You are on page 1of 3

SCHOOLJAAR 2012-2013

naam: Joris Vercruysse klas: 6LE vak: Godsdienst leerkracht: onderwerp:


Dhr. Werbrouck

nr.: 13
1 e trim./sem.

datum: 2012 - 11 - 09

(Waarom) is het belangrijk een zin te vinden in het leven?

Het woord zin is een speciaal woord, het heeft veel betekenissen en heeft geen duidelijke uitleg. Ik zocht het even op in de Van Dale:
zin de; m -nen; -netje 1 zintuig 2 verstand; geheugen: van zijn ~nen beroofd 3 gevoel: dat streelt de ~nen; ~ voor het schone 4 lust, begeerte: hij heeft zijn ~ gekregen dat wat hij wilde is gebeurd; ik heb er geen ~ in trek; kwaad in de ~ hebben van plan zijn; studiezin 5 betekenis, nut: wat heeft dat voor ~? waartoe dient het? 6 opzicht: in zekere ~ heeft hij gelijk 7 (taalk) woord of groep van bij elkaar horende woorden waardoor men uiting geeft aan wat men denkt of voelt

Waarom is het dus belangrijk een diepere betekenis/nut in het leven te vinden? Kort gezegd, omdat je zonder diepere zin een tamelijk hol leven zou leiden. Ik vind een zin vinden in mijn leven uiterst belangrijk, omdat het volgens mij de enige manier is om je leven op een verantwoorde en zinvolle manier te leven. Ik zou namelijk zelf niet kunnen leven met de gedachte dat het leven gewoon puur toeval is en dat er is geen uiteindelijk doel is. Het zou me helemaal gek maken en ik zou gewoon op zijn van frustratie! Ik ben iemand die om kan gaan met verschillende soorten mensen, en mij gemakkelijk kan inleven in iemands situatie. Hierdoor heb ik al veel mensen met verschillend levensvisies ontmoet. Wanneer ik dan van bepaalde mensen hoor dat zij nihilistisch ingesteld zijn, dan denk ik tevreden in mezelf: Wat ben ik toch blij dat ik zo niet denk. Al kunnen die mensen best tevreden zijn met hun leven en verder doodnormale mensen zijn, er is toch iets dat ik bij hen mis om goede vrienden mee te worden. Ik ben katholiek en ga vaak naar de mis. Vroeger (toen ik in mijn puberteit zat) had ik heel wat moeite om dit naar buiten te brengen, zeker aan leeftijdsgenoten. Nu heb ik daar geen problemen meer mee. Integendeel: ik begin er nu zelf over! Mensen kunnen hier veel respect voor opbrengen. Tijdens de herfstvakantie ben ik op cursus geweest om monitor te worden bij Kazou Zuid-West Vlaanderen. Ik ken die mensen nog maar een week en velen weten dat ik overtuigend gelovig ben. Zij waren daar vol lof over! Dat deed mij heel veel deugd en het zet mij aan om hier met velen over te spreken. Ik geloof nu eenmaal in de hogere instantie God en in Zijn eeuwige liefde. Vaak heb ik mensen aangeraden eens naar de kerk te gaan en daar eens heel goed te luisteren naar wat daar allemaal gezegd wordt. Het is zo verrijkend en de wereld zou er zo mooi uitzien als iedereen deed wat er gezegd wordt: naastenliefde, barmhartigheid, vergevingsgezindheid enz. In onze maatschappij zijn die termen vreemd geworden en dat is hl erg jammer. Het enige wat bij ons telt, is presteren. Presteren op zo veel

mogelijk gebieden. De sterken kunnen in zon omgeving overleven, maar de zwakkeren niet. Mensen die niet slim genoeg zijn, niet mooi genoeg zijn, niet rijk genoeg zijn komen niet meer aan bod in onze maatschappij. Zij zijn afgeschreven. Ze mogen dan wel afgeschreven zijn voor de samenleving, maar dat zijn ze niet voor God, en ook niet voor mensen die geloven in het woord van God. Mijn zin in het leven, dat is het geloof in God en het besef dat ik na mijn dood herenigd zal worden met al mijn geliefden in Zijn liefde. Daarom heb ik totaal geen angst om dood te gaan, stiekem ben ik natuurlijk wel nieuwsgierig naar wat er komen zal. Natuurlijk is dit besef er niet zomaar gekomen. Voor alles is er een reden, alsook voor mijn geloof hierin, mijn zin in het leven. Op 14 maart 2011 is mijn mama aan lymfeklierkanker gestorven na een strijd van een jaar. Voordien was ik ook wel gelovig, maar minder dan nu. Toch heb ik in die periode gezworen dat als mijn mama zou sterven, ik me zou afkeren van mijn geloof en van de Kerk. Als God mij liefhad, als God mijn moeder liefhad, zou hij haar niet opgenomen hebben. Dan zou hij haar bij ons thuis gelaten hebben. En toch Achteraf gezien kwam ik op dat besluit terug. De enige manier om mijn mama nog terug te zien, dat is mijn geloof in God terugwinnen om dan na de dood herenigd te worden. En dat is wat ik sindsdien ook geloof en hoop. Van alles wat het katholicisme omvat, is dat voor mij het belangrijkste punt. Ik vind een zin zoeken in het leven belangrijk, omdat het je leven zoveel kan verruimen. Het kan je nieuwe inzichten geven, het kan je nieuwe mensen leren kennen, het kan je deugddoende momenten opleveren, het kan je boeiende gesprekken geven, het kan je misschien ook wel eens een gelukzalig gevoel vanbinnen geven. Daarvoor moet je het doen. De laatste keer dat ik een dergelijk gevoel kreeg, was toen de ZuidAfrikaanse uitwisselingsstudenten bij ons te gast waren. We zijn toen met hen Parijs gaan bezoeken gedurende drie dagen. De laatste avond bezochten we Montmartre. Toen ik binnenging, was er net een mis aan de gang. We moesten heel stil zijn en mochten niet in de buurt van de kerkgangers komen. De kerk zat barstensvol, maar het was werkelijk muisstil. Maar het meest magische moment was het volgende: na de viering gingen de meesten stil naar buiten, maar sommigen gingen tot helemaal vooraan, vielen op hun knien en begonnen te bidden. Ik had dat nog nooit zo spontaan zien gebeuren! Het geloof van die mensen is z sterk, dat is gewoon fantastisch. Tijdens de tocht door de kerk zag ik verschillende mensen intensief bidden voor bepaalde heiligenbeelden, heel ontroerend om te zien geloof nog zoveel mensen beroert. Ik wil afsluiten door te zeggen dat de zoektocht naar zin in je leven de belangrijkste zoektocht is die iemand ooit zal afleggen. Het is tevens de zoektocht naar jezelf. Door het zoeken naar zin in je leven vergaar je naast moeilijkheden en twijfels- heel wat wijsheid en kracht. De zin van het leven, dat is de zin van liefde geven.