Κοιτίδα του Ελληνικού Αλφαβήτου και
της Γνώσης στις Απαρχές του Ελληνισμού
Ο μύθος περί κυπρομινωικής γραφής - Ετεοκυπρίων και
περί προελεύσεως του ελληνικού αλφαβήτου από το φοινικικό.
Ποια είναι η ελληνική συλλαβική γραφή.

Cradle of the Greek Alphabet and
Knowledge at the Birthplace of Hellenism
The myth of the Cypro-Minoan script – the Eteocypriots and
the origins of the Greek alphabet in the Phoenician.
Which is the Greek syllabary?

Savvas Papadopoulos

“To Kafestiatorio”
parking area of
Agios Neophytos Monastery
8577, Paphos
00 357 26 913 913

Πολιτισμός στην Κύπρο από τη νεολιθική εποχή

Civilization in Cyprus since Neolithic times

Σύμφωνα με τη χρονολόγηση των διάφορων ευρημάτων της αρχαιολογικής σκαπάνης, ο πολιτισμός στην
Κύπρο έχει να επιδείξει πανάρχαιες καταβολές, που
εκτείνονται μέχρι τη νεολιθική περίοδο, δηλαδή την 8η
χιλιετηρίδα π. X.

The scientific dating of the various items excavated
by archaeologists, indicates that civilisation in Cyprus
began as far back as the Neolithic period in the 8th
millennium BC.

Στον προϊστορικό οικισμό της Χοιροκοιτίας ο πρωτόγονος Κύπριος προβαίνει στην ανέγερση οργανωμένων οικιστικών μονάδων με αξιοθαύμαστη λειτουργική δομή και στο συνοικισμό Τέντα της Καλαβασού
στη λεία επιφάνεια της εσωτερικής όψης ενός τοίχου
βρέθηκαν ίχνη ζωγραφικής σύνθεσης, από την οποία
διασώθηκαν δύο ανθρώπινες μορφές κόκκινου χρώματος, με υψωμένα τα χέρια1.

At the prehistoric settlement of Choirokitia, primitive
Cypriots built organised housing units with a remarkably functional structure, and on the smooth inner
surface of a wall at Tenta settlement in Kalavassos,
traces were found of a painting of which a section
has survived depicting two human forms with arms
raised high1.

Επιπλέον, τα ποικίλα ευρήματα που ανευρέθηκαν
μαρτυρούν τη δεξιοτεχνία με την οποία ο πρωτόγονος
Κύπριος διακοσμούσε τα πέτρινα αγγεία, αλλά και κατασκεύαζε πρωτόγονα κοσμήματα. Η προσπάθεια για

Moreover, the various findings bear witness to the skill
with which primitive Cypriots decorated stone vessels
and fashioned primitive jewellery. The effort to create
better living conditions and improve the aesthetics of


. http://www.mcw.gov.cy/mcw/da/da.nsf/All/FEF9127EDA620270C225719B00228342?OpenDocument


καλύτερες συνθήκες ζωής και για ωραιότερη εμφάνιση φανερώνουν, τόσο τη θέληση, όσο και την ικανότητά του να δημιουργήσει πολιτισμό.

life reveals both the will and the ability of this ancient
people to create civilisation.

Και εδώ γεννιούνται δύο σημαντικά ερωτήματα σε σχέση με τον τίτλο της έρευνας:

And here two important questions arise in connection
with the title of this paper:

1. Ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη αυτού του πρωτόγονου πολιτισμού, ο οποίος προηγείται κατά
4.000 χρόνια της εμφάνισης του καλούμενου ινδοευρωπαϊκού πολιτισμού;

1. How did this primitive civilisation, which came
4000 years before the appearance of the socalled Indo-European civilisation, evolve?

2. Εάν η λογική υπαγορεύει, ότι η γραφή κατάγεται από τις αρχικές απλές ζωγραφικές εικόνες,
τότε ποια μπορεί να είναι η συμβολή και η πορεία της ζωγραφικής αυτού του πολιτισμού στα
6.000 χρόνια, που μεσολάβησαν μέχρι το 2.000
π.Χ., οπόταν και εμφανίστηκε η κυπροσυλλαβική

2. If logic dictates that writing originates from ancient simple painted images, what could be the
contribution and course of the paintings in the
6000 years that came before 2000 BC and the
appearance of the Cypro-syllabic script?

Η καταγωγή του Ομήρου από την Παλαιά Σαλαμίνα

The origins of Homer in Old Salamis (Salamiou)

Αυτό, που πρωτίστως προκαλεί και που αναζητείται
εδώ, δεν είναι ο τόπος καταγωγής του μεγάλου ποιητή, αλλά το απίστευτα για την αρχαία εκείνη εποχή
υψηλό επίπεδο πολιτισμού που βρίσκεται κρυμμένο
πίσω από την πατρίδα του.

That which is chiefly sought here is not the place from
where the great poet originated, but the unbelievably high level of civilisation – for those ancient times
– hidden behind his homeland.

Το γεγονός, ότι στα δύο Ομηρικά Έπη, την Ιλιάδα και
την Οδύσσεια, επικρατεί κυρίως η ιωνική διάλεκτος
οδήγησε, τόσο τη Σμύρνη, όσο και τη Χίο να διεκδικήσουν την καταγωγή του Ομήρου. Η αδυναμία των
επιχειρημάτων, καθώς και η έλλειψη μίας δυνατής, ζωντανής και αυθεντικής μαρτυρίας για την καταγωγή
του ποιητή, σταδιακά οδήγησαν δεκάδες πόλεις να
προστεθούν στον κατάλογο των πόλεων, που στηριζόμενες σε ισχνά επιχειρήματα ή σε στοιχεία με καθαρά μυθικό χαρακτήρα, διεκδίκησαν την καταγωγή του.
Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να εικάσουμε, ότι η πατρίδα του καταστράφηκε και γι’ αυτό δεν προστάτευσε
τη σπουδαία κληρονομιά της.

The fact that both Homeric works – the Iliad and Odyssey – are written mainly in the Ionic dialect, has led
both Smyrna and Chios to claim Homer as their own.
The weakness of the arguments, as well as the absence of powerful, living and authentic evidence on
the poet’s origins gradually led to scores of cities being added to the list of those cities which, relying on
thin arguments or facts of a clearly mythical nature,
claiming to have been Homer’s birthplace. This enables us to speculate that perhaps the poet’s homeland was destroyed and that was why it was not able
protect its great heritage.

Για την πληθώρα των μαρτυριών, που θέλουν τον
Όμηρο να κατάγεται από τη Σαλαμίνα της Κύπρου, και
οι οποίες αντλούνται από μη Κύπριους συγγραφείς,
ώστε να μην χαρακτηριστούν και αυτές ως ευσεβής
πόθος, αναφέρομαι εκτενώς στο βιβλίο μου με τίτλο
“H Σαλαμίνα της Πάφου - Μαρτυρίες και θεωρίες” 2.

In my book entitled “Salamis of Paphos – Testimonies
and Theories”2 I refer extensively to the large body
of evidence which points to the fact that Homer was
descended from Salamis in Cyprus. This evidence is
drawn from non-Cypriot authors, in order to ensure
that it too is not characterised as wishful thinking.

Να διευκρινιστεί, ότι δεν αναφέρομαι στη γνωστή Σαλαμίνα της Κύπρου, αλλά σε μία δεύτερη, συνώνυμη πόλη-βασίλειο, την οποία
πλέον ονομάζω Παλαιά Σαλαμίνα. Η Παλαιά Σαλαμίνα βρισκόταν
κοντά στο σημερινό χωριό Σαλαμιού και κατεστράφη από σεισμό
γύρω στον 11ο π. Χ. αιώνα. Η γνωστή Σαλαμίνα φαίνεται να έχει
μετονομαστεί από την αρχική της ονομασία “Αμμόχουστος” σε Σαλαμίνα από αποίκους, που μετοίκησαν από την Παλαιά Σαλαμίνα
σε άγνωστο χρόνο, αλλά πριν από τον 5ο π. Χ. αιώνα. Αυτή η
πόλη, η πόλη της Παλαιάς Σαλαμίνας, φαίνεται να είναι η πραγματική πατρίδα του Ομήρου.

It should be clarified that I am not referring to the well-known
Salamis of Cyprus, but to a second city-kingdom, which from now
on I will call Old Salamis. Old Salamis was situated near the modern
village of Salamiou and was destroyed by earthquake in about
the 11th century BC. It seems that the well-known Salamis was
renamed from its original name of ‘Ammochoustos’ to Salamis by
settlers who moved from Old Salamis at an unknown time before
the 5th century BC. It seems that this city, the city of Old Salamis,
was Homer’s real birthplace.


Κοιτίδα της ελληνικής γνώσης η Κύπρος

Cyprus – cradle of Greek knowledge

Ενώ η επίσημη ιστορία θέλει τον Ελληνισμό να φθάνει στην Κύπρο με τον αποικισμό των Αχαιών (1.250
- 1.000 π.Χ.), εντούτοις η λογική προσέγγιση μιας σειράς γεγονότων καταδεικνύουν, ότι ο Ελληνισμός στην
Κύπρο χάνεται στα βάθη της αρχαιότητος.

Although the official version of history says that Hellenism arrived in Cyprus through its colonisation by the
Achaeans (1250 - 1.000 BC), a logical approach to a
series of events indicates that Hellenism in Cyprus was
a cradle of knowledge at the birth of Hellenism and
created the Greek alphabet. This knowledge was
transmitted to the broader Greek world where it took
root, blossomed and bore fruit. This is supported by
the reference by Hesychius3 in his dictionary, where
under the entry “ομφαλός γης” (navel of the earth)
Paphos is mentioned first and then Delphi.

Όσο αιρετικό κι αν αντηχεί, διαφαίνεται, ότι η Κύπρος
υπήρξε κοιτίδα της γνώσης στις απαρχές του Ελληνισμού και γέννησε το ελληνικό αλφάβητο. Αυτή η γνώση μεταλαμπαδεύτηκε στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο,
όπου ρίζωσε βαθιά, άνθισε και καρποφόρησε. Το
γεγονός αυτό στηρίζει και η αναφορά του Ησυχίου3
στο ομώνυμο λεξικό, όπου στο λήμμα “ομφαλός γης”
αναφέρεται πρώτα η Πάφος και μετά οι Δελφοί.
Έτσι, όταν μιλάμε για αποικισμό των Αχαιών, στην
πραγματικότητα πρόκειται για πηγαινοερχομό στην
πατρώα γη.

Thus when we speak about colonisation by the
Achaeans, what we really mean is that they were going back and forth from the motherland.

Η Κύπρος κέντρο του “παγκόσμιου” εμπορίου

Cyprus a centre of ‘world’ trade

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου την είχε καταστήσει
κέντρο του εμπορίου, αφού βρίσκεται στο σταυροδρόμι των σπουδαιότερων αρχαίων πολιτισμών, ενώ
ταυτόχρονα λειτουργεί ως γέφυρα ανατολής και δύσης, αλλά ακόμη και ως συνδετικός κρίκος τριών ηπείρων. Έτσι, η όποια, σκόρπια ακόμη, γνώση συσσωρευόταν στο νησί μέσω των εμπόρων. Εδώ γινόταν
η αξιολόγηση, το πάντρεμα, το μέστωμα και τέλος η
αξιοποίηση της γνώσης. Αυτό συνέτεινε στο να ανεβεί
ραγδαία το βιοτικό, το πολιτιστικό, αλλά και εμποροβιομηχανικό επίπεδο της Κύπρου, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί πολύ επιτακτικά η αναγκαιότητα για γραφή.

The geographical position of Cyprus at the crossroads
of the most important ancient civilisations meant that
the island served as a bridge between east and west,
and at the same time formed a link between three
continents. Thus all knowledge, albeit still scanty and
fragmented at the time, accumulated on the island
through the traders. This is where knowledge was
evaluated, brought together, matured and, finally,
made use of. This contributed to a rapid rise of the
living standards and the cultural, commercial, and industrial level of Cyprus, which led to a very imperative
need for written language.

Ως μαρτυρία για το υψηλό πολιτιστικό και εμποροβιομηχανικό επίπεδο της Κύπρου μπορούμε να αναφέρουμε τα αποτελέσματα των ανασκαφών, που γίνονται τα τελευταία χρόνια στην περιοχή «Μαυροράχη»
του χωριού Πύργος της Λεμεσού4.

The results of the excavations taking place in recent
years in the Mavrorachi region of Pyrgos village in Limassol4 bear witness to the high cultural and commercial-industrial level of Cyprus .

Οργανωμένη βιομηχανική μονάδα του 2.350 π.Χ.

Organised industrial unit in 2.350 BC

Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως την αρχαιότερη βιομηχανική μονάδα που λειτούργησε ποτέ
στον κόσμο. Πρόκειται για μία ποικιλοπαραγωγική βιομηχανία, η οποία λειτούργησε σε έναν ενιαίο χώρο
4.000 τ.μ. από το 2.350 π.Χ. έως το 1.850 π.Χ. και που
καταστράφηκε από σεισμό. Κάτω από τη στέγη της
λειτούργησε το πρώτο εργαστήριο αρωματοποιίας στον κόσμο, καθώς και εργαστήριο παραγωγής
φαρμακευτικών προϊόντων. Σε άλλα τμήματα λειτούργησαν εργαστήρια επεξεργασίας χαλκού, όπου εντοπίστηκαν στοιχεία καύσης ελαίου για υψηλή θερμο-

Archaeological digs have brought to light the world’s
oldest industrial unit. This was an industrial complex
which produced a variety of goods, and was run
in a single space covering an area of 4.000 square
metres, from 2.350 BC until 1.850 BC, when it was destroyed by earthquake. The first perfume workshop
and a workshop producing medicines operated under its roof. In other departments there were copperprocessing workshops, where evidence has been
found of the burning of oil at high temperatures - a
unique finding in the ancient world. The complex also

Ησύχιος, εκδ. M.Schmidt, Jena, 1858-1868. Εν λ. γης ομφαλός, η
Πάφος και οι Δελφοί.




κρασία, πράγμα το οποίο αναφέρεται ως μοναδικό
εύρημα στον αρχαίο κόσμο. Λειτούργησαν, επίσης,
εργαστήρια παραγωγής ελαιολάδου, κρασιού και
κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων. Εδώ εντοπίστηκαν υπολείμματα επεξεργασίας από το αρχαιότερο
μετάξι, παλαιότερο ακόμη και από αυτό της Κίνας.

contained workshops which produced olive oil, wine
and textiles. Traces have been found of evidence
of the manufacture of silk at a time which predates
even silk production in China.

Τέλος, λειτούργησε τμήμα κατασκευής χρωμάτων και
από τα στοιχεία που ανευρέθηκαν μαρτυρείται, ότι
οι Έλληνες έβαφαν με πορφύρα μερικές εκατοντάδες
χρόνια πριν από τους Φοίνικες.

Finally, a dye factory also operated in the complex,
indicating that the Greeks used purple dyes several
centuries before the Phoenicians.

Η γραφή στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο

Script in the greater Hellenic world

Για να προσεγγίσουμε σωστά την κυπροσυλλαβική
γραφή ή αλλιώς το κυπριακό συλλαβάριο, πρέπει
πρώτα να δούμε τι συμβαίνει με το θέμα της γραφής
στο σύνολο του ελλαδικού χώρου.

In order to approach the cyprosyllabic script, or,
more correctly, the Cypriot syllabary, we must first
look at what was happening with written language in
the Greek world as a whole.

Από τον ελλαδικό χώρο η αρχαιολογική σκαπάνη έχει
φέρει στο φως διάφορες προαλφαβητικές γραφές, ιδιαίτερα από την Κρήτη, όπου είχαν και τη μεγαλύτερη

Excavations in the greater Greek world have brought
to light various pre-alphabetic scripts, particularly
from Crete, where they were more widespread.

Η εικονογραφική ή αλλιώς ιερογλυφική γραφή

Iconographic or hieroglyphic script

Μία από αυτές αποτελείται σε σημαντικό βαθμό από
εικονικούς χαρακτήρες, γι’ αυτό και ο Άγγλος αρχαιολόγος που την ανακάλυψε, ο Sir Arthur John Evans,
την ονόμασε εικονογραφική ή αλλιώς ιερογλυφική.

One of these is largely made up of iconic characters,
and that was why the English archaeologist, Arthur
John Evans, who discovered it, named it iconographic or hieroglyphic.

Δύο άλλες προαλφαβητικές γραφές, που έχουν έρθει
στο φως την ίδια εποχή, παρουσιάζουν μια πιο σχηματοποιημένη μορφή, γι’ αυτό και ο Evans τις ονόμασε γραμμικές. Τις διέκρινε δε στη γραμμική A (η παλαιότερη) και στη γραμμική B (η νεότερη).

Two other pre-alphabetic scripts which came to light
during the same period, exhibited a more diagrammatic form and that was why Evans called it linear.
He divided the scripts into Linear A (the older of the
two) and Linear B (the newer).

Γραμμική Α

Linear Α

Τα χρονολογημένα κείμενα σε γραμμική A, η οποία
αποτελείται από εκατό περίπου χαρακτήρες, ανήκουν
κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στην περίοδο από τα
μέσα του 18ου μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα π.Χ.

The dated texts in Linear A, which consists of about
100 characters, belong for the most part to the period
from the mid 18th to the mid 15th century BC.

Mέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί γύρω στα 1.500 κείμενα σε γραμμική A, στα οποία περιέχονται συνολικά
περίπου 7.500 σύμβολα. Περισσότερα από τα 9/10 των
επιγραφών θεωρείται ότι είναι λογιστικά κατάστιχα.

To date approximately 1.500 texts have been published in Linear A, containing a total of about 7.500
symbols. More than 9/10 of the inscriptions are thought
to be account ledgers.

Γραμμική Β

Linear Β

Όταν οι Μυκηναίοι συνάντησαν το συλλαβικό γραφικό σύστημα, τη γραμμική Α, το “δανείστηκαν”, για να
καταγράψουν την ελληνική γλώσσα. Η προσαρμοσμένη αυτή γραφή ονομάστηκε γραμμική Β.

When the Mycenaeans encountered the syllabic
script system, Linear A, they ‘borrowed’ it in order to
use it to record the Greek language. This adapted
script was called Linear B.

Στη γραμμική Β παρατηρείται το φαινόμενο, όπου βασικές φόρμες της γραμμικής Α (σχεδόν οι μισές) δεν
χρησιμοποιούνται, αλλά αντίθετα εμφανίζονται σε
αυτή και στοιχεία της ιερογλυφικής γραφής.

Linear B exhibits a phenomenon whereby basic forms
of Linear A (almost half) are not used, and instead,
elements of hieroglyphic script appear.


Η εξήγηση που μπορεί να δοθεί είναι, ότι η γραμμική Α
κατέγραφε μία μη ελληνική γλώσσα και οι φόρμες που
δε χρησιμοποιούνται αποδίδουν τέτοιες ηχητικές αξίες,
που δεν ταιριάζουν με την ελληνική γλώσσα.

The explanation that can be given is that Linear A recorded a non-Greek language and the forms which
are not used ascribe acoustic values which are not
found in the Greek language.

Οι Μυκηναίοι δεν παρουσίασαν καμία διάθεση να
προσαρμόσουν τη γραφή αυτή στην ελληνική γλώσσα και να την αναπτύξουν περαιτέρω, αλλά περιορίστηκαν στη λιτή εξυπηρέτηση των λογιστικών αναγκών των μυκηναϊκών παλατιών.

The Mycenaeans showed no inclination to adapt this
script to the Greek language and develop it further,
but instead limited themselves merely to serving the
accounting needs of the Mycenaean palaces.

Γι’ αυτό δεν μπορεί κανείς να είναι βέβαιος για το ποια
λέξη γράφεται με τη γραμμική Β, εάν αυτό δεν εξάγεται από τα συμφραζόμενα του όλου κειμένου. Φαίνεται,
ότι αυτό για τους χρήστες δεν ήταν πρόβλημα, αφού η
γραφή αφορούσε μόνο μια μικρή ομάδα ειδικών, που
κατέγραφαν αποκλειστικά ένα περιορισμένο φάσμα λογιστικών πληροφοριών. Το ίδιο, άλλωστε, συμβαίνει και
σήμερα με τα λογιστικά έγγραφα, τα οποία αρκούνται
σε ένα λιτό λεξιλόγιο, ασαφές μεν για τους έξω, επαρκές
και κατανοητό δε για τους ίδιους τους λογιστές.

For this reason, one cannot be certain which words
are written in Linear B if this cannot be deduced from
the context as a whole. It seems that this was not a
problem for the users, since only a small group of experts were privy to the written word, and they used it
only to record a limited range of accounting information. Indeed, the same is true nowadays with account
ledgers, which use only a sparse vocabulary, unclear
to outsiders but readily understood by the accountants themselves.

Λαμβάνοντας τα πιο πάνω υπόψη, μπορούμε να πούμε, ότι η γραμμική γραφή Β δεν μπορεί να θεωρηθεί
ως μια ξεχωριστή οντότητα γραφής. Για να γίνει αυτό
κατανοητό, παρατίθεται ο εξής προβληματισμός. Σήμερα όλες οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις γράφονται με
το λατινικό αλφάβητο. Εάν μετά από 3.000 χρόνια μερικοί ογκωδέστατοι κατάλογοι ηλεκτρονικών διευθύνσεων πολιτών της Κίνας βρεθούν στα χέρια αρχαιολόγων, θα είναι ορθό να βαφτιστεί το λατινικό αλφάβητο
και ως κινεζικό;

Taking the above into account, it can be said that
Linear B cannot be considered a separate entity of
writing. In order to make this understood, we cite the
following for argument’s sake: nowadays all email
addresses are written in the Latin alphabet. If 3.000
years from now some extremely voluminous lists of addresses of Chinese citizens were to fall into the hands
of archaeologists, would it be correct to call the Latin
alphabet Chinese?

Το κυπριακό συλλαβάριο επιφέρει επανάσταση στον
τομέα της γραφής

The Cypriot syllabary brings about a revolution in written language

Στην Κύπρο η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως
ένα σύστημα συλλαβικής γραφής, η ώριμη φάση της
οποίας μπορεί να χαρακτηριστεί ως το πλέον αξιοθαύμαστο επίτευγμα στην ιστορία της παγκόσμιας γραφής.
Δεν αποτελεί υπερβολή να πούμε, ότι συντελέστηκε μια
επανάσταση στον τομέα της γραφής, αφού εισήχθησαν με άρτια τεχνική τα φωνήεντα και κατ’ επέκταση ο
ήχος, με αποτέλεσμα να έχουμε την ακριβή φωνητική
απόδοση της γλώσσας και για πρώτη φορά το γραπτό κείμενο να αποδίδεται επακριβώς όπως ομιλείται.
Πρόκειται για ένα πλήρες φωνητικό σύστημα, που μας
επιτρέπει σήμερα να διαβάζουμε μια λέξη, που γράφτηκε πριν από χιλιάδες χρόνια, όπως ακριβώς την διάβαζε
και ο αρχαίος άνθρωπος εκείνης της εποχής. Επιπλέον,
πρόκειται για μία γραφή που χαρακτηρίζεται από εξαιρετική απλότητα και καθαρότητα.

In Cyprus archaeological excavations have brought
to light a system of syllabic script whose mature phase
can be described as the most remarkable achievement in the history of writing worldwide. It would not
be an exaggeration to say that a revolution was taking place in the area of writing, with an excellent
technique being used to introduce vowels, and, by
extension sound, with the result that language was
rendered in a precise phonetic way and for the first
time a written text was produced exactly as it was
spoken. The result is a complete phonetic system
which allows us today to read a word, which was written thousands of years ago, precisely as it was read
by the ancient people of the time. Furthermore, it is
a script which is characterised by extreme simplicity
and clarity.

Η αρχαιότερη χρονολογημένη μαρτυρία αυτής της
γραφής συναντάται σε θραύσμα πήλινης ενεπίγραφης πινακίδας5 από την Έγκωμη και ανάγεται στο 16ο
π. Χ. αιώνα. Ο αριθμός των συλλαβοσχημάτων σε
σχέση με το μέγεθος της πινακίδας, καθώς και η ευταξία που παρατηρείται, ανάγουν τη γένεσή της αρκετούς αιώνες πιο πίσω.

The oldest dated evidence of this script is encountered on a fragment of a clay inscribed plate5 from
Engomi which dates to the 16th century BC. The number of syllabograms in relation with the size of the
plate as well as the orderly layout, suggest it was created several centuries earlier.


P. Dikaios, Antiquite XXX, 1956, pp. 40-42 and pl. IX, Enkomi Excavations 1948-1958, II (Mainz 1971) pp.882-883


Σύμφωνα με τα πορίσματα των ανασκαφών στην
πόλη Ασκελόν του Ισραήλ, οι Φιλισταίοι δανείστηκαν
και χρησιμοποίησαν την κυπροσυλλαβική γραφή στα
μέσα του 17ου π.Χ. αιώνα 6.

According to the findings of the excavations in the city
of Ashkelon in Israel, the Philistines borrowed and used
the Cypro-syllabic script in the mid-17th century BC 6.

Τέλος, όσον αφορά τα ομηρικά έπη, εάν η λογική υποστηρίζει την άποψη, ότι είναι αδύνατον να επέζησαν
μέσα από τον προφορικό λόγο, οι 12.110 στίχοι που
συνθέτουν την Ιλιάδα και οι 15.963 στίχοι που συνθέτουν την Οδύσσεια, τότε η μόνη γραφή, στην οποία
μπορεί να έχουν αρχικά γραφεί και διασωθεί τα δύο
πονήματα του Ομήρου είναι η κυπροσυλλαβική.

Finally, with regard to Homer’s works, if logic supports the position that it would have been impossible for them to have survived through oral speech,
the 12,110 lines that make up the Iliad and the 15,963
lines of the Odyssey could only have been written
originally in the Cypro-syllabic script.

Λογική προσέγγιση της δημιουργίας της γραφής

Logical approach to the creation of writing

Στη βάση της λογικής προσέγγισης, μπορούμε να σκεφτούμε, ότι το εμπόριο ήταν αυτό το οποίο απαίτησε
πρώτο τη χρήση κάποιων συμβόλων, τα οποία θα κατέγραφαν την ονομασία, την ποσότητα, την ποιότητα
και την αξία των εμπορευμάτων. Από τη στιγμή, που
το εμπόριο βγήκε έξω από τα στενά γεωγραφικά όρια
της κάθε τοπικής περιοχής, κάποια λογιστικά σύμβολα καθιερώθηκαν αποκτώντας “διεθνή” χαρακτήρα.

A logical approach to the matter suggests that it was
trade which first required the use of certain symbols to
record the name, quantity, quality and value of the
merchandise. From the moment that trade began to
move outside the narrow geographical boundaries
of each local region, certain accounting symbols
which had been established acquired an ‘international’ character.

Όταν το βιοτικό και κατ’ επέκταση το πολιτιστικό επίπεδο ανέβηκε, προέκυψε η αναγκαιότητα για καταγραφή
νόμων, γεγονότων, αφιερωμάτων κ.λπ.. Αυτή η εργασία δεν εναπόκειται πλέον στους εμπόρους (μάλλον
τους είναι παντελώς αδιάφορη, όπως άλλωστε και
σήμερα), αλλά στους σοφούς και στα ιερατεία. Τα
διεθνή εμπορικά σύμβολα αναμφίβολα διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο, αφού σε συνέχεια των απλών
ζωγραφικών εικόνων, αποτέλεσαν τον πρόδρομο της

When living standards, and by extension, cultural
standards rose, the need came up to record laws,
events, dedications etc. This work was no longer in
the domain of merchants (it was probably a matter of indifference to them then, as it is now), but of
the wise men and the priesthood. The international
trade symbols undoubtedly played an important role,
since, as successors to simple painted images, they
were the precursors of written language.

Γι’ αυτό, είναι λογικό να εντοπίζονται κάποιες όμοιες
φόρμες γραμμάτων σε γραφές διαφορετικών πολιτισμών, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι υπάρχει και συγγένεια μεταξύ των γραφών αυτών.

That is why it is logical that certain similar forms of letters can be seen in the scripts of different civilisations,
without this meaning that these scripts are related to
each other.

Τοπικές παραλλαγές ή διαφορετικές μορφές της γραφής

Local variations or different forms of writing

Η διακυβέρνηση της νήσου δεν ασκείτο από ένα ενιαίο βασίλειο, αλλά η καθεμιά από τις πόλεις ήταν μια
ξεχωριστή πόλη-κράτος, η οποία ήταν πολιτικά μια
ανεξάρτητη μονάδα. Οι σχέσεις ανάμεσα στα βασίλεια
φαίνεται να ήταν αρμονικές και να επικρατούσε μεταξύ
τους αγαστή συνεργασία. Από διάφορες μαρτυρίες
μπορούμε να υποθέσουμε, ότι αρχικά κάποιες τουλάχιστον από τις βασιλικές οικογένειες ανήκαν στο ίδιο
γένος 7.

The island was not ruled by one single kingdom but
instead each city was a separate, independent citystate. Relations between the kingdoms seem to have
been harmonious and they cooperated well with
each other. Various sources lead to the assumption
that at first at least some of the royal families belonged to the same lineage7 .

Έτσι, η φιλοδοξία της προέκτασης της γραφής πέραν
των λογιστικών κατάστιχων πέρασε από το ένα βασί-

Thus, the aspiration to expand writing beyond accounting ledgers passed from kingdom to kingdom



Αρχιμανδρίτης Κυπριανός Κουριοκουρινέος, Ιστορία της Κύπρου: Περσαίος Βασιλεύς Παφίων, ου έτι μετά τα ταύτα το βασίλειον της Σαλαμίνης ο Τεύκρος αποθνήσκων άφησε.

Στέφανος Βυζάντιος, Εκ των Εθνικών: Αμαθούς, πόλις Κύπρου αρχαιοτάτη … από της Κινύρου μητρός Αμαθούσης.


λειο στο άλλο και δειλά-δειλά βρήκε εφαρμογή σε όλα
τα βασίλεια. Οι άνθρωποι που ασχολούνταν με την επιστήμη αυτή, ανάλογα με το μέγεθος της ευφυΐας τους
ή ακόμη ανάλογα με το ζήλο και το ύψος του διανοητικού επιπέδου της σχολής του κάθε βασιλείου, ανέπτυξαν κάποιες τοπικές τεχνοτροπίες στο σχεδιασμό των
συλλαβοσχημάτων. Από τη μια έπρεπε να μειώσουν το
βαθμό δυσκολίας, όταν η γραφή λαξευόταν σε πέτρες
και μάρμαρα, και από την άλλη αναζητούσαν και το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, το οποίο θα καθιστούσε
τη γραφή πιο απλή στην εκμάθησή της και συνεπώς
πιο εύκολη στην ανάγνωσή της.

and gradually took root in all the kingdoms. Depending on the level of their intelligence or the zeal and
intellectual level of the school of each kingdom, the
people who engaged in this discipline, developed
certain local styles in designing the syllabograms.
On the one hand they had to reduce the degree of
difficulty, when the writing was carved out on stone
and marble, and on the other, they also sought the
best possible aesthetic result, which would make the
written words simpler to learn and therefore easier to

Η συνεχής βελτίωση της γραφής, ιδιαίτερα στο αρχικό της στάδιο, είναι λογικό να είχε ως αποτέλεσμα
τις συχνές αναδιαμορφώσεις, αλλά και προσθαφαιρέσεις των συμβόλων, με επακόλουθο να προκύψουν
διάφορες σχολές ή διαφορετικές μορφές της γραφής.

It was only reasonable that the continuous improvement of writing, particularly in its initial stages, would
result in frequent alterations as well as removals and
additions of symbols, leading to the establishment of
a number of different schools or forms of script.

Γραφές που δεν αναμένεται να αναγνωστούν

Scripts that are not expected to be read

Τέτοιες γραφές είναι δύσκολο έως και αδύνατο να
αναγνωστούν. Εκτός του ότι οι γραφείς-τεχνίτες ακόμη
δεν είχαν κατασταλάξει στις τελικές μορφές των συμβόλων, η έκταση της χρήσης της γραφής ήταν περιορισμένη. Πέραν του μικρού αριθμού των επιγραφών,
το μεγάλο βάθος του χρόνου κατέστρεψε όσες γράφτηκαν σε μαλακές επιφάνειες, όπως δέρματα ζώων
και ξύλων.

Such scripts are difficult or even impossible to read.
Apart from the fact that the scribes had not yet decided on the final forms of the symbols, the use of
writing was still limited. With the exception of a small
number of inscriptions, time has destroyed all those
which were written on soft surfaces, such as animal
skins or wood.

Συνεπώς, δεν αναμένεται να αποκτήσουμε μια ικανοποιητική συλλογή δειγμάτων του αρχικού σταδίου της
γραφής, το οποίο να προέρχεται από την ίδια χρονική
περίοδο, αλλά και από το ίδιο βασίλειο, ώστε να αποκτήσουμε μια ικανοποιητική συγκριτική βάση με την ελπίδα να διαβάσουμε κάποιες από τις πρώιμες γραφές.

Consequently, it is not possible to amass a satisfactory
collection of samples of the early stages of writing,
which comes from the same period in time and the
same kingdom, in order to have a satisfactory basis
for comparison and have any hope of reading some
of the very early inscriptions.

Η κοινή μορφή γραφής

The common form of writing

Η πολιτισμική πίεση για κατάληξη σε μια κοινής μορφής γραφή προέκυψε τότε, όταν οι κοινωνικές συνθήκες απαίτησαν την κατανόηση και ανάγνωση της
γραφής απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα. Σε εκείνο το
στάδιο η γραφή βρισκόταν σ’ ένα σχετικά ώριμο στάδιο και προσέφερε τη δυνατότητα της επιλογής εκείνων των σχημάτων, τα οποία τελικά θα επικρατούσαν.

The cultural pressure to finally arrive at a common
form of writing arose when social conditions made it
necessary for all social strata to understand and read
the written word. By that stage, writing had arrived
at a relatively mature stage and offered the possibility of choice of the symbols and shapes which would
eventually prevail.

Ποιοι άλλοι χρησιμοποιούν το κυπριακό συλλαβάριο

Who else used the Cypriot syllabary?

Στην Κύπρο, το κέντρο δηλαδή του τότε διεθνούς εμπορίου, είχαν τις εγκαταστάσεις τους οι έμποροι από τους
γύρω αρχαίους πολιτισμούς. Εκτός από τους μικροέμπορους, που περιοδεύοντας πουλούσαν διάφορα
προϊόντα, υπήρχε και η ομάδα των μεγαλεμπόρων
ή μεσαζόντων. Αυτοί προέβαιναν στο διακανονισμό
των μεγάλων εμπορικών συναλλαγών, όπως μεταξύ
των παλατιών ή ακόμη ρύθμιζαν το διαμετακομιστικό

Traders from the ancient civilisations of the region had
established their headquarters in Cyprus, which was
at that time the centre of international trade. In addition to the small traders who travelled around selling
their wares, there were also the large merchants or
brokers, who arranged large trade deals, between
palaces for example, or were in charge of regulating
transit trade. In times of peace, - wars were not an

εμπόριο. Σε καιρούς ειρήνης, γιατί οι πόλεμοι δεν ήταν
καθημερινό συμβάν, οι έμποροι αποτέλεσαν τον πυρήνα γύρω από τους οποίους σταδιακά αναπτύχθη-

everyday occurrence, - merchants were the nucleus around which small settlements gradually developed, made up of various ethnicities which engaged


καν μικροί συνοικισμοί διάφορων εθνοτήτων. Για τη
φυσική επιβίωση τους υποχρεωτικά ενεπλάκησαν σε
όλων των ειδών τις δραστηριότητες. Άλλωστε, το φαινόμενο αυτό παρατηρείται και σήμερα, όχι μόνο στην
Κύπρο, αλλά σε όλες σχεδόν τις αναπτυγμένες χώρες.

in all manner of activities in order to ensure their physical survival. This, of course, is a phenomenon which is
still encountered in the present day, and not only in
Cyprus but in almost all developed countries.

Εγκαταστημένες στην Κύπρο οι ομάδες των αρχαίων
αυτών ανθρώπων αναπόφευκτα επηρεάστηκαν από
την τοπική κοινωνία. Έτσι, μεταξύ άλλων, δανείστηκαν
το προηγμένο για την εποχή του σύστημα γραφής,
το οποίο προσάρμοσαν στο μέτρο του δυνατού στις
δικές τους γλώσσες, τόσο για την καταγραφή λογιστικών κατάστιχων, όσο και για οποιαδήποτε άλλης μορφής καταγραφή.

Once settled in Cyprus, these groups of ancient people were inevitably influenced by the local society.
Thus, among other things, they borrowed the system
of writing, which was highly developed for its time,
and adapted it as far as possible to their own languages, in order to write down both their account
ledgers and anything else they wanted to record.

Γραφές οι οποίες δε θα διαβαστούν ποτέ

Scripts that will never be read

Το γεγονός ότι:

The fact that:

1. η γραφή βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της γέννησής της και συνεπώς παρουσίαζε αδυναμίες,

1. writing was still at a very early stage and therefore exhibited weaknesses;

2. οι φόρμες που χρησιμοποιούντο ήταν προσαρμοσμένες, ώστε να αποδίδουν τις ηχητικές λαλιές
της ελληνικής γλώσσας,

2. the forms used were designed to render the
sounds of the Greek language;

3. είχαμε αποίκους από πολλούς αρχαίους πολιτισμούς με διαφορετικές γλώσσες,

3. we had settlers from many ancient civilisations
with different languages,

καθιστά κατανοητό, ότι η αρχαιολογική σκαπάνη συνάντησε και θα συνεχίσει να συναντά επιγραφές, οι
οποίες θα είναι παντελώς αδύνατο να αναγνωστούν.

means that archaeological excavations have found
and will continue to find inscriptions which are completely impossible to read.

Ακόμη δεν πρέπει να αγνοούμε το γεγονός ότι δεν
λειτουργούσε τότε έναν κοινό “Παγκύπριο Υπουργείο
Παιδείας”, το οποίο επιμόρφωνε τους γραφείς και
ακολούθως τους χορηγούσε δίπλωμα κατάρτισης.
Συνεπώς, είναι λογικό να εντοπίζονται διαφορές στη
μορφή των συλλαβοσχημάτων μεταξύ των γραφέων
της ίδιας εποχής, ακόμη και της ίδιας πόλης.

We must also not overlook the fact that at the time
there was no common ‘All-Cyprus Ministry of Education’ which trained the scribes and then awarded
them diplomas. It therefore makes sense that the
forms of the syllabograms varied among the scribes
of the same period and even the same city.

Όταν δεν μπορούμε να διαβάσουμε ελληνικές επιγραφές, που ανήκουν στην πρώιμη φάσης της γραφής ή
ακόμη, όταν καθηγητές διαβάζουν παντελώς διαφορετικά επιγραφές, που αποδίδουν την ελληνική γλώσσα8, τότε ποια δυνατότητα έχουμε να διαβάσουμε μια
επιγραφή, η οποία ενδεχομένως να αποδίδει είτε την
ασσυριακή είτε την αιγυπτιακή είτε τη φοινικική είτε τη
χεττιτική είτε τη μινωική είτε κάποια άλλη άγνωστη σε
μας γλώσσα, χωρίς να διαθέτουμε μια πλατιά βάση
δεδομένων ξεχωριστά για την κάθε γλώσσα;

Since we are unable to read the Greek inscriptions
belonging to the early form of written language or
even because different professors have read such inscriptions in entirely different ways8 , what chance do
we have of reading an inscription which might be in
Assyrian or Egyptian or Phoenician or Hittite or Minoan
or some other language unknown to us, without having a broad data base for each separate language?


Κυπροσυλλαβική επιγραφή εντοπίστηκε εντός τριγωνικού αετώματος, το οποίο σχηματίζεται στην κορυφή πέτρινης στήλης, στην
οποία παρίσταται ένας γενειοφόρος τοξότης. Η αρχαιότητα ανευρέθηκε στο χωριό Σαλαμιού και από το 1874 βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο με αριθμό καταγραφής C-430.


O Deecke ( I.H.Hall. “The Bearded Archer” The Atheneum, No
2757, August 28, 1880) διαβάζει την επιγραφή ως εξής: Ιjαρότατος
Αριπάος ε(ν)θάδε ηρώι FΩρώ ναό(ν) το(ν) δ` έδωκε ιν Αμύντω τω
υιώ Ιθονίκη δόξαι οσεjα.

O Deecke ( I.H.Hall. “The Bearded Archer” The Atheneum, No 2757,
August 28, 1880) reads the inscription as follows: Ιjαρότατος Αριπάος ε(ν)θάδε ηρώι FΩρώ ναό(ν) το(ν) δ` έδωκε ιν Αμύντω τω υιώ
Ιθονίκη δόξαι οσεjα.

Την ίδια επιγραφή ο Masson (Les Incriptions Chypriotes Syllabiges

Masson (Les Incriptions Chypriotes Syllabiges (1983), no 93,pp 148-

A Cypro-syllabic inscription was found on a triangular pediment
at the top of a stone stele, depicting a bearded archer. This was
found at the village of Salamiou andit has been in the British
Museum since 1874, catalogue number C-430.


Αν ακόμη ληφθεί υπόψη το γεγονός, ότι ένας αριθμός
ηχητικών αξιών των γλωσσών αυτών δεν αποδίδεται
με τα σύμβολα της κυπροσυλλαβικής, τότε γίνεται κατανοητό, ότι κάποιες επιγραφές, οι οποίες γράφτηκαν
είτε στο πρώιμο είτε ακόμη και στο ώριμο στάδιο της
γραφής θα παραμείνουν εσαεί αδιάβαστες.

Moreover, if we also take into account that a number
of acoustic values of these languages is not rendered
through the symbols of the Cypro-syllabic script, it can
easily be understood that some inscriptions which
were written either at the early or even at the mature
stages of writing, will remain for ever unread.

Προτιμότερο αδιάβαστες παρά εσφαλμένες
αναγνώσεις και θεωρήματα

Better unread than wrongly read and interpreted

Μερικές φορές οι απαντήσεις που ψάχνουμε, παρόλο
που είναι απλές και βρίσκονται δίπλα μας, εντούτοις
καταφέρνουμε να τις συσκοτίζουμε είτε παρερμηνεύοντας μια επιγραφή είτε πλάθοντας αστήρικτες θεωρίες. Ιδιαίτερα δε, όταν οι ερμηνείες εκφέρονται από
προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους, αυτόματα
αποκτούν την αντίστοιχη βαρύτητα, με αποτέλεσμα
να διαστρεβλώνουν και να περιπλέκουν τα ιστορικά
δρώμενα οδηγώντας μας σε δύσβατα και σκοτεινά
μονοπάτια, στα οποία τελικά εγκλωβιζόμαστε και από
τα οποία ουδέποτε θα εξέλθουμε.

Sometimes even though the answers we seek are simple and can be found near at hand, we nonetheless
manage to obscure them either by misinterpreting an
inscription or by formulating unfounded theories. Particularly when such interpretations are uttered from
the mouths of renowned personalities they automatically acquire gravity which results in a distortion and
complication of historical fact and leads to dark and
inaccessible paths in which we are finally held captive and can never escape.

Πώς γεννήθηκε ο μύθος της κυπρομινωικής γραφής

How the myth of the Cypro-Minoan syllabary was born

Επιγραφές της πρώιμης φάσης της κυπροσυλλαβικής γραφής περιήλθαν στη γνώση του Sir Arthur John
Evans, ο οποίος ανέσκαπτε τα παλάτια του Μίνωα
στην Κρήτη. Αφού εντόπισε κάποια σύμβολα να ομοιάζουν με σύμβολα της γραμμικής Α, αποφάνθηκε,
ότι η κυπροσυλλαβική έχει την καταγωγή της από την
Κρήτη και έτσι την ονόμασε “κυπρομινωική γραφή”,
όρος που έγινε δεκτός από την επιστήμη της αρχαιολογίας.

Inscriptions from the early phase of the Cypro-syllabic
script came to the attention of Sir Arthur John Evans,
who at that time was excavating the palaces of Minos in Crete. After identifying certain symbols as being similar to those of Linear A, he decided that the
Cypro-syllabic script had its origins in Crete and thus
dubbed it ‘Cypro-Minoan syllabary’: a term which
was accepted by the archaeologists.

Παραλλήλισε δε τη σχέση γραμμική Α (παλαιότερη)
και γραμμική Β (νεότερη) με την κυπρομινωική (παλαιότερη) και την κυπροσυλλαβική (νεότερη).

He also paralleled the relationship between Linear A
(older) and Linear B (newer) with Cypro-Minoan (older) and the Cypro-syllabic (newer).

Ακολούθως, ο όρος “κυπρομινωική γραφή” συμπεριέλαβε και μεταγενέστερες επιγραφές9, που αδυνατούμε να αναγνώσουμε, απλά γιατί φαίνεται να μην
γράφουν στην ελληνική γλώσσα.

Subsequently, the term Cypro-Minoan syllabary included later inscriptions9, which we are unable to
decipher, simply because they do not appear to be
written in Greek.

Έτσι, γεννήθηκε ο μύθος της κυπρομινωικής γραφής.
Για να εδραιωθεί η θεωρία και να κλείσει ο κύκλος του
μύθου, θα έπρεπε να εξευρεθεί και ο πολιτισμός που
μιλούσε αυτή την άγνωστη γλώσσα, που ως επιστήμονες αδυνατούμε να διαβάσουμε.

Thus, the myth of Cypro-Minoan syllabary was born. In
order to consolidate the theory and close the circle
of the myth, it would have been necessary to also
discover the civilisation which spoke this unknown
language which as scientists we are unable to read.

(1983), no 93,pp 148-149) διαβάζει ως εξής: Αρισταγόραι τω
ΟνασιFοικω επέστασε ο πάς / κας οι κασίγνητοι ο(ι) αυτώ …

149) reads the same inscription as follows: Αρισταγόραι τω ΟνασιFοικω επέστασε ο πάς / κας οι κασίγνητοι ο(ι) αυτώ … τόδε.

Εξετάζοντας τις αναγνώσεις των δύο καθηγητών διαφώνησα
με την ορθότητα των δύο αναγνώσεων και προχώρησα σε διαφορετική ανάγνωση, ( Παπαδόπουλος Σάββας, Η Σαλαμίνα
της Πάφου – Μαρτυρίες και Θεωρίες (Λευκωσία 2008) κεφ. “Ο
Γενειοφόρος Τοξότης ” σελ. 86-107) ως εξής: Μυστωρότατος(ε) Αραφάος ετασά εποικά πελάω μετ` έδος(ε) ινα μηδοτ`
ου α οίτο. Νικήτωρ ιη ος έρι.

I have examined the readings of the two professors and found that
I disagreed with both, and have made my own, different reading:
(Papadopoulos Savvas, Salamis of Paphos – Testimonies and
Theories (Nicosia 2008) chap. ‘The Bearded Archer” pp. 86-107)
as follows: Μυστωρότατος(ε) Αραφάος ετασά εποικά πελάω μετ`
έδος(ε) ινα μηδοτ` ου α οίτο. Νικήτωρ ιη ος έρι.


Inscriptions Chypriotes Syllabiques, Olivier Masson, 196 a & b.


Πώς γεννήθηκε ο μύθος των Ετεοκυπρίων

How the myth of the Eteocypriots was born

Έτσι, μας προέκυψε και ο μύθος των ούτω καλουμένων «Ετεοκυπρίων», που υποδηλώνει τάχατες τους
αυτόχθονες ή γνήσιους ή γηγενείς κατοίκους της Κύπρου κατά την αρχαιότητα.

This was how the myth arose of the so-called Eteocypriots as well, a term which supposedly denotes
the indigenous or genuine inhabitants of Cyprus during antiquity.

Τέτοιος όρος δεν απαντά σε καμιά αρχαία φιλολογική
ή άλλη πηγή, παρά μόνο αποτελεί εύρημα και φαντασία των νεότερων μελετητών, κατά το πρότυπο του
όρου «Ετεόκρητες», που υποδηλώνει τους αυτόχθονες
Κρητικούς και απαντά στον Όμηρο10.

This term is not found in any ancient philological or
other source, and is merely an invention of more recent researchers, based on the term ‘Eteocretans’,
which denotes the indigenous Cretans and is found
in Homer 10.

Ο μύθος των ούτω καλουμένων Ετεοκυπρίων στήριξε
μεν τη θεωρία του Evans, αλλά, αντί να φωτίσει, συσκότισε και αποπροσανατόλισε το τοπίο, γιατί οι ούτω
καλούμενοι «Ετεοκύπριοι», όπως αποδεικνύεται πιο
κάτω, δεν είναι άλλοι από τους Έλληνες.

The myth of the so-called Eteocypriots, might have
supported Evans’s theory, but it shed darkness and
not light over the landscape, since, as will be shown
below, the so-called ‘Eteocypriots’ are none other
than the Greeks.

Πώς καταρρίπτεται ο μύθος της κυπρομινωικής γραφής

How the myth of the Cypro-Minoan syllabary is debunked

Θεωρητικό πείραμα : Α΄ Φάση

Theoretical experiment: Phase One

Τη θεωρία του Evans περί κυπρομινωικής γραφής
μπορούμε να την απορρίψουμε με το πιο κάτω, έστω
και θεωρητικό, πείραμα:

Evans’s theory on the Cypro-Minoan syllabary can be
dismissed on the basis of the following, albeit, theoretical experiment:

Να ετοιμάσουμε έναν κατάλογο, στον οποίο να αναγραφούν οι 95 συλλαβές που προκύπτουν από τα δεκαοκτώ σύμφωνα του ελληνικού αλφαβήτου (βα-βε-βιβο-βου, γα-γε… κ.ο.κ.), καθώς και τα πέντε φωνήεντα,
α-ε-ο-ι-ου. Αν εξαιρέσουμε κάποιες συλλαβές, οι οποίες αποτελούνται από δυο σύμφωνα και ένα φωνήεν, ο
κατάλογος που θα ετοιμάσουμε θα περικλείει βασικά
τους ήχους, που μπορεί να εκφέρει οποιοσδήποτε άνθρωπος σε οποιαδήποτε γλώσσα του κόσμου.

If we draw up a list containing the 95 syllables that
result from the 18 consonants of the Greek alphabet (βα-βε-βι-βο-βου, γα-γε…etc.), and the five vowels α-ε-ο-ι-ου, with the exception of certain syllables
which consist of two consonants and one vowel the
list will basically contain the sounds which any person
can utter in any of the world’s languages.

Τον κατάλογο αυτό να τον διαμοιράσουμε σε τρεις
ομάδες μαθητών δημοτικού σχολείου σε τρεις διαφορετικές χώρες. Η πρώτη ομάδα να είναι στην Κύπρο,
η δεύτερη στη Φινλανδία και η τρίτη στη Βραζιλία. Θα
ζητηθεί από τις τρείς ομάδες να εφεύρουν μία γραφή,
η οποία θα κωδικοποιήσει τις ενενήντα συλλαβές καθώς και τα πέντε φωνήεντα, έτσι που η καθεμία συλλαβή και φωνήεν να αποκτήσουν ξεχωριστά το δικό τους
σύμβολο (φόρμα).

This list will then be divided among three groups of primary school children in three different countries. The
first group will be in Cyprus, the second in Finland and
the third in Brazil. The three groups will be asked to
invent a kind of writing which will codify the ninety syllables and the five vowels, so that each syllable and
vowel separately will acquire its own symbol (form).

Επίσης, θα τους ζητηθεί να λάβουν υπόψη το βαθμό
δυσκολίας της γραφής, που θα μας δώσουν, αφού
οι φόρμες θα χαράσσονται με πρωτόγονα μέσα σε
σκληρές επιφάνειες (πέτρες, μάρμαρα) ή θα αναγρά
φονται σε πηλό, δέρματα ζώων κ.λπ.. Τέλος, θα δώσουμε και ένα παράδειγμα, για να γίνει απόλυτα κατανοητό αυτό που τους ζητούμε να κάνουν.

They will also be asked to take into account the degree of difficulty of the script they will deliver, since
the forms will be carved out using primitive tools on
hard surfaces (stone, marble) or inscribed on clay,
animal skins etc. Finally, an example will be given to
them so that it is absolutely clear what they are being
asked to do.

Και το ερώτημα είναι το εξής: Υπάρχει περίπτωση οι
τρεις ομάδες των παιδιών να καταφέρουν να σχεδιά

And the question is the following: Is there any possibility that the three groups of children will manage


(Οδύσσεια, Τ176): ...εν μεν Αχαιοί εν δ’ Έτεόκρητες μεγαλήτορες, εν δε Κύδωνες Δωριέες τε τριχαϊκες διοί τε Πελασγοί...


σουν τις ενενήντα πέντε γραμμικές φόρμες, χωρίς να

to draw the 95 linear forms without using some forms

χρησιμοποιήσουν και οι τρεις ομάδες κάποιες παρόμοιες μορφές ή έστω που θα προσομοιάζουν με τα
σχήματα: Τ – Χ – Υ – Δ – Λ – F – Ι – O – M – N;

that are similar or at least similar to the shapes: Τ – Χ –
Υ – Δ – Λ – F – Ι – O – M – N?

Αν τα αποτελέσματα αυτά τα παραδώσουμε σε καθηγητές γλωσσολογίας, προκειμένου να ερμηνεύσουν
το αποτέλεσμα, τότε αναμένεται, ότι θα προκύψουν
ογκωδέστατες επιστημονικές και εμπεριστατωμένες
μελέτες, όπου θα τεκμηριώνεται η κοινή καταγωγή της
κυπροφιλλανδοβραζιλιάνικης γραφής.

If the results are then given to professors of linguistics
to interpret the result, it would be anticipated that
voluminous scientific and documented studies would
arise proving the common origins of the cyprofinnishbrazilian script.

Β΄ Φάση

Phase Two

Την ίδια φόρμα, που δώσαμε στους μικρούς μαθητές,
θα την δώσουμε τώρα να συμπληρωθεί από καθηγητές γλωσσολογίας. Επειδή η γραφή, που θα προκύψει, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως αδελφή γραφή είτε της
γραμμικής Α είτε της κυπροσυλλαβικής είτε ακόμη της
αλφαβητικής, θα ζητήσουμε τα σύμβολα, που θα μας
δώσουν, να μην ομοιάζουν με αυτά που περιλαμβάνονται στις ως άνω αναφερόμενες γραφές. Επίσης,
τα σύμβολα θα πρέπει να μπορούν να σκαλιστούν σε
σκληρές επιφάνειες, όπως η πέτρα και το μάρμαρο.

We would then give the same assignment to professors of linguistics. Because the script that would arise
should not be considered to be related either to Linear A or the Cypro-syllabic or even the alphabetic
script, we will ask them to choose symbols that will not
be similar to those included in the aforementioned
scripts. In addition, they must design symbols which
can be carved on hard surfaces such as stone and

Εάν γίνει κατορθωτό να εξευρεθούν, όχι ενενήντα πέντε φόρμες, αλλά έστω και δέκα αξιόλογες φόρμες,
τότε ο ούτω καλούμενος όρος “κυπρομινωική γραφή”
θα αποκτήσει ερείσματα επιστημονικής τεκμηρίωσης.

If they succeed in finding, not ninety five forms, but
even ten worthwhile forms, then the so-called term
‘Cypro-Minoan script’ will acquire the foundations of
scientific documentation.

Ερωτήματα που γεννούν συμπεράσματα

Questions which lead to conclusions

Εάν η ούτω καλούμενη κυπρομινωική γραφή δεν αποδίδει την ελληνική γλώσσα, τότε αναζητούνται απαντήσεις στα εξής ερωτήματα:

If the so-called ‘Cypro-Minoan script’ does not render
the Greek language, answers must be sought to the
following questions:

1. Γιατί δεν έχουν ανευρεθεί δείγματα της πρώιμης
φάσης της κυπροσυλλαβικής γραφής, δηλαδή του
αρχικού σταδίου, το οποίο δανείστηκε η ούτω καλούμενη κυπρομινωική γραφή, για να γράψει στην
ελληνική γλώσσα;

1. Why have there not been found examples of
the early phase of the Cypro-syllabic script, that
is to say, the initial stage, which the so-called Cypro-Minoan script borrowed in order to write in the
Greek language?

2. Εάν τέτοια δείγματα δεν υπάρχουν, τότε ποιο είναι το προζύμι της κυπροσυλλαβικής γραφής, εάν
λάβουμε μάλιστα υπόψη, ότι η μορφή των συλλαβοσχημάτων της παλαιότερης χρονολογημένης
γραφής11 , η οποία χρονολογήθηκε στον 11ον π.Χ.
αιώνα, εντάσσεται στην ώριμη φάση της γραφής;

2. If such examples do not exist, what was the raw
material for the Cypro-syllabic script, particularly if
we take into account that the form of the syllabograms of the oldest dated writing11, which was
dated to the 11th century BC, is placed within the
mature phase of writing?

3. Εάν η ούτω καλούμενη κυπρομινωική γραφή,
έγραφε την άγνωστη γλώσσα των ούτω καλούμενων Ετεοκυπρίων, τότε πώς κατάφεραν οι Έλληνες να την προσαρμόσουν τόσο αστραπιαία και
άψογα, όσον αφορά στην απόδοση της Ελληνικής

3. If the so-called Cypro-Minoan script was used to
write the unknown language of the so-called Eteocypriots, how did the Greeks manage to adapt it
so quickly and impeccably in order to render the
Greek language?

4. Μήπως αυτό το επίτευγμα έγινε ως εκ θαύματος;

4. Could this achievement have been performed

11. Comptes vendus de l Academie des Inscriptions (1980) p. 135 : Οφέλταυ


5. Εάν η απάντηση είναι θετική, τότε, γιατί δε συνέβηκε το ίδιο και με τη γραμμική Β, όταν αυτή δανείστηκε
συλλαβοσχήματα της γραμμικής Α;

5. If the answer is in the affirmative, why did not the
same occur with Linear B also, when it borrowed
syllabograms from Linear A?

Οι απαντήσεις των πιο πάνω ερωτημάτων καταδεικνύουν, ότι στην Κύπρο γεννήθηκε μία και μοναδική
συλλαβογραφική γραφή, η οποία επινοήθηκε και σχεδιάστηκε για να καταγράψει τη γλώσσα των ούτω καλουμένων “Ετεοκυπρίων”, που είναι η Ελληνική.

The answers to the above questions indicate that
only one syllabary was born in Cyprus, devised and
designed to record the language of the so-called
Eteocypriots, and that is the Greek language.

Ποιοι είναι οι Ετεοκύπριοι

Who are the Eteocypriots?

Τώρα εναπόκειται στην επιστήμη της αρχαιολογίας να
αποφανθεί ποια είναι η καταγωγή και η ταυτότητα αυτού του λαού, που οι ρίζες του “απόλλυνται εν ταις
αχλύσι της αρχαιότητος” και που γέννησε την Ελληνική γραφή, για να καταγράψει τη γλώσσα του.

It is now up to the archaeologists to decide which
are the origins and identity of this people whose roots
go back to the depths of antiquity“απόλλυνται εν ταις
αχλύσι της αρχαιότητος” and which brought forth
Greek writing in order to record the Greek language.

Οι όροι Κυπροσυλλαβική γραφή ή Κυπριακό Συλλαβάριο δεν ανταποκρίνονται σε αυτό που αναφέρονται. Η ορθά τεκμηριωμένη ονομασία είναι:

The terms Cypro-syllabic script or Cypriot Syllabary
do not correctly describe what they refer to. The correct wording should be:

“Ελληνική συλλαβική γραφή”

‘Greek syllabic script’.

Στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, για ένα μικρό χρονικό διάστημα (1.450π.Χ.-1.200 π.Χ.), οι Μυκηναίοι δανείστηκαν έναν αριθμό συλλαβοσχημάτων μίας μη
ελληνικής γραφής, της γραμμικής Α, και τα προσάρμοσαν στην ελληνική γλώσσα προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι λογιστικές ανάγκες των μυκηναϊκών παλατιών.

For a short time in the greater Hellenic world, (1450
BC.-1200 BC), the Mycenaeans borrowed a number
of syllabograms from a non-Greek script, Linear A
and adapted them to the Greek language in order
to serve the accounting needs of the Mycenaean

Έτσι, η μία και μοναδική συλλαβική γραφή, η οποία
σχεδιάστηκε από την αρχή για να καταγράψει την Ελληνική γλώσσα, είναι η κυπριακή συλλαβική. Η καλούμενη όμως Κυπριακή συλλαβική, δεν γράφει κάποια
κυπριακή γλώσσα, αλλά γράφει μόνον την Ελληνική
γλώσσα. Οπότε, η ονομασία, που “αυτογεννάται”
μέσα από τη γλώσσα και την τεχνική που γράφει, είναι
“Ελληνική συλλαβική γραφή”.

Thus, the one and only syllabic script which was designed from the beginning to record the Greek language, is the Cypro-syllabic. However, the language
referred to as Cypro-syllabic does not record some
Cypriot language, but only the Greek language.
Hence, the name emanating from the language and
technique that is written is ‘Greek syllabic script or syllabary’.

Πού έγκειται το μεγαλείο της Ελληνικής Συλλαβικής

Where does the greatness of the Greek Syllabary

Παρά το γεγονός, ότι στη συνέχεια γεννήθηκε και αναπτύχθηκε το αλφαβητικό σύστημα γραφής, εντούτοις
δεν εκτόπισε τη συλλαβική για τον απλό λόγο, ότι αυτή
δεν υστερούσε του αλφαβήτου. Έτσι, τα δύο συστήματα γραφής συνυπήρξαν το ένα δίπλα στο άλλο για
μερικές εκατοντάδες χρόνια. Αυτό δεν είναι κάτι, που
θα πρέπει να ξενίζει, αφού παρόμοιο φαινόμενο εντοπίζεται και σήμερα στην ελληνική γλώσσα.

Despite the fact that the alphabetic system of writing was born and developed subsequently, it did not
displace the syllabic script for the simple reason that it
did not exhibit shortcomings compared to the alphabet. Thus, the two writing systems coexisted side by
side for several hundred years. This should not cause
any surprise since a similar phenomenon can be seen
today in the Greek language.


Ελληνική συλλαβική επιγραφή που έχει ως θέμα την εργοδότηση του γιατρού Ονάσιλου και των αδελφών του
από τον βασιλιά και τους πολίτες του Ιδαλίου, για την περίθαλψη των τραυματιών μετά από μια επίθεση που
το Ιδάλιον δέχτηκε από τους Πέρσες και τους Φοίνικες του Κιτίου12 .
A Greek syllabic inscription describing the employment of the doctor Onasilus and his brothers by the king
and citizens of Idalion in order to treat the wounded after Idalion was attacked by the Persians and the
Phoenicians of Citium12.

Η Εκκλησία διαιωνίζει τον Ελληνισμό

The Church kept Hellenism alive

Ενώ οι αρχαίες γλώσσες συναντιούνται σήμερα μόνο
στα μουσεία και στις εγκυκλοπαίδειες, η Ορθόδοξη
Εκκλησία κρατά ζωντανή και αναλλοίωτη τη μορφή
της ελληνικής γλώσσας όπως αυτή ομιλείτο πριν από
2.500 χρόνια, την εποχή δηλαδή των μεγάλων ελλήνων φιλοσόφων.

Whereas nowadays ancient languages are found
only in museums and encyclopaedias, the Orthodox
Church has kept the Greek language alive and unaltered exactly as it was spoken 2500 years ago, at the
time of the great Greek philosophers.

Παράλληλα με τη γλώσσα η Εκκλησία είναι και ο μοναδικός σήμερα “οργανισμός”, που διαιωνίζει και την
ουσία της διδασκαλίας των μεγάλων ελλήνων φιλοσόφων, που ορίζουν ως υπέρτατο αγαθό την απόκτηση της γνώσης και η οποία με τη σειρά της ενώνει
τον άνθρωπο με τη θεϊκή μονάδα της καταγωγής του.

In addition to the language, the Church is the only
‘organisation’ today which has also preserved the essence of the teachings of the great Greek philosophers, who defined as the greatest of all virtues the
acquisition of knowledge which unites man with the
divine entity of its origins.

. Ὅτε τὰ(ν) πτόλιν Ἐδάλιον κατέFοργον Μᾶδοι κὰς ΚετιῆFες ἰ(ν) τῶι Φιλοκύπρων Fέτει τῶ Ὀνασαγόραυ, βασιλεὺς Στασίκυπρος κὰς ἁ πτόλις ἘδαλιῆFες ἄνωγον
Ὀνασίλον τὸν Ὀνασικύπρων τὸν ἰyατῆραν κὰς τὸ(ν)ς κασιγνήτο(ν)ς ἰyᾶσθαι τὸ(ν)ς ἀ(ν)θρώπο(ν)ς τὸ(ν)ς ἰ(ν) τᾶι μάχαι ἰχμαμένο(ν)ς ἄνευ μισθῶν. Κάς παι εὐFρητάσα(ν)τυ βασιλεὺς κὰς ἁ πτόλις Ὀνασίλωι κὰς τοῖς κασιγνήτοις ἀ(ν)τὶ τῶ μισθῶν κὰ ἀ(ν)τὶ τᾶ ὑχήρων δοFέναι ἐξ τῶι Fοίκωι τῶι βασιλῆFος κὰς ἐξ τᾶι πτόλιFι ἀργύρω
ΤΑ Ι ΤΑ. ἜδυFαν οἶ(ν)νυ ἀ(ν)τὶ τῶ ἀργύρων τῶδε τῶ ταλά(ν)των βασιλεὺς κὰς ἁ πτόλις Ὀνασίλωι κὰς τοῖς κασιγνήτοις ἀπὺ τᾶι γᾶ(?)ι τᾶι βασιλῆFος τᾶ’ ἰ(ν) τ’ οἱρῶνι
τῶι Ἀλα(μ)πριyάται, τὸ(ν) χῶρον τὸν ἰ(ν) τῶι ἕλει τὸ(ν) χραυόμενον Ὄ(γ)κα(ν)τος ἅλFω κὰς τὰ τέρχνιyα τὰ ἐπιό(ν)τα πά(ν)τα ἔχην πανώνιον ὑFαις γα(?)ν ἀτελήν.
Ἤ κέ σις Ὀνασίλον ἢ τὸ(ν)ς κασιγνήτο(ν)ς ἢ τὸ(ν)ς παῖδας τῶ(ν) παίδων τῶν Ὀνασικύπρων ἐξ τῶι χώρωι τῶιδε ἐξορύξη, ἰδέ παι, ὃ ἐξορύξη πείσει Ὀνασίλωι κὰς
τοῖς κασιγνήτοις ἢ τοῖς παισὶ τὸν ἄργυρον τό(ν)δε: ἀργύρω ΤΑ Ι ΤΑ. (vacat) Κὰς Ὀνασίλωι οἴFωι ἄνευ τῶ(ν) κασιγνήτων τῶν αἴλων ἐFρητάσα(ν)τυ βασιλεὺς κὰς ἁ
πτόλις δοFέναι ἀ(ν)τὶ τᾶ(ς) ὑχήρων τῶ μισθῶν ἀργύρω ΠΕ ΙΙΙΙ ΠΕ, (vacat) ΙΙ ΔΙ Ἐ. Ἔδωκ’ οἶ(ν)νυ βασιλεὺς κὰς ἁ πτόλις Ὀνασίλωι ἀ(ν)τὶ τῶ ἀργύρω τῶδε ἀπὺ τᾶι
γᾶ(?)ι τᾶι βασιλῆFος τᾶ’ ἰ(ν) Μαλανίyαι τᾶι πεδίyαι τὸ(ν) χῶρον τὸν χραυζόμενον Ἀμενίyα ἅλFω, κὰς τὰ τέρχνιyα τὰ ἐπιό(ν)τα πά(ν)τα, τὸ(ν) ποἑχόμενον πὸς τὸ(ν)
ῥόFο(ν) τὸ(ν) Δρύμιον κὰς πὸς τὰν ἱερηFίyαν τᾶς Ἀθάνας, κὰς τὸ(ν) κᾶπον τὸν ἰ(ν) Σι(μ)μίδος ἀρούραι, τὸ(ν) ΔιFείθεμις ὁ Ἀρμάνευς ἦχε ἅλFω(ν), τὸ(ν) ποἑχόμενον
πὸς Πασαγόραν τὸν Ὀνασαγόραυ, κὰς τὰ τέρχνιyα τὰ ἐπιό(ν)τα πά(ν)τα ἔχην πανωνίο(ν)ς ὑFαις γα(?)ν, ἀτελίyα ἰό(ν)τα. Ἤ κέ σις Ὀνασίλον ἢ τὸ(ν)ς παῖδας τὸ(ν)
ς Ὀνασίλων ἐξ τᾶι γᾶ(?)ι τᾶιδε ἲ ἐξ τῶι κάπωι τῶιδε ἐξορύξη, ἰδὲ ὁ ἐξορύξη πείσει Ὀνασίλωι ἢ τοῖς παισὶ τὸν ἄργυρον τό(ν)δε: ἀργύρων ΠΕ ΙΙΙΙ ΠΕ, ΙΙ ΔΙ Ἐ. Ἰδὲ τὰ(ν)
δάλτον τά(ν)δε, τὰ Fέπιyα τάδε ἰναλαλισμένα(ν),βασιλεὺς κὰς ἁ πτόλις κατέθιyαν ἰ(ν) τὰ(ν) θιὸν τὰν Ἀθάναν τὰν περ’ Ἐδάλιον, σὺν ὅρκοις μὴ λῦσαι τὰς Fρήτα(ν)
ς τά(ν)σδε ὑFαις γα(?)ν. Ὅπι (?) σίς κε τὰ(ν)ς Fρήτα(ν)ς τά(ν)σδε λύση, ἀνοσίyα/ἀνόσιyα Fοι γένοιτυ. Τά(ν)ς γε γᾶ(?)(ν)ς τά(ν)σδε κὰς τὸ(ν)ς κάπο(ν)ς τό(ν)σδε οἱ
Ὀνασικύπρων παῖδες κὰς τῶ(ν) παίδων οἱ παῖδες ἕξο(ν)σι αἰFεὶ, ο’ ἰ(ν) τ’ οἱρῶνι τῶι ἘδαλιῆFι ἴω(ν)σι.


Σε μια υποθετική συντέλεια και αναγέννηση του κόσμου θα είναι αδύνατο να γίνει δεκτό από την επιστήμη της αρχαιολογίας, ότι ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος
μιλούσε τη μορφή της ελληνικής γλώσσας της εποχής
του, ταυτόχρονα χρησιμοποιούσε και τη μορφή της
ελληνικής, όπως αυτή ομιλείτο 2.500 χρόνια πριν από
αυτόν (!)

In a hypothetical end and rebirth of the world, it
would be impossible for archaeology to accept that
the same people, who spoke Greek in the form that
it was spoken in their own time, could also speak the
Greek language in the form that it was spoken 2500
years before them (!)

Εγκαταλείφθηκε ή επιβλήθηκε απαγόρευση της χρήσης της Ελληνικής συλλαβικής γραφής;

Was the Greek syllabary abandoned or was its use

Είναι αξιοπερίεργο γιατί η συλλαβική γραφή εγκαταλείφθηκε γύρω στα τέλη του 3ου π.Χ. αιώνα. Παράλληλα είναι και λυπηρό γιατί η Ελληνική γλώσσα απώλεσε
αρκετά ιδιώματα, τα οποία η αλφαβητική γραφή αδυνατεί να αποδώσει. Μερικά ιδιώματα επέζησαν μέσω
της προφορικής γλώσσας, ιδιαίτερα στην Πάφο, τόπο
της καταγωγής μου, όπου ακόμη χρησιμοποιούνται
εκφράσεις της αρχαίας Ελληνικής γραμματικής όπως
και αρκετές αυτούσιες ομηρικές λέξεις.

It is interesting to see why the syllabary was abandoned around the end of the 3rd century BC. It is also
rather sad because the Greek language lost a number of idioms which alphabetic script cannot render.
Some of these idioms survived through oral speech,
especially in Paphos, where I come from, and where
expressions of ancient Greek grammar and a number
of purely Homeric words are still in use.

Η επικρατούσα άποψη, ότι έγινε εγκατάλειψη της συλλαβικής γραφής λόγω της ανωτερότητας της αλφαβητικής, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και αυτό το στηρίζουμε στις εξής δύο πραγματικότητες:

The prevailing view that the syllabic script was abandoned owing to the superiority of the alphabet, cannot be accepted and this is founded on the following
two realities:

1.Πρώτη πραγματικότητα είναι, ότι η εγκατάλειψη
της συλλαβικής δεν επήλθε μέσα από μια πορεία
σταδιακού μαρασμού, αλλά επισυνέβηκε μια ξαφνική ανακοπή της χρήσης της. Το συμπέρασμα
αυτό μπορεί να εξαχθεί μεταξύ άλλων και από τα
ευρήματα των ανασκαφών στο Καφίζιν13 , όπου
η συλλαβική γραφή συνυπάρχει με την αλφαβητική και αρκετές επιγραφές είναι δίγραφες, δηλαδή
γραμμένες και στις δύο γραφές. Το σημαντικό είναι ότι οι επιγραφές αυτές ανήκουν στο τέλος του
3ου π.Χ. αιώνα, την περίοδο δηλαδή που η συλλαβική γραφή περνά σε αχρησία. Εντούτοις μόνο
στο Καφίζιν ανευρέθηκαν 65 συνολικά επιγραφές
στην συλλαβική γραφή. Έτσι, δεν μπορεί να γίνει
αποδεκτό, ότι ένα μεστωμένο σύστημα γραφής,
ζυμωμένο από τα βάθη των αιώνων, εξαφανίστηκε
ξαφνικά μέσα σε μια νύκτα.

1.The first reality is that the syllabary was not abandoned over time as it gradually fell into disuse, but
instead its end came suddenly. This conclusion
can be drawn, among other things, from the findings at Kafizin13 , where the syllabic script exists side
by side with the alphabetic, and a number of inscriptions are written in both scripts. The important
thing is that these inscriptions belong to the late 3rd
century, that is, the period when the syllabic script
fell into disuse. However, a total of 65 inscriptions in
the syllabic script were found in Kazifin alone. Thus,
it cannot be accepted that a mature system of
writing, which evolved over many centuries, could
suddenly disappear overnight.

Ακόμη μια ηχηρή διάψευση στην επικρατούσα
άποψη δίνει το παράδειγμα της Εκκλησίας, η οποία
δεν επηρεάζεται από τις αλλαγές στη μορφή της
γλώσσας και της γραφής, αλλά διατηρεί ανόθευτη
την Ελληνική, όπως αυτή χρησιμοποιείτο πριν από
2.500 χρόνια. Εάν δεν ζούσαμε αυτήν την πραγματικότητα, δεν θα μπορούσαμε να την πιστέψουμε.

Another fact that powerfully contradicts the prevailing view is the example of the Church, which
was not affected by the changes in the form of
the language, but preserved Greek in its unadulterated form, as it was used 2500 years ago. If we
had not experienced this reality at first hand, we
would never have believed it.


. Το Καφίζιν ή μικρός Άρωνας, είναι αρχαιολογικός χώρος κοντά στην περιοχή του λόφου
Άρωνας στην Αγλανζιά. Στο χώρο αυτό υπάρχει σπήλαιο λατρείας Νύμφης, εντός του οποίου βρέθηκαν σημαντικά αρχαιολογικά έργα τέχνης και επιγραφές σε κυπροσυλλαβική και
αλφαβητική γραφή. Με βάση ημερομηνίες, που σημειώνονται σε ορισμένες επιγραφές, η
χρήση του Νυμφαίου χρονολογείται στην Ελληνιστική Περίοδο και συγκεκριμένα μεταξύ
των ετών 225 - 218 π. Χ., δηλαδή από το 23o έτος βασιλείας του Πτολεμαίου του Ευεργέτη
ως το 4ο έτος του Πτολεμαίου Φιλοπάτορα.


The Nymphaeum of Kafizin, Terence B. Mitford, Kadmos, 1981.

The Nymphaeum of Kafizin, Terence B. Mitford, Kadmos, 1981.

. Kafizin or little Aronas, is an archaeological site near Aronas hill in Aglantzia. At this
site in a cave which served as a Nymph’s shrine significant archaeological art works and
inscription were found in the Cypro-syllabic and alphabetic scripts. On the basis of dates
found on certain inscriptions, the use of Nymphaeum dates to the Hellenistic period –
specifically, between 225 and 218 BC, that is, from the 23rd year of the reign of Ptolemy
Euergetes (Benefactor) to the 4th year of Ptolemy Philopator.


2. Η δεύτερη πραγματικότητα αφορά την ποιότητα, τη φιλοσοφία και δομή της ελληνικής συλλαβικής γραφής, η οποία, εις πείσμα του χρόνου, παραμένει ζωντανή ακόμη και μετά από 2.200 χρόνια
στην Ιαπωνική γραφή, όπου εφαρμόζεται ακόμη
και η ίδια λογική στους γραμματικούς κανόνες.

2. The second reality concerns the quality, philosophy and structure of the Greek syllabary which
despite the vagaries of time, has remained alive
even after 2200 years in the Japanese script,
which even applies the same logic to its grammatical rules.

Και όμως θα μπορούσε να βρίσκεται σε χρήση μέχρι

And yet it could still have been in use even today

Στους πιο κάτω πίνακες μπορούμε να συγκρίνουμε,
αλλά και να θαυμάσουμε, το βαθμό εξαιρετικής απλότητας και καθαρότητας μιας πανάρχαιας γραφής, η
χρήση της οποίας απαγορεύτηκε πριν από 2200 χρόνια, συγκρινόμενη με τις δύο μορφές γραφής της σημερινής Ιαπωνικής γραφής.

In the tables below it is possible to compare, and
wonder at, the degree of great simplicity and purity
of an ancient system of writing, the use of which was
banned 2200 years ago, set beside the two forms of
modern Japanese writing.


Τα ιστορικά δρώμενα όταν πέρασε σε αχρησία η συλλαβική γραφή

Historical events at the time when the syllabary
ceased to be used

Έτσι η απάντηση του προηγούμενου ερωτήματος
πρέπει να αναζητηθεί μέσα από τα ιστορικά δρώμενα της εποχής, κατά την οποία η συλλαβική γραφή
πέρασε σε αχρησία. Πρόκειται για μια παρατεταμένη
περίοδο, όπου η Κύπρος δεινοπάθησε μέσα σε συνεχείς αιματηρές και αμφίρροπες συγκρούσεις για την
κατοχή του νησιού.
Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) η
Κύπρος έγινε το μήλο της έριδος μεταξύ των διαδόχων
του, κυρίως του Πτολεμαίου Α΄ του Λάγου ή Σωτήρος
και του Αντιγόνου Α’ του Μονόφθαλμου ή Κύκλωπος.
Από τη διαμάχη αυτή προέκυψαν στρατιωτικές επιχειρήσεις των δύο για κατάληψη της Κύπρου.

Consequently, the answer to the previous question
should be sought in the historical events of the time
during which the syllabary fell into disuse. This was a
long period during which Cyprus suffered greatly as
a result of continuous bloody wars fought over the
domination of the island, the outcomes of which
were often in the balance.
After the death of Alexander the Great (323 BC)
Cyprus was fought over by his successors, Ptolemy I
Lagides or Soter, and Antigonus Monophthalmus or
Cyclops. This dispute resulted in military operations
headed by both combatants with the aim of occupying Cyprus.

Αρχικά το νησί πέρασε στα χέρια του Πτολεμαίου,
αλλά αργότερα έγινε κατάληψή του από το Δημήτριο
τον Πολιορκητή (γιο του Αντιγόνου) κατόπιν μιας αιματηρής πολεμικής αναμέτρησης. Στον πόλεμο αυτό
έλαβαν μέρος δεκάδες χιλιάδες στρατιωτών, που μεταφέρθηκαν στην Κύπρο και από τα δύο στρατόπεδα.

The island passed first into the hands of Ptolemy, but
was later conquered by Demetrius the Besieger (son
of Antigonus) following a very bloody war. Thousands
of soldiers on both sides were transferred to Cyprus to
fight in this war.

Μετά από κάποια χρόνια ακολούθησε νέα στρατιωτική σύρραξη, κατά την οποία ο Πτολεμαίος επικράτησε και ανακατέλαβε την Κύπρο. Τότε, επέβαλε την
κατάργηση των κυπριακών βασιλείων και ενέταξε την
Κύπρο, ως ενιαίο χώρο, στο πτολεμαϊκό του βασίλειο
με έδρα την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Some years later, a new military conflict ensued,
which was won by Ptolemy who resumed power in
the island and abolished the Cypriot kingdoms and
placed Cyprus –as a single country- in his Ptolemaic
kingdom with its headquarters in Alexandria.

Στη συνέχεια οι ισχυροί Σελευκίδες, βασιλείς της Συρίας, επιχείρησαν επανειλημμένως να αφαιρέσουν την
Κύπρο από τους Πτολεμαίους της Αιγύπτου. Επί Πτολεμαίου Δ` του Φιλόπατρος (221-204 π.Χ.) ο βασιλιάς
Αντίοχος ο Γ` της Συρίας επεχείρησε να καταλάβει την
Κύπρο, όπως και τη νότια Συρία, αλλά ηττήθηκε το 216
π.Χ. στη Ραφία κοντά στη Γάζα και αναγκάστηκε να
εγκαταλείψει την προσπάθεια. Επανήλθε, επί Πτολεμαίου Στ` του Φιλομήτορος, τον οποίο νίκησε στο Πηλούσιον και απέσπασε από την Αίγυπτο τις κατακτήσεις
της στη Συρία. Τότε ο διοικητής της Κύπρου Πτολεμαίος ο Μάκρων πρόδωσε το νησί στον Αντίοχο, ο οποίος διόρισε ως διοικητή του νησιού το Σώστρατο. Οι
Πτολεμαίοι όμως κατάφεραν να περιέλθει και πάλιν η
Κύπρος στα χέρια τους, όπου παρέμεινε μέχρι το 58
π.Χ., έτος κατά το οποίο έγινε ρωμαϊκή επαρχία.

After that, the powerful Selucids, kings of Syria, tried
repeatedly to take Cyprus away from the Ptolemaic dynasties of Egypt. During the reign of Ptolemy IV
(Philopator) (221-204 BC) king Antiochus III of Syria attempted to occupy Cyprus, as he had done in south
Syria, but was defeated in 216 BC at Raphia near
Gaza, and was forced to abandon the attempt. He
returned during the reign of Ptolemy VI Philometor,
whom he defeated at Pelusium thereby seizing from
Egypt its conquests in Syria. The governor of Cyprus
at the time, Ptolemy Macron, betrayed the island to
Antiochus, who appointed Sostratus governor of the
island. However, the Ptolemaic dynasty managed
to regain control of Cyprus, and retain it until 58 BC,
when it became a Roman province.

Μέσα στα πιο πάνω ιστορικά δρώμενα πρέπει να αναζητηθεί η απαγόρευση της χρήσης της συλλαβικής
γραφής. Μπορούν να γίνουν διάφορες υποθέσεις,
όπως λ.χ. για να τιμωρηθούν τα ιερατεία, που κατ’ εξοχή χρησιμοποιούσαν τη συλλαβική, και τα οποία συντάχτηκαν με το μέρος κάποιας παράταξης, η οποία
τελικά έχασε τον πόλεμο. Μπορεί ακόμη να απαγορεύτηκε η χρήση της συλλαβικής, γιατί οι κατακτητές
αδυνατούσαν να την κατανοήσουν, σε αντίθεση με
το αλφάβητο. Δεν αποκλείεται ακόμη η ενέργεια αυτή
να αποσκοπούσε στην αποκοπή των Κυπρίων από
τις βαθύτερες ρίζες τους, δηλαδή από τον Ελληνισμό,
και στην προσπάθεια να προσηλυτιστούν σε κάποιον
άλλο πολιτισμό.

It is in the context of these historical events that the
ban on the use of the syllabic script must be sought.
Various hypotheses can be made, such as for example, that it was a way to punish the priests who used
the script extensively and who took a particular side
which later lost the war. Another reason for the ban
could have been because unlike the alphabet, the
conquerors could not decipher the syllabary. Another
hypothesis could be that the ban was aimed at cutting the Cypriots off from their deeper roots, namely
Hellenism, and converting them to some other culture.


Πώς γεννήθηκε η αλφαβητική γραφή

How the alphabet came to be

Για πρώτη φορά διατυπώνεται η άποψη, ότι η αλφαβητική γραφή δεν προήλθε από την επινόηση ενός
συγκεκριμένου ανθρώπου, αλλά απλά αποτελεί τον
καρπό που αυτογεννήθηκε από το δέντρο της Ελληνικής συλλαβικής, όταν αυτό ωρίμασε και έφτασε στο
στάδιο της καρποφορίας.

The view is put forward for the first time that the alphabetic script was not the invention of one man but
was simply the fruit which created itself and was born
from the tree of the Greek syllabary, when this matured and reached the fruit-bearing stage.

Στο στάδιο αυτό η συλλαβική γραφή και κατ’ επέκταση
οι συλλαβές αποκρυσταλλοποιήθηκαν και οι άνθρωποι των γραμμάτων βρέθηκαν να εστιάζονται σε νέα
καθήκοντα, αυτά του διδασκάλου. Η δυνατότητα κατανόησης της γραφής ολοένα και από περισσότερα
κοινωνικά στρώματα ήταν το επόμενο βήμα, προκειμένου να αξιοποιηθεί και να αποκτήσει την πραγματική της αξία. Επομένως, οι διδάσκαλοι βρέθηκαν να
διδάσκουν κατ’ αρχάς το συλλαβισμό της λέξης και
ακολούθως την εκμάθηση των συλλαβών, οι οποίες
αποδίδονταν με τη συλλαβική γραφή. Περισσότερη
προσοχή πρέπει να δινόταν στις συλλαβές, που προκύπτουν από τα άφωνα σύμφωνα, τα οποία ανήκουν
στην ίδια οικογένεια, δηλαδή τα ουρανικά κ-γ-χ, τα χειλικά π-β-φ και τα οδοντικά τ-δ-θ.

At this stage the syllabic script and, by extension, syllables had crystallised and men of letters were by
now focusing on their new duties: to teach others.
The ability by more and more social strata to comprehend writing was the next step towards ensuring that
it would attain its true value. Consequently, teachers
first instructed people in how to spell out the syllables
of a word and then to learn the syllables which were
written in the syllabic script. More attention had to be
paid to the syllables which resulted from the voiceless
consonants belonging to the same family, that is, the
palatal κ-γ-χ, the labial π-β-φ and the dental τ-δ-θ.

Όταν λοιπόν προσπαθούσαν να αποδώσουν τη μικρή διαφορά στην ακουστική λαλιά των συλλαβών,
τα-δα-θα, δη-θη, δε-θε ή πα-βα-φα, βου-φου ή κα-γαχα, γο-χο κλπ, πώς τις επεξηγούσαν; Έλεγαν, τ – α =
τα, δ – α = δα, θ – α = θα κλπ. Τι λοιπόν έκαναν χωρίς
αρχικά να το αντιλαμβάνονται;

When they attempted to pronounce the slight difference in the sounds of the syllables, τα-δα-θα, δη-θη,
δε-θε or πα-βα-φα, βου-φου or κα-γα-χα, γο-χο etc,
how did they explain this? They said: τ – α = τα, δ – α
= δα, θ – α = θα etc. So what were they doing without
at first realising it?

Η απάντηση είναι απλή, αλφαβήτιζαν τις συλλαβές.
Μόλις συνειδητοποίησαν αυτό που έκαναν, αυτόματα εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε το Ελληνικό αλφαβητικό
σύστημα. Το μόνο που έμενε ήταν να το κατανοήσουν
πλήρως και ακολούθως να επινοηθούν τα σχήματα,
που θα αντιπροσώπευαν την ηχητική λαλιά του κάθε
φωνήματος - γράμματος.

The answer is simple: they were alphabetising the syllables. As soon as they realised that this is what they
were doing, the Greek alphabetic system was born
automatically at that very moment. All that remained
was for them to understand it fully and then to devise the symbols which would represent the sound of
each phoneme-letter.

Γιατί δεν μπορεί το Ελληνικό αλφάβητο να προήλθε
από οποιαδήποτε άλλη γραφή εκτός της Ελληνικής

Why the Greek alphabet could not have come from
any script other than the Greek syllabary

Οι δύο μοναδικές προαλφαβητικές γραφές, που απέδωσαν γραπτώς την Ελληνική γλώσσα, είναι η γραμμική Β και η Ελληνική συλλαβική.

The only two pre-alphabetic scripts that rendered
the Greek language in writing were Linear B and the
Greek syllabic.

Η γραμμική γραφή Β παρέμεινε μία ατελής γραφή που
αποτελείτο από ένα μέρος συλλαβοσχημάτων της
Γραμμικής γραφής Α, το οποίο δανείστηκαν οι Μυκηναίοι και προσάρμοσαν στην Ελληνική γλώσσα.
Η προσαρμοσμένη αυτή γραφή χρησιμοποιήθηκε
αποκλειστικά για τη γραφή λογιστικών κατάστιχων και
εγκαταλείφθηκε το 12ο π. Χ. αιώνα, χωρίς να γίνει καμία προσπάθεια αναβάθμισής της.

Linear B remained an incomplete system of writing
which consisted of some of the syllabograms of Linear A, which the Mycenaeans borrowed and adapted
to the Greek language. This adapted script was used
exclusively to record account ledgers and was abandoned in the 12th century BC without any attempt to
improve it.

Αντίθετα η Ελληνική συλλαβική σχεδιάστηκε από την
αρχή, για να καταγράψει την Ελληνική γλώσσα και
έφτασε μέχρι της πλήρους ωρίμανσής της.

In contrast, the Greek syllabary was designed from
the beginning to record the Greek language and developed to full maturity.


Όπως η λογική λέει ότι, είναι αδύνατο να παραχθεί
κρασί από άγουρα και ξινά σταφύλια, τα οποία, είτε
αποκόπηκαν πρόωρα από το φυτό, είτε το φυτό αποξηράνθηκε πολύ πριν αυτά μεστώσουν και φτάσουν
σε πλήρη ωρίμανση και γλύκανση, κατά την ίδια λογική το μοναδικό σύστημα γραφής μέσα από το οποίο
θα μπορούσε να αυτογεννηθεί το Ελληνικό αλφάβητο
είναι η Ελληνική συλλαβική.

In the same way that it stands to reason that wine
cannot be produced from unripe and sour grapes
which were either harvested too early from the vine,
or where the vine dried up before the grapes managed to ripen and reach full maturity and sweetness,
the same logic would dictate that the only system
of writing through which the Greek alphabet could
have been born is the Greek syllabary.

Οι αρχαιότερες αλφαβητικές γραφές

The oldest alphabetic scripts

Οι αρχαιότερες μέχρι σήμερα χρονολογημένες μαρτυρίες της αλφαβητικής γραφής, αν και ανευρέθηκαν
εκτός Κύπρου, εντούτοις συνδέονται με αυτή.

Although the oldest dated examples of alphabetic
script were found outside Cyprus, they are nonetheless connected to the island.

Πρώτη είναι η οινοχόη, που βρέθηκε στο χώρο του αρχαίου Δίπυλου (Κεραμεικός, η κύρια πύλη της αρχαίας Αθήνας), το 1871 και χρονολογείται το 735-750 π.Χ.
Φαίνεται να αποτελούσε έπαθλο χορευτικών αγώνων,
αφού διαβάζεται η αλφαβητική επιγραφή «Όποιος
τώρα από τους χορευτές χορεύει πιο ελαφρά…». Η
συνέχεια είναι δυσανάγνωστη, αλλά το πιθανότερο είναι, ότι έλεγε «θα πάρει το βραβείο», δηλαδή το αγγείο.

The first is a wine jar found at the site of ancient Dipylos (Kerameikos, the main gate of ancient Athens), in
1871 and which is dated to 735-750 BC. It appears to
have been the trophy for a dance competition since
the inscription reads: ‘’Whichever now of the dancers moves with lightest step…’ The next part is hard
to read, but probably says ‘will receive the prize’, i.e.
the wine jar.

Στον ίδιο τάφο, που βρέθηκε η οινοχόη, οι ψίθυροι
λένε, ότι βρέθηκαν μαζί και πέτρες με γραφή στην Ελληνική συλλαβική (της Κύπρου). Δυστυχώς, το γεγονός αποσιωπήθηκε ή πέρασε απλά ασχολίαστο. Για
χάρη της επιστήμης, αν αυτό είναι αλήθεια, οφείλει η
αρχαιολογία της Ελλάδας να το επιβεβαιώσει ή διαφορετικά να το διαψεύσει.

There are rumours that in the same tomb where the
wine jar was found there were also stone plates inscribed in the Greek syllabic script (of Cyprus). Unfortunately, this fact was covered up or merely allowed
to pass without comment. For the sake of science, if
this is true, the archaeologists of Greece should either
confirm or deny it.

Στο γνωστό ως ποτήρι του Νέστορα, το οποίο ανήκει
στην ίδια εποχή και έχει ανευρεθεί στο νησί Πιθηκούσες
στην Αδριατική, εμπλέκεται η Κύπρια θεά Αφροδίτη. Σε
μετάφραση της αλφαβητικής διαβάζουμε ως εξής: «Είμαι το γλυκόπιοτο ποτήρι του Νέστορα. Όποιος λοιπόν πιει από αυτό το ποτήρι, αυτόν αμέσως θα τον
κυριέψει ο πόθος της Αφροδίτης με το όμορφο στεφάνι».

On what is known as the cup of Nestor, which belongs to the same period and was found on the island
of Pithekoussai (Ischia) in the Adriatic, there is reference to the goddess Aphrodite. A translation of the
alphabetic inscription reads as follows: ‘I am Nestor’s
cup, good to drink from. Whoever drinks from this cup
will immediately be seized by desire for beautifullycrowned Aphrodite’.

Το αρχικό κτίσιμο της αλφαβητικής

The ancient construction of alphabetic script

Αναμφίβολα σε πρώτο στάδιο θα έπρεπε να εξευρεθούν τα γραμμικά σχήματα, τα οποία θα αποτύπωναν
σε γραφική παράσταση την ακουστική λαλιά του κάθε
φωνήματος. Τα σύμβολα θα έπρεπε να είναι απλά και
καθαρά και από την άλλη δεν έπρεπε να περιέχονται
στη συλλαβική γραφή, για να μη γίνεται σύγχυση των
δύο γραφών.

There can be no doubt that, to begin with linear
shapes had to be found which would render in written form the sound of each phoneme. These symbols
would have to be simple and clear and must not be
the same as those contained in the syllabary otherwise there would be confusion between the two systems of writing.

Από τη σύλληψη της αρχικής ιδέας μέχρι την πρακτική της εφαρμογή, αλλά και την καθιέρωση της τελικής μορφής των σχημάτων, πρέπει να μεσολάβησε
ένα λογικό χρονικό διάστημα. Όταν η εργασία αυτή
ολοκληρώθηκε, τότε παρουσιάστηκε η αναγκαιότητα,
όπως τα γραμμικά σχήματα που προέκυψαν αποκτήσουν ξεχωριστά το καθένα τη δική του ονομασία και
κατ’ επέκταση ταυτότητα και οντότητα. Διαφορετικά,
θα ήταν αδύνατο να γίνει η διδασκαλία της αλφαβητικής γραφής.

A reasonable period would have elapsed between
the time when the initial idea was conceived and its
practical implementation as well as the subsequent
establishment of its final form. When this work was
completed, the need would have arisen for each
of the linear shapes that were devised to acquire its
own name and by extension its own identity and entity; otherwise it would have been impossible to teach
the alphabetic script.


Στο αρχικό στάδιο τα γράμματα έφεραν τις ονομασίες
αντικειμένων, των οποίων η ονομασία ξεκινούσε με το
αντίστοιχο γράμμα, όπως λ.χ. το γράμμα “Β” ίσως να
ονομαζόταν Βούς, δηλαδή βόδι.

In the early stages the letters were given the names
of objects whose names began with the corresponding letter; for example the letter “Β” might have been
called Βούς, meaning ox.

Την πρακτική αυτή την συναντάμε στην επιστήμη της
ραδιοτηλεγραφίας. Όταν ο ασυρματιστής του πλοίου
καλείται να αλφαβητίσει μια λέξη ή να δώσει το διεθνές
τετραψήφιο διακριτικό σήμα του καραβιού, τότε χρησιμοποιούνται τα πιο κάτω φωνητικά αλφάβητα:

This is a method encountered in radio-telegraphy.
When the wireless operator is asked to spell a word
or give the international four-letter sign for his ship, he
uses the following phonetic alphabets:

Το ελληνικό φωνητικό αλφάβητο
The Greek phonetic alphabet
Α = Αστήρ

Β = Βύρων

Γ = Γαλή

Δ = Δόξα

Ε = Ερμής

Ζ =Ζεύς

Η = Ηρώ

Θ = Θεά

Ι = Ίσκιος

Κ = Κενόν

Λ = Λάμα

Μ = Μέλι

Ν = Ναός

Ξ = Ξέρξης

Ο = Οσμή

Π = Πέτρος

Ρ = Ρήγας

Σ = Σοφός

Τ = Τίγρης

Υ = Ύμνος

Φ = Φοφό

Χ = Χαρά

Ψ = Ψυχή

Ω = Ωμέγα

Το λατινικό φωνητικό αλφάβητο
The Latin phonetic alphabet
A = Alfa

B = Bravo

C = Charlie D = Delta

E = Echo

F = Foxtrot

G = Golf

H = Hotel

I = India

J = Juliet

K = Kilo

L = Lima

M = Mike

N = November O = Oscar

P = Papa

Q= Quebec R = Romeo

S = Sierra

T = Tango

U = Uniform V = Victor

W = Whisky

X = X-ray

Y = Yankee Z = Zulu

Κάπως έτσι, αναμφίβολα, ήταν και η ονομασία του
ελληνικού αλφάβητου στη γέννησή του. Η κοινή ονομασία γράμματος και αντικειμένου απαιτούσε μια συνεχή διευκρίνιση κατά πόσον, δηλαδή, η αναφορά
αφορούσε το γράμμα του αλφαβήτου ή αφορούσε
το αντικείμενο, που δάνειζε το όνομά του στο γράμμα.
Μόνο ως αφελής μπορεί να χαρακτηριστεί η σκέψη, ότι
οι σημερινές ονομασίες των γραμμάτων αποδόθηκαν
προτού το αλφάβητο φτάσει στην ώριμή του φάση.

Without a doubt this must have been how the letters
of the Greek alphabet were given their names at
the time of the alphabet’s creation. The fact that letters and objects shared the same name would have
required continuous clarification as to whether the
name related to the letter of the alphabet or the object which was lending its name to the letter. It would
be very naïve to assume that the current names of
the letters were given before the alphabet reached
its mature phase.

Αναβάθμιση της αλφαβητικής γραφής

Improvement of the alphabetic script

Έτσι, όταν ολοκληρώθηκε ο σκελετός του νέου γραφικού “οικοδομήματος”, στην ομάδα των “μηχανικών” ενσωματώθηκε η ομάδα των “αρχιτεκτόνων”,
αλλά και των “διακοσμητών”. Ως ψυχή της γλώσσας
το αλφάβητο έπρεπε να περικλείει μέσα στη δομή του
όλη την ανθρώπινη σοφία, κάλλος και γνώση. Φυσικά όλα αυτά δεν έγιναν σε μικρό χρονικό διάστημα.
Όπως για να προκύψουν τα θεμέλια του οικοδομήματος απαιτήθηκαν αιώνες, το ίδιο και στην οικοδόμησή του χρειάστηκε να προσθέσουν το δικό τους χαλίκι
πολλές ανθρώπινες γενεές.

Thus, when the skeleton of the new writing ‘edifice’
had been completed, the team of ‘architects’ and
‘decorators’ came into the fray. Because it constituted a manifestation of the soul of language, the
alphabet had to contain within it the sum of human
wisdom, beauty and knowledge. Of course all this did
not take place over a short period. In the same way
that it took centuries for the foundations of the edifice
to be laid, so too the actual construction would have
required that each of many human generations add
its own little pebble in the building.


Στην ώριμη φάση του αλφαβήτου το κάθε γράμμα
απόκτησε το δικό του όνομα και κατ` επέκταση απόκτησε ταυτότητα και οντότητα. Η ηχητική απόδοση του
κάθε γράμματος αποδόθηκε με τέτοιο έντεχνο ήχο-μέτρο, ώστε στο σύνολό τους έδεσαν συνεκτικά και ενοποίησαν την ηχητική απόδοση του αλφάβητου σ` ένα
μουσικό μοτίβο, ενώ παράλληλα διευκολύνθηκε και η
εκμάθησή του.

In the mature phase of the alphabet, each letter acquired its own name, and by extension, its identity
and standing. The sound of each letter was rendered
in an extremely artful sound-metre so that as a whole
they united and unified the acoustic aspect of the alphabet into a musical motif, thereby making it easier
for people to learn the alphabet.

Οι ονομασίες των πρώτων γραμμάτων είναι δισύλλαβες και τελειώνουν με το ηχηρότερο των φωνημάτων
“Α”. Το φώνημα “Η” ονομάζεται ήττα και την ονομασία του την προσθέτει στο δεύτερο σε σειρά γράμμα
του αλφαβήτου ή πρώτο από τα σύμφωνα, το “Β”,
καθώς και στα δύο σύμφωνα, που στην σειρά τοποθετούνται πριν και μετά από αυτό (β-ήτα, ζ-ήτα, ήτα,
θ-ήτα). Μετά τα πρώτα γράμματα, που είναι δισύλλαβα, ακολουθούν τα μονοσύλλαβα.

The names of the first letters have two syllables and
end with the most resonant of all the phonemes: “Α”.
The phoneme “Η” is called ήτα and its name is added
to the second letter of the alphabet, or the second
consonant “Β” (beta), as well as the two consonants
which come before and after it, (β-ήτα, ζ-ήτα, ήτα,

Κάποιες μετέπειτα διορθώσεις-παρεμβάσεις στο αλφάβητο φαίνεται να παρενέβησαν σε κάποιο βαθμό
στη συνεκτική του μουσικότητα.

After the first two-syllable letters come the singlesyllable ones. Some later corrections-interventions in
the alphabet appear to have interrupted its concise

Η σειρά των γραμμάτων

The order of the letters

Όσο αφορά τη σειρά με την οποία τοποθετούνται φαίνεται να έχει μια λογική, η οποία συσχετίζεται με την
καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

It would appear that there is a kind of logic in the order in which the letters are placed, and this is related
to people’s everyday lives.

Για το πρώτο γράμμα του αλφαβήτου, το “Άλφα”,
κατατίθεται για πρώτη φορά η πιθανή προέλευση της
ονομασίας του. Η λέξη φαίνεται να αποτελείται από τα
δύο πρώτα γράμματα δύο λέξεων. Το “αλ -” από τη
λέξη αλέκτωρ (πετεινός).

With regard to the first letter, Alpha, the possible provenance of its name is set down for the first time. The
word appears to be made up of the first two letters of
two words: “αλ -” from the word αλέκτωρ (cock).

Είχα την τύχη τα πρώτα μου παιδικά χρόνια να τα
ζήσω στο χωριό Σαλαμιού και έχω αποτυπωμένο στο
μυαλό μου το καθημερινό πρωινό ξύπνημα. Δεκάδες
πετεινοί, άλλοι από κοντινές στο σπίτι μας αποστάσεις, άλλοι από λιγότερο ή περισσότερο μακρινές
αποστάσεις, λίγο πριν από το πρώτο φώς της ημέρας
συνέθεταν μια φανταστική μουσική πανδαισία με το
λάλημά τους, η οποία επέβαλλε το πρωινό ξύπνημα.

I had the good fortune to have spent my early childhood in the village of Salamiou and my early morning awakening has remained imprinted in my mind.
Just before daybreak, scores of cocks from varying
distances, close to my house and further away, set
up a fantastic musical feast with their crowing, which
awakened the whole neighbourhood.

Η δεύτερη συλλαβή “ - φα” προέρχεται από τη λέξη
φάος που σημαίνει φως, το προμήνυμα δηλαδή του
λαλήματος των πετεινών.

The second syllable, “- φα” comes from the word
φάος meaning light, in other words, the trigger for the
crowing of the cocks.

Ζώντας οι άνθρωποι της εποχής εκείνης απόλυτα
μέσα στους νόμους της φύσης, μακριά από τεχνητούς φωτισμούς και νυκτερινές ενασχολήσεις, αυτές
οι δύο λέξεις αποτελούσαν την αρχή της κάθε καινούριας παραγωγικής τους ημέρας.

For the people of that time, living as they did absolutely within the laws of nature, without artificial light
and night-time activities, these two words represented the beginning of each new productive day.

Ως δεύτερο γράμμα του αλφαβήτου ορίζεται το “Β”
ίσως από τον βούν. Ο βούς ήταν το ποιο χρήσιμο
και πολύτιμο «εργαλείο» για την ανθρώπινη επιβίωση,
αφού με τη χρήση του όργωναν τη γη, για να συγκρατεί τους όμβρους και να καθίσταται γόνιμη και καρποφόρα.

The second letter of the alphabet is “Β” perhaps from
βούν (ox). Then ox was the most useful and valuable
‘tool’ for human survival, since it was used to plough
the land and help it retain rainwater and become
fertile and bounteous.

Ακολούθως τοποθετήθηκε το γράμμα “Γ”, ίσως από τη
λέξη γη που τα γεννήματά της τρέφουν τον άνθρωπο.

The letter “Γ” came next, perhaps from the word for
earth γη whose fruits nurture mankind.


Ακολουθεί το γράμμα “Δ”, ίσως από την αρχαία λέξη
δώμα, δηλαδή την οικία, που στέγαζε και προστάτευε
την οικογένεια. Δέλτα στην αρχαία ελληνική ονομάζεται και το ισοσκελές τρίγωνο, η μορφή δηλαδή του κεφαλαίου γράμματος, αφού τα μικρά προέκυψαν πολύ

Then comes “Δ”, perhaps from the ancient word
δώμα, meaning home, which sheltered and protected the family. In ancient Greek Δέλτα is also the word
for the isosceles triangle – the form for the upper case
letter, since the lower case letters came much later.

Ο μύθος ότι το Ελληνικό αλφάβητο προήλθε
από το Φοινικικό.

The myth that the Greek alphabet came
from the Phoenician

Όταν το Φοινικικό αλφάβητο ανακαλύφθηκε το 19ο
αιώνα, η καταγωγή του ήταν άγνωστη. Έτσι άρχισαν
να γεννιούνται διάφορα σενάρια σε σχέση με την προέλευσή του.

When the Phoenician alphabet was discovered in
the 19th century, its origins were unknown. Thus, a
number of scenarios arose in connection with its provenance.

Άλλοι το θέλουν να αναπτύχθηκε από την Αιγυπτιακή
γραφή, άλλοι από την Πρωτοσημιτική, ή ακόμη από
την ΠρωτοΧανανική ή αλλιώς ΠρωτοΚαναανική γραφή. Οι πρώτες γνωστές επιγραφές στο Φοινικικό αλφάβητο προέρχονται από την πόλη Βύβλο.

Some people put forward the theory that it evolved
from the Egyptian script, others said it was from the
Proto-Semitic language, or the Proto-Canaanite
script. The earliest known inscriptions in the Phoenician alphabet come from the city of Byblos.

Ωστόσο, κανένας συνδετικός κρίκος δε γεφυρώνει
το μεγάλο κενό μεταξύ των πιο πάνω συστημάτων
γραφής και του Φοινικικού αλφαβήτου (χαριστικά χαρακτηρίζεται το φοινικικό ως αλφάβητο, αφού δεν συμπεριλαμβάνει τα φωνήεντα και ίσως να είναι ορθότερο να εντάσσεται στα συστήματα γραφής). Για να
δοθεί ένα παράδειγμα της έκτασης του χάσματος της
εξέλιξης, που χωρίζει τα πιο πάνω συστήματα γραφής
από το Φοινικικό αλφάβητο, είναι ωσάν μετά την εφεύρεση του ποδηλάτου η αμέσως επόμενη εφεύρεση να
ήταν το διαστημόπλοιο.

However, no link has been found to bridge the enormous gap between the above writing systems and
the Phoenician alphabet (it is a little bit of an exaggeration to call it an alphabet since it does not include vowels, and perhaps it would be more correct
to include it among the systems of writing). To give
an example of the magnitude of the gap in evolution which divided the above writing systems from the
Phoenician alphabet, it could be said that it is as if
the invention that came immediately after the bicycle was the space rocket.

Η ομοιότητα των γραμμάτων του Φοινικικού αλφαβήτου με τα αντίστοιχα του Ελληνικού επέβαλε την άποψη, ότι το Ελληνικό αλφάβητο προήλθε από το Φοινικικό. Η άποψη αυτή στηρίχτηκε ακόμη στο γεγονός,
ότι οι Φοίνικες ήταν αυτοί που διέδωσαν τη χρήση του

The similarity between the letters of the Phoenician
and Greek alphabets gave rise to the view that the
Greek alphabet derived from the Phoenician. This
view was also based on the fact that it was the Phoenicians who spread the use of the alphabet.

Σε αντίθεση με το Φοινικικό αλφάβητο, που δεν έχει να
προτάξει τις ρίζες εκείνες, που να δικαιολογούν την εξέλιξή του από κάποιο παλαιότερο σύστημα γραφής, το
Ελληνικό αλφάβητο βρίσκεται σε μια αδιάκοπη εξελικτική πορεία, αφού αποτελεί τον καρπό της Ελληνικής
συλλαβικής γραφής, ενώ επιπλέον έχει ως υποδομή
του έναν πολιτισμό ασύλληπτου πνευματικού επιπέδου, ένα δείγμα του οποίου μας διέσωσε ο Όμηρος ο
ποιητής και ακόμη πιο πίσω ένα μαρτυρημένο συνεχή
πολιτισμό, που επεκτείνεται μέχρι το 8.000 π. Χ.

Unlike the Phoenician alphabet which does not possess the roots that would justify its having evolved from
some older writing system, the Greek alphabet was on
an incessant course of development, since it derived
directly from the Greek syllabary. In addition it was
founded on the infrastructure of a civilisation of an
inconceivably high intellectual level, an example of
which has survived by way of Homer, and which goes
even further back to a demonstrably uninterrupted
civilisation going back as far as 8000 BC.

Η έντονη παρουσία των Φοινίκων στην Κύπρο, το κέντρο δηλαδή του εμπορίου, είναι συνυφασμένη από
την ύπαρξή τους και κατά την Κυπρογεωμετρική περίοδο η πόλη του Κιτίου αναφέρεται ως Φοινικική πόλη,
την οποία αξιοποιούν ως διαμετακομιστικό σταθμό
για τα εμπορεύματα, που έφθαναν από την Καρχηδόνα14 , ενώ κάτω από την διακυβέρνησή τους έθεσαν
και την πόλη της Λαπήθου15. Ως φύσει εμπορικός

The strong presence of the Phoenicians in Cyprus, the
centre of trade, is linked to their presence during the
Cypro-Geometric period as well. The city of Citium is
described as a Phoenician city which was used as a
transit post for the goods arriving from Carthage14 ,
and the city of Lapithos15 was also under their rule . By
nature a trading people, mainly through sea trade,


. Χατζηιωάννου Κυριάκος, ΑΚΕΠ, τομ. Ε΄ σελ.149, Λευκωσία 1983
. Σκύλαξ Καρυανδεύες. Περίπλους, Εκδ. Muller I p. 77.103 : Κατά δε Κιλικίαν
εστί νήσος Κύπρος και πόλεις εν αυτή αιδε. Σαλαμίς Ελληνίς … Καρπασεία, Κερύνεια, Ληπηθίς Φοινίκων, …




. Hadjioannou Kyriakos, ΑΚΕΠ, vol. Ε΄ p.149, Nicosia 1983
. Skylax Karyandeves. Periplous, Εκδ. Muller I p. 77.103 : Κατά δε Κιλικίαν εστί
νήσος Κύπρος και πόλεις εν αυτή αιδε. Σαλαμίς Ελληνίς … Καρπασεία, Κερύνεια, Ληπηθίς Φοινίκων, …


λαός, μέσω του θαλάσσιου εμπορίου, οι Φοίνικες
ήταν αυτοί που διέδωσαν τη χρήση του αλφαβήτου
τόσο στη Βόρεια Αφρική, όσο και στην Ευρώπη, όπου
εσφαλμένα εκλαμβανόταν ως δική τους η επινόηση
της αλφαβητικής γραφής.

the Phoenicians spread the use of the alphabet both
in North Africa and Europe, where it was mistakenly
assumed that the alphabetic script was their invention.

Συνεπώς η μόνη εκδοχή, η οποία μπορεί να στηριχτεί
στη βάση της κοινής ανθρώπινης λογικής, είναι, ότι
το Φοινικικό αλφάβητο, όπως και η φιλοσοφία των
ονομασιών του και η μορφή των γραμμάτων του,
είναι παρμένο από την πρώιμη φάση του Ελληνικού
αλφαβήτου. Διαφορετικά, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί
κάποια άλλη λογική εξήγηση εκτός του να έπεσε από
τον ουρανό (!)

Consequently, the only logical explanation is that the
Phoenician alphabet, as well as the philosophy of
the names and forms of its letters, was taken from the
early stages of the Greek alphabet. No other logical
explanation can be documented, unless of course
the alphabet fell out of the sky (!)

Από πού αναμένεται να έρθει σημαντικό επισφράγισμα των πιο πάνω θέσεων και απόψεων

Where confirmation of the above positions and views
can be expected to come from

Κοντά στο σημερινό χωριό Σαλαμιού της Πάφου
υπήρξε το βασίλειο της αρχαίας πόλης της Παλαιάς
Σαλαμίνας. Ένα φοβερό γεωλογικό φαινόμενο γύρω
στον 11ο π. Χ. αιώνα είχε ως αποτέλεσμα να συμπαρασύρει στα βάθη της γης ένα τμήμα της αρχαίας
πόλης, ενώ το τμήμα, που παρέμεινε στην επιφάνεια,
καταστράφηκε ολοσχερώς. Αυτό το τμήμα αποτελεί
σήμερα ένα παρθένο αρχαιολογικό πάρκο.

Close to the present-day village of Salamiou in
Paphos is the site of the kingdom of the ancient city
of Old Salamis. A terrible geological phenomenon
during the 11th century BC resulted in part of the ancient city being swept to the depths of the earth, and
the part which remained over-ground was destroyed
in its entirety. This part of the ancient city is today a
virgin archaeological park.

Η τραγωδία της καταστροφής επεφύλαξε ένα καλό για
την επιστήμη της αρχαιολογίας, αφού η γη κράτησε
μέσα της “παγωμένες” μαρτυρίες της εποχής εκείνης,
οι οποίες θα αλλοιώνονταν αν συνέχιζε η πόλη να ζει.

The tragedy of the destruction had one silver lining
for the science of archaeology, since the earth kept
within it frozen testimony to that time, which would
not have been preserved had the city continued to

Κυπροαρκαδικός πολιτισμός

Cypro-Arcadian civilisation

Μέσα στα γεωγραφικά όρια αυτού του πανάρχαιου βασιλείου υπήρξαν συνοικισμοί, τα ονόματα των
οποίων συναντούμαι στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Αρκαδίας και Αργολίδας. Να σημειωθεί, ότι τα
όρια της Αρχαίας Αρκαδίας µε αυτά της σημερινής δε
συμπίπτουν, αφού τότε ήταν ευρύτερα.
Έτσι, εκτός από το νησί της Σαλαμίνας, που φέρει το
όνομα του βασιλείου, έχουμε και τις αρχαίες πόλεις,
όπως η Κυλλήνη, η Τροιζηνία, η Ερμιόνη, τα Μέθανα
και η Ασίνη, που, όσο αιρετικό και να ακούγεται, δεν
αποκλείεται να οφείλουν την καταγωγή τους από την
περιοχή αυτή, της Παλαιάς Σαλαμίνας και όχι το αντίθετο, όπως πιστεύεται.

In the geographical boundaries of this extremely ancient kingdom were settlements whose names can
be found in the greater region of ancient Arcadia
and Argolida. It should be noted that the borders of
ancient Arcadia are not the same as those of the
present day city, and were much larger than they
are now.
Thus, apart from the island of Salamis, which bears
the name of the kingdom, we had the ancient cities of Cyllene, Troezen, Hermione, Methana and Asini, which, however heretical this might sound, could
conceivable have owed their origins to this region of
Old Salamis, and not the other way around, as it is
generally thought.

Άλλωστε, ας μην παραγνωρίζουμε και το γεγονός,
ότι και η αρχαία γλώσσα της Αρκαδίας δεν είναι άλλη
από την αυτούσια Ελληνική, όπως αυτή ομιλείτο στην
Κύπρο, τη γνωστή Κυπροαρκαδική. Για να γίνει αντιληπτό το βάθος του χρόνου να σημειωθεί το γεγονός ότι
οι Αρκάδες είναι το αρχαιότερο ελληνικό φύλο.

Besides, the fact should not be overlooked that the
ancient language of Arcadia is none other than genuine Greek, as this was spoken in Cyprus – the language known as Cypro-Arcadian. In order to understand how far back this goes, it should be noted that
the Arcadians were the most ancient Greek race.



In lieu of bibliography

Οι αρχέγονες ρίζες του πολιτισμού των Ελλήνων της
Κύπρου, όπως και των Ελλήνων της Αρκαδίας χάνονται σε τόσο μεγάλο βάθος, έτσι που η βιβλιογραφία
αδυνατεί να το αντέξει και συνεχώς μας θέλει να ερχόμαστε από κάπου. Τα τελευταία χρόνια προκειμένου
να δοθεί υπόσταση στη θεωρία αυτή, η βιβλιογραφία
επινόησε τα ούτω καλούμενα ινδοευρωπαϊκά φύλα,
στη βάση μίας ρηχής λογικής, η οποία στηρίζεται στην
κοινή ρίζα κάποιων λέξεων.

The primordial roots of the civilisation of the Greeks of
Cyprus, as is the case with the Greeks of Arcadia, go
back so far that the bibliography cannot deal with it
and continually tries to find a place to fit our origins. In
order to give weight to this theory, in recent years the
literature has invented the so-called Indo-European
races on the basis of a shallow logic founded on the
common roots of certain words.

Πιο συγκεκριμένα, η ομοιότητα κάποιων βασικών λέξεων στη σανσκριτική, αρχαία ελληνική, λατινική, γερμανική, αγγλική κ.ά. όπως: πατέρας (σανσκ. pita, αρχ.
ελλ.πατήρ, λατ. pater, γερμ. Vater, αγγλ. father), μητέρα (σανσκ. mata, αρχ. ελλ. μήτηρ, λατ. mater, γερμ.
Mutter, αγγλ. mother), σπίτι (σανσκ. dáma-, αρχ. ελλ.
δόμος, λατ. domus) άλογο (σανσκ. áśva-, αρχ. ελλ.
ίππος, λατ. equus) κλπ. οδήγησε τους γλωσσολόγους
στην υπόθεση, ότι οι λέξεις αυτές έχουν κοινή ρίζα.
Ενώ στη Γερμανική γλώσσα εντοπίζονται 16.530 απλές
ή σύνθετες ελληνικές λέξεις, οι οποίες αποτελούν θεμελιώδες υλικό, τόσο ποσοτικά, όσο και ποιοτικά, στο
συνολικό πλουτισμό της γερμανικής γλώσσας 16 … (!)

Specifically, the similarity of certain basic words in Sanskrit, Ancient Greek, Latin, German, English, etc, such
as: πατέρας (Sanskrit pita, Ancient Greek πατήρ, Latin
pater, German Vater, English father), μητέρα (Sanskrit, mata, Ancient Greek μήτηρ, Latin. mater, German Mutter, English mother), σπίτι (Sanskrit, dáma-,
Ancient Greek δόμος, Latin domus) άλογο (Sanskrit,
áśva-, Ancient Greek ίππος, Latin equus) etc, led
linguists to assume that these words have common
Whereas the truth is that the German language contains 16,530 simple or composite words, which are an
essential part, both qualitatively and quantitatively, of
the total wealth of the German language16 … (!)

Ενώ η Αγγλική γλώσσα θεμελιώνεται με περισσότερες
από 35.000 ελληνικές λέξεις 17 …(!)

Whereas the English language contains more than
35,000 Greek words17 …(!)

Ενώ σύμφωνα με μελέτη του Γαλλικού Υπουργείου
Παιδείας το 64% των γαλλικών λέξεων έχουν ελληνική
ρίζα 18 … (!)

Whereas according to a study by the French Ministry of Education, 64% of French words have Greek
roots18 … (!)

Προκοπίδης Χαρίλαος Α., Τα ελληνικά στη γερμανική γλώσσα= Das . Prokopides Harilaos A., Greek in the German language= Das Griechische in
der deutschen Sprache, Athens Cactus, 1994.
Griechische in der deutschen Sprache, Αθήνα, Κάκτος, 1994.

. Greek words in the English language, Aristides Constantinides, Thessaloniki,
. Οι Ελληνικές Λέξεις στην Αγγλική Γλώσσα, Αριστείδης Κωνσταντινίδης, Θεσ1994
σαλονίκη, 1994.
You speak Greek, you just don’t know it, Annie Stefanides, εκδ. Ianos 2010.
You speak Greek; you just don’t know it, Annie Stefanides, publ. Ianos 2010.
Επίσης ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας και Καθηγητής Ξενοφών Ζολώτας
είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Αγγλική γλώσσα, στην Ουάσιγκτον, στις 26 Moreover, former Prime Minister of Greece and professor Xenophon Zolotas
Σεπτεμβρίου και στις 2 Οκτωβρίου 1959, οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Με gave two speeches in English in Washington, on 26 September and 2 October
την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων όλες οι λέξεις ήταν 1959, which have gone down in history. With the exception of a few conjunctions,
δανεισμένες από την ελληνική γλώσσα. Το ίδιο επανέλαβαν αργότερα ο Δρ articles and prepositions, all the words were borrowed from Greek. This was
Ιωάννης Καλαράς σε επιστημονική εισήγησή του στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ στις repeated later by Dr Ioannis Kalaras in a scientific paper at the Titania Hotel
15/3/2000 καθώς και ο Καθηγητής Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο των Ιωαν- on 15/03/2000 and Professor of Orthopaedics at Ioannina University, Panayiotis
νίνων Παναγιώτης Σουκάκος, κατά την διάρκεια του 5ου Ευρωπαικού Συνεδρί- Soukakos, at the 5th European Orthopaedics Congress, held in Rhodes.
ου Ορθοπεδικής, που διοργανώθηκε στη Ρόδο.
The speech by French diplomat at the Embassy in Athens, M Luc Asselin
Η ομιλία του Γάλλου διπλωμάτη στην Πρεσβεία της Αθήνας, κ. Λυκ Ασλέν ντε de Williencourt, which used only French words of Greek origin, following the
Βιγιανκούρ, η οποία έγινε με τη χρήση μόνο ελληνικής προελεύσεως γαλλικών example set by Zolotas, is evidence by itself.
λέξεων, κατά το πρότυπο Ζολώτα, είναι από μόνη της μαρτυρία.

“En cette epoque historique de l’euro, les cycles de la politique et de l’orthodoxie
economique sont en synergie dans notre sphere geographique. L’Enosis
europeenne, atome dans le cosmos et dans la galaxie des idees geopolitiques,
a un programme thematique et geographique orchestre. C’est un phenomene
authentique et non un periple chmerique ou ephemere. Entre parentheses,
pour laconique, ce n’ est pas la boite de panadore, encore moins les Danaides”.

“En cette epoque historique de l’euro, les cycles de la politique et de l’orthodoxie
economique sont en synergie dans notre sphere geographique. L’Enosis
europeenne, atome dans le cosmos et dans la galaxie des idees geopolitiques,
a un programme thematique et geographique orchestre. C’est un phenomene
authentique et non un periple chmerique ou ephemere. Entre parentheses,
pour laconique, ce n’ est pas la boite de panadore, encore moins les Danaides”.

“Στην ιστορική αυτή εποχή του ευρώ, οι κύκλοι της πολιτικής και της οικονομικής ορθοδοξίας βρίσκονται επιτέλους σε συνεργασία στη γεωγραφική μας
σφαίρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, άτομο στον κόσμο και στο γαλαξία των γεωπολιτικών ιδεών, διαθέτει πρόγραμμα ενορχηστρωμένο αυθεντικό και όχι για περίπλου χειμερινό ή εφήμερο. Εντός παρενθέσεων, για να τα πω λακωνικά, δεν
είναι το κουτί της Πανδώρας, ούτε βέβαια ο πίθος των Δαναΐδων”.

“In this historic age of the euro, the political and economic orthodoxy circles
are finally in synergy in our geographical sphere. The European Union, an
atom in the cosmos and in the galaxy of geopolitical ideas, has a thematic and
orchestrated programme. This is authentic and not a chimeric or ephemeral
periplous. In parenthesis, to be laconic, it is not Pandora’s box, or of course the
jar of the Danaids”..


Ενώ το λατινικό αλφάβητο κατά την επικρατέστερη θεωρία προέρχεται από το Ελληνικό και η μορφολογία
και δομή γενικότερα της λατινικής γλώσσας βασίζονται στην αρχαία ελληνική …,

Whereas, although according to the prevailing theory, the Latin alphabet derives from the Greek and
the morphology and structure in general of the Latin
language are based on Ancient Greek,

εντούτοις διεκδικούν ίσες ιστορικές και χρονικές καταβολές με την πρωτότυπο αρχαία ελληνική γλώσσα.

they claim equal historical and temporal origins with
the Ancient Greek language.

Ενώ, η απλή και τετράγωνη λογική λέει, ότι το διαμετακομιστικό εμπόριο είναι αυτό, που διασκόρπισε την
αρχέγονη γνώση της γλώσσας στον πρωτόγονο άνθρωπο, εντούτοις η βιβλιογραφία προτίμησε να κτίσει
μια φανταστική θεωρία ανύπαρκτων και περιπλανώμενων πολιτισμών, την ύπαρξη των οποίων τοποθέτησε γύρω στο 4.000 π. Χ.

Whereas, simple plain logic dictates that it was transit trade that spread the primordial knowledge of
language to primitive man, the literature chose to
construct a fantastic theory built on non-existent nomadic populations, the existence of which it placed
in around 4.000 BC.

Ακόμη και με αυτό το φανταστικό σενάριο, να σημειωθεί ότι, ο αρχέγονος πολιτισμός των Κυπρίων, σύμφωνα με την αρχαιολογική σκαπάνη, γύρω στα 8.000
π. Χ., βρίσκεται σε ένα αξιοθαύμαστο για την εποχή
του επίπεδο πολιτισμού.

Even on the basis of this fantastic scenario, it should
be noted that, according to archaeology, in around
8000 BC the primordial civilisation of the Cypriots was
at a remarkable level of civilisation for its time.

Συγκεκριμένα, οικοδομούσε οργανωμένες οικιστικές
μονάδες, διακοσμούσε τους εσωτερικούς τοίχους με
ζωγραφικές συνθέσεις και ακόμη καλλώπιζε τον εαυτό
του φτιάχνοντας πρωτόγονα κοσμήματα. Εδώ δε λαμβάνονται υπόψη τα εκατοντάδες χρόνια ωρίμανσης,
που προηγήθησαν μέχρι που ο πολιτισμός αυτός να
φτάσει στο πιο πάνω επίπεδο.

Specifically, these ancient people were constructing organised housing units, decorating the inside
walls with paintings and making themselves beautiful
with primitive jewellery. In addition, the hundreds of
years of maturity which came before this civilisation
reached the level described above, are not taken
into account.

Γιατί λοιπόν αυτός ο αναδυόμενος πολιτισμός θα
έπρεπε να «παγοποιήσει» την ανέλιξή του έως και 6.000
χρόνια, μέχρι δηλαδή που η βιβλιογραφία επινοήσει τα
ούτω καλούμενα ινδοευρωπαϊκά φύλα, τα οποία θα
έρθουν να τον ανακαλύψουν, τάχατες, για να του φέρουν τη γνώση; Και αλήθεια, πόσο αστείο και αφελές
ακούγεται, όταν η βιβλιογραφία γράφει :

Why then would this emerging civilisation have had
to freeze its development for up to 6000 years, that
is, until the literature had invented the so-called IndoEuropean races, which supposedly discovered it and
brought knowledge to it? And how ridiculous and naïve it sounds when we read in the literature:

“Ένας κλάδος των Ινδοευρωπαίων, οι Έλληνες (το όνομα
φυσικά είναι πολύ μεταγενέστερο), περιπλανήθηκε για αιώνες πολλούς στις πεδιάδες της κεντρικής Ευρώπης και της
βόρειας Βαλκανικής. Όμως γύρω στο 2000 π. Χ. άρχισαν να
κατέρχονται κατά κύματα προς το νότιο άκρο της χερσονήσου.” 19

“A branch of the Indo-Europeans, the Greeks (the name
of course is much later) wandered for many centuries over
the plains of central Europe and the northern Balkans. However, around 2000 BC they began to move in waves towards the southern end of the peninsula.” 19

Αυτός ο ούτω καλούμενος κλάδος των Ινδοευρωπαίων, άκουσον-άκουσον, κατέβηκε το 2000 π.Χ. στην
Ελλάδα όπου έφερε τον πολιτισμό, ο οποίος στη συνέχεια, δηλαδή μεταξύ του 13ου και 10ου π.Χ. αιώνα,
μέσω των Αχαιών έφθασε και στην Κύπρο.

And of all the absurdities, this so-called branch of the
Indo-Europeans, arrived in Greece in 200 BC to bring
civilisation, which later on, between the 13th and
10th centuries BC came to Cyprus via the Achaeans.

Τι έχει να απαντήσει η βιβλιογραφία, όταν της προτάξουμε ότι: Όταν αυτός ο ούτω καλούμενος κλάδος
των Ινδοευρωπαίων περιπλανιόταν, τάχατες, στις πεδιάδες της κεντρικής Ευρώπης και της βόρειας Βαλκανικής, οι Έλληνες στην Κύπρο το ίδιο χρονικό διάστημα
λειτουργούσαν οργανωμένες βιομηχανικές μονάδες20,
και παράλληλα είχαν επινοήσει την συλλαβική γραφή
για την καταγραφή της ελληνικής τους γλώσσας.

What does the literature have to say when we put
forward the fact that at the time when this so-called
branch of the Indo-Europeans was supposedly wandering over the plains of central Europe and the
northern Balkans, during that very same time, the
Greeks in Cyprus were operating organised industrial
units20 , and had invented the syllabic script in order
to record their Greek language?



Ιστορία της ελληνικής γλώσσας, σχεδιασμός και επιστασία Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Αθήνα.


. www.pyrgos-mavroraki.net


History of the Greek Language, designed and edited by M. Z. Kopidakis, Athens

Γι’ αυτό σε πείσμα, αντί βιβλιογραφίας, προτάσσεται
η ταυτότητα του γράφοντος. Ομολογώ ότι δεν ανήκω
στην ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά όμως διεκδικώ το
δικαίωμα της κατάθεσης άποψης νιώθοντας ως ένα
κομμάτι αυτής της ιστορίας, μακρινό μεν αναπόσπαστο δε. Στον αντίποδα των ακαδημαϊκών γνώσεων,
προτάσσω την απλή ανθρώπινη λογική με την οποία
ο θεός προίκισε τον άνθρωπο.

That is why, in lieu of bibliography, I am citing my
identity as author. I admit that I do not belong to the
academic community, but I do claim the right to put
forward my point of view, feeling as I do a part of this
history, which though distant is nonetheless inseparable from the present. As a counterweight to academic knowledge I place the simple human logic
with which God endowed us.

Έτσι, ως κομμάτι αυτής της ιστορίας, αλλά και με τη
λιτή λογική των πραγμάτων, δεν μπορώ να αποδεκτό
αρκετά παράδοξα, τα οποία αναπαράγονται και κατ`
επέκταση επιβάλλονται, μέσα από το σύστημα των επιστημονικών εργασιών, όπου γίνεται αποδεκτή η όποια
τοποθέτηση και ερμηνεία, αρκεί να “τεκμηριώνεται “ με
την αναφορά της βιβλιογραφίας.

Thus, being a part of this history, but on the basis of a
simple logical outlook, I cannot accept outrageous
propositions which are reproduced and by extension imposed, through the system of scientific papers,
where any view and interpretation is accepted as
long as it is ‘documented’ by citing the bibliography.

Δεν κακίζω το επιστημονικό σύστημα, όμως η λογική
λέει, ότι οι μόνοι που δεν κάνουν λάθη είναι όσοι δεν
παράγουν καθόλου έργο. Όσοι παράγουν λίγο έργο
κάνουν λίγα λάθη, και όσοι παράγουν πολύ έργο κάνουν και πολλά λάθη. Αυτοί όμως που κάνουν πολύ
έργο αναμφίβολα κατατάσσονται στις μεγάλες επιστημονικές προσωπικότητες. Κάτω από το βάρος της
προσωπικότητάς τους, οι όποιες απόψεις και τοποθετήσεις τους εκλαμβάνονται από τους μετέπειτα μελετητές ως έγκυρες, αναπαράγονται και σταδιακά επιβάλλονται.

I am not blaming the scientific system, but reason tells
us that the only people who do not make mistakes
are those who do not produce any work. Those who
produce little work make few mistakes and those who
produce much work make many mistakes. However,
those who produce a large volume of work are considered important scientific figures. Under the weight
of their personalities, any views and ideas they put
forward are taken by later scholars as being valid,
and are reproduced and gradually become accepted as fact.

Η μακραίωνη ζώσα παράδοση, της οποίας είμαι κομμάτι, καθώς και η κοινή λογική, θέλουν τον καλό Θεό
εξ υπαρχής να έχει τοποθετήσει τους Έλληνες, σε αυτούς τους δύο προικισμένους από τη φύση τόπους,
όπου παρήγαγαν πολιτισμό. Έναν πολιτισμό που
μέσω των εμπόρων διασκορπίστηκε ως θείο δώρο σε
όλους τους λαούς, αρχαίους και μη. Έτσι, το ελάχιστο
δείγμα σεβασμού, που τους οφείλει η παγκόσμια βιβλιογραφία, είναι η μη παραχάραξη της ιστορία τους.

The centuries-old living tradition, of which I am a part,
as well as common logic suggest that from the beginning the good Lord placed the Greeks in these two
lands which have been so blessed by nature, where
they produced civilisation; a civilisation which was
spread by the traders like a divine gift to all peoples,
ancient and modern. Therefore, the smallest token of
respect that the world literature owes them is not to
forge their history.

Και για να “αναγκαστεί” η ξένη βιβλιογραφία να αναγνωρίσει τον ελληνικό πολιτισμό ως την πρώτη αρχέγονη δεξαμενή γνώσης, από την οποία άντλησαν
σχεδόν όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί, επιβάλλεται προηγουμένως όπως η ελλαδική βιβλιογραφία αναλάβει
το μέρος της ευθύνης που της αναλογεί, φωτίζοντας
τα κενά που αφορούν τις βαθύτερες ρίζες του ελληνισμού, και όπου η πανάρχαια Κύπρος αποτελεί γενεσιουργό κομμάτι του Ελληνισμού.

And in order to ‘compel’ the international bibliography to recognise Greek civilisation as the first primordial pool of knowledge, from which almost all
ancient civilisations drew, it is necessary first that the
Greek bibliography should shoulder its share of the responsibility, and shed light on the gaps which relate
to the deepest roots of Hellenism, and where ancient
Cyprus is a main factor behind the birth of Hellenism.


Sign up to vote on this title
UsefulNot useful

Master Your Semester with Scribd & The New York Times

Special offer for students: Only $4.99/month.

Master Your Semester with a Special Offer from Scribd & The New York Times

Cancel anytime.