musicinterview

Het is de Zweedse Robyn (31) gelukt om drie albums in één jaar uit te brengen. Deze week wordt de derde uit de Body Talk-reeks Talk-reeks verwacht. Dansen dus!

TEKST: NICK KLAESSENS / FOTOGRAFIE: UNIVERSAL

obyn was in de jaren negentig het Zweedse antwoord op de Amerikaanse invasie van r&b-vrouwen. Ze was wereldwijd vrij succesvol met een aantal top 10-hits totdat ze het in 2003 zelf beu was en andere muziek wilde maken. Exit poppy r&b, hallo elektronica. Toen haar platenmaatschappij dat niet zag zitten, besloot ze een eigen label te starten: Konichiwa. En opnieuw niet zonder resultaat, want wie drie zomers geleden With Every Heartbeat heeft gemist, leefde toen onder een steen. Daarna was het een poosje stil tot begin dit jaar toen de witblonde danskoningin riep in 2010 eens eventjes drie (korte) cd’s de ether in te slingeren. Body Talk Pt. 1 en Pt. 2 waren al vette electropopplaten waarop ook Snoop Dogg en Diplo een vinger in de pap hadden. Deze week ziet dan ook Body Talk Pt. 3 het levenslicht en vragen wij ons af of ze achteraf blij is met haar aanpak. Zou je het de volgende keer weer zo doen? „Oh, absoluut! Het is niet dat ik een nieuw concept probeerde uit te vinden om muziek uit te brengen. Het was meer dat ik het schrijven en optreden vaker wilde afwisselen. Eerder toerde ik lang door het buitenland en kon ik me daarna niet motiveren om de studio in te gaan voor nieuwe muziek. Dat was ook de voornaamste reden om in 2005 m’n eigen platenmaatschappij op te zetten. Meer vrijheid in het creatieve proces.“ Ben je tevreden hoe Body Talk Pt. 1 en Pt. 2 zijn ontvangen? „Ik ben erg dankbaar dat mensen het niet zien als een commerciële stunt en

R

BODYTALK
de muziek waarderen. Het is toch ook veel leuker om in kleinere porties iets vers voorgeschoteld te krijgen dan in één keer een hele grote pan?“ Je muziek wordt bewonderd door een mainstream publiek, maar ook in highbrow kringen. Hoe komt dat? „Dat kunnen jullie beter beoordelen...“ Oké. In eerste instantie is het lekkere dansmuziek en later ontdek je dat het ook teksten bevat waar een Chinese zen-monnik een moord voor zou doen. „Haha, die had ik nog niet gehoord. Misschien is die tweedeling wel de reden. Songs schrijven is een tijdrovend proces. Het is niet te voorspellen wanneer je een vlaag inspiratie krijgt. Als ik een constante bron van inspiratie wist te vinden, dan zou ik daar het hele jaar door zitten. Maar met alleen een briljant idee kom je er niet. Keihard buffelen van 9 tot 5 in de studio om een liedje beter te maken.“ Wat vind je erger om kwijt te raken: je stem of je dans? „Ik hecht meer waarde aan mijn stem, maar het liefst kies ik geen van beide!” ◼

ROBYN

56

V46_Music_Robin.indd 56

04-11-10 14:28

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful