You are on page 1of 7

Zestaw 2

1. Km- stała Michaelisa, równa się stężeniu substratu w warunkach, gdy szybkość reakcji stanowi połowę max szybkości. Z zależności tej wynika, że duże wartość Km oznacza małe powinowactwo enzymu do substratu, a mała wartość Km duże, jest to takie stężenie substratu, przy którym szybkość reakcji enzymatycznej jest równa połowie szybkości maksymalnej (Vmax) tej reakcji. Stała ta jest wyrażana w molach na dm³ i określa powinowactwo enzymu do substratu: im jest mniejsza, tym powinowactwo jest większe, natomiast duża wartość tej stałej mówi o małym powinowactwie enzymu do substratu. Wartość stałej Km dla większości enzymów przyjmuje wartości z zakresu 10-5 do 10-3 mol/dm3Równanie Michaelisa-Mentena opisuje zależność szybkości reakcji od stężenia substratu:

Katal (kat) – jednostka SI aktywności enzymatycznej i innych katalizatorów. Jest to jednostka pochodna rekomendowana przez 21. Generalną Konferencję Miar i Wag w październiku 1999 roku (jakkolwiek sam Katal był w użyciu dziesiątki lat wcześniej) oraz inne organizacje międzynarodowe. Zastępuje ona jednostki enzymu (U), nie będące jednostkami SI. Jakkolwiek w biochemii i podobnych naukach wciąż używa się U. Katale wyrażają aktywność katalityczną i jeden Katal to taka ilość katalizatora, która przekonwertuje 1 mol substratu w czasie 1 sekundy w określonych warunkach reakcji. W użyciu znajduje sie także jednostka Katal (kat), oznaczająca taka ilość enzymu, która katalizuje przemianę 1 mola substratu w ciągu 1 sekundy, w optymalnych warunkach

Energia aktywacji- Stan energii ,która potrzebna jest do pokonania bariery energetycznej, pomiędzy stanem początkowym a końcowym. 2 Oksydacyjna dekarboksylacja pirogronianu jest katalizowana przez kompleks wieloenzymatyczny, zwany dehydrogenazą pirogronianową, zlokalizowaną w macierzy mitochondrialnej. W przebiegu tego procesu pirogronian ulega dekarboksylacji (odłącza CO2), a pozostający fragment dwuwęglowy utlenia się do acetylo-S-CoA. Nieodwracalność procesu sprawia, iż pirogronian nie może odtwarzać się z acetylo-S-CoA, dlatego acetylo-SCoA nie może być substratem w procesie glukoneogenezy. Oksydacyjną dekarboksylację pirogronianu do acetylo-CoA katalizuje kompleks dehydrogenazy pirogronianowej, będący zorganizowanym zespołem trzech enzymów. Sumaryczna reakcja katalizowana przez ten kompleks jest następująca: + pirogronian + CoA + NAD → acetylo-CoA + CO2 + NADH

+

+

O H3C-C- SCoA + CO2+

uwolniony z alaniny azot. Alfa oksydacja. W wątrobie przebiega proces odwrotny . przebiega w obecności tlenu. 4. W wyniku deaminacji. nie wiąże się z wytwarzaniem ATP. nie wymaga aktywacji. C. wchodzi w wątrobie do cyklu mocznikowego: T → wątroba → D →N → 5. Pierwszy etap katalizowany przez peroksydazę kwasów tłuszczowych polega na dekarboksylacji kwasu tłuszczowego do aldehydu krótszego o jeden at. Drugi etap.deaminacja aminokwasów.w procesie tym rozkładowi ulęgają tylko kwasy mające 13-18 at. W wyniku procesu transaminacji (przeniesienia grupy aminowej) na pirogronian powstaje alanina. Glukoza wraca do mięśni. dehydrogenaza związana z NAD powoduje odwodorowanie wodzianu do aldehydu dając w rezultacie kw. powstały pirogronian przekształcany jest w glukozę.3. gdzie znów może zostać wykorzystana do produkcji energii. a cykl ulega powtórzeniu. C. jest ona uwalniana do krwi i trafia do wątroby. Grupy aminowe aminokwasów są przekształcone w cyklu mocznikowym w wątrobie do mocznika i wydalane przez nerki. przebiega w mózgu. tłuszczowy o łańcuchu skróconym o 1 at C Znikoma wydajność daje tylko 3 ATP. polega na usuwaniu po 1 atomie C. .

Ponadto nukleotydy odgrywają znaczącą rolę w metabolizmie i przekazywaniu sygnałów w komórce.O R-CH2-COOH+ H2O I→R. w ciągu 1 minuty. INTERNATIONAL UNIT międzynarodowa jednostka aktywności enzymów.67 nKat (nanokatali). Adenozyno-5'-monofosforan . która jest zdolna wytworzyć 1 mikromol produktu. FMN.C + H CO2 + H2O O R. Aktywność enzymu wyrażona do 1 mg białka nazywa się aktywnością właściwą. Ponadto cykliczny adenozynomonofosforan oraz cykliczny guanozynomonofosforan uczestniczą w szlakach sygnalizacyjnych oraz stanowią kofaktory enzymów. ATP (adenozynotrifosforan) i GTP (guanozynotrifosforan) stanowią główne źródło energii chemicznej wykorzystywanej do przeprowadzania reakcji chemicznych zachodzących w organizmie. IU. podstawowe składniki strukturalne kwasów nukleinowych (DNA i RNA). 2. Nukleotydy – organiczne związki chemiczne z grupy estrów fosforanowych. 1IU=16. Aktywność właściwa to liczba jednostek aktywności enzymu przypadająca na 1 kg białka w próbce (U/kg lub kat/kg) lub praktycznie U/mg. są to estry nukleozydów i kwasu ortofosforowego(V) (5'-fosforany nukleozydów). bądź nkat/mg. Przykładami takich kofaktorów są: NAD+. FAD oraz koenzym A. Jest ona miarą czystości preparatu enzymatycznego. 5. w temperaturze 30 C i w optymalnych dla enzymu pozostałych warunkach. aktywność enzymu.(wg IUB).C H + H2O →NAD+ II →R –C ← O + NADPH + H + OH Zestaw 1 1.

Adenozyna 4. gancyklowir. W kwasach tłuszczowych omega-3 pierwsze podwójne wiązanie znajduje się przy trzecim atomie węgla. Powstające w ten sposób nukleotydy lub deoksynukleotydy są elementami budulcowymi odpowiednio RNA i DNA.3'dideoksyurydyna). deoksyrybozą lub rybitolem). . W formie sumarycznej przebieg fotosyntezy można zapisać jako: 6H2O + 6CO2 + energia świetlna -> C6H12O6 + 6O2 Czyli z wody. licząc od końca z grupą metylową (oznaczonego jako omega). AZT. Np. Trifosforany nukleozydów wykorzystywane są jako przenośniki energii w komórce. wiązania dwutlenku węgla u roślin określanych nazwą rośliny C4. gdyż pierwszym trwałym produktem asymilacji CO2 jest związek zawierający trzy atomy węgla. Nukleozydy mogą być fosforylowane przez specyficzne kinazy. natomiast w kwasach omega-6 pierwsze podwójne wiązanie jest położone przy szóstym atomie węgla. w których zachodzi cykl Calvina-Bensona. Powyżej przedstawiony schemat jest nazywany fotosyntezą C3. Rośliny te wykształciły mechanizmy anatomiczne i fizjologiczne pozwalające na zwiększenie stężenia CO2 w komórkach. ddU (2'. Zestaw 3 1. Omega3 i omega 6 Różnica pomiędzy nimi polega na umiejscowieniu pierwszego podwójnego wiązania. acyklowir. licząc od grupy karboksylowej. 3. dwutlenku węgla i elektronów generowanych przez światło przy udziale chlorofilu. Kwasy Δ 3. Nukleozydy modyfikowane chemicznie służą jako leki antywirusowe. glikozoaminy zbudowane z zasady azotowej połączonej wiązaniem β-N-glikozydowym z pentozami (rybozą.6 oznacza to że wiązanie podwójne w tych kwasach znajduje się przy 3 i 6 atomie węgla.Nukleozydy − organiczne związki chemiczne. powstaje glukoza i tlen. Fotosynteza C4 to proces fotosyntezy.

proteina przenosząca acyle). Pierwszy z nich włącza się do przemian katabolicznych lub anabolicznych sacharydów sacharydów drugi (poprzez glikolan) ulega utl do glikosylanu. 1. w wyniku czego powstaje acetylo-ACP.5 bisfosforanowej ma wpływ stężenie CO2 iO2 oraz temp. 1. 5. → .2. wyższa temp zachodzi fotooddychanie. ATP à ADP Pi) (enzym biotynowy . jednakże kwas tłuszczowy jest wiązany z koenzymem A.karboksylaza acetylo-CoA). Na aktywność karobsylazy rybuloza 1. 2. 6. 3. ilość energii świetlnej. katalizowana przez karboksylazę acetylo-CoA. 3. Przekształcenie acetoacetylo-ACP do reszty kwasu masłowego butyrylo-ACP (proces redukcji i odwodnienia). Kondensacja acetylo-ACP i malonylo-ACP do acetoacetylo-ACP. Gdy jest duże stęż O2. uwolnienie ACP i CO2. Dalsze wydłużanie (elongacja) łańcuchów węglowodorowych odbywa się na agranularnym (gładkim) retikulum endoplazmatycznym. aż do powstania palmitynianu 16-węglowego (C-16). Źródłem 2-węglowych jednostek jest malonylo o-CoA. a z malonylo -CoA powstaje malonylo-ACP. a nie z białkowym przenośnikiem ACP. Pierwszym etapem syntezy tłuszczów jest karboksylacja acetylo-CoA do malonylo-CoA. duża intensywność światła. + 2. Ten z kolei jest aktywny. Następnie acetylo-CoA łączy się z białkowym nośnikiem grup acylowych (ACP).5 bisfosforybulozy do 3-fosfoglicerynianu. Wydłużanie łańcucha węglowodorowego przez przyłączanie kolejnych dwu węglowych (2-C) jednostek malonylo-ACP. W warunkach tlenowych oksygenaza rozpoczyna proces fotooddychania natomiast gdy stężenie O2 spadnie do 1-3% proces ten jest zatrzymywany lub hamowany. Proces ten polega na rozpadzie 1. Acetylo-CoA i malonylo-CoA są przekształcone w ich ACP-pochodne (Acyl Carrier Protein . 4.Karboksylacja acetylo-CoA do malonylo-CoA(HCO3-.

którego komplementarne nici połączone są wiązaniem 5’à 3 ’ w kolistą formę.3. tworząc wiązanie estrowe. + . wydziela się przy tym Pi (pirofosforan). 4. Jedna nić może być wykorzystana do replikacji drugiej. Łańcuchy polinukleotydowe w DNA ułożone są antyrównolegle tzn. a obydwie nici są splecione ze sobą. biegną w przeciwnych kierunkach oznaczonych jako 5’à 3 ’. . umieszcza dezoksyrybonukleotydy resztą fosforanową na wolnej grupie wodorotlenowej –OH ostatniego z nich. 6 → + → Witamina H 4. Zapis informacji genetycznej zaczyna się od końca 5 ’. Stanowi to mechanizm zachowania informacji genetycznej i jej przekazywania komórkom potomnym. że cząsteczka taka pozbawiona jest wolnych końców.. Oznacza to. Nukleotydylotransferaza przedłuża łańcuch polinukleotydowy w kierunku 5`→ 3`. → → 5. i 3’à 5 ’. Przedstawiony tu model „podwójnej helisy” DNA dominuje w jądrze komórek eukariotycznych. W naturze występuje także w komórkach DNA kolisty dwuniciowy.

funkcję katalityczną pełni wówczas RNA (rybozym). składanie genu. oraz zasady pirymidynowe: cytozyna. decydująca o przekazywaniu cech potomstwu. zaś operator jest miejscem. Np. Promotor to miejsce rozpoznawane przez polimerazę RNA. wycinanie intronów – usunięcie intronów (sekwencji niekodujących) i połączenie eksonów (sekwencji kodujących) z prekursorowego mRNA organizmów eukariotycznych. Proces ten zachodzi podczas obróbki posttranskrypcyjnej po to. by dojrzały mRNA. Mechanizm regulacji polega na włączaniu lub wyłączaniu transkrypcji. dany kodon wyznacza ten sam aminokwas. większość z nich kodowana jest przez więcej niż jeden kodon (tzw. bez udziału spliceosomu. zlokalizowana w chromosomach. AAG. Splicing katalizowany jest przez kompleks białek i RNA zwany spliceosomem. AAA. kod ATC. m. guanina. RNA starterowy (primer. identyfikacji osób zaginionych. tymina) możliwe są 64 trójkowe kombinacje. gdzie "przyczepia" się regulator (białko). trójki odczytywane są kolejno i jedna nie zachodzi na drugą. Gen. Każdy aminokwas wchodzący w skład białek syntetyzowanych w komórce kodowany jest przez określoną kombinację trzech nukleotydów (kodon. Kod genetyczny jest uniwersalny.podstawowa jednostka dziedziczenia. Technika została wynaleziona w 1983 roku przez Kary'ego Mullisa z kalifornijskiej firmy Cetus. Polymerase Chain Reaction) – metoda powielania łańcuchów DNA w warunkach laboratoryjnych. diagnostyce klinicznej. po wypadnięciu cytozyny (C) z pierwszego kodonu zmieni się na ATA. Reakcja łańcuchowa polimerazy. Kod genetyczny. przygotowany do translacji. Kod genetyczny jest kodem nie zachodzącym. toteż wypadnięcie lub włączenie jednego dodatkowego nukleotydu zmienia kod w całym łańcuchu DNA (mutacje).in. PCR (ang. sposób zapisu informacji genetycznej w cząsteczkach DNA (kwasy nukleinowe) w chromosomach. kodował ciągły łańcuch polipeptydowy (od kodonu start do stop). klonowaniu genów. za co Mullis otrzymał w roku 1993 Nagrodę Nobla. polegający na trójkowej sekwencji nukleotydów (triplety). deoksyrybonukleotydy. AG. Kod genetyczny jest odczytywany w sposób ciągły (jest bezprzecinkowy). Odbywa się to przy udziale polimerazy DNA (różnej dla prokariontów i eukariontów). starter) − polinukleotydowy fragment RNA powstający z udziałem primazy. Splicing. paleontologii. charakterystyce ekspresji genów. . PCR znajduje wiele zastosowań. polegająca na reakcji łańcuchowej polimerazy DNA w wyniku wielokrotnego podgrzewania i oziębiania próbki. AAA. biosynteza białka). Przy czterech rodzajach istniejących nukleotydów (zasady purynowe: adenina. więc u wszystkich organizmów bez względu na stopień ich rozwoju. które reguluje operon. tzn. degeneracja kodu genetycznego). z zachowaniem zasady komplementarności. Synteza odbywa się zawsze w kierunku od końca 5' do końca 3' (polarność replikacji). Do RNA starterowego dobudowywane są. Ponieważ istnieje 20 aminokwasów. W niektórych przypadkach następuje samowycinanie się intronów. kryminalistyce.5. w badaniach nad genomem.