკნელს თავისი არსებობის ყველა საფეხურზე. მაშასადამე. როგორც მიწათმოქმედისა. გუთნის და თვლების მკეთებლები. მეწაღეები და თერძები. თავის მხრივ. მალე მათ მიემატებიან ყასბები. ამიტომ ისინი ბუნებრივია. შემდეგ მთელი რიგი ხელოსნები და წვრილი ვაჭრები. სიმდიდრის განვითარება და ქალაქების 433 . ამიტომ მათი სამუშაო. რასაკვირველია. თავის მხრივ. განსაზღვრავს მასალებისა და სურსათის რაოდენობას. საჭიროებენ ერთმანეთის დახმარებას.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ეს ისე მომხიბლავია. რომელსაც ისინი ყიდულობენ.

დღემდე არც ერთ ქალაქში არაა გამართული მანუფაქტურები. თანატოლი ან თითქმის თანატოლი მოგების შესაძლებლობისას. რომელიც თავისი საკუთარი მიწის დამუშავებას ეწევა და საჭირო სარჩოს თავისი საკუთარი ოჯახის შრომით შოულობს. რომლებიც გაიყიდება უფრო შორეულ ადგილას. და ვერც მაღალი ხელფასი. რაც საჭიროა მისი საკუთარი სარეწაოს წარსამართავად. ბუ434 .ადამ სმითი ზრდა ყოველ პოლიტიკურ საზოგადოებაში შედეგი და შესაბამისი იქნებოდა მოცემული ტერიტორიის ანუ ქვეყნის მიწების გაუმჯობესებისა და დამუშავებისა. უმჯობესდება და უფრო სრულყოფილი ხდება მრავალგვარად. არამედ მას ხმარობს დაუმუშავებელი მიწის საყიდლად და დასამუშავებლად. ეს სხვადასხვა მანუფაქტურები დროთა განმავლობაში თანდათან სპეციალდება და. როდესაც ჩრდილო-ამერიკაში რომელიმე ხელოსანი დააგროვებს რაოდენადმე იმაზე მეტ კაპიტალს. რომლებისგანაც იღებს სარჩოს. როდესაც კაპიტალის გამოყენებას აპირებენ. რომ ხელოსანი თავისი მუშტრების ყმა არის. იგი გრძნობს. თვითონ არის ნამდვილად თავის თავის ბატონი და მთელი ქვეყნიერებისგან დამოუკიდებელი. ხელოსნიდან იგი იქცევა პლანტატორად. რომელმაც იმაზე მეტი კაპიტალი დააგროვა. მჭედელი აგებს რაიმე რკინის ქარხანას. ვერც ადვილი თავის რჩენა. მანუფაქტურას. რაც საჭიროა ახლო მიდამოებში შემთხვევით სამუშაოთა შესასრულებლად. ხელოსნებს ვერ აცთუნებს იმუშაოს სხვებისათვის და არა თავის თავისათვის. ჩვენს ჩრდილო-ამერიკის კოლონიებში. რომელსაც ეს ქვეყანა უზრუნველყოფს. სადაც ჯერ კიდევ ადვილ პირობებში შეიძლება დაუმუშავებელი მიწის მიღება. იმ ქვეყნებში. ცდილობს ისეთი პროდუქტები დაამზადოს. ამრიგად. რომელიც ახლო მიდამოების მოთხოვნილების დაკმაყოფილებას ემსახურება. მაშინ როდესაც პლანტატორი. ფეიქარი ტილოს ან შალის მანუფაქტურას. თითოეული ხელოსანი. სადაც დაუმუშავებელი მიწა აღარ მოიპოვება ან მისი მიღება ადვილ პირობებში არ შეიძლება. რაც ყველას ადვილად შეუძლია წარმოიდგინოს და ამიტომ საჭირო აღარაა განვმარტო უფრო დაწვრილებით. პირიქით. ის როდი ცდილობს იმ კაპიტალით პროდუქტების გასაყიდად მანუფაქტურა გამართოს შორეულ ადგილებში. რომელნიც შორეულ ბაზარზე ჰყიდიან თავიანთ პროდუქტებს.

თუმცა მისი საექსპორტო ვაჭრობის უდიდეს ნაწილს უცხოელები აწარმოებენ. საზოგადოების განვითარების ყოველ საფეხურზე მისი ნედლი და გადამუშავებული პროდუქტების გარდამეტი ნაწილი. რომ ყოფილიყო გამოყენებული. ისე ყველა მისი ნედლი პროდუქტის სრულად გადასამუშავებლად. განვითარების ნებისმიერ საფეხურზე მყოფი საზოგადოების კაპიტალი პირველ ყოვლისა. მე მგონია. რომელიც თვით მათ ეკუთვნით. რაზეც მოთხოვნა არის შინ. ეს წესი ისე ბუნებრივია. უფრო უზრუნველყოფილია ყოველგვარი შემთხვევითობისაგან. თუ საზოგადოებას დაგროვილი არა აქვს საკმაო კაპიტალი როგორც მთელი მისი მიწის დასამუშავებლად. რასაკვირველია. ვიდრე მემანუფაქტურის კაპიტალი. ძველი ეგვიპტის. რომ ეს ნედლი პროდუქტი უცხო კაპიტალმა გაზიდოს. რომელსაც რაიმე შესამჩნევი ტერიტორია ჰქონდა. ამრიგად. ყოველთვის სრულდება ამა თუ იმ ზომით. იმ შემთხვევაში ძალიან ხელსაყრელიც კია. რა მიზეზითაც მიწათმოქმედებას ბუნებრივად უპირატესობას აძლევენ მანუფაქტურების წინაშე. რომელიც საგარეო ვაჭრობას ეწევა. რომლისთვისაც მოთხოვნა არ არსებობს თვით ქვეყნის შიგნით. რომელიც მის მფლობელს აქვს მუდამ თავის თვალწინ და თავის განკარგულებაში. მიწების ნაწილი უნდა დამუშავებულიყო მანამდე. ჩინეთის და ინდოსტანის სიმდიდრე გვიმტკიცებს. შემდეგ – მანუფაქტურებისაკენ და ბოლოს – საგარეო ვაჭრობისაკენ. მათი ის ნაწილი. ე. რომ ხალხმა შეიძლება მიაღწიოს სიმდიდრის ფრიად მაღალ საფეხურს. ყოველ საზოგადოებაში. უპირატესობას აძლევენ საგარეო ვაჭრობასთან შედარებით იმავე მიზეზის გამო. უნდა გაიგზავნოს საზღვარგარეთ რაიმეზე გასაცვლელად. მაგრამ ძალიან მცირე მნიშვნელობა აქვს იმას. ი. მიმართულია მიწათმოქმედებისაკენ. როგორც მემამულის ან ფერმერის კაპიტალი უფრო უზრუნველყოფილია. საგანთა ბუნებრივი მსვლელობისას. რომ იგი. მათი გარდამეტი პროდუქტის საექსპორტოდ მხოლოდ ის კაპიტალი. ვიდრე იმ ვაჭრის კაპიტალი. ჩვენი ჩრდილო-ამერიკის და ვესტ-ინდოეთის კოლონიების განვითარებას გაცილებით ნელი მსვლელობა ექნებოდა. ისევე მემანუფაქტურის კაპიტალიც. რომელ კაპიტალს – უცხოს თუ შინაურს – გააქვს ეს გარდამეტი პროდუქტი საზღვარგარეთ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ნებრივია. ვიდრე 435 . რათა შესაძლებელი გახდეს საზოგადოების მთელი კაპიტალი უფრო სასარგებლო მიზნებისათვის იქნეს გამოყენებული.

რომ საგარეო ვაჭრობისათვის მოეკიდნათ ხელი. რომელიც მოჰყვა ესოდენ დიდ რევოლუციას. მაგრამ დამოუკიდებლად იმისა. ჩვეულება და ადათი. საგარეო ვაჭრობამ ზოგ ქალაქში გამოიწვია დაფუძნება უფრო სათუთი მანუფაქტურებისა ანუ ისეთებისა. აუცილებლობის გზით ძალად ეწეოდა მათ ამ არაბუნებრივი და რეგრესიული წესისაკენ. ქალაქები გაუდაბნოვდა. ხოლო მანუფაქტურებმა და საგარეო ვაჭრობამ ერთად. უღრმეს სიღატაკესა და ბარბაროსობაში ჩაეფლნენ. რომელსაც ბარბაროსები აყენებდნენ ძველ მცხოვრებთ. გამოიწვია უმთავრესი გაუმჯობესება მიწათმოქმედებაში. ამ არევ-დარევის ხანაში იმ ბარბაროს ტომთა მეთაურებმა და მთავარმა წინამძღოლებმა შეიძინეს ანუ ხელთ იგდეს იმ ადგილების მიწების უდიდესი ნაწილი. რომელიც პირვანდელი მთავრობის ბუნებამ შემოიღო ამ სახელმწიფოებში და რომლებიც დარჩა მას შემდეგაც. თუნდაც განუვითარებელი. მრეწველობა. ის არევ-დარევა. არ შეწყვეტილა რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში. ძარცვამ და ძალმომრეობამ. ვიდრე მათთვის შესაძლებელი გახდებოდა იმაზე ფიქრი. რომელთა პროდუქტები უცხო ბაზარზე გასატანადაა გამოსადეგი. მაგრამ ყველა თანამედროვე ევროპულ სახელმწიფოში იგი ზოგი მხრივ ყირამალა იქნა დაყენებული. რომელნიც რომაელთა ბატონობის დროს მნიშვნელოვან კეთილდღეობაში იყვნენ. თუმცა საგანთა ამ ბუნებრივ წესს რაიმე ზომით ადგილი უნდა ჰქონოდა ყოველ ასეთ საზოგადოებაში. მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი დაუმუშავებელი იყო. შეწყვიტა აღებმიცემობა ქალაქსა და სოფელს შორის. დამუშავებული იყო თუ 436 . რაც ის მთავრობა მნიშვნელოვნად შეიცვალა. თავი II მიწათმოქმედების განვითარების დაბრკოლებანი ძველ ევროპაში რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ როდესაც გერმანულმა და სკვითურმა ტომებმა რომის იმპერიის დასავლეთის პროვინციები წალეკეს. ხოლო მიწები დარჩა დაუმუშავებელი და ევროპის დასავლეთის პროვინციები.ადამ სმითი რამდენადმე მნიშვნელოვანი ქალაქები შეიძლებოდა წარმოშობილიყო და ამ ქალაქებში უნდა არსებულიყო რაიმე.

დაუმუშავებელი მიწების ეს თავდაპირველი დასაკუთრება. როცა ამას საჭიროდ დაინახავდა. იგი ომობდა. მისი დაყოფა ნიშნავდა გზის გაკვალვას მის გასანადგურებლად და ყველა მისი ნაწილის დასარბევად და ჩასაყლაპავად მეზობელთა შემოჭრის დროს. რომელიც მემკვიდრეობით მიწების გადაცემისას ისევე ნაკლებად განასხვავებდა უფროსსა და უმცროს შვილებს. ამის გამო დაწესდა მართალია. ბუნებრივი სამემკვიდრეო კანონი მიწას. ვინაიდან. ყველას არსებობა თანაბრად ძვირფასია მამისთვის. რომ მიწები პატარ-პატარა ნაჭრებად დაყოფილიყო გასხვისების გზით. მფარველობა. შეიძლებოდა მაინც წარმავალი ბოროტება ყოფილიყო. იმ შფოთიან ხანაში ყოველი მსხვილი მემამულე წარმოადგენდა ერთგვარად პაწია მთავარს. უნდა ვიფიქროთ. რომ მესაკუთრე არ გასჩენოდეს. მიწის არც ერთი ნაკვეთი არ დარჩენილა. ამასთან მისი დიდი ნაწილი – მცირეოდენ მსხვილ მესაკუთრეთა მიერ. მიჩნეულია მხოლოდ და მხოლოდ არსებობისა და თავის მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებად. ხშირად თავისი მეზობლების წინააღმდეგ და ზოგჯერ თავისი მეფის წინააღმდეგაც. ჰყოფს ოჯახის ყველა შვილთ შორის. იგი იყო მათი მოსამართლე და ერთგვარი კანონმდებელიც მშვიდობიანობის დროს და წინამძღოლი ომის დროს. როგორც ჩვენ მოძრავი ქონების გაყოფისას. მაშინ საუკეთესოდ იქნა მიჩნეული. ისინი. ყველა ეს მიწა დასაკუთრებულ იქნა. ხოლო ფიდაიკომისების დაწესება ხელს უშლიდა. თუმცა იგი დიდი ბოროტება იყო. რომლის გაწევა შეეძლო მის მესაკუთრეს იმათთვის. ვინც იმ მამულში ბინადრობდა. ამიტომ მამულის უშიშროება. არა 437 . არამედ აგრეთვე როგორც ძალაუფლებისა და გავლენის წყაროს. ისე როგორც მოძრავი ქონება. ვისაც მისი მიწები ეჭირათ. მემკვიდრეობის ან გასხვისების გზით შეიძლებოდა ის მიწები კვლავ პატარ-პატარა ნაჭრებად დანაწილებულიყო. ვაჟებსა და ქალებს. ისე როგორც მოძრავ ქონებას. მამულის სიდიდეზე იყო დამოკიდებული. რომ მიწა მარტო ერთ შვილს გადასცემოდა გაუყოფელად. როდესაც მიწა. მისი ქვეშევრდომები იყვნენ. ამიტომ ასეთი სამემკვიდრეო კანონი მოქმედებდა რომაელებში. მაგრამ პირმშოობის შესახებ კანონი შეუძლებელს ხდიდა მიწების დანაწილებას მემკვიდრეობის გზით. მაგრამ როდესაც მიწას დაუწყეს ცქერა არა როგორც მარტოოდენ თავის შენახვის.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ დაუმუშავებელი.

თუმცა არა ყოველთვის ამ უკანასკნელის წარმოშობისთანავე. უფროსი ყოველთვის უმცროსზე წინ არის. ყველა სხვა დაწესებულებათა შორის იგი უფრო შესაბამისია იმისათვის. რაც მოისპო ის გარემოებანი. პირდაპირი ხაზით მემკვიდრეობის უზრუნველსაყოფად. ანდერძის ან განსხვისების 438 . რომელიც არ შეიძლება სადავო იყოს. ევროპის ახლანდელ მდგომარეობაში რაღაც ერთი აკრი მიწის მესაკუთრეც ისევე მტკიცედ ფლობს მას. როგორც ასი ათასი აკრის მესაკუთრე. ერთი და იმავე ოჯახის შვილების აუცილებელი განსხვავება შეიძლება მხოლოდ სქესისა და ასაკის მხრივ. ვინაიდან. სიმტკიცე გაყოფით არ შესუსტდეს. რომ მონარქიული ხელისუფლების ძლიერება და. ვიდრე ის უფლება არის. იგი მთლიანად უნდა გადაეცეს ერთ-ერთ შვილს. რომ საზრდო მისცეს გვაროვნული უპირატესობით ამაყობას. და. რომელთაც წარმოშვეს ისინი და რომელთაც მარტოოდენ შეუძლიათ მათი გამართლება. რისი აზრიც პირველად საპირმშოო კანონმა აღძრა და იმის ასაცილებლად.ადამ სმითი ერთბაშად. კანონებს ხშირად შენარჩუნებული აქვს თავიანთი ძალა დიდხანს მას შემდეგ. ამას უნდა ამყარებდეს რაიმე საერთო კანონი. არ შეიძლება ყველა მხრივ სხვა რამ უფრო საწინააღმდეგო არსებობდეს ოჯახის ნამდვილი ინტერესისათვის. მაშასადამე. რომელიც დაფუძნებულია არა პირადი დამსახურების ან ღირსების საეჭვო ნიშნებზე. სახელდობრ რომელს უნდა მიეცეს ესოდენ დიდი უპირატესობა. მამრობით სქესს საყოველთაო უპირატესობა ეძლევა მდედრობითის წინაშე. იმისათვის. და მაინც პირმშოობის უფლება წინანდებურად დაცული არის და ალბათ კიდევ რამდენსამე საუკუნეს იქნება დაცული. არამედ დროთა განმავლობაში საპირმშოო კანონი მამულების მემკვიდრეობისათვის იმავე მიზეზით. რასაც პირდაპირი ხაზით მემკვიდრეობას უწოდებენ. ფიდაიკომისები წარმოადგენენ საპირმშოო კანონის ბუნებრივ შედეგს. რომ თავდაპირველი მამულის რაიმე ნაწილი გასულიყო ძირითადი ხაზის მფლობელობიდან რომელიმე მემკვიდრის მიერ გაჩუქების. არამედ რაიმე ნათელ და ცხად ნიშანზე. ასე წარმოიშობა უფლება პირმშოობისა და ის. რა მიზეზითაც დაწესდა ასეთი კანონი მონარქიული ხელისუფლებისათვის. რომელიც ერთი შვილის გამდიდრების გულისთვის მათხოვრებად აქცევს ყველა დანარჩენთ. ყველა სხვა პირობათა თანასწორობისას. ისინი დააწესეს განსაზღვრული.

რათა მის სიღარიბეს სასაცილოდ არ გაეხადა ეს პრივილეგია. მართალია. განსაკუთრებით იმ ქვეყნებში. რომელნიც. და მას შემდეგ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ გზით. რომ თანამედროვე თაობის საკუთრება იმ ადამიანთა ნება-სურვილის მიხედვით უნდა იყოს შემოფარგლული და მოწესრიგებული. იქნებ. ან მისი უგუნურობისა თუ უბედურების მიზეზით. მიუხედავად ამისა. რაც ამ წოდებამ ხელში ჩაიგდო ეს უსამართლო უპირატესობა მის თანამოქალაქეთა მიმართ. იმ ხანაში. ზოგიერთი მონარქიის ეგრეთ წოდებული ძირითადი კანონების მსგავსად. რომ მისთვის მიეცათ კიდევ მეორე უპირატესობა. ინგლისში საყოველთაო სამართალი. ფიდაიკომისები სრულიად უცნობი იყო რომაელებისათვის. ამ ფიდაიკომისებზე უფრო უაზროს ვერას წარმოიდგენს ადამიანი. უარყოფითად განწყობილია სამარადისო საკუთრების მიმართ და ამიტომ ასეთი საკუთრება აქ უფრო შეზღუდულია. ხუთასი წლის წინათ გარდაიცვალნენ. მაგრამ თანამედროვე ევროპაში. თუმცა ინგლისიც არაა 439 . რომ მრავალი ათასი ადამიანის უშიშროება ერთი ადამიანის უჯიათობითა და მფლანგველობით ხიფათში ყოფილიყო ჩავარდნილი. თუმცა ფრანგი იურისტებიდან ზოგიერთებმა შესაბამისად ჩათვალეს აღნიშნულ ძველ დაწესებულებათა სამოსელსა და ტერმინებში გაეხვიათ ეს თანამედროვე დაწესებულება. სადაც როგორც წვრილ. რომ ერთი მეორის მომდევნო თაობებს ადამიანთა თანასწორი უფლება არა აქვთ მიწასა და ყველა იმაზე. რასაც მიწა შეიცავს. საჭიროდ ჩაითვალა. ისინი დაფუძნებულია ყოვლად უგუნურ ნაგულისხმევზე. – იმაზე. როგორც ამბობენ. მეტწილ ევროპაში ფიდაიკომისები დღემდე შენარჩუნებულია. მათი სუბსტიტუციები და ფიდაიკომისები არაფრით ჰგავს ახალი დროის ფიდაიკომისებს. როდესაც დიდი მამულები ერთგვარ სამთავროებს წარმოადგენდა. ვიდრე სხვა რომელსამე ევროპულ მონარქიაში. მათ შეეძლოთ ხელი შეეშალათ იმისათვის. რათა დაცული ყოფილიყო აზნაურობის განსაკუთრებული პრივილეგია ქვეყანაში მაღალი ადგილების და საპატიო თანამდებობათა დაჭერისა. ისე მსხვილ მემამულეებს სიმტკიცე სათანადო ქვეყნის კანონებით აქვს უზრუნველყოფილი. ფიდაიკომისებს შეიძლებოდა განსაზღვრული აზრი ჰქონებოდათ. სადაც აზნაურული ჩამომავლობა აუცილებელი პირობაა სამოქალაქო თუ სამხედრო საპატიო თანამდებობათა დასაჭერად. ფიდაიკომისები საჭიროდ იყო მიჩნეული.

მსხვილი მემამულე სავსებით იმას უნდებოდა. დაუმუშავებელი მიწების დიდ ფართობს არა თუ ყადაღა დაედო ცალკეულ გვარეულობათა მიერ. მას ახლავს მაშინაც. რასაც ხშირად ჰქონდა ადგილი. ხელს უწყობს იმას. რასაც იგი ესოდენ ნაკლებ საჭიროებს. რომელმაც ეს ბარბაროსული დაწესებულება წარმოშვა. აქ ვარაუდობენ. რომ ქვეყნის მთელი მიწის ერთ მეხუთედზე მეტი. მას არ მოეპოვებოდა კაპიტალი მიწის გაუმჯობესებისათვის და იგი დამზოგველი იყო. დაკვირვებით ამჩნევდეს ყველა. იმ არეულობის ხანაში.ადამ სმითი უიმისოდ დარჩენილი. რაც შეეხება შოტლანდიას. ვიდრე მისდამი კუთვნილი მიწების გასაუმჯობესებლად დაეხარჯა იგი. იმისათვის. რისი უნარიც იშვიათად აქვს ისეთ ადამიანს. თუნდაც სულ მცირე დანაზოგს და მოგებას. არამედ აგრეთვე თითქმის სამუდამოდ მოისპო მათი დანაწილების შესაძლებლობა. ამრიგად. როდესაც 440 . თუ თვით მისი და მისი სახლის შენახვის ხარჯს მთლად მიჰქონდა მისი შემოსავალი ან აღემატებოდა მას. რომელსაც ბუნებრივად ქმნის ასეთი ჩვეულება. რომ დაეცვა თავისი საკუთარი მამულები ან თავისი სამართალი და ხელისუფლება გაევრცელებინა მეზობლების ტერიტორიაზე. როგორიცაა მისი ტანსაცმელის. უფრო ხელსაყრელად მიაჩნდა თავისი წლიური დანაზოგი ახალი მიწების საყიდლად გამოეყენებინა. თუნდ დამზოგველიც იყოს ბუნებით. რაც მის გემოვნებას აკმაყოფილებს. როგორც ყველა სხვა კომერციულ საქმეში. ხშირად მას არ ჰქონდა მიდრეკილება ამისადმი და თითქმის არასოდეს – საჭირო უნარი და მოხერხება. ხოლო როდესაც კანონისა და წესრიგის განმტკიცებამ ეს შესაძლებლობა მისცა. რასაკვირველია. მას არ ჰქონდა თავისუფალი დრო იმისათვის. მისი ეტლის. ამჟამად ფიდაიკომისების სასტიკ რეჟიმს ექვემდებარება. და იქნებ ერთ მესამედზე მეტიც. ვიდრე მოგებისადმი. რომ ადამიანმა მომგებიანად წარმართოს მიწის გაუმჯობესება. და ისეთი შემთხვევა კი იშვიათია. სახლისა და ავეჯეულობის სილამაზე. აზრ-მიდრეკილება. ასეთი ადამიანის მდგომარეობა. რომელიც დიდი ქონების პატრონია დაბადებიდანვე. ბავშვობიდანვე იგი დაჩვეულია ისეთ საგნებზე ზრუნვას. რომ დიდი მემამულე იმავე დროს მიწების დიდი გამაუმჯობესებელი იყოს. რომ მას მიდრეკილება ჰქონდეს უფრო გარეგანი შემკობილობისადმი. საჭიროა. რომ ეზრუნა მიწის დამუშავებისა და გაუმჯობესებისათვის.

ხოლო ამის შემდეგ დარწმუნდება. თუ ბატონი დაასახიჩრებდა ან მოკლავდა თავის გლეხს. ამ 441 . ისინი თითქმის ყველანი მონები იყვნენ. ამიტომ მათი გაყიდვა შეიძლებოდა მიწასთან ერთად. რაც მიწა ეღირება გაუმჯობესების შემდეგ. საკმარისია შევადაროთ ამ მამულების ახლანდელი მდგომარეობა იქაურ მეზობელ წვრილ მესაკუთრეთა მამულებისა და მაშინ სხვა საბუთი არ დაგჭირდებათ. გლეხებს კი არ ჰქონდათ საკუთრების შეძენის უფლება. ბატონის შენაძენად ითვლებოდა და მას შეეძლო შეხედულებისამებრ წაეღო იმათგან მათი შენაძენი. მიწის ყოველგვარი დამუშავება და გაუმჯობესება. ვიდრე მონობა ძველ ბერძნებსა და რომაელებში ან თუნდ ჩვენს ვესტ-ინდოეთის კოლონიებში. ყველაფერი. ძველ ევროპაში მიწის დამქირავებელი გლეხები ყველანი მებატონის ნება-სურვილზე იყვნენ დამოკიდებული. ჩვეულებრივ. პირუტყვი. რომ ისინი უფრო უშუალოდ ეკუთვნოდნენ მიწას. თუმცა. რაც კი ასეთი მონების დახმარებით შეიძლებოდა შესრულებულიყო. თუ ასეთი დიდი მესაკუთრეებისაგან მიწის ნაკლებად გაუმჯობესება იყო მოსალოდნელი. რათა დარწმუნდეთ. შემდეგ ბატონი ამ ქორწინებას ვერ დაარღვევდა ქმრისა და ცოლის სხვადასხვა პირებზე გაყიდვის გზით. ბატონის ნებართვით მათ შეეძლოთ დაქორწინება. თუმცა მათი მონობა უფრო რბილი სახისა იყო. თესლი. რაოდენ არახელსაყრელია ესოდენ დიდი ზომის საკუთრება მიწის გაუმჯობესებისათვის.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ იგი მამულის გაუმჯობესებაზე ფიქრს შეუდგება. ვიდრე მათ მებატონეს. იგი ექვემდებარებოდა განსაზღვრულ სასჯელს. მით უფრო ნაკლებ მოსალოდნელი შეიძლება ყოფილიყო იმათგან. იგულისხმებოდა. სასოფლო-სამეურნეო იარაღები – ყველაფერი მას ეკუთვნოდა და მოგებაც მარტო მისი იყო. მაგრამ არა მიწისაგან მოცილებულად. ძალიან მცირეს. რომელიც ფეოდალური მონარქიის შემდეგ ერთი და იმავე გვარის ხელშია განუწყვეტლივ დარჩენილი. ვიდრე სამუშაოს მეათედს შეასრულებდეს. იგი გაკოტრდება. მან. რასაც გლეხები შეიძენდნენ. იქნებ გაამშვენიეროს კიდეც 400 ან 500 აკრი მიწა. რომელიც მის სასახლეს აკრავს და დახარჯავს ამისათვის ათჯერ მეტს იმაზე. შეერთებული სამეფოს ორსავე ნაწილში მოიპოვება რამდენიმე დიდი მამული. რომ თუ ასევე გააუმჯობესა – სხვაგვარად მას არ ეხერხება – დანარჩენი მამული. სინამდვილეში სრულდებოდა მათი ბატონის მიერ და ასევე მის ხარჯზე. ვისაც მათი მიწები ეჭირათ.

თუ კანონი ამის ნებას იძლევა და სამუშაოს ხასიათი ამას შესაძლებელს ხდის. და არა მისი საკუთარი ინტერესით. და მის გრძნობას ისე არაფერი შეურაცხყოფს. ამიტომ. როდესაც ისინი მონებს გამოიყენებდნენ მუშებად. ამრიგად. როგორც პლინიუსი. მით უფრო ნაკლებ მოსალოდნელია იგი იმ შემთხვევაში. რაც საკმარისი არის მისი შენახვის ხარჯის დასაფარავად. ბოჰემიასა და მორავიაში და გერმანიის სხვა ნაწილებში. ვიდრე თავისუფალი ადამიანებისას. ყველა დროისა და ხალხის გამოცდილება. თუმცა იგი თითქოს მარტო შენახვის ხარჯს მოითხოვს. მხოლოდ ძალდატანებით. ყველაზე უფრო ძვირი სამუშაო არის. კაცი. დაინტერესებულია მხოლოდ იმით. რომ რაც შეიძლება ბევრი ჭამოს და რაც შეიძლება ცოტა იმუშაოს.ადამ სმითი მონებს მხოლოდ იმის შეძენა შეეძლოთ. – ეჩიჩინოს მათ რაიმეში დასაყოლიებლად. ამპარტავნობა ადამიანს აყვარებს ბატონობას. შეიძლება იგი იძულებულ იქნეს იმაზე მეტი იმუშაოს. ამბობს: ხუთი ათასი უქმი ადამიანის შესაძენად (მეომართა ეს რიცხვი საჭიროდ იყო მიჩნეული იმ რესპუბლიკის დასაცავად) მათი ცოლებითა და მსახურებითურთ საჭირო იქნებოდა უზომო სიდიდისა და ნაყოფიერების მქონე ტერიტორია. სადაც იგი ლაპარაკობს იდეალურ რესპუბლიკაზე. მაგრამ თუ საერთოდ იშვიათადაა მიწის დიდი გაუმჯობესება მსხვილი მესაკუთრეებისგან მოსალოდნელი. რომ იძულებული იყოს თავი გაუყადროს მასზე დაბლა მდგომ ადამიანებს. როგორც ის. ასეთი სახის მონობა დღემდე კიდევ არსებობს რუსეთში. ბაბილონის დაბლობის მსგავსიო. ისე კალუმელა აღნიშნავენ. იგი საერთოდ ირჩევს უფრო მონების მუშაობას. პოლონეთში. როგორ დაეცა იტალიაში პურის მოწევის საქმე. მხოლოდ ევროპის დასავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილებში იქნა იგი თანდათან სრულად მოსპობილი. რაც მათი ყოველდღიური არსებობისათვის იყო საჭირო. რომელიც პლატონის „კანონებშია“ აღწერილი. უნგრეთში. იქ. 442 . როგორ არახელსაყრელი გახდა იგი მას შემდეგ. რომელსაც არავითარი საკუთრების შეძენა არ შეუძლია. ამ შემთხვევაში საკუთრივ თვითონ მემამულე ფლობდა ყველა თავის მიწას და მის დამუშავებას ეწეოდა თავისი ყმების ხელით. მგონია. რომ მონების მიერ შესრულებული სამუშაო. რაც მონების ხელში გადავიდა. ბევრად უკეთ არ იყო საქმე ძველ საბერძნეთშიც არისტოტელეს დროს. იმას გვიდასტურებს.

მთელ სამუშაოს მონები ასრულებენ. პირიქით. მხოლოდ პირველს უფრო. მას შემდეგ რაც იქიდან გადადებული იქნებოდა იმდენი. მაგრამ მაინც აღემატება. რომ ახლა მათი ინგლისური სახელი არ ვიცი. ხოლო თამბაქოს პლანტაციის მოგება თუმცა შაქრის პლანტაციისაზე ნაკლებია. მთელ მარაგს. ეს მარაგი უბრუნდებო443 . თამბაქოს მწარმოებელ კოლონიებშიც სამუშაოს დიდი ნაწილი მათ მიერვე სრულდება. პურის მოყვანას ამჟამად. – ერთის სიტყვით. ბევრად უფრო დიდია ჩვენს შაქრის მწარმოებელ კოლონიებში. მიღებული პროდუქტი იყოფოდა თანასწორად მემამულესა და ფერმერს შორის. ვიდრე მეორეს. არ ძალუძს ამ ხარჯების ატანა. მემამულე ასეთი ფერმერის განკარგულებაში გასცემდა თესლს. როგორც ეტყობა. ზანგები რომ მათი საკუთრების მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდნენ. პირუტყვს და სასოფლო– სამეურნეო იარაღებს. ლათინურად მათ ეწოდებათ coloni patriarii. რომ ამ მონების რიცხვი არ შეიძლება იყოს ძალიან დიდი. რომ გაათავისუფლონ ყველა მათი მონა ზანგი. ამიტომ ზანგების რიცხვი თეთრკანიანი მუშების რიცხვთან შედარებით. პურის მოყვანის გზით მიღებულ მოგებას. რამდენიც მიიჩნევოდა საჭიროდ მარაგის შესანარჩუნებლად. ინგლისის კოლონიებში. როგორც აღნიშნული იყო.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ შაქრის და თამბაქოს მოყვანას შეუძლია აიტანოს მონური შრომით წარმოებული დამუშავების ხარჯები. გვიმტკიცებს. ისე თამბაქოს პლანტაციას შეუძლია მონური შრომის ხარჯების გამართლება. რაც საჭირო იყო მიწის ნაკვეთის დასამუშავებლად. პენსილვანიის კვაკერების უკანასკნელი დადგენილება. ასეთი დადგენილება ვერასოდეს ვერ იქნებოდა მიღებული. ვიდრე რაიმე სხვა კულტურისა. როგორც შაქრის. ვიდრე თამბაქოს მწარმოებლებში. შაქრის პლანტაციის მოგება ყოველ ჩვენს ვესტ-ინდოეთის კოლონიაში ჩვეულებრივ ბევრად უფრო დიდია. რაც ისინი გაჰქრენ ინგლისში. ჩვენს შაქრის მწარმოებელ კოლონიებში. რომელთა მთავარ პროდუქტს პური შეადგენს. სამუშაოს უდიდეს ნაწილს თავისუფალი ადამიანები ასრულებენ. ძველი დროის მიწათმოქმედი მონების ადგილი თანდათან დაიკავეს ერთგვარმა ფერმერებმა. ისე დიდი ხანია. რომელნიც ამჟამად საფრანგეთში მეღალეების სახელწოდებით არიან ცნობილნი. რომელიც კი ცნობილია ევროპასა ან ამერიკაში.

ცნობილია. როდესაც ფერმერი მიწას დატოვებდა ან მას იქიდან განდევნიდნენ. რომ მთელი პროდუქტი რაც შეიძლება უფრო დიდი იყოს. ასეთ ფერმერებს. მაგრამ ის მომენტი. ეს ბულა უფრო კეთილმსახურული შეგონება იყო. ყველაზე უფრო ბნელი პუნქტებია ახალ ისტორიაში. მონობა ამის შემდეგაც განაგრძობდა არსებობას რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში თითქმის ყველგან. როდესაც მოხდა ესოდენ მნიშვნელოვანი რევოლუცია.ადამ სმითი და მემამულეს. ამ მიწის დამუშავება შეეძლო მხოლოდ იმით. და ამიტომ 444 . რომ ამ სახის მონობა პირდაპირ მავნებელი შეიქნა – ალბათ ამის გამო იყო. რადგან ისინი თავისუფალი ადამიანები არიან. ერთი მხრივ. რომ ბატონყმობა თანდათან მოისპო ევროპის მეტ ნაწილში. რომის ეკლესია მიიწერს დიდ დამსახურებას ამ საქმეში. რა წესითაც იგი განხორციელდა. ამგვარად. მეორე მხრივ. – მემამულისა. მათ შორის მხოლოდ ერთი მეტად არსებითი განსხვავება არის. რომელსაც ნება დართეს თავის მფლობელობაში შეენარჩუნებინა მიწა. ალბათ. რისთვისაც ყმებს თანდათან აქეზებდნენ მემამულეთა მუდამ მოქიშპე მეფეები და რამაც ბოლოს. ვიდრე იგი არ მოისპო ზემოაღნიშნული ორი ინტერესის შეერთებული ზემოქმედების გამო. როგორც ეტყობა. როგორც მონების მიერ დამუშავება. რასაც მას ავანსად მისცემდა მემამულე. ცხადად დაინტერესებული არიან იმაში. პირიქით. ვიდრე კანონი. შეუძლიათ საკუთრების შეძენა. რომლის მიმართ უცილობელი მორჩილება მოითხოვებოდა ყველა მორწმუნეთაგან. მათი წილიც უფრო დიდი გახდეს. და მართლაც. როგორც ჩანს. რათა. ასეთი ფერმერების მიერ დაჭერილი მიწის დამუშავება არსებითად მემამულის ხარჯზე სწარმოებს. რომელსაც არ შეუძლია რაიმე შეიძინოს გარდა თავის შესანახისა. მონა. რომ უკვე XII საუკუნეში პაპმა ალექსანდრე III-მ გამოსცა ბულა მონების საერთოდ განთავისუფლების შესახებ. ნაწილობრივ აღნიშნული უპირატესობის და ნაწილობრივ აგრეთვე მსხვილ მემამულეთა ავტორიტეტზე იერიშების მიტანის გამო იყო. და ის წესი. მაგრამ. ისეთი ხასიათი მიიღო. განთავისუფლებულ ყმას. და მეფისა. ყოველთვის ცდილობს თავი არ შეიწუხოს შრომით და მიწის პროდუქტს რაც შეიძლება ნაკლებ გადააჭარბებინოს ამ შესანახზე. და რამდენადაც ისინი იღებენ მიწის პროდუქტის განსაზღვრულ ნაწილს. მაგრამ საკუთარი კაპიტალი არ ჰქონდა.

მეღალის ინტერესი მოითხოვდა. რომ ათისთავი. სადაც. მემამულის მოურავები უფრო არიან. რაც ამ დანახარჯის შედეგად იქნებოდა მოპოვებული. მათ შეიძლება ზოგჯერ თავისთვის ხელსაყრელად მიიჩნიონ მიწის შემდგომი გაუმჯო445 . რომელიც მონაწილეობას არ იღებდა ამ ხარჯში. რომელნიც თავიანთი საკუთარი კაპიტალით ეწეოდნენ მიწის დამუშავებას და განსაზღვრულ რენტას უხდიდნენ მემამულეს. რომელიც პროდუქტის ნახევარს შეადგენდა. ხოლო მეორე შემთხვევაში მემამულეს უნდა გაუყონ. საფრანგეთში. ფერმერები ამ სიტყვის ნამდვილი მნიშვნელობით. მით უფრო ნამდვილად დამაბრკოლებელი უნდა ყოფილიყო ის გადასახადი. ამ კაპიტალისთვის თავისი კაპიტალის რაიმე ნაწილი დაემატებინა. როდესაც ასეთი ფერმერები რამდენიმე წლით იღებენ იჯარას. მათ იქ ფოლად-მშვილდიან (steel–bow) მოიჯარადეებს უწოდებენ. მაგრამ მისი ინტერესი არასოდეს არ მოითხოვდა. ვინაიდან მემამულეს. ვიდრე მოიჯარადეები ალბათ. მაგრამ ამ უკანასკნელი სახის მიწათმოქმედთა ინტერესი ვერასოდეს ვერ აიძულებდა მათ მიწის შემდგომ გაუმჯობესებაზე დაეხარჯათ იმ მცირე კაპიტალის ნაწილი. ამ კატეგორიის მოიჯარეებს მოჰყვნენ. თუმცა ძალიან ნელი ტემპით. რისი მოცემაც მიწას შეეძლო იმ კაპიტალის დახარჯვისას. მაინც უნდა მიეღო იმ გარდანამეტი პროდუქტის სახით. მიწიდან აეღო ყველაფერი. რომელსაც მემამულე იძლეოდა. დამტკიცებულია. ვიდრე მოწათმოქმედებაში. მთელი სამეფოს ხუთი მეექვსედი ამ კატეგორიის მიწათმოქმედთ უჭირავთ. რომელნიც უზენაესი მოსამართლის ჯილბერტის და დოქტორ ბლექსტონის სიტყვით.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ იგი უნდა გადაქცეულიყო იმად. ამავე კატეგორიას ეკუთვნოდნენ. მემამულეები ჩივიან. ძველი დროის ის ინგლისელი მოიჯარადეები. დიდ დაბრკოლებას წარმოადგენს მიწის გაუმჯობესებისათვის. ვინაიდან პირველ შემთხვევაში მთელი მოგება მათვე რჩებათ. როგორც ამბობენ. რომელსაც ისინი შეიძლება დაზოგავდნენ პროდუქტის თავიანთი წილიდან. ვისაც ფრანგები მეღალეს უწოდებენ. ამგვარი გლეხები არსებობენ კიდევ შოტლანდიის ზოგიერთ ადგილებში. რაც პროდუქტის მხოლოდ მეათედ ნაწილს შეადგენს. რომ მეღალეები ყოველი შემთხვევით სარგებლობენ – მებატონის პირუტყვი ტვირთის გადასაზიდად გამოიყენონ უფრო.

პირველად ჰენრი VII-ის მეფობის მეთოთხმეტე წელს იქნა პრაქტიკაში შემოღებული სარჩელი განდევნის შესახებ. რომელიც არასოდეს არ ფარავდა მათ ზარალს. მათ მიუსჯიდნენ მხოლოდ სანაზღაუროს. რომელიც დაწესებულია სპეციალურად მიწის მესაკუთრისათვის. არამედ წართმეული მიწის ფლობის უფლება და მისი სარჩელის გამო უდაბლესი სასამართლო ინსტანციის საეჭვო დადგენილება არ იყო აუცილებლად საბოლოო განაჩენად მიჩნეული. ე. როდესაც მემამულე უკანონოდ. არამედ მოიჯარეს სახელით იწყებს სარჩელს განდევნის შესახებ. ინგლისში მოიჯარადრის მფლობელობას ისეთივე სიმტკიცე აქვს. ინგლისში ეს შეიძლებოდა ფიქციური სარჩელითაც ქონების დაბრუნების შესახებ (Action of a common recovery). გარდა ამისა. არ აღძრავს სარჩელს ქონების დაბრუნების ანუ მფლობელობაში შეყვანის შესახებ. რომ თანამედროვე პრაქტიკაში მემამულე. როგორიც მიწის მესაკუთრისას. რომელსაც უხდება სარჩელის აღძვრა მიწის დაბრუნების შესახებ. ინგლისშიც კი.ადამ სმითი ბესებისათვის თავიანთი კაპიტალის ნაწილის გამოყენება. იმ შემთხვევაში. კანონის თანახმად. ამრიგად. მე მგონია. მეტისმეტად დეფექტიანი იყო. და რადგან გლეხობის დიდ ნაწილს ამგვარი თავისუფალი მამულები აქვს. გლეხთა მთელ წოდებას პატივი ედება მათ მემამულეთა თვალში იმ პოლიტიკური მნიშვნელობის გამო. ისინი ვერ იბრუნებდნენ ყოველთვის მიწას. მაგრამ ასეთი ფერმერების მდგომარეობაც დიდხანს მეტისმეტად მერყევი იყო და არის დღესაც ევროპის ბევრ ნაწილში. რომლის გზითაც ამ უკანასკნელთ შეეძლოთ აღედგინათ თავიანთი უფლება. ეს სასარჩელო პროცედურა ისეთი ეფექტური საშუალება აღმოჩნდა. რომელსაც ეს მათ აძლევს. ძალადობით განდევნიდა ფერმერებს. წლიურად 40 შილინგის ღირებულებისა. ვერსად ევ446 . ვინაიდან შეუძლიათ იმედი ჰქონდეთ. პროცედურა. რომ იჯარის ვადის გასვლამდე აინაზღაურებენ გაწეულ დანახარჯს მნიშვნელოვანი მოგებითურთ. მიწის მყიდველს შეეძლო ჩამოერთვა მათთვის იჯარის ვადის გასვლამდე მათ მიერ იჯარით აღებული მიწა. ინგლისში სიცოცხლის ხნის იჯარა. რომლის საფუძველზე მოიჯარეს ეძლეოდა არა მარტო ზარალის ანაზღაურების. თავისუფალ მამულად ითვლება და მოიჯარეს უფლებას აძლევს პარლამენტის წევრთა არჩევნებში. – იმ ქვეყანაში. ი. სადაც თავისუფალი გლეხობა ყოველთვის დიდ პატივში იყო. იშვიათად სარგებლობს იმ პროცედურით.

თუმცა იგი მაინც კიდევ საგრძნობი არის. კანონი. მას შემდეგ. სიხარბე და უსამართლობა ყოველთვის ბეცი არის და იმ მემამულეებმა ვერ გაითვალისწინეს წინასწარ. რომელიც მისი იჯარის ფარგალში არ შედის იმ იმედით. მაგალითად. რომ მემამულეს სინდისი ნებას არ მისცემს ისარგებლოს მისი ესოდენ დიდი გაუმჯობესებით. ახლახან გამოცემულმა პარლამენტის აქტმა რამდენადმე შეარბილა ეს შეზღუდვა. ცხრა წლით იჯარის დასაწყისიდან. ეს გლეხობისთვის ესოდენ ხელსაყრელი კანონები და ადათი. მათი აზრით. გარდა ინგლისისა. რომ კანონის სასიკეთო გავლენა ძალიან ფერხდება ფიდაოკომისების მეოხებით. რომ მოიჯარე შენობას აგებდეს მიწაზე.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ როპაში. ამიტომ მიწის შესახებ კანონებიც მათ იმის შესაბამისად დააწესეს. რასაც ისინი სასარგებლოდ მიიჩნევდნენ მემამულეებისათვის. გარდა ამისა. ვერ ნახავთ იმის მაგალითს. რომ. უფრო უწყობდა ხელს ინგლისის უწინდელ დიდებას. რომ მოიჯარე შეაგულიანოს უაღრესად მნიშვნელოვან გაუმჯობესებათა შესასრულებლად. ვინაიდან იჯარა შოტლანდიაში არ იძლევა ხმის უფლებას საპარლამენტო არჩევნებში. მრავალი წლის განმავლობაში ესარგებლა თავისი მიწის სრული ღირებულებით. ვიდრე მთელი მისი ნაქები სავაჭრო კანონმდებლობა. რომელიც უდიდესი ხანგრძლივობის იჯარას უზრუნველყოფს მემამულის ყოველგვარ უფლებამონაცვლეთა მხრივ. მისი წინაპრის მიერ ხელშეკრულებით გაცემულ არც ერთს იჯარას მისთვის ხელი არ შეეშალა. მემამულეები ძველთაგანვე კანონმდებლები იყვნენ მთელ ევროპაში. მემამულის ინტერესი მოითხოვდა. ევროპის სხვა ნაწილებში. რაც ცნობილი იქნა. რამდენადაც მე ვიცი არსებობს მხოლოდ დიდ ბრიტანეთში. ეს კია. რომ მოიჯარეები უზრუნველეყოთ მამულის მემკვიდრეებისა და მყიდველების მხრივ. ვინაიდან მათ მემკვიდრეებს არ შეეძლოთ მიწის გაცემა რამდენადმე ხანგრძლივი ვადით. შოტლანდიაში იგი დაწესებულ იქნა უკვე 1449 წელს იაკობ II-ის დროს. ვიდრე ინგლისში. რა ძალიან უნდა შეეშალა ხელი ასეთ წესს მი447 . აღნიშნულ ქვეყანაში ეს ვადა ახლახან 27 წლამდე გააგრძელეს. ამ უზრუნველყოფის ვადა ძალიან მოკლე პერიოდით იქნა შემოფარგლული: საფრანგეთში. გლეხობას იქ მემამულეთა თვალში ნაკლები პატივი აქვს. იქნებ. მაგრამ ეს პერიოდიც ძალიან მოკლეა იმისათვის. ხშირად ერთ წელიწადზე მეტი ვადითაც კი.

რომელიც დღემდე არსებობს. როგორც ბეგარა. ისევე მოუწესრიგებელი და შემავიწროვებელი იყო. დიდი ბრიტანეთი. როდესაც მეფის მხედრობა. შოტლანდიაში ყველა იმ სამსახურის მოსპობამ. მგონია. დროთა განმავლობაში. გადასახადი. რაც იშვიათად იყო საიჯარო ხელშეკრულებაში ზედმიწევნით მითითებული ან რაიმე გარკვეული წესით განსაზღვრული. ძალიან ხალისით თანხმდებოდნენ. რასაც მეტწილად სავსებით თვითნებური ხასიათი ჰქონდა. რამდენადაც მე ვიცი. საფრანგეთსა და გერმანიაში იგი დღემდე არსებობს. თუ როგორ ძალიან უნდა შეჰხებოდა ეს ბოლოს და ბოლოს მათ საკუთარ შემოსავალს. გზების გაყვანა და შეკეთება. მისი კარი – ამალა ან რომელიმე მისი მოხელე გაივლიდა ამა თუ იმ ადგილში. წინასწარ გაეთვალისწინებიათ. რომ მეფეს. წარმოადგენს ევროპაში ერთადერთ მონარქიას. არსებითად გააუმჯობესა სულ რამდენიმე წლის განმავლობაში გლეხობის მდგომარეობა. ვიდრე მისი კერძო სამსახური. – ბეგარა. ყველგან. მნიშვნელოვნად დამაბრკოლებელი და შემავიწროებელი იყო მოიჯარადრისა. ძველი დროის მსხვილი მემამულეები. რენტის გადახდის გარდა. სახელმწიფო გადასახადები. რომელიც დღესაც არსებობს საფრანგეთში. სახელმწიფოსთვის გასაწევი სამსახური. ამიტომ ეს სამსახური. ამ სამსახურის განმსაზღვრელი იყო ადათი და საბატონო თუ საბარონო მამულის საჭიროება. თუმცა არა თანაბრად. ზიანი მიეყენებინა მემამულის ნამდვილი ინტერესებისათვის. იქაური გლეხები ვალდებული იყვნენ გამოეყვანათ მათთვის ცხენები. როგორც ისინი ამბობდნენ. შეიძ448 .ადამ სმითი წის გაუმჯობესებისათვის და ამიტომ. არა ნაკლებ თვითნებურ ხასიათს ატარებდა. შემავიწროებელია სხვადასხვა ქვეყანაში. რომელიც გლეხობას ჰქონდა დაკისრებული. taille-ის სახელწოდებით. სადაც ეს ნატურალური ბეგარა სრულიად მოსპობილია. გაეკრიჭა მათი მოიჯარენი. რომლებიც გლეხებს აწვა. ფერმერები ძველთაგანვე ვალდებული იყვნენ მემამულისათვის გაეწიათ ბევრი სხვადასხვა სამსახური. რომელნიც მეტისმეტად უნმდომელნი იყვნენ მათი მეფისთვის ფულით დახმარების გაწევაში. და იმდენი შეგნება არ ჰქონდათ. რაც გარკვევით აღნიშნული არ იყო საიჯარო ხელშეკრულებაში. ურმები და მიეცათ სურსათი ინტენდანტის მიერ დაწესებულ ფასებში. – არ წარმოადგენდა ამ სახის ერთადერთ სამსახურს.

რომელიც მას ექვემდებარება. რომლის დამუშავე449 . მაგრამ პირველის კაპიტალმა. ეს ხარკი არა თუ ხელს უშლის მიწათმოქმედებაში დაგროვილი კაპიტალის გამოყენებას მიწის გასაუმჯობესებლად. ეს არის ხარკი. რაც ესოდენ გავრცელებული იყო ძველად ინგლისში. ექვემდებარება ამ ხარკს. თანაბარი სიფრთხილით საქმის წარმოებისას. ძველებური ათისთავი და თხუთმეტისთავი. რასაც taille წარმოადგენს. მაშასადამე. რომელიც საკუთარი ფულით ეწევა ვაჭრობას. გარდა ამისა. ფერმერი მიწის მესაკუთრესთან შედარებით იმავე მდგომარეობაშია როგორშიაც ის ვაჭარი არის. უნდა იმატოს ყოველთვის უფრო ნელა. ამიტომ მოიჯარე დაინტერესებულია იმაში. არც ერთი მოქალაქეც კი. ასევე მიწა. რომელიც იანგარიშება იმ კაპიტალის მიხედვით. და ყოველი ადამიანი. რისი მოცემაც კანონს შეუძლია. ყველა თავისუფლებისა და უშიშროების მიუხედავად. არამედ მოქალაქეზეც კი დაბლა აყენებს. ვინაიდან მას რანგით არა თვით აზნაურზე. რომ მიწის დამჭერნი განახორციელებდნენ ნიადაგის დიდ გაუმჯობესებას. რაც შეიძლება ნაკლები დახარჯოს მიწის დამუშავებაზე და სრულიად არა დახარჯოს რა მის გაუმჯობესებაზე. იმავე ხასიათის ხარკს წარმოადგენდა. ორივე ვაჭრის კაპიტალმა შეიძლება იმატოს. ვინაიდან მოგების დიდი წილი სესხის სარგებელზე მიდის. რომ თავი გამოაჩინოს არმქონებლად და. როგორც ეტყობა. ამრიგად. ეს ხარკი ითვლება პატივამყრელად ყველა იმ ადამიანისათვის. ადამიანთა ამ კლასს ფრიად არახელსაყრელ პირობებში უხდება ყოველთვის მიწის გაუმჯობესება. არ ისურვებს განიცადოს ასეთი დამცირება. არც ერთი აზნაური. რომლის დამუშავებას ფერმერი ეწევა. ყველა აღნიშნულ დაბრკოლებათა და სიძნელეთა არსებობისას არ შეიძლებოდა მოლოდინი ყოფილიყო იმისა. უფრო ნელა გაუმჯობესდეს. არამედ ყველა სხვა კაპიტალსაც განარიდებს ამ ასპარეზიდან. იმ ვაჭართან შედარებით. თანაბარი სიფრთხილით საქმის წარმოებისას. ეს taille მაინც შეუძლებლად ხდის მის გამოყენებას მიწათმოქმედებაში. თავის ვაჭრობას რომ ნასესხები ფულით აწარმოებს. დაწესებული მოიჯარეს სავარაუდო მოგებაზე. ვიდრე მეორისამ. ფრანგი ფერმერის ხელში რომ კიდევაც მოგროვდეს ეს რაიმე კაპიტალი. ვიდრე ის მიწა. რომელიც სხვის მიწას იღებს იჯარით. რაც მას აქვს თავის საიჯარო მეურნეობაში გამოყენებული. რომელსაც კაპიტალი აქვს.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ლება გამოდგეს ამ ძველებური კრეჭის მაგალითად.

არ ჩამოუვარდებიან ინგლისისას. მესაკუთრის მდგომარეობაზე დაბალი არის. რომლებიც საფერმერო მეურნეობაში იქნა ზოგ ადგილას მოთავსებული. თვით რომ ყოფილიყო მიწის მესაკუთრე. ინგლისში უფრო დიდია. ჩვეულებრივ მოპოვებულია თვით საფერმერო მეურნეობაში. მეტწილ ევროპაში გლეხობა მოსახლეობის დაბალ კლასად ითვლება. რომელიც. მაშასადამე. და მაინც. რომელსაც ექვემდებარებოდა შინაგანი ვაჭრობა. ვიდრე ევროპის რომელსამე სხვა მონარქიაში. როგორც ჩანს. ვინაიდან პირველ შემთხვევაში. ე. შეიძლება ითქვას. რაც ისეთ ღონისძიებას წარმოადგენდა. მეორე დაბრკოლება იყო ის შეზღუდვა-შევიწროება.ადამ სმითი ბას მისი მესაკუთრე ეწევა. რომელიც გამოცემული იყო პროდუქტების წინასწარ შემ450 . რენტად გაიღება პროდუქტის დიდი ნაწილი. ი. იმ სამონაგრო დარგში. ჩვეულებრივ ყველაზე უფრო ხანგრძლივად შეიძინება. პირველ დაბრკოლებას შეადგენდა პურის გადაზიდვის საყოველთაო აკრძალვა განსაკუთრებული ნებართვის გარეშე. ვიდრე რომელსამე სხვა ქვეყანაში. წვრილი მესაკუთრეების შემდეგ. მათი რიცხვი. ეს ხდება დიდ ბრიტანეთში უფრო მეტად. რომ რაოდენადმე მნიშვნელოვანი კაპიტალის პატრონმა ადამიანმა ისურვოს მაღალ საზოგადოებრივ მდგომარეობაზე ხელის აღება და უფრო დაბალში გადასვლა. ალბათ. მდიდარი და მსხვილი ფერმერები ყოველ ქვეყანაში ყველაზე უფრო ეწევიან მიწის გაუმჯობესებას. მიწის შემდგომი გაუმჯობესებისათვის შეეძლო მოეხმარებინა. სადაც კაპიტალები. ვინც უნდა ყოფილიყო ამის მაწარმოებელი: მიწის მესაკუთრე თუ ფერმერი. ევროპის აწინდელ მდგომარეობაშიც კი არაა მოსალოდნელი. ფერმერის საზოგადოებრივი მდგომარეობა. თვით საგანთა ბუნებისამებრ. როგორც ამბობენ. ვაჭრებისა და ხელოსნების მაღალ ფენებთან შედარებითაც კი. გარდა ამისა. ჰოლანდიის რესპუბლიკაში და ბერნის კანტონში (შვეიცარია) ფერმერები. ყველგან იყო გავრცელებული. ევროპის წინანდელი პოლიტიკა არახელსაყრელი იყო მიწის დამუშავებისა და გაუმჯობესებისათვის. ყველა ზემონათქვამის გარდა. – სულერთია. თუმცა აქაც დიდი კაპიტალები. რომ ბევრი კაპიტალი გადავიდეს სხვა პროფესიიდან მიწის გასაუმჯობესებლად საფერმერო მეურნეობაში. ამიტომ იშვიათად მოხდება. რომელიც ფერმერს. და რადგან ყველგან ევროპაში დაბალ კლასად ითვლება მსხვილ ვაჭრებსა და მემანუფაქტურეებთან შედარებით.

როგორც ეტყობა. მათსავე მამულებში აგებულ ციხე-დარბაზებში. უკანასკნელნი შედგებოდნენ უმთავრესად მემამულეებისაგან. რომ პურის გაზიდვის აკრძალვა იმ შეღავათთან ერთად. რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ. და იმ პრივილეგიების მეოხებით. ქალაქები დასახლებული იყო ვაჭრებითა და ხელოსნებით. განსაკუთრებული უფლებები. მიწის დამუშავება ნაკლებ ნაყოფიერისა და ნაკლებ ხელსაყრელი პირობების შემცველ ქვეყნებში. პროდუქტების ექსპორტის საერთო აკრძალვასთან დაკავშირებულს. საკმაოდ გვიჩვენებს. რომელნიც იმხანად. რომლებიც იარმარკებისა და ბაზრებისათვის იყო დაწესებული. რომელთა შორის თავდაპირველად სახელმწიფოს ტერიტორია იყო განაწილებული და მიზანშეწონილად თვლიდნენ თავიანთი სახლები ერთი-მეორის ახლოს აეგოთ და საერთო თავდაცვის მიზნით. რა ძალიან უნდა დაებრკოლებინა ამ პროდუქტის აღებ-მიმცემი შინაგანი ვაჭრობის ამგვარ შეზღუდვა-შევიწროებას. რომლებიც ევროპის ზოგი მთავარი ქალაქის მცხოვრებთ ეძლეოდათ ძველი ძეგლებით. ყმურ ან თითქმის ყმურ მდგომარეობაში იმყოფებოდნენ. ისინი წარმოადგენდნენ ძველი საბერძნეთისა და იტალიის რესპუბლიკების პირველ მცხოვრებთაგან სრულიად განსხვავებულ მოსახლეობას. სოფლის მცხოვრებლები უკეთეს მდგომარეობაში არ იყვნენ. რომელიც უცხოეთიდან პურის შემოზიდვას ეძლეოდა. თავი III ქალაქების წარმოშობა და განვითარება რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ დიდი და პატარა ქალაქების მცხოვრებნი. რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ. პირიქით.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ სყიდველთა და დამგროვებელთა წინააღმდეგ. იქნებ ძნელი წარმოსადგენიც იყოს. რომელიც ბუნებით უნაყოფიერესი ქვეყანა იყო ევროპაში და წარმოადგენდა იმ დროის მსოფლიოს უდიდესი იმპერიის ცენტრს. როგორც ეტყობა. ჩვეულებრივ. მათთვის კედელი შემოევლოთ. მათი მიწების დამჭერთა და ხელქვეითთა შორის ცხოვრობდნენ. როგორ აბრკოლებდა მიწების დამუშავებას ძველ იტალიაში. თუ როგორი იყო მათი მდგომარეობა ამ უფლე451 . მემამულეები. უკვე იყო აღნიშნული.

ეტყობა. რა ვადითაც ამას 452 . და მართლაც. დამცრობილი კლასი ადამიანთა. სიკვდილის შემდეგ თავისი ქონება დაეტოვებინათ საკუთარი შვილისათვის და არა ბატონისათვის და თავისი საკუთრება სურვილისამებრ ეანდერძათ. თავისუფალ ვაჭრებად იწოდებოდნენ. სრულიად ათავისუფლებდნენ ამ ბაჟებისგან ცალკეულ ვაჭრებს. მაშინ. გაიტანდნენ თავიანთ საქონელს ერთი ადგილიდან მეორე ადგილას ბაზარზე. ისე როგორც აღნიშნულ განთავისუფლებასაც. და ალბათ. ააგებდნენ ამ საქონლის გასაყიდად ქოხებს ან ფარდულებს. ზოგჯერ მეფე. ჩვენი დღევანდელი ფეხზე მოვაჭრეებისა და მოტანტალე მეწვრილმანეების მსგავსად. ადამიანები. სამაგიეროდ ისინი უხდიდნენ თავიანთ მფარველს ერთგვარ წლიურ სასულო ხარკის მსგავს გადასახადს. ეს ხარკი უნდა ჩაითვალოს იმის სამაგიეროდ. იმ ხანაში მფარველობას იშვიათად გაუწევდნენ სანაზღაუროს გადაუხდევინებლად. ან თითქმის არ განირჩეოდა ყმების მდგომარეობისაგან. რომელნიც. თავიანთი საქონლით გადადიოდნენ ადგილიდან ადგილზე და ბაზრიდან ბაზარზე. ეს იყო ფრიად ღარიბი. განსაკუთრებით იმათ. გადაივლიდნენ განსაზღვრულ ხიდებს. როდესაც ისინი გაივლიდნენ განსაზღვრულ საბატონო მიდამოში. განსაზღვრულ შემთხვევებში ჰქონდა ამის უფლება. გაეთხოვებინათ თავიანთი ქალიშვილები ბატონის ნებართვის უთხოვნელად. თუმცა სხვა მხრივ მათი მდგომარეობა არ განირჩეოდა. ასეთი ვაჭრები. საერთოდ ჰქონდა მხოლოდ პირადი ხასიათი და მარტოოდენ ცალკეულ პირებზე ვრცელდებოდა მათი სიცოცხლის განმავლობაში ანდა იმ ვადით. როგორც ჩანს. ყველა ევროპის სახელმწიფოში ბაჟს იღებდნენ მგზავრობასა და საქონელზე. რომელთაც პრივილეგიად ებოძებოდა უფლება.ადამ სმითი ბების მიღებამდე. რასაც მათი მფარველი მებატონეები დანარჩენი ბაჟისაგან მათი განთავისუფლების გამო კარგავდნენ. ეტყობა. როგორც აზიის ზოგ თათრის სახელმწიფოში ამჟამად. საწონო საფასური და სადუქნო გადასახადი ეწოდებოდა. თავდაპირველად ამ სასულო ხარკს. აგრეთვე დიდი მებატონეც. რომელნიც მათ სამკვიდრებელში ცხოვრობდნენ. ამ სხვადასხვა გადასახადს ინგლისში საგზაო და სახიდო ბაჟი. როგორც გლეხები იყვნენ სოფლად. – ეს ადამიანები ამ პრივილეგიის მიღებამდე მთლად ან თითქმის მთლად ისეთსავე ყმურ დამოკიდებულებაში უნდა ყოფილიყვნენ. რომელსაც.

ვიდრე გლეხებმა სოფლად. ისე როგორც სხვა მოიჯარადეებზე. რომ მათ აძლევდნენ იჯარით ამგვარ შემოსავალს. რომელიც მათი ქალაქიდან იყო მისაღები. რომელნიც ყველანი ერთპირად კისრულობდნენ პასუხისმგებლობას მთელი საიჯარო ფასის გადახდისათვის. რომ მათ გაცილებით უფრო ადრე მოიპოვეს თავისუფლება და დამოუკიდებლობა. რაც შემდეგში ვერასოდეს ვერ გაიზრდებოდა. გაიცემოდა მოქალაქეებზე. საერთო ჩვეულებად იქცა იჯარის გაცემა უვადოდ. მხოლოდ განსაზღვრული ვადით. ისინი ხშირად მთელ საბატონო მამულებს აძლევდნენ იჯარით იქაურ გლეხებს. ე. ი. და ამ შემთხვევაში ყველა ისინი ერთნაირად პასუხისმგებელნი იყვნენ მთელი თანხის გადახდისათვის. მუდმივი ხასიათი მიიღო. იმ მეტისმეტად არასრულ ცნობებში რომლებიც Domesday-book-დანაა აღებული. სამუდამოდ. ევროპის ყველა ქვეყნის მეფეებს ძალიან მოხერხებულად და ხელსაყრელად მიაჩნდათ ასეთი იჯარა. ჩვეულებრივ იჯარით ეძლეოდა რამდენიმე წლით და განსაზღვრულ თანხად საგრაფოს შერიფს ან სხვა პირთ. ხშირად თვითონ მოქალაქეებს ჰქონდათ ისეთი ნდობა მოპოვებული. რასაკვირველია. და თვითონ შეეტანათ მეფის ხაზინაში თავიანთი წარმომადგენლის საშუალებით. რომელსაც ესა თუ ის ცალკეული მოქალაქენი უხდიდნენ მეფეს ან რომელსამე სხვა დიდ მემამულეს ამგვარი მფარველობისათვის. თავდაპირველად იჯარა. ეტყობა. რომელიც მიიღებოდა ასეთი სასულო ხარკის გადახდევინებით რომელსამე ქალაქში. ხშირად მოხსენებულია ხან ბაჟი. მაგრამ დროთა განმავლობაში. როგორც სურდათ. გამოქვეყნებული არის და ინგლისის ზოგ ქალაქს შეეხება. იმ შეღავათებმაც. მე მგონია. ალბათ. ამით ისინი თავიდან იცილებდნენ მეფის მოხელეების უნამუსო მოპყრობას. და რადგან მუდმივი ხასიათი მიიღო გადასახადმა. მაინც ცხადია. რომლებისთვისაც იგი გადაიხდებოდა. ამის სამაგიეროდ მათ უფლება ჰქონდათ იმგვარად მოეწყოთ მისი გადახდევინება. და თან გადასახდელად უცვლელი რენტის დაწესებით.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ მათი მფარველი მებატონე ინებებდა. ამიტომ ამ შეღავათებს დაეკარგა პირადი ხასიათი და შემდეგში ისინი აღარ განიხილებოდა ცალკეულ 453 . მეფის შემოსავლის ის ნაწილი. ეს კი იმ დროს მნიშვნელოვან გარემოებად ითვლებოდა. ხანაც მხოლოდ საერთო ჯამი ყველა ასეთი გადასახადისა. მაგრამ რაგინდ ყმური ყოფილიყო თავდაპირველად ქალაქის მცხოვრებთა მდგომარეობა.

როგორც ცალკეულ პირთ. რათა მათ შესძლებოდათ აეძულებინათ თავიანთი მოქა454 . ვფიქრობ. რომ ეს სავსებით შესაძლებელია. რამდენადაც მოქალაქენი თავისუფლდებოდნენ ყმობისა და მონობის მთავარი ნიშნებისაგან. სხვა ქვეყნებში მათ ხშირად გაცილებით უფრო დიდი და უფრო ფართო სამსაჯულო სფერო ჰქონდათ მიკუთვნილი. მათი საკუთარი მსაჯულები არჩევდნენ. თუმცა არ ძალმიძს ამისათვის რაიმე პირდაპირი საბუთის მოყვანა. არამედ როგორც განსაზღვრული ქალაქის მოქალაქეთა უფლებად. ინგლისში ასეთი ქალაქების მცხოვრებნი ჩვეულებრივ არ ექვემდებარებოდნენ ოლქის და საგრაფოს სასამართლოს: და ყველა დავას. რომელთაც იჯარით ჰქონდათ აღებული თავიანთ მცხოვრებთაგან გადასახადების მოკრეფა. მაგრამ ეს როგორც უნდა ყოფილიყოს. და ეს კიდევ არაა ყველაფერი. ქალაქისათვის ამ სახელწოდების ბოძებასთან ერთად ჩვეულებრივ მის მოქალაქეებს ენიჭებოდა ზემოაღნიშნული მნიშვნელოვანი პრივილეგიები: უფლება მათი ქალიშვილების გათხოვებისა. რომელიც მათ შორის წამოიჭრებოდა იმათ გამოკლებით.ადამ სმითი პირთა. რა საფუძვლითაც მის მცხოვრებთ თავისუფალი მოქალაქეები ანუ თავისუფალი ვაჭრები ეწოდა. ისინი იმავე დროს ერთიანდებოდნენ თემში ანუ კორპორაციაში. ე. აუცილებელი იყო. იმ გალავნის დღე და ღამ ყარაულობა და დაცვა შესაძლებელი თავდასხმისაგან. აეგო გალავანი ქალაქის დასაცავად და დაექვემდებარებინა ყველა მისი მცხოვრები განსაზღვრული სამხედრო დისციპლინისადმი. მათი შვილების მიერ მემკვიდრეობის მიღებისა და თვით მათ მიერ საკუთარი ქონების გაცემისა ანდერძის გზით. ქალაქმა ამის გამო მოიპოვა თავისუფალი ქალაქის სახელწოდება იმავე საფუძვლით.. გამოეცა კანონები ქალაქის ცხოვრების მოსაწესრიგებლად. დაეკისრებინა მათთვის საგუშაგო და სამცველო სამსახური. ჩვეულებრივ. ეძლევოდა თუ არა წინათ ასეთი პრივილეგიები ვაჭრობის თავისუფლებასთან ერთად ცალკეულ მოქალაქეთ. ი. ჰყოლოდა საკუთარი მოსამართლეები და საქალაქო საბჭო. მე არ ვიცი. ისინი ხდებოდნენ ნამდვილად თავისუფალნი ამ სიტყვის თანამედროვე მნიშვნელობით. რაც სამეფო ხელისუფლებას შეეხებოდა. რომელმაც მიიღო პრივილეგია. რომ იმ ქალაქებს. როგორც ეს მაშინ ესმოდათ. მინიჭებოდა ერთგვარი იძულებითი ძალა და სამოსამართლო უფლებები.

შეეძლოთ არა მცირედი წინააღმდეგობის გაწევა. იძულებული იყვნენ ან რომელიმე დიდი ფეოდალის მფარველობისათვის მიემართათ და ამის მისაღებად მისი ყმები ან ვასლები გამხდარიყვნენ ანდა შეკავშირებულიყვნენ ერთმანეთთან ერთობლივი დაცვისათვის. იქნებ ევროპის არც ერთი ქვეყნის მეფეს არ შესწევდა ძალღონე მთელი თავისი სამფლობელოს ტერიტორიაზე დიდი ფეოდალების შევიწროებისაგან დაეცვა თავის ქვეშევრდომთა უფრო სუსტი ნაწილი. ისინი ამ გზით ერთგვარ დამოუკიდებელ რესპუბლიკებს ქმნიდნენ თავიანთი საკუთარი სამფლობელოს შიგნით. საჭიროა გავიხსენოთ. მათი მხრივ ყოველგვარი ხარჯისა და ზრუნვის გარეშე და. ქალაქებისა და დაბების მცხოვრებთ. მეფესაც სძულდა ისინი და ეშინოდა მათი. ისინი მათ უცქერდნენ არა როგორც ადამიანთა სხვა კლასს. ვიდრე თვითონ იყვნენ. რომელთა დაცვაც კანონს არ შეეძლო და საკმაოდ ძლიერნი არ იყვნენ რომ თვითონ დაეცვათ თავიანთი თავი. გარდა ამისა. არ შესწევდათ ძალა თავის დასაცავად. არამედ აგრეთვე როგორც განთავისუფლებულ მონათა ბრბოს. მაგრამ საკვირველად კი უნდა გვეჩვენებოდეს. სძულდათ ფეოდალები და ეშინოდათ მათი. რომელიც შემდეგში ვერ გადიდდებოდა. რომ ევროპის ყველა ქვეყნის მეფეები თმობდნენ. ფეოდალებს სძაგდათ მოქალაქეები. თითოეულისას ცალკე. რომ ეს ქალაქები იძულებული ყოფილიყვნენ სხვა სასამართლო დაწესებულებაში ეძებათ სამართალი. მოქალაქეთა სიმდიდრე მათში იწვევდა ყოველთვის შურს და გულისწყრომას და ყოველ მოხერხებულ შემთხვევაში სძარცვავდნენ შეუბრალებლად და სინდისის უქენჯნელად. როგორც თითქმის სხვა მოდგმის ხალხს. მტკიცედ განსაზღვრული რენტის გულისთვის. ამიტომ ინტერესთა ერთიანობა უკარნახებდა მოქალაქეებს – დახმარებოდნენ მეფეს.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ლაქეები გადაეხადათ გადასახდელი. რასაკვირველია. მაგრამ თავდასაცავად მეზობლებთან შეკავშირებულთ. რაც შეეხება მოქალაქეებს. მაგრამ არ ჰქონდა მიზეზი მათი სიძულვილისა ან შიშისათვის. რომლის გაზრდა ყველაზე უფრო მოსალოდნელი იყო მოვლენების ბუნებრივი მსვლელობისას. ხოლო მეფე – დახმარებოდა მოქალაქეებს ფეოდალების წინააღმდეგ. თავიანთი შემოსავლის იმ დარგს. მას შეეძლო ისინი სძაგებოდა. ამის გასაგებად. მოქალაქეები მისი მტრე455 . იმ არამტკიცე უფლებრივი წყობილების ხანაში ძალიან უხერხული იქნებოდა. მოქალაქეებს. რომ მაშინ.

რომელნიც ცუდ განწყობილებაში იყვნენ თავიანთ ბარონებთან.ადამ სმითი ბის მტრები იყვნენ და მისი ინტერესი მოითხოვდა. მეფე იმათ. რომ მოქალაქენი აეძულებინათ ასეთი თუ ისეთი გეგმის მიხედვით სამოქმედოდ. ამიტომ მეფეები. მაგალითად. რომლებიც გამოსადეგი იქნებოდა დიდი ფეოდალების ასალაგმავად. ინგლისის მეფე იოანე. ძალიან ხელგაშლილობას იჩენდნენ თავიანთი ქალაქებისათვის ამგვარი პრივილეგიების ბოძების საქმეში. მისი მეფობის დასასრულს მისი შვილი ლუი. ვერავითარი ნებაყოფლობითი გაერთიანება ვერ უზრუნველყოფდა მათ რამდენადმე მტკიცე უშიშროებას ან ვერ აღმოაჩენინებდა მათ რამდენადმე მნიშვნელოვან დახმარებას მეფისათვის სამუდამოდ. რომელიც შემდეგში ლუი სქელის სახელით იყო ცნობილი. თუ შეიძლება ასე ითქვას. ჰყოლოდათ საკუთარი მოსამართლეები. რომ მას შეძლებისამებრ უზრუნველეყო მათი უშიშროება და დამოუკიდებლობა ამ მტრებისაგან. დაექვემდებარებინათ ქალაქის მცხოვრებნი ერთგვარი სამხედრო დისციპლინისადმი. მეორე პროექტი გულისხმობდა ახალი 456 . რაიმე ამგვარი რეგულარული მთავრობის დაუწესებლად. აძლევდა რა ქალაქებს მათ მცხოვრებთაგან გადასახადების აკრეფის იჯარას. ფრიად კეთილისმყოფელი იყო თავისი ქალაქებისა. რაკი აძლევდა იგი მათ უფლებას. ერთი პროექტით მას ურჩევდნენ შემოეღო სამართლის ახალი წესი და ამისათვის თავისი სამეფოს თითოეულ მნიშვნელოვან ქალაქში დაენიშნა მოსამართლეები და საქალაქო საბჭო. რისი მიცემაც კი მას შეეძლო. რომ იგი ოდესმე შემდეგში შეავიწროებდა მათ ქალაქის საიჯარო რენტის გადიდებით ან მისი გადაცემით სხვა მოიჯარადეზე. საფრანგეთის მეფემ ფილიპე I-მა დაკარგა ყოველი ძალაუფლება ბარონების მიმართ. ვინც მას სურდა ჰყოლოდა თავის მეგობრად ან. განსაზღვრული ძალაუფლების გარეშე. ამით უსპობდა ყოველ საბაბს შიშისა და ეჭვისათვის. გამოეცათ თავიანთი კანონები მართვაგამგეობის მიზნით. როგორც სჩანს. ეტყობა. როგორც მამა დანიელი გადმოგვცემს. აეგოთ გალავნები თავდასაცავად. მოკავშირეებად. ამით მეფე აძლევდა მოქალაქეებს მათი უშიშროებისა და დამოუკიდებლობის უზრუნველსაყოფად ბარონების მხრივ ყველა საშუალებას. ეთათბირა მისი სამეფოს ეპისკოპოსებს იმ ღონისძიებათა შესახებ. მათ წარუდგინეს ორი პროექტი. ერთობლივი დაცვის მიზნით შექმნილი.

საფრანგეთის ისტორიკოსთა ცნობების თანახმად. სწორედ ამ დროს ეკუთვნის მოსამართლეებისა და საქალაქო საბჭოების დაწესება საფრანგეთში. რომელიც მას ქალაქისაგან ერგებოდა. ისეთ ქვეყნებში. ქალაქების მილიცია იმ ხანებში. ვენეციის გამოკლებით. ქალაქებს შემთხვევა არ ჰქონიათ დამოუკიდებელი გამხდარიყვნენ. სადაც. როგორც შვეიცარიის ზოგი სხვა ქალაქისა. მათი თანხმობის გარეშე აეღო მათგან რაიმე ხარკი. სხვა მშვიდობიან მცხოვრებთა მსგავსად. მაგრამ მათ მაინც ისეთი ძალა და მნიშვნელობა მოიპოვეს. ამ ქალაქების მცხოვრებთ საჭირო შემთხვევებში უნდა შეედგინათ ლაშქარი და მათი საკუთარი მმართველობის წარმომადგენელთა წინამძღოლობით გასულიყვნენ მეფის დასახმარებლად. როგორიც იტალია და შვეიცარიაა. როგორც ეტყობა. რომლის ისტორია ცოტათი განსხვავებულია. ამიტომ მათ მოუწოდებდნენ ხოლმე. ისე. სადაც მეფის ძალაუფლება თუმცა ხშირად შესუსტებული იყო. რომელნიც ისე მრავლად ჩნდებოდნენ და ჰქრებოდნენ XII საუკუნის ბოლოდან დაწყებული XVI საუკუნის დასაწყისამდე. მაგრამ სრულიად გამქრალი არასოდეს არ ყოფილა. ასევე შვაბთა გვარის მეფეთა ბედკრული მმართველობის დროს მიიღო თავისუფალ ქალაქთა უდიდესმა ნაწილმა თავისი პრივილეგიები და განთქმულმა ჰანზის კავშირმა პირველად მოიპოვა თავისი ძალა და მნიშვნელობა. აიძულეს მოეშალა თავისი ციხე-დარბაზები და.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ მილიციის დაარსებას. სადაც განსაკუთ457 . მთავრობის რეზიდენციის სიშორის გამო ამ ქვეყნის ბუნებრივი სიმაგრის გამო ანდა რაიმე სხვა მიზეზით. მეფემ თანდათან სრულიად დაკარგა ძალაუფლება. და ვინაიდან უეცარი საჭიროების წარმოშობისას იგი შეიძლებოდა უფრო სწრაფად შეკრებილიყო. ქალაქები. ჩვეულებრივ. ასეთივე იყო ისტორია იტალიის ყველა მნიშვნელოვან რესპუბლიკათა. ქალაქში დასახლებულიყო. როგორიც საფრანგეთი და ინგლისია. რომ მეფეს არ შეეძლო. ეს გარემოება ხშირად უპირატესობას ანიჭებდა მოქალაქეებს მეზობელ ფეოდალებთან ჩხუბის დროს. თავიანთი დეპუტატები გაეგზავნათ სამეფოს წოდებათა საერთო კრებაში. დამოუკიდებელი რესპუბლიკები გახდნენ. გარდა იმ მტკიცედ განსაზღვრული საიჯარო რენტისა. დაიმორჩილეს ახლო-მახლო მიდამოების თავადაზნაურობა. ისეთ ქვეყნებში. არ ჩამოუვარდებოდა სოფლის მილიციას. ასეთია მოკლედ ბერნის რესპუბლიკის ისტორია.

წარმოიშვა საერთოდ ქალაქებში ბევრად უფრო ადრე. იგი სამუდამოდ თავისუფალი ადამიანი ხდებოდა. დიდი გულმოდგინებით ცდილობდა დაემალა თავისი ბატონისათვის. ამ შრომას გამოიყენებენ თავისი მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად და ეცდებიან შეიძინონ არა მარტო აუცილებელი საარსებო საშუალება. რომ თუ ასეთი ლტოლვილი მოახერხებდა დამალვოდა თავის ბატონს ერთი წლის განმავლობაში. პირიქით. ასე წარმოიშვა ქალაქების წარმომადგენლობა ევროპის ყველა დიდი მონარქიის წოდებათა კრებებში. ადამიანები. რა თქმა უნდა. რაც აუცილებელი საარსებო საშუალებაა. კანონი იმხანად ისე ლმობიერი იყო ქალაქის მცხოვრებლების მიმართ და ისე ცდილობდა შეესუსტებინა ფეოდალების ძალაუფლება სოფლის მოსახლეობის მიმართ. ვიდრე იგი გავრცელდებოდა სოფლის მცხოვრებლებში. როგორც ეტყობა. რომელიც მოუგროვდებოდა სოფლის მოსახლეობის შრომისმოყვარე 458 . ამგვარად. მხოლოდ იმას სჯერდებიან. როდესაც სოფლის მცხოვრებლები ჯერ კიდევ ყოველგვარ ძალმომრეობას განიცდიდნენ. რომელსაც მიზნად აქვს აწარმოოს იმაზე მეტი რამ. რაც აუცილებლად საჭიროა თავის რჩენისათვის. მეფე ხშირად მათ დეპუტატებს ეყრდნობოდა ამ კრებებში დიდი ფეოდალების ძალის შესასუსტებლად. ამასთან. წესრიგი და ნორმალური მმართველობა და მასთან ერთად პიროვნების თავისუფლება და დამოუკიდებლობა ქალაქებში დამყარდა იმ დროს. მცირეოდენი კაპიტალი მოუგროვდებოდა ხელში. ამიტომ მრეწველობა. ისინი. მათ შეეძლოთ სამღვდელოებასა და ბარონებთან ერთად თანხმობა განეცხადებინათ მეფისათვის არაჩვეულებრივი სუბსიდიის მიცემაზე. იგი.ადამ სმითი რებული საჭიროების შემთხვევაში. რასაკვირველია. რა თქმა უნდა. რომელიც წინააღმდეგ შემთხვევაში მას დაეპატრონებოდა და პირველი მოხერხებული შემთხვევისთანავე გაპარულიყო ქალაქში. რომელნიც ასეთ უმწეო მდგომარეობაში იმყოფებიან. რადგან ქალაქებში მეტწილად სამეფო ხელისუფლებას თანაუგრძნობდნენ. ვინაიდან. თუ ბატონყმური მონობით დაჩაგრულ ღარიბ მიწათმოქმედს. ამიტომ მთელი ის კაპიტალი. მხოლოდ გააღვივებდნენ მათ მჩაგვრელთა უსამართლობას. არამედ კომფორტისა და ფუფუნების სხვადასხვა საგნებიც. თუ ამაზე მეტს შეიძენდნენ. თუ მათ უზრუნველყოფილი აქვთ მათი შრომის ნაყოფით სარგებლობა.

გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ნაწილს. ვიდრე არსებობდა საბერძნეთის სახელმწიფო. თითოეულ ამ ქვეყანას. რომელიც მაშინ მსოფლიოს ერთადერთ განვითარებულ და ცივილიზებულ ნაწილს წარმოადგენდა. სადაც ამ კაპიტალის გამოყენება უზრუნველყოფილი იყო მისი შემძენელისათვის. შეეძლოთ მისი სრულად დაკმაყოფილება ერთი მხრივაც და მეორე მხრივაც. ბოლოს და ბოლოს სოფლიდან უნდა მიიღონ ყოველთვის თავიანთი სარჩო და მრეწველობის ყველა ნედლი მასალა და საშუალება. ერთად. ასეთივე იყო ეგვიპტე. რომელიც ზღვის ან სანაოსნო მდინარის ნაპირას არის გაშენებული. პირველად იტალიის ქალაქებმა მიაღწიეს ვაჭრობის მეოხებით სიმდიდრის რამოდენადმე მნიშვნელოვან დონეს. ცალკე აღებულს. მათ ბევრად უფრო ფართო სარბიელი აქვთ და შეუძლიათ მიიღონ ყველაფერი დედამიწის უშორესი კუთხეებიდან ან თავიანთი მზა სამრეწველო პროდუქტების გაცვლის გზით. ბუნებრივად ეძიებდა თავშესაფარს ქალაქში. ძველი დროის ვაჭრობის ვიწრო ფარგალში იყვნენ მაინც ქვეყნები. ასეთი იყო საბერძნეთი. მაგრამ ყველა მათ. მაშინ როდესაც არა თუ მის ირგვლივ. ანდა მით. რჩებოდნენ სიღარიბესა და დაცემულობაში. მაგრამ ისეთი ქალაქის მცხოვრებნი. რაც მან გამოიწვია. შეეძლო. რომლებთანაც ის ვაჭრობას ეწეოდა. ვიდრე მას თურქები დაიპყრობდნენ. რომელნიც გამოირჩეოდნენ სიმდიდრითა და მრეწველობით. აგრეთვე სარაცინთა სახელმწიფო აბასიდების მეფობის დროს. აუცილებლად უნდა შეეფერხებინა ევრო459 . თუმცა ჯვაროსანთა ლაშქრობას. მართალია. ბერბერეთის სანაპიროების ნაწილი და ესპანეთის ყველა პროვინცია. იტალია მდებარეობს იმ ნაწილის შუაგულში. ქალაქისთვის საჭირო საარსებო საშუალებათა მხოლოდ მცირეოდენი ნაწილის მოცემა ან მისი შრომის მხოლოდ მცირე ნაწილის მიმართ მოთხოვნის წარმოდგენა. ვეება კაპიტალის განიავებისა და მცხოვრებთა განადგურების გამო. რომლებსაც მავრები ფლობდნენ. როგორც ეტყობა. ამ გზით ქალაქს შეეძლო გამხდარიყო მდიდარი და ძლიერი. რომ შუამავლის როლს შეასრულებენ და ერთი ქვეყნის პროდუქტებს მეორე ქვეყნის პროდუქტებზე გაცვლიან. – ერთადერთ ადგილას. არამედ ის ქვეყნებიც. ევროპის ქალაქებიდან. ქალაქის მცხოვრებლებმა. იძულებული არ არიან აუცილებლად ახლობელი სოფლებიდან მიიღონ ყველაფერი ეს.

სადაც ასეთ პროდუქტებს აწარმოებდნენ. ტრანსპორტის ხარჯების დაზოგვის მიზნით. დიდმა ლაშქრებმა. ეს ყოველთვის ისე უნდა გვესმოდეს. ამ რესპუბლიკების სიმდიდრის წყარო გახდა. ინგლისის მატყლი იცვლებოდა საფრანგეთის ღვინოებზე და ფლანდრიის წმინდა მაუდზე. რომელნიც. ამა თუ იმ ქვეყანას მრეწველობა არა აქვსო. 460 . ბუნებრივია. რომელნიც მათში თავიანთი მიწების ნედლ პროდუქტთა დიდ რაოდენობას იძლეოდნენ. რომ არც ერთი დიდი ქვეყანა არასოდეს არ არსებობდა და არც შეეძლო არსებობა ისე. უფრო სათუთი და გაუმჯობესებული სამრეწველო პროდუქტების გამო გაუხსნა საგარეო ვაჭრობამ იმ ქვეყნებს. ინტენდანტები. ამგვარად. და როდესაც ამბობენ. უაღრესად ძლიერი სტიმული მისცეს ვენეციის. ისე როგორც ამჟამად პოლონეთის პური იცვლება საფრანგეთის ღვინოსა და ლიკიორზე და საფრანგეთისა და იტალიის აბრეშუმსა და ხავერდზე. რომ გამოიწვია დიდი მოთხოვნა მათ მიმართ. რომ არ ჰქონებოდა რაიმე სამრეწველო წარმოება. ევროპის დასავლეთ პროვინციებში გაჩნდნენ რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ. სავაჭრო ქალაქების მცხოვრებლებს შემოჰქონდათ უფრო მდიდარი ქვეყნებიდან სათუთი სამრეწველო პროდუქტები და ფუფუნების საგნები. ასე ვთქვათ. როგორც ჩანს. ამის გამო ევროპის დიდი ნაწილის ვაჭრობა იმხანად უმთავრესად მისი ნედლი პროდუქტების ცივილიზებული ერების სამრეწველო პროდუქტებზე გაცვლას მოიცავდა. უნდა აღინიშნოს. ვაჭრები. რომელნიც დაიძრნენ ყველა მხარედან წმინდა მიწის დასაპყრობად. შეეცადნენ თავიანთ ქვეყანაში გაემართნათ ზოგი ამ პროდუქტის წარმოება. და ამით საკვებს აძლევდნენ მსხვილ მემამულეთა მედიდურობას. გენუისა და პიზის ნაოსნობის განვითარებას. მაგრამ იტალიის ზოგი ქალაქის განვითარებაზე მაინც მეტისმეტად სასიკეთო გავლენა იქონია. ასე. რომელიც კი ოდესმე მოსდებია ევროპის ხალხებს. ასეთია წარმოშობა პირველი მანუფაქტურებისა შორეული ბაზრისათვის. რამდენადაც ამ ქალაქებიდან ხდებოდა ჯარების გადაყვანა აღმოსავლეთში და შემდეგ მათი მუდმივი მომარაგება სურსათით. ეს ქალაქები იყვნენ ამ ჯარების. და ამგვარად ყველაზე უფრო გამანადგურებელი სიგიჟე.ადამ სმითი პის უდიდესი ნაწილის განვითარება. ხოლო როდესაც ამ პროდუქტების ხმარება ისე საყოველთაოდ გავრცელდა.

რომელთაც ჩვეულებრივ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ რომ მას არა აქვს მრეწველობა. რომელთა მიმართ იგულისხმება. პირველად. სრულიად არა აქვთ მრეწველობა. ვიდრე ქვეყნებში. თუთის ხეების გაშენება და აბრეშუმის ჭიის გამოყვანა არ იყო. რომ დაბალი კლასების ტანსაცმელისა და ავეჯეულობის გაცილებით უფრო დიდი ნაწილი საზღვარგარეთ წარმოებული პროდუქტებისგან შედგება. ჩვეულებრივ მუშაობდნენ უცხო ნედლეულზე. ის მანუფაქტურები. წმინდა მაუდის მანუფაქტურები. ასე ვთქვათ. ზოგჯერ ეს მანუფაქტურები შეიქმნა ცალკეულ ვაჭართა და მეწარმეთა კაპიტალის. რომლებიც მათ აფუძნებდნენ ამგვარი უცხო მანუფაქტურების მიბაძვით. კასტრუჩიო კასტრაკანის მტარვალობით. ყოველ ქვეყანაში ხალხის დიდი უმრავლესობის ტანსაცმელი და საშინაო მოწყობილობა – ავეჯეულობა მისი საკუთარი შრომის პროდუქტს წარმოადგენს. ხავერდისა და ფარჩის ძველი მანუფაქტურები. როდესაც ვენეციის მანუფაქტურა მოეწყო. რომ ეს მრეწველობა მათ ჭარბად მოეპოვებათ. რადგან ისინი უცხოეთის მანუფაქტურებს ბაძავდნენ. 1310 წელს ლუკიდან განდევნილ იქნა 900 ოჯახი. ასეთი იყო. ყველა საჭირო მასალა სიცილიიდან და ლევანტიდან მოჰქონდათ. უფრო მანუფაქტურა ლუკაში საზღვარგარეთის მასალებზე მუშაობდა. ასეთივეა თანამედროვე მანუფაქტურები ლიონსა და სპიტალფილდში. ეს უფრო მეტად შეეხება ღარიბ ქვეყნებს. რომელნიც ძველად ყვაოდნენ ფლანდრიაში და ინგლისში შემოიღეს ელისაბედის მეფობის დასაწყისში. რომელნიც ლუკაში ჰყვაოდნენ XII საუკუნეში. აბრეშუმის მანუფაქტურას დავაფუძნებთო. ეს მანუფაქტურებია. XVI საუკუნემ461 . რომელთაგან 31 ვენეციაში გადავიდა. ამ უკანასკნელებში თქვენ ნახავთ. მრავალი პრივილეგიაც მიიღეს და დაიწყეს წარმოება 300 მუშით. აბრეშუმის. ორი სხვადასხვა გზით. ისინი განდევნილ იქნენ იქიდან მაკიაველის ერთ-ერთი გმირის. როგორც ჩანს. სადაც მათ წინადადება შეიტანეს. ვიდრე მდიდარ ქვეყნებს. ძალადობითი მოქმედებით. მათი წინადადება მიღებულ იქნა. როგორც ჩანს. როგორც ჩანს. სხვადასხვა ქვეყნებში წარმოიშვა. რომელნიც გამოსადეგნი არიან შორეულ ბაზარზე პროდუქტების გასასაღებლად. რომელიც აწარმოებს უფრო სათუთ და გაუმჯობესებულ ფაბრიკატებს ანუ რომელიც აწარმოებს შორეული ბაზრისათვის. ამგვარად დაფუძნებული მანუფაქტურები. როგორც ეტყობა.

იგი ნედლეული იყო იმ პირველი მანუფაქტურისთვის. ამრიგად. საფრანგეთში ამ მოსაქმეობას ხელი მიჰყვეს მხოლოდ კარლოს IX-ის მეფობის დროს. რომელიც ვარგის პროდუქტს ამზადებდა შორეულ ბაზარზე გასაყიდად. და. ფლანდრიის მანუფაქტურები უმთავრესად ესპანეთის და ინგლისის მატყლის გადამუშავებას ეწეოდნენ. ასეთი მანუფაქტურების ადგილსამყოფელი. ასეთი მანუფაქტურები ჩვეულებრივ იმ ნედლეულს ხმარობენ. მოსაზრებას თუ კაპრიზს. იმაზე ბევრად გარდანამეტ სურსათს აწარმოებს. სხვა ხანებში შორეული ბაზრისთვის მომუშავე მანუფაქტურები წარმოიშობა ბუნებრივად. როგორც გადაუწყვეტია ეს იმ კერძო პირთა ინტერესს. სიუხვე იაფს ხდის სურსათს და სტიმულს აძლევს მრავალ მშრომელს ახლოს დასახლდნენ. რაც მის მიწათმოქმედთა არსებობისთვისაა საჭირო: ხმელეთით გადაზიდვის სიძვირისა და სამდინარო ტრანსპორტის მოუხერხებლობის გამო ხშირად შეიძლება საძნელო აღმოჩნდეს ამ გარდანამეტის გაგზავნა საზღვარგარეთ. ვიდრე სხვა ადგილას. ზოგჯერაც ქალაქი ქვეყნის შიგნით. ასე ვთქვათ. ზოგჯერ ზღვის სანაპირო ქალაქია. რომელსაც მოცემული ქვეყანა აწარმოებს. ვინაიდან ისინი ხედავენ. იმის მიხედვით. თუ ესპანეთის მატყლი ინგლისის პირველი საშუალო მანუფაქტურის ნედლეულს არ შეადგენდა. რომლებიც უაღრესად ღარიბ და უკულტურო ქვეყნებშიც კი უნდა არსებობდეს. ლიონის მანუფაქტურის ნახევარზე მეტი მასალა უცხოეთში მოყვანილი აბრეშუმია. იმ შინაური და უხეში მანუფაქტურების შედეგად. ისინი ხშირად უფრო სათუთი პროდუქტების დამამზადებელი პირველი დაწესებულებებია ისეთ კონტინენტურ ქვეყნებში. თავისთავად. რომელიც ბუნებით ნაყოფიერია და ადვილად დასამუშავებელი არის. რომელნიც მდებარეობით თუ ძალიან არა. კონტინენტური ქვეყანა. როგორც ჩანს. რადგან მათი აგება კერძო პირთა გეგმისა და პროექტის თანახმად ხდება.ადამ სმითი დე სამხრეთ იტალიაში გავრცელებული. სპიტალფილდის მანუფაქტურების მიერ ხმარებული მასალის არავითარი ნაწილი თვით ინგლისში არაა წარმოებული. მაინც მნიშვნელოვნად დაშორებულნია ზღვის ნაპირს და ზოგჯერ ყოველგვარ სანაოსნო წყლებსაც. ისინი ეწევიან მანუფაქტურის იმ 462 . რომ მათ სამრეწველო მოსაქმეობას შეუძლია მეტი საარსებო საშუალება და კომფორტის საგნები მოაპოვებინოს მათ აქ.

შესაძლებლობას აძლევს გაადიდონ ამ გარდანამეტი პროდუქტის რაოდენობა მიწის შემდგომი გაუმჯობესებისა და უკეთესი დამუშავების გზით. და თუ მიწის ნაყოფიერებამ წარმოშვა მანუფაქტურა. რომელსაც მიწა წარმოშობს და თავიანთ მზა პროდუქტებს ანუ. ამ მანუფაქტურის განვითარება. მემანუფაქტურეები პროდუქტებს პირველად აწვდიან ახლო ადგილებს. ვიდრე მათ შეეძლოთ წინათ მათი მოპოვება. მათ ფასს სცვლიან ახალ მასალასა და სურსათზე. ვინაიდან თუ ნედლეულსაც და უხეშ სამრეწველო ნაწარმსაც უაღრესად გაუჭირდებოდა ხმელეთით დიდ მანძილზე ტრანსპორტის ხარჯის ატანა. ისინი ახალ ღირებულებას აძლევენ გარდანამეტ ნედლეულს. რომლებიც სასარგებლო ან სასურველია მათთვის და ამასთანავე უფრო ხელსაყრელ პირობებში. ისინი ხშირად მცირე მოცულობასა. ზოგავენ რა ლამის ზღვამდე ან შორეულ ბაზრამდე გადაზიდვის ხარჯს. რომელიც მისი ბუნებრივი სახით მხოლოდ ძნელად შეიძლებოდა გაზიდულიყო საზღვარგარეთ. ეს მანუფაქტურები პირმშონი არიან მიწათმოქმედებისა. რაც იგივეა. შემდეგ რამდენადაც მათი წარმოება ვითარდება და უმჯობესდება. ისინი მის სამაგიეროდ მიწათმოქმედებს აძლევენ ისეთ საგნებს. ამგვარად პური.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ მასალის გადამუშავებას. ამგვარად. რომელიც მუშებისა და მათი უშუალო დამქირავებლის შენახვაზეა დახარჯული. რომელიც 80 გირვანქას იწონის. რომლებიც მათ სჭირდებათ. ჰალიფაქსის. ერთი თოფი წმინდა მაუდი. – უფრო შორეულ ბაზრებსაც. არამედ იმ რამდენიმე ათასი გირვანქა პურის ფასსაც. მაგალითად. უკუმოქმედებს მიწაზე და კიდევ უფრო ადიდებს მის ნაყოფიერობას. ბირმინგ ჰემისა და უოლვერ ჰამპტონის მანუფაქტურები. ევროპის ახალი დროის ისტორიაში მათი გავრცელება 463 . ეს სტიმულს უქმნის მათ. მიწათმოქმედნი უკეთეს ფასს იღებენ თავიანთ გარდანამეტ პროდუქტში და შესაძლებლობა აქვთ უფრო იაფად შეიძინონ მოხმარების სხვა საგნები. შეფილდის. ფაქტიურად სამრეწველო ნაწარმთა სახით გაიზიდება და ამიტომ ადვილად შეიძლება გაგზავნილ იქნეს მსოფლიოს უშორეს კუთხეებში. შეიცავს არა თუ 80 გირვანქა მატყლის ფასს. ასე ბუნებრივად და თითქოს თავისთავად წარმოიშვა და განვითარდა ლიდსის. თავის მხრივ. დასით შეესაბამებიან ნედლეულის დიდ რაოდენობას. ამის ატანა ძალიან კარგად შეუძლია მრეწველობის უფრო სათუთ და სრულყოფილ პროდუქტებს.

იმ მანუფაქტურების შემდეგ მოხდა. ინგლისი განთქმული იყო ესპანური მატყლიდან წმინდა მაუდის წარმოებით უკვე ათას წელზე მეტი ხნით ადრე. ამის გარკვევას მე ახლავე შევუდგები. ეს დადებითი შედეგი არ იყო შემოფარგლული მარტო იმ მხარით. ჩვეულებრივ. სადაც ეს ქალაქები მდებარეობდნენ. ჯერ ერთი. იმდენად განვითარდებოდა. რაც საგარეო ვაჭრობისა და მის მიერ უშუალოდ წარმოშობილი მანუფაქტურების უკანასკნელ და უმთავრეს შედეგს წარმოადგენდა. ვაჭრებს შეეძლოთ მასში საუკეთესო ფასი მიეცათ მწარმოებლებისათვის და მაინც ისეთსავე ფასში მიეწოდებინათ მომხმარებლებისათვის. ეს ქალაქები სტიმულს აძლევდნენ მიწის დამუშავებასა და მის შემდგომ გაუმჯობესებას. რომელიც ახლა ჰყვავის ზემოაღნიშნულ ქალაქებში. ვიდრე რომელიმე ის მანუფაქტურა. რამდენადაც ამ მხარის ნედლეულს ნაკლები სატრანსპორტო ხარჯი ამძიმებდა. მისი სიახლოვის გამო. სადაც ისინი მდებარეობდნენ. როგორც უფრო შორეული ადგილების ნედლეული. თავი IV როგორ უწყობდა ხელს ქალაქების ვაჭრობა სოფლის განვითარებას სავაჭრო და სამრეწველო ქალაქების ზრდა და სიმდიდრე სამი სხვადასხვა გზით უწყობდა ხელს სოფელ-ადგილების გაუმჯობესებას და კულტურას. ერთგვარ სტიმულს აძლევდნენ მათ მრეწველობასა და კულტურას. არამედ მეტნაკლებად ვრცელდებოდა იმ მხარეებზედაც. რომლებთანაც მათ სავაჭრო ურთიერთობა ჰქონდათ.ადამ სმითი და განვითარება. ამ უკანასკნელთა განვითარება და გაუმჯობესება შეიძლებოდა მხოლოდ მიწათმოქმედების განვითარებისა და გაუმჯობესების შედეგად. ყველა მათგანს ისინი უქმნიდნენ ბაზარს ნედლეულის ან სამრეწველო პროდუქტების განსაზღვრული ნაწილისათვის და. რომ უცხოეთში გასაყიდად ემუშავნა. მაშასადამე. ვინაიდან დიდ და ახლობელ ბაზარს წარმოადგენდნენ სოფლის ნედლი პროდუქტებისათვის. რომელნიც საგარეო ვაჭრობამ წარმოშვა. უდიდეს სარგებლობას ღებულობდა ამ ბაზრისაგან. 464 . მაგრამ მათი საკუთარი მხარე.

ვაჭარი დაჩვეულია თავისი ფულის ხარჯვას უმთავრესად მოგებიან პროექტებზე. არამედ იმ თავნით. რომ მოგებითა და წარმატებით განახორციელოს გაუმჯობესების ყოველი პროექტი. ხოლო მეორე. რომ ამით მისი ღირებულება გადიდდება გაწეული ხარჯის პროპორციულად. თუ მას საზოგადოდ აქვს კაპიტალი. როგორ მიდის მისი ფული და შემდეგ ისევ უბრუნდება მოგებით. უკეთუ მას საფუძვლიანი იმედი აქვს. – რაც არაა ყოველთვის. ვაჭარი. რომელიც წი465 . მხოლოდ მის უსარგებლოდ ხარჯვას არის დაჩვეული. გარდა ამისა. რომელიც განუვითარებელი სასოფლო მეურნეობის მქონე ქვეყანაში მდებარეობს. ჩვეულებრივ. ვინც მარტოოდენ მამამულეა. პირველს არ ეშინია ერთბაშად დიდი კაპიტალი გაიღოს თავისი მიწის გასაუმჯობესებლად. ხოლო ის. რასაც ვაჭრული მოსაქმეობა თავისთავად ასწავლის ვაჭარს. ეს სხვადასხვა ჩვევა. წესრიგს. – იშვიათად გაბედავს მის ამგვარად დახარჯვას. დამზოგველობას და წინდახედულობას დაჩვევა. და როდესაც გახდებიან. რომელნიც მარტოოდენ მემამულენი არიან. ვიდრე ადამიანები. ქალაქის მცხოვრებლების მიერ შეძენილი სიმდიდრე ხშირად გამოიყენებოდა იმ მიწების საყიდლად. ვაჭრებს. რომლებიც იყიდებოდა და რომელთა დიდი ნაწილი ხშირად დაუმუშავებელი დარჩებოდა. ჩვეულებრივ. იგი ამას ასრულებს არა კაპიტალით. ისინი საერთოდ სასოფლო-სამეურნეო გაუმჯობესებათა საუკეთესო გამტარებელნი არიან. რომ ვაჭრები გაცილებით უფრო გაბედულად და გონივრულად მოქმედებენ ამ დარგში. ხშირად უნდა შეემჩნიოს. გაბედულია. რომლის მონარჩუნებას მოახერხებს თავისი წლიური შემოსავლიდან. პირველი ხშირად ხედავს. მესამე და უკანასკნელი: ვაჭრობა და მრეწველობა ყოველთვის იწვევდა წესრიგისა და კარგი მმართველობის თანდათანობით დამყარებას და მასთან ერთად პიროვნების თავისუფლებისა და უშიშროების უზრუნველყოფას სოფლის მოსახლეობაში. რასაკვირველია. უფრო გამოსადეგს ხდის ამ უკანასკნელს იმისათვის. სასახელოდ მიაჩნიათ მემამულეები გახდნენ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ მეორე. თუ იგი საერთოდ ახდენს მამულში გაუმჯობესებას. ვისაც ოდესმე უცხოვრია სავაჭრო ქალაქში. როგორც მესარეწე. მეორე კი. იშვიათად მოელის მის ხელახლა დანახვას. გავლენას ახდენს მათი მოქმედების მანერასა და წესზე პრაქტიკულ საქმეებში. მემამულე კი – მშიშარა. თუ კი იგი გაუშვა ხელიდან.

რათა შესაძლებელი გაეხადა ასეთი გაზვიადება. მეფიდან დაწყებული უმცირესი ბარონით გათავებული. რომლებიც ჰქონდა ვაჭრობისა და მრეწველობის განვითარებას. ამ ნაწილს მთლად სოფლურ მასპინძლობაზე ხარჯავს თავის სახლში. და თუმცა ყველაზე ნაკლებ შეუმჩნევიათ. ამბობენ. რომ იგი ავდარში სუფთა თივას ან ჭილს დააბნევინებდა თავისი დარბაზის იატაკზე. და ყველაფერს მისი სიუხვის წყალობით მიიღებენ. რათა რაინდებს და სკვაირებს. მას მისი გამოყენება სხვაგვარად არ შეუძლია. აღემატებოდა ყველა იმას. დიდი მემამულე. ვესტმინსტერის სასახლის დარბაზი სასადილო ოთახად ჰქონდა ვილიამ ქარცას. უნდა ემორჩილებოდნენ მას იმავე მიზეზის გამო. როცა იატაკზე დასხდებოდნენ სასადილოდ. იმ ქვეყანაში. მათი კოხტა ტანისამოსი არ გათხუპნოდათ. თუ არა იმ გზით. დიდი გრაფი ვარვიკი. ყოველდღე 30 000 ადამიანს არჩენდაო თავის სხვადასხვა სასახლეში. მაგრამ იგი მაინც ძალიან დიდი უნდა ყოფილიყო. რადგან არ მოიპოვება რა. რომელსაც არა აქვს არც საგარეო ვაჭრობა და არც გაუმჯობესებული მანუფაქტურები. ამიტომ მას მუდამ ახვევია მრავალი ამფსონი და დამოკიდებული ადამიანი. რომ საკმარისია ასი ან ათასი ადამიანის შესანახად. რითაც გადაიხდიან თავის შესანახს. რამდენადაც მე ვიცი. რომელმაც ყურადღება მიაქცია ამ გარემოებას.ადამ სმითი ნათ თავის მეზობელთან თითქმის მუდმივ ომში და მონურ დამოკიდებულებაში ცხოვრობდა მაღლა მდგომთა მიმართ. რომელნიც. ვაჭრობის და მრეწველობის განვითარებამდე ევროპაში მდიდართა და ძალისმქონებელთა სტუმარ-მასპინძლობა. ერთადერთი მწერალია. ეს იყო უშესანიშნავესი ყველა იმ შედეგიდან. რომელიც მათ სასყიდელს აძლევს. რაზედაც მას შეეძლოს გასცვალოს თავისი მიწების პროდუქტის უდიდესი ნაწილი. რადგან არა აქვთ არავითარი ეკვივალენტი. იქნეს რიცხვი გაზვიადებულია. თითქმის ასეთივე სტუმარ-მასპინძლობა იყო ჩვეულებად სულ უკანასკნელ 466 . რისი წარმოდგენაც ძალგვიძს ჩვენ დღეს. რომელიც რჩება მიწის დამმუშავებელთა შენახვის ხარჯების დაფარვის შემდეგ. რომ ას ან ათას ადამიანს შეინახავს. და ხშირად საკმარისიც არ იყო მისი სტუმრების დასატევად. იუმი. რა მიზეზითაც ჯარისკაცები ემორჩილებიან მეფეს. თუ ეს გარდანამეტი იმდენად დიდია. თომა ბეკეტის მორჭმულობის მაჩვენებლად თვლიდნენ იმას. რომელთათვის სკამები აღარ კმაროდა.

ვინც მას მოიხმარებენ. ვიდრე სხვა ადგილებში.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ხანამდე შოტლანდიის მაღლობის ზოგ ადგილას. მათი განდევნა შეეძლო მემამულეს თავისი სურვილისამებრ და ისინი აძლევდნენ მას ისეთ რენტას. რათა თავისი ოჯახი შეინახოს და ამისათვის თითქმის მარტოოდენ ნომინალურ რენტას იხდის. სადაც დიდი მამულის გარდანამეტი პროდუქტი თვით მამულში უნდა იქნას მოხმარებული. ბატკანი – შეადგენდა რამდენიმე წლის წინათ შოტლანდიის მაღლობში ჩვეულებრივ საიჯარო ფასს მიწის ნაკვეთისათვის. რომელიც ძალზე დიდი ამალის ერთობ დიდი შინაურობის ყოლასთანაა დაკავშირებული. იმ ქვეყანაში. უბრალო მათხოვრებსაც კი. მემამულისთვის უფრო ხელსაყრელია და მოხერხებული. ნახევარი კრონა. რომ მისი ნაწილი მოიხმარებოდეს მისი სახლიდან რამდენადმე მოშორებით. იმათგან ისინიც კი. კრონა. ისევე კვებავს თავის მოიჯარადრეებს მათს სახლში. ახასიათებს ყველა ხალხს. რომელიც მცირედ იცნობს ვაჭრობას და მრეწველობას. მე ვნახეო. როგორ სადილობდა ქალაქის ქუჩაში არაბეთის ერთ-ერთი მთავარი. ისევე მასზე დამოკიდებულნი რჩებიან. ამბობს დოქტორი პოკოკი. გლეხები ყოველმხრივ ისევე დამოკიდებულნი იყვნენ დიდ მემამულეზე. რომელიც მთელ ოჯახს არჩენდა. და ისევე უცილოდ უნდა ემორჩილებოდეს მას. ასეთი მემამულე როგორც თავის სახლში კვებავს თავის მსახურებს და ამხანაგებს. რომელნიც ბატონყმურ დამოკიდებულებაში არ იმყოფებოდნენ. ეს მას თავიდან აშორებს იმ თავის ტკენასა და შეწუხებას. ცხვარი. რომელიც მემამულის სურვილისამებრ შეიძლება ყოველთვის იდევნოს და რომელსაც საკმაო მიწა უჭირავს. ისევე დამოკიდებულია მემამულეზე. რაც სრულიად არ შეეფერებოდა მათ მიერ მიწისაგან მიღებული შემოსავლის სიდიდეს. მოიჯარადრე. ერთ467 . როგორც ამ უკანასკნელის ყოველი შინამსახური ან ამხანაგი. რომელიც იქ მოსულიყო თავისი პირუტყვის გასაყიდად და ეპატიჟებოდა ყველა გამვლელს. როგორც მისი ამფსონები. უკეთუ ისინი. როგორც მისი ამფსონები და მისი სასახლის მსახურნი. იგი. როგორც ეტყობა. დამსხდარიყვნენ მასთან და მონაწილეობა მიეღოთ მის პურობაშიო. მოიჯარადრეები მაინც იყვნენ. ზოგ ადგილებში ეს დღემდეა შენარჩუნებული და იმავე დროს იქ განსაზღვრული ფულადი თანხით პროდუქტების უფრო დიდ რაოდენობას ვერ შეიძენ.

თუ არ უდიდეს მემამულეს. ვიდრე ევროპაში ცნობილი გახდებოდა თვით სახელი ფეოდალური სამართლისა. ფულის მოჭრისა და მათზე დამოკიდებული მოსახლეობისთვის წესებისა და კანონების გამოცემის უფლებაც კი. არ ჰქონდა ამის შესრულების ძალა. როცა კი მოესურვება. დაპყრობამდე 468 . რაიმე მცირეოდენი ვალის იძულებით გადასახდევინებლად რომელიმე მემამულის ტერიტორიაზე. არა თუ უმაღლესი მართლმსაჯულების უფლება სამოქალაქო და სისხლის სამართლისა. ვისაც შეეძლო ამ საქმის შესრულება და იმავე მიზეზის გამო. თითქოს ტერიტორიული მართლმსაჯულების უფლება ფეოდალური სამართლიდან წარმომდგარიყოს. სოფლის მილიციაც მზად იყო დამორჩილებოდა. – არამედ აგრეთვე უფლება ლაშქრის შეკრებისა. ამიტომ იგი იძულებული იყო მართლმსაჯულების მართვა თავისი ქვეყნის უდიდეს ნაწილში იმათთვის დაეთმო. მოსამართლეებად მშვიდობიანობის დროს და მხედართმთავრებად ომის დროს. ერთგვარი პატივისცემით ეპყრობოდნენ დანარჩენი დიდი მემამულენი. როგორც ეტყობა. რომელსაც საერთო მტრების წინააღმდეგ საერთო ძალღონით თავდაცვის გულისთვის. თვით მეფესაც კი. შეცდომაა ფიქრი. ალოდიური სამართლის საფუძველზე. მეფეს თითქმის ისეთივე ძალღონის დახარჯვა დასჭირდებოდა. იყო დამყარებული ძველებური ბარონების ძლიერება. მათ გარდა არავის. ამ ძალა-გავლენაზე რომელიც მსხვილ მემამულეებს აუცილებლად ჰქონდათ ასეთ გარემოებაში თავიანთ მოიჯარადრეთა და მხლებელთა მიმართ. როგორც სამოქალაქო ომის ჩასაქრობად. მას შეუძლია ეს შესანახი მათ შეუწყვიტოს. ისინი აუცილებლობის გზით იქცეოდნენ ყველა იმათთვის. დიდ მემამულეებს ეკუთვნოდა უკვე რამდენიმე საუკუნით ადრე. ვინც მათ მამულში ცხოვრობდა. სადაც ყველა მცხოვრები შეიარაღებული იყო და ერთმანეთის დახმარებას დაჩვეული. საქსონელი ლორდების ძალა და სამართლმსაჯულო უფლება ინგლისში. მათ შეეძლოთ წესრიგი დაეცვათ და კანონი განეხორციელებინათ თავიანთ მამულებში.ადამ სმითი ნიც და მეორენიც მისი სიუხვის მეოხებით იღებენ თავის შესანახს. ვინაიდან თითოეულ მათგანს შესაძლებლობა ჰქონდა მამულის ყველა მცხოვრებთა მთელი ძალა გაეყვანა ამა თუ იმ პირის ძალმომრეობისა და უკანონო მოქმედების წინააღმდეგ. იმ ძველ დროში მეფე თითქმის მეტს არას წარმოადგენდა თავის სახელმწიფოში.

როგორც გადმოგვცემენ. თუმცა არავითარ სამოსამართლო ფორმალობას არ მისდევდა. დაწყებული მეფიდან და დამთავრებული უმცირესი მემამულით.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ისევე დიდი იყო. რაც მისტერ კამერონ-ოფ-ლოჩიელი. საფრანგეთის ან ინგლისის მონარქიების შორეულ წარსულში უძებნელადაც. ჯერ კიდევ არ გასულა 30 წელიწადი მას შემდეგ. მემამულის მცირე ასაკის შემთხვევაში მისი მიწების რენტა და გამგებ469 . იგი ძალიან სამართლიანად წყვეტდა საქმეებს. რომ საფრანგეთის დიდ მემამულეებს ალოდიური წესით ხელთ ეპყრათ ფრიად დიდი ძალა და სამართლმსაჯულო უფლება უკვე დიდი ხნით ადრე მანამდე. ფეოდალური სამართლის შემოღებას არა თუ გაუდიდებია მსხვილი ალოდიური მესაკუთრეების ძალა. მომრიგებელი მოსამართლეც კი არ ყოფილა. მიუხედავად ამისა. ტახტის ვასალიც კი არამედ მხოლოდ არგაილის ჰერცოგის ვასალი. ამ სამართალმა დააწესა რეგულარული დაქვემდებარება. იგი შეიძლება მიჩნეულ იქნეს როგორც ცდა ამ ძალის შეზღუდვისა. რომელიც დაკავშირებული იყო არაერთ სამსახურსა და მოვალეობასთან. როგორც ფიქრობენ. პირიქით. რათა დაეცვა საზოგადოებრივი წესრიგი და მყუდროება. თუმცა იგი არ იყო ამისთვის კანონით უფლებამოსილი. როგორც ყოველი ნორმანელი ლორდისა უფლებადაპყრობის შემდეგ. 1745 წელს თავისი ხალხიდან რვაასი კაცი გაიყვანა თავისთან ერთად აჯანყებაში. აღიარებულ იქნა ინგლისის საერთო სამართლად მხოლოდ დაპყრობის შემდეგ. შეგვიძლია გაცილებით უფრო ახლო დროში ვპოვოთ ბევრი მტკიცება იმისა. და ამასთან. მაგრამ ფეოდალური სამართალი. რომ ასეთი მიზეზებისგან ყოველთვის ასეთი შედეგები წარმოიშობა. უცილობელ ფაქტად უნდა ჩაითვალოს. სამეფოს ლორდი (Lord of Regality). ლოკბერელი მემამულე (შოტლანდია). რომ ქვეყნის ამ ნაწილის მდგომარეობა მაშინ აიძულებდა მას მიეთვისებინა ეს უფლება. ამ მემამულემ. როგორც მაშინ იტყოდნენ. სტერლინგს. ვიდრე ფეოდალური სამართალი შევიდოდა ამ ქვეყანაში. რომლის რენტა არასოდეს არ აღემატებოდა წელიწადში ხუთას გირვ. და შესაძლებელია. არამედ. უმაღლეს სისხლის სამართლის მართლმსაჯულებას მაინც აწარმოებდა მისი ხელქვეითი ადამიანების მიმართ. ეს ძალა და ეს სამართლმსაჯულო უფლება აღმოცენდა აუცილებლობის გზით ზემოაღწერილი საკუთრების და ადათის ნიადაგზე.

მაგრამ ის. იგი მაინც არ იყო საკმარისი იმისათვის. რომ თვითონვე მოეხმარათ თავიანთი რენტის მთელი ღირებულება. რომ ეს წესი აუცილებლად იწვევდა მეფის ძალის ზრდას და დიდ მემამულეთა ძალის შესუსტებას. აელაგმა დიდ მემამულეთა თვითნებობა და ძალმომრეობა. როგორც კი მათ იპოვეს გზა. და ამ დაბალი ნაწილების უზომო სიძლიერე მიზეზი იყო თავის სისუსტისა. ყველაფერი თვით ჩვენთვის და არაფერი სხვებისთვის. მხოლოდ ეს ქორწინება უნდა ყოფილიყო მისი მდგომარეობის შესაბამისი. მთავრობის ძალა წინანდებურად მეტად სუსტი იყო თავში და მეტად ძლიერი – დაბალ ნაწილებში. მათ დაეკარგათ ხალისი გაეყოთ იგი სხვებისათვის.ადამ სმითი ლობა გადადიოდა მისი უშუალო უფროსის ხელში და. რის განხორციელებასაც ვერასდროს ვერ შეძლებდა ფეოდალური წესების ძალა. საძაგელი წესი ადამიანთა მოდგმის ბატონებისა და ამიტომ. დაექორწინებინა იგი. რაც იგივეა. თითქმის განუწყვეტლივ ომს ერთი მეორის წინააღმდეგ და ხშირად მეფის წინააღმდეგაც. უფლება ჰქონდა. ყველა დიდი მემამულის მიწის რენტა და გამგებლობა გადადიოდა მეფის ხელში. ფეოდალური იერარქიის დამყარების შემდეგ მეფე ისევ მოკლებული იყო შესაძლებლობას. ისინი თავისი სურვილისამებრ წინანდებურად განაგრძობდნენ. როგორც აღიარებული იყო. ძარცვის და არეულობისა. რომელსაც ეკისრებოდა მცირეწლოვანის შენახვა და აღზრდა და რომელსაც. როგორც მეურვეს. რომ დამყარებულიყო წესრიგი და კარგი მმართველობა სოფლის მოსახლეობაში. – როგორც ეტყობა ასეთი იყო ქვეყნად ყველა ხანაში. – მათი მოიჯარადრეებისა ან ამალისათვის გაუნაწილებლად. ერთ წყვილ ბრილიანტიან აბზინდში ან სხვა რაიმე ასევე უმნიშვნელო და უსარგებლო საგანში ისინი სცვლიდნენ ათასი ადამიანის წლიურ სარჩოს ან. 470 . რომელიც უწესრიგობის წარმომშობი იყო. მაშასადამე. ისინი თანდათან აწოდებდნენ დიდ მემამულეებს ისეთ რამეს. რაზედაც მათ შეეძლოთ გაეცვალათ მათი მიწების მთელი გარდანამეტი პროდუქტი და რაც მათ თვითონ შეეძლოთ მოეხმარათ. ვინაიდან ამასთან ერთად არ ხდებოდა საკმაო ცვლილება საკუთრებისა და ადათის ვითარებაში. მიუხედავად იმისა. თანდათან განხორციელდა საგარეო ვაჭრობის და ფაქტურების ჩუმი და შეუმჩნეველი მოქმედებით. როგორც ამას მოკლებული იყო წინათაც. სოფელი წინანდებურად ასპარეზი იყო ძალმომრეობის.

აღნიშნული ადამიანი. ყოვლად ბავშვური. და ამასთან ერთად ხელს იღებდნენ იმ გავლენასა და ავტორიტეტზე. ამგვარად. სტერლინგი შემოსავალი აქვს წელიწადში. თუ არა ამ გზით. და არავითარ სხვა ადამიანს არ ჰქონდა მასში წილი. რომელნიც მაშინ. მდაბალი და სულელური მედიდურობის დაკმაყოფილების გულისთვის მათ თანდათან გასცეს მთელი თავიანთი გავლენა და ავტორიტეტი. შესაძლებელია იგი შესანახს არაპირდაპირ აძლევს ადამიანთა არანაკლებ რაოდენობას ან მეტსაც. ვიდრე ადრე აძლევდა ხარჯვის ძველი წესის არსებობისას. როდესაც ხარჯვის წინანდელი წესის არსებობისას ეს საგანი მათ. ვინც წყვეტდა. იმათთვის. რომელსაც ათი ათასი გირვ. ვინაიდან რაოდენობა იმ ფასეული პროდუქტებისა. სტერლინგი აქვს წლიური შემოსავალი. ჩვეულებრივ. სულ ცოტა. იგი თითოეული მათგანის შენახვაში მონაწილეობს. ის კიდევაც ხარჯავს მას ამგვარად – ისე. მუშების შრომის ხელფასისა და ყველა იმ მესარეწეთა მოგების გამო. რომლის მიცემაც მათთვის მას შეეძლო. ყველანი მასზე არიან დამოკიდებულნი. რომლებზეც იგი მთელ თავის შემოსავალს ცვლის. ევროპის აწინდელ მდგომარეობაში ადამიანს. იხდის რა ამ ფასს. რომელსაც ათი ათასი გირვ. შეუძლია სავსებით მთლიანად დახარჯოს იგი. სამაგიეროდ ბრილიანტიანი აბზინდი მათი საკუთრება იყო. აუცილებლად ძალიან დიდი უნდა იყოს. რომ თავის ხარჯზე უშუალოდ არ ჰყავდეს ოცი ადამიანიც კი ან თავის განკარგულებაში არ ჰყავდეს ათ ლაქიაზე მეტი. ძალიან მცირე არის. ეს კია. რომ თავის ხარჯზე შეინახავს დაახლოებით ათას ოჯახს. ჩვეულებრივ. ამ პროდუქტების მაღალი ფასი წარმოსდგება. რომელსაც არა აქვს საგარეო ვაჭრობა და არც განვითარებული მანუფაქტურა. ჩვეულებრივ. არაპირდაპირ იხდის მთელ ამ ხელფასს და მოგებას და ამგვარად არაპირდაპირ მონაწილეობს ყველა ამ მუშისა და მათი დამქირავებლების შენახვაში. მაგრამ მუშების რიცხვი. რასაკვირველია. მაშინ. იმ ქვეყანაში. თავის შემოსავალს ვერ დახარჯავს სხვაგვარად.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ამ სარჩოს ფასს. რომელნიც ამ მუშების უშუალო დამქირავებელნი არიან. ოღონდ ძალიან მცირე ზომით: მეათედი ნა471 . ადამიანი. ათასი ადამიანისთვის უნდა გაენაწილებინათ. რომელნიც მათ აგროვებენ და ამზადებენ. აღნიშნული განსხვავება გადამჭრელი მნიშვნელობისა იყო. რომელი იყო ამ წესში უპირატესობის შემცველი.

ამრიგად. ზედმეტი მჭამელების მოშორების გამო და ფერმერისაგან სრული ღირებულების აღების გზით მემამულე იღებდა უფრო დიდ გარდანამეტ პროდუქტს ანუ. როდესაც დიდი მემამულეები თავიანთ რენტას მათი ბინადარი მოიჯარადრეების და მათი კარისკაცების შენახვაზე ხარჯავენ.ადამ სმითი წილით. თუმცა იგი. ერთი მეასედითაც არა – ბევრის შენახვაში და მეათასედითაც არა. მათ გააფართოვეს საიჯარო მამულები და. იმიტომ რომ. თანდათან იწყო კლება დიდი მემამულეების პირადმა ხარჯებმა. იგივე მიზეზი აიძულებდა მემამულეებს თანდათან გაეშვათ მათ ბინადარ მოიჯარადრეთა ზედმეტი ნაწილიც. ამასთან. როდესაც. არ შეიძლებოდა ასევე თანდათან არ შემცირებულიყო მათ კარისკაცთა რიცხვიც. – ზოგთა შენახვაში. რომელიც საჭირო იყო მიწის დასამუშავებლად იმდროინდელი სასოფლო-სამეურნეო კულტურისა და მელიორაციის დაბალი დონის მიხედვით. არამედ ასი ან ათასი სხვადასხვა მუშტრისაგან. საერთოდ. ხოლო როდესაც ამას ვაჭრებისა და ხელოსნების შენახვაზე ხარჯავენ. – ერთი მეათიათასედითაც კი არა. მეტ რაოდენობასაც ინახავდნენ. ამრიგად თუმცა იგი. ცალკე აღებულს. მაგრამ თითოეულ მათგანს. შესაძლებელია ყველა ისინი. მაგრამ ისინი ყველანი მეტნაკლებად დამოუკიდებელნი არიან მისგან. მაგრამ არც ერთ მათგანზე არაა სავსებით დამოკიდებული. ვაჭრებმა და მემანუფაქტურეებმა მალე შეუქმნეს მას შესაძლებლობა ეს გარდანამეტი დაეხარჯა თავისი პირადი საჭიროებისათვის ისე. უმისოდაც შეუძლიათ არსებობა. მონაწილეობს ყველა მათ შენახვაში. თითოეული ვაჭარი ან ხელოსანი თავის შესანახს იღებს არა ერთისაგან. უფრო დიდი გარდანამეტი პროდუქტის ფასს. რაც იგივეა. თითოეული მათგანი ინახავს მთლად ყველა მის მოიჯარადრეს და ყველა მის კარისკაცს. ვიდრე ისინი ბოლოს სრულად არ დაითხოვეს. თუ სოფლური სტუმარ-მასპინძლობით გამოწვეულ ქონების განიავებას მივიღებთ მხედველობაში. მიუხედავად ჩივილისა სოფლად უხალხობის შესახებ ფერმების რიცხვი. ვიდრე წინათ. ადამიანთა იმავე რაოდენობას ინახავდნენ ანდა. იქნებ მცირეოდენთა მთელ წლიურ შენახვაში. ერთად აღებულნი. ხშირად მხოლოდ მცირეოდენი წვლილი შეაქვს ადამიანთა ამ დიდი რაოდენობიდან თითოეულის შესანახად. როგორც 472 . შემცირებულ იქნა იმ რაოდენობამდე. ამრიგად რამდენადმე მოვალეა ყველას წინაშე.

არამედ სავსების ფლანგვის მომენტში წვრილმანი სამკაულებისა და მსგავსი ცუდმადი საგნების გულისათვის. აღარაა სულ მთლად მემამულეზე დამოკიდებული. ამას. და რადგან იგივე მიზეზი განაგრძობდა მოქმედებას. იგი სრულიად დამოუკიდებელია და მისგან მემამულე არ უნდა მოელოდეს სრულიად მცირე სამსახურსაც კი იმაზე მეტად. რასაც დახარჯავდნენ მიწის შემდგომ გაუმჯობესებაზე. იქნებ არც კი ჰქონდეს პირდაპირი კავშირი ჩვენს საგანთან. თავმომწონური ბედოვლათობა მემამულეს აიძულებდა დათანხმებულიყო ამ პირობაზე. თუ იგი მიწის სრულ ღირებულებას იხდის. მას შემდეგ. ბატონის ნებაზე დამოკიდებული მოიჯარადრეც კი. რომ რამდენიც საკმაო ექნებოდათ მოგებით ამოეღოთ ყველა ის. ფულადი სარგებლობა. რომ წინაღდგომოდა მის საქმიანობას. დამოუკიდებელნი გახდნენ და კარისკაცები დათხოვნილ იქნენ. დიდ მემამულეებს მოესპოთ შესაძლებლობა. ვიდრე მოზრდილი ადამიანის ყურადღებისათვის. და გახდნენ ამის შემდეგ ისევე უმნიშვნელონი.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ იგი იქცეოდა პროდუქტის დანარჩენი ნაწილის შესახებ. სოფლად ისე. ხელი შეეშალათ მართლმსაჯულების წესიერი წარმოებისათვის ან დაერღვიათ საზოგადოებრივი მყუდროება სოფლად. დამყარდა წესიერი მმართველობა. და ასეთი მოიჯარადრე სახიფათოდ არ გახდის თავის სიცოცხლეს და არც თავის ქონებას მემამულის სამსახურში. 473 . მაგრამ მის მოიჯარადრეებს მხოლოდ იმ პირობით შეეძლოთ ამაზე დათანხმება უკეთუ მათ უზრუნველყოფილი ექნებოდათ მიწის ნაკვეთის ფლობა იმდენი წლის განმავლობაში. იგი ცდილობდა თავისი რენტა აეწია იმაზე მეტად. ამგვარად. ამგვარად გაჩნდა გრძელვადიანი იჯარა. რაც ხელშეკრულებაშია აღნიშნული ან მოიჯარადრეს ეკისრება ქვეყნის საერთო და ცნობილი კანონით. რომელიც მათ ერთმანეთისაგან აქვთ. რაც მოიჯარადრეები. როგორც ყოველი შეძლებული მოქალაქე ან ვაჭარი ქალაქში. რომლებიც გამოსადეგი იყო უფრო ბავშვების სათამაშოდ. ხოლო თუ მას გრძელვადიანი საიჯარო ხელშეკრულება აქვს დადებული. როგორც ქალაქად. მათ თავიანთი პირმშოობის უფლება გაყიდეს არა როგორც ესავმა შიმშილის და გაჭირვების დროს ოსპის გბოლვილზე. საურთიერთოა და თანაბარი. რისი მოცემაც შეეძლო მის მიწას მაშინდელი კულტურის მდგომარეობაში. ვინაიდან არც იქ და არც აქ არავის აღარ ეპყრა ხელთ საკმაო ძალა.

რომელიც უდიდესი მნიშვნელობისა იყო საზოგადოებრივი კეთილდღეობისათვის. რომელთაც განზრახვად სრულიადაც არ ჰქონიათ საზოგადოებისათვის სამსახურის გაწევა. რომ ძველი გვარები ამ ხალხებში ძალიან ჩვეულებრივი მოვლენაა. ეტყობა. სადაც ვაჭრობა ნაკლებ არის განვითარებული. იმ ქვეყნებში. ამიტომ ვაჭრობის მაწარმოებელ ქვეყნებში. რომელთაც მიმართავენ კანონის გზით სიმდიდრის გაფლანგვის თავიდან ასაცილებლად. სადაც მდიდარ ადამიანს სხვაგვარად არ შეუძლია დახარჯოს თავისი შემოსავალი თუ არ იმ გზით. რომელნიც მოდგმიდან მოდგმაში ფლობდნენ დიდ მამულებს. ვაჭრები და ხელოსნები. ამგვარად. მაშინ ხშირად საზღვარი არ უდევს მის ხარჯებს. სავსეა გენეალოგიით და ერთი თათართა ხანის მიერ დაწერილი ისტორია. ასეთი ადამიანი ვერ გაკოტრდება და მისი ხელგაშლილობა. არაბეთის ისტორია. სიმდიდრე იშვიათად რჩება დიდხანს ერთსა და იმავე ოჯახში. იშვიათად იქნება ისე უსაზღვრო. გაცილებით ნაკლებ სასაცილონი. ამგვარი ღონისძიებები შეუძლებელია უკვე იმის გამო. თითქმის მარტო ასეთ გენეალოგიებს შეიცავს. რომ მათი ქონება მოხმარების საგნებისაგან შედგება. ისეთ ადგილებში. როდესაც მას შესაძლებლობა აქვს დახარჯოს თავის თავზე ფრიად დიდი შემოსავალი. რომ ვაჭრობის მაწარმოებელ ქვეყნებში ძალიან იშვიათად ვხვდებით ძველ გვარებს.ადამ სმითი მაგრამ არ შემიძლია არ აღვნიშნო. მიუხედავად უსასტიკესი ღონისძიებებისა. ვიდრე მას ეს ძალუძს. პირიქით. როგორც ჩანს. როგორნიც არიან. რევოლუცია. რამდენის შენახვაც კი შეიძლება იმ შემოსავლით. მაგრამ. ასეთი გვარები მრავლადაა. პირიქით. უელსი ან შოტლანდიის მთიანი ნაწილი. ამას ხშირად ადგილი აქვს პრიმიტიულ ხალხებში ყოველგვარი კანონმდებლობითი ღონისძიებების გარეშე. მოქმედებდნენ მხოლოდ და მხოლოდ თავიანთი ინტერე474 . ვინაიდან მეჯოგე ხალხებში. რომელიც რამდენსამე ევროპულ ენაზეა გადათარგმნილი. მოხდა ხალხის ორი სხვადასხვა კლასის მიერ. რომ თავის ხარჯზე ინახავდეს იმდენ ხალხს. მაგალითად. სრულიად ბავშვური მედიდურობის დაკმაყოფილება – ეს იყო დიდ მემამულეთა ერთადერთი მოტივი. რომ ხშირად საზღვარი არ უდევს მის მედიდურობას ან ეგოიზმს. თათრები და არაბები. ეს ამტკიცებს. იმიტომ. როგორიცაა მაგალითად. რომ იგი ცდილობდეს შეინახოს ადამიანთა იმაზე მეტი რაოდენობა.

ევროპაში საპირმშოო კანონი და მამულების გასხვისების სხვადასხვა სახის შეზღუდვა აბრკოლებს დიდი მამულების დაყოფას და ამით ხელს უშლის წვრილ მესაკუთრეთა რიცხვის ზრდას. ის მიწა. როგორც ანგარიშობენ 20 ან 25 წელიწადში. აბა შეადარეთ ევროპის იმ ქვეყნების ნელი განვითარება. საცა კი ეს გროში იყო მისაღები. განსაკუთრებით პატარა საკუთრება წარმოშობს ბუნებრივად. მიხვედრილი და საუკეთესო შედეგების მიმღწევი ადამიანი მათ შორის. რომელიც გასაყიდადაა მიწოდებული. ზოგ ჩვენს ჩრდილო-ამერიკის კოლონიაში მოსახლეობა ორკეცდება. გარდა ამისა. ორკეცდება არა უადრეს ორმოცდაათი წლისა. არამედ მიზეზი და სტიმული სოფლის და სასოფლო მეურნეობის ამაღლების და განვითარებისა. მიწის შემოსავალი არასოდეს არ ფარავს მიწის საყიდლად დახარჯული თანხის სარგებელს და გარდა ამისა. ჩვენი ჩრდილო-ამერიკის კოლონიების სწრაფ წარმატებას. ჩვეულებრივ არის ყველაზე უფრო გამრჯე. რომელიც იცნობს თავისი პაწია მამულის ყოველ ნაწილს და მას მთელი იმ სიყვარულით უვლის. ვინც მიწის გაუმჯობესებაზე მუშაობს. რასაც საკუთრება. ყოველთვის მონოპოლიურ ფასში იყიდება. რომელსაც თანდათან ახდენდა სიბრიყვე ერთთა და გამრჯელობა მეორეთა. იგი აუცილებლად არის ნელი და არამყარი. მაგრამ. რომ ყოველთვის მეტი კაპიტალი მოიპოვება მიწის საყიდლად. კიდევ დამძიმებულია სარემონტო და სხვა მიმდინარე ხარჯებით. რომელთა სიმდიდრე უმთავრესად მათ ვაჭრობასა და მანუფაქტურებზეა დამოკიდებული. რამდენადაც განვითარების ასეთი წესი ეწინააღმდეგება მოვლენების ბუნებრივ მსვლელობას. და რომელსაც სიამოვნებას ჰგვრის არა მარტო მისი დამუშავება. ქალაქების ვაჭრობა და მანუფაქტურები მეტწილ ევროპაში იყო არა შედეგი. ხოლო წვრილი მესაკუთრე. ასე რომ. ამრიგად. როგორც ფიქრობენ. არამედ მისი გამშვენიერებაც. აღნიშნული შეზღუდვა ისე ბევრ მიწას ტოვებს ბაზრის გარეშე. მიწის 475 . მეტწილ ევროპაში მოსახლეობა. რომელთა სიმდიდრე მხოლოდ და მხოლოდ მიწათმოქმედებაზეა დაფუძნებული. წინასწარ არც ერთნი და არც მეორენი არ სცნობდნენ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ სის გულისათვის და ადგნენ ვაჭრულ პრინციპს: ყოველ გროშს გაჰკიდებოდნენ. არც ხედავდნენ იმ დიდ რევოლუციას. ვიდრე მიწაა გასაყიდი. რასაც არ ექვემდებარება ფულის სარგებელი.

ჩრდილო-ამერიკაში პირიქით. რასაკვირველია. თუმცა მას არა აქვს შანსი გახდეს დიდი მემამულე. ისევე ექნებოდა. თავისი კაპიტალი რომ სხვაგვარად დაეხარჯა. რომ ოდესმე შეიძენს დიდ ქონებას და სახელს. იმედი იქონიოს. – ეს შეუძლებელია ევროპაში ან ყოველ ქვეყანაში. არაიშვიათად რჩეობს. რისი მოპოვებაც კი შეიძლება იმ ქვეყანაში. სტერლინგ კაპიტალს დახარჯავს მიწის მცირე ნაკვეთის საყიდლად და დასამუშავებლად. რომელიც ნაცვლად იმისა. რისი მოპოვების შანსები მას. უფრო დიდი საიმედოობისა და დაცულობის გულისათვის ადამიანი. რომ მიაღწევს სავსებით ბედნიერ და სრულიად დამოუკიდებელ ცხოვრებას. მაშინ ისე ბევრი მიწა იქნებოდა ბაზარზე გამოტანილი. რისთვისაც იგი სხვა პირობებში იქნებოდა გამოყენებული. იმ შემთხვევაში მამული ჩვეულებრივ გაიყიდებოდა. არ იკადრებს ფერმერობას. რომელიც სხვა წყაროდან იღებს შემოსავალს. რომელსაც მრავალრიცხოვანი ოჯახი რჩება. შეუძლია. და მაინც ასეთი ადამიანი. მაგრამ ახალგაზრდა კაცს.ადამ სმითი ყიდვა მთელ ევროპაში ფრიად არახელსაყრელი დაბანდებაა მცირე კაპიტალისათვის. ოღონდ ის სამუდამოდ უნდა გამოეთხოვოს ყოველგვარ იმედს. თავისუფალი პროფესიის ადამიანი. რომ იგი ვეღარ გაიყიდებოდა მო476 . რომ გაშენდეს პლანტაცია. სტერლინგი ხშირად საკმარის კაპიტალად ითვლება იმისათვის. მიწის მხოლოდ მცირე რაოდენობის გამოსვლა ბაზარზე და ბაზარზე გამოსული მიწის მაღალი ფასი აბრკოლებს ბევრ კაპიტალს. 50 ან 60 გირვ. სადაც მთელი მიწა დიდი ხანია კერძო საკუთრებადაა გადაქცეული. მაგრამ მამულები რომ მესაკუთრის სიკვდილის შემდეგ. რომელიც საქმეებს თავს ანებებს. როგორც ყოველ სხვა ადამიანს. თავის ორ თუ სამ ათას გირვ. რომ ხელი მოჰკიდოს ვაჭრობას ან რაიმე თავისუფალ პროფესიას. გამოყენებულ იქნეს მიწის დასამუშავებლად და გასაუმჯობესებლად. ისე ძალიან დიდი კაპიტალებისათვის და უმოკლესი გზაა ყველა იმ სიმდიდრისა და სახელის შესაძენად. იყოფოდეს თანასწორად ყველა შვილს შორის. ასეთი მიწა ჩრდილო-ამერიკაში შეიძლება მიიღოს ადამიანმა თითქმის მუქთად ანუ ისეთ ფასში. ხშირად ირჩევს ამ სახით შეინახოს თავისი დანაზოგი. რომელიც მნიშვნელოვნად ნაკლებია მისი ბუნებრივი პროდუქტის ღირებულებაზე. მიწაში დააბანდოს თავისი მცირე კაპიტალი. დაუმუშავებელი მიწის შეძენა და გაუმჯობესება იქ უაღრესად ხელსაყრელი გამოყენებაა როგორც ძალიან მცირე.

რომელნიც მისით გამოიწვევიან. ირლანდიის გარდა. ელისაბედის მეფობის დასაწყისიდან მოყოლებული. ვაჭრობისათვის მფარველობის გაწევის გზით. ინგლისი ნიადაგის ნაყოფიერების. მაგრამ იგი. ნაკლებობის წლების გამოკლებით. სხვადასხვა ღონისძიებით. არ არსებობს ევროპაში ქვეყანა. ნებისმიერ სხვა ევროპულ ქვეყანაზე ნაკლები არ არის. ინგლისის კანონმდებლობა განსაკუთრებულ ყურადღებას იჩენდა ვაჭრობისა და მანუფაქტურების ინტერესების მიმართ. რომ იყოს ადგილსამყოფელი საგარეო ვაჭრობისა. სადაც კანონი. ნელა და რამდენადმე ჩამორჩენილად მიჰყვებოდა ვაჭრობისა და მანუფაქტურების უფრო სწრაფ პროგრესს. ვიდრე შეიძლებოდა ყოფილიყო. საერთოდ ხელს უწყობდეს ამგვარ სავაჭრო-სამრეწველო საქმიანობას. თვით ბუნებით დანიშნული იმისათვის. პურის ექსპორტი არა თუ თავისუფალია. როგორც ყოველი სხვა წესით გამოყენების შემთხვევაში. აკრძალულია ყოველთვის და ირლანდიიდანაც შემოზიდვა მხოლოდ უკანასკნელ დროს იქნა ნებადართული. ამასთან. ცოცხალი პირუტყვის შემოზიდვა. მიწის შემოსავალი უფრო ადვილად დაფარავდა მის საყიდლად დახარჯული კაპიტალის სარგებელს. და მართლაც. არამედ მას დახმარებაც ეძლევა განსაკუთრებული პრემიით. თანდათან ვითარდებოდა. რომ აკრძალვას უდრის. 477 . არამედ უშუალოდაც. ამის გამო ვაჭრობა და მანუფაქტურა განუწყვეტლივ ვითარდებოდა მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში. რომელნიც მას სერავენ და წყლით ტრანსპორტის უპირატესობას უქმნიან ქვეყნის შუაგულში მდებარე ბევრ ადგილს. ამავე დროს კი ინგლისის კანონები შველიან მიწათმოქმედებას არა მარტო არაპირდაპირ. შორეული ბაზრისთვის მწარმოებელი მანუფაქტურებისა და ყველა იმ მიღწევათა და გაუმჯობესებათა. მიწათმოქმედებაც. ამიტომ იმათ. და პატარა კაპიტალების გამოყენება ისევე ხელსაყრელად შეიძლებოდა მიწის შესაძენად. უეჭველია. მიწების უდიდესი ნაწილი დამუშავებული იყო ჯერ კიდევ ელისაბედის მეფობამდე. მაგრამ მათი ძალიან მნიშვნელოვანი ნაწილი დღესაც დაუმუშავებელია. კიდევ უფრო დიდი ნაწილი უფრო ცუდადაა დამუშავებული. ჰოლანდიის ჩათვლითაც კი.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ ნოპოლიურ ფასში. ზომიერი სიუხვის წლებში უცხოური პურის იმპორტზე ისეთი ბაჟია დადებული. შეიძლება ითქვას. ქვეყნის მთელ ფართობთან შედარებით და ბევრი სანაოსნო მდინარის არსებობის გამო. როგორც ეტყობა.

საერთოდ. ამიტომ არც ერთ ქვეყანას. საფრანგეთის ფლოტი მნიშვნელოვანი იყო ჯერ კიდევ ნეაპოლისაკენ კარლოს VIII-ის ექსპედიციამდე. რომელიც მას არაპირდაპირ ეძლევა ვაჭრობის განვითარებით და გლეხები იმ მდგომარეობაში დაეტოვებინა. რომელშიც ისინი იმყოფებიან მეტწილად ევროპის სხვა ქვეყნებში? ელისაბედის მეფობის დასაწყისიდან განვლო უკვე ორას წელზე მეტმა ხანმა. მათ თანამოქალაქეთა მიმართ მონოპოლია აქვთ ორ უმთავრეს სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტზე: პურსა და ხორცზე. ინგლისის სასოფლო-სამეურნეო კულტურის დონე მაღალი როდი არის. ცხადვყო შემდეგში. ზოგ შემთხვევაში ნებადართული არის. ე. მაგრამ ამაზე გაცილებით მნიშვნელოვანია ის. როგორი იქნებოდა ეს დონე. ვიდრე ინგლისში. გარდა იმ სტიმულისა. სადაც არსებობს საპირმშოო უფლება. იქნებ სრულიად ილუზორული იყოს. თუმცა იგი უმთავრესად უცხო გემებით წარმოებს. ესპანეთისა და პორტუგალიის საგარეო ვაჭრობა ევროპის სხვა ნაწილებთან. ვიდრე ინგლისი მნიშვნელოვანი გახდებოდა როგორც ვაჭრობის მაწარმოებელი ქვეყანა. როგორიც კი კანონს ძალუძს უზრუნველუყოს. უფრო დაბალ დონეზე დგას. ისეთმა ხანგრძლივმა პერიოდმა. თუმცა იგი ეწინააღმდეგება კანონმდებლობას. საკმარისად ამტკიცებს ყოველ შემთხვევაში მიწათმოქმედებისათვის დახმარების გაწევის განზრახვას კანონმდებლობის მხრივ. თუმცა იგი არსებითად. მათი ვაჭრობა საკუთარ კოლონიებთან ხდება გემებით და გაცილებით უფრო მნიშვნელოვანი არის ამ 478 . სადაც იხდიან ათისთავს და სადაც მამულების გასხვისების ხანგრძლივად შეზღუდვა. რომ გლეხებს ინგლისში ისეთი მტკიცე მდგომარეობა. კანონს რომ პირდაპირ დახმარება არ მიეცა სოფლის მეურნეობისთვის. დამოუკიდებლობა და პატივი აქვთ მოპოვებული. ეტყობა. არ ძალუძს სასოფლო მეურნეობას ხელი შეუწყოს მეტად. მაგრამ საფრანგეთში მიწის დამუშავება და გაუმჯობესება. ი. იმდროინდელი ცნობების მიხედვით. საგარეო ვაჭრობაში საკმაოდ დიდი წილი ჰქონდა უკვე ერთი საუკუნით ადრე. ვიდრე ეს ინგლისშია. ფრიად მნიშვნელოვანი არის.ადამ სმითი ვინც მიწის დამუშავებას ეწევა. რომელიც ჩვეულებრივ საჭიროა ადამიანთა კეთილდღეობის განვითარებისთვის. საფრანგეთს. ასეთი ხელშეწყობა. ამასთან. როგორც შევეცდები. მისი კანონმდებლობა არასოდეს არ უწევდა მიწათმოქმედებას ასეთ უშუალო დახმარებას.

მიწათმოქმედების ასეთ გავრცელებას. რომელსაც ის კაპიტალი კვებავს. იტალია ევროპის ის ერთადერთი დიდი ქვეყანაა. ცოტათი არ ეხმარებოდა ხელსაყრელი ადგილმდებარეობა ქვეყნისა და სიმრავლე დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა. ალბათ. ამ კაპიტალის არც ერთი ნაწილის შესახებ არ შეიძლება ითქვას. და სრულიად უმნიშვნელო უსიამოვნებას შეუძლია აიძულოს იგი. ფრიად არასაიმედო და საეჭვო ქონებაა. მთელი მიწა დამუშავებული და გაუმჯობესებული იყო საგარეო ვაჭრობის და შორეული ბაზრისათვის მომუშავე მანუფაქტურების მეოხებით. არაა აუცილებლად ერთი განსაზღვრული ქვეყნის მოქალაქე. ერთი ქვეყნიდან მეორე ქვეყანაში გადაიტანოს თავისი კაპიტალი და მასთან ერთად მთელი ის მრეწველობაც. მაგრამ ამ ვაჭრობას არასოდეს არ შეუქმნია არც ერთ ამ ქვეყანაში რამდენადმე მნიშვნელოვანი მანუფაქტურა პროდუქტების შორეულ ბაზარზე გასაყიდად. ვიდრე ევროპის რომელიმე სხვა დიდმა ქვეყანამ. არავითარი კვალი არაა 479 . მისთვის უაღრესად სულერთია. რომ იგი ეკუთვნის რომელიმე განსაზღვრულ ქვეყანას. მიწა იმ დროს იტალიაში უკეთ დამუშავებული არ ყოფილიყოს. რომელნიც მასში არსებობდნენ იმ დროს. მაგრამ კაპიტალი. ვიდრე არის ამჟამად ინგლისში. ვიდრე მისი განსაზღვრული ნაწილი ჩამაგრებული და განხორციელებული არაა იმ ქვეყნის მიწების დამუშავებასა და გაუმჯობესებაში. ჩვენ მიერ დასახელებული ესოდენ ჩახედული და ფრთხილი თანამედროვე ისტორიკოსის შენიშვნის მიუხედავად. მიწა ერთნაირად დამუშავებული იყო როგორც ქვეყნის ყოვლად მთიან და უნაყოფო ადგილებში. როგორც ეს სრულიად სწორად აღუნიშნავთ. ვაჭარი. ასე ვთქვათ. გიჩარდინის სიტყვით. იტალიის გამოკლებით. ვიდრე ეს კაპიტალი არ იქნება. მაგრამ მაინც შესაძლებელია. კარლოს VII-ის შეჭრამდე იტალიაში. სადაც. რომ.გამოკვლევა ხალხთა სიმდიდრის ბუნებისა და მიზეზების შესახებ კოლონიების სიმდიდრისა და მოცულობის გამო. რომელი ადგილიდან ეწევა იგი თავის ვაჭრობას. რომელსაც ესა თუ ის ქვეყანა მოიპოვებს საგარეო ვაჭრობისა და მანუფაქტურების გზით. პორტუგალიამ საგარეო ვაჭრობა დაიწყო გაცილებით უფრო ადრე. და მათი მიწების უდიდესი ნაწილი ჯერ კიდევ დაუმუშავებელია. გაბნეული იმ ქვეყნის ტერიტორიაზე შენობების სახით ან ხანგრძლივ საადგილმამულო გაუმჯობესებათა სახით. როგორც ჩანს. ისე დაბლობში და ყოვლად ნაყოფიერში.

ფლანდრიის სამოქალაქო ომებმა და ესპანელების ბატონობამ. 480 . როგორც ეს მოხდა ერთხანს რომის იმპერიის დაცემამდე და დაცემის შემდეგ ევროპის დასავლეთ პროვინციებში. შერყევა. დიდად შეამცირა ლომბარდიის და ტოსკანის ქალაქების ვაჭრობა და მანუფაქტურა. ადვილად აშრობს იმ სიმდიდრის წყაროებს. მაგრამ ეს ოლქები მაინც ყველაზე უფრო დასახლებული და უკეთ დამუშავებული ადგილებია ევროპაში. სად მდებარეობდა ზოგი ის ქალაქი ან ევროპის რომელ ქალაქებს მიეკუთვნება ის ლათინური სახელები. გენტის და ბრიუგეს დიდი ვაჭრობა. რომელიც თავს დაატყდა იტალიას XV საუკუნის ბოლოს და XVI საუკუნის დასაწყისში. რომელიც უნდა ჰქონებოდეთ მეტწილ ჰანზის ქალაქებს. უფრო მყარი არის და მისი მოსპობა შეიძლება მხოლოდ ისეთ ძლიერ შერყევათა შედეგად მოხდეს. სიმდიდრე. თუ მხედველობაში არ მივიღებთ მის ხსენებას XIII და XIV საუკუნის დავიწყებულ ისტორიაში. რომელიც წარმოიშობა ძარცვითა და განადგურებით მტერ ბარბაროს ხალხთა მხრივ ერთი ან ორი საუკუნის განმავლობაში ერთმანეთზე მიყოლებით. რომელსაც იწვევს ომი და პოლიტიკური რევოლუცია. რომელიც მარტო ვაჭრობიდან მომდინარეობს. ფლანდრია მაინც წინანდებურად ევროპის ერთ-ერთი უმდიდრესი. თუმცა იმ უბედურებამ. მიუხედავად ამისა. რომელიც მათ მოჰყვა. განდევნა ანტვერპენის. უკეთ დამუშავებული და მჭიდროდ დასახლებული ქვეყანაა. რომელთაც ზოგ მათგანს უწოდებდნენ. ზედმიწევნით ისიც კი არაა ცნობილი.ადამ სმითი ჩვენი დროისთვის დარჩენილი იმ დიდი სიმდიდრიდან. რომელიც იქმნება უფრო მტკიცე გაუმჯობესებათა შედეგად სოფლის მეურნეობის.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful