ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ – ΣΚΕΠΤΙΚΟΙ - ΠΛΩΤΙΝΟΣ

ΣΚΕΠΤΙΚΟΙ
1. Δεν μπορεί κανείς να αποφανθεί κατά πόσο είναι δυνατόν ή όχι να υπάρχει
βέβαιη γνώση.
2. Ακαδημεικός σκεπτικισμός.
3. Αρκεσίλαος (316-241 π.Χ.)
4. Ζήτημα αξιοπιστίας των αισθήσεων ως πηγή γνώσης της πραγματικότητας.
5. Εποχή: απόλυτη άρνηση εκφοράς οποιασδήποτε κρίσης σε όλα τα ζητήματα.
6. Εύλογον: κριτήριο για αυτό που πρέπει να κάνουν σε κάθε περίπτωση, κι ας μην
είναι οι λόγοι με ασφάλεια αλάνθαστοι.
1. Σκεπτικισμός: η ικανότητα να βρίσκει κανείς, με οποιοδήποτε τρόπο, αντιθέσεις
ανάμεσα στα φαινόμενα και στις κρίσεις μας. Με τον σκεπτικισμό και εξαιτίας
της ισοσθένειας που χαρακτηρίζει αντίθετα μεταξύ τους πράγματα και
επιχειρήματα, φτάνουμε πρώτα στην εποχή (απόλυτη άρνηση εκφοράς
οποιασδήποτε κρίσης σε όλα τα ζητήματα) και μετά στην αταραξία.
2. Παρουσιάζει δύο κατευθύνσεις τον ακαδημεικό και τον πυρρώνειο.
1. Ο ακαδημεικός ονομάζεται έτσι γιατί οι περισσότεροι εκπρόσωποι του
προέρχονταν από την Ακαδημία του Πλάτωνα. Στόχος ήταν η απόκρουση της
φιλοσοφίας των Στωικών με χρήση του σωκρατικού ελέγχου, αρνούμενοι να
υιοθετήσουν οποιαδήποτε θέση σε οποιοδήποτε ζήτημα. Θεωρούν πως οι
αισθήσεις δεν αποτελούν κριτήριο απόκτησης της έγκυρης γνώσης.
2. Ο πυρρώνειος πήρε το όνομά του από τον Πύρρωνα και ουσιαστικά
αντιτάχθηκε στον δογματισμό του ακαδημεικού.
ΣΚΕΠΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ

1.

Καρνεάδης (214-129 π.Χ.).

 Πιθανή φαντασία: πιθανότης, η εντύπωση που φαίνεται αληθής.
2.

Πύρρων (365-270 π.Χ.)-Αινεσίδημος (1ος αι. π.Χ.)

 Ηθική: η ψυχική ηρεμία κατακτάται με την απόλυτη άρνηση αποδοχής ή
απόρριψης οποιασδήποτε κρίσης.

ΠΛΩΤΙΝΟΣ
1. Λυκόπολη Αιγύπτου, 205 μ.Χ.– Καμπανία 270 μ.Χ.
2. Εννεάδες: Τρεις υποστάσεις του Όντος – Εν, Νους, Ψυχή.
1. Εν: απρόσιτο, πέρα από κάθε βούληση και νόηση, πηγή του Είναι και του
Αγαθού.
2. Νους: αντιπροσωπεύει την πρώτη φάση κατά την οποία το Εν γίνεται πολλά –
εμφάνιση Είναι στο σύμπαν (περιλαμβάνει τις Ιδέες, το πρότυπο της
πραγματικότητας).
3. Ψυχή: κατώτερο επίπεδο θεϊκού Σύμπαντος, συνορεύει προς τα κάτω με τον
υλικό κόσμο και τον ρυθμίζει.
3. Ύλη: δεν αποτελεί επίπεδο πραγματικότητας, εφόσον εμπεριέχει το κακό, άρα
δεν προέρχεται από το Εν.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful