ேேஜ ஸவி னி

-

Sujatha

‘‘ேேர ைவதேேேோத நிஜமோகேவ ேேஜஸவினியோக இரநத ொேோைைபேோய
எனற யோர எேிர ேோரதேோரகள..?’’ எனறோர ரோஜோரோம.
ேேஜஸவினிகக ேநறற இரேதேேழோவத ேிறநே நோள. அழகோக இரககிற
ேனனமேிகைகயில. கரஙக ேேஷைைகள எலைோம ேணணவோள. ேபபத
ேபேோக ொேோரதேமிலைோமல உைையணிவோள.
‘‘எேறகோக அைஙகோரம ேணணிக ொகோளள ேவணடம? நோன எனன ொேோஙகல
ொேோரட கோடேியோ?’’
‘‘ஹ§ம...’’
‘‘எனனபேோ ொேரமசச?’’
‘‘உனகேகறற ைேயன கிைைபேோனோ எனற கவைை ேேஜு...’’
‘‘கலயோணதைேத ேவிர, ேவற எதவம ேேே விஷயம இலைையோ அபேோ?’’
‘‘எனன ேேேேவணடம?’’
‘‘கோஸமோைஜி, கோைரககோல அமைமயோர, ொைைிகமயடடங... ஏேோவத
ேேசஙகேளன... எதேைன ொேரயம உஙகளகக?’’
‘‘ேேஜு, அொேலைோம இபேேோத இரணைோம ேடேம. உனகக எனன வயச
ொேரயமோ?’’
‘‘கலயோணமோகிக கழநைே ொேறறக ொகோணடரககேவணடய வயச! ஸேோனேர
விளமேரம ேேோை எதேைன மைற ொேோலைிவிடடரகள...’’
‘‘உனகேக ொேரகிறேலைவோ? ேளளிப ேேோடடகொகோணேை ேேோனோல, உன
கலயோணத ேகேி வரவரக கைறநத வரகிறத எனேைே உணரகிறோயோ?
கைைேியில எனைன மோேிர ஒர கிழவோடேோன கிைைபேோன...’’
‘‘எனகக ஆேோரமோக ஒர ேகளவி எழகிறத. ொேண கலயோணம ேணணிக
ொகோளளதேோன ஏறேடைவளோ? அேிலைோமல ேநேேோஷமோக வோழ மடயோேோ?’’

‘‘ஒர மககியமோன ேநேேோஷம மறககபேடகிறேே...’’
‘‘ொேகஸேோ&ன?’’
‘‘இலைை... ேோயைம! அதேோன இயறைகயின நியேி.’’
‘‘அத ஆடேைோரகோைவத ேவிர, ேவற எஙேகயோவத எழேியிரககிறேோ?
எநே ேோஸேிரதேிைோ வத, எநேச ேடைப பதேகத ேிைோவத?’’
‘‘நிைறயப பதேகம கோடடேவன. மனேரமதேிைிரநத ேமேரஜ ேமனயவல
வைர...’’ ‘‘அைே எழேினவரகள எலைோரம ஆணகள. நோரமன ொமயைர
ொேோனனேில மடடம எனககச ேமமேம. ‘கலயோணம எனேேில நோல கடைம
இரககிறத. மேைில கோேைிபேத. இரணைோவத கலயோணம ொேயவத.
மனறோவத ேிளைள ொேறறக ொகோளவத...’’
‘‘நோனகோவத?’’
‘‘கணவன மைனவிையேயோ, மைனவி கணவைனேயோ மழவதம அறிநத
ொகோணட விவோகரதத ொேயவத!’’
‘‘கலயோணம எனறோல ேயமோ? ரோஜவ

ேரோஷனகக எனன ேகேி இலைை?’’
‘‘அபேடயிலைை அபேோ... அவைனக கலயோண ேநோககததைன ேோரதேோல
இரேதத நோல மணி ேநரமம இரவம ேகலம இேே மகததைன வோழ
ேவணடமோ? தஙகி எழநேதம ேல ேேயகைகயில, ேோபேோடட ேமைஜயில,
டரோயிங ரமில, இரவ ேடகைகயில, ைோயொைட ேேோகமேேோத இேே
மஓேிேோனோ? இேே கோேேோர ேரோமமேோனோ, கணேிமிடைலேோனோ எனற
எணணமேேோத அடேடடப ேேோயவிடகிறோன. ேமலம, நோன உணைம
ேேேிவிடேவன. மணவோழகைககக ‘ஐ ைவ ய ைோரைிங’ ேேோனற நிைறய
ொேோய ேேைவபேடம எனற ேேோனறகிறத...’’
அபேோவககக ேகோேம வநதவிடைத. ‘எகேகட ொகடடப ேேோ’ எனற
ொேோலைிவிடட அலவைகததககப பறபேடைோர. ‘ரேி!’ எனறதம ைோஷணட
ேோவி ஏறிகொகோணைத.
‘‘ரேி! நீ ஒரதேனேோணைோ ொேோனனைேக ேகககேற..?’’
ரோஜோரோம, ேமமேோைதேில ேிரமேி ரோேோகிரஷணன ேோைையில
ொேலலமேேோத, ‘‘ேபபப ேணணிடேைன ரேி... இநேப ொேணைண இவவளவ
தரம ேடகக ைவதேிரககககைோத. ேஹோம ேயினேோோ, ஜியோகரேிேயோ,

ைேககோைஜிேயோ ேடககைவதேிரகக ேவணடம...’’ எனற ொேோனனோர. ரேி
கோதகைளத ேோழதேி ஆேமோேிதேத. எேறேகோ வோைை ஆடடயத.
‘‘அழகோக இரககிறோள. ஐ.ஐ.ட>யில ேஙக ொமைல வோஙகினோள. ஐ.ஐ.எம.
அகமேோேோதேில எம.ேி.ஏ.! ேனியோர வஙகியில, இநே வயேில ொேரய ேேவி.
இதேவ ஒர ேைை. நோன ேோரககம ொேரமேோைோன மோபேிளைளகைளவிை,
இவளகக இரணட மைஙக அேிக ேமேளம. உயரம ேவற எனைனக
ொகோணடரககிறோள. இநேிய ேரோேரகக அேிகம. அவள ேோனறிேழகைளயம
ேிறபப கைளயம ேேகரககமேேோத, ஒவொவோர மைறயம அவைள
உறேோகபேடதேி விடட, ஜூனியர ொைவைில ொேஸ ஆை ேோஷொகநதகக
எலைோம அனபேிவிடட, கடயரசேின அணிவகப ேில கைநதொகோளளவம
ேிதேோரத ேோசவின ேகளவிகளககப ேேில ொேோலைவம ொைலைிகக அனபேி
விடட, நோன ேடககம கனனோேினனோ பதேகங கைளொயலைோம அவைள யம
ேடககைவதத, இபேேோத இரேதேேழ வயேில எேறகோகப ேடகக ைவதேேோம
எனற ஏஙககிேற&ன... இொேனன நியோயம ரேி... எனேமல ேோ&ன ேபப?’’
‘ேப’ எனற சரககமோன ேேில அநே ேோகொைட கைர ஜவ
ீ னிைமிரநத வநேத.
ஒேர ொேண. நோனக வயேில அமமோைவ இழநேவள. மறகலயோணம ொேயத
ொகோளளோமல, அககோைவத தைணகக ைவததகொகோணட... ேோயப ேோேம
இலைோமல வளரநேேோைோ..? அககோைவ ‘அமமோ’ எனற ேோ&ன அைழபேோள.
நிைறயப ேடதேேோைோ?
‘எநே ஆணேிளைளயம ேரபேடட வரமோடைோன’ எனற ொேோனனத அவரகக
அசேமோக இரநேத. ஒரேவைள, அவைள மேனோேததவ ைோகைரைம கோடை
ேவணடேமோ? வோழகைக மழவதம இநேப ொேண ேனியோக இரபேத,
ஆணவரககததகேக ொேயயம தேரோகம. இவள மைம என ேநேேி வளரேவண
ைோமோ?
உயரம, நிறம, ேேசேில நளினம, உைைைமபேில ேேோதமோன கவரசேி. ஒர
ஐேயோடைோகை ரகேியேமோ, இசைேேயோ இலைோத விழஙகவத ேேோல
ேோரககம ேநரப ேோரைவ. எவரைனம ேேசம ேேோத அவள கவனிககம
ேோஙேக ேனியோனத. அவள கணகைள ேநரோகப ேோரககச ேிை ஆணகளேோன
ேயஙகவோரகள. இநேப ொேணைணப ேறறி ேவறவிேமோக நிைனககிேறோேம
எனற கறற உணரசேி ஏறேடதேி விடவோள ேேஜஸவினி. ேிரகோேினி.
இதேைன அரைமயோன ொேணணகக இதவைர ேதத மோபேிளைளகள
ேோரததவிடைோர. மேைில ஒேர ேபொேகட, ேக ஜோேி எனற ஆரமேிதத,

அேனேின ‘ேமிழ ொேரநேவனோக இரநேோேை ேேோதம’ எனற ேேட, ‘ேமிழ
ொேரயோவிடைோலம ேிரோவிை ொமோழி எேோவத ொேரநேோல ேேோதம’ எனற
மோறறி... ‘நலை ேவைை, நலை கணம, ேேோறறம ேேோதம’ எனற இனனம
ேளரதேி, இவவோற ொமௌ¢ள ொமௌ¢ளத ேேைைின விஸேீரணதைே அேிகரதத,
இபேேோத ஆேோ

ில அலைத ேோரடடகளில எநே ஆைணப ேோரதேோலம
ேஓேோேிேயோ, ொேஙகோைிேயோ மேைில ‘இவன நம ேேஜுவககச ேரபேடட
வரவோனோ?’ எனற மனதககள ஒர ேகளவி ேகடேோர.
வடகடடம விேிகைளத ேளரதேித ேளரதேி, இதவைர ஒர அொமரககன
உடேை ேததப ேேைரக கோடடவிடைோர.
‘கோடடேல’ எனேத எனன? அேன ொேோதவோன கைே > வேனம இவவோற
இரககம:
‘‘ேேஜு, இனனிகக டனனரகக ொேஓசர கிளபை ஒரதேைன மீ ட ேணேற நீ...’’
‘‘ேோரோளமோபேோ... ஐ’ம எகைோடைட!’’
‘‘கிணைைோ?’’
‘‘உணைமயோபேோ... எனகக மடடம அககைற இலைையோபேோ, மிஸைர
ைரடைைச ேநேிகக...’’
‘‘மேலை ேேோனை ேேச...’’
‘‘ஹேைோ...’’
‘‘ஹேைோ...’’
‘‘ஐ’ம வினய...’’ (அலைத விகோஸ அலைத ேோஸகபேோ)
‘‘ஹோய வினய... உஙகளகக ேகயோஸ ேியர ொேரயமோ?’’ ‘‘ஆரமேிசேியோ...
அவைன மேலை ொகோஓேம ேேே விடமமோ...’’
‘‘ேகயோஸ வோட? ஐ’ம ோோர... ேநோ ஐடயோ! ஆைள விட மசேி...’’
‘‘உஙகளகக எதை இனடரஸட?’’
‘‘ஐ ைைக ட.வி., மவி, ஜவ
ீ ி! ஜின அணட விஸகி... ஹோஹஹோ..!’’

ேிரககோமல, ‘‘ட.வி>யிை எனன ேோரபேங
ீ க?’’
‘‘எஃப. ட.வி. ேோரபேேன. கிரகொகட ேோரபேேன...’’ ‘
‘எலைோம ஆேரோககியமோன விஷயஙகளேோன...’’
இேனேின ேிரமமோஸேிரம. ‘‘நீஙக ேமீ ேததை எனன பதேகம ேடசேீஙக?’’
‘ோோர! நோன பதேகம ேடககறேிலைை. எலைோம ொநடை ேோரததபேேன’
எனறோல, அநே இைதேிேைேய ஆடைம கேளோஸ...
ேேோைன ைவதேதம, ‘‘அபேோ... நோன இநே ஆைளப ேோரககணமோ?’’ ‘‘ஏன?’’
‘‘எஃப. ட.வி. ேோரககிறவேனோை உஙக ொேோணண ேினேர வோழணமன
விரமேறங
ீ களோபேோ?’’
‘‘ேஜோக ேணறோமமோ... ொரணட ேேரம ேனிதேனி ட.வி. வோஙகி ொவசசககஙக.
நீ ஹிஸைர ேேனல ேோர... அவன மிஸைர ேோரககடடம... எனனமமோ
அைோவடதேனமோ இரகக...’’
‘‘இலைைபேோ... இனைொைகசவல ொைவலை இதேைன விதேியோேம இரகக
ேவணோமபேோ... நீஙக ேோரககச ொேோனனோ ேோரககிேறன. ஆனோ, இநேோள
உசேரபேே நலைோயிலைை. ‘ஆைள விட மசேி’! எனன வோரதைே இத?’’
‘‘ேமோஷமமோ... மனச நலைோ இரககணமமோ...’’
‘‘மனச நலைோயிரநேோ உசேரபபம நலைோேவ இரககமபேோ. உஙக இஙகிைீ ஷ
எவவளவ ேணேடைேோ இரகக. அனனிகக அபேடதேோன... அவன யோர
அகரவோல, ஸகலகக இஸகலஙகறோன. ைோகைேரட இன ேேயோொகமிஸடர!
எஙகரநதபேோ இநே மியோியம ேிறவிஙகைளப ேிடககறங
ீ க?’’
கோரல, ேககதத ோீடடல இரநே ொேலேேோன ஒைிதேத. ‘‘ரோஜோரோம!’’
‘‘ரோஜோ, நோன பரேஷோதேமன ேேேேறன...’’
‘‘எநே பரேஷோதேமன?’’
‘‘எனனபேோ நீ... எனைன மறநதடடயோ? ேர, ேர... ேேவஙகிற ைேயைன
ேோயஙகோைம வநத உனைனப ேோரககச ொேோலைியிரகேகன. விவரம
ொேோலவோன...’’

‘‘ஹேைோ...’’ அவவளவேோன... கரல கரகரததக கைரநேத.
‘பரேஷோதேமன, பரேஷோதேமன...’ எனற நிைனவைறகளில ேேடனோர. ‘எநே
பரேஷோதேமன? ொைலைியில ேவைை ொேயேோ&ன, எனகக ேீ னியர...
அவனோ?அவன இறநதேேோய விடைோ&ன... ொமரககோவில ஒர பரேஷோதேமன
ரககிறோன. அவேனோ? கரல ேவற மோேிர இரநேேே...’ > ொேலைில நமேைரப
ேோரதேோல பதேோக இரநேத.
வோரம நோல நோள அபேோவம மகளம ொமரனோவில மோைைேவைளயில
மகோதமோவிைிரநத உ.ேவ.ேோ. வைர நைபேோரகள. ரேி ேமரதேோகக கை
வரம. ைீ ைஷ இழககோத. விசக... விசகொகனற ஆடட ஆடடகொகோணட,
வயிற ேைரையத ொேோை, ஓடைமம நைையமோகத ொேோைரம. ஐஸகரம
வோஙகிக ொகோடபேோள.
ேிொமணட ொேஓேில ேறற ேநரம உடகோரநதவிடட, கைறகைரககச ொேனற
ொகோஓே ேநரம கோலகளில நணட கறகறகக நினறவிடடத
ேிரமேிவரவோரகள. அபேேோத, ‘‘எனனபேோ... மோபேிளைள ஊரவைம நினற
ேேோயவிடைத! ொகோஓே நோளோ யோைரயம கோடைைைேய?’’ எனறோள. ‘
‘நீேோன யோைரப ேோரதேோலம கைறொேோலகிறோேய... நோன எனன ொேயவத?’’
‘‘அொேபேட... எனககத ேகநே மோபேிளைள ேோரபேத, ேகபேனோகிய உஙகள
கைைம!’’
‘‘ேேஜு... எேறகோக எனைன இபேடப ேடததகிறோய? வரவர உனைன
பரநதொகோளளேவ மடயவிலைை...’’
‘‘ேிமேிளபேோ... எனைனக கலயோணம ேணணிகொகோளளத ேகேியளள ஆள
இநே உைகதேில இரபேேோகத ொேரயவிலைை...’’
‘‘ேகேியளள ஆள யோர?’’
‘‘அவைனப ேோரதேவை&ன ேோட ொகமிஸடரேய ொேோலைிடமபேோ...’’
‘‘ேேஜு... உனககோக ஒரதேன ேிறநேிரககிறோன, வளரநேிரககிறோன. ஆனோல,
அவைன இனனம நோம ேநேிககவிலைை. அவவளேவ! அவன அடதே
ொேரவிேைகை இரககைோம. ஏன, இநேக கைறகைரயில நோம ேநேிககம
அடதே இைளஞனோகககை இரககைோம. விேி அவைனக ொகோணட

வநதவிடம...’’ எனறோர.
‘‘ஹோய!’’
ேிரமேிப ேோரதேோள. விளககப ேேோைத தவஙகிவிடைோரகள. அேன ேிரமிபேில,
அவன மகம மழவதம ொேரயவிலைை. ஒரவிேமோன ‘ேிலஹவட’
ேேோைதேோன ொேரநேோன. ேைைககப ேின ொவளிசேம ொவளளிச ேிறக ேேோைத
ொேரநேத.
‘‘யோர நீஙக?’’
‘‘என ேேர ேேவ... மிஸைர பரேஷோதேமன, உஙகைளப ேோரககச ொேோனனோர...’’
‘‘ொேலைில ேகவல வநேத. எநே பரேஷோதேமன?’’
‘‘எனன ேோர, பரேஷோதேமைனத ொேரயவிலைை எனகிறர
ீ கள..? அவர
உஙகைள நனறோகத ொேரயம எனறோர!’’
‘‘ேவைை விஷயமோகவோ?’’
‘‘இலைை... உஙகள கமோரதேிையச ேநேிககிற விஷயமோக. எனன ேேர
ொேோனனோஙக? ேேஜஸவினி... நலை ேேர. ேிரகோேம! ேேஜஸ... ‘ேேசைைய
ேககரம, ேேசம ேிறலம ேிரவம உரவமம’ ேிரேநேதேில 2291>வத ேோடடல
இரணைோவத வரயிை வரத. ேேசேோன ேேஜஸ...’’ எனறோன அைடேியமோக.
ஒர வோககியதேில ேன அறிவின விஸேோரதைேக கோடட விடைோன.
‘‘உடகோரைோமோ... உஙகளகக ஆடேேேைன இலைைேய?’’
இரவரம வோயைைதத நிறக... ‘‘நீஙக ேேேமோடடஙகளோ ேேஜஸவினி?’’
அவன கரல வேீகரமோக இரநேத. இபேேோத அவைன மழேோகப ேோரகக
மடநேத. சரககமிலைோே ொவளிர நீைதேில கழதைே மடம ேனியன
அணிநேிரநேோன. ஒரமோேிர ஆரஓச வணணதேில அைரடரோயர எனேேோ?
ொேரமைோஸ, மககோல டரோயர எனேேோ? நீணை கரஙகைள மழஙகோைில
ைவதேிரநேோன.
அபேேோதேோன ொேரநேத அவரகக > ேேஜுவம அவைனேய கணொகோடைோமல
ேோரததகொகோணட வநேிரககிறோள எனேத.

‘‘ேேேமோடைோஙகளோ?’’
‘‘ேேசவோேள ேேஜ?!’’

‘‘விேிையப ேறறிப ேேேிகொகோணட வநேீரகள. விேி எனேத ேரவோேிகோர கள
கறறததககம மடைோளகள ேேோறறேறகம ொேோலலம ேோலஜோபப. அ
ேட
ீ சஹேிேச

கஸஷயசக கிசச ஷசகபக ஹேிக ஹ கிசசநச
கஸஷயசக கிசச கிஹகநயசக..." எனறோன.
‘‘ஆமபேரோஸ ேியரஸ...’’ எனறோள.
‘‘அை... நீஙகளம ேடசேிரககீ ஙகளோ? அேேோை நீஙக அனேரததப
ேேோகிறர
ீ களோ?’’
‘‘இபே நோன உஙகைளச ேநேிகக வநேத விேியோ?’’
‘‘ேேவ எனன ேணணிகொகோணடரககீ ஙக இபே?’’
‘‘ொேனைனகக ஒர நோள விஜயததகக வநேிரகேகன. ரோதேிர எடடககப
பறபேை ேவணடம. ஆனோல, அைேத ேளளிபேேோைத ேீரமோனிததவிடேைன...’’
‘‘ஏன?’’ எனறோள.
‘‘ேேஜஸவினிையச ேநேிசசடேை&ன!’’
அைர இரடடலம அவள கனனம ேிவநேதேேோல ேேோனறியத ரோஜோரோமகக.
‘‘நீஙக எனன பதேகம ேடபேங
ீ க?’’ எனற ேகடைோள ேேஜஸவினி.
‘‘எனன பதேகம ேடககைைன ேகளஙக... ைகைோஷ கோைனிை, எஙக
இநேிரபரகக அடதத அஙேக ஒர ொேரய ைைபரர இரககிறத. எலைோம
ேடபேேன. எகொளகடகன ொேோலைைோம. அலைத ைைொைடைோண டேமன
ொேோலைைோம. எனகக எநே ேபொஜகடடம ேிடககம. ஆமனிேவோரஸோோ
ேடபேேன...’’
‘‘கைைேியோ எனன ேடசேீஙக?’’

‘‘ொேோனனோ ேிரககோேீஙக...’’
‘‘ேிரககைை...’’
‘‘ேியோகரோஜ சவோமி கீ ரதேைனகள ஒர பதேகமம ேிேயோேைோர ஸைரஜியன
ேிறகைேத ொேோகபபம. ேை ேடைைறன ேயநதககோேீஙக...’’
‘‘நோனகை ஒேர ேமயத ேில இரணட ேமேநேமில ைோே பதேகம ேடபேேன...’’
‘‘கட! ஒேர மோேிர ேிநேைன...’’
‘‘ேியோகரோஜ சவோமி கீ ரதேைனகைள அரதேம பரஓச ேோடனோ, எவவளேவோ
உதேமமோ இரககமேோஙக...’’ எனறோர ரோஜோரோம.
‘‘ஆமோஙக... ேககை நிைேடனன கரஹரபரயோ விை கீ ரதேைன இரககஙக...’’
‘‘அதகக அரதேம ொேரயமோ ேேஜு?’’
‘‘நோன ொேோலேறன...’’ எனறோன ேேவ. ‘‘ேககை நிைேட ொகோைிேே மசசை ேோக
ேலேரோேோ... ேககதேில நினறேட ரோமனகக நீஙகள ேேைவ ொேயயம
மரமதைே எனககத ொேரவிககைோகோ ேோன ேகககறோர. ேீைே கிடையம
ைஷமணனகிடை யம அவஙகைள ேநரோகப ேோரதேத ேேோைேவ...’’
ரோஜோரோம கறககிடட, ‘‘ேேவ... உஙகளககக கலயோணமோயிடசேோ?’’ எனற
ேகடைோர.
‘‘இலைைஙக...’’
‘‘ஏன?’’
‘‘எனைனக கலயோணம ேணணிககத ேகேியளள ொேண இநே உைகததை
இரககிறேோ ொேரயைை...’’ எனறோன.
ேநைேயம மகளம ேோரததகொகோணைோரகள.
‘‘அநே அேிபேிரோயம மோறம ேேோைிரகக...’’
‘‘டனனரகக எஙேகயோவத ேேோகைோமோ?’’

‘‘ஒணண ேணணஙக... ொரணட ேேரம ேேேிககிடட இஙேகேய இரஙக. நோன
ேேோயக ொகோஓேமோவத டேணடைோ டரஸ மோதேிககிடட வநதைேறன.
டரோயேரோை ேோரதேோ ஜனஙக ேயநதககம...’’
‘‘அைர மணியிை வநதடஙக. கோதேிரகேகோம...’’
‘‘ைே...’’ எனற அவள ைகையத ொேோடட விடடச ொேனறோன.
அவன ேேோனதம ரோஜோரோம, ‘‘எனன... ொகமிஸடர ேவைை ொேயயேோ?’’
‘‘ஆமோபேோ... மேல ேைைவயோ எனகக ேவற மோேிர ஒர ஃேை
ீ ிங வரதபேோ.
இநேோைளப ேிடககம ேேோைத ேேோணத...’’
‘‘எனககம ேிடசேிரககமமோ. எனன ேவைை, ேமேளம எலைோம விேோரககைோம
மேலை...’’
‘‘அொேலைோம இபே மககியமோ ேைைைபேோ... அவன என ைகையத
ொேோடைோ&ன, அநேத ொேோடைேே ொேரயைை. அதேைன ேைேோ இரநேத!
ேைேோன சடடேைேய ஆயிரம விஷயஙகைளப பரய ொவசசடைோனேோ...’’
‘‘அவேரபேைோேே..!’’
‘‘அவேரேம இலைைபேோ... இநேக கணததககோகதேோன நோன கோதேிரநேேன.
நோன ேிறநேேேோேே ேீரமோனிககபேடைத ேேோைத ேேோணத. இதககோகதேோன
மதேொேல ைோம நைநேிரககிற மோேிர...’’
‘‘மேலை அவைனப ேகல ொவளிசேததை ேோரககணமமோ...’’
‘‘இத எனனபேோ பைைவ ொேைகனோ?’’
‘‘இபே எனன ொேோலேற... ரோதேிரேய கலயோணம ொவசசககணமகறியோ?’’
‘‘ரோதேிரேய ேகடடைைோம...’’
நடேதேிர ஓடைைின உசேோணியில இரநே ொரஸடைோரணடல ஒரவர
டரமொேடடல ேைழய ேோடட வோேிததகொகோணடரநேோர.
‘‘ ‘ொேரர ேிஙக அணட ஆபேிள பளோேம’ > லயி ஆமஸடரோங
ேிரேைபேடதேிய ேோடட...’’

அவள உடகோரம நோறகோைிையப ேோஙகோக இழதத உடகோரைவதத ேோன
உடகோரநத ொமன கோரைை ேமயநேோன ேேவ.
‘‘டனனர, நோன ொகோடககறத...’’ எனறோர ரோஜோரோம.
‘‘அேில எனகக அேிபேிரோயப ேேேேம இலைை...’’ எனறோன ேேவ.
இபேேோத ஓர இைளஞர கடைம ேகடடகொகோணைேறகிணஙக, ேினிமோ ேோடட
வோேிகக... ‘‘கனனதேில ஒரதேி...’’ எனறோன.
‘‘உஙகளககத ொேரயோேேே இலைையோ?’’
‘‘எனககத ொேரயோேத நிைறய இரககிறத. எலைோம ொேரய விஷயஙகள...’’
‘‘உேோரணம...’’
‘‘கோைதேின ஆரமேம எனன எனேத, கைவள கோைததகக ொவளிபேடைவரோ
எனேத’’ எனறவன, ேமைஜயில ைவதேிரநே அநோவேிய ொமழகவதேிைய
ஒர நிமிஷம உறறப ேோரததக ொகோணடரநேோன.

‘‘உஙக ொேோநே ஊர எத?’’
‘‘ொேோனனோேர... ைகைோஷ கோைனி, இநேிரபரன... ொைலைிேோ&ன?’’

அவன அவைளேய ேோரதத, ‘‘ேமேை ேகடகேவணடய ேகளவிகள எலைோம
ேகடடடஙக. அமமோ, அபேோ எஙேக இரககோஙக? ஃேேமிைி எபேட?
எலைோததககம ேேில ொேோலேறன. மேலை இநே நோரோேததை இரநத
விடேைை கிைைககடடம...’’
அநே இைளஞரகள ேதேம ேேோடடக ைகேடட, கனனோேினனோ ஆடைம
ஆடகொகோணடரநேோரகள.
‘‘நோன ேேோய மோ&னஜரகிடை கமபொளயிணட ொகோடததடட வேரன...’’ எனற
ரோஜோரோம எழநத ைிஃபடடல மைறநேோர.

‘‘வோஙக...’’ எனற கணணோடக கேைவத ேிறநதொகோணட, ஓடைைின
ொமோடைைமோடகக வநேோரகள. ஏ.ோி>ககோன ரோடேே கைிங ைவரல நீர
ேரநதொகோணடரநேத. ொேனைன யின வோகன இயககம ேைரயில
ொவகஆழதேில ொேரநேத.
ைகபேிடச சவைரத ொேோடடக ொகோணட, விளிமபகக வநத வோனதைேப
ேோரதேோன. விரைோல விணணில ேேடனோன. ‘‘அேேோ!’’
‘‘எனன ேோரககறங
ீ க?’’
‘‘ஆணடரமீ ைோ கோைகோி...’’ எனறோன. ‘‘இத ஒனறேோன பள ஷிபட கோடடம.
இத மிலகிேவ கோைகோிையவிைப ேை மைஙக ொேரயத. இதேவிர,
மறறொேலைோம ொரடஷிபட கோடடம. உஙகளகக அஸடரோனமியில ஆரவம
உணைோ?’’
‘‘உணட... ஹேிளஸ ைோ ொேரயம...’’ எனறோள. அவைள அகைக கணகளோல
ேோரதேோன.
‘‘அபேேைரநத ஏேேோ ொேோலை விரமேறங
ீ கன ேேோணத...’’
‘‘ேேவ, ஒணண ேகடைோ ேபேோ நிைனசசககமோடடஙகேள..?’’

‘‘ேகளஙக...’’
‘‘எனைனக கலயோணம ொேயதபேங
ீ களோ? எனகக உஙகைள ேவற எதவம
ேகடக ேவணைோம. நீஙக யோர, எநே ஊர, ேேர, கைம, ேகோதரம எதவம
ேகடக ேவணைோம. ேேவ, நோன இதேைன நோளோ உஙகைளதேோன
ேேடககிடடரநேேன. உஙகளககோகத ேோன கோததககிடடரநேேன. எனைனக
கலயோணம ேணணிபேங
ீ களோ..?’’
‘‘ேோரோளமோ... நிசேயம ேணணிக கிேறன ேேஜஸவினி. ஆனோ, ஒர
கணடஷன...’’
‘‘எனன?’’
‘‘எனைனக கலயோணம ேணணிகக, நீஙக ொேததபேேோகணம...’’

‘‘எனன உளரறங
ீ க?’’
‘‘ஆமோஙக... அபேதேோன எஙக உைகததகக நீஙக வரமடயம!’’
> இவவோற ொேோலைிவிடட, அவன அநே ேோரபொேட சவரேமல ஏறி,
விளிமேில நினறொகோணட, இரணட ைககைளயம ேிறககள ேேோை
விரததகொகோணைோன.
‘‘ேேவ! ேோரததப ேோரதத... எனன இத ைேதேியககோரதேனமோ!
விழநதரவங
ீ க...’’
‘‘ஓ... ைமகோட!’’ எனற அைறினோள. ‘‘ேேஜஸவினி... ோீ ய..!’’
அவள, அவைனத ேடபேேறகள கேிததவிடைோன!
விழவிலைை...
ேறநதேேோனோன!

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful