TREGIME ISLAME Vëllezër të dashur, kjo është një ngjarje e cila ka ndodhur me një prind musliman, të cilin e ka udhëzuar

Allahu xh.sh. nëpërmjet fëmijës së verbër, ja se si na e tregon këtë ngjarje:

Nuk kisha më tepër se tridhjetë vjet, kur më lindi fëmija i parë. Atë natë e kujtoj edhe sot shumë mirë. Qëndrova deri në orët e vona me shokët e mi në një lokal ku shpesh tuboheshim në te dhe e kalonim kohën me fjalë të kota bile edhe me fjalë harami, si përgojim, thash e thëna, etj. Unë isha ai që më tepër i shtyja ata që të qeshin….i përgojoja dhe imitoja njerëzit dhe shokët qeshnin…më kujtohet shumë mirë ajo natë kur shumë qeshëm…. imitoja çdo këndin që më kujtohej, nuk shpëtonte nga imitimi askush, as shokët e as të afërmit e mi. Më kujtohet mirë se në atë natë u talla me një të verbër, i cili një ditë kishte dalë në treg për nevojat e tij, dhe unë e pengova me këmbën time dhe ai u rrëzua, pastaj u çua dhe lëkundi kokën e tij duke mos ditur se çka të thotë….qeshën të gjithë që ishin prezent…. U ktheva në shtëpi në orët e vona si zakonisht. Gruaja ishte duke më pritur….me zë të dhimbshëm më tha: "Ku ishe?" Duke u tallur i thashë: "Me shokët, natyrisht!" Më tha: "Unë ndihem e lodhur, dhe si duket më afrohen momentet e lindjes!" Dhe nga sytë e saj rrodhën lotët. E ndieja se e kam anashkaluar gruan time, që duheshe të kujdesem më tepër për të, e në veçanti në kohën e saj të paralindjes. Pastaj shkuam në spital, pasi që e pranuan dhe e shtrinë në dhomën e lindjes, zgjati pritja ime dhe askush nga mjeket apo infermieret nuk më informon gjë! Takova disa nga ato dhe më thanë se duhej të takohesha me mjeken kryesore dhe refuzonin që të më tregonin! Pasi që u takova me mjeken kryesore, ajo filloi të më flasë rreth fatkeqësive, dhe caktimit të Zotit…pastaj më tha: "Si duket fëmija juaj ka problem me të parët, si duket ai është i verbër!!!" Në atë moment e ula kokën time…fillova të mendoja…..dhe kujtova njeriun e verbër me të cilin unë luajta dhe e rrëzova në treg, e njerëzit qeshën me te… Thash: "Subhanall-llah, i lartësuar qoftë Allahu, çka të bësh do të bëhet edhe me ty…" Mbeta disa momente si i ngujuar, nuk dija çka të them…pastaj kujtova gruan time dhe fëmijën tim…e falënderova mjeken për sjelljen e saj me aq butësi…. shkova që ta shoh gruan time….por ajo aspak nuk ishte pikëlluar…sepse ajo ishte thellë e bindur në caktimin e Allahut xh.sh., por mua më këshilloi që të mos vazhdoj më me talljen dhe imitimin e njerëzve….më tha: "Mos i përgojo njerëzit…!" Pas disa ditëve e lëshuam spitalin…të them të drejtën nuk kisha shumë interes për fëmijën tim, e llogaritja sikur nuk është prezent në shtëpi…kur ai fillonte të qajë unë ikja në dhomën tjetër. Por gruaja ime kujdesej shumë për të,….kurse unë nuk e urreja, mirëpo nuk e doja edhe aq shumë… Filloi që të rritet…dhe pasi filloi të ecë, vërejtëm se është edhe i gjymtë….mua edhe më tepër mu shtua brenga…. Por pas disa viteve Allahu xh.sh më dhuroi edhe dy fëmijë (djem)…Vitet kalonin dhe fëmijët rriteshin, rritej me ta edhe ai me të meta….e urreja ndejën time në shtëpi, e preferoja që të jem me shoqëri…por gruaja ime pandërprerë më këshillonte që të përmirësohem dhe lutej për mua për udhëzim…asnjëherë nuk hidhërohej nga sjelljet e mia arrogante…përveçse që e brengoste sjellja ime dhe moskujdesi im për fëmijën me të

me thënë të drejtën unë u fala afër tij… Pasi përfunduam me namazin kërkoi prej meje një Mus'haf. por refuzoi duke thënë se xhamia është afër…dua që të arrij shpërblimin e çdo hapi që do të bëj… Për mua. duke u fshehur nga njerëzit që të mos më shohin. thotë: "A është i njëjtë ai që e di se ajo që t'u shpall ty nga Zoti yt është e vërtetë. Në fillim refuzoi që të më lajmërojë për shkakun e të qarit….por e pash fëmijën me të meta duke qarë shumë dhembshëm dhe u ndala! Kjo ishte hera e parë që unë ndalesha kur ai qante prej kur ishte i vogël…. Një ditë të premteje…. e thirri nënën e vet por ato nuk iu përgjigjën (nuk ishin prezent). Disa herë e bëra hatme Kur'anin. nuk e dija se kur kishte qenë hera e fundit kur kisha hyrë në xhami…Por kjo ishte hera e parë që unë ndieja një lloj frike dhe pendimi për vitet që më kishin kaluar… Meqenëse xhamia ishte përplot me njerëz unë përsëri i gjeta një vend fëmijës në safin e parë…e dëgjuam hutben e xhumasë dhe u falëm afër njëri-tjetrit.fillova ta përkëdhel. nuk munda të përmbahem dhe fillova të qajë si fëmijë. Fillova të shikoj në lotët e tij që rridhnin nga sytë e verbër. Në atë moment i harrova shokët e mi. dhe kërkoi nga unë që ta hap Mus'hafin tek sureja El-Kehf…Fillova që të sjellë fletët…të shikoj në përmbajtjen e Mus'hafit. kurse unë i shkoja pas.meta…. e harrova manifestimin.sh. si ai që është i verbër? Vetëm njerëzit e arsyeshëm që kanë mendje të shëndoshë e kuptojnë të vërtetën" (Er-Rad. dhe në moment një dorë e vogël po m'i fshin lotët e mi…ai ishte fëmija im me të meta…e shikova atë dhe në vete thash: "NUK JE TI I VERBËR POR UNË JAM I VERBËR". U largova nga shokët e mi të këqij dhe fillova të shoqërohem me shokë të mirë që i takoja në xhami. filloi ta lexojë suren. U kthyem në shtëpi e gruaja ime ishte duke qarë nga gëzimi kur dëgjoi se unë kam shkuar të fal namazin e xhumasë. dhe pastaj filloi të më tregojë… Unë e dëgjoja atë me vëmendje dhe sytë filluan të më lotojnë! A e di pse?!! Vëllai i tij i cili e dërgonte në xhami për namazin e xhumasë ishte vonuar…kishte frikë se nuk do të gjejë vend në safin e parë. Por pastaj ia solla.u zgjova nga gjumi kah ora 11:00 e drekës. kurse mua ende më dukej herët…isha i ftuar në një manifestim…u vesha mirë.sh. e mori Mus'hafin dhe e vëndoi përpara. e ai filloi të qajë.hyri në dhomën e vet. e sytë e tij të mbyllur!! O Zot! Ai e kishte mësuar suretul-Kehf përmendësh… Prej këtij momenti e luta Allahun xh. por unë do të dërgojë ty sot në xhami".19).. dhe me ata e shijova ëmbëlsinë e imanit. E prej asaj dite nuk më ka kaluar asnjë namaz me xhemat në xhami. dhe nuk munda të dëgjojë fjalët e tij më tutje…i thash: "a për këtë je duke qarë?!" Më tha: "po". u parfymosa dhe u nisa që të dal…. E thirri vëllain e vet. por ai gjithmonë vonohet…" I thash: "jo. Kërkoi që ta regjistrojmë në një shkollë të veçantë për fëmijët me të meta…dhe ashtu vepruam…. dhe i thash: "mos u mërzit… a e di se kush do të dërgojë ty në xhami?" Më tha: "me siguri vëllai im. që të më falë gabimet e mia dhe të më udhëzojë në rrugën e drejtë.tash ai i kishte dhjetë vjet…u ndala dhe iu afrova i thash pse po qanë? Kur e dëgjoi zërin tim u ndal nga frika dhe tentoi që të ikë prej meje…. U çudita si do të lexojë kur ai është i verbër? Desha të refuzoja t'i sjell Mus'hafin. Kaluan disa vite shumë shpejt…. Gjuha ime nuk fliste më tjetër përveçse të . U habit dhe nuk besonte…mendonte se unë tallem me te….dhe filloi përsëri të qajë…ia fshira sytë nga lotët dhe e kapa për dore…desha që ta dërgoja me veturë. pasi që unë shkoj pas shokëve të prishur … Allahu xh. dhe mezi e gjeta.

por nuk e pash të verbrin..i thashë. nuk e kishte zakon që të flas me dikë në kohë të vona. Ishte veshur bukur dhe m'u duk se kishte veshur fustanin e fundit qe ia kishte blerë babai im pak para se të vdiste. Një ditë prej ditësh. që të udhëzojnë prindit e tyre në rrugën e Allahut xh. Gruaja ime ma parapriu me fjalët e saja. andaj të gjithë me padurim presin kthimin tim për t'ju sqaruar hollësitë e këtij takimi. Ishte bërë vonë dhe Nëna u bë merak kur ma dëgjoi zërin.sh. E luta Allahun xh. Shkuam në një restaurant jo të zakonshëm. një jetë të lumtur me gruan dhe fëmijët e mi. Pasi u ulëm. E përshëndeta gruan time dhe fëmijët e mi. fëmijët e mi e në veçanti atë me të meta dhe shkuam. E luta Allahun xh.sh. me përjashtim të nostalgjive dhe përditshmërisë sonë. te gjithëve u kam thënë se sonte do të dalë me djalin tim. Allahu xh. më ndërhyri. dhe më tha: "Tek Allahu xh. e përshëndeta gruan time.. fëmija i verbër u bë shkak për udhëzimin e prindit të vet. dhe që të gjithë janë gëzuar. Mendova mos ka dalë diku apo mos është ende në shkollë! Pastaj e pyeta gruan se ku është? Por ajo e mërzitur. mirëpo shumë tërheqës dhe kuptimplotë. ndoshta edhe më të nevojshëm për prind që do të udhëzojnë fëmijët e tyre në rrugën e drejtë. dhe më pyeti: Si je biri im? Mirë jam Nënë . unë isha ajo që lexoja për ju".. Mora telefonin dhe e telefonova. mirëpo i bukur dhe i qetë. pasi mbarova orarin e punës. e cila kishte mbetur e vejë qysh para 19 viteve. ishte Nëna ime. Të telefonova nga koshienca për të kaluar disa çaste me ju. Më pyeti: Vetëm ne të dy? U mendua pak dhe më tha: Më pëlqen propozimi yt. Ndihesha paksa i shqetësuar. gjeta kohën që ta ftoj nënën time për darkë. duke thënë: "Kur ishe i vogël. Nëna më shikonte me një buzëqeshje të gjerë.sh. Pas një periudhe tre mujore u ktheva në shtëpi. Atëherë e kuptova se ai ka vdekur. Çlodhu dhe pusho nëna ime .. na udhëzoftë të gjithëve TREGIME ISLAME Tregimi në vijim është një ngjarje e shkurtër. por malli më kaploi për fëmijët e aq më tepër për të verbrin. Qëndruam aq shumë sa që koha ishte bërë shumë vonë. duke thënë: E di shumë mirë se sa e doni atë. kush na shihte mendonte se kemi të mirat e të gjithë botës…e falënderoja Allahun xh. kohë pas kohe lajmërohesha në shtëpi. që të më mbrojë nga veset e shejtanit të mallkuar..iu përgjigja.sh. hasa ne një dashuri te çiltër. ndërsa tani ka ardhur koha të ta kthej këtë borxh dhe ja unë po lexoj sot për ty. Gruaja për të cilën më këshillonte shoqja ime të kaloj çaste me të. Një ditë prej ditësh vendosëm me disa vëllezër që të shkojmë në disa vende për t'i thirrë njerëzit në fenë e Allahut xh.Kur arrita në shtëpinë e nënës. Pasi që u kthyem dhe arritëm te dera e shtëpisë. u nisa për në shtëpinë ku banonte nëna ime. nëna u mbështet në krahun tim dhe dukej sikur të ishte një zonjë... edhe pse Nëna nuk ishte në gjendje të lexonte përveç shkronjave të mëdha..përmendurit e Allahut xh. Ditën e enjte.sh për të gjitha begatitë. Nëna m'u drejtua me këto fjalë: Kam dëshirë që te dalim së bashku . Gjërsa po lexoja listën e ushqimeve. sh.sh. Duke buzëqeshur si një engjëll me tha: Biri im. Gjatë tërë mbrëmjes biseduam dhe nuk kishte asgjë të rëndomtë. që të më takojë me te në xhennet. Punët dhe obligimet e shumta si dhe 3 fëmijët kishin bërë që nënën time ta vizitoj shumë rrallë. me dy buzët e saja të çara. në xhennet inshallah". duke u lutur që Allahu të më fal gabimet që unë jam tallur apo i kam përgojuar njerëzit… Fillova një jetë tjetër. Pas 21 vitesh martese. Mbetëm me shpresë se do t'ju pëlqej shumë. Ah sa jemi të nevojshëm për kësi fëmijësh në ditët e sodit. sh. vërejta se edhe ajo ishte paksa e merakosur dhe ishte duke pritur te dera e shtëpisë. fillova ta lexoj listën e gjellërave.. dhe në një moment nuk e di pse mu ngushtua gjoksi. Kështu vëllezër të dashur. e pikëlluar dhe nga sytë e saj filluan të rrjedhin lot! Përsëri e pyeta: "Ku është djali?" E ajo nuk mundi të përmbahet nga të qarit derisa ra për toke.

pritja dhe frika ishin aq të mëdha . Kishte qenë tërë ditën në shkollë dhe ishte shumë i lodhur. Shpresojmë se porosia dhe mesazhi i kësaj ngjarjeje do t'ju arrij edhe atyre te cilët ende i kanë prindërit gjallë!!! TREGIME ISLAME E kujton gjyshën dhe vërejtjet e saja që namazin e tij ta kryen me kohë: >Djali im. kurrë nuk mundi ta mposhtë egon e tij. e zgjoi një zë i çuditshëm.është e pamundshme që kjo të jetë e pavërtetë. mirëpo me kusht që unë të paguaj? Ia putha dorën dhe i thashë lamtumirë. Papritmas. krejtësisht të humbur. zhurmë dhe bërtimë. Filluan ta kaplojnë djersët e ftohta. Filloi me duanë e tij.shihte shumë njerëz. Shpejtë morri abdest dhe filloi të falë namazin e akshamit. A mendon se unë e kam kryer obligimin ndaj saj? Ibën Omeri u përgjigj: A ke harruar fëmijërinë tënde kur edhe ju vepronit kështu me Nënën tuaj?! Ju po i shërbeni duke shpresuar vdekjen e saj. dhe më duhet ta bart në çdo vend. Hulumtimet ende vazhdonin. vetëm duke pritur. nuk mund të lëvizë fare... më ra ndërmend tregimi kur qe pyetur Abdullah ibën Omeri: "Nena ime është e moshuar. në secilën anë që shikonte . Në të kishin qenë disa fjali të shkruara nga dora e Nënës sime: "Kam paguar faturën para kohe. ndërsa ajo iu shërbente juve.. Kjo ishte Dita e Gjykimit!!! Derisa ishte gjallë kishte ndëgjuar për dhënjen e llogarisë në Ditën e Gjykimit. e në veçanti Nëna. sa herë që e dëgjonte ezanin.. Te dua shumë biri im". Me këtë rast. për ju dhe gruan e juaj. Në këtë moment. të ngritet menjëherë e të falet. nuk duhet lënë namzin deri në momentin e fundit!< Gjyshja e tij ishte shtatëdhjet vjeçare. Nuk mund ta kuptosh domethënien madhështore te kësaj fjale derisa nga dashuria juaj të mos vjelë mirësi dhe bukuri edhe pala tjetër ashtu siç beri Nëna ime. pastaj e lëshoi kokën në sexhde dhe për një kohë qëndroi në atë pozitë. Derisa bënte tesbih. u ngrit dhe e kuptoi se i kishin mbetur vetëm pesëmbëdhjetë minuta deri në ezanin e jacisë. madje edhe kur ta kryen nevojën. përkundrazi. Çfarëdo pune të bënte. në të cilin kishim darkuar unë dhe Nëna ime. me gjithë mundimet dhe lodhjet që kishte duke shpresuar jetën dhe lumturinë tuaj".. Duke menduar për këtë. por. menjëherë ngrihej dhe i përgjigjej thirrjes së myezinit. përderisa disa prej tyre ishin gjunjëzuar me duar të mbledhura. nganjëherë nuk ka fuqi që ta përmbanë veten keshtuqë. Ai. me erdhi lajmi se Nëna kishte ndërruar jetë. Disa qëndronin të ngrirë. I dëshpruar filloi të vrapojë herë tek njeri e herë tek tjetri duke pyetur se a e kishin thirrur emrin e tij. Kaluan ca ditë dhe nga posta më arriti një letër e dërguar nga restauranti. kryen nevojën duke qenë në duart apo shpinën time.përsëri. Duhet ditur se ky është obligim i Allahut dhe i Prindërve. . Vërtet dallim i madh në mes këtyre dy qëndrimeve. Me rëndësi është se bëra pagesën për dy persona. prandaj këto gjëra nuk shtyhen. namazi ishte në rend të fundit dhe çdo herë e kryente me shpejtësi të madhe që të arrijë me kohë. duke shikuar rreth vetit. duke e ditur se nuk do të kem rastin të takohem me ty përsëri. Shikoi rreth vetes. por kjo i dukej shumë largë! A thua kjo mund të jetë fryt i imagjinatës së tij. Ajo u falte me aq përulësi dhe qetësi.. në te cilën darkuam së bashku. arrita të kuptoj domethënien e fjalës "Dashuri" apo "Te Dua".. E tërë kjo ndodhi për një kohë shumë te shkurtër që unë asgjë nuk munda të bej për te. Dhuroja kohën te cilën ata e meritojnë. Pas disa ditësh. Turmë e madhe. disa vraponin herë djathtas e herë majtas.. Ju assesi nuk mund ta përshkruani vlerën e asaj nate. diçka çka mendja e tij kishte trilluar?! Jo. Kishte vdekur nga sulmi ne zemër. E kaploi një frikë e madhe dhe panikë kur e kuptoi se ku gjendet. Asgjë nuk ka vlerë me shumë sesa Prindërit. Askush nuk kishte mundësi t'i përgjigjet. sërish e kujtoi gjyshën e tij dhe filloi t'i vie turp nga lutjet e veta.

s.v. duke pritur vendimin. Emri i tij ishte i pari. duke shtruar sofrën e mbushur me të gjitha të mirat. e kam përhapur fjalën e All-llahut në mesin e njerëzve të tjerë. një dorë e fortë e kapi dhe e tërhoqi prapa. E shikontë babain e tij duke vrapuar nga ligjerata në ligjeratë. E pyeti: > Kush je ti?< Plaku u përgjigj: >Unë jam namazi yt< >Po ku ishe deri tani? Më shpëtove në momentin e fundit! edhe pak dhe do të përfondoja në fund të Xhehennemit!< Plaku buzëqeshi dhe tha: > Po. Shpresat e fundit ishin humbur. Bërtiste. si të jetë ndonjë film. Derisa koka e tij ishte e përulur. ndëgjoi një zë duke thirrur emrin e tij. . Papritmas. Djersitej dhe dridhej sa asnjëherë në jetën e tij. ashtu edhe namazi i kryer pesë herë në ditë pastron nga gjynahet?! Filloi të bërtasë: >Namazi im? Namazi im? < Melekët nuk u ndalën dhe arritën buzë grëminës së Xhehennemit. a ke harruar?!< Në atë moment i hapi sytë dhe e ngriti kokën nga sexhdeja. duke shikuar fundin i cili afrohej sa më shumë . ata e tërhiqnin nëpër turmë në drejtim të humnerës së Xhehennemit. Kaloi në mes të turmës duke mos shikuar fare. melekët edhe më tej e tërhiqnin në drejtim të Xhehennemit.< I humbi shikimi. ndërsa ato që i ka ndaluar.a.Papritmas. u kthyen në drejtim të turmës. turma e njerëzve filloi të ndahej duke i bërë rrugë për të kaluar. E dinte se të gjitha që i bëri në jetë nuk ishin aq sa e meriton All-llahu. agjërimin e tij. Ata dy melekë e kapën për duar. namazin e kam kryer. duke hargjaur shëndetin e tij në rrugën e islamit. A nuk kishte thënë Resulullahi s. Më në fund. Filloi të mbrohet: >Edhe unë gjithnjë isha në atë rrugë. e gjithë jeta e tij i kalonte para syve. Ndëgjonte zërat të cilat vinin nga jashtë dhe ndëgjoi ezanin e jacisë. i pastër është ai person i cili pastrohet në lumë pesë herë në ditë. Këmbët i kishte para kolapsit. E shikonte nënën e tij duke ftuar mysafir në shtëpinë e tyre. I kam ndihmuar të tjerët. I mbylli sytë posa filluan të lexojnë emrat e atyre të cilët shkojnë për në Xhehennem. E dinte se All-llahu është Mbrojtësi i vetëm i tij. dhe i dëshpruar mendonte se a ka ndokush prej njerëzve që mund t'i ndihmojë. Melekët e sollën deri në qendër dhe aty e lanë. e kam përhapur fjalën e Zotit. Ishte tërësisht i djersitur. Dy melekë. Sytë e tij ishin të ngulitur në peshojën e veprave. Iu afruan zjarrit. është dënuar në zjarr të përhershëm. vendimi është marrë. edhe ti mua më ke kryer gjithmonë në momentin e fundit. Dy veta e kapën për dore dhe e tërhiqnin përpara. Përderisa këmbët i zvarriteshin.Njëri nga melekët e shtyri në zjarr dhe ai filloi të bie. kam agjëruar Ramazanin. nuk i kam bërë< Filloi të çajë dhe të mendojë për atë sa e ka dashur Allllahun. I thërriste të gjitha veprat e mira të cilat i kishte bërë: ndihmën të cilën ia kishte bërë babait të tij. filloi të dridhej në tërë trupin. duke mbajtur fletët në duart e tyre. pyeste se amund t'i ndihmojë ndonjëra vepër të cilën e kishte kryer!? Por. U gjunjëzua dhe filloi të bërtasë me zë të lartë >Si mund të jamë unë për në Xhehennem? Tërë jetën time i kam shërbyer të tjerët. Filloi ta ndien nxehtësinë e zjarrit në fytyrën e tij. Menjëhërë u ngrit dhe shkoi të marrë abdest. namazet e tij. Kur'anin të cilin e kishte lexuar. Të gjitha obligimet e All-llaht i kam kryer. E fshiu pluhurin nga fytyra dhe para veti pa një plak me mjekërr të gjatë dhe të bardhë. Shikimi i tij i fundit pas vete..

Perandori mendoi se ai po qan nga frika se po I dhimbsej jeta. urdhëroi të hidhnin në vorbën e mbushur me vaj të vluar. në të cilin gjetën vdekjen dy shokët e tij myslimanë. Cezari i urdhëroi ushtarët e tij që nëse zënë rob ndonjë ushtar mysliman. që Abdullah ibnu Hudhafe të zihet rob dhe të bjerë në duart e romakëve. Pasi që humbi çdo shpresë së do ta braktisë fenë Islame. do të jesh pjesëmarrës në çështjen time dhe do ta ndajmë së bashku pushtetin tim.TREGIME ISLAME Abdullah ibnu Hudhafe Es-sehmij "eshte obligim i cdo muslimani ta puth koken e Abdullah ibnu Hudhafes dhe unë i pari e bëjë këtë" Omer ibnul Hat-tab Heroi i tregimit tonë është një njeri nga sahabët. *** Perandori romak e shikoi gjatë Abdullah ibnu Hudhafen e pastaj tha: Unë të ofroj ty një gjë. Në vitin e nëntëmbëdhjetë të hixhretit Omeri r. pa i përmendur fare. Po e rrefejm vetem ngjarjen që kishte nodhur në takimin me Cezarin-të madhin e Romës (Bizantin). e eshtrat e tij i dukeshin lakuriq.. dhe me secilin prej tyre të ketë nga një ndodhi. nuk do ta bëja kurrë. Robi I lidhur me pranga buzëqeshi dhe tha: Të betohem në All-llahun se sikur të ma dhuroje tërë pasurinë tënde dhe tërë pasurinë që kanë arabët. Perandori i tha: Atëherë do të mbys. Abdullahu pyeti: C'është ajo?! Perandori iu përgjigj: Të ofroj të bëhesh krishterë.dhe do të nderoj me çfarëdo pozitë të duash. me qëllim që ta braktisi fenë e Muhamedit a. Historia ka mund të kalojë para këtij njeriu ashtu sikurse kaloi para miliona arabëve para tij.a e dërgoi një ekspeditë ushtarake për të luftuar kundër romakëve. Takimi i tij me Cezarin ndodhi gjatë sundimit të Omer ibnul Hattabit r. Nëse me përgjigjesh në atë që të ofrova.s. Cezari ishte informuar për motivacionin dhe moralin e lartë me të cilin njiheshin ushtarët myslimanë si dhe besimin e madh që kishin ata në luftën e tyre në rrugën e All-llahut dhe të Dërguarit të Tij. Abdullahu ia kthehu: Bën ç'të duash ! Perandori urdhëroi që të kryqëzohet dhe i tha xhelatit në gjuhën romake: Hidheni afër duarve të tij e ai i ofronte atij të bëhet I krishterë. i lotuat të dy sytë. Mirëpo. i cili quhet ABDULLAH IBNU HUDHAFE ES-SEHMIJ. Pastaj i thirri dy myslimanë të zënë robër dhe urdhëroi që njëri prej tyre të hidhet në të. për aq sa vetëm njëherë lëviz syri. . por kësaj here refuzimi i tij ishte më i fuqishëm se herave te tjera. Nëse e pranon këtë. Në momentin kur e morën ta hidhnin në të. të cilën e mbushën me vaj dhe e vunë mbi zjarr derisa vloi. e ai i ofronte ta braktisë fenë e vet.a. Islami madhështor ia bëri të mundur Abdullah ibnu Hudhafes të takohet me dy sundimtarët e botës së asaj kohe: Kisranë e persianëve dhe Cezarin perandorin e romakëve. Perandori urdhëroi të heqin dorë prej tij. me duart tona e zumë rob dhe ua sollëm juve. Pastaj kërkoi t'ia sjellin një vorbë të madhe.sh. Perandori iu drejtua Abdullah ibnu Hudhafes dhe i ofroi të bëhet krishterë. mirëpo ai refuzoi. të cilat do t'i ruaj kujtesa e kohës dhe do t'i rrëfejë historia. në mesin e të cilëve ishte edhe Abdullah ibnu Hudhafe Es-sehmij. për këtë urdhëroi e tha : Kthejeni tek unë! Kur ia sollën përpara i ofroi të bëhet krishterë.s. por Abdullahu përsëri refuzoi. Robi (Abdullahu) iu përgjigj me krenari dhe me vendosshmëri: Larg asaj! Vdekja për mua është njëmijë herë më e dashur se ajo që më ofron! Cezari ia kthehu: Unë po të shoh se je njeri i mençur. Kërkoi prej tij ta zbresin nga dërrasa e kryqëzimit. Njerëzit e Cezarit e vërejtën këtë dhe i thanë atij: Robi po qan. Për një çast i tërë mishi iu shkri. Ai takim ishte njëra prej ngjarjeve më madhështore në histori. Deshti All-llahu xh. do të lë të lirë. Kur e pa kokëfortësinë e tij. por ai prapë refuzoi ofertën e tij. Ushtarët e dërguan te perandori i tyre dhe i thanë: Ky është njëri prej sahabeve të parë të Pejgamberit a. Atëherë i tha: Hidheni afër këmbëve tëtij. t'ia sjellin të gjallë.

duke filluar që nga fëmijëria e tij e deri në ditët e sotme. Cezari u përgjigj: Po. Duke ia shkundur pluhurin nga rrobet e tij të mira. Beshiri I vogël menjëherë e kuptoi se plaku me të cilin u ndesh është shurdhmemec. iu tha: Është obligim i çdo myslimani ta puth kokën e Abdullah ibnu Hudhafes. Atëherë. Diktatori. rastisi në një çun me një çantë në dorë I cili duke vrapuar goditi plakun dhe u rrëzua përtokë. për çka Omeri u gëzua shumë.Rrudhat e tij në ballë tregonin vuajtjet e tij në jetë. Abdullahu shkoi të Omer ibnul Hat-tabi r. Mirëpo. unë dhe të gjithë myslimanët e zënë robë. duke e vendosur gishtin afër buzëve për të heshtur. sërish duke ia bërë me sy dhe me gisht si . mirëpo ende pa mbërri në destinacion. atëherë i tha: A don ta puthësh kokën time e të liroj ?! Abdullahu iu përgjigj: Me kusht që t'i lirosh edhe të gjithë ushtarët myslimanë të zënë robë. kur nuk kishte mësuar se si të falej dhe po I thotë plakut se nuk di të falet. dhe unë filloj i pari. Pas lirimit nga robëria.Atëherë. plaku hyri në një dyqan dhe I bleu atij disa bombone dhe ia futi në çantë. C'është ajo që të shtyri të qash?! Abdullahu u përgjigj: Ajo që më bëri të qajë ishte se unë thashë me vete: Të hedhin tash në këtë vorbë. Morrën abdest dhe hynë në xhami. Do të dëshiroja që të kem aq shpirtëra sa është numri i qimeve në trupin tim dhe të gjithë ata të hidhen në këtë vorbë. plaku dhe Beshiri u nisën për në shtëpi. Perandori romak dha urdhër që të tubohen të gjithë myslimanët e zënë robë dhe të lirohen. duke ia bërë me shenjë se a dëshiron të shkojë diku me të. Perandori e pyeti: Medet për ty. Derisa po kalonte skajin e rrugës. filloi ta ngrisë fëmijën e rrëzuar I cili filloi të qajë nga dhembjet e shkaktuara. ndërsa Beshiri shikonte ne lartësitë e xhamisë përbrenda duke u habitur dhe duke menduar se sa është kjo xhami e lartë. Beshiri me një lëvizje të kokës ia bëri me shenjë se u pajtua me propozimin e tij. nuk kishte mundësi tia mësojë edhe duatë përcjellëse të namazit.a dhe i lajmëroi për këtë. preku syrin dhe lëvizin dorën djathtas e majtas për të ndërprerë qarjen. Plaku I habitur nga ky takim I papritur me një njeri me të cilin e dallonin 70 vite. U nisën dhe mbërritën te dera e oborrit të xhamisë. ky ndoshta nuk është mëkat i madh për mua. Filloi ta shikojë me sy të mbushur me lot. Aty Beshiri e kuptoi se plaku e kishte ftuar që të shkojnë në xhami.Ezani ushtoi duke lajmëruar kohën e namazit të drekës. Abdullahu tregon: Thash me vete: Ta puthi kokën e njërit prej armiqëve të myslimanëve dhe të lirohem. çfar të bëjë Beshiri I vogël në xhami. Por. në rrugën e All-llahut. do t'i liroj dhe myslimanët e zënë robë. ndërsa plaku mjekërbardhë nisej për faljen e namazit të drekës. Pas faljes së namazit. Pastaj iu afrua atij dhe ia puthi kokën.dhe të del shpirti. Plaku I urtë I tha se do ta mësojë të falet. derisa plaku ia prekte mjekrën e tij të butë dhe duke e puthur në faqe. për çudi. Pasi i shikoi robët. Pastaj u ngrit dhe ia puthi kokën … TREGIME ISLAME Dielli përcëllonte me rrezet e tij. në sytë e tij vërehej krenaria dhe brendia e shpirtit të lumtur. Plaku filloi ta mësojë Beshirin vetëm me lëvizjet e namazit e pasi që ishte shurdhmemec. besim I kultivuar me një ndjenjë të veçantë. e nganjëherë ajo lumturi manifestohej me buzëqeshje e cila rrënjët I kishte në besimin e tij në Allahun.

Ashtu në atë moment. ndërsa plaku shtrëngoi dorën e Beshirit. sepse ishte koha e namazit. me një fytyrë të rrumbullakët. ia afroi dhe I tregoi se si merret tejemmumi. kur shihte plakun që po kalonte andej pari. Plaku të cilit as unë nuk arrita tia mësoj emrin. Njerëzit e mëdhenj njëherë vdesin por gjithmonë jetojnë. Pas disa viteve qëndrim në Arabinë Saudite. ndërsa ti po ma mëson namazin në fund të jetës .Mirëpo. tha Beshiri me lotë në sy duke na treguar neve ngjarjen e tij të vërtetë në jetë. sepse të gjitha këto ishin shumë problem të mësohen në një vend sikur Tunisi për shkak të qëndrimit të shtetit me laicizëm ndaj Islamit. Plaku me dhembje të mëdha. Beshiri edhe kur luante me shokët futboll. Ai I tha se pa abdest si të falet. me një korridor të vogël dhe me dy dhoma të vogla. Kjo pamje vazhdoi edhe ditëve tjera sa që Beshirit iu bë shprehi shkuarja me plakun për të falë namazin. për të vazhduar shkollimin e mesëm dhe atë universitar. Plaku u gëzua shumë për ardhjen e Beshirit. Beshiri me gjeste po I thotë plakut se: Kur isha unë fëmijë. ndërsa Beshiri I çuditur e pyeti se pse. Unë isha ai që e kam dashur më së shumti. Beshiri që atje filloi të mësojë se si falet namazi me duatë përcjellëse. Kaluan shumë vjet dhe Beshiri pas kryerjes së shkollës fillore.shenjë që të heshtë. ai hapi sytë dhe ktheu kokën kah ai. Por plaku I tha se që një javë nuk ka bërë namaz. buzëqeshi dhe I tha Beshirit (me gjeste): Unë ta mësova namazin në fillim të jetës. Por për çudi. sepse iu gjeta në momentin e vdekjes. mësoi leximin e Kuranit. . Shkurt Beshiri dhe bashkëkombasit e tij ndjeheshin të huaj sa I përket islamit në atdheun e tyre. I cili kishte mbjellur te ai dashurinë e Islamit. Dinte të dojë dhe ta dojnë. pa se plaku ishte shtrirë në shtrat dhe po flinte. dhe menjëherë pas kësaj.. lojë kjo shumë e dashur për të. Shtëpia ishte shumë e vogël. pasi mbaroi. Ndejti pak me të dhe u nis për te familja e tij. në momentin kur hyri Beshiri në dhomë.Beshiri u mendua pak dhe doli përjashta ku në një qoshe gjeti një gur deri diku të madh. por kësaj here jo si një Beshir I vogël. ishte mësuesi dhe thirrësi më I mirë në islam.Kapi dorën e tij dhe e puthi në shenjë dhimbjeje për të që është I sëmurë. ia bëri me shenjë Beshirit se për të ka ardhur fundi. Plaku shikonte Beshirin mu në sy. ndërsa Beshirit filluan tI pikojnë lotët nga dhembja. Beshiri u kthye në shtëpi. por I rritur me shtat të lartë. duke I treguar atij se fundi është. filloi të ndjehet edhe më keq. Pas një kohë kuptoi se plaku ishte sëmurë dhe Beshiri shkoi për ta vizituar atë. Takoi plakun I cili kishte qenë në shtëpi përbrenda. linte lojën dhe vraponte pas tij. së pari shkoi të vizitojë plakun e fëmijërisë së tij. Beshiri iu afrua plakut dhe u ul afër tij. me sy të kthjellët dhe me një buzëqeshje të madhe. derisa plaku po falte namazin. udhëtoi për në Xhidde. saqë I pikuan lotët nëpër faqe. Kur hyri brenda. Beshiri me shenja të dorës po e pyet se si është me shëndet dhe se do të bëjë më mirë. kuptoi esencën e namazit. namazit edhe pse me gjuhën e gjesteve. mirëpo kësaj here në shtëpi të plakut e cila nuk ishte edhe aq larg shtëpisë së Beshirit. qytet bregdetar në Arabinë Saudite. ti ma mësove namazin ndërsa unë po ta mësoj në pleqëri. Kështu. drejtoi sytë kah tavani I shtëpisë dhe dha shpirt. ndërsa plaku duke ngritur mesin e buzëve dhe duke ulur skajet e tyre. ende pa shkuar për të vizituar familjen e tij. Plaku mori tejemmum ndërsa Beshiri tash po e meson se si të falet kur është I shtrirë. kështu që ndjente se fundin e ka shumë afër.

që me ka nderuar me një nderë të madh mbi shumë krijesa të tjera. Ç'është më e çuditëshmja se ai ishte edhe i verbër dhe ishte i vetmuar. . . që nuk posedojnë mendje?! . që shpesh i përseriste: Falënderimi i takon vetëm All-llahut. që me ka zgjedhur mbi shumë krijesa të tjera dhe me ka nderuar. që me kanë lënë njerëzit dhe me kanë vdekur shumica prej të afërmëve. Duke e përseritur këtë disa herë. . me trego se çka të ka nderuar All-llahu ty kurse unë të shohe të verbër me dy duart e këputura. dëgjoj me te fjalët dhe atë që kam përreth?! . që me ka nderuar me një nderë të madh mbi shumë krijesa tjera të Tija. Vazhdova t'i afrohem deri sa ndjeu levizjet i mija dhe filloi të pyeste: . . mirëpo. vetëm me trego! . i kishte të dy duart e këputura.Vazhdoi përseri: A nuk me ka dhënë All-llahu të dëgjuarit. me të cilin dëgjoj ezanin për namaz. për fat të keq. shikova mbrenda saj dhe pashë aty një njeri. . i varfer dhe askend perreth teje që interesohet për ty?! . Sapo iu afrova me qetësi pashë se ky njeri ishte i paralizuar. por me një kusht! Kam një nevojë të ma kryesh.Ma ktheu: Sa e sa njerëzve u mungon kjo begati. që me ka nderuar me një nderë të madhe mbi shumë krijesa të Tija. që të logjikoj me te?! I thashë: Po. ishte i ulur në tokë. që me ka nderuar mbi shumë krijesa. nuk kishte askënd që të kujdesej për të. janë budalla.I thashë: Me gjithë dëshirë inshallah.I thashë: Po. Dy duart e këputura dhe dy sytë e tij të verbër dhe nuk posedonte kurrfarë fuqie për kujdesjen e vetës.Ma ktheu: Sa prej njerëzëve janë të shurdhët dhe nuk mund të dëgjojnë?! Falënderimi i takon vetëm Allllahut. si jo! . U ndala tek një tendë e vjetër.Shumë ka. Shikova përreth tij dhe kerkoja se mos po shoh dikë prej të afërmëve të tij që kujdeset për te. që me çuditën: Falënderimi i takon vetëm All-llahut. Dëgjova prej tij disa fjalë. të çmendur.Pastaj tha: Falënderimi i takon vetëm All-llahut.ja ktheva.I thashë: Esselamu alejkum! Jam një njeri që kam humbur rrugën dhe u ndala tek tenda jote. . si jo! .Kush është? Kush është? .Më tha: Po e sheh se jam sprovuar me sprova dhe fatkeqësi të ndryshme.Më tha: Të tregoj. A nuk me ka dhënë Allllahu mendjen. Po ti kush je? Pse jeton i vetmuar në këtë vend? – Fillova unë me pytje: Ku e ke familjën apo të afërmit? .I thashë: Dëgjova nga ju disa fjalë.M'u përgjigj: Unë jam një plak i sëmuar. mirëpo.TREGIME ISLAME Tregon Ebu Ibrahimi dhe thotë: "Isha një ditë duke udhëtuar nëpër shkretëtirë dhe papritmas humba rrugën për ku isha nisur. ma tërhoqi vëmendjen dhe më shtyri të interesohem për te. nuk pashë askend. prap Falënderimi i takon vetëm All-llahut.

U ngrita në koder dhe u afrova tek këto shpezë. E atyre vetëm iu shtohet dobësia dhe iu pakësohet bindja në shpërblimin e All-llahut. Thashë me vete: Sa prej të sëmurëve janë. Mirëpo. sikurse po e sheh. po ku ta kërkoj kurse rruga për mua ishte e panjohur dhe nuk dija nga ta kërkoja. unë vetë kisha humbur rrugën. Ai është që me ushqen. I dhashë selam. Hyra tek plaku dhe e gjeta ashtu si e kisha lënë.A nuk më ka dhënë All-llahu gjuhën. Sa . Falënderimi i takon vetëm All-llahut. Saqë i dëgjon duke u ankuar dhe duke qajtur me zë të lartë. inshallah! Cila është kërkesa yte? E uli kokën dhe lotët i rrodhën nga sytë e tij të verbër. i verbër. U thellova në mendime të thella derisa m'i ndërpreu mendimet fjala e plakut duke më thënë: . jam plak i lodhur. që më ka nderuar mbi shumë krijesa të Tija.I thashë: Po. që plaku edhe në gjendjen e tij të mjerueshme ishte i kënaqur me ato begati që ia kishte dhënë All-llahu. që ndoshta nuk janë goditur as sa një e katërta e kësaj që është goditur ky plak. ka dalë që dje të me kërkojë ushqim dhe nuk është kthyer më dhe nuk e di a është gjallë dhe kthehet apo është i vdekur dhe është harruar. Isha i hutuar çka t'i them. që janë adhurues të idhujve dhe kryqëve dhe janë të kënaqur me mosbesimin e tyre?! Ata kanë humbur në këtë botë dhe në botën tjetër. A nuk me ka udhëzuar All-llahu në Islam dhe adhuroj vetëm All-llahun Një. kërkoja andej këtej ndonjë njeri të pyes për djalin. vërtetë shumë ka. Nuk me brengosi djali aq shumë sa me erdhi keq dhe u pikëllova për plakun. kurse mua me shtohej çudia prej imanit të tij të fort dhe bindjes së tij të madhe.Tha: Falënderimi i takon vetëm All-llahut. me veshën. Vazhdova rrugën duke ecur nëpër shkretëtirë. Sa ka prej njerzëve. Kështu vazhdoi plaku duke i numëruar begatitë e All-llahut. apo ndoshta janë sprovuar vetëm me humbje të shikimit apo të dëgjimit. por s'ka gjë. I mjeri. Ejubit alejhi selam. Thashë me vete: Këto nuk mblidhen përveç se rreth ndonjë ngrodhësire ose ushqimi. Pastaj ngriti koken e tha: . me të cilën e përmendi Atë dhe mirrem vesh me njerëzit?! Sa e sa njerëz memece ka sot që nuk flasin?! I thashë: Po. apo kanë ndonjë sëmundje të lehte e që mund të llogariten të shendoshë në krahasim më atë që e ka goditur këtë plak. që nuk meriton të adhurohet askush përveç Tij?! Unë tek Ai llogaris shpërblimin duke bërë durim në sprovat e Tija.Nuk me ka mbetur askush prej familjes perveç një djalit katërmbedhjetëvjeçar. me shtrinë për të fjetur dhe me ngrite për çdo nëvojë. Rastësisht e ktheva kokën dhe pashë andej tëndes së plakut një kodër të vogël. duke renkuar nga semundja. Kur arrita afër tyre filluan të shpërndahen dhe në vendin ku ishin mbledhur sorrat çka të shoh?! Një djale i ri i vdekur. ku ishin mbledhur disa sorra. të Vetmin. Unë. ku ta kërkoj unë i shkreti?! E pyeta për pamjen e tij dhe cilësitë e tija në mënyrë që ta njoh nëse e takoj.A ta them kërkesen time që pata? A ma kryen atë? . ishin mbledhur rreth diçkaje.. trupi i tij i këputur sikur ta kishte sulmuar ndonjë ujk dhe ka ngrenë një pjesë të tij dhe ka lënë pjesën tjetër për shpezë. U drejtova kah tënda dhe po dëgjoj plakun duke bërë tesbihë dhe duke përmendur All-llahun. Dola që ta kërkoj djalin.? Me erdhi në mendje ngjarja e të dërguarit të All-llahut. si t'ia filloj. . ishte mërzitur shumë për djalin. që me ka nderuar dhe me ka zgjedhur mbi shumë krijesa të Tija. Zbrita nga kodra duke ecur ne drejtim të tendës duke qenë në mes pikëllimit dhe hutise. Duke menduar se a të shkoj dhe ta lë plakun në vetmi apo të kthehem tek ai dhe ta lajmëroj për djalin..

qe e kishte humbë pleqëria dhe sëmundjet e shumta pozitën e tij dhe e kishin lenë njerëzit pas dore..më ndjeu më pyeti: ku është djali? I thashë: Përgjigju ti njëhere! Cili prej ju të dyve është me i dashur tek All-llahu. Pas pak pashë tre vetë të hipur mbi kafshet e tyre. I thirra dhe m'u përgjigjen. ti apo Ejubi. E pyeta: O Ebu Kulabe. Iu kishin mbledhur shumë sprova dhe fatëkeqësi deri sa ishte vetmuar prej njerzëve në një tendë të vjetër në hapësiren e shkretëtirës..! Pastaj e mora veshë se Ebu kulabe kishte qenë një prej dijetarëve të njohur. çka të ka bërë ty të jesh në këtë vend kaq të bukur dhe i shëndoshë fizikisht? U përgjigjë: Posa më ka futur All-llahu në xhenet dëgjova një zë duke me thënë fjalën e All-llahut: "(u thonë) selamun alejkum. Sapo zbuluan fytyrën e tij bertitën: Ebu kulabe. Ebu kulabe... Kur u afruan u thashë: . Mora ta qetësojë duke ia kujtuar durimin. kishte të veshur rroba të bardha dhe ishte plotësuar pamja e tij.! E gjeta atë të vdekur tek kodra. Në këtë natë e pashë ne ëndërr Ebu Kulaben me pamjen me të bukur. Udhëtova bashkë me këta tre veta dhe më ndihmuan që ta gjejë rrugën për në qytet.. alejhi selam? Tha: Padyshim. I thashë: Cili është sprovuar më shumë.. pa të meta trupore.." [Err-rrad. ta mbështjellim në qefin dhe ta varrosim? Ata pranuan. pastaj rënkoj përseri duke marrë frymë thellë dhe duke përseritur fjalën: LA ILAHE IL-LALL-LLAH. iu kishin versulur ujqërit mbi trupin e tij. Ia pregatitëm xhenazën dhe e varrosëm. Rënkoi plaku i mjerë. Ejubi. E pashë duke ecur në një vend të gjelbëruar. 24] . Atëherë i tashë: Llogarite djalin tënd tek All-llahu se të ka vdekur. ti apo Ejubi. mirëpo atij iu shtuan vuajtjet dhe rënkimet derisa dhe nisa t'ia përkujtoj shehadetin (LA ILAHE IL-LALL-LLAH) dhe vdiq në duart e mia. sa përfundim i lavdishëm është ky vend. alejhi selam? Tha: Ejubi. a keni mundësi që të më ndihmoni për ta larë. Dukeshin të ishin udhetarë.. E mbulova me jorganin që e kishte përfundi dhe dola të kerkoje ndonjë njeri që të më ndihmojë t'ia pregadis xhenazën. alejhi selam. me durimin tuaj gjetët shpëtimin. alejhi selam është me i dashur tek All-llahu. Hyrën në tendë që ta shohin plakun e vdekur dhe ta bartnin për ta varrosur.Këtu është një njëri musliman i vdekur dhe nuk ka askë që interesohet dhe mirret me të.

Nëse më përgjigjeni. iu pergjigj: "O Musa. Një ditë mbreti i Romës e dërgon një emisar në Bagdad për t‟i sfiduar muslimanët me tre pyetje. dhe njerezit e tjere po prisnin qe nje njeri te dale para turmes si mekatari. Djerse filluan t'i dalin dhe ai e dinte se behej fjale per te. "dhe vetem atehere Une do te derdh shiun mbi ju. atëherë do ju lë një pasuri të madhe që e kam sjellë nga mbreti i Romës. "Thuaj qe te largohet vete ai nga bashkesia juaj". e pyeti Allahun svt. Bagdadi ishte një qytet i madh islam. pak re te shperndara ne qiell u zhduken krejt." Musai as. "O Allah. nxehtesia u leshua edhe me mbi ta dhe thatesira po ashtu. Musai as." Allahu svt. Në fakt. me të cilat do i sfidonte muslimanët. ishte qendra e diturisë islame. dhe te atyre aty. ishte kryeqendra e Umetit Islam dhe për shkak se jetonin një numër i madh dijetarësh. Musait. a mendon se do t'ia nxjerr pasi ai u pendua. por askush nuk po dilte. Burri filloi te mendoje se nese nuk tregonte gjithe njerezit do te vdisnin nga etja. eshte per shkak te pendimit te atij njeriu qe une bekova gjithe Beni Izraelet me uje. pergjigjet: "O Musa. i tha Allahu svt. Kalifi mblodhi të gjithë dijetarët e qytetit dhe e vendosi emisarin e Romës të ngjitet në një podium të lartë dhe tha: “Kam ardhur me tre pyetje. Kur emisari arriti në qytet. nje thatesire e madhe kaploi. rete u mblodhen ne qiell dhe shiu filloi te bjere mbi ta. ata i ngriten duart drejt qiellit duke u lutur per shi. por nese dilte para turmes do te turperohej pergjithmone. Une ia fsheha gjynahet ketij njeriu per 40 vjet. Iu shpall Musair as. Allahu do te na leshoje shiun. Pyetjet janë: -Çfarë kishte para Allahut? -Në cilin drejtim është Allahu? -Çfarë bën Allahu në këtë moment?” Shumica e asamblesë ishte në qetësi. duke dashur te dije se kush eshte ky njeri i bekuar pyet: "Ma trego se kush eshte ky njeri O Allah!" Allahu svt. me fal!" E ndersa Musa as. se ne mes tyre gjendej nje njeri qe nuk i bindej Allahut subhanehu ue teala per me shume se 40 vjet. (A mund të iu përgjigjesh ti këtyre pyetjeve?) . Ti na bekove me shi edhe pse mekatari nuk e tregoi se kush eshte. Ashtu ne heshtje i ngre duart me nje sinqeritet te madh qe nuk e kishte ndier me pare dhe me lotet qe i ridhnin ne faqe tha: "O Allah me meshiro! O Allah m'i mbulo mekatet! O Allah. thirri njerezit dhe u tha: "Nje njeri mes nesh nuk i eshte bindur Allahut per 40 vjet." Keshtu Musai as. gjate kohës së tabi‟inëve (gjenerata e muslimanëve pas sahabëve). TREGIME ISLAME Para shume vjetëve." Burri priti duke pare majtas e djathtas me shprese se po del dikush tjeter te thote qe ai eshte. Se bashku. e informoi kalifatin se kishte tre pyetje. Vetem pasi ai te dali vete dhe te largohet nga turma.TREGIME ISLAME Transmetohet se ne ditet kur Musai alejhi selam endej me Beni Izraelet ne shkretetire. Por per çudi te Musait as.

“S‟ka më asgjë para njëshit. “Oh babi im i dashur! Unë do i përgjigjem dhe do ia mbyll gojën” . Prandaj pyeti:”Më thuaj në cilin drejtim është kthyer Allahu?” “Me sjell një qiri dhe ndeze pastaj“ . Romaku iu adresua djaloshit musliman dhe e përsëriti pyetjen e parë:“Çfarë kishte para Allahut?“ Djaloshi pyeti: “A di të numërosh?” “Po” .tha njeriu. Ai e ngriti lart dhe e vërtetoi të Vërtetën.” Kjo iu duk e arsyeshme romakut. kështu që unë të jem aty ku jeni ju tash. çfarë ndodhet para numrit „një‟?” .tha djaloshi. Nuk është drejtuar vetëm në një ane“ . Ai e bëri të zbres nga lart poshtë. Por. Lindje dhe Perëndim.tha djaloshi.. në vendin ku qëndroj unë. i Padukshmi?” Tash njeriu nga Roma i befasuar nga përgjigja direkt nuk mund të debatonte më shumë. Shpikësi. “Pra. dhe u lejua. Njeriu përsëriti pyetjen e tij finale:“Më thuaj çfarë bën Allahu në këtë moment?” Djaloshi me krenari u përgjigj: “Në këtë moment. (Surja Rrahman. Kështu që. jep vdekje.pyeti djaloshi. atëherë çfarë pritni nga Nurus semavati vel erd . Emri i tij ishte Ebu Hanifja (rahmetullahu alejhi .tha njeriu me habi.Allahu Ndriçuesi i Qiejve dhe Tokës? Dritë mbi Dritë. Kështu që djaloshi i pëshpëriti kalifit që të marrë leje për t‟iu përgjigjur në pyetje.). para se ta bënte. Allahu është i drejtuar nga të gjitha anët në të gjitha kohët.” Romaku ishte marrëzuar dhe i shtangur që këtu ishte një vocërrak. djaloshi tha: “Prit! Ju jeni ai që bëni pyetje dhe unë jam ai që iu përgjigjem të gjitha pyetjeve tua. kështu që ai zbriti nga lart dhe djaloshi u ngjit në podium. numëro prej dhjetë e më poshtë!” . tetë.tha njeriu. “Atëherë. Jug.Allahu e mëshiroftë!) i njohur sot si një dijetar i madh në Islam. largon brengosje. kështu që përgjigjet të ndihen mirë ashtu si ishin ndier pyetjet e tua. i Pari. Romaku nuk pat çfarë te thotë përveç se të largohet dhe të kthehet në vendin e tij. ky vocërrak u rrit dhe u bë njëri ndër dijetarët më të famshëm në Islam.Në ndërkohë. kjo është kaq!“ . “Por.Në mes të këtyre dijetarëve brilant dhe studentëve qëndronte një njeri me djalin e tij të vogël. jep jetë. zhduk të tjera etj. Veri.” .” “Por. si i krisur dëshironte të provonte pyetjen finale. flaka është vetëm një dritë shpërndahet në të katër anët. kur Allahu e pa në këtë podium të lartë një gënjeshtar dhe përqeshës të Islamit. i mundur. atëherë si pritni qe të këtë diç para “Një” i Gjithëdijshmi. i Përhershmi. Ai në çdo moment është i angazhuar në çështje të reja (falë mëkate. i Fundit. Do të jetë e drejtë sikur ju të zbritnit poshtë. .deri sa arriti në “një” dhe nuk numëroi më. Djaloshi tha: “Nëse një flakë fizikisht shpërndahet në të katër anët ashtu që nuk do të mund të më tregosh se në cilën ane është e drejtuar. i cili i përgjigjej pyetjeve të tij në atë mënyrë. Dhe atë që beson në Njëshmërinë e Allahut. sa që nuk mund të argumentonte kundër provave te tij. nëntë. “Dhe më thuaj në cilin drejtim është drejtuar flaka.. nëse nuk qëndron aritmetikisht asgjë para „njëshit‟. Allahu i Lartëmadhëruar e shpërbleu me një mençuri dhe dituri të Dinit Islam. Ajeti 29). Ai filloi: “Dhjetë.tha djali. krijon gjendje.

andaj te ndalemi dhe te mendohemi për vete se a iu ngjajmë këtyre njerëzve apo jo dhe deri ne çfarë shkalle ka arritur morali ynë. duke marre secili nga 300 ndërsa gruaja 100. Ky është fenomen i sinqerte i ngritjes se moralit shoqëror ne çdo popull. andaj mendo t'ia bëjmë disi! Vakidiu vazhdon e thotë: Ia shkrova një letër shokut tim hashimijj dhe i kërkova ndihme. te cilët kane humbur nga 5-6 anëtarë…Atë qe e shkatërroi lufta te mos e përbuzë koha! . kurse ai m'i dërgoi 1000 dërhem. Sa i mora ne dore kur ja një letër nga shoku tjetër. e kishte dëgjuar këtë lajm me thirri qe ta vërtetonte rastin. nuk iu ndihmoje jetimëve. rrëfen një ngjarje: "Kisha dy shoke aq te ngushte saqë veten e ndienim një. shoqja me tha: Përjetojmë mjerim e vështirësi dhe kur i shoh fëmijët me rroba te vjetra me tronditet zemra. Përgjigja natyrisht se jo. nuk çajme kokën për ata qe edhe sot e kësaj dite qëndrojnë ne tenda apo ne kushte tepër te vështira. për secilin prej nesh nga 2. Kur Me'muni.TREGIME ISLAME Vakidiu.000 dërhem. Njeri prej tyre ishte hashimijj. Vakidiu vazhdon: Keshtu qe in dame 1000 dërhem ne mes nesh.000 ndërsa për gruan 1. Urdheroi qe te na ipen 7. i kisha vetëm ato qe t'i dërgova ty. dijetar i njohur i shek:II-te hixhrijj. jemi vrojtues te heshtur te ngjarjeve pothuajse s'ka ndodhur asgjë. Halifeja. Ne nuk i rikujtojmë vëllezërit tanë gjate festive. ne te cilën ankohej ashtu siç iu ankova unë shokut tim hashimijj dhe ia dërgova qesen e posapranuar ashtu sic e morra. Kur përjetova një vështirësi gjate një feste te bajramit.000 dërhemë". pastaj kërkova nga shoku im i trete ndërsa ai ma dërgoi qesen qe ti ia dërgove. nuk shkojmë neper fshatra e te vizitojmë vëllezërit e motrat tona. Për këtë e njoftova gruan time e cila me lëvdoi e nuk me qortoi. ne nuk iu ngjajmë atyre. Derisa isha ne atë gjendje papritmas me erdhi shoku im hashimijj dhe me solli një qese sikur ajo e para e me tha: Me trego se ç'bëre me qesen e pare qe ta dërgova? Pasi qe ia tregova rastin me tha: Kur mi kërkove paratë.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful