You are on page 1of 156

&opHkr*¾Zif;

trSwf-6?

á

2013/

တို႕မ်ဳိး တို႕ေျမ တို႕စာေပကို
မေပ်ာက္ပ်က္ေစ ေစာင့္ေရွာက္ေလ
တို႕တေတြ တူမွ် တာဝန္ေက်။
မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္
“စာပြင့္လႊာ” ရသစံုမဂၢဇင္း ထုတ္ေဝျဖစ္ျခင္းအတြက္
ကူညီပံ့ပိုးၾကေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံ စာေပ၊ ဂီတ၊
ျမန္မာ့အသံႏွင့္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား၊
အႏုပညာနယ္ပယ္မွ ဆရာသမားမ်ား၊ လက္တြဲေဖာ္မ်ား၊
ဝါသနာရွင္မ်ားအား စာပြင့္လႊာ ရသစံုမဂၢဇင္းမွ
မေမ့ေသာ ေက်းဇူးတင္ျခင္းမ်ားစြာျဖင့္
မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။
ထို႕ျပင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာမ်ား
ထည့္သြင္းေပးျခင္းျဖင့္ ပံ့ပိုးကူညီၾကေသာ
မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား
ဗုဒၶဘာသာ၊ အစၥလာမ္ဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာႏွင့္
ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လုပ္ငန္းရွင္မ်ား
အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း
စာပြင့္လႊာမွ တသက္တာ မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါသည္။ ။

စာတည္းအဖြဲ႕

စာပြင့္လႊာ ရသစံမ
ု ဂၢဇင္း

2012 ckESpf ZlvdkifvwGif rav;&Sm;EdkifiHü pwifxkwfa0onf/
trSwf-6? 2013 ckESpf? {NyDv/

rmwdum

trSmpm
"mwfyHktvS yom'
wifUw,fjcif;
("mwfyHk-jynfUpHk)

pmyGifUvTm pmwnf;tawG;

pm
pm
pm

tzGifUuAsm
pHkeHYomNrdKif OD;aMumU? pE´&m; udkcifvS pm
a0vif;(jrefrmpm)? aZmfxGef;OD;(qdk^aysmf)?
yef;awmfquf? EdkifopfeD? wuúodkvfjrwfrif;?
vlcg;? oG,fb? nDvif;Edkif/
umwGef;
armifpdef? a&Trif;om;/

pm

pmokw
jrefrmUynmrD;&SL;wefaqmif
pm
pnfolOD;aumif;
(jre'D)
yljyif;ayr,fU rajcmufaoGY&avatmif pm
rdk;enf;ayr,fU a&r&Sm;avatmif
(OD;xGef;vGif-rdk;av0o)
jrefrmoH xGufwwfMuygap
pm
(jrifUa0-jrefrmUtoH)
tawG;tjrif
ocifusifUudk usifUMuyg/
ocifrsKd;a[U 'dkY jrefrm
(atmifpdk;ol)
a0;ajr&yfjcm; ay;pmrsm;-1
(vlcg;)

5
8

9

10-19

tEkynm
trSwfw& aiGMu,fyGifUrsm;xJu
oBuFefrif;om;BuD; aZmf0rf;
(*Dwpmqdk aw;oH&Sif oef;jrwfpdk;)
yef;0uFyg
(Adkvfuav;wifUatmif)
a&Torif b,fuxGuf
(*Dweufoef OD;tkef;vGif)
tEkynmc&D;onf
(jre'Df)

pm

29-30

pm

80-85

pm

86-87

pm

120-127

pm

31-33

pm

40-46

pm

47-49

pm

50-52

pm

57-60

pm

98-101

pm

102-105

pm

131-133

&oyGifUvTm
aEGoBuFefESifU jrKcdk;a0Ua0U tvGrf;rsm; pm
(vGrf;aemif)

53-55

usef;rma&;
atydk;taMumif; odaumif;p&m
(a'gufwm vGifvGifaomif;)

56

cHpm;rI&o
ydawmufa& . . .
(aiGrifjc,f)

pm

pm

20-21

0w¦Kwdk
tarUudk b,fvdkajym&ygU
(ausmU[efcsD)
22
wuúodkvfaemufcH
(csrf;xuf[ef)
puf½kyfrsm;

107-110 (rsKd;udkrsKd;)
a&iwfaeaom yifv,f
(aratmifvif;)
128-130 zdeyfvufaqmif ay;ygUr,f
(armifa&TpGef)
b,f0,frSef; vSrf;EdkifNyD
(jr,Gef;pH)
23-24
aiG'*Fg;eJY axGcif;upm;r,fU uRefawmf
(ysOf;rem; armifjrifUvIdif)
25-28

pm

t,f'DwmwdkY a&Tvuf&m
uAsmcHpm;rI
&ifbwfudkrSef jyefuefxGufvmwJU
ta&;tom; - 6
(uAsmcspfol vli,fwpfOD;)

pm
pm

61-65

pm

'gwdkY jynf 'gwdkY ajr
&cdkifjynfe,f
(om;aumif;jrwf)

pm

72-73

pm

88-97

twGif;uAsm
armif&Jrif;? ygarmuf? &J&ifUvrif;?
auaZmfrdk;? rif;aEG? ndKrIdif;(tkwfzdk)?
rdk;xufatmif? rif;nD? ae0ef;eD?
tjrJpdrf;/
aA'if
b0yGifUvTm oifUuHMur®m
(q&matmifcsrf;om-uHaumfajr)
jrefrmU½dk;&mESifU ,Ofaus;rI
tvSxl;wJU vwefcl;
(awZatmif)

pm

119

0w¦K&Snf p^qHk;
&v'fraocsmaom ykpäm
(aroufpk)

pm

134-140

bmomjyeftcef;quf
aoG;pkyfajr

(a&TOa'gif;)

pm

141-152

66-69

uAsm&Snf
vrf;
(ql;&J)

uav;wdkY urÇm
bGm;bGm;yHkajymr,f
(ajr;wdkY&JY bGm;bGm;)

70-71

yHkESdyfrSwfwrf;
pm

pm

106

111-113

ထုတ္ေဝသည့္ကာလ

၂၀၁၃၊ ဧၿပီလ။

အုပ္ေရ

၁၀၀၀

အုပ္ခ်ဳပ္/စီမ

ျမနဒီ

ေငြစာရင္း

ေအာင္ေမဦး

အယ္ဒီတာအဖြဲ႕

နႏၵေဇာ္၊ ခိုင္ေဇာ္လတ္၊

ရဲမင္းသိန္း၊ သိန္းေဇာ္ၫြန္႕။

မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီ

မေမႊး

အတြင္းပန္းခ်ီႏွင့္ သ႐ုပ္ေဖာ္

မိုးမင္းဆန္း၊ ေဇာ္သစ္။

ကြန္ျပဴတာစာစီ

စာပြင့္လႊာ

ဆက္သြယ္ရန္

၀၁၆-၉၆၇၁ ၈၁၄၊ ၀၁၇-၆၇၆၉ ၅၃၂၊

၀၁၇-၃၁၄၈ ၅၀၉။

ေၾကာ္ျငာ

၀၁၀-၅၀၆၆ ၆၄၇၊ ၀၁၀-၈၀၇၉ ၉၉၅။

ျဖန္႕ခ်ိေရး

ျမန္မာ့ဂုဏ္ရည္စာေပႏွင့္ အႏုပညာ

၀၁၀-၅၀၄၈ ၃၈၀။

ထုတ္ေဝသူ

ျမနဒီ အင္တာေနရွင္နယ္ Sdn Bhd.

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif;wdkuf

No.3-348. 3rd Floor, Wisma MPL, Jalan Raja Chulan,
50200 Kuala Lumpur. Malaysia.
literaturelayer@gmail.com
literaturelayer.blogspot.com

"mwfyHktvS yom'

wifUw,fjcif; à "mwfyHkjynfUpHk

ေမြးေျမမွာၾကံဳရတဲ့ သႀကၤန္ကာလေတြဟာ အေတာမသတ္ ေပ်ာ္စရာေပမယ့္ ေ၀းတစ္ေျမေရာက္ေနတဲ့ အခါေတြမွာေတာ့

အဆံုးမရွိ လြမ္းမိတမ္းတမိပါရဲ႕။ ေရွးက စာဆိုတစ္ဦးကလည္း ေရးခဲ့တယ္ေလ… ။

‘‘ႏွစ္ဆန္းငယ္သႀကၤန္... သစ္သစ္သာဖန္ေတာ့တယ္... ႏိင
ု င
္ ေ
ံ ၾကာ့ ျပည္သမ
ူ ာွ ... ပန္ဆယ
ု ူ တာေရသြနး္ ခ်ိနမ
္ ႕ုိ ... လြမး္ လွတယ္

ေလး...’’တဲ။့
*

*

*

*

*

*

*

*

ျမနဒီ

*

သႀကၤန္ဆိုတဲ့ အသံၾကားရင္... မ်က္စိထဲ အရင္ဆံုးျမင္မိတာက ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး မုန္႕လံုးေရေပၚနဲ႕ ရနံ႕သင္းသင္း ေရႊ၀ါေရာင္

ပိေတာက္ပန္းတို႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ငယ္စဥ္က ေတြ႕ျမင္ခဲ့ဖူးတဲ့ သႀကၤန္အလွျပကားေတြ၊ စည္တိုသံ တညံညံနဲ႕ ယဥ္ေက်း
သိမေ
္ မြ႕တဲ့ လွပ်ဳိျဖဴယိမး္ ေတြ၊ ၾကားခဲဖ
့ းူ တဲ့ ေခတ္စနစ္ကုိ ထိထမ
ိ မ
ိ ေ
ိ ျပာျပေနတဲ့ သႀကၤနသ
္ ခ
ံ ်ပ္ေတြကုိ ျမင္ေယာင္မ၊ိ ၾကားေယာင္မပ
ိ ါတယ္။
အခုအခါမွာေတာ့ တိုးတက္ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ျမန္မာ့႐ိုးရာသႀကၤန္ရဲ႕ပံုရိပ္ေတြကို ျမင္ရေတာ့ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈကအစ ေပ်ာက္ကြယ္လု
ျဖစ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့႐ိုးရာဆိုတာေလးကိုေတာ့ တသသလြမ္းမိပါရဲ႕... ။
*

*

*

*

*

*

*

*

ခိုင္ေဇာ္လတ္

*

သႀကၤနက
္ ို စာအားျဖင့္ ျပည္ျ့ ပည္စ
့ စ
ံု ံု ေရးသားရမည္ဆလ
ို ်ွ င္ ျမန္မာ့႐းို ရာအတာသႀကၤနဟ
္ ု ေရးသားရပါမည္။ သုိ မ
့ သ
ွ ာ အဓိပါၸ ယ္

ျပည့္၀ပါလိမ့္မည္။ သႀကၤန္ကုိ ျမန္မာနွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ (တန္ခူးလ)ေရာက္တုိင္း ျမန္မာလူမ်ဳိးအားလုံး ႐ုိးရာ အေမြအနွစ္တစ္ခုအျဖစ္ တန္ဖုိး
ထား ကစားလာၾကသည္မာွ နွစက
္ ာလ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲပ
့ ါၿပီ။ ယခင္ ရွငဘ
္ ရ
ု င္မ်ား အုပစ
္ းို စဥ္အခါက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈထးံု စံအရ ယဥ္ယဥ္
ေက်းေက်း ကစားၾကသည္။ ယခုအခါတြင္ေတာ့ ေဟာလိ၀ုဒ္မွ ဇာတ္ေဆာင္မ်ားပမာ တုပ၀တ္စားကာ ေဆးေရာင္ျခယ္ၿပီး ကစားလာၾက
သည္။ ဒါက ၿပီးခဲ့သည့္ ၁၃၇၄ ခုနွစ္ နွစ္ကူးသႀကၤန္ကာလာကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

ယခု ကြာသြားၿပီ။ ေျပာင္းလဲလာၿပီ။ တုိးတက္မႈအပုိင္းသုိ႕ ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္လာၿပီ။ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအနွစ္မ်ားကုိ ထိန္းသိမ္း

တတ္၊ ျမတ္ႏးုိ တတ္၊ တန္ဖးို ထားရေကာင္းမွနး္ သိလာၾကၿပီ။ စီးပြားေရး၊ လူမေ
ႈ ရး၊ ပညာေရး အားလုးံ အေပါင္းလကၡဏာဘက္သ႕ို ေရြ႕လ်ား
စ ျပဳလာပါၿပီ။ ထုိ႕အတူ ယခုနွစ္ ၁၃၇၅ ခုနွစ္၏ နွစ္ကူးသႀကၤန္ကုိလည္း ယဥ္ေက်းစြာ၊ ပ်ဴငွာစြာ၊ ႐ုိးရာအေမြအနွစ္ကုိ တန္ဖိုးထား ျမတ္နုိး
စြာ ကစားလာနိင္ၾကေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း ႀကိဳဆုိလုိက္ရေပသည္။
*

*

*

*

*

*

*

*

သိန္းေဇာ္ၫြန္႕

*

သႀကၤန္ဟာ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတို႕ရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ။ ဒါေပမယ့္ တျခားဗုဒၶဘာသာႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ “ထိုင္း၊ လာအို၊

ကေမၻာဒီးယား”ႏိင
ု င
္ ေ
ံ တြမာွ လည္း သႀကၤနပ
္ ေ
ဲြ တာ္ေတြ ရွၾိ ကပါတယ္။ သႀကၤနပ
္ က
ဲြ ်င္းပပံခ
ု ်င္း အတိအက် မတူညၾီ ကေပမယ့္ ႏွစေ
္ ဟာင္းက
အညစ္အေၾကးေတြကုိ ခ၀ါခ်ၿပီး ႏွစသ
္ စ္ကုိ ႀကိဳဆိၾု ကပံခ
ု ်င္းေတာ့ တူညတ
ီ ယ္လ႕ုိ ဆိႏ
ု င
ုိ ပ
္ ါတယ္။ သႀကၤနေ
္ န႕ရက္ခ်င္းလည္း သိပမ
္ ကြာျခား
လွပါဘူး။ သႀကၤန္နီးၿပီဆိုေတာ့ သႀကၤန္ရဲ႕အေငြ႕အသက္ေတြကို ဘယ္လိုရႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္ေနရာက ရႏိုင္မလဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ၾကည္ႏူး
စရာေလးေတြ တစ္ခဏျဖစ္ျဖစ္ ရႏိုင္ေစဖို႕တမ္းတမိတာ အမွန္ပဲ။ ေရႊျပည္ႀကီးနဲ႕ေ၀းေနဆဲ အေျခအေနမို႕ သႀကၤန္ဆိုတာ ဘယ္လိုပါလဲ
ဆိုတာကို လိုက္လံေမးရမလို ျဖစ္ေနတယ္။ သႀကၤန္နဲ႕ေ၀းေနတာ ၾကာေတာ့ ပိုသတိရမိသလိုပဲ...

သႀကၤန္ဆိုတာ သကၤႏၲ - ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို႕ ႏွစ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းလာတာကို ႀကိဳဆိုတဲ့အေနနဲ႕ ေအးျမတဲ့

ေရေလးနဲ႕ဖ်န္းပက္ေစတဲ့ပြဲပါ။
*

*

*

*

*

*

*

*

ရဲမင္းသိန္း

*

ျမန္မာနဲ႕အတာဆိတ
ု ာ ဘယ္ေတာ့မွ ခြမ
ဲ ရႏိင
ု တ
္ ့ဲ အရာတစ္ခပ
ု ါ။ ေႏြရာသီတန္ခးူ အခုလုိ အတာကူးခ်ိန္ သႀကၤနေ
္ ရာက္ၿပီဆရ
ုိ င္

အိမ္ကို ပိုၿပီးလြမ္းဆြတ္တမ္းတတတ္ၾကတာ ရင္ေ၀းသူေတြရဲ႕ထံုးစံပဲေလ။

သႀကၤန္လက္ေဆးမိုးေလး တစ္ၿဖိဳက္ႏွစ္ၿဖိဳက္ ရြာၿပီးခိုက္ဆိုရင္ျဖင့္ ေလနဲ႕အတူ ပ်ံ႕လြင့္တက္လာတဲ့ ေျမသင္းနံ႕ေမႊးေမႊးကို

ရွဴ႐ႈိက္ရင္း ပိေတာက္ခိုင္ညႇာဖူးေလးေတြကို ပင္ေအာက္ကေန လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရတာကလည္း အရသာတစ္ခုပါပဲ။

ေၾသာ္... ဒီအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ျဖင့္ ေရကင္းသံ၊ စည္တိုသံ၊ ခ႐ုသင္းမႈတ္သံ၊ စည္ပိုင္းလွိမ့္သံ၊ ခရာတြတ္သံ၊ တူးပို႕တူးပို႕သံ

အသံ... အသံေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ေရႊ၀ါေျမမွာ ေရအတာပြဲသဘင္ ဆင္ယင္ဖို႕ ျပင္ဆင္ေနၾကရွာေရာေပါ့။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

နႏၵေဇာ္

tzGifhuAsm

ydawmufyef;
pHkeHUomNrdKif OD;aMumh

လတန္ခူးေပမို႕ အလွထူးပါဘိ
ျမျမဖူးရယ္တဲ့ ခိုင္ေရႊ၀ါ
တကယ္တမ္းသာျဖင့္
ဘယ္ပန္းေသာ္ စံမတူဘု
နႏၵမူ ဖန္ဂူထိပ္မွာလ
ပေစၥကာ ေခၽြးေတာ္သိပ္ရတယ္
ေအးရိပ္ဆာယာ
တစ္ႏွစ္တြင္ သည္တစ္လေပပ
တစ္လတြင္ တစ္ရက္တည္း
ခက္ခဲတဲ့ ရက္ဗုဒၶါ
ပြင့္ရွာၾက စံုၿမိဳင္တြင္း
ျမဴမင္းလြင္ထန္
ၾကဴသင္းတာခ်ိန္ယံမေတာ့
ေရႊ၀တ္ဆံ ငံုတံေညႇာက္ကယ္နဲ႕
ခါသႀကၤန္ ဂိမွာန္ေရာက္ျပန္ေတာ့
သိန္သေရ ထိန္ေ၀လို႕ေတာက္တဲ့ျပင္
လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ သင္းပါဘိ
ဆန္းသေလာက္ မလင္းႏိုင္ဘု
ပန္းပိေတာက္မင္း။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေန
ဆီးႏွင္းမိုးေပါက္၊ ေနလံုးေပ်ာက္ေအာင္
မေထာက္မထား၊ ကြယ္ကာျငားလည္း
သူသြားရာလမ္း၊ ေရွ႕ဆက္လွမ္း၍
သူ႕စြမ္းသူ႕အင္၊ သူ႕လမ္းစဥ္ႏွင့္
မျမင္ရလွ်င္၊ ျမင္လွ်င္ပတ္မည့္
စိတ္ဓာတ္မရွိ၊ မိုးခ်ဳပ္ထိပင္
သူ၏တာ၀န္၊ သူေက်ပြန္။

ေအးျမထိန္လင္း၊ ေငြအဆင္းႏွင့္
လမင္းမ်က္ႏွာ၊ မၾကည္သာေအာင္
တိမ္လႊာမည္းမ်ား၊ ဖံုးအုပ္ထားလည္း

vSyaom eufjzefcg
pE´&m; udkcifvS

သူ႕အားသူကိုး၊ ေရွ႕ဆက္တိုးမည္
ႏွင္းမိုးတိမ္ကာ၊ သာခ်င္သာေပါ့
ညတာကုန္ကူး၊ အ႐ုဏ္ဦးကို
ၾကည္ႏူး၀မ္းသာ၊ ႀကိဳဆိုပါ၏။
လူ
သိသိမသိသိ၊ ထင္ထင္မထင္ထင္
ျမင္ျမင္မျမင္ျမင္
ကိုယ့္အင္ကိုယ့္အား၊ ေန႕သစ္မ်ားကို
ေမြးဖြားႏိုင္ရန္၊ ကိုယ့္အားမာန္ႏွင့္
လမ္းမွန္ေျဖာင့္ေျဖာင့္၊ ဘယ္အေမွာင့္မွ
စိုးေႏွာင့္မေပြ၊ ေရွ႕ဆက္ေနမည္
မေသြမပ်က္၊ အ႐ုဏ္တက္ေသာ္
မနက္ျဖန္ခါ လွေနမွာ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

t0g
a0vif;(jrefrmpm)

ေႏြတန္ခူး
ပုရစ္ဖူးတုိ႕ေ၀။
အတာေရ
မာေစတဲ့ ပြဲ။
တစ္ေယာက္ေမ ေကသာဦးမွာ
ပိေတာက္ေတြ ရႊဲ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပြင့္လန္း
အပြင့္အ၀ါဆန္းေတြနဲ႕
၀င့္ကာႀကိဳင္ေလ်ာက္
အို... ပိေတာက္ေတြ ပြင့္တဲ့ရာသီပဲ။
ရာသီကို ေတးဖြဲ႕
စာစီလို႕ေရးခဲ့ၾကတဲ့
ေငြငန္းရွင္ မန္းေျမဖြားတို႕လည္း
ငြားငြားစြင့္စြင့္ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရဲ႕
သမီးပ်ဳိ ယိမ္းပိေတာက္နဲ႕
တိမ္းေႏွာက္လို႕ က်ီစယ္ရင္း
ပိေတာက္ဂီတသံ ‘‘တူးပို႕’’မွာ
ေျမႇာက္ခ်ီကဟန္ ‘‘ျမဴးလို႕’’ေနေရာ့။
ဟိုတုန္းက ငါ့ျခံေထာင့္မွာ
ပင္လံုးၫႊတ္ ပိေတာက္ေတြ သဲသဲလႈပ္
မိုးမလင္းေသးလည္း

ydawmufawG &eHYjy,fwJh&moD

မိန္းမတစ္အုပ္က ေရာက္ေန
သစၥာရွိတဲ့ ပိေတာက္ကို
ပန္ဖို႕ေစာင့္ေနသတဲ့ေလ

aZmfxGef;OD;(qdk/aysmf)

ငါ ခ်ဳိးခ်ေပးခဲ့လို႕ တစ္ပင္လံုးလည္း ေႂကြ
တစ္ရြာလံုးလည္း ေ၀ခဲ့တယ္။
အခုေတာ့ ဒီေျမဒီေရမွာ
သစၥာရွိတဲ့ ပိေတာက္ေတြ
တစ္ပင္လံုး ေႂကြခ်င္ေႂကြေစ...
ငါ ခ်ဳိးခ်ေပးခ်င္ေပမယ့္
ေ၀မယ့္သူ ရွာမေတြ႕ဘူး။
ဒီႏွစ္ ေကအယ္လ္တစ္၀ွမ္းမွာေတာ့...
တူးပို႕သံေတြ လႊမ္းၿပီး သႀကၤန္မိုးဖ်န္းမယ့္အစား
‘‘လာနီညာ’’ေတြ သရမ္းေနေတာ့
ရြာသႀကၤန္ကိုေတာင္ မလြမ္းႏိုင္ေတာ့ပါလား။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ydawmuf
yef;awmfquf

သစ္စိမ္းခ်ဳိးခဲ့ေပမယ့္
စိတ္မနာရက္ႏိုင္ဘု
မျမင္လို ပင္အိုကိုင္းမွာ
ပြင့္တိုင္းသာေႂကြ။
ေျမမွာေစ...
ေျခကာနင္းေစေတာ့
စိတ္မနာရက္ႏိုင္ဘူး
သခင္လို ပင္အိုကိုင္းမွာ
၀ါေရႊလႈိင္ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ပြင့္ျပန္ေပါ့
ႏွစ္တိုင္းသာေ၀။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

Adkvfatmifausmfvrf;rSm rGef;wnfh 12 em&D
EdkifopfeD

ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ ရယ္သြမ္းေသြးမိရာက စ
ဗလာစာရြက္ေပၚမွာ ဒီစကားလံုးေတြ ခ်ေရးလိုက္တာ အလယ္
ပံုသဏၭာန္နဲ႕ အေၾကာင္းအရာနဲ႕ ခႏၶာ၀န္ရွင္သန္ေရးဟာ
ငါ့ကိုယ္ငါ ခ်စ္တဲ့စိတ္နဲ႕ ရင္းႏွီးထားတဲ့ စြန္႕စားခန္းပဲ။
ဒါဟာ အမ်ားသံုး ဘာသာစကားပါ
ဒါဟာ အမ်ားပိုင္ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္းပါ
ဒါဟာ စိတ္ေရာကိုယ္ပါ အသံမသာႏိုင္ေသးတဲ့
ပုထုဇဥ္ အဖြဲ႕အႏြဲ႕ပါ
လမ္းေတြမွာ နာမည္ရွိသလို
ငါတို႕မွာ နာမည္မရွိေတာ့ဘူး။
ေကာ္ဖီေအးေအးဟာ ေအးသည္ထက္ေအး
ေအးလြန္းလို႕ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ေတြ က်ေနၿပီ
အျမႇဳပ္တစီစီ ကိုယ္တြင္းပဋိပကၡဟာ
ႏြားအုပ္ကို က်ား၀င္ဆြဲသလို ဆူညံေနဆဲ
ဗလာစာရြက္ေပၚမွာ ဒီစကားလံုးေတြ ခ်ေရးလိုက္တာ အလယ္
ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ ရယ္သြမ္းေသြးမိရာက စ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

'Drdk;u a&pD;wJh uRefawmfhrdom;pkwdkif;jynf
wuúodkvfjrwfrif;

မေန႕က ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဆီ မုိးရြာခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေလးမွာ ဒီမုိးက ေရစီးေနတယ္
ကၽြန္ေတာ့္အေဖက အေမ့ကုိ ေျပာတယ္
ခုံရွည္ေလးကုိ ယူေပးပါတဲ့
အေမက ခုံရွည္ေလးကုိ ယူေပးခဲ့တယ္
အေဖက ခုံရွည္ေလးေပၚတက္ျပီး
ေခါင္းမုိးေပါက္ေနတဲ့ ေနရာေလးကုိ
ဖာေထးလုိက္တယ္ အေမက ေျပာတယ္
“ရွင္ အခုမွ ေခါင္းမုိးေပါက္တာ ဖာေထးေနလုိ႕
ဘာထူးမွာလဲ” အေဖက အရင္တုန္းက လုပ္ဖုိ႕စဥ္းစားခဲ့တယ္
သုိ႕ေသာ္ မိသားစု စားေသာက္ဖုိ႕အတြက္ လုပ္ေနရလုိ႕ျပန္ေျပာခဲ့တယ္
အေမက “ရွင္က ကၽြန္မတုိ႕မိသားစုတုိင္းျပည္ ဘုရင္ေလ
ရွင္ မလုပ္ရင္ ကၽြန္မတုိ႕မိန္းမသားေတြ ဘယ္လုပ္ႏုိင္မလဲ” ေျပာလုိက္တယ္
အေဖစိတ္ဆုိးဆုိးနဲ႕ ခုံေပၚက ျပန္ဆင္းလာတာ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ေလး
ပုိဆုိးဝါးတဲ့ ဒီမုိးေၾကာင့္ ပုိမုိေရစီးခဲ့တာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ေနလုိ႕မရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ျပီ... ။
ဒီမုိးေၾကာင့္ ေရမစီးခင္ မိသားစုေလး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္တယ္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစုတုိင္းျပည္ေလး ခုိက္ရန္မျဖစ္ေစခ်င္
ေအးခ်မ္းသာယာေသာ အသုိင္းဝုိင္းတစ္ခုလုိ မိသားစုထဲ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္
ကူညီေပးပါ ႐ုိင္းပင္းေပးပါ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာေလးမွာ... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

`udkwm&m,m´odkU trSwf&jcif;
vlcg;

ငါ့ ဂ်ဳိင္း(ခ်ဳိင္း)ေထာက္ကို တစ္ခ်က္ေရႊ႕လိုက္တိုင္း
မင္းကို တစ္ခ်က္ သတိရတယ္ ‘‘ကိုတာရာယာ’’
ထားေတာ့... ။
ငါ့ လက္ႏွစ္ဖက္ကို
အေကာင္းအတိုင္း ျပန္ထည့္ေပးလိုက္တာ
ေက်းဇူးပါ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

၀ါက်င္က်င္ ႐ိုးျပတ္ေတာမ်ားနဲ႕
တခမ္းတနား
ေကာင္းကင္ထဲ
အနီေရာင္ရဲရဲတိမ္ေတြ တစ္စတစ္စေရြ႕ေန
ေျမျပင္ေပၚ ဆင္းသက္လာမယ့္အတိုင္း
ဗန္ဂိုးရဲ႕က်ီးကန္းမ်ား ၿပိဳတယ္။
တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ခြာေနေသာ ေလမ်ား
ပင္လယ္မွာ လႈိင္းပုတ္သံ ၾကားတယ္
အခက္အလက္မ်ား က်ဳိးေက်ေနတဲ့ သစ္ပင္
အျမင့္ဆီ မပ်ံသန္းႏိုင္ေသာ ငွက္မ်ား
ကြင္းျပင္ဆီ ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီ။

ta&GUvrf;

႐ႈခင္းထဲ
ျပန္မေတြ႕ႏိုင္ေသာ မိတ္ေဆြေတြ
အသံတစ္ခု နားစြင့္ေနၾက

oG,fb

ေပးခဲ့ၿပီးၿပီ... ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမ်ား
ရခဲ့ၿပီပဲ... အေမွာင္ထဲက အလင္းတစ္စ
မနက္ျဖန္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားနဲ႕
ထားရစ္ခဲ့ၿပီ ေလညင္းတို႕။
စက္ဘီးေလးနဲ႕ သမီးငယ္ေလး
ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႕ တဲငယ္လို ေငးရီေနလား
ဒီေန႕
ထူးထူးျခားျခား ဆိုက္ေရာက္လာမယ့္ တရား
ေရြ႕လ်ား လာေနၿပီ
ရင္ဘတ္ကို တြန္းထုတ္ထားမယ္
မ်က္လံုးေတြ ဖြင့္ထားလိုက္မယ္
ပ၀ါတစ္ထည္ မလိုေတာ့ဘူး
ေကာင္းကင္ဆီ ဆန္တက္သြားမယ့္အတိုင္း
ေျမျပင္မွာ အနီေရာင္ရဲရဲတိမ္ေတြ
က်ီးကန္းေတြသာ မဆင္မျခင္
အသုတ္လိုက္ ထိုးက်။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

aemufqHk;toufeJU vif;a0EdkifcJhw,f
nDvif;Edkif

စိတ္တစ္အံုလံုး တယုတယဆြဲထုတ္ၿပီး နက္နက္စိုစိုညတစ္ခင္းထဲ
အနက္႐ိႈင္းဆံုး ပစ္ေပါက္ထည့္ထားလိုက္တယ္
ေသေသေက်ေက်လႊင့္တင္ထားတဲ့ ႐ႈေမွ်ာ္ခင္း အမာရြတ္ေတာ့ ဘယ္ကင္းပါ့မလဲ
အလြမ္းထပ္ခိုးကေလးရဲ႕ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ နံ႐ိုးတစ္ေခ်ာင္းရဲ႕နာမည္ခ်ိတ္ဆြဲထားတယ္
ဆာဟာရျမင္းသည္ေတာ္ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင္တံဆိုတာ ေက်ာတစ္ရာရင္တစ္ရာ ေသြဖီျခင္းအလ်ဥ္းမရွိ
နံရံမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ဒဏ္ရာမွန္သမွ်အတြက္ တစ္သက္စာ ဂုဏ္ယူႏိုင္ခဲ့တယ္
ေက်ာသပ္ရင္သပ္တရားမွာ အခုထိ အသားမက်ေသးဘူး
ကေဝေတြ ညိႇထြန္းမယ့္မီး အေမွာင္အကန္းႀကီး ထိုင္ေစာင့္ေနသလို
ထဲထဲဝင္ဝင္ မိုက္မဲျခင္းမွာ သြားရည္တမ်ားမ်ား
ယူက်ဳံးမရ ဆြဲျဖဲခံထားရတဲ့ ဘဝထဲမွာလည္း ေနာက္ဆံုးမီးေတာက္ဆိုတာ ရွိေနလိမ္႔မယ္
စိတ္ကို စိုက္ဝင္လာတဲ့ဆူး စိတ္နဲ႕ပဲ ထြင္းထုတ္ အရာရာကို ႐ိုက်ိဳးလို႕ အခါခါမိုးခ်ဳပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္ အရွင္
ခ်စ္ခဲ့ဖူးသူေတြ မုန္းခဲ့ဖူးသူေတြ စိတ္တင္ေၾကြး အညိႇိုဳးမရွိ ဆံုခဲ့ဖူးတဲ့ မ်က္ဝန္းမ်ား သာသာယာယာရွိပါေစ
ဘဝအၾကမ္းႀကီးရဲ႕ေနာက္ဆံုးဂီတ ပတ္စာခြာ ဖ်ာမသိမ္းခင္ ရင္တစ္အံုလံုး လြင္ျပင္လို ဆြဲဖြင့္ထားခဲ့မယ္
လိုရာခရီး ခ်နင္းႏိုင္ပါေစ လြင္ျပင္ျမက္ မရွမိပါေစနဲ႕။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013



umwG
f; 
e





pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

pmokw

jrefrmUynmrD;&SL;wefaqmif

အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ လက္ေထာက္ ပညာမင္းႀကီး အျဖစ္ လည္း
ေကာင္း တိုးျမႇင့္ခန္႕ထားျခင္း ခံရပါတယ္။

၁၉၄၇ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးစီးေသာ အစိုးရအဖြဲ႕၏

ေစလႊတခ
္ ်က္ျဖင့္ ျမန္မာႏိင
ု င
္ ပ
ံ ညာေတာ္သင္အဖြ႕ဲ အစည္းမ်ား ဆိင
ု ္

pnfolOD;aumif;

ရာ အထက္တန္းပညာေပးအရာရွအ
ိ ျဖစ္ အဂၤလန္မွာ သြားေရာက္
အမႈထမ္းခဲပ
့ ါတယ္။ ထိသ
ု ႕ို ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္မာွ ပဲ ျမန္မာႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္
ေငြေၾကးဘုတအ
္ ဖြ႕ဲ ၀င္တစ္ဥးီ အျဖစ္ ခန္႕ထားျခင္းခံခရ
့ဲ ပါတယ္။ ထို
စဥ္က ျမန္မာႏိုင္ငံသုံး က်ပ္ေငြသည္ ႏိုင္ငံတကာသုံးေငြႏွင့္ ညီမွ်
ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသုံးေငြစကၠဴေတြေပၚမွာ ႏုိင္ငံ
တကာသုးံ ေငြႏင
ွ ့္ ညီမ်ွ ေၾကာင္း စာသား႐ိက
ု န
္ ပ
ိ ထ
္ ားၿပီး၊ ေမာင္ေကာင္း
ဟူေသာ ေငြေၾကးဘုတ္အဖြဲ႕၀င္ ဦးေကာင္း၏ လက္မွတ္မ်ားကိုပါ
ေငြစကၠဴေပၚမွာ ေရးထိုး႐ိုက္ႏွိပ္ထားတာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။

ပညာေရးအဆင္အ
့ တန္းျမင္မ
့ ားေစရန္ အဂၤလန္၊ စေကာ့

တလန္၊ ဒိန္းမတ္၊ ဂ်ာမဏီ၊ ျပင္သစ္၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယံ၊ အေမရိကန္၊
ကေနဒါ၊ မကၠဆီကို၊ ဂ်ပန္၊ ထိုင္း ႏိုင္ငံမ်ားသို႕သြားေရာက္ေလ့လာ
ဆည္းပူးခဲပ
့ ါတယ္။ ပညာေရးသံမဴွ းအျဖစ္လည္း ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ သ
့ဲ လိ၊ု
ကုလသမဂၢ ယူနက္စကိည
ု လ
ီ ာခံသ႕ုိ လည္း ႏိင
ု င
္ က
ံ ယ
ုိ စ
္ ားျပဳ တက္
ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။

ပညာေရးဆုိင္ရာအေနျဖင့္ တာ၀န္မ်ားစြာ ယူခဲ့ၿပီးယုံမွ်

မက ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ အႏုပညာစာေပတို႕ဘက္၌လည္း စိတ္

jre'D

ပါ၀င္စားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသုေတသနအသင္းႀကီး၊ ဘာသာျပန္စာေပ
အသင္း၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈေကာင္စတ
ီ ႕ုိ တြငလ
္ ည္း အမႈေဆာင္ေကာ္

ျမန္မာ့ ပညာမီးရွဴးတန္ေဆာင္ (သို႕) စည္သူဦးေကာင္း

မတီ၀င္အျဖစ္ ပါ၀င္ေဆာင္ရက
ြ ခ
္ ပ
့ဲ ါတယ္။ ဆရာႀကီးဦးေကာင္းသည္

ကို အဘ ယစ္မ်ဳိး၀န္ႀကီး ဦးဘေသာ္ ႏွင့္ အမိ ေဒၚၾကည္ၿမိဳင္ တို႕မွ

စာေပ၊ ဂီတ၊ ပန္းခ်ီတ႕ုိ ၌ စိတ၀
္ င္စားသည္မ်ွ မက အားကစား၌လည္း

၁၉၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ျမင္းျခံၿမိဳ႕၌ ဖြားျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ငယ္စဥ္က ျမင္းျခံ၊

တင္းနစ္၊ ေဂါက္သီးတို႕၌ ထူးခၽြန္သူျဖစ္ပါတယ္။

ရမည္းသင္း၊ မိတလ
ီၳ ာ၊ ဖ်ာပုံ ျမန္မာေက်ာင္းမ်ားတြငလ
္ ည္းေကာင္း၊

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းတြင္လည္းေကာင္း ပညာသင္ယူခဲ့ပါ

မာ ႏိင
ု င
္ ေ
ံ တာ္အစိးု ရက စည္သဘ
ူ ႕ဲြ ခ်ီးျမႇငေ
့္ ပးအပ္ခပ
့ဲ ါတယ္။ မကြယ္

တယ္။

လြန္မီ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္အထိ ပညာမင္းႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း၊

ထို႕ေနာက္ အဂၤလန္သို႕ သြားေရာက္ ပညာသင္ယူၿပီး

ဆရာႀကီးဦးေကာင္းကို ၁၉၅၃ ခုမွာ ျပည္ေထာင္စု ျမန္

ပထမဆုံး ျမန္မာ့သမိုင္းေကာ္မရွင္၏ ဥကၠဌအျဖစ္လည္းေကာင္း၊

လန္ဒန္ တကၠသိုလ္၀င္စာေမးပြဲကို ငါးဘာသာဂုဏ္ထူးျဖင့္ ေအာင္

ပညာေရးဆိုင္ရာကို စိုက္လုိက္မတ္တတ္ ေဆာင္ရြက္၏။

ျမင္ခပ
့ဲ ါတယ္။ ဒီေနာက္ ရန္ကန
ု တ
္ ကၠသလ
ုိ မ
္ ာွ ပညာဆက္လက္သင္

ၿပီး ၁၉၂၆ တြင္ ၀ိဇာၨ ဘြ႕ဲ ကို အဂၤလပ
ိ ဘ
္ ာသာဂုဏထ
္ းူ ျဖင့္ ေအာင္ျမင္

သူ ပညာေရးမီးရွဴးတန္ေဆာင္ ဆရာႀကီး စည္သူဦးေကာင္းဟာ

ခဲ့ပါတယ္။

၁၉၅၇ ခု၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၉ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၇ တန္း စာေမး

အမ်ဳိးသားစာေပျမင့္မားေရးကို ဦးေဆာင္လမ္းၫႊန္ျပဳခဲ့

ႏိုင္ငံျခားပညာေတာ္သင္အျဖစ္ အဂၤလိပ္အစိုးရက ေစ

ပြဲ ေမးခြနး္ လႊာမ်ား ႐ိက
ု ႏ
္ ပ
ိွ ရ
္ န္ ႏိင
ု င
္ တ
ံ ာ၀န္ျဖင့္ အိႏယ
ိၵ ႏိင
ု င
္ သ
ံ ႕ုိ သြား

လႊတ္ျခင္းခံရတာေၾကာင့္ လန္ဒန္တကၠသိုလ္လက္ေအာက္ ဘုရင့္

ေရာက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္ ကာလကတၱားၿမိဳ႕၌ ကားတုိက္၍

ေကာလိပမ
္ ွ ၁၉၂၇ တြင္ ပညာသင္ၾကားေရး ဒီပလိုမာ၊ ၁၉၂၉ မွာ

ကြယ္လြန္ခဲ့ရပါတယ္။

မဟာ၀ိဇၨာဘြဲ႕ကို ပထမအဆင္မ
့ ွ ရရွိေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၃၀

ျပည္ႏ
့ စ
ွ မ
္ စ
ွ ၿပီး ေက်ာင္းအုပ၊္ ပညာ၀န္စသည္ျဖင့္ ပညာေရးမွာ ေဆာင္

ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ဆရာႀကီး ထြန္းညႇိေပးခဲ့ေသာ ျမန္မာ့စာေပ မီး

ရြက္ပါတယ္။ ဒီေနာက္ ႏိုင္ငံေတာ္ ပထမတန္း ပညာေရး၀န္ထမ္း

ရွဴး တန္ေဆာင္မ်ားကေတာ့ ဆက္လက္ေတာက္ပေနျမဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အျဖစ္ ခန္႕အပ္ျခင္းခံရၿပီး ၁၉၄၀ ျပည္အ
့ ထိ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕မွာ အထက္

ဆရာႀကီး ကြယလ
္ န
ြ ခ
္ ်ိနမ
္ ာွ ဇနီး ေဒၚသိနး္ သိနး္ ၊ သား ဦးေသာ္ေကာင္း

တန္းေက်ာင္းအုပ္ႀကီးအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၄၁ မွာေတာ့

(စာၾကည့တ
္ က
ို ႏ
္ င
ွ ျ့္ မန္မာ့သမုင
ိ း္ )၊ သမီး ေဒၚၾကည္သာေကာင္း (စီး

ျမန္မာႏိုင္ငံသားထဲမွ ပထမဆုံး ပညာေရးအရာရွိခ်ဳပ္ အျဖစ္ ရွမ္း

ပြားေရးပါရဂူ)ႏွင့္ ေဒၚရီေမေကာင္း တို႕က်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာႀကီး ကြယလ
္ န
ြ ခ
္ တ
့ဲ ာ ယခုဆလ
ုိ ်ွ င္ ၅၆ ႏွစေ
္ က်ာ္ခ့ဲ

ျမနဒီ

ျပည္နယ္မွာ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။

#

ဂ်ပန္ေခတ္မွာေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ခ႐ိုင္ပညာေရးအရာရွိ

pmyGifhvTm

ရည္ညႊန္း- ျမန္မာ့သမိုင္းအဘိဓာန္ (သန္း၀င္းလႈိင္)

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

tawG;tjrif

 ၁ 

‘‘တရားမွ်တလြတ္လပ္ျခင္းနဲ႕မေသြ တို႕ျပည္၊ တို႕ေျမ၊

မ်ားလူခပ္သိမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႕ ခြင့္တူညီမွ် ၀ါဒျဖဴစင္တဲ့ျပည္ တို႕
ျပည္၊ တို႕ေျမ၊ ျပည္ေထာင္စုအေမြ အျမဲတည္တံ့ေစ၊ အဓိ႒ာန္ျပဳ
မေလ ထိန္းသိမ္းစို႕ေလ... ကမာၻမေၾက ျမန္မာေတြ၊ တို႕ဘိုးဘြား
အေမြအႏွစ္မို႕ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေပ၊ ျပည္ေထာင္စုကို အသက္ေပးလို႕
တို႕ကာကြယ္မေလ... ဒါတို႕ျပည္ ဒါတုိ႕ေျမ၊ တို႕ပိုင္တဲ့ေျမ... တို႕
ျပည္ တုိ႕ေျမ၊ အက်ဳိးကို ညီညာစြာ တို႕တေတြ ထမး္ေဆာင္ပါစို႕
ေလ... တို႕တာ၀န္ေပ၊ အဖိုးတန္ေျမ’’

ထိုသီခ်င္းသံႏွင့္အတူ ‘‘သခင္မ်ဳိးေဟ့ တို႕ဗမာ၊ အေရး

ေတာ္ပုံ ေအာင္ပါေစတဲ့’’ ေၾကြးေၾကာ္သံ၊ ေတးသီခ်င္းတို႕သည္ သ
ခင္စိတ္ရွိသူတုိ႕၏ က်ဴးရင့္သံ က်ဴးလႊင့္အလံလည္း ျဖစ္ေပသည္။
သခင္က်င္က
့ ုိ က်င္ရ
့ မည္။ သခင္စတ
ိ က
္ ုိ ေမြးရမည္။ ထုအ
ိ က်င္၊့ ထို

atmifpdk;ol

စိတ္ဓာတ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္သားတုိင္း၏ ရင္ထဲ ႏွလုံး
သားထဲမွာ စူးနင့္စိမ့္၀င္ေစသကဲ့သို႕ သခင္စိတ္ကိုလည္း ထာ၀စဥ္
ရွင္သန္ေနေအာင္ ေမြးျမဴရေပမည္။

တစ္နည္း သခင္စိတ္ဆိုသည္မွာ... ။
 ၂ 

ဖခင္တစ္ေယာက္တြင္

ပညာဉာဏ္ႏွင့္အတူ

သခင္စိတ္၊

ေမတၱာစိတ္

ရွိၿပီဟုဆိုလွ်င္

အဆုိပါ အိမ္ေထာင္စုဟာ

အလြန္ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္စရာ

မိသားစုတစ္စု ျဖစ္ပါမည္။

လူသားဟူေသာ အမည္နာမျဖင့္ ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္

လာသည့္အခါ လူ႕ေလာကသည္လည္း ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ေပ
သည္။ ထုိ႕အတူ လူသားဘ၀သည္လည္း ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့ေပ
သည္။ လူ႕ဘ၀ကို မည္သ႕ုိ ပင္ၾကည့ၾ္ ကည့၊္ လူတင
ြ ္ အေျခခံလအ
ုိ ပ္
သည့္ အရာမ်ားရွိေၾကာင္း ေတြ႕လာရေပမည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ထုလ
ိ အ
ို ပ္သည္အ
့ ရာမ်ားအနက္ အနိမဆ
့္ းံု လိအ
ု ပ္သည့္

စု ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္း စားဖားတစ္စုေကာင္းက်ဳိးအမႈကို

အရာမွာ Order ေခၚေသာ တည္ၿငိမ္ေသာ အေျခအေနႏွင့္ Protec

သာ ဦးတည္ထားသူ၊ မိမအ
ိ က်ဳိးရွဖ
ိ ႕ုိ အတြကဆ
္ လ
ုိ ်ွ င္ အမ်ဳိးကိလ
ု ည္း

-tion ေခၚ ကာကြယ္မႈမ်ားပင္ ျဖစ္ေပေတာ့မည္။ ထိုကဲ့သို႕ေသာ

ခ်နင္းရက္ဖို႕ ၀န္မေလးသူ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္သားမ်ားကို

တည္ၿငိမမ
္ ႈ အေျခအေနႏွင့္ ကာကြယမ
္ က
ႈ ုိ မိမေ
ိ လာကအတြက္ မိမိ

စေတးဖို႕၀န္မေလးသူ၊ အင္အားႀကီးသူကို မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြး ေနရာ

တစ္ဥးီ တည္း မျပဳလုပႏ
္ င
ုိ ။္ အျခားေသာသူမ်ားႏွငပ
့္ းူ ေပါင္း၍ ျပဳလုပ္

ေပးေလ့ရွိသူ၊ စည္းကမ္းမဲ့သူ၊ ညီၫႊတ္ေရးကို ၿဖိဳခြဲသူ၊ ေပျဖစ္တုန္း

မွသာလွ်င္ ျဖစ္ႏိုင္ေပရာ လူသားအခ်င္းခ်င္းညိႇႏိႈင္း၍ လူ႕ဘ၀၌

ခံမည္၊ တူျဖစ္လ်ွ င္ ႏွမ
ံ ည္ဟေ
ူ သာ လက္စားေခ်လိစ
ု တ
ိ ္ ျပင္းထန္သ၊ူ

ေဘးကင္းလုံျခံဳစြာ ရပ္တည္ေနႏိုင္မႈအတြက္ လုိအပ္ေသာ တည္

ရန္မီးေမြးသူ၊ ထုိသူမ်ားသည္ ကၽြန္ျပဳျခင္းကို ခံစားလိုသူ၊ ကၽြန္စိတ္

ၿငိမ္သည့္ အေျခအေနႏွင့္ ကာကြယ္မႈကို ရယူခဲ့ၾကရေပသည္။

ရွိသူသာ ျဖစ္သည္။

 ၄ 

ထုိကဲ့သို႕ေပါင္းစည္းရယူႏိုင္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ကမာၻ

ေပၚတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္အဖြဲ႕အစည္းဟူ၍ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾက

ေပသည္။ ထုမ
ိ တ
ွ စ္ဆင့္ သခင္စတ
ိ ၊္ ကၽြနစ
္ တ
ိ ဆ
္ သ
ုိ ည္မာွ လည္း လူ

ေဘးဘီဘင္ကတည္းက သခင္စိတ္ကို ေမြးခဲ့သည္။ သခင္အလံ

အမွနက
္ ုိ ၀န္ခရ
ံ မည္ဆပ
ုိ ါလွ်င္ ကၽြႏပ
္ု တ
္ ႕ုိ သည္ ေရွးဘိးု

သားတုိင္း၏ ႏွလုံးသားတြင္ ထပ္တူေမြးဖြားရွင္သန္ခဲ့ၾကရေပမည္။

ကို လႊင့္ခဲ့သည္။ သခင္ျဖစ္ဖို႕ေတာ္လွန္ခဲ့သည္။ သခင္စိတ္ကိုကား

သခင္စိတ္သည္ကား။

ကၽြႏပ
္ု တ
္ ႕ုိ အျပည့အ
္ ၀ မေမြးျမဴႏိင
ု ေ
္ သးဟု ေတြးမိတင
ို း္ ရွကရ
္ ႕ံြ ထိတ္

ေမတၱာကို အေျခခံေသာ စိတ္ပင္ျဖစ္သည္။

လန္႕စိတ္က ေျခာက္လွန္႕ခံေနရဆဲဟု ေတြးလိုက္တိုင္း ရင္ထဲမွာ

ေမတၱာဆိုသည္မွာ က႐ုဏာ၊ ဥေပကၡာ၊ မုဒိတာ စတဲ့

တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနမိျပန္သည္။

ျဗဟၼစရ
ုိ တ
္ ရားမ်ား၏ ဦးေဆာင္သလ
ူ ည္းျဖစ္သည္။ ဖခင္တစ္ေယာက္
တြင္ ပညာဉာဏ္ႏွင့္အတူ သခင္စိတ္၊ ေမတၱာစိတ္ ရွိၿပီဟုဆိုလွ်င္

ကမာၻတည္သေရြ႕

အဆုိပါ အိမ္ေထာင္စုဟာ အလြန္ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္စရာ မိသားစု

တစ္ႏိုင္ငံလုံး ေမြးျမဴသင့္သည့္

တစ္စုျဖစ္ပါမည္။

စိတ္ထားသည္

ဖခင္၏ ပညာဉာဏ္ သခင္စတ
ိ ႏ
္ င
ွ ့္ မိခင္၏ ဆင္ျခင္ဉာဏ္

သခင္စိတ္သာ ျဖစ္သင့္သည္။

သခင္စိတ္တို႕ ေပါင္းစပ္လုိက္ၿပီဆိုလွ်င္ အဆုိပါ အိမ္၊ မိသားစု၏

သခင္အက်င့္သာ ျဖစ္သင့္သည္။

တိးု တက္မ၊ႈ ဖြ႕ံ ၿဖိဳးမႈ၊ ၾကည္ႏးူ ေပ်ာ္ရင
ႊ မ
္ မ
ႈ ်ားကို မိသားစုအားလုးံ ခံစား

သခင္စ႐ိုက္သာ ျဖစ္သင့္သည္။

ကၽြႏပ
ု္ တ
္ ႕ုိ ႏွစသ
္ စ္အခါသမယမွသည္ ကမာၻတည္သေရြ႕

စံစားရေပေတာ့သည္။

မိသားစုတစ္ခုမွ ႏိုင္ငံတစ္ခု၊ ႏိုင္ငံတစ္ခုမွ ကမာၻတစ္ခု၊

ဦးေဆာင္ဥးီ ရြကျ္ ပဳသူမ်ားႏွငအ
့္ တူ ျပည္သလ
ူ ထ
ူ ေ
ု တြမာွ ပညာဉာဏ္

တစ္ႏိုင္ငံလုံး ေမြးျမဴသင့္သည့္ စိတ္ထားသည္ သခင္စိတ္သာ ျဖစ္

ႏွင့္ ယွဥ္သည့္ သခင္စိတ္ရွိၿပီဟုဆိုလွ်င္ ႏိုင္ငံဟာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္

သင့္သည္။ သခင္အက်င့္သာ ျဖစ္သင့္သည္။ သခင္စ႐ိုက္သာ ျဖစ္

မည္မာွ မလြပ
ဲ ါ။ စည္းကမ္းရွျိ ခင္း၊ စာနာျခင္း၊ နားလည္ခင
ြ လ
့္ တ
ႊ ျ္ ခင္း၊

သင့္သည္။

အျပန္အလွန္ေလးစားျခင္းတို႕သည္ သခင္စိတ္ပင္ျဖစ္သည္။

ကၽြန္အက်င့္၊ ကၽြန္စ႐ိုက္၊ ကၽြန္စိတ္ကို

ကၽြႏု္တို႕ ဖယ္ရွားသုတ္သင္ရေပမည္။ သို႕မွသာ... ။
ေလာက၌ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးသည္ အေရးႀကီး၏။
အေပါင္းေၾကာင့္ ဂုဏတ
္ က္ရသလိ၊ု အေပါင္းေၾကာင္ပ
့ င္

 ၃ 

 ၅ 

ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္း

စားဖားတစ္စု ေကာင္းက်ဳိးအမႈကိုသာ

ဦးတည္ထားသူ၊

ဂုဏ္ပ်က္တတ္သည္။ အေပါင္းမွားလွ်င္ အေကာင္းမ်ားပင္ ပ်က္ရ

မိမိအက်ဳိးရွိဖို႕အတြက္ဆိုလွ်င္

သည္။ သက္ရွိမွသာ မဟုတ္။ သက္မဲ့ကိုေသာ္လည္း အက်ဳိးသက္

အမ်ဳိးကိုလည္း ခ်နင္းရက္ဖို႕

ေရာက္တတ္သည္ကို သဇင္ပန္းအား ထုတ္သည့္ ဖက္ႏွင့္ ငပိကို

၀န္မေလးသူ၊

ထုတ္ေသာ္ ေမႊးရနံ႕ခ်င္း ကြာျခားပုံက သက္ေသပင္။

အနာဂတ္တြင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕သည္ တစ္မ်ဳိးသားလုံးအက်ဳိး

မိမအ
ိ တၱ၊ မိမအ
ိ က်ဳိးး၊ မိမိ မိသားစုအက်ဳိးး၊ မိမပ
ိ တ္၀န္း

အတြက္ ရည္ေမွ်ာ္ၿပီး ေပါင္းသင့္သူကို ႐ိုးသာျဖဴစင္ေသာ စိတ္ျဖင့္

က်င္ အက်ဳိး၊ မိမိႏွင့္ သေဘာတူညီမွ် လူတစ္စုအက်ဳိးကို မဆိုလုိ။

ေပါင္းသင္းဆက္ဆရ
ံ မည္။ အေပါင္းေၾကာင့္ ႏိင
ု င
္ ဂ
ံ ဏ
ု တ
္ က္ေအာင္၊

မိမိႏိုင္ငံေတာ္၊ မိမိႏိုင္ငံေတာ္သားအက်ဳိးကို အသက္စြန္႕သယ္ပိုး

လူမ်ဳိးဂုဏ္တက္ေအာင္ ႀကိဳးစားရေပေတာ့မည္။

သူ၊ မိမိႏိုင္ငံေတာ္၊ မိမိႏိုင္ငံေတာ္သားတို႕၏ အနာဂတ္အက်ဳိးကို

ရည္ေမွ်ာ္သူသည္ သခင္စိတ္ရွိသူသာ ျဖစ္သည္။

သခင္ဆက္ဆံေရးဟု ကၽြႏု္ပ္တို႕ အၾကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ေနမိပါေတာ့

သတည္း။

ကၽြန္ စိတ္ရွိသူဟူသည္ကား ‘‘မည္သူေတေတ ငေတ

ထုိစိတ္ဓာတ္၊ ထိုဆက္ဆံေရးသည္ သခင္စိတ္ဓာတ္၊

မာၿပီးေရာ’’ မိမတ
ိ စ္ကယ
ုိ ရ
္ ည္ေကာင္းစားမႈ၊ အာဏာရွမ
ိ ၊ႈ မိမိ မိသား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ေအာင္စိုးသူ

a0;ajr&yfjcm;
ay;pmrsm; - 1
vlcg;

ဒီေတာ့ ကိုယ္စဥ္းစားမိတယ္။

ခဲပ
့ ါဘူးကြာ။ ၿပီးေတာ့ မင္းတိ႕ု အားလံးု ပိက
ု ဆ
္ ေ
ံ နာက္ကုိ လိက
ု ရ
္ င္း

ေန႕ရိွသေရြ႕

လိုက္ရင္း ေခတ္စနစ္နဲ႕ ကမၻာ့ေရးရာေတြနဲ႕ မ်က္ေျချပတ္သြားမွာ

အလုပ္နဲ႕လက္နဲ႕မျပတ္လုပ္ေနရတဲ့ မင္းနဲ႕

လည္း စိးု ရိမမ
္ တ
ိ ယ္။ အဲဒီ စိးု ရိမစ
္ တ
ိ န
္ ႕ဲ အတူ မင္းပိ႕ု ေပးတဲ့ E-mail

မင္းလိုဘ၀တူ လူငယ္ေလးေတြအတြက္

ေလးေတြကေနတဆင့္ မင္းတို႕ေရာက္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕စ႐ိုက္

ကိုယ္ ဖတ္မိမွတ္သားမိတဲ့ စာေလးေတြ၊

လကၡဏာေတြကုိ သိရေတာ့ စိးု ရိမစ
္ တ
ိ က
္ ပိလ
ု ႕ုိ ေတာင္ ရင္သ
့ န္ႀကီး

သတင္းေလးေတြထဲက

ထြားရပါတယ္။

ေကာင္းႏိ္ုးရာရာေလးေတြကို

တဆင့္ျပန္ၿပီး

တဲ့ မင္းလို ျပည္ပေရာက္ေနသူ အားလံုးအတြက္ ဘာလုပ္ေပးရင္

ေဖာက္သည္ခ်ေပးရရင္ ေကာင္းမယ္လို႕

ေကာင္းမလဲလ႕ုိ စဥ္းစားေနမိတအ
့ဲ ထိ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကိယ
ု ္

ကုိယ္ ေတြးမိတယ္။

စဥ္းစားမိတယ္။ ေန႕ရိသ
ွ ေရြ႕ အလုပန
္ ႕ဲ လက္န႕ဲ မျပတ္ လုပေ
္ နရတဲ့

အခ်ိနျ္ ပည္န
့ းီ ပါး အလုပန
္ ႕ဲ လက္န႕ဲ မျပတ္ လုပေ
္ ပးေနရ

မင္းနဲ႕ မင္းလိုဘ၀တူ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ ကိုယ္ ဖတ္မိ မွတ္
>၁<

သားမိတစ
့ဲ ာေလးေတြ၊ သတင္းေလးေတြထက
ဲ ေကာင္းႏိးု္ ရာရာေလး

ညီေလးေရ...

ေတြကုိ တဆင္ျ့ ပန္ၿပီး ေဖာက္သည္ခ်ေပးရရင္ ေကာင္းမယ္လ႕ုိ ကုယ
ိ ္

မဂၤလာပါကြာ။ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစလို႕ ဆု

ေတြးမိတယ္။

ေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။ ဘာလိုလိုနဲ႕ မင္း ျပည္ပကို ထြက္သြား

တာ ရက္လႏွစေ
္ တြေတာင္ အေတာ္ၾကာေညာင္းခဲၿ့ ပီေနာ္။ မင္း ျပည္

တို႕လို လူငယ္ေလးေတြနဲ႕ကိုက္ညီမယ့္ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ

ပ ေရာက္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္း ကိုယ္လည္း အရင္လို စာအုပ္ဆိုင္

ကို ျပန္စဥ္းစားရွာေဖြရတယ္။ မင္းတိ႕ု လည္း စိတ၀
္ င္စားရမယ္။ မင္း

ေလး အေဖာ္ျပဳၿပီး စာတိုေပစေလးေတြေရးရင္း ရပ္ေရးရြာေရးကို

တိ႕ု ကိလ
ု ည္း အက်ဳိးျပဳရမယ္။ တျခားဖတ္မတ
ိ လ
့ဲ ေ
ူ တြအတြကလ
္ ည္း

တတ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေပးေနပါတယ္။

အဓိပၸာယ္ရွိရမယ္။ ေနာက္ဆံုး တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွသည္ အမ်ား၊

ညီေလးေရ... မင္းက (မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြေရာ၊ အျခား

အမ်ားမွသည္ မင္းတိ႕ု ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ရဲ႕တိင
ု း္ ျပည္အထိ သဲတစ္ပင
ြ ့္ အုတ္

ျပည္ပေရာက္ေနသူေတြပါ) ေန႕ရွသ
ိ ေရြ႕ စက္႐ပ
ု တ
္ စ္႐ပ
ု လ
္ ုိ အလုပ္

တစ္ခ်ပ္အျဖစ္ အက်ဳိးျပဳရမယ့္ စာမ်ဳိးျဖစ္ရမယ္လ႕ုိ ကိယ
ု ရ
္ ာွ ေဖြေတြ႕

လုပေ
္ နရတယ္လ႕ုိ ဖုနး္ ထဲကေျပာေတာ့ ကိယ
ု တ
္ ကယ္စတ
ိ မ
္ ေကာင္း

ရွိခဲ့ပါတယ္။

pmyGifhvTm

အဲဒေ
ီ တာ့ ကိယ
ု ဖ
္ တ္ထားခဲဖ
့ းူ တဲအ
့ ထဲက ပထမဆံးု မင္း

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အဲဒီလို ရွာေဖြလို႕ရတဲ့ အထဲကမွ စာေပသမား တစ္

တစ္ခုပဲရွိတယ္ ညီ... ၊ စာဖတ္ခ်ိန္ မရွိပါဘူးဗ်ာ ဆိုၿပီး

ေယာက္အေနနဲ႕ လူငယ္ေမာင္မယ္အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး

ဘီယာဆိုင္ေတြ၊ KTV ဆိုင္ေတြ၊ ညီ ေျပာျပတတ္တဲ့ မာဆတ္ဆိုင္

ေျပာခ်င္တာဆိုေတာ့ မင္းတို႕ဆီမွာ ထုတ္ေ၀ျဖန္႕ခ်ိေနတဲ့ စာအုပ္

ေတြမာွ အခ်ိနက
္ န
ု ေ
္ နရင္ေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့ ညီရယ္။ အခ်ိနက
္ ို

ေတြကေနတဆင့္ ေျပာျပမွရမယ္လို႕ အေျဖထြက္လာရတယ္။ အဲ

အက်ဳိးရွိရွိအသံုးခ်ၿပီး ဘ၀ကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ျဖတ္သန္းသြားတဲ့ လူ

ဒါေၾကာင့္ မင္းကို ေမးရတာပဲ။ မင္းေရာက္ရွိေနထိုင္တဲ့ တိုင္းတပါး

ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေၾကာင္းကိုလည္း အလ်ဥ္းသင့္တဲ့အခါ ညီ့ဆီကို စာ

မွာ ျမန္မာလို ထုတေ
္ ၀ျဖန္႕ခ်ိတ့ဲ စာေစာင္ေတြ မဂၢဇင္းေတြမ်ား မရွိ

ေရးေပးပို႕ပါဦးမယ္။

ဘူးလားလို႕။ မင္းဘက္က ရွိတယ္လို႕ အေျဖစကား ၾကားရေတာ့

ကိုယ့္မွာ ၀မ္းသာလိုက္ရတာ အတိုင္းမသိပါပဲကြာ။

ထူးေလးတစ္ခက
ု ုိ ျပန္ၿပီးေဖာက္သည္ခ်ေပးပါ့မယ္။ သတင္းကေတာ့

ညီေလးေရ...

ၾကာပါၿပီ။ Monday, December, 3.9.2012 ရက္စန
ဲြ ႕ဲ ျပည္တင
ြ း္ ထုတ္

‘‘စာအုပ္စာေပ လူ႕မိတ္ေဆြ’’၊ ‘‘အလိမၼာ စာမွာရွိ’’၊ ‘‘စာ

The Voice ဂ်ာနယ္မွာ ေဖာ္ျပပါရွိတဲ့ ‘‘အာရွႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕ HIV/AIDS

မဖတ္ေသာသူသည္ အကန္းႏွငတ
့္ ၏
ူ ’’၊ ‘‘သူမ်ားထက္ ေခါင္းတစ္လးုံ

ေရာဂါကူးစက္ႏႈန္းျမင့္တက္’’ဆိုတဲ့ ေခါင္းစီးနဲ႕ပတ္သက္တာေလး

ပိုသာခ်င္ရင္ စာဖတ္ရတယ္’’ စတဲ့ စာအုပ္စာေပနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့

ပါ ညီ။

အက်ဳိးျပဳဒႆနေလးေတြလည္း စာသင္ေက်ာင္းေတြကတည္းက

ညီေလးဖတ္ခဲ့ မွတ္ခဲ့ဖူးမွာပါ။

မွာ အာဖရိကႏိုင္ငံဟာ ေရာဂါကူးစက္ႏႈန္း သိသိသာသာက်ဆင္း

အခုေတာ့ ညီေရ... ကိုယ္ ပထမဆံုးဖတ္မိတဲ့ သတင္း

ကုလသမဂၢက ေကာက္ယူတဲ့ HIV/AIDS အစီရင္ခံစာ

သြားတဲ့အေၾကာင္းနဲ႕ က်န္အာရွႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕မွာ ေရာဂါကူးစက္ႏႈန္း

လမ္းမီးတိုင္ေတြမွာ မီးလင္းဖို႕

သိသသ
ိ ာသာ ျမင္တ
့ က္ခတ
့ဲ ယ္လ႕ုိ International Hevaid Tribune

တစ္တိုင္နဲ႕တစ္တိုင္

သတင္းစာက ေဖာ္ျပထားတာကို ျပန္လည္ကးုိ ကား တင္ျပေပးထား

ခ်ိတ္ဆက္ကူးယူဖို႕ လိုအပ္သလို

တဲ့ သတင္းေလးပါ။

ကိုယ္တို႕လူေတြမွာလည္း

တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး အသိ၊ အၾကား၊ အျမင္ေတြ

လို ႏိင
ု င
္ အ
ံ တြက္ အတိင
ု း္ မသိ ၀မ္းသာပီတျိ ဖစ္ရေပမယ့္ ေရာဂါကူး

ေ၀မွ်သိေစဖို႕ စာအုပ္စာေပက

စက္ႏႈန္း ျမင့္တက္လာတယ္ဆိုတဲ့ က်န္ႏိုင္ငံေတြအတြက္ကေတာ့

အေကာင္းဆံုး ၾကားခံမီဒီယာတစ္ခုပဲ ညီ။

မ်ားစြာေသာ စိတ္မေကာင္းမႈႀကီးပါ ညီ။

ဟုတ္တယ္၊ ညီေလးေရ... စာအုပ္စာေပဟာ လူတစ္

တယ္ဆတ
ုိ ့ဲ ႏိင
ု င
္ ံ ၉ ႏိင
ု င
္ က
ံ ေတာ့ အင္ဒန
ုိ းီ ရွား၊ ဖိလစ္ပင
ုိ ၊္ ဘဂၤလား

ေယာက္အတြက္ (ပဲ့)အထိန္းအကြပ္တစ္ခုပါပဲ။ ခရီးစရိတ္ မကုန္ဘဲ

ေဒ့ရ၊္ွ သီရလ
ိ ကၤာ၊ ကာဇက္စတန္၊ ကာဂ်စ္စတန္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ဘီနီ

ကမာၻပတ္လို႕ရတယ္ ဆိုတာဟာလည္း စာဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ရတဲ့

ဘစ္ေဆာ၊ ေမာဒိဗ
ု ာတိ႕ု ျဖစ္ၾကပါတယ္တ။့ဲ ဘယ္ေလာက္ထေ
ိ အာင္

အက်ဳိးတရားေတြကို တင္စားတဲ့ အဆိုျပဳခ်က္ေတြေပါ့။ ဥပမာတစ္

ကူးစက္မႏ
ႈ န
ႈ း္ ျမန္သလဲဆရ
ုိ င္ လြနခ
္ တ
့ဲ ့ဲ ဆယ္စႏ
ု စ
ွ က
္ ထက္ ၂၅ ရာ

ခု ေျပာမယ္ေနာ္ ညီ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၂၊ ႏို၀င္ဘာလ၊ ၁၉ရက္၊ မြန္းလြဲ

ခိုင္ႏႈန္းေတာင္ ျမင့္တက္ခဲ့ပါတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္ ညီ။

၂ နာရီ မိနစ္ ၄၀ အခ်ိနမ
္ ွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ဘြဲ႕ႏွင္း

သဘင္ခန္းမထဲကို မိန္႕ခြန္းလာေျပာသြားတဲ့ အေမရိကန္သမၼတ

ေျပာခ်င္တာက ကိုယ္တို႕ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြနဲ႕ အမ်ားဆံုးထိစပ္ေန

မစၥတာ ဘာရက္အိုဘားမားရဲ႕ မိန္႕ခြန္းကိုေတာင္ ေတာဇနပုဒ္မွာ

တယ္လို႕ ယူဆရတဲ့ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံအေၾကာင္းပါ။ ဘာေၾကာင့္

ေရာက္ေနတဲ့ ကိုယ္တို႕က စာအုပ္စာေပေတြကေနတဆင့္ ျပန္သိ

ဘယ္လန
ုိ းီ စပ္တယ္ဆတ
ုိ ာ ေနာက္ပင
ုိ း္ မွာ ကိယ
ု ္ က်ဳိးေၾကာင္းခိင
ု လ
္ ံု

ရ၊ ၾကားရ၊ ဖတ္ရတယ္ေလ။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ႀကီးဆိုတာ ဘယ္

ေအာင္ တင္ျပေရးသားေပးပါမယ္ ညီ။ အခုေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ

နားရွမ
ိ န
ွ း္ မသိတ့ဲ ကိယ
ု တ
္ ႕ို လို ျပည္သေ
ူ တြအတြက္ လက္လမ
ွ း္ မီရာ

အေၾကာင္းေလး နည္းနည္းေျပာပါရေစ။

စာအုပ္ေတြက ေခတ္နဲ႕ခ်ိတ္ဆက္ေပးတဲ့ တံတားေတြပဲ ညီ။ လမ္း

မီးတိုင္ေတြမွာ မီးလင္းဖို႕ တစ္တိုင္နဲ႕တစ္တိုင္ ခ်ိတ္ဆက္ကူးယူဖို႕

လူဦးေရ အမ်ားဆံုးႏိုင္ငံပါ။ အင္ဒိုနီးရွားဟာ က်ယ္ျပန္႕ေပါမ်ားလွ

လိုအပ္သလို ကိုယ္တို႕လူေတြမွာလည္း တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး အသိ၊

တဲ့ ကၽြန္းေျမေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားေပမယ့္ မၾကာခဏၾကံဳေတြ႕ရတဲ့

အၾကား၊ အျမင္ေတြ ေ၀မွ်သိေစဖို႕ စာအုပ္စာေပက အေကာင္းဆံုး

သဘာ၀ေဘးအႏၲရာယ္ေၾကာင့္ ၎ႏိင
ု င
္ န
ံ ႕ဲ ျခံစည္း႐ိးု ေလးသာ ျခား

ၾကားခံ မီဒီယာတစ္ခုပဲ ညီ။

တဲ့ မေလးရွားႏိင
ု င
္ ထ
ံ က
ဲ ုိ ၀င္ေရာက္လပ
ု က
္ င
ုိ စ
္ ားေသာက္ၾကတဲ့ လူ

ဦးေရက အဆမတန္ မ်ားျပားလွပါတယ္။

အဲဒီေတာ့... ညီေျပာသလို စာေစာင္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြ

ေရာဂါကူးစက္ႏႈန္း က်ဆင္းသြားတယ္ဆိုတဲ့ အာဖရိက

အဲဒလ
ီ ုိ ေရာဂါကူးစက္ႏန
ႈ း္ သိသသ
ိ ာသာ ျမင္တ
့ က္လာ

အဲဒလ
ီ ုိ ျမင္တ
့ က္ခတ
့ဲ ႏ
့ဲ င
ုိ င
္ ေ
ံ တြထက
ဲ ကိယ
ု အ
္ ဓိကထား

အင္ဒိုနီးရွားဟာ ဒီကေန႕အခ်ိန္အထိ ကမာၻမွာ စတုတၳ

ရွတ
ိ ယ္ဆရ
ုိ င္ ဖတ္ရ မွတရ
္ မယ္ ညီ။ ေတြ႕သမွ်စာ အကုနဖ
္ တ္။ ၿပီး

ေတာ့ ေကာင္းတာကိုယူ မေကာင္းတာကို မယူနဲ႕ေပါ့။ အဲဒီလိုဖတ္

သမားအမ်ားစု ေရာက္ရအ
ိွ လုပလ
္ ပ
ု က
္ င
ုိ ေ
္ နတဲ့ ႏိင
ု င
္ ျံ ဖစ္သလို အင္

ရင္း ဖတ္ရင္းနဲ႕မွ စာဖတ္သက္ရလာတဲအ
့ ခါ စာေကာင္းေပမြနေ
္ တြ

ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိးအမ်ားစုရဲ႕ က်က္စားေပ်ာ္ေမြ႕ရာႏိုင္ငံလည္း ျဖစ္တာ

ကို မိမိကို္ယ္တိုင္ ေရြးခ်ယ္ဖတ္တတ္လာမွာေပါ့ ညီ။

ေပါ့ ညီ။ ဒါေၾကာင့္ အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိးနဲ႕ ျမန္မာလူမ်ဳိးဟာ ထိစပ္မႈ

pmyGifhvTm

အဲဒေ
ီ တာ့ မေလးရွားႏိင
ု င
္ ဟ
ံ ာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အမ်ားဆံုးရွိတယ္လို႕ ကိုယ္ဆိုလိုတာေပါ့ ညီ။

ၿခိဳက္ေနတဲ့ လူမ်ဳိးေတြလို႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ညီေျပာတဲ့အတိုင္းဆို

ကဲ... ညီေရ... အဲဒက
ီ စ
ိ ေ
ၥ လးကို ထားၿပီး အရင္ဆးုံ ေျပာ

သူ႕လူမ်ဳိးအခ်င္းခ်င္းေတာင္ မဟုတ္ဘဲ ကုိယ္တို႕ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ

ခဲတ
့ ့ဲ HIV/ AIDS ကိစေ
ၥ လး ျပန္သာြ းလိက
ု ၾ္ ကရေအာင္။ အထက္က

အျပင္ တျခား နီေပါ၊ ဘဂၤလားေတြနဲ႕ေတာင္မွ Living Together

ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ကုလသမဂၢရဲ႕ အစီရင္ခံစာလည္း ဖတ္ၿပီးေရာ အင္ဒိုနီး

အျဖစ္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ အျခားေသာ လူ

ရွားႏိုင္ငံရဲ႕ က်န္းမာေရး၀န္ႀကီး နက္ဖီစီယာဗိုငက
္ ေတာ့ ‘‘ဘာေတြ

မ်ဳိးေတြအတြက္ ဘယ္လိုအက်ဳိးသက္ေရာက္မယ္ဆိုတာ မသိေပ

မွားယြငး္ မႈရလ
ိွ ည္း မသိပါဘူး။ ဒီသတင္းက ကၽြနမ
္ ကို ေသြးလန္႕ေစ

မယ့္ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ျမန္မာႏိင
ု င
္ သ
ံ ားစစ္စစ္ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအတြကေ
္ တာ့

ပါတယ္’’လို႕ အလြန္ရွက္ဖြယ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္လို႕

ေလာကီေရာ၊ ေလာကုတၱရာပါ မေကာင္းတဲ့ကိစၥပါ ညီ။ ‘‘ကာေမသု

ဆိုပါတယ္။

မိစၧာစာရာ’’ဆိုတဲ့ ဘုရားေဟာ တရားေတာ္နဲ႕လည္း မကိုက္ညီပါ

အဲဒသ
ီ တင္းေလးကေတာ့ The Voice ဂ်ာနယ္မာွ ေဖာ္

ဘူး။ ျပဳသူေရာ၊ အျပဳခံရသူမာွ ပါ ဘယ္လအ
ုိ က်ဳိးရလဒ္မွ မေကာင္း

ျပပါရွိခဲ့တဲ့ ကုိယ္ ဖတ္ခဲ့ရတဲ့ ‘‘HIV/ AIDS ေရာဂါ ကူးစက္ႏႈန္းျမင့္

ေစႏိုင္ပါဘူး ညီ။ Living Together တို႕ရဲ႕ထံုးစံအတိုင္း အတူေန၊

တက္’’ဆိတ
ု ့ဲ သတင္းေလးကို ျပန္ၿပီးေဖာက္သည္ခ်ေပးလိက
ု တ
္ ာပါ။

ၿပီးရင္ သူလည္း သူ႕အိမ္သူျပန္၊ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္။

အခု ကိုယ္ ဆက္ၿပီးေတာ့ ေျပာမွာက အဲဒီသတင္းရဲ႕

အဲဒီလို ေနထိုင္ျခင္းအက်ဳိးရလဒ္က ေနာက္မွာက်န္ရစ္ခဲ့သူ ခ်စ္သူ

ေနာက္ဆက္တေ
ဲြ လးပါ ညီ။ ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ ဆင္ပ
့ ာြ းအေတြးဆိလ
ု ည္း ဟုတ္

ရည္းစား၊ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းထားေသာ ဇနီး၊ မယား စတဲ့ အျပစ္

တာေပါ့။ အဲဒါကလည္း ကိုယ့္ဆီကို အဲဒီက အေၾကာင္းေလးေတြ

မဲ့သူေတြအထိ ဆိုးက်ဳိးျဖစ္ေစပါတယ္ ညီ။

တကူးတက ေမလ္းပို႕ အသိေပးရွာတတ္တဲ့ မင္းရဲ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္

ေပါ့။ အဲဒအ
ီ တြကလ
္ ည္း ဒီစာထဲကေနပဲ ေက်းဇူးအထူးတင္ရေ
ိွ ၾကာင္း

ဟာ အသက္မျပည္ခ
့ င္ကတည္းက မေလးရွားႏိင
ု င
္ ထ
ံ က
ဲ ုိ နည္းမ်ဳိးစံု

ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္ ညီ။

၀င္ေရာက္လာၾကတယ္။ ေငြေၾကးအားျဖင့္လည္း ျမင့္တယ္။ ႏိုင္ငံ
>၂<

ကိယ
ု ေ
္ ျပာခ်င္တာ အဲဒါပဲ ညီ... ။ အင္ဒန
ုိ းီ ရွားလူမ်ဳိးေတြ

အားျဖင့္လည္း ျမင့္တယ္။ စားရိတ္စကလည္း သက္သာတယ္ဆို

ဒီလပ
ုိ ါ ညီ... ။ အင္ဒန
ုိ းီ ရွားဆိတ
ု ာ အခုလက္ရိွ ညီတ႕ုိ လို

ေတာ့ အဲဒလ
ီ ုိ ၀င္ေရာက္လာတာဟာ သဘာ၀လိ႕ု ေတာင္ ေျပာလိ႕ု

ျမန္မာလူမ်ဳိးအမ်ားစု ေရႊ႕ေျပာင္းလုပသ
္ ားအျဖစ္န႕ဲ သြားေရာက္လပ
ု ္

ရပါတယ္ ညီ။ အဲဒီအေတာအတြင္းမွာမွ ေငြေရးေၾကးေရးေလး အ

ကိင
ု ေ
္ နတဲ့ မေလးရွားႏိင
ု င
္ န
ံ ႕ဲ အလြနန
္ းီ စပ္တ့ဲ ႏိင
ု င
္ မ
ံ ဟုတလ
္ ား။ ညီ

တန္အသင္ရ
့ မယ္ဆုိ ဘယ္လႏ
ုိ င
ုိ င
္ သ
ံ ားနဲ႕မဆို အတူတကြ ေနထိင
ု ္

တို႕ေျပာသလိုဆို မေလးရွားနဲ႕အင္ဒိုနီးရွားဟာ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့

ပတ္သက္ပစ္လုိက္ၾကတာ အမ်ားအားျဖင့္ အင္ဒိုနီးရွား အမ်ဳိးသမီး

စ႐ိက
ု ၊္ ဘာသာစကား... စသည္အားျဖင့္ ကြတ
ဲ ယ္ဆ႐
ုိ ေ
ုံ လး ဆင္တူ

ေတြေပါ့။ စက္႐ံု၊ အလုပ္႐ံုလို မဟုတ္ဘဲ လြယ္လြယ္ရႏိုင္တဲ့ လမ္း

တဲ့ ႏိုင္ငံေပါ့။ ကိုယ္က ဒီကေန ဆက္စပ္ေတြးေတာရတာဆိုေတာ့

ေဘး လူစည္ကားရာ ေနရာအခ်ဳိ႕မွာေတာင္ ကုိယ္ခႏၶာအတြက္

စက္႐ံုတစ္႐ံုတည္း အလုပ္လုပ္၊ ထိေတြ႕၊ ဆက္ဆံေနရတဲ့ ညီတို႕

ေဖာက္သည္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနတတ္တာမ်ဳိး မဟုတ္လား။

က အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ အေၾကာင္းကို ပိုသိမွာေပါ့ေနာ္။ ပိုသိ

ပင္ သိျငားေသာ္လည္း အလုပန
္ ႕ဲ လက္န႕ဲ မျပတ္တ့ဲ ညီတ႕ုိ က ကိယ
ု ့္

တန္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ရပ္ကိုယ့္ေျမကို ျပန္ၾကရတာပဲမဟုတ္လား။

လို ဆက္စပ္ေတြးေတာမႈမ်ဳိး ျပဳမိခ်င္မွ ျပဳမိၾကမွာဆိုေတာ့ ကိုယ့္

အဲဒလ
ီ ုိ ျပန္လာၾကသူေတြထက
ဲ အစပထမ ကိယ
ု ေ
္ ျပာခဲသ
့ လို မမွန္

အေတြးနဲ႕ေတာ့ တူခ်င္မွ တူမွာေပါ့။

ကန္တဲ့နည္းနဲ႕ ေငြရွာသူေတြ၊ ထမင္းစရိတ္သက္သာ သက္သာ

ညီေရ... ။ ဘယ္ႏိုင္ငံသား၊ ဘယ္ႏုိင္ငံသူမဆို အခ်ိန္

ခႏၶာကိယ
ု ပ
္ အ
ုံ ပ္ၿပီး Living Together ေနခဲၾ့ ကသူေတြ၊ တစ္ေယာက္

အျခားေသာလူမ်ဳိးေတြအတြက္

တည္းကို သစၥာရွိစြာ လက္မတြဲဘဲ ေဟာ တစ္ေယာက္ ေဟာ တစ္

ဘယ္လိုအက်ဳိးသက္ေရာက္မယ္ဆိုတာ

ေယာက္ ထည္လဲတြဲခဲ့ၾကသူေတြလည္း မလြဲဧကန္ပါမွာပါပဲေလ။

မသိေပမယ့္

ကိုယ္တို႕ျမန္မာႏိုင္ငံသားစစ္စစ္

‘‘ကၽြနမ
္ ကို ေသြးလန္႕ေစပါတယ္’’ဆိတ
ု ့ဲ စကားဟာ ျဖစ္ႏင
ုိ ေ
္ ခ်ရွတ
ိ ာ

ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအတြက္ေတာ့

ေပါ့ ညီ။ ၀န္ႀကီးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြင္းမွာေတာင္

ေလာကီေရာ၊ ေလာကုတၱရာပါ

ေနရာစံု၊ ေထာင့္စံု၊ မသိႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ သူမ်ားႏိုင္ငံထဲ

မေကာင္းတဲ့ကိစၥပါ ညီ။

ေရာက္ေနတဲ့ ကိယ
ု ႏ
့္ င
ုိ င
္ သ
ံ ားေတြရ႕ဲ အျဖစ္အပ်က္ေတြကေနတဆင့္

‘‘ကာေမသုမိစၧာစာရာ’’ဆိုတဲ့

ေရာဂါျဖစ္သူဦးေရ တိုးပြားလာတာကို ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ မသိႏုိင္

ဘုရားေဟာ တရားေတာ္နဲ႕လည္း

ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား ညီ။ သိခ်င္ရင္ေတာ့ က်န္း

မကိုက္ညီပါဘူး။

မာေရး၀န္ႀကီးအေနနဲ႕ပါ မေလးႏိင
ု င
္ ထ
ံ မ
ဲ ာွ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပသ
္ မား

ကိုယ္ေလ့လာေတြ႕ရွိသေလာက္ဆို အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိး

အဲဒီ ကိစၥရပ္ေတြကို မသိႏိုင္တဲ့ က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးရဲ႕

တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ၀င္ေရာက္အလုပ္လုပ္မွ သိလာႏိုင္မွာပါ။ ၿပီး
ေတာ့ သူမကလည္း ၀န္အႀကီးေတြပဲ ဂ႐ုစက
ုိ ေ
္ နရတာနဲ႕၀န္အေသး

ေတြအပါအ၀င္ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားသားအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ Living Together

ေလးေတြ ကြက္က်န္ေနခဲ့တာေပါ့။

ဆိုတဲ့ အတူေနခ်စ္သူဘ၀ကို အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕က်င့္သံုး ႏွစ္

pmyGifhvTm

အမိက
ႈ က
္ စ ျပႆဒ္မးီ ေလာင္ေပါ ည
့ ရ
ီ ယ္... ။ ျပည္ပကို

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အလုပ္သမားေတြလႊတ္။ သြားစဥ္ကေတာ့ ေဆးစစ္ရတာနဲ႕၊ ေသြး

လြန္အမင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာ၊ စိတ္ထိခိုက္စရာ မၾကား၀ံ့မနာ

စစ္ရတာနဲ႕၊ ဘီပိုး၊ စီပိုး စစ္ရတာနဲ႕။ ျပန္လည္းလာေရာ အားလံုး

သာ အဲဒအ
ီ ေၾကာင္းအရာေတြဟာ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ လို ေအာက္ေျခလူတန္း

Welcome။ အဲဒါေပါ့ ညီ။ ၀န္ႀကီးအံအ
့ ားသင္ရ
့ တာ အဲဒလ
ီ မ္းေၾကာင္း

စားေတြမွ မဟုတရ
္ င္ သိဖ႕ုိ အခက္သားမဟုတလ
္ ား ညီ။ ေရာဂါရၿပီး

ေပါ့။ (အင္ဒိုနီးရွား ၀န္ႀကီးကိုေျပာတာေနာ္)

ျပန္လာတဲ့ လူေတြ တစ္ေယာက္က ႏွစ္ေယာက္၊ ႏွစ္ေယာက္က

သံုးေယာက္ မ်ားလာမွ ႏိုင္ငံေတာ္က စစ္တမ္းေကာက္လိုက္ေတာ့

ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိကအက်ဆံုး အပိုင္းက အဲဒီလုိ

က်င္ၾ့ ကံေနထိင
ု တ
္ ့ဲ အင္ဒန
ုိ းီ ရွားႏိင
ု င
္ ဟ
ံ ာ HIV/ AIDS ေရာဂါကူးစက္

အံဖ
့ ယ
ြ ပ
္ ါတကား ျဖစ္ရတာေပါ့ ညီ။ အင္ဒန
ုိ းီ ရွားႏိင
ု င
္ က
ံ နမူနာေပါ့။

မႈျမင့္တက္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္မည္းႀကီးေအာက္ကို ေရာက္လာခဲ့ရတာ

က စတာပဲ ညီ။

ရေနတဲ့ ၂၁ ရာစုေခတ္ႀကီးထဲမွာ ညီလည္း လူငယ္တစ္ေယာက္ပါ

အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိးေတြ အမ်ားဆံုးရွိတဲ့ မေလးရွားႏိုင္ငံ

ပဲကာြ ။ က်န္းမာေရးအသိ ရွပ
ိ ါ။ ေလ့လာပါ။ ေနရာတကာ ေငြပါမွလ႕ုိ

ဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ အမ်ားဆံးု သြားေရာက္အလုပလ
္ ပ
ု က
္ င
ုိ ၾ္ ကတဲ့

ထင္ရေပမယ့္ ေငြန႕ဲ သြားလိ႕ု မရတဲေ
့ နရာေတြမာွ အသိပညာလိအ
ု ပ္

ႏိုင္ငံလည္းျဖစ္တယ္ ညီ။ ၿပီးေတာ့ အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ဳိး (အမ်ဳိးသမီး)

ပါတယ္ ညီ။ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္၊ ဆင္ျခင္တံုတရား လက္ကိုင္ထားပါမွ

ေတြနဲ႕ အတူတကြ ေပါင္းသင္းေနထုိင္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ဳိး အေျမာက္

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကေန အမ်ား၊ အမ်ားကေန တိုင္းျပည္ေကာင္း

အမ်ားရွတ
ိ ယ္ဆတ
ုိ ့ဲ သတင္းကလည္း ႏိင
ု င
္ ေ
ံ က်ာ္ ရပ္ေက်ာ္ရာြ ေက်ာ္

ဖို႕ ျဖစ္လာမွာပါ။

ဆိုေတာ့ ပူရပန္ရတာေပါ့ညီ။

‘‘လြယ္လြယ္ျမင္ သူၾကြယ္သူခိုးျဖစ္’’တဲ့ ညီေရ... ။

မ်ား ျပည္ပက ျပန္လာရင္ က်န္းက်န္းမာမာ ၀၀ၿဖိဳးၿဖိဳးေလးျဖစ္ပါေစ

အဲဒီေတာ့ ညီေရ... အေသြးအသားကို ေစ်းကစားလို႕

ညီေရ... ကိုယ္တို႕ပတ္၀န္းက်င္က တစ္စံုတစ္ေယာက္

အဲဒီ စကားပံက
ု ုိ ဟိဘ
ု က္(ကာမ- လိင)္ ဘက္ လွညေ
့္ တြး

လိ႕ု ဆုေတာင္းေပးေနရတယ္ကာြ ။ ၿပီးေတာ့ ျပည္ပက သတင္းေတြ

ၾကည္ေ
့ ပါ့ ညီ။ မိရယ္၊ ဖရယ္၊ ေမာင္ရယ္၊ ႏွမရယ္၊ ခ်စ္သရ
ူ ယ္၊ မိနး္

ကို ကိုးကားေရးတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ဘယ္ဇိမ္ခန္းေတာ့ ဖမ္းျပန္ၿပီ။

မရယ္ ကင္းေ၀းၿပီး အုပထ
္ န
ိ း္ သူမတ
့ဲ ့ဲ အရပ္မာွ လြယလ
္ ယ
ြ ေ
္ ပးတတ္

ဘာလူမ်ဳိး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႕မ်ား ေတြ႕လုိက္ရရင္ ငါတို႕ျမန္မာ

တဲ့ အင္ဒန
ုိ းီ ရွားအမ်ဳိးသမီးေတြန႕ဲ လြယလ
္ ယ
ြ ႀ္ ကိဳက္တတ္တ့ဲ တခ်ဳိ႕

ေတြေတာ့ မပါ,ပါေစနဲ႕လို႕လည္း ဆုေတာင္းေနမိပါတယ္။

ေသာ ျမန္မာအမ်ဳိးသားေတြ... ။

ညီေရ... ညီဆ
့ က
ီ ုိ ေရးတဲ့ ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ ပထမဆံးု စာကေတာ့

ဖတ္မတ
ိ ့ဲ သတင္းေလးတစ္ပဒ
ု န
္ ႕ဲ ပတ္သက္ၿပီး ဆင္ပ
့ ာြ းအေတြးေလး

>၃<

ကို ေ၀မွ်ေပးလိက
ု တ
္ ့ဲ သေဘာေလးေလာက္ပါပဲ။ ဒီစာထဲမာွ ညီတ႕ုိ

ေနရာတကာ ေငြပါမွလို႕ထင္ရေပမယ့္

လူငယ္ေတြအတြက္ တစ္စံုတစ္ရာ ခ်င့္ခ်ိန္ေတြးေတာစရာေလး

ေငြနဲ႕သြားလို႕မရတဲ့ေနရာေတြမွာ

တစ္ခုေလာက္ ပါခဲ့ရင္ကိုပဲ ကိုယ္ေရးရက်ဳိးနပ္ပါၿပီ။

အသိပညာလိုအပ္ပါတယ္ ညီ။

စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္၊

ဌာေနကို စြန္႕ခြာခဲ့ရရွာၿပီး မိေ၀းဖေ၀းနဲ႕တိုင္းတပါးမွာ ႐ုန္းကန္ ေငြ

ဆင္ျခင္တံုတရား လက္ကိုင္ထားပါမွ

ရွာေနရတဲ့ မင္းတို႕လို လူငယ္ေလးေတြကို မူလရည္ရြယ္ထားတဲ့

တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကေန အမ်ား၊

ကိုယ့္ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းေပၚကေန ေသြဖည္မသြားေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္

အမ်ားကေန တိုင္းျပည္ေကာင္းဖို႕ ျဖစ္လာမွာပါ။

ခ်က္ပါ။ ကားေမာင္းသူရဲ႕ ေရွ႕မွန္မွာ ‘‘သင့္အား သင့္မိဘ၊ ညီအစ္

ဟိတ
ု ေလာကပဲ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ရပ္ကက
ြ ထ
္ က
ဲ ုိ မင္းတိ႕ု ေလာက္

ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ျပန္ေရာက္ရန္ ေမွ်ာ္လင္ေ
့ နပါသည္’’လိ႕ု စာတန္း

မရွတ
ိ ရွိ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ျပန္ေရာက္လာတယ္ ညီ။ အရင္

ကေလး ကပ္ထားသလိုပဲ၊ တိုင္းတပါး သူမ်ားေျမမွာေရာက္ေနတဲ့

ကေတာ့ လူေအးေလးေပါ့။ အၿပီးျပန္လာတာတဲ့။ ပထမတစ္ေခါက္

ညီအပါအ၀င္ အျခားေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမွနသ
္ မွ်ကိလ
ု ည္း ေဘးမသီ

ျပန္လာတုန္းကေတာ့ မေလးရွားမွာပဲ အင္ဒိုနီးရွားအမ်ဳိးသမီး တစ္

ရန္မခ အိမ္ျပန္ေရာက္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာပါ ညီ။

ေယာက္ကုိ မိနး္ မအျဖစ္ ငွားထားတယ္လလ
ုိ ေ
ုိ ပါ့။ အခုလည္းက်ေရာ

မ်က္တြင္းေဟာက္ပက္ကေလးနဲ႕။ ဆံပင္က်ဳိးတိုးက်ဲတဲေလးနဲ႕။ နံ

ေရး၊ စီးပြားေရး သံးု ဘက္သးုံ တန္က ျပည္စ
့ ေ
ုံ ကာင္းမြနတ
္ ့ဲ ႏိင
ု င
္ တ
ံ စ္

႐ိုးေငါေငါေလးနဲ႕။ ေသခ်ာတယ္ ညီ။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕လူဦးေရစာရင္း

ႏိင
ု င
္ ျံ ဖစ္ၿပီး ေနာက္ေနာင္ေကာက္ယမ
ူ ယ့္ ကုလသမဂၢရ႕ဲ စစ္တမ္းမွာ

ထဲမာွ HIV/ AIDS ေရာဂါသည္တစ္ေယာက္ တိးု လာတာေပါ့။ အဲဒီ

‘‘HIV/ AIDS ေရာဂါကူးစက္ႏႈန္း ျမင့္တက္’’ဆိုတဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ

ေကာင္ေလးကေတာ့ ျငင္းရွာပါတယ္။ အေညာင္းမိတာပါတဲ။့ မၾကာ

ျမန္မာႏိုင္ငံလို႕ စာလံုးမည္းႀကီးနဲ႕ပါမလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္လို႕ ေျပာ

ပါဘူး။ ဖူးစာဆံုသူတစ္ေယာက္နဲ႕ လက္ထပ္သြားတယ္။ တစ္ႏွစ္

ၾကားရင္း ညီေရ... ဒီတစ္ပတ္ ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ ညီထ
့ ေ
ံ ပးစာကို ဒီမာွ ပဲ ခဏ

ေလာက္လည္းရွိေရာ သစ္တံုးႀကီးပိုင္းခ်လိုက္သလို တံုးခနဲ ေလွ်ာ

ရပ္နားလိုက္ပါတယ္ေနာ္။

သြားတာပါပဲ။ က်န္ေနခဲရ
့ ရွာတဲ့ သူ႕မိနး္ မမွာလည္း ကိယ
ု ေ
္ လးလက္

၀န္ႀကီးနဲ႕။ ညီေရ... မေလးရွားကို တစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ထြက္

ႏိုင္ငံသားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ ရည္ရယ
ြ ရ
္ င္းကေတာ့ ကိယ
္ု ရ
့္ ပ္ ကိယ
ု ရ
့္ ာြ ကိယ
ု ့္

ကို ေမာင္ႏွမ၊ သားသမီး ဇနီးမယားမွ ေဘးမသီ ရန္မခ အိမ္သို႕

အဲဒါမွ ကိုယ္တို႕ တိုင္းျပည္လည္း က်န္းမာေရး၊ ပညာ

ညီႏွင့္အတူ အားလံုးေသာ ျပည္ပေရာက္ေနသူ ျမန္မာ

သြားလုိက္တာ သံုးေယာက္ ေရာဂါသည္ျဖစ္သြားတာေပါ့ကြာ။ အ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

လူခါး

tEkynm

“မင္း ရည္မွန္းသူ စိန္ခဲ ျမခဲ... ကိုယ့္မွာေတာ့ လမ္းခင္း

တဲ့ ေက်ာက္ခဲ... ျမခဲ စိန္ခဲက ေတာက္ပတယ္... ေၾကးထိုက္တယ္
လမ္းခင္းတဲ့ ေက်ာက္ခဲကေတာ့... အေသြးအေရာင္ မေျပာင္မြဲ...
တန္ဖိုးမွာလည္းနည္း...”

“ေစလိုရာေစ”ဇာတ္ကားရဲ႕ ဇာတ္ဝင္းေတးတစ္ပုဒ္ျဖစ္

တဲ့ “ေက်ာက္ခဲ”သီခ်င္းဟာ မႏၲေလးက ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဆရာမ်ဳိး
ျမင့္ေဆြရဲ႕ ကဗ်ာစာသားကို ဂီတလုလင္ေမာင္ကိုကက
ို
ေတးဂီတ
ဖန္တီးခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသီခ်င္းဟာ က်ဳိကၠဆံကြင္းမွာ က်င္းပ
တဲ့ ႐ုပ္ရွင္ပေဒသာကပြဲႀကီးနဲ႕ ၾကံဳေတာ့ ဇာတ္ကား႐ံု မတင္မီမွာ
ေဇာ္ဝမ္းက စင္ေပၚက စတင္သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ပါတယ္။

ပရိတသ
္ တ္ေတြက “ေဇာ္ဝမ္းကြ... ေဇာ္ဝမ္းကြ”နဲ႕ တခဲ

နက္ အားေပးခဲၾ့ ကသလို ႐ုပရ
္ င
ွ က
္ ားမ်ားလည္း ႀကိဳတင္ငာွ းရမ္းျခင္း
ခံခဲ့ရပါတယ္။ “ေစလိုရာေစ’’ဇာတ္ကားလည္း ႐ံုတင္ေရာ

*Dwpmqdkaw;oH&Sif
oef;jrwfpdk;

“ေစလိရ
ု ာေစ ေခ်ာင္း႐ိးု ျမစ္ထက္ အဏၰဝါေဗြ... ေကာင္း

ဆိုးအျပစ္မဖက္ အမွန္ပါမေသြ... တိုင္းက်ဳိးထမ္းရြက္သူမွာေလ...
ေမာပန္းႏြမ္းေစ ေတာတန္းကမ္းေျခ လွမ္းမယ္ေလ... ေဝးရပ္ေဝး
ေျမ ေစလိရ
ု ာေစ...”စတဲ့ ဇာတ္ဝင္ေတးေတြန႕ဲ မင္းသားေဇာ္ဝမ္းဟာ
လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

မႏၲေလးၿမိဳ႕၊ လက္ဆည္ကန္ရပ္၊ ‘‘တိင
ု း္ ခ်စ္’’သတင္းက

သခင္သန
ိ း္ ေဖနဲ႕ တိင
ု း္ ခ်စ္တန္းျမင့္ ေက်ာင္းအုပဆ
္ ရာမႀကီး ေဒၚျမ
ျမတို႕မွ ၁၉၄၅၊ ဇူလိုင္လ ၂၀ ရက္၊ ေသာၾကာေန႕မွာ ဒုတိယသား
ေမာင္ေသာင္းတန္ (အဆိုေတာ္၊ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ေဇာ္ဝမ္း)ကို ေမြး
ဖြားခဲ့ပါတယ္။ ေမြးခ်င္း ၃ ဦး ရွိၿပီး အစ္ကိုျဖစ္သူက အကယ္ဒမီ ဒါ
႐ိုက္တာ ေမာင္တင္ဦး၊ ညီမျဖစ္သူက မေဆြေဆြ ျဖစ္ပါတယ္။

ေဇာ္ဝမ္း ငယ္မည္မွာ ဖိုးတာ ျဖစ္ၿပီး ဒါ႐ိုက္တာ ေမာင္

တင္ဦးကေတာ့ အပါ ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္က တိုင္းခ်စ္ေက်ာင္းမွာ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ပညာသင္ၾကားခဲ့ၿပီး ၉ တန္း ေရာက္တဲ့အခါ ၂၆-B လမ္းမွာ ရွိတဲ့

“ျမဴးၾကြတ့ဲ ေတးသံ... ပ်ံ႕လြငလ
့္ ႕ုိ ေန ကူးေျပာင္းစ တန္

လွသိပၸံ အလြတ္ပညာသင္ေက်ာင္းကို ေျပာင္းေရႊ႕ပညာသင္ၾကား

ခူးေလမွာ... တစ္ေယာက္တစ္လက္မ႕ုိ လွမး္ ကာ ဖ်န္းပက္ၾကေစ...

ခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလိပ္စကားေျပာ ေကာင္းစြာကၽြမ္းက်င္သူလည္းျဖစ္

ပိေတာက္ဖူးေလးေတြ ပန္ဆင္ထားသူေရ... ေခါင္းကေလးေမာ့လို႕

ပါတယ္။ စိတ္ေစတနာ အလြန္ေကာင္းၿပီး လူခ်စ္လူခင္ ေပါမ်ားလွ

ပိေတာက္ဖူးေလးေတြ ပန္ဆင္ထားသူေရ... ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ တီး

သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

မႈတ္ၾကတဲ့ ပြဲမွာ... ငုံေနရွာတဲ့ ပန္းပိေတာက္ဖူးေတြလည္း ရာသီ

“ေဟ့... ေဟ့... ေႏြမ... ေႏြမရဲ႕ ကပံုေလးက ခ်စ္စရာ

ခ်ိနမ
္ ီ လန္းပြငခ
့္ တ
့ဲ ့ဲ ပိေတာက္က.ုိ .. ပန္ဆင္လာရင္ လွသထက္တင့္

ကြယ္... ေဟ့ ေဟ့ ေႏြမ တကယ္လွလို႕ ႐ႈမဝႏိုင္ ကစမ္းပါဦးကြယ္

မွာမိ႕ု ....”ဟူတ့ဲ အၪၨလေ
ီ မာင္ေမာင္ရ႕ဲ လက္ရာ “သႀကၤနမ
္ းုိ ” သီခ်င္း၊

... ေႏြမေလးက သႀကၤန္လိုက ဒီေရနန္းက သႀကၤန္လိုႀကိဳ... မျပန္

ပါနဲ႕ဦးကြယ္ ေႏြမ မာ လာ မျပန္န႕ဲ ဦးကြယ.္ ..”ဟူေသာ စႏၵရားၿငိမး္

ေခ်ာေလးရယ္... ပိေတာက္ပြင့္တဲ့ ရက္မွာ အတူတြဲ ႏႊဲၾကမယ္...

ေမာင္ထက္ ေရးဖြဲ႕တဲ့ “ေႏြမ”သီခ်င္းဟာ ေဇာ္ဝမ္းနဲ႕ အလြန္လိုက္

ေတြ႕ေတာ့မွ သူစိမ္းေတြလို ခြဲမသြားနဲ႕ကြယ္... ျမဴးဟ... မေန႕က

ဖက္ ပီျပင္ကာ နာမည္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။

တစ္ေယာက္...”စတဲ့ သီခ်င္းေတြကေတာ့ ေဇာ္၀မ္းရဲ႕အသံန႕ဲ အလြန္

ပီျပင္လုိက္ဖက္ နာမည္ႀကီးခဲ့ပါတယ္။

ေက်ာင္းသားဘဝမွာကတည္းက သီခ်င္းဆိဝ
ု ါသနာႀကီး

“တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေတာ့ အေရာက္လာမယ္... မိန္းမ

တာနဲ႕အမွ်၊ ေက်ာင္းၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ သီခ်င္းဆိုအေတာ္ဆံုး ေက်ာင္း

သားအျဖစ္ ဆုရရွိဂုဏ္ျပဳျခင္းခံခဲ့ရပါတယ္။

... မေသြမန
ွ ္ ေတာင္ျပန္ေလျမဴးတယ္... ခ်ိနခ
္ ါေ၀ဆာ ပြငအ
့္ လွထးူ

“ပန္းမ်ဳိးတစ္ရာ ပြင့္ရွာသလိုပင္ သႀကၤန္ယဥ္... တန္ခူး

တဲ့ အို... ပိေတာက္ထူးရယ္... သႀကၤန္ေရေအး ေအးျမၾကည္တယ္

လမွာ သႀကၤန္မယ္ေတြ ျမဴးေပ်ာ္ရႊင္... လာမယ္ဆိုရင္ ေတြ႕ဆံုခ်င္

... ေလးႏွမနဲ႕ ၾကည္စယ္လို႕ရယ္... ခါေႏြေတး အလွသီမယ္...

... မႏွစ္ကတည္းကပင္ လွလြန္းထင္... ဆင္ျမန္းကာပင္ ခ်စ္စရာ

အျပံဳးနဲ႕ႀကိဳကြယ္...”ဟူတဲ့ “ေႏြအလွ”သီခ်င္းကေတာ့ “မမုန္းေလ

လံုေမခင္...”စတဲ့ “ပန္းမ်ဳိးတစ္ရာ”သီခ်င္းဟာ ၿမိဳ႕မ ဆရာေပါ ေရး

နဲ႕ငပလီ” ႐ုပ္ရွင္ဇာတ္ကားထဲမွာ သူ သီဆိုထားခဲ့တဲ့ ေတးျဖစ္ပါ

စပ္ၿပီး ေဇာ္ဝမ္းက စတင္သီဆိုခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

တယ္။ ေဇာ္၀မ္းက ႏွစၿ္ ခိဳက္လန
ြ း္ လိ႕ု “သႀကၤနမ
္ းုိ ”မွာ ျပန္လည္အသုးံ

ျပဳ သီဆိုထားခဲ့တာပါ။

မႏၲေလး “သဂၤဟ” အေပ်ာ္တမ္း ေတးဂီတအဖြဲ႕မွ ကို

အဲဒီ သႀကၤနမ
္ းုိ ကားထဲမာွ “အခ်ိနတ
္ န္ ဂိမာွ န္ေႏြဥးီ မယ္

တင္ေမာင္သန္းရဲ႕ ဖိတ္ေခၚမႈနဲ႕ “သႀကၤန္တြင္းမို႕ ပန္းပိေတာက္ေဝ

လြင္... ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ အတာေရသဘင္... တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး

သားႀကီး... မ႑ပ္တကာ ေရာက္ခဲ့ၿပီ... ဘယ္အရပ္သူ ဇာတိမွန္း

တြင္ ရင္ႏွီးကာကၽြမ္းဝင္... ပုလဲရည္ေငြစင္ သြန္းေလာင္းကာပင္...

လည္း မသိေတာ့ အခက္ေတြ႕ၿပီ... မႏွစ္က ေပးတဲ့ မင္း လိပ္စာ...

တီးမႈတက
္ ခုန္ ၿငိမေ
့္ ညာင္းလိ႕ု ပင္... သည္ႏစ
ွ သ
္ စ္တင
ြ ၾ္ ကည္လင္...

ေရေတြစိုလို႕ပ်က္ကုန္ၿပီ... မမွတ္မိေတာ့ အခက္သားလားေဒ၀ီ...”

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ပါေစခ်င္...”စေသာ

အစခ်ီ “ရွာပုေ
ံ တာ္မင္းသားႀကီး”သီခ်င္းကိေ
ု တာ့ အဆိေ
ု တာ္ စိးု လြင္

“ရႊင္လန္းခ်မ္ေျမ႕ပါေစခ်င္”

မႏၲေလး စာဆိုေက်ာ္ ျမတ္သူ ေရးခဲ့တဲ့ “ရွာပုံေတာ္မင္း

လြင္ သီဆခ
ုိ ေ
့ဲ ပမယ့္ ေဇာ္၀မ္း သီဆလ
ုိ က
ုိ ေ
္ တာ့မွ အင္မတန္ေအာင္

သီခ်င္းနဲ႕ တီးဝိုင္းအဆိုေတာ္အျဖစ္ စတင္သီဆိုခဲ့ပါတယ္။

ျမင္ထင္ရွား လူႀကိဳက္မ်ားခဲ့ပါတယ္။

ျမဴးၾကြတဲ့ ေတးသံ... ပ်ံ႕လြင့္လို႕ေန

အင္းေလ... ေဇာ္၀မ္းက သႀကၤန္မင္းသားႀကီးကိုး။

ကူးေျပာင္းစ တန္ခူးေလမွာ...

ေဇာ္၀မ္းဟာ ႐ုပရ
္ င
ွ ဇ
္ ာတ္ကားေပါင္း ၁၀၀ ခန္႕ ႐ိက
ု က
္ းူ

တစ္ေယာက္တစ္လက္မို႕

ခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္ထင္ရွား လူႀကိဳက္မ်ား မင္းသားတစ္ဦး ျဖစ္သလို၊

လွမ္းကာ ဖ်န္းပက္ၾကေစ...

ေတးသီခ်င္းမ်ားမွာလည္း ေရဒီယေ
ို တး၊ စတီရယ
ီ ေ
ုိ တး၊ ႐ုပရ
္ င
ွ ေ
္ တး

ပိေတာက္ဖူးေလးေတြ ပန္ဆင္ထားသူေရ...

ေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ သီဆိုေအာင္ျမင္ခဲ့သူ အႏုပညာရွင္ႀကီး ျဖစ္ပါ

ေခါင္းကေလးေမာ့လို႕

တယ္။ ေရဒီယုိသ႐ုပ္ေဆာင္အျဖစ္လည္း အႏုပညာတာ၀န္ ထမ္း

ပိေတာက္ဖူးေလးေတြ ပန္ဆင္ထားသူေရ...

ေဆာင္ခဲ့တာပါ။

သ႐ုပ္ေဆာင္အျဖစ္က အနားယူၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့

၁၉၆၇ မွာ မႏၲေလးသူ မစိန္စိနန
္ ဲ႕လက္ဆက္စဥ္ “သဂၤ

မႏၲေလးသားႀကီး ကိတ
ု ာဟာ မူလေနရာမွန္ မႏၲေလးျပန္ေရာက္ၿပီး၊

ဟ” တီးဝိုင္းမွ မိမိတို႕အဆိုေတာ္ရဲ႕ မဂၤလာပြဲမွာ ေမတၱာနဲ႕သီဆို

ၿမိဳ႕မတီး၀ိုင္းနဲ႕ မႏၲေလးက အျခားတီး၀ိုင္းေတြမွာ ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို

ေဖ်ာ္ေျဖေပးခဲ့ပါတယ္။ မႏၲေလးက ဆရာဦးဘိုခင္ရဲ႕ “မိုးေကသီ”

၀င္ေရာက္ သီဆိုေပးခဲ့ပါတယ္။

၀ိုင္းမွာလည္း သီဆိုခဲ့ပါတယ္။

ဟာ ၂၀၀၉ ၾသဂုတလ
္ ၁၂ ရက္၊ ည ၈ နာရီမာွ ေတာ့ အသည္းေရာ

ေဇာ္၀မ္းဟာ ႐ႈမ၀႐ုပရ
္ င
ွ က
္ ဖြငလ
့္ စ
ွ တ
္ ့ဲ ႐ုပရ
္ င
ွ သ
္ င္တန္း

ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ အႏုပညာၾကယ္ပြင့္ ေဇာ္၀မ္း

ဆင္းတစ္ဥးီ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၇၁ မွာ ႐ုပရ
္ င
ွ သ
္ င္တန္းသားမ်ား

ဂါနဲ႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။

ကို ႐ႈမ၀႐ုပ္ရွင္က ႐ိုက္ကူးထုတ္လုပ္ေပးတဲ့ “ေစလုိရာေစ” ႐ုပ္ရွင္

ဇာတ္ကားႀကီးနဲ႕ ေဇာ္၀မ္းဟာ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ႏုိင္တဲ့ သႀကၤန္မင္းသားႀကီး... ေဇာ္၀မ္း... ေဇာ္၀မ္းေရ... ။

ေၾသာ္... သႀကၤန္သီခ်င္းေတြမွာ ဘယ္သူနဲ႕မွ ယွဥ္မရ

၁၉၈၅ ခန္႕က “သႀကၤန္မိုး”ဇာတ္ကားရဲ႕ဇာတ္၀င္ေတးျဖစ္တဲ့-

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ဂီတစာဆို ေတးသံရွင္ သန္းျမတ္စိုး

cHpm;rI&o

aiGrifjc,f

ပိေတာက္ေရ...

အၾကာႀကီးမွ တကယ့္ကို အၾကာႀကီးပဲ။ ဒါ

ကိုယ္တို႕အေ၀းေရာက္ေနခ်ိန္ေတြမွာ ေမ

ကိုယ္ မင္းကို ဒီလုိ တမ္းတမ္း

ေပမယ့္ ေမေမ့ေခါင္းထက္က ပန္း၀ါ၀ါေလး

ေမ့စိတ္တိုင္းက် အျမဲတမ္းျပဳျပင္ေပးေနတဲ့

တတ ေခၚခဲ့ရတာ ကိုယ့္အသက္နဲ႕အမွ် မ

ဟာ ပိေတာက္ပန္းဆိတ
ု ာ ကိယ
ု သ
္ ခ
ိ ၿ့ဲ ပီေလ။

လူေတြေၾကာင့္ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ အိမက
္ ပန္းေတြန႕ဲ

ဟုတသ
္ ည္တ
့ င
ို ္ နီးပါးမွ်ပါပဲ။ ပိေတာက္ေတြ

ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္တတ္ေနၿပီ။

ေ၀ဆာေနျမဲေလ။ ကိုယ္က အရြယ္ေရာက္

ေရႊရည္လူးတတ္တဲ့ လြမ္းေမာဖြယ္ ကိုယ္

ဒါေပမယ့္လည္း ေမြးေျမက ပိ

လာေလ ပန္းႀကိဳက္လာေလပဲ၊ သိလား... ။

တိ႕ု ဌာေနမွာ ေအာ္... အခုဆရ
ုိ င္ ပိေတာက္

ေတာက္နဲ႕အေ၀းႀကီးေ၀းခဲ့ရၿပီ။ ေမေမ တာ

ဒါေပမယ့္ မင္းကိေ
ု တာ့ အားပါးတရ ပန္ဆင္

ေတြ ပြင့္ျပန္ၿပီေပါ့ရယ္လို႕ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္စဥ္

၀န္က်ရာေနာက္ကုိ လိက
ု ေ
္ နရတဲ့ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ

ခြင့္ မၾကံဳေသးပါဘူး။

မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ရွိခဲ့ျမဲပါပဲ။

ေနရာမွာလည္း ပိေတာက္ေတြ တစ္ခါတစ္

ပိေတာက္ေရ...

ပိေတာက္ေရ...

ခါေတာ့ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ဒီေျမမွာရွတ
ိ ဲ့

ေနာင္အခါ ကမာၻ႕အေနာက္ျခမ္း

မင္းကို ကိယ
ု ဘ
့္ ၀မွာ အေစာဆုးံ

အမ်ဳိးသမီးႀကီးငယ္မေရြး ပန္းႀကိဳက္ၾကတယ္

တစ္ေနရာမွာ ေက်ာင္းသြားတက္ရျပန္ေတာ့

မွတ္မိတာက... ကိုယ့္ေမေမ ေခါင္းေပၚက

ပိေတာက္ရ႕ဲ ... ။ ဒါေပမယ့္ သူတ႕ုိ ေတြ အျမဲ

လည္း ဘာပန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အလ်ဥ္းသင္သ
့ လို

ပန္ထားတဲ့ ပန္းခက္၀ါ၀ါကေလးေတြကေ
ုိ ပါ့။

လိုလို ပန္တတ္တာက စံပယ္ပန္းေတြ၊ ဇြန္

ပန္မိတာပါပဲ။ ေရႊဒဂၤါးပန္းေရာင္စုံေလးေတြ

စကားတတ္ကာစ ကိုယ္က ပန္း... ပန္းလို႕

ပန္းေတြကုိ ျပြတခ
္ ေ
ဲ နေအာင္ သီကးံု ၿပီး ပန္

ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပါတာေၾကာင့္ မၾကာ

ေမေမ့ေခါင္းကို လက္ညဳႇိ ေလး တထိးု ထိးု နဲ႕

တတ္ၾကတာေလ။

ခဏ ပန္ျဖစ္ပါရဲ႕။

ျပေတာ့ ေဖေဖကေလ... ေဟာ... အေမတူ

ပိေတာက္ေရ...

သမီးကေလး ပန္းႀကိဳက္တတ္တယ္တေ
့ဲ လ။

တစ္ခါတေလ ေမေမ့မိတ္ေဆြ

ေတာ့ ကပိက
ု ႐ို ဆံပင္ၾကားထဲ ပန္းထိးု စိက
ု ္

ကိုယ္တက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းမွာ

ေတြ လက္ေဆာင္လာေပးတဲ့ ပန္းေတြကို

ပန္ဆင္တတ္တာ အာရွကေက်ာင္းသူ ကိယ
ု ္

ဒီေျမမွာရွိတဲ့

ေမေမက ဘုရားတင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အလွ

တစ္ေယာက္ပရ
ဲ မ
ိွ ယ္ ထင္ပါရဲ႕... ပိေတာက္

အမ်ဳိးသမီးႀကီးငယ္မေရြး

ပန္းအိုးေတြ ထိုးတယ္။ ဘာပန္းပဲျဖစ္ျဖစ္

ရယ္... ဘယ္ေနရာမွာ ဘာပန္းကိုပဲပန္ပန္

ပန္းႀကိဳက္ၾကတယ္

ကိယ
ု က
့္ လ
ုိ ည္း ပန္ေပးတတ္ေသးတာေလ။

မင္းကိုေတာ့ အခါေပါင္းမ်ားစြာ သတိတရ

ပိေတာက္ရဲ႕... ။

ပန္းမ်ား ပန္ေပးလိုက္ၿပီဆိုရင္ ကိုယ္က အ

ရွိလွပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေတြ

ရမ္းေပ်ာ္ၿပီး မွန္ေရွ႕ကို အေျပးအလႊားသြား

ပိေတာက္ေရ...

အျမဲလိုလို ပန္တတ္တာက

ေတာ့တာ။ ေမေမက ရယ္ၿပီး ပန္းႀကိဳက္မ

ကိုယ္က ပိေတာက္နဲ႕စပ္လ်ဥ္း

စံပယ္ပန္းေတြ၊

ေလးတဲ။့ ဒါေပမယ့္ ေမေမကေတာ့ ပန္းမပန္

တဲ့ ကဗ်ာေတြ၊ သီခ်င္းေတြလည္း ႀကိဳက္

ဇြန္ပန္းေတြကို

ေတာ့ပါဘူး။

တတ္လာၿပီ။ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရဲ႕-

ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ ရန္ကန
ု က
္ အိမႀ္ ကီးမွာ

မခူးခ်င္စမ္းပါနဲ႕

လည္း ေမေမက ပန္းေတြမ်ဳိးစုံေအာင္ စိုက္

ႏွစ္ဆန္း ခါေတာ္မီမို႕

တာ ပိေတာက္ရဲ႕... သိလား။ ကိုယ္တုိ႕ျခံ

ဇမၺဴရည္ ေျပေျပလိမ္းကာပ

ဒီေနာက္မွာေတာ့ ေမေမ ပန္း

ႀကီးရဲ႕အထိမး္ အမွတက
္ ခတၱာပန္း စိမး္ ၀ါ၀ါ

ခပ္သိမ္းနယ္စံုစံုသို႕

ပန္တာကို မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး... ႏွစ္ေတြ

ေလးေတြေပါ့။ တစ္ျခံလုံးမွာ အမ်ားဆုံးပဲ။

ပြင့္ငံုကို လင့္ကုန္ၾကရယ္လို႕

ျပြတ္ခဲေနေအာင္ သီကုံးၿပီး
ပန္တတ္ၾကတာေလ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေခါင္းၾကြကာ ဆာေ၀ေ၀နဲ႕

ေဖဟာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပိေတာက္ပြင့္ခ်ိန္မွာ

စာေပ ဂုဏ္သိကၡာ အစရိွတာေတြကို မေမ့

သူလည္းေလ

ေတာ့-

ရဘူး။ ပ်က္စးီ ေအာင္ မလုပရ
္ ဘူး။ အျမဲေလး

ေလာကီသားလိပ

‘‘ပိေတာက္ေတြ ေရႊရည္လူးၾက

စားရမယ္။ ကိုယ့္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္

ၾကြားခ်င္လွေပလိမ္႔မယ္။

တဲ့အေန... ပုလဲငုံ စံပယ္ျဖဴ ဖူးခိုက္ေ၀ေ၀

လူမ်ဳိး ဂုဏ္တက္ေအာင္ပဲ ေနထိုင္က်င့္ၾကံ

-ဆိုတဲ့ ‘‘ပိေတာက္ပန္း’’ကဗ်ာ

... ပန္းမ်ဳိးစုံ ရာသီကန
ု က
္ းူ ခဲေ
့ ပ့ါေလ... ခ်စ္

ရမယ္တေ
့ဲ လ။ ကိယ
ု ေ
့္ မေမရဲ႕ဒီစကားအေမြ

ေလးကို ျမတ္ျမတ္နးုိ နိးု ရြတတ
္ တ္ေနၿပီေလ။

သူကုိ ရည္စးူ ခူးတဲလ
့ ႕ုိ ေခၽြ...’’လိ႕ု မ်ား ညည္း

အႏွစ္ေတြဟာ ကိုယ့္အေသြးအသားထဲမွာ

ေနာက္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္က ဆရာဒဂုန္

ခဲ့ဖူးေလမွာ လားလို႕ေပါ့။

စိမ့္၀င္ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတာ ပိေတာက္ရဲ႕။

တာရာ ရဲ႕ ‘‘ပိေတာက္ဦး’’ေပါ႔။

ပိေတာက္ေရ...

အို... လွလိုက္တာ

ကိယ
ု ္ ဘြ႕ဲ ရၿပီးေတာ့ ကမာၻ႕တာ

ကိုင္းငိုက္ယိုယီး

၀န္ကုိ မွ်ေ၀ထမ္းေဆာင္တေ
့ဲ နရာမွာ အလုပ္

အေဟာင္းအေဆြးေတြကို

တြဲေလာင္းစိီးေရြ႕

၀င္ရေတာ့လည္း တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ကိုယ္တို႕

ျပန္လည္မတမ္းတစတမ္း

ေရႊသီး၀ါေသြး

သႀကၤန္ရက္ေတြဆိုရင္စုၿပီး ပြဲေလးေတြ အ

ထားပစ္ခဲ့ၿပီး၊

ျပြတ္သိပ္ေလးေအာင္

မွတ္တရ က်င္းပျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ မင္းမရွိ

တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္

ၫႊတ္ေကြးရြရြ

တဲေ
့ ျမမိ႕ု မင္းကို တမ္းတရင္း မင္းကိယ
ု စ
္ ား

မင္းပြင့္တဲ့ရာသီတုိင္းမွာ ပိုၿပီး ပိုၿပီး

လွ လွ လွ... တဲ့... ။

ဖန္တီးထားတဲ့ ပိေတာက္ပန္းေျခာက္ေလး

ကိုယ္တို႕လူမ်ဳိးေတြရဲ႕

ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္စရာေကာင္း

ေတြကိုသာ ကိုယ္တို႕မွာ အျမတ္တႏိုး ပန္

တိုးတက္မႈေတြကို

လိုက္လဲေနာ္။ တစ္ခါတေလလည္း မင္းကို

ဆင္ခၾ့ဲ ကရျပန္တယ္။ ဒါေတြကုိ မင္းသိႏင
ုိ ရ
္ ႕ဲ

မင္း ျမင္ရပါေစမယ္လို႕

သတိရတဲ့အခါေတြမွာ ကိုယ္ရဲ႕အန္တီဒိုရာ

လား ခ်စ္ေသာေျမက ပန္းပိေတာက္ရယ္... ။

စႏၵရားတီးရင္း ဆိျု ပတတ္တ့ဲ “ထက္ေကာင္း

ပိေတာက္ေရ...

ပိေတာက္ေရ...

ကင္ မိးု ဖ်ားက သြနး္ လာ... ရြာမယ္ေ
့ ရႊမးုိ ကို

သားတုိ႕ေမေမ ဘ၀မွာလည္း

အခုေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ေျမေပၚ

ေစာင့္ကာ ပိေတာက္ခိုင္ သင္းပ်ံ႕ႀကိဳင္လုိ႕

ကိုယ္ကေတာ့ ပန္းေတြနဲ႕ ေ၀ေနဆဲပါပဲ။

မွာ ကိယ
ု တ
္ မ္းတမိခရ
့ဲ တဲ့ ပိေတာက္ကုိ ပန္

သာ စုံထူးငုံဖူးလႊာ”ဆိုတဲ့ ‘‘ေရႊ၀ါဖူး’’သီခ်င္း

ကိယ
ု သ
့္ ားေလးေတြကေလ ပန္းကေလးေတြ

ဆင္ခြင့္ရေနၿပီေလ။ မင္းကို ပန္ဆင္ရျခင္း

ေလးကိေ
ု တာင္ တိးု တိးု ကေလး ဆိည
ု ည္းမိ

ဘယ္ေနရာမွာပဲေတြ႕ေတြ႕

ပန္းႀကိဳက္တဲ့

ျဖင့္ ကိယ
ု ေ
့္ ျမ ကိယ
ု ေ
့္ ရ ကိယ
ု ေ
့္ သြးခ်င္းေတြ

ေသးတယ္။

သူတို႕အေမကို ခူးေပးစျမဲပဲ ပိေတာက္ရဲ႕။

ရဲ႕တာ၀န္ကုိ တစ္သက္တာလံးု ထမ္းေဆာင္

အေၾကာင္းအရာ

ကိယ
ု က
့္ ုိ အင္မတန္နားလည္ၿပီး

ေနျခင္းလို႕ ကိုယ္ ယုံၾကည္ထားတယ္ ပိ

ကိုယ္လည္း

ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လုံး ကိုယ့္ဆႏၵကို လုိက္

ေတာက္ရယ္... ။ ဒီ တာ၀န္ကိုလည္း ကိုယ္

တစ္ခါတေလ စဥ္းစားမိတယ္

ေလ်ာတတ္တ့ဲ ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ ခင္ပန
ြ း္ သည္ကေတာ့

အသက္ရွည္သမွ် ထမ္းေဆာင္မွာပါ... ပိ

ပိေတာက္ရဲ႕။

ရာသီဥတုကသ
ုိ ာ သူကယ
ို တ
္ င
ို ျ္ ပဳျပင္ဖန္တးီ

ေတာက္ရဲ႕။

တိုင္းျပည္တာ၀န္

လို႕ရရင္ ျမန္မာျပည္မွာလိုပဲ ရာသီအလုိက္

ႀကိီးမားစြာ

ပန္းပင္ေတြ ပိေတာက္ပင္ေတြ စိက
ု ေ
္ ပးထား

အရာ အေဟာင္းအေဆြးေတြကို ျပန္လည္

ခ်င္သူေလ။

မတမ္းတစတမ္း ထားပစ္ခၿ့ဲ ပီး၊ တစ္ႏစ
ွ ထ
္ က္

ထမ္းေဆာင္ေနခဲ့ရရွာတဲ့
ကိုယ့္ေဖေဖဟာ

ကုန္ဆုံးခဲ့ၿပီျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း

ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ခင္ပြန္းကေလ

တစ္ႏွစ္ မင္းပြင့္တဲ့ရာသီတုိင္းမွာ ပိုၿပီး ပိုၿပီး

တစ္ႏွစ္တစ္ခါ

ပီယာႏိန
ု ႕ဲ အန္တဒ
ီ ရ
ုိ ာတီးျပတဲ့ ျမန္မာသီခ်င္း

ကိုယ္တို႕လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ တိုးတက္မႈေတြကို

ပိေတာက္ပြင့္ခ်ိန္မွာေတာ့-

ေတြ သူတးီ ႏိင
ု တ
္ ယ္။ သႀကၤနရ
္ က္မာွ ကိယ
ု ္

မင္း ျမင္ရပါေစမယ္လ႕ုိ ကိယ
ု ယ
္ ၾံု ကည္တယ္

တိ႕ု ျမန္မာေတြ ဆိၾု က ကၾကတဲ့ မန္းေတာင္

ေလ။ ဆရာဒဂုန္တာရာက ေရးခဲ့တယ္။

ေအာ္... ပိေတာက္ေရ... ။

ရိပ္ခို လည္း သူ တီးတတ္သလို၊ မႈံေရႊရည္

ေရႊပိေတာက္လွ်င္

ေမေမက ေျပာတယ္။ ေဖေဖ

လည္း ပီယာႏိုနဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတီးႏိုင္

မေၾကာက္မရြံ႕

ဟာ ရံဖန္ရံခါ ဂီတကို ႏွစ္သက္ပါတယ္တဲ့

တယ္ ပိေတာက္ရ႕ဲ ။ ေမေမက သင္ေပးထား

မိုးသို႕ငံ့လည္း

ေလ။ အႏုပညာကိလ
ု ည္း ခံစားတတ္ပါတယ္

တာေၾကာင့္ အိမ္မွာ မိုးလင္းရင္ ႏိုင္ငံေတာ္

စြမ္းစြမ္းတမံ

တဲ။့ ဒါေၾကာင္လ
့ ည္း သမီးရဲ႕အန္တဒ
ီ ရ
ုိ ာကို

သီခ်င္းကို ပီယာႏိုနဲ႕အျမဲတီးၿပီး အေလးျပဳ

သူ႕ဟန္ပန္သည္

ေဖေဖက အင္မတန္ ေလးစားတာေပါ့တဲ့

တယ္ေလ။

ေတာ္လွန္ပြင့္သည့္

ေလ။ ကိုယ္လည္း တစ္ခါတေလ စဥ္းစားမိ

ပန္းျမတ္တည္း... တဲ့... ။

တယ္ ပိေတာက္ရ႕ဲ ။ တိင
ု း္ ျပည္တာ၀န္ ႀကိးီ

ဘယ္ကပ
ုိ ေ
ဲ ရာက္ေနေရာက္ေန၊ ကိယ
ု ႏ
့္ င
ုိ င
္ ံ

#

မားစြာ ထမ္းေဆာင္ေနခဲ့ရရွာတဲ့ ကိုယ့္ ေဖ

ကို မေမ့ရဘူး။ ကိုယ့္လူမ်ဳိး၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊

ေငြမင္ျခယ္

ေမေမက ေျပာတယ္။ ကိယ
ု တ
္ ႕ုိ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

cHpm;rI&o

aiGrifjc,f

0w¬Kwdk
ညေနေစာင္း ေန၀င္ခ်ိန္သည္
ႏုေထြးတို႕ရြာ၏ အလွဆုံးအခ်ိန္ဟု
ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ေအးမက ေျပာျမဲျဖစ္သည္။
ထန္းေတာစိုစို ေနညိဳညိဳတြင္
ပုပၸါးေတာင္မႀကီးကို ေမးတင္ရင္း
တျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ
ေနလုံးနီႀကီးသည္
လွပ႐ႈေမာဖြယ္ျဖစ္သလို
လြမ္းေမာဖြယ္လည္း ျဖစ္ေနေသးသည္။
ႏုေထြးႏွင့္ ေအးမက
တစ္ရြာတည္းေန အတူႀကီးျပင္းလာၾကေသာ
ငယ္ေပါင္းစင္စစ္ေတြ၊
ရြာေက်ာင္းမွ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိဳ႕ေပၚသို႕
ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့လည္း အတူတူ။
ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့
ႏုေထြးက သူနာျပဳသင္တန္းတက္ၿပီး
ယခုေတာ့ သူနာျပဳသက္တမ္း ၅ ႏွစ္အလြန္မွာ
မေလးရွားသို႕ေရာက္လာသည္။
ရန္ကုန္တြင္ ေဆးခန္းအကူအျဖစ္လုပ္စဥ္က
ေအးမကို ခ်စ္ခင္ေသာ
ဆရာမႀကီး အဆက္အသြယ္ျဖင့္
စင္ကာပူေရာက္လာၿပီး၊
စင္ကာပူေဆး႐ုံလက္ေအာက္ခံ
မေလးရွားေဆးခန္းတစ္ခုမွာ
၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေနရသည္။
ေအးမကေတာ့ စာေပးစာယူဘြဲ႕ယူ၍
ရြာေက်ာင္းမွာသာ လူ႐ိုေသရွင္႐ိုေသ
ဆရာမေလးဘ၀ႏွင့္ က်န္ခဲ့သည္။
ေအးမ မိဘမ်ားက
ထန္းလ်က္ကုန္သည္မ်ားမို႕
ေငြေၾကး မပူပင္မေၾကာင့္ၾက။
ရြာမွာလည္း ေအးမက ဂုဏ္သတင္းမေသး။
ဆရာမေလးရယ္လို႕ လူခ်စ္လူခင္မ်ားသည္။
သို႕ေသာ္ ကံတရားက ေအးမကို မ်က္ႏွာသာမေပး။
အေဖက ႐ုတ္တရက္ ေလျဖတ္ၿပီးဆံုးသြားေတာ့
အေမက ဘာမွ မလုပ္တတ္ေတာ့၊
ထန္းလ်က္ေတြက အ႐ံႈးေပၚ၊
တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ လံုးပါးပါးရသည္။
ေအးမ လစာကလည္း
ဒီအိမ္ေထာင္ႀကီးတစ္ခုလံုး ထိန္းဖို႕ရာ မတတ္ႏိုင္၊
ဒီၾကားထဲ ေမာင္ျဖစ္သူ ဖိုးထူးက
ခ်ဲထိုးလိုက္တာမွ ရစရာမရွိ၊
ဒီခ်ဲကလည္း ဖိုးထူးတြင္သာမက
တစ္ရြာလံုး ခ်ဲသာထိုးေနရင္း မြဲၾကၿပီ။

t
arh
udk
b,f
vdk
ajym
&
ygh
ausmU[efcsD

0w¬Kwdk

ေနာက္ဆးုံ ဆရာေတာ္ပင္ မေန

အေရးလဲ၊ ထန္းပင္ေတြ ႀကိဳတင္ေပါင္တာ

က ေဆး႐ုံမွာပဲေလ၊ ငါးနာရီေလာက္လာ

သာေတာ့ပဲ ရြာသားေတြကို ေခၚၿပီး ဆံုးမရ

ေပါ့၊ ထန္းတစ္ပင္ ငါးရာ၊ ခ်ဲေပါက္ရင္ ငါး

ေခၚမယ္ေနာ္”

သည္။ ဆရာေတာ္ကိုေတာ့ ေၾကာက္ၾက

ေသာင္းရမယ္ေလ၊ မေပါက္ေတာ့ေရာ ကိစၥ

သည္။ ဆရာေတာ္က သံုးႏွစ္သား ကိုရင္

မရွိ ေနာက္တစ္ပင္၊ ခ်ဲဒင
ုိ ေ
္ တြက တျခားရြာ

လို႕ လွလို႕ပါလား...”

ဘဝကတည္းက လူမထြကေ
္ တာ့သည့္ ငယ္

က လူ။

ျဖဴစစ္စစ္။

*
တစ္ဖက္ရပ္တဲကေလးႏွင့္ သီ

တင္းသံးု သည္မာွ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လးုံ ၊ ႏွစ္

*

*

*

*

“ဟယ္... ႏုေထြးရယ္ နင္က ၀
“ေအး... နင္ကေတာ့ ပိန္သြား

လိုက္တာ ေအးမရယ္”

ဒီလုိ ခ်ဲမးီ ထဲ ေအးမေမာင္ဖးုိ ထူး

“စိတ္ေပါ့ဟယ္... စိတ္ေပါ့”
“နင္ကံေကာင္းတယ္ နင့္အစ္မ

လည္း မေနသာ ဝင္ပါရေတာ့သည္။ လက္

ႏွစ္ တစ္ခါေလာက္ ထန္းပက္လက္မိုး တဲ

ခြဲဒိုင္ေပါ့၊ ဒီေလာက္ ခ်ဲမႈေပြလွတာ ဖိုးထူး

ႀကီးက သေဘာေကာင္းလို႕”

ကေလးကိသ
ု ာ ရြာသားေတြ စုေပါင္းျပင္ေပး

မေနသာသလို ရဲလည္း မေနသာေတာ့ ဖိုး

ရသည္မွအပ ဆရာေတာ္အတြက္ ရြာသား

ထူး အဖမ္းခံရၿပီေပါ့၊ အေမ့မွာ တငိုငို တရီ

အုပ္စုမွာေလ ေက်ာက္ႀကီးရြာက ေတာသူ

ေတြမာွ ဘာမွ ဝန္မႀကီး၊ နံနက္အ႐ုဏတ
္ က္

ရီ၊ ဒီလိုနဲ႕ ထန္းေတြဆံုး အေဖလည္းဆံုး၊

ႀကီး ေအာင္ေဌးတုိ႕၊ သံပုရာသီးတို႕လည္း

လွ်င္ ေရေႏြးၾကမ္းႏွင့္ ထန္းလ်က္သာ အာ

ေအးမ ဘယ္လိုမွ မၾကံတတ္ေတာ့ အညာ

ပါတယ္ဟ၊့ဲ ေက်ာင္းေနဖက္ေတြပါလာေတာ့

ဟာရအျဖစ္ မွဝ
ီ သ
ဲ ည္။ ကိယ
ု တ
္ င
ုိ ဆ
္ မ
ြ း္ ခံၾကြ

တစ္ဝိုက္ လွည့္လည္ၿပီး မေလးရွားသြားဖို႕

အားေတာ့ မငယ္ပါဘူးဟာ၊ အေမ့ကိုေတာ့

သည္။ သပိတ္ထဲမွာ နံနက္စာ လံုေလာက္

စည္း႐ံုးတဲ့ ပြဲစားအစ္မႀကီးနဲ႕ေတြ႕ၿပီး ေအး

အရမ္းသတိရတယ္။ ငါေလ အေမ့အတြက္

လွ်င္ ေက်ာင္းသိ႕ု ျပန္သည္။ သကၤနး္ လည္း

မ မေလးရွား ေရာက္လာၿပီ။ ေအးမတို႕က

ေၾကာင့္သာ လာရတာ။ နည္းနည္းေလးမွ

လွဴသူရွိလွ်င္ေတာင္မွ တျခား ရြာနီးစပ္ခ်ဳပ္

‘‘အီပ႕ုိ ’’ဆိတ
ု ၿ့ဲ မိဳ႕နားက စက္႐မ
ုံ ာွ အလုပလ
္ ပ
ု ္

မခြဲခ်င္ဘူး”

သို႕ ျပန္လွဴသည္။

ရမယ္တဲ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေတာ့ အလုပ္
မဝင္နဲ႕ဦးလို႕ေျပာသည္၊ ေအးမ ေရးမွတ္

လူပ်ဳိေပါက္ကေလး

ထန္းတစ္ပင္ ငါးရာ၊

ယူခဲ့ေသာ ႏုေထြး ဖုန္းနံပါတ္ေလးကို လာ

သုံးခ်င္ဆြဲခ်င္တဲ့အရြယ္မွ

ခ်ဲေပါက္ရင္

ႀကိဳေသာ အစ္မႀကီးထံေပး၍ ဖုန္းေခၚခိုင္း

စီးပြားပ်က္ေတာ့

ငါးေသာင္းရမယ္ေလ၊

ေငြမက္တာေပါ့၊

ရသည္။

မေပါက္ေတာ့ေရာ ကိစၥမရွိ

“ႏုေထြးလား... ေအးမပါ”

ေနာက္တစ္ပင္၊

“ဟယ္... ေအးမ နင္ဘယ္က

ခ်ဲဒိုင္ေတြက တျခားရြာက လူ။
ဘုန္းႀကီးဟူသည္ သပိတ္တစ္

လံုး သကၤန္းတစ္စံု ရွိလွ်င္၊ ေရလဲတစ္စံု ရွိ

သူ အဖမ္းခံရေတာ့
အေမက ႐ူးမတတ္ျဖစ္၊

ဘယ္လို”

“ေအး ေကာင္းပါတယ္... ငါတိ႕ု

“ငါ အခု ေကအယ္လ္မွာ”

“ေအး ငါလာေတြ႕မယ္ နင့္ ေန

ႏိုင္မလဲ... ဒါနဲ႕ဖုိးထူးကေရာ”

“ေအးေပါ့ဟယ္... ဘယ္တတ္

ရာေျပာေလ”

လွ်င္ လံုေလာက္ၿပီဟု မိန္႕ေလ့ရွိသည္။ ဒီ

မယ့္ အျပစ္မတင္ရက္ပါဘူးဟယ္၊ တစ္သက္

လို ဘုနး္ ႀကီးဆိေ
ု တာ့ ရြာကလည္း ၾကည္ညဳိ

ေျပာ”

ေလးစားသည္မွာ မဆန္း၊ ဟိုဘက္ဒီဘက္

“ေအာ္ ညီမေရ အစ္မတို႕ ေက

ေလး သုံးခ်င္ဆြဲခ်င္တဲ့အရြယ္မွ စီးပြားပ်က္

ရြာသားေတြက အလွဴရွိလွ်င္ လွဴဒါန္းေသာ

အယ္က ျမန္မာဆိင
ု ေ
္ တြနားမွာေလ၊ ကိတ
ု ာ

ေတာ့ ေငြမက္တာေပါ့၊ သူ အဖမ္းခံရေတာ့

ပစၥည္းေတြအားလံုး ရြာမွာ စာၾကည့္တိုက္

ရာယာနားေပါ့၊ ညီမသူငယ္ခ်င္းက ဒီမာွ ႏွစ္

အေမက ႐ူးမတတ္ျဖစ္၊ ငါလည္း ကိယ
ု ေ
့္ မာင္

ေလးထားေပးၿပီး ရြာမွ ကေလးေတြအတြက္

ရက္ေလာက္ ၾကာအံုးမယ္၊ ၿပီးမွ အီပို႕က

ေလး တစ္ေယာက္တည္းရွတ
ိ ာေလ၊ ေထာင္

သံုးသည္။ ေငြေသာ္မွမကိုင္၊ ယခင္ ေအးမ

လာေခၚလိမ့္မယ္၊ အစ္မတို႕လိပ္စာက...”

က်မခံႏိုင္ဘူး၊ ရွိသမွ်ကုန္၊ သူ လာခ်င္ရင္

တို႕အေဖက ဘ႑ာထိန္းႀကီး၊ အေဖ မရွိ

“ေအာ္... ေက်းဇူးပါ အစ္မရယ္၊

ငါက လႊတ္တယ္၊ သူက မလာခ်င္ဘူးတဲ့၊

ေတာ့ အေနာက္ ဆယ္အိမ္တန္းမွ ဦးေလး

အဲဒါဆိရ
ု င္ ကၽြနမ
္ သူ႕ကို ေခၚထားမယ္ေလ။

စာမတတ္ ေပမတတ္နဲ႕ သူတို႕စကား နား

ေက်ာ္က ဘ႑ာထိန္းျဖစ္သည္။

အီပို႕သြားတဲ့ေန႕မွာ ကၽြန္မပါ လိုက္ခဲ့လုိ႕ရ

မလည္ ဘယ္လိုေနရမလဲတဲ့ေလ”

မလား”

ရြာသားေတြ ခ်ဲထိုးၾကမ္းပံု ဦး

ေလးေက်ာ္က

ဆရာေတာ္ကို

တိုင္ျခင္း

“ငါ မသိဘူးဟယ္ အစ္မႀကီးနဲ႕

“ဖုးိ ထူး ခ်ဲေမႊတဇ
့ဲ ာတ္ေပ့ါ၊ ဒါေပ

လုးံ ျပည္ျ့ ပည့စ
္ စ
ံု ေ
ံု နလာၿပီး၊ လူပ်ဳိေပါက္က

“ရတယ္ ရတယ္... သြားျဖစ္တဲ့

“ေအးေလ... ဒါလည္း မွန္တာ

ပဲ”

ေၾကာင္သ
့ ာ ဆရာေတာ္သရ
ိ ၿပီး ဆံးု မရျခင္း

ေန႕ကို ဖုန္းဆက္မယ္ေနာ္၊ ညီမ အခုလာ

ျဖစ္သည္။ ဘုန္းႀကီးေၾကာက္၍သာ တင္ပါ့

မလား”

သူ႕ကိုလည္း ခ်ဲမထိုးဖို႕ေတာ့ အတန္တန္

ဘုရား လုပ္ရေသာ္လည္း ခ်ဲမီးက တေငြ႕

“ဟုတက
္ .့ဲ .. ကၽြနမ
္ ညေနဂ်ဴတီ

မွာခဲတ
့ ယ္၊ ဘုနး္ ႀကီးကိလ
ု ည္း အပ္ခရ
့ဲ တယ္၊

ေငြ႕မို႕ ထိုးၾကျမဲ၊ ခ်ဲထိုးဖို႕ ေငြမရွိတာ ဘာ

ထြကရ
္ င္ လာပါ့မယ္၊ ကၽြနမ
္ လည္း အဲဒန
ီ ား

ဒါေပမယ့္ တစ္ရာြ လုးံ ခ်ဲထးုိ ေနၾကေတာ့ သူ႕

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“ဒါေၾကာင့္ ငါထြကလ
္ ာတာေလ၊

စိတ္ သူႏင
ုိ ဖ
္ ႕ုိ ပဲ လိတ
ု ယ္၊ ငါကေတာ့ အစ္မ

‘‘အမယ္ေလး... လူအအ
ုိ ဘိးု ႀကီး

တစ္ခါတည္းေပးရတယ္ေလ၊ အဲဒါဟယ္...

ႀကီးမဟုတလ
္ ား၊ ငါ့ေမာင္ေလးကိခ
ု ်စ္လည္း

ေတြ အိပယ
္ ာက ဆြထ
ဲ ေ
ူ ပးရင္ ထႏိင
ု ရ
္ က္န႕ဲ

အဘြားႀကီးကို ေခၚခ်လာၿပီးၿပီ၊ အိမသ
္ ားေတြ

ခ်စ္တယ္၊ ဒုကၡမေတြ႕ေစခ်င္ဘူးေလ၊ စိတ္

အသားယူၿပီး အသားကုန္ဆြဲဖက္ၿပီးထတာ

တစ္ေယာက္မွ လိုက္မလာဘူး၊ ဖုန္းနံပါတ္

လည္း ညစ္ပါတယ္၊ အခုေလ တုိ႕ရြာမွာ ခ်ဲ

ဟယ္၊ ငါ့ပါးမ်ား နမ္းမိမတတ္ပ၊ဲ လူအန
ုိ ႕ံ ႀကီး

ေပးလုိက္တယ္၊ အခန္းနံပါတ္သိရရင္ ဖုန္း

ေမႊတာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ထန္းေတာေတြ

ေတြ လူမမာနံ႕ႀကီးေတြေရာ... ေျပာရင္းနဲ႕

ဆက္ပါလုိ႕မွာလိုက္သတဲ့၊ ဒါနဲ႕အဘြားႀကီး

ဆုးံ ကုနၿ္ ပီ၊ ေရွ႕ႏွစခ
္ ါ ထန္းေပၚခ်ိန္ ဘယ္လို

ေတာင္ အန္ခ်င္ပါတယ္၊ တစ္ခါတစ္ေလက်

ကို ကားေပၚတင္ၿပီးေတာ့ ငါလည္းစမ္းၾကည့္

မ်ား ေနထိုင္စားေသာက္ၾကမယ္ မသိဘူး

ေတာ့လည္း လုံး၀ကို မထပဲ ဆြဲထူလို႕ မရ

မယ္လည္းလုပေ
္ ရာ အဘြားႀကီးက ျဗဳန္းက

ဟယ္”

ေအာင္ တစ္ကယ
ုိ လ
္ းံု ေတာင္ၿ့ ပီး ေပေနတာ

နဲထထိင
ု ေ
္ ရာ၊ ငါလည္း လန္႕သြားတာပဲ၊ အ

“အဲဒီေလာက္အေျခအေန ဆိုး

မ်ဳိးေတြလည္းၾကဳံရပါရဲ႕။ စိတအ
္ ရမ္းတိတ
ု ယ္၊

ဘြားႀကီးက တ႐ုတလ
္ ေ
ုိ ျပာတယ္၊ ၀န္ထမ္း

ေနလား ေအးမရယ္”

ဒါေပမယ့္ တိ႕ု က ပိက
ု ဆ
္ လ
ံ ခ
ို ်င္လ႕ုိ လာတာ

တစ္ေယာက္က စင္ကာပူ တ႐ုတ္ေလ၊ သူ

“ဒီထက္ဆးုိ တယ္... ထန္းေတာ

မဟုတလ
္ ားဟယ္... သည္းခံရတာေပါ့’’

ဘာမွမျဖစ္ဘးူ တဲ၊့ သူ႕သမီးက ဂ႐ုစက
ုိ တ
္ ာ

ေတြ ကုန္ေတာ့ ရင္းေထာင္၊ ရင္းဆြဲ၊ က

‘‘တ႐ုတ္မ အဖြားႀကီးေတြက ပို

ခံခ်င္လုိ႕ မူးတယ္ မူးတယ္လို႕ ဟန္ေဆာင္

လိုင္ေတြ၊ ဓားေတြပါ ရရာေစ်းနဲ႕ေရာင္းၾက

ဆိုးေသးတယ္၊ သူတို႕အျမဲတမ္းစိတ္တိုေန

လုိက္တာ၊ ခ်က္ခ်င္း ေဆး႐ုံကားေခၚလုိက္

တာဟဲ့၊ ဘုန္းႀကီးလည္း နည္းနည္းမွ စိတ္

တတ္တယ္၊ တခ်ိနလ
္ းံု ေပါက္ေပါက္ေဖာက္

တာတဲ့ေလ’’

မခ်မ္းသာရွာဘူး၊ ရြာအမႈ သူ႕ပတ္ေနတာ

သလို ျမည္တန
ြ ေ
္ တာက္တးီ ေနတာ၊ အဖြား

ကိုး။ ရင္းေထာင္ေရာင္းဖို႕ ပိုက္ဆံယူသြား

ႀကီးတစ္ေယာက္ဆရ
ုိ င္ သူ႕လည္ပင္းမွာ ဆံု

ၿပီး၊

တစ္ခါထပ္

လည္တတ္ထားသလား မွတ္ရတယ္၊ လူရွိ

သစ္သားပုခက္ေလးထဲမွာ

ေရာင္း၊ ပထမလူကမရေတာ့ ဘုန္းႀကီးကို

ရွိ မရွရ
ိ ိွ အရပ္ရစ
ွ မ
္ ်က္ႏာွ ကိလ
ု ည
ွ ၿ့္ ပီး စကား

ကစားစရာအစုံနဲ႕ထားတယ္၊

တိင
ု ၊္ ဆရာေတာ္က ရွငး္ ေပးရျပန္ေရာဟယ္၊

ေျပာတာ၊ ငါေလ တစ္ခါတေလ နားထဲမွာ

TV ဖြင့္ထားေပးတယ္၊

ႀကိမ္နဲ႕လည္း ေဆာ္ေသးတာ၊ အဲဒါေတာင္

ဂြမး္ စိ႕ု ထားရတဲအ
့ ထိ မခံမရပ္ႏင
ုိ တ
္ ာ၊ ဒါေပ

အဲဒီကေလးက မတ္တပ္ေလးရပ္ၿပီး

`ႀကိမလ
္ းံု နဲ႕´ဆိတ
ု စ
့ဲ ကားကို ၂၄၇ ပတ္လည္

မယ့္ ငါေတြးၾကည့ပ
္ ါတယ္၊ သူတ႕ုိ ေတြလည္း

တစ္ခ်ိန္လုံး TV ၾကည့္တာ၊

ထိုးေသးတယ္တဲ့၊ စိတ္လည္းညစ္ပါရဲ႕”

မိသားစုနဲ႕ေနခ်င္ၾကမွာေပါ့ေနာ္၊ စင္ကာပူ

ေနာက္တစ္ေယာက္ကို

ကေလးကို

မွာ မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္ ကေလးလူႀကီး လႈပ္

လူအိုအဘိုးႀကီးေတြ

ရွားေနၾကရတာ၊ ကေလးေတြဆိုရင္ မနက္

အဲဒီကတည္းကေလ ငါ အဘြားႀကီးေတြ

အိပ္ယာက ဆြဲထူေပးရင္

အေစာဆုံး ရထားနဲ႕ေက်ာင္းသြားၾကေတာ့

စကားေျပာတာ ဘယ္ေလာက္ နားၿငီးၿငီး

ထႏိုင္ရက္နဲ႕ အသားယူၿပီး

ရထားေပၚမွာ အိပ္ ပါလာၾကတာ၊ ဒီေတာ့

သည္းခံတတ္သာြ းတယ္။ ေအာ္... တု႕ိ ျပည္

အသားကုန္ဆြဲဖက္ၿပီး ထတာဟယ္၊

အဘုးိ ႀကီး အဘြားႀကီးေတြကုိ အိမမ
္ ာွ တစ္

တုိ႕ေျမမွာေတာ့ လူအိုၿပီဆိုရင္ ေျမးေတြ၊

ငါ့ပါးမ်ား နမ္းမိမတတ္ပဲ၊

ေယာက္တည္း ထားရေတာ့ လူအို႐ုံကို ပို႕

သားသမီးေတြနဲ႕ မရွိအတူ ရွိအတူ၊ တုိ႕ဆီ

‘‘ငါ

သနားလုိက္တာဟယ္...

ၾကတာေပါ့ဟယ္၊ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ မွန္

မွာ ေမတၱာမရွားဘူးဟဲ့၊ သူတို႕ေျမကိုေတာ့

“ကဲ... ကဲ စကားတေျပာေျပာ

သမွ် အလုပလ
္ ပ
ု ၾ္ ကရေတာ့၊ လစာနည္း၀န္

`ေမတၱာကင္းမဲဇ
့ န
ု ´
္ လိ႕ု သာ အမည္ေပးလုက
ိ ္

နဲ႕ေရာက္ၿပီ၊ ငါ့အိမ္မွာ ႏွစ္ရက္ေတာ့ စိတ္

ထမ္းေတြအဖို႕ အိမ္ေဖာ္လည္း မထားႏိုင္

ခ်င္ပါရဲ႕’’

ညစ္စရာေတြ ေမ့ထား၊ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားအေၾကာင္း

ဘူး မဟုတ္လား...’’

ေလးေတြ ေျပာျပထားမယ္၊ ေဆာင္ရန္ေရွာင္

‘‘သူစမ
ိ း္ ေတြပရ
ဲ တ
ိွ ေ
့ဲ နရာမွာ သူ

မႈေတြဟာ ေကာင္းတာရွိသလို၊ မေကာင္း

ရန္ေတြေပါ့၊ ေရခ်ဳိး ထမင္းစားၿပီး ႏွစ္ရက္

တိ႕ု မေနခ်င္ေပမယ့္ ေနရတာဆိေ
ု တာ့လည္း

တာလည္းရွတ
ိ ယ္ဟ၊့ဲ ဟိမ
ု ာွ ေလ... ငါ စပါယ္

ဆက္တက
ို စ
္ ကားေျပာမယ္၊ ငါခြငယ
့္ ခ
ူ တ
့ဲ ယ္၊

ရင္ဖြင့္ရရင္ သက္သာတယ္ ထင္ပါရဲ႕၊ တ

ရွယန
္ ာ့စ္ သြားလုပရ
္ တဲအ
့ မ
ိ မ
္ ာွ မတ္တပ္ရပ္

နင့္ကို အီပို႕လိုက္ပို႕ၿပီးမွ ငါ အလုပ္ျပန္၀င္

ခ်ိန္လုံး ကြိကြိကြကြနဲ႕ ေျပာေနေတာ့တာပဲ

ကာစ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္၊

မွာ၊ ႏွစ္ကူးတုန္းက တို႕ေဆးခန္းက မပိတ္

ေလ၊ ဟိုမွာ အတူေနမိသားစု ရွိရင္လည္း

အိမ္ရွင္မေလးက မုိးလင္းရင္ အိမ္မႈကိစၥက

ဘူးေလ၊ အခု ရက္အစားျပန္ယလ
ူ က
ုိ တ
္ ယ္”

သူတို႕ရဲ႕ ကရိကထေတြကို မခံၾကဘူးဟဲ့။

ေတာ္ေတာ္ရယ္၊ အင္တာနက္အျမဲထင
ို ေ
္ တာ့

“ငါ ေရာက္ကာစေလ စင္ကာပူ

တစ္ခါတုန္းက ငါက ေသာ္မဆင္ ေဆးခန္း

ကေလးကို သစ္သားပုခက္ေလးထဲမွာ က

မွာ ဆရာမႀကီးက လူအို႐ုံမွာ လုပ္ေနေတာ့

အေရးေပၚမွာ တာ၀န္က်တဲ့အခ်ိန္၊ အဘြား

စားစရာအစုံနဲ႕ထားတယ္၊ TV ဖြင့္ထားေပး

ငါ့ကို အဲဒီမွာ စမ္းလုပ္ၾကည့္၊ မလုပ္ႏိုင္မွ

ႀကီးတစ္ေယာက္ အသည္းအသန္ျဖစ္လုိ႕

တယ္၊ အဲဒီကေလးက မတ္တပ္ေလးရပ္ၿပီး

ေဆးခန္းပိ႕ု ေပးမယ္ဆတ
ုိ ာနဲ႕ ငါလည္း ဆရာ

သူနာျပဳကား လွမး္ ေခၚလုက
ိ ေ
္ တာ့ ငါလည္း

တစ္ခ်ိန္လုံး TV ၾကည့္တာ၊ ဆာရင္ ႏို႕ဗူး

မႀကီးနဲ႕အတူ ေနခ်င္ေတာ့ အဲဒီမွာပဲ လုပ္

ကားေပၚမွာ ပါသြားရတာေပါ့၊ လုိအပ္ရင္

ေလး ေမာ့ေသာက္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ၊

တာေပါ့’’

ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ ဘာေတြ ကားေပၚမွာ

ႏိးု ရင္လည္း TV ၾကည့ျ္ ပန္ေရာ၊ အေမ့ရင္ခင
ြ ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

‘‘ၿပီးေတာ့ေလ ႐ုပ၀
္ တၳဳတိးု တက္

မွာ ေႏြးေထြးစြာေနရမယ့္ ကေလးဟာ ႐ုပ္

ၿပီး လုပစ
္ ားေနသူေတြ၊ လူယၾံု ကည္ေလာက္

ဂဏန္း အထိ၀ယ္၀တ္တာေပါ့၊ သာမန္အား

၀တၳဳ အသစ္အဆန္းေတြနဲ႕အေဖာ္လုပ္ေန

ဖြယ္ သမာဓိ႐ုပ္ရည္နဲ႕လိမ္ညာေနသူေတြ၊

ျဖင္ေ
့ တာ့ လူတန္းေစ့ေနႏိင
ု ၾ္ ကပါတယ္။ အ

ရတယ္’’

လုယက္သေ
ူ တြ၊ ကလိမက
္ က်စ္ေတြ မ်ားမွ

ခု ငါတု႕ိ ေနတဲအ
့ မ
ိ က
္ ုိ ေဆး႐ုက
ံ ငွားေပးတာ

‘‘ငါကလည္း သူနာျပဳအေတြးနဲ႕

မ်ား ဇာတ္တူသားစားတယ္ဆိုတာ ဒီႏုိင္ငံ

ေလ၊ တစ္လကို ၅၅၀ နဲ႕ ဒီအိမ္ပိုင္တဲ့ အိမ္

ေတြးၾကည့တ
္ ာေပါ့... ေအာ္... ဒါေၾကာင့္ ဒီ

မွာ အမ်ားႀကီးေတြ႕ရတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အ

ရွင္က ႏွစ္ ၃၀ အရစ္က်နဲ႕ ၀ယ္ထားတာ၊

ႏုိင္ငံ ကေလးေတြ မ်က္မွန္တပ္ရတာပဲလို႕၊

စစ သတိရွိထား ေအးမေရ၊ ဇာတ္တူသား

တစ္လကို ၂၈၀ အိမ္ဖိုးသြင္းရတယ္တဲ့၊ အဲ

ေက်ာင္းသြားတဲ့ ကေလးမွန္သမွ် ၇၀%

ကို သတိထားရမွာ ျဖစ္သလို ဇာတ္မတူတဲ့

ဒီေတာ့ ၅၅၀ ထဲက အိမ္ဖိုးသြင္းၿပီးရင္ သူ

ေလာက္ မ်က္မွန္တပ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့

လူေတြကလည္း

အေခ်ာင္ေစာင့္ေနတာ။

တို႕အတြက္ အသုံးစရိတ္ ၂၇၀ က်န္တယ္၊

လည္း သူတို႕ႏိုင္ငံက အီေကြတာနဲ႕နီးတဲ့

လမ္းသြားရင္း အသိလလ
ုိ ုိ ဘာလုလ
ိ န
ုိ ႕ဲ ဟိင
ု း္

ကား၀ယ္ထားတဲ့အတြက္ တစ္လကို ၁၀၀

ႏိင
ု င
္ ဆ
ံ ေ
ုိ တာ့ အပူမ်ားတယ္ေလ၊ ဒါေပမယ့္

... ဟဲလို... လုပ္လို႕မ်ား ေယာင္မွားၿပီး ျပံဳး

ဆပ္ရတယ္တဲ့၊ က်န္တာက သူတို႕ေနတဲ့

သူတို႕က အေနာက္ႏိုင္ငံစနစ္ေတြ ယူထား

မျပေလနဲ႕၊ အဲဒါမ်ဳိး ၾကဳံရင္မ်ား ထီးနဲ႕သာ

အိမ္ ေရဖိးု ၊ မီးဖိးု ေတြ ေဆာင္တယ္တ၊့ဲ အဲဒီ

ေတာ့ ေက်ာင္းသားကေလးေတြမာွ တစ္ေန

႐ိက
ု ဟ
္ န္ရယ
ြ လ
္ က
ုိ ၊္ ေျပးေရာ။ ဘူတာ႐ုေ
ံ တြ

အဘိုးႀကီးလစာနဲ႕ မိသားစုသံုးေယာက္စား

ကုန္ ကင္းဘတ္ဖန
ိ ပ္ထမ
ဲ ာွ ေျခအိတထ
္ ႀူ ကီး

မွာ၊ ကားဂိတေ
္ တြမာွ အေနာက္ကေနလိက
ု ္

သတဲ့...’’

ထဲမွာ ေျခဆီေတြ၊ ေခၽြးပုပ္ေတြ ေအာင္းေန

ၿပီး၊ Where You Go တိ႕ု ဘာတိ႕ု လုပတ
္ တ္

ေတာ့ အပူေတြ မ်ားတာလည္း ပါတယ္။

တယ္။ မ်က္ႏွာကို လုံး၀တင္းထား၊ အုိ...

ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဆိုရင္ ၀က္ျခံဖုေတြ

လမ္းသြားရင္း ႐ုပ္ကို အစြမ္းကုန္တင္းထား

ျမင္မေကာင္း ႐ႈမေကာင္း ပါးႏွစ္ဖက္စလုံး

တာ အႏၲရာယ္အကင္းဆုံးပဲ’’

၀က္ျခံအျပည့္နဲ႕...’’

‘‘အလုပထ
္ မ
ဲ ာွ ေတာ့ ဒီႏင
ုိ င
္ သ
ံ ား

တို႕ဆီမွာ မလုပ္ျဖစ္ပဲ
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕စနစ္ေတြ
အေနအထားေတြကို

ေတြနဲ႕ ဆက္ဆံလို႕ေကာင္းတယ္၊ သူတို႕

စင္ကာပူ လီကြမ္ယူက

ဘယ္ေလာက္ပုံတုံးတုံး

ေတြဟာ ႐ိင
ု း္ ပင္းစိတ္ ညႇာတာစိတရ
္ တ
ိွ ယ္။

သိပ္သေဘာက်ၿပီး

သူေဌးမွန္ရင္ မာစီဒီးစီးရမွ၊

တစ္ခါတေလ သနားစရာေတာင္ ေကာင္း

စင္ကာပူမွာ
အေကာင္အထည္ေဖာ္တာတဲ့၊

နာရီဆိုရင္ ႐ိုးလက္စ္၊

ေလာက္ေအာင္ ႐ိက
ု ်ဳိးၾကတယ္ဟ။ ၿပီးေတာ့

ေရေမႊးဆိုရင္ Esliulouder

လည္း မနာလုိစိတ္မရွိဘူး။ အလုပ္လည္း

အစ္စ္တီေလာဒါ သုံးရမွ

သိပမ
္ ေတာ္ဘးူ ။ မႀကိဳးစားဘူး။ ေအးေအးပဲ

လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္တယ္ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံေပါ့၊

ေနၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားျဖစ္ၿပီး သူတို႕
ထက္ လစာမ်ားလည္း မနာလို မျဖစ္ဘူး။

‘‘ဒါေၾကာင္လ
့ ည္း စင္ကာပူႏင
ို င
္ ံ

ကတုံးကတုိက္လည္း မလုပ္ဘူးဟ။ ဒါက

သားေတြကို တို႕ျမန္မာေတြက စာခ်ဳိးထား

ငါၾကံဳဖူးတဲ့ လူေတြေပါ့၊ မေကာင္းတဲလ
့ ေ
ူ တြ

တယ္။ `စကပ္နဲ႕နားၾကပ္၊ မ်က္မွန္နဲ႕ ၀က္

လည္း ရွိမွာေပါ့ေလ’’

ျခံ´တဲ၊့ မိနး္ ကေလးေတြဟာ ေပါင္ရင္းအထိ

စကပ္၊ တစ္ခ်ိနလ
္ းံု သီခ်င္းနားေထာင္၊ ဖုနး္

ေစ်းခ်ဳိသာစြာ သုံးစြဲႏိုင္ေတာ့ သူတို႕ေတြ

ေျပာေနေတာ့ နားၾကပ္လည္းတပ္ထားေသး၊

ေလာဘသိပ္မႀကီးဘူး။ မုန္႕ဆိုရင္ ငါးျပား

အဲဒါ စင္ကာပူႏင
ို င
္ သ
ံ ားစစ္မန
ွ ရ
္ င္ အဲဒအ
ီ ဂၤါ

တန္၊ ဆယ္ျပားတန္က စၿပီးရွတ
ိ ယ္။ အ၀တ္

ရပ္ေတြန႕ဲ ျပည္စ
့ ရ
ံု မယ္ေလ။ လူႀကီးေတြက်

အထည္လည္း ေပါတယ္။ ဒီက ေစ်းသည္

ေတာ့လည္း မာစီဒးီ နဲ႕ အက္စတ
္ ေ
ီ လာဒါ၊ ႐ိးု

ေတြဆရ
ုိ င္ အျမဲတမ္း အ၀တ္အစားေကာင္း

လက္စ္။ ဘယ္ေလာက္ပုံတုံးတုံး သူေဌးမွန္

ေကာင္းနဲ႕လမ္းေဘးေစ်းေရာင္းေနၾကတာ

ရင္ မာစီဒးီ စီးရမွ၊ နာရီဆရ
ုိ င္ ႐ိးု လက္စ၊္ ေရ

ပဲ။ ယုတစ
္ အ
ြ ဆုးံ သူေတာင္းစားေတြေတာင္

ေမႊးဆိုရင္ Esliulouder အစ္စ္တီေလာဒါ

ပိုးဖဲ တေျပာင္ေျပာင္နဲ႕ ပါတိတ္အေရာင္

သုးံ ရမွ လူျဖစ္ရက်ဳိးနပ္တယ္ဆတ
ုိ ့ဲ ႏုင
ိ င
္ ေ
ံ ပါ့၊

ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ပဲ၊ ပါတိတ္တစ္ထည္ကို

ဒီလုိသုံးႏိုင္ဖို႕ အခ်ိန္ဟာ ေငြျဖစ္ေနေတာ့

ေလးက်ပ္တန္က စၿပီးရွိတယ္။ ပိတ္စ ဖဲစ

မိသားစုအတြက္ အခ်ိန္ကို ဖဲ့မေပးႏိုင္ၾက

ေတြ တစ္မတ
ီ ာကုိ ၂ ရင္းဂစ္ပရ
ဲ တ
ိွ ယ္ေလ’’

ဘူးေလ’’

ဒါေပမယ့္

‘‘သူတို႕ႏိုင္ငံက အစစအရာရာ

‘‘သူတို႕၀တ္တဲ့ မေလးရွား၀တ္

‘‘ထားေတာ့... ဒါက စင္ကာပူ

စုံခ်ဳပ္ၿပီးသားေတြမွ တစ္စုံကို ၃၀၊ ၄၀ ေပး

မွာ၊ ဒီေရာက္လာျပန္ေတာ့ ပါးစပ္တစ္ခရ
ု င္း

ရတာ။ ခ်မ္းသာတဲလ
့ က
ူ ်ေတာ့လည္း ေထာင္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

‘‘နင္သလ
ိ ား၊ သူတ႕ုိ က်င္သ
့ းံု ေန

ေပါ့။ သူတ႕ုိ ႏိင
ု င
္ သ
ံ ားကေတာ့ မစားဘူးေပါ့။

အတင္းအလွဴခံတာေလ၊`မဂၤလာပါ´၊ `ေက်း

တဲ့ လူတစ္ကယ
ုိ ္ တုက
ိ တ
္ စ္လးံု ကားတစ္စးီ

တို႕ကေတာ့ ခြင့္လႊတ္ရင္းနဲ႕ ႏွစ္သိမ့္တတ္

ဇူးတင္ပါတယ္´စတာေတြကို တြင္တြင္သုံး

စနစ္ကို တို႕ႏိုင္ငံက စခဲ့တာတဲ့၊ ဒါေပမယ့္

သူေတြေလ၊ တို႕ေတြက ဘယ္သူနဲ႕မဆို

ၿပီး အလွဴခံတာ၊ ဘယ္ေလာက္လဲ ေမးရင္

တိ႕ု ဆီမာွ မလုပျ္ ဖစ္ပဲ ျမန္မာႏိင
ု င
္ ရ
ံ ႕ဲ စနစ္ေတြ

ခံဘက္က...’’

၂၀-၁၀ အဲဒလ
ီ ေ
ုိ ျပာတာ၊ တခ်ဳိ႕ေတြက မိနး္

အေနအထားေတြကုိ စင္ကာပူ လီကမ
ြ ယ
္ က

‘‘နင္ သတိထားမိလား၊ မေန႕

ကေလးေတြဆေ
ုိ တာ့ သနားတာေရာ၊ လက္

သိပ္သေဘာက်ၿပီး စင္ကာပူမွာ အေကာင္

က တိ႕ု ထမင္းသြားစားေတာ့ သကၤနး္ ၀တ္န႕ဲ

ဆြဲခံရတာေရာေၾကာင့္ ထည့္ၾကတယ္။ တ

အထည္ေဖာ္တာတဲ၊့ ဒါေၾကာင့္ စင္ကာပူမာွ

ယုိးဒယားေတြေလ၊ ပိုက္ဆံလုိက္ေတာင္း

ခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ျမန္မာမေလးေတြထင္လုိ႕... ၊

လမ္းနာမည္ေတြက ျမန္မာနာမည္န႕ဲ အေတာ္

ၿပီး လက္ဖြဲ႕ႀကိဳးေလးေတြေပးတာ၊ တို႕ျမန္

ေၾသာ္... တို႕ျမန္မာေတြ လွဴပုံေတြ၊ အလိမ္

မ်ားမ်ားရွိတယ္၊ မႏၲေလးလမ္း၊ ေမာ္လၿမိဳင္

မာေလးေတြဟာ သနားစရာေကာင္းတယ္။

ခံရပုေ
ံ တြကေတာ့ နည္းမ်ဳိးစု။ံ ဆရာႀကီး လူ

လမ္း၊ ရန္ကုန္လမ္း စသည္ျဖင့္ အမ်ားႀကီး

သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ လာၿပီး ရွာေဖြစားေသာက္ရ

ထု စိန္၀င္းေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး သတိရ

ပါပဲ၊ ၿမိဳ႕တည္ေဆာက္ပုံက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရဲ႕ပုံ

တာခ်င္း အတူအတူ သကၤန္း၀တ္ျမင္တာနဲ႕

မိတယ္။`ကူညေ
ီ ထာက္ပမ
ံ့ ေ
ႈ တြဟာ တကယ္

စံကယ
ုိ ၿူ ပီး ေဆာက္တာတဲေ
့ လ၊ စင္ကာပူက

ပိက
ု ဆ
္ လ
ံ ဴွ တဲအ
့ ျပင္ ယိ႕ု ယိ႕ု ေလး လက္အပ
ု ္

အက်ဳိးရွိရဲ႕လား´တဲ့’’

မွတဆင့္ မေလးရွားက ဒီစနစ္ကို ဆင့္ပြား

ခ်ီလုိက္ေသးတယ္။ ပူေဇာ္ထိုက္သူကို ပူ

ယူတယ္ ဆိုလားပဲ၊ ဒီမွာေတာ့ ပီနန္ၿမိဳ႕မွာ

ေဇာ္ျခင္းဆိတ
ု ာ ရွပ
ိ ါတယ္။ ပူေဇာ္ထက
ုိ ္သူ

ႏိုင္ငံတကာ

ဘားမားလမ္း ရွိတယ္။ ဒီမွာလည္း ဦးသန္႕

ဟုတ္ မဟုတ္ မစဥ္းစားပဲ လွဴတာေတာ့ သိပ္

ကူညီေထာက္ပံ့မႈႀကီး

လမ္းရွိတယ္။ ငါလည္း သိပ္မႏွံ႕စပ္ေသး

မဟုတ္ဘူး’’

ေတာ့ သိပ္မသိဘူး’’

လုပ္ရေအာင္
ငါတို႕က မာသာထရီစာတို႕၊

‘‘အဲဒီ ယုးိ ဒယားေတြက ျမန္မာ

ဒိုင္ယာနာတို႕ဆိုလည္း

ေတြ လွဴမွန္းသိေတာ့ တို႕ျမန္မာေတြနဲ႕ကို

ပူေဇာ္ထိုက္သူကို

စီးပြားျဖစ္ေနတာ။ အျဖဴ၀တ္ထားတဲ့ အလွဴ

အေကာင္းသား။

ပူေဇာ္ျခင္းဆိုတာ

ခံ မိန္းမႀကီးနဲ႕ အဲဒီ သကၤန္း၀တ္နဲ႕က လင္

တို႕တုိင္းျပည္ႀကီးက လူေတြ

ရွိပါတယ္။

မယားေတြ၊ တည္းခိုခန္းငွားေနၾကတာေလ၊

ခ်မ္းသာေနရင္လည္း

ပူေဇာ္ထိုက္သူ ဟုတ္ မဟုတ္

တိ႕ု ျမန္မာေတြရာွ တဲ့ ပိက
ု ဆ
္ က
ံ ုိ သူတ႕ုိ အ

အေကာင္းသား။

မစဥ္းစားပဲ လွဴတာေတာ့

သင့္ လူၫန
ြ ႕္ ခူးၿပီး ယုးိ ဒယားကို ေငြျပန္လဲႊ

သိပ္မဟုတ္ဘူး။

ၾကတာေတြ ျမန္မာေတြကုိ သိေစခ်င္လက
ို ္

‘‘နင္လည္း သတိထားလွဴ၊ တို႕

တာ။ ေလွကားကို အေျပးအလႊားတက္၊ ဟို

တုင
ိ း္ ျပည္မွ တကယ္လအ
ုိ ပ္ေနတာ အမ်ား

‘‘ေဟာ... ေတြ႕လား... ဟိုမွာ

ဆိုင္၀င္ ဒီဆိုင္ထြက္နဲ႕ အိေျႏၵမရ အလွဴခံ၊

ႀကီး၊ တစ္က်ပ္ႏင
ုိ ႏ
္ င
ုိ ၊္ ၁၀၀ ႏိင
ု ႏ
္ င
ုိ ္ ငါေတာ့

ေက်ာက္ေတာင္ေတြ ေတြ႕ရၿပီဆိုရင္ အီပို႕

သူတ႕ုိ လက္ဖ႕ဲြ ႀကိဳးကေရာ ဘာအစြမး္ ထက္

ျမန္မာျပည္ကပ
ုိ ဲ လွဴတယ္။ ႏိင
ု င
္ တ
ံ ကာ ကူ

ေရာက္ေတာ့မယ္”

မွာလဲ၊ သူတို႕ေတာင္ ေတာင္းစားေနရတာ၊

ညီေထာက္ပံ့မႈႀကီး လုပ္ရေအာင္ ငါတို႕က

အဲဒါကို တိ႕ု ျမန္မာေလးေတြက တ႐ိတ
ု ေသ

မာသာထရီစာတို႕၊ ဒိုင္ယာနာတို႕ဆိုလည္း

ေတြေရာ ထုံးေက်ာက္ေတာင္ေတြေရာ”

“ေအးဟယ္... ေက်ာက္ေတာင္

၀တ္။ အသည္းနာပါ့ဟယ္’’

အေကာင္းသား။ တို႕တုိင္းျပည္ႀကီးက လူ

‘‘တိ႕ု ျမန္မာေတြဟာ အဆင္ျ့ မင့္

ေတြ ခ်မ္းသာေနရင္လည္း အေကာင္းသား။

ေက်ာက္ေတာင္ေတြ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ား

“ဟုတ္တယ္... ဒီႏိုင္ငံမွာ ဒီလုိ

အလုပ္လုပ္ရတဲ့သူ နည္းပါတယ္။ ပင္ပင္

ဆိမ
ု ာလီေတာင္ ေရာက္ေအာင္သာြ းၿပီး လွဴ

မ်ားေတြ႕ရတယ္၊ လမ္းေဘးတစ္ဘက္တစ္

ပန္းပန္း သူမ်ား မလုပ္ခ်င္တဲ့ မလုပ္ႏိုင္တဲ့

လိက
ု ဥ
္ းီ မယ္။ ေအာ္... တိ႕ု ျမန္မာေတြ သဒၶါ

ခ်က္ကေတာ့ ဆီအုန္းပင္ေတြ စိုက္ၾကတာ

အလုပေ
္ တြကုိ သက္စန
ြ ႕္ ဆံဖ်ား မတန္မရာ

တရား ထက္သန္ပုံမ်ား ေျပာပါတယ္’’

အဲဒီ ဆီအန
ု း္ ေတြကုိ တိ႕ု ႏုင
ိ င
္ က
ံ ုိ ပိ႕ု တာေပါ့၊

လုပ္ေနၾကရရွာတာ။ ဒီလိုေငြေတြနဲ႕ လြယ္

ငါတို႕ဆီမွာ ဆီအုန္းဆီေတြက နံလည္းနံ

လြယက
္ က
ူ လ
ူ ဴွ လိက
ု ေ
္ တာ့ ဟိအ
ု လွဴခံပဂ
ု ဳိၢ လ္

ၿပီပဲ၊ ေရာ့ ဒီဖုန္းေလးယူထား၊ ငါ ၂၀ ထည့္

တယ္၊ ခဲလည္းခဲတယ္။ ဒီမွာက်ေတာ့ မနံ

ေတြက ညေနဆိုရင္ စားလုိက္ ေသာက္

ေပးထားတယ္။ ကိစၥရွိရင္ ငါ့ကိုဆက္ေလ၊

ဘူး၊ မခဲဘူး’’

လုိက္၊ ဘီယာနဲ႕ စီးကရက္နဲ႕၊ ေရွာ့ပန္နဲ႕

နင့္အိမ္ကို ေငြလႊဲတာေတာ့ အစ္မႀကီးက

‘‘ငါလည္း စပ္စပ္စစ
ု န
ု ႕ဲ ေမးၾကည့္

‘‘ေဟာ... နင့္စက္႐ုံကို ေရာက္

လမ္းေလွ်ာက္လိုက္နဲ႕ သူတို႕က အလန္း

အလုပ္သမားေတြကို လႊဲေပးတယ္တဲ့။ ငါ

ေတာ့ သူတို႕ႏိုင္ငံသုံးက Gread 1။ ျပည္ပ

ဇယားေတြ’’

ေမးၿပီးၿပီ။ အိုဗာတိုင္ ရသမွ်လုပ္ထား။ ဒါမွ

ပိ႕ု က အဆင္မ
့ မီတ့ဲ ဆီေတြတေ
့ဲ လ၊ စားသုးံ

‘‘ေနာက္ ဟို ဖိလစ္ပိုင္မေတြ ရွိ

နင့္အေမနဲ႕ျမန္ျမန္ေတြ႕ရမွာ၊ အခုလခ အ

လိ႕ု ေတာ့ အႏၲရာယ္မရွဘ
ိ းူ ။ စားသုးံ ရန္သင့္

ေသးတယ္။ စားေသာက္ဆိုင္ေလွကား အ

တုိင္းဆိုရင္ေတာ့ နင္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့

သည္လို႕ေတာ့ မွတ္ခ်က္ေပးတယ္။ ဒါေပ

တက္အဆင္းမွာ ျမန္မာေကာင္ေလးေတြကို

ေအာင့္အည္းၿပီး စုလုိက္ေလ။ ဒီမွာလည္း

မယ့္ တို႕စားရတာေတြက နံတယ္ ခဲတယ္

လက္ဆြဲၿပီး `ကိုကို အလွဴခံ´လို႕ေျပာၿပီး၊

ေတာသူႀကီးတို႕၊ ကရင္မတို႕ ရွိေနတာပဲ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အုပ္စုနဲ႕ဆိုေတာ့ ဘာမွ အားမငယ္နဲ႕၊ ငါ

အျဖစ္ကို မသိခ်င္ပါနဲ႕ေတာ့”

ခံရျပန္သည္။ အေမ့င႐
ုိ က
ိႈ သ
္ က
ံ ေအးမႏွလးံု

ျပန္မယ္”

“မသိလ႕ုိ ဘယ္ျဖစ္မလဲ၊ နင္ဘာ

သားအစုံကို ဆြဲညႇစ္ထားသည္သို႕။ ေအးမ

*

*

*

*

*

ျဖစ္ေနလဲ ငါ့ကေ
ုိ ျပာ၊ ငါဘာလုပေ
္ ပးရမလဲ”

မခံစားႏိင
ု ။္ “အေမမပူန႕ဲ မငိပ
ု ါနဲ႕”။ အေမ့ကို

“ေအးမ... အဆင္ေျပလား”

အားေပးၿပီးေသာ္လည္း ေအးမမွာ တလိမ့္

“ေအးမ... ေနေကာင္းလား”

လူရင
ွ း္ တယ္၊ တိ႕ု ေတြ စကားေျပာရေအာင္”

လိမ့္နဲ႕ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္။

“ေအးမ... ေငြလႊဲၿပီးၿပီလား”

“ေအးမ...”

ေကာင္းရဲ႕လား၊ ကဲ... ေျပာစမ္း ေအးမရယ္

ေၾကာင္း ေငြပ႕ုိ ရန္ ေအးမဆီမာွ ၂၀၀ သာရွိ

“ေအးမ...”

ရင္ပူလုိက္တာ”

သည္။ အစ္မႀကီးကို အက်ဳိးအေၾကာင္းေျပာ

အခုတေလာ ေအးမကို ဖုန္း

ဆက္လ႕ုိ မရဘူး၊ ေနမ်ားမေကာင္းလိ႕ု လား။

“လာ... လာ... မက္ေဒါနာမွာ
“ပိနလ
္ က
ို တ
္ ာ ေအးမရယ္... ေန

“ဒီလုိ ႏုေထြးရဲ႕...’’
*

*

*

*

ဒီေတာ့ ဖုိးထူး လြတ္ရာ လြတ္

ၿပီး အကူအညီေတာင္းေတာ့ စက္႐ုံသူေဌး
*

ကို ေျပာျပၿပီး ေငြ ၂၀၀၀ အာမခံေပးသည္။

ေရာက္တာ ၆ လပဲရေ
ိွ နၿပီ။ မေပ်ာ္လ႕ုိ အိမ္

ေအးမအလုပ္က အထည္စက္

လခထဲက ျဖတ္ေပါ့။ ဒီေတာ့ အေမ့ထံ ေငြ

မ်ားျပန္ေရာ့လား။ ဒီလုိလည္း ျပန္လို႕မရပါ

႐ုံမွာ အထည္ေတြ စစ္ေပးရတယ္။ ခ်ဳပ္႐ိုး

မပို႕ႏိုင္ျပန္။ ဒီအခက္အခဲေတြကို သိေတာ့

ဘူး။ ဘာမ်ားျဖစ္ပါလိမ့္။

ေၾကာင္း ညီ မညီ၊ ပုံစံ ကိုက္ မကိုက္၊ အ

စက္႐ုံမွာ အရင္ေရာက္ေနတဲ့ မိန္းကေလး

ေပါက္အျပဲ ပါ မပါ။ သူတ႕ုိ အေခၚေတာ့ က်ဴ

က တစ္ပတ္မွာ တစ္ရက္ အိုတီမယူပဲ၊ အ

ဘုရား... ဘုရား...

စီေပါ့။ အမွန္ေတာ့ အလုပ္၀င္၀င္ခ်င္း ႏွစ္

ျပင္မွာ အခ်ိန္ပိုင္းလုပ္ရင္ တစ္ေန႕တစ္ရာ

ငါ့သူငယ္ခ်င္း

ရက္မာွ ေတာ့ အနားမသိမး္ ထားတဲ့ ခ်ည္မ်ွ င္

ရတယ္။ လုပခ
္ ်င္ရင္ သူ႕အစ္ကဆ
ုိ ေ
ီ ခၚသြား

သူေတာ္ေကာင္းမေလး...

ေလးေတြကုိ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကည့ၿ္ ပီး ညႇပေ
္ ပး

ေပးမယ္လ႕ုိ ဆိလ
ု ာေတာ့ ေအးမမွာ ေက်းဇူး

မေအႀကီးကို လုပ္ေကၽြးေနတာ။

ရတာ၊ ေအးမက ၿငိမသ
္ ည္။ အလုပလ
္ ပ
ု တ
္ ာ

တင္မဆုံး။

ခလုတ္မထိ

ေစ့စပ္သည္။ ဒါကို စူပါဗိုက္ဆာ (Supervi

ဆူးမၿငိပါေစနဲ႕ဘုရား။

-sor) တ႐ုတမ
္ ႀကီးက သေဘာက်ၿပီး က်ဴစီ

ရည္းစားသနာ မထားဖူးေသာ

QC အခန္းကို ပို႕လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ စက္

ေက်ာင္းဆရာမလူထြက္

ေအးမ... နင္ ဘယ္မွာလဲ။ ငါ

႐ုရ
ံ ိွ ျမန္မာေတြစၿု ပီး ထမင္းခ်က္စားၾကသည္။

ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေလး

ေန႕လည္က အစ္မႀကီးအိမ္ကို သြားေမး

ဆန္ႏွင့္ဆီကို စက္႐ုံက ေပးသည္။ ဟင္း

ေအးမ

ေတာ့ နင္ထက
ြ ေ
္ ျပးသြားတယ္တ။့ဲ ပတ္စပ
္ ႕ုိ

သာခ်က္စားၾကေတာ့ သိပမ
္ ကုန။္ ေန႕တိင
ု း္

အစ္ကိုထြန္းနဲ႕လည္း

က စက္႐က
ံု သိမး္ ထားတာေလ။ ၾကြကေ
္ တြ

လည္း ၾကက္ဥေလာက္သာ ေၾကာ္စားၾကၿပီး

ခ်စ္သူေတြျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

နဲ႕ေတြ႕မွာ ငါ စိုးရိမ္ေနတယ္ ေအးမရယ္။

တစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္ပဲ အလွညက
့္ ် ေစ်း

ဒီႏိုင္ငံမွာ လူေတြကလည္း မသမာ၊ ၾကြက္

၀ယ္ခ်က္ၾကသည္။

ေတြကလည္း အမႈဆာေနတာေလ။ ရင္ေတြ

ေအးမလစာမွာ ရင္းဂစ္ ၇၀၀+

သူ႕အစ္ကန
ုိ ႕ဲ သြားေတြ႕။ အလုပ
ု က
္ အလြယ္

ပူလက
ို တ
္ ာ။ ငါ့ကုိ ဖုနး္ ဆက္ပါလား။ ေရွ႕လ

အိုဗာတိုင္ ရတာေၾကာင့္ အိမ္ကို လစဥ္ ၁

ေလး။ ျမန္မာေတြ ရွိတတ္တဲ့ေနရာ မိန္းမ

ကုနရ
္ င္ ငါခြငႏ
့္ စ
ွ ပ
္ တ္ရတယ္၊ ရြာကိျု ပန္မယ္

သိနး္ ခြႏ
ဲ င
ွ ့္ ၂ သိနး္ ၾကားပိ႕ု ႏိင
ု သ
္ ည္။ ပိက
ု ဆ
္ ံ

အိမ္သာေတြထဲမွာ စာလိုက္ေရးေပးရတာ။

ေလ။ နင့္ကို ေတြ႕ခ်င္လိုက္တာ။ ဘုရား...

ေရာက္မည္ရ
့ က္တင
ြ ္ ေငြလအ
ဲႊ မ
ိ ၌
္ အေမ့ကုိ

“ေရခဲႏွင့္အျဖဴ လိုသေလာက္ရမည္၊ ဖုန္းနံ

ဘုရား... ငါ့သူငယ္ခ်င္း သူေတာ္ေကာင္းမ

လာေစာင္ခ
့ င
ို း္ ၿပီး စကားေျပာရသည္။ အစ္မ

ပါတ္. . .”ဆိုတဲ့ စာကို အုတ္နံရံမွာ ေရးခဲ့႐ုံ။

ေလး... မေအႀကီးကို လုပ္ေကၽြးေနတာ။

ႀကီးႏွင့္ ေငြလႊဲရသည္မွာ အဆင္ေျပသည္။

၃ ေနရာပဲ သြားရသည္။ သူတို႕က ကားနဲ႕

ခလုတမ
္ ထိ ဆူးမၿငိပါေစနဲ႕ဘုရား။ နင္ဘယ္

ေက်ာက္ပန္းေတာင္းအေရာက္ ၃ ရက္သာ

လိက
ု ပ
္ ႕ုိ သည္။ အ၀တ္အစားလည္း ၀ယ္ေပး

မွာလဲ။ နင့္အေမက ေမးရင္ ငါဘယ္လိုေျဖ

ၾကာသည္။ အစ္မႀကီးက ေငြႏင
ွ အ
့္ တူ အေမ

သည္။ အျပင္ထြက္တယ္ဆိုတာ ေကာင္း

ရမလဲ ေအးမရယ္။

လာေစာင့္ေနရန္ပါ မွာေပးသည္။ အေမႏွင့္

ေကာင္း၀တ္ရသည္ဟု အစ္ကိုက သင္ေပး

ဒီတစ္ပတ္ ႏုေထြး နားရက္မွာ

ဒီလိုႏွင့္ တနဂၤေႏြတစ္ရက္မွာ

ဖိုးထူး လာေစာင့္လွ်င္ ၁၀ မိနစ္ခန္႕ စကား

သည္။ ၂ လအခ်ိန္ပိုႏွင့္ လခေပါင္းၿပီး သူ

စားေသာက္စရာေလးမ်ား ၀ယ္လ၍
ို ကိတ
ု ာ

ေျပာသည္။

ေဌး အေၾကြးကို ျပန္ဆပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။

ရာယာရွိ ျမန္မာတန္းသိ႕ု ေရာက္သည္။ အိမ္

သာ အ၀င္အထြက္မွာ-

ခ်ဲမျႈ ဖင့္ အဖမ္းခံရျပန္သည္။ အေမက မလုပ္

ေက်ာင္းဆရာမလူထက
ြ ္ ဗိင
ု း္ ေကာင္းေက်ာက္

“ဟယ္... ေအးမ... ေအးမ...

ဘိ႕ု အတန္တန္ေျပာေသာ္လည္း အစ္မတစ္

ဖိေလး ေအးမ အစ္ကထ
ုိ န
ြ း္ နဲ႕လည္း ခ်စ္သူ

နင္ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ... ငါ့ကုိ ဘာလိ႕ု

ေယာက္တည္း ရွာေနရတာ ႏွစေ
္ ယာက္ရာွ

ေတြျဖစ္ခၿ့ဲ ပီ။ အစ္ကထ
ုိ န
ြ း္ က အတူေနခ်င္ၿပီ

မဆက္သြယ္တာလဲ”

ေတာ့ အစ္မ ျမန္ျမန္ျပန္လာရတာေပါ့ဟုဆို

ပူဆာေသာေၾကာင့္ စက္႐မ
ံု ွ လစ္ေျပးခဲျ့ ခင္း

သည္။ ဒီလႏ
ုိ င
ွ ့္ ခ်ဲလက္ခဒ
ဲြ င
ုိ က
္ င
ုိ ရ
္ င္း အဖမ္း

ျဖစ္သည္။ အခု ေအးမ စာလိုက္ေရးေသာ

“အမယ္ေလး... ႏုေထြးရယ္၊ ငါ့

ဒီလႏ
ုိ င
ွ ့္ ၃ လအၾကာတြင္ ဖိးု ထူး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ရည္းစားသနာ မထားဖူးေသာ

ေနရာေတြမာွ ေဖာက္သည္သစ္ေတြတးုိ လာ

လပ္ ထားပါတယ္။ ငါ ျပန္မလာပဲ မေနႏိုင္

ျခင္းေၾကာင့္ သူေဌးက အပိဆ
ု ေ
ု ၾကးေပးလုက
ိ ္

တာ သိေနၾကတယ္။

မယ္။ ေနခဲ့ေတာ့ ႏုေထြးရယ္... ။

သည္တ။့ဲ အစ္ကထ
ုိ န
ြ း္ က စာအိတႏ
္ င
ွ ထ
့္ ည့္

ထားေသာ ေငြကေ
ုိ ပးၿပီး ျပန္ထက
ြ သ
္ ာြ းေတာ့

ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ ၉ ေယာက္လုံးစီက ပိုက္ဆံရ

ငါသနားလုက
ိ တ
္ ာ၊ ဟိျု မန္မာေကာင္ ငထြနး္

ေအးမ ေရၾကည့္တာ ၁၅၀၀ တိတိ၊ ေအးမ

သမွ် ယူတယ္။ လစ္ရင္လည္းခိးု တယ္။ ေပး

ကို အျပစ္တင္ရမလား။ (နငယ္)ေတြကို အ

ေပ်ာ္လက
ုိ သ
္ ည္ျ့ ဖစ္ျခင္း။ အေမ့ကပ
ုိ ႕ုိ ရမည္။

တာလည္းယူတယ္။ ငါ့လက္ထမ
ဲ ာွ တစ္ျပား

ျပစ္တင္ရမလား ငါမသိေတာ့ဘးူ ။ ဘာပဲျဖစ္

အေမတစ္ေယာက္ ေသာကေပါင္းစုံႏွင့္ အ

မွ မထားဘူး။ ေန႕စဥ္ လမ္းထြက္ေနေတာ့

ျဖစ္ နင္ငါ့ ကို ဆက္သယ
ြ မ
္ ယ္ဆတ
ုိ ာကိေ
ု တာ့

လွဴအတန္း မလုပ္ျဖစ္သည္မွာ ၾကာလွေခ်

ပိုက္ဆံမ်ားလာတာနဲ႕ အေမ့ဆီကို သြားပို႕

ယုံၾကည္စြာ ေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္ သူငယ္

ၿပီ။ အေမ လွဴပါေစေလ။ ဖိးု ထူးေရ မမိက
ု န
္ ႕ဲ

တာပဲ။ ဟိတ
ု စ္ေန႕ကေတာင္ ဖုးိ ထူးကေျပာ

ခ်င္းရယ္... ။

ေတာ့ေနာ္ ေမာင္ေလး... ။ ငါတိ႕ု ကံဇာတာ

ဒီေတာ့ ငါလည္း ဘယ္သ႕ူ ဆီက

ေအးပါဟယ္... ငါ ႀကိဳးစားပါ
ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ ေအးမရယ္...

တယ္။ အစ္မျပန္လာရင္ ရၿပီတ။့ဲ ကၽြနေ
္ တာ္

တက္လာပါၿပီဟာ။

လည္း ေထာင္က်တာ ေၾကာက္သာြ းလိ႕ု ဦး

ၾကည့ထ
္ မရွေ
ိ သာ္ျငားလည္း ၾကာသာပေတး

ဒီမာွ ေလ နင္အ
့ စ္မ မ၀တ္ဖးူ တာ၊

ေလးေက်ာ္တို႕နဲ႕အလုပ္အတူျပန္လုပ္တာ၊

ေန႕တိုင္းလာေသာ (ကိုးသုံးလုံး)အစီအစဥ္

မစားဖူးတာေတြ စားရတယ္။ ေနေတာ့လည္း

အေတာ္ အသားက်လာၿပီ၊ အေမလည္း

ကိေ
ု တာ့ ပုမ
ံ န
ွ ၾ္ ကည့သ
္ ည္။ မေလးရွားမႈခင္း

အိမႀ္ ကီးအိမေ
္ ကာင္း ဇိမန
္ ႕ဲ ေနရတယ္။ ငါ ဒီ

က်န္းမာလို႕ ၀ၿဖိဳးလာၿပီတဲ့။ အစ္မေက်းဇူး

ေတြကို ႐ိုက္ျပျခင္းေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း၊

ထက္ပၿုိ ပီး အဆင္ေျပရင္ နင္က
့ အ
ုိ လည္ေခၚ

ေတြပါဗ်ာ၊ ျပန္လာပါေတာ့တဲ့... ။ မငိုပါနဲ႕

အစီအစဥ္တင္ဆက္သူ

မယ္။ ငါ့ေမာင္ေလး ေနခ်င္သလိေ
ု န၊ စားခ်င္

ႏုေထြးရယ္၊ ငါ့ဘ၀က ဒီလပ
ို ဖ
ဲ န္လာတာကိ။ု

သြကလ
္ က္ခ်က္ခ်ာမႈကုိ သေဘာက်၍ တစ္

သလိစ
ု ား၊ ၀တ္ခ်င္တာ၀ယ္၀တ္၊ နင္ေ
့ ယာက္

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေမတို႕ ဖိုးထူးတို႕စိတ္ခ်မ္း

ေၾကာင္း ၉ နာရီထိုးလွ်င္ ႏုေထြး TV ေရွ႕

ဖကလည္း သိပသ
္ ေဘာေကာင္း၊ သိပၾ္ ကင္

သာေတာ့ ငါ့ဘ၀ရင္းရက်ဳိးနပ္ပါၿပီဟာ။ ငါ

ထိုင္ေလသည္။ ဒီေန႕လည္း ထုံးစံအတိုင္း

နာတတ္တာ။ အေမ့ကိုပါ ေခၚခ်င္တယ္ ဖိုး

သြားမယ္။ ငါ နင့္ကို မဆက္သြယ္တာ နင္

ထိုင္ၾကည့္ေနစဥ္ သတင္းအရေစာင့္ၾကည့္

ထူးရဲ႕။ အေပ်ာ္စိတ္ကူးေတြနဲ႕ ေအးမတစ္

အႏၲရာယ္ရွိမွာစိုးလို႕၊ အဲဒီဖုန္းကဒ္ ငါ လႊင့္

ေနေသာ ကြနဒ
္ တ
ုိ က
ုိ ခ
္ န္းတစ္ခန္းသိ႕ု ရဲမ်ား

ေယာက္ အိပေ
္ ပ်ာ္သာြ းသည္။ အစ္ကထ
ုိ န
ြ း္

ပစ္လိုက္ၿပီ။

၀င္ေရာက္ရာတြင္ ေဆးသုံးစြဲထားဟန္တူ

ဘယ္အခ်ိနျ္ ပန္ေရာက္သည္ပင္ မသိလက
ုိ ။္

“ေအးမ... ေအးမ မသြားနဲ႕၊ နင္

ေသာ မိန္းကေလး ၃ ဦးႏွင့္ (နငယ္) ၆ ဦး

အိမမ
္ က္ထမ
ဲ ာွ ေတာင္ အေပ်ာ္လန
ြ ေ
္ နေသး။

ျပန္ရမယ္၊ နင္က
့ င
ုိ ါ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ နင့္ အ

ကို ဖမ္းမိျခင္း၊ ဘိနး္ ျဖဴမ်ားလည္း ရွာေဖြေတြ႕

“အလင္းေရာင္ေတာင္ ၀င္ေနၿပီ၊

ႏုေထြးသည္ TV ၾကည့္ေလ့

အမ်ဳိးသမီးေလး

ေမဆီျပန္ပို႕မယ္၊ အခုလုိက္ခဲ့”

ရွိေၾကာင္း သတင္းပါလာသည္။ မသိစိတ္

ငါအိပေ
္ ပ်ာ္သာြ းလိက
ု တ
္ ာ၊ ဟင္... ဒါကဘာ

ႏုေထြး ဒီနားမွာ သူတို႕လူေတြ

တစ္ေနရာမွ လႈ႕ံ ေဆာ္မေ
ႈ ၾကာင့္ ႏုေထြး ထင့္

လဲ ဘာလဲ၊ အမယ္ေလး... အစ္ကထ
ုိ န
ြ း္ ေရ

ရွိေနလိမ့္မယ္၊ နင့္အႏၲရာယ္ရွိမွာစိုးလို႕ သူ

ကနဲျဖစ္ကာ အေသအခ်ာၾကည့ေ
္ နမိသည္။

... အစ္ကိုထြန္းလည္း မဟုတ္ပါလား”

ငယ္ခ်င္းရယ္။ ေနရစ္ခေ
့ဲ တာ့၊ ငါ့နည္းငါ့ဟန္

အဲဒါပဲ ႏုေထြးရယ္... အဲဒီေန႕

အ၀တ္ဖ႐ိဖ
ု ရဲႏင
ွ ့္ မိနး္ ကေလး ၃

နဲ႕ ႀကိဳးစားၿပီး ဆက္သြယ္ပါ့မယ္။ ငါလည္း

ဦးသည္ ဘယ္လပ
ုိ င္ ရွကမ
္ ်က္ႏာွ ကို လက္

ကစၿပီး သူ႕ကို မျမင္ရေတာ့တာပဲ။ ငါ့မာွ အ

အေမ့ဆီကို အေရာက္ျပန္ခ်င္ပါတယ္။

ကာ၀ွကထ
္ ားေပမယ့္ တစ္ေယာက္ေသာသူ

ခု အဲဒ(ီ နငယ္)နဲ႕ညားေနၿပီေလ၊ ဟိအ
ု မ
ိ က

ကေတာ့ ဆံစလည္းေျပ၊ ပန္းလည္းေၾကြၿပီ

လည္း သူက တစ္လပဲငွားထားတာတဲ့။ ငါ

ေနခဲ့ပါေတာ့ ႏုေထြးရယ္... ။
*

*

*

*

*

က (နငယ္)နဲ႕လုိက္ေနၿပီး အဲဒီစာေရးတဲ့

ျဖစ္တ့ဲ ေက်ာက္၀င
ုိ း္ ႀကီး ရြာသူေလး အခ်စ္
ဆုးံ သူငယ္ခ်င္းေလး ေအးမဆိတ
ု ာ ငါ့ႏလ
ွ းံု

အလုပ္ပဲ ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။ အခုေတာ့

ဘယ္လိုပင္ ရွက္မ်က္ႏွာကို

သားက လက္ခံလိုက္ရၿပီ ေအးမရယ္... ။

တစ္ပတ္ကုိ တစ္ခါမဟုတပ
္ ဲ ၃ ခါေရးရတယ္

လက္ကာ၀ွက္ထားေပမယ့္

ေလ။ ဒီက အိမသ
္ ာေတြက အျမဲတမ္း သန္႕

တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့

မိုမိုနဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ အင္မတန္လွပတဲ့ တို႕ရြာ

ရွင္းေရးကို ဂ႐ုတစိုက္ေနေတာ့ စာေတြကို

ဆံစလည္းေျပ၊

က ႐ိုးသားတဲ့ရြာသူေလးရဲ႕ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္

ဖ်က္ဖ်က္ပစ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဖ်က္ထား

ပန္းလည္းေၾကြၿပီျဖစ္တ.ဲ့ ..

ကေတာ့ တစ္ျပည္တစ္ရာြ က သူစမ
ိ း္ ေတြရ႕ဲ

ရင္ျပန္ေရးရတယ္။ ၂ ရက္တစ္ခါ ဒီကေ
ု ိ ရာက္

ေအာ္... ထန္းေတာညိဳညိဳ ကုနး္

အလယ္မွာ မလွမပနဲ႕ အဆုံးသတ္ရေတာ့

တာေပါ့ ႏုေထြးရယ္။ ငါ အခုေနတဲ့ အိမ္မွာ

အားလုံး ႏိုင္ဂ်ီးရီးယား(နငယ္)ေတြခ်ည္းပဲ။

ေအးမရယ္... သူငယ္ခ်င္း၊ နင့္

မွာပါလား ေအးမရယ္... ။

အေမကို ငါဘယ္လုိေျပာျပရပါ့မလဲ ေအးမ

ကိးု ေယာက္ေနၾကတယ္။ ငါ ထြကလ
္ ည္း မ

ရယ္။ ငါ့ကို ဆက္သြယ္ေနာ္။ နင့္ဖုန္းကို ငါ

မယ္ေလ... ။ သမီးေလးေရာ...လိ႕ု ေမးလာ

ေျပးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ စီးကရက္လည္း စြဲေနၿပီ

ေမွ်ာ္ေနမယ္။ ငါ့ဆီကို အေရာက္လာခဲ့ပါ။

ခဲ့ရင္ နင့္အေမကို ငါဘယ္လုိ ေျပာျပရပါ့

ေလ။ ငါ့မာွ သူတ႕ုိ လက္ခပ
ု ထ
္ က
ဲ ေရျဖစ္ေန

ငါ နင္က
့ ုိ နင္အ
့ ေမဆီျပန္ေရာက္ေအာင္ ပိ႕ု

ေအးမရယ္... ။

ၿပီ။ သူတို႕ကလည္း ငါ့ကို လြတ္လြတ္လပ္

မယ္ေနာ္။

pmyGifhvTm

ငါျပန္ရင္ နင္အ
့ ေမနဲ႕ေတြ႕ေတာ့

#

ေက်ာ့ဟန္ခ်ီ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

*၁*
ႏွင္းထုၾကားမွ ထြက္ေပၚလာသည့္
ေနေရာင္သည္
ေက်ာင္း၀င္းအႏွံ႕ျဖာက်လ်က္ရွိသည္။
သုံးထပ္ေက်ာင္းေဆာင္၊
ကုကၠိဳပင္၊ ေရတမာတန္းႏွင့္
စကၠဴပန္း႐ုံေလးမ်ားသည္ ႏွင္းထုၾကား၌
မည္းမည္းအရိပ္မွ်သာ ထင္၏။
သူသည္ ကုကၠိဳပင္ေအာက္က
ခုံတန္းအ၀ုိင္းရွိရာသုိ႕ တေရြ႕ေရြ႕သြားလုိက္သည္။
သူေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ
အလင္းပြင့္ေလးသည္လည္း
မိန္းလမ္းမႀကီးမွ ေရာက္ရွိလာမည္လားဟု
သူ ေတြးေနမိသည္။
ဤေနရာေလးသည္ သူ႕ရင္ထဲမွ
အလင္းပြင့္ေလးဟု
တိတ္တိတ္ေလးေခၚဆုိေနေသာ
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေလွ်ာက္လွမ္းလာရာ
မိန္းလမ္းမႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရွိသည္။
ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားသည္
တစ္ဦးခ်င္း၊ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႕လုိက္ အစုလုိက္
ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းသုိ႕၀င္ေရာက္လာၾကသည္။
သူ ခါးဆန္႕ကာ ၾကည့္လုိက္သည္။
မိန္းလမ္းမ၏ အ၀င္၀၌ မိန္းကေလးသုံးေယာက္
၀င္ေရာက္လာသည္ကုိ ျမင္လုိက္ရ၏။
သူေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ အလင္းပြင္႔ေလးသည္
ထုိသုံးေယာက္ထဲ၌ အ၀ါေရာင္ဆြယ္တာေလးျဖင့္
လွပစြာ ပါ၀င္လာသည္။

csrf;xuf[ef

သူ႕ရင္ထဲ ေႏြးကနဲ... ။
သူ ထုိင္ရာမွထလုိက္ၿပီး ေရတမာပင္တန္းနားထိ
သြားလုိက္သည္။ သူ၏အလင္းပြင့္ေလးသည္
ခါတုိင္းေန႕ရက္မ်ားလုိပင္
မ်က္၀န္းလွလွေလးတပ္ဆင္ၿပီး
သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားတြတ္ထုိးကာ
တေရြ႕ေရြ႕ထြက္ခြာသြားသည္။
သူ႕အား သတိထားမိပုံမရ။
ဒီေန႕လည္း အ၀ါေရာင္ဆြယ္တာေလးႏွင့္
အလင္းပြင့္ေလးကုိ ျမင္လုိက္ရျပန္သည္။
သူ ေက်နပ္သြားသည္။
သူ႕သူငယ္ခ်င္းသာ သိရင္
“အ႐ူးေကာင္”ဟု ေခၚတာကုိ ခံရလိမ့္ဦးမည္။
ခံရလည္း မတတ္ႏုိင္ပါ။
သူလုိခ်င္သည္က အလင္းပြင့္ေလး၏
မ်က္၀န္းျပံဳးျပံဳးေလးကုိ ျမင္ေတြ႕ခြင့္တစ္ခုသာ ျဖစ္သည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

*၂*
ကန္ေဘာင္ကုိ ျဖတ္တုိက္လာ

ပြငအ
့္ ာ၍ေနသည္။ အလင္းပြငေ
့္ လးေၾကာင့္

မည္ ထင္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိ၊ သူ

ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု သူ ေတြးလုိက္မိျပန္သည္။

လည္း ခံစားမိသည္။

ေသာ ေလသည္ ေအးျမလတ္ဆတ္ေန၏။

ၿပီးမွ မဆီမဆုင
ိ ဟ
္ ေ
ု တြးမိကာ ေဘးဘီ၀ယ
ဲ ာ

ကုကဳၠ ပ
ိ င္ေအာက္၌ ခ်စ္သႏ
ူ စ
ွ ဥ
္ းီ အက်ႌဆင္

ကုိ မလုံမလဲၾကည့္လုိက္မိေသးသည္။

တုင
ိ း္ စပါးပင္ေလးတစ္ပင္ျဖစ္ခမ
့ဲ ည္ဆလ
ို ်ွ င္

တူေလးေတြႏွင့္

စကားေျပာေနၾကသည္။

သူသည္ စာသားေလးထဲက အ

ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား

အလင္းပြငေ
့္ လးအတြက္ စံရည္ျပည္မ
့ ေ
ီ သာ

ထုိအရာမ်ား အားလုံကုိ သူ ဂ႐ုမျပဳမိ... သူ

ႏွင့္ တစ္ေနကုန္ ႐ႈပ္ေထြးလွပေနေသာ မိန္း

ဆန္ေစ့ေလးတစ္ေစ့ ျဖစ္ခ်င္လွသည္။ သုိ႕

ေငးၾကည္မ
့ ေ
ိ နသည္က ဓာတုေဗဒအေဆာင္

လမ္းမႀကီးသည္ ညေန ေနေရာင္ေအာက္၌

ေသာ္ အေနအထားအရ စပါးပင္ေလး ျဖစ္

ေရွ႕ ေကာ္ရစ္တာကုသ
ိ ာ ျဖစ္သည္။ ထုေ
ိ ကာ္

တည္ၿငိမ္ေအးစက္ေနသည္။ ကန္ေဘာင္နံ

ခြင့္ရွိလွ်င္ပင္ ဆန္ေစ့မျဖစ္ႏုိင္ေသာ... အ

ရစ္တာသည္ စားေသာက္ဆုိင္ခန္းမ်ားႏွင့္

ေဘး ကုကၠိဳတန္းေအာက္က ေက်ာက္ခုံ

ဖ်င္းအေမွာ္ျဖင့္သာ ၿပီးႏုိင္ေသာ ဖြဲ၊ ဆန္ကြဲ

မိန္းလမ္းမဘက္မွ

စာသင္ေဆာင္မ်ားကုိ

ေလးေတြလည္း ခုေတာ့ ၿငိမသ
္ က္ေနၾကၿပီ။

ဘ၀ျဖစ္ေနသည္။

ဆက္စပ္ေပးထားေသာ တစ္ခုတည္းေသာ

သူ ခုံတန္းေလးတစ္ခုေပၚသုိ႕ ထုိင္ခ်လုိက္

လမ္းကေလးပင္။

သည္။

ထုလ
ိ မ္းမွ စားေသာက္ဆင
ို တ
္ န္း

“ခ်စ္+ကုိ’’

သြားေရာက္စားေသာက္ၾကသည့္

‘‘ခုမွလာမေခၚနဲ႕... နင္႔ကုိမခ်စ္

ဆီသုိ႕

ထုိထက္ေကာ...
ထုိထက္ေတာ့ မပုိခ်င္ပါ။
ျဖတ္သြားျဖတ္လာမ်ားလွေသာ

ေက်ာင္းသားမ်ားထဲတြင္ အလင္းပြင့္ေလး

ေတာ့ဘူး ေမာင္’’

မိန္းလမ္းမနံေဘး

ပါလာေကာင္းသည္ဟူေသာ အေတြးသည္

ခုံတန္းေတြေပၚမွာ

အားလပ္သည့္ ေန႕လည္ေန႕ခင္းတုင
ိ း္ ေတြး

သူ ကုလားမနဲ႕ယူ’’

မိျမဲ... ထုင
ိ ၿ္ ပီးေငးမိျမဲ ေနရာေလးျဖစ္သည္။

တစ္ခါဖူးမွ်ေတာ့ မျမင္မိခဲ့ဖူးေသးေခ်။

ေဌး နင္မလာလုိ႕ ငါျပန္ၿပီ’’

“ေဟ့ေရာင္... ရဲေက်ာ္ မင္းကုိ

ဆရာေခၚေနတယ္”ဆုိသည့္

အသံတစ္ခု

‘‘ငါ့ အေၾကြးေတြ ျပန္မဆပ္တဲ့

အနမ္းရဲရဲမ်ား
အလင္းပြင့္ေလးကုိ

‘‘ေသဂ်င္းဇုိးႀကီး ေအာင္ေက်ာ္

မေပးခ်င္ပါ။
အခ်စ္ကုိ ႏူးညံ့ေႏြးေထြးျခင္းျဖင့္သာ

‘‘အနာဂတ္မာွ ကုယ
ိ က
့္ တ
ို ကယ္

ျပည့္စုံေစခ်င္ပါသည္။

ခ်စ္တဲ့သူနဲ႕ပဲ ဆုံခ်င္တယ္”

ၾကားလုိက္ရသည္။ အလင္းပြင့္ေလး ျဖတ္

ေလွ်ာက္လာမလားအေတြးႏွင့္ သူ ေနာက္

စာတန္းေလးမ်ားသည္ သူ႕အတြက္ မ႐ုးိ ႏုင
ိ ္

ဆုံးတစ္ႀကိမ္ ေငးမိလုိက္ေသးသည္။

သည့္ စာတန္းေလးမ်ားျဖစ္သည္။ ဒီစာတန္း

ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ရွိခြင့္ရခ်င္သည္။ အ

သူသည္

အလင္းပြင့္ေလးႏွင့္

တစ္ခုဆီမွာ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ခုစီ ရွိေန

ကယ္၍သာ သူ ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ဇာတ္

ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္

လိမ့္မည္မွာ ေသခ်ာသည္။ ဤခုံတန္းေလး

လမ္းေလး ရွိခြင့္ရမည္ဆုိလွ်င္ သူသည္ အ

တစ္ေနကုန္ ႐ႈပ္ေထြးလွပေနေသာ

ေတြမွာလည္း အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးေတြ၊

လင္းပြငေ
့္ လးနဲ႕အတူ ေက်ာင္းသြားေက်ာင္း

အလြမ္းဇာတ္လမ္းေလးေတြ

ျပန္လပ
ု မ
္ ည္။ ကန္တင္း အတူတသ
ူ ာြ းမည္။

မိန္းလမ္းမႀကီးသည္
ညေန ေနေရာင္ေအာက္၌

မ်ားစြာရွိႏုိင္

လိမ့္မည္။ ၿပီးေတာ့... လူမသိသူမသိ ဇာတ္

အလင္းပြင့္ေလးႏွင့္

လမ္းေလးေတြကေရာ... ။

အလင္းပြငေ
့္ လး၏ ဆံပင္ေလးေတြ သပ္တင္

ကန္ေဘာင္နံေဘး

ရွိေနပါလိမ္႔မည္။

ေပးမိမည္။ လက္ဖ၀ါးေလးေတြကုိ ခပ္ဖြဖြ

ကုကၠိဳတန္းေအာက္က

ယခု သူပင္ ဒီေနရာေလးမွာ

ဆုပ္ကုိင္ထားမိမည္။ ထုိထက္ေကာ... ထုိ

တည္ၿငိမ္ေအးစက္ေနသည္။

-စသည့္ စသည့္ ခုံတန္းေပၚမွ

ခုံခ်င္းကပ္ထုိင္မည္။

ေက်ာက္ခုံေလးေတြလည္း

ထုိင္မိေနၿပီ မဟုတ္လား။

ထက္ေတာ့ မပုခ
ိ ်င္ပါ။ ျဖတ္သာြ းျဖတ္လာမ်ား

ခုေတာ့ ၿငိမ္သက္ေနၾကၿပီ။

ခုံတန္းေပၚမွာ သူ အႀကိဳက္ဆုံး

လွေသာ မိန္းလမ္းမ နံေဘး ခုံတန္းေတြေပၚ

စာတန္းေလးတစ္ခရ
ု သ
ိွ ည္။ သူဒခ
ီ တ
ံု န္းေလး

မွာ အနမ္းရဲရမ
ဲ ်ား အလင္းပြငေ
့္ လးကုိ မေပး

မွာ ထုိင္မိတုိင္း အဲဒီစာသားေလးကုိ လုိက္

ခ်င္ပါ။ အခ်စ္ကို ႏူးညံေ
့ ႏြးေထြးျခင္းျဖင္သ
့ ာ

ရွာမိျမဲ၊ ပြတ္သပ္ရြတ္ဆုိမိျမဲပင္... ။

ျပည့္စုံေစခ်င္ပါသည္။

*၃*
ၾကက္ေသြးေရာင္ အုတ္ကြက္

နံရေ
ံ ပၚမွ ျပည္တကၠသလ
ို ဟ
္ ေ
ူ သာ စာတန္း

သည္ ေရႊအေ
ို ရာင္ စာလုးံ အ၀ုင
ိ း္ ႏွင့္ ေဖာင္း

ေတြရဲ႕ေနာက္ဆုံးရည္မွန္းခ်က္က ဆန္ေစ့

ၾက ြလွပေနသည္။ညေနစာ ထမင္းစားက

ေလးေတြျဖစ္သြားဖုိ႕ပဲ မဟုတ္လား အခ်စ္

ၾကည္မ
့ တ
ိ တ္ေသာ သုးံ ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္

ျပန္လာတုိင္း ေငးၾကည့္မိေသာ ေက်ာင္း

ရယ္”ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ မည္သူေရးထားၿပီး

ေပၚသု႕ိ ယေန႕ည သူေရာက္ရေ
ိွ နျပန္သည္။

အ၀င္ ဆုိင္းဘုတ္ႀကီးတစ္ခုပင္။

မည္သူ႕အတြက္ ဟူေသာ မွတ္ခ်က္ေတြ

အတြင္းထဲ၌ စာၾကည့္တုိက္၊ ႐ုကၡေဗဒ အ

ထုိစာတန္း၏ ေအာက္၌ ေရ၀

လည္းမပါ။ ခံစားခ်က္တစ္ခုခုအတြက္ ေရး

ခန္း၊ ဇီ၀ေဗဒအခန္း၊ သခ်ၤာႏွင့္ ဥပေဒခန္း

ေနေသာ အလွဆင္ပန္းတခ်ဳိ႕သည္ လွပစြာ

ခ်ထားေသာ စာသားေလးေတြပဲ ျဖစ္လိမ့္

မ်ား သူ႕ေနရာ သူ႕အခန္းႏွငသ
့္ ူ တည္ရေ
ိွ န

စာသားေလးက “စပါးပင္ေလး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

*၄*
ညဘက္ေရာက္တုိင္း ေလွ်ာက္

*၅*
“မနက္ျဖန္ မနက္ပင
ို း္ ကားလာ

သည္။ အခန္းတစ္ခန္းေရွ႕ေရာက္တုိင္း အ

ျဖန္ မနက္ သူသြားရေတာ႔မည္။

လင္းပြငေ
့္ လး၏ အခန္းမ်ားလားဟု သူေတြး

ျဖစ္ေအာင္ ေတြးမိေနေသးသည္။

ေခၚမယ္တ၊့ဲ ငါတု႕ိ ဆင္ၿမီးဆြမ
ဲ ာွ အလုပတ
္ စ္

ခု လက္ခံထားၿပီတဲ့ကြ”

အား

သုံးထပ္ေက်ာင္းေဆာင္အေပၚ

၀မ္းသာအားရ ေျပာသြားေသာ

*၆*
ဒီေန႕မနက္ပုိင္းမွ ႏွင္းေတြ တ
က်လြန္းေနသည္။

ေျခငါးလွမ္းစာ

ေထာင့္မွ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္လွ်င္ ျပည္

ၿမိဳ႕၏ က်က္သေရေဆာင္ ေရႊဆေ
ံ တာ္ေစတီ

စကားတစ္ခြန္းက

ေတာ္ျမတ္ကုိ ဖူးေတြ႕ရမည္။ ၿပီးေတာ့ အ

ေပ်ာက္ရွသြားသလုိ ခံစားလုိက္ရသည္။

သူတုိ႕ကားႀကီးလည္း ထြက္ေတာ့မည္။ အ

လင္းတခ်ဳိ႕ႏွင္႔ လင္းလုိက္မွိန္လုိက္ျဖစ္ေပၚ

“ေဟ့ေရာင္... ဓမၼာ႐ုႀံ ကီးက တံ

လင္းပြငေ
့္ လးတု႕ိ သုးံ ေယာက္လာေနၿပီလား။

ေနေသာ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးကုိလည္း တခ်ဳိ႕

ခါးေတြ တပ္ရဦးမွာေလကြာ”ဟု သူ အလု

သူကားေပၚမွ ကဲကာ ကဲကာႏွင့္ ေက်ာင္း

တ၀က္ ျမင္ရလိမ့္ဦးမည္။ ဒီအခ်ိန္ အလင္း

အယက္ ျပန္ေျပာလုက
ိ သ
္ ည္။ ဟုတသ
္ ည္။

၀င္း တံခါးႀကီးဆီသုိ႕သာ ၾကည့္မိသည္။

ပြင့္ေလး နံေဘးမွာရွိေနလွ်င္ သိပ္ေကာင္း

သူတ႕ို အလုပေ
္ ျပာင္းဖု႕ိ က တစ္လမွ်လိလ
ု မ
ိ ့္

မည္ဟု ေတြးလုိက္မိျပန္သည္။

ဦးမည္ဟု ထင္ထားမိသည္။ ခုေတာ့ ထုသ
ိ ႕ို

ခြင့္ မရွိေတာ့တဲ့ ျပည္မွာေဆာင္း”

သူ႕အတြက္

တစ္ခုခု

ေလာက္ဆုိလွ်င္

လူလုံးမသဲကြဲေတာ့...

ေက်ာင္း၀င္းတံခါးႀကီးက

ဖြင့္ထားႏွင့္ၿပီ။

“ျပန္သင့္ မျပန္သင့္ ဆုံးျဖတ္

အလင္းပြင့္ေလး... အလင္းပြင့္

မဟုတ္ မနက္ျဖန္ မနက္ဆလ
ို ်ွ င္ ျပန္ရေတာ့

ေလးဟု တေမွ်ာ္တေခၚေတြးမိေနေသာ နာ

မည္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွ ဓမၼာ႐ုႀံ ကီးကုိ အုတ္

အသံကြဲရွရွႀကီးႏွင့္ ေအာ္လုိက္သည့္အသံ

မည္ေလးသည္ သူ႕ဘ၀ႏွငစ
့္ ာလွ်င္ အလွမး္

ျမစ္ခ်ခ်ိနမ
္ စ
ွ ၍ သူတ႕ို ပန္းရံအဖြ႕ဲ ကုင
ိ တ
္ ယ
ြ ္

တစ္ခု သူ႕နားထဲ စူး၀င္လာသည္။

ေ၀းလြန္းလွသည္။

ခဲ့ၾကသည္။

တံခါးခ်ပ္မ်ားအတြက္လည္း

“၀ူး...”

ေက်ာင္းသူတစ္ဥးီ ျဖစ္မန
ွ း္ ေက်ာင္းသားကဒ္

သူတ႕ုိ ပင္ လုပၾ္ ကလိမမ
႔္ ည္ဟပ
ု င္ ထင္ထား

ကားစက္ႏႈိးသံ

ဆြဲထားေသာေၾကာင့္သာ သူ သိျခင္းျဖစ္

ခဲ့သည္။

သည္။ ေက်ာင္း၀င္းတံခါးမႀကီး၏ အေပါက္

အလင္းပြင္႔ေလးအား

သည္။ အလင္းပြင္႔ေလး၏ ေနရာ၊ အလင္း

သူတုိ႕အဖြဲ႕မွ လူတစ္ေယာက္

ၾကားလုိက္ရ

၀မွာ အရိပ္တခ်ဳိ႕ လွမ္း၀င္လာသေယာင္

ပြင့္ေလး တက္ေနသည့္ အတန္း၊ အလင္း

ေနျခည္ေႏြးေႏြးေအာက္မွာ

ပြင့္ေလး သင္ၾကားေနေသာ ဘာသာ ဘာ

ေျခဖ၀ါးေဖြးေဖြးေလးႏွင့္

ကုိ ေရတြက္ေနမိသည္။

တစ္ခုမွပင္ မသိရွိေသး။ စုံစမ္းရန္လည္း မ

ေလွ်ာက္လွမ္းေနသည့္

“တစ္... ႏွစ္”

အလင္းပြင့္ေလးႏွင့္

“တစ္... ႏွစ္... သုံး... ေလး...

၀ံ့ေခ်။ သင့္လည္းမသင့္ဟု ထင္ပါသည္။

သူ႕သူငယ္ခ်င္းကေတာ့-

“ဘာဆုင
ိ လ
္ ႕ုိ လဲ၊ လုပစ
္ ရာရွတ
ိ ာ

မဆလာဗန္းေတြၾကား
ဗ်ာမ်ားေနေသာ သူ႕ဘ၀သည္

လုပ္ကြာ အခ်ိန္က ရွိတာမဟုတ္ဘူး”ေျပာ

အျဖဴနဲ႕အမည္းလုိ

သည္။ သူ မလုပ္ခ်င္ပါ။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ

ကြဲျပားျခားနားလြန္းေနသည္။

ကေတာ့ ထမင္းဆုင
ိ မ
္ ွ ေကာင္မေလးႏွင့္ အ

ေယာင္ ျမင္ေနမိသည္။ သူ အရိပေ
္ လးေတြ

ဟာ... ကၽြတ္”

“တစ္... ႏွစ္... သုံး... ဟာ...

သုံးခု ဟုတ္ၿပီ”

အ၀ါေရာင္ဆယ
ြ တ
္ ာေလးမ်ားပါ

လားမလားမသိ။ သူကၾဲ ကည္လ
့ က
ို ျ္ ပန္သည္။

ဆင္ေျပေတာ့မည္ဟု ဆုသ
ိ ည္။ သူ႕အတြက္

ဆရာ့ညီေတြ

“၀ူး...”

ေတာ့ အလင္းပြင့္ေလးႏွင့္ စကားပင္ ေျပာ

ဆက္လုပ္ၿပီး က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္။ ဟုိဘက္က

“တံခါးေတြက

သူတ႕ို ကား နည္းနည္းလႈပသ
္ ာြ း

ခြင့္ မရဖူးေသးျခင္းအတြက္ အျမဲတမ္းပင္

ေလာေနၿပီတက
့ဲ ။ြ အဲဒါ ငါတု႕ိ အရင္သာြ းႏွင့္

သည္။ ႏွင္းထုက ပုိသည္းသြားသည္လား။

ေလွာင္ေျပာင္တတ္သည္။ မတတ္ႏုိင္ပါ။

ရမယ္။ ဟားဟား... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္း

သူ႕မ်က္လးံု ေတြပဲ ပု၀
ိ ါးသြားသည္လားမသိ။

တယ္။ အလုပ္နဲ႕လက္ မျပတ္ေတာ့ အိတ္

အရိပ္ကေလးသုံးခုသည္ ယခုခ်ိန္ထိ မည္း

သည္ မဆီလြန္း မဆုိင္လြန္း။ ဂုဏ္၊ ပကာ

ကပ္နဲ႕ေငြလည္း မျပတ္ေတာ႔ဘူးေပါ႔ကြ”

မည္းအရိပ္မွ်သာ ျမင္ေနရေသးသည္။ အ

သန၊ အသုိင္းအ၀ုိင္း တစ္ခုမွ်၀င္ မ႐ႈပ္လွ်င္

အလင္းပြင့္ေလးႏွင့္ သူ႕ၾကား

ရိပ္တုိ႕သည္ ပါးရာမွ တျဖည္းျဖည္း ထူထူ

ပင္ သူႏွင့္ အလင္းပြင့္ေလးတုိ႕သည္ ဘ၀

ကြာျခားခ်က္သည္ ဒါပင္ျဖစ္သည္။ ေနျခည္

လာသည္။ အရိပ္ေလးသုံးခုကေတာ့ ယိမ္း

သည္ ကြာလြန္းလွသည္။ အလင္းပြင့္ေလး

ေႏြးေႏြးေအာက္မွာ

ေျခဖ၀ါးေဖြးေဖြးေလး

ႏြဲ႕ႏြဲ႕ပုံစံ... ။ အ၀ါေရာင္ဆြယ္တာေလးမ်ား

သည္ အ၀ါေရာင္ ဆြယ္တာေလးကုိ ျမတ္

ႏွင့္ ေလွ်ာက္လမ
ွ း္ ေနသည့္ အလင္းပြငေ
့္ လး

ပါလာမလား။ မည္သ႕ို ပင္ျဖစ္ေစ ေနာက္ဆးံု

ျမတ္ႏုိးႏိုး၀တ္ဆင္ကာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္

ႏွင့္ မဆလာဗန္းေတြၾကား ဗ်ာမ်ားေနေသာ

အေနႏွင့္ေတာ့ အလင္းပြင့္ေလး၏ အျပံဳး

ေက်ာင္းကုိ ေအးေဆးစြာလာခြင၊့္ ေအးေဆး

သူ႕ဘ၀သည္ အျဖဴနဲ႕အမည္းလုိ ကြဲျပား

လွလွေလးကုိ သူ တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့

စြာ ပညာသင္ခြင့္ရွိထားသည္။ သူကေတာ့

ျခားနားလြန္းေနသည္။ တစ္ေန႕ထက္ တစ္

ေငးၾကည့္ခ်င္မိေသးသည္။

ထုိသုိ႕မဟုတ္ ဒီေျမေပၚမွာ အခ်ိန္မည္မွ်

ေန႕ ေ၀းၾကေတာ့မည္ကို ႀကိဳသိေသာ္လည္း

ၾကာၾကာ ရွေ
ိ နႏုင
ိ မ
္ ည္ကပ
ို င္ မေျပာႏုင
ိ ေ
္ သာ

ဤမွ်ျမန္ဆန္လမ
ိ မ
့္ ည္ဟု မထင္မခ
ိ ။့ဲ ထင္မိ

#

အေျခအေန... ။

သည္ျဖစ္ေစ မထင္မိသည္ျဖစ္ေစ။ မနက္

ခ်မ္းထက္ဟန္

သူႏွင့္ အလင္းပြင့္ေလးတုိ႕ဘ၀

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကားဘီး စလိွမ့္ေနၿပီျဖစ္သည္။

ျမန္မာျပည္မွာ
ႏွစ္သစ္ကူး
အတာေရသဘင္ပြဲေတာ္ခ်ိန္
နီးၿပီလို႕သိကတည္းက
က်ဳပ္လည္း
ျမန္မာျပည္ကို
လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြ
တဖြားဖြား ေပၚလာေတာ့တာေပါ့။
အဟင္း...
တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ
အားနာနာနဲ႕ ေျပာရရင္
စိတ္အေႏွာင့္အယွက္လည္းျဖစ္ရတာ
အမွန္ပဲဗ်။
ဘာေၾကာင့္... ။
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ
ဒီ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို
စီစဥ္သူေတြကလည္း
ႏွစ္စဥ္ အစဥ္အလာမပ်က္
စီစဥ္ၾကသလို
တက္ေရာက္သူေတြ
အေနနဲ႕ကလည္း
တစ္အိမ္တစ္ေယာက္
မပ်က္မကြက္
ႏွစ္စဥ္
တက္ေရာက္ဆင္ႏႊဲေနက်လဲေပါ့ဗ်ာ။
တစ္အိမ္သားလုံး

rsKd;udkrsKd;

တက္ေရာက္ဆင္ႏႊဲႏိုင္ရင္ေတာ့
အေကာင္းဆုံးေပါ့။
ဒီလို စုံညီပြဲမ်ဳိးရွိပါမွလည္း
ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ေနတဲ့
ျမန္မာေတြအဖို႕
မိမိတုိ႕ ‘‘ျမန္မာ’’ဆိုတာကို
မေမ့ေစသလို
တုိင္းျပည္ကို ခ်စ္ဆဲ၊
လူမ်ဳိးကို ခ်စ္ဆဲဆိုတာ
သက္ေသျပႏုိင္တဲ့အျပင္
ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္
ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းလည္း
တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး
ပိုမိုရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ၿပီး
႐ိုင္းပင္းကူညီႏိုင္ၾကမယ္ဆိုတဲ့
ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းကလည္း
အထင္အရွားရွိေနတာကိုးဗ်။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဒါေပမယ့္ခက္တာက အခ်ိန္ဗ်။

ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အထိမ္း

ရတာေပါ့။ က်ဳပ္ေစာေစာက ေျပာသလိုပဲ

ဟုတ္တယ္။ အမိတိုင္းျပည္ကို

အမွတ္ေန႕ေတြနဲ႕လႈပ္ရွားမႈေတြကိုေတာင္

ဒီႏွစ္သစ္ကူး အတာေရသဘင္ပြဲေတာ္မွပဲ

စြန္႕ခြာၿပီး ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာရွာရင္း

မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေရွာင္ေနတဲ့သူ

ဒီႏိုင္ငံေရာက္ေနတဲ့

ကမၻာ့ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ

က်ဳပ္တုိ႕ျမန္မာေတြ

အရွိဆုံးႏိုင္ငံကို

ေတြမွ အမ်ားႀကီးရယ္။ အဲဒပ
ီ မ
ဲြ ာွ အခ်ိနဘ
္ ယ္

လည္း တစ္ေယာက္မ်က္နွာ တစ္ေယာက္

ေရာက္ရလ
ိွ ာတာဟာ အလကားသက္သက္

ႏွစန
္ ာရီေပးလုက
ိ ျ္ ခင္းအားျဖင့္ ဘယ္ႏစ
ွ ေ
္ ဒၚ

ျပန္ျမင္ၾကရတာဗ်။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ

ေရာက္လာတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ဘ၀ကို အ

လာေလာက္ နစ္နာသြားႏိုင္တဲ့အတြက္ မ

ဖုနး္ ေျပာဖု႕ိ ေတာင္ အခ်ိနမ
္ နည္းလုေနရတာ။

ေကာင္းဆုံး အျမင့္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား

သြားႏုိင္ဘူး ဆုိၿပီး ေျပာထြက္သူတခ်ဳိ႕ကို

တည္ေဆာက္ခ်င္တဲ့ အိပ္မက္ေတြကို အ

ဘယ္သူေတြမ်ား မွတ္လဲ။ ႏိုင္ငံေရးကို အ

တို႕ျမန္မာေတြျပန္ဆုံခြင့္ရမယ့္ ႏွစ္သစ္ကူး

ေကာင္အထည္ေဖာ္ခ်င္လ႕ုိ ေရာက္လာတာ

ေၾကာင္းျပဳလိ႕ု သာ အခြငအ
့္ ေရးရၿပီး ဒီႏင
ုိ င
္ ံ

ပြဲေတာ္ရက္ႀကီးက ျမန္မာျပည္ကိုေရာက္ရွိ

ပဲဗ်။

ကို ေရာက္လာၾကသူေတြျဖစ္တာကို ခင္ဗ်ား

ခဲ့သလို က်ဳပ္တို႕ရွိတဲ့ဆီကို ေရာက္ရွိခဲ့ရပါ

အံ့ၾသတႀကီး ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။

ၿပီ။ စီစဥ္သေ
ူ တြကလည္း တက္ၾကြစာြ စီစဥ္

ဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္တာနဲ႕အညီ အားလုံးကလည္း

ထားေတာ့။ ေျပာရင္းေျပာရင္း

ၿပီး ဖိတ္ၾကားမႈေတြ ျပဳလုပ္ေနၿပီဆုိေတာ့

အလုပ္ကို မေနမနား ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေန

စကားက လမ္းေၾကာင္းလႊဲသလို ျဖစ္ေနၿပီ။

တက္ေရာက္ဆင္ႏႊဲရမယ့္ က်ဳပ္တို႕တေတြ

ၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တ႕ို

က်ဳပ္ အဓိကေျပာလိရ
ု င္းက ဒီႏင
ုိ င
္ မ
ံ ာွ အား

မွာလည္း လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္ေနၾကၿပီေပါ့ဗ်ာ။

လည္း သူတို႕ႏိုင္ငံသားေတြလို ေနထုိင္စား

လုံးဟာ အလုပ္ထဲ နစ္ေနၾကတယ္။ ေငြ

ေသာက္ႏင
ုိ ဖ
္ ႕ုိ သူတ႕ုိ ႏိင
ု င
္ သ
ံ ားေတြလပ
ို ဲ အ

ေနာက္ကပ
ုိ ဲ လွ်ာထြကမ
္ တတ္ လိက
ု ေ
္ နၾက

စီစဥ္သူေတြက မ႑ပ္ေတြထိုး၊ စတုဒီသာ

ခ်ိနက
္ ုိ ေငြန႕ဲ တိင
ု း္ တာသတ္မတ
ွ ၿ္ ပီး အလုပ္

ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တျခားကိစၥေတြမွာ အ

ေတြေကၽြး၊ အခ်င္းခ်င္းေရပက္၊ သႀကၤနေ
္ တး

ၿပီးအလုပလ
္ ႕ုိ မွတယ
္ ႀူ ကိဳးစားႏိင
ု က
္ ာမွ ေတာ္

ခ်ိနေ
္ ပးဖိ႕ု အခ်ိနပ
္ မ
ုိ ရွဘ
ိ းူ ။ ရွငး္ ရွငး္ ေျပာရရင္

သီခ်င္းေတြန႕ဲ ကခုနၾ္ က႐ုန
ံ ႕ဲ မတင္းတိမေ
္ တာ့

ကာက်တာဗ်။

စီးပြားေရးကိစၥေတြမွာသာ အခ်ိန္ျပည့္ လုံး

ဘူးတဲ့။ ဒီႏွစ္ ျမန္မာျပည္သႀကၤန္မွာ ႏွစ္ႏွစ္

ပန္းေနရတဲ့အတြက္ လူမႈေရးကိစၥေတြကို

ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ ေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ့တဲ့

လုံးလုံးလ်ားလ်ား ေက်ာခုိင္းထားရတာပဲ။

သံခ်ပ္ေတြကို ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္မယ္ဆုိ

ဒီႏိုင္ငံက တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈအရွိ

သည္မွာက အလုပ္အကိုင္သာ

ရွိပါေစ။ အိမ္၀ယ္မလား။ ၀ယ္ႏိုင္တယ္။
တုိက္ခန္း၀ယ္မလား။ ၀ယ္ႏိုင္တယ္။ ကား

ေဟာ... ေျပာရင္းဆိုရင္း က်ဳပ္

အဲ... ဒီႏွစ္ေတာ့ တက္ၾကြစြာ

တဲအ
့ တြက္ က်ဳပ္တ႕ုိ ဆီမာွ လည္း သံခ်ပ္ထးုိ

ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႕ေရာက္ေနတာက

အဖြဲ႕ေတြ ဖြဲ႕ၿပီး သံခ်ပ္ထိုးမယ္လို႕ဆိုၾက

၀ယ္ႏင
ုိ သ
္ လို အေၾကြးကလည္း တစ္သက္

သူမ်ားတိုင္းျပည္ေလဗ်ာ။

တယ္။ ၿပီးေတာ့ သႀကၤန္အကအလွ သံခ်ပ္

လုးံ ဆပ္လ႕ုိ မၿပီးႏိင
ု ေ
္ အာင္ရတ
ိွ ာ။ ဒါေၾကာင့္

ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာလိုေတာ့

ၿပိဳင္ပြဲအတြက္ ထုိက္တန္တဲ့ ဆုေၾကးေတြ

လစာထုတတ
္ ခ
့ဲ ဏမွာပဲ ပိက
ု ဆ
္ က
ံ ျုိ မင္လက
ုိ ္

ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲ

ခ်ီးျမႇင့္မယ့္ ဆုေပးမ႑ပ္ႀကီးလည္း လုပ္

ရၿပီး ခဏအၾကာမွာ ဟိုေၾကး ဒီေၾကးေတြ

ဘယ္က်င္းပႏုိင္ပါ့မလဲ။

မယ္တဲ့။ အားလုံးလည္း သေဘာတူၾကတဲ့

၀ယ္မလား။ ၀ယ္ႏိုင္တယ္။ ၀ယ္ခ်င္တာ

ျပန္ဆပ္လိုက္ရတာနဲ႕လက္ထဲမွာ တစ္ျပား

အတြက္ လုိအပ္တဲ့ေငြေၾကးကို ထည့္၀င္

မွ မက်န္ေတာ့သေလာက္ ျဖစ္သာြ းတာ။ ဒါ

ေပမယ့္ ျပႆနာေတာ့ မရွိပါဘူး။ လိုအပ္

ဆိုေပမယ့္လည္း မလႊဲမေရွာင္သာ ေနာက္

ထည္ေဖာ္ၾကပါေလေရာ။

တာ ၀ယ္ျခမ္းဖို႕အေၾကြးကတ္ရွိရင္ အဆင္

လွည့္ၾကည့္ရတဲ့ ကိစၥမ်ဳိးကလည္း ရွိေသး

ေျပတယ္။ အေရးႀကီးတာက အလုပ္လုပ္

သကိုးဗ်။ အဲဒါကေတာ့ က်ဳပ္ စေျပာခဲ့တဲ့

ေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကတဲအ
့ တြက္ ႏိင
ု င
္ ျံ ခား

ေနဖို႕ပဲ။

ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ကူး ပြဲေတာ္ႀကီးပဲဗ်။ သူတို႕

ေရာက္ျမန္မာမ်ားရဲ႕ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး အ

ခက္တာက ေက်ာခိင
ု း္ ထားတယ္

လွဴဒါန္းၿပီး အစီအစဥ္ေတြကို အေကာင္အ
အားလုံး တက္ညီလက္ညီ အ

ဒီတင
ုိ း္ ျပည္မာွ အလုပက
္ ဘယ္

ႏိင
ု င
္ ေ
ံ တြမာွ လည္း သူတ႕ုိ ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ တာ္

တာေရသဘင္ပြဲေတာ္ႀကီး ခမ္းနားထည္၀ါ

ေလာက္ေတာင္ ေမွာ္ဆန္ၿပီး ျပဳစားတတ္

ကို အူလိႈက္သည္းလိႈက္ ႀကိဳဆိုႏႊဲေပ်ာ္ၾက

စြာ အေကာင္အထည္ေပၚလာတယ္။

သလဲဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ကေန ႏိုင္ငံေရး မ

သလို က်ဳပ္တို႕ျမန္မာေတြရဲ႕ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ

အဲ... ခက္တာက... ။

ေက်နပ္မႈေၾကာင့္ ေရာက္လာတဲ့သူေတြထဲ

ေတာ္ကုိ အူလက
ႈိ သ
္ ည္းလိက
ႈ ္ ႀကိဳဆိႏ
ု ေ
ဲႊ ပ်ာ္

ခက္တာက ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ

က တခ်ဳိ႕ဆို ဒီေရာက္ေတာ့ ႏိင
ု င
္ ေ
ံ ရးစကား

ခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္တို႕ေရာက္ေန

ထည္ေ
့ ျပာရျပန္ၿပီ။ ထည္မ
့ ေျပာလု႕ိ ကလည္း

မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘဲ အလုပ္ထဲမွာ နစ္ျမဳပ္

တာက သူမ်ားတိင
ု း္ ျပည္ေလဗ်ာ။ ကိယ
ု တ
့္ င
ုိ း္

ျဖစ္မမ
ွ ျဖစ္ပက
ဲ းုိ ဗ်။ ဆိခ
ု တ
့ဲ အ
့ဲ တုင
ိ း္ က်ဳပ္တ႕ုိ

သြားရတာ။ ဆင္ဖမ္းမယ္၊ က်ားဖမ္းမယ္နဲ႕။

ျပည္မာွ လိေ
ု တာ့ ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ တာ္ကုိ ၿခိမ့္

မွာက အခ်ိနသ
္ ပ
ိ ဆ
္ င္းရဲတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲ

ဒီေရာက္ေတာ့ လက္သးီ လက္ေမာင္း မတန္း

ၿခိမ့္သဲသဲ ဘယ္က်င္းပႏုိင္ပါ့မလဲ။ ၿခိမ့္ၿခိမ့္

ဒီရက္ပင
ုိ း္ အတြငး္ မွာပဲ သူေဌးက အေရာင္း

ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေဒၚလာ... ေဒၚလာဆိုၿပီး ေဒၚ

သဲသဲ မက်င္းပႏုိင္ေပမယ့္လည္း က်ဳပ္တို႕

ဆိင
ု သ
္ စ္ဖင
ြ မ
့္ ယ္ဆေ
ုိ တာ့ က်ဳပ္အဖိ႕ု ႏွစသ
္ စ္

လာေနာက္သာ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္

ရဲ႕အမွတ္ရလြမ္းဆြတ္မႈကို တတ္ႏိုင္သမွ်

ကူးပြေ
ဲ တာ္ ႏႊေ
ဲ ပ်ာ္ဖ႕ုိ သိပမ
္ လြယဘ
္ းူ ေပါ့ဗ်ာ။

လိုက္ေနၾကတာကို မျမင္ခ်င္မွ အဆုံးရယ္။

ေဖာ္ျပႏုိင္ေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားက်င္းပၾက

က်ဳပ္ မလြယ္သလို က်န္တဲ့ အိမ္သားေတြ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အားလုးံ လည္း သူ႕အလုပန
္ ႕ဲ သူ႐ပ
ႈ ေ
္ နရေတာ့

အလာႀကီးပဲဗ်။ လူေတြၾကားထဲ ေရာထိုင္၊

ကုတ္ေပၚက ေလာင္းခ်တာကိုးဗ်။ က်ဳပ္

ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြသ
ဲ ာြ းဖိ႕ု ရာ တယ္မလြယၾ္ ကဘူး။

လူေတြန႕ဲ ႏႈတဆ
္ က္၊ ေရပက္စရာရွတ
ိ ာပက္

သေဘာက်ၿပီး ျပံဳးလုက
ိ မ
္ တ
ိ ယ္။ ျပံဳးေနရင္း

ဒီပြဲက တျခားပြဲေတြထက္ အခ်ိန္ပိုေပးရတဲ့

ၿပီး လက္ခုပ္ၾသဘာ ေပးစရာ ရွိတာကို တ

နဲ႕မွ က်ဳပ္အထိတ္တလန္႕ျဖစ္သြားရတယ္။

အတြက္ တစ္ဖက္မွာ လုပ္ခေငြလည္း ပိုၿပီး

ေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ႕ေပးေနပါေရာလား။ ဒါနဲ႕

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့

နစ္နာရတာေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ တစ္ဖက္က

က်ဳပ္လည္း အလုပျ္ ပန္၀င္ခ်ိနန
္ းီ တာကို ေမ့

ေရစိုခံအတြင္းအက်ႌ ထပ္မ၀တ္ေပးလုိက္မိ

လည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတယ္ဆို

သြားၿပီး ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြမ
ဲ ာွ ေမ်ာပါသြားမိတယ္။

ဘူး။ အေပၚထပ္ ေရစိုခံအက်ႌကိုသာ ၀တ္

ၿပီး စကားခံခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မသြားရင္

ဆုေပးပြမ
ဲ ႑ပ္မာွ သႀကၤနအ
္ က

ေပးလိက
ု မ
္ တ
ိ ယ္။ စက္႐ပ
ု ေ
္ နာက္ေက်ာတစ္

ကလည္း မေကာင္းဘူး။ ေတာ္ၾကာ ျမန္မာ

အလွ သံခ်ပ္ၿပိဳင္ပြဲအတြက္ ထုိက္တန္တ့ဲ

ေနရာမွာ ထိခုိက္မိလုိ႕ အသားနည္းနည္း

ျဖစ္ၿပီး တစ္ႏွစ္မွ တစ္ခါဆုံၾကရတဲ့ ျမန္မာ

ဆုေၾကးေတြခ်ီးျမႇငေ
့္ ၾကာင္း ေၾကညာေနခ်ိန္

ေပါက္ျပဲေနတယ္။ အဲဒီထဲကိုသာ ေရ၀င္

ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ လးေတာင္ မလာႏိင
ု ရ
္ ေကာင္း

မွာ က်ဳပ္စက္႐ပ
ု က
္ လူေတြထက္ေတာင္ ပို

သြားလို႕ကေတာ့ သြားၿပီ။ က်ဳပ္ စိုးရိမ္လုိ႕

လား၊ ဘာလားဆိုၿပီး ေမးေငါ့ခံရမွာလည္း

ၿပီး ၀မ္းသာအားရ လက္ခုပ္ၾသဘာေပးေန

မွ မဆုံးေသးဘူး။ က်ဳပ္စက္႐ုပ္လက္ကား

ေၾကာက္ရေသးတာ။

ေလေသးရဲ႕ဗ်ာ။

ယား ေျခကားယားနဲ႕တြန႕္ လိမေ
္ ကာက္ေကြး

ကိုယ့္ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္းျပန္ဆုံ

က်ဳပ္စက္႐ုပ္ကို

ျဖစ္လာတယ္။ ခႏၶာကိယ
ု ထ
္ က
ဲ မီးခိးု ေငြ႕ေတြ

ရမယ့္ ျမန္မာ့႐ိုးရာႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ ဆင္

က်ဳပ္ေတာင္ တီဗီမွာ ထုိင္ၾကည့္ရင္းနဲ႕

အူထက
ြ လ
္ ာၿပီး အေပၚယံအသားေတြလည္း

ႏႊဲေပ်ာ္လည္း ေပ်ာ္ခ်င္၊ ေပ်ာ္ဖုိ႕သြားရဖို႕က

ၾကက္သီးေမြးညင္း ထမိပါရဲ႕။

ကြာက်လာတယ္။ ဟာ ဆိုၿပီး က်ဳပ္ေနရာ

လည္း အင္မတန္ ခက္ခဲေနျပန္ဆိုေတာ့

ၾကက္သီးေမြးညင္း

မွာ အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္ ထုိင္က်သြားတယ္။

က်ဳပ္တို႕မွာလည္း ဘာလုပ္လုိ႕လုပ္ရမွန္း

ထသလုိ

မသိေအာင္ပါပဲ။ အဲဒလ
ီ ုိ အက်ပ္႐က
ုိ ေ
္ နခ်ိန္

လူလည္း လုပ္ငန္းခြင္ျပန္၀င္ဖို႕

တဲ့ ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ တာ္ေလးကိေ
ု တာင္ ကိယ
ု ္

မွာ က်ဳပ္အငယ္ဆုံးသားရဲ႕အၾကံေပးခ်က္

ေနရာက ထလုိက္တယ္။

တုိင္မလာႏိုင္ဘဲ စက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္ကို အိမ္

က အလြန္တရာ အဖိုးတန္မွ တန္ပဲဗ်ဳိ႕။

တျခား ဟုတ္႐ိုးလား။ ၀ယ္ထား

တစ္ႏွစ္မွ တစ္ခါေလး က်င္းပ

သား အေယာင္ေဆာင္ၿပီး မလွိမ့္တပတ္နဲ႕
စီစဥ္သူေတြက ျမန္မာ့႐ိုးရာႏွစ္

လႊတ္လုိက္တယ္ဆိုတာ အားလုံး သိကုန္

တာ မၾကာေသးတဲ့ အိမ္အကူ စက္႐ုပ္ကို

သစ္ကူး အခမ္းအနား ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးစီး

ေတာ့မွာပဲ ဆိုတဲ့ ရွက္စိတ္နဲ႕ က်ဳပ္မ်က္ႏွာ

က်ဳပ္တို႕ကိုယ္စား

ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ကို

ေၾကာင္း ေၾကညာလုိက္ခ်ိန္မွာ လက္ခုပ္သံ

ကို က်ဳပ္လက္ႏစ
ွ ဖ
္ က္န႕ဲ အုပလ
္ က
ို မ
္ တ
ိ ယ္။

သြားေရာက္ ႏႊဲေပ်ာ္ေစဖို႕ပါပဲ။ စက္႐ုပ္က

ေတြ ေသာေသာညံသာြ းတာမိ႕ု က်ဳပ္ေတာင္

ၿပီးေတာ့ မလုံမလဲ မ၀ံ့မရဲနဲ႕ လက္ေခ်ာင္း

လည္း လူသားနဲ႕ခြဲမရေအာင္ ခၽြတ္စြတ္တူ

တီဗမ
ီ ာွ ထုင
ိ ၾ္ ကည့ရ
္ င္းနဲ႕ၾကက္သးီ ေမြးညင္း

ေလးေတြကုိ အသာျဖဲၿပီး တီဗက
ြီ ုိ လွမး္ ၾကည့္

ေအာင္ တီထင
ြ ထ
္ ားတဲ့ အံမခန္း သိပပ
ံၸ ညာ

ထမိပါရဲ႕။ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထသလုိ လူ

မိျပန္တယ္။

လက္ရာပါပဲ။ ဒါနဲ႕က်ဳပ္တုိ႕လည္း ပြဲေတာ္

လည္း လုပ္ငန္းခြင္ ျပန္၀င္ဖို႕ ေနရာက ထ

မွာ ဒီစက္႐ပ
ု ္ ေျပာဆိက
ု ်င္ႀ့ ကံေနထုင
ိ ရ
္ မယ့္

လုိက္တယ္။ ေနရာက ထရင္း သံေယာဇဥ္

လိမ။့္ ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ တာ္ကုိ တက္ေရာက္ႏႊဲ

အခ်က္အလက္ေတြကို

အသိဉာဏ္သြင္း

ေဟာဗ်ာ... ဘယ္လုိျဖစ္တာပါ

မကုနႏ
္ င
ုိ ေ
္ သးသလို တီဗက
ြီ ုိ တစ္ခ်က္လမ
ွ း္

ေပ်ာ္သေ
ူ တြအားလုးံ က်ဳပ္စက္႐ပ
ု လ
္ ပ
ို ဲ တစ္

ေပးၿပီး ႏွစသ
္ စ္ကးူ ပြေ
ဲ တာ္ဆီ လႊတလ
္ က
ုိ ပ
္ ါ

ၾကည့္မိလုိက္ေသးတယ္။

ကိုယ္လုံး တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြးၿပီး ခႏၶာ

ေရာ ဆိုပါေတာ့။

ေၾကညာသလုိပဲ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ

ကိယ
ု က
္ မီးခိးု ေငြ႕ေတြ အူထက
ြ ေ
္ နၾကတယ္။

အင္မတန္ အဆင္ေျပတာပါပဲ

ေတာ္ အခမ္းအနားက ေအာင္ျမင္စာြ ၿပီးဆုးံ

ဒါမ်ဳိးက ၀ါယာေရွာခ
့ ျ္ ဖစ္တ့ဲ စက္႐ပ
ု တ
္ စ္႐ပ
ု ္

လား။ က်ဳပ္တို႕မွာ အလုပ္အကိုင္လည္း မ

သြားပါၿပီ။ က်ဳပ္စက္႐ုပ္လည္း က်ဳပ္အိမ္ရဲ႕

ကစၿပီး က်န္တတ
့ဲ စ္႐ပ
ု န
္ ႕ဲ တစ္႐ပ
ု ္ ထိမေ
ိ လ

ပ်က္၊ ၀င္ေငြလည္းမေလ်ာ့ဘဲ လူမေ
ႈ ရး၊ တ

ကိယ
ု စ
္ ား တာ၀န္ကုိ ေက်ပြနစ
္ ာြ ထမ္းေဆာင္

သမွ် စက္႐ုပ္ေတြကို လွ်ပ္ကူးၿပီးျဖစ္တတ္

နည္းအားျဖင့္ အမ်ဳိးသားေရးမွာလည္း မ

ၿပီးၿပီမို႕အိမ္ျပန္ဖို႕ေနရာက ထလိုက္တယ္။

တာမ်ဳိး... ။

လစ္ဟင္းေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ခပ္လန္းလန္း ခပ္မိုက္မိုက္

ေကာ္ဖီ

ငတိမေခ်ာေခ်ာေလးတစ္ေယာက္က က်ဳပ္

လုံးလည္း က်ဳပ္... က်ဳပ္လို... ။

ေျပးေသာက္တအ
့ဲ ခ်ိနမ
္ ာွ ပဲ တုက
ိ တ
္ က
ုိ ဆ
္ င
ုိ ္

စက္႐ုပ္ဆီ ကပ္သြားၿပီး ေရေလာင္းပါေလ

ဆိင
ု ္ ႐ုပျ္ မင္သၾံ ကားလိင
ု း္ တစ္ခက
ု က်ဳပ္တ႕ို

ေရာ။ အဟက္... ကေလးမခမ်ာ က်ဳပ္စက္

မ်က္လုံးအျပဴးသားနဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ

ႏိုင္ငံမွာ က်င္းပေနတဲ့ ျမန္မာ့႐ိုးရာႏွစ္သစ္

႐ုပ္ကို လူလို႕မွတ္ေနတာကိုးဗ်။ ၿပီးေတာ့

ကို မ်က္ေတာင္မခတ္ ၾကည့္ေနမိတယ္။

ကူးပြဲေတာ္ကို ထုတ္လႊင့္ျပေနတယ္။ ဒါနဲ႕

က်ဳပ္စက္႐ပ
ု က
္ လည္း ခပ္ေျဖာင္ေျဖာင့္ ခပ္

ၾကည့္ေနရင္းနဲ႕ က်ဳပ္ မအံ့ၾသမိေတာ့ဘဲ

က်ဳပ္လည္း က်ဳပ္မေရာက္ေပမယ့္ ေရာက္

ေခ်ာေခ်ာ မဟုတ္လား။ ငတိမေလးက ေရ

အားရပါးရ ဟားတုိက္ ရယ္ေမာပစ္လုိက္

ရွိသလို ခံစားၿပီး ၾကည့္ေနမိတယ္။

ေလာင္းတာ ႐ိးု ႐ိးု ေလာင္းရတာ အားရဟန္

ေတာ့တယ္။

မတူဘူး။ အက်ႌေကာ္လံကို အသာဆြဲၿပီး

အလုပ္ခဏနားတုန္း

အံမယ္... က်ဳပ္စက္႐ပ
ု က
္ လည္း

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဟာ... ေနပါဦး။ ဒါ... ဒါဆို အား
က်ဳပ္ အံၾ့ သလြနး္ မက အ့ၾံ သၿပီး

#

မ်ဳိးကိုမ်ဳိး

&oyGifhvTm

ESifU

f
e
F
u
B
o
G
E
h
a
0
a
h
0
a
;
k
d
c
L
r
j
;
m
s

r
;
f
r
G
v
t

ခ်စ္ေသာေႏြဦးသည္
ေက်ာခိုင္းလုလုျဖင့္
ကမၻာေျမကို

လြမ္းဖြယ္ဖန္ေနသည္။
ဆရာဘုန္းႏိုင္က

ျပပြဲခ်ိန္သီသီ ခိုးၿပီး

ေႏြဦးကို ရက္တိုးျမႇင့္ရန္

vGrf;aemif

ေတာင္းပန္သကဲ့သို႕

ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း
ေႏြဦးကို

ေတာင္းပန္ခ်င္သည္။
သို႕ေသာ္ျငား
ဤမွ်အထိ

ေလာဘႀကီးရန္ မသင့္ဟု
ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။
ေလာဘႀကီးေစဦးေတာ့
ခ်စ္ေသာေႏြဦးသည္
ကၽြန္ေတာ့္အလိုကို ျဖည့္၍
ရပ္တန္႕မည္လည္း မဟုတ္။
သူသည္
ရာသီရထားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္
ဘူတာ႐ံုမွ ဆက္လက္ထြက္ခြာေပမည္။
ေႏြဦးလြန္လုစျဖစ္ေသာ္လည္း
ပင္ယံ၀ယ္
ပိေတာက္တို႕မ၀င္းေသး။
ေႏြဦးနွင့္ ပိေတာက္သည္
သဟဇာတ ျဖစ္ဟန္မတူ။
မိုး တစ္ၿပိဳက္ ႏွစ္ၿပိဳက္က်သည့္
ေႏြလယ္ေလာက္မွ
ပိေတာက္တို႕
လဲ့၀င္းသင္းရီတတ္သည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

‘‘တစ္ႏွစ္တြင္ ဒီ တစ္လေပပ၊

ေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ္က ဇာတိေျမေမြးရပ္

သက္မဟုတတ
္ ာေတာ့ ေျပာခ်င္ေသးသည္။

တစ္လတြင္ တစ္ရက္တည္းရယ္နဲ႕’’ဟု ဦး

ရြာေလးသိ႕ု ျပန္ခ်င္ေဇာႀကီးေနသည္က တစ္

ေၾကာ့က ဆိသ
ု ည္။ သိ႕ု ေသာ္ ယခုအခါတြင္

ေၾကာင္း သူမႏွင့္ နီးေနလွ်င္ ပိုၿပီးခံစားရမွာ

ထဲတင
ြ ္ သူမကို မေပးျဖစ္ခေ
့ဲ သာ နွငး္ ဆီပန္း

ပိေတာက္သည္ ခါတစ္ရံ တစ္လတြင္ ႏွစ္

စုိးရိမ္သည္က တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ သူမ

ေျခာက္နွင့္ ပိေတာက္ဦးပန္းခက္ေျခာက္က

ရက္ေလာက္ ပြင့္ခ်င္ပြင့္သည္။ လူအခ်ဳိ႕က

စကားကို နားမေထာင္နုိင္ခဲ့ပါ။

ေလးမ်ား ရွေ
ိ နေသးသည္။ ထု႕ိ အတူ သူမ

ေတာ့ ပိေတာက္ေတြ သစၥာမရွိေတာ့ဟုဆို

ရန္ကုန္မွ အလြမ္းေတြကိုသာ

လက္ခံမသြားေသာ အသည္းႏွစ္လႊာပံု စာ

တတ္ၾကသည္။ သိ႕ု ေသာ္ျငား ထိပ
ု ေ
ိ တာက္

တနင့္တပိုး ထုတ္ပိုးၿပီး ဇာတ္ိရြာေလးသို႕

ရြက္ေခါက္ကေလးလည္း ရွိေနေသးသည္။

တို႕ ပြင့္ၿပီဆိုလွ်င္ျဖင့္ လုလင္ပ်ဳိတို႕က အ

ကၽြနေ
္ တာ္ျပန္ခသ
့ဲ ည္။ သႀကၤနအ
္ တြငး္ ထိန္

ထို သက္မဲ့အရာေလးမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ္

ျမတ္တနိုး အခက္ခ်ဳိး၍ ခ်စ္သူ ေကသာဦး

ေ၀ေနေသာ ပိေတာက္ပန္းမ်ားကို ၾကည္ၿ့ ပီး

သူမကို လြမး္ တိင
ု း္ ထုတၾ္ ကည္ျ့ ဖစ္ေသာ အ

မွာ ဆင္ျမန္းေပးၾကသည္။ လံုမပ်ဳိတို႕က

ကၽြနေ
္ တာ္ သူမကို နင္န
့ င္သ
့ ည္းသည္းလြမး္

ရာမ်ား ျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ညာ

လည္း တစ္နွစ္တြင္ တစ္ရက္ကေလး ပြင့္ရ

မိသည္။ အလြမး္ ကို ေျဖေဖ်ာက္ရန္အတြက္

ရာက်ေပမည္။ သို႕ေသာ္ျငား အခ်ိန္ေတာ္

သည့္ပန္းဟု နွစ္သက္စြာ အျမတ္တနိုး ပန္

မူ ကၽြန္ေတာ္ မတတ္စြမ္းခဲ့။

ေတာ္မ်ားမ်ား ထုတၾ္ ကည္ျ့ ဖစ္သည္ ဆိျု ခင္း

ဆင္တတ္သည္။

ကိုေတာ့ ၀န္ခံရေပမည္။

သိ႕ု ေသာ္ ကၽြနေ
္ တာ္တ
့ င
ြ ္ ထိသ
ု ႕ုိ

လည္ေခ်ာင္းထဲသ႕ုိ ပူေလာင္ျပင္းရွေစသည့္

ေသာ အခြင့္အေရးမ်ဳိး မရွိခဲ့ပါ။ မရွိခဲ့ျခင္း

ေဆးခါးရည္တခ်ဳိ႕ကို ေလာင္းခ်ရင္း ကၽြန္

ထို႕အတူ

အေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ဖြင့္ဆိုပါရေစဦး။

ေတာ္ဒ
့ ဏ္ကုိ ကၽြနေ
္ တာ္ညာၿပီး ကုခသ
့ဲ ည္။

စာအုပ္ၾကား

အမွန္မွာ ထိုလုပ္ရပ္သည္ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့

အိပ္စက္ရရွာေသာ

မွတ္မွတ္ရရ ဘံုဘ၀မွာ ၾကံဳရ

ညံသ
့ တ
ူ ႕ုိ လုပရ
္ ပ္ဟု တစ္ခ်ိနက
္ ကၽြနေ
္ တာ္

ပိေတာက္

သည့္ သူမကို ပထမဆံးု နွင့္ ေနာက္ဆးုံ ‘‘ခ်စ္

ယူဆခဲသ
့ ည္။ ယခုအခ်ိနမ
္ ာွ ေတာ့ ထုယ
ိ ဆ

ပန္းေျခာက္ကေလး

တယ္’’ဟု ေျပာစဥ္က ေဆာင္းမကုန္တတ္

ခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈမိေလၿပီ။ ဒါ

သိမည္။

ေသး။ သို႕ေသာ္ျငား သူမကို ကၽြန္ေတာ္ စ

ေတြကို သူမ သိနုိင္မည္မထင္။

လွည္းတန္းေစ်းနံရံေပၚ

ေတြ႕သည္ကေတာ့ ေႏြလယ္မွာပင္ ျဖစ္

ကၽြနေ
္ တာ္ႏင
ုိ င
္ ျံ ခားသိ႕ု ျပန္ထက
ြ ္

ေလ်ာင္းစက္ရရွာေသာ

သည္။ ထိစ
ု ဥ္က သႀကၤနမ
္ တိင
ု မ
္ ီ ကၽြနေ
္ တာ္

ရန္အတြက္ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ေမလ

ႏွင္းဆီဖူးေလး သိမည္။

က အမိျမန္မာျပည္ကို ျပန္ေရာက္သည္။

ေနွာင္းပုိင္း။ သူမ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေသရာပါ

ၾကားထဲတြင္ ျဖစ္ေပၚေသာ္ ပဋိပကၡမ်ားနွင့္

ဒဏ္ရာေတြ ေပးထားသည့္တိုင္ေစ ကၽြန္

ယခုနွစ္ ေႏြဦးတြင္ ကၽြန္ေတာ္

ကၽြန္ေတာ့္ မျပည့္စံုမႈမ်ားေၾကာင့္ေပေလာ

ေတာ္ သူမကို မုနး္ မသြား။ သူမသည္ ေမလ

သူမကို ထူးထူးျခားျခား အလြမ္းပိုေနမိျပန္

မသိ။ သူမဆီမွ ကၽြနေ
္ တာ္က
့ ုိ တုန႕္ ျပန္ေသာ

ကဲ႕သို႕ သန္႕စင္လွပဆဲဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္

သည္။ အတီးမပါေသာ အဆုိသက္သက္

အေျဖမွာ ကၽြနေ
္ တာ္ေ
့ မွ်ာ္လင္ခ
့ ်က္ပန္းတိင
ု း္

သည္။ သို႕ေသာ္ျငား ကၽြန္ေတာ့္ ေႏြကမၻာ

ျဖင့္ ကိေ
ု စာညိနး္ ၏ ‘‘ေႏြဥးီ ’’နွင့္ ‘‘ခ်စ္ျပံဳးနွငး္

က်ဳိးသည့္ အေျဖသာတည္း။

တြင္ေတာ့ ‘‘ပိေတာက္လည္းတုံး လလည္း

ဆီ’’သီခ်င္းမ်ားကို ညည္းမိတတ္သည္။ ေငြ

ပုန္း’’သည့္အျဖစ္မ်ဳိးပမာ ျဖစ္သည္ကို သူမ

လသာေသာ ေႏြညျပာမ်ားေအာက္တင
ြ ္ သူ
မကိလ
ု မ
ြ း္ ရင္း လေရာင္ကုိ ေရႊဖမ
ီ းုိ လြတ္ ႏိင
ု း္

*

*

*

*

*

ေႏြေနအပူနွင့္ ရင္အပူအတြက္

ကၽြနေ
္ တာ္ဒ
့ င
ုိ ယ
္ ာရီစာအုပေ
္ လး

သို႕ေသာ္ျငား

သိေစလိုသည္။ သူမ၏ေကသာဦးမွာ တင့္

ကၽြန္ေတာ့္

လွ်မ္းခြင့္ မရေလေသာ ပိေတာက္ဦးေလး

ခ်င္းခပ္ထားေသာ အၾကမ္းရည္ျဖင့္ ျမည္း

ေႏြကမၻာတြင္ေတာ့

မ်ားသည္ ကၽြနေ
္ တာ္ဒ
့ င
ုိ ယ
္ ာရီ စာအုပေ
္ လး

စမ္းၾကည့္သည္။ ထိုအလြမ္းသည္ အနည္း

‘‘ပိေတာက္လည္းတုံး

ထဲတြင္ အစီအရီ အိပ္စက္ခြင့္ရခဲ့သည္။

ငယ္ ခါးသက္သက္နုိင္သည္ဟု ကၽြန္ေတာ္

လလည္းပုန္း’’သည့္

အျဖစ္မ်ဳိးပမာ

အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ား

ျခင္းသည္ လူ႕သဘာ၀ေပတည္းဟု ဆိခ
ု ဖ
့ဲ းူ

ျဖစ္သည္ကို

သည္ ကၽြနေ
္ တာ္အ
့ ျဖစ္အပ်က္မ်ားျဖစ္သည္

ေသာ ဆရာတစ္ေယာက္ကို သတိရမိျပန္

သူမ

ဟု သင္တစ္ထစ္ခ် မတြကေ
္ စခ်င္။ သိ႕ု ေသာ္

သည္။ သို႕ေသာ္ သူမ၏ ႐ုပ္နာမ္နွစ္ျဖာ အ

သိေစလိုသည္။

ထိုအရာမ်ားသည္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးေသာ အပ်က္

လွသည္ ကၽြန္ေတာ့္ထင္ျခင္း မဟုတ္သည္

မ်ားျဖစ္၏။ ထိုအရာကိုေတာ့ သင္ လက္ခံ

ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိသည္။

သိ႕ု ေသာ္ျငား ပရဟိတကိစၥ တ

ယံၾု ကည္ရမည္။ ကုနဆ
္ းုံ သြားေသာ ေႏြေန႕

ခ်ဳိ႕အတြက္ ရန္ကုန္တြင္ ရက္အနည္းငယ္

လယ္ အိပမ
္ က္မ်ားအတြကက
္ မ
ုိ ူ ကၽြနေ
္ တာ္

အေၾကာင္းမ်ားထဲတြင္ ဘတၳရီ ကုန္သည္

ေသာင္တင္ေနေသာ

ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတာ့

မွာ အလြမး္ လက္က်န္တခ်ဳိ႕ရွဆ
ိ ျဲ ဖစ္၏။ သိ႕ု

အထိ ဖုနး္ ေျပာခဲေ
့ သာညမ်ား ပါသည္။ ‘‘အစ္

သူမနွငအ
့္ တူ သႀကၤနအ
္ တြငး္ ရိပသ
္ ာ၀င္ရန္

ေသာ္ ထိအ
ု လြမး္ သည္ တမ္းမက္ျခင္း သက္

ကို’’ဟုေခၚေသာ သူမ အသံလြင္လြင္ေလး

*

*

pmyGifhvTm

*

*

*

ထင္သည္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ‘‘ထင္’’

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကၽြန္ေတာ္သူမကို လြမ္းသည့္

ပါသည္။ ဖုန္းေျပာရင္း သူမ ဆိုျပခဲ့ေသာ

သိလ
ု ယ
္ မ
ူ ည္ စိတက
္ းူ ၿပီး သႀကၤနမ
္ ႑ပ္မ်ား

စားေသာ သႀကၤန္၊ သေျပရြက္နွင့္ ေရပက္

သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြ ပါသည္။ သူမ

စည္းကားရာ အရပ္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္

ေသာ သႀကၤန္၊ အစဥ္အလာႏွင့္ ယဥ္ေက်း

သိပ္ႀကိဳက္ေသာ ေကာ္ဖီနွင့္ ကၽြန္ေတာ္ မ

စုၿပီး မုန္႕ဟင္းခါး ေကၽြးၾကသည္။ သူမကို

မႈသည္ ေလထဲတြင္ ေပ်ာက္လုလု။

စားခဲေ
့ သာ ေခ်ာကလက္ေလးေတြ ပါသည္။

လြမ္းသည့္အေၾကာင္းမ်ားႏွင့္ သူမႏွင့္ေတြ႕

သူမကို ကၽြန္ေတာ္ မည္မွ်ခ်စ္သည္ဆုိျခင္း

ေသာ သႀကၤနအ
္ ေၾကာင္းမ်ားကို အလုပထ
္ ဲ

စစ္ၾကည့္ေတာ့ သႀကၤႏၲ = ကူးေျပာင္းျခင္း

ကို သူမ သိ မသိ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ သို႕

တြင္ အျမဲတမ္းဖြင့္ဟျဖစ္ေသာ ရင္ဖြင့္ေဖာ္

ဆိုသည့္ အဓိပၸါယ္ထြက္သည္။ သို႕ေသာ္

ေသာ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ေျမနီကုန္းမီးပြိဳင့္

တိင
ု း္ ျခားသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သႀကၤန္

ျငား ယခု ကူးေျပာင္းေနျခင္းမ်ားသည္ ႏွစ္

ႀကိးီ ကေတာ့ သိေလမည္။ ထိ႕ု အတူ စာအုပ္

ဆိေ
ု သာ ေရကစားပြေ
ဲ တာ္ကုိ လာခ်င္သည္

ေဟာင္းမွ ႏွစသ
္ စ္သ႕ုိ ကူးေျပာင္းျခင္းမဟုတ္

ၾကား အိပ္စက္ရရွာေသာ ပိေတာက္ပန္း

ဆိသ
ု ျဖင့္ ထိေ
ု န႕က ကၽြနေ
္ တာ္ဖတ
ိ ခ
္ သ
့ဲ ည္။

ပဲ ႐ိုးရာပြဲမွ သ႐ုပ္ပ်က္ပြဲသို႕ကူးေျပာင္းျခင္း

ေျခာက္ကေလး သိမည္။ လွည္းတန္းေစ်း

သူေရာက္လာေသာ အက်ေန႕တြင္ လွဴဒါန္း

ႏွငတ
့္ ေ
ူ နၿပီေလာဟု ကၽြနေ
္ တာ္ေတြးမိသည္။

နံရံေပၚ ေလ်ာင္းစက္ရရွာေသာ ႏွင္းဆီဖူး

ေကၽြးၾကသူမ်ား၊ ေရကစားေနသူမ်ား၊ ေခတ္

ထိုေန႕က သူမကို ကၽြန္ေတာ္ မလြမ္းအား

ေလး သိမည္။ အတိတသ
္ ည္ ျမဴႏွငး္ မႈနေ
္ န

ေပၚ အျမဴးသီခ်င္းျဖင့္ စင္ေပၚ စင္ေအာက္

ပါ။ သူငယ္ခ်င္း၏ အေမးထဲတင
ြ သ
္ ာ ေခါင္း

သည္႕ ညနွင့္တူသည္ဟု ဆိုေသာ္ျငား သူမ

ခုန္ေနသူမ်ားကို တိုးေ၀ွ႕ေနသူမ်ား စသည္

စိုက္ေနခဲ့ပါသည္။

ႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အတိတတ
္ ႕ုိ သည္ ယခု

စသည္တို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ လိုက္ျပသည္။

ဆဲ ျဖစ္သည္။
*

*

*

*

*

*

အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ သစ္လြင္ေန

သႀကၤနဟ
္ ေ
ူ သာ အသံးု ကို ဆန္း

*

*

*

*

ယခုနွစ္ သႀကၤန္မေရာက္ေသး

႐ိုးရာသႀကၤန္၊

ပါ။ ေရာက္လွ်င္လည္း သူမက ကၽြန္ေတာ့္

ေငြဖလားနွင့္

ကို ရိပ္သာ၀င္ရန္ တိုက္တြန္းေတာ့မည္ မ

ျမန္မာမွနလ
္ ်ွ င္ သႀကၤနဆ
္ ေ
ုိ သာ

ေရကစားေသာ

ထင္။ ထိ႕ု အတူ လူမ်ဳိးျခားသူငယ္ခ်င္းသည္

စကားကိၾု ကား႐ံႏ
ု င
ွ ့္ ရင္ခန
ု တ
္ တ္သည္။ ေႏြ

သႀကၤန္၊

လည္း သႀကၤန္ပြဲကို လိုက္ၾကည့္ခ်င္မည္ မ

၏ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္သည္ သႀကၤန္ဟု ဆို

သေျပရြက္နွင့္

ထင္ေတာ့ပါ။ ႐ုးိ ရာပြက
ဲ ို သ႐ုပပ
္ ်က္ပအ
ဲြ သြင္

ၾကမည္ဆိုလွ်င္ သူ႕အေပါင္းအေဖာ္ တမန္

ေရပက္ေသာ

ျမင္သာြ းမည္ျဖစ္ေသာ သူ႕ခံစားခ်က္မ်ားကို

ေတာ္ ဥၾသငွက္နွင့္ ပြင့္ဖက္လႊာ ေရႊစင္ ပိ

သႀကၤန္၊

လည္း ကၽြနေ
္ တာ္ ျမင္လက
ုိ မ
္ သ
ိ လိရ
ု ၏
ိွ ။ ထုိ

ေတာက္ကလ
ုိ ည္း ေမ့ထား၍ရမည္ မဟုတ။္

အစဥ္အလာႏွင့္

အျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင္လ
့ ည္း ကၽြနေ
္ တာ့္

ထို႕အတူ ရြက္ေၾကြေတာနွင့္ ႐ိုးျပတ္လယ္

ယဥ္ေက်းမႈသည္

ရင္ထတ
ဲ င
ြ ္ အ႐ႈးိ ရာမ်ား ထင္က်န္ေနသည္။

ကြငး္ ကိလ
ု ည္း ပစ္ပယ္၍ရမည္မဟုတ။္ ပစ္

ေလထဲတြင္

သိ႕ု ေသာ္ျငား ပိေတာက္ဥးီ တိ႕ု ပြငေ
့္ လလွ်င္

ပယ္၍ မရေသာ ေႏြသ႐ုပ္ေဆာင္မ်ားကို

ေပ်ာက္လုလု။

ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ဆြတ္ဆြတ္က်င္

က်င္ လြမ္းမိပါဦးမည္။ ထိုအလြမ္းသည္

ေျပာေနလွ်င္ ဆံုးမည္မဟုတ္ပါ။
တစ္ေနရာအေရာက္တြင္မူ ဘီ

တမ္းမက္ျခင္းသက္သက္ မဟုတ္သည္ကို

ခ်င္ေသာအေၾကာင္းအရာမွာ ထိဇ
ု ာတ္လက
ုိ ္

ယာဗူးခြံမ်ား လိုက္လံေကာက္ေနေသာ သူ

ေတာ့ ထပ္၍ ဆိုပါရေစဦး။ ထိုအလြမ္းနွင့္

ေက်ာ္မ်ားနွင့္ ဆက္စပ္ေနႏိုင္ပါသည္။ ေႏြ

အခ်ဳိ႕ကို ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ ေတြ႕သည္။ ဗူးခြမ
ံ ်ား

အတူ အ႐ိးႈ ရာတခ်ိဳ႕ကလည္း ကၽြနေ
္ တာ္ရ
့ င္

သည္ ေျခာက္ေသြ႕သည္ဟု ဆိုတတ္ၾက

ကား ေတာင္ငယ္ပမာ မို႕မို႕ေမာက္ေမာက္

ထဲတြင္ ယွက္သိုင္းအိမ္ဖြဲ႕ေနဆဲျဖစ္သည္။

သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ မမွန္ပါ။

ႏွင့္ ရွေ
ိ န၏။ ထိဗ
ု းူ ခြမ
ံ ်ားသည္ ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ

ေႏြဦးတြင္ ႏွင္းၾကြင္း၊ လက္ပံပြင့္နီႏွင့္ ရြက္

အဖြဲ႕ ေသာက္သည္မ်ားလည္း ပါ၏။ ထို႕

စာအုပ္ေလးထဲတြင္ ပိေတာက္တစ္ခက္ႏွင့္

ေၾကြေတာမ်ားသည္ ေႏြ၏ ပန္းခ်ီကား ျဖစ္

အတူ ကရင္း ခုန္ရင္း ေသာက္ၾကသူမ်ား

အတူ ဘီယာဗူးခြံေလး တိုးလာပါဦးမည္

၏။ ေႏြလယ္တင
ြ ္ ပိေတာက္ပန္းႏွင့္ သႀကၤန္

လည္း ပါ၏။ ဗူးခြံမ်ားကိုေတြ႕ေတာ့ သူက

ေလာ... ။ ေခတ္၏ ႐ုက
ိ ခ
္ တ္မက
ႈ ုိ အေၾကာင္း

ခန္းသည္ ခ်စ္ေသာေႏြကို တိုက္ခၽြတ္ေပး

ကၽြနေ
္ တာ္က
့ ုိ ‘‘မင္းတိ႕ု က ေရကစားပြေ
ဲ တာ္

ျပ၍ ကၽြန္ေတာ္ ခရီးဆက္ရမည္ေလာ... ။

သကဲသ
့ ႕ုိ အေရာင္လင
ြ ေ
္ စသည္။ ေႏြေႏွာင္း

လား ဘီယာကစားပြဲေတာ္လား’’ဟု ေမး

သႀကၤန္သည္ သႀကၤန္ပီပီ အဓိပၸါယ္ရွိစြာ

တြင္မူ ျမရြက္တို႕ၾကားမွာ ပတၱျမားပြင့္တို႕

သည္။ လက္ထဲမွ ေသာက္လက္စ ဘီယာ

ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းျဖင့္ ႏွစသ
္ စ္ကုိ

ရဲရဲနီနီ အလွဆင္လိမ့္ဦးမည္။ ထို႕ေၾကာင့္

ဗူးေလးအား မသိမသာ ေနာက္သ႕ုိ ၀ွကရ
္ င္း

ႀကိဳဆိုပါဦးမည္ေလာ... ။ အလြမ္းျမဴမႈန္

ေႏြသည္ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္မူ ေျခာက္ခန္း

‘‘အင္၊ အယ္’’ညည္းၿပီး ဟိုကုတ္ဒီကုတ္ႏွင့္

ေ၀့က်န္ရစ္ေသာ ကၽြန္ေတာ့္ ႏွလုံးသားထဲ

သည္ မဆိုသာခဲ့။

ကၽြန္ေတာ္ အ႐ူးကြက္နင္းခဲ့သည္။ သူ႕ကို

မွာ အေျဖမ်ားက ေ၀၀ါးေဖ်ာ့ေတာ့ေနဆဲ

ျဖစ္ပါသည္။

သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ ယခုေျပာ

ယခုနွစ္ ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီ

#

ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ သႀကၤန္က သူမ

အ႐ူးကြက္နင္းခဲ့ရေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္

ေျပာသကဲ့သို႕ ရိပ္သာ မ၀င္ႏိုင္ေသာ္လည္း

စိတ္ကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အ႐ူးကြက္နင္း၍

ဆႏၵမြန္ျဖင့္....

ျပည္ပေရာက္ခက
ို ္ တတ္ႏင
ုိ သ
္ ေလာက္ ကု

မရခဲ့ပါ။ ႐ိုးရာသႀကၤန္၊ ေငြဖလားနွင့္ ေရက

လြမ္းေနာင္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

usef;rma&;

atydk;taMumif; odaumif;p&m
a'gufwm vGifvGifaomif;

အသည္းေရာင္အသား၀ါ ျဖစ္ေစတတ္တဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးေတြထဲက ‘‘B’’ဘီပိုးအေၾကာင္း ေျပာၿပီးတဲ့အခါမွာ ‘‘A’’ေအပိုးအေၾကာင္း

ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ B ပိုးနဲ႕ A ပိုးကို ခြဲျခားမသိေတာ့ နားလည္မႈလြဲေနၾကပါတယ္။

အသည္းေရာင္အသား၀ါျဖစ္ေစတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ပိုးမွာ A, B, C, D, E, F, G အထိ ရွိပါတယ္။

အဓိက အျဖစ္မ်ားတာက A, B, C ျဖစ္ပါတယ္။ B နဲ႕ C ဟာ ကူစက္ပံုခ်င္း အတူတူျဖစ္ၿပီး A ကတာ့ အစားအေသာက္ကေန

ကူးပါတယ္။ A ပိုးဟာ အဓိကအားျဖင့္ မသန္႕ရွင္းတဲ့ အစားအစာကို စားမိျခင္း၊ မသန္႕ရွင္းတဲ့ ေရကို ေသာက္မိျခင္းနဲ႕ ေရာဂါပိုးရွိတဲ့လူနဲ႕
ထိေတြ႕ျခင္းတို႕မွ လူတစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး ကူးစက္ႏိုင္ပါတယ္။

A ပိုးကို A ပိုး ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူရဲ႕ မစင္နဲ႕ေသြးမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ A ပိုး ဗိုင္းရပ္စ္ရွိေနတဲ့ လူက ေရအိမ္အထြက္မွာ

လက္မေဆးဘဲ အစားအေသာက္ကို ကိုင္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူ႕ကို အနီးကပ္ျပဳစုသူနဲ႕ ထိလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မသန္႕စင္တဲ့
အစားအေသာက္၊ ေရ၊ အသီးအႏွံ၊ ခ႐ု၊ မသန္႕တဲ့ေရနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ေရခဲ အစရွိသည္တို႕ကို စားမိလွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း ကူးစက္တတ္
ပါတယ္။ A ပိုး ဗိုင္းရပ္စ္ျဖစ္ရင္ ႏွစ္ပတ္ကေန ႏွစ္လထိၾကာေအာင္ ခံစားရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ B ပိုးလို နာတာရွည္ အသည္းေရာင္ေရာဂါ
မျဖစ္ေစပါဘူး။
+

+

+

+

+

+

+

+

+

A ပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့ လကၡဏာမ်ား

ပံုမွန္အားျဖင့္ A ပိုးနဲ႕ထိေတြ႕ၿပီး ႏွစ္ပတ္ကေန ေျခာက္ပတ္အၾကာမွာ ေရာဂါလကၡဏာ ျပပါတယ္။

ေရာဂါလကၡဏာမ်ားကေတာ့- ဆီးအေရာင္ရင့္ျခင္း၊ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ျခင္း၊ တစ္ကိုယ္လံုးယားယံျခင္း၊ ခံတြင္းပ်က္ျခင္း၊ အဖ်ား

၀င္ျခင္း၊ ေအာ့အန္ျခင္း၊ အသား၀ါျခင္းနဲ႕ ၀မ္းအျဖဴေရာင္သြားျခင္းတို႕ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီအခ်ိန္မွာ ေသြးေဖာက္စစ္ရင္ A ပိုးရဲ႕ (Antibody) ခုခံကာကြယ္အား Hepatitis A IgM နဲ႕ IgG ျမင့္တက္ေနတာ ေတြ႕ရပါ

တယ္။ ဒါ့အျပင္ အသည္းရဲ႕အင္ဇိုင္းမ်ားလည္း ျမင့္တက္လာပါတယ္။
+

+

+

+

+

+

+

+

+

ကုသျခင္း

A ပိုးေရာဂါကို ကုသရန္ အထူးမလိုပါ။ အဓိက,က နားေနဖို႕အေရးႀကီးပါတယ္။ အရက္ေသစာ ေသာက္စားျခင္းဟာ အသည္း

အတြက္ အဆိပ္အေတာက္ ျဖစ္ေစတာမို႕ ဒီအခ်ိန္မွာ ရပ္ထားသင့္ပါတယ္။ အဆီအဆိမ့္ စားရင္လည္း အစာမခ်က္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အန္
တတ္ပါတယ္။ A ပိုးဟာ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ၾကာရွည္ေနေလ့မရွိပါ။ ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ သံုးလအတြင္း ေကာင္းသြားတတ္ၿပီး လူနာ
အားလံုးနီးပါးဟာ ေျခာက္လအတြင္းမွာ ေနေကာင္းသြားၾကပါတယ္။ ဒီ A ပိုးနဲ႕အေသအေပ်ာက္ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ လူတစ္ေထာင္မွာ
တစ္ေယာက္ေလာက္သာ ေရာဂါအေျခအေနဆိုးတာနဲ႕ၾကံဳပါတယ္။
+

+

+

+

+

+

+

+

+

ဘယ္လိုကာကြယ္မလဲ

>>> အျမဲတမ္း လက္ကို စင္ေအာင္ေဆးဖို႕မေမ့သင့္ပါ။ အထူးသျဖင့္ ေရအိမ္က ထြက္လာခ်ိန္နဲ႕ အစားမစားမီ ျဖစ္ပါတယ္။

>>> ေရာဂါပိုးရွိတဲ့လူကို အနီးကပ္ျပဳစု ကိုင္တြယ္ၿပီးရင္လည္း လက္ကို ေဆးရပါမယ္။

>>> မသန္႕ရွင္းတဲ့ အစားအစာနဲ႕ မသန္႕ရွင္းတဲ့ ေရကို ေရွာင္ပါ။

>>> က်က္ေအာင္မခ်က္ထားတဲ့ အသား၊ ငါးမ်ားကိုလည္း ေရွာင္္သင့္ပါတယ္။

>>> အစားအေသာက္ ပူပူေႏြးေႏြးစားတဲ့အက်င့္ကို လုပ္သင့္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခု ကာကြယ္ႏိုင္တာက ကာကြယ္ေဆးထိုးၿပီး ကာကြယ္လို႕လည္း ရပါတယ္။

#

ေဒါက္တာ လြင္လြင္ေသာင္း
အေထြေထြေရာဂါကုဆရာ၀န္ (ကလင္းနစ္၀စၥမာ)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

0w¬Kwdk
အေျပာက်ယ္လွေသာ ပင္လယ္ျပင္ဝယ္
လက္ပစ္လည္း မကူးလို၊
ျမဴးထူးစြာလည္း မကစားလိုေပ။
ငန္လွေသာ ပင္လယ္ေရသည္
ေအးအတြက္ အသံုးမဝင္။
ခ်ဳိအီေအးျမလွေသာ “ေရခ်ဳိတြင္း”ေလးသာလွ်င္
ေအးအတြက္ ထာဝရေအးျမၿငိမ္းခ်မ္းေစလွသည္။
ညသည္ ေမွာင္မည္းလြန္းသည္။
ေခြးေလေခြးလြင့္တို႕၏ အူသံ၊
ညဥ့္ငွက္တို႕၏ ေအာ္သံသည္
ေၾကာက္တတ္ေသာ ေအးကို
ေျခာက္လွန္႕ေနသကဲ့သို႕ဆူညံစြာ ၾကားေနရသည္။
အိပ္ရာထဲတြင္ တလူးလူး တလြန္႕လြန္႕ျဖင့္
အေနခက္လွသည္။
ေအးသည္ ညတိုင္း တေရးႏိုးေနက်၊
ႏိုးလွ်င္ ဘိုးဘိုးက ေရခပ္တိုက္ေနက်၊
အေပါ့အပါးသြားရန္လည္း ဘိုးဘိုးက လိုက္ပို႕မွ၊
အျမဲတမ္းေၾကာက္တတ္ေသာ ေအးဘဝတြင္
ဘိုးဘိုးရွိမွ ျဖစ္မည္။ ဘိုးဘိုးႏွင့္ ထာဝရ မခြဲလိုေပ သို႕ေသာ္...
(၁)
“ဟင္... ေျမးေလး ႏိုးေနတယ္။ ထ... ထ
ေရေလးေသာက္လိုက္ၿပီးရင္ ရွဴးရွဴးေပါက္လိုက္ဦး”
ဘိုးဘိုးကို ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး ကပ်ာကယာ
ထလိုက္သည္။ ေရေသာက္ၿပီးေနာက္
ေနာက္ေဖးဘက္ကို ဘိုးဘိုးနဲ႕ကပ္လိုက္ရင္း
အေပါ့သြားရသည္။ ေအး အသက္ ၁၂ ႏွစ္
မျပည့္ေသးေပ။ အေပါ့သြားလွ်င္ျဖစ္ေစ၊
ေရေသာက္လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ ဘိုးဘိုးပါမွ သြားရဲသည္။
ညဘက္မဆိုထားႏွင့္ ေန႕ခင္းေၾကာင္ေတာင္ကိုပင္
ဘိုးဘိုး ေစာင့္ေပးရသည္။ မိဘမဲ့ရွာေသာ ေအးအတြက္
ဘိုးဘိုးႏွင့္ ဘြားဘြားသာလွ်င္ ေဖေဖ၊ ေမေမ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ဘြားဘြားက လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ႏွစ္ခန္႕ကပင္
ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီး ဘိုးဘိုးႏွင့္ ေအးတို႕ႏွစ္ေယာက္သာ
ဤအိမ္ႀကီးတြင္ က်န္ခဲ့ၾကသည္။
သို႕ေသာ္ ခုခ်ိန္ထိ ဘိုးဘိုးသည္ ေအးကို
ထမင္းဟင္း ခ်က္ေကၽြးေနဆဲျဖစ္သည္။

a&
iwf
ae
aom
yif
v,f
aratmifvif;

ေအးက ဘာမွ မလုပ္တတ္ေပ။
ေန႕စဥ္ ဘိုးဘုိးကို ေရခပ္ေပးရသည္။
ေဆးလိပ္ဝယ္ေပးရသည္။
ဘိုးဘိုးေညာင္းရင္ ႏွိပ္ေပးရသည္။
ညဦးတုန္းက ဘိုးဘိုး ေနသိပ္မေကာင္းေပ။
ထို႕ေၾကာင့္ ေအး မႏိႈးရက္၊ ေအး ႏိုးေနသည္ကို
ဘိုးဘိုးက သိသြား၍ ေနာက္ေဖးကို လိုက္ပို႕ျခင္း ျဖစ္သည္။
မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ေအးဘဝတြင္ ဘိုးဘိုးရွိမွ ျဖစ္မည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဘိုးဘိုးက အအိပ္အေန နည္း

ရင္ လန္းဆန္းေနတာပဲ၊ ေနမေကာင္းရင္

... ေျမးရာ ဘိုးဘိုး အိမ္ေရာင္းမွ ျဖစ္မွာပါ။

သည္။ တစ္ညလံုး တလႈပ္လႈပ္ႏွင့္ ႏိုးေန

ညိဳႇ းေနတာပဲဟု ေျပာတတ္သည္။ ေႏြရာသီ

ေျမးက ဘာမွ နားမလည္ေသးဘဲကိုး”

တတ္သည္။ ေအး ႏိုးလွ်င္လည္း ခ်က္ခ်င္း

တြင္ ပူတတ္ အိုက္တတ္ေသာ မိတ္ေတြ

သိသည္။ ေအးကေတာ့ ဘယ္သူ႕မွ မခ်စ္၊

အျမဲေပါက္တတ္ေသာ ေအးကို ညဘက္

ကို ေအးနားမလည္ေပ။ သိ႕ု ေသာ္ ေအးနား

ဘိးု ဘိးု ကိပ
ု ဲ အခ်စ္ဆးုံ ျဖစ္သည္။ ေအးႀကိဳက္

တြင္ ေအး ေက်ာကုန္းေပၚကို ေပါင္ဒါ ျဖဴး၍

လည္မသ
ိ ည္မာွ ဘိးု လုပသ
္ မွ် ေအးအတြက္

တတ္သည္မ်ားကို ေအးတို႕ေနသည့္ သာ

ပြတေ
္ ပးကာ အိပေ
္ ပ်ာ္သာြ းခ်ိနမ
္ ွ ဘိးု ဘိးု မွာ

ခ်ည္းပဲျဖစ္သည္။ ေအးဘဝတြင္ ဘိးု ႏွင့္ ေန

ေကတမွ ၂၆ လမ္းေစ်းကို ေျခလ်င္သြား၍

ေဆးလိပထ
္ င
ုိ ဖ
္ ာြ ေနေလ့ရသ
ိွ ည္။ ခုတေလာ

ရေသာအခ်ိန္မွာ လံုျခံဳလွသည္။ ေအးျမလွ

ေစ်းဝယ္တတ္သည္။ ေစ်းဝယ္ၿပီးမွ ကားစီး

တြင္ ဘြားဘြား မရွိသည့္ေနာက္ပိုင္း ဘိုး၏

သည္။ ဘိုးသည္ အင္အားႀကီးမားလွေသာ

၍ ျပန္လာတတ္သည္။ အနည္းဆံုး တစ္

လႈပရ
္ ာွ းမႈမ်ားတြင္ ေႏွးေကြးလာသည္။ ဘိးု

ေမတၱာမ်ားကို ေပးႏိုင္သည္။ မိုးခ်ိန္းသံမ်ား

ပတ္လ်ွ င္ ႏွစရ
္ က္သာြ းတတ္ၿပီး ျပန္လာလွ်င္

၏သားသမီးမ်ားက ေခၚထားလိက
ု ၾ္ ကသည္။

ၾကားရၿပီး လွ်ပ္စီးမ်ား လက္လွ်င္ ေအးမွာ

ဝက္သား၊ ၾကက္သား၊ ငါး၊ ကုန္ေျခာက္ စ

ဘိုးက-

အရမ္းငိုေတာ့သည္။

သည္အ
့ ျပင္ မုန႕္ မ်ဳိးစံပ
ု ါ ဝယ္လာတတ္သည္။

“ငါ့ေျမးေလး မ်က္ႏွာငယ္မွာစိုး

လို႕”ဟု ေျပာေလသည္။

ပါလာေပမေပါ့ေလ၊ ဘိုးဘိုးက

အၿငိမ္းစားေက်ာင္းအုပ္ ဆရာႀကီးဆိုေတာ့

မွနေ
္ ပသည္။ ဘိးု ေျပာသည္မ်ား

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဘိုးဘိုးက ေမြးစ

ကေလးငယ္ကသ
့ဲ ႕ုိ ေအးကို ရင္ခင
ြ ပ
္ က
ုိ ထ
္ ား
လိုက္သည္။ ၿပီးေနာက္ ဘုရားစာမ်ား ရြတ္

၂၆ လမ္းေစ်းထဲမွာ ဘိုးဘိုးရဲ႕တပည့္ေတြ

အခုဆို

ေပးေနေလ့ရွိသည္။ ေဆာင္း၏ မနက္ပိုင္း

ရွိသည္။ ဘိုးဘိုးပိုက္ဆံနဲ႕ ဝယ္ရတာေရာ

ေျမးက အရပ္ရွည္လာၿပီ၊

မ်ားတြင္ အအိပပ
္ တ
ု လ
္ န
ြ း္ ေသာ ေအးကို ဂြမး္

ေပးလိုက္တာေတြေရာႏွင့္

အစံုအလင္ပါ

နားထဲက

ေစာင္မ်ား အထပ္ထပ္ျခံဳေပး၍ ေအး ႏိးု လွ်င္

လာေတာ့သည္။ ေအးက ဝက္သားမပါရင္

နားကြင္းေလးနဲ႕

အသင္စ
့ ားႏိင
ု ရ
္ န္ ထမင္းေၾကာ္ႏင
ွ ့္ လက္ဖက္

မစားေပ။ ေအးမတြက္ တျခားဟင္းအျပင္

မလိုက္ေတာ့ဘူးကြဲ႕။

ရည္ကို ျပင္ဆင္ေနတတ္သည္။

ဝက္သားတစ္ခြက္ ပင္တိုင္ပါတတ္သည္။

ဇာရံနားကပ္ေလး

ၿပီးေနာက္ ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ လိုက္

လုပ္ေပးရမယ္။

ပို႕ေနက်ျဖစ္သည္။

အို... ကြာ... ေျမးရာ

မည္ဟေ
ူ သာ ဆိင
ု ဘ
္ တ
ု ေ
္ လးကို ေျမးအဘိးု

*

*

*

*

*

ေအးတိ႕ု အိမေ
္ ရွ႕တြင္ အိမေ
္ ရာင္း

ဘိုးဘိုး

ႏွစ္ေယာက္ခ်ိတ္လိုက္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္

ရာသီသံုးပါးစလံုး ဘိုးဘိုးမွာ မ

အိမ္ေရာင္းမွ

တြင္ ေအး ရင္ထဲ၌ ငိုခ်င္သလိုလို ျဖစ္မိ

အားလပ္ရ၊ ေန႕ညမျပတ္ ဘိုးဘိုးမွာ ေအး

ျဖစ္မွာပါ။

သည္။ သို႕ေသာ္ ဘိုးေျပာသည္မွာ အိမ္

*

*

*

*

*

အတြက္ ရတက္မေအးရေပ။ မိဘမဲေ
့ လးမိ႕ု

ေရာင္းၿပီလ်ွ င္ ပိက
ု ဆ
္ ေ
ံ တြ အမ်ားႀကီး ရမည္။

ရင္ခြင္ပိုက္၍ ခ်စ္ရလြန္းသည္။ ဘြားရွိစဥ္

ဒီေန႕ ထူးထူးဆန္းဆန္းစကား

ပိုက္ဆံေတြရလွ်င္ ေအးအတြက္ အဝတ္

က ဘြားက ဆူေငါက္လွ်င္ ဘ္ိုးႏွင့္ ရန္သူ

တစ္ခြန္း ေျပာသည္။ “ေျမးေရ ဘိုးဘိုးတို႕

အစားေတြ အမ်ားႀကီး ဝယ္ေပးမည္။ မုန္႕

ျဖစ္သည္။

အိမ္ေရာင္းရေအာင္” တဲ့... ။

ေတြလည္း အမ်ားႀကီးစားရမည္။ ေအး အ

ရမ္းေပ်ာ္ရဦးမည္။

“ဆရာႀကီးေနာ္ ေျမးကို အလို

“ဟင္ ဘိးု ကလည္း အိမေ
္ ရာင္း

မလိက
ု န
္ ႕ဲ က်ဳပ္တ႕ုိ ေသသြားရင္ ဘာမွမလုပ္

ၿပီး ဘယ္မွာေနမလဲ”

တတ္မကိုင္တတ္နဲ႕ ဒုကၡ ေရာက္မယ္”တဲ့။

“ေျမးေလးရယ္... အိမ္ႀကီးကို

ခါးပန္းမ်ားသည္ အဆုပ္လိုက္ ပြင့္ေနၾက

ကံတရားေပါ့ကြာ၊

ငါတို႕ေျမး

ဘိုးဘိုး စိုက္ထားေသာ သနပ္

ေရာင္းၿပီး အိမ္ေသးေသးေလးတစ္လံုးဝယ္

သည္။ ေအးသည္ အားပါးတရ ခူးေနလိုက္

ေလး သနားစရာပါကြာ၊ ငါတိ႕ု ရွတ
ိ န
ု း္ ပညာ

မွာေပါ့”တဲ့... ။

သည္။ ဘုရားတင္၍ အိမ္အျမန္ေရာင္းရပါ

သင္ေပးရမယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေပ်ာ္

ေစဟု ေအးဆုေတာင္းရဦးမည္။

ေအာင္ထားရမယ္ တဲ့။

သည္။

ဘိုး၏ ေမတၱာမ်ားမွာ ႀကီးမား

ၿပီးေတာ့ ဘိုးဘိုးက ေျပာေသး

(၂)
“ေျမးလး ေရွ႕ႏွစေ
္ က်ာင္းစရိတ္

နားတြင္ ပန္ထားေသာ နားကပ္

လြန္းသည္။ ေအး သိပ္နားမလည္ေသာ စ

အတြက္ အေရးႀကီးတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ေျမး

ေလးမွာ ေရာင္စျုံ ဖာ၍ တဖ်တ္ဖ်တ္လက္ေန

ကားလံုးမ်ားကို ဘိုး ႏႈတ္ဖ်ားမွ ကရားေရ

မွာ အဝတ္အစားနည္းသြားၿပီ အဝတ္အစား

သည္။ မွန္ထဲတြင္ ၾကည့္၍ တခစ္ခစ္ ရယ္

လႊတ္ ေျပာတတ္သည္။ ေအးအဖို႕ ဉာဏ္

ေတြ ဝယ္ေပးမယ္။ ေျမးက အပ်ဳိျဖစ္ေတာ့

ကာ ဘိုးဘိုးကို ပိုခ်စ္မိသည္။ ဘိုးကို လွမ္း

မမီပါ။ ေႏြ၊ မိးု ၊ ေဆာင္း ရာသီမ်ားတြင္ ေအး

မယ္။ အတြင္းခံ အက်ႌဝယ္ေပးရေတာ့မယ္။

၍ ေမးလိုက္မိသည္။

သည္ အလြန္ေခ်းမ်ား၍ ရာသီတိုင္း ေအး

အခုဆုိ ေျမးက အရပ္ရည
ွ လ
္ ာၿပီ၊ နားထဲက

ကို အရိပ္လုိ ဂ႐ုစိုက္ေနတတ္သည္။ ဘိုး

နားကြင္းေလးနဲ႕မလိုက္ေတာ့ဘူးကြဲ႕။ ဇာရံ

ဆိုေသာအခါ “ပစၥည္းေတြ မသိမ္းပဲ၊ မွန္ပဲ

ဘိးု က ေအးကို ပန္ကေလးလိပ
ု ဲ ေနေကာင္း

နားကပ္ေလး လုပ္ေပးရမယ္။ အို... ကြာ

ၾကည္ေ
့ နရင္ ျပန္ခၽြတထ
္ ားလိက
ု ရ
္ မလား”တဲ။့

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“ဘိုးေရ ေအးမလွဘူးလား”ဟု

ေအး လက္ထက
ဲ မွနက
္ ခ
ုိ ်ၿပီး လုပစ
္ ရာရွသ
ိ ည္

မ်ားကို ဆက္တုိက္လုပ္လိုက္ေတာ့သည္။

စိထဲ အမိႈက္ဝင္လို႕လား”ဟုေမးေသာအခါ

ဘိုးကို ေမးၾကည့္တိုင္း-

ဘိးု ဘိးု ၏ ပစၥညး္ မ်ားမွာ တန္ဖးုိ

ဘိုးက (မ်က္စိၾကည့္မေကာင္းလို႕)ဟု ျပန္

“ေအးဘဝ ပင္ပန္းအံုးမယ္”ဟု

ရွိေသာ ပစၥည္းထက္ တိုလီထြာလီက မ်ား

ေျဖေသာ္လည္း ေအးစိတ္ထဲတြင္ ဘိုးငိုေန

ညည္းညည္းညဴညဴ ေျပာေလ့ရသ
ိွ ည္။ ေအး

လွသည္။ ေဗဒင္စာအုပႏ
္ င
ွ ့္ က်မ္းစာအုပမ
္ ်ား

သည္ ထင္မိသည္။

နားမလည္ပါ။

မွာ ဘိးု ဘိးု ၏အသက္ပင္ ျဖစ္သည္။

ဂမုနး္ ပန္းမ်ားႏွင့္ အလွစက
ုိ ပ
္ န္း

“ဘိးု္ ဘိးု္ ... ဘာျဖစ္လဟ
ဲ င္၊ မ်က္

‘‘ဘိုးဘိုး ငိုေနတာလား မွန္မွန္

ေသာ ေအး၏ လက္မ်ားမွာ ၾကမ္းရွလသ
ွ ည္။

ဘိးု က ေအးအတြက္ ခဏခဏ

ေျပာေနာ္”ဟု ေမးေသာအခါ...

ေဗဒင္တြက္၍ ယၾတာေခ်ေပးသည္။ ေအး

ပင္မ်ားကို ေဘာက္ေထာ္ရိွ သမီးငယ္၏ အိမ္

“ဘိုး မငိုပါဘူး ေျမးေလးရယ္၊

တို႕ ေျမးအဘိုးႏွစ္ေယာက္ အိမ္တြင္ ေနရ

သိ႕ု မသယ္ေတာ့ဟု ေျပာသည္။ သာေကတ

သမီးအဘြား ေခါင္းခ်သြားတဲ့ အိမ္ေလးမို႕

သည္မာွ အဆင္ေျပလွသည္၊ ဦးေလးႏွင့္ အန္

ရွိ ဘိးု ဘိးု သမီးႀကီး ေနအိမတ
္ င
ြ ္ ထားခဲမ
့ ည္

ႏႈတ္ဆက္ေနတာပါ”ဟု ေျဖေလသည္။

တီတို႕မွာ ဘိုးကိုအလြန္ဂ႐ုစိုက္ၾကသည္။

ဟု ဆို၏။ အိမ္ျပန္ဝယ္ေသာအခါမွ သယ္

မည္ဟု ေျပာေလသည္။

တုန္ေနသလိုလို ထင္မိသည္။ သို႕ေသာ္

ၾကသည္။ အခ်ိနႏ
္ င
ွ တ
့္ က
ိ ်စြာ ေဆးေသာက္

ေအး၏ ေသတၱာမ်ားထဲတင
ြ ္အ

ေအး မခန္႕မွန္းႏိုင္ပါ။ ဘုိးဘိုး ေခၚ၍ ကား

ေစၿပီး၊ ေအးကိုလည္း အထပ္ထပ္မွာသြား

ဝတ္အစားမ်ား ျပည့္လာၿပီး ေအး မဝတ္ဖူး

ေပၚ တက္ေစခဲ့ေလသည္။ ကားေပၚတြင္

တတ္သည္။ ဦးေလးႏွင့္ အန္တီတို႕မွာ ဝန္

ေသာ “ရွင္မီး”ဟုေခၚသည့္ အတြင္းခံအက်ႌ

ဘိုးက ေျပာသည္မွာ ဘိုး၏ သမီးျဖစ္သူမွာ

ထမ္းမ်ားျဖစ္ၿပီး ႐ံုးသြားေနခ်ိန္တြင္ နာရီ

ေလးထည္မွာ အလြန္ ထူးဆန္းလွသည္။

တစ္ရပ္ကြက္ထဲမို႕ ေအးတို႕ အိမ္ေရာင္း၍

အတိအက်ႏွင့္ ေအးကို ေဆးတိုက္ရန္ မွာ

ဘိုးဘိုးက ရွင္မီးအက်ႌကို ဝတ္ထားေတာ့

ေျပာင္းသြားသည္ကို သိလွ်င္ ေဒါပြေနမည္

ခဲေ
့ လသည္။ ဘိးု ဘိးု က ဦးေလးႏွင့္ အန္တီ

ဟုေျပာ၏။

ျဖစ္သည္တဲ့။ မတတ္ႏိုင္ေပ။ ဘိုး၏ သမီး

တို႕ကို ဒုကၡမေပးလိုဟု ဆိုကာ ဘိုးဘိုး၏

ေအး နားထဲတြင္ ဘိုးအသံမ်ား

ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ေဆးကုသ

“အရမ္းအိုက္တယ္ ဘိုးဘိုးရဲ႕”

ငယ္ ေဘာက္ေထာ္ရွိ အန္တီေထြးတို႕အိမ္

ပိုက္ဆံႏွင့္ပင္ ေဆးကုေလသည္။

“ေအး မဝတ္ခ်င္ဘူး”ဟု ေျပာ

တြင္ ခဏေန၍ ဘိးု က်န္းမာေရးေကာင္းရန္

ေသာအခါ...

ေဆးကုမည္။ ၿပီးလွ်င္ ေအးေအးေဆးေဆး

ဂါ ရွာမရဟု ဆိ၏
ု ။ လူႀကီးေရာဂါျဖစ္မည္ဟု

အိမ္ရွာမည္ဟု ေျပာေလသည္။

ဆိုကာ ဦးေလးတို႕က ေဆး႐ံုတင္လိုက္ၾက

“ေျမးက အပ်ဳိျဖစ္ခါနီးၿပီ ဝတ္

ထားရမယ္ေနာ္”တဲ့၊ ေအး နားမလည္ပါ။

ဘိးု ေနမေကာင္းသည္မာွ ေရာ

သည္။ ဘိးု က “ငါေဆး႐ံမ
ု တက္ဘးူ ’’၊ ‘‘ပိက
ု ္

သို႕ေသာ္ ခုတေလာ ေအး ရင္

ေအးဘဝတြင္

ဆံေတြ ကုနလ
္ ႕ုိ မျဖစ္ဘးူ ’’၊ “ငါ့ေျမးအတြက္

ဘတ္က နာသည္ဟု ဘိးု ဘိးု ကိေ
ု ျပာမိသည္။

ေအး စိတ္ထဲတြင္

အိမ္ဝယ္ရမယ္”ဟု တဖြဖြ ေျပာေလသည္။

ဘိုးဘိုး သက္ျပင္းခ်သည္။ အိမ္ေရာင္းၿပီး

ဘိုးသည္

ေဆးဖိးု ဝါးခကို ဦးေလးတိ႕ု က အကုနခ
္ မ
ံ ည္

ေသာအခါ ေအးအတြက္ နားကပ္၊ လက္စပ
ြ ၊္

ကမၻာႀကီးတစ္ခု

ဆိုေသာ္လည္း ဘိုးဘိုးက ေခါင္းမာလြန္း

ဆြႀဲ ကိဳး၊ လက္ေကာက္မ်ား ဝယ္ေပးၿပီး နား

ျဖစ္ေလသည္။

သည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဦးေလးႏွင့္ အန္တီ

ကပ္ကသ
ုိ ာ ဝတ္ေစၿပီး က်န္သည္လ
့ က္ဝတ္

ညတိုင္းညတိုင္း

တိ႕ု ကို စိတဆ
္ းုိ ကာ သာေကတရွိ သမီးႀကီး

ရတနာမ်ားကို သိမး္ ထားခိင
ု း္ ေလသည္။ ဘိးု

ဘိုးကို ႏွိပ္ေပးခ်ိန္တြင္

ျဖစ္သူ ႀကီးႀကီးၫႊန္႕တို႕ အိမ္သို႕ဆင္းလာ

ဘိုးသည္ ဘိုးဘိုး၏ သမီးမ်ားအား ဘာမွ်

ဘိုး၏

ေလေတာ့သည္။

မေပးေပ။

လက္ဖဝါးေလးမ်ားမွာ

အလြန္ႏူးညံ့လွသည္။

ဘိုးဘိုး၏ သမီးႀကီးေရာ၊ သမီး

ငယ္ပါ။ ေအးႏွင့္ ရြယ္တူကေလးမ်ား ေမြး

*

*

*

*

*

(၃)

သာေကတရွိ ႀကီးႀကီးၫႊန္႕တို႕

ထားၾကသည္။ ဘိးု ဘိးု ၏ သမီးမ်ားမွာ အား

“ငါတို႕ ေျမးအဘိုးႏွစ္ေယာက္

အိမ္ေရွ႕တြင္ ကားရပ္လိုက္သည္ႏွင့္ ႀကီး

လံုး ေျပလည္ၾကသည္။ မိဘမဲ့ေသာ ေအး

ဆယ္ေပအိမ္ေလး တစ္လံုးေလာက္ ဝယ္

ႀကီးၫႊန္႕မွာ ေအးတို႕ေျမအဘိုးအား တအံ့

အတြက္သာ စိုးရိမ္ေၾကာင့္က်ေနရွာသည္။

ေနရင္ ျဖစ္ပါတယ္”ဟု တဖြဖြေျပာ၏။ ဘိုး

တၾသ ၾကည္က
့ ာ ပစၥညး္ မ်ား ေျပးယူၾကေလ

ေဒါ့ဂ်စ္ကားေပၚသိ႕ု ပစၥညး္ မ်ားတင္ၿပီးေသာ

တို႕အမ်ဳိးမွာ အသက္ ၉၀ ေက်ာ္မွ ေသၾက

သည္။ ဘိုးသည္ ေနေကာင္းဟန္ေဆာင္

အခါ ဘိးု ဘိးု သည္ ေတာ္ေတာ္ႏင
ွ ့္ ကားေပၚ

သည္တဲ့။ ဘိုးလည္း အသက္ရွည္ရွည္ ေန

ထားေသာ္လည္း ကားေပၚမွ မဆင္းႏိုင္။

သို႕တက္မလာေပ။ ေအးသည္ ကားေပၚမွ

ရဦးမည္။ ေအးဘဝတြင္ ေအး စိတ္ထဲတြင္

အားလံုးက တြဲ၍ ေခၚရသည္။ ထိုအခါ ႀကီး

ဆင္း၍ ဘိုးဘိုးကို သြားေခၚရာ ဘိုးဘိုးတစ္

ဘိုးသည္ ကမၻာႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ေလသည္။

ႀကီးမွ က႐ုဏာ ေဒါေသာနဲ႕ ခနဲ႕စကား ဆို

ေယာက္ ေခါင္းတြင္ ေပါင္းထားေသာ တ

ညတိုင္းညတိုင္း ဘိုးကိုႏွိပ္ေပးခ်ိန္တြင္ ဘိုး

ေလသည္။

ဘက္ျဖင့္ မ်က္စိကို ပြတ္ေနေလသည္။

၏ လက္ဖဝါးေလးမ်ားမွာ အလြန္ႏူးညံ့လွ

သည္။ အသက္ငယ္ငယ္ႏွင့္ ဘာမွမလုပ္ရ

ႏႈတဆ
္ က္ေဖာ္ေတာင္မရဘူး။ လူၾကံဳနဲ႕ဂမုနး္

*

*

*

*

*

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“အေဖတို႕မ်ား အိမ္ေျပာင္းတာ

ပင္ေတြ လာသယ္ဆမ
ုိ ွ ေျပာင္းသြားမွနး္ သိ

ရြတ္ေနမိသည္။ ဒီေန႕ဘိုးသည္ ေအးကို

ေလသည္။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိး ေျပာဆို၍

ေတာ့တယ္။ အခု အေဖ့သမီးနဲ႕ရန္ျဖစ္လာ

အနားေခၚ၍ တိုးတိုးေလးေျပာေလသည္။

ငိုေနၾကသည္။ ေအး မငိုပါ။ ဘိုးဘိုး ဆုပ္

ၿပီ မဟုတ္လား”

ထားေသာ ေအးလက္ေလးမ်ား မ႐ုန္းမိပါ။

ေခတ္ထား၊ ဘယ္သူ ဘာေတာင္းေတာင္း

ဘိုး၏လက္ကိုပင္ ေအးက ျပန္ဆုပ္ထားမိ

ေဆး႐ံုတင္မယ္ဆိုလို႕”

မေပးနဲ႕ေနာ္ ၾကားလား”

သည္။ ေအး ဘာမွမသိပါ။ ေအးသိသည္မာွ

ဘိုးႏွင့္ မခဲြႏိုင္ျခင္းပင္။

“စကားမမ်ားနဲ႕ေရႊၫႊန္႕၊ ငါ့ကို
“ဟင္... အေဖကလည္း ေဆး

“ေျမးေလး ေသတၱာေတြ ေသာ့

ဘိးု စကားကို ေခါင္းညိတ၍
္ နား

႐ံုတင္မယ္ ဆိုတာမ်ား စိတ္ဆိုးစရာလား

ေထာင္လက
ုိ ေ
္ သာ္လည္း ေအးမွာ အဓိပါၸ ယ္

ေအး ဘိးု ဘိးု ႏွငခ
့္ ၍
ဲြ မေနခဲႏ
့ င
္ုိ ။္

တက္ေပါ့”ဟုဆၿုိ ပီး ဗ်စ္ေတာက္၊ ဗ်စ္ေတာက္

မဖြင့္ဆိုႏိုင္။ ဘိုးကို ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ

ေအးကို မထားခဲ့ပါနဲ႕ ဘိုးရယ္။

ႏွင့္ေျပာကာ မ်က္ရည္လည္ရႊဲျဖစ္ရွာသည္။

ဘိုး မ်က္လံုးမ်ား ဝါးေနသည္ဆို၏။ ေအး

ဘိုးေရ ေသတၱာကို ေသာ့ခတ္

လည္း ထမင္းမစားႏိုင္။ ဘိုးဘိုး အျမန္ဆံုး

ထားပါတယ္ ဘိုးရယ္။ ေအးဘဝကို ဘယ္

အေၾကာင္းကို သိပ္မေျပာေပ။

ေနေကာင္းပါေစဟုသာဆုေတာင္းရသည္။

လို ေသာ့မ်ိဳးနဲ႕ခတ္ထားရမွာလဲ။ အားလံုး

က ေအးကို ဝိင
ု း္ ၾကည္ေ
့ နၾကသည္။ အားလံးု

ဘိုးသည္
“ငါ့ကို

ေနမေကာင္းသည့္
ဆယ္ေပအိမ္တစ္လံုး

ေလာက္ ရွာေပးစမ္း”ဟု ေျပာ၏။

*

*

*

*

က ေအးကို သနားေနၾကသည္။ ေအးမ်က္
လံုးထဲမွာေတာ့ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကို

ေရးႀကီးေနတာလဲ၊ ခု သမီးတိ႕ု အိမမ
္ ာွ ေနလိ႕ု

ၿပီး ၁၄ ရက္တတ
ိ ျိ ပည္ေ
့ သာေန႕တြင္ မနက္

ႀကိဳးစားရွဴရႈိက္ရင္း ၿငိမ္က်သြားတဲ့ ဘိုးဘိုး

ရတာပဲ။ အေဖ့က်န္းမာေရးက အေရးႀကီး

အေစာႀကီးကတည္းက ဧည္သ
့ ည္မ်ား စံေ
ု န

ရဲ႕ မ်က္ႏွာပဲ ျမင္ေနမိေတာ့သည္။

တယ္ေလ။ အေဖ့ေျမးအတြကလ
္ ည္း ပူမေန

ေလသည္။ ေဘာက္ေထာ္မွ ဦးေလးႏွင့္ အန္

နဲ႕။ အိမ္ဝယ္ေတာ့ ဘယ္ပိုက္ဆံနဲ႕ေဆးကု

တီတို႕လည္း ေရာက္ေနၾကသည္။ ဘိုးဘိုး

ၾကသည္။ ေအးကိၾု ကည္၍
့ တီးတိးု စကားဆို

မလဲ။ သမီးတိ႕ု က သိပေ
္ ျပလည္တာမဟုတ္

သည္ မည္သူႏွင့္မွ စကားမေျပာေတာ့။ အ

ၾကသည္။ ေအးကို ခ်စ္ၾကသည္။ ေအးကို

ဘူး ”

ရမ္းေမာ၍ ေနေလသည္။ ေအး၏လက္တစ္

သနားၾကသည္။ ေအးနားတြင္ ေမတၱာေတြ

ဖက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားၿပီး

ေပါမ်ားလွသည္။ သို႕ေသာ္ ဘိုး၏ ေမတၱာ

ဘိုး နားေထာင္ရင္း ဝမ္းနည္းေနပံုရသည္။

ႏႈတ္ဖ်ားမွ တတြတ္တြတ္ေျပာေနသည္။

ႏွင့္ မယွဥ္ႏို္င္။ တစ္ေယာက္က-

ဘိးု ဆႏၵက ေဆးမကုလေ
ုိ ပ။ အိမအ
္ ျမန္ဝယ္

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေအး ၾကား

“အိမ္မွာ အေဖာ္ရတာေပါ့တဲ့”

၍ ေအးအတြက္ စိတေ
္ အးလိလ
ု သ
ွ ည္။ ႀကီး

လိက
ု သ
္ ည္မာွ “ေသာ့... ခတ္ ေသာ့...ခတ္”

“ေအးေအး ညည္း... ၾကမ္းတိက
ု ္

ႀကီးၫႊန္႕ကို စကားျပန္မေျပာေသာ္လည္း၊

ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

တတ္လား၊ အဝတ္ေလွ်ာ္တတ္လားတဲ့”

မ်က္ႏွာမေကာင္းေပ။ ဘိုးနားတြင္ လူေတြ

ရွင္းမွ ေအးစကားေျပာရသည္။

မည္သမ
ူ ်ွ မသိႏင
ုိ ။္ ေနာက္ဆးုံ တြင္ ခတ္ ဟူ

တတ္ ဖတ္တတ္ရင္ ေတာ္ၿပီေပါ့တဲ့”

ေသာ စကားတစ္ခြန္းတည္းသာ ေျပာရင္း

ဘိုးဘိုး အသက္မရွဴေတာ့ေပ။

တို႕နဲ႕ လိုက္ခဲ့ရင္ ညည္း ဘိုးဘိုးလိုပဲ ဝက္

ႀကီးႀကီးၫႊန္႕၏ စကားမ်ားကို

“ဘိုးဘိုး ေနေကာင္းေအာင္ေန

ေနာ္၊ ေအးအတြက္ စိတ္မပူပါနဲ႕၊ ဘိုး ေန

*

ႀကီးႀကီးၫႊန႕္ တိ႕ု အိမသ
္ ႕ုိ ေရာက္

“အေဖကလည္း ဘာျဖစ္လို႕အ

သို႕ေသာ္ ေအးဆႏၵမျပည့္ပါ။

ေအးမွလ၍
ဲြ ဤစကားႏွစလ
္ းုံ ကို

ေကာင္းမွ ေအးတို႕စီစဥ္ၾကမယ္ေနာ္”

ေဆြမ်ဳိးေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာ

“မိန္းကေလးက ျမန္မာစာ ေရး
“ညည္း... ဘယ္သူနဲ႕ေနမွာလဲ၊

သား ေန႕တိုင္းေကၽြးမယ္”

ဘိုးဘိုးလက္ကိုကိုင္၍ ေအးမွာ

ေအး၏အနားတြင္

ႏွစသ
္ မ
ိ ရ
့္ ေသာ္လည္း ဒီတစ္ခါ ဘိးု တကယ္

လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္

ေလး ထိန္းေပး”

ငိေ
ု လၿပီ။ ဘိးု မ်က္လးုံ ေထာင္မ
့ ွ မ်က္ရည္လးုံ

ဝဲ၍ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ႏွင့္

မ်ားတို႕သည္လည္း စိုရႊဲလ်က္ ငိုေနမိေလ

ေတာင္ပံခတ္ေလသည္။

ေသာ ေအးႏွင့္ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္ၾကသူမ်ား

သည္။

ေအးအဖို႕မွာ

ျဖစ္သည္။ ဤအခ်ိနတ
္ င
ြ ္ ဘိးု ဘိးု ႏႈတမ
္ ေ
ွ ျပာ

ဘိးု ဘိးု မွာ ႀကီးႀကီးၫႊန႕္ တိ႕ု အိမ္

လိပ္ျပာေတာင္ပံ

ဖူးေသာ စကားတခ်ိဳ႕ကို ျပန္လည္သတိရ၍

သို႕ေရာက္ၿပီး တပတ္ျပည့္သည္ထိ ထမင္း

ခတ္သံပင္လွ်င္

ေအးအတြက္ အဓိပၸါယ္အနည္းငယ္ ဖြင့္ဆို

ဟူ၍ မစားႏိုင္ေတာ့ေပ။ ေန႕စဥ္ ဆရာဝန္

ဘိုး၏ ‘‘ခတ္’’ဆိုေသာ

ႏိုင္ေလၿပီ ျဖစ္သည္။

ပင့္ရသည္။ ေဟာလစ္၊ ႏြားႏို႕၊ ဆန္ျပဳတ္၊

အသံဟု

ေလာက္သာ နည္းနည္းစီဝင္ေတာ့သည္။

ထင္ေနမိေတာ့သည္။

တစ္ေကာင္ ဝဲ၍ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ႏင
ွ ့္ ေတာင္ပခ
ံ တ္

၍ ဘုရားရွခ
ိ းုိ သည္။ ဘိးု ဘိးု ဆိေ
ု သာ ဘုရား

တစ္အိမ္လံုး

စာမ်ားကို ေအး မရေပ။

ေလၿပီ။ အန္တီေလးမွာ သူ႕အိမ္မွ ႀကီးႀကီး

တိ႕ု အိမသ
္ ႕ုိ ေရာက္၍ ေသရသည္ဟု ဆိျု ပန္

ဘိးု သည္ ေန႕စဥ္မနက္ ၃ နာရီတင
ုိ း္ ဘိးု ထ

ပရိတ္မ်ားကို စာအုပ္ၾကည့္၍

“ဘာမွမလုပရ
္ ဘူး၊ ကေလးငယ္
အားလံုးသည္

ဘိုးဘိုးေျပာဖူး

ေအး၏အနားတြင္ လိပျ္ ပာေလး

ေလသည္။ ေအးအဖို႕မွာ လိပ္ျပာေတာင္ပံ

pmyGifhvTm

ေအာ္ဟစ္ငိုၾက

ခတ္သပ
ံ င္လ်ွ င္ ဘိးု ၏ ‘‘ခတ္’’ဆိေ
ု သာ အသံ
ဟု ထင္ေနမိေတာ့သည္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ေမေအာင္လင္း

t,f'DwmwdkU

a&Tvuf&m

ခက္လက္ၫြန္႕စို အုန္းလက္ပ်ဳိႏွင့္
၀ါးလံုးတိုင္ေဆာက္ မ႑ပ္ေအာက္မွာ
ပ်ဳိသစ္ရြယ္ႏု လံုေမတစ္စုတို႕
ဖေယာင္းနံ႕သင္း သႀကၤန္ထမင္းႏွင့္
ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္ လံုးေရေပၚႏွင့္

wdkUajrqDodkU

သာကူေက်ာက္ေက်ာ အုန္းႏို႕ေႏွာကာ
စတုဒိသာ လွဴၾကေရာ့မည္
တမ္းတမိသည္ တို႕ေျမဆီသို႕။

jre'D

ပုဆိုးကြက္ၾကား ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကားႏွင့္
ထီးကိုသူမိုး ဦးေရႊ႐ိုးလည္း
ဒိုးပတ္၀ိုင္းနွင့္ ပတ္လည္ကဟန္
လက္ခုပ္သံစည္ ၀ါး၀ါးရယ္လိမ့္
လုလင္ပ်ဳိေတြ ေလာင္းသည့္ေရႏွင့္
ေအးျမသင္းၾကည္ နံ႕သာဆီႏွင့္
သေျပခက္ေႁခြ ေရပက္ေ၀သည္
ႏုနယ္လံုေမ ရွက္ေသြးေႁခြရင္း
ဟန္ေဆာင္မာန္တင္း မ်က္ေစာင္းညႇင္းမည္
သႀကၤန္ခါမီ တို႕ေျမဆီသို႕။
ႏွစ္ေဟာင္းကုန္က်ဴး ႏွစ္သစ္ကူးဆီ
ရြာလမ္းစိုစို အုန္းလက္ညိဳၿပီ
ခ်ိန္ခါေန႕ေျပာင္း ညေနေစာင္းမွာ
ပရိတ္အိုးအေျခ ကရြတ္ေခြႏွင့္
ပရိတ္ႀကိဳးခ်ည္ စည္းပတ္လည္ႏွင့္
ပရိတ္ေရဖ်န္း သေျပပန္းႏွင့္
ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ျပဳၾကေရာ့မည္
ရြာေတြပတ္လည္ အမွ်ေ၀လိမ့္မည္
ျမင္ေယာင္မိသည္ တို႕ေျမဆီသို႕။
အေမ့အိမ္၀ိုင္း ပိေတာက္ကိုင္းမွ
ပင္လံုးၫြတ္ေႂကြ ၀ါ၀ါေရႊသို႕
ေျမသို႕ေလွ်ာက် သက္ဆင္းၾကၿပီ
ပင္ထက္သံခ်ဳိ ဥၾသပ်ဳိသို႕
အေမအိုလည္း မ်က္၀န္းေ၀ရီ
လြမ္းေတးကိုသီ ေမွ်ာ္ရွာမည္မို႕
ျပန္ခ်င္လွၿပီ တို႕ေျမဆီသို႕။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေႏြသစၥာ
ေရႊပိေတာက္တို႕
ရာသီတံခါးကို
တေဒါက္ ေဒါက္...
ေခါက္လို႕လာေခ်ၿပီ။
နာရီ မပီတပီ

ydawmufESifhtwl

စာမစီဘဲ ျခယ္ကာမႈန္း
အ၀ါေရာင္ဆိုတာ
တကယ္အလွဆံုးမို႕

eE´aZmf

တစ္ခ်ိန္တြင္
တဒဂၤမဟုတ္
ဘ၀႐ုပ္ျမင္
အခင္းအက်င္းစာ
တစ္သက္တာ
ေႏွာင္ထံုးဖြဲ႕ကာ
တယုတယျမတ္ႏိုး
ဘ၀ရင္မွာ...
စိုက္ထိုးထားလိုက္ခ်င္ရဲ႕
တစ္ေလာကလံုးက
ပန္းေတြ...
မုန္းခ်င္ မုန္းေစေတာ့... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အပြင့္မွာ ေရႊရည္လူး
အဖူးမွာ ျမရည္က်ံ
ေႏြတမန္ေလလား။
ဝသႏၲ ခါေဟမာ
မေပၚလာ ဘာကိုမုန္းလို႕

ydawmuf{u&D

ပုန္းရက္ေလအား။
ဂိမႏၲ သူလာလွ်င္
ခါေတာ္မီ ရာသီကိုက္မို႕

cdkifaZmfvwf

သူငါႀကိဳက္ ပန္ကာဆင္
ျပည္ခြင္နယ္ အလံုး။
ေတာ္မဝင္
ေပၚပင္ပန္းေပမယ့္
ေဂၚသဇင္ မယွဥ္သာ႐ႈံးရတယ္
ကြယ္... ေျပးထြက္လို႕ပုန္း။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

vdktyfaewJh yifv,f
&Jrif;odef;
မလကၠာေရလက္ၾကားမွာ
ေမ်ာလြင့္ခဲ့တဲ့ ရြက္ေတြ
ေခတ္ႀကီးရဲ႕ မာလိန္မွဴး(ဗီလိန္)
ၾကယ္ေရာင္ေတြ မလြတ္ကင္းတဲ့
ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္နဲ႕
ေလဖိအားနည္းရပ္၀န္းမွာ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ကမၻာကို
ရြက္တိုက္လႊင့္ခဲ့တယ္
ေကာင္းကင္ျပာျပာႀကီးကို ေငးဆြတ္
ေခတ္ျမန္ႀကီးထဲမွာ
မုန္တိုင္းဟာလည္း ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

yef;uav;zdkU
odef;aZmfñGefY
ငါးေတြ အမ်ားႀကီးဖမ္းေပးရေအာင္
ေဖေဖက
ငါးဖမ္းသမားႀကီးမွ မဟုတ္တာပဲ
သမီးေလးရယ္။
ေရာ့... ဒီမွာၾကည့္
ေဖေဖ ဖမ္းထားတာ
ၾကယ္ေတြ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

uAsmcHpm;rI

&ifbwfudkrSef
jyefuefxGufvmwJh
ta&;tom;>6

ဟိတ
ု ေလာက ရန္ကန
ု က
္ လာတဲ့ မိတေ
္ ဆြတစ္ေယာက္

နဲ႕ကြာလာလမ္ပမ
ူ ာွ ဆံျု ဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒက
ီ ်မွ မိတေ
္ ဆြ
ျဖစ္ၾကတာပါ။ အရင္က မဆံုဖူးဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က
မိတ္ဆက္ေပးလို႕ သူနဲ႕စကားစျမည္ေျပာရင္း ခင္သြားတာ။ သူက
ကၽြနေ
္ တာ့က
္ ဗ်ာေတြကုိ ဖတ္ဖးူ ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ စာအုပထ
္ တ
ု ္
ဖိ႕ု ႀကိဳးစားေနေၾကာင္း ကၽြနေ
္ တာ္က ေျပာေတာ့ LP ေတြပလ
ဲ ားလိ႕ု
သူက ထပ္ေမးတယ္။

ကၽြနေ
္ တာ္ ႐ုတတ
္ ရက္ ဘာျပန္ေျဖရမွနး္ မသိ ျဖစ္သာြ း

တယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္း ေရးျဖစ္တာေတြပါလို႕ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။

ဒါ ပထမဆံုး အေတြ႕အၾကံဳေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အရင္

ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာကို LP နဲ႕တြဲၿပီး ေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္။
ဘာ့ေၾကာင့္ အဲသလုိေျပာႏိုင္၊ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္သလဲ ဆိုတာကို
ကၽြနေ
္ တာ္ စိတ၀
္ င္စားမိတယ္။ အခု ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးဖိ႕ု ႀကိဳးစား
ခဲ့တာကလည္း ကေန႕ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕ ျပႆနာလို႕ ကၽြန္ေတာ္ျမင္
တဲ့ တခ်ဳိ႕အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ေဆြးေႏြးၾကည့္ခ်င္လို႕ပါ။

လူတိုင္းက ျပႆနာလို႕ ျမင္တဲ့ အရာေတြ ဟုတ္ခ်င္မွ

ဟုတမ
္ ယ္။ ဟုတခ
္ ်င္လည္း ဟုတမ
္ ယ္။ အနည္းဆံးု ေတာ့ ကၽြနေ
္ တာ့္
အတြက္ ျပႆနာရယ္လုိ႕ ျမင္မိတာေတြပဲေပ့ါ။
*

*

*

*

*

*

*

ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ ကဗ်ာ

ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာဟာ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္နစ္ဇင္မန
္ ႕ဲ တိက
ု ႐
္ က
ုိ ္

ပတ္သက္တ့ဲ ကဗ်ာျဖစ္ၿပီး ဒုတယ
ိ ကမၻာစစ္ေနာက္ပင
ုိ း္ မွာ ေပၚေပါက္
လာတဲ့ အေထြေထြေသာ စမ္းသပ္မႈအေျခခံ ကဗ်ာလမ္းေၾကာင္း
ေတြကို ျခံဳငံုေခၚေ၀ၚတဲ့ စကားလံုးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ပို႕စ္ေမာ္
ဒန္နစ္ဇင္မ္ နဲ႕ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာကို ခ်ိတထ
္ ားတဲ့ ေသာ့ခ်က္စကား
လံးု အခ်ဳိ႕ကို ေ၀ဖန္ေရးဆရာ ဖရက္ဒရစ္ ဂ်ိမဆ
္ မ္ဆက
ီ ငွားယူသးုံ
စြဲပါမယ္။ “၁၉ ရာစု ႐ိုမန္တစ္စစ္ဇင္မ္နဲ႕ ၂၀ ရာစုအေစာပုိင္း ေမာ္
ဒန္ နစ္ဇင္မတ
္ ႕ုိ ကေန စြန႕္ ခြာခြထ
ဲ က
ြ ျ္ ခင္း”၊ “ရသေဗဒဆိင
ု ရ
္ ာ အမ်ား
ႀကိဳက္ျဖစ္ေရး အယူအဆ’’၊ “(အေတြးနဲ႕ခံစားခ်က္) ဖြငဟ
့္ မႈကုိ ဖ်ဥ္
ယူျခင္း”၊ “လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္လိုေသာ အာသီသ ခ်ိနဲ႕လာျခင္း”၊ “ဘူ
ဇြာအတၱ အဆံုးသတ္မႈ”၊ “ေပ်ာက္ကြယ္ၿပီးေသာ ပံုသဏၭာန္မ်ားကို
(ေနရာစံုမွ ရယူေမႊေႏွာက္ျခင္းအားျဖင့္) တုပျခင္း” စတဲ့ စကားလံုး
ေတြျဖစ္တယ္။

ဒီေနရာမွာ “(အေတြးနဲ႕ခံစားခ်က္) ဖြင့္ဟမႈကို ဖ်ဥ္ယူ

ျခင္း”ဆိုတာက စားသံုးသူ၀ယ္ယူမႈ အေျချပဳလူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္
ရပ္အတြင္း တသီးပုဂၢလ အတၱေပ်ာက္ဆံုးျခင္းရဲ႕လကၡဏာျဖစ္ၿပီး
ကိုလိုနီ၀ါဒနဲ႕ ဗဟိုခ်ဳပ္ကိုင္မႈစနစ္တို႕ က်ဆံုးျခင္းကို ေရာင္ျပန္ဟပ္
တဲ့ “ေရးသားသူ ေသဆံုးျခင္း”အယူအဆကိုလည္း ပံ့ပိုးပါတယ္။

“ရသေဗဒဆိင
ု ရ
္ ာ အမ်ားႀကိဳက္ေရး”အယူအဆကေတာ့

“အေရးဘာသာစကား”အေပၚ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္ယူလာတဲ့

uAsmcspfol vli,fwpfOD;

လူထုဆက္သြယ္ေရး ပံုစံအသစ္ေတြကို ရည္ၫႊန္းပါတယ္။

ဂ်ိမဆ
္ မ္ရ႕ဲ အဆိက
ု ုိ ဆန္႕က်င္ေဆြးေႏြးၾကတာေတြလည္း

ရွပ
ိ ါတယ္။ အဲဒီ ျငင္းခုသ
ံ ေ
ူ တြက ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္နစ္ဇင္မဟ
္ ာ ႐ိမ
ု န္တစ္
စစ္ဇင္ နဲ႕ ေမာ္ဒန္နစ္ဇင္တို႕ကေန ခြဲထြက္လာတာ မဟုတ္။ စန္႕

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ထြကလ
္ ာတာသာ ျဖစ္တယ္လ႕ုိ ဆိပ
ု ါတယ္။ ဂ်ိမဆ
္ မ္ေျပာတဲ့ (ေနရာ

ဒိုင္ယာေလာ့ဂ်စ္ ကဗ်ာပံုစံကို ေရးခဲ့တယ္။

စံုမွ ရယူေမႊေႏွာက္ျခင္းအားျဖင့္) တုပျခင္းဟာ ေမာ္ဒန္နစ္စေ
္ တြ

သံးု တဲ့ Collage ကေန ဆက္လက္ဖ႕ံြ ၿဖိဳးတိးု တက္လာတာျဖစ္တယ္

ဒႆနပညာရွင္ မစ္ေခးလ္ဘက္ခ္တင္ရဲ႕စာေပသီအိုရီထဲက အယူ

လုိ႕ ဆိုၾကပါတယ္။ သူတို႕ေပးတဲ့ ဥပမာတစ္ခုက ဂၽြန္အက္ရွ္ဘရီ

အဆတစ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ဒိုင္ယာေလာ့ဂ်စ္ စာေပလက္ရာတစ္ခု (Dialo

ရဲ႕ ကဗ်ာဟာ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ ျဖစ္တယ္။

-gic Work)ဟာ အျခားေသာ စာေရးသူေတြ၊ အျခားေသာ စာေပ

လက္ရာေတြန႕ဲ စဥ္ဆက္မျပတ္ ဒိင
ု ယ
္ ာေလာ့ျပဳျခင္းကို သယ္ေဆာင္

ဒါေပမယ့္ သူဟာ ေမာ္ဒန္နစ္(စ)႐ိုမန္တစ္ ကဗ်ာဆရာ

ဒိုင္ယာေလာ့ဂ်စ္ (Dialogic) ဆိုတာကေတာ့ ႐ုရွား

ေ၀ါေလ့စ္ စတီဗင္န၊္ ေမာ္ဒန္နစ္(စ)ၾသဂတ္စတန္ ကဗ်ာဆရာ ဒဗ္လ်ဴ

ထားတဲ့လက္ရာလို႕ ဒီေနရာမွာ အၾကမ္းဖ်ဥ္းေျပာခဲ့ပါရေစ။

အိပခ
္ ်္ ေအာ္ဒင္နန
္ ႕ဲ ျပင္သစ္ အာဗြနဂ
္ ါ့ စာေရးဆရာ ေရမြန႐
္ းူ ဆဲလ္

တို႕ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈကို ခံရတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ေထာက္ျပၾကတယ္။

ပိုင္း ၁၉၄၆ နဲ႕ ၁၉၆၆ ခုနွစ္အတြင္းမွာ ျပင္သစ္ကဗ်ာဟာ စမ္းသပ္

ၾသဂတ္စတန္ (Augustan)ဆိတ
ု ာကေတာ့ ေသသပ္လန
ြ း္ ၿပီး ဂႏၴ၀င္

ကဗ်ာဖက္ကို ယိမ္းလာခဲ့တယ္။ စာဖတ္သူရဲ႕ ပါ၀င္မႈ အခန္းက႑

ေျမာက္တယ္လို႕ စာေပသမိုင္းမွာ လက္ခံထားတဲ့ ၁၇ ရာစုနဲ႕ ၁၈

ကို ျမႇင့္တင္ၿပီး ကဗ်ာေရးသူရဲ႕ၾသဇာႀကီးစိုးမႈကို ေလ်ာ့ခ်တဲ့ပံုစံေတြ

ရာစု အဂၤလိပ္စာေပ ပံုစံတစ္မ်ဳိးနဲ႕ ဆက္ႏႊယ္ေနတာကို ဆိုလိုတာ

ေရးလာၾကတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ စကားလံုးနဲ႕ ဘာသာစကားရဲ႕

ျဖစ္ပါတယ္။

အသားသေဘာကို ပ႐ိဂ
ု ရမ္ေတြထဲ ထည့သ
္ င
ြ း္ စမ္းသပ္တ့ဲ OULIPO

ဥပမာအားျဖင့္ ကဗ်ာဆရာ အလက္ဇႏၵားပုပ္၊ ကဗ်ာ

ကဗ်ာအမ်ဳိးအစားဟာ ၁၉၆၀ မွာ ေပၚလာခဲ့တာျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်ိန္

ဆရာ ဂ်ဳိးဇက္ အက္ဒီဆန္ နဲ႕ ၀တၳဳေရးဆရာ ဂၽြန္နသန္ဆြစ္ဖ္ တို႕

မွာ ပိစ
ု ေ
့္ မာ္ဒန္ျပင္သစ္ကဗ်ာ စေနၿပီလ႕ုိ ဆိႏ
ု င
ုိ တ
္ ယ္။ ၁၉၆၇ ေနာက္

ဟာ ၾသဂတ္စတန္ စာေပသမိင
ု း္ မွာ ထင္ရာွ းသူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ပိုင္းမွာေတာ့ ျပင္သစ္ကဗ်ာက ပို႕စ္ေမာ္ဒန္နစ္ဇင္မ္ဖက္ကို လံုးလံုး

Postmodern American Poetry စာအုပ္ကို တည္းျဖတ္စီစဥ္သူ

လ်ားလ်ားေရာက္လာၿပီး

အေမရိကန္ကဗ်ာဆရာ ေပါလ္ဟူးဗားကေတာ့ အက္ဇရာေပါင္းဒ္

ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ပံု တူညီလာခဲ့တယ္။ အန္းမရီ အာလ္ဘီယက္တို႕၊

ရဲ႕ Cantos မွာ ေတြ႕ရတဲ့ ကဗ်ာေရးသားပံု အေျပာင္းအလဲ၊ ၿပီးေတာ့

ကေလာ့႐ိုေယးဟြားေနာ့ တို႕ဟာ ဘာသာစကားရဲ႕ ‘‘႐ုပ္’’ ျဖစ္မႈ

ဘာသာစကားကဗ်ာ ဆိက
ု ေ
္ ရာက္လာျခင္းတိ႕ု နဲ႕အတူ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္

သေဘာကို ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္လာၾကတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ကဗ်ာေတြဟာ

နစ္ဇင္မဟ
္ ာ ပံုသဏၭာန္လမ္းေၾကာင္း တစ္ခုတည္းမဟုတ္ပဲ ပင္မ

ဘာသာစကားကဗ်ာနဲ႕ ကဗ်ာအယူအဆမွာ ဆက္ႏြယ္လာသလို

ေရစီးရဲ႕အယူ၀ါဒကို တြနး္ လွနဖ
္ ႕ုိ အားထုတတ
္ ့ဲ ဆက္လက္ေပၚေပါက္

အေမရိကန္ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ႕ လူခ်င္းလည္း ဆက္သြယ္မႈေတြ ရွိ

ဆဲ ျဖစ္စဥ္တစ္ရပ္လို႕ သူ႕အမွာစာမွာ ဆိုထားပါတယ္။

လာၾကတယ္။

*

*

*

*

*

*

*

အဲဒီကမွ အန္းဒေရး ဘရက္တြန္း ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္

ပို႕စ္ေမာ္ဒန္အေမရိကန္ကဗ်ာနဲ႕လည္း

ျမန္မာကဗ်ာဖက္ကုိ ျပန္သာြ းရရင္ ျမန္မာႏုင
ိ င
္ မ
ံ ာွ လည္း

ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ ျမန္မာကဗ်ာ

သရဖူမဂၢဇင္းကာလ(၁၉၉၀မ်ား)မွာကတည္းက ပို႕စ္ေမာ္ဒန္စာေပ

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ရွိသလားဆိုရင္ ကၽြန္

နဲ႕ကဗ်ာကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ေျပာဆိုေဆြးေႏြး ခဲ့ၾကပါတယ္။

ေတာ္ကေတာ့ ရွိတယ္လို႕ပဲ ေျဖမယ္။ ဂ်ိမ္ဆမ္ရဲ႕ေသာ့ခ်က္စကား

ဒါေပမယ့္ အေျခခံသေဘာတရား(Principle) အပိုင္းမွာ ႐ႈပ္ေထြး

လံးု ေတြန႕ဲ ခ်ိနထ
္ းုိ ၾကည့ရ
္ င္လည္း ရတယ္။ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္ အေမရိကန္

ေနေသးတာ ေတြ႕ခဲရ
့ သလိ၊ု ေရးသားဖန္တးီ မႈ(Practice) အပိင
ု း္ မွာ

ကဗ်ာနဲ႕ ျဖစ္စဥ္ျခင္း မတူေပမယ့္ ျမန္မာကဗ်ာ႐ႈခင္းမွာ သူ႕နည္း သူ႕

က်ေတာ့လည္း ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္ အေျခခံသေဘာတရားေတြကုိ ေသေသ

ဟန္နဲ႕ေပၚေပါက္လာတဲ့ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ရွိပါတယ္။

ခ်ာခ်ာ ထည့သ
္ င
ြ း္ စမ္းသပ္ႏင
ုိ ခ
္ တ
့ဲ ာမဟုတပ
္ ဲ ကဗ်ာေတြထမ
ဲ ာွ ႐ိမ
ု န္

တစ္ ေက်ာ႐ိုးႀကီး တေငါေငါ ဆိုတာလို သိသိသာသာ ထိုးေထာင္

ျပင္သစ္မွာဆိုလည္း ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ ေပၚေပါက္လာ

ပံုက ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ အေမရိကန္ကဗ်ာနဲ႕မတူပါဘူး။ ဒုတိယကမၻာစစ္

ထြက္ေနခဲ့ပါတယ္။

မတိုင္ခင္နဲ႕ စစ္အတြင္းကာလေတြမွာလည္း ဆူရီယယ္လစ္ဇင္မ္

အားေကာင္းေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္ေၾကာင့္ ျပင္သစ္ကဗ်ာ

ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ အေမရိကန္ ကဗ်ာအေရးအသားေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ

မွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ေပၚခဲတ
့ ယ္။ အသက္အငယ္ဆးုံ ဆူရယ
ီ ယ္

ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာအေၾကာင္းေတြ ေရးသားလာရာကစၿပီး အခုဆို

လစ္(စ္)ကဗ်ာဆရာ ရေနးရွားက သူ႕ကဗ်ာေရးဟန္ေတြကို စတင္

ျမန္မာႏိင
ု င
္ မ
ံ ာွ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာရွေ
ိ နၿပီလ႕ုိ ကၽြနေ
္ တာ္ယဆ
ူ ပါတယ္။

ေျပာင္းလာတယ္။

ဒါေပမယ့္ အေျခခံသေဘာတရားကိုလည္း နားလည္၊ ဖန္တီးမႈ အ

အခ်စ္ကဗ်ာကေန ေတာ္လန
ွ ေ
္ ရးကဗ်ာေတြအထိ ကဗ်ာ

ပိုင္းမွာလည္း အေျခခံသေဘာတရားနဲ႕ ေရွ႕ေနာက္ညီၫြတ္တယ္

ပံုစံနဲ႕ အေၾကာင္းအရာ မ်ဳိးစံုကို စမ္းသပ္ေရးသားလာခဲ့တယ္။ ဒီ

လို႕ ေျပာလို႕ရတာက ကဗ်ာဆရာ အနည္းငယ္မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကာလမွာ ျပင္သစ္ကုိ ေျပာင္းေရႊ႕အေျခခ်လာတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္း ကဗ်ာ

တစ္ခုရွိတာက ေစာေစာကေျပာသလို ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ ျမန္မာကဗ်ာရဲ႕

ဆရာေတြရဲ႕ အသြင္ကြဲ ကဗ်ာပံုစံေတြကလည္း ေနရာရလာတယ္။

သေဘာသဘာ၀ေတြဟာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၊ ျပင္သစ္တို႕

ဥပမာအားျဖင့္ ကဗ်ာဆရာ အက္ဒမ
္ န
ြ ႕္ ဂ်ာဘဲဟာ လူသားရဲ႕ အက်င့္

နဲ႕မတူတာေတြရွိတယ္။ ဖြင့္ဟမႈကို ဖ်ဥ္ယူတာတို႕၊ တစ္သီးပုဂၢလ

စာရိတၱကို ေမးခြန္းထုတ္တာ၊ အျခား တစ္ပါးႏိုင္ငံမွာ လာေရာက္

အတၱကုိ ၿဖိဳခ်တာတိ႕ု မွာတူၿပီး ခ်ဳပ္ကင
ုိ လ
္ မ
ႊ း္ မိးု မႈ သိ႕ု မဟုတ္ ပါ၀ါကို

အေျခခ်သူေတြရဲ႕ လူမႈေရး အေတြ႕အၾကံဳစတာေတြကို အေျခခံၿပီး

ကိုင္တြယ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ သေဘာသဘာ၀ ကြာျခားပါတယ္။

pmyGifhvTm

ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဇယ်ာလင္းက

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကၽြနေ
္ တာ္ ရည္ၫန
ႊ း္ လိတ
ု ့ဲ ပိ႕ု စ္ေမာ္ဒန္စျ္ မန္မာကဗ်ာမွာ

နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြမွာေတာ့ ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕အေျခ

အဲဒါေတြကုိ ကိင
ု တ
္ ယ
ြ ေ
္ ရးသားတာကို အထင္အရွားနဲ႕က်ယ္က်ယ္

ခံ သေဘာတရား အနည္းအက်ဥ္းသာ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ

၀န္း၀န္း ေတြ႕နိင္ပါတယ္။

ထည့ေ
္ ျပာရမွာက ၂၀၁၁ ခုႏစ
ွ မ
္ ာွ ထုတေ
္ ၀ခဲတ
့ ့ဲ ခင္ေအာင္ေအး ရဲ႕

*

*

*

*

*

*

*

“ကင္းရွင္းတဲ့စိတ္ရဲ႕ ႏႈတ္တိုက္ခ်ေပးမႈ စာေၾကာင္းေရ ၅၄”ကဗ်ာ

ဘာသာစကားကဗ်ာနဲ႕ ေဇယ်ာလင္း ဆန္မႈ

စာအုပ္မွာ ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕ အေျခခံသေဘာတရားေတြကို

ဘာသာစကားကဗ်ာဟာ ၁၉၇၀ ႏွစ္မ်ားရဲ႕ ေႏွာင္းပိုင္း

အားစိုက္ထည့္သြင္း စမ္းသပ္ထားတာ ေတြ႕ရတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကာလမွာ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုအတြင္း ေပၚေပါက္လာခဲ့ၿပီး

ေရွ႕တန္းက ပါ၀င္ေရးသားသူ ဘ႐ုစ္ အန္းဒ႐ူးစ္ နဲ႕ ခ်ားလ္စ္ ဘန္း

ေလွ်ာ့ခ်သံးု စြမ
ဲ ၊ႈ ၫႊနး္ ဆိခ
ု ်က္ေတြ ေထြျပားမႈန႕ဲ ဘာသာစကားရဲ႕ႏိင
ု င
္ ံ

စတိုင္းန္ တို႕ရဲ႕ ကဗ်ာဂ်ာနယ္ L=A=N=G=U=A=G=E ကို အစြဲ

ေရးကို ဆန္းစစ္ျခင္း အစရွိတာေတြကို ႏွစ္သက္ေပမယ့္ ကဗ်ာနဲ႕

ျပဳလို႕ “L=A=N=G=U=A=G=E Poetry”၊ “Language Poetry”

ကဗ်ာအယူအဆအားျဖင့္က်ေတာ့ ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာရဲ႕ေယဘုယ်

စတဲ့ နာမည္ေတြနဲ႕လူသိမ်ားလာခဲ့တယ္။ ဒီကဗ်ာလႈပ္ရွားမႈမွာ ပါ

သေဘာတရားေတြန႕ဲ ပိၿု ပီးက်ယ္၀န္းတဲေ
့ နရာတစ္ခမ
ု ာွ သြားေရာက္

၀င္တ့ဲ ကဗ်ာဆရာေတြဟာ အေျခခံသေဘာတရား နီးစပ္တာ၊ ဆင္

ပတ္သက္ေနတယ္လို႕ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကုိယ္ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံထား

တူတာ ရွေ
ိ ပမယ့္ ဖန္တးီ ေရးသားပံန
ု ႕ဲ ကိင
ု တ
္ ယ
ြ တ
္ အ
႔ဲ ေၾကာင္းအရာ

ပါတယ္။

နယ္ပယ္ေတြ ကြာပါတယ္။

ဘာသာစကားကဗ်ာဆိတ
ု ့ဲ စကားလံးု အေပၚမွာ ၄င္းတိ႕ု

ေတာ့ ကဗ်ာဖတ္သန
ူ ႕ဲ ဘာသာစကားကဗ်ာကို ကိယ
ု တ
္ င
ုိ အ
္ ားထုတ္

ကိုယ္တိုင္ ဘ၀င္မက်ေၾကာင္းနဲ႕ လူအမ်ားက မိမိတို႕ကို အုပ္စုဖြဲ႕

ေရးသားေနသူ အေတာ္မ်ားမ်ားက ဘာသာစကားကဗ်ာကို “ကဗ်ာ

တယ္လ႕ုိ အတင္းသမုတၾ္ ကတာကို မႏွစၿ္ မိဳ႕ေၾကာင္း ခ်ားလ္စ္ ဘန္း

သေဘာတရား အစုတစ္ခု”၊ “ကဗ်ာလႈပ္ရွားမႈတစ္ခု”လို႕ မျမင္ပဲ

စတုိင္းန္ နဲ႕ ေဘာ့ဘ္ပရဲလ္မန္တို႕က လူသိရွင္ၾကား ေျပာၾကားခဲ့ဖူး

ကဗ်ာပံုသဏၭာန္(Form)တစ္ခုလို႕ ျမင္ေနျခင္းပါပဲ။ တကယ္ေတာ့

ပါတယ္။ ရြန္ဆီးလီးမန္းက ကဗ်ာဆရာ ၉ ဦးပါ၀င္တဲ့ “The Dwe

ဘာသာစကားကဗ်ာကုိ ေက်ေက်ညက္ညက္ ထဲထ၀
ဲ င္၀င္ နားလည္

-lling Place”ဆိုတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ကို တည္းျဖတ္ေတာ့ ‘‘အုပ္စုတစ္

သူကလည္း အေတာ့္ကို ရွားပါတယ္။

စု’’ကို ကိယ
ု စ
္ ားျပဳတာမဟုတ၊္ “တိမး္ ၫြတမ
္ တ
ႈ ျူ ခင္း”ကိသ
ု ာ အေျခ

ခံပါတယ္လို႕ အမွာစာမွာ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကေန႕အခါ

ရတဲ့ ျမန္မာကဗ်ာေတြဟာ ဘာသာစကားကဗ်ာကို ပံုသဏၭာန္တစ္

မွာ ဘာသာစကားကဗ်ာ ဆိတ
ု ့ဲ အေခၚအေ၀ၚကေတာ့ ကဗ်ာသမိင
ု း္

ခုအျဖစ္ယၿူ ပီး၊ ဘာသာစကားကဗ်ာလိ႕ု သူတ႕ုိ ယူဆထားတဲ့ အေရး

မွာ တြငခ
္ ၿ့ဲ ပီျဖစ္သလိ၊ု ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕အေျခခံသေဘာတရား

အသားေတြထဲက ေရးဟန္ေတြ၊ ေရးခ်က္ေတြကို ထုတ္ယူက်င့္သံုး

ဆိုၿပီး အခိုင္အမာျဖစ္လာတဲ့ ကဗ်ာဆိုင္ရာအယူအဆေတြ၊ အေရး

ဖိ႕ု ႀကိဳးစားထားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီ ဘာသာစကားကဗ်ာ

အသားေတြလည္း ႏိုင္ငံတကာကဗ်ာ ေလာကမွာ ရွိခဲ့ပါျပီ။

အေရးအသားလို႕ သူတို႕ယူဆထားတာေတြကလည္း အမ်ားအား

ျမန္မာကဗ်ာေလာကမွာေရာ ဘာသာစကားကဗ်ာ ဆို

ျဖင့္ ေဇယ်ာလင္းရဲ႕ကဗ်ာေတြသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ရ

တာ ရွိသလား။ ရွိရင္ဘယ္သူေတြေရး ၾကပါသလဲ။ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕အ

ႏိင
ု တ
္ ာ၊ ရလိက
ု တ
္ ာကေတာ့ “ေဇယ်ာလင္း ဆန္မ”ႈ သာျဖစ္ပါတယ္။

ေျဖကေတာ့ ျမန္မာကဗ်ာေလာကမွာ ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕အခိုင္

အဲဒီ ကဗ်ာေရးသူေတြရ႕ဲ ကဗ်ာေတြထမ
ဲ ာွ အေျခခံသေဘာတရားနဲ႕

အမာျဖစ္ၿပီးသား အေျခခံသေဘာတရားေတြကုိ ရာႏႈနး္ ျပည့္ ထည့္

စိတ္၀င္စားဖြယ္ သီးျခားခ်ဥ္းကပ္ပံုေတြေတာ့ ပါမလာခဲ့ဘူး။

သြင္းေရးသားသူ မရွိဖူးေသးပါဘူး။ ဘာသာစကားကဗ်ာနဲ႕အနည္း

ကၽြနေ
္ တာ္အ
့ ေနနဲ႕ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕ဘာသာစကား

ဘာသာစကားကဗ်ာနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ျပႆနာရွေ
ိ နတာက

အခုေနာက္ပင
ုိ း္ Facebook နဲ႕ Blog တခ်ိဳ႕မွာ ေတြ႕လာ

*

*

*

*

*

*

*

နဲ႕အမ်ားဆိုသလို ၿငိစြန္းဆက္ႏြယ္မႈရွိတဲ့ကဗ်ာမ်ဳိးေရးသူ အနည္း

အားသာခ်က္နဲ႕အားနည္းခ်က္

ငယ္ပဲရွိပါတယ္လို႕ေျပာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ ကဗ်ာဆရာေတြကေတာ့

ေဇယ်ာလင္း၊ မိုးေ၀း၊ ေအာင္ျပည့္စံု၊ လူဆန္း နဲ႕ ေမာင္ယုပိုင္ တို႕

လာတာ ေကာင္းတဲက
့ စ
ိ ျၥ ဖစ္တယ္။ စမ္းသပ္ကဗ်ာ အမ်ိဳးအစားေတြ

ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတ႕ုိ ကဗ်ာေတြန႕ဲ ဘာသာစကားကဗ်ာ ၿငိစန
ြ း္ ဆက္

ဟာ ပင္မေရစီးရဲ႕အပယ္ခက
ံ ဗ်ာအမ်ိဳးအစားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက

ႏႊယမ
္ ႈ ဒီဂရီေတြက်ေတာ့ တစ္ေယာက္န႕ဲ တစ္ေယာက္ ကြာပါတယ္။

ကဗ်ာမွာသာမက လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လုံးမွာ အနည္းစုအေပၚ

ကၽြနေ
္ တာ္တစ္ဥးီ တည္း သေဘာအရေျပာရရင္ ေဇယ်ာ

အမ်ားစုက ပယ္ပုံ၊ ဖိႏိွပ္ပုံကိုလည္း ကိုယ္စားျပဳတာမို႕ အခုလို လူ

လင္း ရဲ႕ကဗ်ာေတြမွာ ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕ အေျခခံသေဘာကို

ငယ္ေတြ အံုနဲ႕က်င္းနဲ႕ စမ္းသပ္ေရးလာတာဟာ အပယ္ခံရဲ႕အသံ

အမ်ားဆံးု ေတြ႕ရၿပီး မိးု ေ၀း ရဲ႕ ၂၀၀၀ ခုႏစ
ွ ေ
္ နာက္ပင
ုိ း္ လက္ရာေတြ

နဲ႕ ပင္မေရစီးကို တြန္းလွန္တဲ့သေဘာေဆာင္ပါတယ္။

မွာလည္း ဘာသာစကားကဗ်ာရဲ႕ အေျခခံသေဘာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါ

တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ေနာက္ပိုင္း လက္ရာေတြမွာေတာ့ ဒါကို

လုပမ
္ က
ႈ ုိ ဖန္တးီ မႈ႐ေ
ႈ ထာင္၊့ သေဘာတရား႐ႈေထာင္တ
့ ႕ုိ ကေန ေစာင့္

ေလွ်ာ့ခ်လာတာ သတိထားမိတယ္။ အလားတူပဲ ေမာင္ယုပိုင္ ရဲ႕

ၾကည့္ ေ၀ဖန္မေလ့လာဘူးဆိုရင္ ဒါဟာ မႏွစ္သက္ဖြယ္ဦးတည္ရာ

“တီဗဖ
ီ န္သားျပင္ႀကီးဖြငလ
့္ ်က္”ကဗ်ာဘာသာစကားကဗ်ာနဲ႕စာအုပ္

ဆီ သြားေနတာပဲ။ အဲဒီလိုဆို တစ္ေနရာမွာ တန္႕သြား၊ ရပ္သြားမွာ

မွာ ေဇယ်ာလင္းရဲ႕လႊမး္ မိးု မႈကုိ ေတြ႕ရတယ္။ ေအာင္ျပည့စ
္ ၊ုံ လူဆန္း

ပဲျဖစ္တယ္။

pmyGifhvTm

အားသာခ်က္ - လူငယ္ေတြ အခုလို စမ္းသပ္ေရးသား

အားနည္းခ်က္ - အကယ္၍ မိမိရဲ႕ကဗ်ာေရးသားထုတ္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

*

*

*

*

*

*

*

ျပႆနာရဲ႕ထြက္ေပါက္တခ်ဳိ႕

ဒီတစ္လလည္း စာေရးသူ ရင္ဘတ္ကမ
ုိ န
ွ ခ
္ တ
့ဲ ့ဲ ေမာင္ေဒး

ရဲ႕ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္နဲ႕မိတ္ဆက္ေပးပါဦးမယ္။

၁။ ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ား ေႏွာင္းပိုင္းမွာ ဘာသာစကားကဗ်ာ ေပၚလာ

‘‘နံရံကို ကြ်န္မေခါင္းနဲ႕ဝင္ေဆာင့္ပစ္ခဲ့တယ္’’

ေတာ့ သူ႕ခ်ည္းေပၚေပါက္လာခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆူရီယယ္
လစ္ဇင္မ္ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈကို ယူၿပီး စကားေျပကဗ်ာကို ခ်ဲ႕ထြင္စမ္း
သပ္တဲ့ ရပ္ဆဲလ္အက္ဒ္ဆန္တို႕၊ မကၠဇင္ရွားေနာ့ဖ္တို႕လည္း

ကေလးအရြယ္တုန္းက

ေပၚခဲ့တယ္။ နယူးေယာက္ခ္ဂိုဏ္း ဒုတိယမ်ိဳးဆက္၊ ဘိ(ထ္)

သူေတာ္စင္

ဒုတိယမ်ိဳးဆက္နဲ႕ ပါေဖာမန္႕စ္ကဗ်ာေတြလည္းထြန္းကားလာ

ျဖစ္ဖို႕ဆိုၿပီး

တယ္။ အျခားမ်ားေျမာင္စာြ ေသာ ကဗ်ာအယူအဆေတြန႕ဲ ကဗ်ာ

ကြ်န္မရဲ႕လက္ေခ်ာင္းကို မီးထဲထိုးထည့္ခဲ့တယ္။

မွာလည္း ပို႕စ္ေမာ္ဒန္ကဗ်ာကို စိတ္၀င္စားသူ ေရးသားဖန္တီး

ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာ

လိုသူေတြအတြက္ ေရြးခ်ယ္စရာ အမ်ဳိးအစားေတြ ခုထက္ပိုၿပီး

နံရံကို ေခါင္းနဲ႕ ေန႕စဥ္ဝင္ေဆာင့္ပစ္ခဲ့တယ္။

မိန္းမပ်ဳိေလးျဖစ္လာေတာ့

၂။ မိမိရဲ႕ကဗ်ာကို ဖန္တီးမႈ႐ႈေထာင့္နဲ႕သေဘာတရား႐ႈေထာင့္က

ခုန္ခ်ဖို႕ဆိုၿပီး

ေန ၾကည့္ႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားရမယ္။ ကဗ်ာေရးသူ အခ်င္းခ်င္းၾကား

ထပ္ခိုးျပတင္းေပါက္ကတစ္ဆင့္

မွာလည္း ကဗ်ာေရးသားမႈျဖစ္စဥ္အေပၚ ေဆြးေႏြးတာမ်ဳိးေတြ

အမိုးေပၚ ကြ်န္မတက္ခဲ့တယ္။

လႈပ္ရွားမႈေတြ ေပၚခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာကဗ်ာေလာက

မ်ားမ်ားရွိဘို႕ ရွာဖို႕လိုတယ္။

တတ္အားသေရြ႕လုပ္ၾကရမယ္။

မိန္းမႀကီးအရြယ္ေရာက္ေတာ့

၃။ ကဗ်ာေရးသူေတြနဲ႕စာေပပညာရွင္ေတြက ကဗ်ာေရးသူတစ္ဦး

ကြ်န္မတစ္ကိုယ္လံုးမွာ သန္းေတြျမင္မေကာင္းဘူး။

ခ်င္းအေပၚ ေ၀ဖန္သံုးသပ္တာမ်ိဳးေတြ လုပ္ႏိုင္ရင္ ေကာင္းပါ

ကြ်န္မရဲ႕ဆြယ္တာကို မီးပူတိုက္တဲ့အခါမ်ား

တယ္။ ကဗ်ာေရးသူနဲ႕ အင္တာဗ်ဴးူေတြကလည္း အက်ဳိးရွိေစ

ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ေတြလို တေဖာက္ေဖာက္။

ကြပ္မ်က္ခံရဖို႕အေရး မိနစ္ေျခာက္ဆယ္

၄။ ကဗ်ာဖတ္သူနဲ႕ ကဗ်ာေရးသူတို႕ဟာ ကဗ်ာဆိုင္ရာေဆာင္းပါး

ကြ်န္မေစာင့္ခဲ့ရတယ္။

ေတြကို သတိႀကီးႀကီးနဲ႕ဖတ္ဖို႕လိုပါမယ္။ ပိုင္းပိုင္းျခားျခားနဲ႕စာ

အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ ဆာေလာင္ခဲ့ရတယ္။

ေဆာင္းပါးေတြထမ
ဲ ာွ ေခ်ာင္ပတ
ိ မ
္ ခံပဲ ကိယ
ု ရ
့္ ႕ဲ အရွတ
ိ ရား ကိယ
ု ့္

အဲဒီေနာက္ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ကြ်န္မေမြးတယ္၊

လူ႕အဖြဲ႕အစည္းထဲက အရွိတရားေတြနဲ႕ ခ်ိန္ထိုးၾကည့္ၾကရပါ

အိပ္စက္ေစျခင္း လံုးလံုးမရိွဘဲ

မယ္။

ကြ်န္မကို သူတို႕ထုဆစ္ၾကတယ္။

၅။ ကဗ်ာအေရးအသားေတြ၊ ကဗ်ာဆိုင္ရာေဆာင္းပါးေတြ ဖတ္ဖို႕

အဲဒီေနာက္ မိုးႀကိဳးက ကြ်န္မကို သံုးႀကိမ္ပစ္တယ္။

ဆိရ
ု င္ အျခားစာေပဆိင
ု ရ
္ ာ အယူအဆေတြကလ
ုိ ည္း လက္လမ
ွ း္

ဘယ္သူ႕အကူအညီမွမပါဘဲ

မီသေလာက္ ရွာေဖြဖတ္႐ႈဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ သီအိုရီ အေျချပဳ

ေသရာကေန သံုးႀကိမ္ျပန္ထလာရတယ္။

ဒႆနပညာ၊ သမိုင္းအစရွိတဲ့ နယ္ပယ္မ်ိဳးစံုနဲ႕ပါ နီးစပ္မႈရွိမွ

သံုးႀကိမ္သံုးခါ ရွင္သန္ထေျမာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္

အဆင္ေျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြ်န္မ အခုအနားယူေနပါတယ္။

မွာပါ။

ေၾကာင္းရဲ႕ျပင္ပက အေျခအေနေတြကို လွမ္းၾကည့္ႏိုင္ရမယ္။

ကဗ်ာအယူအဆေတြ ျဖစ္တာမို႕ စာေပ၊ ကဗ်ာ၊ စိတ္ပညာ၊

ေမာင္ေဒး
၆။ အမ်ဳိးသမီး “မ” ကဗ်ာေရးသူေတြကို ေနရာေပးဖို႕လည္း လိုပါ

(ပိုလန္ကဗ်ာဆရာမ Anna Swir ရဲ႕ I Knocked My Head

မယ္။ ‘‘ဖို’’ ဦးစီးတဲ့ ကဗ်ာေလာက ျဖစ္မေနဖို႕ အေရးႀကီးတာ

Against The Wall ကဗ်ာကို ျပန္ဆိုပါတယ္)

# ကဗ်ာခ်စ္သူလူငယ္တစ္ဦး

ေပ့ါ။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႕ အျခား လူနည္းစုေတြထံက ကဗ်ာ
အယူအဆေတြ၊ သူတ႕ုိ ေရးတဲ့ ကဗ်ာေတြလည္း ေပၚေပါက္လာ
ဖို႕လိုပါတယ္။ အသြင္ကြဲ ကဗ်ာမ်ဳိးစိပ္ေတြပါ၀င္တဲ့ ကဗ်ာ႐ႈခင္း
တစ္ရပ္ကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ၾကရပါမယ္။

pmyGifhvTm

Ref: • ‘‘Postmodern American Poetry’’ edited by Paul Hoover.
• ‘‘The Yale Anthology of Twentieth-Century French Poetry’’
edited by Mary Ann Caws.
• ‘‘The Dwelling Place’’’ edited by ...

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

uAsm&Snf

ငါတို႕ရွင္သန္ရာ အေၾကာင္းအရာေတြမ်ားလြန္းလို႕
ေခါင္းစဥ္ကို အရင္မတပ္ခ်င္ဘူး
သူငယ္ခ်င္း
လူ႕ဘ၀ဆိုတာ တို႕ငယ္ငယ္က ကန္တဲ့ေဘာလံုးလိုပဲ
ၾကာလာေလ အဖာအေထးမ်ားလာေလေလ
ငါက မန္ခ်က္စတာယူႏိုက္တက္နဲ႕
တ႐ုတ္ကျပားမေလးကိ္ု ႀကိဳက္ခဲ့သလို
မင္းက တ႐ုတ္ကုန္ပစၥည္းကို မုန္းၿပီး
ေလးျဖဴကို ႀကိဳက္တယ္

မင္းကို ခ်န္ထားၿပီး
ငါ့ကို တြန္းေရႊ႕လိုက္တဲ့အျမန္ရထားဟာ
ျပကၡဒိန္ေပၚက တြားသြားသတၱ၀ါပဲ
ကမၻာႀကီးလံုးေနတုန္းက
ငါတို႕လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ တ႐ုန္း႐ုန္း
အခု ကမၻာႀကီးျပားကာမွ
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ရွာမေတြ႕ရတယ္လို႕ကြာ…
ငါကေတာ့...

ၿပီးေတာ့...

မေန႕က ေလာကဓံအေဟာင္းကို ခြ်တ္ၿပီး

အခ်စ္ကို ေဘထုပ္တီရွပ္လို ထည္လဲ၀တ္တယ္

ဒီကေန႕ေလာကဓံအသစ္နဲ႕လဲ၀တ္တယ္

ၿပီးေတာ့...
ကႏြဲ႕ကလ်နဲ႕ ငါ့ေရွ႕လြမ္းျပတတ္ေသးတယ္
ဂစ္တာေပၚက်တဲ့ မင္းမ်က္ရည္ဟာ

မင္းကေရာ...
ဂစ္တာေပၚက မင္းလက္ကို အကြက္ေရႊ႕သလို
ေျမႀကီးေပၚက မင္းေျခေထာက္ကိုေရာ

ျမက္ခင္းေပၚက ႏွင္းလို

ဘယ္ကို ေရႊ႕ေနၿပီလဲ

လေရာင္ေအာက္ ဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လို႕

ေရႊ႕ထား သူငယ္ခ်င္း

ဖေယာင္းတိုင္ေအာက္ ကဗ်ာေရးတဲ့ငါနဲ႕

အဲ့ဒီ့ေထာင့္မွာ ေပရပ္ေနရင္

အေမွာင္ကို ကီးခ်ိန္းတဲ့မင္း

မင္း အလဲထိုးခံရလိမ့္ဦးမယ္

ေငြကို ဒုတိယဘုရားသခင္လို႕ထင္တဲ့လူေတြၾကားထဲ
မင္းနဲ႕ငါ့ရဲ႕အႏုပညာဟာ လူရာမ၀င္ခဲ့ဘူး

ငါကေတာ့...
အဲဒီ့ႀကိဳး၀ိုင္း အျပင္ဘက္က
ဘယ္လက္ခုပ္သံကိုမွ မဆာေလာင္ေတာ့ဘူး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

သံသရာအတြက္
အေမျပေပးတဲ့ တရားနဲ႕
သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ေခါင္းမာတယ္
သတၱိအတြက္
အေဖခ်ေပးတဲ့ ဓားနဲ႕
ေတြးေတြးေခၚေခၚ မိုက္မဲတယ္
ဘ၀အတြက္
အေပါင္းအသင္းမမွားဖို႕
လူႀကီးမိဘ ဆံုးမတဲ့ၾကားက
အႏုပညာနဲ႕ေပါင္းရင္း ကဗ်ာနဲ႕အိမ္ေထာင္က်တယ္
တစ္မိေပါက္တစ္ေယာက္ထြန္း
လူနကၡတ္နဲ႕သိဟ္ရာသီဖြား ငါ့ဗီဇကိုက

ငါ့မွာ ေခါင္းအံုးေပၚစီးေနတဲ့ ျမစ္ႏွစ္စင္းရွိတယ္
ငါ့မွာ ငယ္ဘ၀ကို ေခါင္းၿမီးျခံဳထားတဲ့
အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ရွိတယ္
ငါ့မွာ ၀မ္းရည္စပ္တဲ့ အေမ့ဓာတ္ပံုေလးရွိတယ္
ငါ့မွာ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္လွန္ေထာင္းတဲ့
ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္းရွိတယ္
ငါ့မွာ အနာကို ျပာသိပ္ဖို႕
ေဆးလိပ္ခြက္ကေလးလည္းရွိတယ္
ငါ့မွာ ထီး႐ိုးက်ဳိးေနတဲ့ ကံၾကမၼာနဲ႕ကြ်န္းခံေနတဲ့
မိသားစုရွိတယ္
ရွိတယ္...
ရွိတယ္ သူငယ္ခ်င္း

ထုတ္ၿပီးတဲ့ ဓားကို မခုတ္ရဘဲ

အဲ့ဒီ့အရွိတရားေတြနဲ႕ ငါတို႕အေပၚပိက်ေနတဲ့

ဓားအိမ္ထဲ ျပန္မသြင္းတတ္တဲ့

ေခတ္က

အဲဒီလို ခပ္႐ိုင္း႐ိုင္းဆာမူ႐ိုင္းလိုေကာင္

ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္က ဗီႏိုင္းႀကီးေတြကို

ငါ့ေသြးကို စစ္ၾကည့္တိုင္း

ေမာ့ႀကည့္ေနရသလိုပဲ

ေဆးမွင္ေၾကာင္ထိုးသလို

ၿမိဳ႕ႀကီးျပႀကီးထဲ ေတာေျခာက္ခံေနရတဲ့ငါဟာ

အႏုပညာပိုးက Positive ျပတယ္
ငါ့ေရာဂါကို ဓာတ္မွန္႐ိုက္ၾကည့္တိုင္း
ကဗ်ာစားထားတဲ့ အသည္းက
ဇကာေပါက္ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီတဲ့
ဘယ္ေဆးေသာက္ေသာက္
မေပ်ာက္ဘူး သူငယ္ခ်င္း
ငါ့မွာ ငွက္ဖ်ားလို တက္လြယ္၊ က်လြယ္
ဆႏၵအၿမီးတန္းလန္း စိတ္ကေလးရွိတယ္
ငါ့မွာ ထိလြယ္၊ ရွလြယ္
အမွန္တရားနဲ႕မွန္စာတိုက္ထားတဲ့ ႏွလံုးသားရွိတယ္
ငါ့မွာ ရစ္ဘီးေပ်ာက္ေနတဲ့ ေနာင္တရွိတယ္
ငါ့မွာ အသိုက္အျမံဳကိုဆန္တဲ့
အေတာင္ပံ တစ္စံုရွိတယ္
ငါ့မွာ ဒဏ္ရာကို ခဏခဏျပန္ဆြတတ္တဲ့ အာ႐ံုရွိတယ္

မတ္ေစာက္တဲ့ မိသားစုကို တြယ္တက္ေနရတယ္
ေတာ္ၿပီ သူငယ္ခ်င္း
ေရွ႕ဆက္ေျပာရင္
ငါ့ရင္ဘတ္ကို ငါ့အသံနဲ႕႐ိုက္ခြဲမိလိမ့္မယ္
မင္းအခုဘယ္မွာလဲ
ငါတို႕ဘ၀ေတြ
တစ္ေန႕အစားခံရမယ္ဆိုလည္း
ငါ့အ႐ိုးကိုေသြးၿပီး အနာတရမ်ားေနတဲ့
ကမၻာႀကီးရဲ႕အေရျပားေပၚမွာ ကဗ်ာေရးမယ္
မင္းက သစၥာတရားကို ဂစ္တာလိုထမ္းခဲ့
ေလာကရဲ႕နံၾကားမွာ အသားတစ္ဖက္အျဖစ္နဲ႕
အသံျမည္ေနတဲ့ အစာအိမ္ေတြအတြက္သံစဥ္ရွာ
ၿပီးရင္ေတာ့
အဲဒီလမ္းမွာ မင္းနဲ႕ငါ... ။

ငါ့မွာ ငါ့သက္ျပင္းကို ေခ်ာင္းနားေထာင္တဲ့
ညေတြရွိတယ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

pmokw

'gwdkUjynf 'gwdkUajr

ရခုိင္ျပည္နယ္

om;aumif;jrwf

*၁*

ျမန္မာႏိုင္ငံ အေနာက္ဘက္ ရခိုင္႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးႏွင့္ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္အၾကားတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ တည္ရွိသည္။

ေျမာက္ဘက္တြင္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ေတာင္ဘက္တြင္ ဧရာ၀တီတိုင္း၊ အေရွ႕ဘက္၌ ရခုိင္႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီး၊ မေကြးတုိင္း၊ ပဲခူးတုိင္း၊ ဧရာ
၀တီတင
ုိ း္ တိ႕ု ရွၿိ ပီး၊ အေနာက္ဘက္၌ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္တ႕ုိ က ရခုင
ိ ျ္ ပည္နယ္ကုိ ၀ိင
ု း္ ရံထားသည္။ ရခိင
ု ျ္ ပည္နယ္သည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္
ႏိုင္ငံႏွင့္ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ဆက္စပ္လ်က္ ရွိသည္။

ရခုင
ိ ျ္ ပည္နယ္ ရခိင
ု က
္ မ္း႐ိးု တန္းတစ္ေလွ်ာက္တင
ြ ္ ေက်ာက္ေဆာင္မ်ား ထူထပ္ၿပီး ပင္လယ္ေကြ႕၊ ပင္လယ္ေအာ္မ်ားႏွင့္ ကၽြနး္

မ်ားလည္း ေပါမ်ားေပသည္။ ထင္ရွားေသာ ကၽြန္းမ်ားမွာ ရမ္းျဗဲကၽြန္း၊ ကၽြန္းေခ်ာင္းကၽြန္း၊ ကၽြန္းသာယာ၊ ဖ႐ုံကာကၽြန္း၊ သုံးကၽြန္း တုိ႕ျဖစ္
ၾကသည္။

ရခိုင္ျပည္နယ္သည္ ပင္လယ္ႏွင့္ နီးကပ္ေသာ ေဒသ

လူတုိင္း အထူးႏွစ္သက္ၾကသည္။ ရခုိင္လူမ်ဳိးတို႕သည္ မိ႐ိုးဖလာ

ျဖစ္၍ အေနာက္ေတာင္ရာသီေလ တုိက္ခတ္မႈကို ဦးဆုံးၾကံဳေတြ႕ရ

အိမ္တြင္းလုပ္ငန္းမ်ားအျဖစ္ ေငြထည္လုပ္ငန္း၊ ပန္းပုလုပ္ငန္း၊ ထီး

ျခင္းေၾကာင့္ မုးိ အမ်ားဆုးံ ေဒသျဖစ္သည္။ မိးု မ်ား၍ စြတစ
္ ျုိ ခင္းေၾကာင့္

လုပင
္ န္း၊ အိးု လုပင
္ န္း စသည္ျ့ ဖင့္ လုပင
္ န္းအမ်ဳိးမ်ဳိး လုပက
္ င
ုိ ၍
္ ေအး

ေဒသ၏ ထက္၀က္ခန္႕သည္ သစ္ေတာမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္လ်က္ရွိ

ခ်မ္း ႐ိုးသားစြာ ေနထိုင္ၾကသည္။

သည္။ ၀ါးေတာမ်ား၊ ဒီေရာက္ေတာမ်ားလည္း ရွိသည္။ သဘာ၀

ေပါက္ပင္ သစ္ေကာင္း၊ ၀ါးေကာင္းမ်ားအျဖစ္ အနည္က်ေက်ာက္

ကမန္၊ ခမီ၊ လင္းကဲ၊ အႏူး၊ ရွမ္းဒူး၊ ေခါင္စို၊ ခ်င္း၊ ဗမာ စသည္တို႕

ေျမရွေ
ိ ဒသမ်ား၌ ေက်ာက္မးီ ေသြးကို ေတြ႕ရသကဲသ
့ ႕ုိ ၊ ေတာင္ကတ
ု ္

ေနထုိင္ၾကသည္။

နယ္ ၀န္းက်င္တြင္ မာဘယ္ေက်ာက္မ်ားကို ေတြ႕ရသည္။ ရမ္းျဗဲ

ကၽြန္း၌လည္း ထုံးေက်ာက္ေတာင္ကို ေတြ႕ရသည္။

သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ပင္က
့ အ
ူ က၊ ငစည္အက၊ ဟန္အက၊ ဒုးံ ၾကမ္း

အက၊ ဒုးံ ယိမး္ အက၊ နဂါးအက စသည္မ
့ ်ားစြာေသာ ရခုင
ိ အ
္ ကမ်ား

သယံဇာတအေနျဖင့္ ေရနံထက
ြ ရ
္ သ
ိွ ည္။ စပါး၊ အုနး္ သီး၊

ရခိင
ု ျ္ ပည္နယ္တင
ြ ္ ရခိင
ု ၊္ မရမာႀကီး၊ ၿမိဳ၊ သက္၊ ဒိင
ု း္ နက္၊

ရခိင
ု လ
္ မ
ူ ်ဳိးတု႕ိ သည္ ႐ိးု ရာယဥ္ေက်းမႈလန
ြ စ
္ ာြ ထိနး္ သိမး္

ကြမး္ သီး၊ တညင္းသီး၊ ေဆးရြကႀ္ ကီးတိ႕ု စိက
ု ပ
္ ်ဳိးသည္။ စားေသာက္

ကို ထိန္းသိမ္းထားၾကဆဲ ျဖစ္သည္။

ကုနအ
္ ေနျဖင့္ ရခုင
ိ ျ္ ပည္နယ္တင
ြ ္ ငါးပိငါးေျခာက္မ်ဳိးစုံ ထြကရ
္ သ
ိွ ည္။

ယခုအခါတြင္ ေရွးေဟာင္းရခိင
ု ယ
္ ဥ္ေက်းမႈမ်ား ျပန္လည္

*၂*
ရခုင
ိ ျ္ ပည္နယ္တင
ြ း္ လယ္ယာစိက
ု ပ
္ ်ဳိးေရး၊ ငါးပိငါးေျခာက္

ေဖာ္ထုတ္၍ ဆန္းသစ္တီထြင္ ကျပလာၾကသည္။ ဘာသာေရးႏွင့္

လုပင
္ န္း၊ သစ္လပ
ု င
္ န္းမ်ား ထြနး္ ကားသည္။ ယကၠနး္ လုပင
္ န္းသည္

ျဖစ္သည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕နယ္မွာ ေရွးေဟာင္း

ေရွးႏွစေ
္ ပါင္းမ်ားစြာကပင္ ထင္ေပၚခဲသ
့ ည္။ ရခိင
ု လ
္ ျံု ခည္မာွ အသား

ဘုရားေစတီ ပုထိုးမ်ားျဖင့္ ကမာၻတြင္ပင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသည္။

ေကာင္းျခင္း၊ ကြငး္ အနံက်ယ္ျခင္း၊ ေဆးေရာင္ခင
ုိ ခ
္ ျ့ံ ခင္းတိ႕ု ေၾကာင့္

နာမည္ေက်ာ္ ငပလီကမ္းေျခသည္ သံတြဲၿမိဳ႕၌ ရွိသည္။

pmyGifhvTm

ပတ္သက္ေသာ ရာသီပြဲမ်ားကိုလည္း ႐ိုးရာမပ်က္ ဆင္ႏႊဲက်င္းပျမဲ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

pmokw

'gwdkUjynf 'gwdkUajr

om;aumif;jrwf

ရခုိင္ျပည္နယ္တြင္ သံတြဲ၊ စစ္ေတြ၊ ဂြ၊ ေက်ာက္ျဖဴ၊ ၿမိဳ႕

၅ ရာစု မွ AD ၄ ရာစုအတြင္း ဓည၀တီေခတ္မွ စတင္ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့

ေဟာင္း၊ မင္းျပား၊ ေက်ာ္ေတာ္၊ ေမာင္းေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ စသည္

သည္။ AD ၁၅ရာစုမွ ၁၈ ရာစုအတြင္း ေ၀သာလီေခတ္တြင္ ရခိုင္

ျဖင့္ ပါ၀င္သည္။ ရခုင
ိ လ
္ မ
ူ ်ဳိးမ်ားသည္ တိဗက္ျမန္မာအုပစ
္ မ
ု ွ ျမန္မာ

ရတု၊ လကၤာ၊ ဘြဲ႕၊ ဧခ်င္းမ်ားကို အခုိင္အမာ ေတြ႕ရွိရသည္။ သို႕

အစု၀င္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ရခိင
ု ရ
္ ာဇ၀င္အစသည္ အလြနေ
္ ရွးက်ၿပီး

ေသာ္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္ က်ေရာက္ခဲ့ခ်ိန္တြင္ တျဖည္းျဖည္း

မင္းဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွခ
ိ သ
့ဲ ည္။ ရခုင
ိ တ
္ င
ြ ေ
္ တြ႕ရေသာ ေရွးေဟာင္း

ေမွးမွိန္လာခဲ့ရသည္။

ေက်ာက္စာမ်ားအရ ရခုိင္တြင္ ၿမိဳ႕တည္ၿပီး စာေပအေရးအသား

တတ္ကၽြမ္းေသာ ဗုဒၶ၀ါဒီ ျဗဟၼဏ၀ါဒီမ်ား ခရစ္ႏွစ္ဦး အစမွပင္ ရွိခဲ့

ၾကားႏွင့္ ေတာင္ကတ
ု ေ
္ တာင္ၾကား လမ္မ်ားျဖင့္ ျပည္မႏွငဆ
့္ က္သယ
ြ ္

ေၾကာင္း သိရသည္။

မႈရသကဲ့သို႕ စစ္ေတြ၊ ေက်ာက္ျဖဴ၊ သံတြဲ စသည့္ ျပည္နယ္ၿမိဳ႕ႀကီး

ထင္ရွားေသာ အေထာက္အထားမ်ားအရ BC ၅၁၈ မွ

မ်ားႏွင့္ ျပည္မသို႕ ေလေၾကာင္းလမ္းျဖင့္ ဆက္သြယ္သြားလာၾက

စ၍ AD ၇၂၀ တုိင္ေအာင္ မင္းစဥ္ မင္းဆက္မ်ားကို အာနႏၵစျႏၵ

သည္။ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ားစြာ ထင္ရွားရွိရာ

ေက်ာက္စာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႕ရျခင္းျဖင့္ ရခိုင္သည္

ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕သည္ ကမာၻတြင္ပါ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေပသည္။

ရခုိင္႐ိုးမေတာင္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေသာ အမ္းေတာင္

#

ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပိုင္း ပ်ဴတို႕ႏွင့္ ေခတ္ၿပိဳင္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ျမန္

သားေကာင္းျမတ္

မာ ျပည္ေထာင္စုတိုင္းရင္းသား ရခုိင္လူမ်ဳိးတို႕သည္ ေရွးႏွစ္ေပါင္း

ကိုးကား-

မ်ားစြာကပင္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ကိုယ္ပိုင္စာေပယဥ္ေက်းမႈမ်ား

၁။ ျမန္မာ့သမုိင္း အဘိဓာန္ (သန္း၀င္းလႈိင္)။

ႏွင့္ အစဥ္တစိုက္ တိုးတက္ခဲ့ေသာ လူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ရခိုင္

၂။ ေမေမတို႕ျမန္မာ (ၿဖိဳးသာရ)။

စာေပႏွင့္ ေရးထိုးထားေသာ ေက်ာက္စာ၊ ေမာ္ကြန္းစာမ်ားကို BC

၃။ ေက်ာင္းသုံး ပထ၀ီ၀င္ ျပ႒ာန္းစာအုပ္။

tEkynm

Adkvfuav;wifUatmif

yef;0uFyg

tEkynm

ယခင္လမွ အဆက္ >>>

သူ ဘာျဖစ္လို႕ ဓာတ္ျပားအဆိုေတာ္ မျဖစ္ခဲ့သလဲ

႐ုပ္ရွင္ကုမၸဏီမွ အသံေကာင္းေသာ မင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ား ဓာတ္

စစ္ႀကိဳေခတ္ ၁၉၃၇ ခုေလာက္မွစၿပီး ၄၂ ခုႏွစ္အထိ

ျပား အဆိေ
ု တာ္ဘ၀သိ႕ု ေရာက္သာြ းၾကသည္။ အဆိေ
ု ကာင္းသူတ႕ုိ

ေအ၀မ္းႏွင့္ ၿဗိတသ
ိ ်ွ ဘားမား႐ုပရ
္ င
ွ က
္ မ
ု ဏ
ၸ ႀီ ကီးမ်ားမွာ အၿပိဳင္အဆိင
ု ္

မွာ ေက်ာ္သည္ထက္ ေက်ာ္ၾကၿပီး ယခုထက္တုိင္ ထုိပုဂၢိဳလ္တို႕

ဓာတ္ျပားမ်ား ထုတလ
္ ပ
ု ခ
္ ၾ့ဲ က၏။ ျမန္မာျပည္တစ္၀န္း ျဖန္႕ခ်ိခၾ့ဲ က၏။

သီဆိုက်ဴးရင့္ခဲ့ေသာ သီခ်င္းမ်ားကို ျပည္သူအမ်ားတို႕ နားဆင္ႏွစ္

႐ုပ္ရွင္ပညာသည္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ကိုတင္ေမာင္၊ ျပည္လွေဖ၊ ေရႊ

ၿခိဳက္ေနၾကပါ၏။

ညာေမာင္၊ ခင္ေမာင္ရင္၊ ေအ၀မ္းၫြန႕္ ေမာင္၊ ကိဘ
ု ခ်စ္၊ သုခ (ယခု

ဆရာဦးသုခ)၊ ေမရွင၊္ ေမျမင္၊့ ေမႏု၊ ေမေမ၀င္း၊ ခင္ခင္ရ၊ီ ခင္ခင္တင့္

၏။ မထင္မရွားေက်ာ္ၾကားမႈမရဘဲ တိမျ္ မဳပ္ေန၏။ ေရးသူ၊ တီးသူတ႕ုိ

စသူတို႕သည္လည္း ဓာတ္ျပားအဆိုေတာ္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ထူး

အင္အားေကာင္းျခင္းမွာ အဆိသ
ု မားနာမည္ႀကီးေစမႈကုိ အေထာက္

ထူးျခားျခား ေက်ာ္ၾကားသူမ်ားရွိသကဲ့သို႕ တစ္ပုဒ္ ႏွစ္ပုဒ္သီဆိုၿပီး

အကူျပဳပါ၏။ ဤသို႕ႏွင့္ ဓာတ္ျပားမသြင္းႏိုင္ေသာ ဂ်ပန္ေခတ္က်မွ

ရပ္တန္႕သြားသူမ်ားလည္းရွိ၏။

ကိုေက်ာ္ေအးခမ်ာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ျပဇာတ္မင္းသားဘ၀ႏွင့္ သီခ်င္းေတြ

အမ်ဳိးမ်ဳိး သီဆိုခြင့္ရေတာ့သည္။

ထိအ
ု ထဲတင
ြ ္ ျပဇာတ္မင္းသားျဖစ္လာခဲေ
့ သာ ကိေ
ု က်ာ္

ကိုေက်ာ္ေအး ဓာတ္ျပားတစ္ခ်ပ္သြင္းသည္ဟု ၾကားရ

ေအးတစ္ေယာက္ မပါ၀င္ခဲ့ပါ။ စစ္ႀကီးျဖစ္ပြား၍ ဂ်ပန္မ်ား ျမန္မာ

ျပည္သို႕၀င္လာေသာအခါ ႐ုပ္ရွင္လုပ္ငန္းရပ္တန္႕သြားၿပီး ျပဇာတ္

၌ ျပဇာတ္႐ုံမ်ားျပန္လည္မြမ္းမံကျပၾကသည့္အခ်ိန္အထိ ဓာတ္ျပား

ဂ်ပန္ေခတ္တစ္ေခတ္လးံု ႏွင့္ ကက္(စ္)ဘီေခတ္ၿမိဳ႕တြငး္

မ်ား ေခတ္စားလာသည္။ ကန္ေတာ္ႀကီးတစ္၀က
ုိ တ
္ င
ြ ္ ျပဇာတ္႐မ
ံု ်ား

မသြငး္ ႏိင
ု ေ
္ သး။ လြတလ
္ ပ္ေရးရၿပီးသည္ေ
့ နာက္မွ ဓာတ္ျပားကုမဏ
ၸ ီ

ေပၚေပါက္လာ၏။ စတန္႕မင္းသားျဖစ္ခေ
့ဲ သာ ကိေ
ု က်ာ္ေအးမွာလည္း

မ်ား ေပၚေပါက္လာသည္။ ဦးက်င္စိန္၊ ကိုမ်ဳိးလႈိင္တို႕၏ လြတ္လပ္

တစ္ခ်ိန္တစ္ခါက ႐ုပ္ရွင္၌ စတင္တြဲခဲ့သူ ျမျမ(ေခၚ) ေမေမ၀င္းႏွင့္

ေရး ဓာတ္ျပား၊ စိန္ဓာတ္ျပား ကုမၸဏီႏွင့္ ျမန္မာ့ဂုဏ္ရည္တုိက္ မွ

တြဖ
ဲ က္၍ ဇာတ္ခေ
ံု ပၚသိ႕ု တက္ေလသည္။ ဒဂုနဆ
္ ရာတင္က ဒါ႐ိက
ု ္

ကိုလံဘီယာ ဓာတ္ျပားကုမၸဏတ
ီ ို႕ ျဖစ္၏

တာလုပ၍
္ အပ်ဳိပါပဲ လူပ်ဳိပါပဲ၊ တစ္၀ါတြငး္ ျပဇာတ္မ်ား ကျပျခင္းျဖင့္

ျပဇာတ္မင္းသားေက်ာ္ေအးဟု တစ္ဟုန္ထိုး နာမည္ေက်ာ္လာ၏။

ေယာက္ အသံပ်က္ေနေလၿပီ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စိတ္၏ အလိုကို

သူသီဆိုခဲ့ေသာ ျပဇာတ္သီခ်င္းမ်ားမွာလည္း ၀ါသနာအိုးတို႕ပါးစပ္

လုက
ိ ၍
္ ေသာက္စားမူးယစ္ခေ
့ဲ သာ ဒဏ္မ်ားေၾကာင့္ ဓာတ္ျပားသြငး္

ဖ်ားတြင္ ေရပန္းစားခဲ့သည္။

ႏိုင္ေသာ အေျခသို႕မေရာက္ခဲ့။ ထို႕ေၾကာင့္ အသံေကာင္း၊ အဆို



ေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေက်ာ္ျဖစ္ပါလ်က္ ကိုေက်ာ္ေအးတစ္ေယာက္ ဓာတ္

အႏုပညာနယ္ပယ္၏

ျပားအဆိုေတာ္ မျဖစ္ခဲ့ရပါ။ အသံတိတ္ဇာတ္ကားေပါင္းမ်ားစြာတို႕

အေကြ႕၀ကၤပါ အလွည့္အေျပာင္းမ်ားသည္

တြင္ ထူးထူးျခားျခားေအာင္ျမင္ေသာ စတန္႕မင္းသားျဖစ္ခၿ့ဲ ပီး ဂ်ပန္

ပန္းမာလာကေလးတို႕အား

ေခတ္မအ
ွ စ ၀င္း၀င္းေခတ္အထိလည္းေကာင္း၊ စိနေ
္ အာင္မင္း ဇာတ္

ျခားနားေသာ အေသြးအေရာင္၊

သဘင္ေရွ႕ပိုင္း ျပဇာတ္မင္းသားျဖစ္ခဲ့သူ ကိုေက်ာ္ေအး၏အသံကို

အဆင္းရနံ႕အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္ဟု

ယေန႕ကၽြန္ေတာ္တို႕ မၾကားႏိုင္ေတာ့ပါ။ မၾကားရေတာ့ပါ။

ဆိုရပါလိမ့္မည္။




ကိုေက်ာ္ေအး၏ ဇာတ္ခုံေပၚမွ ဟားကြက္မ်ား

ဒါျဖင့္ ေအ၀မ္းႏွင့္ ၿဗိတိသွ်ဘားမားတို႕ အၿပိဳင္အဆုိင္

ထုိအခ်ိန္ေရာက္လာေသာအခါ ကိုေက်ာ္ေအး တစ္

ကိုေက်ာ္ေအးမွာ အလြန္ ဇြတ္တရြတ္ႏိုင္သည္။ ႏိုင္ငံ

ဓာတ္ျပားမ်ား ထုတလ
္ ပ
ု ေ
္ နၾကစဥ္အခါက ကိေ
ု က်ာ္ေအးတစ္ေယာက္

ေက်ာ္မင္းသားျဖစ္ေန၍ ဒါ႐ိုက္တာမ်ားကလည္း မ်က္ႏွာသာေပး

႐ုပရ
္ င
ွ န
္ ယ္ပယ္၌ မင္းသားဘ၀ႏွင့္ ရွေ
ိ နပါလ်က္ ဘာေၾကာင့္ အဆို

ထားရ၏။ ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ ဆရာ၊ ေဒါသကုမာၼ ရ ဒဂုနဆ
္ ရာတင္သည္

ေတာ္ နာမည္ႀကီး မျဖစ္ခဲ့ပါသလဲ။

ပင္လွ်င္ ကိုေက်ာ္ေအး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္အခ်ိဳ႕ကို မျမင္ေယာင္၊

မၾကားေယာင္ျပဳေနရ၏။

အႏုပညာနယ္ပယ္၏ အေကြ႕၀ကၤပါ အလွညအ
့္ ေျပာင္း

မ်ားသည္ ပန္းမာလာကေလးတိ႕ု အား ျခားနားေသာ အေသြးအေရာင္၊

အဆင္းရနံ႕အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္ဟု ဆိုရပါလိမ့္မည္။

မွာ ႏွမျဖစ္သူ၏အေလာင္းကို ပိုက္၍ လြမ္းရမည္ျဖစ္ၿပီး လြမ္းခန္း၌

ညဥ္ဥ
့ းီ ယံ၊ စိမး္ ေရႊေရႊ၊ ေဒြးညီေနာင္စေသာ စတန္႕ဇာတ္

႐ႈက
ိ င
္ င္ငယ
ုိ ရ
ို င္း ေျပာဆိရ
ု မည့္ စကားလုးံ မ်ားဆုးံ ေတာ့မွ လူရင
ႊ ေ
္ တာ္

ကားမ်ား ေအ၀မ္းဖလင္ မွ ႐ိက
ု က
္ းူ စဥ္အခ်ိနက
္ ကိေ
ု က်ာ္ေအး တစ္

ေအးျမင့္ (ယခု ျပည္ေထာင္စုေက်ာ္ႏိုင္)၀င္လာရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ေယာက္ ေအ၀မ္းဖလင္၌ အမႈထမ္းေနသည္။ သိ႕ု ေသာ္ ကုမဏ
ၸ က

တစ္ေန႕တြင္ ထိအ
ု ခန္းသိ႕ု ေရာက္ေသာအခါ ကိေ
ု က်ာ္ေအးက ဖြ႕ဲ ဖြ႕ဲ

ဓာတ္ျပားထုတလ
္ ပ
ု မ
္ ႈ မစတင္ေသး။ ကိေ
ု က်ာ္ေအး စာခ်ဳပ္ကန
ု ဆ
္ းံု ၍

ႏြဲ႕ႏြဲ႕ႏွင့္ ႏွမ၏အေလာင္းကို ပိုက္ကာ လြမ္းတငိုယုိ ေျပာဆိုေန၏။

ေအ၀မ္းမွထက
ြ ၿ္ ပီး အျခားကုမဏ
ၸ မ
ီ ်ားသိ႕ု ေရာက္သာြ းသည့္ ေနာက္

လူရင
ႊ ေ
္ တာ္ေအးျမင္က
့ စကားဆုးံ လွ်င္ ၀င္ႏင
ုိ ရ
္ န္ ကားခ်ပ္မ်ားၾကား

ပိင
ု း္ က်မွ ႐ုပရ
္ င
ွ ဓ
္ ာတ္ျပားေခတ္ေပၚလာသည္။ ေအ၀မ္း ႏွင့္ ၿဗိတသ
ိ ်ွ

မွ အျခားဇာတ္ေဆာင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ ေထြလာေကလာ စကား

ဘားမားသိ႕ု လည္းမေရာက္၊ အျခားကုမဏ
ၸ မ
ီ ်ားႏွင့္ အသံတတ
ိ ဇ
္ ာတ္

စျမည္ေျပာရင္း အဆင္သင့္ေစာင့္ေန၏။ ျဗဳန္းခနဲ လက္ေထာက္

ကားမ်ားကိုသာ ႐ုိက္ကူးေနခဲ့သည္။ ေအ၀မ္းႏွင့္ ၿဗိတိသွ်ဘားမား

ဒါ႐ိက
ု တ
္ ာက ေရာက္လာၿပီး “ေဟ့ေကာင္ မင္း၀င္ရမွာ မဟုတလ
္ ား၊

pmyGifhvTm

ေဇာ္႐ုံတြင္ ျပဇာတ္တစ္ခုကျပေနစဥ္က ကိုေက်ာ္ေအး

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

၀င္ေတာ့ေလ”ဟု ေအးျမင္က
့ ုိ ေျပာေလရာ ေအးျမင္မ
့ ာွ ႐ုတတ
္ ရက္

ညာဘက္လက္ထမ
ဲ ာွ အသာေလးကိင
ု ထ
္ ား၊ စိန၀
္ င္းက ေသနတ္န႕ဲ

ငါ ေနာက္က်ေနပါေပါ့လားဟု ထူပူသြားၿပီး ဇာတ္ခုံတြင္းသို႕ ၀င္

ပစ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ညာဘက္လက္နဲ႕ရင္၀ကို ဖိၿပီး ညႇစ္ခြဲလိုက္၊ ေသြး

လုိက္၏။

ေတြ ပန္းၿပီးေတာ့ေတာင္ ထြက္လာဦးမယ္”
လြမ္းခန္းမဆုံးခင္ ျပဴးတူးျပဲတဲႏွင့္ လူရႊင္ေတာ္၀င္လာ

ကိုေက်ာ္ေအး ေတြးေနသည္။

သည္ကုိ ျမင္ရေသာ ပရိသတ္က ေ၀ါခနဲရယ္ၾက၏။ ငိယ
ု လ
ို မ
ြ း္ ေဆြး

“ေအးကြ... ၊ တစ္ခုခုေတာ့ စဥ္းစားမွျဖစ္မယ္၊ ဒီအခန္း

ေနေသာ ကိုေက်ာ္ေအးမွာ အရွိန္ပ်က္သြားၿပီး ေအးျမင့္ကို မ်က္

ထြက္လာကတည္းက စိန္၀င္း ေသနတ္နဲ႕မပစ္မခ်င္း ငါ့မွာ အုိက္

ေထာက္နႀီ ကီးႏွင့္ အံႀကိတက
္ ာ ၾကည့၏
္ ။ ဒီေတာ့မွ သူ႕အလြမး္ မၿပီး

တာလုပ္ရတာ မေကာင္းဘူး။ အိတ္ထဲက ပန္းဆီထည့္ထားတဲ့ ခဲ

ေသးပါလားဟု ေအးျမင့္က နားလည္လိုက္ေလရာ ေခါင္းကုတ္သ

ျပားစကၠဴကို ဖိမမ
ိ ာွ စိးု လိ႕ု ညႇာေနရတာ သိပအ
္ ရွန
ိ ပ
္ ်က္တာပဲ။ ဟုတ္

လို ေက်ာကုတ္သလိုႏွင့္ အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္ရင္း ျပန္ထြက္လာ

တယ္။ ခုေျပာတဲန
့ ည္းဆိရ
ု င္ ခါးေလးကုနး္ ၿပီး ညႇာညႇာတာတာေလွ်ာက္

ရ၏။ ပရိသတ္က ပိ၍
ု ပြက
ဲ ်ေနျပန္၏။ ကိေ
ု က်ာ္ေအးမွာ သူ႕လြမး္ ကြက္

ေနစရာ သတိထားေနစရာ မလုေ
ိ တာ့ဘးူ ။ ေသြးက လက္ထက
ဲ ပူစီ

ပ်က္ျပယ္သာြ းရျခင္းကို လုးံ ၀မေက်နပ္။ ထိ႕ု ေၾကာင့္ ပိက
ု ေ
္ ပြ႕ထား

ေဖာင္းမွာရွိတဲ့ဥစၥာ၊ ကဲ ဒီညစမ္းၾကည့္မယ္ကြာ၊ မင္း လုပ္ထား”

ေသာ ႏွမ၏အေလာင္းကို ၾကမ္းျပင္ေပၚသု႕ိ ခ်လိက
ု ၿ္ ပီး ကားၾကားထဲ

သိ႕ု ထြကလ
္ က
ို သ
္ ာြ းသည္။ ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရေသာ ႏွမလုပ္

ကဒိးု က ပန္းဆီထည့ထ
္ ားေသာ ပူစေ
ီ ဖာင္းကေလးကို လာေပးသည္။

သူမာွ လည္း ဘာေတြျဖစ္ကန
ု ပ
္ ါလိမဟ
့္ ု နားမလည္ႏင
ုိ ေ
္ တာ့ဘဲ အ

ကိေ
ု က်ာ္ေအးက လက္ႏင
ွ ဆ
့္ ၾကည့ၿ္ ပီးျပံဳးကာ ဇာတ္ခေ
ံု ပၚတက္သာြ း

လုိက္သင့္ေပ်ာ့ေခြကာ က်န္ရစ္ခဲ့ရ၏။ ကားၾကားထဲတြင္ ေၾကာက္

၏။ စိန၀
္ င္းႏွငေ
့္ တြ႕ၾကသည္။ ခါတိင
ု း္ လို ေညာင္နာနာ ေပ်ာ့စစ
ိ ိ အိက
ု ္

ရြံ႕တုန္ရီေနေသာ ေအးျမင့္ကို လက္ညႇိဳးေငါက္ေငါက္ထိုးကာ နက္

တင္မ်ဳိး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ဖ်က္လတ္သြက္လက္ေန၏။ စိန္၀င္းက

ျဖန္ခါက်မွ မင္းသိမယ္ဟု ေဒါႏွင့္ေမာႏွင့္ ႀကိမ္း၀ါးၿပီး ဇာတ္ခုံတြင္း

ေသနတ္ကိုထုတ္၍ ဒိုင္းခနဲ ပစ္လုိက္ရာ အင့္ခနဲ ေအာ္၍ ကိုေက်ာ္

သို႕ ျပန္၀င္လာ၍ ႏွမ၏ အေလာင္းကို ျပန္ပိုက္၊ ဆက္လြမ္းေနပါ

ေအး၏ ညာဘက္လက္ ရင္အုံေပၚသို႕ေရာက္သြားၿပီး ပူစီေဖာင္းက

ေတာ့သတည္း။

ေလးကို ညႇစခ
္ ၏
ဲြ ။ ပူစေ
ီ ဖာင္းက ေပ်ာ့တတ
ဲြ ျဲြ ဖစ္ကာ တအားညႇစေ
္ သာ္



လည္း မကြမ
ဲ ေပါက္ဘဲ ေသြးနီေရာင္ပန္းဆီထက
ြ မ
္ လာ၍ လဲရေကာင္း

အင့္ခနဲ ေအာ္လုိက္ၿပီး

ႏိုးႏိုး မလဲရေကာင္းႏိုးႏိုးႏွင့္ အခက္ျဖစ္ေနရင္း ႏႈတ္မွ “ငါ... မ...

ရွပ္အက်ႌအိတ္ကို လက္ႏွင့္ဖိလုိက္ေသာ္

ကဒိးု ၊ ေခြးသား၊ နက္ျဖန္က် ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္”ဟု ႀကိမး္ ၀ါးေသး၏။ ၿပီး

ရဲရဲနီေသာ ေသြးေရာင္ပန္းဆီတို႕

မွ ဇြတ္မွိတ္လွဲခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ ေကာင္းေစလို၍ အၾကံေပး

ရွပ္အက်ႌျဖဴေပၚသို႕စီးဆင္းက်ၿပီး

မိေသာ ဆက္တင္ဆရာ ကိုကဒိုးမွာလည္း ႏွစ္ရက္ အလုပ္မဆင္း

ယုတၱိရွိေသာ ျပကြက္တစ္ခုျဖစ္လာရေပသည္။

၀ံ့ဘဲ ေရွာင္တိမ္းေနရ၏။



ထိုေန႕ညက ၄င္းအခန္း ကျပမည္ရွိေသာအခါ ေမာင္

ဖဲ၀ိုင္းစၾက၍ ကိုေက်ာ္ေအးတစ္ေယာက္ ၀င္လာၿပီေဟ့

“ေလာကီဓေလ့”ဟူေသာ ျပဇာတ္ကျပစဥ္က ကိုေက်ာ္

ဆိုရင္ အားလုံးက စိတ္ညစ္ၾကရ၏။ ဖဲပစ္အလြန္ေႏွးသည္။ လက္

ေအးအား လူၾကမ္းစိန္၀င္းက ေသနတ္ႏွင့္ပစ္ေသာ အခန္းတစ္ခန္း

ထိပက
္ ခ်ေပးလိက
ု ေ
္ သာ ဖဲကုိ စိက
ု ၾ္ ကည့ေ
္ နၿပီးမွ သူ၏ဖဲကုိ ျပန္ျဖန္႕

ပါရွိသည္။ ေသနတ္ပစ္ခံရမည့္ အခန္းသို႕ေရာက္လွ်င္ စီးကရက္ခဲ

၍ ၾကည့္၏။ တစ္ဖန္ ျပန္ပိတ္လိုက္ၿပီး ခ်ေပးသည့္ ဖဲကို ေသေသ

ျပားစကၠဴထဲ၌ ပန္းဆီအနီကထ
ုိ ည့၍
္ အသာအယာလုးံ ကာ ရွပအ
္ က်ႌ

ခ်ာခ်ာျပည္ၾကည့ျ္ ပန္၏။ ေနာက္ သူ႕လက္ထက
ဲ ဖဲကအ
ုိ သာအယာ

ျဖဴအိတအ
္ တြငး္ တြင္ ထည့ထ
္ ားရ၏။ ခါးကေလးကိလ
ု ည္း မသိမသာ

ျဖန္႕ကာ ဟိဟ
ု ဒ
ို ဒ
ီ ီ အေရႊ႕အေျပာင္းေတြလပ
ု ၏
္ ။ ၿပီးတစ္ခါ သူ႕လက္

ကုန္းထားရ၏။ ရင္ေကာ့လုိက္လွ်င္ အိတ္တြင္း၌ထည့္ထားေသာ

ေအာက္အိမ္သို႕ သူခ်ေပးေသာ ဖဲခ်ပ္မ်ားကို ေမႊေႏွာက္လွန္ေလွာ

ခဲျပားစကၠဴလုံးကို ဖိမိၿပီး ပန္းဆီေတြထြက္လာမည္ကို စိုးရိမ္ရပါ၏။

ကာၾကည့္၏။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ လက္ထဲတြင္ ကိုင္ထားေသာ ဖဲကို

ထိ႕ု ေၾကာင့္ ခပ္ရရ
ြ ေ
ြ လး အိင
ု တ
္ င္ေပး၍ ထြကလ
္ ာရာမွ လူၾကမ္းႏွင့္

မ်က္ခးံု ကိတ
ု န
ြ ႕္ ၊ ႏႈတခ
္ မ္းကိရ
ု ႕ဲြ ၊ သက္ျပင္းခ်ရင္း ၾကည့ျ္ ပန္ေလေသာ

ေတြ႕ကာ စကားမ်ားရန္ပြားၿပီး ေသနတ္ပစ္ခံရမည္။ အင့္ခနဲ ေအာ္

အခါ ၀ိုင္းသူ၀ိုင္းသားမ်ားထဲမွ မေနႏိုင္သူတစ္ေယာက္၏ ႏႈတ္ဖ်ား

လုိက္ၿပီး ရွပ္အက်ႌအိတ္ကို လက္ႏွင့္ဖိလုိက္ေသာ္ ရဲရဲနီေသာ ေသြး

မွ “လုပဗ
္ ်ာ ကိေ
ု က်ာ္ေအး”ဟု ထြကေ
္ ပၚလာေလေတာ့၏။ ဤသည္

ေရာင္ပန္းဆီတ႕ုိ ရွပအ
္ က်ႌျဖဴေပၚသိ႕ု စီးဆင္းက်ၿပီး ယုတရ
ိၱ ေ
ိွ သာ ျပ

မွစ၍ ျပဇာတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမ်ားထဲတြင္ တစ္စုံတစ္ရာ တုံ႕ေႏွးတုံ႕

ကြက္တစ္ခုျဖစ္လာရေပသည္။ ဤအခန္းကို ထိုနည္းျဖင့္ ကျပလာ

ေႏွး ျဖစ္ေနပါက “လုပ္ဗ်ာ ကိုေက်ာ္ေအး”ဟူေသာ စကားရပ္ေပၚခဲ့

ရာမွ ဆက္တင္ေခါင္းေဆာင္ ေမာင္ကဒိးု (လူၾကမ္း ဦးသိနး္ ဟန္ႀကီး

ဖူးပါသည္။

၏ညီ)က-

ပညာရွင္ထဲတြင္ ကိုေက်ာ္ေအးတစ္ေယာက္ ထိပ္တန္းက ပါသည္

“ဒီထက္ေကာင္းတဲန
့ ည္းရွတ
ိ ယ္ အစ္ကေ
ုိ က်ာ္ (ကိေ
ု က်ာ္

ထင္မိထင္ရာ တစ္ဇြတ္ထိုးလုပ္တတ္လုပ္၀ံ့ေသာ အႏု

ေအးကို ကၽြနေ
္ တာ္အပါအ၀င္ ျပဇာတ္သမားအမ်ားစုက အစ္ကေ
ုိ က်ာ္

ျဖစ္ေၾကာင္း ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖူးသူမ်ား သိၾကပါသည္။

ဟုေခၚၾကပါသည္။) ကေလးေတြကစားတဲ့ ပူစီေဖာင္းရွိပါေရာလား၊

အဲဒီထဲမွာ ပန္းဆီကိုထည့္ၿပီး ႀကိဳးနဲ႕တင္းတင္းခ်ည္၊ အစ္ကိုေက်ာ့္

ထြက္မည္ဟု ဒဂုန္ဆရာတင္က ေဆာ္ၾသ စီစဥ္၍ ဂ်စ္ကားႏွင့္ ေရ

pmyGifhvTm

၁၉၅၁-၅၂ ခုႏွစ္ေလာက္က သႀကၤန္ေရကစားၾကရန္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ပက္ခံထြက္ၾက၏။ ဒဂုန္ဆရာတင္၊ ကိုေက်ာ္ေအး၊ ၄င္း၏ တပည့္

က အိမ္သို႕ဘယ္ပုံဘယ္နည္းႏွင့္ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေရာက္သည္ကို

တစ္ေယာက္၊ ခင္ေမာင္ျမင့္၊ ေဂ်ာ္လီေဆြ၊ ေမာင္ကိုကို၊ ကၽြန္ေတာ္

ပင္ မသိေတာ့ပါ။ အႏုပညာရွင္မ်ားကို ျပည္သူလူထုက ခ်စ္ျမတ္ႏိုး

ႏွင့္ အျခားတစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ပါေသးသည္။ ႐ုံေဘးက ဆိုင္

ၾကသည္။ ခြငလ
့္ တ
ႊ သ
္ ည္းခံၾကသည္။ ဤသည္ကုိ အဟုတႀ္ ကီးထင္

တြင္ ေသာက္ၾကစားၾက ၿမိဳ႕တစ္ပတ္လည
ွ ၊့္ ကန္ေတာ္ႀကီး အိရ
ု းီ ယင့္

၍ လြန္သည္ထက္ လြန္ေအာင္ ျပဳက်င့္မုိက္မွားမႈ မျပဳသင့္ဟု ဆင္

ကလပ္တြင္ ၀င္ေသာက္၊ တစ္ဖန္ျပန္ထြက္ၾက။ ထိုအခါ ဒဂုန္ဆရာ

ျခင္စဥ္းစားမိပါသည္။

တင္က “ငါေမာင္းမယ္”ဟုဆက
ုိ ာ ကားေမာင္းသမား ကိေ
ု က်ာ္ေအး
တပည့က
္ ုိ ဖယ္ခင
ို း္ ၿပီး တက္ေမာင္း၏။ ကန္ေတာ္ႀကီး (ယခုေျမပေဒ


ဆရာေရႊဒုံး၏ အေတြ႕အၾကံဳတစ္ခု

သာ) အ၀င္၀အနီးတြင္ လူစုလူေ၀းႏွင့္ ေရကစားေနၾကရာ လူငယ္

အခ်ဳိ႕က ေရပက္ခံကားမ်ားကို ျဖည္းျဖည္းေမာင္း၍ ေရပက္ခံၾကပါ

ေသာအခါ ကၽြနေ
္ တာ့မ
္ ာွ အလုပလ
္ က္မ့ဲ ျဖစ္ရျပန္ပါသည္။ ထိ႕ု ေၾကာင့္

ရန္ လက္ျပဟန္႕တားေနၾက၏။ သိ႕ု ေသာ္ ဒဂုနဆ
္ ရာတင္က “ၾကည့္

ဂီတ၀ိုင္းဆရာႀကီးမ်ားထံ ၀င္ထြက္သြားလာ၍ ပညာဆည္းပူးရ၏။

ၾကေဟ့၊ ငါလြတ္ေအာင္ ေမာင္းျပမယ္”ဟုဆိုကာ ေရပက္ခံေနၾက

ျပဇာတ္ဒါ႐ိက
ု တ
္ ာႀကီးမ်ား တင္ဆက္ကျပေသာ ျပဇာတ္တ႕ုိ ကိလ
ု ည္း

သည့ေ
္ ဘး လူခပ္က်ဲက်ဲရသ
ိွ ည္ေ
့ နရာသိ႕ု တိးု ၀င္ေကြ႕၀ိက
ု က
္ ာ ေမာင္း

ၾကည့္႐ႈေလ့လာမွတ္သားရ၏။

ေတာ့၏။ ယမကာ အရွန
ိ ရ
္ ေနေသာ ၀ိင
ု း္ ေတာ္သားမ်ားကလည္း တ

ဟီးဟီးတဟားဟားႏွင့္ ယိမး္ ထိးု ခုနပ
္ ်ံကာ လုက
ိ ပ
္ ါသြား၏။ လမ္းေပၚ

ထံသ႕ုိ လည္းေကာင္း၊ ရယ္စရာေမာစရာ ပုတ
ံ ပ
ုိ တ္စေျပာတတ္ေသာ

မွ လူအခ်ဳိ႕မွာလည္း ေရွာင္ၾက၊ တိမး္ ၾက၊ အခ်င္းခ်င္းတုက
ိ မ
္ ခ
ိ က
ို မ
္ ိ

ဆရာေရႊဒးံု ဘီေအာင္ထသ
ံ ႕ုိ လည္းေကာင္း၊ သြားလာ၀င္ထက
ြ ၍
္ ခုင
ိ း္

ကုနၾ္ ကေသာအခါ “ေဟ့ ဒီကား ရမ္းလွခ်ည္လားကြ”ဟူေသာ အသံ

စရာရွိပါက ခိုင္းပါရန္ မ်က္ႏွာျပရပါသည္။ (ဤသည္မွာလည္း ျမန္

ထြကလ
္ ာေတာ့၏။ ဆရာက ကားကို ထိးု ရပ္လက
ို သ
္ ည္ႏင
ွ ့္ ကိေ
ု က်ာ္

မာ့ အႏုပညာသင္ၾကားပုန
ံ စ္စနစ္၌ ပါ၀င္ေသာ မွတသ
္ ားဖြယရ
္ ာအ

ေအးႏွင့္ သူ႕တပည့္တို႕က ခုန္ဆင္းလိုက္ၾကေလၿပီ။ ေအာ္သံၾကား

ခ်က္တစ္ရပ္ဟု ဆိရ
ု လိမမ
့္ ည္ ထင္ပါသည္။ ဆရာမ်ားကေတာ့ ေခၚ

ရာဘက္သ႕ုိ ေျပး၍ “ဘယ္ေကာင္လက
ဲ ”ြ ဟု ရန္ျပဳစကားဆိရ
ု ာမွ ႐ိက
ု ္

လိမမ
့္ ည္မဟုတပ
္ ါ။ တပည္ျ့ ဖစ္သက
ူ အခြငအ
့္ ခါသင္တ
့ င
ုိ း္ ၀င္ထက
ြ ္

ပြႀဲ ကီးစေတာ့၏။ ဘယ္သ႕ူ ဘယ္သမ
ူ န
ွ း္ လည္းမသိ၊ ထိးု ၾကႀကိတၾ္ က၊

သြားလာရပါမည္။ သို႕မွသာ ၾကံဳလွ်င္ၾကံဳသလို ေစခုိင္းရင္းက အ

ပြဲထိန္းသူ လူႀကီးမ်ားကလည္း ဆြဲၾက၊ ဖ်င္ၾက၊ ေျပးၾကလႊားၾကႏွင့္

ဆင့္ျမင့္ပညာရပ္မ်ားျဖင့္ ေနရာရသြားတတ္ၾကပါသည္။)

ကန္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ကိယ
ု မ
့္ င္းကိယ
ု ခ
္ ်င္းလမ္းေထာင္တ
့ င
ြ ္ ႐ႈပေ
္ ထြးကုန္

ေတာ့၏။

ေျပာသူမဟုတ္၊ က်ိတ္၍ ၾကံစည္အားထုတ္တတ္သည္။ အက်ိတ္

ဆရာေရႊဒုံးဘီေအာင္၏ အသြင္မတူျပဇာတ္ႀကီး ၿပီးစီး

ကိုယ့္မာနႏွင့္ကိုယ္ အလုပ္ျပဳတ္ခံရဲသူ ဒဂုန္ဆရာတင္

ကၽြန္ေတာ္၏ ဆရာရင္း ဒဂုန္ဆရာတင္က စကားသိပ္



အခဲႀကီးသည္။ သူ႕အေပၚ လက္တစ္လးံု တင္ထားဖူးကိလ
ု ည္း မႏိင
ု ္

အႏုပညာရွင္မ်ားကို

ေသးလွ်င္ ေနဦးေပါ့၊ ႏိုင္တဲ့တစ္ေန႕ ေတြ႕ရမည္ဟု မွတ္မွတ္သား

ျပည္သူလူထုက ခ်စ္ျမတ္ႏိုးၾကသည္။

သား အေတးကေလးမ်ား ထားတတ္သည္။ ယခုလည္း ကာေဌး႐ုံ

ခြင့္လႊတ္သည္းခံၾကသည္။

က အလုပ္ျပဳတ္၍ ျပဇာတ္ကျပခြင့္မရဘဲ ရွိေနေလရာ တစ္ေနကုန္

ဤသည္ကို အဟုတ္ႀကီးထင္၍

တစ္ေနခန္း အိမ္ထုိင္၍ စီမံကိန္းမ်ားခ်ၿပီး ၿမိဳ႕တြင္းရွိ ျပဇာတ္႐ုံမ်ား

လြန္သည္ထက္ လြန္ေအာင္

၏ အေျခအေနကို သုံးသပ္ေလ့လာသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္

ျပဳက်င့္မုိက္မွားမႈ မျပဳသင့္ဟု

ကို အလုပ္မေပးႏုိင္ေသးပါ။

ဆင္ျခင္စဥ္းစားမိပါသည္။



ေဆး႐ုံေရာက္ေလာက္ေအာင္ ဒဏ္ရာ မျပင္းထန္ၾက

ေသာ္လည္း ပြနး္ ပဲက
့ ျဲြ ပဲၾကသူမ်ားလည္း မနည္းလွပါ။ ကိေ
ု က်ာ္ေအး
၏ တပည့္ကားေမာင္းသမားမွာမူ လူတစ္ဦးက သံတုတ္ႏွင့္႐ိုက္၍
လက္ႏင
ွ က
့္ ာလိက
ု ရ
္ ာမွ လက္ညဳိႇ းႏွင့္ လက္မခြၾကား အေတာ္ကေလး
ဒဏ္ရာမ်ားသြား၏။ ေရပက္ခံမ႑ပ္မွ လူႀကီးမ်ားက ဆရာဒဂုန္ကို
လည္း သိ၊ အျခားအႏုပညာရွင္မ်ား (အထူးသျဖင့္ ကိုေက်ာ္ေအး)
ကိုလည္း သိေနၾကေသာေၾကာင့္ ေၾကေၾကေအးေအးျဖစ္ရန္ ေခ်ာ့
ေမာ့ေတာင္းပန္ၿပီး ကားေပၚတင္လႊတ္လိုက္ရသည္။

တကယ္တမ္းလြနသ
္ ည္က ကၽြနေ
္ တာ္တ႕ုိ လူသက
ုိ ။္ သိ႕ု

ေသာ္ အႏုပညာမ်က္ႏွာႏွင့္ ထိုထိုေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားက ေတာင္းပန္
လႊတရ
္ သည္ကုိ အားပါးတရ ဆူပေ
ူ အာ္ဟစ္၍ ၀င္း၀င္း႐ုသ
ံ ႕ုိ ျပန္လာ
ၾကၿပီး ႐ုေ
ံ ဘးက ဘားထဲသ႕ုိ ႏႈတဆ
္ က္ပ၀
ဲြ င္ၾကျပန္၏။ ထိစ
ု ဥ္ကာလ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဆရာေရႊဒုံးဘီေအာင္က ခပ္ေအးေအး၊ ရယ္စရာ ေမာ

အဲဒန
ီ ာမည္လည္းၾကားေရာ၊ မူးတာေတြဘာေတြ ဘယ္

စရာေျပာဆိုကာ တပည့္မ်ားႏွင့္ တရင္းတႏွီး ေနတတ္သည္။ ကၽြန္

ေရာက္ကန
ု တ
္ ယ္မသိေတာ့ပါဘူးကြာ၊ ငါကေတာ့ မီးခဲအႀကီးႀကီးကို

ေတာ္ေရာက္သာြ းလွ်င္ သူေတြ႕ၾကံဳခဲသ
့ မွ် အျဖစ္အပ်က္အစုအ
ံ လင္

ကိုင္မိၿပီ၊ ဒုကၡျဖစ္ေတာ့မွာပဲနဲ႕ထူပူသြားၿပီး လာေျပာတဲ့လူေတြကို

ကို မျခြင္းမခ်န္ ဖြင့္အန္ေျပာျပ၏။ ဆရာသမားႀကီးဟူ၍ ဟိတ္ဟန္

ေတာင္းပန္ေပးၾကပါဦးလိ႕ု ေျပာရေတာ့တာေပါ့။ အဲဒအ
ီ ခ်ိနတ
္ န
ု း္ က

ႀကီးစြာ မထားတတ္ပါ။

ပုဏၰားဘထြန္းတို႕၊ လမ္းမေတာ္ ဖိုးတုတတ
္ ို႕ဆိုတဲ့ လူေတြက အ

“ငါ အေနာက္ပိုင္း ၉ လမ္းနဲ႕ က်ံဳးႀကီးလမ္းထိပ္က အ

ေနာက္ပိုင္းရဲ႕ ဘုရင္ေတြကြ၊ ငါကလည္း သူတို႕နာမည္သာၾကားဖူး

ခန္းက်ဥ္းကေလးငွားေနတုနး္ ကေပါ့က၊ြ အလုပက
္ တာေမြဘက္က

တာ လူကိုျမင္ဖူးတာမွ မဟုတ္ပဲ။ ပုဏၰားဘထြန္း ငါ့အိမ္ကိုလာတာ

ၿဗိတသ
ိ ်ွ ဘားမားျခံမာွ ၊ ေနတာက အေနာက္ပင
ုိ း္ ။ တစ္ေန႕လုးံ ကိယ
ု ့္

ကလည္း ၿဗိတသ
ိ ်ွ ဘားမားမွာ အလုပလ
္ ပ
ု ေ
္ နတဲ့ စာေရးဆရာဆိလ
ု ႕ုိ

အလုပရ
္ ရ
ိွ ာ တာေမြက ျခံထမ
ဲ ာွ အခ်ိနက
္ န
ု ၿ္ ပီး မိးု စုတစ
္ တ
ု ခ
္ ်ဳပ္မွ အိမ္

တန္ေဆာင္တုိင္အတြက္ အလွဴခံရေအာင္လာတာလို႕ ေနာက္မွသိ

ျပန္ေရာက္တာကလား၊ အိမ္နီးနားခ်င္းနဲ႕ အေပၚထပ္ေအာက္ထပ္

ရတယ္။ ငါကသာ ဘုမသိ ဘမသိနဲ႕ဘီယာမူးၿပီး ရမ္းႀကိတ္လိုက္

က လူေတြကိုေတာင္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးမသိဘူး။ သူတို႕ကလည္း ငါ့ကို

တာ၊ ဟိုလူေတြကလည္း သြားၿပီးေတာင္းပန္ေပးပါတယ္။ ငါကိုယ္

စာေရးဆရာတစ္ေယာက္လို႕ပဲ သိတယ္ထင္ပါရဲ႕။ နာမည္ေတာင္

တုင
ိ လ
္ ည္း ေနာက္တစ္ေန႕ အလုပသ
္ ာြ းရင္း လက္ဖက္ရည္ဆင
ို မ
္ ာွ

ဘယ္သူဘယ္၀ါရယ္လို႕ သိဟန္မတူပါဘူး။

ထိုင္ေနတဲ့ ပုဏၰားဘထြန္းဆီကို ၀င္သြားၿပီး ေတာင္းပန္လိုက္ပါ



တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕မ်က္ႏွာထားက သိပ္ေက်နပ္ပုံမရဘူးကြ၊ ဒီ

အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက

ေတာ့ ငါ အေနာက္ပိုင္းမွာ မေနရဲေတာ့ဘူး။ ဟား... ဟား... ဟား

ပုဏၰားဘထြန္းတို႕၊

... ေတာင္ၫန
ြ ႕္ က ဖူးမင္းသား ဦးသိနး္ ေမာင္တ႕ုိ ဘက္မာွ အိမရ
္ ာွ ၿပီး

လမ္းမေတာ္ဖိုးတုတ္တို႕ဆိုတဲ့

တစ္ခါတည္း လစ္ခ်ခဲ့ရေတာ့တာပဲ အေကာင္ေရ႕။ လူမိုက္ဆိုတာ

လူေတြက အေနာက္ပိုင္းရဲ႕ဘုရင္ေတြကြ၊

ေဆးမရွိဘူး ေမာင္တင့္ေအာင္ အဲဒါ မွတ္ထားကြ”

ငါကလည္း သူတို႕နာမည္သာၾကားဖူးတာ

လူကိုျမင္ဖူးတာမွ မဟုတ္ပဲ။

ၾကားနာလာခဲ့ရပါသည္။ ဆရာေရႊဒုံး၏ “မိန္းမလိမၼာ”ျပဇာတ္ တင္



ဆက္ကျပႏုိင္ရန္လည္း စီစဥ္ေရးသားေနရပါၿပီ။ အေၾကာက္လြန္၍

တစ္ေန႕က်ေတာ့ အလုပ္ကအျပန္ ဘီယာမူးမူးနဲ႕အိမ္

လူရင
ႊ ေ
္ တာ္ျဖစ္လာသူ ဆရာ့ ဆရာႀကီးမ်ားႏွငတ
့္ ဖ
ဲြ က္၍ အလုပလ
္ ပ
ု ္

က ပက္လက္ကလ
ု ားထိင
ု ေ
္ ပၚမွာ မွန
ိ း္ ေနတုနး္ ေခါင္းတုးံ ဆံေတာက္

ရေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ့အႏုပညာ သင္ၾကားမႈစနစ္အေၾကာင္းကို စဥ္း

နဲ႕ စြပက
္ ်ယ္၀တ္ထားတဲ့ လူပန
ိ ပ
္ န
ိ ေ
္ သးေသး တစ္ေယာက္ကပ
ု က
္ ပ
ု ္

စား ေတြးေတာမိသည့္အျပင္ တပည့္မ်ားအေပၚ၌ သံေယာဇဥ္ႀကီး

ကေလးတက္လာတာ ေတြ႕ရတယ္။ ငါ့စိတ္ထဲမွာ ဘိန္းစားတစ္

မားစြာ ထားတတ္သည့္ ျမန္မာ့အႏုပညာေက်ာ္ ဆရာႀကီးမ်ား၏

ေယာက္ အလစ္သတ
ု မ
္ လိ႕ု တက္ေခ်ာင္းတာလိ႕ု ထင္လက
ုိ တ
္ ာေပ့ါ။

ေစတနာ၊ ေမတၱာတရားကိုလည္း ရိပ္စားနားလည္ခဲ့ရပါသည္။

လူကလည္း ဘီယာအရွိန္နဲ႕ကိုး၊ ေခြးမသား ငါ့အေၾကာင္းသိရမယ္

ဆိုၿပီး ကုလားထုိင္ေပၚက ၀ုန္းခနဲထ၊ ေလွကားထိပ္နားေရာက္လာ

၌ ခပ္တည္တည္ခပ္ျပတ္ျပတ္ ဆက္ဆတ
ံ တ္သည္။ ထိ႕ု ေၾကာင့္ တ

တဲ့ငနဲကို ေဆာင့္ကန္ခ်လုိက္တာ၊ ဒလိမ့္ေခါက္ေကြးက်သြားေတာ့

ပည္မ
့ ်ားက သူ႕ကိေ
ု ၾကာက္ရ႕ံြ ထိတလ
္ န္႕႐ိေ
ု သၾက၏။ ဤကဲသ
့ ႕ုိ မာ

တာပဲ။ ေအာက္ထပ္ကလည္း ဆူဆူညံညံအသံေတြ ၾကားရတယ္။

မာတင္းတင္း ျပတ္ျပတ္ေတာက္ေတာက္ခင
ုိ း္ ေစ ၫႊနၾ္ ကားတတ္သူ

ဒါေပမယ့္ ငါကေတာ့ ခပ္တည္တည္ တံခါးကို ေဆာင့္ပိတ္လိုက္ၿပီး

ဒဂုန္ဆရာတင္သည္ပင္လွ်င္ တပည့္ေက်ာ္ စိန္ဂၽြန္းထြန္းေရႊ၊ သိန္း

ပက္လက္ကလ
ု ားထိင
ု ေ
္ ပၚ ျပန္မန
ိွ း္ ဇိမခ
္ ေ
ံ နတာေပါ့လကြာ၊ ခဏၾကာ

ေမာင္ႀကီး၊ ဦးေက်ာ္ျမ၊ ေဒၚသိနး္ ၾကြယ၊္ ေဒၚလႈင
ိ ၊္ ေဒၚဥ၊ ေဒၚႏု စေသာ

ေတာ့ ႐ုပရ
္ င
ွ မ
္ င္းသမီး ခင္ခင္ရရ
ီ ႕ဲ ဦးေလး တေယာထိးု တဲ့ ကိခ
ု ်စ္လွ

လူႀကီးပိင
ု း္ ဇာတ္ေဆာင္မ်ားကို သံေယာဇဥ္ႀကီးစြာျဖင့္ မိမတ
ိ င္ဆက္

နဲ႕လမ္းထဲက တျခားလူေလးငါးေယာက္ အိမေ
္ ပၚတက္လာၾကတယ္”

ေသာ ျပဇာတ္မ်ား၌ မျဖစ္မေန သုံးစြဲခိုင္းေစတတ္သည္။

“ဆရာေလး၊ ခင္ဗ်ား ဘယ္လုိလုပ္လိုက္တာလဲဗ်ာ”လို႕

ဤကဲ့သို႕ ရယ္ဖြယ္မွတ္ဖြယ္ အျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးစုံတို႕ကို

ကၽြနေ
္ တာ္၏ ဆရာဒဂုနဆ
္ ရာတင္မာွ တပည္မ
့ ်ားအေပၚ

ဆရာေရႊဒုံးလည္း ထို႕အတူ ဦးဘခ်စ္ (ဗိုလ္ေအာင္ဒင္

မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္နဲ႕ ေျပာၾကတယ္။ ငါကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ။

မွ ဇာတ္လိုက္)ႏွင့္ ၄င္း၏ဇနီး ေဒၚစမ္းျမတို႕ကို အလြန္သံေယာဇဥ္

“ဟာ က်ဳပ္အိမ္ခန္းမွာ လူမရွိဘူးမွတ္လို႕ အလစ္သုတ္

ႀကီး၏။ (ဦးခင္ေမာင္ရင္ အသက္ရွင္လ်က္ရွိေနလွ်င္လည္း ဆရာ

ဖို႕တက္လာတဲ့ ဘိန္းစားကို ကန္ခ်လိုက္တာေပါ့။ ဘာျဖစ္သလဲဗ်”

ေရႊဒးံု ႏွင့္ တပူးတြတ
ဲ ဲြ ျပဇာတ္မင္းသားႀကီး ဘ၀ႏွငေ
့္ က်ာ္ၾကားေနေပ

လို႕ ခပ္မာမာ ျပန္ေဟာက္လုိက္ေတာ့-

လိမမ
့္ ည္။) မင္းသားႀကီး ဦးဘခ်စ္မာွ အဆိသ
ု ပ
ိ မ
္ ရ။ (ဓာတ္ျပားတစ္

“ခင္ဗ်ား ကန္ခ်လိုက္တဲ့လူကို ခင္ဗ်ား မသိဘူးလား”

ခ်ပ္ေတာ့ သြငး္ ဖူးပါသည္။) ျပဇာတ္ဟသ
ူ ည္ သီခ်င္းႏွငစ
့္ ကား ေရာ

“မသိဘူး”

ေႏွာ၍အာ႐ုံဖမ္းစားရေသာ စင္တင္မႈ အႏုပညာျဖစ္ေသာေၾကာင့္

“မသိရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားေပေတာ့၊ အဲဒါ...

အဆိုပညာကလည္း အေရးႀကီးလွေပသည္။ ယင္းအျပင္ ဦးဘခ်စ္

ပုဏၰားဘထြန္း”

မွာ အသက္အရြယအ
္ ားျဖင့္ မင္းသားလည္းမက၊ အေဖအရြယလ
္ ည္း

“ဗ်ာ”

မက်ႏွင့္ စေကာစကျဖစ္ေနေလရာ ယင္း၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚစမ္းျမ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကိုသာ ျပဇာတ္တုိင္း ပါ၀င္ခြင့္ ေပးထားရေပသည္။

မရေလာက္ေအာင္ ခြက္ထိုးခြက္လန္ ခုန္ပ်ံရယ္ေမာၾကေလေတာ့

သည္။ ထိုအမ်ဳိးသမီးကား ႐ုပ္ရွင္ေလာကတြင္ အမ်ဳိးသမီး လူရႊင္

“မိနး္ မလိမာၼ ”ျပဇာတ္တင
ြ ္ ေဒၚစမ္းျမက သူေဌးသားမ်ား၊

အရာရွအ
ိ ရာခံမ်ားကို ခ်ဴစား ျမႇဴစားရေသာ မိနး္ မလည္ႀကီးအခန္းက

ေတာ္ႀကီးျဖစ္သူ အေမစိန္(ေခၚ)ေဒၚစိန္ခင္ ျဖစ္ပါသတည္း။

ပါ၀င္ရ၏။ ယင္း၏အိမတ
္ င
ြ ္ ဖဲ၀င
ုိ း္ ၊ အရက္၀င
ုိ း္ စုေ
ံ အာင္ထားသည္။

ညီမ၊ တူမဆိေ
ု သာ မိနး္ ကေလးမ်ားကိလ
ု ည္း ထားေလသည္။ ဆရာ

ရွၾိ ကသည္။ (ထိပပ
္ တ
ိ ႏ
္ င
ွ ့္ မွတႀ္ ကီး)၊ (စိင
ု တ
္ ေမာ့ႏင
ွ ့္ ရြႀဲ ကီး)၊ (ပန္ခ်ာ

ေရႊဒးံု မွာ ထိေ
ု ခတ္ထအ
ုိ ခ်ိန္ ၁၉၄၉-၅၀ က အေျခအေနမ်ားကို ထင္

ႏွင့္ စံပ)၊ (ဖိုးပါႀကီးႏွင့္ ဖိုးပါေလး)၊ (သန္းႏြဲ႕ႏွင့္ ခ်စ္ေမာင္)စသည္

ဟပ္၍ အျမင္မေတာ္သည္မ်ား၊ မျဖစ္သင္သ
့ ည္မ်ားအား သေရာ္လို

တို႕ျဖစ္၏။ ကိုယ့္အတြဲႏွင့္ကိုယ္ အခ်ိတ္အဆက္ ျပက္လုံးမ်ားျဖင့္

ေသာ ဆႏၵျဖင့္ “မိနး္ မလိမာၼ ”ျပဇာတ္ကုိ တင္ဆက္သည္ဟု နားလည္

ပရိသတ္၏ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးျခင္းကို ခံရသူမ်ားဟု ေက်ာ္ၾကားၾကေလရာ

ခဲ့ရပါ၏။

လာဘ္ျမင္ေသာ ဒဂုနဆ
္ ရာတင္က ေဒၚစိနခ
္ င္အား လူရင
ႊ ေ
္ တာ္ႀကီး

ေဒၚစမ္းျမတြင္ လူယုံေတာ္ အေဖာ္မိန္းမတစ္ေယာက္ရွိ

႐ုပ္ရွင္ျပဇာတ္ အႏုပညာေလာကတြင္ ဟာသစုံတြဲမ်ား

ဦးၾကယ္နႏ
ီ ွင့္ တြဲဖက္ေပးလုိက္၏။

ရန္လအ
ုိ ပ္သည္။ ဆရာက ေဒၚစမ္းျမအား လည္လည္၀ယ္၀ယ္ ဇာတ္

ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ ရွာခဲ့ဟု တာ၀န္ေပးလုိက္ရာ ေဒၚ

စုတ
ံ မ
ဲြ ာွ အလြနရ
္ ယ္ရေသာ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ စုတ
ံ ျဲြ ဖစ္ခပ
့ဲ ါသည္။ အ

စမ္းျမက အိမ္နီးနားခ်င္း မိန္မးခပ္၀၀တစ္ေယာက္ကို ေခၚလာ၏။

ခ်ဳိ႕အခ်ဳိ႕ေသာ ပရိသတ္မ်ားက သူတို႕ႏွစ္ဦးကို ဇနီးေမာင္ႏွံဟုပင္

အထင္မွားခဲ့ၾကပါ၏။ ေဒၚစိန္ခင္၏ခင္ပြန္း ဦးခ်စ္ခင္(ကြယ္လြန္)မွာ

ဇာတ္တုိက္စဥ္အခါက ေခ်ာေခ်ာေမာေမာႏွင့္ အဆင္

၀င္း၀င္းျပဇာတ္တစ္ေခတ္လးံု ဦးၾကယ္န၊ီ ေဒၚစိနခ
္ င္တ႕ုိ

ေျပစြာ (ဖဲ၀ိုင္းအခန္းတြင္ ကစားသမားမ်ားအတြက္ ေကာ္ဖီလာပို႕၊

ဦးၾကယ္နီ၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္၏။

မုန္႕ပြဲလာခ်ႏွင့္) သ႐ုပ္ေဆာင္မႈ ဟန္က်လွပါ၏။

ဦးၾကယ္နက
ီ လည္း ေဒၚစိနခ
္ င္ကုိ သြနသ
္ င္ၫန
ႊ ျ္ ပ၍ ဟာ

ျပဇာတ္စတင္ ကျပသည့္ ပထမည၌မွာမူကား ပရိသတ္

သ ျဖစ္ေစမည့္ အကြက္အကြင္းသို႕ေရာက္ေအာင္ ပို႕ေပး၏။ ေဒၚ

က မ်ားျပားလွေခ်သည္။ လူရင
ႊ ေ
္ တာ္ေပါင္းစု၏
ံ ျပက္လးံု မ်ားေၾကာင့္

စိန္ခင္ကလည္း ႀကိဳးစား၏။ ဟာသဆရာသမားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ

တ၀ါး၀ါး တဟားဟားႏွင့္ဆူညံစြာ အားေပးေနၾကရာ ေဒၚစမ္းျမေခၚ

ဦးၾကယ္နီ၊ ကိုသန္းႏြဲ႕၊ ကိုခ်စ္ေမာင္တို႕ကိုလည္း ေလးစားသည္။

လာေသာ အေဖာ္မန
ိ း္ မမွာ ေတာ္ေတာ္ႏင
ွ မ
့္ ထြကဘ
္ ဲ ေပကတ္ေန၏။

အမ်ဳိးသမီးလူရႊင္ေတာ္ဟူ၍ မရွိခဲ့သည့္ ျပဇာတ္နယ္ပယ္တြင္ တစ္



ဦးေသာ လူရႊင္ေတာ္အျဖစ္ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေက်ာ္ၾကားခဲ့

ပရိသတ္မွာ ထိန္းမရေလာက္ေအာင္

ေလရာ ကြယလ
္ န
ြ သ
္ ည္အထိ ႐ုပရ
္ င
ွ န
္ ယ္ပယ္၌လည္း ထင္ရာွ းခဲေ
့ ပ

ခြက္ထိုးခြက္လန္

သည္။

ခုန္ပ်ံရယ္ေမာၾကေလေတာ့သည္။

ထိုအမ်ဳိးသမီးကား ႐ုပ္ရွင္ေလာကတြင္

ေတာ္ ေရာက္သာြ းသည့အ
္ ခ်ိနက
္ ႐ုပက
္ လာပ္ေျခရင္းတြင္ ဦးၾကယ္

အမ်ဳိးသမီး လူရႊင္ေတာ္ႀကီးျဖစ္သူ

နီ၏ ဇနီး၊ ေခါင္းရင္းဘက္တြင္ ေဒၚစိန္ခင္တို႕ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာ

အေမစိန္(ေခၚ)ေဒၚစိန္ခင္ ျဖစ္ပါသတည္း။

သုတ္ပ၀ါ ပခုံးေပၚ ကိုယ္စီတင္၍ အခ်ီအခ်အၿပိဳင္ ငိုေၾကြးေနသည္



ကို ေတြ႕ရသည္။ ရင္းႏွးီ ခင္မင္သူ လုပေ
္ ဖာ္ကင
ုိ ဖ
္ က္တစ္ဥးီ ဦး တက္

“ထြကေ
္ တာ့ေလ ခင္ဗ်ားထြကရ
္ မယ့္ အခန္းမဟုတလ
္ ား”

လာတိုင္း အိမ္ေပၚမွေန၍ ဦးၾကယ္နီကို တမ္းတၿပီး တစ္ေက်ာ့စီ ငို

-ဟု ေအာ္ေတာ့မွ ကာဖီဗန္း ကိုင္ထားေသာ လက္ႏွင့္

ေနၾကေလရာ ပြတ
ဲ မွ် စည္ကားစြာ ၾကည့ရ
္ ေ
ႈ နၾကေသာ ပရိသတ္မ်ား

ဒူးႏွစဖ
္ က္ပါ တဆတ္ဆတ္ လႈပခ
္ ါရင္း ပရိသတ္ကုိ ေက်ာေပးလ်က္

ထဲမတ
ွ စ္ဥးီ က လက္စသတ္ေတာ့ ဦးၾကယ္နႀီ ကီးမွာ မိနး္ မႏွစေ
္ ယာက္

တုန္တုန္ခ်ိခ်ိ ထြက္သြားသည္။

နဲ႕ပါလားဟ ဟူေသာ အသံကိုၾကားခဲ့ရပါ။

သာမန္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားထက္ တစ္ဆေက်ာ္ေက်ာ္သာ

ဦးၾကယ္နအ
ီ နိစေ
ၥ ရာက္ၿပီဟု ဖုနး္ ဆက္ေျပာသျဖင့္ ကၽြန္

အႏုပညာနယ္ပယ္၌ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဇြဲႀကီးစြာျဖင့္ ႀကိဳး

လိမမ
့္ ည္ထင္ရေသာ တင္ပါးႀကီးမွာ ဒူးႏွစဖ
္ က္တန
ု ေ
္ နသျဖင့္ တအား

စားေနၾကေသာ္လည္း မထင္မရွားဘ၀ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္လြန္သြားရ

ကုန္ လႈပ္ရမ္းလ်က္ သြက္သြက္ခါေနေလရာ ပရိသတ္က တဟား

သူမ်ားရွိသကဲ့သို႕ မေမွ်ာ္လင့္ေသာအကြက္ေကာင္းတစ္ခုႏွင့္ ျဗဳန္း

ဟား ရယ္ၾက၏။ ရယ္ရမည့္ အခန္းမဟုတပ
္ ါဘဲ တေသာေသာ ရယ္

ခနဲ တိုး၍ တက္သြားသူမ်ားလည္း ရွိတတ္ပါသည္။

ေမာသံမ်ားေၾကာင့္ ဆရာေရႊဒးံု က အလန္႕တၾကားၾကည့ၿ္ ပီး ထိမ
ု န
ိ း္

မႀကီးအား ေအာ္ေလသည္။

မွတ္ဘဲ ရရွိသြားသည္။ ဆရာသမားေကာင္းမ်ားႏွင့္ ဆုံေတြ႕ကာ

ကိယ
ု တ
္ င
ို က
္ လည္း အႏုပညာဗီဇပါ၍ ဆထက္တမ္းပိးု ႀကိဳးစားျခင္း

“ဘာလို႕ေနာက္ေက်ာႀကီး ေပးေနရတုန္းဟ၊ ပရိသတ္

အေမစိန(္ ေခၚ)ေဒၚစိနခ
္ င္မာွ အကြကေ
္ ကာင္းကို မထင္

ဘက္ကိုလွည့္၊ ခပ္ျမန္ျမန္လွည့္စမ္း”

ေၾကာင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ အႏုပညာရွင္တစ္ဦး ဘ၀သို႕

ေရာက္ရွိခဲ့ရပါသည္။ သို႕ေသာ္ အစကနဦးမွာ အေၾကာက္လြန္၍

အမ်ဳိးသမီးက ပရိသတ္ကို လန္႕ရသည့္အထဲ ဆရာဒုံး

က ေအာ္သျဖင့္ပို၍ ေၾကာက္ရြံ႕ၿပီး ပရိသတ္ဘက္သို႕ မ်က္ႏွာကို

လူရႊင္ေတာ္ျဖစ္လာရသည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါ၏။

#

ဆတ္ခနဲလွည့္လိုက္ရာ ပရိသတ္က ၀ုန္းခနဲရယ္ၾက၏။ ထိတ္လန္႕

ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္

စြာႏွငေ
့္ က်ာေပးကာ တုနေ
္ နျပန္၏။ ထိေ
ု သာအခါ ပရိသတ္မာွ ထိနး္

(ေရွ႕လဆက္ရန္-)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

tEkynm

a&Torif b,fuxGuf

8Dweufoef OD;tkef;vGif
“မင္းႀကီးတာမွ တေရြ႕ေရြ႕ႏွင့္ ေပ်ာက္ကြယ္ေနေသာ ထြက္ခြာခဲ့ေသာ”

ျမန္မာ့႐ိုးရာ ေရႊသမင္အား ထြက္ဆဲအေပါက္မ်ား ပိတ္ဆို႕တားဆီးဖို႕...

၂၀.၀၉.၁၂ ညေနပိင
ု း္ ၃ နာရီခန္႕ ဂီတနက္သန္ ကိေ
ု စာ

ဂီတာမင္းမင္းဦးက ကၽြန္ေတာ့္အား ကားေပၚအဆင္း ႀကိဳဆိုလ်က္

ညိနး္ (ကြယလ
္ န
ြ )္ ၏ ေျမးျဖစ္သူ ေမာင္သက
ုိ ဥ
္ းီ (ေခၚ)ေစာႏိင
ု ဥ
္ းီ ကၽြန္

အခမ္းအနားက်င္းပမည့္ စင္ထရယ္ဟိုတယ္ ဒုတိယထပ္သတ္မွတ္

ေတာ့္အား ယခုလို ဖုန္းဆက္ပါသည္။

ထားေသာ စားပြဲ၀ိုင္းတစ္ေနရာတြင္ ေနရာယူလိုက္ပါသည္။

‘‘အဘ ၂၁.၀၉.၁၂ စင္ထရယ္ဟ္ိုတယ္မွာ က်င္းပမည့္

ေဇယ်ာျပည့္ၿဖိဳး ကၽြန္ေတာ့္အနားေရာက္လာၿပီး-

ေဇယ်ာျပည့္ၿဖိဳး သီဆိုထားေသာ အ-မ-တ မ်ိဳးေစ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ဓမၼ

“အဘ ကၽြန္ေတာ္အရမ္း၀မ္းသာတယ္”

ေတး CD အား စာနယ္ဇင္းမွ မီဒယ
ီ ာမ်ား၊ ဂီတပညာရွငမ
္ ်ား၊ ႐ုပသ
္ ံ

“အဘလည္း ၀မ္းသာပါတယ္၊ ဘယ္သူေတြ ဖိတ္ထား

မွ မီဒီယာမ်ားအပါအ၀င္ ၀ါသနာရွင္မ်ားဖိတ္ထားၿပီး၊ အဘကိုဖိတ္

ေသးလဲ”

ဖိ႕ု ကၽြနေ
္ တာ့က
္ ုိ စႏၵယား ခြနတ
္ င္ၾကြယက
္ ဖိတစ
္ ာေပးထားတယ္၊။

ဘယ္လလ
ုိ ဲ အဘ၊ ခြနတ
္ င္ၾကြယန
္ ႕ဲ ေဇယ်ာျပည္ၿ့ ဖိဳးကေတာ့ အဘကို

အဘ ဦးေမာင္ေမာင္ႀကီး၊ အေမ ေဒၚတင္တင္ျမ”

လာေစခ်င္တယ္၊ အဘကိလ
ု ည္း အားနာတယ္၊ အဘလိက
ု မ
္ ယ္ဆို

“ေအးေပါ့ ဖိတ္ရမွာေပါ့”

ရင္ ကၽြနေ
္ တာ္ ၂၁.၀၉.၁၂ ရက္ေန႕ ၁၂ နာရီေလာက္လာေခၚမယ္’’

ခန္႕ျငားသပ္ရပ္စာြ ျပင္ဆင္ထားေသာ စင္ျမင္အ
့ ားၾကည္

ႏူး ႏွစ္သက္စြာ ေငးေမာေနစဥ္ စႏၵယား ခြန္တင္ၾကြယ္ႏွင့္ စာေရး

“၂၁.၀၉.၁၂ ရက္ေန႕အဘကို ဖုန္းဆက္ပါ၊ အဘ အ

“အဘ ဗိုလ္ကေလး တင့္ေအာင္၊ ဘဘ ဦးမင္းေနာင္၊

ေၾကာင္းျပန္မယ္”

ဆရာ ေအာင္သ်ွ န္၀င
ုိ း္ (က်ိကမ
္ ေရာ) ကၽြနေ
္ တာ့အ
္ ား ႏႈတဆ
္ က္ၾက

ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္က စႏၵယားခြန္တင္ၾကြယ္အား-

ကၽြန္ေတာ္သည္ ေမာင္သိုက္ဦးအား ၂၁.၀၉.၁၂ ေန႕

၁၂ နာရီလာေခၚရန္ ဖုန္းျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားၿပီး ထိုေန႕တြင္ စင္

ထရယ္ ဟိုတယ္သို႕ ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ႀကိဳတင္ေရာက္ေနေသာ

မဟုတ္လား”

pmyGifhvTm

“အ-မ-တ မ်ိဳးေစ့သီခ်င္းက အရင္ မင္းဆိုထားတာ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“ဟုတက
္ ပ
့ဲ ါ ကၽြနေ
္ တာ့တ
္ ပည္ျ့ ပန္ဆဖ
ုိ ႕ုိ ကၽြနေ
္ တာ္ ေရြး

ကေလးတင္ေ
့ အာင္ စကားလက္ဆၾံု ကေနရင္း၊ ကြ်န္ေတာ္ ဘိက
ု ေလး

ေပးထားတာပါ’’

သို႕ ပညာေရး၀န္ထမ္းဘ၀ျဖင့္ ေရာက္ေနစဥ္၊ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္စ

‘‘ေကာင္းပါတယ္၊ ေနာက္သခ
ီ ်င္းေတြကေတာ့ နန္းေတာ္

အခက္အခဲ မရွိရေအာင္ ရန္ကုန္မွ ဗိုလ္ကေလးသို႕ အစ္ကိုေလး

ေရွ႕ဆရာတင္၊ ေရႊတိုင္ၫြန္႕၊ A1 ဆရာညႇာ၊ ဒဂုံဆရာတင္၊ ျမက

ရံဖန္ရံခါ လာေရာက္တုိင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္သို႕ လာေရာက္ေတြ႕ဆုံ

ေလာင္၊ ဣႏၵာေဆြ စတဲ့ ဆရာႀကီးေတြရဲ႕သီခ်င္းေတြပါ ထည့္ထား

ေလ့ရွိသည္ကို ျပန္ေျပာင္းေတြးေနစဥ္-

တယ္ဆရာ”

“ကဲ... ကၽြန္ေတာ့္ေနရာသြားေတာ့မယ္”

“ဟာ... ေကာင္းတာေပါ့”

ကၽြနေ
္ တာ္သည္ အႏုပညာေလာက၏ ေလးစားခံယျူ ခင္း

ထိုစဥ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕စားပြဲနားေရာက္လာေသာ စာေရး

ခံရေသာ အစ္ကိုႀကီး ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္အား ေဖးမတြဲကူရန္

ဆရာမႀကီး ေရႊကူနန္းႏြဲ႕ႏြဲ႕။

သူ႕အနီးရပ္လုိက္ၿပီး

“ဆရာ ေနေကာင္းလား”

“အစ္ကိုႀကီးေနရာ ကၽြန္ေတာ္လိုက္ပို႕မယ္”

“ေကာင္းပါတယ္”

“ဟာ မဟုတ္တာ... ကၽြန္ေတာ္ အေျခအေနေကာင္းပါ

“ဆရာမွတမ
္ ေ
ိ သးလား၊ တစ္ခ်ိနတ
္ န
ု း္ က ဆိ၊ု က၊ ေရး၊ တီး

ေသးတယ္”

ဒိင
ု အ
္ ျဖစ္ ကိ်ဳကၠစက
ံ င
ြ း္ မွာ မနက္ပင
ုိ း္ ၿပိဳင္ပအ
ဲြ ၿပီး ထမင္းစားခ်ိနေ
္ ရာက္

ေတာ့ ထမင္းဟင္းကုန္သြားၿပီ။ ဆရာ ထမင္းမစားရေတာ့ ကၽြန္မ

ႀကီးလာေတာ့ ျပန္လိုက္ပို႕ရမယ့္ တာ၀န္နဲ႕၀တၱရားက ကၽြန္ေတာ့္

အိမ္ျပန္ထမင္းခ်ိဳင့္ယူရတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ မနက္စာ စားရတာ”

တာ၀န္ပါ”

“ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ့္တစ္သက္ ေမ့မရတဲ့ အမွတ္

“ကၽြန္ေတာ္ လိုက္ပို႕ခ်င္တယ္... ကၽြန္ေတာ့္ဆီ အစ္ကို

“ေနပါ... ရပါတယ္။ က်န္းမာေရးဂ႐ုစိုက္ ခင္ဗ်ား နည္း

တရ ျဖစ္စဥ္ေလးပါ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထမင္းတစ္နပ္ေကၽြးဖူးတဲ့ ေက်း

နည္း၀တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ပိန္ေတာ့၊ ၀တဲ့သူေတြက ေရာဂါထူ

ဇူးရွင္ပါ”

တတ္တယ္”

ဆရာမႀကီး၏ မ်က္ႏွာသည္ ဇရာသေဘာ အို႐ုပ္မ်ား

ကၽြန္ေတာ္သည္ ျဖည္းညႇင္းသက္သာစြာ သူထုိင္ေနရာ

ကြယေ
္ ပ်ာက္လ်က္၊ ငယ္႐ပ
ု သ
္ င
ြ ျ္ ပင္ ႏုနယ္ေသာ အျပံဳးပန္းမ်ားႏွင့္

စားပြဲ၀ိုင္းသို႕ တစ္ေရြ႕ေရြ႕ ေလွ်ာက္လွမ္းေနေသာ စည္သူ ဗိုလ္က

လန္းဆန္းေနပါသည္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ဖိတ္ၾကားထားသူမ်ား တ

ေလးတင့္ေအာင္အား လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္အား ခင္ဗ်ား

ဖြဖ
ဲ ႏ
ဲြ င
ွ ့္ စားပြအ
ဲ သီးသီးေရာက္ရၿိွ ပီး အဆိေ
ု တာ္ မ်ဳိးျမင္ေ
့ လး၊ အလြမး္

က ၀,တယ္ဟူ၍ မွတ္ခ်က္အဓိပၸါယ္အား ျပန္လည္ေတြးေတာရင္း

သီခ်င္းေရးတဲ့ ေမာင္ေက်ာ္ေဇာ၊ အဆိုေတာ္ သမီးငယ္ ပန္းအိျဖဴ၊

ေဇယ်ာျပည့္ၿဖိဳးရဲ႕အခမ္းအနားစတင္ဖြင့္လွစ္ေၾကာင္း စာေရးဆရာ

ကၽြန္ေတာ့္ညာဘက္ အနီးကပ္ထိုင္လ်က္။

ေအာင္လွ်ံ၀ိုင္း(က်ဳိက္မေရာ)အခမ္းအနားမွဴး၏ အစီစဥ္မ်ား ေၾက

ျငာေသာအသံမ်ားက ျပန္႕လြငေ
့္ ၀၀ါးေနေသာ စိတအ
္ လ်ဥ္မ်ား ျပန္

အခမ္းအနား စတင္ခ်ိန္ တျဖည္းျဖည္း နီးကပ္လာၿပီး၊

စားပြဲ၀ိုင္းမ်ား၌ ဖိတ္ၾကားသူမ်ား ေနရာယူလ်က္၊ မွတ္တမ္းတင္

လည္ စုစည္းအားစိုက္လိုက္ပါသည္။

႐ုပ္/သံအသီးသီးမွ မီးေရာင္မ်ား ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ အလင္းေရာင္မ်ား။ ထို

အခ်ိန္တြင္ မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ စားပြဲ၀ိုင္းတြင္ ထိုင္ေနရာမွ၊ ကၽြန္ေတာ္

ၾသ၀ါဒ၊ စည္သူ ေဒၚတင္တင္ျမ မွ အမွာစကား၊ စာနယ္ဇင္းမွ ကိုယ္

ရွိရာ စားပြဲ၀ိုင္းသို႕ ျဖည္းညႇင္းစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းလာေသာသူက

စားလွယ္တစ္ဦးမွ ေက်းဇူးတင္စကား၊ စႏၵယားခြန္တင္ၾကြယ္ ဂီတ

အစ္ကိုေလးဟု အႏုပညာေလာကမွ ေခၚၾကသည့္ စည္သူဗိုလ္က

မွဴးအဖြဲ႕ႏွင့္ တြဲဖက္၍ ေဇယ်ာျပည့္ၿဖိဳးမွ သီခ်င္း သံုးပုဒ္သီဆို ေဖ်ာ္

ေလးတင့္ေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေျဖလ်က္ ပရိသတ္ဆႏၵအရ စည္သူ ကိမ
ု င္းေနာင္မွ သီခ်င္းတစ္ပဒ
ု ၊္

ဟသၤာတထြနး္ ရင္ တစ္ပဒ
ု ၊္ သန္းထြနး္ ေလး တစ္ပဒ
ု ္ အားလုးံ ေကာင္း

ကြ်န္ေတာ္မာွ ၀မ္းသာအားရ အံအ
့ ားသင္စ
့ ာြ ႀကိဳဆိရ
ု င္း၊

အစီအစဥ္အလုိက္ စည္သူ ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္မွ

စည္သူ ဗိုလ္ကေလးတင့္ေအာင္က ကၽြန္ေတာ့္ပခုံးႏွစ္ဘက္အား ဖိ

ၾကပါသည္။

ႏွိပ္ဆုပ္ကိုင္ၿပီး-

“တစ္ေန႕က ကၽြန္ေတာ့္ဆီ မေလးရွားက ထုတ္တဲ့ စာ

ကား ဘ၀ဂ္လွ်ံလ်က္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေက်နပ္အားရစြာ ေဇယ်ာ

ပြငလ
့္ ာႊ မဂၢဇင္း၊ ကၽြနေ
္ တာ္ေ
့ ဆာင္းပါးအတြက္ ေမတၱာလက္ေဆာင္

ျပည္ၿ့ ဖိဳး၏ “အမတ”မ်ဳိးေစ့ CD အစီအစဥ္အား လႈက
ိ လ
္ စ
ဲွ ာြ ဂုဏျ္ ပဳ

လာေပးတဲ့ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ရဲ႕သမီး ကေလးမေလးက ခင္ဗ်ားဆီကို

ရင္း “ျမန္မာသံ ျမန္မာဟန္” ျမန္မာ့႐ိုးရာအေမြအႏွစ္အား ခ်စ္ျမတ္

လည္း သြားရဦးမယ္ေျပာတာနဲ႕၊ တစ္ေယာက္န႕ဲ တစ္ေယာက္ ဘယ္

ႏိုးတတ္ေသာ၊ ၾကံ႕ခိုင္ေသာ အမ်ဳိးသားစိတ္ဓာတ္ အျပည့္အ၀ႏွင့္

ေလာက္ပသ
ဲ တိရရ၊ ကၽြနေ
္ တာ္လည္း လာေတြ႕ဖိ႕ု မလြယသ
္ လိ၊ု ခင္

ႏွစေ
္ ပါင္းေတာ္ၾကာ “မင္းႀကီးတာမွ တေရြ႕ေရြ႕ႏွင့္ ေပ်ာက္ကယ
ြ ေ
္ န

ဗ်ားလည္း ကၽြန္ေတာ့္လိုေတြ႕ခ်င္ေပမယ့္ ေတြ႕ဖို႕ဆုံဖို႕ မလြယ္တဲ့

ေသာ ထြကခ
္ ာြ ခဲေ
့ သာ” ျမန္မာ့႐းုိ ရာ ေရႊသမင္အား ထြကဆ
္ အ
ဲ ေပါက္

အေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေသးတယ္”

မ်ား ပိတဆ
္ ႕ုိ တားဆီးဖိ႕ု ဆိ၊ု က၊ ေရး၊ တီး မဟာတံတင
ုိ း္ ေအာက္မွ

ပိတ္ဆို႕ကာကြယ္ၾကပါလို႕ မ်ဳိးခ်စ္ေမာင္တို႕၊ မယ္တို႕ကို ေစတနာ

“ဟုတ္ကဲ့ ကေလးမေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္ေျပာပါ

အျပည့္အ၀ႏွင့္ မွာၾကားရင္း... ။

တယ္ အစ္ကေ
ုိ လး’’

မေတာင္းခံရပဲ ေရႊပလ
ဲြ ာတိ႕ု ၏ အားေပးလက္ခပ
ု သ
္ မ
ံ ်ား

အခမ္းအနား စခါနီးအခ်ိန္ ကၽြနေ
္ တာ္ႏင
ွ ့္ အစ္ကႀုိ ကီး ဗိလ
ု ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ဂီတနက္သန္ ဦးအုန္းလြင္

twGif;uAsm

လာျပန္ၿပီ ဒီတစ္ေခါက္
ေရွးပိေတာက္ရဲ႕
ရနံ႕မျပယ္ေသးခင္
ေႏြဦးရဲ႕ေလ႐ူးေတြက

wapäydawmuf
armif&Jrif;

ငါ့ကို... လႈပ္ႏႈိးျပန္ၿပီ
ဥၾသသံ ၾကားတိုင္း
နာက်င္ခဲ့ရ
ပိေတာက္ေတြ ျမင္တိုင္း
ဆို႕နင့္ခဲ့ရ
ဧပရယ္နဲ႕သႀကၤန္
ခြဲလို႕မရသလို
ခ်စ္သူနဲ႕ပိေတာက္
ခြဲျခားလို႕မရခဲ့ဘူး
မင္းမရွိေတာ့ သႀကၤန္ဟာ
ပိေတာက္ေရာင္ မေပါက္
ပိေတာက္နံ႕ မေမႊး
ပိေတာက္ေသြး မပါပဲ
အလိုလို ၿပီးဆံုးခဲ့
ပိေတာက္ေတြ
ကမၻာပ်က္ခဲ့တာ ၾကာၿပီ
ဒါေပမယ့္...
ပိေတာက္ေတြ သစၥာရွိၾကတယ္
ဒီႏွစ္လည္း ပိေတာက္ေတြ ပြင့္ေတာ့မည္
ေနာင္ႏွစ္လည္း ပိေတာက္ေတြ ပြင့္ေပဦးမည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

rvG,faygufrsm;
ygarmuf

သူေရာက္လာတယ္
တံခါးကို ေခါက္လိုက္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ၿငိမ္ေနတယ္
ေနာက္တစ္ခါ တံခါးကို ထပ္ေခါက္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ဘာမွ မတုံ႕ျပန္ဘူး။။
ေဟ့... ဖြင့္မေပးရင္ တံခါးကို
႐ိုက္ခ်ဳိးၿပီးဝင္ခဲ့ရမွာလား
ဝင္လာစမ္းပါေစ
ဒီအခန္းမွာ မလြယ္ေပါက္ေတြ ရိွေနတာ
သူမသိရွာဘူး။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အ႐ိုးေပၚအေရတင္ ေခတ္ႀကီးထဲ
ဟိုလူ႕ေထာက္ခံရႏိုးႏိုး ဒီလူ႕ေထာက္ခံရႏိုးႏိုး၊

ppf

ဟိုလူ႕ေၾကာက္ရႏိုးႏိုး ဒီလူ႕ေၾကာက္ရႏိုးႏိုးနဲ႕
ယိုင္နဲ႕နဲ႕ မိသားစုေတြဟာ ဦးတည္ရာမဲ့လမ္းေတြေပၚ
ပုလဲသီ တကြဲစီ...
စာသင္ေက်ာင္းက ေခါင္းေလာင္းေလးေတြ ျမည္ေသးရဲ႕လား

&J&ifUvrif;

ငွက္ကေလးေတြေရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေတးဆိုၾကေသးရဲ႕လား
အျပစ္မဲ့ ကေလးငယ္ေတြဟာ...
ခေလာက္သံအစား အေျမာက္ဆံေတြနဲ႕သာ
ယဥ္ပါးေနခဲ့ၾကၿပီ...
ကံၾကမၼာေရ...
မင္းကေတာ့ ခပ္လြယ္လြယ္ပဲ ေျမာက္တင္လိုက္တာပါ
သူတို႕ခမ်ာေတာ့
ပန္းက်က် ေခါင္းက်က်
အသက္လုျပီး ကျပေနရရွာတယ္...
‘‘စစ္’’တဲ့...
ဘယ္သူထုခဲ့တဲ့ ပန္းပုလဲ...!!!
အနိဌာ႐ံုေတြသာ ႐ုန္းၾကြေနတဲ့ ပဆစ္အိမ္ထဲ
ေသျခင္းရဲ႕ကြက္လပ္ကို ရွင္ျခင္းနဲ႕အစားထိုးရင္း
ေဟ့... ဒီမွာ ကမၻာႀကီး
ခင္ဗ်ားဟာ မႏုႆမီးေတြနဲ႕
ေတာ္ေတာ္႐ုပ္ဆိုးေနပါၿပီ... ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
႐ိုး႐ိုးသားသားစကားလံုးေတြပါ
သူလိုငါလို ၀ါက်ဖြဲ႕ထံုးေတြ ခ်ဳိးေဖာက္ထား႐ံုပါ။
ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
အၿပီးေပ်ာက္သြားႏိုင္တဲ့ ကံစမ္းမဲတစ္ေစာင္မဟုတ္ဘူး
သူလိုငါလို လွည့္စားမႈမ်ဳိးနဲ႕
စည္းမ်ဥ္းကို လက္တစ္လံုျခား ခ်ဳိးေဖာက္ထား႐ံုပါ။
ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကို ခ်ဳိးေဖာက္ထားတဲ့ စိတ္ကူး႐ိုင္းေတြပါ
ေအာင္ေျမက
ငရဲ၀င္ခြင့္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ထားၿပီ။
ဒီကဗ်ာထဲ ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
ေမရီအင္တိြဳင္းနက္ မဟုတ္ဘူး
ခင္ဗ်ားစားစရာ ကိတ္မုန္႕ကိုေတာင္
ဒိန္ခဲနဲ႕ေပါင္းၿပီး ေရြ႕ၿပီးသြားၿပီ။
ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
ႏိုင္ငံေရးလက္တည့္စမ္းစရာ ပစ္ကြင္းမဟုတ္ဘူး
ေန႕ေရြ႕ညေရြ႕ဆိုတာ
သန္႕ရွင္းေကာင္းမြန္ေသာ စကားလံုးအတြက္

'DuAsmxJrSm
xifovdkr[kwfbl;
auaZmfrdk;

ထမင္းစားေရေသာက္ပါဗ်ာ။
ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
အရိပ္ထိုးထားတဲ့ လက္မည္းႀကီးေတြ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ခ်ဳိင္းေမႊးေတြကို လာရိတ္ပါ
မီဒီယာမ်ား အံႀကိတ္ၿပီးေရးခြင္ရွာႏိုင္၏။

ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူလား
အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီလား
ဟိုခြ ဒီခြ ဟိုနင္း ဒီတက္လား

ဒီကဗ်ာထဲက ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္နဲ႕
တေယာထိုးကြ်မ္းတဲ့ နီ႐ိုးဘုရင္လက္သစ္ေတြ
ကြ်န္ေတာ္တို႕ၿမိဳ႕မွာ အမ်ားသား
လက္ခုပ္တီးၿပီး ေနာက္ေၾကာင္းလွည့္ေရစီးမွာ ဖ်ာ၀င္ခင္းႏိုင္ၿပီ။

pmyGifhvTm

ထင္သလို တံဆိပ္တပ္ႏိုင္တယ္
ဒီကဗ်ာထဲက ခင္ဗ်ားမႀကိဳက္တဲ့ စကားလံုးအတြက္
ေကေဇာ္မိုး႐ိုင္းတယ္ဆိုၿပီး
လူႀကီးမင္း ဆဲသြားႏိုင္ပါတယ္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

NrdKUysufxJrSm
rif;aEG
အဲဒီေန႕က
ကမၻာႀကီးရဲ ႔ အိုဇုန္းလႊာ ေပါက္တဲ့
သတင္းၾကားလိုက္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
ၿမိဳ႕ျပညရဲ ႔အလွတစ္ခုမွာ
ညဥ့္ငွက္မယ္ တစ္စုရဲ ႔
ရယ္သံေတြ ၾကားရတယ္။
အဲဒီေန႕က
စစ္ပြဲရဲ ႔သတင္းနဲ႕ ႏ်ဴကလီးယားရွင္းတမ္း
သတင္းစာကို ဖတ္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
ကမၻာပ်က္ျခင္း၊ မပ်က္ျခင္းမွာ
စိုးရိမ္မကင္းတဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို
ေတြ႕လိုက္ရတယ္။

အဲဒီေန႕က.............

အဲဒီေန႕က

........................

လူကုန္ကူးမႈ ျပႆနာမွာ

........................

တ႐ုတ္ျပည္ကို ပါသြားတဲ့

ကမၻာႀကီးရဲ ႔စာမ်က္ႏွာကို

အိမ္ေဖာ္မေလး သတင္းကို ၾကားလိုက္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
ဂ်ပန္ျပည္ရဲ ႔ငလ်င္သတင္းကို ၾကည့္ေနရင္း
‘‘စုပ္သပ္’’ေနတဲ့ က်ဳပ္အေဖရဲ ႔မ်က္ႏွာကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
လိင္တူျခင္း ေပါင္းသင္းေရးကို အေလးေပးၿပီး
ေဆြးေႏြးသူေတြရဲ ႔မ်က္ႏွာကို
ျမင္လိုက္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
နီ႐ိုးဘုရင္အေၾကာင္း
စာအုပ္ဖတ္လိုက္ရတယ္။
အဲဒီေန႕က
က်ဳပ္ခ်စ္သူက က်ဳပ္ကို ဂစ္တာတစ္လက္
လက္ေဆာင္ေပးတယ္။

pmyGifhvTm

လွန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
အိုဇုန္းလႊာ ေပါက္တယ္
ႏ်ဴကလီးယား ထုတ္လုပ္မႈေတြ
ပိုမ်ားလာတယ္။
ငလ်င္လႈပ္ခတ္မႈ ႀကိမ္ႏႈန္းေတြ
ျမင့္လာမႈေတြေၾကာင့္
ကမာၻပ်က္မည္တဲ့။
လိင္တူျခင္းေပါင္းသင္းေရး သတင္းေတြေၾကာင့္
ညည့္ငွက္ေတြရဲ ႔ရယ္သံၾကားရတယ္။
လူကုန္ကူးမႈ ျပႆနာေၾကာင့္
က်ဳပ္အေဖ ပါးစပ္က စုပ္သပ္သံ ၾကားရတယ္။
နီ႐ိုးဘုရင္ေရ...
ခင္ဗ်ားက ေစာင္းတီးရင္
က်ဳပ္က ဂစ္တာတီးမယ္ဗ်ာ... ။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေနာင္တတရားဆိုတာ မရွိခဲ့ရင္
ငါတို႕ေခါင္းေပၚေရာက္တာ
၀ါးရင္းတုတ္လား ထမင္းထုပ္လား
သိသင့္တယ္...
အေမေရ...
ေသမယ့္ႏွစ္ စစ္ထဲလိုက္တဲ့
အဲသလိုပဲ ဒုကၡေတြထမ္းပိုးၿပီး
မနက္ျဖန္မ်ားစြာ ျဖတ္သန္းလာတာ
သံုးႏွစ္ျပည့္ၿပီ အေမ...
ေငြေစ်းက မေကာင္းေတာ့
ကုန္ေစ်းႏႈန္းနဲ႕အတူ
တက္ေနမယ့္ အတိုးကလည္း
လည္ပင္းမက ဆံပင္ထိေနၿပီလား
ေတြးရင္းနဲ႕ရင္ေမာ
ေငးရင္းနဲ႕ေအာ္ငိုရေပမယ့္
မ်က္ရည္မထြက္ပါလား အေမ...
ကိုယ္တိုင္ ျပန္ေသာက္သံုးလိုက္တာ
မ်က္ရည္ေတာင္ ခန္းေျခာက္ေနၿပီ အေမေရ...
အေမေျပာသလို

aemufqHk;tawG;

ေလွခြက္ခ်ည္းက်န္ အလံမလဲေစနဲ႕
ဒါေပမယ့္...
အေမရယ္

ndKrdIif;(tkwfzdk)

ေလွမေမွာက္ေအာင္ ထိန္းရေတာ့
အလံလည္း ယိမ္းရၿပီ
ပန္းတိုင္ဆိုတာ
ကားမွတ္တိုင္မဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး
ျဖတ္သန္းလာခဲ့တာ သံုးႏွစ္
ေနာက္ေကာ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား...
ဒုကၡမနက္ျဖန္မ်ား
ျဖတ္သန္းရဦးမွာလဲ...
မွိန္ပ်ပ် အေတြးေလးနဲ႕
ခပ္ေရးေရး မနက္ျဖန္အတြက္
ငါ့ရဲ႕ဘ၀ကို...
ဆက္လက္ စတးရဦးမွာပါလား
ဒါ...
ငါ့ရဲ႕...
ေနာက္ဆံုးအေတြးပါ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

uRefawmfwdkU cifAsm;wdkU trsm;oligwdkU
rdk;xufatmif
ကၽြန္ေတာ္က မိုးေနးမဟုတ္ဘူး တဂိုးမဟုတ္ဘူး
ဗန္ဂိုးမဟုတ္ဘူး ဒါဗင္ခ်ီမဟုတ္ဘူး
႐ိုဒင္မဟုတ္ဘူး ေတာ္လ္စတိြဳင္းမဟုတ္ဘူး
ေဒးကားမဟုတ္ဘူး ခ်က္ေကာ့ပ္စကီးမဟုတ္ဘူး
ခင္ဗ်ားမဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားဆရာမဟုတ္ဘူး
(ေၾသာ္... ေမ့ေတာ့မလို႕)
ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္မဟုတ္ဘူး။
အလုပ္မရွိဘူး
ၾကီးေဒၚမွာ ႏြားမရွိဘူး
တစ္ေန႕တစ္ေန ့ သူ႕ေခြးေလးပဲ ေက်ာင္းေနရတာ
ေဟ့ေကာင္...
(မေဟာင္နဲ႕)။
ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးမွာ
ကဗ်ာဆရာ ခၽြတ္ခန္း မပါတာနာတယ္
(ေတာက္...)။
(လင္းလြန္းတယ္...)
ဘာမွ မျမင္ရေတာ့ဘူး
နိယာမေတြထဲ ကဗ်ာေတြက်ကြဲေနတာ
ခြမ္း...

အပစ္အခတ္ေတြ ရပ္
(ဒါ...)
ခိုးသားငါးရာနားတဲ့ ဇရပ္မဟုတ္ဘူး
အပ်က္အပ်က္နဲ႕ ကဗ်ာဇာတ္နာတယ္။

..................................
ခြမ္း... ခြမ္း... ။

ဟုိဖက္က ေရအိုးေလးေတြ ေဘာင္ဘင္ခတ္
ဒီဖက္က စပါးႏွံေလးေတြ ေခါင္းတေထာင္ေထာင္

လမ္းမတူရင္ လူမထင္တဲ့၀ါဒ
ဓားထမ္းျပီး ပန္းခူးရတာ ေမာတယ္။
အဲဒီမာနေလး ဘယ္ေလာက္ေပး၀ယ္ခဲ့ရလဲ

(ဒီလယ္ကြက္ေလး အထြက္တိုးဖို႕)
စပါးကို ေရေလာင္းမယ္
ထြက္ႏႈန္းေကာင္းပါေစ... ။

မေန ့က အေဟာင္းတန္းထဲမွာ ေတြ႕မိတယ္။
လင္းလြန္းရင္လည္း ဘာမွမျမင္ရေတာ့ဘူးဗ်
ေၾသာ္...
ခင္ဗ်ားစာအုပ္က ေတာ္ေတာ္ထူတာပဲ
ေခါင္းအံုးအိပ္ရတာ ေကာင္းတယ္။

pmyGifhvTm

ဒီေနရာမွာ...
...................................
ဓားထမ္းျပီး ပန္း... မ... ခူး... ရ။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေခတ္ႀကီးကိုက
အေရွ႕နဲ႕အေနာက္
ခရီးေရာက္ဖို႕
အေျပးအလႊားနဲ႕
က်ဥ္ဆံရထားေတြလိုအျဖစ္။
တဂ်က္ဂ်က္နဲ႕
ဒုန္းစိုင္းလာလိုက္တာ
အခ်ိန္ေတြ အပ်ဳိေဖာ္၀င္႐ုံ၀င္ေသး
အေဟာင္းဆိုင္ေလးရဲ႕
သက္ငယ္နာရီအိုေတြျဖစ္
ဒါ... ေခတ္သစ္တဲ့လား။
ေမာ္ဒယ္လ္အသစ္
လူအသစ္
ယဥ္ေက်းမႈအသစ္

pdwfuifqm

အသစ္... အသစ္နဲ႕
အေမြအႏွစ္ေတြလည္း
ကြန္ပ်ဴတာဦးေခါင္းခြံထဲ
ဗိုင္းရပ္(စ္)ေတြ ကိုက္ခဲလို႕။

rif;nD

ဒီလိုၾကည့္ရင္းနဲ႕ကိုပဲ
လူက ေခတ္ကို သစ္
ေခတ္က လူကို သစ္နဲ႕
ဟိုတဖဲ့ ဒီတဖဲ့
ထုဆစ္ခဲ့လိုက္တာ
အေတြးအေခၚလက္တဆစ္
အဖုအထစ္မ်ားစြာနဲ႕
စိတ္ဓာတ္မွာ ကင္ဆာျဖစ္ခဲ့ၿပီ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

b0uAsm
ae0ef;eD

ကဗ်ာအလွ
ကဗ်ာဘ၀ကို
စာျပလို႕ပဲ ေရးေရး
စာခ်လို႕ပဲ ေတြးေတြး
စာက်လို႕ပဲ ေငးေငး
ကဗ်ာအေတြး
ကဗ်ာအေရးဆိုတာ
သညာ လွ မလွ
ပညာ ရ မရ
ဇာပ၀ါခ်ၿပီး
စစ္လို႕ရတာ မဟုတ္...
ကဗ်ာကို ခ်စ္
တကယ္ႏွစ္သက္လုိ႕
ထုလုပ္ထားတဲ့အရာ...
အဲဒါ... ဘ၀႐ုပ္ပံုလႊာ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

rsufapmif;wpfpif;twGuf
aMujimpmwrf;
tjrJpdrf;

အမာဒီနီဂ်က္လို အၾကံနဲ႕
ကင္ဂ်ဳံအီလို ဒံုးက်ည္စမ္းခ်င္ေနတယ္
ကၽြန္မက ဒိုင္ယာနာမင္းသမီးမဟုတ္ေတာ့
သက္ေတာ္ေစာင့္ ေပါလ္လည္း မရွိပါဘူး
ဟစ္တလာေတာင္ လူေပါင္းမ်ားစြာကို
အမုန္းပံုေဆာင္ခဲနဲ႕ ထုေခ်ႏိုင္ေသးတာပဲ
ကၽြန္မ ရွင့္တစ္ေယာက္တည္းကိုေတာ့
ေကာင္းေကာင္း စုတ္ျဖဲပစ္လိုက္ႏိုင္တယ္
အာဖဂန္မွာ အေသခံဗံုးခြဲတာကို လာမေျပာနဲ႕
ဂါဇာကိုသြားတဲ့ သေဘၤာေတြ
ဘယ္လိုျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာ သိတယ္မွတ္လား?
ရွင္ သိထားဖို႕က
ေနာက္တစ္ခါဆို မင္းသားႀကီး အာႏိုးေတာင္
ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ေတာ့မယ္တဲ့

ရွင္နဲ႕ကၽြန္မက
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းေအာင္မွာေတာင္
မဆံုႏိုင္တဲ့ မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း
ရွင္က ရွပ္နီ
ကၽြန္မက ရွပ္ဝါ
ရွင္က ရီပက္ပလီကင္
ကၽြန္မက ဒီမိုကရက္တစ္
ရွင္က ဟီ႐ိုရွီးမား

အိုဘားမားေတာင္ မၾကာေလးတင္ကမွ

ကၽြန္မက ပုလဲဆိပ္ကမ္း

ႏိုဘယ္လ္ဆုရသြားျပီ

ရွင္က ေျမာက္ကိုရီးယား

ကၽြန္မလည္း မာနတံဆိပ္ကို
လည္ပင္းမွာ ခန္႕ခန္႕ႀကီးဆြဲထားခ်င္ေသးတယ္... ။

ကၽြန္မက ေတာင္ကိုရီးယား
ရွင္က...
ကၽြန္မက...

ေၾသာ္... ေမ့ေနလို႕ေျပာရဦးမယ္
ရွင္လႊတ္လိုက္တဲ့ သူလွ်ဳိေတြနဲ႕လဲေပးဖို႕
ကၽြန္မ ညာဘက္လက္က
လက္ေခ်ာင္းေလး ငါးေခ်ာင္းပဲရွိတယ္... ။

pmyGifhvTm

အခု ကၽြန္မအမုန္းရဲ႕တမန္ေတာ္
မ်က္ေစာင္းနဲ႕ပဲ ရွင့္ကို ပစ္ေပါက္ရေသးတယ္
ေနာက္ဆို ရွင့္ရဲ႕အၾကည့္ေတြကို
မီး႐ႈိ႕ၿပီး ေျမျမႇဳပ္ပစ္မယ္ဆိုတာ သိထားပါ... ။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

0w¬Kwdk
ကၽြန္မ
လကုန္ရက္၊

f
mi

လခထုတ္ရသည့္ေန႕တိုင္း
သူ႕ကို
အျမဲေမွ်ာ္ေနမိပါသည္။
သူသည္
ကၽြန္မဆိုင္အတြက္
အျမဲတမ္း
ေဖာက္သည္ေကာင္းတစ္ဦး
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္
ကၽြန္မ
သူ႕ကို
ေမွ်ာ္ေနမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ၾကာေတာ့
သူ႕ကို
ကၽြန္မ
ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ေနခဲ့သည္။
သူ၏
အသြင္သဏၭာန္က
သူ႕အား
စိတ္၀င္တစား
ျဖစ္ေစခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္မမွာ
အေနာ္ရထာလမ္းေပၚတြင္
အမ်ဳိးသမီးမ်ားအတြက္

q
a
f
u
v
f
dzey ghr,f
y
;
y
a

armifa&TpGef

လွပေသာ၊
သစ္ဆန္းေသာ
ဖိနပ္ဆိုင္တစ္ဆိုင္
ဖြင့္လွစ္ေရာင္းခ်ေနသူတစ္ဦး
ျဖစ္ပါသည္။
လကုန္ရက္
လခထုတ္ေသာေန႕တြင္
႐ုံးအမႈထမ္း
အမ်ဳိးသမီးမ်ားစြာတို႕
ကၽြန္မဆိုင္မွ
ဖိနပ္ပုံစံ
အသစ္အဆန္းကေလးမ်ားကို
အခ်ိန္အေတာ္ၾကာစြာ
ဟိုဟာေလး
ကိုင္ၾကည့္၊
သည္ဖိနပ္ေလး
ေမးၾကႏွင့္
ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူတတ္ၾကပါသည္။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

သို႕ေသာ္ ကၽြန္မ ေမွ်ာ္ေနမိသူ

ကိုႀကီး ဇနီးကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္လုိ႕ပါ သိပ္

ကေတာ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္လုံးတြင္ ျပသထား

လွမွာပဲေနာ္”

ရင္း နီးပါးေလာက္ႏွင့္ ေျပာလိုက္ျခင္းျဖစ္

ေသာ ဖိနပ္ပုံစံဆန္းမ်ားကို အလြယ္မွတ္မိ

ပါသည္။

ေနသည့္အလား သူဆိုင္ထဲသို႕ေရာက္လာ

ေမးခ်င္ရာ ေမးလိုက္မိသည္လား မေျပာ

“တစ္ရံေပးပါဗ်ာ”

ၿပီး မ်က္လုံးေ၀့ကစားရင္း သူ မ၀ယ္ရေသး

တတ္၊ သူ႕မ်က္ႏာွ မွာ ႐ုတတ
္ ရက္ အုစ
ိ ာက်

သူက

ေသာ ဖိနပ္ပုံဆန္းကို ေတြ႕လွ်င္ ေစ်းေမး

သြားသကဲသ
့ ႕ုိ ဖ်တ္ကနဲ ပ်က္သာြ းသည္ကို

သူ႕မ်က္လးံု မ်ားက ကၽြနမ
္ ဆိင
ု မ
္ ွ ဖိနပ္ပဆ
ံု န္း

သည္။ ပထမတုန္းကေတာ့ ကၽြန္မ သူ႕ကို

ကၽြန္မ လွမ္းေတြ႕လို္က္ရပါသည္။

ေလးႏွင့္ သူ႕ခ်စ္သူ လွလွပပ စီးေနသည္

မ်က္မွန္းမတမ္းမိေသးသျဖင့္

ကို အေတြးေရာက္ေနလိမ့္မည္။

ေရာင္းေစ်း

ကၽြန္မ အလုိက္ကန္ဆိုး မသိ၊

“ဒီေန႕ အစ္ကိုႀကီး ေနာက္က်

ကၽြန္မအေနႏွင့္ သူ႕အား ေစ်း

ေစ်းမဆစ္ေတာ့ပါဘူး။

ထက္ ေစ်းနည္းနည္း ပိုေျပာမိခဲ့သည္။

တယ္ေနာ္”

သူသည္ ဖိနပ္၀ဇ
ိ ာၨ ဟု ဘဲ႕ြ ေပးရ

“႐ုးံ ကိစေ
ၥ လးေတြ မျပတ္လ႕ုိ ပါ”

ကေလးျဖင္ထ
့ ည့ၿ္ ပီး လွမး္ ေပးလုက
ိ ပ
္ ါသည္။

မေလာက္ ေတာ္ပါသည္။ ထင္ထားေသာ

သူက ကၽြန္မကို ျပန္ေျဖၿပီး၊ ဖိ

သူက တစ္ေထာင္တန္ႏွစ္ရြက္အား ကၽြန္မ

ေစ်းႏႈန္းကို တစ္ခြန္းတည္း အျပတ္ ဆစ္

နပ္ပုံဆန္း အသစ္ကေလး ႏွစ္ရံကို ဆြဲယူ

ကို ဖိနပ္ဖိုးလွမ္းေပးလိုက္ၿပီး ဖိနပ္အိတ္က

သည္။ ရလွ်င္၀ယ္၍ မရလွ်င္ မ၀ယ္တတ္

ၾကည့ေ
္ နပါသည္။ ဖိနပ္တစ္ရက
ံ ေစ်းေပါပါ

ေလးကို လက္ထဲတြင္ ရြရြေလး ကိုင္ထား

သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။

သည္။ တစ္ရံကေတာ့ ေစ်းနည္းနည္းျမင့္ပါ

သည္ကို ကၽြန္မ ေတြ႕ေနပါသည္။ အေၾကြ

သူ ဆစ္သည့္ ေစ်းမွာလည္း

သည္။ ကၽြန္မလည္း သူ ဖိနပ္ကိုျပၿပီး ေစ်း

ႏွစ္ရာကို သူ႕အားျပန္အမ္းရင္း-

ကၽြန္မ ေရာင္းႏိုင္သည့္ ေစ်းပင္ျဖစ္ေနခဲ့ပါ

ေမးလာမည္ကုိ ေစာင္ၾ့ ကည့ေ
္ နပါသည္။ သူ

သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္မသည္ သူ႕

သည္ ဖိနပ္ႏစ
ွ ရ
္ မ
ံ ွ ေစ်းေပါေပါ ဖိနပ္ကုိ ျပန္

ပါ ေခၚခဲ့ပါလားရွင္ ကၽြန္မတို႕ဆိုင္ကိုလည္း

အားထပ္ၿပီး ေစ်းမေခၚေတာ့ပဲ သူဆစ္သည့္

ခ်ထားလိက
ု ၿ္ ပီး ေစ်းနည္းနည္းျမင္ထ
့ ားေသာ

ေရာက္ဖးူ တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကႀုိ ကီး လ

ေစ်းႏွင့္ပင္ ေရာင္းခဲ့ၿမဲျဖစ္သည္။

ဖိနပ္ကို အေသအခ်ာ စစ္ေဆးၾကည့္ေန

စဥ္ ဖိနပ္အသစ္တစ္ရံ ၀ယ္ေပးေနတဲ့ အစ္

သည္ကို ေတြ႕ေနရပါသည္။

ကိုႀကီး ဇနီးကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္လို႕ပါ သိပ္

လကုနရ
္ က္တင
ုိ း္ လာ၀ယ္တတ္

ေသာ သူ႕အတြက္ ကၽြန္မေနာက္ထပ္ ေစ်း

သူ႕အား ဖိနပ္တစ္စုံကို အိတ္

“တစ္ခါတစ္ေလ အစ္မႀကီးကို

လွမွာပဲေနာ္”

ပိုမေျပာေတာ့ပဲ ေရာင္းေစ်းကိုသာ ေျပာၿပီး

သူက

ေရာင္းခဲ့ေလ့ရွိပါသည္။ ထုိအခါမ်ိဳး၌လည္း

ေစ်းမဆစ္ေတာ့ပါဘူး။

ေမးခ်င္ရာ ေမးလိုက္မိသည္လား မေျပာ

သူသည္ ေခတၱေလာက္ေတြေတြေလး စဥ္း

သူ႕မ်က္လုံးမ်ားက

တတ္၊ သူ႕မ်က္ႏာွ မွာ ႐ုတတ
္ ရက္ အိစ
ု ာက်

စားၿပီး က်သင့္ေငြကို ထုတ္ေပးကာ ဖိနပ္ပုံ

ကၽြန္မဆိုင္မွ

သြားသကဲသ
့ ႕ို ဖ်တ္ကနဲ ပ်က္သာြ းသည္ကို

ဆန္းတစ္ရက
ံ ုိ ၀ယ္ပါသည္။ ကၽြနမ
္ က ဆိင
ု ္

ဖိနပ္ပုံဆန္းေလးႏွင့္

ကၽြန္မ လွမ္းေတြ႕လိုက္ရပါသည္။

တံဆိပ္ပါေသာ ပလပ္စတစ္အိတ္ကေလး

သူ႕ခ်စ္သူ

ႏွင့္ ထည့္ေပးသည္။ သူက ဖိနပ္ထည့္ထား

လွလွပပ

ကို ႐ုတ္တရက္ ျပန္ေျပာင္းကာ ျပံဳးျပံဳးရယ္

ေသာ အိတက
္ ေလးကို ဆြယ
ဲ က
ူ ာ ဆိင
ု ထ
္ မ
ဲ ွ

စီးေနသည္ကို

ရယ္ျဖင့္...

ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္သြားေလ့ရွိသည္။

အေတြးေရာက္ေနလိမမ
့္ ည္။

ပုံဆန္းေလးႏွစ္မ်ိဳး ကၽြန္မ ထုတ္ထားေသာ

“ဒီ ဖိနပ္ကေလးကေတာ့ အ

ေၾကာင္ျ့ ဖစ္ပါသည္။ ဆိင
ု ထ
္ တ
ဲ င
ြ ္ အမ်ိဳးသမီး

ေတာ္ကို လွတာပဲ။ အေရာင္ေရာ လက္ရာ

ထဲမွ သြက္သြက္လက္လက္ ထြက္သြားပါ

မ်ား က်ားမစုံတြဲမ်ားႏွင့္ စည္ကားလ်က္ရွိပါ

ေရာ ကၽြနေ
္ တာ္ေတာ့ ႀကိဳက္ေနၿပီ ေစ်းေျပာ

ေတာ့သည္။

သည္။ ထိုအေတာအတြင္း ကၽြန္မ ေမွ်ာ္ေန

ပါဦး”

ေသာ သူ ဆိုင္ထဲသို႕ေရာက္လာပါသည္။

သူသည္ ဖိနပ္မ်ားကို မ်က္လုံးေ၀့ၾကည့္ေန

တယ္ အစ္ကိုႀကီး၊ ကဲပါ တစ္ေထာင့္ရွစ္ရာ

ပါသည္။ တစ္ေနရာတြင္ ျပသထားေသာ

နဲ႕ပဲ ယူပါ။ အစ္ကႀုိ ကီးက ၀ယ္ေနက်မိ႕ု ေစ်း

ေျခအေနအား ကၽြန္မ၏ ခင္ပြန္းသည္အား

ဖိနပ္ပဆ
ံု န္းေလးဆီသ႕ုိ မ်က္လးံု မ်ားေရာက္

ပိုမေျပာေတာ့ပါဘူး”

အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပပါဦးမည္။ ေသခ်ာ

သြားပါသည္။

ပါသည္။ ကၽြနမ
္ အား ခင္ပန
ြ း္ သည္ ဘာမွ မ

“တစ္ခါတစ္ေလ အစ္မႀကီးကို

ေလးမ်ိဳးကို အျခားေသာ ဆိုင္မ်ားတြင္ ႏွစ္

ေျပာဘဲႏင
ွ ့္ ခြငလ
့္ တ
ႊ ပ
္ ါလိမမ
့္ ည္။ ကၽြနမ
္ ဆိင
ု ္

ပါ ေခၚခဲပ
့ ါလားရွင၊္ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ဆိင
ု က
္ လ
ုိ ည္း

ေထာင္ေက်ာ္ေက်ာ္ေစ်း ဆိုၾကပါလိမ့္မည္။

ကို ေသာ့ပတ
ိ ခ
္ ်ိနမ
္ ာွ ပင္ ကၽြနမ
္ ခင္ပန
ြ း္ သည္

ေရာက္ဖူးတာေပါ့၊ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီး လ

ေနာက္မွ

ေမာင္းလာေသာ ကားေလးသည္ ဆိုင္ေရွ႕

စဥ္ ဖိနပ္အသစ္တစ္ရံ ၀ယ္ေပးေနတဲ့ အစ္

ေရာင္းပါလိမ့္မည္။

ယေန႕ေမွ်ာ္ေနမိသည္က ဖိနပ္

ကၽြန္မ အလုိက္ကန္းဆိုး မသိ

သိ႕ု ေသာ္ သူသည္ မ်က္ႏာွ ထား

“ေၾသာ္... ဟုတ္ကဲ့၊ အင္း...

အင္း”

“ေစ်းကေတာ့ နည္းနည္းျမင္ေ
့ န

တကယ္ဆိုလွ်င္ ထိုပုံဆန္းက

ႏွစ္ေထာင္

pmyGifhvTm

အတိေလာက္ျဖင့္

သူသည္ ထုမ
ိ ်ွ သာေျပာၿပီး ဆုင
ိ ္

ကၽြနမ
္ စကားမရွိ စကားရွာေျပာ

လိုက္မိျခင္းကိုမူ ေနာင္တရေနမိပါသည္။
ညေန ကၽြန္မရဲ႕ျဖစ္ပ်က္မႈ အ

တြင္ အဆင့္သင့္ ရပ္ထားသည့္ အခ်ိန္ႏွင့္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အံကိုက္ျဖစ္ေနပါေတာ့သည္။

တယ္ ေမာင္ရဲ႕”

ၾကည့္လုိက္ေသာအခါ သူသည္ သူ႕ေျခ

ေမာင္က ကၽြနမ
္ ေျပာသမွ် ကား

ေထာက္တစ္ဖက္ကုိ လက္ျဖင့္ ဖ်စ္ညစ
ႇ ထ
္ ား

ထြက္ခ်ိန္မွာပင္ ကၽြန္မသည္ ကၽြန္မ၏ ခင္

ကို ဂ႐ုစက
ုိ ေ
္ မာင္းေနရာမွ နားစြငေ
့္ နပါသည္။

သည္ကို ကၽြန္မေတြ႕ရပါသည္။ မ်က္ႏွာက

ပြန္းအား ကၽြန္မဆိုင္တြင္ လစဥ္၀ယ္ေနက်

အံတင္းထားသည္။ အေတာ္ေတာ့ နာက်င္

ထိုလူ႕အေၾကာင္းကို စဥ္းစားလာၿပီးမွ မေန

ေတာ္ေတာ္ ျမတ္ႏိုးရွာတဲ့ပုံပဲ။ တစ္လကို ဖိ

ေနပုံကို ေတြ႕ရပါသည္။

ႏိုင္ျဖစ္ကာ ဖြင့္ေျပာျပမိခဲ့ပါသည္။

နပ္သစ္တစ္ရံ ၀ယ္၀ယ္ေပးတယ္။ ခုဆိုရင္

“ခင္ ဘာေတြမ်ား ေတြးေနတာ

ခင္ဆ
့ င
ုိ မ
္ ာွ ဖိနပ္လာ၀ယ္ေပးခဲတ
့ ာ ဆယ္သ
့ းံု

ေျခေထာက္ကို နည္းနည္း တုိက္မိလို႕ နာ

လဲ၊ ေမာင့္ကို တစ္ခုခုေျပာျပခ်င္ပုံစံ ေပါက္

ရံေလာက္ရသ
ိွ ာြ းၿပီ။ တစ္ခါမွ သူ႕အမ်ိဳးသမီး

သြားတာပါ”

ေနတယ္။ ဘာမ်ား ေျပာစရာရွိသလဲ ေျပာ

ကို ေခၚလာခဲ့တာ မေတြ႕ဖူးဘူး ေမာင္ရဲ႕”

ေလ”

ျပၿပီး အစ္ကႀုိ ကီးအိမအ
္ ထိ ကၽြနမ
္ တိ႕ု လုက
ိ ္

ကၽြန္မတို႕ ဆိုင္ေရွ႕မွ ကားစ

“ၿပီးေတာ့ သူ႕အမ်ဳိးသမီးကို သူ

ကၽြန္မက စိမ္ေျပနေျပ ေျပာျပ

“ဘာမွေတာ့ သိပ္မျဖစ္ပါဘူး။

“အိ.ု .. ေဆးခန္းတစ္ခခ
ု က
ု ုိ သြား

ကၽြန္မ ခင္ပြန္းသည္ကလည္း

ေနေသာ စကားမ်ားကို ကၽြနမ
္ ခင္ပန
ြ း္ သည္

ပို႕ေပးပါ့မယ္ အစ္ကိုႀကီးရယ္”

လူကခ
ဲ တ္ ညံသ
့ တ
ူ စ္ေယာက္ မဟုတပ
္ ါေခ်။

က ဘာကိသ
ု ေဘာက်သြားသည္မသိ အသံ

ကၽြနမ
္ ကို ေမးလာပါသည္။ ကၽြနမ
္ လည္း ထို

ကေလးထြကေ
္ အာင္ ရယ္ၿပီး ကားကို လမ္း

အခါ သူ၏ မ်က္ႏွာသည္ အားနာေနပုံေပၚ

လူ႕အေၾကာင္းကို ဖြင့္ေျပာလိုက္မိပါသည္။

ခ်ဳိးတစ္ခု အတြငး္ သိ႕ု ေကြ႕ခ်လိက
ု ပ
္ ါသည္။

ပါသည္။

ထိအ
ု ခါ ကၽြနမ
္ ခင္ပန
ြ း္ သည္က

ကၽြန္မ စကားကို ၾကားရေသာ

ေမာင္က ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕

ရယ္ရယ္ေမာေမာႏွင့္-

သူသည္

အား ဆြဲထူေပးပါသည္။

“ခင့္ဆီမွာ ဖိနပ္အျမဲတမ္း လာ

သူ႕ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို

၀ယ္လို႕ စိတ္၀င္စားေနတာလား၊ လူကို

လက္ျဖင့္

တုံ႕အားနာၾကည့္ရင္း လဲက်ေနရာမွ ထရပ္

စိတ္၀င္စားေနတာလား ခင္”

ဖ်စ္ညႇစ္ထားသည္ကို

လိုက္ပါသည္။

“အို ေမာင္ကလည္း ခင္ ဒီလို

ကၽြန္မ ေတြ႕ရပါသည္။

သေဘာမ်ဳိး မရွိဘူးဆိုတာ ေမာင္လည္းသိ

မ်က္ႏွာက

ဖိနပ္အိတ္ကေလးကို သတိတရ ေကာက္

ပါတယ္။ အဲဒီ လစဥ္ လာ၀ယ္ေနတဲ့သူက

အံတင္းထားသည္။

ယူမိပါသည္။ ထိုဖိနပ္အိတ္ကေလးထဲတြင္

စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေနလို႕ပါ”

အေတာ္ေတာ့

ဖိနပ္တစ္ဖက္ကိုသာ ေတြ႕လိုက္ရပါသည္။

နာက်င္ေနပုံကို

ရွာမေနေတာ့ပါ။ ေဆးခန္းသို႕ အျမန္ဆုံးပို႕

ေတြ႕ရပါသည္။

ေပးဖို႕အေရးႀကီးေနသည္ မဟုတ္ပါလား။

တိင
ု း္ ခင္ဆ
့ င
ုိ မ
္ ာွ ဖိနပ္တစ္ရလ
ံ ာ၀ယ္ေနက်

ထိုစဥ္မွာပင္ ဆူဆူညံညံအသံ

ေမာင္ရ႕ဲ ၊ ေစ်းလည္း မဆစ္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့

မ်ား ခင္ပြန္းသည္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားပုံစံမ်ား၊

သူ႕အမ်ဳိးသမီးကိုလည္း ဆိုင္ကို ေခၚလာခဲ့

ဘရိတအ
္ ပ
ု သ
္ မ
ံ ်ား၊ ဒိနး္ ခနဲ ကားႏွင့္ လူတစ္

တာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးဘူး”

ေယာက္ကို တိုက္မိလိုက္သူကို ကၽြန္မ ျမင္

လုိက္ေသာအခါ အလြန္ပင္ စိုးရိမ္စိတ္မ်ား

“ဘယ္လိုမ်ား စိတ္၀င္စားစရာ

ေကာင္းေနလို႕လဲ ေျပာစမ္းပါဦး”

“အဲဒီ လူက လခထုတ္တဲ့ရက္

ေမာင္သည္ ကားလီဗာကို အ

ရွိန္ေလွ်ာ့နင္းလိုက္ၿပီးမွ-

ျဖစ္သြားရပါေတာ့သည္။

“သူ႕ အမ်ဳိးသမီးက သိပ္အ႐ုပ္

ကၽြန္မ ကားတံခါးကို ဖြင့္ၿပီး အ

ဆိုးေနလို႕ မေခၚတာ ျဖစ္မွာေပါ့”

လ်င္စလို ဆင္းလိုက္သလို ေမာင္လည္း

ကားေပၚမွ ခပ္သုပ္သုပ္ဆင္းခဲ့ပါသည္။

“မဟုတ္ႏိုင္ဘူး ေမာင္၊ တစ္ခါ

တုန္းက ခင္က ဖိနပ္စီးမယ့္သူက အသား

ျဖဴသလားလို႕ ေမးၾကည့္ဖူးတယ္။ သူက

လဲဟင္... ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ”

ေခါင္းကေလးကို ခပ္သက
ြ သ
္ က
ြ ည
္ တ
ိ ျ္ ပရင္း

ျဖဴတယ္လို႕ ေျဖခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီေတာ့ ခင္က

လ ဖိနပ္တစ္ရံ လာ,လာ၀ယ္သူကို မေမွ်ာ္

အသားျဖဴတယ္ ဆိုရင္ ဖိနပ္က ဘယ္အ

လင့္ဘဲ ကားႏွင့္ ပြတ္တုိက္မိျခင္းအတြက္

ေရာင္န႕ဲ ျဖစ္ျဖစ္ လုက
ိ ပ
္ ါတယ္လ႕ုိ ေျပာေတာ့

အေမာတေကာ ေမးလိုက္မိသလို “ေမာင္...

သူက ေခါင္းကေလး ညိတ္ျပၿပီး အနီေရာင္

ခင္ ကားေပၚမွာ...” တစ္လက္စတည္း ေျပာ

က လြရ
ဲ င္ေတာ့ ဘယ္အေရာင္ပျဲ ဖစ္ျဖစ္ ေပး

ျပလိုက္မိပါေတာ့သည္။

ပါ။ အနီေရာင္ေတာ့ မေပးပါနဲ႕လို႕ ေျပာဖူး

“အစ္ကိုႀကီး ဘာျဖစ္သြားေသး
ကၽြန္မက ကၽြန္မဆိုင္တြင္ တစ္

ကၽြန္မ သူ႕ကို အကဲခတ္ လွမ္း

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကၽြနမ
္ ကိေ
ု ရာ ေမာင္က
့ ပ
ုိ ါ အား

ကၽြနမ
္ လမ္းေပၚတြငက
္ ်ေနေသာ

တစ္ဖက္ကို ထိုသူထံသို႕ ခပ္ယို႕ယို႕ေလး

တာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ရပါမ်ားလာေတာ့...”

သူငယ္ခ်င္း ဆရာ၀န္ဆီသို႕ ကၽြန္မတို႕သုံး

လွမ္းေပးလုိက္ၿပီးေနာက္-

ေယာက္ ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။

ၾကည္ႏင
ုိ ေ
္ လာက္ေအာင္ ေခ်ာေမာလွပေသာ

တာနဲ႕ တစ္ဖက္ပဲ ယူလာမိခဲ့တယ္ရွင့္”

က်က္သေရရွိလွေသာ ျမတ္ႏိုးဖြယ္ရာ မိန္း

က အေျခအေနမ်ားကို ဆရာ၀န္အား ေျပာ

ကေလးတစ္ဥးီ ကို အံအ
့ ားသင္စ
့ ာြ ေတြ႕လိက
ု ္

ျပၾကသည္တြင္ သူသည္ ကၽြန္မတို႕အျပစ္

လွမး္ ေပးရင္း အားနာစြာျဖင့္ သူ႕အား လွမး္

ရပါသည္။

မရွေ
ိ ၾကာင္း၊ သူသာ ကားေကြ႕၀င္လာသည္

ၾကည့္မိလိုက္ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တိုင္ေတာ့

ကို မေတြ႕မိသျဖင့္ ၀င္တိုက္မိေၾကာင္းမ်ား

မွ သူ႕ထံမွ ထြကေ
္ ပၚလာေသာ စကားသံကုိ

ကေလးကို လွမ္းၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္...

ကို အားတုံ႕အားနာ ေျပာျပေနပါသည္။

ကၽြန္မ အံ့ၾသစြာ ၾကားလုိက္ရသည္။

တစ္ရံ ၀ယ္ၿပီးတုိင္း... ေထြးေထြးအတြက္

သူ ၫႊန္ျပသည့္အတိုင္း သူ၏

ကၽြနမ
္ တိ႕ု လင္မယားႏွစေ
္ ယာက္

ကၽြန္မႏွင့္ ခင္ပြန္းသည္က သူ႕

“ဖိနပ္တစ္ဖက္ေတာ့ ရွာမေတြ႕
ကၽြန္မက ဖိနပ္တစ္ဖက္တည္း

“ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ဒီတစ္ဖက္

ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ကၽြန္မ မယုံ

ကၽြနမ
္ ေထြးေထြးဆိေ
ု သာ မိနး္
“ေနာက္ေတာ့ ကၽြနေ
္ တာ္ ဖိနပ္

ေျခေထာက္မွ ဒဏ္ရာျပင္းထန္ျခင္း ရွ၊ိ မရွိ

တည္းပဲ လိုခ်င္တာပါ”

မလိုအပ္တဲ့ ညာဘက္ဖိနပ္ကို လႊတ္ပစ္ခဲ့

ဆရာ၀န္ကို ေမးၾကရပါသည္။ ဆရာ၀န္က

“ရွင္”

ၿပီးမွ က်န္တဲ့တစ္ဖက္ကို အိမ္ကို ယူလာခဲ့

ယခုည သူေဆးစည္းေပးလိက
ု ေ
္ ၾကာင္း၊ နက္

ကၽြနမ
္ ထံမွ ထြကေ
္ ပၚလာေသာ

တာပါ၊ ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ပစ္ၿပီး ျပန္လာတဲ့

ျဖန္ ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္း၊ ခင္ခင္မင္မင္

“ရွင္”ဆိုသည့္ အသံအဆုံးမွာပင္ ထိုသူက

အခါ ဒီအစ္မႀကီး ဆုိင္ထဲမွာ ေျပာလုိက္တဲ့

ရင္းရင္းႏွးီ ႏွးီ ရွငး္ လင္းေျပာျပၿပီး ေဆးဖိးု ပင္

ေၾကကြဲ ၀မ္းနည္းသည့္ မ်က္ႏွာငယ္ေလး

စကားကုိ စဥ္းစားၿပီး ခံစားလာရတဲ့ စိတ္

ေပးရန္မလုေ
ိ ၾကာင္း ေျပာလာပါေတာ့သည္။

ႏွင့္ ကၽြနမ
္ ကို လွမး္ ၾကည့ေ
္ နရွာပါသည္။ အ

ေၾကာင့္ ေငးေငးငိုင္ငိုင္ျဖစ္ေနတုန္း ကားနဲ႕

ေတာ္ကေလးၾကာေအာင္ ေတြေတြကေလး

၀င္တိုးမိခဲ့တာပါပဲ”

သူ႕ကို ကၽြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ လိုက္ပို႕ေပး

ေနရင္းမွ-

ခဲ့ၾကပါသည္။

“ေထြးေထြး ေရ...”

ခဏအတြင္းပင္မွာပင္ နားလည္လိုက္မိပါ

အိမ္အတြင္းသို႕ ေခါင္းကေလး

ၿပီ။ ကၽြန္မဆိုင္တြင္ ဖိနပ္၀ယ္ေနက် အမ်ဳိး

သူ ၫႊန္ျပေသာ လမ္းအတိုင္း

သူက “အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က

ေလးပဲ”ဟုေျပာျပသျဖင့္ ကၽြနမ
္ ခင္ပန
ြ း္ ကား

ငဲ့ကာ လွမ္းေခၚလိုက္ပါသည္။

ကၽြန္မ အေျခအေနအားလုံးကို

သားကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိပါသည္။ သူ႕ရဲ႕
စိတ္ဓာတ္ကို တေလးတစားအၾကည့္မ်ဳိးပါ။

ကို စက္ရပ္လိုက္ပါသည္။ ကၽြန္မခင္ပြန္းက
သူ႕ေျခေထာက္ဒဏ္ရာကို သက္သာမႈရေစ

ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ပစ္ၿပီး

ရန္ သူ႕အား တြဲလ်က္ အိမ္ကေလးဆီသို႕

ျပန္လာတဲ့အခါ

ပါ တစ္ဆက္တည္း ကၽြန္မ ေတြးမိလာခဲ့မိ

ေရွ႕မွ ဦးေဆာင္သာြ းေနပါသည္။ ကၽြနမ
္ သာ

ဒီအစ္မႀကီး

ပါသည္။ သူ၏ ျမင္ျ့ မတ္ေသာ ေမတၱာတရား

လွ်င္ တစ္ဖက္တည္းရွိေသာ ဖိနပ္ကေလး

ဆုိင္ထဲမွာ ေျပာလုိက္တဲ့

ကိုလည္း ကၽြန္မ စိတ္ထဲက ခ်ီးက်ဴးေနမိပါ

ကို ၾကည့္ၿပီး... ကိုင္ကာ သူတို႕ေနာက္မွ

စကားကုိ စဥ္းစားၿပီး

သည္။ တကယ္ဆေ
ုိ တာ့ သူ႕ဇနီးေထြးေထြး

လုိက္ပါသြားခဲ့ေတာ့သည္။

ခံစားလာရတဲ့ စိတ္ေၾကာင့္

မွာ ညာဖက္ေျခေထာက္ မရွိရွာသည္ကို

ကၽန
ြ မ
္ တိ႕ု အိမအ
္ တြငး္ သိ႕ု ေရာက္

ေငးေငးငိုင္ငိုင္ျဖစ္ေနတုန္း

ကၽြန္မ ေတြ႕မိပါသည္။

ၾကေသာအခါ သူက ဧည္ခ
့ န္းရွိ ကုလားထိင
ု ္

ကားနဲ႕၀င္တိုးမိခဲ့တာပါပဲ...

သျဖင့္ ကၽြန္မႏွင့္ ခင္ပြန္းသည္တို႕ ၀င္ထိုင္

ၿပီးေနာက္ ကၽြနမ
္ ႏွငခ
့ ္ င္ပန
ြ း္ သည္

အတြက္ ဖိနပ္ကေလးတစ္ဖက္သည္ အျမဲ

လိက
ု ၾ္ ကပါသည္။ ကၽြနမ
္ ၏ ခင္ပန
ြ း္ သည္က

ကို တစ္ခ်က္မွ်ေငးၾကည့္ကာ သူ၏ တုန္ခါ

တမ္း ရွိေနပါေတာ့သည္။ ကၽြန္မကိုလည္း

ကၽြန္မကို လွမ္းၾကည့္ အကဲခတ္သလို ကၽြန္

ေနေသာ စကားသံမ်ားကို ၾကားရပါေတာ့

ေထြးေထြးသည္ စူးစူးစိုက္စိုက္ ေငးၾကည့္

မကလည္း ကၽြန္မ ခင္ပြန္းသည္ကို လွမ္း

သည္။

ေနရွာပါသည္။ ကၽြနမ
္ စိတက
္ းူ ကို သူ၀င္စား

ၾကည့္ အကဲခတ္ကာ အိမ္ကေလးအတြင္း

သို႕ မ်က္လုံးမ်ား ေရြ႕လ်ားကာ အိမ္ရွင္မကို

ေထြးတဲ့၊ သူ႕အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္လ

ရွာေဖြၾကည့္႐ႈေနမိၾကပါသည္။

တစ္ခါ အစ္မႀကီးဆိင
ု မ
္ ာွ အျမဲတမ္း၀ယ္ေပး

၌ တစ္ဖက္ထဲေသာ ဖိနပ္ပုံဆန္းကေလး

သူ၏ ေမတၱာ၊ ေစတနာမ်ားကို

ေနာက္လဆန္းတိုင္း လဆန္း

တိုင္း ကၽြန္မ၏ ဖိနပ္ဆိုင္တြင္ ေထြးေထြး

မ်ားကို ၫႊနျ္ ပၿပီး “ထိင
ု ၾ္ ကပါခင္ဗ်ာ”ဟုေျပာ

“ကၽြနေ
္ တာ့ဇ
္ နီးနာမည္က ေထြး

ၾကည့္မိေလသလား မေျပာတတ္ပါ။
ကၽြနမ
္ စိတက
္ းူ တြင္ ဖိနပ္စင္ေပၚ

ကၽြနမ
္ တိ႕ု ႏွစဥ
္ းီ ႏွင့္ မလွမး္ မကမ္း

ေနက်ပါ။ ဒါေပမယ့္ အရင္တန
ု း္ က ဖိနပ္၀ယ္

သည္ အျမဲလိုလို ၀င့္ထယ္စြာ ရွိေနပါေတာ့

ရွိ ကုလားထုင
ိ တ
္ င
ြ ္ သူက အားေလ်ာ့စာြ ထိင
ု ္

ၿပီးတိုင္း အိမ္ကို တစ္ရံလုံး ျပန္ယူလာခဲ့ပါ

မည္။ သည္တစ္သက္ ေထြးေထြးအတြက္

ၿပီးေနာက္ သူ႕အိမရ
္ င
ွ မ
္ ကို လွမး္ မေခၚေသး

တယ္၊ အိမေ
္ ရာက္တအ
့ဲ ခါ ဖိနပ္အသစ္၀ယ္

ဖိနပ္လက္ေဆာင္တစ္ဖက္ကို ကၽြန္မ စိတ္

ဘဲ ခပ္ဆင
ုိ း္ ဆုင
ိ း္ ၿငိမသ
္ က္စာြ ထုင
ိ ေ
္ နသည္။

လာလို႕ ဇနီးသည္ ေထြးေထြးက ဖိနပ္ကို

ကူးရတိုင္း ပုံဆန္းကေလးမ်ား ဖန္တီးသြား

ထိအ
ု ခါက်မွ ကၽြနမ
္ လည္း ကၽြန္

ကိုင္ၾကည့္ၿပီး ၀မ္းသာအားရျဖစ္ေနတာက

ရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္မိပါေတာ့သည္။

မ လက္ထတ
ဲ င
ြ ္ ကိင
ု ထ
္ ားသည့္ ဖိနပ္ကေလး

ေန မ်က္ႏွာေလး ညႇိဳးညႇိဳးငယ္ငယ္ျဖစ္သြား

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ေမာင္ေရႊစြန္

b,f
0,f
rSef;
vSrf;
Edkif
NyD
pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

jr,Gef;pH

ကလန္း ဘူကစ္တင္ဂီ (Klang

ျခားသေဘၤာအရာရွမ
ိ ႕ုိ ဖိးု ေအာင္ ငယ္စဥ္က

ေငြျပန္႕ပိန္း... လြမ္းပုံကို မဖန္တီးႏိုင္ဘု”

Bukkit Tinggi)ရပ္ကြက္ထဲတြင္ ဖိုးေအာင္

အေဖသေဘၤာနားခ်ိန္ေတြမွာ ဖိုးေအာင္ အ

ေစာင္းသံကို ၾကားေနရင္း သီခ်င္းသံက

တို႕ေနၾကသည္။ မစ္ဆူဘီရွီ ယႏၲရားလုပ္

၀တ္ေတြေလွ်ာ္၊ ဖိးု ေအာင္ပစ
ူ ာသမွ်၀ယ္ေပး၊

တစ္စထက္တစ္စ ေသခ်ာလာသည္။

ငန္းခြင္ အင္ဂ်င္နီယာမ်ားအား ကုမၸဏီက

ဖိးု ေအာင္ကုိ ျခင္ကက
ုိ မ
္ ခံ၊ အနာျဖစ္မခံ၊ အ

ငွားထားေပးေသာ အိမ္ကေလး၊ အခန္းတြဲ

ျပင္က ျပန္လာလွ်င္ ဖိးု ေအာင္ေလးကို တစ္

ဘူး... အိမ္မက္လည္း မဟုတ္ဘူး... ငါ တ

ျခံတြဲေလးေတြႏွင့္မို႕ ဖိုးေအာင္တို႕ အိမ္က

ကိယ
ု လ
္ းံု စစ္ေဆး၊ အနီဖု တစ္ဖမ
ု ေတြ႕လုက
ိ ္

ကယ္ ၾကားေနရတာ... ဘယ္ကလဲ ဘယ္

ေလးက ေနခ်င့္စဖြယ္။

ႏွင့္ တပ်စ္ေတာက္ေတာက္ ေျပာမဆုးံ ။ ခ်စ္

သူဆိုေနတာလဲ... မ်က္လုံးေမွးစင္းစင္းနဲ႕

လိုက္တာတုန္လို႕။

နားေထာင္ေကာင္းတာေၾကာင့္

ဖိုးေအာင္တို႕ စက္မႈေက်ာင္းဆင္း ျမန္မာ

ေထာင္ ေနမိျပန္သည္။

အင္ဂ်င္နီယာႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ တ႐ုတ္ အင္

႐ိုက္၀င္မည္ဆိုလွ်င္ ေရခဲမုန္႕ေတြ ၀ယ္ၿပီး

ဂ်င္နီယာတစ္ဦး၊ ေအာက္ထပ္အခန္းက်ယ္

သေဘၤာရွိ ေရခဲေသတၱာထဲတင
ြ ္ ထည့ထ
္ ား

စူးစမ္းခ်င္စိတ္က

ႀကီးမွာ ဂ်ပန္ဌာေနကိုယ္စားလွယ္ တစ္ဦး

ကာ သားသမီးေတြအတြက္ သယ္ခဲ့သည္။

ဖိုးေအာင္ကို အိပ္ယာမွ

ေနသည္။ ကိုယ့္အခန္းႏွင့္ကိုယ္မို႕ လြတ္

ေလယာဥ္ႏင
ွ ျ့္ ပန္လာလွ်င္ KFC, Mc Dona

ဆြဲထူလုိက္သည္။

လြတ္လပ္လပ္ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္းေနၾကရ

-l's လို စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြ၊ သစ္သီး

အခ်ိန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့

သည္။ လုပင
္ န္းခြငတ
္ စ္ခလ
ု းံု ေန႕ညအလွည့္

ေတြ၊ ေခ်ာကလက္ေတြ ဘန္ေကာက္ေလ

ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီခြဲပဲ

က် တာ၀န္ယၾူ ကရျခင္းေၾကာင့္ ဒီတစ္လလုးံ

ဆိပ္၊ စင္ကာပူေလဆိပ္တို႕မွ ၀ယ္ခဲ့သည္။

ရွိေသးသည္။

ဖိုးေအာင္က ညဂ်ဴတီက်သည္။

ေရာက္လွ်င္ေတာ့

“လြမ္းေလေမာင္ႀကီး ယိုလား

အေပၚထပ္အပ
ိ ခ
္ န္းသံုးခန္းတြင္

မေလးရွားမွာ အလကားေနရင္း

အေဖ သေဘၤာရန္ကန
ု သ
္ ႕ုိ တိက
ု ္

ဟင္... အေမ့အသံ မဟုတ္ပါ

ဆက္နား

အေနာက္တိုင္းႏိုင္ငံေတြဘက္
ဖိုးေအာင္တို႕အတြက္

ေျမတူးေျမဆြ အေဆာက္အဦး ဖ်က္လုိက္

အ၀တ္အစား၊ ကစားစရာ၊ ဖိနပ္မွအစ လို

ယီး... လြမ္းေလေမာင္ႀကီး... ယိုးလားယီး

ေဆာက္လုိက္ လုပ္ေနၾကတာမို႕ ဖိုးေအာင္

ေလေသးမရွိ ပို႕ေပးသည္။ ဒီတုန္းက ဖုိး

... ေရႊျပည္ေတာ္ ယမ္းေရာ္မိေသး... ခါဖန္

တို႕ မစ္ဆူဘီရွီ ယႏၲရားေတြက ၂၄ နာရီ

ေအာင္တ႕ုိ က ငယ္ေသးေတာ့ လက္ေဆာင္

ဖန္ေရးငယ္ႏွင့္ ေတြးလို႕ေဆြးတယ္ေလး...

လည္ပတ္ေနရသည္။ ဖိုးေအာင္တို႕အိမ္က

ေတြေရာက္လာလွ်င္ အလြနေ
္ ပ်ာ္တာပဲမတ
ွ ္

ဘယ္၀ယ္ေျမာက္ေတာင္...

ေလးက လုပ္ငန္းခြင္နွင့္ ၁၅ မိနစ္ခန္႕သာ

မိသည္။ ပို႕ခေတြဘာေတြ ဘယ္သိလိမ့္မ

ေမွာင္”

လမ္းေလွ်ာက္သြားလွ်င္ ေရာက္သည္။

လဲ။ ယခု ကိုယ္တုိင္ႏိုင္ငံျခားမွ ရန္ကုန္သို႕

ပစၥည္းပို႕လွ်င္ တစ္ကီလို ၁၉ ရင္းဂစ္ကုိ

ေတာ့။ ဒါေျခရင္းအိမက
္ အသံပ။ဲ ဒါေပမယ့္

လက္တြန္႕တြန္႕။

အဲဒအ
ီ မ
ိ မ
္ ာွ တ႐ုတမ
္ အဘြားႀကီးတစ္ေယာက္

ေအာ္... အေဖ အေဖ ေက်းဇူး

ပဲေတြ႕ေနရတာ။ စူးစမ္းခ်င္စတ
ိ က
္ ဖိးု ေအာင္

ဆိတ္ၿငိမ္ ရပ္ကြက္ကေလး။

ပိန္းပိတ္လို႕

ဖိုးေအာင္ ဆက္အိပ္လို႕ မရ

မိသားစုက အေ၀းမွာ။

ဖိုးေအာင္တို႕မိသားစုတြင္

ဆပ္ခြင့္ မၾကံဳလုိက္၊ သေဘၤာလိုက္သူမ်ား

ကို အိပယ
္ ာမွဆထ
ဲြ လ
ူ က
ို သ
္ ည္။ အခ်ိနၾ္ ကည့္

ဖိုးေအာင္က သားအႀကီး၊

ကလည္း သေဘၤာဆင္းလာရင္ ဘာမွ မလုပ္

လုိက္ေတာ့ ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီခြဲပဲ ရွိေသး

ညီမတစ္ေယာက္

တတ္၊ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ထြက္ဖို႕သာ

သည္။ ခါတိုင္းဆို လွိမ့္ပိမ့္အိပ္ရင္း ညေန

ညီတစ္ေယာက္ ရွိသည္။

စိတ္ကူးရင္း အသက္ေတြကႀကီးလာ။ တစ္

ေလးနာရီမွ အိပ္ယာထ၊ ဂ်ဴတီက ည ရွစ္

သားဦးမို႕ ဖိုးေအာင္ကို

ေန႕လည္ခင္း မူးလုက
ိ တ
္ ာ သားရယ္ဟု ဆို

နာရီမ၀
ွ င္ရမွာဆိေ
ု တာ့ ေအးေအးေဆးေဆး

အေဖက အလြန္ခ်စ္သည္။

ရင္း ဆုံးပါးသြားရွာသည္။ ဒီေန႕လည္ခင္း

တီဗီၾကည့္၊ Email စစ္၊ အခုေတာ့ အိပ္မရ။

အိမ္မက္ထဲမွာ အေဖ့ကို ေတြ႕ရသည္။ သူ႕

ကမန္းကတန္း မ်က္ႏွာသစ္၊ ေရခ်ိဳးၿပီး စူး

ညဂ်ဴတီမျွ ပန္လာလွ်င္ လုပင
္ န္း

ယူနီေဖာင္းအျဖဴ၀တ္စုံ ပုခုံးထက္ ဘားသုံး

စမ္းခ်င္စတ
ိ န
္ ႕ဲ တစ္ဘက္အမ
ိ က
္ ုိ လွမး္ ၾကည့္

ခြငန
္ ားက ဆိင
ု တ
္ န္းေလးမွာ လက္ဖက္ရည္

တန္းႏွင့္ ကက္ဦးထုပ္ကို လက္မွာကုိင္လို႕

လိုက္သည္။

ေသာက္ၿပီး နံနက္စာပါ တစ္ခါတည္း၀ယ္

ဖုိးေအာင္ကို လက္ျပေနသည္။ တျဖည္း

လာခဲ့သည္။ ေရခ်ဳိး ထမင္းစားၿပီးသည္နွင့္

ျဖည္းႏွငမ
့္ န
ႈ ၀
္ ါး၀ါး၊ ဖုးိ ေအာင္ ႏိးု တ၀က္ မႏိးု

ေနတာ တ႐ုတ္မႀကီးပဲ။ ဒါဆို... ဒါဆို ဒီအ

ဖိုးေအာင္ တစ္ေနကုန္ အိပ္ေတာ့သည္။ မိ

တ၀က္ ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္သည္။ ဒီတစ္

ဘြားႀကီးက တို႕ျမန္မာေပါ့။ ဖုိးေအာင္ သိ

သားစုက အေ၀းမွာ။ ဖိုးေအာင္တို႕မိသားစု

ခါ အိပ္မက္ထဲတြင္ အေမ့ကို ေတြ႕ရျပန္ၿပီ။

ခ်င္လွၿပီ။ “ေဒၚႀကီး... ေဒၚႀကီး” ဖိုးေအာင္

တြင္ ဖိုးေအာင္က သားအႀကီး၊ ညီမတစ္

အေမက ေစာင္းတီးေနသည္။

လက္ေ၀ွ႕ယမ္းရင္း အသံေပးေတာ့ အဘြား

ေယာက္ ညီတစ္ေယာက္ ရွိသည္။ သားဦး

“ေရႊျပည္ေတာ္သည္... ေမာင္

ႀကီး ထြက္လာသည္။

မိ႕ု ဖိးု ေအာင္ကုိ အေဖက အလြနခ
္ ်စ္သည္။

မယ္ တူညီျမန္း... ဘယ္၀ယ္မွန္း လွမ္းႏိုင္

ဖိးု ေအာင္အေမက ၀န္ထမ္း၊ အေဖက ႏိင
ု င
္ ံ

ၿပီ... လွမ္းႏိုင္ၿပီ... ေျမညီညီခင္းပါလို႕ သဲ

ေထာင္ ေကာင္းလြန္းလို႕ပါ၊ ကၽြန္ေတာ္ အ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေဟာ... ေတြ႕ပါၿပီ။ ေစာင္းတီး

“ေဒၚႀကီး သီခ်င္းဆိုတာ နား

ရမ္း အံ့ၾသသြားတယ္။ ဒီလိုေနရာမွာ ဒီလို

သားေလးက ငယ္ငယ္က ခ်ဴခ်ာတယ္။ မိဘ

ကေလ သူ႕ေယာက်္ားကို သိပ္ေၾကာက္ရ

ပတ္ပ်ဳိးသီခ်င္းမ်ဳိး ေစာင္းသံနဲ႕တြဲၿပီး ၾကား

ေတြက အျပင္ထြက္ အလုပ္လုပ္ၾကေတာ့

တာ။ သူ႕ေယာက်္ားက လူႀကီးလည္း လူ

ရလိမမ
့္ ယ္လ႕ုိ မထင္ထားဘူးေလ၊ ကၽြနေ
္ တာ္

အထိနး္ နဲ႕ထားရတာ။ ေက်ာင္းေနတဲအ
့ ရြယ္

ႀကီးမွန္း မသိ၊ အရက္မူးလာတဲ့အခါမ်ား

စိတ္၀င္စားလြန္းလို႕ပါ။ ေဒၚႀကီးအေၾကာင္း

က်ေတာ့ ကေလးက ေက်ာင္းမေပ်ာ္ဘူး

သားရယ္... ေဒၚႀကီးကို ဆဲေတာင္ဆဲတာ၊

ေျပာျပပါလား။ ဒီမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ။

ေလ၊ ဆယ္တန္းေရာက္ေအာင္ သူ႕ခမ်ာ

ေအာ္... ေဒၚႀကီးမွာလည္း ေျပးစရာေျမမရွိ

ဘယ္သန
ူ ႕ဲ ေနလဲ။ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလ”ဲ

မနည္းႀကိဳးစားခဲ့ရတာ။ ဆယ္တန္းလည္း

ေလ... ။ အခုေတာ့ ေဒၚႀကီးသမီးကပါ သူ႕

က်ေရာ ေက်ာင္းမေနခ်င္ဘူးျဖစ္ေတာ့တာ။

ေယာက်္ားကို မ်က္ႏွာလိုအားရနဲ႕ ေဒၚႀကီး

၂ ႏွစေ
္ လာက္ေတာ့ ဘာမွမလုပပ
္ ဲ ဟိေ
ု ယာင္

ကို ဆူလုိက္ေဆာင့္လိုက္ အျပစ္အမ်ဳိးမ်ဳိး

ဖိးု ေအာင္အေမးေတြက မဆုးံ ႏိင
ု ။္
*

*

*

*

*

ဟိုတုန္းက

ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္ေပါ့ကြယ္။ ေနာက္

ရွာၿပီး ဆူပေ
ူ နတာပဲ။ ေဒၚႀကီးေလ သားမက္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္

ေတာ့ ႏုင
ိ င
္ ျံ ခားသြားမယ္ဆၿုိ ပီး ေပ်ာက္သာြ း

ရဲ႕ အတြင္းခံေဘာင္းဘီက အစ၊ ေျခအိတ္

အႏုပညာအသင္းရွိတယ္၊

လုက
ိ တ
္ ာ။ ဘာမွ အဆက္အသြယမ
္ ရ၊ ေသ

အဆုံး ေလွ်ာ္ရပါတယ္ကြယ္။ ဒါေပမယ့္

အဲဒီမွာ ေဒၚႀကီးတို႕

လား ရွငလ
္ ားမသိ၊ ဖေအႀကီးကေတာ့ ေမွ်ာ္

သည္းခံပါတယ္။ သားႀကီးကိုလည္း ေျပာ

စေတြ႕ၾကတာေပါ့။

ရွာတယ္၊ ငါ့သားေလး မေသပါဘူး၊ တစ္ေန

မျပပါဘူး။ သူ႕ႏွမအေပၚ ေမတၱာပ်က္မွာစိုး

ႏွစ္ေယာက္စလုံးက

ရာမွာ ရွိမွာပါ၊ ဘာမွအဆက္အသြယ္မလုပ္

လို႕။ ေဒၚႀကီးသမီးကိုေလ ငရဲရမွာ စိုးလြန္း

ေစာင္းတီးပညာကို

တာကေတာ့ မလြယလ
္ ႕ုိ ေနမွာေပါ့။ ျပန္လာ

လိ႕ု ဘုရားရွခ
ိ းုိ တုင
ိ း္ ခြငလ
့္ တ
ႊ ေ
္ ၾကာင္း တုင
ိ ္

ျမတ္ႏိုးေတာ့

မွာပါနဲ႕ ဆုံးသာဆုံးေရာ သူ႕သားကို မျမင္

တည္ရတယ္ လူေလးရယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး

ေစာင္းတီးရင္း ဆိုရင္းကေန

သြားရရွာဘူး။

မုိက္႐ိုင္းသြားလဲဆိုတာ ေျပာမျပတတ္၊ မ

ေမတၱာရွိၾကတာ။

ကဲ... ကဲ... ေမာင္ရင္ေလး သိ

၁၈ ႏွစ္ေလာက္ရွိမွာေပါ့။ ဖေအဆုံးၿပီးကာ

က်ဳပ္တုိ႕အိမ္မႈကိစၥေတြ

ခ်င္ရင္ေတာ့ ေျပာျပမယ္ေလ၊ အိမက
္ သမီး

မွ သူျပန္လာတယ္။ မေလးရွားမွာ အဆင္

ဘယ္သူက လာလုပ္မွာလဲ။

ကေတာ့ စိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္။ သူက ေဒၚႀကီး

ေျပေနသတဲ့ေလ။ မေအနဲ႕ႏွစ္မကို လုိက္ခဲ့

ဒီမွာ ကိုယ္၀န္နဲ႕

ကို ဘယ္သူနဲ႕မွ ဆက္ဆံတာ စကားေျပာ

ဖိ႕ု လာေခၚတယ္။ အေဒၚတု႕ိ ကလည္း ႏိင
ု င
္ ံ

ကေလးေမြးလာရင္

တာ မႀကိဳက္ဘးူ ကြ႕ဲ ၊ ေဒၚႀကီးကလည္း ေျပာ

ျခားဆိတ
ု ာ ေရာက္ဖးူ တာမဟုတ၊္ ကိယ
ု သ
့္ ား

ဘယ္သူက

ျပခ်င္ပါတယ္။ ေဒၚႀကီး ရင္ထဲမွာ ေျပာစရာ

မ်က္ႏွာ တစ္ကမာၻထင္ၿပီး လုိက္ခဲ့တာေပါ့

ၾကည့္ေပးမွာလဲတဲ့။

ေတြက အမ်ားႀကီး၊ ၾကာၾကာမရပ္ႏုိင္ဘူး

ကြယ္၊ ဒီေရာက္ေတာ့ သမီးေယာင္းမ မ

ဟုတ္တယ္၊ ေဒၚႀကီးကို

ကြယ္၊ ေဒၚႀကီး ဒီမွာထိုင္ၿပီး ေျပာမယ္ေနာ္

တညၾ့္ကဘူးေလ။ သားေလးက ေတာ္ရွာပါ

ရွင္နဲ႕က်ဳပ္နဲ႕ပဲ

... ဒီလုိကြဲ႕ေမာင္ရင္ရဲ႕၊ ေဒၚႀကီးက သား

တယ္။ မေအနဲ႕ႏွမကို အခန္းတစ္ခန္း ငွား

ေျပာေတာ့တယ္။

ေလးတစ္ေယာက္၊ သမီးေလးတစ္ေယာက္

ေပးတယ္ေလ။ သမီးကလည္း သူ႕အလုပ္

ရင္နာလိုက္တာ

ပဲရွိတာပါ၊ အေဒၚ့အိမ္သားကေတာ့ လြန္ခဲ့

ေလး သူလပ
ု တ
္ ာေပါ့။ အေဒၚ့ကေ
ုိ တာ့ သား

လူေလးရယ္။

တဲ့ ၂ ႏွစ္ကပဲ ဆုံးသြားခဲ့ရွာတယ္။ ေဒၚႀကီး

က ေထာက္ပံ့ေနတယ္။ ဒီအထိ ေဒၚႀကီး

ရင္နာလိက
ု တ
္ ာ... ။

တိ႕ု ဇနီးေမာင္ႏက
ံွ ေက်ာင္းေနဖက္ ၀ါသနာ

ဇာတ္လမ္းက ႐ိးု ႐ိးု ပါပဲကယ
ြ ၊္ အဲ... သမီးက

တူ သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့။ လြနခ
္ တ
့ဲ ႏ
့ဲ စ
ွ ေ
္ ပါင္း

အလုပလ
္ ပ
ု ေ
္ နရင္း အိမေ
္ ထာင္က်ေတာ့ သူ႕

ေဒၚႀကီးေလ တကယ္ကုိ ျမန္မာ

ေလးဆယ္ေလာက္က ေဒၚႀကီးတို႕ တကၠ

ေယာက်္ားက အိမ္သပ္သပ္ငွားတယ္ေလ။

ျပည္ ျပန္ခ်င္ပါတယ္။ အျမဲပဲ ဘုရားမွာ ဆု

သိုလ္ေရာက္ကာစ၊ ဟိုတုန္းက ရန္ကုန္တ

သားကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ အေမသီးသန္႕

ေတာင္းတယ္။ ဆုေတာင္းမျပည့္ႏိုင္ဘူးဆို

ကၠသိုလ္အႏုပညာအသင္းရွိတယ္၊ အဲဒီမွာ

ေနခ်င္ေနပါ။ သားေပးပါ့မယ္ဆေ
ုိ ပမယ့္ သား

တာလည္း သိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚႀကီး

ေဒၚႀကီးတို႕စေတြ႕ၾကတာေပါ့။ ႏွစ္ေယာက္

အမိသးုံ ေယာက္ တစ္ေယာက္တစ္အမ
ိ စ
္ ရိတ္

ျပန္လို႕မရေတာ့ဘူး။ သူတို႕တျခားႏိုင္ငံကို

စလုံးက ေစာင္းတီးပညာကို ျမတ္ႏိုးေတာ့

ေတြ ႀကီးမယ္ေလဆိၿု ပီး သမီးနဲ႕လိက
ု ေ
္ နတာ

သြားၾကမွာတဲေ
့ လ။ ေဒၚႀကီးက ေျပာပါတယ္။

ေစာင္းတီးရင္း ဆိုရင္းကေန ေမတၱာရွိၾက

ပါ။ သားအိမလ
္ ည္း ေနလိ႕ု မျဖစ္ဘးူ ေလ... ။

သမီးတိ႕ု ပဲ သြားပါ၊ အေမက အသက္ႀကီးၿပီ၊

တာ။ ဘြဲ႕ရေတာ့ မိဘေတြလည္း မကန္႕

ေခၽြးမက အတူမေနႏိင
ု ဘ
္ းူ လိ႕ု ေျပာၿပီးသား၊

ကိယ
ု ေ
့္ ျမကိယ
ု ေ
့္ ဒသမွာပဲ ေသခ်င္တယ္လ႕ုိ ၊

ကြက္တာနဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ၾကတယ္။

သားက မိနး္ မ မသိေအာင္တစ္မ်ဳိး၊ သိေအာင္

ေဒၚႀကီး သမီးက ဇာတ္လမ္း႐ႈပ္ေအာင္ မ

တစ္မ်ဳိး မေအကို ေထာက္ပ့ံရွာပါတယ္။

လုပ္နဲ႕တဲ့။ အင္တာဗ်ဴးလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္

ဘြဲ႕ရၿပီးေတာ့လည္း ထုိက္ထုိက္တန္တန္

ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ႀကိဳတင္တြက္

ေျဖၿပီးၿပီ။ အဘြားႀကီး အလုိက္ကန္းဆိုး မ

ရာထူးေလးနဲ႕ အလုပ္ရၾကတာေပါ့ကြယ္။

ဆလိ႕ု မရပါလား လူေလးရယ္။ ေဒၚႀကီးသမီး

သိတတ္လိုက္တာ။ ဒီလိုသြားဖို႕ ေငြေတြ

ေအာ္...

သားေလး

အိမ္က

ေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး။

ထြက္သြားေတာ့ ဘာရွိမွာလည္း အသက္

ေအာ္... ဟိုေခတ္ ဟိုအခါက

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဘယ္ေလာက္ကုန္တယ္ မွတ္လဲ။ ရွင္ ျပန္

ေတာင္ စိတမ
္ ခ်မ္းသာပါဘူး။ သူတ႕ုိ လာခ်ိန္

ေတြပါလား။ ဘာမ်ားျဖစ္ပါလိမ့္။

လို႕မရဘူး။ က်ဳပ္တုိ႕အိမ္မႈကိစၥေတြ ဘယ္

အခန္းထဲ ေရွာင္ေနလိ႕ု လည္းမရဘူး။ ကား

သူက လာလုပ္မွာလဲ။ ဒီမွာ ကိုယ္၀န္နဲ႕က

လာရင္ တံခါးဖြင္႔ေပး ပိတ္ေပးရေသးတယ္

ပါလား။ မ်က္ႏာွ မွာ မိတက
္ ပ္ေတြန႕ဲ ခပ္ေခ်ာ

ေလးေမြးလာရင္ ဘယ္သူက ၾကည့္ေပးမွာ

ေလ။ မေန႕ညကလည္း တံခါးဖြင္႔တာ ေႏွး

ေခ်ာ ကိုယ္၀န္သည္ ေကာင္မေလးက အ

လဲတဲ့။ ဟုတ္တယ္ ေဒၚႀကီးကို ရွင္နဲ႕က်ဳပ္

လို႕ အိမ္ထဲအ၀င္မွာ ေဆာင့္ကန္သြားေသး

ဘြားႀကီးသမီး ထင္တယ္။ မ်က္ႏွာထားက

နဲ႕ပဲေျပာေတာ့တယ္။ ရင္နာလိုက္တာ လူ

တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚႀကီးကို သူတို႕ ျပန္မ

ေတာ့ တင္းတင္း၊ ဘုရား... ဘုရား... အ

ေလးရယ္။ ရင္နာလိက
ု တ
္ ာ... ။ သူ႕ကို ေမြး

လႊတေ
္ တာ့ ဒီမာွ ပဲေန ဒီမာွ ပဲ ေသရမယ္ထင္

ဘြားႀကီးကို မေတြ႕ပါလား။ ဘာမ်ားျဖစ္သ

ထုတ္တဲ့ မေအဆိုတာ ေမ့ေနၿပီထင္တယ္။

ပါရဲ႕။ အခုတစ္ေလာေလ ေဒၚႀကီးအိမ္သား

လဲ။ အို... ဟိုနားမွာ အသားျဖဴျဖဴနဲ႕ လူက

ေဒၚႀကီး ဆုံးမတာကို လက္ခံဖို႕ေ၀းလို႕ေဒၚ

ကို ခဏခဏအိပမ
္ က္ေနတယ္။ ေဒၚႀကီးကို

ငိုေနပါလား။ မ်က္ႏွာကို နီလို႕... ။ အိမ္နီး

ႀကီးမွာ သူတ႕ုိ မ်က္ႏာွ ၾကည့ေ
္ နရတာ။ စကား

လာေခၚေနတာေလ။ ေဒၚႀကီးတုိ႕က အိပ္

ခ်င္း၀တၱရား.. ေမးဦးမွ။

ေတာင္ မေျပာရဲပါဘူး။

မက္ထဲမွာ အခု ေမာင္ရင္ေလးၾကားရတဲ့

အိ.ု .. ကားေတြ လူေတြ ႐ႈပလ
္ ႕ုိ

“ေရႊျပည္ေတာ္သည္”ပတ္ပ်ိဳးကို ဆိုၾကတီး

ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ

ရင္၀မွာ ေအာင့္ၿပီး

ၾကနဲ႕ၾကည္ႏးူ စရာပါကြယ။္ ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႕

တေစာင္းလဲလ်က္

အသက္ေတာင္

ဒီသီခ်င္းကို ေဒၚႀကီး ျပန္တီးၾကည့္ေနတာ။

ရင္ခြင္မွာ

ရွဴလုိ႕မရေတာ့ဘူး။

ေဒၚႀကီးတိ႕ု ႏွစေ
္ ယာက္လးံု အင္မတန္ႀကိဳက္

ေစာင္းေလးကိုပိုက္လို႕

ေဒၚႀကီးေလ ကိယ
ု သ
့္ မီးေလး

တဲ့ ပတ္ပ်ဳိးေပါ့။

ေဒၚႀကီးရယ္၊

ငရဲရမွာစိုးလို႕

ကဲ... ေဒၚႀကီး ဇာတ္လမ္းက

ရင္ကြဲနာက်ၿပီးမ်ား

ခြင့္လႊတ္ပါတယ္ဘုရားလို႕

ေတာ့ ဒါပါပဲ လူေလးရယ္။ ေဒၚႀကီး ဒီဘ၀

ေသေလေရာ့လား... ။

တတြတ္တြတ္

က ဘယ္လုိမ်ား ႐ုန္းထြက္လို႕ရႏုိင္ပါ့မလဲ။

ရြတ္ေနရတယ္။

‘‘ဒီမွာ ခင္ဗ်... ဘာမ်ားကူညီရ

ေဒၚႀကီးျပန္ခ်င္တယ္သားရယ္။

၀ဋ္ေပါ့ေလ... ၀ဋ္ေပါ့။
*

*

*

‘‘ဟင္း’’ကနဲ

*

မလဲ... ဘာမ်ားျဖစ္လို႕လဲ ခင္ဗ်...”

*

သက္ျပင္းခ်ရင္း

‘‘ေအာ္... ဒီအမ
ိ မ
္ ာွ ေနတဲ့ အေမ

သူတို႕မွာ ေနာက္တစ္အိမ္ ရွိ

ဖိးု ေအာင္ရင္ထဲ မေကာင္းလုက
ိ ပ
္ မ
ံု ်ား ေျပာ

ႀကီး ဆုံးသြားလုိ႕... ။ သူ႕သမီးက ၁၁ နာရီ

တယ္တဲ့။ အဲဒါ မနက္ ၈ နာရီဆိုထြက္သြား

မျပတတ္ေတာ့။ တစိမစ
့္ မ
ိ ့္ နာက်င္ေနလိက
ု ္

ေလာက္က ဖုန္းဆက္တာ၊ ဖုန္းမကိုင္လို႕

ၿပီ။ ညမိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္လာၾကတယ္။ ဘာေတြ

တာ။ မိေကာင္းဖခင္တို႕ရဲ႕ သမီးကေလး၊

လာၾကည့္ေတာ့ အဘြားႀကီးက ဆုံးေနၿပီ။

လုပက
္ င
ုိ ၾ္ ကလဲေတာ့ မေမးရဲလ႕ုိ မေမးပါဘူး။

ဘာေၾကာင့္မ်ား မိခင္ရင္းကို ဒီလိုဆက္ဆံ

ဘယ္အခ်ိနက
္ ဆံးု တယ္မသိဘးူ ၊ ေအးစက္

ပိုက္ဆံေတာ့ အေတာ္ရွိပုံရပါတယ္။ လက္

ပါလိမ့္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား... ဘာေၾကာင့္မ်ား

ေနၿပီေလ။ အခု ေဆး႐ုက
ံ ားေခၚထားတယ္။

၀တ္ လက္စားေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွတ
ိ ယ္။

... စိတ္ဆင္းရဲလိုက္တာေနာ္။ ဖိုးေအာင္

ဟိုမွာေလ လက္ေတြကလည္း ေစာင္းကို

ေဒၚႀကီး စားဖို႕ေသာက္ဖို႕ ေရခဲေသတၱာထဲ

အလုပ္ခြင္ထဲ ေရာက္ေတာ့လည္း အဘြား

ပိုက္ထားတာ ဖယ္လို႕မရဘူး...’’

မွာ အစုထ
ံ ည့ထ
္ ားေပးပါတယ္။ တစ္ေနကုန္

ႀကီး၏ မွိန္မွိန္ေမွးေမွး ရီေ၀ေ၀မ်က္လုံးမ်ား

လည္း တစ္ေယာက္တည္း လြတလ
္ တ
ြ လ
္ ပ္

ကို ေမ့ေဖ်ာက္လ႕ုိ မရ။ ေဒၚႀကီးကို ဒီဘ၀ထဲ

တေစာင္းလဲလ်က္ ရင္ခြင္မွာ ေစာင္းေလး

လပ္ ေနရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚႀကီး ရင္

က ကၽြနေ
္ တာ္ ဘယ္လက
ို ယ္တင္ၿပီး ျမန္မာ

ကိပ
ု က
ုိ လ
္ ႕ုိ ေဒၚႀကီးရယ္၊ ရင္ကန
ဲြ ာက်ၿပီးမ်ား

ထဲမွာ ထိခိုက္လြန္းလို႕ပါကြယ္။ တစ္ေန႕

ျပည္ ျပန္ပို႕ရပါ့မလဲ။

ေသေလေရာ့လား... ။ သနားလိက
ု တ
္ ာဗ်ာ။

မနက္ကမ်ား သူ႕ေယာက်္ားေဘာင္းဘီ တစ္

ျပန္ေစခ်င္ပါတယ္ ေဒၚႀကီးရယ္။

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ... ေဒၚႀကီးေရ။

ထည္ မီးပူတက
ို ရ
္ င္း မီးကၽြမး္ သြားလိ႕ု သမီး

ဒါမွမဟုတ္ အဘြားႀကီးရဲ႕သား

က ေဆာင့္တြန္းလိုက္တာ ေဒၚႀကီး ပက္

ကို စုံစမ္းၿပီး အက်ဳိးအေၾကာင္း ေျပာျပရ

... ခါဖန္ဖန္ေရးငယ္ႏွင့္ ေဆြးတယ္ေလး”

လက္လန္ လဲက်တုန္း သူ႕ေယာက်္ားက

ေကာင္းမလား။ မိသားစုၾကားထဲ ငါ၀င္ပါလိ႕ု

ဆိုတဲ့ “ေရႊျပည္ေတာ္သည္” ပတ္ပ်ဳိးကို

ေျခေထာက္နဲ႕ထပ္ကန္တာေလ။ ရင္၀မွာ

ေကာင္းပါ့မလား။ အေတြးစုက
ံ ဖုးိ ေအာင္ကို

ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မၾကား၀ံ့ေတာ့ပါ

ေအာင့္ၿပီး အသက္ေတာင္ ရွဴလုိ႕မရေတာ့

ေႏွာင့္ယွက္ေနတာ ရက္အေတာ္ၾကာ။ ရင္

ဘူးဗ်ာ။ ေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေလရာ

ဘူး။ ေဒၚႀကီးေလ ကိယ
ု သ
့္ မီးေလး ငရဲရမွာ

ထဲမွာ တႏုံ႕ႏံု႕နဲ႕စိတ္မေကာင္းျခင္းႀကီးစြာ။

ဘ၀မွာ သားေကာင္း သမီးေကာင္းနဲ႕သာ

စိုးလို႕ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္ဘုရားလို႕ တတြတ္

တစ္

ဆုႏ
ံ င
ို ပ
္ ါေစ။ ကိယ
ု ေ
့္ ျမကိယ
ု ဌ
့္ ာေနမွာပဲ ေခါင္း

တြတ္ ရြတ္ေနရတယ္။

ေယာက္ ဆူဆည
ူ ည
ံ အ
ံ သံမ်ားေၾကာင့္ အိပ္

ခ်ႏုိင္ပါေစ ေဒၚႀကီးရယ္လို႕ ဆုေတာင္း႐ုံမွ

ေဒၚႀကီးျပန္ခ်င္တယ္ကယ
ြ ။္ သ

ယာမွ ႏိုးလာသည္။ နာရီၾကည့္လုိက္ေတာ့

တစ္ပါး... ။

မီးေလး ငရဲရမွာ စိုးလြန္းလို႕တစ္ခဏေလး

ေန႕လည္ ၁ နာရီခြဲ၊ ေျခရင္းအိမ္က လူသံ

pmyGifhvTm

ဒီေန႕ေတာ့

ဖုိးေအာင္

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ဟုတ္ပါရဲ႕... ။ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ

“ေရႊျပည္ေတာ္ ယမ္းေရာ္မေ
ိ သး

#

ျမယြန္းစံ

aA'if

b0yGifUvTm

oifhuHMur®m
q&matmifcsrf;om(uHaumfajr)

Ak'¨[l;

ကုန္ေၾကးက်မ်ားမည္။ သူတစ္ပါး အပူမ်ားကို လက္ခံယူျခင္းမျပဳပါ
ႏွင့္။ မိမိအိမ္တြင္ လူပို လက္မခံပါႏွင့္။ ဆိုးက်ဳိးေပးသူမ်ား ေရာက္
လာတတ္သည္။ အလုပအ
္ ကိင
ု အ
္ ၾကံအစည္ ေအာင္ျမင္မည္။ စိတ္
ကူးသမွ် အရာထင္မည္။ ေငြေၾကးအထူးဂ႐ုစိုက္ပါ။

ကံပင
ြ အ
့္ ေရာင္မာွ အျပာႏုရင္၊့ အညိဳ၊ ကံေကာင္းဂဏန္း

မွာ ၁။ ၁၁။ ၂၁။ ၃၆။ ၃၇။ ဘုရားတြင္ အစိမ္းေရာင္သစ္သီး အျမဲ
လွဴပါ။
#

we*FaEG

လူေရာစိတပ
္ ါ အလြနပ
္ င္ပန္းေသာ ကာလျဖစ္မည္။ ေငြ

#

#

#

#

#

#

Mumomyaw;

အလြန္ကံေကာင္းေနသည္။ ထီထိုးလွ်င္ ထီေပါက္မည္။

အေမြအႏွစပ
္ င
ုိ ဆ
္ င
ုိ ခ
္ င
ြ ့္ ရွမ
ိ ည္။ မိမလ
ိ ပ
ု လ
္ ေ
ုိ သာ ဆႏၵမန
ွ သ
္ မွ် အထူး

ေအာင္ျမင္မည္။ ဦးေခါင္းႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေ၀ဒနာ မၾကာခဏ

ေျဖသူမ်ား အဆင့္ျမင့္ေအာင္ျမင္မည္။ လူလြတ္မ်ား အိမ္ေထာင္က်

ခံစားရမည္။

ကိန္းရွိသည္။ အိမ္ေထာင္ရွင္မ်ား သားသမီး၀င္ကိန္း ရွိသည္။ အိမ္

ေနရာ အေျပာင္းအေရႊ႕ရွိသည္။ ေျပာင္းလွ်င္ ပိုေကာင္းသည္။ လခ

ဤကာလ ကံျမင့္ေစေသာ အေရာင္မွာ အစိမ္း၊ အ၀ါ။

ရပ္ေ၀းမွ သတင္းေကာင္း ၾကားရတတ္သည္။ စာေမးပြဲ

ကံေကာင္းေစေသာ ဂဏန္းမွာ ၁၇၊ ၃၆၊ ၃၈၊ ၄၁ ျဖစ္သည္။ ပန္းအိးု

စား ၀န္ထမ္းမ်ား အဆင့္တိုး လစာတိုးမည္။

တြင္ အ၀ါေရာင္ပန္း ၁၄ ရက္တတ
ိ ိ လွဴပါက အထူးကံေကာင္းမည္။

#

#

#

#

#

#

#

#

wevFm

ကံေကာင္းေသာအေရာင္မာွ အနီ၊ အ၀ါ။ ပန္းအနီေရာင္

လွဴပါ။ ကံေကာင္းေစေသာဂဏန္းမွာ ၂၊ ၇၊ ၁၁၊ ၂၂။
#

#

#

#

#

#

aomMum

စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ မရွိ။ အလုပ္မျမဲ၊ ေနရာမျမဲ ျဖစ္တတ္

သည္။ ခရီးေ၀းသြားခ်င္ေသာ ဆႏၵရွိက သြားပါ။ ေကာင္းသည္။

လုပ္ငန္းခြင္တြင္း မလိုမုန္းထားသူမ်ား ရွိမည္။ မိမိအား ကြက္ေက်ာ္

ေကၽြးေသာလက္ကုိ ျပန္ကက
ုိ သ
္ ည့္ ေခြးကဲသ
့ ႕ုိ ေသာ သူမ်ားႏွငၾ့္ ကဳံ

႐ိက
ု တ
္ တ္သမ
ူ ်ားႏွင့္ ေတြ႕ရတတ္သည္။ အိမေ
္ ထာင္သည္မ်ား ၾကား

ရတတ္သည္။ ျပႆနာရွင္းရမည္။ အဆုံးသတ္တြင္ မိမိေအာင္ျမင္

စကားေၾကာင့္ ကြဲကြာတတ္သည္။

မည္။ ပူပင္ေသာကေရာက္ရတတ္သည္။ ေငြေၾကးကံေကာင္းသည္။

လူယုံမထားပါႏွင့္။

ကံေကာင္းေစေသာအေရာင္မာွ နက္ျပာ၊ မီးခိးု ။ ‘‘အရဟံ’’

လက္ေအာက္ငယ္သား ဒုကၡေပးတတ္သည္။ ထမင္း

ဂုဏ္ေတာ္ မျပတ္ရြတ္ပါ။ ကံေကာင္းေစေသာ ဂဏန္းမွာ ၂၊ ၂၇၊

၂၈၊ ၃၀။

ေကာင္းေစေသာ ဂဏန္းမွာ- ၆၊ ၈၊ ၁၃၊ ၁၅၊ ၁၇။ ‘‘ေမတၱာသုတ္’’
#

#

#

#

#

#

#

ပြားမ်ားရြတ္ဖတ္ပါ။
#

t*Fg

ကံေကာင္းေစေသာ အေရာင္မွာ အစိမ္း၊ အနက္။ ကံ

#

#

#

#

#

#

pae

စကားေျပာ ဆင္ျခင္ပါ။ စကားေျပာ မွားျခင္းေၾကာင့္

အလုပ္ေနရာ ေရႊ႕ေျပာင္းျခင္းျဖစ္တတ္သည္။ ေငြေခ်းငွားမႈ မျပဳရ။

ျပန္မရ။ မိမအ
ိ မ
ိ တ
္ င
ြ ္ အပူသည္ ေရာက္တတ္သည္။ လက္မခံပါႏွင။့္

ဒုကေ
ၡ ရာက္တတ္သည္။ ၀မ္းဗိက
ု ႏ
္ င
ွ ့္ ရင္ေခါင္း ေ၀ဒနာျပင္းစြာ ခံစား

အပူသည္ ၀င္လာလွ်င္ မိမိက်န္းမာေရး အညံ့ရွိသည္။ ၀မ္းဗိုက္ႏွင့္

ရတတ္သည္။ ရပ္ေ၀းမွ လူႀကီးသူမမ်ား က်န္းမာေရးအညံ့ ရွိတတ္

ပတ္သက္၍ ခြစ
ဲ တ
ိ က
္ သ
ု သည္အထိ ျဖစ္တတ္သည္။ ေမလကုနထ
္ ိ

သည္။

အညံ့ရွိျခင္းေၾကာင့္ ဆင္ျခင္ပါ။

အေရာင္မာွ နက္ျပာ၊ အညိဳ။ ကံေကာင္းေစေသာ ဂဏန္းမွာ ၉၊ ၁၄၊

ကံပြင့္အေရာင္မွာ အျဖဴ၊ အျပာ၊ ဘုရားကို ေရမျပတ္

လွဴပါ။ အက်ဳိးေပးဂဏန္းမွာ ၄၊ ၁၁၊ ၁၈၊ ၂၆။
#

#

#

#

#

ေငြေၾကး၀င္မည္။ သိ႕ု ေသာ္ မျမဲ၊ အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္

ဘုရားတြင္ သစ္သီး ၃ လုံး လွဴပါ။ ကံေကာင္းေစေသာ

၁၆၊ ၃၂၊ ၃၆။
#

#

pmyGifhvTm

#

#

#

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

#

#

#

pmokw

yljyif;ayr,fh
rajcmufaoGY&avatmif
rdk;enf;ayr,fh
a&r&Sm;&avatmif

ပူျပင္းတာက အေၾကာင္းတရား၊
ေျခာက္ေသြ႕တာက အက်ဳိးတရား၊
အေၾကာင္းတရားရဲ႕အရင္းခံက
သဘာဝတရား။
ေျပာင္းလဲဖုိ႕မလြယ္ကူတဲ့
သေဘာရိွေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ အက်ဳိးတရားကိုေတာ့
ေလ်ာ့ပါးေအာင္၊
အေျပာင္းအလဲရိွေအာင္
လုပ္ႏို္င္ေပတယ္။
ဒီလိုလုပ္ႏို္င္တာက
လူသားေတြရဲ႕စြမ္းအားနဲ႕အသိဉာဏ္၊

ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕တဲ့ ေဒသတဲ။့

ပူျပင္းတာက အေၾကာင္းတရား၊

ေျခာက္ေသြ႕တာက အက်ိဳးတရား၊ အေၾကာင္း
တရားရဲ႕ အရင္းခံက သဘာဝတရား။ ေျပာင္း
လဲဖုိ႕ မလြယ္ကူတဲ့ သေဘာရိွေနတယ္။ ဒါ
ေပမယ့္ အက်ဳးိ တရားကိေ
ု တာ့ ေလ်ာ့ပါးေအာင္၊
အေျပာင္းအလဲရိွေအာင္ လုပ္ႏို္င္ေပတယ္။
ဒီလလ
ုိ ပ
ု ႏ
္ င
္ုိ တ
္ ာက လူသားေတြရ႕ဲ စြမး္ အားနဲ႕
အသိဉာဏ္၊ ဒီလသ
ူ ားစြမ္းအားနဲ႕ အသိဉာဏ္
ကို ေဖာ္က်ဴးေနတာက မႏၲေလးၿမိဳ႕က “စိမ္း
ေရာင္စို”တဲ့။ မႏၲေလးက ကၽြန္ေတာ့္ ေမြး
ရပ္ဇာတိ။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္း
ေရးနဲ႕ သဘာဝေဘး ကာကြယ္ေရးက ကၽြန္
ေတာ့္ ဘဝတစ္ခုလံုး ျမႇဳပ္ႏွံလုပ္ေဆာင္လာ
ခဲ့တဲ့ ယံုၾကည္မႈ၊ ဒီႏွစ္ခု တစ္သားတည္းက်
လာတဲအ
့ ခါမွာေတာ့ “မႏၲေလးက စိမ္းေရာင္
စိ”ု ဟာ ကၽြန္ေတာ္အ
့ တြက္ မတိမ္းမီက ယိမ္း
ေနမိတဲ့ အဖြ႕ဲ အစည္းတစ္ရပ္ ျဖစ္လာပါေတာ့
တယ္။

မႏၲေလးဟာ မိုးကြယ္ အရပ္

(Rain Shadwo Area) ျဖစ္တယ္။ ရခုင
ို္ ႐
္ ိုးမ
ႀကီးရိရ
ွ ာ အေနာက္ဘက္ ဘဂၤလားပင္လယ္
ေအာ္ႀကီးထဲက ပူေႏြးစြတ္စိုတဲ့ အေနာက္
ေတာင္ မုတသ
္ ံုေလေတြဟာ ျမန္မာႏိင
ု င
္ အ

ေနာက္ဘက္ ကမ္းေျခတစ္ေလွ်ာက္တည္
ရိွေနတဲ့ ရခုိင္အေနာက္႐ိုးမႀကီးကို အရင္
ေက်ာ္သြားရတယ္။ ဒီလို ေက်ာ္လႊားရာမွာ

OD;xGef;vGif(rdk;av0o)
pmyGifhvTm

ပါ လာသမွ် သဘာဝေရေငြ႕ေတြကုိ ႐ိးု မႀကီးရဲ႕
ျမင္မ
့ ားတဲ့ ေတာင္တန္းေတြက မိုးေရအျဖစ္
ေျပာင္းလဲပစ္လုိက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အ
ေနာက္ဘက္ ရခုိင္ကမ္းေျမာင္ေဒသဟာ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

မုတသ
္ န
ု မ
္ ိုး ေသာက္သံုးတဲ့ေဒသ ျဖစ္လာရ

ဆက္ကို ပညာရပ္အေခၚနဲ႕ Fohn Wind E

ေျမာက္ဘက္ကို တက္လာတုိင္း တျဖည္း

ပါတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္ သံတြဲေဒသဟာ

-ffect လို႕လည္း ေခၚၾကပါတယ္။

ျဖည္း က်ဥ္းေျမာင္းလာတဲ့ ဒီေကြ႕ရဲ႕ သဘာ

ျမန္မာႏိင
ု င
္ ရ
ံ ႕ဲ မိုးအမ်ားဆံုးေဒသအျဖစ္ တစ္

ဝေၾကာင့္ ေလေတြဟာ ပိုမိုစုစည္းလာၿပီး

ႏွစမ
္ ွာ မိုးေရခ်ိနလ
္ က္မ ၂၀၀ေက်ာ္န႔ဲ ေအာင္

ေလတိက
ု ႏ
္ န
ႈ ္းေတြ ျမင္တ
့ က္လာေစပါတယ္။

လံတလူလလ
ူ င
ႊ တ
့္ င္ႏင
ို ခ
္ တ
ဲ့ ယ္။ ႐ိုးမေတာင္

တစ္ခါ ဒီေလေတြဟာ အလယ္႐ိုးမနဲ႕အေရွ႕

ႀကီးကို ေက်ာ္ျဖတ္ရင္း သယ္ယလ
ူ ာသမွ် မိုး

႐ိုးမၾကားက ေတာင္ၾကားလြင္ျပင္ကို ျဖတ္

ေရေတြကို ညႇစထ
္ တ
ု အ
္ ယူခရ
ံ ၿပီးတဲ့ေနာက္

သန္းတုိက္ခတ္ရတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေလ

ေရေငြ႕ပါဝင္မႈမရိွေတာ့တဲ့ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့

ေၾကာင္းကို စုစည္းေပးလုိက္သလုိ ျဖစ္လာ

ေလေတြဟာ ႐ိုးမႀကီးရဲ႕ထိပ္ကို ေက်ာ္လြန္

ေစတဲအ
့ တြက္ Channeling Effect ဆိတ
ု ာ

ၿပီးတဲ့ေနာက္ ႐ိုးမႀကီးရဲ႕အေရွ႕ဘက္တစ္

ျဖစ္လာေစၿပီး ေလေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ အ

ေၾကာမွာေတာ့ ေတာင္ဆင္းေလေတြအျဖစ္

ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမန္မာႏိင
ု င
္ ံ

လယ္ပင
ို ္းရိရ
ွ ာ အတြင္းဘက္ကို ဝင္လာေလ

ေအာက္ကို ဆင္းလာၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့

အလယ္ပင
ို္ ္းေဒသကိၾု ကည္ရ
့ င္ ေတာင္တန္း

ေလတို က္ႏ ႈ န္း ပို ျမန္ လာေလ ျဖစ္ေ စပါ

တက္ရင္ ေအး၊ ဆင္းရင္ ေႏြးဆိုတဲ့ ကမာၻ႔

ေတြနဲ႕ ပတ္လည္ ကာရံထားတဲ့ အလယ္

တယ္။ ေလတို႕ရဲ႕သဘာဝက ပုိပိုျမန္လာ

ေလထုေအာက္ဆံုးအလႊာ ထ႐ိုပိုစဖီးယား

ပိုင္း ဧရာဝတီလြင္ျပင္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္

ေလ ေရွ႕ေလနဲ႕ေနာက္ေလ အဆက္ျပတ္

ရဲ႕သဘာဝေၾကာင့္ ႐ိုးမႀကီးရဲ႕ အေရွ႕ဘက္

ကုန္းတြင္းက် ရာသီဥတု (Contintntal Cli

ေလ ေလခြဲထြက္မႈကို ပိုျဖစ္ေလျဖစ္ေတာ့

အဆင္းမွာ ကပ္လ်က္တည္ရိွေနတဲ့ ျမန္မာ

-mate)ကုျိ ဖစ္ေစတယ္။ ကုန္းတြင္းပိင
ု ္းရာသီ

တာပါဘဲ။ ေလဟာ ေရွ႕ေနာက္သာမက အ

ႏိင
ု င
္ အ
ံ လယ္ပင
ို ္းကို ဝင္လာတဲအ
့ ခါမွာေတာ့

ဥတုဆိုတာ ျပင္းထန္တဲ့ ရာသီဥတုမ်ိဳး ျဖစ္

ထက္ေအာက္ပါ ဆက္စပ္မႈ (Continuity)

ပူေႏြးေျခာက္ေသြ႕တဲ့ေလေတြ ျဖစ္လာရပါ

တဲ့ ေန႕ညအပူခ်ိနက
္ ြာျခားမႈ (Diumal Tem

ရိွေနတာေၾကာင့္ ေအာက္အလႊာေျမျပင္က

တယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိးု လံးု ဝမရေတာ့ဘဲ ျမန္မာ

-perature Change) ေတြ၊ ေႏြေဆာင္းအ

ေလေတြ ေရွ႕ေနာက္ အဆက္ျပတ္သာြ းလိ႕ု

ႏိင
ု င
္ ံ အလယ္ပင
ို ္းကို ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ေဒသ

ပူခ်ိနက
္ ြာျခားမႈေတြ(Seasonal Temperatu

ေနရာလပ္ေတြျဖစ္ၿပီး ေလေတြဟာသြားတာ

ျဖစ္လာေစပါတယ္။ သာဓက ကေတာ့ ျမန္

re Change) ေတြ ႀကီးမားလြန္းတဲ့ ရာသီဥ

နဲ႕ အဲဒဟ
ီ ာသြားတဲ့ ေအာက္အလႊာက ေလ

မာ ႏိင
ု င
္ ရ
ံ ႕ဲ မိုးေရခ်ိနအ
္ နည္းဆံုးနဲ႕အေျခာက္

တုေတြ ရိတ
ွ တ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ေဆာင္း

ေတြေနရာကို အထက္အလႊာက ေလေတြ

ေသြ႕ဆံုးေဒသျဖစ္တဲ့ စေလေဒသဟာ မိုး

ဆို အလြန္ေအးၿပီး ေႏြမွာ အလြနပ
္ ျူ ပင္းတတ္

က အစားထိုးဝင္ေရာက္လာတဲအ
့ တြက္ ျမန္

ေရခ်ိန္ လက္မ ၂၅ေလာက္နဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ

ၾကတယ္။ မွ်တတဲ့ ရာသီဥတု မရိွတာကိုက

မာ ႏိင
ု င
္ အ
ံ လယ္ပင
ုိ ္းေဒသေတြအေပၚမွာ အ

အလယ္ပင
ို ္း မေကြးတိင
ု ္းမွာ တည္ရွေ
ိ နေလ

မႏၲေလးရဲ႕သဘာဝ ျဖစ္လာေစပါတယ္။

ထက္မွေအာက္ကိုဆင္းတဲ့ ေလေတြႀကီးစိုး

ရဲ႕။ လတၱီတြဒ္ တစ္တန္းေလာက္ရိွေနတဲ့

လာေစပါတယ္။ ဒီလိုေလေတြကို စိက
ု ဆ
္ င္း

သံတြဲနဲ႕စေလအရပ္ဟာ အလယ္က ကန္႕

အေနာက္ေတာင္မုတ္သံုရာသီမွာ

ေလေတြ (Subsiding Air)လို႕ေခၚပါတယ္။

လန္႕ခံေနတဲ့ ရခိုင္႐ိုးမေတာင္တန္းေၾကာင့္

အေနာက္ေတာင္မုတ္သုံေလေတြ

ကမာၻ႕ေလထုရဲ႕ ေအာက္ဆံုးအလႊာ ျဖစ္တဲ့

တစ္ခက
ု မိုးအမ်ားဆံုး၊ တစ္ခက
ု မိုးအနည္း

အရိွန္ျပင္းျပင္းနဲ႕

ေျမစပ္ေလထုလႊာ (Tropospher)မွာ ထူး

ဆံုးနဲ႕ ဘဝျခားနားေနသလို ျဖစ္ေနရတာ

ဒီေကြ႕ထဲ တိုးဝင္လာရင္

ျခားတဲ့ ဝိေသသတစ္ခု ရိွပါတယ္။ ဒီ ဝိေသ

ဟာလည္း ကံၾကမၼာကိပ
ု ဲ ယိုးမယ္ဖ႕ြဲ ရမလား၊

အထက္ေျမာက္ဘက္ကို

သေလးေၾကာင္လ
့ ည္း ကမာၻေပၚမွာ ေရသံသ

႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးကိုပဲ အျပစ္ဖို႕ရေလမ

တက္လာတုိင္း

ရာလည္မႈ (Hydrologic Cycle)ကုိ ျဖစ္ေစၿပီး၊

တျဖည္းျဖည္းက်ဥ္းေျမာင္းလာတဲ့

ကမာၻကို တစ္ခုတည္းေသာ သက္ရိွၿဂိဳလ္

ဒီေကြ႕ရဲ႕သဘာဝေၾကာင့္

(Living Planet) ျဖစ္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းမွာ ကန္႕လန္႕ခံေနတဲ့ ျမင့္

ေလေတြဟာ ပိုမိုစုစည္းလာၿပီး

ဒါကေတာ့ ေျမစပ္ေလထုလႊာ အတြင္းမွာ

မားတဲ့ ေတာင္တန္းေတြဟာ ေလလာရာ

ေလတိုက္ႏႈန္းေတြ

အထက္တက္ရင္ ေအးၿပီး၊ ေအာက္ဆင္းရင္

ဘက္မွာ စြတစ
္ ရ
ို ာသီဥတုျဖစ္ေစတဲအ
့ တြက္

ျမင့္တက္လာေစပါတယ္။

ေႏြးေစတတ္တဲ့ သဘာဝ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ

လား မေျပာတတ္ေအာင္ပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ေရေငြ႕ပါတဲ့ေလေတြ

ေလကို မ်က္ႏွာျပဳတဲ့ဘက္ကို Weathet
Site၊ က်န္တစ္ဖက္မွာေတာ့ ပူျပင္းေျခာက္

ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိင
ု င
္ ံ အလယ္ပင
ို ္းေဒသေတြ
ေနာက္ၿပီး မႏၲေလးရဲ႕ ေတာင္

မွာ မုတ္သံုရာသီအတြင္း မုတ္သံုေလ အား

ေသြ႕တဲ့ ရာသီဥတုကို ျဖစ္ေစတဲ့အတြက္

ဘက္ ပဲခူးတိုင္းအလြန္မွာ ကပၸလီပင္လယ္

ေကာင္းေလ ေျမျပင္ေလေတြ ျပင္းေလ၊ စိက
ု ္

ေလကို ေက်ာေပးထားတဲ့ က်န္တစ္ဖက္ကို

ျပင္ထဲမွာ မုတၱမေကြ႕(Gulf of Mottama)

ဆင္းေလေတြျဖစ္ေပၚေလ၊ ပူျပင္းမႈန႕ဲ ေျခာက္

Leeward Side လို႕ေခၚၾကပါတယ္။ ဒီလို

ရိွတယ္။ အေနာက္ေတာင္ မုတ္သံုရာသီမွာ

ေသြ႕မႈကို ပိုမိုျဖစ္ေပၚေစေလ ျဖစ္တာဟာ

သဘာဝမ်ိဳးက ေတာင္တန္းရိတ
ွ ဲ့ ေနရာတိင
ု ္း

အေနာက္ေတာင္မတ
ု သ
္ ုံေလေတြ အရိန
ွ ျ္ ပင္း

ထူးျခားတဲ့ သဘာဝအေၾကာင္းရင္းခံ တစ္ခု

မွာ ျဖစ္တတ္ၿပီး ဒီလိုျဖစ္တတ္တဲ့ အက်ိဳး

ျပင္းနဲ႕ ဒီေကြ႕ထဲ တိုးဝင္လာရင္ အထက္

ျဖစ္လာေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မုတ္သံုေလ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အားေကာင္းေလ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း

ေဒသကို မိုးေလဝသသေဘာနဲ႕ သတ္မွတ္

အမ်ားဆံုးႏွစႀ္ ကိမ္ (Double Maxima) ျဖစ္

ဟာ မိုးမရြာေလ ျဖစ္ပါတယ္။

ရရင္ မိုးေရခ်ိန
ိ လ
္ က္မ ၄၀၊ အိင
ု ဆ
္ ရ
ို က္မ်ဥ္း

ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ မုတသ
္ အ
ံု ဝင္(ေမ-

နဲ႕ အလံုပိတ္ထားတဲ့ ဧရိယာအျဖစ္ သတ္

ဇြန)္ နဲ႕ အထြကက
္ ာလ(စက္တင္ဘာေအာက္

မွတထ
္ ားပါတယ္။ မိုးနည္းတဲအ
့ ျပင္ ပူလည္း

တိုဘာ)ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ မိုးရြာေစ

ဒီေတာ့ ျမန္မာႏိင
ု င
္ အ
ံ လယ္ပင
ို ္း

ေဒသဟာ-

ပူျပင္းပါတယ္။ အပူခ်ိန္ေတြ၊ အပူရိွန္ေတြ

တတ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြကေတာ့ အလယ္ပင
ို ္းေဒ

(၁) အေနာက္ရခိုင္႐ိုးမႀကီးၾကားက ကာရံ

က ျမင့္ေလေတာ့ ေရေငြ႕ပ်ံတဲ့ ႏႈန္းေတြက

သကို အေရွ႕ဘက္က ဝင္လာတတ္တ့ဲ အေရွ႕

ထားလိ႕ု မိးု ကြယအ
္ ရပ္ (Rain Shadow

လည္း မ်ားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေရဘတ္ဂ်က္

ေလေပြလိႈ္င္းေလလို႔ ေခၚၾကတဲ့ ေတာင္တ

Area) ျဖစ္လာေစၿပီး၊ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕

သေဘာအရ ေလထုေျမထုအတြင္း ေရအ

႐ုတ္ပင္လယ္က မုန္တိုင္းအႂကြင္းအက်န္

တဲေ
့ လေတြ တိက
ု ခ
္ တ္ရာအရပ္ျဖစ္လာ

ဝင္အထြက္ေတြ တြကၾ္ ကည္လ
့ က
ို ္ေတာ့ အ

ေတြရယ္၊ သူတ႕ို ေၾကာင့္ ျဖစ္လာၾကတဲ့ ေလ

ေစပါတယ္။

ဝင္က နည္းၿပီး အထြက္က မ်ားေနတာကို

ေပြလိႈင္းေတြရယ္ ဝင္လာရင္ မိုးရြာတတ္ပါ

(၂) တစ္ခါ မုတၱမေကြ႔ရဲ႕က်ဥ္းေျမာင္းေလ၊

ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ဆိလ
ု တ
ို ာကေတာ့ မိုးေရ

တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆရာႀကီးဦးလွက ဒါ

လွ်ိဳေျမာင္လမ္းေၾကာင္းအက်ိဳး (Chan

ကနည္းၿပီး အေငြ႕ပ်ံတာ ပိုမ်ားေနပါတယ္။

ေၾကာင့္ ေျပာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အညာေဒ

-neling effect)ေၾကာင့္ ပူျပင္းေျခာက္

ဒါေၾကာင့္ အလယ္ပိုင္းေဒသရဲ႕ေျမႀကီးဟာ

သက အေနာက္ေတာင္ေလ(မုတ္သံုေလ)

ေသြ႕တဲ့ ေလေတြကို ရေစတယ္။

အျမဲေရလိုေနပါတယ္။ အျမဲေျခာက္ေသြ႕ေန

တိက
ု လ
္ ႕ို မိုးမရြာဘူး။ အေရွ႕ေျမာက္ေလ(ေလ

(၃) အဘက္ဘက္က ေတာင္ေတြ ကာရံ

ပါတယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ မိုးတြင္းကာလ

ေပြလင
ႈိ ္းေလ)တိက
ု မ
္ ွ မိုးရြာတယ္လ႕ို ေျပာဖူး

ထားၿပီး ပင္လယ္ကမ္းေျခနဲ႕မနီးစပ္တဲ့

မွာ သဘာဝမိုးေရနဲ႕ စိက
ု ပ
္ ်ိဳးလိ႕ု မလံုေလာက္

ပါတယ္။

အတြက္ မွ်တမႈမရိွတဲ့ ကုန္းတြင္းရာသီ

တဲ့ေဒသ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဆည္ေျမာင္းတာ

ဥတုကို ရေစတယ္။

တမံ ေရေလွာင္ကန္ေတြ လိုတဲ့ေဒသ ျဖစ္

တစ္ခက
ု ေတာ့ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ထမ
ဲ ွာ

တယ္။ ေရသြင္းစိက
ု ပ
္ ်ဳိးမႈကို ျဖစ္တဲ့ေဒသျဖစ္

မုနတ
္ င
ို ္းေတြျဖစ္လ႕ုိ အဲဒမ
ီ န
ု တ
္ င
ို ္းေတြက အ

ပါတယ္။

ေမာက္ေထာင္သလို ထိုးထြက္ေနတဲ့တိမ္

ဒီေတာ့ ဒါေတြဟာ သဘာဝ အ

ရင္းခံတ့ဲ အေၾကာင္းတရားေတြျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ မိုးရြာတတ္တဲ့ ျဖစ္စဥ္

ေတြ (Plume Clouds) ဒါမွမဟုတ္ အဲဒီမုန္

ဒီေတာ့...

တိုင္း အႂကြင္းအက်န္ေတြ ျဖတ္သန္းတဲ့အ

ကို ေျပာင္းလဲလို႕ မရေတာ့ဘူးလားလို႕ေမး

အလယ္ပိုင္းေဒသဟာ

ခါမွာ မိုးရြာတတ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္အေရး

စရာ ရိွပါတယ္။ သီအိုရီ သေဘာအရေတာ့

ဘယ္ေတာ့မွ မိုးရြာတာလဲ...

ႀကီးတဲ့ မိုးရြာသြန္းမႈ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု ရိွပါေသး

ရိွတာေပါ့ဗ်ာ။ လက္ရိွ ျမန္မာႏိုင္ငံအလယ္

စိတ္ဝင္စားစရာေတာ့ေကာင္းတယ္။

တယ္။ ဒါကေတာ့ အညာေဒသရဲ႕ Trade

ပိုင္းရဲ႕ရာသီဥတုကို ေျပာင္းေစခ်င္ရင္ ဘာ

ျမန္မာႏို္င္ငံအလယ္ပိုင္းကုိ

Mart လို႕လည္း ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္

အဓိက မိုးရြာေစတတ္တဲ့

ဟာ ျဖစ္တတ္လြန္းလို႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ‘‘မိုး

ကာလေတြကေတာ့

စေန၊ ေလရာဟု’’ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးစကားေတာင္

မုတ္သံုေလ အဝင္နဲ႕အထြက္

ေျပာစမွတ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အ

ကာလေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ေျမာက္ဘက္ဆက
ီ တိက
ု ခ
္ တ္လာတဲ့

ဒီေတာ့ ဒီအေၾကာင္းတရားေတြ

ေတြ လုပ္ရမလဲ ဆိုရင္(၁) ရခုိင္႐ိုးမႀကီးကို ၿဖိဳရမယ္။
(၂) အလယ္ပိုင္းေဒသကို ကာရံထားတဲ့
ေတာင္တန္းႀကီးေတြ ၿဖိဳရမယ္။
(၃) မုတၱမေကြ႕ကို ေျမဖို႕ရမယ္။

အေနာက္ေျမာက္ ေလျပင္းေတြနဲ႕အတူ မိုး

ဒီေတာ့ ဒီအညာေဒသရဲ႕ရာသီ

ရြာသြန္းေစတတ္တာပါဘဲ။ မိုးေလဝသပညာ

ဥတုဟာ က်န္ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ေဒသေတြ၊

မွာေတာ့ ဒီျဖစ္စဥ္ေတြကို Norwester လို႕

ဒါဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အ

ကမ္း႐ိုးတန္းေတြနဲ႕မတူ ကြဲျပားေနတယ္။

ေခၚပါတယ္။ ရာဟုေထာင့္ဘက္က ဝင္လာ

လယ္ပိုင္းရဲ႕ ရာသီဥတု ျပင္းထန္မႈေတြကို

ၾကည့္ေလ မုနသ
္ ံုေကာင္းေလ၊ မိုးနည္းေလ

ေလ့ရိွတဲ့ ဒီေလျပင္းေတြဟာ မုတ္သံုေလ

အမ်ားႀကီး ေျပေပ်ာက္သြားေစႏိုင္ပါလိမ့္

ဆုတ
ိ ာကပဲ သာမန္လတ
ူ စ္ေယာက္အတြက္

အားမေကာင္းေသးတဲ့ မုတ္သံုမဝင္မီကာ

မယ္။

ေတာ့ မယံႏ
ု င
ို စ
္ ရာပါပဲ။ ဒီေတာ့ အလယ္ပင
ို ္း

လ၊ မုတ္သံုေလ အားျပတ္တဲ့ကာလ၊ မုတ္

ေနာက္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအလယ္

ေဒသဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မိုးရြာတာလဲ... စိတ္

သံုေလ ဆုတ္ခြာသြားၿပီးေနာက္ မိုးလြန္နဲ႕

ပိုင္းေဒသရဲ႕ အေရးႀကီးတဲ့ စိုက္ပ်ိဳးေရး မိုး

ဝင္စားစရာေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ျမန္မာႏို္င္

ေဆာင္းအဝင္ကာလေတြမွာ ျဖစ္တတ္ေလ့

ေလဝသဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္တစ္ခုက

ငံ အလယ္ပင
ို ္းကုိ အဓိက မိုးရြာေစတတ္တဲ့

ရိွပါတယ္။

လည္း ရိွပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေစာ

ကာလေတြကေတာ့ မုတသ
္ ံုေလအဝင္န႕ဲ အ

ေစာက ေျပာခဲတ
့ အ
ဲ့ တိင
ု ္း ျမန္မာႏိင
ု င
္ အ
ံ လယ္

ထြကက
္ ာလေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္

တယ္။ ဒီမိုးေတြ အားလံုးဟာ အဂၤလိပ္လို

ပိုင္းေဒသဟာ မိုးကြယ္အရပ္ျဖစ္လုိ႕ မိုးေရ

ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းေဒသေတြရဲ႕ တစ္

ေျပာရရင္ Ossasional Rain ေတြလ႕ို ေခၚပါ

ခ်ိန္နည္းတဲ့ေဒသ ျဖစ္တယ္။ အလယ္ပိုင္း

ႏွစ္တာပတ္လံုး မိုးေရခ်ိန္ေတြကို ၾကည့္ရင္

တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ Ossasion ရိွမွ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

တစ္ခုေတာ့ ေျပာစရာရိွလာပါ

ရြာလိပ
႔ု ါ။ မုတသ
္ လ
ံု ိုေတာ့ ေန႕တိင
ု ္း အခ်ိနမ
္ န
ွ ္

မိမအ
ိ သိင
ု ္းအဝိင
ု ္းမွာ ႀကိဳတင္သတိေပးခ်က္

ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တ႕ို ဗုဒဘ
ၶ ာသာလိုေတြး

ရြာေလ့မရိွလို႕ အပုိင္တြက္လို႕မရပါဘူး။ ဒါ

ေတြ ဘယ္လို ရႏိုင္တယ္။ အသိပညာေတြ

ရင္ ေရွာင္လလ
ႊဲ ႕ို မရႏိင
ု္ တ
္ ဲ့ ကိစၥေတြသာ ျဖစ္

ေၾကာင့္ အညာမိုးဟာ အေျပာင္းအလဲမ်ား

ကို ဘယ္လျို ပန္႕ပြားႏိင
ု သ
္ လဲ၊ မိမအ
ိ သိင
ု ္းအ

ပါတယ္။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေဟာခဲ့

တတ္ပါတယ္။ မိုးေရခ်ိန္ ၅ လက္မေလာက္

ဝိုင္းအတြင္းမွာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းက

တယ္။ လူရယ္လို႕ ျဖစ္လာရင္ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊

အေလွ်ာ့အတင္းဟာ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚလို မိုး

ျဖစ္ေစ၊ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္က ျဖစ္ေစ ဦး

အနတၱဆိုတဲ့ လူေတြ မေတြ႕ၾကံဳလိုၾကတဲ့

ေရခ်ိန္ ၁၀၀ လက္မ အထက္ရတ
ွိ ဲ့ ေဒသမွာ

ေဆာင္မႈေပးႏိင
ု သ
္ လား၊ မိမတ
ိ ႕ို အခ်င္းခ်င္း

တရားေတြကို ေတြ႕ၾကရမွာပဲတ။ဲ့ လူျဖစ္ရတဲ့

ဘာမွ မေျပာပေလာက္ေပမယ့္ စေလလို

ေဆြးေႏြးညိႏ
ွ င
ႈိ ္းမႈ ရိၿွ ပီလား။ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္

ဒုကၡလို႕ေတာင္ ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြနဲ႕

ေဒသမ်ဳိးမွာ တစ္ႏွစ္လံုး မိုးေရခ်ိန္ရဲ႕ ၂၅

မႈေတြ ရိွၿပီလား၊ အေရးေပၚအေျခအေနအ

ၾကံဳေတြ႕လုိက္ရတာနဲ႔ လူေတြဟာ ဆံုး႐ႈံးရ

ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ရိွတာမို႕ ေဒသရဲ႕ စိုက္

တြက္ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြ ထူေထာင္ၿပီးၿပီလား၊

တယ္။ စိတ္ဆင္းရဲရတယ္။ ပ်က္စီးၾကရ

ပ်ဳိးေရး အပါအဝင္ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း

သဘာဝေဘးအႏၲရာယ္ရိွမႈ အေျခအေနျပ

တယ္။ ဘယ္သမ
ူ ွ ေရွာင္လလ
ႊဲ ႕ို မရႏိင
ု္ ပ
္ ါဘူး။

လုပ္ငန္းေတြမွာ အမ်ားႀကီး စကားေျပာႏိုင္

ေျမပံေ
ု တြ ေရးဆြၿဲ ပီးၿပီလား (ဥပမာ- မီးသတ္

ဒါေပမယ့္ ဒီတရားသေဘာေတြ ျမင္ေအာင္႐၊ႈ

ပါတယ္။

ကား မဝင္ႏင
ုိ ္ေလာက္ေအာင္ ပိတဆ
္ ႕ို မႈေတြ၊

ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္၊ ႀကိဳတင္ဆင္ျခင္ႏင
ို္ ္ေအာင္

ဒါေပမယ့္ ကေန႕လို ရာသီဥတု

ေျမငလ်င္ဒဏ္ တြကဆ
္ မႈ မရိဘ
ွ ဲ အေဆာက္

ဘာသာတရားနဲ႕ကုစားလုက
ိ ္ေတာ့ ဒီတရား

ေျပာင္းလဲမႈေတြ မ်ားလာၿပီး မိုးေလဝသနဲ႕

အဦ ေဆာက္လုပ္မႈေတြ၊ အႏၲရာယ္ရိွမႈကို

ေတြကို မေတြ႕မၾကံဳရေလေအာင္ မကာကြယ္

ဆက္ႏြယ္တဲ့ သဘာဝေဘးေတြ မ်ားလာ

မတြက္ဆပဲ ေနထုိင္မႈေတြ စသျဖင့္) ဒီလုပ္

ႏိင
ု္ ္ေပမယ့္ ဒီတရားေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာ

တဲ့ ကာလမ်ဳိးမွာ အညာေဒသဟာ အားသာ

ငန္းေဆာင္ရြက္မႈေတြမွာ ျပည့္စံုေလ၊ အဲဒီ

မယ့္ ပ်က္စီးဆံုးရႈံးမႈေတြကိုေတာ့ ေလ်ာ့ပါး

ခ်က္ေတြ ရိွလာျပန္ပါတယ္။ မုန္တိုင္းဒဏ္

အဖြဲ႕အစည္းဟာ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာႏိင
ု္ ္ေျခ ေလ်ာ့

ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒီ သေဘာတရားအတုိင္းပါ

တိုက္႐ိုက္ခံရဖို႕နည္းတယ္။ မုန္တိုင္း၊ ဒီေရ

နည္းေလ ျဖစ္ပါတယ္။

ဘဲ။ လူရယ္လ႕ို ျဖစ္လာတာနဲ႕ သဘာဝေဘး

ဒဏ္၊ ဆူနာမီ ေရလိႈင္းဒဏ္၊ ပင္လယ္ေရ

ေတြဟာ ၾကံဳၾကရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ လူေတြရ႕ဲ

ျမင့္တက္မႈေဘး၊ ဆားငန္ေရ စိမ့္ဝင္မႈေဘး

တကယ္ေတာ့

အသိ၊ သတိ၊ စီမခ
ံ န္႕ခြမ
ဲ ႈေကာင္းေတြန႕ဲ ဒီသ

စတာေတြေတာ့ မရိတ
ွ ာဟာ နည္းတဲက
့ သ
ု လ
ို ္

သဘာဝေဘးေတြဟာ

ဘာဝေဘးေတြေၾကာင့္ ျဖစ္လာႏိင
ု တ
္ ဲ့ ပ်က္

မဟုတပ
္ ါဘူး။ ဘာျပဳလိ႕ု လဲဆုိေတာ့ လူေတြ

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာလိုေတြးရင္

ဆီး ဆံးု ႐ံးႈ မႈေတြကေ
ုိ တာ့ ေလ်ာ့နည္းေအာင္

သိန္းခ်ီၿပီး ေသေစတာ၊ အိုးပ်က္၊ အိမ္ပ်က္၊

ေရွာင္လႊဲလို႕မရႏို္င္တဲ့

ဘဝပ်က္ေစတဲ့ သဘာဝ ေဘးဆုိးႀကီးေတြ

ကိစၥေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဟာ ပင္လယ္ေရနဲ႕ ဆက္စပ္တဲ့ ေဘးေတြ

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက ေဟာခဲ့တယ္။

စပ္ေနခဲ့တဲ့ မိ႐ိုးဖလာ ဘာသာတရားမွာ

ျဖစ္ေလေတာ့ အညာေဒသဟာ ဒါေတြအ

လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္

ေတာင္ တရားနည္းျပ လုပ
ိ ါတယ္။ ဦးေဆာင္

တြက္ေတာ့ ပူစရာမလုိေတာင္ ေဘးကင္ေန

အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱဆိုတဲ့

နည္းျပ တရားေဟာ တရားျပဆရာမ ရိခ
ွ ရ
ဲ့ င္

ေစျပန္ပါတယ္။ အညာမွာ ပူစရာသဘာဝ

လူေတြ မေတြ႕ၾကံဳလိုၾကတဲ့

တရားနည္းလမ္းမက်ဘဲ တရားေပ်ာက္ေန

ေဘးဆိလ
ု ႕ို ေျမငလ်င္န႕ဲ မီးေလာင္ျခင္းသာ

တရားေတြကို ေတြ႕ၾကရမွာပဲတဲ့။

ဦးမွာမို႕ ခ်မ္းသာသုခနဲ႕ ေပးပါလိမ့္ဦးမယ္။

အဓိက ရိပ
ွ ါတယ္။ ေရႀကီးမႈကလည္း အညာ

လုပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ေမြးကတည္းက နီး

သဘာဝေဘး ကာကြယေ
္ ရးမွာလည္း အဖြ႕ဲ

ေဒသအတြက္ေတာ့ ေတြ႕ရေလ့ရတ
ွိ ဲ့ သဘာ

သဘာဝေဘးဟာ လူမႈေရးသိ

အစည္းတိုင္းမွာ ဦးေဆာင္နည္းျပ လုိအပ္

ဝေဘး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြအားလံုး ပ်က္

ပၸက
ံ စ
ိ ၥ (Social Science Issue) ျဖစ္ပါတယ္။

ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မရိွခဲ့ရင္ အဲဒီအဖြဲ႕အစည္း

စီးမႈ၊ ေသဆံုးမႈ ေလ်ာ့ပါးေအာင္ ႀကိဳတင္

တစ္ဥးီ တစ္ေယာက္ေကာင္း ေဆာင္ရက
ြ လ
္ ႕ုိ

ဟာ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာႏို္င္ေျခေတြ ျမင့္မားေနၿပီး

ကာကြယ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

မရႏိင
ု ဘ
္ ူးဆိတ
ု ာကို နားလည္သေဘာေပါက္

ျဖစ္လာတာနဲ႕ ထိခက
ုိ မ
္ ႈေတြ အလြနျ္ မင္မ
့ ား

သဘာဝေဘး ကာကြယ္ေစာင့္

ဖု႕ိ အေရးႀကီးပါတယ္။ အဖြ႕ဲ ေပါင္းစံ၊ု ဌာနေပါင္း

ပါလိမ
ိ မ
့္ ယ္။ ဒီေနရာမွာ မႏၲေလး လူမအ
ႈ ဖြ႕ဲ

ေရွာက္ေရးမွာ ဆံုး႐ႈံးနစ္နာႏိင
ု ္ေျခ (Vulnera

စံ၊ု ဘက္စံု ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကမွ ရမယ့္

အစည္းအတြက္ သဘာဝေဘး ကာကြယ္

-bility) ဆိုတာ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။

ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ လူထုပါဝင္မွ ေအာင္ျမင္

ေရးကို ပတ္ဝန္းက်င္ထန
ိ း္ သိမး္ ေရးနဲ႕ေဆာင္

လူမႈအဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္ဟာ မိမိေဒသရဲ႕

ႏိုင္ပါမယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလုပ္ငန္းမွာ Coopera

ရြကတ
္ ေ
့ဲ နရာမွာ ‘‘စိမး္ ေရာင္စ’ုိ ’ဟာ မႏၲေလး

ဆံုး႐ံႈးနစ္နာႏိုင္ေျခေတြကို သိေအာင္လုပ္

-tion, Coordination, Participation ေတြ

လူထုအတြက္ Community Leader တစ္

ၿပီး ေလ်ာ့ပါးေအာင္ ေဆာင္ရက
ြ ၾ္ ကရပါမယ္။

ဟာ အလြနအ
္ ေရးႀကီးပါတယ္။ တစ္ဦးခ်င္း၊

ခုျဖစ္တယ္ဆတ
ုိ ာ ကၽြနေ
္ တာ္လးုံ ဝ သံသယ

မိမိေဒသမွာ ဘယ္လုိ သဘာဝေဘးေတြ

တစ္အိမ္ေထာင္ခ်င္း၊ တစ္ရပ္ကြက္ခ်င္း၊

မရိွ ယံုၾကည္တဲ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တနံတ

ၾကံဳတတ္တယ္။ ဘယ္လုိ သဘာဝေဘးက

တစ္ရြာခ်င္း၊ တစ္ၿမိဳ႕နယ္ခ်င္းက အစ ေဆာင္

လ်ားမွာ ဒီလိုအဖြဲ႕အစည္းေတြ အမ်ားႀကီး

အဓိက က်တယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထန
ိ ္း

ရြက္ရမယ့္ ကိစၥလည္း ျဖစ္တယ္။

လုိအပ္တယ္လို႕ဆိုခ်င္ပါေတာ့တယ္။

သိမ္းေရးေတြန႕ဲ ဘယ္လဆ
ို က္စပ္ေနတယ္။

တကယ္ေတာ့ သဘာဝ ေဘး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ဦးထြန္းလြင္(မိုးေလ၀သ)

jrefrmh½kd;&mESifh ,Ofaus;rI
သႀကၤန္တက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
မိသားစုအားလုံး
ေျခသည္း၊ လက္သည္းလွီးၾကရတယ္။
ေခါင္းေလွ်ာ္ရတယ္။
အ၀တ္ညစ္မွန္သမွ်
စင္ၾကယ္သြားေအာင္
ေလွ်ာ္ရဖြပ္ရတယ္။
ႏွစ္ေဟာင္းက ေခ်းေညႇာ္ေတြ
ႏွစ္သစ္ကို ယူမသြားေကာင္းဘူးဆိုတဲ့
အယူအဆပါပဲ။

ကေလးဘ၀က သႀကၤန္က်ၿပီ

ဆိုရင္ အင္မတန္ေပ်ာ္တယ္။ ဟိုအိမ္ဒီအိမ္
က လာပို႕တဲ့ မုန္႕လုံးေရေပၚ၊ ေရႊရင္ေအး၊
သႀကၤနထ
္ မင္းဆိတ
ု ာေတြက စားမကုနဘ
္ းူ ။
ကိယ
ု အ
့္ မ
ိ က
္ လုပတ
္ မ
့ဲ န
ု ႕္ ကို သူမ်ားအိမေ
္ တြ
လိက
ု ပ
္ ႕ုိ ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။
ဒီၾကားထဲ ဟိုရပ္ကြက္ ဒီရပ္ကြက္ကဆိုသ
လို မ႑ပ္ႀကီးေတြထးုိ ၿပီး အစားအေသာက္
အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ဖိတေ
္ ခၚေကၽြးေမြးတဲဆ
့ ီ လူႀကီး
ေတြနဲ႕ လုိက္သြားၿပီး စားၾကရတာလည္း
ေပ်ာ္စရာပဲ။

သႀကၤန္တြင္းမွာ ရန္မျဖစ္ရဘူး။

စိတ္မဆိုးရဘူး။ စိတ္ၾကည္ၾကည္လင္လင္
ထားရတယ္ဆတ
ုိ ာသိေနၾကေတာ့ ခင္မင္သူ

awZatmif

ခ်င္း စရ၊ ေနာက္ရ၊ က်ီစယ္ရတာကလည္း
ၾကည္ႏူးစရာပါပဲ။ ကုိယ္ရင္းႏွီးခင္မင္တဲ့သူ
ကို မုန႕္ လုးံ ေရေပၚထဲ င႐ုတသ
္ းီ ျမႇဳပ္ေကၽြးလု႕ိ
စားရတဲ့သူ င႐ုတ္သီး၀ါးမိၿပီး စပ္သြားတာ၊

ေသာက္ရတယ္။ အဲဒေ
ီ န႕မွာ ပိက
ု ဆ
္ ထ
ံ က
ြ မ
္ ရ
ိ င္ တစ္ႏစ
ွ လ
္ းံု လုးံ ပိက
ု ဆ
္ ထ
ံ က
ြ မ
္ ယ္က
့ န
ိ း္ ခ်ည္း

သႀကၤန္ထမင္းမွာ ဆားအမ်ားႀကီး ျဖဴးထည့္

ၾကံဳေနရတယ္လို႕ ေရွးကလူႀကီးေတြစိတ္မွာ ယုံၾကည္မွတ္ယူထားၾကတယ္ေလ။

ၿပီး ေကၽြးလိုက္ေတာ့ ဆားငန္လြန္းလို႕မ်က္

ႏွာ႐ႈ႕ံ သြားတာမ်ားျမင္လက
ို ရ
္ ရင္ ေပ်ာ္လက
ို ္

ပညာရွိမ်ားက “သႀကၤန္တြင္းမွာ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ ဆယ္ျဖာတရားစု”ဆိုၿပီး သတိေပးေရးသား

ၾကတာကိးု ။ ျပံဳးေစ့ေစ့လပ
ု သ
္ က
ူ လုပ၊္ အသံ

ထားတဲ့ အခ်က္ေတြရွိခဲ့လို႕ပါပဲ။ အဲဒီ အခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲဆိုေတာ့-

မထြက္ေအာင္ ရယ္သူက ရယ္ေပါ့။

႐ုဒ

à ငိုေၾကြးပူေဆြးျခင္း၊

ဒီလိုမွတ္ယူၾကတာက အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္ပါဘူး။ သႀကၤန္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေရွး

သႀကၤ န္ တ က္ေ တာ့ မ ယ္ ဆို ရ င္

ေမထုန

à ေမထုန္သံ၀ါသျပဳျခင္း၊

မိသားစုအားလုးံ ေျခသည္း၊ လက္သည္းလွးီ

မံသ

à အသားဟင္းလ်ာမ်ား စားေသာက္ျခင္း၊

ၾကရတယ္။ ေခါင္းေလွ်ာ္ရတယ္။ အ၀တ္

သူရာ

à မူးယစ္ေသာက္စားျခင္း၊

ညစ္မန
ွ သ
္ မွ် စင္ၾကယ္သာြ းေအာင္ ေလွ်ာ္ရ

ေကာဓ

à အမ်က္ေဒါသျဖစ္ျခင္းႏွင့္ ရန္ျဖစ္သတ္ပုတ္ျခင္း၊

ဖြပ္ရတယ္။ ႏွစ္ေဟာင္းက ေခ်းေညႇာ္ေတြ

႐ုဓိရ

à ေသြးထုတ္ေသြးေဖာက္ျခင္း၊

ႏွစ္သစ္ကို ယူမသြားေကာင္းဘူးဆိုတဲ့ အ

ေတလိက à ဆီလိမ္းျခင္း၊ ေဆးလိမ္းျခင္း၊

ယူအဆပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ရေ
ိွ သးတယ္။ ႏွစဆ
္ န္း

ကၡေစၧဒ

à သစ္ပင္ခုတ္ျခင္း ျဖတ္ျခင္း၊

တစ္ရက္ေန႕ကို ေရာက္ရင္ လုံး၀ ပိုက္ဆံ

တိက

à ၀ယ္ယူစုေဆာင္းသိုေလွာင္ျခင္း၊

မထြက္ရဘူး။ အဲဒီေန႕မွာ ဘာကိုမွ မ၀ယ္

၀ိကၠလာ à ေရာင္းခ်ျခင္း။

မျခမ္းရဘူး။ အိမမ
္ ာွ ရွတ
ိ ာကိပ
ု ဲ ခ်က္ျပဳတ္စား

- ဆိုတာေတြပါပဲ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေရွးလူႀကီးေတြဟာ အစဥ္ အ

တယ္။ ေထာပတ္နဲ႕ယိုဘူး၊ ငါးေသတၱာဘူး

ရင္ “မက်င္စန
ိ ပ
္ ါလား”လိ႕ု ေမးတယ္။ ၾကံဖန္

ဆက္ကစၿပီး အဲသလို မွတ္သားနာယူခဲ့ၾက

ႀကိဳက္သေ
ူ တြက သူတ႕ုိ ကို အေပါင္းအသင္း

ၿပီး အေပ်ာ္ရွာၾကတာ။

တာမိ႕ု သႀကၤနတ
္ င
ြ း္ မွာ မေကာင္းမႈမန
ွ သ
္ မွ်

လုပၿ္ ပီး သူတ႕ုိ လာမွ ျမင္ဖးူ တဲ့ ဂ်စ္ကားေတြ

ေရွာင္ၾကတယ္။ သက္သတ္လတ
ြ စ
္ ား၊ ဥပုသ္

ကို ကပၸလေ
ီ တြန႕ဲ တြစ
ဲ းီ ၀ံတ
့ ့ဲ အမ်ဳိးသမီးေတြ

ေတာ့ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ကားေတြ၊ အလွျပကားေတြ

ေစာင့္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာ စိတ္

ကို ျမင္လာရတယ္။ အျမင္မေတာ္ၾကတဲ့

ထြက္လာၾကတယ္။ ရပ္ကြက္တိုင္း ဆုေပး

ေအးကိုယ္ေအး သြားေနၾကတယ္။

အႏုပညာရွင္ေတြက “ဂ်စ္ေလဒီ ကပၸလီ”

မ႑ပ္ေတြ ေဆာက္ၾက၊ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ကားေတြ

လူငယ္ေတြဟာ အဲသလိုမေန

ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါးေလးေတြကို ထုတ္တယ္။

ကို စြယ္စုံဆု၊ အက အလွဆု၊ သဘာ၀ဆု၊

ႏိုင္ဘူး။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါမို႕ ေရကစားခ်င္ၾက

ကန္ေတာ္ႀကီးေစာင္းက ၿမိဳင္႐မ
ံု ာွ “ကပၸလ”ီ

သံခ်ပ္ဆ၊ု ႐ိးု ရာယဥ္ေက်းမႈဆဆ
ု ၿုိ ပီး ေငြသား

ပါတယ္ဆိုရင္ ဖလားထဲမွာရွိတဲ့ ေရထဲကို

ဆိုတဲ့ျပဇာတ္ကို ကျပတယ္။

ဆုေတြ ခ်ီးျမႇင့္လာၾကတယ္။

အေမႊးရည္၊ နံ႕သာရည္ ထည့္ၿပီး၊ ဆြတ္႐ုံ

ဖ်န္းရုက
ံ ေလး သေျပခက္န႕ဲ ႏွစၿ္ ပီး ဖ်န္းပက္

ေထြထးူ ထူး သံခ်ပ္မထိးု ၾကဘူး။ မ်က္ႏာွ ကို

ေရွးစာေတြမွာ

ၾကတယ္။ မိနး္ မပ်ဳိရတ
ိွ အ
့ဲ မ
ိ သ
္ ာြ းၿပီး ေလာင္း

အိုးမည္းသုတ္ၿပီး ကပၸလီ႐ုပ္ဆင္လာတဲ့သူ

မွတ္သားရတာက

ခ်င္သပဆိရ
ု င္ လူႀကီးမိဘေတြကု ိ ခြငေ
့ ္ တာင္း

နဲ႕အမ်ဳိးသမီးလို ျပင္ဆင္လာတဲလ
့ က
ူ ုိ လက္

ျမန္မာ့ဆယ့္ႏွစ္လရဲ႕

ၿပီးမွ ေလာင္းရတယ္။ အင္မတန္ ခ်စ္စရာ၊

ခ်င္းခ်ိတတ
္ ၿဲြ ပီး ေရကစားထြကလ
္ ာတဲ့ ပုရ
ံ ပ
ိ ္

ပထမဆုံးလျဖစ္တဲ့ တန္ခူးလကို

ျမတ္ႏိုးစရာေကာင္းတဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ

ေတြကုိ ရန္ကန
ု ၿ္ မိဳ႕အႏွ႕ံ မွာ ေတြ႕ရေတာ့တာ

ပန္းမ်ဳိးစုံတို႕ဖူးပြင့္ငုံတဲ့လ၊

တစ္ခုပါပဲ။

ပဲ။ သႀကၤန္ေရကစားၾကတာဆိုေပမယ့္ ရင္

သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ့လ

ထဲမာွ သိ၀
ု က
ွ ထ
္ ားၾကတာကိေ
ု တာ့ ဖြငထ
့္ တ
ု ္

ဆုိၿပီး ကဗ်ာလကၤာအမ်ဳိးမ်ဳိး

သည့္ေနာက္

အဲဒီေနာက္

အဲဒီႏွစ္ သႀကၤန္မွာေတာ့ ေထြ

ဖြဲ႕ဆိုၾကတယ္။

တတ္ၾကတာပဲ။

သႀကၤန္ေတြကေတာ့

သႀကၤန္ေတြမွာ

အလွထူးတဲ့ လတန္ခူး ဆိုၿပီး

ေနာက္ႏွစ္သႀကၤန္မွာ ရန္ကုန္

ေခတ္စနစ္ကို

တစ္ၿမိဳ႕လုံး သုံးႏႈန္းေအာ္ဟစ္ေနၾကတာက

ပုံေဖာ္ၾကတယ္။

ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေနတဲ့

ေတာ့ “မယ္သုံ ေပါက္စီေဆြမ်ဳိး”ဆိုတဲ့ အ

ပုံရိပ္ေတြ ေပၚလာတယ္။

သံေတြပဲ။ ဂုဏ္ရည္မတူ ႐ုပ္ရွင္ထဲက ေမ

သႀကၤန္ေရကစားတာကို

သစ္က မယ္သုံ၊ ခင္ေမာင္က စိတ္ေ၀ဒနာ

ေပးမ႑ပ္ေပါင္း တစ္ရာနီးပါးခန္႕ရွၾိ ကတယ္။

အေၾကာင္းျပဳၿပီး

သည္ ေပါက္စအ
ီ ျဖစ္နဲ႕ ေျပာၾကတဲ့ စကား

သႀကၤန္အႀကိဳေန႕ညေနကစလို႕ ႏွစ္ဆန္း

ေခတ္ကိုျပဳျပင္ဖို႕

ေလ။ အဲဒီဇာတ္ကား အင္မတန္ ေအာင္ျမင္

တစ္ရက္ေန႕အထိ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ၾကတယ္။ စာ

သတိေပးလာၾကတယ္။

သြားေတာ့ လူတုိင္း ပါးစပ္ဖ်ားမွာ “မယ္သုံ

ေရးဆရာႀကီး နန္းၫြန္႕ေဆြနဲ႕ ေဒါင္းႏြယ္

ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြကို

ေပါက္စီေဆြမ်ဳိး”ဆိုတဲ့ စကားက က်န္ရစ္ခဲ့

ေဆြတို႕ ဦးစီးတဲ့ ရန္ကင္း ၁၂ လုံးတန္းက

သႀကၤန္ေရာက္မွ ရင္ဖြင့္ၾကတယ္။

တာကိုး။ ဒီေတာ့ အဲဒီႏွစ္သႀကၤန္ဟာ မယ္

ဆုေပးမ႑ပ္၊ ေဘာက္ေထာ္ေဘာလုးံ ကြငး္

သုံေပါက္စီသႀကၤန္ ျဖစ္သြားရတယ္။

ထဲက ဆုေပးမ႑ပ္၊ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္

ဖ.ဆ.ပ.လ ေခတ္မွာေတာ့ အ

ဆုေပးမ႑ပ္ေတြမွာ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ကားေတြနဲ႕

ေတာ့ ေခတ္စနစ္ကို ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေနတဲ့

စည္းအ႐ုံးႀကီးတစ္ခုရဲ႕ ဥကၠ႒ နယ္လွည့္

လာအားေပးတဲ့ ပရိသတ္ေတြ ႀကိတ္ႀကိတ္

ပုံရိပ္ေတြ ေပၚလာတယ္။ သႀကၤန္ေရကစား

သြားရင္း ဗိုလ္တဲတစ္ခုမွာ အမ်ဳိးသမီးတစ္

တုးိ ပဲ။ ဆုေၾကးကလည္း မက္မက္စက္စက္

တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေခတ္ကျုိ ပဳျပင္ဖ႕ုိ

ဦးနဲ႕ ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ခဲ့တယ္လုိ႕သတင္းစာ

ေပးတာကိးု ။ အနႏၲစမ
ြ း္ အားသွ်င္၊ ဆ-ဆရာ

သတိေပးလာၾကတယ္။ ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြ

ထဲမာွ ပါလာတယ္။ ကာယကံရင
ွ က
္ မဟုတ္

ႀကီး၊ မဇိ်ၥ မ ပဋိပဒါ၊ ဧည္သ
့ ည္ စတဲ့ အသင္း

ကို သႀကၤန္ေရာက္မွ ရင္ဖြင့္ၾကတယ္။ ဒုတိ

ေၾကာင္း၊ ႏုင
ိ င
္ ေ
ံ ရးအရ သူ႕ကို အပုပခ
္ ်တာ

ႀကီးေတြဟာ အေအာင္ျမင္ဆုံး သႀကၤန္အ

ယ ကမာၻစစ္အတြငး္ ကာလ ဂ်ပန္ေခတ္ သ

ျဖစ္တယ္လို႕ရွင္းတယ္။ ေန႕စဥ္သတင္းစာ

သင္းႀကီးေတြပဲ။ သႀကၤန္ကေန ေအာင္ျမင္

ႀကၤန္မွာ ေရကစားသူအမ်ားစု ပါးစပ္က တ

ေတြမာွ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ပါေနေတာ့ သ

လာတဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြလည္း အမ်ားအ

ညီတၫြတ္တည္း ထြက္လာၾကတဲ့ သံခ်ပ္

ႀကၤန္ေရာက္ရင္ ေအာ္ဟစ္စရာ ျဖစ္ေတာ့မွာ

ျပားပါပဲ။

ေတြကေတာ့ “ေယာေရာရွိ၊ ေယာေရာရွိ”

ပဲလ႕ုိ ေတြးၾကတယ္။ အဲသလို ျဖစ္ၾကတယ္

ဆိုတာနဲ႕ “နိပြန္ဘိ႐ုမာ ဘန္ဇိုင္း”ဆိုတာပဲ

ဆိတ
ု ့ဲ အမ်ဳိးသမီးနာမည္က “မက်င္စန
ိ ”္ တဲ။့

က ျမန္မာ့ဆယ္ႏ
့ စ
ွ လ
္ ရဲ႕ပထမဆုးံ လျဖစ္တဲ့

အမ်ားဆုံးၾကားရတယ္။

သႀကၤနလ
္ ည္းေရာက္လာေရာ “ေဂၚသာေဂၚ၊

တန္ခးူ လကို ပန္းမ်ဳိးစုတ
ံ ႕ုိ ဖူးပြငင
့္ တ
ံု လ
့ဲ ၊ သာ

၀င္လာေတာ့

ေဂၚသာေဂၚ မက်င္စိန္ေရာ ဘာေသာညာ

ယာၾကည္ႏးူ ဖြယေ
္ ကာင္းတဲလ
့ ဆုၿိ ပီး ကဗ်ာ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေဂၚရာစစ္သား ကပၸလီ

ေသာ ေဂၚသာေဂၚ”ဆိတ
ု အ
့ဲ သံေတြ တစ္ၿမိဳ႕

လကၤာအမ်ဳိးမ်ဳိး ဖြဲ႕ဆိုၾကတယ္။ အလွထူး

စစ္သားေတြကို အႏွံ႕အျပား ျမင္လာရပါ

လုံးကို ညံသြားတာပဲ။ မိန္းကေလးစုစုေတြ႕

တဲ့ လတန္ခးူ ဆိၿု ပီး ပုေ
ံ ဖာ္ၾကတယ္။ တန္ခးူ

သည့္ေနာက္

မဟာမိတ္ေတြ

သႀကၤန္ေတြက

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္းမွာပဲ

ဆု

ေရွးစာေတြမွာ မွတ္သားရတာ

jrefrmh½kd;&mESifHh ,Ofaus;rI
လမွာ ေရွးျမန္မာမင္းမ်ား လက္ထက္ကဆုိ
ရင္ သႀကၤန္ေခၚပြဲ၊ ေခါင္းေဆးမဂၤလာ ဆင္
ယင္က်င္းပပြဲ၊ ေရဖ်န္းသဘင္ခံယူပြဲေတြကို
အေလးအျမတ္ထားၿပီး က်င္းပခဲ့ၾကတယ္
လို႕ မွတ္သားရပါတယ္။

အမွန္မွာေတာ့
သကၠရာဇ္ေတြေျပာင္းလို႕
အခါေကာင္းေရာက္လာၿပီဆိုတဲ့
နိမိတ္ကိုယူၿပီး
ႏွစ္သစ္ကို မြန္ျမတ္
အျပစ္ကင္းစြာ ႀကိဳဆိုၾကမယ္၊
ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ
ျပဳလုပ္ၾကမယ္ဆိုမွသာ
ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးစံျဖစ္တဲ့
အလွထူးတဲ့ လတန္ခူးရဲ႕
သႀကၤန္ပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

သႀကၤနပ
္ ေ
ဲြ တာ္အစကို ပုဂေ
ံ ခတ္

က စတယ္လ႕ုိ ေတြ႕ရေပမယ့္ သာသနာ၀င္
က်မ္းမွာေတာ့ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္
မွာ သာကီ၀င္မင္းမ်ဳိးေတြ ေရဖ်န္းသဘင္
ခံယူၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရကစားၾကပုံကို
ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဒီ အေျခခံေၾကာင့္ပဲ
ျမန္မာတို႕ရဲ႕သႀကၤန္ပြဲေတာ္ရက္ ဓေလ့ထုံး
စံတခ်ဳိ႕မွာ ဟိႏဴၵ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထးံု စံေတြ
ပါ၀င္ေရာေႏွာေနတာကို ေတြ႕ရတာျဖစ္ပါ
လိမ့္မယ္။

ပုဂေ
ံ ခတ္ သႀကၤနအ
္ ေၾကာင္းက

ေတာ့ ပုဂမ
ံ င္း နရသီဟပေတ့ (တ႐ုတေ
္ ျပး
မင္း)နဲ႕ မိဖရ
ု ားေစာလုတ
ံ ႕ုိ ရဲ႕ေၾကကြဖ
ဲ ယ
ြ ရ
္ ာ
အျဖစ္ေၾကာင့္ သႀကၤနက
္ ုိ အ႐ုပဆ
္ းုိ သြားေစ
ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေႏွာင္းေခတ္စာ
ေပပညာရွင္မ်ား ေရးသားျပဳစုေပးခဲ့ၾကတာ
ပဲျဖစ္တယ္။

အမွန္မွာေတာ့ သကၠရာဇ္ေတြ

ေျပာင္းလိ႕ု အခါေကာင္းေရာက္လာၿပီဆတ
ုိ ဲ့
နိမိတ္ကိုယူၿပီး ႏွစ္သစ္ကို မြန္ျမတ္ အျပစ္
ကင္းစြာ ႀကိဳဆိုၾကမယ္၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္
ေတြ ျပဳလုပ္ၾကမယ္ ဆိုမွသာ ျမန္မာ့ယဥ္
ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးစံျဖစ္တဲ့ အလွထူးတဲ့ လ
တန္ခးူ ရဲ႕သႀကၤနပ
္ ေ
ဲြ တာ္ႀကီး ျဖစ္ပါလိမမ
့္ ယ္။
#

ေတဇေအာင္

awZatmif

uav;wdkUurÇm

bGm;bGm;yHkajymr,f
ajr;wdkU&JUbGm;bGm;
ကေလးတို႕ေရ...
ဒီတစ္ခါေတာ့
သမင္ေလးတစ္ေကာင္အေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ေနာ္။
အလွအပကို မက္ေမာၿပီး မဆင္ျခင္တတ္တဲ့
မသိတတ္တဲ့ သမင္ေလးအေၾကာင္းေပါ့။
ဟိုေရွးေရွးတုန္းက
သမင္ေလးတစ္ေကာင္ဟာ
ေတာထဲမွာ လွည့္လည္ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးေနသတဲ့ကြယ္။
ေရငတ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့မွ ေရေသာက္ဖို႕ေရလိုက္ရွာရင္း
ေရအိုင္ေလးကို ေတြ႕ပါေရာ။
ေတာထဲမွာဆိုေတာ့ ေရအိုင္ထဲက ေရေတြက
မွန္လိုၾကည္လင္ေနတာေပါ့ ကေလးတို႕ရယ္။
အဲဒီ သမင္ေလးက ေရေသာက္ရင္းနဲ႕
သူ႕႐ုပ္ကို ေရအိုင္ထဲမွာ ျပန္ျမင္ရေတာ့“ဟယ္... ငါ့ရဲ႕ဦးခ်ဳိေတြဟာ အခက္ခက္ အတြန္႕တြန္႕နဲ႕တယ္ၿပီးလွလိုက္ပါလား...

အလိ.္ု .. ဒါေပမယ့္ ငါ့ရ႕ဲ ေျခေထာက္ေတြကေတာ့ ေသးေသးေလးေတြန႕ဲ ေျဖာင္ေ
့ ျဖာင္တ
့ န္းတန္းဆုေ
ိ တာ့ ၀ါးလံးု ေသးေသးေလး

နဲ႕တူလုိက္တာေနာ္၊ ဦးခ်ဳိေတြနဲ႕မွ မလိုက္ ငါ့ေျခေထာက္ေတြက သိပ္႐ုပ္ဆိုးတာပဲ”လို႕ ညည္းညဴသတဲ့။

ဒီသမင္ေလးဟာ အျမဲလိုလိုပဲ သူ႕ရဲ႕ေျခေထာက္ေတြကို အျပစ္ျမင္ေနသတဲ့ ကေလးတို႕ေရ။

အဲ.. သူ႕ရဲ႕ဦိးခ်ဳိေတြအတြက္ေတာ့ အျမဲတမ္း မာန္တက္ေနသတဲ႔။

တစ္ေန႕က်ေတာ့ သားေကာင္ေတြကို ပစ္ခတ္ဖမ္းဆီးတဲ့ မုဆိုးႀကီးတစ္ေယာက္ ေတာထဲကို ေရာက္လာပါေရာ။

အဲဒီ သမင္ကိုလည္း ျမင္ေရာ မုဆိုးႀကီးက ေနာက္ကေန ျမားနဲ႕ပစ္ဖို႕ လုိက္ေတာ့တာေပါ့။ သမင္က ၀ါးလံုးေလးလို ေသးေသး

ေကြးေကြး ေျခေထာက္ကို အားကိုးၿပီး အေျပးျမန္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႕မုဆိုးႀကီးက ပစ္မရဘူးတဲ့။ သမင္က ေျပး၊ မုဆိုးက လုိက္နဲ႕ ခ်ဳံေတြ
ထူတဲ့ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ အင္မတန္လွပတဲ့ ဦးခ်ဳိ အတြန္႕အေကာက္ေတြနဲ႕ ခ်ဳံႏြယ္ေတြနဲ႕ၿငိေနေရာတဲ့။

ဒီေတာ့ သမင္ေလးဟာ မုဆးုိ ႀကီး မမိခင္ အလြတေ
္ ျပးဖိ႕ု ႀကိဳးစားေပမယ့္ ဦးခ်ဳိေတြက ဘယ္လမ
ုိ ွ ႐ုနး္ ထြကလ
္ ႕ုိ မရေတာ့ဘးူ ေပါ့။

အဲဒီေတာ့မွ သမင္ေလးက စဥ္းစားၿပီး “ေအာ္... ငါက အလွအပကို မက္ေမာ၀ံ့ၾကြားၿပီး ေလလို လ်င္ျမန္တဲ့ ငါ့ေျခေထာက္ေတြ

ကို အထင္ေသး အျပစ္ျမင္မိတယ္။ အခုေတာ့ ငါ့ေျခေထာက္ေတြက ရန္ေဘးက လြတ္ေအာင္ေျပးေပမယ့္ ငါ အထင္ႀကီးတဲ့ ဦးခ်ဳိ အလွ
အပေတြက ငါ့ဘ၀ကို အဆုံးသတ္ေတာ့မွာပါလား”လို႕ ေနာင္တရသတဲ့။

အဲ... မၾကာပါဘူး။ ခ်ဳံႏြယ္ေတြထဲက တိုးထြက္မရတဲ့ ဦးခ်ဳိေတြေၾကာင့္ မုဆိုးရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႕ သမင္ေလးဟာ ေသရရွာတာေပါ့

ကေလးတို႕ရယ္။

ကေလးတို႕လည္း အလွကို မက္ေမာလို႕ ဒုကၡေရာက္တတ္တဲ့ သမင္ေလးလို မျပဳက်င့္ၾကရေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္ေနာ္။

အလွအပဟာ ဘ၀အတြက္ မဟုတ္တာေၾကာင့္၊ အဆိုးကို အေကာင္းမထင္ေစဖို႕ သတိထားၾကရမယ္။

အေၾကာင္းအက်ဳိး ဆင္ျခင္တတ္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ ျဖစ္ၾကပါေစကြယ္။

#

ေျမးတို႕ရဲ႕ဘြားဘြား

tEkynm

jre'D

အခ်စ္ဆံုးမို႕ေျပာျပခ်င္ပါတယ္

ေလ။ အဲဒီ တပူပူ တဆူဆူေတြ ၾကားထဲကပဲ အလုပ္လုပ္တာ ျမန္

ေမ့ႏွလံုးသား ႏွင္းရသူ ေမာင္ရယ္

လည္းျမန္ စနစ္တက်လည္းရွိတာ အင္မတန္အတုယူစရာေကာင္း

အရပ္သံုးစကား မလွပခ်င္ေနမယ္ အျမတ္ႏိုးဆံုးပါပဲကြယ္

လွပါတယ္။ စီးပြားေရးဘြဲ႕ရၿပီးကတည္းက ေဒသေကာလိပ္မွာ ေငြ
စာရင္းတာ၀န္ယူခဲ့ၿပီး ျမန္မာ့အသံ သက္တမ္းတေလ်ာက္မွာလည္း

ယေန႕တိုင္ အဆိုေတာ္မ်ားစြာ ျပန္လည္သီဆိုေနဆဲ၊

ေငြစာရင္း စီမခ
ံ န္႕ခြေ
ဲ ရးတာ၀န္ယရ
ူ တဲ့ ပညာတတ္၊ လုပင
္ န္းအေတြ႕

ပရိသတ္ေတြ ႏွစ္သက္အားေပးေနဆဲ ‘‘အခ်စ္ဆံုးမို႕ေျပာျပခ်င္ပါ

အၾကံဳမ်ားသူဆိုေတာ့ စနစ္က်တာေပါ့။

တယ္’’သီခ်င္းရဲ႕ မူလသီဆိုသူ ေရဒီယိုအဆိုေတာ္ တကၠသိုလ္လဲ့

လဲက
့ ေတာ့ အႏုပညာခရီးသည္ရဲ႕အႏုပညာခရီးတေလ်ာက္ လြမ္း

အေခြေလးေတြ၊ စနစ္တက်မွတတ
္ မ္းမွတရ
္ ာနဲ႕ထားတာပါ။ ဘာလို

ေလာက္ဖယ
ြ ရ
္ ာ အစ္မတစ္ေယာက္ပါ။ အင္မတန္ခ်စ္ခင္ရင္းႏွးီ ကၽြမး္

ခ်င္လခ
ုိ ်င္ သူ႕ဆီသာေျပး၊ အဆင္သင္ရ
့ တယ္။ အလုပမ
္ ာွ ေစတနာ

၀င္ရသူပါ။ အသားညိဳညိဳ မ်က္လးုံ မ်က္ဖန္လလ
ွ ွ ကိယ
ု ေ
္ နဟန္သယ
ြ ္

လည္းပါတယ္။ လူႀကီးေတြက ေဒါင့္ေစ့ေအာင္ခုိင္းသမွ် သူပဲ စိတ္

လ်လ်နဲ႕ အဆိေ
ု တာ္ တကၠသလ
ုိ လ
္ လ
့ဲ က
့ဲ ေ
ုိ တာ့ ဂီတျမတ္ႏးုိ သူတင
ုိ း္

ရွည္ပါတယ္။ ဒီေန႕ရန္ကုန္၊ ေနာက္ေန႕ ေနျပည္ေတာ္၊ ဒီေန႕ VIP

သိၾကပါတယ္။

ပြ၊ဲ ေနာက္ေန႕ဟိပ
ု ၊ဲြ ခ်က္ခ်င္း ခ်က္ခ်င္းဆိတ
ု ့ဲ ကိစေ
ၥ တြ ျမန္မာ့အသံ

စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ေရာက္စ ေက်ာင္းသူေလးဘ၀က

က လူေတြပဲ တတ္ႏိုင္မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ေအာ္... စိတ္တူ ၀ါသနာတူ

တည္းက ဂီတကို အလြန္ျမတ္ႏိုးစြာ သီခ်င္းဆိုခဲ့တာ ယခုျမန္မာ့အ

ခင္ပြန္းက နားလည္မႈရွိစြာ အိမ္မႈကိစၥေတြမွာ ပံ့ပိုးကူညီမႈ ေပးႏိုင္

သံမာွ လက္ေထာက္ၫန
ႊ မ
္ ဴွ းျဖစ္တအ
့ဲ ထိ ေတးသီေနတုနး္ ပါပဲ။ ဌာန

ေတာ့လည္း ႐ံုးတာ၀န္ေတြကို အာ႐ံုစိုက္ႏုိင္တာေပါ့ေလ။

ကၽြန္မတို႕ ဓာတ္ျပားတင္တဲ့ သီခ်င္းစာရြက္ေလးေတြ၊

ဆိုင္ရာ တာ၀န္ႀကီးမားသူျဖစ္သလို ခင္ပြန္းသည္ စႏၵရားကြန္းေဇာ္
ရဲ႕ ေတးဂီတ၀ိင
ု း္ မွာလည္း ဦးေဆာင္စစ
ီ ဥ္သူ ထူးခၽြနတ
္ ့ဲ အမ်ဳိးသမီး

ျမတ္ႏိုးယုယ သမုဒယေႏွာင္ႀကိဳးငင္၊

ပါ။ ကၽြန္မတို႕တကၠသိုလ္လဲ႔လဲ့ဟာ မ်က္ႏွာတည္တည္နဲ႕ သူ ဘာ

ခ်ဳိခ်ဥ္ဖြယ္ဖြယ္ရာ စားတဲ့ေသာက္တဲ့ အခါမ်ား

ေျပာေျပာရယ္ရပါတယ္။ ကၽြနမ
္ နဲ႕မမထားနဲ႕ဆံၾု ကရင္ မလဲရ
့ ႕ဲ ထမင္း

ပ်ဴငွာစကားနဲ႕ သူသာ စားေစခ်င္၊

စားခ်ိန္ ၁ နာရီေလးအတြငး္ မွာ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ႏွစေ
္ ယာက္က သူ႕အေျပာ

ေကာင္းႏိုးရာရာ ကိုယ္တိုင္ေရြး

ေတြမွာ နစ္ေမ်ာၿပီး တဟားဟားရယ္ၾကရသူေတြေပါ့။ အသက္အ

ကိုယ္တိုင္ေကၽြး သူ႕ကို ခြံ႕ေပးခ်င္

ရြယမ
္ ငယ္လေ
ွ တာ့တ့ဲ ကၽြနမ
္ တိ႕ု အုပစ
္ ု ေျပာမဆံးု ရယ္မဆံးု အူျမဴး

ၾကတာေတြ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားက အစ္ကိုႀကီး ဦးလွ၀င္းတို႕ ေတြ႕မ်ား

ေတြ႕ရင္ ‘‘ေၾကာက္စရာ့အရြယ္ ကစားၾကမယ္’’အစီအစဥ္ ႐ိုက္ဖို႕

ဗိုလ္လို တရႊတ္ရႊတ္ေျပာတဲ့ ဗိုလ္ေက်ာင္းထြက္၊ အင္းလ်ားလမ္း

စိတ္ကူးရသြားလိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။

ေပါက္ အခြန္၀န္ေထာက္သားျဖစ္ေပမယ့္ မီးဖိုေခ်ာင္ အင္မတန္ႏိုင္

မလဲက
့ အလုပခ
္ ပ္မ်ားမ်ား၊ ႐ံးု မွာ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ စီစဥ္

နင္းပါတယ္။ အႏုပညာသမားပီပီ စိတက
္ းူ လွလေ
ွ လးနဲ႕ထမင္းဟင္း

ရတာေတြမ်ားတဲ့အျပင္ အေပၚထပ္ ေအာက္ထပ္ ၫႊန္မွဴးေတြ ေခၚ

ခ်က္တယ္ ထင္ပါရဲ႕။ မလဲ့ရဲ႕ထမင္းခ်ဳိင့္ထဲမွာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊

သမွ် ေျပးတက္ ေျပးဆင္းလုပ္ရလြန္းလို႕ တကၠသိုလ္လဲ့လဲ့ စကပ္

အသားငါးတစ္မ်ဳိး၊ လွေနေအာင္ စားခ်င္စဖြယ္ ဖြယဖ
္ ယ
ြ ရ
္ ာရာ ထည့္

ကေလးနဲ႕ ႐ံးု တက္ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္လ႕ို ရယ္ကာေမာကာ

ေပးတတ္သပ
ူ ါ။ ငါးရံ႕ေျခာက္ကေလးမ်ား ကၽြတရ
္ ေ
ြ နေအာင္ မီးဖုတ္

ေျပာတတ္သပ
ူ ါ။ အလုပမ
္ ်ားတာကို တစ္ခါမွ မညည္းမညဴ သည္းခံ

ၿပီး စိတ္ရွည္လက္ရွည္ မြမြေလးထြင္ထားတာပါ။ အစ္ကိုကြန္းေဇာ္

တာလည္း အလြန္ပါ။ သူက သေဘာေကာင္းေတာ့ သူ႕ရဲ႕ဂီတ အ

ဟင္းခ်က္ေကာင္းတာသိေတာ့ မမထားက မလဲ့ ထမင္းခ်ဳိင့္ဖြင့္ရင္

ခန္းက အင္မတန္ လူစည္ပါတယ္။

‘‘မယ္မယ္ကြန္းက ဒီေန႕ဘာေတြခ်က္လဲလို႕’’ေမးတတ္ပါတယ္။

ဆရာဦးေလးၫြန္႕တို႕၊ ဆရာလတ္တို႕၊ A1 စိုးျမင္တ
့ ို႕

နာမည္ေက်ာ္ စႏၵရားကြနး္ ေဇာ္ဟာ ေဘာင္းဘီရည
ွ ၀
္ တ္၊

ၾကံဳတုန္းေျပာရရင္ ျမန္မာ့အသံ ၀န္ထမ္းေလာကမွာ

အပါအ၀င္ ဘုတ္အဖြဲ႕၀င္ေတြ သူ႕အခန္းမွာ နားၾကသလို သံစံုတီး

အိမမ
္ က
ႈ ၽြမး္ က်င္တ့ဲ ခင္ပန
ြ း္ သည္ေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ဇနီးခင္ပန
ြ း္ ေတြ

၀ိင
ု း္ က ၫႊနမ
္ ဴွ းဦး၀င္းေအာင္ရ႕ဲ တပည္ေ
့ က်ာ္တရ
ူ ယ
ိ ာသမားေတြက

အခ်ိန္ျပည့္ အလွည့္က်တာ၀န္ယူၾကရေတာ့ မီးဖိုတာ၀န္၊ မိသားစု

လည္း သူ႕အခန္းမွာ တ႐ုန္း႐ုန္း၊ ပုေလြက်င့္သူက က်င့္၊ တေယာ

တာ၀န္ကို ခင္ပြန္းသည္ မယ္မယ္ေတြက အလ်ဥ္းသင္႔သလို ပါ၀င္

ထိုးသူက ထုိးနဲ႕ သူ႕မွာ အလုပ္မ်ားတဲ့ၾကားထဲ တပီပီ တအီအီသံ

ကူညၾီ ကတာ အင္မတန္ေလးစားခ်စ္ခင္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အမ်ဳိး

ေတြၾကားေနရေတာ့ စိတ္ရႈပ္လာတာေတာင္ ႏွင္မထုတ္ရက္ပါဘူး။

သား အခ်က္အျပဳတ္ၿပိဳင္ပြဲမ်ားက်င္းပေပးရင္ ျမန္မာ့အသံ ရတနာ

‘‘ေအာ္ ႏွိပ္စက္ၾကသည္မို႕လည္း...’’လို႕သီခ်င္းေလးကို ျပံဳးျပံဳးရယ္

ေတြက ဗိလ
ု စ
္ မ
ဲြ ာွ ေသခ်ာတယ္။ နန္းတြငး္ ရတနာ ခ်န္ဂင္ေတာင္ ငို

ရယ္နဲ႕ေကာက္ဆိုလုိက္ပါတယ္။ ဟိုလူေတြကေတာ့ သူတို႕ကို ဆို

ေလာက္ပါေပရဲ႕။

မွန္းေတာင္ မသိၾကပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ စႏၵရား ေမာင္စိန္လင္းတို႕ရဲ႕

တက်ီက်ီနဲ႕ နည္းမ်ဳိးစံု ဂ်ီက်တာေတြကိုလည္း ခံရေသးတာ။

ေတြ သနပ္ခါးလိမ္းတာကအစ သူ႕အလုပ္၊ ကိုျမင့္ေ၀တို႕မ်ား မီးဖို

သူက လုပေ
္ ဖာ္ကင
ုိ ဖ
္ က္ေတြကုိ ခင္လည္းခင္၊ အႏုပညာ

ေခ်ာင္က ထြက္ရင္ သားေတြ ေက်ာင္းပို႕ရေသးတာ။ သူတို႕လည္း

သံေယာဇဥ္န႕ဲ လည္း သည္းညည္းခံေတာ့ သူ႕ကိလ
ု ည္း ခင္ၾကတယ္

မယ္မယ္စိန္တုိ႕ မယ္မယ္ျမင့္တို႕ေပါ့။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္မနဲ႕ရင္းႏွီး

pmyGifhvTm

စႏၵရားေမာင္စိန္လင္းတို႕မ်ား မီးဖိုေခ်ာင္သာမက သမီး

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကၽြမး္ ၀င္သူ စႏၵယားဆရာေတြဟာ မီးဖိေ
ု ခ်ာင္ အေတာ္ကၽြမး္ က်င္ပါ

မွာ ခမ္းနားလွပတဲ့ ဆိင
ု ႀ္ ကီး ခန္းမႀကီးမိ႕ု စင္ကာပူက မိတေ
္ ဆြ ႏိင
ု င
္ ံ

တယ္။ ျမန္မာ့အသံက မဟုတ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလ္က ဆရာ

ျခားသားေတြ အင္မတန္အထင္ႀကီးသေဘာက်တာေပါ႔။ ကၽြန္မက

ေလး ဦးခင္လလ
ွ ည္း ထိ႕ု အတူပါ။ ကၽြနမ
္ တိ႕ု အုပစ
္ ု အဆိေ
ု တာ္ေမာင္

ပြဲလုပ္ရင္ မိုးလင္းကေန ညေနထိ တစ္ေနကုန္ အခ်ိန္ယူတာေလ။

ေမာင္ႀကီး၊ ေမာင္ေမာင္လတ္တ႕ုိ နဲ႕မေလးရွားမွာ တစ္လတာၾကာခဲ့

ဒါကို ေငြေၾကးမယူဘဲ အားေပးခ်ီးေျမႇာက္တ့ဲ ဒီလို မိတေ
္ ကာင္းေဆြ

စဥ္က ထမင္းစားၿပီးရင္ သူက ပန္းကန္ေတြေဆးေတာ့တာ။ ကၽြန္မ

စစ္ေတြ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေတြ႕ၾကံဳရတာ အင္မတန္မွ ေလးစားေက်း

က အားနာတာေၾကာင့္ ‘‘ကၽြနမ
္ ေဆးပါ့မယ္ ဆရာေလးရဲ႕ထားလိက
ု ္

ဇူးတင္ ခင္မင္ရပါတယ္။

ပါ’’ဆိုရင္ ‘‘အက်င့္မဖ်က္ဘူးတဲ့ အိမ္မွာေဆးေနက်မို႕လို႕’’တဲ့ေလ။

ဇနီးျဖစ္သူကလည္း ယဥ္ေက်းမႈတကၠသိုလက

အက

ကို မြမး္ မံသင္ၾကားေပးဖိ႕ု စႏၵရားကြနး္ ေဇာ္၊ ထား၊ တကၠသလ
ုိ လ
္ လ
့ဲ ၊့ဲ

ပညာရွငဆ
္ ရာမႀကီး ကထိက ေဒၚစိနေ
္ ဌးပါ။ တစ္ေနကုန္ မအားလပ္

ညိဳ၀င္းေဖတို႕ကို ဖိတ္ေခၚေတာ့လည္း ေရႊေတာင္ ကိုေနလင္း၊ မ

တဲ႔ ဇနီးသည္ရဲ႕တာ၀န္ကို သူက မွ်ေ၀ခံစားေနၾကကိုး။ အင္မတန္

စန္းစန္းတို႕ေတြဟာ အစစတာ၀န္ယူ ေကၽြးေမြးဧည့္ခံၾကေသးတာ

ခ်စ္ခင္ေလးစားစရာေကာင္းသူေတြပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္မတို႕

လိေ
ု လေသးမရွပ
ိ ါပဲလား။ ကိေ
ု အာင္မးုိ က ေနရာအႏွ႕ံ လိက
ု ပ
္ ႕ုိ ေပးသူ

ေတးပြငၾ့္ ကယ္စင္မာွ မလဲပ
့ ါ၀င္သဆ
ီ ေ
ုိ ပးဖိ႕ု အတြက္ ဓာတ္ျပားသီခ်င္း

ေပါ့။ ေန႕စဥ္အစားအေသာက္ကို အခ်ိန္မေရြး လံုး၀တာ၀န္ယူထား

ေလး ေရးေပးျဖစ္တအ
့ဲ ခါ ကၽြနမ
္ ခ်စ္ခင္တ့ဲ ကၽြနမ
္ ၀န္းက်င္က စႏၵရား

သူေတြပါ။ မဆာလိ႕ု မစားႏိင
ု ေ
္ သးရင္ေတာင္ အိမက
္ ထ
ုိ ည္ေ
့ ပးလိက
ု ္

ဆရာေတြကုိ ျမင္ေယာင္ၿပီး ေရးဖြ႕ဲ ေပးခဲတ
့ ့ဲ ‘‘သံစဥ္ရာွ တဲေ
့ မာင္’’ဆို

ၾကတာေတြကို ဧည့္သည္ေတြမွာ ေက်းဇူးတင္စြာ ေျပာမဆံုး။

တဲ့ သီခ်င္းမွာ-

‘‘အိမ္ေထာင့္တာ၀န္ေတြ တစ္ဘက္တစ္လမ္းက ကူညီ

မ်ားတဲ့ေန႕ျဖစ္တာေတာင္ ကိုေနလင္းေရာ၊ ကိုေအာင္မိုးေရာ ကား

ထမ္းကာ မိသားစုကုိ ခ်စ္သေ
ူ မာင္ေရ သမီးေလးပါးက ပါးကြကၾ္ ကား

တစ္စီးစီနဲ႕ ေလဆိပ္ကိုအေရာက္ လုိက္ပို႕ေပးၾကေသးတာမို႕ ယခု

ေတြ ေမာင္ကိုယ္တိုင္ လိမ္းကာေပးလို႕ေလ... ညခ်မ္းခ်ိန္ခါတြင္

တိုင္ မမထားတို႕မွာ တသသနဲ႕သတိရေနၾကဆဲပါ။ ရန္ကုန္မွာ ကို

အိပ္ရာ၀င္တဲ့ သမီးကို ေတးသံေလးနဲ႕ ေမွးစက္ေစျပန္သေလ...

ေနလင္းတိ႕ု ဆိင
ု သ
္ စ္ဖင
ြ ေ
့္ တာ့ မမထားတိ႕ု ကို ဖိတလ
္ ႕ုိ လာၾကေသး

မ်က္ေတာင္ေညာင္းတဲ့ ခ်ိန္ခါက်မွေလ သံစဥ္ရွာတဲ့ ေမာင္ေရ...

တယ္တေ
့ဲ လ။ ေဆြမေတာ္မ်ဳိးမစပ္ေပမယ့္ ေစတနာထားတတ္တာ၊

နားခ်ိနေ
္ လးေတြ ရခ်င္မာွ ေပါ့ေလ သိ႕ု ေသာ္လည္း ၀ါသနာနဲ႕၀မ္းစာ

စိတ္ေကာင္းရွိတာေတြ၊ ကၽြန္မက ဒါေတြကို ေမ့ႏိုင္ပါ့မလား။

ေတးဂီတၿပိဳင္ပြဲ မက်င္းပမီ ကၽြန္မရဲ႕သင္တန္းသားေတြ

ျပန္တဲ့ေန႕ေတာင္မွ သူတို႕ဆိုင္မွာ အင္မတန္ အလုပ္

မွ်တေစေရးမို႕... ေမာင့္စိတ္ကူးေတြ အနားမယူႏိုင္ပါေပ’’

သူတို႕ေတြဟာ စီးပြားရွာခ်င္စိတ္နဲ႕

မေလးရွားဌာေန သားခ်င္းတို႕ဆံုရာေျမ

အရြယ္ငယ္ငယ္ေလးေတြ

ေရႊေတာင္မွ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ေလ

မေလးရွားေရာက္လာၿပီး

ကိုယ့္ေျမကိုယ့္ဌာေန ေ၀းခဲ့ရသူမိတ္အေပါင္းေတြ

ဒုကၡအမ်ဳိးစံုကို ၾကံ့ၾကံ့ခံ။

ေရႊေတာင္ နံပါတ္၀မ္းက ေဆြသဟာမ်ားက ႀကိဳဆိုေန

ကိုယ္ထူးကိုယ္ခြ်န္ ႀကိဳးစားရပ္တည္ၾကတာ။

အသက္အရြယ္ရေနၿပီျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မကို အျမဲတမ္းပဲ

စီးပြားဖြံ႕ၿဖိဳးၾကေစ အမိေျမကို အလြမ္းေျပေစ
ဆႏၵလိုရာျပည့္ေစ ေရႊေတာင္က ဖိတ္ေခၚပါတယ္ေလ

ေလးစားစိတ္၊ စာနာစိတ္နဲ႕ အၾကံေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းေပးတတ္

အႏုပညာခရီးသည္ရ႕ဲ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ မျဖစ္မေန မွတ္

တဲ့၊ ဘာကူညီရမလဲ အသင့္ရွိတတ္တဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ တူ တူမေလးမ်ား

တမ္းတင္ရမယ့္ မိတေ
္ ကာင္းေဆြမန
ြ ေ
္ တြထမ
ဲ ာွ ေကအယ္လက
္ ေရႊ

အရြယ္ ကိေ
ု နလင္း၊ မစန္းစန္း၊ ကိေ
ု အာင္မးုိ တိ႕ု ေတြဟာ ကၽြနမ
္ ေရး

ေတာင္ နံပါတ္၀မ္း စားေသာက္ဆိုင္ မိသားစုမ်ားလည္း အဓိကပါ

ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲကလိုပဲ ‘‘ေရွ႕ဆက္မယ့္ ခရီးရွည္ စာနာစြာ

၀င္ပါတယ္။ သင္တန္းဖြငဖ
့္ ႕ုိ မေလးရွားကိေ
ု ရာက္ခတ
့ဲ ့ဲ ႏွစႏ
္ စ
ွ ေ
္ က်ာ္

ေဖးမရင္း တန္ဖိုးထားကာ ေလးစားၾကမေလ’’ဆိုသလို မိတ္ေဆြ

အတြင္းမွာ ၀ါသနာရွင္ လူငယ္ေလးမ်ားအတြက္ စာေပဂီတၿပိဳင္ပြဲ

စစ္ေတြပါ။ သေဘာျဖဴလိုက္ၾကတာ။ ေရႊေတာင္ပိုင္ရွင္ ကိုေနလင္း

ေလးေတြ ၂ ႀကိမလ
္ ပ
ု ၿ္ ပီး ကၽြနမ
္ ရဲ႕ ျမန္မာ့ဂဏ
ု ရ
္ ည္ႏစ
ွ ပ
္ တ္လည္ေန႕

ရဲ႕ ဇနီး မစန္းစန္းဟာ အသားျဖဴျဖဴ ေခ်ာေခ်ာေလးမို႕တစ္ခုခုမ်ား

ေတြမွာ ဆုခ်ီးျမႇင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။

သေဘာက်ရင္ အားပါးတရ ရယ္ကာေမာကာနဲ႕ ပါးေလးႏွစ္ဖက္ ရဲ

တက္လာၿပီး အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းတာပါ။

မေလးရွားေရာက္ ကၽြန္မတို႕ျမန္မာလူငယ္ေလးေတြကို

စာေပအႏုပညာလက္ဆင့္ကမ္းခ်င္တဲ့ ဆႏၵနဲ႕ပါ။ စာေပအႏုပညာ

ဟူေသာ ေကာင္းေသာအမႈမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ခ်ိန္ေတြ ပိုလာရင္ အျခား

ျပခ်င္ပါေသးတယ္။ သူတ႕ုိ ေတြဟာ စီးပြားရွာခ်င္စတ
ိ န
္ ႕ဲ အရြယင
္ ယ္

ေသာ မေကာင္းမႈေတြမာွ ေလ်ာ့မာွ ေပါ့ေနာ္။ ဒီအေတြး ဒီဆႏၵန႕ဲ ၿပိဳင္

ငယ္ေလးေတြ မေလးရွားေရာက္လာၿပီး ဒုကၡအမ်ဳိးစံုကို ၾကံ့ၾကံ့ခံ။

ပြဲေတြ က်င္းပေပးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႀကိမ္စလံုးမွာ စားေသာက္စရိတ္၊ ခန္းမ

ကိယ
ု ထ
္ းူ ကိယ
ု ခ
္ ်ြ န္ ႀကိဳးစားရပ္တည္ၾကတာ။ (ကိေ
ု အာင္မးုိ က သိပ္

စရိတ္ အားလံုးကို ေငြေၾကးတစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ ေတာင္းခံျခင္းမရွိဘဲ

ေျပာျပတတ္တာပါ) ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ့အခါက်ေတာ့မွ

ေပးလွဴခဲ့တာပါ။ ေကအယ္လ္ၿမိဳ႕လယ္ ျမန္မာဆိုင္တန္းေတြေနရာ

ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းလုပ္ၾကတာတ့ဲ။ ေနာင္အခါ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြက

pmyGifhvTm

စကားစပ္မိရင္း လူငယ္ေလးေတြ အတုယူစဖြယ္ ေျပာ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

လည္း အေထာက္အပံ့ျပဳႏိုင္ၾကတယ္ေလ။ စန္းစန္း မိဘေမာင္ႏွမ

သားျဖဴျဖဴ၊ အရပ္ႀကီး ကလန္ကလားနဲ႕ ဗိုလ္ဆန္ဆန္ေခ်ာတဲ့ လူ

မ်ားက စင္ကာပူမွာ ေနၾကတယ္။ ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ဇလြန္ၿမိဳ႕နဲ႕အနီး

ပ်ဳိႀကီး ညိဳ၀င္းေဖဟာ ဂ်ပန္မာွ ဆယ္စႏ
ု စ
ွ တ
္ စ္ခန
ု းီ ပါး ေနထိင
ု ရ
္ ာွ ေဖြ

တစ္၀က
ုိ မ
္ ာွ လွေဒ၀ီလပ
ု င
္ န္းေတြကုိ မသိသမ
ူ ရွိ ေက်ာ္ၾကားပါတယ္။

လာတဲ့ ေငြေတြနဲ႕ သူ၀ါသနာႀကီးလွတဲ့ ဂီတေလာကထဲ ေျခစံုပစ္

ကိုေနလင္းက အဲဒီ လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ မိသားစု၀င္ပါ။

၀င္ခတ
့ဲ ာပါ။ အဆိေ
ု တာ္ႀကီး ၀င္းဦး၊ သန္းျမတ္စးုိ တု႕ိ လို အသံအမ်ဳိး

၀မ္းစာကလည္း ျပည့္ခဲ့။ စိတ္ေကာင္းလည္းထား၊ ႀကိဳးစားမႈလည္း

အစား၊ အင္မတန္အသံေကာင္းသူပါ။ ဂ်ပန္မာွ တုနး္ က ျမန္မာပြေ
ဲ တြ

ရွေ
ိ တာ့ ေအာင္ျမင္တာေပါ့ေနာ္။ ေအာ္... သူတ႕ုိ ကလည္း ကိယ
ု က
့္ ုိ

မွာ သူအျမဲပါ၀င္ပါတယ္။ မာမာေအးတိ႕ု ၊ ေမဆြတ
ိ ႕ုိ ပြေ
ဲ တြမာွ သူဆုိ

စာနာၾကတာေပါ့။ သူတို႕ကိုယ္တိုင္လည္း သားသမီးေလးေတြကို

တာေတြ အေခြေတာင္ ထြက္ထားပါေသးတယ္။

စင္ကာပူမွာေနတဲ့ မိဘေတြနဲ႕ထားၿပီး မေလးရွား၊ ရန္ကုန္၊ စင္ကာ

ပူ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ မရပ္မနား အလုပ္လုပ္ေနၾကသူေတြကိုး။ စီး

ဓာတ္ျပားရ အဆိုေတာ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမ၀တီ႐ုပ္ျမင္သံၾကားၾကည့္သူ

ပြား ဥစၥာမ်ား ဒီေရအလား တိးု တက္ၿပီး တစ္သက္တင
ုိ ္ ခိင
ု ျ္ မဲပါေစလိ႕ု

ေတြကေတာ့ သူ႕ကို သိၾကပါတယ္။ စိတ္ေစတနာလည္း အလြန္

ေမတၱာပို႕သရပါတယ္။

ေကာင္းရွာတာပါ။ ကားျဖဴေလးတစ္စီးနဲ႕ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း

ကၽြန္မရဲ႕ ေတးပြင့္ၾကယ္စင္ ျမန္မာသံအဖြဲ႕မွာ ပင္တိုင္

လိုရာကို မညည္းမညဴ လိုက္ပါပို႕ေဆာင္ေပးတတ္သူေပါ့။ ျမန္မာ့

အမ်ားကသာၾကည့္ ျပံဳးစိစိနဲ႕ေလွာင္

အသံမွာ ကၽြန္မတို႕အုပ္စု TV ႐ိုက္ၾကတဲ့အခါ သူေနတဲ့ ေက်ာက္

သနားလွပါဘိ ႏႈံးခ်ည့္ခ်ည့္နဲ႕ေယာင္

ေျမာင္းကေန ျမန္မာ့အသံကို ေက်ာ္ၿပီး ခုနစ္မိုင္မွာ ကၽြန္မကို လာ

မယားျပစရာမရွိ တံုးတိတိ ဟဲ့အေကာင္

ေခၚၿပီး ႀကိဳပို႕လုပ္ေပးရွာတာ။ စင္ကာပူက၊ မေလးရွားက ကၽြန္မ

အူေၾကာင္ေၾကာင္ ေျပာသမွ် ဆိုသမွ် ခံရမယ့္ေမာင္

ေတာင္းသမွ် အကူအညီေတြကို မညည္းမညဴ ရန္ကုန္ကေန ဒိုင္ခံ

သီးခ်ိန္ပြင့္ခ်ိန္ မသီးမပြင့္ ခရီးဖင့္လို႕ အူေၾကာင္ေၾကာင္

အကူအညီေပးေနသူေပါ့။ အူေၾကာင္ေၾကာင္ကေတာ့ အေတာ့္ကို
ႏိုင္ရွာတာပါ။

ျမန္မာျပည္မွာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္၊ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အႏွစ္

ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ေက်ာ္ျဖတ္လာခဲ့ရတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္ေတြထဲမွာ လူပ်ဳိ

တီဗီ႐ိုက္ၿပီးေတာ့မွ ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့

ႀကီးဆိုသူေပါင္း မ်ားစြာကို ေတြ႕ၾကံဳဆက္ဆံရတဲ့အခါ ဘဘဗိုလ္

‘‘အစ္မရယ္... ျပံဳးဖို႕ေမ့ေနလုိ႕

ကေလးေရးခဲ့တဲ့ နာမည္ေက်ာ္ ‘‘လူပ်ဳိႀကီး’’သီခ်င္းကုိ အျမဲပဲ ၾကား

အစ္မေျပာလိုက္မွ

ေယာင္မိတတ္ပါတယ္။ လုပ္သက္ရွည္လာတာနဲ႕အမွ် ေတြ႕ရတဲ့

ကမန္းကတန္း ျပံဳးလိုက္ရတယ္တဲ့’’

နဲ႕ အရာရာကို မေက်မနပ္ရွိလွတဲ့သူေတြ၊ ကိုယ္တိုင္လည္း ဘာမွ

ကၽြန္မေရးတဲ့ သီခ်င္းေတြ TV ႐ိုက္တဲ့အခါ သူ႕ကို ႀကိဳ

မဟုတ္ဘဲ လူတစ္ဘက္သားကို အထင္ေသး အျမင္ေသးနဲ႕ အင္

တင္ေျပာထားရတယ္။ ‘‘ဟဲ့... နင့္မ်က္ႏွာႀကီးက အျမဲတမ္းမတည္

မတန္ မလိုတမာ ရွိတတ္သူေတြ၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ကုပ္ကုပ္ မခုတ္တတ္တဲ့

နဲ႕ ဟိုစာသားေလးေရာက္ရင္ ျပံဳးလိုက္ေနာ္’’လို႕ ႀကိဳတင္မွာထား

ေၾကာင္လေ
ုိ နၿပီး အကြကေ
္ ကာင္းေခ်ာင္းေနတတ္သေ
ူ တြ၊ သူတထူး

ၿပီးသား။ TV ႐ုိက္ေနရင္း သူ႕ကို ျပံဳးေစခ်င္တဲ့ေနရာေရာက္ရင္ သူ

ေက်းဇူးကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး စိတ္ထားယုတ္မာစြာ ရန္လို

မျပံဳးမွာစိုးလို႕ မသိမသာေလး ‘‘ဟဲ့ ျပံဳးေတာ့’’လို႕ သတိေပးရေသး

တတ္သူေတြ၊ တကယ္ကို စိတ္ရင္းေကာင္းၿပီး အူေၾကာင္ေၾကာင္

တယ္။ TV ႐ိုက္ၿပီးေတာ့မွ ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ ‘‘အစ္မရယ္... ျပံဳးဖို႕

ႏိုင္လွတဲ့သူေတြ၊ သူတပါးကို ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိဘဲ အူလိႈက္

ေမ့ေနလုိ႕ အစ္မေျပာလိုက္မွ ကမန္းကတန္း ျပံဳးလိုက္ရတယ္တဲ့’’။

သဲလိႈက္ ကူညီတတ္သူေတြ စသည္ျဖင့္ လူပ်ဳိႀကီးေတြမ်ားစြာ ၾကံဳ

သူက မ်က္ႏာွ ကတည္တည္ ခႏၶာကိယ
ု ႀ္ ကီးကလည္း မတ္မတ္ရည
ွ ္

လာခဲ့ရပါတယ္။

ရွညႀ္ ကီးမိ႕ု ႐ိက
ု က
္ းူ ေရးတာ၀န္ခံ ကိသ
ု န္းေ၀ခမ်ာ အသားက်ေအာင္

လူပ်ဳိႀကီးဆိုသူေတြကလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးပါ။ ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္

သူ႕ကိေ
ု နခိင
ု း္ ရတာ ေစြ႕ေစြ႕ခုနေ
္ နတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိသ
ု န္းေ၀တိ႕ု
သိဂတ
ႌ ႕ုိ ႐ိက
ု က
္ းူ တာ အဆင္ေျပလိ႕ု အဲဒေ
ီ န႕က ႐ိက
ု တ
္ ့ဲ ‘‘ခ်စ္ေသာ
ဤေျမ’’နဲ႕ ‘‘ေတးဂႏၲ၀င္’’ႏွစ္ပုဒ္လံုးဟာ TV မွာ မၾကာခဏ ထုတ္
လႊင့္ျပသေနျမဲပါ။

မမထားတို႕ မလဲ့တို႕နဲ႕အတူ ကၽြန္မက သူ႕ကိုပါ ဖိတ္

လိုက္တာဆိုေတာ့ သူလည္း မေလးရွားမွာ တစ္လတာၾကာခဲ့ေသး
တာေပါ့။ မမထားတို႕ျပန္ေတာ့ သူေနခဲ့ေသးတာေလ။ သားတပည့္

အဲဒအ
ီ ထဲမာွ ေရႊေတာင္ ကိေ
ု အာင္မးုိ ကေတာ့ အူလက
ႈိ ္

ေတြနဲ႕လည္ပတ္၊ ကိုေအာင္မိုးနဲ႕ ဟိုလည္ဒီပတ္နဲ႕ အတြဲညီၾကတဲ့

သဲလိႈက္ ကူညီတတ္သူ လူပ်ဳိႀကီးေပါ့။ ကၽြန္မအိမ္က ဧည့္သည္ အ

လူပ်ဳိႀကီးေတြေပါ့။ ကၽြနမ
္ ဧည္သ
့ ည္ေတြကုိ ေန႕စဥ္အစားအေသာက္

ဆိုေတာ္ေတြထဲမွာလည္း ညိဳ၀င္းေဖဟာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္တဲ့

ေရႊြေတာင္က တာ၀န္ယူ ဖိတ္ၾကားထားေပမယ့္ သြားရင္းလာရင္း

လူပ်ဳိႀကီးရယ္လို႕ အႏုပညာေလာကသားေတြ သိၾကပါတယ္။ အ

ၾကံဳသလိုစားေသာက္ၾကေတာ့ ကၽြန္မမွာ ဧည့္သည္ေတြအတြက္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ခ်က္ျပဳတ္ေရးတာ၀န္ ဘာမွမရွိပါဘူး။ ေန႕စဥ္ အိပ္ရာက ေစာေစာ

ေတြကေတာ့ ဆရာလတ္ရဲ႕သီခ်င္းေလးအတိုင္း ‘‘ျမမ်က္ရည္ ပုလဲ

ႏိုးတဲ့ မယ္မယ္ကြန္းက ဘုရားရွိခိုးၿပီးတာနဲ႕ မီးဖို၀င္ ဟင္းက်န္ေႏႊး၊

မ်က္ရည္ သို႕ေသာ္ အစဥ္ပူေႏြးေန...’’။

ထမင္းေၾကာ္၊ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္။

မေတြ႕တာၾကာၿပီ ခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေတာ့

ကၽြနမ
္ တိ႕ု သံးု ေယာက္က မေတြ႕တာက ၾကာ၊ ေျပာစရာ

ဘယ္လိုဘယ္ပံုေနမည္လဲ ကိုယ္မွန္းမိသည္

ေတြက မကုန္၊ ရယ္စရာေတြက အနမတဂၢမို႕ ညလံုးေပါက္နီးပါး
တ၀ါး၀ါး တဟားဟားနဲ႕ ည ႏွစန
္ ာရီခေ
ဲြ လာက္မွ အိပၾ္ ကတာ။ ႏိးု ရင္
စားစရာက အဆင္သင္ပ
့ ေ
ဲ လ။ ညိဳ၀င္းေဖက မီးဖိေ
ု ခ်ာင္၊ ေရခ်ဳိးခန္း၊

အိုးခြက္ပန္းကန္ေတြ ေဆးေၾကာ၊ အိမ္သန္႕ရွင္းေရး ဒိုင္ခံ တာ၀န္

ေရးမိျပန္ေတာ့ ငယ္ေပါင္းသူငယ္ခ်င္းေတြကုိ သတိရမိျပန္ပါတယ္။

ယူထားတာပါ။ အေမအိုႀကီးကို ျပဳစုေနတဲ့ လူပ်ဳိႀကီးမို႕လည္း အိမ္မႈ

အျပစ္ကင္းကင္း၊ ဟန္ေဆာင္မႈရွင္းရွင္းနဲ႕ ငယ္ဘ၀က အေၾကာင္း

ကိစၥမွာ တဖက္ကမ္းခပ္ပါ။ အလကားေနရင္း သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေန

ေတြ စဥ္းစားမိတိုင္းလည္း အရြယ္အသီးသီးမွာ ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ ငယ္သူ

တာ စိတ္ေရာဂါမ်ားလားေတာင္ ထင္ရပါရဲ႕။ သူရွိေနတုန္း စႏၵရား

ငယ္ခ်င္းေတြကို တသသျဖစ္ျမဲပါ။

တင္ကိုကတ
ို ို႕၊ အဆိုေတာ္ ဗညားဟန္တို႕ ဦးလွ၀င္းတို႕ေရာက္လာ

ၾကေသးေတာ့ ဆိုၾကမယ္၊ ေပ်ာ္ၾကမယ္ လုပ္ၾကေသးတာေလ။

သေလးပါ။ ေလအသြ႕ဲ မွာ ယိမး္ ႏြ႕ဲ ႏြ႕ဲ ၀ါး႐ံပ
ု င္ေတြက ဘယ္ယမ
ိ း္ ညာ

ဗညားဟန္ကလည္း အေတာ္ကို ဆိုႏိုင္တဲ့ အဆိုေတာ္

ကူး၊ ဟိးု ခပ္ေ၀းေ၀းက လႊငတ
့္ င္ထားတဲ့ ေရာင္စစ
ုံ န
ြ က
္ ေလးေတြက

ပါ။ သူက ျမန္မာသံစစ္စစ္ေတြ ေခတ္ေဟာင္းေတးေတြကပ
ုိ ါ အလြန္

ေလအယိမ္းမွာ အေရွာင္အတိမ္းနဲ႕ ၀ဲပ်ံလို႕၊ အသံလႊင့္႐ုံ တိုင္ထိပ္

ပိင
ု ႏ
္ င
ုိ စ
္ ာြ ၊ ျမတ္ႏးုိ စြာ ဆိႏ
ု င
ုိ သ
္ ပ
ူ ါ။ ျမန္မာသံစစ္စစ္ တစ္ေခြေလာက္

က မီးသီးနီနီေလးကလည္း သူ႕တာ၀န္ကို မမွိတ္မသံုထမ္းေနေလ

ထုတ္စမ္းပါလို႕ ကၽြန္မက သူ႕ကို ဒုကၡေပး(မဟုတ္ေပါင္) အားေပး

ရဲ႕။ နီ၀ါ၀ါအဆင္းနဲ႕ တျဖည္းျဖည္း၀င္ေတာ့မယ့္ ေနလံုးနီႀကီးရယ္

လိက
ု ပ
္ ါေသးတယ္။ မိတေ
္ ဆြႀကီး ဦးလွ၀င္းကလည္း ေလေအးေလး

မရဲတရဲထြက္ျပဴလာတဲ့ မွိန္မွိန္ေရးေရး လကေလးရယ္ကေတာ့ အ

နဲ႕ ကိုအံ့ႀကီးရဲ႕ ‘‘စိမ္းလဲ့ကန္သာ’’ဆိုခဲ့တာ အမွတ္တရရွိဆဲပါပဲ။ ဗ

၀င္အထြက္ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ေနသေယာင္၊ ျပန္ေတြးတိုင္း ၾကည္

ညားဟန္ခ်ည္းဆိေ
ု နေတာ့ ဟန္တျပင္ျပင္န႕ဲ ညိဳ၀င္းေဖေတာင္ သိပ္

ႏူးစဖြယ္ ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါ။

မဆိုလုိက္ရရွာပါဘူး။

ခုနစကား ျပန္ေကာက္ရရင္ ေန႕စဥ္ေန႕တိင
ု း္ အမ်ဳိးသား

ႏွစ္ကိုယ္သစၥာ... ၾကာနီပန္းေတြနဲ႕ ျမတ္ဘုရားေရွ႕မွာ ျမဲေစဖို႕ ပန္

မယ္မယ္ေတြ အိမ္မႈကိစၥေတြလုပ္ေတာ့ မမထားက အားနာတယ္

ၾကားလွည့္ပါ’’ဟူတဲ့ ‘‘ဆုထူးရြယ္’’သီခ်င္းကို နားေထာင္မိတိုင္း ဆို

ထင္ပါရဲ႕။ တို႕လည္းတတ္ပါတယ္ ဆိုၿပီး တစ္ရက္မွာ ထမင္းေၾကာ္

ညည္းမိတင
ုိ း္ မွာေတာ့ ဒီသခ
ီ ်င္းကို ဆိည
ု ည္းေလ့ရတ
ိွ ့ဲ ကၽြနမ
္ ရဲ႕ဘဘ

တာ ပဲငံျပာရည္အထည့္လြန္သြားလို႕ မမည္းတမည္း ထမင္းေၾကာ္

ကို သတိရစိတ၊္ ေအာက္ေမ့စတ
ိ န
္ ႕ဲ မ်က္ရည္၀င
ုိ း္ မိသလိ၊ု ႏြယန
္ ပ
ီ န္း

ေလးခမ်ာ မ်က္ႏွာေလး ခပ္ငယ္ငယ္။ တကယ္ေတာ့ မမထားက

ကေလးေတြကို ရံဖန္ရံခါေတြ႕ရတတ္တဲ့ အခါေတြမွာေတာ့ ရင္ထဲ

ဟင္းခ်က္ေကာင္းသူပါ။ ကၽြန္မရဲ႕မီးဖိုေခ်ာင္က ေမွာင္ေနေတာ့ ပဲ

လိႈက္ကနဲျဖစ္ၿပီး ေမြးေျမကို ျပန္ခ်င္ေတာ့တာပဲ။

ႀကီးမွ ေတြ႕ဆံက
ု ၽြမး္ ၀င္ရတဲ့ မိတေ
္ ဆြစစ္ေတြအေၾကာင္း

ကၽြနမ
္ တိ႕ု ၾကည္ျ့ မင္တင
ုိ ဟ
္ ာ အင္မတန္ေအးခ်မ္းတဲ့ ေဒ

‘‘ႏြယ္နီပန္းရယ္နဲ႕ နတ္နန္းသက္လ်ာ... ထားဆိုတဲ့

ငံျပာရည္ပလ
ု င္းကလည္း မဲေနေတာ့ ထမင္းမည္းျဖစ္သာြ းရရွာတာ။
ဒီစာေရးေနစဥ္ ကာလေလးအတြငး္ မွာပဲ ကူညတ
ီ တ္တဲ့

ေနရီရီ ညေနခ်မ္းမွာ

လူပ်ဳိႀကီး ကိုေအာင္မိုးတစ္ေယာက္ေတာ့ လူပ်ဳိႀကီးဘ၀က စုေတ

ႏြယ္နီပန္းေလးေတြကို ျမင္လိုက္ရၿပီး

ၿပီး အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ ျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း ‘‘ပါရမီျခင္းဆိုင္

ခ်က္ခ်င္းကို ငိုခ်င္စိတ္ေပါက္လာေတာ့တာ။

ဘယ္ခါမွ မခြဲႏိုင္ၿပီ... ခ်စ္ျခင္းငယ္ၿပိဳင္ သက္ဆံုးတိုင္တိုင္ေပါင္းဖို႕

ခ်က္ခ်င္း အိမ္ျပန္ခ်င္လိုက္တာမွေလ။

ဆုေတာင္းမည္’’လို႕ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါရဲ႕။ အူေၾကာင္ေၾကာင္
လူပ်ဳိႀကီး ညိဳ၀င္းေဖကေတာ့ ဒီဘ၀မွာ မထင္မထင္။ ကၽြန္မတို႕႐ံုး

မွတ္မွတ္ရရ ၁၉၉၆ ေလာက္က အင္ဒိုနီးရွားမွာ ၆ လ

နားက ကုလားဆိင
ု မ
္ ာွ ထမင္း၀င္စားၾကၿပီး မလဲန
့ ႕ဲ ညိဳ၀င္းေဖ အႏိင
ု ္

ေလာက္ အလုပ္တာ၀န္က်ေနစဥ္ ဂ်ကာတာၿမိဳ႕ေဟာင္း (York-

မခံ အ႐ႈံးမေပး အိမ္သာ၀င္ၾကတာလည္း အမွတ္တရ။

Jakata)မွာ ဗုဒဘ
ၶ ရ
ု ားေတြ အမ်ားႀကီးရွတ
ိ ့ဲ (BOROBUDU)ကို သြား

ေအာ္... ေအာက္ေမ့လုိက္တာ၊ လြမ္းလိုက္ရတာေလ။

ခဲပ
့ ါတယ္။ ဂ်ကာတာကေန ညေနရထားစီးသြားရေတာ့ ဟိက
ု ုိ နံနက္

ကၽြန္မက ေတြးမိတိုင္းလြမ္း၊ လြမ္းတိုင္းေရးမိေတာ့ ဒီစာေတြကို အ

၆ နာရီေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ႐ႈခင္းေတြဟာ

ေ၀းတစ္ေနရာက မလဲတ
့ စ္ေယာက္ဖတ္မတ
ိ င
ုိ း္ မ်က္ရည္က်မွာ ျမင္

ျမန္မာျပည္အတိုင္း ရန္ကုန္-မႏၲေလး ရထားလမ္းခရီးအတိုင္းပါပဲ။

ေယာင္မိေသးတယ္။ ေပ်ာ္တတ္၊ ရယ္စရာေျပာတတ္တဲ့ မလဲ့ဟာ

အုတၾ္ ကြပမ
္ းုိ နဲ႕ ဘူတာ႐ံန
ု န
ီ ေ
ီ လးေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ဘူတာ၀န္းက်င္တစ္

မ်က္ရည္က်ရမယ္ဆိုရင္ ေရွ႕ဆံုးကပါ။ ဘယ္သူ႕အပူ ဘယ္သူ႕အ

ေလွ်ာက္၊ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မာွ ႏြယန
္ ပ
ီ န္းေလးေတြ ပြငေ
့္ နၾကေသး

ခက္အခဲျဖစ္ျဖစ္ စာနာခံစားၿပီး ကာယကံရွင္က မ်က္ရည္မက်အား

တာ။ ေနရီရီ ညေနခ်မ္းမွာ ႏြယ္နီပန္းေလးေတြကို ျမင္လိုက္ရၿပီး

ေသးဘူး၊ သူက မ်က္ရည္သတ
ု ေ
္ နရတဲအ
့ ထိ ေၾကကြခ
ဲ စ
ံ ားတတ္သူ

ခ်က္ခ်င္းကို ငိုခ်င္စိတ္ေပါက္လာေတာ့တာ။ ခ်က္ခ်င္း ေမြးေျမကို

ပါ။ စာနာတတ္တဲ့ ႏွလံုးသားက ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ မလဲ့ရဲ႕ မ်က္ရည္

ျပန္ခ်င္လိုက္တာမွေလ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ၿပီးေတာ့ ႏြယ္နီပန္းျမင္ရင္ ကၽြန္မရဲ႕အိမ္နီးခ်င္း ငယ္သူ

ငယ္ခ်င္းေလးကိုပါ ေတြးမိျပန္ေရာ။ ကၽြန္မတို႕စည္း႐ိုးေပၚက ႏြယ္

ဘိုးဘြား အေဖအေမ လူႀကီးသူမ ဆိုေျပာၾကတာေတြ

နီပန္းက ပန္းေရာင္ပြင့္ၿပီး သူတို႕စည္း႐ိုးေပၚက ႏြယ္နီပန္းက ျဖဴ

နားေထာင္ရင္းက အထင္းသားေပၚေန

ေရာ္ေရာ္ေလးေတြေလ။ ေရွ႕သြားႏွစ္ေခ်ာင္းေဟာင္းေလာင္းေလး
နဲ႕၊ ႏွပ္တရႈံ႕ရႈံ႕ကို ဂါ၀န္ေအာက္နားေလး လွန္ၿပီး သုတ္တတ္တဲ့၊

ႏြယ္နီပန္းေလးေတြ တစ္ဆုပ္တစ္ခဲကိုင္ၿပီး သြားက်ဳိးေလးနဲ႕ ရယ္

အတူ၊ ကစားအတူ အိပခ
္ ်ိနပ
္ ဲ ခြၾဲ ကသူေတြေပါ့။ ဟိစ
ု ဥ္က ကၽြနမ
္ တိ႕ု

ျပတတ္တဲ့ သက္တူရြယ္တူ သူငယ္ခ်င္းမေလးကို တကယ္ပဲ လြမ္း

ၾကည့္ျမင္တိုင္မွာ အိမ္တိုင္း အိမ္တိုင္း ညဘက္ဆိုရင္ ဘုရား၀တ္

မိပါတယ္။

တက္ၾကရပါတယ္။ လူႀကီးလူငယ္အားလံုး အိမ္သားအားလံုး တစ္

သြားက်ဳိးေလးဟာ အိမ္ခ်င္းကပ္ရက္မို႕ ေက်ာင္းသြား

ကၽြန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္က ေရဒီယိုေခတ္မွာ လူလား

ၿပိဳင္တည္း ဘုရားရွိခိုးေတာ့ ေၾကးစည္သံ တလြင္လြင္နဲ႕ ၾကည့္ျမင္

ေျမာက္ခဲ့ၾကေတာ့ ‘‘ေဟာ... ေဟာ... ေဟာလစ္တို႕’’၊ ‘‘အိုဗာတင္း

တိုင္ ညေတြဟာ ၾကည္ႏူးစရာပါ။ အဲဒီအခါေတြမွာလည္း သူဟာ

ကို သံုးေဆာင္ပါ’’တုိ႕၊ ‘‘ေခတ္မီသူတိုင္း ပင္လယ္ငါးစားၾကသည္’’

ကၽြန္မတို႕မိသားစုုႏွင့္အတူ ဘုရားရွိခိုးေလ့ရွိပါတယ္။

တို႕ စတဲ့ ေရဒီယိုေၾကာ္ျငာေတြကို တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္တုန္းက

လည္းအတူတူ (ဟိတ
ု န
ု း္ က ေၾကာ္ျငာေတြက လိရ
ု င္းတိရ
ု င
ွ း္ မိ႕ု တန္း

‘‘တိုးနယားႀကီး ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ’’လို႕ဆိုတတ္တာကို အဘြားက

ခနဲ မွတ္မိလြယ္တာမို႕ေအာ္လို႕သိပ္ေကာင္းခဲ့တာ)၊ တၿငိမ့္ၿငိမ့္ က

ျပင္ေပးခဲ့တာလည္း ဘုရားရွိခိုးတိုင္း သတိရမိပါတယ္။ ဘုရားရွိခိုး

တုန္းကလည္း ကေဖာ္ကဖက္၊ သီခ်င္းစာအုပ္ေတြ ကိုယ္စီထားၿပီး

ၿပီးရင္ေတာ့ အဘိုးအဘြားကို ကၽြန္မတို႕ေတြ အလွည့္က် နင္းႏွိပ္

အျပန္အလွနက
္ းူ ၾကတဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းသူ၊ အထက္တန္း

ေပးရပါတယ္။ ဒါၿပီးရင္ေတာ့ ကစားရဦးမယ္ေလ။ နင္းလွညမ
့္ က်တဲ့

ေက်ာင္းသူဘ၀မွာလည္း တြဲေဖာ္တြဲဖက္မို႕ အခါမ်ားစြာမွာ သတိ

သူက ေအာင္ႏုိင္သူမို႕ နင္းေနရသူကို လွ်ာထုတ္ျပ၊ လက္သီးဆုပ္

တရရွိလွပါတယ္။

ျပ၊ မ်က္လံုးျပဴးျပတဲ့ အသံတိတ္နည္းေတြနဲ႕ အစခံေနရတာ အင္မ

အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းေလးက သူ႕နားထဲ ၾကားမိၾကားရာ

တန္ စိတ္ဆိုးစရာ ေကာင္းတာေပမယ့္ အခုျပန္ေတြးၾကည့္တဲ့အခါ

လက္က မီသေလာက္ကူး၊ စိတ္နဲ႕

ရယ္ခ်င္စိတ္နဲ႕ ေမာင္ႏွမေတြကို လြမ္းတမိျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အ

လက္နဲ႕အၾကားနဲ႕ေပါင္းၿပီး

ခ်ိန္ေတြမွာ အိမ္နီးခ်င္း လူႀကီးသူမေတြေရာက္လာရင္ အနင္းရပ္ရ

တစ္ပုဒ္လံုးျပန္ေရးႏိုင္တာလည္း ကၽြန္မပါပဲ။

ေတာ့မွာမို႕ ဘယ္လို ၀မ္းသာမွန္းမသိပါဘူး။

ဒါလည္း အႏုပညာခရီးသည္ရဲ႕

ဘ၀အစ ဗီဇပါလာတယ္ထင္ပါရဲ႕။

လူႀကီးေတြ ေျပာစကားမ်ား

ဟိုစဥ္က အမွတ္တမဲ့ နားေထာင္ေပမယ့္

ေက်ာင္းမွာ ဆရာစာသင္ေနတုန္း ေပါင္ေပၚကို စာအုပ္

အခု ကိုယ္တိုင္တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္

တင္ၿပီး ကၽြနမ
္ က သီခ်င္းကူးေနတုနး္ ကၽြနမ
္ စာေတြကုိ သူက လိက
ု ္

ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အရြယ္တိုင္းမွာ

ကူးေပးေနတာ၊ သီခ်င္းနဲ႕ပတ္သက္ရင္ ကၽြနမ
္ ညီအစ္မေတြကေရာ၊

အမွတ္ရစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။

သီခ်င္းေတြကုိ စိတထ
္ မ
ဲ ာွ ရသေလာက္မတ
ွ ၊္ လက္က မီသေလာက္

အိမတ
္ င
ုိ း္ ေၾကးစည္သံ တလြငလ
္ င
ြ န
္ ႕ဲ ဘုရားရွခ
ိ းုိ ၿပီးခ်ိန္

ကူး၊ စိတန
္ ႕ဲ လက္န႕ဲ အၾကားနဲ႕ေပါင္းၿပီး တစ္ပဒ
ု လ
္ းုံ ျပန္ေရးႏိင
ု တ
္ ာ

ေလာက္ဆရ
ုိ င္ အိမန
္ းီ ခ်င္း ဘိးု ဘြားႀကီးေတြက ကၽြနမ
္ တိ႕ု အိမဘ
္ က္

လည္း ကၽြန္မပါပဲ။ ဒါလည္း အႏုပညာခရီးသည္ရဲ႕ ဘ၀အစ ဗီဇပါ

ကို ကူးလာၿပီး အဘြားတိ႕ု နဲ႕စကား၀ိင
ု း္ ဖြ႕ဲ တဲအ
့ ခါ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ကေလး

လာတယ္ထင္ပါရဲ႕။

တစ္သိုက္ကလည္း နားေထာင္ရင္း ထန္းလ်က္ေလး၊ မုန္႕ဖက္ထုပ္

အဲဒီ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္း သြားက်ဳိးမေလးဟာ ကၽြန္မ

ေလး၊ လက္ဖက္ကေလးကအစ လူႀကီးေတြေကၽြးတာ စားရပါေသး

ဘာလုပ္လုပ္ အင္မတန္ အားေပးေထာက္ခံတာပါ။ သီခ်င္းေတြကို

တယ္။ အဘိုးအဘြား ၀ါးၿပီးသားကြမ္းဖတ္ေလးလည္း ေတာင္းစား

ကိုယ္သိထားတဲ့ အဂၤလိပ္စကားလံုးေတြနဲ႕ ဘာသာျပန္ရင္ ‘‘ေတာ္

လိ႕ု ရေသးတယ္။ လူႀကီးေတြကေတာ့ အစားသိပမ
္ စားပါဘူး။ ကြမး္

လိုက္တာဟယ္’’လို႕ခ်ီးမြမ္းတတ္သလို၊ ကၽြန္မ လက္တန္းစပ္ဆိုတဲ့

အစ္ကေလး ရွိရင္ၿပီးေရာ။ လွအံုးမယ္ ေဆးလိပ္တို႕၊ မေက်း ေဆး

ကဗ်ာေတြ သီခ်င္းေတြကိုလည္း ‘‘ေကာင္းတယ္ေတာ့’’လို႕အားေပး

လိပ္တို႕သာ ဖြာတာပါ။

ေလ့ရွိတာ သူပါပဲ။ သူ႕ကိုသာ သြားက်ဳိးလို႕၀ိေသသျပဳရတာ၊ ကၽြန္

မကေတာ့ အေပၚေရွ႕သြားေတြအကုန္ ပိုးစားလို႕ မည္းခ်ိပ္ေနတာ

ေထာင္ေပမယ့္ အခု ကိယ
ု တ
္ င
ုိ တ
္ စ္ဆင္ၿ့ ပီးတစ္ဆင့္ ျဖတ္သန္းခဲတ
့ ဲ့

ပါ။ ေနာင္အခါ ငယ္သြားေတြလဲတဲ့အခါ သူ႕ရဲ႕ ေရွ႕သြားႏွစ္ေခ်ာင္း

အရြယ္တိုင္းမွာ အမွတ္ရစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ ၾကံဳႀကိဳက္တိုင္း တိုက္

က အေတာ္ႀကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ထားေကာင္းတာ ထင္

ဆိုင္မႈေတြရွိတိုင္း ေအာ္... ဒါေၾကာင့္ လူႀကီးေတြက ဒီလိုေျပာတာ

တယ္။ လူႀကီးေတြက ေျပာဖူးတယ္ေလ။ ေရွ႕သြားႀကီးသူေတြဟာ

ကိုးဆိုတဲ့ အေတြးက အျမဲ၀င္လာမိပါတယ္။ အမွတ္ရစရာ တန္ဖိုး

စိတ္ေကာင္းရွိတယ္တဲ့။

ထားစရာ စကားေတြခ်ည္းသာမိ႕ု ကုယ
ိ တ
္ င
ုိ က
္ လည္း လက္ဆင္က
့ မ္း

သူငယ္ခ်င္းေတြကပါ ကၽြနမ
္ ကို အလြနအ
္ ားကိးု ၾကပါတယ္။ ေရဒီယို

pmyGifhvTm

လူႀကီးေတြ ေျပာစကားမ်ား ဟိုစဥ္က အမွတ္တမဲ့ နား

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေျပာတတ္ေနပါၿပီ။ ဟိတ
ု န
ု း္ က လူႀကီးေတြမ်ား ႏႈတေ
္ ရးစကားတတ္

လုပ္ေပးတဲ့အခါ ကေလးတစ္ေယာက္က နာမည္ေက်ာ္ ‘‘ဘယ္ပန္း

လည္းရွိ၊ အာ၀ဇၨန္းလည္းေကာင္း၊ ေျပာသမွ် စကားေတြမွာလည္း

ခ်ီေရးလို႕မမီ’’ေတးသီခ်င္းနဲ႕ယွဥ္ၿပိဳင္ပါတယ္။ ယွဥ္ၿပိဳင္သူ မွန္သမွ်

မွတသ
္ ားေလာက္ဖယ
ြ ေ
္ တြခ်ည္းပဲ။ ပံတ
ု ပ
ုိ တ္စ၊ ရာဇ၀င္ေတြ၊ ဥပမာ

ကို မသီဆိုခင္ ေတးေရးသူအမည္ ေမးပါတယ္။ မမွန္ရင္ အမွတ္

ေတြ၊ စကားတင္စားခ်က္ေတြကလည္း အံ့မခန္းပါ။ တစ္ခါတေလ

ေလ်ာ့မယ္ဆတ
ုိ ာလည္း ေၾကျငာၿပီးသားပါ။ အဲဒါ ၿပိဳင္တက
့ဲ ေလးက

လည္း ေရဒီယက
ုိ လာတဲ့ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဇာတ္တ႕ုိ ၊ ကြကစ
္ ပ
ိ တ
္ ႕ုိ ၊

ေတးေရးသူအမည္ကုိ အမွားေျဖပါတယ္။ ဒီသခ
ီ ်င္းေရးသူဟာ ေမာင္

သီခ်င္းႀကီးတို႕နားေထာင္တာေတြကို ျပန္ေဆြးေႏြးၾကေသးတာ။ ခု

ေဆြတင္လ
့ ႕ုိ စင္ေပၚကေနပဲ သူ႕ရဲ႕အမွားကို ျပင္ေပးရပါတယ္။ ေနာင္

မ်ားေတာ့ နင္းႏွပ
ိ ေ
္ ပးရမယ့္ ဘိးု ဘြားလည္း မရွေ
ိ တာ့၊ သူတ႕ုိ စကား

ေတာ့မွ သူနားေထာင္တဲ့အေခြကို ေတာင္းၾကည့္မိေတာ့ အေခြမွာ

ေတြ နားေထာင္ခင
ြ မ
့္ ရေတာ့တာလည္း ရင္နင္ေ
့ ၾကကြဲ လြမး္ စရာပါပဲ။

ကိုက ေရးသူအမည္မွားေနတာပါ။

ေအာ္... ကိုယ္တုိင္လည္း အဘြားျဖစ္ေနၿပီပဲေလ။ ကိုး

ေတးေရးသူ ဘယ္ေလာက္နစ္နာတယ္ဆတ
ုိ ာ နည္းနည္း

တန္းစာေမးပြဲအၿပီး ကၽြန္မတို႕က ၾကည့္ျမင္တိုင္အိမ္ကေန ေျပာင္း

ေလးမွ မေတြးမိၾကဘူးလား။ ကို္ယ္ခ်င္းစာစိတ္ ကင္းလိုက္ၾကတာ

သြားေတာ့ အိမ္နီးခ်င္း သူငယ္ခ်င္းမေလးနဲ႕ေ၀းသြားခဲ့ၿပီး ရံဖန္ရံခါ

ေနာ္။ သီခ်င္းေရးသူတစ္ေယာက္ဟာ စာမဖတ္၊ စာမတတ္ဘဲ ေရး

ေတြ႕ရတာကလြလ
ဲ ႕ုိ ဘ၀အသီးသီးမွာ ကိယ
ု လ
့္ မ္းကိယ
ု ေ
္ လွ်ာက္ေန

လို႕မရပါဘူး။ စာေပေတြ အမ်ားႀကီးဖတ္မွတ္ေလ့လာ၊ ခံစားမႈ အ

ၾကရေတာ့ ‘‘ခြရ
ဲ တာၾကာၿပီ အခုဆုိ မင္းရဲ႕အဆင္းသဏၭာန္ ျဖဴသည္၊

ေတြ႕အၾကံဳနဲ႕ စာေပေပါင္းစပ္ၿပီးမွ သီခ်င္းျဖစ္လာေတာ့လည္း ကိယ
ု ့္

ညိဳသည္ ကိုယ္လည္း မသိေတာ့ၿပီ’’

သီခ်င္းေလးကို လွသည္ထက္လွ ေကာင္းသည္ထက္ေကာင္းေအာင္
တစိမ့္စိမ့္ဖန္တီးသူပါ။ ႏွလံုးသားနဲ႕ေမြးထုတ္ဖန္တီးလိုက္တဲ့ ေတး

ေရွးက ျမန္မာ့ဂီတသည္ ဘ၀င္မွာ ၿငိမ့္ေညာင္း

ေရးသူရဲ႕အမည္ကို မွားယြင္းစြာ ေဖာ္ျပျခင္းဟာ အႏုပညာရွင္ေတြ

မေဟာင္းႏုိင္ မ႐ိုးႏိုင္ေတာ့သည္

ကို ေစာ္ကားေနတာပါပဲ။ ဒါေတြကို ေျပာရရင္ေတာ့ ဆံုးမွာမဟုတ္

ျမန္မာ့က်က္သေရ တက္ေနပံုညီ

ပါဘူး။ ဘယ္သူမွ မႏွိမ္နင္းႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးလားလို႕သာ ေမးလိုက္

မ်ဳိးဂုဏ္မပ်က္ရန္ ဆက္ခံထိန္းရမည္

ခ်င္ပါေတာ့တယ္။

ႏႊဲဖက္ရႊင္ၾကည္ ေရာင္စံုပြင့္လန္းသည္

ကၽြနမ
္ တိ႕ု ဂီတကို သဲႀကီးမဲႀကီး စတင္႐းူ ခဲတ
့ ့ဲ ခုႏစ
ွ တ
္ န္း

ေညာင္ညိဳသည္စခန္း ျပန္႕၀န္းရိပ္လည္လည္

ေက်ာင္းသူေလာက္မွာ ကက္ဆက္ မေပၚေသးပါဘူး။ ကက္ဆက္
ေပၚလာတဲ့အခါက်ေတာ့ ရစ္လိုက္ ကူးလိုက္လုပ္လို႕ရသြားၿပီေလ။

ဆံုၾကေတြ႕ၾကလို႕ ေမ့မရတာရွည္

စကားစပ္မိရင္း ဂီတပညာရွင္ႀကီး စႏၵရားလွထြတက

ျမန္မာ့ဂီတ

တကၠသိုလ္သည္ကြန္း ျမြက္ဆိုရည္ၫႊန္း

ေရစီးေၾကာင္းစာအုပမ
္ ာွ ‘‘၁၉၇၀ သည္မာွ ဘက္တင
ြ က
္ ား ကက္ဆက္

ဥဒါန္းဤကမၻာတည္

ဟုေခၚေသာ လက္နက္တစ္မ်ဳိးသည္ ေရဒီယဓ
ုိ ာတ္ျပားနယ္ပယ္တ႕ုိ
ကို ၿဖိဳခြငး္ တိက
ု ခ
္ က
ုိ ရ
္ န္ ျမန္မာျပည္သ႕ုိ ေရာက္ရလ
ိွ ာေလသတည္း’’

ဟု ေဖာ္ျပေရးသားခဲ့ပါတယ္္။

ခ်င္းေတြကေတာ့ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က လာၾကရသူေတြေပါ့။ တစ္

ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္မွာ ေတြ႕ရတဲ့ သူငယ္

အခုေနမ်ား ပညာရွင္ႀကီးမ်ား ရွိေနေသးရင္ ‘‘ေရဒီယို

ေယာက္တစ္မ်ဳိး ဆိုေပမယ့္လည္း သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေတာ့ ခင္မင္

သီခ်င္းေတြကုိ ကက္ဆက္က အလြယတ
္ ကူ တိက
ု ဖ
္ ်က္လက
ုိ ၿ္ ပီးၿပီ။

စရာေကာင္းတာခ်ည္းပါပဲ။ စကားႀကီး စကားက်ယ္ ေျပာတတ္တဲ့

အခုတစ္ခါ ဒီဗီဒီေတြ ဗီစီဒီေတြက သီခ်င္းစာသားေတြမွားေရး၊ မွား

သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ရွကတ
္ တ္တသ
့ဲ င
ူ ယ္ခ်င္းေတြ၊ ေပ်ာ္တတ္ ေနာက္

တာမွ ပက္ပက္စက္စက္၊ အဓိပာၸ ယ္ဆက္စပ္မရေအာင္ကုိ မွားတာ။

တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အစံုပါပဲ။ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္၊ အသား

အဲဒီအမွားေတြနဲ႕ျမန္မာစာေပ၊ ျမန္မာသီခ်င္းေတြကို အေသသတ္

ေရာင္မ်ဳိးစံု၊ စကားသံမ်ဳိးစံုေပမယ့္ ကၽြန္မတုိ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ စိတ္

ေနၿပီ။ ႏိင
ု င
္ ျံ ခားကားထဲက ဇာတ္႐ပ
ု ေ
္ တြန႕ဲ ေနာက္ခဖ
ံ န္တးီ လုပစ
္ ား

တူ၀မ္းညီ ရွခ
ိ ၾ့ဲ ကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အတန္းလစ္တအ
့ဲ ခါေတြမာွ

ရင္း ျမန္မာ့ဓေလ့၊ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈကပ
ုိ ါ ဖ်က္ေနၾကျပန္ၿပီ။ ၿပီးေတာ့

ႏွစ္ခါ မတိုင္ပင္ၾကရဘူးေလ။

ေတးေရးအမည္ကုိ လြမ
ဲ ာွ းေဖာ္ျပတဲ့ ဗီစဒ
ီ ေ
ီ တြ၊ ဒီဗဒ
ီ ေ
ီ တြန႕ဲ တိ႕ု ျမန္
မာ့ ဂီတ၊ ျမန္မာ့ဂီတပညာရွင္ေတြကို အလံုးအရင္းနဲ႕တိုက္စစ္ဆင္

ကၽြန္မတို႕အုပ္စု အျမဲတမ္း ပိုက္ဆံမေပးရဘဲ

ၿပီး အလဲထးုိ ေနၿပီ၊ အသဲနာစရာေကာင္းလုက
ိ တ
္ ာ၊ တိ႕ု ဘိးု ဘြားေတြ

အေအးေသာက္ရတာလည္း အမွတ္တရ၊

ဟာ တိ႕ု ဂီတေတြကုိ နယ္ခ်ဲ႕မိးု ထားတဲ့ ဓားေအာက္ကေန ထက္ထက္

ေနပူပူနဲ႕ မန္က်ည္းေဖ်ာ္ရည္

ျမက္ျမက္ ထိန္းသိမ္းဖန္တီးခဲ့ၾကတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ဘ၀ေရာက္မွ

သံုးခြက္ဆက္တိုက္ေသာက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ

ပဲ အသားထဲက ေလာက္ထက
ြ ၿ္ ပီး လြတလ
္ တ
ြ လ
္ ပ္လပ္ဖ်က္ဆးီ ရက္

၀မ္းေလွ်ာတာလည္း မေမ့ေကာင္းစရာ၊

စာေပေဟာေျပာပြဲေတြကို ကိုယ့္အတန္းဖ်က္ၿပီး နား

တယ္’’လို႕ မခ်ိတင္ကဲ ေျပာေနမယ္ထင္ပါရဲ႕။

ဒါဟာလည္း တကယ္ကို ၾကံဳေတြ႕ေနရတာမို႕ ေတြးမိ

တာပါ။ မေလးရွားမွာ ကၽြန္မ လူငယ္ေတြအတြက္ ေတးဂီတၿပိဳင္ပြဲ

pmyGifhvTm

ေထာင္တယ္၊ တစ္ခါတရံ အင္းလ်ားေစာင္းမွာ သြားထိင
ု ၿ္ ပီး သီခ်င္း

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေတြ ေအာ္ဆိုၾကတယ္။ ကၽြန္မတို႕အုပ္စုထဲမွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္

တာ၀န္ကယ
ုိ စ
္ ထ
ီ မ္းလိ႕ု ေရာင္စပ
ုံ န္းေလးေတြ ပြငလ
့္ န္းခဲၾ့ ကၿပီေလ။

၀န္ထမ္းမိသားစုက အစဥ္အဆက္ေပါက္ဖာြ းခဲတ
့ ့ဲ တတိယမ်ဳိးဆက္

ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏင
ုိ တ
္ ့ဲ သူငယ္ခ်င္းေတြေပါ့။ တကၠသလ
ုိ မ
္ ာွ ေတြ႕

တစ္ေယာက္ပါတယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ကေန ယခုတိုင္ ေခတ္စားေန

ရ ဆံုရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ဆံုခဲ့ခင္ခဲ့ၾက

တဲ့ ကိုတင္လႈိင္ရဲ႕သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို သူဆိုေလ့ရွိပါတယ္။ ‘‘ကုလား

ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး ၀ါသနာ တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးစီေပ

မွာလည္း အသည္းနဲ႕ဆိတ
ု ာ ေျပာမယံု ၾကံဳဖူးမွ သိၾကမွာပါေလ’’တဲ။့

မယ့္ ဂီတကို ႏွစ္သက္ၾကတာေတာ့ တူလိုက္ၾကတာေလ။

တကၠသိုလ္ထဲမွာ သူတို႕မိသားစုအစဥ္အဆက္ အေအးေရာင္းလာ

ၾကေတာ့၊ ကၽြန္မတို႕အုပ္စု အျမဲတမ္း ပိုက္ဆံမေပးရဘဲ အေအး

ႀကိမ္ ဆရာေတြ ဦးေဆာင္ၿပီး ေလ့လာေရးခရီးထြက္ေစပါတယ္။

ေသာက္ရတာလည္း အမွတ္တရ၊ ေနပူပူနဲ႕ မန္က်ည္းေဖ်ာ္ရည္ ၃

ဘတ္စက
္ ားႀကီးတစ္စးီ နဲ႕ ေက်ာင္းက စၿပီးထြကက
္ တည္းက သီခ်င္း

ခြက္ဆက္တိုက္ေသာက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ ၀မ္းေလွ်ာတာလည္း မ

တေၾကာ္ေၾကာ္၊ ကားေပၚမွာ အုပခ
္ ်ဳပ္သအ
ူ ျဖစ္ပါလာတဲ့ ဆရာ၊ ဆရာ

ေမ့ေကာင္းစရာ၊ ပဲခးူ ေဆာင္ေရွ႕က ႏွငး္ ဆီပန္းေလးေတြ ခူးလာတတ္

မေတြကလည္း တျပံဳးျပံဳး၊ ေက်ာင္းပြဲက်ရင္ ဘယ္သူ႕ကို ပြဲထုတ္ရ

တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း သတိရသား။

မလဲလ႕ုိ စိတက
္ းူ ေနၿပီ။ တစ္ခါတစ္ရံ သူတ႕ုိ ေတာင္ လိက
ု ည
္ ည္း ဆို

စကားၾကံဳတုနး္ ကၽြနမ
္ တိ႕ု က ဘုတပ
္ လ
ြ ႕ုိ ေခၚတဲ့ သူငယ္

လိုက္ေသး။ သာဓုကန္ဘက္၊ ပဲခူးဘက္ (အမွန္ေတာ့ အေပ်ာ္ခရီး

ခ်င္းက ႏွငး္ ဆီပန္းေလးေတြ ေန႕တိင
ု း္ ခူးလာပါတယ္။ မ်ားမ်ားလည္း

ပါ) စားလိုက္ၾက၊ ဆိုလိုက္ၾက၊ ဘုရားေစာင္းတန္းက ယပ္ေတာင္၊

မဟုတပ
္ ါဘူး။ အလစ္မာွ ခူးတာဆိေ
ု တာ့ ၃၊ ၄ ပြငေ
့္ လာက္ပါပဲ။ သူ

အိးု စည္၊ ဇီးကြက၊္ ဖိးု ၀႐ုပေ
္ တြ အမွတတ
္ ရ၀ယ္ၾကနဲ႕ေပ်ာ္ခၾ့ဲ ကတာ။

ဘာေၾကာင္ခ
့ းူ တယ္၊ ဘယ္သ႕ူ ကိေ
ု ပးဖိ႕ု ခူးတယ္ဆတ
ုိ ာေတာ့ ဒီေန႕

တစ္ႏစ
ွ မ
္ ာွ ေတာ့ ကၽြနမ
္ တိ႕ု က ျမန္မာ့အသံသာြ းခ်င္တယ္လ႕ုိ အဆို

ထိ မသိေပမယ္လ
့ ည္း ကၽြနမ
္ တိ႕ု အားလုးံ ခြေ
ဲ ၀ပန္လက
ုိ ၾ္ ကတာပါပဲ။

တင္လို႕ ဆရာေတြက ပို႕ဖို႕စီစဥ္ပါတယ္။

တစ္ခါတေလမ်ား အေ၀ေတာင္မတည္ပ
့ ါဘူး။ ႏွငး္ ဆီကလည္း ေဖ်ာ့

ေတာ့ေတာ့ အပြင့္ခပ္ေသးေသးမို႕ အလွႀကီးမဟုတ္ပါဘူး။ သိပ္

‘‘တစ္ေက်ာ့ႏွစ္ေက်ာ့ ေတးကိုသီ’’ဇာတ္ကားနဲ႕ မင္းသမီးျဖစ္ကာစ၊

အႀကိဳက္ႀကီးလည္းမဟုတ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႕မွာ ဆရာ ေမာင္

မာမာေအးရဲ႕ ‘‘စဥ္းစားကာေနရဦးမယ္’’သီခ်င္းကို လူတင
ုိ း္ ႀကိဳက္ေန

၀ဏၰရဲ႕ ‘‘ပန္းေတြနဲ႕ေ၀’’ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကို အလူးအလဲခံေနၾကရ

ဆဲကာလမိ႕ု ဒီအဆိေ
ု တာ္ေတြကုိ ျမန္မာ့အသံမာွ တစ္စတ
ု ေ၀းတည္း

ေတာ့ ႏွင္းဆီပန္းကို အေသအလဲလိုခ်င္ေနၾကတာေလ။ ၿပီးေတာ့

ေတြ႕ရေတာ့ ေပ်ာ္လက
ုိ ၾ္ ကတာေလ။ အဆိေ
ု တာ္ေတြကလည္း ဆယ္

၀တၳဳထဲကအတိင
ု း္ သီရေ
ိ ဆာင္ေရွ႕က ေရတမာပင္ သစ္ေခါင္းေပါက္

ေက်ာ္သက္ ေက်ာင္းသူေလးေတြကို ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႕လက္ဆြဲႏႈတ္

ရွိ မရွိ သြားၾကည့္ရေသးတာ။

ဆက္ၾကတာ၊ ကၽြနမ
္ တိ႕ု က မာမာေအးကို ‘‘စဥ္းစားကာေနရဦးမယ္’’

ဟိုစဥ္က ေက်ာင္းသားေတြကို တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္၊ ႏွစ္

အဲဒီအခါက အဆိုေတာ္ တင္တင္ျမနဲ႕ ခ်ဳိျပံဳးတို႕က

သီခ်င္းကို အတင္းပူဆာဆိုခိုင္းခဲ့တာ။

သမီးေလး ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး

တကၠသိုလ္ထဲမွာ သင္တန္းေတြ ဖြင့္လို႕

အသက္ေလးေတြ ျပယ္သြားမွာစိုးလို႕ ၃ ရက္ေရမခ်ဳိးဘူးဆိုတဲ့ သူ

တကၠသိုလ္ထဲ လက္ကိုဆြဲလို႕

ငယ္ခ်င္းလည္း ပါေသးတယ္ေလ။ အႏုပညာရွင္ကုိ ျပည္သူေတြ

သမီးကိုလုိက္ပို႕တဲ့ မိခင္ဘ၀နဲ

ခ်စ္ပမ
ုံ ်ား ေျပာပါတယ္။ အေျခာက္လ႕ုိ ကၽြနမ
္ တိ႕ု ကေခၚတဲ့ သူငယ္

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ

ခ်င္းကေတာ့ ေက်ာင္းပြဲတိုင္း သူဆိုေနက် သီခ်င္းေလးကို ျမန္မာ့

ဌာနဆိုင္ရာ သင္တန္းလာတက္တဲ့

အသံမာွ အမွတတ
္ ရ ခပ္တည္တည္န႕ဲ ရပ္ဆလ
ုိ က
ုိ ေ
္ သးတယ္ေလ။

ဘုတ္ပြနဲ႕ျပန္ေတြ႕ရေသးတယ္ေလ။

ေအာ္... ဒီသီခ်င္းေလးကို အျမဲတေစ ၾကားရတိုင္းလည္း ေက်ာင္း

အဆိေ
ု တာ္ေတြန႕ဲ လက္ဆႏ
ဲြ တ
ႈ ဆ
္ က္ခရ
့ဲ လိ႕ု ဆိၿု ပီး အေငြ႕

တုန္းက ခ်စ္ေဆြေတြကို သတိရေအာက္ေမ့လွပါတယ္။

ေအာ္... ဘာရယ္မဟုတ္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြဆေ
ုိ တာ့

‘‘ေဟ့ သူငယ္ခ်င္းေရ ထိုမွတ၀ ဂီတနဲ႕အႏုပညာနယ္

စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေလွ်ာက္လုပ္တာေလ။ ‘‘ခ်ိန္ညေနခ်မ္း ေနျခည္

ေျမ... သံသာသာေတးေတြ ေရးဖြဲ႕ဆိုတီး... မၿငီးေအာင္သာေပ

ဖ်န္းရင္ေလ... ေျမနီလမ္းေလးမွာ အလြမ္းေျပ အလြမ္းေျပ’’ဆိုတဲ့

ၾကည့္စမ္းပါဦးလားေလ၊ ကေလာင္ကိုကိုင္စြဲ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက

သီခ်င္းကိုမ်ား ေအာ္မဆိုတဲ့ေန႕ တစ္ေန႕မွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သမီးေလး

၀န္ထမ္း အမႈထမ္း အရာထမ္းေတြလည္းမေသြ ေက်ာင္းတုန္းက

ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုလ္ထဲမွာ သင္တန္းေတြ ဖြင့္လို႕

ျမဴးေပ်ာ္လက္တြဲ သူငယ္ခ်င္းမ်ားပါပဲေလ...’’

#

တကၠသိုလ္ထဲ လက္ကိုဆြဲလို႕ သမီးကိုလုိက္ပို႕တဲ့ မိခင္ဘ၀နဲ႕ရန္
ကုန္တကၠသိုလ္ကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ဌာနဆိုင္ရာ သင္တန္းလာ

သံုးပါးေသာ အာစရိယာ ဘ၀မွာ

တက္တဲ့ ဘုတ္ပြနဲ႕ျပန္ေတြ႕ရေသးတယ္ေလ။

သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာ

ေက်ာင္းသားဘ၀က ဆံပင္ရွည္ ဂုတ္ေထာက္ ျခေသၤ့

ကၽြန္မဆရာမ်ားစြာ ရွိတဲ့အထဲမွာ သိတဲ့အထဲမွာ

လည္ဆေ
ံ မႊးႀကီးနဲ႕တူလ႕ုိ သူ႕ကို ဘုတပ
္ လ
ြ ႕ုိ ေခၚတာေလ။ အခုေတာ့
ဆံပင္က မပြေတာ့ဘဲ ခႏၶာကိယ
ု ႀ္ ကီးက ဘုတပ
္ ျြ ဖစ္ေနၿပီ။ အမိတကၠ

ဂီတစာဆို ျမနဒီ

သိုလ္မွာ ဆံုေတြ႕ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီ

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

pmokw

jrefrmoH
xGuf
wwf
Mu
yg jrifUa0(jrefrmUtoH)
ap

ဆက္ဆိုၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ

“ဝါဒျဖဴစင္တဲ့ျပည္၊

တို႕ျပည္ တို႕ေျမ၊

ျပည္ေထာင္စုအေမြ...”ဆိုၿပီး

ေရးထားေပမယ့္

ဆိုတဲ့ ဖတ္တဲ့အခါက်ေတာ့-

‘‘ေရးေတာ့ အမွန္ ဖတ္ေတာ့ ကာရန္’’ဆိုတဲ့အေၾကာင္း

ကို ေဆာင္းပါး ဒုတိယပိုင္းမွာ အဆိုေတာ္ ဦးျမႀကီး သီဆိုခဲ့တဲ့ ‘‘မိုး’’
သီခ်င္းနဲ႕ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္းအရာေလးကိုပဲ ပိုၿပီးမွတ္
မိေအာင္ နမူနာေပးခ်င္ေသးတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပဒ
ု ္ ရွပ
ိ ါေသးတယ္။ ကၽြန္
ေတာ္တို႕အားလံုးရဲ႕ အမ်ဳိးသားသီခ်င္းပါပဲ။ ‘‘ကမၻာမေက်’’သီခ်င္း
ဆိုရင္ လူတိုင္းသိပါတယ္။

‘‘တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႕မေသြ၊ တို႕ျပည္ တို႕ေျမ၊

မ်ားလူခပ္သိမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖို႕၊ ခြင့္တူညီမွ် ဝါဒျဖဴစင္တဲ့ျပည္၊ တို႕
ျပည္ တိ႕ု ေျမ ျပည္ေထာင္စအ
ု ေမြ အျမဲတည္တေ
့ံ စ၊ အဓိ႒ာန္ျပဳေပ၊
ထိန္းသိမ္းစို႕ေလ။

(ကမၻာမေက်၊ ျမန္မာျပည္၊ တိ႕ု ဘိးု ဘြား အေမြစစ္မ႕ုိ ခ်စ္

ျမတ္ႏးုိ ေပ) ၊ ျပည္ေထာင္စက
ု ုိ အသက္ေပးလိ႕ု တိ႕ု ကာကြယမ
္ ေလ၊
(ဒါတို႕ျပည္ ဒါတို႕ေျမ၊ တို႕ပိုင္နက္ေျမ) တို႕ျပည္ တို႕ေျမ အက်ဳိးကို
ညီညာစြာ တို႕တေတြ၊ ထမ္းေဆာင္ပါစို႕ေလ၊ တို႕တာဝန္ေပ၊ အဖိုး
တန္ေျမ။’’

အထက္က အမ်ဳိးသားသီခ်င္း ကို ေရးေတာ့ အမွန္ ဖတ္

ေတာ့ ကာရန္ ဆိတ
ု မ
့ဲ အ
ူ တိင
ု း္ အသံထက
ြ ၿ္ ပီး သီဆမ
ုိ ယ္၊ ဖတ္႐မ
ႈ ယ္
ဆိုရင္ အခုလို အသံထြက္ရမွာပါ။

“တယားမွ်ာ့တာ့၊ လြတလ
္ ပ္ခ်င္းနဲ႕မေသြ၊ ဒိ႕ု ေပ်၊ ဒိ႕ု ေျမ၊

မ်ားလူခပ္သိမ္း ညိမ္းဂ်န္းေဇဘို႕၊ ခြင့္တူညီမွ်ာ့၊ ဝါဒါ့ျဖဴစင္ဒဲ့ေပ်၊ ဒို႕
ေပ်ဒို႕ေျမ၊ ပ်ီေဒါင္ဇုအေမြ၊ အျမဲတီဒန္႕ေဇ၊ အဒိတ္ထန္ျပဳေဗ၊ ထိန္း
သိမ္းဇို႕ေလ။ (ဂဗာမေက်၊ ျမန္မာေပ်၊ ဒို႕ဘိုးဘြားအေမြဇစ္မို႕ ခ်စ္

ျမတ္ႏးုိ ေပ) ၊ ပ်ီေဒါင္ဇဂ
ု အ
ုိ သက္ေပးလိ႕ု ဒိ႕ု ကာဂြယမ
္ ေလ၊ (ဒါဒိ႕ု ေပ်
ဒါဒို႕ေျမ၊ ဒို႕ပိုင္နက္ေျမ) ဒို႕ေပ်၊ ဒို႕ေျမ၊ အက်ဳိးဂို၊ ညီညာဇြာ ဒို႕ဒေဒြ၊
ထမ္းေဆာင္ပါဇို႕ေလ၊ ဒို႕တာဝန္ေဗ၊ အဖိုးဒန္ေျမ။”

ပထမပိုဒ္က လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႕မေသြ၊ တို႕ျပည္တို႕ေျမ

... ဆိုတဲ့ စာသားကို ဆိုတဲ့အခါ ဖတ္တဲ့အခါမွာ၊ မေသြ ဆိုတဲ့ (ေ-)
ကာရန္နဲ႕တို႕ေျမက (ေ-) ကာရန္ကို ငဲ့ၿပီး၊ တို႕ျပည္လို႕ေရးထားေပ
မယ့္ ဒို႕ေပ် လို႕ဆိုရပါတယ္။ ဆက္ဆိုၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ “ဝါဒျဖဴ
စင္တဲ့ျပည္၊ တို႕ျပည္ တို႕ေျမ၊ ျပည္ေထာင္စုအေမြ”ဆိုၿပီး ေရးထား
ေပမယ့္ ဆိုတဲ့ ဖတ္တဲ့အခါက်ေတာ့ (ဝါဒါ့ျဖဴစင္ဒဲ့ေပ်၊ ဒို႕ေပ်၊ ဒို႕ေျမ
ပ်ီေဒါင္ဇအ
ု ေမြ)လိဖ
ု တ္ရပါတယ္။ ဒီေနရာေလး တစ္ခတ
ု ည္းမွာတင္
‘ျပည္’ဆိတ
ု ့ဲ စာသားကို ‘ေပ်’လိ႕ု လည္း ဖတ္သလိ၊ု ‘ပ်ီ’ေထာင္စု ေန
ရာမွာက်ေတာ့ ‘ပ်ီ’ဆိတ
ု (့ဲ - )ီ ကာရန္န႕ဲ ဖတ္ရ ဆိရ
ု ပါတယ္။ ‘ေပ်ေဒါင္
ဇု’လို႕မဖတ္ရ မဆိုရပါဘူး။ ေသခ်ာေအာင္ ျမန္မာအဘိဓာန္ထဲမွာ
ၾကည့္လိုက္ရင္လည္း ‘ျပည္ေထာင္စု’ဆိုတာကို ‘ပ်ီေဒါင္ဇု’လို႕အသံ
ထြက္ရတယ္ဆိုတဲ့ အမွတ္အသားကို ေတြ႕ရမွာပါ။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေနာက္တစ္ခါ ဒုတိယအပိုဒ္မွာပါတဲ့ ‘ဒါတို႕ျပည္၊ ဒါတို႕

ေလး’ဆိတ
ု ့ဲ ကာရန္လည္းညီ အဓိပါၸ ယ္လည္း ျပည္ဝ
့ တဲ့ အသံထက
ြ ္

ေျမ၊ တို႕ပိုင္နက္ေျမ၊ တို႕ျပည္၊ တို႕ေျမ’ဆိုတဲ့ စာသားေတြမွာ ပါတဲ့

မ်ဳိး ျဖစ္သြားမွာပါ။ အခု ေဆြးေႏြးတင္ျပေပးခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေလးမ်ား၊

‘ျပည္’ကို ‘ေပ်’ လို႕ပဲ (ေ-) ကာရန္နဲ႕ခ်ည္ဆိုရပါတယ္။ ‘ဒါတို႕ေပ်၊

ကဗ်ာမ်ားရဲ႕ စာသားမ်ားကို ေလ့လာၿပီးတဲ့အခါ ျမန္မာစာ ျမန္မာ

ဒါဒိ႕ု ေျမ၊ ဒိ႕ု ပုင
ိ န
္ က္ေျမ၊ ဒိ႕ု ေပ်၊ ဒိ႕ု ေျမ၊ အက်ိဳးဂိ၊ု ညီညာဇြာ ဒိ႕ု ဒေဒြ၊

စကားမ်ားမွာ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့လည္း အမွန္ ဆိုတာ ရွိသ

ထမ္းေဆာင္ဘာလို႕ေလ၊ ဒို႕... တာဝန္ေဗ၊ အဖိုးတန္ေျမ။’ဆိုတဲ့

လို၊ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ နဲ႕ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့

အသံထြက္နဲ႕ပါ။

ကာရန္ ဆိုတာေတြလည္း ရွိတယ္ဆိုတာ ထင္ရွားေလာက္ပါၿပီ။ အ

အခု ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အမ်ဳိးသားသီခ်င္းလိုပဲ ေဒၚေမလွၿမိဳင္

ဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုရဲ႕ကိုယ္စား စကားေျပာခြင့္ရွိသူေတြ၊ ေဖ်ာ္ေျဖ

သီဆိုခဲ့တဲ့ ‘ျမန္မာ့ေၾကြးေၾကာ္သံ’သီခ်င္းထဲမွာလည္း ဒီလိုစာသား

တင္ဆက္သေ
ူ တြ၊ သီဆသ
ုိ ေ
ူ တြအေနနဲ႕စကားလံးု မ်ားကို သူ႕ေနရာ

ေတြ ေတြ႕ရမွာပါ။ ‘ျပည္ေထာင္စုကုိ၊ ၿမိဳင္တို႕ရဲ႕ ျပည္ေထာင္စုကို၊

နဲ႕သူ သံးု စြေ
ဲ ျပာဆိတ
ု တ္ဖ႕ုိ တာဝန္ရၾိွ ကပါတယ္။

အသက္ေပးလို႕ျဖင့္ ကာကြယ္မယ့္သူေတြ၊ ဘိုးဘြားအေမြအႏွစ္မို႕၊

ခ်စ္ျမတ္ႏးုိ သတဲေ
့ လ... ဒါတိ႕ု ျပည္၊ ဒါတိ႕ု ေျမ၊ ေၾကြးေၾကာ္သႀံ ကီး...

လား... ဘယ္လို အသံထြက္ၿပီး ေျပာဆိုၾကမွာပါလဲ။

အမွနအ
္ တိင
ု း္ လား၊ အသံအတိုင္းလား၊ ကာရန္အတိုင္း

ျမည္ဟီး ခိုင္မာေပ။’ဆိုတဲ့ သီခ်င္းရဲ႕အစမွာ ‘ျပည္ေထာင္စု’ ကို ‘ပ်ီ
ေဒါင္စဂ
ု ´
ုိ လိ႕ု ဆိပ
ု ါတယ္။ ဒါေပမယ္.့ .. ‘ဒါတိ႕ု ျပည္ ဒါတိ႕ု ေျမက်´ေတာ့

အသံထြက္သင္မယ္

‘ဒါဒို႕ေပ်၊ ဒါဒို႕ေျမ’လို႕ဆိုရပါတယ္။ ‘ျပည္’ဆိုတဲ့ စာလံုးကုိပဲ သူ႕ေန

ရာနဲ႕သူ ကာရန္ကို ငဲ့ၿပီး ‘ေပ်’လို႕ ဖတ္တဲ့အခါ ဖတ္သလို ‘ပ်ီ’လို႕

မွနေ
္ အာင္ေရးၿပီး၊ စာကိဖ
ု တ္ေတာ့ သတ္ပအ
ံု တုင
ိ း္ ဖတ္တအ
့ဲ ခါ ဖတ္

ဖတ္တဲ့အခါ ဖတ္ရပါတယ္။

ရသလိ၊ု တစ္ခါတရံမာွ အသံထက
ြ မ
္ န
ွ ေ
္ အာင္ဖတ္ရတာရွသ
ိ လိ၊ု တစ္

ဒီေနရာမွာ အကၡရာတစ္လံုးကို ‘ည’သတ္လို႕ထြက္လာ

ခါတရံမွာ ကာရန္ညီေအာင္ ဖတ္ရတယ္ဆိုတာေတြကို ကဗ်ာေလး

တဲအ
့ သံဟာ တျခားစာလံးု မ်ားနဲ႕အသတ္လပ
ု ၿ္ ပီးထြကလ
္ ာတဲ့ အသံ

ေတြ၊ သီခ်င္ေလးေတြန႕ဲ ဥပမာေပးရင္း ေဆြးေႏြးခဲၿ့ ပီးပါၿပီ။ ဒီေဆာင္း

လို တစ္မ်ဳိးတည္းမထြကဘ
္ းူ ဆိတ
ု ာကို သတိမရ
ူ မွာပါ။ ဥပမာ- ‘သ’

ပါးမွာေတာ့ အသံထြက္ေတြ ဘယ္လုိအေျခအေနေတြမွာ ေျပာင္း

ကို ‘င္’သတ္ရင္ သင္။ ‘န္’ဆိရ
ု င္ သန္။ ‘က္’ဆိရ
ု င္ သက္။ အသံ တစ္

သြားတတ္သလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးပါမယ္။

မ်ဳိးစီပဲ ဆိုင္ရာထြက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ‘သ’ကိုပဲ ‘ည္’နဲ႕ တြဲ

ၾကည္။့ သည္ ‘သီ’ဆိတ
ု ့ဲ အသံထက
ြ ေ
္ အာင္ သူလာသည္လ႕ုိ ေရးႏိင
ု ္

ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

သလိ၊ု ‘သယ္’ဆိတ
ု ့ဲ အသံထက
ြ ေ
္ အာင္ သူက အဝတ္အထည္ေရာင္း

တဲ့ ေစ်းသည္ေပါ့။ ဆိရ
ု င္ အထည္(အထယ္)နဲ႕ ေစ်းသည္(ေစ်းသယ္)

ၾကည္ေ
့ သာအခါ အၾကမ္းအားျဖင့္ ေအာက္ပါအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္

ဆိတ
ု ့ဲ အသံကုိ ထြကပ
္ ါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ (ေ-း)ကာရံလည္း

သည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ယင္းတို႕မွာ-

ထြကရ
္ တာမ်ဳိး ရွျိ ပန္ပါတယ္။ ‘တျဖည္းျဖည္း သူ႕အနားေရာက္ေတာ့’

(၁) သဒၵါအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ကြဲျပားျခင္း။

ဆိုတဲ့ စကားထဲမွာ ပါတဲ့ ျဖည္းျဖည္းဟာ ‘ေျဖးေျဖး’လို႕ျဖစ္သြားျပန္

(၂) သံညင္းသံျပင္းေၾကာင့္ ကြဲျပားျခင္း။

ပါတယ္။ ‘ျဖည္းျဖည္းေမာင္း’ဆိုတာကလည္း ‘ေျဖးေျဖးေမာင္း’လို႕

(၃) ေဒသိယသုံး ေ၀ါဟာရမ်ားျဖစ္သြားသည့္အတြက္

အသံထြက္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အကၡရာတစ္လံုးကို ‘ည္’ထားရင္

ဘယ္လို အသံထြက္ရမလဲဆိုတာ၊ ေရွ႕ေနာက္စာလံုးေတြကို သတိ

ျပဳၿပီးမွ အသံထြက္အမွန္ကို ထြက္တတ္ဖို႕လိုပါတယ္။

အေၾကာင္းေတြကို စာေရးသူနားလည္သလို ရွင္းျပေပးခ်င္ပါတယ္။

အခုတေလာမွာ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေသာ စာအုပတ
္ က
ုိ ေ
္ တြက

ပထမအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ‘သဒၵါအေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ ကြဲျပားျခင္း’ဆို

ေရးသူ ဖတ္သူ ေတြ႕ဆံုပြဲေတြ၊ ကဗ်ာရြတ္ဆိုပြဲေတြကို က်င္းပေလ့

တာကို ရွင္းျပေပးရမယ္ဆိုရင္ ဒီ၀ါက်ေလးကို အသံထြက္ၿပီး ဖတ္

ရွၾိ ကပါတယ္။ အေၾကာင္းတစ္ခခ
ု ေ
ု ၾကာင့္ အဲဒက
ီ ဗ်ာရြတပ
္ မ
ဲြ ာွ ကိယ
ု ္

ၾကည့္ပါ။

က ရြတ္ေပးရမယ့္သူ ဆိုပါေတာ့ အခု ေဖာ္ျပေပးမယ့္ ‘လကဆုန္

ေညာင္ေရသြန္းခ်ိန္မို႕ လြမ္းလွတယ္ေလး’ဆိုတဲ့စာသားကို ကဗ်ာ

ရမလဲ။’ ဒီ၀ါက်ေလးမွာ ‘ဒီစာလုးံ ရဲ႕အသံထက
ြ ’္ ဆိတ
ု ာကို (အသံဒက
ြ )္

ထဲမွာ ေတြ႕လိုက္ရင္ ဘယ္လိုရြတ္ေပးသင့္သလဲ။ ဒီစာသားထဲမွာ

လို႕ ဖတ္ရပါတယ္။ ဒုတိယအသံထြက္မွာက်ေတာ့ ‘ဘယ္လိုအသံ

ကာရန္ယူႏိုင္တာ ‘သြန္း’ နဲ႕ ‘လြမ္း’ပဲ။ ဘယ္စာလံုးကို ေျပာင္းသင့္

ထြက္ရမလဲ’ဆိုတာကို အသံထြက္ရမလဲလို႕ပဲ ထြက္မွာပါ။ ဒီေနရာ

လဲ စဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါ။ ‘သြန္း’ကို ‘လြမ္း’နဲ႕ ကာရန္ညီေအာင္

မွာ သဒၵါအသုးံ အႏႈနး္ ကို ၾကည္ရ
့ င္ ပထမ ‘အသံထက
ြ ’္ (အသံဒက
ြ )္

‘သြမ္း’လို႕ေျပာင္းၿပီး ‘လကဆုန္ ေညာင္ေရသြမ္းခ်ိန္မို႕’လို႕ဆိုရင္

ဆိုတာဟာ နာမ္အေနနဲ႕သုံးတာပါ။ ဒုတိယ ‘အသံထြက္ရမလဲ’ဆို

အဓိပၸါယ္လည္းမရွိ တဲ့အျပင္၊ ဆိုးသြမ္းတဲ့၊ ေသာ့သြမ္းတဲ့ မေကာင္း

တာက်ေတာ့ ‘အသံထြက္သည္’ဆိုတဲ့ ႀကိယာအေနနဲ႕သုံးထားတာ

တဲ့ အဓိပၸါယ္ျဖစ္သြားမွာမို႕ ‘သြန္း’ နဲ႕ ကာရန္ညီေအာင္ ‘လြမ္း’ကို

ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ‘အသံထြက္’ဆိုတဲ့စကားလုံးကို နာမ္လိုသုံးရင္ အသံ

‘လြန္း’လို႕ေျပာင္းေပးရမွာပါ။

ဟာ ေျပာင္းသြားေပမယ့္ ႀကိယာသုံးရင္ အသံမေျပာင္းပါဘူး။

ဒါမွ... ‘လကဆုန္ ေညာင္ေရသြန္းခ်ိန္မို႕ လြန္းလွတယ္

pmyGifhvTm

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြမွာ ျမန္မာစာကိုေရးရင္ သတ္ပုံ

တကၠသိုလ္မ်ား ပထမႏွစ္ ျမန္မာစာသင္႐ိုးမွာ အခုလို
“အေရးတူၿပီး အသံကြဲရသည့္အေၾကာင္းကို ေလ့လာ

ကြဲျပားျခင္း- တို႕ျဖစ္ပါသည္”တဲ့။
အထက္မွာ ေဖာ္ျပထားတဲ့ အေရးနဲ႕ အသံကြဲျပားရတဲ့

‘ဒီစာလုးံ ရဲ႕အသံထက
ြ က
္ ုိ မွနေ
္ အာင္ ဘယ္လအ
ုိ သံထက
ြ ္

အဲဒီေတာ့ အခုေဖာ္ျပေပးမယ့္ နမူနာ စာလုံးအခ်ဳိ႕ကို

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

လည္း ဆက္ၿပီးေလ့လာၾကည့္ပါအုံး။

အရင္ရင
ွ း္ မျပဘဲ။ တတိယအခ်က္ျဖစ္တ့ဲ ‘ေဒသိယသုးံ ေ၀ါဟာရမ်ား

‘ခ်ဳိ’ ႀကိယာသုံးအေနနဲ႕ အသံထြက္မေျပာင္းပါဘူး။

ျဖစ္သြားသည့္အတြက္ ကြဲျပားျခင္း’ဆိုတာကို အရင္ရွင္းျပပါရေစ။

ဥပမာ - ဒီ၀ါက်ေလးကို ဖတ္ၾကည့ပ
္ ါ။ ဒီပစၥညး္ က ေစ်း

ေဒသိယသုံးဆိုတာ ေဒသအလိုက္ သုံးစြဲတဲ့စကားပါပဲ။

ခ်ဳိတယ္။ ေစ်းသက္သာတဲ့ အဓိပၸါယ္နဲ႕ႀကိယာအျဖစ္ သုံးထားတာ

ျမန္မာျပည္ေနရာေဒသတစ္ခက
ု အေခၚအေ၀ၚနဲ႕အျခား

ပါ။ တစ္ခါ ႀကိယာမဟုတဘ
္ ဲ (နာမ္)အေနနဲ႕ဆိရ
ု င္ အသံက ေျပာင္း

ေဒသတစ္ခုက အေခၚအေ၀ၚတစ္ခါတေလမွာ ကြဲျပားေနတတ္ပါ

သြားပါတယ္။ ဒီ၀ါက်ေလးကို ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ႏြားျဖစ္ျဖစ္၊ ကၽြဲျဖစ္ျဖစ္

တယ္။ ဥပမာ - ျမင္းျခံနယ္မွာ ‘ဆီမီးခုံ’ဆိုတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာ ရွိပါ

ေခါင္းမွာ ‘ခ်ဳိ’ႏွစေ
္ ခ်ာင္းစီ ေပါက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကံက
့ ေတာ့

တယ္။ ဒီစာလုးံ အတိင
ု း္ အသံထက
ြ ၿ္ ပီး ဖတ္ရင္ ‘ဆီမးီ ဂုန’္ ေပါ့။ ဒီထက္

‘ခ်ဳိ’တစ္ေခ်ာင္းပဲ ေပါက္တယ္။ သမင္ဖရ
ုိ ႕ဲ ‘ခ်ဳိ’ေတြကေတာ့ ထူးဆန္း

ေျပာင္းလုိက္ပါအုံး၊ လြန္ေရာကၽြံေရာ ‘ဆမီးဂုန္’ေပါ့။ မွန္ေလာက္ၿပီ

သလို လွလည္းလွၾကတယ္။ အခုေဖာ္ျပထားတဲ့ ၀ါက် ၃ ခု စလုံး

လို႕ထင္ပါသလား။ မမွန္ေသးပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ ျမင္းျခံနယ္မွာေတာ့

မွာပါတဲ့ ‘ခ်ဳိ’ေတြကို နာမ္အျဖစ္သုံးထားတာေၾကာင့္ ‘ခ်ဳိ’ကေန ‘ဂ်ဳိ’

အဲဒီရြာကို ‘ဆမိတ္ခုန္’လို႕ေခၚပါသတဲ့။ အခုေျပာမယ့္ ၿမိဳ႕ရြာေတြ

လို႕အသံေျပာင္းသြားပါတယ္။ အဲဒီ ‘ခ်ဳိ’ကိုပဲ နာမ၀ိေသသနအျဖစ္

ကေတာ့ သိၾကၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ ‘မုတၱမ’ ကို ‘မဒမာ့’၊ ‘ၿမိတ္’ကို

သုံးရင္လည္း အသံထြက္က မေျပာင္းပါဘူး။ ဥပမာ - ‘မိန္းကေလး

‘ဘိတ္’၊ ‘တန္႕ဆည္’ကို ‘ဒဇယ္’၊ ‘ယင္းမာပင္’ ကို ‘ယင္းမဘင္’၊

ရဲ႕ ခ်ဳိတဲ့အျပံဳးေၾကာင့္ သူေပ်ာ္သြားပါတယ္’ဆိုရင္ နာမ၀ိေသသန

‘ျပလိ႕ု ’ကို ‘ပလိ႕ု ’၊ ‘ပန္းေတာင္း’ကို ‘ဗေဒါင္း’၊ ‘အရာေတာ္’ကို ‘အယ

အေနနဲ႕သုံးထားတာမို႕ အသံမေျပာင္းပါဘူး။ ခ်ဳိတဲ့ အၿပံဳးပါပဲ။

ေဒၚ’၊ ‘မတၱရာ’ကို ‘မဒယာ’၊ ‘ဆားလင္းႀကီး’ကို ‘ဆလင္းဂ်ီး’၊ ‘ဆား

ေနာက္ ဥပမာေလးတစ္ခု ၾကည့္ပါအုံး။

ေတာင္’ကို ‘ဆေဒါင္’၊ ‘ငါန္းဇြန’္ ကို ‘ငဇြန’္ ၊ ‘ႏြားထိးု ႀကီး’ကို ‘နထိးု ဂ်ီး’၊

‘၀ါဆို’ဆိုတဲ့ စာလုံးပါ။ နာမ္လိုသုံးရင္ ဒီ၀ါက်ေလးကို

‘မေဒါက္’ကို ‘မာ့ေဒါက္’၊ ‘ဖဒိ’ု ကို ‘ဖာ့ဒ’ုိ ၊ ‘ဒုရဂၤဗလ
ုိ ’္ ကို ‘ဒယင္ဂဘု’ိ ၊

အသံထြက္ၿပီး ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ‘၀ါဆို’ (၀ါဇို)လသည္ ျမန္မာတို႕၏

‘မၾကံဳကလက္’ကို ‘မာ့က်ဳံကလက္’စသျဖင့္ ေခၚၾကတာလည္း ရွိပါ

စတုတၱေျမာက္လ ျဖစ္သည္။ ၀ါဆိုကေန ၀ါဇိုလို႕အသံေျပာင္းသြား

တယ္။

ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႀကိယာအေနနဲ႕သုးံ တဲအ
့ ခါ ၀ါက်ေလးကိလ
ု ည္း

ဖတ္ၾကည့္ပါ။ ‘‘၀ါတြင္းကာလတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ေက်ာင္း

ပဲ ဖတ္မိလို႕၊ ဌာနအႀကီးအကဲက ေခၚၿပီး သတိေပးရတဲ့ အျဖစ္မ်ဳိး

တစ္ေက်ာင္းတြင္သာ ‘၀ါဆို’ေတာ္မူၾကသည္’’... ဆိုရင္ ႀကိယာ အ

လည္း ရွိခဲ့ဖူးတယ္လို႕သိရပါေသးတယ္။ ဒါနဲ႕ဆက္စပ္လို႕ အခုႏွစ္

သံုံးျဖစ္ၿပီး အသံထြက္ မေျပာင္းပါဘူး။ သဒၵါအသုံးအႏႈန္း အေျပာင္း

က်င္းပခဲ့တဲ့ ၆၅ ႏွစ္ေျမာက္ တပ္မေတာ္ေန႕အခမ္းအနားမွာ တပ္

အလဲေၾကာင့္ အသံထြက္ေျပာင္းသြားပုံကို နမူနာ၀ါက်အခ်ဳိ႕နဲ႕ေဖာ္

မေတာ္ အရာရွိႀကီးတစ္ဦးနဲ႕ စကားစပ္မိၾကရင္း- ‘ၿမိတ္’ နဲ႕ ‘ဘိတ္’

ျပေပးထားတာပါ။

ဘယ္လုိေခၚသင့္သလဲလို႕ ေမးတာနဲ႕ ‘ၿမိတ္’သာ ေခၚသင့္ေၾကာင္း၊

ဒီေဆာင္းပါးထဲက ‘ႏြားထိုးႀကီး’ကို ေရးထားတဲ့အတိုင္း

နာမ္သးံု နဲ႕ႀကိယာသုးံ အျဖစ္ေျပာင္းလဲသးံု စြဲတာေၾကာင့္

ဘာျဖစ္လ႕ို လဲဆေ
ုိ တာ့ ‘ဘိတ’္ ဆိတ
ု ာ ေဒသိယစကားျဖစ္ေနတာမိ႕ု ၊

အသံထြက္ေျပာင္းလဲသြားပုံကိုေတာ့ ေတးျပဳဂီတစာဆို ၀ိုင္အမ္ဘီ

နယ္စုံက ေဒသစုံက မသိႏိုင္တာေၾကာင့္၊ ႏိုင္ငံကိုယ္စားျပဳ အသုံး

ဆရာတင္ရဲ႕သီခ်င္း ‘အုံ႕ပုံးခ်စ္’ထဲမွာ အခုလိုေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

ဆိုရင္ေတာ့ ‘ၿမိတ္’က သင့္ေတာ္ေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ ဒါဆိုရင္

‘တန္႕ဆည္’ကို ‘ဒဇယ္’လို႕ ေဒသသုံးတဲ့ အသံနဲ႕ မေခၚသင့္ဘူးလို႕

‘အုံ႕ပုံးခ်စ္ တစ္ရက္ေလာက္ ခ်စ္ရတာေတြရယ္၊ လင္

မယားခ်စ္တစ္သက္လက
ုိ လ
္ ႕ုိ မမီပါတယ္၊ ကမာၻမမီပါတယ္၊ စဥ္းစား

ဆိုတာေၾကာင့္၊

ေလေလ ခ်စ္ေလေလပါပဲ ခင္ရယ္’ဆိတ
ု စ
့ဲ ာသားေတြထမ
ဲ ာွ ‘ခ်စ္’ဆို

နိမိတ္အရလည္း မေကာင္းေၾကာင္း၊ ေနာက္ဆုံး ဘိတ္ဆုံး ဆိုတဲ့

‘ဘိတ္’ဆိုတာက

ေဒသသုံးစကားျဖစ္တဲ့အျပင္၊

တဲ့ စာလုံးေလးရဲ႕အသံထြက္ေျပာင္းလဲပုံေလးေတြ ေတြ႕ရမွာပါ။

အဓိပၸါယ္မ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္လို႕ ‘ဘိတ္’ကိုမသုံးသင့္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဥပမာ-

‘အု႕ံ ပုးံ ခ်စ္’ဆိတ
ု ာ နာမ္အေနနဲ႕သုးံ ထားေတာ့ ‘အု႕ံ ဗုနး္ ဂ်စ္’လိ႕ု အသံ

‘လင္းပိုင္’ကို အဘိဓာန္မွာလည္း ‘လဗိုင္’လို႕သာ ျပထားပါေၾကာင္း၊

ထြက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခါ ‘လင္မယားခ်စ္’ကလည္း နာမ္အသုံး

ဒါေပမယ့္ အသံထြက္တဲ့အခါ ႐ိုင္းတဲ့အသံမ်ဳိးမို႕ စာေရးသူအေနနဲ႕

ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ‘လင္မယားဂ်စ္’လိ႕ု အသံထက
ြ ရ
္ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္

‘လင္းဗိုင္’လို႕သာ အသံထြက္ပါေၾကာင္း၊ ထို႕အတူ ‘တန္ဆာဆင္

‘တစ္ရက္ေလာက္ခ်စ္ရတာ’ကိုက်ေတာ့

ႀကိယာအေနနဲ႕သုံးထား

သည္’ဆိုတဲ့ စာလုံးကိုလည္း အသံထြက္အမွန္ (ဒဇာဆင္သီ)လို႕

တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အသံထြက္ကို ‘ခ်စ္’လို႕ပဲ ထြက္ရပါတယ္။ အဲဒီ

မထြကပ
္ ၊ဲ ‘တန္ဇာဆင္သ’ီ လိ႕ု သာ ယဥ္ေက်းမႈအရ ထြကပ
္ ါေၾကာင္း

ေတာ့ အသံထက
ြ အ
္ တိင
ု း္ ေရးျပရရင္- ‘အု႕ံ ဗုနး္ ဂ်စ္တစ္ယက္ေလာက္

ျပန္ၿပီး ရွင္းျပခဲ့ရပါတယ္။

ခ်စ္ယာ့ဒါေဒြယယ္၊ လင္မယားဂ်စ္ တသက္လိုက္လို႕မမွီဘာဒယ္၊

ဂဘာမမွီဘာဒယ္၊ စင္းဇားေလေလ၊ ခ်စ္ေလေလဘာဘဲ ခင္ယယ္’

ဟာ ေဒသိယသုံး တစ္ခုသက္သက္ေၾကာင့္ ေျပာင္းတာမဟုတ္ပါ

လို႕ဆိုရမွာပါ။ ဒီ ဥပမာေလးမ်ားကို ၾကည့္ရင္ သဒၵါအေျပာင္းအလဲ

ဘူး။ ေနာက္လာမယ့္ ေဆာင္းပါးမ်ားမွာ သံျပင္းသံညင္းေၾကာင့္

ေၾကာင့္ အသံထက
ြ က
္ ျဲြ ပားျခင္းဆိတ
ု ာကို တီးေခါက္မေ
ိ လာက္ၿပီလ႕ုိ

ေျပာင္းတယ္ဆိုတာကို ရွင္းျပတဲ့အခါမွာ ‘တန္႕ဆည္’ဟာ ‘ဒဇယ္’

ထင္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္ဆိုတာ ရွင္းသြားလိမ့္မယ္လို႕ ယုံၾကည္မိပါ

တယ္။

ဒုတိယအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ‘သံညင္းသံျပင္းေၾကာင့္ ကြဲျပား

အမွန္မွာေတာ့ ‘တန္႕ဆည္’ကို ‘ဒဇယ္’လို႕ ထြက္ရတာ

ျခင္း’ဆိတ
ု ာကို ရွငး္ ျပဖိ႕ု အတြက္ ဥပေဒသေတြက မ်ားတာမိ႕ု သူ႕ကို

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

#

ျမင့္ေ၀(ျမန္မာ့အသံ)

0w¬Kwdk

ysOf;rem; armifjrifUvIdif

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“ဒိုးလုံး”

ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀တြင္ အသက္

သည့္ လူႏင
ွ ့္ ေတြ႕ရသည္။ ကၽြနေ
္ တာ္က သူ႕

ေမနဲ႕ဆို ထမင္းတစ္နပ္ပစ
ဲ ားတယ္ ၿပီးေရာ”

ကို ခုံလြတ္တြင္ ေနရာေပးၿပီး အိမ္ထဲ၀င္၍

ငယ္ဆုံး မိတ္ေဆြေလး ဒိုးလုံးႏွင့္ အမွတ္မ

သူ႕အတြက္ ထမင္းေၾကာ္ယူလာခဲ့သည္။

ထဲ ဆို႕နင့္နင္ျဖစ္သြားရသည္။ ဒိုးလုံးသည္

ထင္ခင္မင္ခရ
့ဲ သည္။ လူထးူ လူဆန္းကေလး

ထမင္းေၾကာ္မ်ား အားရပါးရစားၿပီး ႏႈတဆ
္ က္

ျဖစ္သျဖင့္ ပို၍ သံေယာဇဥ္ တြယ္မိသည္။

လဲ”

လမ္းထဲသို႕ သူေရာက္လာလွ်င္ အသိသာ

“ဒါနဲ႕ မင္းနာမည္ ဘယ္လိုေခၚ

ဒိုးလုံး စကားၾကားရသျဖင့္ ရင္

သြားသည္။
“ေျပာရမယ္ဆိုရင္... က်ဳပ္ နာ

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦးေလး

ခ်ည္းျဖစ္သည္။ သူ႕အသံက ၾသဇာရွိသည္

မည္က မ်ားတယ္ဗ်”

... အေရာင္းအ၀ယ္ ကိစၥေတြက ရွိေသး

ဟု ထင္မိသည္။

ေတာ့ သြားပါအုံးမယ္”

“ေဟ... နာမည္က မ်ားတယ္”

“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္

“ရပါတယ္ကြာ... ေနာင္ၾကံဳရင္

တယ္၊ ကတၱပ
ီ ါဖိနပ္အျပတ္ေတြ ၀ယ္တယ္”

က်ဳပ္က

လည္း ၀င္ခဲ့ပါအုံး”

ယခု ဒိုးလုံးအသံမၾကားရသည္

ေပါက္စေလး မႀကိဳက္ဘူး

မွာ ၾကာၿပီ။ လမ္းထဲသ႕ုိ သူလာပုံ မေပၚေတာ့

ႀကီးႀကီးမွႀကိဳက္တယ္

ပိတ္လိုက္သည္။

ေပ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဒိုးလုံးတို႕ဆုံေတြ႕ပုံက

ဒီေတာ့ က်ဳပ္အေဖက

႐ိုး႐ိုးေလးျဖစ္သည္။ စဥ္းစားလိုက္တိုင္း အ

ဒိုးလုံးလို႕ေပးျပန္ေရာ

တယ္၊ ကတၱပ
ီ ါဖိနပ္အျပတ္ေတြ ၀ယ္တယ္”

ရြယ္ႏွင့္ မလိုက္ေအာင္ ထူးထူးဆန္းဆန္း

ဒီနာမည္ေၾကာင့္လား

စကားေတြ ေျပာတတ္ေသာ ဒိးု လုးံ ကို သတိ

မသိဘူး

ရေနမိသည္။ ကၽြနေ
္ တာ္ႏင
ွ ့္ ဒိးု လုးံ ေတြ႕ဆုံ

က်ဳပ္ဘ၀မွာ

ျပန္သည္။ လမ္းေပၚက ဒိးု လုးံ အသံက ကၽြန္

ပုံက ႐ိုး႐ိုးေလးပါ။

မိုးလင္းက

ေတာ့္ကို လႈပ္ႏႈိးလိုက္သည္။

မိုးခ်ဳပ္လမ္းတကာမွာ

“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္

လိမ့္ၿပီး

တယ္၊ ကတၱပ
ီ ါဖိနပ္အျပတ္ေတြ ၀ယ္တယ္”

တယ္၊ ကတၱီပါဖိနပ္အျပတ္ေတြ၀ယ္တယ္”

ဒီအလုပ္လုပ္ေနရတာ

*

*

*

*

အစကမူ သည္အသံၾကားေန

ဒိုးလုံး ထြက္သြားၿပီး တံခါးကို
“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္
*

*

*

*

ဒိုးလုံးႏွင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ဆုံရ

“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္
ဒီတစ္ခါ ဒိုးလုံးက ကၽြန္ေတာ့္

အိမ္မ၀င္ဘဲ ဆက္သြားၿပီလား မသိ။ အသံ

ၾကမို႕ အသံရွင္ကို စိတ္မ၀စ္စားခဲ့ပါ။ ကၽြန္

ေတာ့္ ျခံ၀န္းေလးက လမ္းေဘးမွာ ျဖစ္သ

“ဟုတ္တယ္ဗ်... က်ဳပ္ အေမ

တိတ္သြားသည္။

ေပးတဲ့ နာမည္က ေပါက္စတဲ့... က်ဳပ္က

“ဦးေလး... ဦးေလး...”

ျဖင့္ အိမ္ေရွ႕ ေျမကြက္လပ္တြင္ ပက္လက္

ေပါက္စေလး မႀကိဳက္ဘးူ ... ႀကီးႀကီးမွႀကိဳက္

“ဟာ... ဒိးု လုးံ ေခၚ ေဒၚလာႀကီး

ကုလားထိင
ု ျ္ ဖင့္ စာေရးစာဖတ္လပ
ု ရ
္ င္း သူ႕

တယ္... ဒီေတာ့ က်ဳပ္အေဖက... ဒိးု လုးံ လိ႕ု

ပါလား... လာကြာ၊ ဘုရားပြဲက် ငွက္ေပ်ာ

အသံၾကားေနခဲ့သည္။ လူကိုကား မျမင္ဖူး

ေပးျပန္ေရာ... ၊ ဒီနာမည္ေၾကာင့္လားမသိ

သီးေတြက မင့္ကို ေစာင့္ေနတယ္...”

ခဲ့ပါ။

ဘူး... က်ဳပ္ဘ၀မွာ မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္လမ္း

“ဦးေလး... ဦးေလး”

တကာမွာ လိမ့္ၿပီး ဒီအလုပ္လုပ္ေနရတာ”

ခ်ည္ ထင္တယ္... ေခြးဆြဲလာလို႕က်ဳပ္ျပန္

ေခၚသံၾကားသျဖင့္ ျခံ၀န္းတံခါး

ယူလာခဲ့တယ္”

“ဒိုးလုံးဆိုတဲ့ နာမည္ကို လက္

“ဒီမွာ... ဦးေလးတို႕အိမ္က လုံ

ကို ဖြင့္၍ ၾကည့္လိုက္သည္။ အသက္က

ခံလိုက္ၿပီေပါ့”

ဆယ္ႏွစ္ခန္႕ရွိမည္ ထင္သည္။ လက္တစ္

“ဒိုးလုံးလို႕ပဲေခၚပါ... ဒါေပမယ့္

အမ်ိဳးသမီးလုခ
ံ ်ည္ အသစ္ႀကီးရွေ
ိ သးတယ္၊

ဖက္က ႀကိဳးျဖင္သ
့ ဆ
ီ ထ
ဲြ ားေသာ ေကာ္ဖန
ိ ပ္

က်ဳပ္စတ
ိ ႀ္ ကိဳက္ေရြးထားတဲ့ နာမည္ရတ
ိွ ယ္”

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကာြ ...ကဲ ငွကေ
္ ပ်ာသီး

ႏွင့္ ကတၱီပါ ဖိနပ္အျပတ္မ်ား၊ လက္တစ္

“ဟ... ေျပာစမ္းပါအုံး”

ေတြ အားရပါးရ စားစမ္းပါ”

ဖက္က အုန္းသီးေျခာက္ တစ္လုံးကို ကိုင္

“ဒီေန႕တန္ဖိုးႀကီးမား လူႀကိဳက္

ထားသည္။

မ်ားေနတဲ့ ေငြနာမည္... ေဒၚလာလို႕ က်ဳပ္

ျဖဳတ္စားရင္း သူ ျပန္ယူလာေသာ လုံခ်ည္

ဘာသာက်ဳပ္ ေျပာင္းလုက
ိ တ
္ ယ္... သြားေလ

ကို ၾကည့္ၿပီးေျပာလိုက္သည္။

သူ ဖခင္ႀကီးေပးတဲ့ ေန႕နံလည္း မေပ်ာက္

ဘူးေပါ့”

ထားတာေတြခ်ည့္ ေတြ႕ေနရတယ္”

“ဦးေလး... ဒီမွာ ဦးေလး အုန္း

ပင္က ေၾကြက်တဲ့ အုန္းသီး”

“ေဟ... လာကြာ... အထဲ၀င္

ထိုင္ပါအုံး ”

ကၽြန္ေတာ့္အုန္းပင္သည္ ျခံထဲ

မွ လမး္ဖက္သ႕ုိ တိမး္ ေစာင္းေနသည္။ အုနး္

“စားလုက
ိ ပ
္ ါအုးံ ... ၊ မနက္စာ ပဲ

ျပဳတ္နဲ႕ထမင္းေၾကာ္”

လို႕လဲ”

“လူေတြက အစစအရာရာ သတ္

“ဟုတ္တာေပါ့ကြာ...

အိမ္က

ဒိုးလုံးက ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လုံး

“က်ဳပ္ဘ၀မွာ လူေတြသတ္မတ
ွ ္
“ေဟ... ဘာေတြမ်ား ေတြ႕ေန
“ၾကည့ေ
္ လဗ်ာ... ဦးေလးပဲေျပာ

သီး ေၾကြက်လွ်င္ ေတြ႕သည့္ လူမ်ားက ယူ

မွတ္ေနၾကတာပဲေနာ္၊ ထမင္းေတာင္မွ မ

တာ... အိမ္က အမ်ဳိးသမီးလုံခ်ည္တဲ့... လုံ

သြားၾကသည္။ ယခု တစ္ႀကိမ္ပဲ ျပန္ေပး

နက္စာ၊ ေန႕လည္စာ၊ ညစာတဲ့၊ က်ဳပ္နဲ႕အ

ခ်ည္ဟာ လုခ
ံ ်ည္ပေ
ဲ ပါ့... အမ်ဳိးသမီးလုခ
ံ ်ည္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

... အမ်ဳိးသားလုံခ်ည္တဲ့... က်ဳပ္ အေမဆို

ရင္ အခု က်ဳပ္အေဖရဲ႕လုခ
ံ ်ည္န႕ဲ က်ဳပ္အေဖ

ပုံက ရင္သိမ့္တုန္ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္။

အုန္းသီးေျခာက္ ေၾကြတာေတြ႕ၿပီး လာေပး

ရဲ႕အက်ႌ၀တ္ၿပီး လႈပ္ရွားေနတာ ၾကာၿပီ...

“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္

ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ့္မိန္းမရဲ႕ ပါတိတ္လုံခ်ည္

ဘာျဖစ္လဲ... ဘာထူးျခားလဲ... ဘာဆန္း

တယ္၊ ကတၱပ
ီ ါဖိနပ္အျပတ္ေတြ ၀ယ္တယ္”

ေနလွန္းထားတုန္း ေခြးဆြဲသြားတာ ယူၿပီး

သလဲ... ဒါဟာ လူေတြ သတ္မတ
ွ ထ
္ ားတာ

ကၽြနေ
္ တာ္သည္ အိမထ
္ ေ
ဲ ရာက္

လာေပးဖူးပါတယ္၊ မခိးု တတ္ပါဘူး ေဒၚေဒၚ

ေတြပါ...”

ေနသျဖင့္ ဒိးု လုးံ အသံ သဲသ
့ ၾ့ဲ ကားၿပီးေပ်ာက္

... ကၽြနေ
္ တာ့မ
္ တ
ိ ေ
္ ဆြပါ... သူေျပာတာ အ

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဒိုးလုံးစကား

ဒိးု လုးံ ႏွင့္ တတိယအႀကိမ္ ဆုရ

ငယ္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အုန္းပင္က ေၾကြက်တဲ့

သြားသည္။ သူလည္း သူ႕အလုပ္ႏွင့္ သူမို႕

မွန္ပါ”

ကို နားေထာင္စဥ္းစားေနမိသည္။ ဘာတစ္

ျခံထဲ မ၀င္ေတာ့ဘူးႏွင့္ တူသည္။

လုံးမွ ျပန္မေျပာမိ။ ဒိုးလုံးက ကၽြန္ေတာ့္ကို

ခု ကေလးေတြက လက္ေဆာ့ေျခေဆာ့ေတြ”

လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေျပာျပန္သည္။

စဥ္ ေခၚသံလိုလိုၾကားရသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေရွ႕ ထြက္လာ

“ဒါဆိလ
ု ည္း ၿပီးတာပဲေလ... အ
အေဒၚႀကီးႏွင့္ လူႏွစ္ေယာက္

“ကန္ေတာ့ေနာ္ ဦးေလး...ဖိနပ္

“ဦးေလး... ဦးေလး...”

ျပန္သြားၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဒိုးလုံး

ဆိလ
ု ည္း အေရာင္တမ
ူ ွ တစ္ရလ
ံ ႕ုိ သတ္မတ
ွ ္

ျခံ၀န္းတံခါး ဖြင့္ၾကည့္လုိက္ရာ

ကို ျခံထဲ ေခၚခဲ့သည္။ ဒိုးလုံးသည္ ေျခပစ္

ၿပီး ေခၚၾကတယ္၊ အခု က်ဳပ္စီးထားတဲ့ဖိနပ္

မေမွ်ာ္လင့္ေသာျမင္ကြင္းကို ေတြ႕လုိက္ရ

လက္ပစ္ ထုိင္ခ်လိုက္သည္။

ဟာ အေရာင္မတူဘူး၊ အမ်ဳိးအစားလည္း

သည္။ လမ္းထဲမွ လူႏွစ္ေယာက္က ဒိုးလုံး

မတူဘူး... စီးၿပီး သြားလုိ႕ျဖစ္ေနတာပဲ”

လက္မ်ားကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾကသည္။ ငါး

တင္ပါတယ္...

“ေအးကြာ မင္းေျပာမွပဲ သတိ

အိမ္ေက်ာ္တိုက္၊ ဒုတိယအထပ္မွ စိန္ပြဲစား

ေအာက္တန္းက်တဲ့ အက်င့္ပ်က္အလုပ္မ်ိဳး

ထားမိတယ္... ဟုတေ
္ တာ့လည္း ဟုတေ
္ န

အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္လည္း ပါလာခဲ့ၾက

မလုပ္ဘူးဗ်၊ အထက္တန္းက်က် ရည္မွန္း

တာပဲ”

သည္။

ခ်က္ထားတဲ့ေကာင္”

“ကဲ... ဦးေလး... ဗိုက္လည္း

“ဦးေလးကို ေက်းဇူးအမ်ားႀကီး
က်ဳပ္က

ဆင္းရဲေပမယ့္

“ဟာ... ဘယ္လျို ဖစ္တာပါလိမ”့္

“ေအးပါကြာ... ၿပီးတာၿပီးပါေစ”

ျပည့္သြားၿပီ၊ စီးပြားေရးလုပ္လုိက္ဦးမယ္”

“ဘယ္လိုျဖစ္ရမလဲ ေမာင္ရင္

“က်ဳပ္က ေသးသိမ္တဲ့ အလုပ္

ဒိးု လုးံ သည္ ကၽြနေ
္ တာ္က
့ ုိ ႏႈတ္

ရယ္... အေဒၚ့ထမီကုိ ဘယ္လလ
ို ပ
ု ယ
္ သ
ူ ာြ း

ကို မေတြးဘူး၊ မလုပ္ဘူး၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ

ဆက္ၿပီး ႀကိဳးသီထားေသာ ဖိနပ္မ်ားကို ယူ

တယ္ မသိဘးူ ၊ ဒီသင
ူ ယ္ႏစ
ွ ေ
္ ယာက္ျမင္ေပ

လမ္းေပၚမွာ ေထြခင္းကစားတိုင္း က်ဳပ္မပါ

၍ ျခံ၀န္းအျပင္ထြက္သြားေတာ့သည္။

လို႕ေပါ့”

ဘူး၊ က်ဳပ္က အိုးျခမ္းပဲ့နဲ႕ ေထြခင္းမကစား

“ေကာ္ဖိနပ္ အျပတ္ေတြ ၀ယ္

တယ္၊ ကတၱပ
ီ ါဖိနပ္အျပတ္ေတြ ၀ယ္တယ္”
*

*

*

*

“ဟုတတ
္ ယ္ဗ်ာ... ဒီေကာင္ေလး

ခ်င္ဘူး... ေရႊဒဂၤါးနဲ႕မွ ေထြခင္းကစားခ်င္

လုခ
ံ ်ည္ကုိ ေခါက္ေနတုနး္ ဖမ္းမိတာ... ခင္

တာ”

ဗ်ားရဲ႕မိတေ
္ ဆြဆလ
ုိ ႕ုိ လာေမးၾကည္တ
့ ာ...”

... မင္း အက်င့္စာရိတၱကို ဦးေလး သိသလို

“ဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ... ဒိုးလုံး

ရယ္”

“ဒီကစ
ိ က
ၥ ုိ ေမ့လက
ုိ ပ
္ ါေတာ့ကာြ

တစ္လမ္းလုံး သိလာမွာပါ”
“က်ဳပ္ အေပါ့သြားခ်င္လုိ႕ ေရ

“ရပါတယ္ ဦးေလးရာ... က်ဳပ္

ေျမာင္းထဲ အေပါ့သြားရင္း... ေရထဲမွာ နစ္

ဘ၀က လူအထင္ႀကီးစရာ တစ္ကြက္မွမရွိ

ေနတဲ့ ဒီ လုံခ်ည္ေတြ႕လို႕၊ သူမ်ား စြန္႕ပစ္

တာ... မြရ
ဲ တဲအ
့ ထဲ အေရာင္းအ၀ယ္အလုပ္

ထားတာထင္ၿပီး အေမ့အတြက္ ယူမတ
ိ ာပါ၊

က ဖိနပ္စတ
ု ၊္ ဖိနပ္ျပတ္... ဒီလေ
ုိ နလိ႕ု ေတာ့

က်ဳပ္ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး... ဆင္းရဲေပမယ့္

မျဖစ္ေသးပါဘူးဗ်ာ... ဒီထက္သာတဲ့ စီးပြား

ခိုးမစားဘူး”

ေရးအလုပ္ ေျပာင္းလုပ္ဖို႕ က်ဳပ္ ႀကိဳးစား
လိုက္အုံးမယ္... က်ဳပ္သြားလုိက္အုံးမယ္”

က်ဳပ္က

ဆင္းရဲေပမယ့္

ျပင္ လုက
ိ ပ
္ ႕ုိ ၿပီး ျခံ၀န္းတံခါးပိတလ
္ က
ို သ
္ ည္။

ေအာက္တန္းက်တဲ့

ေအာင္ျမင္၀ၾ့ံ ကြားေသာ ဒိးု လုးံ အသံေၾကာင့္

အက်င့္ပ်က္အလုပ္မ်ဳိး

အ့ံအားသင့္ၿပီး ျပံဳးလုိက္မိပါသည္။

မလုပ္ဘူးဗ်၊

အထက္တန္းက်က်

စူပါ႐ုကားေတြ၀ယ္တယ္၊ ပါက်ဲ႐ိုးကားေတြ

ရည္မန
ွ ္းခ်က္ထားတဲ့ေကာင္

၀ယ္တယ္... မာစီးတီးကားေတြ ၀ယ္တယ္”

“ဟုတပ
္ ါတယ္ ေဒၚေဒၚ... ဒီ သူ

ပ်ဥ္းမနားျမင့္လႈိင္

ကၽြန္ေတာ္သည္ ဒိုးလုံးကို ျခံ

“ေရခဲေသတၱာေတြ ၀ယ္တယ္၊

#

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

0w¬K&Snf p^qHk;

aroufpk

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ယခုတစ္ေလာ ကိုတြတ္တစ္ေယာက္ ေနရထိုင္ရတာ

မည္ ထင္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ေမေမ့ဆႏၵ မျပည့္၀လွ။ သားသမီး

အဆင္မေျပလွ။ အမွန္အားျဖင့္ စိတ္မၾကည္မလင္ ျဖစ္ေနသည္ဆို

ေလးေယာက္လးံု ပညာေရးဘက္တင
ြ ္ သင္တ
့ င္႐
့ သ
ံု ာရွသ
ိ ည္။ မည္

က ပိုမွန္မည္။

သည့္ အတန္းတြငမ
္ ်ွ တတိယဆုေလးေလာက္အထိေတာင္ မခ်ိတ္

ႏိုင္ၾက။ တစ္ႏွစ္တစ္တန္း ေအာင္႐ုံေလာက္ရွိသည့္ အရည္အေသြး

လြန္ခဲ့ေသာ ရက္အနည္းငယ္က ကိုတြတ္၏ အခင္မင္

ဆံုး အခန္းေဖာ္ျဖစ္သူ ကိုမိုးေက်ာ္ ရန္ကုန္သို႕ ျပန္သြားျခင္းကလည္း

ကိုပင္ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ အလ်ဥ္းသင့္၍ စကားစပ္မိတိုင္း-

ကိုတြတ္ အားငယ္စရာ အေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေလသည္။ ကိုယ္ႏွင့္

တာရွည္စြာ အတူေန အတူစားေနသူထဲမွတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ကို ခြဲ

မွန္ေနတာပဲ၊ သားသမီးစာေမးပြဲက်လို႕စိတ္ဆင္းရဲရတာမ်ဳိး ကၽြန္မ

ခြာ၍ သြားသည္ထက္ ထိုသူ သြားမည့္ေနရာက ကိုယ့္မိသားစုရွိရာ

တို႕ ဘယ္ေတာ့မွ မခံစားရဖူးဘူး၊ လိမၼာေဖာ္ရတဲ့ သူတို႕ေလးေတြ

ကိုယ့္တုိင္း ကိုယ့္ျပည္သို႕။ ကိုမိုးေက်ာ္ ဒီႏိုင္ငံကိုေရာက္ခဲ့သည္မွာ

ကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ေနရေသးတယ္”ဆိုတာမ်ဳိး။

ေလးႏွစေ
္ က်ာ္ ငါးႏွစန
္ းီ ပါး ရွၿိ ပီျဖစ္၍ အေတာ္ေလး စုမေ
ိ ဆာင္းမိျဖစ္

သြား႐ုမ
ံ က သားႏွင့္ ခြရ
ဲ တာၾကာလြနး္ ၿပီျဖစ္၍ သူ႕မိဘမ်ားက ျပန္ခ့ဲ

မ်ား ၀ိဇၨာဘာသာတြဲေလာက္ႏွင့္ပင္ ေအာင္ႏိုင္သည္ကိုလည္း-

ပါ၊ ျပန္ခပ
့ဲ ါႏွင့္ တရရမွာလြနး္ ေသာေၾကာင့္ ျပန္သာြ းျခင္းျဖစ္ေပသည္။

“ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ထြက္ခဲ့ဦးမွာပါ၊ ကိုတြတ္ ဘာမွ အား

ခုေခတ္မွာ သိပၸံ၊ သိပၸံနဲ႕ တစ္ပံထဲ ပံေနၾကတာ၊ ၀ိဇၨာပညာ တတ္

မငယ္ႏွင့္”ဟု ေျပာသြားခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ထြက္

ကၽြမ္းတဲ့လူေတြ ရွားလာၿပီ၊ ဒီဘာသာေတြနဲ႕ပဲဘြဲ႕ယူ၊ ၿပီးေတာ့ တ

လွ်င္ စင္ကာပူျဖစ္ျဖစ္၊ ဂ်ပန္ျဖစ္ျဖစ္သို႕သာ ကူးေတာ့မည္ဆိုသည္

ကၠသိုလ္မွာ ဆရာမလုပ္ေပါ့၊ ကၽြန္မကေတာ့ ႀကိဳက္တယ္”ဆိုတာ

ကိုလည္း ကိုတြတ္ သိၿပီးသားျဖစ္ပါသည္။ ဒါလည္း သဘာ၀က်ပါ

မ်ဳိး ေမေမ ေျပာတတ္၏။

၏။ သြားေရာက္ေသာ ႏိင
ု င
္ ၏
ံ အမည္ကၾုိ ကားရုမ
ံ ်ွ ျဖင့္ ေငြေၾကးမည္

မွ်တတ္ႏင
ုိ ေ
္ ၾကာင္း ေဖာ္ျပၿပီးျဖစ္ေန၍ ကိတ
ု တ
ြ မ
္ ဘ
ိ မ်ားလည္း စြမး္

ဒမီေပးပြဲရွိလွ်င္ ေမေမ ဆုရမွာ ေသခ်ာတယ္”လို႕ ကိုတြတ္ ေျပာျဖစ္

သာပါက သူတ႕ုိ သားအား ဂ်ပန္ကေ
ုိ က်ာ္၍ စတိတ္ USA ထိေအာင္

ေတာ့-

ပို႕ခ်င္ရွာၾကမည္လို႕ ကိုတြတ္ေတြးမိၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

သို႕ေသာ္ လက္ရွိ အေျခအေနအရ ကိုတြတ္သည္မွာပဲ

ေမ ကိယ
ု တ
္ င
ုိ က
္ ဒီလေ
ုိ ျပာထားမွ၊ မဟုတရ
္ င္ ပတ္၀န္းက်င္က ဟင္း

မိးု ခိရ
ု ဦးမည္။ ခုမေ
ွ ရာက္တာ သုးံ ႏွစေ
္ က်ာ္႐သ
ံု ာရွေ
ိ သး၍ ေလးသိနး္

... မေျပာလုိက္ခ်င္ပါဘူး”လို႕ အလတ္မ ခင္စႏၵာေအာင္က ႏႈတ္

ခြဲေလာက္ပင္ မိဘမ်ားထံပို႕ႏိုင္ေသးသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ သုံးေလး

သြက္လွ်ာသြက္ ခြန္းတုံ႕ျပန္သလို-

လခန္႕က သူ႕မိဘမ်ား တိယ
ု တ
ုိ ာဆလြနး္ ေလးတစ္စးီ ၀ယ္ႏင
ုိ ခ
္ သ
့ဲ ည္

မွလြဲ၍ အျခားဘာမွ မည္မည္ရရ မစုမိေသး။ အေဖမွာ အရာရွိႀကီး

လုပ္မွာ၊ ႐ိုး႐ိုးဆရာမေတာ့ မလုပ္ခ်င္ပါဘူး၊ ပင္က ပင္ပန္းနဲ႕”လို႕

ဆိေ
ု သာ္လည္း အၿငိမး္ စားယူခၿ့ဲ ပီးၿပီ။ ညီမေလးသုးံ ေယာက္မာွ လည္း

ဆယ္တန္းေရာက္စ အႀကီးမ ခင္ေသာ္တာေအာင္က အားရပါးရ

ေက်ာင္းမၿပီးၾကေသး။ အားလုံးလွခ်င္ ပခ်င္ ၿပိဳင္ဆိုင္ခ်င္ၾကသည့္

စကားစြက္ခဲ့သည္ကို ကိုတြတ္ အမွတ္ရဆဲ။

အရြယ္မ်ား။ သူတို႕အစ္ကို ရံဖန္ရံခါပို႕လာသည့္ အလွျပင္ပစၥည္း

ဆန္းဆန္းေလးမ်ား၊ စာေရးကိရယ
ိ ာလွလေ
ွ လးမ်ားကို အသုးံ ျပဳတိင
ု း္

အေထြးဆုံး ခင္တာရာေအာင္မွာ ငယ္ေသး၍ စကား၀ိုင္းတြင္ မပါ

သူငယ္ခ်င္းမ်ား အလယ္တြင္ မ်က္ႏွာပန္းပြင့္ေနၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕

တတ္ေသး။ ကိုတြတ္ စိတ္တြင္-

ဟု ကိုတြတ္ ေတြးမိတိုင္း ဒီမွာ သူ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္သမွ် စိတ္ေတြ

တင္းထားရသမွ်ကို ေျဖခ်လို႕ရသြားျပန္သည္။

နည္းနည္းမ်ား ႀကီးလာရင္ ဘာစကားမ်ဳိး ၀င္ေျပာဦးမလဲမသိ”ဟု

“သားသမီးေတြက ႀကိဳးစားၾကပါတယ္၊ တစ္ႏစ
ွ တ
္ စ္တန္း

အဲဒီအခ်ိန္အခါက အ႒မတန္းေအာင္စာရင္းတြင္ သမီး
“မိနး္ ကေလးနဲ႕၀ိဇာၨ တြဘ
ဲ ာသာနဲ႕ဆိေ
ု တာ့ အလိက
ု ေ
္ ပါ့၊

“သားသမီးမ်ား သိဒတ
ၶိ င္သည့္ မိခင္မ်ားအတြက္ အကယ္

“ဘာလဲ၊ ကိုကိုက မနာလို တိုရွည္ ျဖစ္ေနလို႕လား၊ အ

“ေမေမေျပာသလို တို႕ကေတာ့ တကၠသိုလ္ဆရာမပဲ

ထိုစဥ္က စတုတၱတန္းေလာက္ပင္ ရွိေသးေသာ ညီမ

“အင္း ဒီေပါက္စမေလးလည္း သိပ္မသိတတ္ေသးလို႕၊

ေတြးမိခဲ့၏။

မိခင္တိုင္း သားသမီးမ်ားကို ဂုဏ္ရွိေစခ်င္၊

ပြဲလယ္တင့္ေစခ်င္သည္ထက္ ေမေမ့ဆႏၵက

က အသားေရာင္ နီေထြးေထြးျဖစ္ေနသည္ကို အစြဲျပဳ၍ အတြတ္

အဆမ်ားစြာပိုလိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

အတြတ္ ေခၚရင္းမွ ကိတ
ု တ
ြ ဘ
္ ၀သိ႕ု ေရာက္လာျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

ဒါေပမယ့္ ေမေမ့ဆႏၵ မျပည့္၀လွ။

သားသမီးအားလုံး၏ နာမည္မ်ားကို ေကာင္းကင္ဆန္စြာ မွည့္ေခၚ

သားသမီးေလးေယာက္လုံး

ခဲ့သည္မွာလည္း ေမေမ့ဆႏၵသာလွ်င္ ျဖစ္ပါသည္။

ပညာေရးဘက္တြင္ သင့္တင့္႐ုံသာရွိသည္။

ကိတ
ု တ
ြ ၏
္ အမည္ရင္းမွာ ေနမ်ဳိးေအာင္ျဖစ္၏။ ငယ္စဥ္

“ေမေမ့သားသမီးေတြကို သူမ်ားတကာေတြထက္ သာ

ေစခ်င္လ႕ုိ ဒီနာမည္ေတြ ေပးထားတာ၊ ပညတ္သာြ းရာ ဓာတ္သက္

ၿပီးေတာ့ ေမေမ့အတြက္။

ပါ ဆိုတဲ့စကားရွိသားပဲ၊ ၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လား၊ ေနရာေကာင္း

ေမေမ့မွာ သူတို႕ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္အေပၚတြင္

တစ္ခုမွာ ၾကာၾကာျမဲခ်င္ရင္ ၾကာဆန္ဟင္းခါးခ်က္ၿပီး အလွဴဒါနျပဳ

ေမွ်ာ္လင္ခ
့ ်က္ႀကီးသည္။ မိခင္တင
ုိ း္ သားသမီးမ်ားကို ဂုဏရ
္ ေ
ိွ စခ်င္၊

ၾက၊ စိတ္ေအးခ်မ္းသာခ်င္တဲ့ အတိတန
္ မ
ိ တ
ိ က
္ ရ
ို ဖိ႕ု ေရႊရင္ေအးတိက
ု ္

ပြဲလယ္တင့္ေစခ်င္သည္ထက္ ေမေမ့ဆႏၵက အဆမ်ားစြာ ပိုလိမ့္

ၿပီး ကုသလ
ုိ ယ
္ ၾူ က၊ ဒါမ်ဳိးေပါ့ သားတိ႕ု ရဲ႕”ဟု ေမေမ ေျပာတတ္ေသး

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ပါသည္။

သူဟတ
ုိ န
ု း္ ကလို ဆင္းဆင္းရဲရဲ မဟုတေ
္ တာ့ဘးူ ဟ၊ သူ႕ထမင္းဘူး
ကိုတြတ္ တကၠသိုလ္တတိယႏွစ္အေရာက္တြင္ ေဖေဖ

အပ်ံစားေလး လွ လွခ်ည္လားဆိမ
ု ွ သူ႕အစ္ကုိ စင္ကာပူက ျပန္လာ

ရာထူးတိုးပါသည္။ ပီတိျဖစ္၍ မဆုံးႏိုင္သူ ေဖေဖမဟုတ္ ေမေမ

လို႕ ပါလာတာတဲ့”

ျဖစ္ပါသည္။ အိမ္တြင္ ဘုန္းႀကီး ငါးပါးပင့္၍ မိတ္ေဆြတစ္ရာေက်ာ္

ေလာက္ကို ေမေမ့ဆႏၵအတိုင္း ၾကာဆန္ခ်က္ ေကၽြးျဖစ္၏။ ေအး

ဆိျု ပလုက
ိ လ
္ ဲ မသိဘးူ ၊ တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာေတာ့ အတြတက
္ ုိ ထူး

ေဆးစြာေနတတ္ေသာ အေဖမွာ ေကာင္းဖိ႕ု လုပတ
္ ာပဲဟု ေတြးဟန္

ထူးဆန္းဆန္း ေဖေဖ အခ်ိန္ယူၿပီး စကားလာေျပာေတာ့ ကိုတြတ္

တူရ႕ဲ ။ ဘာမွ်၀င္မစြကဖ
္ က္ခ။့ဲ ထိအ
ု လွဴပြတ
ဲ င
ြ ္ ေမေမ အေျပာေကာင္း

သိပမ
္ အံၾ့ သမိေတာ့ပါဘူး၊ ကိယ
ု တ
္ င
ုိ က
္ လည္း လုပရ
္ ေကာင္းမလား

၍ ေဖေဖရာထူးတိုးေၾကာင္း အားလုံးလိုလို သိသြားေတာ့သည္။

လို႕ စဥ္းစားခဲ့ဖူးတာကိုး။

တခ်ဳိ႕ရင္းႏွီးသူမ်ားက-

“ရာထူးတက္တာမ်ားဗ်ာ... ၊ ဒီ ၾကာဆံခ်က္ေလာက္နဲ႕

ေသးဘူး၊ မေလးရွားသြားဖို႕ပဲ ပြဲစားတစ္ဦးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ရခဲ့

အဲဒီေနာက္ ေရႊနားေတာ္သြင္း ဧခ်င္း ေမေမ ဘယ္လို

“ဂ်ပန္နဲ႕ စင္ကာပူကို သြားဖို႕ေတာ့ ေဖေဖ မတတ္ႏိုင္

ဘယ္ေတာ္ႏိုင္ပါ့မလဲ ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႕ေအာင္” ဆိုတာမ်ဳိးကို-

တယ္၊ သူမ်ားတကာေတြဆို တစ္သိန္းခြဲ၊ တစ္သိန္း သုံးေသာင္း

“ကဲ ကဲ... မေတာ္ႏိုင္ဘူးဆိုလဲ ဘယ္မွာ စားခ်င္လဲေျပာ၊

ေလာက္ယတ
ူ ာတဲ၊့ ေဖေဖ့မ်က္ႏာွ နဲ႕ ခုႏစ
ွ ေ
္ သာင္းနဲ႕ပိ႕ု ေပးမယ္ ေျပာ

ႏြဲ႕တို႕က မတြန္႕တိုတတ္ပါဘူးရွင္”ဆိုရာမွ ေဖေဖ့ အထက္အရာရွိ

လိုက္တယ္၊ သား စဥ္းစားပါဦးေလ၊ ေဖေဖလည္း ပင္စင္သြားခါနီး

သုံးဦးေလာက္ႏွင့္ ရင္းႏွီးသူ ဆယ္ဦးေလာက္ကို ေရႊအိမ္ေတာ္မွာ

ၿပီဆိုေတာ့ မိသားစုအတြက္ တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္မွျဖစ္မယ္လို႕ေတြး

လုိက္ေကၽြးျပဳစုခဲ့ရ၍ ေၾကြးငါးေထာင္ေက်ာ္ တင္သြားခဲ့သည္ကို

မိလို႕ပါ”

ကိုတြတ္အမွတ္ရဆဲ။
အခ်ိန္ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ကုန္သည္ႏွင့္အမွ် ေခတ္၏ ေရ

စိန္အစစ္ကေန စိန္အတု ေျပာင္း၀တ္ရတာကို

စီးေၾကာင္းလည္း ေျပာင္းခဲ၏
့ ။ ေဖေဖ ပင္စင္ယဖ
ူ ႕ုိ ၂ ႏွစေ
္ က်ာ္ေက်ာ္

အေမ သေဘာက်ဟန္ ဆိုခဲ့ေသာစကား၊

အလိတ
ု င
ြ ္ ကိတ
ု တ
ြ ္ ဘြ႕ဲ ရခဲပ
့ ါသည္။ သားအႀကီးဆုးံ ျဖစ္သအ
ူ ေနျဖင့္

အဲဒီေနာက္ ခုႏွစ္လ ရွစ္လအၾကာမွ စ၍

မိသားစုတာ၀န္ကုိ ဆက္လက္တာ၀န္ယဖ
ူ ႕ုိ ကိစက
ၥ ုိ ကုတ
ိ တ
ြ စ
္ ဥ္းစား

ကိုတြတ္ မိသားစုကို ေက်ာခုိင္းၿပီး

ရမည့္ အခ်ိန္သို႕ေရာက္လာၿပီျဖစ္၏။ ေဖေဖ့႐ုံးတြင္ အလုပ္လုပ္ဖို႕

ဒီႏိုင္ငံသို႕ေရာက္ခဲ့ေလသည္။

ေမာ႐ုံမက ဟိုက္ သြားေလသည္။ ထို ဟိုက္သြားမည့္ ရာထူးေလး

အပိုေၾကး ထူးကဲစြာမရေသာ ဌာနတစ္ခုမွ အရာရွိႀကီး

ကိုေတာင္ ဘယ္လိုရယူႏိုင္မလဲလို႕ေတြးၾကည့္မိေတာ့ ေမွာ္႐ုံေတာ

တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ေဖေဖ့မွာ ႐ုံးကေပးေသာ ေလးဘီးအေဟာင္းက

ေရာက္သည့္ႏွယ္ ခံစားရျပန္သည္။ ထုိအေတာအတြင္း ကိုတြတ္

ေလးမွရေသာ ဓာတ္ဆီ ဂါလံ ၆၀ ကို အားျပဳေနရေသာ္လည္း

တို႕အရြယ္ေတြ ႏိုင္ငံျခား၊ ႏိုင္ငံျခားႏွင့္ တစ္ႏိုင္တည္းႏိုင္၊ တျခား

ေဟာင္းေနသည့္ ကားေလးမွာ ခ်ဴခ်ာလွသည္။ သူ႕ကိုျပန္၍ ေဆး

တည္း ျခားေနတဲ့ အသံေတြ ကိတ
ု တ
ြ တ
္ ႕ုိ အိမဆ
္ သ
ီ ႕ုိ လည္း ေရာက္

ကုေနရသည္ႏွင့္ မိသားစုအသုံး စရိတ္ကာမိေအာင္ မစြမ္းသာခဲ့။

လာခဲ့၏။

စကားၾကြယ္ေသာ ေမေမ အတိုးအပြားကေလးရေအာင္ တစ္ဖက္

ပထမ စဥ္းစားၾကည့ၾ္ ကသည္။ ရမည္လ
့ ခ ေထာင္ေက်ာ္႐ေ
ံု လး ရင္

“လမ္းထိပ္က အပုတ္ေလာက္ေရးျပေတာင္ ဘာမွန္း

တစ္လမ္းက ပံ့ပိုးေန၍ မိသားစုပုံမပ်က္ေနႏိုင္မွန္း ကိုတြတ္အသိ။

မသိတ့ဲ မလုးံ တင္ သမီးေလ၊ သိတယ္မဟုတလ
္ ား၊ ဆယ္တန္းေအာင္

ထိုေန႕က ေဖေဖ့အစီအစဥ္ကို-

ၿပီးကတည္းက စင္ကာပူ ထြက္သြားလုိက္တာ ခု လစဥ္ ငါးေသာင္း

“ေကာင္းပါတယ္ေဖေဖ၊ သားလည္း စိတ၀
္ င္စားပါတယ္”

ပို႕ႏိုင္သတဲ့”

လို႕ေျပာၿပီး လက္ခံလိုက္ကတည္းက အေဖေရာ အေမပါမက ကို

“ေစ်းထဲက အထည္သည္ ၀၀ျဖဴျဖဴ စကားေျပာေကာင္း

တြတ္တို႕ မိသားစု အေတာ္ေလး လႈပ္ရွားလိုက္ၾကရသည္။ ပြဲစား

ေကာင္းေလ၊ သူ႕သားေလး ဂ်ပန္သြားတာ တစ္လတစ္သိန္းေတာင္

ေပးဖို႕ ခုႏွစ္ေသာင္းအတြက္ ေမေမရဲ႕ တစ္လုံးတည္း စိန္နားကပ္

ရသတဲ့ေတာ္”

ေလးကို ကိုးေသာင္းႏွင့္ ေရာင္းလုိက္ရသည္။ ေမေမက လူ႐ိုေသ

ရွင္႐ိုေသဆိုေသာ စကားႏွင့္ ႐ုရွား စိန္ျခယ္နားကပ္ ႀကီးႀကီးတစ္ရံ

“က်ဴရွင္ဆရာလား၊ မရွိေတာ့ဘူးေလ၊ မေလးရွားသြား

အလုပ္လုပ္တယ္၊ အေတာ္ဟန္ဆိုပဲ”

ျပန္လုပ္ယူလာေသာေန႕က ေမေမေျပာခဲ့သည္ကို ကိုတြတ္မေမ့။

-စသည္ စသည္ ေလလႈိင္းသံတို႕ ႐ိုက္ခတ္လာေသာ

“အသက္ႀကီးလာလုိ႕ နားကပ္ႀကီးႀကီးေလး ပန္ခ်င္ေန

အခါ ေမေမ ရင္ခုန္စျပဳ၏။ ဒီၾကားထဲ-

တာနဲ႕အေတာ္ပဲ၊ ငါ့သား ႏုိင္ငံျခားသြားမယ္ဆိုမွပဲ အေမ့ဆႏၵ ျပည့္

ေတာ့တယ္”

“ေမေမ ေက်ာင္းမွာေလ သမီး သူငယ္ခ်င္း ႏုႏုေထြးရဲ႕

ေခါက္ထီးေလး သိပ္လွလို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူ႕အစ္မ ဂ်ပန္က ပို႕

တာတဲ့”

သေဘာက်ဟန္ ဆိုခဲ့ေသာစကား၊ အဲဒီေနာက္ ခုႏွစ္လ ရွစ္လအ

“ေအး... တာရာေျပာမွ သတိရတယ္။ မုိးမင္းဦးကို နင္

သိတယ္မဟုတ္လား၊ ဟိုျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာ ေကာင္မေလးဟာ၊ ေအး

pmyGifhvTm

စိန္အစစ္ကေန စိန္အတု ေျပာင္း၀တ္ရတာကို အေမ

ၾကာမွ စ၍ ကိုတြတ္ မိသားစုကို ေက်ာခုိင္းၿပီး ဒီႏိုင္ငံသို႕ေရာက္ခဲ့
ေလသည္။

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ကိုတြတ္ ေရာက္စက ပြဲစားေပးအပ္ေသာ အလုပ္မွာ

ခက္အခဲရႏ
ိွ င
ို သ
္ ည္ကုိ ေတြးမိၿပီးျဖစ္၍ “ျဖစ္ပါတယ္”ဆုေ
ိ သာ စကား

ကားေဟာင္းမ်ားကို လိအ
ု ပ္သလို ျဖတ္ဆက္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္သည့္

ႏွငတ
့္ ႕ံု ျပန္ရသည္။ ရင္ထမ
ဲ ာွ နင္ေ
့ နေအာင္ ခံစားေနရသည္ကေ
ုိ တာ့

အလုပ္႐ုံျဖစ္သည္။ “ဂေဟေဆာ္တာ တတ္လွ်င္ အလုပ္ေပါသည္။

မ်က္ႏွာတြင္ ပုံရိပ္ေပၚေနမည္ဟု ကိုတြတ္ အတပ္ေျပာႏုိင္ပါသည္။

ပိုက္ဆံေကာင္းေကာင္းရသည္”ဟု ေျပာတာၾကားဖူး၍ B.Sc ဘြဲ႕ရ

ၿပီးခါမွ ရန္ကုန္တြင္ နွစ္လေလာက္ ဂေဟဆက္တာ သင္ခဲ့ရသည္။

ႏွစေ
္ ယာက္မာွ ျမန္မာျဖစ္၍ က်န္တစ္ေယာက္မာွ ဆားဗားမွ လာေသာ

တကယ့္ အလုပ္ခြင္ေရာက္၍ Interview လုပ္ၾကည့္ေသာေန႕က

မေလးလူမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ကိယ
ု လ
့္ မ
ူ ်ဳိးအခ်င္းခ်င္း ႐ိင
ု း္ ပင္းမွာပဲဟု ေတြး

ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိသျဖင့္ အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ဒါႏွင့္

ခဲ့သည္မွာလည္း အထင္ႏွင့္အျမင္ ကြာျခားလြန္းျပန္သည္။ အသား

လုပ္ငန္းအကူသေဘာႏွင့္ တစ္ေန႕ကို လစာရင္း ၁၈ က်ပ္၊ Over

မည္းမည္း ကုလားဆင္လလ
ုိ မ
ူ ာွ ရခိင
ု ဘ
္ က္မဟ
ွ ု သိရသည္။ ျမန္မာ

-time တစ္ေန႕ႏွစ္နာရီေပးမည္ဟု အလုပ္ရွင္က ဆိုလာသည္။ ပြဲ

စကားေတာင္ ေရေရလည္လည္ မေျပာတတ္။ သိလ၍
ုိ ေမးသမွ်ကို

စားလုပ္သူက ဂဏန္းေပါင္းစက္နွင့္ ေခတၱ အလုပ္မ်ားလုိက္ၿပီး-

တိုတိုေတာက္ေတာက္ မျပည့္မစုံ ေျဖတတ္သည္။ က်န္တစ္ဦးမွာ

ကိုတြတ္ႏွင့္အတူ အိပ္ရာခ်င္း ကပ္အိပ္ရသူ သုံးဦးတြင္

“ကိတ
ု တ
ြ ္ ေရာက္စပဲဟာ မဆိးု ပါဘူး၊ တစ္ေန႕ ၂၄ က်ပ္

ျမစ္ႀကီးနားဘက္မလ
ွ ာသည္တ။့ဲ ကိတ
ု တ
ြ ေ
္ ရာက္လာသည္ကုိ အသိ

ခြဲေလာက္စီမွာ၊ ျမန္မာလိုဆို တစ္ေန႕တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေတာင္ ရ

အမွတ္ျပဳ႐ုံေလး ျပံဳးလို႕ေတာင္ မျပတတ္။ ကိုတြတ္ ၀န္းက်င္တြင္

မွာဗ်၊ အေတြးမမွားနဲ႕”ဆိုေသာ တုိက္တြန္းခ်က္ျဖင့္ ကိုတြတ္ အ

ေလစိမ္းေတြ ထန္ေနသည္။ ေတာ္ေသးရဲ႕ ဆာဗားမွဆိုေသာ လူ

လုပ္၀င္ျဖစ္၏။ အလုပ္မွေပးေသာ အိမ္ကို ေရာက္အၿပီး ညအိပ္ရာ

မ်ဳိးျခားက ေျခဟန္ လက္ဟန္ႏင
ွ ့္ ကိတ
ု တ
ြ လ
္ တ
ုိ ာကို ေျပာေပးျပေပး

အ၀င္တြင္ ကိုတြတ္ႀကိတ္၍ မ်က္ရည္က်ျဖစ္သည္။ အိမ္လို႕သာ

လို႕ ကိုတြတ္ အသက္ရွဴေခ်ာင္သလို ရွိမိသည္။ အတူေနလာတာ

ေခၚရသည္။ ကိုတြတ္ အျမင္တြင္ ခပ္တိုတို ရထားတြဲတစ္ခုကို ဘီး

ရက္ေလးအေတာ္ရလာမွ သူတို႕တေတြ ေက်ာင္းစာကို မည္မည္ရ

ျဖဳတ္ၿပီး ေျမႀကီးေပၚ ခ်ထားသလိုပဲ ေတြးေနမိသည္။ လူေနသည့္

ရ ဘာမွ်မတတ္ခဲ့ၾကေသာ သူမ်ားလို႕ ကိုတြတ္ သိလာရသည္။

ၾကမ္းျပင္အျမင္က
့ လည္း ေျမႀကီးႏွင့္ တစ္ေပေတာင္ ကြာမည္မထင္။

ဒါေပမယ့္ အလုပ္ခြင္မွာေတာ့ သူတို႕က ဆရာႀကီးျဖစ္ေနႏွင့္ၿပီ။

ၿပီးေတာ့ တစ္ခန္းတစ္အိမ္ ပုံသဏၭာန္မ်ဳိး၊ ၀င္၀င္ခ်င္း တံခါး၀ႏွင့္

ေရာက္တာ တစ္ႏစ
ွ ေ
္ က်ာ္ ၂ ႏွစေ
္ တာင္ ၾကာခဲၿ့ ပီကးုိ ။ ၿပီးေတာ့ လက္

တစ္ေတာင္အကြာေလာက္တြင္ TV အေဟာင္းႀကီးတစ္လုံးကို ခပ္

ေတြ႕အလုပ္ကို သူတို႕က ျမန္မာျပည္ကတည္းက ကၽြမ္းက်င္ခဲ့သူ

စုတ္စုတ္ ခုံငယ္တစ္ခုေပၚတြင္ ခုံငယ္တစ္ခုေပၚတြင္ တင္ထား၏။

မ်ား၊ ကိုတြတ္မွာ သူတို႕ခိုင္းသမွ်ကို ျဖတ္ဆိုျဖတ္၊ သယ္ဆိုသယ္၊

ၾကမ္းျပင္တြင္ ညစ္ေထးေနေသာ ေမြ႕ရာသုံးလိပ္ကို လူ၀င္ေပါက္

မဆိုမ။ တခ်ဳိ႕ပစၥည္း၏ အေလးခ်ိန္ဆို မခ်ီလုိက္႐ုံျဖင့္ ခါးထဲ နင့္ကနဲ

ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္ အခန္းနံရတ
ံ င
ြ ္ မွက
ီ ပ္ထားသည္။ အတြငး္ ဘက္

ေနေအာင္ ခံစားရသည္အထိ ေလးပင္လွသည္။

အခန္းေထာင့္၌ ေဆးေရာင္ ကြက္တိကြက္က်ားျဖစ္ေနေသာ စားပြဲ

တင္ ပန္ကာတစ္လုံး လည္ေန၏။ အိပ္ရာေျခရင္းဘက္ နံရံတစ္

သည့္ ေနရာျဖစ္သျဖင့္ သံတို သံစမ်ား၊ ညစ္ပတ္ေပေရေနေသာ

ေလွ်ာက္၌ သံေၾကးစမ်ား ကြက္ေနသည့္ လွ်ပ္စစ္ထမင္းအိုးႀကီး

ကားပစၥည္းအေဟာင္းမ်ား၊ ေဆးပုံးမ်ား၊ ဆီေခ်းမ်ားကို ေရွာင္ကြင္း

တစ္လးံု ၊ ခြကတ
္ ခ
ုိ က
ြ စ
္ မ်ား၊ ပလတ္စတစ္ ေရပုးံ ေရခြကမ
္ ်ား အဆင္

၍မရ။ အခ်ိန္မေရြးမိုးရြာႏုိင္သည့္ ႏုိင္ငံျဖစ္၍ ေနပူမေရွာင္ မုိးရြာမ

ေျပသလို ေနရာယူထားၾကသည္။

ေရွာင္ လႈပ္ရွားရသည္မွာ ညအိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္တြင္ အေမ ေပးလုိက္

အလုပ႐
္ မ
ံု ာွ ကားေဟာင္းမ်ားကို ျပန္လည္မမ
ြ း္ မံျပင္ဆင္

ေသာ ဦးအုးံ စိန္ လိမး္ ေဆး၊ ဦးစုင
ိ း္ ဒဏ္ေၾကလိမး္ ေဆးတိ႕ု ျဖင့္ တစ္

ပါလာေသာ ေျခာက္ဆယ့္ငါးေဒၚလာဆိုသည့္

ကိယ
ု လ
္ းံု ငါးဆားနယ္သလို နယ္ယရ
ူ သည္အထိ ျဖစ္သည္။ ကိတ
ု တ
ြ ္

ကိုယ္ပိုင္ေငြေလးမွာလည္း

စိတ္အညစ္ဆုံးမွာ ဆီေခ်းျဖင့္ နစ္ေနေသာ ေဘာင္းဘီအက်ႌကို၊

တစ္စတစ္စႏွင့္ ပြန္းလွေနၿပီ။

ေလွ်ာ္ဖတ
ြ ရ
္ သည့အ
္ ခ်ိနျ္ ဖစ္သည္။ မ်ားလြနး္ ညစ္ေပလြနး္ ေသာ ဆီ

တစ္ပါးႏုိင္ငံတြင္ တစ္ေန႕၀င္ေငြမရွိက

ေခ်းကို ေတာ္႐ံု ဆပ္ျပာက မခၽြၽတ္ႏင
ုိ ။္ ပိက
ု က
္ လာေသာ တစ္မးူ လုးံ

မည္မွ် အခက္အခဲရွိႏုိင္သည္ကို

ခန္႕ ေရအမွ်င္ကို ေစာင့္၍ ေလွ်ာ္ဖြပ္ရသူမွာလည္း ခါးေညာင္းလြန္း

ေတြးမိၿပီးျဖစ္၍ “ျဖစ္ပါတယ္”ဆုိေသာ

လွေခ်၏။

စကားႏွင့္ တုံ႕ျပန္ရသည္။

“ကဲ ကိုတြတ္ေရ၊ ေနရတာ နည္းနည္းေတာ့ က်ပ္မယ္၊

တာေတြ ေရးျပေနေတာ့ေရာ မိသားစု စိတ္ဆင္းရဲ႐ံုသာရွိမည္။ သု

ဒါေပမယ့္ ပန္ကာနဲ႕၊ TV နဲ႕ ကိယ
ု တ
္ င
ို ခ
္ ်က္စားရင္လည္း ထမင္းအုးိ

ညထြကေ
္ နေသာ အေျဖတြင္ အႏုတလ
္ ကၡဏာ ထပ္မျဖည္ခ
့ ်င္ေတာ့။

က အဆင္သင့္”ဟူေသာ သူ အပ္ေပးသည့္ အလုပ္ကို အမႊမ္းတင္

အလုပပ
္ င္ပန္းသည့ၾ္ ကားမွ မရ ရသည္အ
့ ခ်ိနေ
္ လးတြင္ ေန႕စဥ္ စား

ေသာစကားႏွင့္ ကိတ
ု တ
ြ က
္ ုိ မိတဆ
္ က္ေပးသည္။ ဘ၀င္မက်လွေပ

ဖိ႕ု ေသာက္ဖ႕ုိ အတြကလ
္ ည္း စီစဥ္ရေသးသည္။ ကိယ
ု န
္ င
ွ အ
့္ တူ လုပ္

မယ့္ ဒီအလုပက
္ ုိ ကိတ
ု တ
ြ ္ လက္မခံခ်င္၍ မရ။ ပါလာေသာ ေျခာက္

ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ အျပင္ဆိုင္မွာ ၀ယ္စားေနက်။ ကိုတြတ္အတြက္

ဆယ့္ငါးေဒၚလာဆိုသည့္ ကိုယ္ပိုင္ေငြေလးမွာလည္း တစ္စတစ္စ

ေတာ့ ငါးမူးပဲ သက္သာ သက္သာ၊ တစ္က်ပ္ပဲ ပိုၿပီးစုရ စုရ ကိုယ္

ႏွင့္ ပြနး္ လွေနၿပီ။ တစ္ပါးႏုင
ိ င
္ တ
ံ င
ြ ္ တစ္ေန႕၀င္ေငြမရွက
ိ မည္မ်ွ အ

တုိင္ ခ်က္စားလွ်င္ ေငြပိုၿပီး စုႏိုင္သည္ေလ။

ဒါေပမင့္ အေမ အေဖ့ဆီ စာေရးတုိင္း “သား အဆင္ေျပ

ပါတယ္၊ စိတ္မပူပါႏွင့္”ဆိုတာမ်ဳိးခ်ည္း ေရးခဲ့ျမဲ။ ကိုယ္ခံစားေနရ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

An apple a day keeps the doctor away ဆိသ
ု ည့္

ေန႕တြင္ ကိုတြတ္အား အလုပ္သြင္းေပးခဲ့သူ ပြဲစားေရာက္ခ်လာၿပီး

စကားပုံကို ကိုတြတ္ ဖတ္ဖူးခဲ့သည္။ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္စားပါက

Restaurant တစ္ခုကို ေျပာင္းမလားဟု ေမးလာသည္။ ပြဲခလည္း

က်န္းမာေရးေကာင္းသည္ဟု ေျပာသည္သ
့ ေဘာ။ ဒါေပမင့္ ပန္းသီး

ထပ္မယူေတာ့ေၾကာင္းေျပာေသး၍ ေက်းဇူးအထူးတင္ေနရျပန္သည္။

တစ္လးံု ျပားငါးဆယ္မွ တစ္က်ပ္ႏစ
ွ က
္ ်ပ္အထိ ေစ်းရွသ
ိ ည္။ ၾကက္

လခ ၄၅၀ အျပင္ ေနစရာ စားစရာ ေပးမည္ေ
့ နရာျဖစ္၍ အထူးေတြး

ဥတစ္လုံး၏ တန္ဖိုးမွာ ဆယ့္ငါးျပားမွ ႏွစ္ဆယ့္ငါးျပား၊ ေခါက္ဆြဲ

ေတာ မေနေတာ့ဘဲ ဘ၀သစ္တစ္ခုကို စတင္ျဖစ္ျပန္ေလသည္။

ျပဳတ္ အေျခာက္တစ္ထုပ္ ျပားသုံးဆယ္ ျပားေလးဆယ္ပဲရွိသည္မို႕

ကိုတြတ္၏ ေန႕စဥ္အာဟာရမွာ ၾကက္ဥၿပီး ေခါက္ဆြဲ၊ ေခါက္ဆြဲၿပီး

ေရာင္လမ
ႊ း္ ေနသည့္ ၾကမ္းခင္းေကာ္ေဇာမ်ား၊ က်က္သေရရွလ
ိ သ
ွ ည့္

ၾကက္ဥ။ လုပ္ရတာလည္း လြယ္သည္။ ပိုက္ဆံကုန္လည္း သက္

အလွပန္းစိက
ု အ
္ းုိ မ်ား၊ ေလေအးစက္၏ အေငြ႕အသက္မ်ားျဖင့္ မြမး္

သာလွသည္။

မံတန္ဆာဆင္ထားေသာ စားေသာက္ဆုိင္ႀကီးထဲသို႕ ပြဲစားက ဦး

ဒီႏင
ုိ င
္ ေ
ံ ရာက္စ တစ္ရက္တင
ြ ္ ပြစ
ဲ ားေခၚသြားခဲ၍
့ Super

ေဆာင္ ေခၚသြားသည့တ
္ င
ုိ ္ ၀င္ဖ႕ုိ ရာ မ၀ံမ
့ ရဲျဖစ္ေနမိေသာ ကိယ
ု စ
့္ တ
ိ ္

Market ဆိုေသာ ဧရာမ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္လွသည့္ ဆိုင္ႀကီးတစ္ခု

ကို အားမလုိအားမရခံစားခဲ့ရသည္ကို ကိုတြတ္အမွတ္ထင္ထင္ ရွိ

ကို ေရာက္ခဖ
့ဲ းူ သည္။ အေအးဓာတ္ေငြ႕မ်ား ခ်မ္းစိမလ
့္ ာသည္အထိ

ေနဆဲပင္။

လႊတထ
္ ားေသာ Cold Storage ဟု ေရးထားသည့္ မွနလ
္ ခ
ံု န္းမႀကီး

အတြင္းတြင္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား သူ႕အမ်ဳိးႏွင့္သူ စီကာပတ္ကုံး

ကိတ
ု တ
ြ က
္ ုိ ဆိင
ု ေ
္ နာက္ပင
ုိ း္ အလုပက
္ ပ
ုိ င္ ေပးခဲေ
့ သာ္လည္း ကိတ
ု တ
ြ ္

ထည့ထ
္ ားသည္ကုိ ေရၾကည္ပလတ္စတစ္ႏင
ွ ့္ ထုပ၊္ အထုပေ
္ ပၚတြင္

အထူးစိတ္မဆင္းရဲမိေတာ့။ သမာအာဇီ၀ ရွာစားေနရသမွ်ေတာ့

မည္ေရြ႕မည္မွ် တန္ဖိုးကို ပုံႏွိပ္ၿပီး ကပ္ခြာေသးေသးႏွင့္ကပ္ထား၍

အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရွိစြလို႕ပင္ သေဘာထားလုိက္သည္။ ကိုတြတ္

ဖတ္ၾကည့္မိခဲ့သည္။

ကဲ့သို႕ပင္ တကၠသိုလ္မွဘဲြ႕ရၿပီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ အျခားတကၠသိုလ္

ကန္ဇြန္းရြက္တစ္စည္း အေသး အႀကီးကိုလုိက္၍ ျပား

တက္ဆဲ ျမန္မာႏွစ္ေယာက္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ျဖစ္ေန၍ ေျဖေျပရာ

ေျခာက္ဆယ္မွ တစ္က်ပ္ေက်ာ္သည္။ လက္သီးဆုပ္ခန္႕ ေဂၚဖီပန္း

ရွေ
ိ နသည္။ သိ႕ု ေသာ္ အျခားအလုပသ
္ မားအားလုးံ သူတ႕ုိ ႏိင
ု င
္ သ
ံ ား

အပိုင္းေလးတစ္ပိုင္းကို တစ္က်ပ္ခြဲမွ ႏွစ္က်ပ္ခြဲေလာက္အထိ ေစ်း

ခ်ည္းျဖစ္သည္။ သူတ႕ုိ တေတြ ေက်ာင္းေတာင္ေနဖူးၾကရဲ႕လားမသိ။

ရွသ
ိ ည္ျဖစ္၍ ငါ့ႏင
ုိ င
္ ျံ ပန္ေရာက္မပ
ွ ဲ ဟင္းသီးဟင္းရြကစ
္ ားေတာ့မည္

မယဥ္ေက်း မသိတတ္ၾက။ အမွတ္မထင္ မ်က္နွာသုတ္ပ၀ါလိုမ်ဳိး

ဟု ကိုတြတ္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး ျဖစ္သြားေတာ့သည္။

ၾကမ္းျပင္ေပၚ က်ေနတာေတြ႕လွ်င္ ေကာက္မတင္ေပး႐ုမ
ံ က တစ္ခါ

ဖိတဖ
္ တ
ိ ေ
္ တာက္ေနေသာ မွနတ
္ ခ
ံ ါးႀကီးမ်ား၊ ၾကက္ေသြး

ဆိင
ု ပ
္ င
ုိ ရ
္ င
ွ မ
္ ာွ တ႐ုတလ
္ မ
ူ ်ဳိးျဖစ္၍ အသားညိဳလြနး္ သည္။

တစ္ရံ ေျခႏွင့္ပင္ နင္းသြားတတ္ေသးသည္။

အလုပ္သစ္မွာ ဒီထက္သက္သာမည္။

“ေငြလာရွာတာပဲကာြ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပုလပ
ိ မ
္ ဖမ္းၿပီးေရာ”

ရဲဖမ္းတဲ့ အႏၲရာယ္မွလည္း ကင္းေ၀းမည္။

-လို႕ ေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားေပးရသည့္ အႀကိမ္

အလုပ္ရွင္က စိတ္သေဘာထားျပည့္၀မည္

မနည္းေတာ့။ ယခုအလုပ္မွာ ကားျပင္႐ုံေလာက္ မပင္ပန္းေသာ္

စသည့္ မိမိလုိအပ္ခ်က္မ်ား

လည္း အမ်ားတကာ စားၿပီးေသာက္ၿပီး ပန္းကန္ခက
ြ ေ
္ ယာက္တ႕ုိ ကို

ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ရႏိုင္၊ မရႏိုင္

ေဆးေၾကာရသည္ျဖစ္၍ တစ္ကယ
ုိ လ
္ းံု ဟင္းေစာ္ေတြ နံေနသလား

ဆိုသည္ကိုလည္း အတတ္မေျပာႏိုင္။

ေအာက္ေမ့ရသည္။ ထိအ
ု နံ႕အသက္မ်ားႏွင့္ နပန္းလုးံ အၿပီး၊ သူတ႕ုိ

ႏိုင္ငံျခားတြင္ ရရာအလုပ္ လုပ္ေနၾကရသူတိုင္း

ေကၽြးသည့္ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ ခ်ဳိတိုတို ဟင္းလ်ာမ်ားကို စားရခ်ိန္တြင္

ကံသာလွ်င္ အမိ၊ ကံသာလွ်င္ အဖ။

မနည္းႀကိတ္မိွတ္၍ မ်ဳိခ်ရသည္အထိျဖစ္တတ္သည္။ အလုပ္တြင္
မည္မ်ွ ပင္ ဘ၀င္မက်စရာမ်ားနွင့္ ေတြ႕ေစဦးေတာ့ မီးဖိေ
ု ခ်ာင္တစ္

မည္သ႕ုိ ပင္ ပင္ပန္းခ်ဳိ႕တဲစ
့ ာြ ေနရေသာ္လည္း မိဘမ်ား

ခုလုံး တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေပး ၾကမ္းတိုက္ေပး၍

ဆီ ေငြႏွစ္ေသာင္းခြဲ ပထမဆုံး ပို႕ႏိုင္ခဲ့သည့္ေန႕က ပီတိမ်က္ရည္

အပိုေၾကးရေသာေန႕မ်ားတြင္ ခံစားခဲ့ရေသာ စိတ္အစာမေၾကျခင္း

က်မိသည္အထိ ကိုတြတ္ ခံစားခဲ့ရဖူးသည္။ ထိုအလုပ္တြင္ ပင္ပန္း

မ်ားကို ေမ့ပစ္လုိက္ႏိုင္သည္။ သည္လိုႏွင့္ လမွႏွစ္သို႕ကူးေျပာင္းခဲ့

လြနး္ ၍ အလုပသ
္ စ္တစ္ခသ
ု ႕ုိ ေျပာင္းဖိ႕ု စဥ္းစားၾကည့သ
္ ည္။ ဒီလဆ
ုိ ို

၏။ ကိုတြတ္၏ အလုပ္ႀကိဳးစားမႈ သိတတ္မႈမ်ားကို ဆိုင္ရွင္ သူေဌး

ပြဲခ ၁၅၀ မွ ၂၅၀ ေလာက္အထိ ထပ္ကုန္က်ဦးမည္။ ျမန္မာလုိ

ဂ႐ုျပဳမိလာၿပီး၊ တစ္ေန႕ ဆိင
ု ေ
္ ရွ႕ပိင
ု း္ တြင္ အလုပလ
္ ပ
ု မ
္ ည္သ
့ ူ လတ္

တြက္ပါက ၆၀၀၀ မွ ၉၀၀၀ ေထာင္နီးပါး။ ၿပီးေတာ့ အလုပ္သစ္မွာ

တေလာ လုိအပ္လာ၍ ကိုတြတ္ ေခတၱ၀င္၍ လုပ္ခုိင္းသည္မွ ကို

ဒီထက္သက္သာမည္။ ရဲဖမ္းတဲ့ အႏၲရာယ္မွလည္း ကင္းေ၀းမည္။

တြတ္ စိတမ
္ ေကာင္းစရာနွင့္ ၾကံဳေတြ႕ရျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ကိတ
ု တ
ြ ္

အလုပရ
္ င
ွ က
္ စိတသ
္ ေဘာထားျပည့၀
္ မည္ စသည့္ မိမလ
ိ အ
ို ပ္ခ်က္

တာ၀န္ယေ
ူ ပးရေသာ ၀ိင
ု း္ တြင္ သူ႕အရြယ္ ျမန္မာသုးံ ေယာက္ပါလာ

မ်ား ျပည့ျ္ ပည့စ
္ စ
ံု ံု ရႏိင
ု ္ မရႏိင
ု ဆ
္ သ
ုိ ည္ကလ
ုိ ည္း အတတ္မေျပာႏိင
ု ။္

ျခင္းမွ ေသာကပ်ဳိးခင္း သေႏၶတည္ခသ
့ဲ ည္ဟု ဆိရ
ု မည္။ သူတ႕ုိ ႏိင
ု င
္ ံ

ႏိုင္ငံျခားတြင္ ရရာအလုပ္ လုပ္ေနၾကရသူတိုင္း ကံသာလွ်င္ အမိ

တြင္ တခ်ဳိ႕သူေဌးမ်ားက သူတ႕ုိ ၏၀န္ထမ္းမ်ားကို အခါႀကီး ရက္ႀကီး

ကံသာလွ်င္ အဖ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုတြတ္ ဘာအေျပာင္းအလဲကိုမွ မ

မ်ားတြင္ စားေသာက္ဆုိင္ေကာင္းေကာင္း၌ ေခၚယူေကၽြးေမြးျခင္း

လုပ္ရဲေသး။ သို႕ေသာ္ အလုပ္တြင္ ရွစ္လနီးပါးၾကာအၿပီး ေန႕တစ္

မ်ဳိး လုပ္တတ္ၾကသည္ကို ကိုတြတ္ သိခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

“ဒီဆင
ုိ ္ မဆိးု ဘူးကြ၊ ေရႊေတြ ရွမ
ိ လား မသိဘးူ ”ဆိသ
ု ည့္

သလို ရွိသြားေသာ္လည္း ခ်က္္ခ်င္းပင္ မိဘမ်ားထံ ျပန္ေျပးခ်င္လွ

ျမန္မာလုိေျပာသည့္ စကားသံထြက္လာသျဖင့္ “Customer (ဆိုင္

ေလသည္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္သုံးရက္အၾကာ ခြင့္ရသည့္ေန႕ TV ေရွ႕

တြင္ လာေရာက္စားေသာက္သူ)ေတြထဲမွာ ေရႊေတြ ေတြ႕ရင္ ႏႈတ္

တြင္ ထုိင္ျဖစ္သည္။ မေလးဘာသာျဖင့္ သတင္းလာေန၏။ စကား

ေတြ ဘာေတြ သြားမဆက္န႕ဲ ၊ အထူးသျဖင့္ ကိယ
ု လ
့္ ို ရြယတ
္ မ
ူ ်ဳိးေပါ့

နားမလည္ေသာ္လည္း အ႐ုပ္ေတာ့ ၾကည့္ရသည္။ သူတို႕ သတင္း

ဗ်ာ”လို႕ ကိုမိုးေက်ာ္ သတိေပးထားသည့္ၾကားမွ သူတို႕စကားလာ

ေၾကျငာသည္မွာ အေၾကာင္းအရာစုံလြန္း၍ စိတ္၀င္စားဖြယ္ခ်ည္း

ရာဆီသို႕ အၾကည့္ေရာက္မိသည္။ ကြက္ခနဲ တစ္ခ်က္ေငးလိုက္မိ

ျဖစ္သည္။

သည့္ ကိတ
ု တ
ြ အ
္ ား ျမန္မာပဲလ႕ုိ အထင္ေရာက္သာြ းေစသည္ထင္ရ႕ဲ ။

သတင္းခ်ိန္ နာရီ၀က္အတြင္း ျပည္တြင္းျပည္ပ သတင္း

ကိုတြတ္မွာ စားပြဲထိုး လုပ္ေလ့လုပ္ထ မရွိရသည့္အထဲ

စုံကို ေျပာလိုက္၊ ႐ႈခင္းကိုျပလုိက္လုပ္သြားသည္မွာ အေၾကာင္းအ

ကိယ
ု ္ ၾကည့ေ
္ ပးရသည္၀
့ င
ုိ း္ မွာမွ ျမန္မာေတြ ပါလာ၍ ပိၿု ပီးစိတလ
္ ပ
ႈ ္

ရာ သုံးဆယ္ထက္မနည္းဟု ကိုတြတ္ မွတ္မိသည္။ ၾကည့္ေနရင္း

ရွားသြားမိသည္။ သူတ႕ုိ လိသ
ု မွ် သတိထားၿပီးလုပေ
္ ပးေနသည့ၾ္ ကား

တီဗဖ
ီ န္သားျပင္တင
ြ ္ ရထားလမ္းေပၚ၌ လူေသအေလာင္းႏွစေ
္ လာင္း

မွ အရက္ပလ
ု င္းေဖာက္ေနဆဲ အက်င္မ
့ ရွ၍
ိ ေဖာက္တံ လက္မွ လြတ္

ကစင္က
့ လ်ားပုသ
ံ ဏၭာန္ႏင
ွ ့္ ေတြ႕လုက
ိ ရ
္ သည္။ စကၠန႕္ ပိင
ု း္ အတြငး္

ထြကသ
္ ာြ းသည္။ ေဖာက္တံ ၾကမ္းျပင္ေပၚသိ႕ု က်ဆင္းမသြားေစရန္

မွာပင္ ေ၀းရာမွ တျဖည္းျဖည္း အနီးကပ္ျပလုက
ိ သ
္ ည့ျ္ မင္ကင
ြ း္ ။ ေသြး

လိုက္အဖမ္း စားပြဲေပၚမွ ဖန္ခြက္ကို တိုက္မိၿပီး က်ကြဲသြားရာ-

စေသြးနမ်ားၾကားမွ စာအုပ္ငယ္ေလးတစ္အုပ္ဟာ စိုင္ထီးဆိုင္ဟု

‘‘ခၽြင္ ခၽြင္ ခ်လံ’’ဆိုေသာ သံႏွင့္အတူ-

ပါးစပ္မွ အသံထြက္မိသည္အထိ စိတ္လႈပ္သြားမိ၏။ စကၠန္႕ပိုင္း

“စားပြဲထုိး လုပ္ေနၿပီးေတာ့မ်ား ညံ့လွခ်ည္လား ကိုယ့္

အတြင္း ဖ်တ္ခနဲျမင္လုိက္ရသည့္ သတင္းျပကြက္သည္ ကိုတြတ္

လူရာ၊ ေရႊေတြ နာမည္ပ်က္ေနပါ့မယ္”ဆိသ
ု ည့္ ကိယ
ု ခ
္ ်င္းစာနာစိတ္

ဦးေႏွာက္တင
ြ ္ သံမ႐
ိႈ က
ုိ သ
္ ကဲသ
့ ႕ုိ နက္႐င
ႈိ း္ စြာ စူး၀င္သာြ းသည္။ စိင
ု း္

ကင္းမဲစ
့ ာြ ေပၚထြကလ
္ ာရာဆီသ႕ုိ ကိတ
ု တ
ြ ္ မၾကည့ရ
္ ။ဲ ကိယ
ု က
့္ ုိ အ

ထီးဆိုင္၏ သီခ်င္းစာအုပ္ကို ျမင္လုိက္ရျခင္းျဖင့္ ေသဆုံးသူ ႏွစ္

ထင္အျမင္ေသးသည့္ မ်က္လုံးအစုံႏွင့္ ၾကည့္ေနၾကမည္လား။ သ

ေယာက္မွာ ဂီတကို ခုံမင္ဆဲျဖစ္ေသာ ကိုယ့္အရြယ္ ျမန္မာျဖစ္ဖို႕

ေရာ္ေလွာင္ေျပာင္ဟန္ မ်က္ႏာွ ေလးေတြ ထားရွေ
ိ နမည္လားဟု အ

ကိုးဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္း ေသခ်ာသည္ဟု တစ္ကိုယ္တည္း မွတ္ခ်က္ခ်

မ်ဳိးမ်ဳိး ေတြးရင္း “I’m Sorry”ဆိုသည့္ ေတာင္းပန္တိုးလွ်ဳိးသည့္

႐ုံမက၊ အတူေနသူမ်ားကို ေျပာျဖစ္ေသးသည္။

စကားကိေ
ု ရရြတၿ္ ပီး ဖန္ကဖ
ဲြ န္စမ်ားကို ျပန္ေကာက္လက
ို သ
္ လို စား

ကိုတြတ္ ရင္ထဲမွာေတာ့-

ပြဲထိုး လုပ္လုိက္ရသည့္ သုံးနာရီသာသာ အခ်ိန္မွာ သုံးကမာၻမက

“ေငြစုမိၿပီး မိဘရပ္ထံ ျပန္ၾကသူမ်ားျဖစ္ေနမလား”

ၾကာလွသည္ဟု ထင္မိခဲ့ေလသည္။

“ရထားႀကိတမ
္ တ
ိ ပ
့ဲ ေ
ံု တြဆေ
ုိ တာ့ ဟင္၊ ဘယ္သမ
ူ ွ ရထား

လာတာမသိေလာက္ေအာင္ အိပ္ေပ်ာ္မေနႏိုင္ပါဘူး”

ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္၊ မလုပ္ႏိုင္မွန္း မသိလို႕

ဒီလူေတြ ဒီေလာက္ေျပာရဲတာဗ်။

မ်ားလား”

မလႈပ္သာတဲ့သူကို ကိုယ့္မွာ ႏိုင္ေျခရွိတုံး

စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲျဖစ္ေအာင္

မိဘမ်ား သားေတြအျပန္ကို တေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ေနၾကေတာ့မွာပဲ”

လုပ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိးက

ေအာက္တန္းက်တဲ့သူေတြရဲ႕ အလုပ္ပါဗ်ာ၊

သၿဂႋဳဟ္ပါ့”

စားေသာက္ေနရင္းမွ စိနန
္ ားကပ္အေရာင္နင
ွ ့္ ပါးေျပာင္

“ဒါဆိရ
ု င္ ပစၥညး္ လုၿပီး လက္စတုးံ ေအာင္ လုပလ
္ က
ို တ
္ ာ
“ငါေတြးမိတအ
့ဲ တုင
ိ း္ ျမန္မာသာျဖစ္ေနရင္ေတာ့ သူတ႕ုိ
“တစ္စစီလြင့္ေနတဲ့ သူတို႕အေလာင္းကို ဘယ္သူမ်ား
ကိတ
ု တ
ြ ္ အ႐ူးလို အေတြးေတြမ်ားေနမိသည္။ သိလစ
ုိ တ
ိ ္

ျဖင့္ ေနာက္တစ္ေန႕ထြက္ သတင္းစာကို မ၀ယ္စဖူး ၀ယ္ျဖစ္သည္။

ေနၾကေသာ ကိုယ္ေရႊျမန္မာသုံးဦး၏-

ကိုတြတ္ ထင္ထားသည့္အတုိင္းပါပဲ။ သတင္းစာတြင္ အသက္ ၂၀

ေက်ာ္လင
ူ ယ္ႏစ
ွ ဥ
္ းီ ရထားႀကိတ၍
္ ေသဆုးံ ရျခင္းဟုေဖာ္ျပထားသည္။

“ႏိုင္ငံျခားလာၿပီးေတာ့ကြာ စားပြဲထိုးေတာ့ မလုပ္ခ်င္ပါ

ဘူး၊ တို႕စက္႐ုံနဲ႕ေတာ့ ကြာပါ့ကြာ”

ဆက္လက္၍ အေလာင္းအနီးအနားတြင္ ေတြ႕ရွရ
ိ သည့္ ပစၥညး္ အခ်ဳိ႕

ကို ေထာက္ခ်င့္၍ ျမန္မာမ်ားျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ယူဆေၾကာင္း ေဖာ္ျပ

“ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္လုိ႕ ထမင္းဆုိင္ဖြင့္ရင္ အလုပ္

သမား မငွားရဘူးေပါ့”စသည့္ မေထ့တေထ့ စကားမ်ားကို နားမ

ထားေလသည္။

လည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရသည္။ ရင္ထဲ၌ ဗေလာင္ဆူေန၏။ ထို

ည အခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္နွင့္ အိပ္လုိ႕မရ။

သြားျပန္သည္။

“ကိုတြတ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာႏိုင္၊ မလုပ္ႏိုင္မွန္း မသိလို႕

“ျဖစ္ရေလျခင္း”ဟု ျမည္တမ္းရင္း စိတ္ေရာလူပါ ႏြမ္း
“ခုတေလာ ျမန္မာေတြ အဖမ္းခံရတာနဲ႕ ရထားႀကိတခ
္ ံ

ဒီလူေတြ ဒီေလာက္ေျပာရဲတာဗ်။ မလႈပ္သာတဲ့သူကို ကိုယ့္မွာ ႏိုင္

ရတာနဲ႕ျပန္ရမွာေတာင္ ခပ္လန္႕လန္႕ပဲ”ဟု အထုပအ
္ ပိုးျပင္ရင္း ခပ္

ေျခရွိတုံး စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္ဆိုတာမ်ဳိး

ေသာေသာေလး ေျပာေနသည့္ ကိုမိုးေက်ာ္အား-

က ေအာက္တန္းက်တဲ့သူေတြရဲ႕ အလုပ္ပါဗ်ာ၊ ေခါက္ထားလုိက္

စမ္းပါ”ဆိသ
ု ည့္ ကိမ
ု းုိ ေက်ာ္၏ ေျဖေျပရာစကားမ်ားေၾကာင့္ ေနသာ

ဘယ္လုိမွ သေဘာမထားပါနဲ႕ဗ်ာ”လို႕ေတာင္းပန္ရ၏။ ကိုတြတ္ ခံ

pmyGifhvTm

“မနက္ျဖန္ ကားဂိတက
္ ုိ ကၽြနေ
္ တာ္မလုက
ိ တ
္ ာကိေ
ု တာ့

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

စားခ်က္ကုိ နားလည္ေသာ ကိမ
ု းုိ ေက်ာ္မာွ မသိက်ဳိးကၽြနျ္ ပဳ၍ စကား

ရင္မွာ စကားဆိုျဖစ္ေလသည္။ ပူးတြဲပါစာမွာေတာ့ သားေမြးေန႕က

လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းၿပီး သူတို႕အလုပ္မွ သူေဌးမ်ား မည္မွ်ၾကြယ္၀

အိမမ
္ ာွ ဆြမး္ ေကၽြးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဆြမ်ဳိးစု ဆုၿံ ပီး သားလိမာၼ ေၾကာင္း

ခ်မ္းသာေၾကာင္းမ်ားကို အရႊနး္ ေဖာက္၍ ေျပာေနျပန္သည္။ ေနာက္

အမ်ဳိးမ်ဳိးခ်ီးမြမး္ ၾက၍ အေဖတိ႕ု အေမတိ႕ု သားအတြက္ မ်က္ႏာွ ပန္း

ေန႕ ကိုတြတ္ အလုပ္မွ မျပန္ခင္ သူအရင္ထြက္နွင့္၏။ ကိုတြတ္

လွရေၾကာင္း၊ သား၀ယ္ေပးတဲ့ ကားေလးနဲ႕ ညီမေလးတိ႕ု ေက်ာင္း

အဖို႕ေတာ့ မည္မွ် စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ရွိေနသည္ျဖစ္ေစ အလုပ္

တက္ရတာ အဆင္ေျပေၾကာင္း စသည္ စသည္မ်ား... ။

သြားျမဲ။ ညစ္ပတ္ေပေရေနေသာ မီးဖိုေခ်ာင္ ေနာက္ဖက္အခန္းထဲ
မွာ ေရႊပလ
ဲြ ာ ကိဧ
ု ည္သ
့ ည္တ႕ုိ စားၿပီးေသာက္ၿပီး ပန္းကန္ခက
ြ ေ
္ ယာက္

ေလအေ၀ွ႕တြင္

မွန္သမွ်ကို ဆပ္ျပာရည္တြင္ ႏွစ္ၿပီး အႏိုင္ယူျမဲ။ ဒါကိုယ့္အလုပ္ပဲ။

ရင္ပူတာ နည္းနည္းခံသာသြားသလိုပဲဟု

အႏၲရာယ္ကင္းသည္။ ပိုက္ဆံပို၍ စုႏိုင္သည္ဟု ေတြးျမဲျဖစ္ေသာ္

အေတြးမွ မဆုံးေသးခင္ ေနာက္တစ္ခ်က္

လည္း အားေလ်ာ့ေဖ်ာ့ေတာ့ေနၿပီျဖစ္ေသာ စိတ္အစဥ္ကို ျပန္ၿပီး

ေသာ့၍၀င္လာေသာ ေလႏွင့္အတူ

အင္အားစု၍ မႏုိင္သလုိ ခံစားေနရသည္။

စာရြက္ေလးက သမံတလင္းေပၚသို႕

ေလွ်ာခနဲ ဆင္းသြားေလသည္။

ေနတာ ေတြ႕လုက
ိ သ
္ ည္။ ေကာက္ယမ
ူ ၏
ိ ။ ေၾသာ္... အေမ့လက္ေရး

ဖတ္ၿပီး စာရြကေ
္ လးႏွစရ
္ က
ြ က
္ ုိ အိပရ
္ ာေဘးရွိ စားပြေ
ဲ ပၚ

ပါလား။ တု႕ံ ေႏွးေသာလက္ျဖင့္ ဆြဖ
ဲ င
ြ ျ့္ ဖစ္သည္။ သတင္းစာျဖတ္ပင
ုိ း္

လွမ္းတင္လိုက္ရင္း အိပ္ရာတြင္ ပစ္လွဲလုိက္သည္။ ပူလိုက္တာဟု

ေလးတစ္ခု အရင္ထြက္လာ၏။ ဒီေတာ့မွ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ျပကၡဒိန္

ေတြးရင္း အိပ္ရာေခါင္းရင္း ျပတင္းမွန္ခ်ပ္ကို တြန္း၍ ဖြင့္လုိက္၏။

တစ္ခုကို ၾကည့္မိရင္း လြန္သြားခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ ေမြးေန႕ကို ျပန္သတိ

မိးု သက္ေလ ၀င္လာသည္။ ဒီႏင
ုိ င
္ မ
ံ ာွ ရာသီမေရြး မိးု ရြာတတ္သည္

ရသြားသည္။ စိတ္မၾကည္မလင္ ျဖစ္ေနတာေတြ မ်ား၍ မသိဟန္

ပဲ။ ေလအေ၀ွ႕တြင္ ရင္ပတ
ူ ာ နည္းနည္းခံသာသြားသလိပ
ု ဟ
ဲ ု အေတြး

ေဆာင္ေနခဲ့ေသာ ကိုယ့္ေမြးေန႕အတြက္ အေမတို႕ရဲ႕ ဆုေတာင္း

မွ မဆုးံ ေသးခင္ ေနာက္တစ္ခ်က္ ေသာ့၍၀င္လာေသာ ေလႏွင့္ အ

စာရြကက
္ ေလးကို ဖြငလ
့္ က
ို ၏
္ ။ မႏွစက
္ လည္း ဒီလစ
ို ာရြကေ
္ လးမ်ဳိး

တူ စာရြက္ေလးက သမံတလင္းေပၚသို႕ ေလွ်ာခနဲ ဆင္းသြားေလ

ဖတ္ဖူးခဲ့တာပဲဟု အမွတ္ရလိုက္ေသးသည္။

သည္။ ကိုတြတ္ ထေကာက္မည့္ဟန္အျပင္တြင္ ေရခ်ဳိးၿပီး၍ ထြက္

တစ္ေန႕ ေန႕လည္ပိုင္းအခ်ိန္ အလုပ္မွ ေခတၱအားခ်ိန္

ထုးံ စံအတုင
ိ း္ အခန္းျပန္ျဖစ္၏။ အိပရ
္ ာေပၚတြင္ စာတစ္ေစာင္ေရာက္

လာေသာ ကိုတြတ္တို႕ႏွင့္အတူေနသူ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး အလင္း ဖိနပ္
မိဘေက်းဇူးကို အထူးသိတတ္လွေသာ

ႏွင့္ တက္နင္းမိၿပီး ျဖစ္သြားေတာ့သည္။ သူ လမ္းေလွ်ာက္လာရာ

ေမာင္ေနမ်ဳိးေအာင္ (ကိုတြတ္)

ေရစိဖ
ု န
ိ ပ္ေအာက္ေျခတြင္ ကပ္ပါသြားေသာ သတင္းစာအပိင
ု း္ ေလး

ေခတၱ ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕၊ မေလးရွားႏုိင္ငံ။

ကို ႏွေျမာစြာ ၾကည့ေ
္ နမိရင္းမွ “ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ”ဟုပင္ ညည္းတြား

၁၈၊ ၅၊ ၉၅ ေန႕တြင္ က်ေရာက္ေသာ ေမြးေန႕မွသည္

ႏိုင္ေတာ့သည္။ အလင္း ဆိုသူကို ဘယ္လုိစကားမ်ဳိးႏွင့္ေျပာရမလဲ

ေနာင္နွစ္ေပါင္း ၁၂၀ တုိင္ က်န္းမာခ်မ္းသာေစရန္ ရည္သန္၍

စဥ္းစားလို႕မရ။ ဒီႏုိင္ငံမွာ သတင္းစာဆိုတာ ဖတ္ၿပီးလွ်င္ လႊင့္ပစ္

မိေ၀း ဖေ၀း တစ္နယ္ေက်းတြင္ လုပ္ေကၽြးသမႈ မိဘမႈကို

သည့္ ပစၥည္းမ်ဳိး။ စကားလုံးရွာၿပီး စိတ္ထဲမွာ ေျပာၾကည့္သည္။

ျပဳစုေပျငား ေမေဖ့သားအား က်န္းမာေစေၾကာင္း

“What’s the matter! Just a piece of paper”လိ႕ု အေငၚတူးတူး

ဆုမြန္ေတာင္းသည္ သက္ရာေက်ာ္လို႕ေမာ္ေစေသာ္။

မ်က္ႏွာေပးနွင့္ ျပန္ေျပာမည့္ဟန္ပန္ကို ျမင္ေယာင္လုိက္သည္။ ဒီ
ေတာ့လည္း တစ္ကိုယ္တည္း ဆက္ၿပီး ေတြး႐ုံ ေငး႐ုံပဲေပ့ါ။

ေဖေဖ ဦးထုိက္ေအာင္ (B.Sc, B.A အၿငိမ္းစားအရာရွိ)

ဒီလို ဆုေတာင္းမ်ဳိး ေရွ႕ႏွစ္ခါ ဖတ္ခြင့္ရေလာက္ေအာင္

ေမေမ ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႕ေအာင္ (B.A)

ဆက္ၿပီး လိမၼာဖို႕ ငါတတ္ႏိုင္ပါေတာ့မလားဟု စဥ္းစားရင္း မ်က္စိ

ညီမႀကီး ခင္ေသာ္တာေအာင္

ကို စုံမွိတ္၍ အိပ္ဖို႕ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။

(တတိယႏွစ္ ျမန္မာစာ အဓိက၊ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္၊

အိိပ္ေပ်ာ္ဖို႕လမ္းစ မရွိေလတကား။

#

ေမသက္စု

လိႈင္နယ္ေျမ)
ညီမလတ္ ခင္စႏၵာေအာင္

(ဆယ္တန္းေအာင္၊ ဂုဏ္ထူးသမိုင္း)

အသုးံ ျပဳေသာေ၀ါဟာရတြင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးဆိေ
ု သာ စကားလုးံ အတြက္

(မေလးရွား၊ စင္ကာပူ၊ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ လူငယ္မ်ား

ညီမေထြး ခင္တာရာေအာင္

“ေရႊ”ဟူေသာ နာမ္စားတစ္ခုမွာ လူႀကီးမ်ားထိ သိေသာ ေ၀ါဟာရ

(န၀မတန္း၊ ပထမအဆင့္ေအာင္)

ျဖစ္၏။ ၄င္းျပင္ မေလးရွားတြင္ ေနထိုင္သူတုိင္းပင္ မေလးေဒၚလာ
သို႕မဟုတ္ R.M Ringgit Malaysia ကို ျမန္မာပိုက္ဆံကိုေခၚသည့္

သက္ရာေက်ာ္လုိ႕ ေမာ္ေစေသာ္လို႕... ဆုေပးသလား

အတုင
ိ း္ က်ပ္ျပားဟုပင္ ေျပာေလ့ေျပာထရွၾိ ကပါသည္။ မည္သ႕ုိ ပင္

အေမတို႕ရယ္။

စကားအရ က်ပ္ျပားဟု ေျပာၾကေသာ္လည္း အသိစိတ္တြင္ ေငြလဲ

ႏႈန္းႏွင့္တြက္ၾကည့္ျမဲ ျဖစ္ၾကပါသည္။)

သားမွာ ေမာ္စရာမ်ား ရွိေသးလုိ႕လားဗ်ာဟု ကိုတြတ္

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

bmomjyeftcef;quf
ယခင္လမွအဆက္»

အခန္း(၁၂)
အိုနာ ဤသို႕ ငိုလိုငို ရယ္လိုရယ္
ျဖစ္လာေသာအခ်ိန္မွာ ေႏြရာသီျဖစ္၏။
ယူရဂီသည္ အိုနာ ငိုတိုင္း
ေၾကာက္လန္႕၍ ေနေလသည္။
တစ္ႀကိမ္ ႏွစ္ႀကိမ္တြင္
ယူရဂီသည္ အိုနာ၏ မ်က္ႏွာကို
ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ရာ
ထူးဆန္းေသာ အမူအရာမ်ားကို ေတြ႕ရသည္။
အိုနာ၏မ်က္လံုးမ်ားသည္
မုဆိုးအလိုက္ခံရေသာ
သမင္၏ မ်က္လံုးမ်ားကဲ့သို႕ရွိေလ၏။
သို႕ေသာ္ မိမိကိုယ္တိုင္ပင္လွ်င္
အလုပ္၏ ဒဏ္ေၾကာင့္
ေကာင္းစြာ က်န္းမာသန္စြမ္းျခင္း မရွိဘဲ
စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏြမ္းနယ္လ်က္ရွိေနသည္
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အိုနာ၏အျဖစ္ကို
ၾကာရွည္စဥ္းစားေနခြင့္ မရရွာေခ်။
မၾကာမီ ေဆာင္းဦးေပါက္လာျပန္သည္။
လာမည့္ နာတာလူးပြဲအတြက္
အသားဘူးသြတ္စက္႐ုံမ်ားတြင္
ညဥ့္နက္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ရ၏။
မရီဂ်ာ၊ တီတာႏွင့္ အိုနာတို႕ သံုးေယာက္သည္
တစ္ေန႕လွ်င္ ၁၅ နာရီမွ ၁၆ နာရီအထိ
အလုပ္ဆင္းၾကရေလသည္။
မည္မွ်ပင္ပန္းေစကာမူ
ထမင္းနပ္မွန္ စားရဖို႕အေရးအတြက္
မညည္းမညဴ လုပ္ရ၏။
မလုပ္ႏိုင္လွ်င္ အလုပ္က

a&TOa'gif;

ထြက္ရန္သာ က်န္ေတာ့သည္။
ယူရဂီတို႕ေျမၾသဇာစက္႐ုံက
အခ်ိန္ပိုအလုပ္မရွိေသာေၾကာင့္
ညတိုင္းလွ်င္ မိ္န္းမသံုးဦးမွာ အေဖာ္မရွိဘဲ
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ၾကရ၏။

THE JUNGLE

အိမ္သို႕ေရာက္လွ်င္ ညစာပင္ မစားႏိုင္
ရံဖန္ရံခါ၌ အဝတ္အစားပင္ မလဲႏိုင္ၾကဘဲ
အိပ္ရာသို႕တန္း၍ ဝင္ၾကေလသည္။

by

ဤသို႕ အပင္ပန္းမခံႏိုင္လွ်င္
အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ရမည္။
သည္းညည္းခံ၍ လုပ္ႏိုင္မွ
ေဆာင္းတြင္းအတြက္ ေက်ာက္မီးေသြးဝယ္ဖို႕
စုေဆာင္းႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူတုိ႕သိၾကေလသည္။

pmyGifhvTm

Upton Sin Clain
&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

နာတာလူးေန႕ မတိုင္မီ တစ္ရက္တြင္ ဆီးႏွင္း အႀကီး

ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္း မျပန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး’’

အက်ယ္ က်သျဖင့္ အေအးဓတ္ အလြန္ျပင္းထန္၍ ေနေလ၏။

‘‘အႏို႕ မင္းတစ္ညလံုး ဘယ္သြားေနလဲ’’

‘‘ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ဂ်ဗီဂါတို႕အိမ္ လိုက္သြားတယ္’’ဟု

ထိုေန႕ညတြင္ လမ္းမ်ားေပၚ၌ ႏွင္းခဲမ်ား လႊမ္းေနေတာ့

သည္။ ယူရဂီသည္ အလုပျ္ ဖဳတ္ေသာအခါ အိန
ု ာတိ႕ု လူစႏ
ု င
ွ ့္ ေတြ႕

အိုနာက အလြန္ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေသာအသံႏွင့္ ျပန္ေျပာရွာသည္။

လိေ
ု တြ႕ျငား ေစာင္ေ
့ န၏။ သိ႕ု ရာတြင္ အလြနခ
္ ်မ္းေအးေသာေၾကာင့္

ယူရဂီမွ အနည္းငယ္ စိတ္သက္သာရာ ရသြားေသာ္လည္း အိုနာက

အရက္ဆိုင္သို႕ဝင္ကာ အရက္ ၂ ခြက္မွ် ေသာက္ရသည္။ ေနာက္

႐ႈိက္ႀကီးတငင္ ငို၍ ေနသည္။

ဆံုးေတာ့ ျပင္းထန္ေသာအေအးမွ လြတက
္ င္းေအာင္ အိမအ
္ ေရာက္
မနားဘဲ ေျပး၍ လာခဲရ
့ ေလသည္။ အိမသ
္ ႕ုိ ေရာက္လ်ွ င္ အလြနေ
္ မာ

ထိုေန႕မွစ၍ ယူရဂီသည္

ပန္းလွသျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ အိပ္ရာမွ လန္႕ႏိုးေသာအခါ အ

အိုနာကို ႏွင္းေတာထဲတြင္

နီး၌ တီတာႏွင့္ မရီဂ်ာတို႕ ငိုလ်က္ မိမိကို ႏႈိးေနသည္ကို ေတြ႕ရ၏။

နံနက္တိုင္း

နံနက္အလုပဆ
္ င္းရန္ အခ်ိနသ
္ ႕ုိ ေရာက္ေပၿပီ။ သိ႕ု ေသာ္ အိန
ု ာသည္

အလုပ္သို႕လိုက္၍ ပို႕ရေလေတာ့သည္။

ထိုေန႕ည တစ္ညလံုး အိမ္သို႕ ျပန္မလာဟု ေျပာၾက၏။

သို႕ေသာ္ တစ္ညတြင္

ယူရဂီသည္ အလန္႕တၾကား အိပ္ရာမွ ထၿပီးလွ်င္ ငိုယို

အျဖစ္ဆိုးတစ္ခု ၾကံဳရျပန္ေလ၏။

ေနေသာ မိန္းမေတြႏွင့္ ကေလးမ်ားကို ထားခဲ့ကာ အျပင္သို႕ ေျပး

ထိုညမွာ နာတာလူး အလုပ္ပိတ္ရက္ မတိုင္မီ

ထြက္ခဲ့၏။ အျပင္တြင္ ႏွင္းမ်ား အျပင္းအထန္ က်ေနသည္။ ေမွာင္

၃ ရက္ မွ်သာ လိုေတာ့၏။

အရက္ဆိုင္မ်ားေတြ႕တုိင္း ဝင္ၿပီး အိုနာကို ရွာၾကည့္၏။ အိုနာသည္

‘‘အိုနာ ဘာျဖစ္လို႕ ငိုေနသလဲကြယ္’’ဟု ေမးမွ-

လမ္း၌ တစ္စံုတစ္ခု မေတာ္တဆျဖစ္သေလာ၊ သို႕မဟုတ္ အလုပ္

‘‘ယူရဂီ ကၽြနမ
္ ေၾကာက္လက
ုိ တ
္ ာရွင၊္ ကၽြနမ
္ အိမေ
္ ရာက္

႐ံုတြင္ပင္ ဒဏ္ရာ အနာတရ ျဖစ္ေနသေလာ စသည္ျဖင့္ အထိတ္

ေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားေသးတာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ မျပန္ႏိုင္လို႕ သူမ်ားနဲ႕

တလန္႕ျဖစ္မိသည္။ အိုနာ အလုပ္လုပ္ေသာ စက္႐ံုသို႕ေရာက္လွ်င္

လိုက္သြားရတာ၊ ရွင္က ဘာမ်ားေျပာဦးမလဲလို႕ ေတြးၿပီး ေၾကာက္

ညေစာင့္ ဒရဝမ္ကို အက်ိဳးအေၾကာင္း စံုစမ္း၏။ ဒရဝမ္က ထိုေန႕

လိုက္တာ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့’’ဟု အိုနာက ငိုႀကီးခ်က္မႏွင့္ ေျပာရွာ

စက္႐ံု၌ အေတာ္တဆျဖစ္ပြားမႈ တစ္စံုတစ္ရာမရွိဟု ေျပာျပသျဖင့္

ေလ၏။ သိ႕ု ေသာ္ ယူရဂီမာွ အိန
ု ာကို အျပစ္မတင္ႏင
ုိ ရ
္ ာွ ဘဲ ေကာင္း

စိတ္အနည္းငယ္ သက္သာရာရသည္။ ထို႕ေနာက္ စက္႐ံု၏ ႐ံုးခန္း

ေကာင္းမြန္မြန္ ျပန္၍ ေတြ႕ရသည္ကိုပင္ ဝမ္းသာလွၿပီ ျဖစ္၏။ ထို

ရွိရာသို႕ ေျပး၍သြားရာ ကံအားေလ်ာ္စြာ ႐ံုးခန္းဖြင့္ေနၿပီကို ေတြ႕ရ

အခ်ိနတ
္ င
ြ ္ နံနက္ ၈ နာရီ ထိးု လုေနၿပီ ျဖစ္ရကား အိန
ု ာကို ေခ်ာ့ေမာ့

ေလ၏။ သို႕ေသာ္ စံုစမ္းၾကည္ေသာအခါ ယမန္ေန႕ညက အလုပ္

ထားခဲ့၍ မိမိအလုပ္ရွိရာသို႕ ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။

ပိတခ
္ ်ိနတ
္ င
ြ ္ အိန
ု ာ ေကာင္းမြနစ
္ ာြ ျပန္၍သြားေၾကာင္း သိရေလသည္။

လိုက္သည္မွာလည္း ေျပာစရာမရွိ၊ ယူရဂီသည္ ဖြင့္၍ထားေသာ

ထိုေန႕မွစ၍ ယူရဂီသည္ အိုနာကို ႏွင္းေတာထဲတြင္

အျပင္တြင္ ထိုေန႕အတြက္ အလုပ္ဆင္းသူမ်ား အလုပ္

နံနက္တင
ုိ း္ အလုပသ
္ ႕ုိ လိက
ု ၍
္ ပိ႕ု ရေလေတာ့သည္။ သိ႕ု ေသာ္ တစ္

စ၍ လုပ္ေနၾကသျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း ဆူညံ၍လာသည္။ သတ္ျဖတ္

ညတြင္ အျဖစ္ဆိုးတစ္ခု ႀကံဳရျပန္ေလ၏။ ထိုညမွာ နာတာလူး အ

ရန္ ဝက္မ်ား၊ ႏြားမ်ားကို ေမာ္ေတာ္ကားမ်ားျဖင့္ တင္၍ ယူလာၾက

လုပပ
္ တ
ိ ရ
္ က္ မတိင
ု မ
္ ီ ၃ ရက္ မွ်သာ လိေ
ု တာ့၏။ သန္းေခါင္ေလာက္

သည္။ အလုပသ
္ မားမ်ားလည္း ထမင္းခ်ိဳင့္ ယူလာၾကသည္။ အလုပ္

တြင္ မရီဂ်ာႏွင့္ တီတာတိ႕ု ျပန္၍လာကာ အိန
ု ာကို မေတြ႕ခဲေ
့ ၾကာင္း၊

သမားမ်ားလည္း ထမင္းခ်ိဳင့္ကေလးမ်ား ကိုယ္စီဆြဲလ်က္ ခ်မ္းခ်မ္း

ထိတ္လန္႕တၾကားႏွင့္ ေျပာၾကသည္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္သည္ အို

စီးစီး တုန္တုန္ယင္ယင္ႏွင့္ ဝင္လာမစဲ တသဲသဲ ရွိေနသည္။ ယူရဂီ

နာအား အလုပ္သို႕သြား၍ ေခၚေသာအခါ အျခားသူမ်ား အားလံုး

မွာ ဘာမွမတတ္ႏုိင္ေသးဘဲ ႐ံုးခန္းတံခါးအနီးတြင္ မတ္တတ္ရပ္၍

ျပန္သြား၍ အိုနာကို မေတြ႕ခဲဟု ေျပာ၏။

ဝင္လာသမွ် အလုပ္သမားမ်ားကို တစ္ဦးစီ ေစာင့္ၾကည့္ေန၏။

ယူရဂီမူကား သူ႕သူငယ္ခ်င္း ဂ်ဗီဂါႏွင့္ ယခင္တစ္ႀကိမ္

မၾကာမွီ ၇ နာရီထးုိ ၍ စက္မ်ား လည္စျပဳေလ၏။ ယူရဂီ

ကကဲ့သို႕လိုက္၍ သြားလိမ့္မည္။ နံနက္မိုးလင္းမွ သြား၍ ရွာမည္ဟု

မွာ ေျမၾသဇာစက္႐ံု၌ အလုပ္ဆင္းရမည့္အခ်ိန္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အို

ေျပာကာ ေမာေမာပန္းပန္းႏွင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။ နံနက္တြင္

နာအတြက္ ရတက္မေအးဘဲ ေစာင့္ၿမဲ ေစာင့္ေနေလသည္။ ၇ နာ

အခါတိင
ု ္းထက္ တစ္နာရီခန္႕ေစာ၍ အိပရ
္ ာမွထၿပီး ယူရဂီအျပင္သ႕ို

ရီ ၁၅ မိနစ္ ရွိေသာအခါ ႏွင္းေတြ တဖြဲဖြဲက်ေနသည့္ အထဲမွ တစ္

ထြက္သြားေလ၏။ ဂ်ဗီဂါတို႕အိမ္မွာ စက္႐ုံ တစ္ဖက္ရွိ ေဟာစတိ

စံုတစ္ေယာက္သည္ ေအာ္၍ ငိုၿပီး ယူရဂီဆီသို႕ ေျပး၍ လာ၏။ ယူ

လမ္းတြင္ ရွသ
ိ ည္။ ထိအ
ု မ
္ိ သ
္ ႕ုိ ေရာက္ေသာအခါ ဂ်ဗီဂါတိ႕ု အိမသ
္ ား

ရဂီက ဆီး၍ ဖမ္းလိုက္ရာ ထိုသူမွာ ယူရဂီ၏ လက္တြင္ ေပ်ာ့၍က်

မ်ား ႏိုးေနၿပီး မီးမ်ား ဖြင့္ထားၿပီကုိ အျပင္မွ ေတြ႕ရေလ၏။ ယူရဂီ

သြားေလသည္။ ယူရဂီသည္ အိုနာကို တင္းက်ပ္စြာ ဖက္ထားၿပီး-

သည္ တံခါးကုိ ေခါက္လိုက္၍ ဂ်ဗီဂါ၏ ညီမေလးတစ္ေယာက္ လာ

၍ ဖြင့္ေပးသည္။

‘‘အိုနာ... မင္း ဘာျဖစ္လို႕ အိမ္မျပန္သလဲဟင္၊ အခု

ဘယ္ကလာတာလဲ၊ ေျပာစမ္းပါဦး’’ဟု စိုးရိမ္တႀကီး ေမးလိုက္၏။

ေမးလိုက္၏။

‘‘ညက... ညက ႏွငး္ ေတြက်လိ႕ု ဓာတ္ရထားေတြ မသြား

pmyGifhvTm

‘‘အိုနာ ဘယ္မွာလဲဟင္၊ ဒီမွာ ရွိသလား’’ဟု ယူရဂီက

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

‘‘ဟင့္အင္း၊ မရွိဘူး’’ဟု မိန္းကေလးက ျပန္ေျပာသည္။

စံုစမ္းသည္။ ထို႕ေနာက္ စက္႐ံုတြင္ တစ္ဖန္ျပန္၍ ေစာင့္ျပန္၏။

သူ႕အသံ ၾကားလွ်င္ ဂ်ဗီဂါလည္း တံခါးသို႕ လာ၍ ရပ္ကာ-

ေနာက္ဆံုး ညေနပိုင္းေရာက္မွ အိမ္သို႕ ျပန္ခဲ့ေလသည္။

‘‘အိ.ု .. ယူရဂီပါလား၊ အိန
ု ာ ဒီကုိ မလာပါဘူး။ သူက လာ

ထိအ
ု ခ်ိန၌
္ ဓာတ္ရထားမ်ား ထြကေ
္ နၿပီျဖစ္၍ ခရီးသည္

မယ္လို႕ ေျပာလို႕လား’’ဟု ဂ်ဗီဂါက ေမးလွ်င္ ယူရဂီက-

မ်ား ျပည့္ေန၏။ ယူရဂီသည္ ဓာတ္ရထားေပၚသို႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္

‘‘ေၾသာ္... လာမယ္လို႕ေတာ့ မေျပာပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္

ရာ အံ့အားသင့္သြား႐ုံမွ်မက ထိုဓာတ္ရထား၏ ေနာက္သို႕ အေျပး

အရင္တစ္ခါလိုမ်ား မင္းနဲ႕လိုက္အိပ္သလားလို႕’’ဟု ျပန္ေျပာလိုက္

ပင္ လုိက္သြားမိ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုဓာတ္ရထားေပၚ၌

၏။ ဤတြင္ ဂ်ဗီဂါက အထူး အံ့အားသင့္သြားဟန္ျဖင့္-

အိုနာ ထိုင္၍ ပါလာသည္ကို ေတြ႕ရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။

‘‘ဟင္... အရင္တစ္ခါ ဟုတ္လား။ ရွင္ မွားေနၿပီ ထင္

အတန္ၾကာ ေျပး၍လိုက္ၿပီးေနာက္ သတိရၿပီးလွ်င္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ

တယ္။ အိုနာ ဒီအိမ္ကို တစ္ခါမွ လိုက္မအိပ္ဖူးဘူး’’ဟု ေျပာေလ

ျဖည္းျဖည္းလုက
ိ လ
္ ာေတာ့သည္။ မိမတ
ိ ႕ုိ လမ္းေထာင္၌
့ ဓာတ္ရထား

သည္။ ယူရဂီတြင္လည္း အေတာ္အံ့ၾသသြားမိသည္။

ေရာက္ေသာအခါ အိန
ု ာသည္ ဓာတ္ရထားေပၚမွ ဆင္းသြားသည္ကို

‘‘ဘာေျပာတယ္။ အရင္ ဆယ့္ေလးငါးရက္ေလာက္က

ျမင္လိုက္ရေလသည္။ ဤတြင္ ယူရဂီစိတ္၌ အားလံုး ခ်ာခ်ာလည္

ေလ၊ ဟိုႏွင္းေတြ အရမ္းက်တဲ့ ညတုန္းက သူေျပာေတာ့ ဒီမွာအိပ္

သြားသည္ဟု ထင္လက
ုိ သ
္ ည္။ အိန
ု ာသည္ မိမအ
ိ ေပၚ၌ ေဖာက္ျပား

တယ္ ဆိုပါကလား’’ဟု ေျပာလိုက္၏။

ေလၿပီတကားဟု တုနလ
္ ပ
ႈ ေ
္ ခ်ာက္ခ်ား၍ သြားေလ၏။ လက္သးီ မ်ား

တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကိုပင္ ကိုက္မိသည္။

‘‘အို... ရွင္ နားၾကားမွားလို႕ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သူ ကၽြန္မ

နဲ႕ လိုက္ၿပီး မအိပ္ပါဘူး’’ဟု ဂ်ဗီဂါက ျပန္ေျပာသည္။

ယူရဂီသည္ တံခါးကို အသာကိုင္ၿပီး ေတြ၍ ေနမိ၏။

ေနာက္ အိမသ
္ ႕ုိ ျပန္၍သြားသည္။ တံခါးကိဖ
ု င
ြ လ
့္ ်ွ င္ တီတာကို ေတြ႕

အတန္ၾကာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိဘဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနၿပီး

ထိ႕ု ေနာက္ ဂ်ဗီဂါကို ႏႈတဆ
္ က္ၿပီး ျပန္ခေ
့ဲ လသည္။ လမ္း

လိုက္ရ၏။ တီတာမွာလည္း မိမိကဲ့သို႕ပင္ အိုနာကို လုိက္၍ ရွာၿပီး

သိ႕ု ေရာက္ေသာအခါ အုန
ိ ာသည္ မိမက
ိ ုိ မဟုတမ
္ ဟတ္ လီဆယ္

အိမ္သို႕ျပန္လာျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ တီတာသည္ မိမိကို ျမင္ေသာ

၍ ေျပာခဲ့ေခ်သည္တကားဟု အႀကီးအက်ယ္ တုနလ
္ ပ
ႈ သ
္ ြားေတာ့၏။

အခါ ႏႈတခ
္ မ္းေပၚ၌ လက္ညဳႇိ းတစ္ေခ်ာင္းတင္၍ ၿငိမသ
္ က္စာြ ေနရန္

စိတ္ထဲတြင္လည္း အေတြးေပါင္း မ်ိဳးစံုဝင္လာကာ ထိုညက အိုနာ

အမူအရာျပၿပီး ေလွ်ာက္လာသည္။ အနီးသို႕ေရာက္လွ်င္-

အဘယ္သို႕သြားခဲ့သနည္းဟူေသာ ျပႆနာကို အျပန္ျပန္ စဥ္းစား

‘‘ၿငိမ္ၿငိမ္ေနပါ’’ဟု ေျပာ၏။

ေနမိသည္။

‘‘ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ’’ဟု ယူရဂီက ေမးလိုက္သည္။

‘‘အိုနာရယ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္၊ အေတာ္ပဲ ေနမေကာင္း

အိုနာ အလုပ္လုပ္ေသာ စက္႐ံုသို႕သြား၍ ႐ံုးခန္းေရွ႕မွ

ယခင္တစ္ႀကိမ္က ကဲ့သို႕ပင္ ေစာင့္ေန၏။ သို႕ေသာ္ ၈ နာရီထိုးလု

ျဖစ္လာတယ္။ တစ္ညလံးု လမ္းေပၚမွာ ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ားနဲ႕ ဟို

နီးတိုင္ေအာင္ ေပၚ၍ မလာသျဖင့္ အိုနာ၏ အလုပ္ခန္းသို႕ သြားရ

သြား ဒီသြား ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း ဆူဆူပူပူျဖစ္

ေလသည္။ အလုပ္ဆရာႀကီးလည္း မေရာက္ေသးေခ်။ ဓာတ္အား

ေနလိ႕ု မနည္းသိပထ
္ ားရတယ္။ သူ႕စိတလ
္ ည္း သိပၿ္ ပီး မူမမွနဘ
္ းူ ’’

ေပးစက္ ပ်က္ေသာေၾကာင့္ ထိုေန႕နံနက္ ဓာတ္ရထားမ်ား မထြက္

‘‘သူ ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္ေရာက္သလဲ’’

ႏိုင္ဟု ဆို၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဝက္ေပါင္ေျခာက္ အထုပ္ထုပ္ေသာသူ

‘‘အိ.ု .. မနက္က မင္းထြကသ
္ ာြ းၿပီး မၾကာခင္ ျပန္ေရာက္

မ်ား အလုပ္လုပ္ေနၾကၿပီျဖစ္၍ ယူရဂီသည္ မိန္းကေလး တစ္ဦး၏

လာတယ္’’

အနီးသို႕သြားၿပီး အိုနာအေၾကာင္း စံုစမ္းေလ၏။

‘‘အိမ္ကို ေရာက္ၿပီး ေနာက္တစ္ခါ အျပင္သြားေသးသ

လား’’

မိမိတို႕လမ္းေထာင့္၌

ဓာတ္ရထား ေရာက္ေသာအခါ

တာကို’’ဟု တီတာက ျပန္ေျပာေလသည္။

အိုနာသည္ ဓာတ္ရထားေပၚမွ

ယူရဂီမွာ ေဒါသျဖင့္ သြားမ်ားႀကိတ္လ်က္-

ဆင္းသြားသည္ကို ျမင္လိုက္ရေလသည္။

‘‘ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကုိ လိမေ
္ ျပာတာပဲ’’ဟု ဆိလ
ု က
ုိ ရ
္ ာ တီတာ

ဤတြင္ ယူရဂီစိတ္၌

သည္ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ၿပီး ‘ဟင္... မင္း ဘယ္လိုေျပာလိုက္တာ

အားလံုး ခ်ာခ်ာလည္သြားသည္ဟု

လဲ’ဟု ျပန္ေမးသည္။ ယူရဂီသည္ တီတာကို စကားျပန္မေျပာေတာ့

ထင္လိုက္သည္။

ဘဲ အိပ္ခန္းထဲသို႕တန္း၍ ဝင္ခဲ့ေလ၏။ အိပ္ရာေပၚ၌ အိုနာ ထိုင္၍

‘‘အို... ဓာတ္ရထားေတြ ပ်က္ေနလို႕ မလာႏိုင္တာ ျဖစ္

‘‘အိုနာ မင္း ဘယ္သြားေနသလဲ ’’ဟု ေမးလိုက္၏။

ပါလိမမ
့္ ယ္’’ဟုသာ မိနး္ ကေလးက ေျပာလိက
ု သ
္ ျဖင့္ အျပင္သ႕ုိ တစ္

အိုနာ၏ မ်က္ႏွာမွာ ျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ျဖစ္၍ ေဝဒနာခံစား

ဖန္ ျပန္ထြက္လာၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ေနရျပန္သည္။ သို႕ႏွင့္ နံနက္

ေနရပံုေပၚသည္။ ယူရဂီက ေမးလိုက္ရာ ပထမ စကားျပန္မေျပာ

ပိုင္း တစ္ပိုင္းလံုး အခ်ိန္ကုန္သြား၏။ မိမိအလုပ္ကိုလည္း သြားရန္

ေသးဘဲ ၿပီးမွ ထစ္ထစ္ေငါ့ေငါ့ျဖင့္-

စိတမ
္ ကူးေတာ့ဘဲ မြန္းတည္အ
့ ခ်ိနသ
္ ႕ို ေရာက္မွ ဂတ္ထဲသ႕ို သြားၿပီး

‘‘ဟင္အ
့ င္း၊ ဘယ္သာြ းႏိင
ု မ
္ လဲ၊ ဒါေလာက္ အားနည္းေန

ေနသည္ကို ေတြ႕သျဖင့္ အနီးသို႕ သြားကာ-

pmyGifhvTm

‘‘ယူရဂီ... ယူရဂီ၊ ကၽြနမ
္ ေလ စိတေ
္ တြ ဘယ္လျုိ ဖစ္သာြ း

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

မွန္း မသိဘူး။ မေန႕က ကၽြန္မ အိမ္ျပန္လာေတာ့ မ်က္ေစ့လည္ၿပီး

ပခံုးကို ကုိင္၍လႈပ္ရင္း-

တစ္ညလံုး လမ္းေလွ်ာက္သြားေနမိတယ္ ထင္တာပဲ၊ မနက္ကမွ

‘‘တိတ္ကြာ၊ တိတ္စမ္းကြာ’’ဟု ေျပာရေလ၏။

အိမ္ျပန္ေရာက္တယ္’’ဟု ေျပာျပေလ၏။

ထိအ
ု ခါမွ အိန
ု ာသည္ သတိရသြားဟန္ႏင
ွ ့္ ၾကမ္းျပင္ေပၚ

‘‘ဒါျဖင္.့ .. မင္း အျပင္ကုိ ဘာျဖစ္လ႕ို ျပန္ထက
ြ သ
္ ာြ းသလဲ’’

သိ႕ု လွ၍
ဲ အိပလ
္ က
ို ေ
္ လသည္။ ယူရဂီမာွ ပထမေသာ္ လန္႕၍သြားမိ

ဟု ယူရဂီက ေဒါသသံျဖင့္ ေမးလိုက္၏။ အိုနာ၏ မ်က္ႏွာတြင္ တစ္

သည္။ ၿပီးမွ အိန
ု ာက ‘‘ယူရဂီ၊ ယူရဂီ’’ဟု တုးိ တိးု ေခၚသံၾကားသျဖင္-့

စံတ
ု စ္ခက
ု ုိ ေၾကာက္ရ႕ံြ တုနလ
္ ပ
ႈ သ
္ ာြ းေသာ အမူအရာ ေပၚလာသည္။

‘‘ဘာလဲ’’ဟု ျပန္ေမးလိုက္ေလသည္။

‘‘အို... အို... ကၽြန္မ စတိုးဆိုင္ကို သြား... သြားတာပါ’’

‘‘ယူရဂီ... ကၽြန္မကို အထင္မလြဲပါနဲ႕ေနာ္’’ဟု ေလသံ

‘‘မင္း ငါ့ကို လိမ္ေျပာတာေပါ့’’ဟု ယူရဂီက လက္သီး

ျဖင့္ ျပန္ေျပာ၏။

ဆုပ္ၿပီး ေရွ႕သို႕တိုးရင္း ေျပာလိုက္ေလ၏။

‘‘ဘာကို အထင္္မလြဲရမွာလဲ’’

‘‘ကၽြန္မေလ ရွင့္ကို ခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကို

‘‘ဟင္း... မင္း ငါ့ကို ဘာျဖစ္လုိ႕ လိမ္ရသလဲ၊ ေျပာစမ္း’’

ဟု ထပ္ေမးလုက
ိ ရ
္ ာ အိန
ု ာမွာ အလြနေ
္ ၾကာက္ရ႕ံြ ထိတလ
္ န္႕စြာျဖင္-့

ထပ္မေမးပါနဲ႕ေတာ့။ ကၽြန္မ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး’’ဟု အိုနာက ယူ

‘‘ယူရဂီ... ယူရဂီ ဘယ္လိုေျပာတာလဲ ယူရဂီ’’

ရဂီ၏ ေျခကို ဖက္ၿပီး ေျပာေလ၏။ ယူရဂီမွာ ဤတြင္ ေဒါသထြက္

‘‘ဘာ... ဘယ္လုိေျပာရမွာလဲ၊ အရင္တစ္ခါ မင္း ဂ်ဗီဂါ

သည္ထက္ ထြက္လာကာ အိုနာ၏ လက္မ်ားကို ဖယ္ပစ္ရင္း-

တို႕အိမ္ လိုက္သြားတယ္လို႕ ေျပာတယ္။ သြားလည္း သြားတာ မ

‘‘ေဟ့... ငါေမးတာကို ေျပာစမ္းကြ’’ဟု က်ယ္ေလာင္စြာ

ဟုတဘ
္ ူး။ မင္း မေန႕ညက ၿမိဳ႕ထဲကို သြားတယ္။ ဓာတ္ရထားနဲ႕ျပန္

ေျပာလုိက္၏။

လာတာ ငါ့မ်က္ေစ့နဲ႕ တပ္အပ္ျမင္တယ္’’

သို႕ေသာ္ အိုနာသည္ ေအာ္၍ ငိုလ်က္ ‘‘ဟင့္အင္း...

ဟင့္အင္း၊ ကၽြန္မ မေျပာႏိုင္ဘူး’’ဟု ဆိုသည္။ ယူရဂီက အိုနာကို

‘‘ကၽြန္မေလ ရွင့္ကို ခ်စ္ပါတယ္။

ဆြဲေျမႇာက္ကာ-

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကို ထပ္မေမးပါနဲ႕ေတာ့။

ကၽြန္မ အျပစ္မဟုတ္ပါဘူး’’ဟု

ငါ့ကို ေျပာျပစမ္း’’ဟု ၾကာရွည္ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့သည့္ ဟန္ျဖင့္

အိုနာက ယူရဂီ၏ ေျခကို

ေမးမွ-

ဖက္ၿပီး ေျပာေလ၏။

ယူရဂီမွာ ဤတြင္

အိုနာက တစ္လုံးခ်င္း ထစ္ေငါ့စြာ ျပန္ေျပာေလသည္။

ေဒါသထြက္သည္ထက္ ထြက္လာကာ

အိုနာ၏ လက္မ်ားကို ဖယ္ပစ္ရင္း-

လဲ’’

အိုနာသည္ မတ္တတ္ရပ္ၿပီးေနာက္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း၊

‘‘ေျပာစမ္း၊ ျမန္ျမန္ေျပာစမ္း၊ မင္း ညက ဘယ္သာြ းသလဲ။

‘‘ကၽြန္မေလ ၿမိဳ႕ထဲက အိမ္တစ္အိမ္ကို သြားတယ္’’ဟု
‘‘ဘာ... ဘာ... ဘာေျပာတယ္၊ ဘယ္အိမ္ကို သြားတာ

‘‘မစၥဟင္ဒါဆင္ အိမ္ကို’’

ပထမေသာ္ ယူရဂီသည္ အိန
ု ာေျပာသည္ကုိ နားမလည္

စိုးရိမ္ျခင္းတုိ႕ျဖင့္ ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ေနသည္။ ထို႕ေနာက္မွ

လိုက္ေခ်။ ေနာက္ၿပီးမွ သတိရသည့္ဟန္ျဖင့္ နံရံသို႕ေျပး၍ကပ္ကာ

လက္ႏစ
ွ ဖ
္ က္ ဆန္႕တန္းၿပီး ယူရဂီထသ
ံ ႕ုိ ေလွ်ာက္လာသည္။ ယူရဂီ

လဲ၍ မသြားေအာင္ဟန္ရင္း ‘‘မစၥဟင္ဒါဆင္အိမ္ကို ဟုတ္လား... ၊

သည္ အိန
ု ာကို ဆီး၍မေခၚဘဲ နံေဘးသိ႕ု ဖယ္ေပးလိက
ု ရ
္ ာ အိန
ု ာမွာ

ဘုရား... ဘုရား’’ဟု ခပ္တိုးတုိး ေရရြတ္လိုက္သည္။

ဒူးေထာက္လ်က္ ထိုင္၍ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္အုပ္ၿပီး ႐ႈိက္

ထို႕ေနာက္ အိုနာ၏ လည္ပင္းကိုင္၍ ဆြဲထူၿပီးလွ်င္-

ႀကီးတငင္ ငိေ
ု ႀကြးေလေတာ့သည္။ တစ္ကယ
ုိ လ
္ းုံ မွာလည္း နတ္က်

‘‘မင္း အဲဒီအိမ္ကို ဘယ္သူနဲ႕သြားသလဲ ေျပာစမ္း၊ ျမန္

သကဲ့သို႕ တုန္၍ေနသည္။ ခါတိုင္းဆိုလွ်င္ အိုနာ ဤသို႕ျဖစ္ေသာ

ျမန္ေျပာစမ္း’’ဟု ေဒါသျပင္းထန္စြာျဖင့္ ေမးလုိက္၏။

အခါ ယူရဂီမွာ အလြန္စိုးရိမ္ ထိတ္လန္႕စၿမဲျဖစ္၏။ ယခုမူကား အံ

အိုနာသည္ ႐ုန္းကန္ရင္း-

သြား ႀကိတ္ၿပီး လက္သီးဆုပ္လ်က္ ေဒါသျဖစ္၍သာ ေနသည္။ အ

‘‘ေကာ္နာနဲ႕သြားတယ္’’

ျပင္မွ တီတာသည္ အခန္းတံခါးကို ဖြင့္ၿပီး ဝင္လာ၏။ သို႕ေသာ္-

‘‘ေကာ္နာဆိုတာ ဘယ္သူလဲဟင္’’

‘‘သြား... သြား... အျပင္ထြက္သြား’’ဟု ယူရဂီက ဆီး၍

‘‘ကၽြန္မတို႕ အလုပ္ဆရာပဲ’’

ေအာ္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ေၾကာင္တက္တက္ႀကီး ရပ္ေန၏။ ထိုအခါ

ယူရဂီသည္ အိုနာ၏ လည္ပင္းကို ညႇစ္ထားမိသည္။

ယူရဂီက သူ႕လက္ကိုဆြဲၿပီး အျပင္သို႕ထုတ္သည္။

ေနာက္မွ သတိရ၍ လႊတ္လုိက္ၿပီးလွ်င္-

ၿပီးမွ အိုနာဘက္သို႕လွည့္၍-

‘‘ေျပာစမ္း၊ အဲဒအ
ီ ေၾကာင္းကို အကုနေ
္ ျပာျပစမ္း’’ဟု ေမး

‘‘ကဲ ေျပာစမ္း၊ ငါ ေမးတာကို ေျပာစမ္း’’ဟု ေငါက္လိုက္

လုိက္ေလ၏။ အိုနာမွာ အလြန္အားနည္းစြာႏွင့္ ၿငိမ္သက္ေနရာမွ-

၏။

‘‘ကၽြန္မ မသြားခ်င္ပါဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႕ ခ်မ္းသာ

အိုနာမွာ ဘာမွမေျပာဘဲ တစ္ကိုယ္လံုး တုန္ၿပီး ေအာ္

ရာ ရမယ္န
့ ည္းက ဒီနည္းပဲ ရွေ
ိ တာ့လ႕ုိ သြားရတာပါ၊ သူက သူ႕အလို

ဟစ္၍သာ ငိုေနရကား ယူရဂီသည္ မၾကည့္ႏိုင့္ေတာ့ဘဲ အိုနာ၏

ကို မတူရင္ ကၽြန္မတို႕ အားလုံးကို အလုပ္ထုတ္ပစ္မယ္လို႕’’ဟု

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

ေျပာေလသည္။ ယူရဂီမွာကား ေဒါသျဖင့္ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္၍ေန

ေတာ့၏။

ဆင္းၿပီးေနာက္ အတင္းေျပးဝင္ခသ
့ဲ ည္။ သူ႕ကိျု မင္လ်ွ င္ လူအေပါင္း

စက္႐ံုေရွ႕၌ ဓာတ္ရထားဆိုက္လွ်င္ ယူရဂီသည္ ခုန္၍

‘‘ေျပာစမ္း၊ ဘယ္ေလာက္ၾကာပလဲ ေျပာစမ္း’’

မွာ အလြန္ ထူးဆန္းအံ့ၾသစြာျဖင့္ ေငး၍ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကေလသည္။

‘‘အုိ... အစကတည္းကပဲ မစၥဟင္ဒါဆင္က စီမံတာပဲ။

ယူရဂီသည္ အိန
ု ာ အလုပလ
္ ပ
ု ေ
္ သာ အခန္းသိ႕ု ေျပးဝင္ခ၏
့ဲ ။ အျပင္

ေကာ္နာကလည္း ကၽြန္မကို သေဘာက်တယ္။ ပထမ ပိုက္ဆံေပး

၌ အသားဘူးေသတၱာမ်ားကို ကားတင္ေသာ ကားသမားမ်ားအသံ

တယ္။ ေနာက္ ခ်စ္ပါတယ္ ႀကိဳက္ပါတယ္နဲ႕ေျပာတယ္။ ေနာက္...

ျဖင့္ ဆူညေ
ံ နၾကသည္။ ယူရဂီသည္ အခန္းထဲတင
ြ ္ အိန
ု ာ၏ အလုပ္

ကၽြနမ
္ က သူ႕အလိက
ု ို မလိက
ု ေ
္ တာ့ အလုပထ
္ တ
ု ပ
္ စ္မယ္ ေျပာတယ္။

ဆရာကို က်ီးကန္းမ်က္ေစ့ျဖင့္ ရွာၾကည့္သည္။ ေတြ႕လွ်င္ေတြ႕ခ်င္း

ကၽြန္မတင္ မကဘူး၊ ရွင္နဲ႕မရီဂ်ာတို႕ကိုပါ အလုပ္ထုတ္ပစ္ေအာင္

အတင္းေျပလ်က္ က်ားအုပသ
္ လို အုပလ
္ က
ုိ ေ
္ လသည္။ အလုပဆ
္ ရာ

သူက လုိက္ေျပာမယ္တဲ့။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆုံးတစ္ညမွာ အလုပ္ဆင္း

ေကာ္နာမွာ ကေစာ္သမား အိုင္ယာလန္ျပည္သား တစ္ေယာက္ျဖစ္

ခ်ိန္ လူျပတ္တုန္း အတင္းပဲ... အတင္းပဲ ’’ဟု ေျပာရင္း အသံတိမ္

၏။ ယူရဂီက လွမ္း၍ အုပ္လိုက္ေသာအခါ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ဆီး၍

သြားသည္။ ေနာက္မွာ အားယူ၍...

ကာေသး၏။ သို႕ေသာ္ ယူရဂီ၏ ျပင္းထန္ေသာလက္သီးသည္ သူ႕

နဖူးတည့္တည့္သို႕ ထိကာ ပက္လက္ႀကီး လဲသြားေလ၏။ ယူရဂီ

‘‘ေနာက္ၿပီး ကၽြနမ
္ ကို မစၥဟင္ဒါဆင္ အိမေ
္ ခၚသြားတယ္။

ကၽြန္မလည္း အားလုံးအတြက္ စိုးရိမ္တာနဲ႕’’

သည္ လဲေနေသာ ေကာ္နာကိုယ္ေပၚသို႕ ခုန္တက္ၿပီး လည္ပင္းကို

ယူရဂီသည္ စကားဆုံးေအာင္ နားမေထာင္ေတာ့ေခ်။

အားရပါးရ ညႇစ္ေလသည္။ သို႕ႏွင့္မွ အားမရေသးဘဲ ေကာ္နာ၏

အျပင္သို႕ထြက္ခဲ့ေလ၏။ အျပင္၌ တီတာသည္ ေၾကာက္ရြံ႕စိုးရိမ္

ေခါင္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ေျမႇာက္၍ ၾကမ္းျပင္ႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္

စြာျဖင့္ ထိင
ု ေ
္ နသည္။ ယူရဂီသည္ သူ႕ကိလ
ု ည
ွ ၍
့္ မွ မၾကည့ဘ
္ ဲ အိမ္

ေဆာင့္လိုက္သည္။

ျပင္သို႕ထြက္ခဲ့သည္။ အျပင္ေရာက္ေသာအခါ ႐ိုး႐ိုးေလွ်ာက္ေနရာ

မွ ေျပးခဲ့၏။ နံေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္၌ ဘာကိုမွ်မျမင္၊ ေမာလာသ

အလန္႕တၾကားေအာ္သ၊ံ ေျပးလႊားသံျဖင့္ ျပည့္ေနသည္။ သိ႕ု ရာတြင္

ျဖင့္ အနည္းငယ္ ကိယ
ု ရ
္ န
ိွ သ
္ တ္လက
ုိ သ
္ ည္။ ထိအ
ု ခိက
ု ္ ဓာတ္ရထား

ယူရဂီသည္ ဤဆူသည
ံ သ
ံ ံေတြကို ဂ႐ုမစိက
ု ဘ
္ ဲ ေကာ္နာကိသ
ု ာ မဲၿပီး

တစ္စင္း ဆုိက္လာသျဖင့္ အေပၚသို႕ ခုန္တက္ၿပီး လိုက္ပါလာခဲ့၏။

ကိုင္ေဆာင့္လ်က္ ရွိသည္။ သို႕ေသာ္ မၾကာမီ လူေလးငါးေျခာက္

ယူရဂီ ဓာတ္ရထားေပၚသိ႕ု ေရာက္လ်ွ င္ အျခားခရီးသည္မ်ားမွာ သူ႕

ေယာက္ခန္႕ သူ႕ကို ေနာက္မွ ဝိုင္း၍ ဆြဲလိုက္ၾကသျဖင့္ ေကာ္နာ

ကိုယ္၏ အနံ႕ကို မခံႏိုင္သျဖင့္ ေဘးသို႕ ဖယ္ေပးၾကသည္။ ယူရဂီ

လြတ္သြားသည္။ ယူရဂီသည္ အတင္း႐ုန္းထြက္ကာ ေကာ္နာ့ပါးကို

ကား သူတို႕ကို ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ ေဒါသျဖင့္ ဆတ္ဆတ္တုန္ေန၏။

ပါးစပ္ျဖင့္ တအားကိက
ု လ
္ က
ုိ ေ
္ လသည္။ ေနာက္ဆးုံ လူအမ်ား ဝိင
ု း္

ထိအ
ု ခါ အခန္းတစ္ခလ
ု ံုး ဆူည၍
ံ သြားေလ၏။ မိန္းမမ်ား

ဆြဲ၍ ေကာ္နာ လြတ္သြားေလသည္။

ယူရဂီသည္ မိမိကို ဆြဲထားသူမ်ားလက္မွ လြတ္ေအာင္

က်ား႐ုန္းသလို ႐ုန္းေလ၏။ အခ်ိဳ႕သူမ်ားမွာမူကား ယူရဂီက ကန္
ေက်ာက္သျဖင့္ လြင့္သြားၾကသည္။ သို႕ရာတြင္ သူ႕ကို ဝိုင္း၍ ခ်ဳပ္
သူမ်ားက မ်ားသည္ထက္ မ်ားလာေသာအခါ အားမတန္သျဖင့္
မာန္ေလွ်ာ့လက
ုိ ရ
္ ေတာ့၏။ ၎ေနာက္ လူမ်ားသည္ သူ႕ကို အတင္း
ခ်ဳပ္ကာ ကုမၸဏီပုလိပ္ဌာနသို႕ေခၚသြားၾကသည္။ ထိုဌာနမွ အခ်ဳပ္
ကားတစ္စင္း မွာယူကာ သူ႕ကို ယူေဆာင္သြားၾကေလသတည္း။
*

*

*

*

*

*

*

အခန္း(၁၃)

အခ်ဳပ္ကားထဲသ႕ုိ ေရာက္လ်ွ င္ ယူရဂီမာွ အလြနေ
္ မာပန္း

ၿပီး ၿငိမသ
္ က္ေနသည္။ ကား၌ သူႏင
ွ အ
့္ တူ လိက
ု ပ
္ ါလာေသာ ပုလပ
ိ ္
သားတုိ႕သည္ ယူရဂီ၏ ကိုယ္နံ႕ေၾကာင့္ သူႏွင့္ ေဝးႏိုင္သမွ် ေဝး
ေအာင္ေရွာင္၍ ထိင
ု ၿ္ ပီး လိက
ု ပ
္ ါလာၾက၏။ ဂါတ္ထသ
ဲ ႕ုိ ေရာက္ေသာ
အခါ ဆာဂ်င္၏ေရွ႕၌ သူ႕နာမည္၊ ေနရပ္ စသည္တ႕ို ကို ေျပာျပရ၏။
သူ႕အား လက္ေရာက္ က်ဴးလြနမ
္ ႏ
ႈ င
ွ ့္ တိင
ု ခ
္ ်က္ဖင
ြ လ
့္ က
ုိ ၏
္ ။ သူ႕ကို
အခ်ဳပ္ခန္းသို႕ ေခၚေဆာင္သြားေသာ ထြားထြားက်ိဳင္းက်ိဳင္း ပုလိပ္
က လမ္းေလွ်ာက္ေႏွးရပါမိ႕ု လားဟု ေျခေထာက္ႏင
ွ ့္ ကန္သည္။ ယူ
ရဂီသည္ ဘာမွျပန္မေျပာေခ်။ ယခုအခါ ပက္ကင္းေတာင္ၿမိဳ႕၌ ေန
ထိုင္လာသည္မွာ ၂ ႏွစ္ခြဲမွ် ရွိၿပီျဖစ္၍ ထုိၿမိဳ႕မွ ပုလိပ္သားမ်ား အ
ေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိၿပီး ျဖစ္၏။ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ရာ

pmyGifhvTm

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

အာခံလွ်င္ အသက္ပင္ ေသဖြယ္ရာ ရွိသည္။ ထိုအခါ ပုလိပ္က ယူ

ႏွစ္ပတ္အတြက္ တင္၍ေနသည္။ ေၾကြးမေၾကလွ်င္ အိမ္ဆံုးေတာ့

ရဂီ အရက္မူးၿပီး လဲ၍ ေသသည္ဟု အစီရင္ခံလွ်င္ မည္သူကမွ်

မည္။

ေမးေတာ့မည္ မဟုတ္ေခ်။

ယူရဂီမာွ ဤအေၾကာင္းမ်ားကို မေတြးခ်င္ဘဲ ေတြးမိေန

သည္။ ဆင္းရဲသား အလုပသ
္ မားပီပီ ဤအေရးကိစမ
ၥ ာွ သူတ႕ုိ ေသ

ေတြးမိလိုက္တုိင္းလည္း

ေရးရွင္ေရးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေမ့ခ်င္ပါလ်က္ ေမ့၍မရဘဲ ေခါင္းထဲ၌

ၾကက္သီးေမြးညႇင္းထေအာင္

ေပၚလာျခင္းျဖစ္၏။ အိမက
္ ေလးဆံးု လွ်င္ ေနစရာမရွဘ
ိ ဲ အလြနေ
္ အး

တုန္လႈပ္သြားမိ၏။

ေသာရာသီ၌ လမ္းေဘးတြင္ တဝဲလည္လည္ ေနရမည္အ
့ ေရး မ်က္

အိုနာသည္ မိမိမ်က္ႏွာကို

စိထဲ၌ ေပၚ၍လာသည္။ အိုနာတို႕လူတစ္စုသည္ ပထမအိမ္ေထာင္

မည္သို႕ၾကည့္ဝ့ံပါေတာ့မည္နည္း။

ပရိေဘာဂမ်ားကို ေရာင္း၍စားၾကမည္။ ထို႕ေနာက္ နီးစပ္ရာလူမ်ား

မိမိသည္ အသက္ေပး၍ ခ်စ္ခဲ့ေသာ

ထံမွ အကူအညီမရလွ်င္ ခက္ၾကေခ်ေတာ့မည္။ အိမ္မွ ဆင္းရၿပီး

ဇနီးကေလးကို

လမ္းလယ္ေကာင္တင
ြ ္ အေအးဒဏ္ေၾကာင့္ အတံးု အ႐ံးု ေသၾကဖြယ္

အေစာ္ကားခံရေအာင္

ရာသာ ရွိေတာ့၏။

အလုပ္႐ံုသို႕သြားခြင့္ျပဳခဲ့သည္တကား။

အခ်ဳပ္ခန္းထဲ၌ မိမတ
ိ စ္ေယာက္တည္း ရွသ
ိ ည္။ ပထမ၌

တစ္ဖန္တင္၍ ေခၚသြားၾကျပန္၏။ သူႏင
ွ အ
့္ တူေခၚ၍ သြားသူမ်ားမွာ

မိမအ
ိ ား ေစာ္ကားသည့္ သတၱဝါေကာင္ကို ဆံုးမလိက
ု ရ
္ သည္အ
့ တြက္

ဂါတ္ထဲ၌ ခ်ဳပ္၍ထားေသာ အရက္မူးသမားမ်ား၊ သူခိုးတစ္ေယာက္

စိတ္တြင္ ေက်နပ္မိသည္။ သို႕ေသာ္ လံုးလံုး ေက်နပ္ၿပီဟု မဆိုႏိုင္။

ႏွင့္ အသားဘူသြတ္စက္႐ံုမွ အမဲသားခိုးသူႏွစ္ေယာက္တို႕ ျဖစ္ၾက

ဆြသ
ဲ လ
ူ သ
ြဲ မ
ူ ်ား မရွလ
ိ ်ွ င္ သည္ထ
့ ပ္ပ၍
ို လက္စားေခ်ႏိင
ု ္ေသးသည္ဟု

သည္။ သူတို႕အားလံုးကို နံရံ၌ ေဆးျဖဴသုတ္ထားေသာ အခန္းႀကီး

ေတြးမိ၏။ သိ႕ု ေသာ္ တျဖည္းျဖည္း စိတ၏
္ တည္ၿငိမမ
္ က
ႈ ို ရရွလ
ိ ာသည္။

တစ္ခထ
ု သ
ဲ ႕ုိ ေခၚေဆာင္သာြ းၾကသည္။ အခန္းနံရတ
ံ စ္ခတ
ု င
ြ ္ စင္ျမင့္

ထိအ
ု ခါမွ မိမလ
ိ ပ
ု ခ
္ ဲျ့ ခင္းသည္ အိန
ု ာႏွငတ
့္ ကြ သားသမီးမ်ားအတြက္

ကေလးတစ္ခု ရွိ၍ စင္ေပၚ၌ ႏွာေခါင္းေကာက္ေကာက္ႏွင့္ တုတ္

အခက္ေပြေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ျဖင္းသာလွ်င္ ျဖစ္ေပသည္ဟု သတိရ၍

ခိုင္ခိုင္ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္ေန၏။

လာေတာ့၏။ မိမ၏
ိ ေရွ႕ေရးမွာလည္း မည္သ႕ုိ ျဖစ္မည္ကုိ မေတြးႏိင
ု ္

ေခ်။

မည္သည့္ အမႈျဖင့္ ပုဒ္မ တပ္မည္ကိုကား မသိေခ်။ မိမိ လက္ခ်က္

ဤသိ႕ု ေၾကာက္စရာ၊ ထိတလ
္ န္႕စရာမ်ားကို ေတြးေတာ

ရင္း မိုးလင္းရေတာ့သည္။ မိုးလင္းလွ်င္ ယူရဂီကို အခ်ဳပ္ကားျဖင့္

ထိုည အေတာ္ညဥ့္နက္ေအာင္ အခ်ဳပ္ထဲ၌ ေခါက္တံု႕

ယူရဂီသည္ မိမိ၏အမႈကို စစ္ေဆးေတာ့မည္ဟု သိ၏။

မိသြားေသာ ေကာ္နာသည္ ေသသည္ ရွင္သည္ မသိရ။ အကယ္၍

ေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိ၏။ အေတာ္ေမာသြားမွ တံုးလံုးလွဲ၍

ေသသြားလွ်င္ မိမိကို ႀကိဳးေပးမည္ အမွန္ျဖစ္ေပသည္။ ထို႕ျပင္ စင္

အိပ္ေပ်ာ္ရန္ ႀကိဳးစား၏။ သို႕ရာတြင္ မည္သို႕မွ် အိပ္မေပ်ာ္ေခ်။ မိုး

ျမင္ေ
့ ပၚ၌ ထိင
ု ေ
္ နေသာ လူႀကီးမွာ ပက္ကင္းေတာင္ၿမိဳ႕တြင္ လူတင
ုိ း္

လင္းလုနီးေသာအခါ တစ္ဖန္ထပ္၍ လမ္းေလွ်ာက္ျပန္သည္။ မိမိ

ေႀကာက္ေသာ တရားသူႀကီး ကာလာဟန္ဆသ
ို ူ ျဖစ္၍ေနပါက မိမမ
ိ ွာ

အတြက္ မည္မွ်ပင္ ႏွိပ္စက္ခံရေသာ္လည္း အေရးမႀကီး၊ ေၾကာက္

သက္သာရာရေတာ့မည္ မဟုတ္ဟုလည္း ေတြးမိသည္။

လည္း မေၾကာက္ေခ်။ သိ႕ု ေသာ္မမ
ိ ၏
ိ ခ်စ္ဇနီးအိန
ု ာသည္ တစ္သက္

လံုး အဖတ္ဆယ္၍ မရေအာင္ အေစာ္ကားခံခဲ့ရေလျခင္း၊ မိမိ သူ႕

အလြန္ဆိုးသျဖင့္ နာမည္ႀကီးေနသူျဖစ္၏။ ငယ္စဥ္က အမဲသတ္႐ံု၌

ကို အလုပ္လုပ္ရန္ အခြင့္ျပဳမိခဲ့ေလျခင္း စသည့္ အေတြးမ်ားသည္

အလုပ္လုပ္သည္။ ေနာက္တြင္ ႏိုင္ငံေရးနယ္ထဲသို႕ဝင္၍ ႀကီးပြား

စီကာရီကာ သူ႕ဦးေခါင္းအတြင္းသို႕ ဝင္လာၾကသည္။ ေတြးမိလိုက္

လာခဲ့သည္။ ပတ္ကင္းေတာင္ၿမိဳ႕၌ အရင္းရွင္ စက္႐ံုသမားမ်ားက

တုိင္းလည္း ၾကက္သီးေမြးညႇင္းထေအာင္ တုန္လႈပ္သြားမိ၏။ အိုနာ

အလုပသ
္ မားမ်ားကို ဖိႏပ
ွိ ထ
္ ားရာတြင္ တရားသူႀကီး ကာလာဟန္မွာ

သည္ မိမိမ်က္ႏွာကို မည္သို႕ ၾကည့္ဝ့ံပါေတာ့မည္နည္း။ မိမိသည္

အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္ေသာ လက္ကိုင္တုတ္သဖြယ္ျဖစ္၏။

အသက္ေပး၍ ခ်စ္ခဲ့ေသာ ဇနီးကေလးကို အေစာ္ကားခံရေအာင္

ထိုသူမွာ ပစၥည္းရွာရာတြင္လည္း မေကာင္းမႈမ်ိဳးစံုျဖင့္ ရွာခဲ့သည္။

အလုပ္႐ံုသို႕ သြားခြင့္ျပဳခဲ့သည္တကား။

ပထမ ဤရာထူးကို မယူမီ ႏိုင္ငံေရးအာဏာကို အလြဲသံုးစားလုပ္၍

မိမိ ကိုယ္ေရးကုိယ္တာကလည္း ရွိေသးသည္။ မိမိ

အရက္ဆိုင္မ်ား၊ ေလာင္းကစားမႈမ်ား၊ ျပည့္တန္ဆာအိမ္မ်ားဖြင့္၍

ေထာင္သ႕ုိ က်မည္မာွ ေသခ်ာေနရာ၊ မိမအ
ိ မ
ိ သ
္ ားမ်ားမွာ ငတ္႐သ
ံု ာ

စီးပြားရွာခဲသ
့ ည္။ ယခု အသက္ႀကီးလာ၍ သားသမီးမ်ားႀကီးမွ ကိယ
ု ္

ရွိေတာ့သည္။ အိန
ု ာမွာ မည္သ႕ို မွ အလုပျ္ ပန္၍လုပ္ေတာ့မည္ မဟုတ။္

ရွိန္သတ္ကာ တရားသူႀကီး ရာထူးကိုယူျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ႏိုင္ငံ

ထို႕ျပင္ တီတာႏွင့္ မရီဂ်ာတိုကိုလည္း ေကာ္နာက အလုပ္လက္မဲ့

ျခားသားမ်ားကိုလည္း အထူးရြံမုန္းသူ ျဖစ္ေလသည္။

ျဖစ္ေအာင္ ႀကံစည္ေကာင္း ႀကံစည္ေပမည္။ အကယ္၍ သူတို႕ ၂

ေယာက္ အလုပလ
္ ပ
ု သ
္ ည္ပင္ထားဦး၊ မည္သည္န
့ ည္းႏွငမ
့္ ွ ေလာက္

ေလမည္လားဟု ရွာေဖြၾကည္မ
့ သ
ိ ည္။ သိ႕ု ေသာ္ မည္သ႕ူ ကိမ
ု ်ွ မျမင္

ငမည္ မဟုတ္၊ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းထြက္၍ အလုပ္လုပ္

ရေခ်။ ေနာက္ဆံုး၌ ယူရဂီအား တရားခြင္ေရွသို႕ ေခၚေဆာင္သြား

လွ်င္ပင္ ေႀကြးဆပ္ႏင
ုိ ဥ
္ းီ မည္ မဟုတေ
္ ခ်။ အိမလ
္ ခေၾကြးမွာ ယခုပင္

ၾကေလသည္။ စက္႐ံုကုမၸဏီမွ ဝတ္လံုတစ္ေယာက္က တရားလိုျပဳ

pmyGifhvTm

အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တရားသူႀကီး ကာလာဟန္မွာ

ယူရဂီသည္ ႐ံုးခန္းထဲတြင္ မိမိအိမ္သူအိမ္သားမ်ား ရွိ

&opHkr*¾Zif; á trSwf-6? 2013

၍ ယူရဂီအေပၚ၌ စြပစ
္ ခ
ဲြ ်က္မ်ားကို ေလွ်ာက္လသ
ဲ ည္။ အလုပဆ
္ ရာ

ကုိသာ ျမင္ရ၏။ နံရံတြင္ တစ္ခုအေပၚ၌ တစ္ခုဆင့္လ်က္ အိပ္စင္

ေကာ္နာမွာ ယခုအခါ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ႏွင့္ ေဆးကုေနဆဲျဖစ္

၂ စင္ ရွိၿပီး ေကာက္ရိုးေမြ႕ရာႏွင့္ အညိဳေရာင္ ေစာင္တစ္ထည္စီ ရွိ

၍ ယူရဂီကို တနဂၤေႏြ တစ္ပတ္မွ် ဆက္လက္၍ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားပါ

ေလသည္။ ေစာင္မ်ားတြင္ ေခ်းေညႇာထ
္ လ
ူ န
ြ း္ သျဖင့္ ေကာ္တင္ထား

မည့္အေၾကာင္း ဝတ္လံုက ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ တရားသူႀကီး

သကဲ့သို႕ မာေက်ာေနၿပီး ၾကမ္းပိုးမ်ား ျပည့္ေနေလသည္။ ပိုးဟပ္

က ‘ေဒၚလာသံုးရာ’ဟု မိန္႕ၾကားလိုက္၏။

မ်ားလည္း အိပ္ရာေပၚတြင္ ျပည့္ေနေလ၏။

ယူရဂီသည္ ဘာမွန္း မသိေသာေၾကာင့္ တရားသူႀကီး

ယူရဂီအား ေပါင္မုန္႕ေျခာက္ႏွင့္ ဟင္းခ်ိဳတစ္ခြက္လာ၍

ကို တစ္လွည့္၊ ဝတ္လံုေတာ္ကို တစ္လွည့္ ၾကည့္ေနမိသည္။

ေပးသည္။ အခ်ဳပ္ခေ
ံ နရသူမ်ားစြာမွာ အျပင္ရိွ စားေသာက္ဆင
ုိ တ
္ စ္

‘‘မင္းကို အာမခံမယ့္သူ ရွိသလား’’ဟု တရားသူႀကီးက

ဆိုင္မွ အစားအေသာက္မ်ားကုိ မွာ၍ စားၾက၏။ သို႕ေသာ္ ယူရဂီ

ေမးေလ၏။ ထိုအခါ ေရွ႕ဘတ္စာေရးတစ္ေယာက္က ယူရဂီအား

တြင္ ပိက
ု ဆ
္ မ
ံ ရွ၍
ိ ဘာမွ် ဝယ္မစားႏိင
ု ေ
္ ခ်။ အခ်ိဳ႕သူမ်ားတြင္ အပ်င္း

အဓိပၸါယ္ ရွင္းျပေလသည္။ ယူရဂီမွာ ဦးေခါင္းကို ယမ္း၍သာ ျပႏိုင္

ေျပ ကစားရန္ ဖဲထုပ္မ်ား၊ ဖတ္ရန္စာအုပ္မ်ား၊ ညေမွာင္လွ်င္ ထြန္း

ရွာေတာ့သည္။ ပုလပ
ိ မ
္ ်ားသည္ ယူရဂီကုိ တရားခြငမ
္ ွ ဆြထ
ဲ တ
ု သ
္ ာြ း

ရန္ ဖေယာင္းတိင
ု မ
္ ်ား ပါၾကသည္။ ယူရဂီတင
ြ ္ ဘာမွမပါေသာေၾကာင့္

ၾကၿပီးေနာက္ အျခား အခ်ဳပ္ခံေနရသူမ်ားႏွင့္အတူ အခန္းတစ္ခန္း

ညက်လွ်င္ ေမွာထ
္ ၌
ဲ တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမသ
္ က္စာြ ထိင
ု ေ
္ နရေလ

ထဲသို႕ပို႕ထားေလ၏။ ႐ံုးဆင္းေသာအခါ အခ်ဳပ္ကားေပၚသို႕ ျပန္၍

သည္။ မိမ၏
ိ ဒုကထ
ၡ က္ အျပင္၌ က်န္ရစ္ခသ
့ဲ ူ အိမသ
္ ားမ်ား၏ ဒုကၡ

တင္ၿပီး ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳပ္ေထာင္သို႕ ပိုလိုက္ေလသည္။ အခ်ဳပ္ေထာင္

ကို တေတြးတည္း ေတြးကာ အခန္းထဲ၌ ေလွာင္ခ်ိဳင္အ
့ တြငး္ မွ ေတာ

မွာ ၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ရွိ၍ သားသတ္႐ံုမ်ားေနရာမွ ၉မိုင္၊ ၁၀

တိရစၧာန္ကဲ့သို႕ ေခါက္တံု႕ေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း အခ်ိန္ကုန္

မိုင္မွ် ေဝးေလသည္။

ရ၏။

မနီးမေဝး ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွ ေခါင္း

အခ်ဳပ္ခံေနရသူ အက်ဥ္းသားမ်ားသည္

ေလာင္းသံသည္ တစ္နာရီၿပီးလွ်င္ တစ္နာရီ မွန္မွန္တီးေခါက္လ်က္

ေန႕စဥ္ လူသစ္ေရာက္လာသည္ကို ၾကည့္၍

ရွ၏
ိ ။ ထိေ
ု ခါင္းေလာင္းသံသည္ သန္းေခါင္ယံ ၁၂ နာရီ တီးၿပီးေသာ

ေအာ္ေနက် ေျပာင္ေနက် ျဖစ္သည့္အတိုင္း

အခါ ေစာေစာကကဲသ
့ ႕ုိ ၿငိမ၍
္ မသြားေတာ့ဘဲ အဆက္မျပတ္ ဆူညံ

အခန္းေပါက္မ်ားမွေန၍ ယူရဂီကုိ

စြာ တီးေခါက္ေလသည္။ ယူရဂီမာွ ပထမေသာ္ မီးမ်ားေလာင္ေလၿပီ

ေျပာင္ၾက၊ ေလွာင္ၾကသည္။

ေလာဟု လန္႕၍သြားသည္။ သိ႕ု ရာတြင္ တစ္ၿမိဳ႕လံးု ရ