ΦωτοτuπΙα.

τ οϋ έξωφύλλοu
τ� ς έκΜσεως
«( Μετα.κομμοuν �σμoς»

1970.

Μ ΕΤ Α ΚΟΜΜ Ο Υ Ν Ι Σ ΜΟΣ
1.

Ε Ι Σ Α ΓΠ Γ Η

Ή Έλλας είναι μία χώρα, ή όποία δια λόγους γεω γραφικους και ίστο­
ρικους διατρέχει μεγαλύτερον κίνδυνον από τον κομμουνισμόν, απ' δσον
διατρέχει οίαδήποτε αλλη χώρα του κόσμου .
Γεωγραφικως συνορεύομεν καθ' όλοκλη ρίαν σχεδον με κομμουνιστι­
κα κράτη , τα όποία ανυπομόνω ς περιμένουν την εύκαιρίαν να εισβάλουν
εντος τής πατρίδος. <lστορικως οί γείτονές μας αποτελουνται από εχθρικους
λαους ανεξαρτήτως πολιτεύματος και ιδεολογίας. <ο Βούργαρος, είτε είναι
κομμουνιστής, είτε είναι δημοκράτης, είτε είναι φασίστας, παραμένει πρω­
τα από δλα Βούλγαρος, δηλαδη εχθρος τής <Ελληνικής φυλής, την όποίαν,
δπως ή ίστορία αποδεικνύει , πάντοτε επεδίωκε δια βαρβάρων μεθόδων να
εξαφανίσ1] .
Οί Σλαυοι ύπείκοντες εις τας γεωπολιτικας απαιτήσεις τής εθνικής
των ζωής εχουν ανάγκην θαλασσίας επαφής και ακριβέστερον διεξόδου
προς το Αιγαίον. <Η ίκανοποίησις του αιτήματός τ ων ισοδυναμεί με εξολό­
θρευσιν των <Ελλήνων, των όποίω ν, ό ζωτικος χωρος προπϋποθέτει την α­
πόλυτον κυριαρχίαν εις το Αιγαίον πέλαγος. Οϋτω λοιπον και δπως άνέλυ­
σα εις το βιβλίον μου « <Η κοσμοθεω ρία του εθνικισμου», το <Ελληνικον
πρόβλημα συνίσταται εις τον κίνδυνον που διατρέχομεν ώς ό λ ι γ ά Ρ ι­
θ μ ο ς π α Ρ α λ ι α κ ο ς π λ η θ υ σ μ ο ς ύ φ ι σ τ ά μ ε ν ο ς τ η ν π ί ε­
σ ι ν τ ή ς π ο λ υ α Ρ ί θ μ ο υ ε ν δ ο Χ ώ Ρ α ς. <Η «κρουστα» τής επιμή­
κους άβαθους ξηρα Μακεδονίας-Θ ράκης, που μόλις και μετα βίας συγ­
κρατεί τριακόσια έκατομμύρια Σλαύων, άπειλείται να σπάσ1J , αν δεν λη­
φθουν ώρισμένα μέτρα. 'Ένα δε εκ των σπουδαιοτέρων μέτρων είναι ή τα­
κτοποίησις του κομμουνιστικου ζητήματος.
Πράγματι ύπάρχει εν <Ελλάδι ενα κομμουνιστικον ζήτημα, το όποίον
παρα την θέλησιν των <Ελλήνων τους ετέθη άμειλίκτως και το όποίον πρέ­
πει όπω σδήποτε να τακτοποιηθτ\ .
1 35

Το κομμουνιστικον ζήτημα έν τΌ oύσί� και τΌ μορφΌ του είναι ζήτημα
πολιτικόν, κατα συνέπειαν και ή τακτοποίησίς του θα συντελεσθΌ με π 0λ ι τ Ι κ α μ έ σ α. Και διευκρινίζω τουτο, διότι δεν πρέπει να διαπραχθΌ το
σφάλμα έν τΌ αντιμετωπίσει του κομμουνισμου να γεννώνται ηθικοί, θρη­
σκευτικοί, ανθρωπιστικοι κλπ. ένδοιασμοΙ ΤΟ αξίωμά μας όφείλει να είναι,
δτι κ α τ ά λ λ η λ α μ έ σ α δ ι α τ η ν α ν τ ι μ ε τ ώ π ι σ ι ν τ ο υ κ ο μ­
μ ο υ ν ι σ μ ο υ ε ί ν α ι έ κ ε ί ν α, π ο υ έ ξ α σ φ α λ ί ζ ο υ ν τ η ν ν ί­
κ η ν. "Όλα τα άλλα είναι απαράδεκτα, διότι εις την πολιτικήν, αξίαν ε­
χουν τα αποτελέσματα, βάσει τών όποίων κρίνονται και τα μέσα που έχρη­
σtμοποιήθησαν. Καλα μέσα είναι αυτά, που φέρουν καλα αποτελέσματα.
Αύτα δηλαδη που έπραγματοποίησαν τον πολιτικον σκοπόν. Έαν κάνωμεν
πολιτικην οϋτως ύποχρεούμεθα να σκεπτώμεθα και να δ ρώμενο Ειδάλλως
να μη κάνωμεν πολιτικην και να ασχοληθώμεν με την φιλανθρωπίαν, τα η­
θοπλαστικα σωματεία και την αθανασίαν της ψυχης. Ή πολιτικη προ σκλη­
ρών περιστάσεων, απαιτεί σκλη ρας αποφάσεις. Άποφάσεις εις τας όποίας
πρυτανεύει ή ιδέα της νίκης και απολύτως τίποτε άλλο. Άναμφισβητήτως
εις τους αγώνες πρέπει να ακολουθηται απαρεγκλίτως ή σοφη συμβουλη
του ίστορικου Διοδώρου, κατα την όποίαν αρμόζει εις τους 'Έλληνας να
διατηρουν το μίσος μέχρι να νικήσουν: «δεί γαρ τοίς 'Έλλησι την εχθραν
είναι μέχρι της νίκης» (ΙΓ, 24). Έαν δε δι' αύτην την νίκην πρέπει να περά­
σωμεν πάνω από πτώματα, Ν α π ε Ρ ά σ ω μ ε ν.
Δυστυχώς μέχρι τώρα εις την <Ελλάδα δεν εγινε αποτελεσματικός αν­
τικομμουνισμός, με συνέπεια κάθε τόσο να καληται ό λαός, δια τών δπλων
και με πολλας θυσίας να σώστι την πατρίδα, ή όποία εμελλε να κινδυνεύστι
και πάλιν, διότι αί έκάστοτε κυβερνήσεις δεν έλάμβανον τα μέτρα που επρε­
πε, δια την όρθην αντιμετώπισιν του κομμουνισμου.
<Οπωσδήποτε δια παρομοίους περιπτώσεις ό Δημόκριτος θα είπε, δτι
είναι εργον φρονήσεως να προφυλασσώμεθα από έπικειμένην αδικίαν. ΤΟ
να μη την αποκρούσωμεν δμως, όταν πραγματοποιηθη τουτο είναι δείγμα
αναισθησίας: «Φρονήσιος εργον μέλλουσαν αδικίαν φυλάξασθαι, αναλγη­
σίτις δε γενομένη μη αμύνασθαι » (193) . Καιρος λοιπόν να δείξωμεν την α­
παιτουμένην φ Ρ ό ν η σ ι ν εναντι του κομμουνισμου, διότι αρκετη α ν α ι­
σ θ η σ ί α έπεδείχθη , καθόσον πλειστάκις ηδίκησαν οί κομμουνισται ό­
λόκλη ρον το εθνος, δια προδοσιών, σφαγών και πολλών άλλων κακών, τα
όποία αναισθήτως έδέχθημεν, αφου έλησμονήσαμεν τα θύματα και τας συμ­
φορας και έδώσαμεν άφεσιν αμαρτιών εις τους μπολσεβίκους. «Φυλάξασθαι»
και «αμύνασθαι». ΤΟ να λαμβάνωμεν δηλαδη μέτρα ίκανα να αποτρέπουν
τους μελλοντικους κινδύνους, έκ του κομμουνισμου και το να έκδικούμεθα
1 36

το να μισουμεν τον κομμουνισμον δεν αρκεΙ. Έν πρώτοις λοιπόν. Διότι δια τον κομμουνισμον ισχύει το αξί­ ωμα: κ ά θ ε κ τ ύ π η μ α π ο υ δ ε ν τ ο ν σ κ ο τ ώ ν ε ι . Ειδι­ κώτερον από πρακτικης σκοπιας το βιβλίον επιθυμει να δείξ"J . αλλα και ανταποδίδω εις τον εχθρον τα ίσα. Σ υνεπως αν γίνεται λανθασμένος αντικομμουνισμος μοιραίως ωφελειται ό μαρξισμός.τον εχθρον δια κάθε κακον που μας προεκάλεσε (αμύνομαι εις τα αρχαια έλληνικα σημαίνει. Χωρις να τον ταλαιπωρήσωμεν με λε­ πτομερείας εκ των όποίω ν δεν προέρχονται πολιτικα συμπερ άσματα. διότι εκεινοι. Άλλα δια να είμεθα εις θέσιν να πολεμήσωμεν τον κομμουνισμόν. τ ο ν ε ν δ υ­ ν α μ ώ ν ε ι . Κατόπιν παρουσιάζομεν τας θεωρίας του Λένιν και το εργον αύ­ του. δτι παρέχομεν εις τον αναγνώστη ν μίαν πλή ρη εικό­ να του κομμουνιστικου φαινομένου . Έν συνεχείq. Όφείλω επίσης να επισύρω την προσοχην και εις το γεγονός. που τον εκαναν ήσαν πολιτικως απαίδευτοι Τι πα­ τριωτικως μειοδόται. που ητο ή μπολσεβικικη επανάστασις εις την Ρωσίαν. πως πρέπει να ασκηται ό άντικομμουνισμός. ητοι εκδικουμαι) συνιστουν τ ο δίπτυχον του αποτελεσμα­ τικου αντικομμουνισμου. αποκρούω τον αντίπαλον. που εχει ενδιαφέ1 37 . δι' αύτο εκδίδω το παρον βιβλίον. ό όποιος συνιστα την ούσιαστικην πο­ λιτικην φύσιν του μαρξισμου. το όποιον βασικως θέλει να δείξ "J τί αληθως εστι κομμουνισμος και λέγω αληθως. Οϋτω νομίζομεν. ώς εχει σήμερον. αναλύομεν την τακτικην του κο μμου­ νισμου και την τακτικην του όρθου αντικομμουνισμου και τέλος εξηγουμεν την εννοιαν του μετακομμουνισμου. από δ­ λας της τας πλευράς. Άκολούθως πε­ ριγράφομεν την κοινωνικοπολιτικην κατάστασιν της Κίνας και μνημονεύ­ ομεν τας θεωρίας του Μάο και τον τρόπον με τον όποιον επεβλήθη εις την αχανη εκείνην χώραν. όφείλομεν πρωτίστως να κατέχωμεν την φύσιν του. διότι από άγνοιαν Τι σκοπιμότητα αποφεύγεται. Έπειδη τούναντίον ό κουτος αντικομμουνισμος είναι ό καλλίτερος σύμ­ μαχος του κομμουνισμου και επειδη δσα μέχρι τώρα εδη μοσιεύθησαν εδω εις την <Ελλάδα περι κομμουνισμου ήσαν δλα ανεξαιρέτως κουτος αντικομ­ μουνισμός. δια να επιτύχω μεν τουτο εκθέτομεν συνοπτικως τας ιδέας του Μάρξ και αναφέρομεν όλίγα περι των διαφόρων εργατικων κινημάτων. απο τους διαφόρους συγγραφεις ή ει λικρινης παρουσίασις του κομμουνισμου ώς θεωρίας και ώς εφαρμο­ γης. Χρειάζεται και να γνωρί­ ζωμεν να τον πολεμωμεν όρθως. πραγμα που άπο δσον γνωρίζω δεν αναφέ­ ρεται εις αλλα βιβλία σχετικου περιεχομένου. δτι δσα ακολουθουν περιγράφουν τρόπον τινα ενα ανιαρο θέμα.

ό όποίος περ! τόν 30ν αιώνα π. Διότι αύτα ακριβώς μας ενδιαφέρουν καΙ όχι αί θεωρίαι. Έν παρενθέσει καΙ σχετικώς με την αιτίαν της βιομηχανικης επανα­ στάσεως επιθυμώ να διαμαρτυρηθώ εναντίον των ξ ε ν ο μ α ν ώ ν α μ ο ρ­ φ ώ τ ω ν.Χ. ή όποία ετοποθετείτο επ! τών φάρων καΙ δια του ατμου εσφύριζεν. που στερουνται πρακτικης πολιτικης χρησιμότητος. μόνον δια τους θέλοντας να αποκτήσουν σαφη αντίληψιν περι κομμου­ νισμου. Δια να διευκολύνω αύτου του είδους την ωφέλειαν θα ύπο­ γραμμίζω με αραια γράμμα�α τας λέξεις Τι τας φράσεις. αν αΠ1J τα πράγματα. Προηγουμένως οί εργάται. 2. δπου οί εργάται μετεβλήθησαν εις πολυάριθμον κοινωνικην τάξιν. οί όποίοι επιμένουν να όμιλουν περΙ «ανακαλύψεως» του ατμορ τόν 1 80ν αιώνα. Λήγοντος δμως του 1 80υ αιώνος συνετελέσθη ή περίφημος «βιομηχα:­ νικη επανάστασις» ή όποία ωφείλετο εις την εύρυτάτην χρησιμοποίησιν της μηχανης.ργάνωσιν. όπισθεν τών όποίων κρύπτονται τα πολιτικα διδάγματα. που κατέστη εφικτη χάρις εις την εφαρμογην του ατμου ώς παράγοντος ενεργείας. μάταιόν τι φαίνεται καΙ κενόν» (Β ' Όλυνθιακός). δπως παρετήρησεν ό Δημοσθένης. όπότε αί κινήσεις των ήσαν σχεδόν ανύπαρκτοι ύπό την εννοιαν τών οικονομικών ταξικών διεκδικήσεων. <Η μηχανη εδημιούργησε τό εργοστάσιον και τ ο εργοστάσιον προεκάλεσε την δημιουργίαν μεγάλων βιομηχανικών κέντρων. Σημειωτέον δτι μέχρι τόν 1 80ν αιώνα ή παραγωγη ήτο βιοτεχνική. Έαν οί κύριοι εκείνοι είχον ολίγον ασχοληθη με την <Ελ­ λάδα θα εγνώριζον αύτό που τώρα τους πλη ροφορώ: ό ατμός εξηκριβωμένως εχρησιμοποιήθη τό πρώτον από τόν Φίλωνα τόν Βυζάντιον. ΛύτοΙ όπωσδήποτε θα εϋρουν τα σημεία εκείνα εκ τών όποίων και πο­ λιτικα διδάγματα απορρέουν καΙ τα όποία εξ άλλου διατηρουν πάντοτε την σημασίαν των. Καθόσον. είναι πραγμα κούφιο και ανωφελες «ώς άπας μεν λό­ γος. οί όποίοι και λόγφ του αριθ μου των δεν ηδύ­ ναντο να συγκροτήσουν σημαντικην κοινωνικην ό. δπου αί σχέσεις ερρυθμίζοντο βά­ σει του εθιμικου δικαίου τών κλειστών εκείνων επαγγελματικών σωματείων. ωστε να είδοποιουνται τα πλοία. εις την πολιτικην κάθε λόγος δταν λείπουν τα εργα. που ση­ μαίνει διασπορα τών εργGτών.ρον. είτε μεταγενε­ στέρως περιωρίζοντο εις τας συντεχνίας. επενόησε μίαν συσκευήν. τα ό1 38 . είτε κατα την αρχαιότητα ήσαν κυρίως δουλοι Τι αιχμάλωτοι πολέμου. ΤΑ EPrATIKA ΚΙΝΗΜΑΤΑ Μια συνοπτικη επισκόπησις τών εργατικών κινημάτων μας παρουσιά­ ζει τους εργάτας αναπτύσσοντας αξιόλογα κινήματα από τόν 1 80ν αιώνα.

(οί χειρισται) πλην όμως ό άριθμος των εργαζομένων δεν μειουται. ό Στέφενσον και ό φουλτον δεν εκαναν τίποτε άλλο παρα άπο το να άντιγράφουν τας εφευ­ ρέσεις των άρχαιοελλήνων μηχανικων. άλλα ετυχε γενικης πρακτικης εφαρμογης. μέχρι και της κατασκευης των φανων. τα μηχανήματα.ποια λόγφ όμίχλης δεν εβλεπον το εκπεμπόμενον φως. 'Ένα σχετικον πα­ ράδειγμα είναι το έξης: Δια να οργωθij παλαιότερον εΙς άγρός εχρειάζοντο είκοσιν άγρόται με τα ίπποκίνητα άροτρά των. διότι οί μη εργαζόμενοι εις την βιοτε­ χνίαν υφασμάτων μπορουν να εργασθουν είς την παραγωγην των άτμοκινή­ των άργαλειων. τουλάχιστον ίσον του πληττομένου. άναμφισβητήτως δια να γίνουν όλα αυτα άριθμητικως πρέπει να ά­ πασχοληθουν περισσότεροι άπ' όσοι παραγκωνίζονται άπο την καλλιέρ­ γειαν των άγρων και μένουν ανεργοι.Χ. Λαμ­ βανομένου δε υπ' δψιν. ό όποιος εφή ρμοσε και άλλου την ενέργειαν του άτμου ό 'Ήρων ό Άλε­ ξανδρευς άποδεδειγμένως περι το 100 π . τα όποία ονομάζονται εις την οίκονομίαν κεφαλαιου­ χικα άγαθά. Έν πρώτοις λοιπον φαίνεται ότι μειουται ό άριθμος των εργατων. ότι ό Βάτ. ή όποία άπαιτεί περισσοτέρους εργάτας άπο όσους άπησχό­ λει ή χειροκίνητος βιοτεχνία. Τον 180ν όμως αιωνα. ή όποία εμεινε γνωστη είς την ίστορίαν ώς ή «αίολικη σφαίρα». της επεξεργασίας των λιπαντικων του κινητηρος. άλλα και πάντα δημι­ ουργουν ενα άλλον. μετα την εφεύρεσιν του άτμο­ κινήτου άργαλειου της εχρειάζοντο μόνον πενηντα περίπου δια τον χειρ ι­ σμον των άτμοκινήτων πλέον άργαλειων. άπεναντίας τον ηϋξησε δια των άπαιτήσεων της εμμέσου παραγωγης. διότι τους άντικαθιστα το τρακτέρ. Έαν υποθέσωμεν δηλαδη ότι μία χειροκίνητος βιοτεχνία παραγωγης υφασμάτων άπησχόλει διακοσίους εργάτας. ή όποία παρηγκώνισε τον εργάτη απο την άμεσον παραγωγήν. ότι ή κατασκευη του τρακτερ περιλαμβάνει όλόκλη­ ρον την διαδικασίαν. και πληθος άλλων άναγ­ καίων. πρα­ γματικως όμως τελικως αυξάνει. κατεσκεύασε την πρώτην άτμο­ μηχανήν. Τώρα μετα την εφεύρεσιν του τρακτερ επαρκουν δια την καλλιέργειαν δύο άτομα. ήτοι άγαθα που παράγουν άλλα άγαθα και γενικως αί νέαι ε­ φευρέσεις πάντα πλήττουν ενα άριθμον παραγωγων. ό άτμός. διότι δια την κατασκευην και συντήρησιν του τρακτερ άπαιτουνται πλέον των είκοσιν άτόμων. όπως λέγουν οί άγράμματοι . άλλα δεν εμείωσε τον άριθμον των εργατων. 1 39 . άπο της εξορύξεως του μετάλλου. Πλην του Φίλωνος. Δια περισσότερα επ' αυτων όποιος θέλει μπορεί να άνοίξ1J μίαν εγκυκλοπαι­ δείαν και να διαβάσ1J δια να διαπιστώσ1J . δεν άνεκαλύφθη . Το άποτέλεσμα ητο να εμφανισθij ή μηχανή . της μετατροπης του καουτσουκ είς ελαστικους τροχούς.

δημιουργεί ώρισμένους άνέργους. των σπάζουν. Σήμερον ή συντελεσθείσα τεχνικη άνάπτυξις επιτρέπει τόν ταχύ­ τατον προσανατολισμόν των πληττομένων εργατων άπό τας παρουσιαζομέ­ νας εφευρέσεις. οι εργάται οι άποζωντες εκ της χειρω­ νακτικης των εργασίας εξετοπίσθησαν άπό την μηχανην και παρέμειναν άνεργοι. Ούτω ενα πελώριο κυμα άνεργίας εσηκώθη εις τας βιομηχανικας χώρας της Ευρώπης. Και ιδου πως εχουν τα πράγματα. τα εργοστάσια επαυσαν να παράγουν και μοιραίως άπελύθησαν εργά­ ται . οι όποίοι δυστυχουν­ τες εβλεπον ώς υπεύθυνον των κακοτυχιων τους την μηχανήν . δτι ναι μεν ή μηχανη άπεκάλυψε κάπως τό υπολανθάνον κοινωνικόν πρόβλημα. Τότε άκριβως ή ρχισε να άναφαίνεται τό κοινωνικόν πρόβλημα των σχέσεων μεταξυ εργοδοτων και εργαζομένων. οι όποιοι θα πρέπει να προσα-: ναΤόλισθουν πρός νέας έργασιακας άπασχολήσεις. Moλατ�υτα άργότερον διαπιστώνουν.<Η εισαγωγη της μηχανης εις την οίκονομικην παραγωγή ν. Είναι ή πε­ ρίοδος που οι εργάται άπελπισμένοι στρέφονται κατα των μη χ ανων. ΑΙ άγοραι εκορέσθησαν. τας ό­ ποίας εν τij άφελείq. δπως εξη­ γήσαμεν. ώστε ό άτμός και ή δι ' αυτου μηχανη άνέτρεψαν εκ θεμελίων τας μεθόδους παραγωγης. διότι ή μέχρι τότε τεχνικη εξέλιξις ήτο μικρά. ή όποία άντεμετωπίσθη καθόσον οι εργάται προση ρμόσθησαν εις τους νέους τρόπους συμμετοχης εις την πα­ ραγωγήν. Κατόπιν δμως και άκριβως λόγφ των μηχανων ηυξήθη σημαντι­ κως ή προσφορα των προϊόντων. αΙ τιμαι κατηλ­ θον. 140 . άλλα δεν τό εθεσεν δπως ετέθη άργότερον. περι τα τέλη του 1 80υ αιωνος. <ο εργοδότης ηγόρασε μη­ χανάς. αί όποίαι 11δύναντο να δουλεύουν συνεχως και να παράγουν μαζικως και τυποποιημένως και φυσικα άπέλυσε τους εργάτας. Κατα τό μάλλον Τι ήττον δυνάμεθα να υποστηρίξωμεν.χ. Σήμερον μία νέα εφεύρεσις εξ αιτίας της ήδη υφισταμένης τεχνικης εξελίξεως δεν θα επιφέΡΊ] Τι τουλάχιστον μέχρι στιγμης αι ήδη σημειωθεί­ σαι δεν επέφερον σεισμικην άνατροπην των εργασικων σχέσεων. δτι ή μηχανη επεβλήθη πλέον και άναγκάζονται να προσανατολισθουν εις νέ­ ον τρόπον συμμετοχης εις την παραγωγήν. <ο βιομηχανικός εργάτης εγεννήθη . <ο η λεκτρισμός Π. ό όποίος εν συγκρίσει πρός τόν άτμόν άποτελεί μεγίστη ν εξέλιξιν εις τόν τομέα της ενεργείας δεν συνεκλόνισε τόσον βα­ -θέως τας οικονομικας σχέσεις των άνθρώπων δσον ό άτμός. <Η μηχανη δπως είπαμε εφερεν άνεργία. τουναντίον μόλις εγενικεύθη ή πρακτικη εφαρμογη του ά­ τμου. ό όποίος εις την εποχην της ευρυτάτης πρακτικης χρησιμοποιήσεώς του επεσεν ώς βόμ­ βα εις την παραγωγην και συνετάραξε τας οίκονομικας σχέσεις των άν­ θρώπων.

Άλλα χρειάζεται να βελτιωθΌ . α) Οί ανεργοι εργάται δεν είχον που να προσανατολισθουν δι' εργασίαν. οί όποίοι εζων με τόν φόβον του να ευρεθουν χωρις ερ­ γασίαν ανεγνώρισαν την ανάγκην της συστηματικης διεκδικήσεως των δι­ καιωμάτων των. κατα τό διάστημα του μεσοπολέμου. ό όποίος αποτελεί την υπό των ωργανωμένων εργατων εΙς επαγγελμάτικα σω­ ματεία (συνδικατα) εξυπηρέτησιν των συμφερόντων των..Τό κυμα τουτο ήτο πελώριον δια τους έξης τρείς λόγους. δσον και ο Ι απασχολούμενοι. " Η βελτίωσις είναι δυνατη και δι' αυτό απερρίφθη η ιδέα της άνατροπης του κρατουντος κοινωνικου καθεστώτος. δτι τό κεφαλαιοκρατικόν καθεστως δεν απαιτεί­ ται να καταργηθΌ . "Η παρατή ρησις αϋτη παρέσυρε τόν Μάρξ εΙς την διατύπωσιν του «νό­ μου» κατα τόν όποίον τα μεσαία στρώματα θα προλεταριοποιηθουν. ώστε να παύσ'Ό η εκμετάλ­ λευσις τών εργατών. " Η συνδικαλιστι­ κη κίνησις εχει την απαρχήν της εΙς τα τέλη του 1 80υ αιωνος. που ταυ­ τίζονται με την συνδικαλιστικην κίνησιν περιλαμβάνει τας ακολοί. διότι η ανεργία ωφείλετο οχι εΙς την αλλαγην των μεθόδων παραγωγης (δπως δταν εχρησι­ μοποιή θη ό ατμός).laίsseΖ-��. Συνεπως τα συνδικατα οφείλουν να περιορίσουν την δραστηριότητά των αποκλειστι­ κώς εΙς τόν οίκονομικόν τομέα.. Τόσον οί ανεργοι εργάται. καθόσον τό κεφάλαιον θα συγκεντρωθΌ εΙς χείρας ελαχίστων. β) " Η ανάπτυξις των εργοστασιακων μονάδων συνεκέντρωσε πλήθη εργατων εΙς βιομηχανικας πόλεις. τα δε πλήθη αυτα που συνεκρότουν του λοιπου Ιδίαν οΙκονομικην τά­ ξιν με ιδιαίτερα συμφέροντα ήσαν κατα τό παρελθόν τελείως αγνωστα και γ) Οί βιομήχανοι συναγωνιζόμενοι μεταξύ τους υπό τό λιμπεραλιστικόν οΙ­ . αλλα εΙς κορεσμόν των αγορων. άλλα ουσια­ στικως εμφανίζεται ώς κοινωνικόν γεγονός τόν 1 90ν αιωνα και Ιδίq. και σχηματίζεται εκ των λέξεων Trade-Union ητοι επάγγελμα-ενωσις και υ­ ποστηρίζει την αντίληψιν.(Μ...ληλοεξt}ψtουτο κονομικόν καθεστως του laissez . των όποίων ή πραγματοποίησις θα τους εξησφάλιζε τας προϋποθέσεις μιας υποφερτης ζωης. .θους τά­ σεις: α) Τ Ρ ε ϊ ν τ γ ι ο υ ν ι ο ν ι σ μ ό ς.. απαγορευομένης αυστη ρώς κατα τας αρχας της θεωρίας του τρεϊντγιουνιονισμου της συμμετοχης των εΙς την πολιτι­ κην κατ ' αμεσον τρόπον. με συνέπειαν να αυ­ ξάνουν οί ανεργοι και από την πλευραν των μεσαίων στρωμάτων.. οί όποίοι εγνώριζον την πείνα. "Η μορφη με την όποίαν εξεδηλώθησαν τα εργατικα κινήματα. Κατόπιν βεβαίως η πραγματικότης διέψευσεν απολύτως και εδω τόν Μάρξ.faire. Οδτος επαρουσιάσθη εν Άγγλίq. όλ καταστρεφομένων οκληρωτικως των ασθενεστέρων. Μολαταυτα εμμέσως τα συνδικατα υπεστήριζον 141 .. Οϋτως ανεπτύχθη ό συνδικαλισμός.

διδάσκει την ανατροπην του κράτους και την πλή­ ρη ανάληψι τών οίκονομικών και πολιτικών λειτουργιών της κοινωνίας υ ­ πό τών συνδικάτων. Αυτα τα εργατικα επαγγελματικα σωματεία πρέπει να καταστουν εντελώς αυτοδύναμα και αυτόνομα ελέχοντα όχι μόνον τον οί­ κονομικόν τομέα της 'κοινωνικης ζωης. ώς πρός δε τόν αναρχισμόν εχομεν να είπωμεν. ό αναρ­ χοσυνδικαλισμος δηλαδή . β) Ά ν α Ρ Χ ο σ υ ν δ ι κ α λ ι σ μ ό ς. Δια τουτο μάλιστα ακριβώς επε­ κράτησε να λέγωνται αναρχικοι άπαντες οΙ καθ' οΙονδήποτε τρόπον αντι­ κρατικώς δρώντες. Τρόπον τινα κατηύθυνον τας ψήφους των συμφώνως προς τα οίκονομικα συμφέροντα της τάξεώς των. κατα την όποίαν το άτομον πρέπει να είναι αυτόνομον. οΙ όποίοι επωφελουντο της πολιτικης διαμάχης τών κομμάτων χωρις να λαμβάνουν μέρος είς αυτήν. τελικώς στρέφονται κατα του κράτους (όχι εναντίον ώρισμένου κράτους. " Η σύνθεσις κατ' ακολουθίαν αναρχισμου και συνδικαλισμου. Αύτη αποτελεί κάτι τό παρένθετο μετα­ ξυ τρεϊντγιουνιονισμου (που απαγορεύει είς τό συνδικατον την ανάμιξί του με την πολιτικη) και αναρχοσυνδικαλισμου (που θεωρεί τό συνδικατον μο­ ναδικόν όργανον πολιτικης). τα συνδικατα θα κατορθώσουν να επιτελέσουν την αποστολήν τ ους. ΟΙ αναρχικοί. αλλα κατα παντός κράτους). που τους εδίδοντο σχε­ τικώς με τ1)ν Ικανοποίησιν τών εργατικών αίτημάτων. ήτοι ανεξάρτητον παντός εξωτερικου προσδιο­ ρισμου . ώστε δια συνεχών απεργιών και συστηματικης ανατρεπτικης δραστη ριότητος να διαλύσουν τό κράτος και να αναλάβουν αυτα τα ήνία της εξουσίας. αλλα και τόν πολιτικΟν. δτι ούτος συνιστα μίαν φιλοσοφίαν. τό όποίον θεωρουν ώς τόν εξιδανικευμένον μηχανισμον της καταπιέσεως του ατόμου. γ) Σ ο σ ι α λ δ η μ Ο Κ Ρ α τ ί α. ενόσον αφιερωθουν όλοψύχως είς την δυναμικωτέραν πάλην.το ενα Τι το άλλο κόμμα. είς τό ό­ ποίον δίδει τα πρωτεία και το καθιστα αποκλειστικόν φορέα της πολιτικης εξουσίας. την όποίαν θα ασκουν καθοδηγούμενα από τα συμφέροντα που εκπροσω­ πουν . "Η εμμεσος αύτη πολιτικη επιρροη τών συνδικάτων απέφερε πολλα κέρδη είς τους 'Άγγλους εργαζομένους. Και ώς πρός μεν τόν συνδικαλισμόν γνωρίζομεν τί είναι. εστω και αν δεν εμφορουνται υπό της θεωρίας του αναρ­ χισμου . " Επομένως ό αναρχοσυνδικαλισμός υποκαθιστα το κόμμα με τό συνδικάτον. το εργατικόν κίνημα του αναρ­ χ οσυνδικαλισμου εγεννήθη είς την Γαλλίαν και ταχέως εξηπλώθη είς την Ίταλίαν και την Ίσπανίαν. διότι διακηρύσσει την ίσοτιμίαν κόμματος 1 42 . οΙ όποίοι αρνουνται τους περιορισμους είς το άτομον. αναλόγως τών υποσχέσεων. Δια να εννοήσωμεν τί σημαίνει αναρχοσυνδι­ καλισμος πρέπει να αναλύσωμεν τα συνθετικα του δρου.

την άποψιν του Άριστοτέλους υίοθετεί απολύτως ό εθνικοσοσιαλισμός ό όποίος διακη ρύσσει δτι ή οίκονομία δεν εξαντλείται εις τό ποίοι εκμε­ ταλλεύονται ποίους και τίνι τρόπφ θα παύσ1] ή υφισταμένη εκμετάλλευσις. αλλά και τα δύο μαζι να φροντίζουν δια την επιδίωξιν των εργατικων συμφερόντων. Έκτός τής -προαναφερθείσης γενικής αρχής ό Άριστοτέλης τόσον είς τα «Πολιτικά». καθόσον αί αλλεπάλληλοι μεταρρυθμίσεις όδηγουν εις την ειρηνικην πτωσιν του και εις την μσηyαtαιv" επι-κράτησιν του σοσιαλισμου . δ) Έ θ ν ι κ ο σ ο σ ι α λ ι σ μ ό ς. ητοι εκμετάλλευσιν των δυνατοτήτων (possibiJites) και δι' αυτων κατάληξιν εις τον σοσιαλισμόν. είτε εν αγνοίq. τουτέστιν παραδέχεται δτι το σοσιαλδημοκρατικον κόμμα οφείλει να δρα παραλλήλως προς το συνδικατον. <ο ' Αδόλφος Χίτλερ ετοποθέτησε το οικονομικόν πρόβλημα εντός τής κοινωνίας είτε εν γνώσει του. δίχως το ενα να εξαρτα­ ται απο το άλλο . Ούτω ανεπτύχθη ό λεγόμενος μεταρρυθμισμος (ρεφορμισμός). του κράτους δηλαδη και την «παρα φύσιν» την όποίαν α143 . χωρις να εκρα­ γiJ επανάστασις. πλην δμως ή ο ί κ ο ν ο μ ί α ό φ ε ί λ ε ι ν α υ π η Ρ ε τ 1ί π ο λ ι τ ι κ ο υ ς κ α ι ή θ ι κ ο υ ς σ κ ο π ο ύ ς. <ο Φαβιανισμος εις την Άγγλίαν ενεφανίσθη με την μορφην μιας έταιρίας. του εις την ακριβως ίδίαν βάσιν είς την όποίαν τό έθεσεν ό 'Αρι­ στοτέλης. Είναι δη­ λαδη ή οικονομία μέσον πρός επιδίωξιν Φρισμένων σκοπων και δεν αποτε­ λεί αυτη καθ' έαυτην σκοπόν. 11 δια τους δισταγμούς του κατα τους δέ. είς την διά­ δοσιν του σοσιαλισμου και εις την παρακμην τής ' Αγγλίας. ή όποία αληθως διεδραμάτισεν σοβαρον ρόλον. Ό σοσιαλισμος θα επικρατήση . Έν ' Αγγλίq. που σημαίνει πραγματοποίησιν αυτων που μπο­ ρουν να γίνουν.και συνδικάτου . Κατα συνέπειαν δεν τίθεται ζήτημα επαναστατικής ανατροπής του αστικου καθεστωτος. Κατα τόν μέγαν φιλόσοφον ό άνθρωπος είναι «και οίκονομικόν ζωον» (<<Ήθικα Ευδήμεια»). αί όποίαι κάθε τόσον γίνονται και είς τας όποίας συμβάλλει ή ενέργεια των συνδικά­ των και του σοσιαλδημοκρατικου κόμματος. σχετικως ή κίνησις έγινε γνωστη με το δνομα του φαβιανισμου εκ του Ρωμαίου Φαβίου περι­ φήμου δια την περίσκεψίν του κατα τους μέν. και ίδιαιτέρως εις τα «Ήθικα Νικομάχεια». ό όποίο ς υπεστή ριξε την προοδευτικην δια μεταρρυθμίσεων αντικατάστασιν του αστικου καθεστωτος υπο του σοσιαλιστικου. διαχωρίζει δύο είδη οικονομίας την «κατα φύσιν κτητικην» ή όποία εξυπη ρετεί τας ανάγ­ κας τής πόλεως. Άλλα ή οικονομικη λειτουργία των ανθρώπων θεωρειται υλικόν μέσον προ­ αγωγής των πολιτικων και ήθικων σκοπων του έθνους. Είς την Γαλλίαν ωνομάσθη επίσης και « ποσιμπιλισμός». αλλα εξελικτικως δια συνεχων μεταρρυθμίσεων.

την όποίαν ασκεί το εθνικοσοσιαλιστικον κόμμα εναρμονίζει τα συγκρουόμενα συμφέροντα με μέτρον το γενικον συμφέρον της πατρίδος και έπ ' ωφελείq. και επαινουμένη». αντιστοιχεί πρός την «χρηματικήν». "Ο αναρχοσυνδικαλισμός τουναντίον ζητεί την αντικατάστασιν του ερ­ γατικου κόμματος. "Η οί­ κο νομία όπου κυριαρχεί το «παραγωγικΏν κεφάλαιον» αντιστοιχεί εΙς την «κτητικην» του Άριστοτέλους. την διάκρισιν που εκανε ό Άριστοτέλης τΊΊν παρέλαβεν ό Χίτλερ α­ ναφερθεις εΙς «παραγωγικον κεφάλαιον» και εΙς «κερδοσκοπικόν».ποκαλεί «χρη ματιΚ'ην» και ή όποία εξυπηρετεί «αλογίστους επιθυμίας». Οϋτως εχει ή τοποθέτησις του έργατικου κινήματος του εθνικοσοσια­ λισμου. αφου προηγουμένω ς αναλύει εμπνευσμένως και λεπτομερώς τα στοι­ χεία " που την απαρτίζουν π . τα όποία δεν πρέπει να εξέλθουν ποτε της οΙκονομικης δράσε­ ως . καταλαμβάνοντα την αρ­ χην επαναστατικώς. Π εριληπτικώς μέχρι τώρα δυνάμεθα να αντιπαραβάλω μεν τα διά φορα εργατικα κινήματα ώς έξης : "Ο τρεϊντγιουνιονισμος καθιερώνει τον περιο­ ρισμόν τών εργατών εΙς όργανώσεις επαγγελματικου περιεχομένου. ύπο τών συνδικάτων. ό όποίος φροντίζει τα συμφέροντα του εργάτου.π. ό όποίος δια πρώτην φοραν εΙς την ίστορίαν τών κινημάτ ω ν του εδρε ώς ύποστηρικτην εναντι τών καταπιεστών του τον πανίσχυρον όρ­ γανισμον του κράτους. ενφ τΊ1ν δευτέραν την απορρίπτει με βαθυτάτην απέχθει­ αν. ό όποίος χρησιμο­ ποιεί τουτο ώς συντελεστην της παραγωγης. Κατα συνέπειαν το εθνικοσοσιαλιστικον κράτος παρίσταται εΙς την οΙκονομικην ζω ην αις εγγυητης της μη εκμεταλλεύσεως του εργάτου. «όβολοστατικη » (τοκογλυφία) «καπηλι­ κη» Κ.λ. πάντοτε εν τφ πλαι­ σίφ τών εθνικών συμφερόντων όλοκλή ρου του λαου. ήτοι τον κάτοχον του κεφαλαίου. χ. καταλύουν το κράτος και γίνονται αυτα ταυτα εξουσία.λ. αυτου. "Η πρώτη μορφη οΙκονομίας είναι κατα τ ον επιφανη φιλόσοφον «αναγκαία. ενφ ή άλλη . επιβολης κ.π. εΙς τα συνδικατα. " Η σοσιαλδη μοκρατία είσηγείται μετριοπαθώς την παράλληλον δρασιν σο144 . ό όποίος αποτελεί «ενα αρρωστημένο είδος κεφαλαιούχου» που δεν μεταχει­ ρίζεται το κεφάλαιον ώς συντελεστην της παραγωγης αλλα ώς παράγοντα κερδοσκοπίας. Δια της πολιτικης δε εξουσίας. Ο ί κ ε φ α λ α ι ο κ Ρ ά τ α ι λ ο ι π Ο ν π Ρ έ π ε ι ν α κ τ υ π η θ ο υν μ ό ν ο ν α υ τ ο Ι κ α Ι δ Χ ι τ ο α σ τ ι κ Ο ν κ α θ ε σ τ ω ς Τι κ ά π ο ι­ ο ς ά λ λ ο ς. τα όποία. όπου ύπερισχύει το «κερδοσκο­ πικον κεφάλαιον». από τον κεφαλαιοκράτη ν. τας απόψεις αυτας τας επαρουσίασα εΙς το βιβλίον μου «Άντιδη μοκράτης» όπου αντιδιέστει­ λα τον κεφαλαιουχο.

ίδίq. δεν μπορει να του άπονεμηθτί . του είπε. eH ερευνα την εχει καταρρακώσει. Έπι πλέον να μη παροραται και τό γεγονός δτι οί δημιουργοι του κομ­ μουνισμου. κατόπιν εστρατεύθη και εν συνεχείq. καθόσον τους πρώτους και τους όποίους μονίμως και άποδεδειγμένως βλάπτει είναι τους εργάτας. δπου ύπάγονται και τα εργατικά. διότι οί εργάται δεν είναι νοητόν να εχουν άντίθετα συμφέροντα πρός τό εθνος. όργανώσας τό Έθνικοσοσιαλιστικόν Γερμανικόν Έργα­ γατικόν Κόμμα. ό Μάο γαιοκτήμων και γενικα η ηγεσία δλων τών κομ­ μουνιστικών κομμάτων του κόσμου προηλθεν εκ της άστικης τάξεως. Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ CH θεωρία του μαρξισμου περι της όποίας και πολύς λόγος ε­ χει γίνει. δτι τα πρώτα και σκλη ρότερα πλήγματα τα εδέχθη ό μαρξισμός άΠό τους όπα­ δούς του. διεκδικει τόν τίτλον του εργατικου κινήματος. 3. δ ε ν ε ί μ α ι μ α Ρ ξ ι σ τ ή ς» ! (Φορλαιντερ: «eH ίστορία τών σοσιαλιστικών θεωΡΙών»). τό όποιον εκπροσω­ πει τα συμφέροντα του εθνους. καθόσον είργάσθη ώς οί­ κο δόμος.σιαλιστικου κόμματος και συνδικάτου με ίσα δικαιώματα και αυτοτελώς. Τό παράδοξον είς την περίπτωσιν αυτην είναι. ό Λένιν δικηγόρος. τόν όποιον -κατόπιν θα εξετάσωμεν εν εκτάσει. τόσον εν ττί θεωρίq. «Έ γ ώ. δσον και εν ττί πράξει δεν προή ρχοντο άπό την εργατιΚ'ην τάξιν. ήκολούθησε την πολιτικην σταδιοδρομίαν. 'Αν­ τιθέτως ό Χίτλερ δύναται να θεωρηθτί εργάτης. άλλα και πολλα εχουν γραφτί επαυσε να εΧ1] πλέον στη­ ρίγματα. eo Μαρξισμός τέλος. Κατα μίαν αποψιν θα ήδυνάμεθα κάλλιστα να πάρωμεν τα ση10 145 . άπό τους άνέργους. Ό εθνικοσοσιαλισμός ύποστηρίζει την καθόδήγησι όλοκλήρου του εργα­ τικου κινήματος άπό τό εθνικοσοσιαλιστικόν κόμμα. "Ωσαύτως οί μαχητικοι σχηματισμοι του ναζιqτικου κόμ­ ματος έπ υκνώθησαν άπό τό εργατικόν στοιχειον. eo Μ άρξ ήτο καθηγητής. δμως. εν μεν ττί θεωρίq. Άπόδειξις δε της ιδεολογικης προδοσίας του εν παντι άτυχήσαντος Μάρξ άπα τους «μαρξιστας» είναι και η δήλωσις δια­ μαρτυρίας του ίείου η γενομένη πρός τόν γαμβρόν του Λαφάργκ. ωστε σήμερον η πί­ στις είς τόν μαρξισμόν να θεωρηται περισσότερον άφέλεια και ό­ λιγώτερον κοσμοθεωρία. ό "Ενγκελς βιομήχανος. Αυτη την φορα τα παιδια εφαγαν τόν Κρόνον. τους όποίους δεν κατώρθωσε να κερδίσ1] τό Κομμουνιστικόν Κόμμα Γερμα­ νίας. εν ττί πρά­ ξει.

Άλλα αν ό μαρξισμός ώς θεωρία είναι άστείος. ότι απαντα τα κοινωνικα φαινόμενα είτε άφορουν εΙς τόν τομέα της καλλι­ τεχνικης δημιουργίας. εκλαμβάνονται άπό τους μαρξιστας όχι ώς πραγματικότητες. Άφου άνυψώθη μέχρι τοιούτου σημείου ή ύλη φυσικόν επακόλουθον ήτο να Ισχυρισθουν. Τιτοϊσμός. ή ηθική. Μαοϊσμός. αί όποίαι εν πάσΊ] πε­ ριπτώσει άποτελουν τόν προσδιοριστικόν παράγοντα της εξελίξεως τών κοινωνιών. Σταλινισμός. Τό πνευμα έπομένως στερε'ίται πρωτο­ γενους όπάρξεως. ή άγαπημένη σύζυγος του Μάρξ. ότι αυτός «κα­ τηνάλωσε όλην του την ζωην και ετυραννήθη δια κουταμάρας».θρώπου δεν άποτελουν τίποτε περισσότερον άπό άπλας άντανακλάσεις του όλικου κόσμου. είτε εΙς τόν τομέα της ηθικης κλπ. Ούτω τα συναισθήματα του ανθρώπου. ·Η όλικη φύσις των δντων κυριαρχεί απολύτως και ρυθμίζει την πορεί­ αν και την εξέλιξιν της πνευματικης φύσεως. αί ιδέαι. προέρχονται εξ όλικών δυνάμεων. Είναι άπόρροια της ύλης εκ της όποίας εξαρταται άπο­ κλειστικώς. όπως και πράγματι Ισχυρίζονται οί κομμουνισταί. διότι άποτελε'ί την ιδεολογικην μεταμφίεσιν του σλαβικου Ιμπεριαλισμου. Έπιβάλλεται λοιπόν. που είναι ή ύλη .σημεία εις τα οποία αί -νεώτεραι παρεκκλίσεις του Μαρξισμου (Τροτσκισμός. Πα­ ραδέχεται δηλαδή .παράγωγα του θεμελιώδους όποβάθρου της ζωης. Ο ΥΛΙ ΣΤΙΚΟΣ Μ ΟΝΙ Σ ΜΟΣ Ό Μαρξισμός ώς φιλοσοφία άνήκει εΙς τόν όλιστικόν μονισμόν. δπισθεν τών όποίων κρύπτεται εντέχνως ή σοβιετικη άπειλή . είτε εΙς τόν τομέα της πολιτικης. ·Ομοίως και όλα τα πνευματικα φαινόμενα και ή συνείδησις του αν­ . ή θρησκεία κλπ. ότι ή πρωταρχικη ουσία τών δντων είναι μία (μονισμός) και αυτη ή μία είναι ή ύλη (όλισμός). ώς πολιτικη εξακολουθεί να είναι επικίνδυνος. Έπίσης όλα ανεξαιρέτως τα πνευματικα γεγονότα θεωρουνται άπό τόν Μαρξισμόν ώς . άλλα ώς επιφαινόμενα της ύλης.) άναιρουν τόν Μαρξισμόν και συνδυάζοντάς τα να άποδείξω­ μεν αυτό που ολίγον πριν του θανάτου της εγραψε εις φίλην της ή Τζένη Βεστφάλεν. ή ό­ ποία τα εξουσιάζει και τα κατευθύνει δεσποτικώς. . δια τόν λόγον αυτόν να εκθέσωμεν συν­ οπτικως την χρεωκοπίαν του μαρξισμου ώστε να είμεθα εις θέσιν κατα την διάρκειαν συζητήσεων να απογυμνουμεν τόν σοβιετικόν επεκτατισμόν άπό τας άμπελοφιλοσοφίας και άπό τα ψευδοϊδανι­ κά. 1 46 . Καστρισμός κλπ.

Αϊ προαναφερθείσαι υλικα! δυνάμεις που προσδιορίζουν την εξέλιξιν
τών κοινωνιών είναι αϊ οικονομικαι δυνάμεις της παραγωγης. Οϊ δροι λοι­
πόν της παραγωγης αποτελουν τόν μοναδικόν παράγοντα της μεταβολης
δλων τών κοινωνικών συνθηκών (ήθικών , πνευματικών, πολιτικών κλπ.)
πραγμα που άλλως τε δηλώνει απεριφράστως ό Μάρξ εις τό εργον του «"Η
αθλιότης της φιλοσοφίας», δπου γράφει: «οϊ άνθρωποι αποκτώντες νέες πα­
ραγωγικες δυνάμεις, αλλάζουν τόν τρόπο παραγωγης και αλλάζοντας τόν
τρόπο παραγωγης, αλλάζουν δλες τους τις κοινωνικες συνθηκες».
Πρός αντίκρουσιν του υλιστικου μονισμου και ειδικώτερον προς διά­
ψευσιν του Μαρξισμου δεν χρειάζεται να καταφύγωμεν εις σωρείαν επιχει­
ρημάτων. Άρκεί δια πάντα λογικόν άνθρωπον ή κοινη διαπίστωσις, δτι μέ­
χρι σήμερον όχι μόνον ό Μάρξ, αλλα και ουδεις άλλος υλιστης απέδειξε
την όρθότητα του υλισμου. ουδεις δηλαδη ύλιστης προσεκόμισε στοιχεία,
δτι αληθως ή ϋλη είναι ή ουσία εκ της όποίας προέρχονται τα πάντα.
Άπεναντίας μάλιστα υπάρχει επάρκεια γεγονότων, που πείθουν ακρι­
βως περι του αντιθέτου. Και τουτο, διότι παρατη ρουνται καθημερινώς εΙς
την ζωην ανθρώπιναι ενέργειαι, αϊ όποίαι ούτε εξ υλικών κινήτρων ετελέ­
σθησαν, ούτε εις υλικόν σκοπόν απέβλεπον.
Ό ήρωϊσμός, ή άγνότης, ό ερως, τό μίσος, ή αλληλεγγύη , ή πίστις, ή
θυσία και τόσαι και τόσαι άλλαι πράξεις που καλύπτουν τό μεγαλύτερον μέ­
ρος της ζωης δεν προέρχονται εξ υλικης αιτίας, ούτε τείνουν πρός υλικην
επιδίωξιν. Προέρχονται από κ α θ α Ρ ώ ς σ υ ν α ι σ θ η μ α τ ι κ ο υ ς λ ό­
γ ο υ ς και ανατρέπουν πανηγυρικώς την μαρξιστικην δοξασίαν περι της
θριαμβευτικης κυριαρχίας της ϋλης επ! των ανθρωπίνων ενεργειων. Έπι του
προκειμένου ή πραγματικότης είναι κατηγορηματική : χιλιάδες και χιλιά­
δες άνθρωποι προέταξαν της ϋλης την ιδέα και με κίνητρον αυτην επεσαν
υπερ της πατρίδος των Τι υπερ της ιδεολογίας των. "Ομοίως και οϊ μάρτυρες
που εθανατώθησαν δια την πίστιν των τί άλλο αποδεικνύουν, παρα τό δτι
ή θρησκεία συνιστ(t σπουδαίον παράγοντα ανθρωπίνων ενεργειων ανώτε­
ρον της ϋλης.
Έαν δε εις δλους αυτους προσθέσωμεν και τό πληθος του κόσμου, που
ενεργεί συμφώνως πρός την ήθικην και τας επιταγας της συνειδήσεως, τό­
τε πολυ ευκόλως, αναγνωρίζομεν, δτι δεν είναι ή ϋλη ό πρωταρχικός παρά­
γων που καθορίζει τας πράξεις των ανθρώπων, καθόσον εαν ητο ή ϋλη, κα­
νεις δεν θα την παρηγκώνιζε χάριν των ιδεων, της ήθικης, της θρησκείας
Τι τών αΙσθημάτων του.
Έν τέλει και επειδη ή αλήθεια αυτων των αντιρρήσεων είναι πασίδη­
λος ήναγκάσθη ό "Ένγκελς να μετριάστι την ακρότητα της μαρξιστικης
1 47

θεωρίας περι του ρόλου του οίκονομικου παράγοντος και να γράΨ1]: «Ό
Μ ά ρ ξ κ α ι έ γ ω ε ί μ α σ τ ε κ ά π ω ς ύ π ε ύ θ υ ν ο ι π ο υ ο ί ν ε ώ­
τ ε Ρ ο ι σ τ η Ρ ι Χ θ ή κ α ν ε κ α μ μ ι α φ ο ρ α π ι ό π ο λ υ ά π ό ό,­
τ ι ε π Ρ ε π ε σ τ η ν ο ί κ ο ν ο μ Ι Κ η π λ ε υ Ρ α» (Έπιστολη "Ενγκελς
άνατυπωθεισα εις τας «βάσεις του Μάρξισμου» του Μάζαρυκ).
Η ΑΙΤΙΟΚΡΑΤΙΑ

Πλην του ύλιστικου μονισμου και της ύπεροχης του οικονο μικου πα­
ράγοντος Τι μαρξιστικη φιλοσοφία υίοθετει την αίτιοκρατίαν συ μφώνως
πρός την 6ποίαν τα όντα πειθαρχουν μοιραίως εις ώρισμένα αίτια.
Άποτέλεσμα . αυτης της άντιλήψεως ε{ναι να ύποστηρίζεται, ότι και 6
άνθρωπος ώς ον έν τυ' φύσει στερειται του αυτοβούλου -και ένεργει ύπό την
έπίδρασιν ώρισμένων αιτίων με συνέπειαν αί πράξεις και αί σκέψεις του να
μην ε{ναι προϊόντα έλευθέρας βουλήσεως, άλλα μη χανικης άνάγκης.
Εις την «θεωρίαν του ίστορικου ύλισμου» 6. Μπουχάριν διαβεβαιώνει
ότι «Τι θέλησι του άνθρώπου δεν ε{ναι έλεύ.θ ερη, άλλα έξηρτη μένη» κυρίως
άπό τό περιβάλλον έντός του όποίου ζυ και άπό την κατάστασιν του ίδίου
του . όργανισμου. Με άλλα λόγια ΟΙ κομμουνισται άρνουνται τό αυτεξούσι­
ον της βουλήσεως και διδάσκουν, ότι Τι άνθρωπίνη θέλησις ύπόκειται εις
την επιρροην άναποφεύκτων αιτίων, τα όποια της προσδίδουν άνάλογον
περιεχόμενον.
Έφ' όσον ό μως 6 άνθρωπος εχει την ευχέρειαν 6πότε θελήσ1] να εγκα­
ταλείΨ1] τα πάντα και να γίν1] καλόγη ρος, Τι να αυτοκτονήσ1] νο μίζο μεν ότι
δεν άπαιτειται άλλη εμπρακτος άπόδειξις του άβασίμου της αιτιοκρατίας.
Έν τούτοις, προσέτι, πως είναι δυνατόν να παραδεχθωμεν την αιτιο­
κρατίαν του ίστορικου ύλισμου, κατα την όποίαν ό άνθρωπος δεν εχει την
ίκανότητα της ελευθερίας της βουλήσεως και έπο μένως της δράσεως, όταν
ό ίδιος Μάρξ άντιφάσκων όμολογει εις τό εργον του «Τι Γερ μανικη ιδεο­
λογία» ότι: «οί άνθρωποι παράγουν μ όνοι των την ύλικήν των ζωήν , και ό­
ταν και ό 'Ένγκελς άκό μη είς την μελέτην του «6 Φόϋερμπαχ και τό τέλος
της κλασικης φιλοσοφίας» άναφέρει πως «ο Ι α ν θ Ρ ω π ο ι δ η μ ι ο υ ρ­
γ ο υ ν ε ν σ υ ν ε ι δ ή τ ω ς τ η ν ί σ τ ο Ρ ί α ν τ ω ν» !
Αί άνωτέρω γνωμαι Μάρξ και "Ενγκελς πλήττουν άνεπανορθώτως την
ύλιστικην αίτιοκρατίαν, διότι άκριβως άναγνωρίζουν ό μεν εΙς την δυνατό­
τητα εις τους άνθρώπους να παράγουν μόνοι των, μη ύπείκοντες εις αίτια,
την ύλικήν των ζωήν, ό δε ετερος την ενσυνείδητον δημιουργίαν της Ιστο_

1 48

ρίας, τής όποίας τό ενσυνείδητο ν στοιχείον άναιρεί κάθε μηχανιΚ'ην άναγ­
καιότητα, που άποτελεί άπα ραίτητον προϋπόθεσιν τής αΙτιοκρατίας.
ΑΙ ΤΑ:Ε:ΕΙΣ

Έντός κάθε κοινωνίας κινείται εν τεράστιον και ποικίλον πλήθος τά­
ξεων. Άναλόγως του κριτηρίου, τό όποίον θα λάβωμεν, δυνάμεθα να δια­
κρίνωμεν τον κόσμον εΙς τάξεις. Οϋτω, με κριτήριον το άνάστημα εχομεν
η)ν τάξιν των ύψηλων και των κοντων. Με κριτήριον την μόρφωσιν εχομεν
την τάξιν των μορφωμένων και των άμορφώτων κλπ.
<ο Μάρξ χωρίζων την κοινωνίαν είς τάξεις εχρησιμοποίησεν ως κρι­
τήριον τής διακρίσεως τόν τρόπον συμμετοχής έκάστου εΙς την πα ραγωγην
και είπε: Σήμερον ύπάρχουν δύο τάξεις. Οί άστοι που εχουν τα μέσα πα ρα­
γωγής. Και οί προλετάριοι, που στερουντ αι μέσων πα ραγωγής και διαθέτουν
μόνον την χειρωνακτική ν των εργασίαν.
Άναμφισβητήτως οί άστοι ως κατέχοντες τα μέσα της πα ραγωγής, εύ­
ρίσκονται εΙς πλεονεκτικην θέσιν, εναντι των προλετ α ρίων, οί όποίοι δια
να ζήσουν άναγκάζονται να πωλουν την εργασί αν των εΙς τους άστούς. Μό­
λις μάλιστα φθάσ1J ή ώρα τής διανομής των πα ραχθέντων άγαθων, οί άστοι
κρατουν την μερίδα του λέοντος και άφήνουν τό ελάχιστον εΙς τους προλε­
τ αρίους. Κατ ' αυτόν τόν τρόπον δμως και εξ αΙτίας αυτής τής εκμεταλλευ­
τικης συμπεριφορας των άστων προκαλουνται μεταξυ αυτων και των προλε­
τ α ρίων άντιθέσεις, αί όποίαι όδηγουν εΙς σύγκρουσιν.
την σύγκρουσιν αυτην ό Μάρξ ώνόμασε πάλην των τάξεων.
Δια να σταματήσ1J ή τ αξικη πάλη επιβάλλεται να εξουδετερωθουν αί
ύφιστάμεναι άντιθέσεις, αί όποίαι την δημιουργουν. Άλλα τουτο δεν είναι
πραγματοποιήσιμον εντός του κρατουντος κοινωνικου καθεστωτος. Χρειά­
ζεται πλή ρης άνατροπη του κοινωνικου οΙκοδομήματος και άντικατάστα­
σις αυτου δι' ένος νέου, του κομμουνιστικου.
<Η άνατροπη του λειτουργουντος κοινωνικου συστήματος, το όποίον
ύποθάλπει και συντηρεί την καταπίεσιν και εκμετάλλευσιν των π ρολετα­
ρίων, θα συντελεσθΌ δια τής κοινωνικής επαναστάσεως, την όποίαν θα κη­
ρύξ1J το προλεταριατον.
< Η πεποίθησις του Μάρξ, δτι εΙς τας κοινωνίας ύπάρχουν δύο εκ δια­
μέτρου άντίθετοι οΙκονομικαι τάξεις ουδόλως ευσταθεί. < Οπωσδήποτε σο­
βα ρη πα ρατήρησις τής οΙκονομικής πραγματικότητος δεικνύει δτι ύπάρχουν
πολλαι οίκονομικαι τάξεις και όχι «σώνει και καλα» δπως θέλει ό Μάρξ
δύο, εκ των όποίων ή μία όπωσδήποτε εχει και όπωσδήποτε εκμεταλλεύε-

149

διότι σλοι μας γνωρί­ ζομεν τόν χειρώνακτα εργάτην. και ποίος ε{ναι ό προλετάριος. αλλα διότι του ήσαν αναγκαία δια την όμαλην λειτουργίαν της διαλεκτικης ως μεθόδου εξελίξεως της κοι­ νωνίας. ίερείς κλπ. 'Εν πάστι περιπτώσει ό 'Έγελος εφή ρμοζε την διαλεκτικην επι της · 1- 1 50 . ό όποίος ε{ναι και ό πρωτος συστηματικως όμιλήσας περι του τριαδικου διαλεκτισμου. <ο τριαδικός αυτός κύκλος και ρυθμός της εξελίξεως δεν ε{ναι εφεύρεσις του Μάρξ. αξιωματικοί. συμφώνως πρός τα κριτήρια του Μάρξ περι τάξεων αποκλείονται και από την τάξιν των αστων και από την τάξιν των προλεταρίων. στι μέγας αριθμός ατόμων σπως ιατροί. του. μέχρις στου συναντήστι ενα άλλο γεγονός ερχόμενον ακριβως αντιθέτως (αντίθεσις). Πλην του στι όφθαλμοφανως τυγχάνει αυταπόδεικτον τό ανυπόστατον της ύπάρξεως δύο και σπως περιεγράφη αντιτιθεμένων τάξεων.Ο. ό όποίος με την σειράν του τόν αντέγραψεν. μέχρις στου συναντηθτί με την αντίθεσίν του. εν γνώσει Τι εν αγνοίιι. τα δύο αυτα γεγονότα συγκρούονται και προκύπτει εκ της συγκρούσεως εν τρίτον νέον γεγονός (σύνθεσις). τό όποίον ουδεμίαν όμοιότητα εχει με τα προηγούμενα. κερδίζει όλιγώτερα και ζτί εις κατώτερον βιοτικόν επί­ πεδον από ενα θεωρούμενον πάλιν κατα Μάρξ προλετάριον (βιοτέχνης χω­ ρίου-οικοδόμος Άθηνων). αστός Τι προλεράριος. Και τους βασανίζει. δικη­ γόροι. ως θέσις ακολουθεί την πορείαν του. 'Αλλα του λοιπου. δια να προ­ κύψτι εκ της μοιραίας συγκρούσεως μια σύνθεσις Κ. Ε{ναι επινοήματα του Μάρξ που εδημιουργήθησαν όχι τυχαίως Τι ασκόπως. Ο ΔΙΑΔΕΚΤΙΚΟΣ ΥΔΙΣΜΟ Σ Ό διαλεκτικός νόμος διδάσκει δτι τ ό γεγονός (θέσις) ακολουθεί την πορείαν του. δεν ε{ναι πραγματικαι καταστάσεις. ερχεται πρός συμπλή ρωσιν και τό γεγονός. τόν παρέ­ λαβε από τόν Γερμανόν ιδεαλιστη φιλόσοφον 'Έγελον. Ποίος ε{ναι ό αστός. Ίδου τό ερώτημα που βασανίζει τους Μαρξιστάς. που όπωσδήποτε δεν εχει και όπωσδήποτε ηΊν εκμεταλλεύ­ ονται. καθηγηταί. πράκτορες. Αυτός ό εργάτης τι ε{ναι. από τόν '''Έλληνα νεοπλατωνικόν φιλόσοφον Ί ά μ β λ ι Χ ο ν.Κ. ό όποίος καίτοι ανήκει κατα Μάρξ εις την αστικην τάξιν. αΠOKΤ� περιουσίαν Τι αγοράζει ιδιόκτητα εργαλεία και εργάζεται ως ελεύ­ θερος επαγγελματίας. μολονότι αποτελουν αναντίρρητον κοινωνιΚ'ην και οικονομικην πραγματικότητα.ται ηΊν άλλην. Αί εννοιαι του αστου και του προλεταρίου αποτελουν θεωρητικα πλά­ σματα. που με οικονομίας αγοράζει ενα οικόπεδον. "'Όπως και τί ε{ναι ό άνθρωπος.

καίτοι ηγνόουν την διαλεκτικην μέθοδο ν. ώστε εκ της συγκρού­ σεως αυτών να προκύψτι ό κομμουνισμος ώς σύνθεσις. τους αστους και τους προλεταρίους. σμως. που είναι ή θεωρία του Μαρ­ ξισμου επι της φύσεως και τον ίστορικον υλισμον που είναι ή θεωρία του Μαρξισμου επι τών ανθρωπίνων κοινωνιών η διαφορετικως ή έρμηνεία της Ιστορίας υπο το πρισμα των αρχων της διαλεκτικης. ή όποία ουδεμίαν σχέσιν η συνάφειαν εχει με την διαίσθησιν. Ποία λοιπον θα είναι ή 151 . Άλλα αν ή αλήθεια δύναται να συλληφθτΙ δια της διαισθήσεως. ό 'Ένγκελς απαντ� εις το βιβλίον του «Ή διαλεκτικη της φύσεως» λέγων στι ή αλήθεια εξηκρι­ βώθη τότε ώς «π Ρ ο ϊ ο ν τ η ς μ ε γ α λ ο φ υ ο υ ς δ ι α ι σ θ ή σ ε ω ς τ ώ ν "Ε λ λ ή ν ω ν». Μολαταυτα ήμείς προχωρουν­ τες περαιτέρω δεχόμεθα και τουτο ακόμη . οί αρχαίοι <Έλληνες σοφοι να φθάσουν ει ς την αλήθειαν. ό όποίος.δέας. ή όποία δι' εκείνον απετέλει τ11ν πρωταρχικην ουσίαν του παντός. αλλα συγχρόνως θα υποβάλω­ μεν τό αμείλικτον ερώτημα: διατί εκ της συγκρούσεως αστών και προλετα­ ρίων θα προκύψτι ό κομμουνισμος και οχι κάποιο αλλο κοινωνικον σύστη­ μα . διότι ήθελε να τους προσαρμόστι εΙς την διαλεκτικην ώς θέ­ σιν τους αστους και ώς αντίθεσιν τους προλεταρίους. Μολονότι ή αντίληψις αϋτη απορρίπτεται ευκόλως υπο της πραγμα­ τικότητος ήμείς θα την δεχθώμεν ώς όρθήν. δια να συνδεθώμεν με τα προηγούμενα. Δια τους μαρξιστας ή υλιστικη διαλεκτικη είναι ό μοναδικος τρόπος. μέσφ του όποίου δυνάμεθα να αποκαλί)ψωμεν την αλήθειαν. τουναντίον ό Μάρξ μετετόπισε τ11ν εφαρμογην τ η ςδιαλεκτικης εις την ϋ­ λην και παρουσίασε τον διαλεκτικον υλισμόν. " Ο Μάρξ. της υπάρξεως της διαισθήσεως ώς οργάνου ευρέσεως του αληθους αφαιρεί απο την υλι­ στικην διαλεκτικην την αποκλειστικότητά της ώς μέσου όδηγουντος εΙς την αλήθειαν. θα πρέπει ταυ­ τοχρόνως να είναι και θέσις μιας νέας αντιθέσεως. σπως τόν θέλουν οί Μαρξισταί. τότε πώς συμβιβάζεται το γεγονος τουτο με την υλιστικην διαλεκτική ν. επαρουσίασεν επίτη­ δες δύο ακριβώς αντιθέτους τάξεις εις την κοινωνίαν. συμ­ πλη ρώνομεν. Έπ' αυτου ή επιστημονικη σκέψις και 11 λογικη τών μαρξιστών ουδε­ μίαν αποδεικτικην απάντησιν εχει να δώστι . στι δηλαδη εκ της συγκρούσεως αστών και προλεταρίων θα προκύψυ ό κομμουνισμός. με συνέπειαν να διαψεύδεται ό μαρξισμος π ου επιμένει. "Η διαπίστωσις και μάλιστα γενομένη απο τον 'Ένγκελς. ΕΙς το εϋλο­ γον ερώτημα: πώς κατώρθωσαν. στι μόνον ό διαλεκτικος υλισμός είναι ίκανός να μας εξηγήστι αληθώς την ζω­ ήν. ώς σύνθεσις. Οϋτω εξηγείται ή εμμονή του εΙς την ϋπαρξιν δύο τόσον αντιθέτων τά­ ξεων.

και δ) τα πάντα υπόκεινται εις αιτίας προς τας όποίας πειθαρχουν. " Η άξία κάθε άγαθου..) και να παράγτι εργασίαν. δτι και αύτη αύτη ή εργασία άποτε­ λει εμπόρευμα. στέγη . το κόστος δηλαδη της συντη ρήσεως του εργάτου.άντίθεσις του Μαρξισμου και τί εκ της μελλοντικης συγκρούσεως μεταξυ αυτου και της άντιθέσεώς του θα παραχθiJ: Οϊ κομμομνισται ισχυρίζονται δτι ό κομμουνισμος είναι το τέρμα της διαλεκτικης. δηλαδη παράγονται άγαθα με σκοπον όχι να καταναλωθουν υπο των παρα­ γωγων. καθόσον. εξαρταται. ή αξία του όποίου είναι συνάρτησις του κόστους που . Έν συνεχεί� διευκρινίζει ό Μάρξ. γ) ή τελικη κα­ τάληξις των άνθρωπίνων κοινωνιων είναι ό κομμουνισμός. άναπαραγωγη κλπ. "Υπεραξίαν ουσιαστικως καλουμεν την Ιδιότητα του εμπορεύματος που 1 52 . ό όποιος δεν εστη ρίζετο επι της άντικει­ μενικης πραγματικότητος και ούτε αϊ άντιλήψεις του άπεδεικνύοντο λογι­ κως. Παρα την διαβεβαίωσιν δμως του Μάρξ ό σοσιαλισμός του δεν είναι καθόλου επιστημονικός. του εμπο­ ρεύματος. ό κεφαλαιοκράτης εργοδότης εχει την τάσι να μειώντι δια να κερδίζτι περισσότερα και να αυξάντι το κεφάλαιόν του. σμον θα πρέπει έπομένως αϊ κομμουνιστικαι κοινωνίαι να μην εξελίσσων­ ται ! Διότι αν εξελίσσωνται τότε ό κομμουνισμος θα είναι ενα στάδιο κοινω­ νικης εξελίξεως και όχι μια μόνιμος κοινωνικη κατάστασις. άλλα με σκοπον να πωληθουν 11 να άνταλλαγουν. β) ή διαλεκτικη είναι ή μόνη μέθοδος εξελίξεως των ΊCoινωνιων και ή μόνη μέθοδος που όδηγε'ί εΙς την άλήθειαν. Ό Μάρξ ϊδρυσε τον λεγόμενον «Έπιστη μονικον Σοσιαλισμό

. μέχρι στιγμης τουλάχιστον. άπο την άνθρωπίνην εργασίαν. δπως τον διδά­ σκει ό Μάρξ. δτι ή διαλεκτικη είναι ή μοναδι­ κη μέθοδος εξελίξεως των κοινωνιων και άφου σταματq. Η ΥΠΕΡΑ Ξ ΙΑ Ή οικονομία των κοινωνιων μας κατα τον Μάρξ είναι εμπορευματική . εις τον κομμουνι. ή όποία κατεβλήθη δια την παρα­ γωγήν του και ή όποία άποκρυσταλλουται εντος του προϊόντος. Βεβαίως ό Ισχυρισμός των είναι αύθαίρετος και άντιδιαλεκτι­ κός. συμφώνως προς τας μαρξιστικας άν­ τιλήψεις. ΤΟ κόστος αυτό. Ώ­ νόμασε δε τον σοσιαλισμόν του Έπιστημονικον προς άντιδιαστολήν του εκ του ουτοπιστικου σοσιαλισμου.άπαι­ τειται δια να συντη ρηθϋ ό εργάτης (τροφή. επι πλέον δε εφ' δσον παραδέχονται. οϊ Μαρξι­ σται δεν μας άπέδειξαν διατί: α) υπάρχει μόνο ύλη εκ της όποίας άπλως ά­ πορρέει το πνευμα.

έπομένως. δηλαδη ό εργάτης παράγει μεγαλυτέραν άξίαν άπ' δσην του χρειάζεται δια να εξοδεύσ'Ό ώστε να συντη ρηθij . πολλα άγαθα άποκτουν άξίαν δια λόγους καθαρως υποκειμενικους (άντικείμενον συλλογης κλπ. ουδεμίαν άξίαν θα άποκτήσ'Ό ενα άγαθόν. Άλλα καΙ αν σπανίζ'Ό τό άγαθόν. διότι περι ποίου είδους υ­ περαξίας θα δμιλήσωμεν εις τας περιπτώσεις παραγωγης τυρου..000 δρχ. . ώς άμοιβην τας 500 δρχ . Ό εργάτης ράπτης ό όποιος δια της εργασίας του τό μετατρέπει εις ενδυμα­ σίαν του δίδει άξία 500 δραχ. . Άλλα δεν θα λάβ'Ό μόλις πωληθij ή ενδυμασία εναντι 1 .λέγεται «εργατικη δύναμις να παράγ'Ό περισσοτέραν άξίαν άπ' δσην άπαι­ τειται να δαπανηθij δια να υπάρχ'Ό αυτό τό εμπόρευμα. "Ωσαύτως ό Μαρξισμός άδυνατει τελείως να έξηγήσ'Ό την περίπτωσιν του βιοτέχνου. . " Ο εργάτης. άλλα ό κεφαλαιοκράτης. β) εις την χρησιμότητά τους.) καΙ τουτο. ΚαΙ δια να γίνωμεν άναλυτικώτεροι: ''Οσην εργασίαν και να καταβάλ1J κανείς. άπό την εργασίαν που περιέχει. δικηγόροι κ. Κατ' άρχην ή άξία ένός προϊόντος δεν εξαρταται. την μεγαλυτέραν αυτην άξίαν που όνομάζομεν υπεραξίαν δεν την παίρνει ό ίδιος ό εργάτης.000 δρχ. Θα λάβ'Ό 1 00 δρχ . αν δεν είναι χρήσιμον (κατα­ σκευη πολιορκητικης μηχανης). δπου εις την «καπιταλιστικην έκμετάλλευ­ σιν» υπόκεινται μέλισσαι.000 δρχ. χωρις αυτό να σημαίν'Ό πάλιν. λλλα ας φέρωμεν ενα σχετικόν παράδειγμα. ζωϊκης με­ τάξης. Έπιπροσθέτως των άνωτέρω ή θεωρία της υπεραξίας άδυνατεί να εξη­ γήσ'Ό την άμοιβη δια προσφορας υπη ρεσιων (ιατροί.π. καθόσον δια να εφαρμοσθij ή θεωρία της υπεραξίας άπαιτείται υλι­ κη παραγωγή . τό ξύλο εις ύδωρ). που είναι συγχρόνως κάτοχος των παραγωγικων μέσων καΙ 1 53 . δτι ή ενδυμασία θα πωληθij 1 . της προσέθεσεν άλ­ λας 500 δρχ. τας υπολοίπους 900 θα τας πάρ'Ό ό κεφαλαιοκράτης εργοδότης ό όποιος άφου επιστρέψ'Ό εις τό σταθερόν του κεφάλαιον τας 500 (άξία πρώτων υλων) θα κερδίσ'Ό τας 400 που είναι ή υπε­ ραξία που παρήγαγε ό εργάτης καΙ που εσφετερίσθη δ εργοδότης. άσχέτως της υπαρχούσης χρησιμό­ τητος. ενόσον δεν σπανίζει (ε­ φεύρεσις μηχανης που να μετατρέπ'Ό π. δπως ισχυρίζεται δ Μάρξ. αν δεχθωμεν. δπως είπαμε.χ.). δση ήτο ή άξία που προσέθεσε με την εργασίαν του. με την εργασίαν δμως του εργάτου άξίζει τώρα 1 . "Η άξία των άγαθων όφείλεται α) εις την σπανιότητά τους. πάλιν δεν θα εχ'Ό άξίαν. μεταξοσκώληκες καΙ διάφοροι μήκυτες. 'Άς υποθέσωμεν δτι τό ύφασμα (πρώτη ύλη) δια να κατασκευασθij μία ενδυμασία στοιχίζει 500 δρχ.λ. δτι δπου υπάρχει υλικη παρα­ γωγη εφαρμόζεται και ή θεωρία της υπεραξίας. και γ) εις υποκειμε­ νικους λόγους. γιαούρτης κλπ. Ή πρώτη ύλη λοιπόν ηξιζε 500 δρχ. Τέλος. μελιου..

Πάντως τό βασικόν σφάλμα του Μάρξ υπη ρξεν ή πίστις του. ισχυρίζεται ό Μάρξ. δτι ό κεφαλαιοκράτης αυ­ ξάνει τό κεφάλαιόν του δια της αυξήσεως των τιμων των προϊόντων. αΙ όποιαι ουδεμίαν σχέσιν εχουν με την εκμετάλλευσιν της εργασίας του εργάτου.ς υπεραξίας του Μάρξ. τα μέσα παραγωγης εξακολουθουν να άποτελουν ά­ τομικην ίδιοκτησίαν. Και ό Μάρξ εχει εδω λάθος. Διότι συντόμως τα ίδια τα παραγωγικα μέσα. που δια της προσωπικης του εργασίας πα­ ράγει. 'Εν τούτοις. δμως. επειδη οϋτως εξυπη ρετουν τα συμφέροντά τους. τα όποία πλη ρώνουν ο ί καταναλωται και όχι οι εργάται. "Ο Μάρξ υπεστή ριξεν. διότι τό κεφάλαιον αυξάνει δια της αυξήσεως των τιμών των προϊόντων. που ιδιοτελως διατηρουν οι κάτοχοί των άστοι 1 54 . ώς γνωστόν. άφου πρωτος την διετύπωσεν ό οικονομολόγος Ρικάρντο . τό άναμφισβήτητον γεγονός. καθόσον ή παραγωγη είναι συλ­ λογική . Τό παραγόμενον δηλαδη προϊόν δεν είναι άποτέλεσμα της προσω­ πικης εργασίας ένός άτόμου. και τουτο . νομοτελειακως. άνα­ τρέπει πλήρως την θεωρίαν τr. εις την διακήρυξιν του Μάρξ δτι «ή παραγωγη της υλικης ζω­ ης είναι 11 βάσις πάσης ιστορίας». Έπι πλέον σημαντικόν ρόλον εις την αυξησιν του κε­ φαλαίου παίζουν αί εφευρέσεις και αί διάφοροι οίκονομικαι περιστάσεις. δτι ό κε­ φαλαιοκράτης αυξάνει τό κεφάλαιόν του δια της εκμεταλλεύσεως της ερ­ γασίας του εργάτου. Άλλα αυτό δεν θα δ ίαρκέσ1J πολύ. ή όποία δεν είναι και τόσον του Μάρξ. "Ωστόσο εν ττί εξελίξει ενεφανίσθη τό γεγονός του ά­ συμιβάστου των παραγωγικων μέσων πρός την μορφην της ίδιοκτησίας αυτών. άλλα της συλλογικης εργασίας. παρα την συλλογικότητα της ε ρ'γασίας . δτι τα μέσα παραγωγης προσδιορίζουν τ11ν ίστο­ ρίαν των κοινωνιων. διότι οι κάτοχοι τών παραγωγικων μέσων (άστοι) άντιδρουν εις την συλλο­ γικοποίησίν των. " Η άνατίναξις αυτη δεν είναι τίποτε άλλο παρα ή κοινωνικη επανάστα­ σις του Μαρξισμου .εμπορεύεται ό ίδιος τα προϊόντα. Τό γεγονός. τα παραγωγικα μέσα άπαιτουν να εί­ ναι άντικείμενον συλλογικης ιδιοκτησίας. παύουν να άνέχωνται τό «καπιταλιστικό περίβλημά των και τό άνατινάσσουν» (Μάρξ). Σήμερον. Με την άνατίναξιν άπελευθερουνται τα παραγωγικα μέσα εκ τ(ον δεσμεύσεων. Η ΕΠΑ Ν ΑΣΤΑΣΙΣ Τό κοινωνιολογικόν θεμέλιον της κομμουνιστικης θεωρίας ευρίσκεται. ή όποία εκμετάλλευσις γίνεται δπως προηγουμένως πε­ ριεγράφη .

"Όσον μάλιστα ελαττουται ό αριθμός τών μεγάλων αστών που ιδιοποι­ ουνται καΙ απομυζουν δλα τα πλεονεκτή ματα της παραγωγικης διαδικασίας. διατί δεν ευσταθουν οί ΙσχυΡ1. θα αφαιρέσουν την κατοχην τών μέσων παραγωγης από τους αστους καΙ θα την παραχωρήσουν εις τό σύνολον τών εργαζομένων. ή όποία αυξάνει την ηδη υπάρχουσαν ανεργίαν. ή όποία αντανακλα είς τόν πολιτικόν τομέα. πάντοτε. προκαλει δύο τινά. δτι σχεδόν δλα τα ίστορικα συμβάντα συνετελέσθη σαν από την κυριαρχικην παρακί­ νησιν πνευματικών.καΙ εκ της απελευθερώσεως ανοίγει μία νέα όδός εξελίξεως καΙ δημι ου ργει­ ται μία κοινωνία ανωτέρα της προηγουμένης. τών μικροπαραγωγών καΙ τών αγροτών καΙ δεύ­ τερον συγκεντ ρώνει τό κεφάλαιον είς τας χειρας ολίγων καΙ όλονεν ολιγω­ τέρων. ή υποδούλωσις. Έαν κατα μίαν αντίληψιν ό Μαρξισμός ητο μόνον θεωρία και λόγια. ή κατάπτωσις ή εκμετάλλευσις. δια της προλεταριοποιήσε­ ως τών μεσαίων στρωμάτων. λόγων. Κατ' ουσίαν δεν πρόκειται περΙ πολιτικης ενεργείας. Έφ' Ό σον δμως ό Μαρξισμός διεκδικει πεισμόνως την μορφην κοι­ νωνικου συστΊΙματος εν τΌ πράξει . "Η δια της επαναστάσεως ανατίναξις του αστικου καθεστώτος είναι ερ­ γον τών προλεταρίων. τας σελίδας τών Θερμοπυλών. Με άλλα λόγια κατα τόν Μάρξ. ή καταπίεσις. αλλ&. περΙ αναγκαίου επακολούθου ώρισμένης οίκονομικης διαφοροποιή­ σεως. δπου προ­ έχει καΙ κυριαρχει ή άγνότης καΙ ό ήρωϊσμός. αισθηματικών. τών Μαραθώνων καΙ τών αφθάστων γενναιοτήτων. ή μηχανοποίησις της παρα­ γωγης.σμο Ι του Μάρξ. τότε τί μας χρειάζονται τα λογικα επι1 55 . Πρώτον πληθαίνει την τάξιν τών προλεταρίων. αδυνατει εντε­ λώς να έρμηνεύσΊ] τας περιλάμπρους σελίδας της ίστορίας. Έν τέλει θα εκραγΌ ή Έπανάστασις καΙ οί προλετάριοι αφου ανατρέψουν τό κρατουν αστικόν καθεστώς. Ό Μαρξισμός ώς θέτων υπεράνω δλων την οικονομίαν. τόσον αυξάνουν ή αθλιότης. '0 παραμερισμός μέχρις αφανισμου τών ιδεών καΙ τών αισθη μάτων εκ της υ­ ποδομης του ίστορικου οίκοδομήματος αποτελει ασυγχώρητον αυθαιρεσί­ αν καΙ απόλυτον ανακρίβειαν. αλλα καΙ ή εξέγερσις τών προλεταρίων συνεχώς πληθαινο­ μένων εξ αυτου τούτου του μηχανισμου της αστικης παραγωγικης διαδικα­ σίας (Μάρξ). θρη σκευτικών κλπ. Αί ανωτέρω απόψεις εκκινουν από μίαν τελείως εσφαλμένην αφετηρί­ αν: Άπό τό δτι ώς βάσις της ίστορίας θεωρειται ή παραγωγη της υλικης ζωης. αλλα καΙ προσβολη της ίστορίας . με συνέπειαν να εξαλειφθουν αί αντιτιθέμεναι τάξεις καΙ να σταματήσΊ] ή εκμετάλλευσις του ανθρώπου από τόν ανθρωπον. Αυτό δχι μόνον είναι ψευδος. τότε θα απεδεικνύαμεν θεωρητικώς. καθόσον ευκόλως αποδεικνύεται .

Απεναντίας μάλιστα. αλλα του Μαρξισμου από την πραγματικό­ τητα.χειρήματα. εδημιουργήθη από την στιγμην κατα την όποίαν ή κοινωνία εχωρίσθη είς εχοντας και μη εχοντας. δτι εγινε αληθως μία «ανατίναξις». • Τ Ο ΚΡΑΤΟΣ Τό κράτος κατα τόν Μαρξισμόν είναι προϊόν της ταξικης πάλης. Οί εχοντες χρησι­ μοποιουν τό Κράτος ώς όργανόν των. <Η εξάλειψις των τάξεων θα τό KαταργήσΊJ όλοσχερως. τΊ)ν στιγμην κατα την όποίαν ούδεν εξ εκείνων που ύπεστήρι­ ξεν ό Μάρξ επραγματοποιήθη. μέχρις δπου ύποκατασταθiJ τελείως ύπό του κοινωνικου συνόλου. δεν εγιναν. Τό κράτος αναλυτικώτερον. < Η διαίρεσις των τάξεων εγέννησε τό Κράτος. διότι εις την αταξικην κοινωνίαν δεν ύπάρχουν τάξεις. Τό κράτος εις την κομμουνιστικην κοινωνίαν. μαραίνεται και σβήνει ελλείψει σκοπου . που ώνειρεύθη ό Μάρξ εί­ μεθα ύποχρεωμένοι να δεχθωμεν. ούτε επίσης είδομεν την αύξησιν του προλεταριάτου. ούτε την έκμηδένισιν των μεσαίων στρωμάτων. 1 56 . ύπό την εννοιαν. ωστε να τό μεταχειρίζεται ή κρατουσα τάξις π ρός επιβολην και εκμετάλλευσιν των ύπολοίπων. που ύπηρξε και παραμένει δι' αύτό ό ανηλεώτερος εχθρός. δτι με νομοτελειακην ανάγκην θα γίνουν. δια να εξασφαλίζουν την οίκονομι­ κως και πολιτικως αρχουσαν θέσιν των. δεν είδομεν την εξαφάνισιν της τάξεως των χωρικων. αφ' δτου διετύπω­ σεν τους ίσχυρισμούς του. Ούτω καίτοι παρηλθεν. Άμέσως μετα θα σταματήσΊJ ή διάκρισις των τάξε­ ων και σταδιακως θα επέρχεται ό περιορισμός κάθε άρμοδιότητος του κρά­ τους. τό όποίον θα εξαφανισθiJ μόλις παύσουν να ύπάρχουν τάξεις. την όποίαν ό Μάρξ διεκήρυττεν ώς βεβαίαν και έπικειμένην. Δια τόν Μάρξ λοιπόν τό κράτος είς τό αστικόν καθεστcOς ανήκει είς τους αστούς. Τό κράτος έπομένως αποτελεί ταξικόν όργανον. < Η κατάργησις του Κράτους κατα τους Μαρξιστας όδηγεί εις την πλή­ ρη ελευθερίαν. Τι μαλλον εγιναν τα αν­ τίθετα ! Άναφορικως δε ώς πρός την «ανατίναξιν». όχι δ­ μω� τού αστικου καθεστωτος.τό όποίον θα αναλάβΊJ την διεκπεραίωσιν των πάντων. που ώς γνω­ στόν είναι αταξική. εις τους όποίους παρέχει την δυνατότητα της βιαίας επιβολης έπι των προλεταρίων. αύτα που φανατικως επρέσβευσεν ό Μάρξ. δτι αποτελεί τόν καταπιεστικόν μηχανισμόν δια του όποίου ή κρατουσα τάξις εκμεταλλεύεται τας αλλας. Τό πρωτο βημα πρός αύτην γίνεται με τό να πάΡΊJ τό προλε­ ταριατον την εξουσίαν. πλέον του αίωνος.

ουδεν μας απαντα. όμοίως καΙ ή δικαιοσύνη . άπλώς τα αντιπαρέρχεται ώς επουσιώδη. και τί μας βεβαιώνει. "Ωστόσο καλόν θα ητο να προσθέσωμεν ακόμη : Τό προλεταριατον που θα αναλάβ1J την εξουσίαν ποίον είναι. θα κα­ ταργήσ1J τό κράτος και δεν θα τό χρησιμοποιήσ1J ώς όργανον καταπιέσεως τών άλλων τάξεων.χ. Και αυτός. πραγμα τό ό­ ποίον κατα παγίαν τακτικην κάνει. ώς ό τυφλότερος τών ανθρώπων. Ούτω ή εκπαίδευσις δεν προσφέρεται μόνον εΙς τους αστούς. Άξίζει όμως τόν κόπον να παραδεχθτί κανεις την μαρξιστικην θεώρη­ σιν του κράτους με τόν σκοπόν να ερωτήσ1J : Άφου τό κράτος είναι ταξικόν όργανον.αδιακρίτως τάξεων. διότι προφανώς δεν τα ηγνόει . ποίος μας εγγυαται. ότι τό κράτος συνιστα ταξικόν όργανον καταπιέσεως. αί ασφα­ λίσεις. ότι τό «προλετα­ ριακόν» Ρωσικόν Κράτος όλίγον κατ' όλίγον μαραίνεται και ουδένα κατα­ πιέζει. ασφαλώς δεν την ασκουν όλοι οί προλετάριοι. 1 51 . όπως διεκ­ δικεί να αποκαληται. τας υπό του κράτους πα­ ρεχομένας υπη ρεσίας πρός όλους. παρουσια­ ζόμενος κατ' αυτόν τόν τρόπον κάθε άλλο παρα «επιστημονικός». ότι όταν τό προλεταριατο μετατραπη εΙς άρχουσαν τάξιν. δια του όποίου ή άρχουσα τάξις καταπιέζει τας άλλας.Αί αντικρατικαι δοξασίαι του Μάρξ είναι αδιανόητον να τύχουν σο­ βαρας αντιμετωπίσεως. Πώς λοιπόν αναγορεύονται αυτοι οί όλίγοι ώς ήγεσία όλοκλή ρου του προλεταριάτου. Ίδίq εν Ρωσίq. ή κοινωνικη περίθαλψις και τόσαι άλ­ λαι υπηρεσίαι κατευθύνονται πρός το σύνολον του λαου καΙ όχι πρός ώρι­ σμένην τάξιν. ότι επι τόσα ετη τό «πρoλε�αριατoν» κατέχει την εξουσίαν. προκειμένου να διαφύγ1J τας δυσκολίας. ·Οπωσδήποτε θα απε­ τέλει παραλογισμόν πρώτου μεγέθους να υπεστη ρίζαμεν. που δηθεν όλα τα θέτει υπό λογικόν ελεγχον και τα αποδεικνύει. Αυτα ό Μάρξ κακοπίστως τα παρέβλεψε. Έπ' αυτου ό Μαρξισμός επίτηδες σιωπα. ενφ λ. ή προστασία από τό εγκλημα. είναι πρωτοφανής. τό αστικόν ·Ελβετικόν κράτος καταπιέζει και εκμεταλλεύε­ ται ! "Η παραποίησις της αληθείας που εκανε ό Μάρξ Ισχυριζόμενος. ότι ουδόλως οί Ισχυρισμοι του Μάρξ ευσταθουν. όπου παρα τό γεγονός. Άπεναντίας μάλιστα σημειώνεται μία συνε­ χης αυξησις της Ισχύος και τών άρμοδιοτήτων του. αλλα ώρισμένοι εξ αυτών. ότι πράγματι αυτοι εκφράζουν την προλεταριακην θέλησιν. Τόσον ή γενικωτέρα πραγματικότης όσον και ή εΙδικωτέρα εξέτασις του σοβιετικου κράτους μας πείθουν. . δεν διαφαίνεται ίχνος μαρασμου του κράτους. καθό­ σον παρέβλεψεν. ΕΙς τα ερωτήματα αυτα ό Μαρξισμός δεν εχει να δώσ1J ουτε στοιχειώ­ δεις δικαιολογίας.

ό όποιος. ΤΟ κράτος είναι μία ύπερτέρα ήθικη προσωπικό­ της. που έκόπτε­ το δια την λογικήν. είναι μικρά. χάριν του όποίου θυσιάζον­ ται αί ζωαί. θα πρέπει να είναι μέχρις όστών έκφυλισμένος. ήμεις μαρξιστικώς τούλάχιστον δεν είμεθα εις θέσιν να το έρμηνεύσωμεν. εστω και φάντασμα αποδείξεως δεν προσεκόμισε. να λέγ'Ό ότι δεν ύπάρχει πατρίς ! Αί θεωρίαι του Μάρξ περι πατρίδος είναι βεβαίως αντεπιστημονικαί.Χωρις να χρειάζεται ή παράθεσις και ή ανάπτυξις θεωριών. ή γη θα ήτο κόκκινη άπο το αίμα το ύπερ πατρίδος χυθέν. Έν τούτοις αύτος ό ψευδοφιλόσοφος. δηλώνει απεριφράστως ό Μάρξ εις το «Κομμουνιστικον Μανιφέστον». δτι δχι μόνον ύπάρχει πατρίς. Χωρις να αναφερθώμεν ήμεις εις τας Δέλτους της ίστορίας και δίχως να έπικαλεσθώμεν τα 1 82 1 και 1 940 ώς ακαταμαχήτους άποδείξεις της πατρίδος. έλευθερουτε πατρίδα . δτι δεν ύπάρχει πα­ τρίς. τον Πλάτωνα. ΤΟ πώς τώρα συμβιβάζεται αύτη ή βα­ σικη πεποίθησις τ ου 'Μαρξισμcυ με το γεγονος της ύπάρξεως ένος τερα­ στίου αγάλματος ύψους 80 μέτρων εις το Στάλινγκραντ. εχει και θα εχ'Ό πάντοτε. Άντιθέτως ή ίστορία καταμαρτυρει περιτράνως και έμπράκτως με σω­ ρείαν αποδείξεων-γεγονότων. ώς θειον δώρον της ανθρωπίνης συνειδήσεως. της πατρίδος. γράφων «μητρός τε και πατρός και άπάντων προγόνων πολυτιμότερον και τιμιώτερόν έστιν ή πατρίς». Μηδε καν σκιαν ένδείξεως εχομεν. δπως άλλως τε δεν πα­ ρεδέχετο καμμίαν ιδέαν. . Περι αύτου ουτε μίαν. αλλα δεν μας το απέδει­ ξεν. " Ο Μάρξ δεν παρεδέχετο την ιδέα. δτι τό κράτος δεν είναι δργανον δια του όποίου μία τάξις κυριαρχει έπι τών άλλων. "Ο Μάρξ είπεν: «οί έργάται δεν εχουν πατρίδα». ή ρκέσθη να αρνηθη την πατρίδα δι' ένος αύθαιρέτου και αύθάδους έξωλογικου αφορισμου . δτι και ή μεγαλυτέρα θυσία δια την πατρίδα. ουτε έλαχίστην. ή όποία αγωνίζεται προς έπιδίωξιν τών σκοπών του εθνους. καταφεύγομεν εις τον γίγαντα της παγκοσμίου διανοήσεως. που παριστάνει μί­ αν ρωμαλέαν γυναικα και φέρει ηΊν αναγραφήν: « " Η πατρις Ρωσία». δποιος έδώ εις την "Ελλά­ δα. 'Όταν από τα βάθη τών αιώνων αντηχει βροντερη ή έπιταγη του παια­ νος τών Σαλαμινομάχων «"Ιτε παιδες " Ελλήνων. αλλα και ότι «χω ρις πατρίδα δεν ζη ή ανθρώπινη ψυχη» (Παλαμας). 1 58 . έν τΌ πεποιθήσει.». . απέδωσε φιλοσοφικώς εις την πατρίδα την ήθικην αίγλην την όπ<. συνάγεται ώς αύτονόητον. Η ΠΑΤΡΙΣ «Οί έργάται δεν εχουν πατρίδα». που αν δεν εβρεχεν.>ίαν είχε.

δτι αί κοινωνίαι απο της γεννήσεώς των προχω­ ρουν συνεχώς προς νέας κοινωνικοπολιτικας μορφας ανωτέρας τών προη­ γουμένων. δτι αί Ιδέαι αποτελουν ά­ πλας αντανακλάσεις της ϋλης και τίποτε περισσότερον. Βεβαίως εις την ζωην υπάρχει κίνησις. δτι ή κίνησις σταματα εις τον κομμουνισμόν.. Οί νό­ μοι αυτοι είναι ο ί έξης: α) < ο νόμος της αενάου κινήσεως. Οϋτω. Κατα τον νό­ μον αυτόν. Συμφώνως προς αυτον τα πάντα ΚΙ­ νουνται αδιακόπως. Ποίον πρα­ γμα εν προκειμένφ λοιπόν μένει ακίνητον. δτι πρέπει να είναι κάπως δύ­ σκολον εις οίονδήποτε λογικον άνθρωπον να παραδεχθίί. ενφ ό Μάρξ τ ο διεστρά­ βλωσε διότι αυθαιρέτως και πα. δσον και εν τίί φύσει σημειουνται ώρισμέ- 1 59 .αλλα δια τους 'Έλληνας είναι κάτι πολυ περισσότερον: είναι αντιηθικαί. δτι σκοπός και τέρμα της κινήσεως της ανθρωπότητος είναι δ κομμουνισμός. Νομίζομεν μάλιστα. <{Η ιδέα της κινήσεως». το όποιον όπωσδήποτε είναι καλλίτερον απο πάσης πλευ­ ρας του παλαιου . ή κεφαλαιοκρατία ανωτέρα της φεουδαρχίας κα! ασφαλώς δ μετα την κεφαλαιοκρατίαν εμφανισθεις κομμουνισμός ανώτερος εκείνων. β) <ο νόμος της μεταβολης της ποσότητος εΙς ποιότητα. Έφαρμόζοντες τον νόμον της αενάου κινήσεως εις τας κοινωνίας οί Μαρξισται διαβεβαιουν. να συμβιβάζεται αυτό με την δήλωσιν. ό όποίος δια του περιφήμου «τα πάντα ρεί». ιlρά γε. καθόσον από αρχαιοτάτων χρόνων το «θνήσκειν υπερ πάτρης» εκπροσωπεί την κορωνίδα της Έλληνικης ήθικης. <Η δε κίνησίς των ή όποία είναι αποτέλεσμα της συγ­ κρούσεως του νέου προς το παλαιον είναι ανοδική. Καλό και τουτο ! "Ώστε δ θεμελιώδης νόμος της υλιστικης θεωρίας του Μαρξισμου β α σ ί ζ ε τ α ι ε ί ς μ ί α ν ί δ έ α ν . διότι τελικώς πάντοτε επικρατει το νέον. Ο Ι ΝΟΜΟΙ Ό Μαρξισμος υποστη ρίζει. ό ' Ένγκελς. ''Αν ναί. άλλως τε αυτό δεν αποτελεί δια­ πίστωσιν του Μάρξ. οί όποι­ οι διέπουν την εξέλιξιν της δημιουργίας και την ζωην του κόσμου.ραλόγως διεκήρυξεν. απαντq. τόσον εν τίί κοινωνίq. αλλα του < Ηρακλείτου. ετοποθέτησεν ορθώς τό ζήτημα. επειδη κίνησις υπάρχει εν σχέσει πρός κάτι που ακριβώς δεν κινείται. Έν πάσ'Ό περιπτώσει δμως αξίζει τον κόπον να ερωτήσωμεν: δια να λειτουργίί ό νόμος της κινήσεως θα πρέπει να μέν'Ό κάτι ακίνητο ν. παραμένει «αΙώνια ακίνη­ νητος». τότε πως. ή φεουδαρχία "υπη ρξεν ανωτέρα του δ ουλοκτη τικου συστή­ ματος. δτι λειτουργουν τέσσαρες νόμοι.

γ) cO νόμος της άπόλύτου άρνήσεως. η]ν «άπόλυτον άρνησιν». στι κάθε τι φέ­ ρει εντός του την άρνησίν του. άνεργία κ. στι άπο την φεουδαρχίαν προηλθεν ή κεφαλαιοκρατία ώς άρνησις της φεουδαρχίας. Δια του νόμου τούτου ό Μάρξ «εξηγεί» την ίστορικην εξέλιξιν Ισχυρι­ ζόμενος. εκ δε της κεφllλαιοκρατίας ύποχρεωτικώς θα εκπηγάσυ ό κομμουνισμός. τό όποίον θερμαινόμενον (ποσοτικη μεταβο­ λη) μετατρέπεται εΙς άτμόν (ποιοτικη μεταβολ'η) Τι άντιστρόφως. ήτοι επιστημονικώς. ·0 νόμος αυτός του Μαρξισμου καταρρίπτεται εΠΙΌ'τημονικώς πολυ ευκόλως δια τόν άπλούστατον λόγον. που ύπηρξεν άρνησις της φεουδαρχίας. ή όποία μοιραίως φέρει εντός της την άρνησίν της. άλλα μορφην της Ιδίας ποιότητος. "Αν εξετάσωμεν τόν νόμον της «άπολύτου άρνήσεως» λογικώς. ή όποία θα συντελεσθΤΙ δι ' αλματος (εργατικη επανάστασις). στι δεν μας άποδεικνύει. θα εύρεθώμεν προ της ευλόγου άπορίας: ·Η ζωη εχει ώς άρνησίν της τον θάνατον. αυτη δε ή τελευταία όνομάζεται «άπόλυτος άρνησις» Τι «διπλη άρνησις» Τι «άρνησις της άρνήσεως». αί ποσοτικαι μεταβολαι (συγκέντρωσις κεφα­ λαίου. Οδτος διδάσκει. την ποιοτικην μεταβολ'ην της άστικής κοινωνίας. που εΙναι ' ή άρνησις της άρνήσεως.ναι ποσοτικαι διαφοροποιήσεις. Κατ'α την Ιδίαν μέθοδον. ' Αλλα και αν άκόμη άπετέλει νέαν ποιότητα. διατί και κατα ποίαν λογιΚ'ην άπόδειξιν ή νέα αυτη ποιότης εΙναι καλλιτέ­ ρα της προηγουμένης. Θάνατος και ζωη συγκρούονται και τί 1 60 . ή όποίά προκαλεί σύγκρουσιν με άποτέλε­ σμα την δημιουργίαν μιας νέας θέσεως. αί όποίαι συσσωρεύονται και σταν ύπερκε­ ράσουν ενα συγκεκριμένον σημείον. συνεχίζουν οί Μαρξισταί. συνιστQ. διατί ό κομ­ μουνισμός θα συνιστQ. ό άτμος δεν άποτελεί νέαν ποιότητα. ΤΟ συμπέρασμά του εΙναι τελείως δογματικόν. ό όποίος ώς άρνησις της κεφαλαιοκρατίας.π. Και δια να καταστώμεν σαφείς παραθέτομεν το άκόλουθο ν παράδειγμα: ·0 σπόρος εΙναι ή θέσις. Σύμφωνοι .) αί σημειούμεναι εντός της άστικης κοινωνίας θα προκαλέσουν συσσωρευόμεναι εν δεδομένυ στιγμΤΙ την ποιοτικήν της μεταβολην (κομμουνισμός). Έπι πλέον δ ίδιος ό νόμος πά­ σχει όργανικώς καθόσον δια να άναφερθώμεν εΙς το κλασσικόν μαρξιστι­ κόν παράδειγμα του ϋδατος. Πρός άπόδειξιν της Ισχύος του παρόντος νόμου ό Μαρξισμός άναφέ­ ρει τό παράδειγμα του ϋδατος. της όποί­ ας άρνησις εΙναι τό δένδρον. σταν μει­ συται ή θερμοκρασία του μετατρέπεται εΙς πάγον. ό δηγουν νομοτελειακώς και τρόπον τινα δι' αλματος εΙς μίαν ποιοτικώς διάφορον κατάστασιν της προηγουμέ­ νης που επεκράτει. τό όποίον παράγει νέους σπόρους.λ. βιομηχανικη άνάπτυξις.

την πανθομολογουμένην διάλυσιν της μαρξιστικης θεωρίας την αντελήφθη εκ τών πρώτων και ό Λένιν. ώστε δια να εξετασθουν. να α­ παιτουν συσχέτισιν. αλλα άπλώς να προσαρμόc ω. κατα τόν όποίον δλα αλληλεπι­ δρουν και αλληλοεξαρτώνται. οί όποίοι εδήλουν δτι έδώ Τι εκεί σφάλλει ό Μάρξ και πρέπει να γίνΌ ετσι Τι αλλοιώς. την όποίαν ό Μάρξ εθεώρησε τελείως α­ νεξάρτητον και ανεπη ρέαστον από άλλους παράγοντας. δχι να αλλάξωμεν. δτι ό Μάρξ πουθενα δεν εχει λάθος. δτι Τι έπιμονη είς εκείνα που έδίδαξεν ό Μάρξ θα όδηγήσΌ είς πλή ρη αποτύχίαν πάσης κομμουνιστικης προσπαθείας και δι' αυτό προέβη είς την αναθεώρησιν (ρεβιζιο­ νιμόν) του μαρξισμου. Άρνούμενοι δε τουτο αν­ τιφάσκουν πρός την διακή ρυξίν των περι πλήρους ανεξαρτησίας της ύλης και είδικώτερον της οίκονομίας. <ο Λέ­ νιν τίποτε από αυτά. είς τρόπον. Έξετάζοντες δμως την «προσαρμογην» διαπιστουμεν. Δια του νόμου τούτου οί Μαρξισται αρνουνται την αυθυπαρξίαν αξιών. διατί ό κομμουνισμός και δχι άλλο σύστημα αποτελεί την «απόλυτον άρνησιν». Τι όποία τόν διέψευ­ σεν είς δλας του τας προβλέψεις. 4. Και είς τουτο διαφέρει από τους υπολοί­ πους αναθεωρητας (Μπερνστάϊν κλπ. ου δεις λόγος περι εξαρτήσεως αυτου από μελ­ λοντικας καταστάσεις. ό όποίος είχε την ευ­ φυίαν να κατανοήση . αν ύποθέσωμεν δτι ίσχύει ό υπ' δψιν νόμος.ονικην σκέψιν.Jεν τας απολύτως ορθας απόψεις του Μάρξ πρός τα νέα κοινωνικα δεδομένα. Πρόκειται δηλαδη με άλλα λόγια περι ένός μαρξι­ στικου νόμου. Και φυσικα μόλις εγκαθιδρυθij κομμουνισμός. Τι όποία αδιασείστως απέδειξε την χρεωκοπίαν του και από την πραγματικότητα. Ο ΔΕΝΙΝ ΙΣΜΟΣ <ο Μαρξισμός ώς κοσμοθεωρία συνετρίβη κυριολεκτικώς από την έπιστη μ. "Η αναθεώρησις δμως αύτη επραγματοποι ήθη έν ονόματι του Μαρξισμου. Έκτός αυτου δμως ουδεις μας αποδεικνύει. τουναντίον μάλιστα υπεστήριξεν εντόνως.προκύπτει δια να δυνηθώμεν να όμιλήσωμεν περι «απολύτου αρνήσεως».). τό μόνο που χρειάζεται είναι. Με άλλα λόγια ό Λένιν έκράτησεν μόνον τα ονόματα και την όρολογίαν του Μάρξ. που ίσχύει δι' δλους έκτός από τους μαρξιστάς. ενφ ταυτοχρόνως μετέβαλε τελεί­ ως τό περιεχόμενόν των. δτι έ11 161 . γεγονότων και καταστάσεων. δ) Ό νόμος της αλληλεξαρτήσεως.

τα όποία παρέχουν εις την κομμουνιστικην δραστη­ ριότητα «ιδεολογικην» κάλυψιν. Δια να έπιτευχθΌ δμως αυτό «μαρξιστικώς».κ ε ί ν α τ α ό π ο ί α ε ί π ε ν ό Μ ά Ρ ξ δ ε ν ε χ ο υ ν κ α μ­ μ ί α ν σ χ έ σ ι ν Τι κ α ι σ υ ν ή θ ω ς ε ί ν α ι α ν τ ί θ ε τ α π Ρ ό ς ε κ ε ί ν α π ο \. Πάντως ή αξία του Λενινισμου εγκειται εΙς τό δτι ό Λενινι­ σμός συνιστα εξοχον πρακτικην δια την κατάληψιν της εξουσίας. δτι ή έρμηνεία την όποίαν δίδει. ητοι α) θεω­ ρία περι κόμματος β) θεωρία περι επαναστάσεως γ) θεωρία περι Ίμπεριαλισμου και δ) θεωρία περι δικτατορίας του προλεταριάτου. δτι ή επανάστασις θα γίνΊJ μόλις ώριμάσουν αί οικονομικα! συνθηκαι. ύλικώς κλπ . ή όποία άποτελεί ίστορικόν ρόλον δια τό προλεταριατον θα 1 62 . δτι τό προλεταριατον συνο­ λικώς αδυνατεί να KηρύξΊJ την κοινωνικην επανάστασιν λόγφ του δτι οί αστοι τό εμποδίζουν να άνέλθΊJ πολιτικώς. ·0 Μάρξ ανέθεσε η'ιν διεξαγωγην της επαναστάσεως εις τό προλετα­ ριατον γενικώς. θα την όργανώσΊJ και θα την KατευθύνΊJ . πνευματικώς. ό όποίος ύπεστή ριξεν. ό Λένιν τουναντίον διεκήρυξεν. ·0 Λένιν διαφωνεί με την μαρξιστικην δοξασίαν. δσον τό μαυρο πρός τό άσπρον. είναι ό σωστός Μαρξισμός. Κατα συνέπειαν ή εκφρασις «Μαρξισμός-Λενινισμός» δεν σημείναι μίαν ιδεολογί­ αν. Ίδο\.> ενα παρά­ δειγμα. ό Λένιν παρεμόρφωσε τόν Μαρξισμόν ισχυριζόμενος πάντο­ τε. ·0 Λένιν «προσή ρμοσεν»: «Ή πολιτικη καθορίζει την οικο­ νομίαν»! . άλλα δεν τό λέγει. επρε­ πε να εισαχθουν εις την Μαρξιστικην θεωρίαν ώρισμένα καινοφα­ νη στοιχεία. Ό Λενινισμός αναμφισβητήτως αποτελεί την τεχνικην της άλώ­ σεως της αρχης. Ό Μαρξισμός σχετίζεται με τόν Λενινισμόν. διότι δπως είπαμε και αυτό θα πρέπει ό αναγνώστης να τό εΧΊJ μέχρι τέλους υπ' όψιν του. ·0 Μάρξ εδίδαξεν: «·Η οικονομία καθορίζει την πολιτι­ κήν». eH επανάστασις.> λ έ γ ε ι ό Λ έ ν ι ν. ΤΟ ΚΟΜΜ Α Δια να γίνΊJ ή επανάστασις κατα τόν Λένιν χρειάζεται το οργανον τό όποίον θα την ΠΡOπαρασKευάσΊJ . τα στοιχεία με τα όποία ό Λένιν ενεπλούτισε τόν Μαρξισμόν συνοψίζονται εις τας ακολούθους τέσσαρας θεωρίας. αλλα αποτελεί σχημα όξύμωρον. Βεβαίως εδώ ό Λένιν διαφωνεί με τόν Μάρξ. εστω και αν είναι έκατό τοίς έκατόν αντίθετος πρός την άποψιν του Μάρξ. αί όποίαι και θα την προκαλέσουν καθορίζουσαι μάλιστα τόν χρόνον της εκρήξεώς της.

πραγματοποι ηθτί άπό μίαν ε π ί λ ε κ τ ο ν ό μ ά δ α, ή όποία θα άναλάβτι
την καθοδήγησι ν της προλεταριακης τάξεως πρός την εκπλήρωσιν της
ιστορικης της άποστολη ς.
Κατα συνέπειαν, άποφαίνεται ό Λένιν τό κομμουνιστικόν κόμμα δεν
θα είναι κόμμα πλήθους, άλλα κόμμα πρωτοπορειακόν. < Η πρωτοπορία
δε ή όποία θα τό συγκροττί δεν θα είναι αλλη παρα ή επίλεκτος όμας που
άνεφέραμε και ή όποία περιλαμβάνει τους εύφυεστέρους, ικανωτέρους και
δραστη ριωτέρους προλεταρίους. <Ωστόσο δεν άποκλείεται να προσχωρή­
σουν είς τό κομμουνιστικόν κόμμα και διάφοροι άστοί, οι όποίοι παρεδέ­
χθησαν την νομοτελειακην άναγκαιότητα της άνατροπης του άστικου κα­
θεστωτος. 'Έτσι cbριαότατα εξηγείται, πως ό άστός δικηγόρος Λένιν εύρέθη
επικεφαλης των προλεταρίων.
Τό κόμμα θα δφσΌ είς όλόκλη ρον τό προλεταριατον την συνείδησιν
της άποστολης του και θα καθοδηγήστι άποφασιστικως τό εργατικό κίνη­
μα. Δια να ύλοποιηθουν δλα αύτα εκ χου άσφαλους, επι βάλλεται τό κόμμα
να φροντίζτι να διατηρήστι την φύσιν του cbς πρωτοπορειακου κόμματος (να
μην εγγράφεται είς αύτό όποιοσδήποτε, να μη παρασυρθτί και γίντι κόμμα­
μαζα κ.λ.π.).
Πρός τούτοις άπαιτείται τό κόμμα να όργανωθτί βάσει νέων άρχων και
όχι βάσει των άρχων, με τας όποίας όργανουνται και λειτουργουν τα δημο­
κρατικα κόμματα.
Αϊ όργανωτικαι άρχαι επι των όποίων στη ρίζεται τό κομμουνιστικόν
κόμμα (νέου τύπου κόμμα) είναι αϊ άκόλουθοι:
α) Ά Ρ Χ η τ ο υ δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ ο υ σ υ γ κ ε ν τ Ρ ω τ ι σ μ ο υ.
Κατ' αύτην ύποτίθεται δτι επιτρέπεται ελευθέρως είς δλα τα κομματικα μέ­
λη πασα συζήτησις, πασα εκφρασις γνώμης, κάθε αίτημα Τι και παράπονο
άκόμη πρός τα ανω Τι τα κάτω. < Η τελικη και όριστικη δμως άπόφασις άνή­
κει είς την ήγεσίαν. Αύτη θα διατάξτι τί πρέπει να γίντι και τί να μη γίντι .
Είς δε τας εντολάς της όφείλουν δλοι ύπακοήν, εστω και αν προσωπικως
διαφωνουν. < Η άρχη του «δημοκρατικου συγκεντρωτισμου» όμοιάζει με την
ϊεραρχη μένην πειθαρχίαν, ή όποία επικρατεί είς τόν στρατόν, πραγμα όχι
παράξενον αν σκεφθτί κανείς, δτι τα κομμουνιστικα κόμματα είναι άληθι­
νο! εθελοντικοι στρατο! άνθρώπων επιδιωκόντων να κατακτήσουν βιαίως
την εξουσίαν.
Άποτέλεσμά της άρχης του «δημοκρατικου συγκεντρωτισμου» είναι ή
μονολιθικότης, ή όποία διακρίνει τα κομμουνιστικα κόμματα και ή όποία
ση μαίνει, δτι τα μέλη συμφωνουν ύποχρεωτικως και εξ όλοκλή ρου πρός τας
επισήμους θέσεις, τας όποίας άνακοινώνει ή ήγεσία και πρός τας όποίας
1 63

ούδεις δύναται Τι δικαιουται να παρεKKλίνΊJ , εστω και κατα τό ελάχιστον,
εστω και εις τό πλέον άσήμαντον ζήτημα.
β) Ά Ρ Χ η τ ο υ σ υ ν ω μ ο τ ι σ μ ο υ. Αί κινήσεις του κόμματος ο­
φείλουν να εϊναι μυστικαί, μακραν άπό τό φως της δημοσιότητος,διότι αλ­
' λως οί άστοι θα προφυλαχθουν και θα άποτρέψουν τα σχέδια των κομμου­
νιστων. Πρός εξασφάλισιν της μυστικότητος και των εξ αύτης πλεονεκτη­
μάτων συνισταται ή όπωσδήποτε λειτουργία, παραλλήλως πρός το νόμι­
μον κόμμα, ένός παρανόμου μηχανισμου.
Ή νόμιμος δρασις θα συμπλη ρουται με την παράνομον. Αί δύο αύται
δ ραστη ριότητες του κομμουνιστικου κόμματος , δέον όπως τυγχάνουν άνε­
ξάρτητοι άλλήλων, άλλα και συντονισμέναι. Ίδιαιτέρως δε ή νόμιμος δρα­
σις θα άΠOβλέΠΊJ κυρίως εις την προστασίαν καΙ εις την εξυπηρέτησιν της
παρανόμου, επι της όποίας βασίζεται ή μεγάλη προσπάθεια των κομμουνι­
στων . .
·0 συνωμοτισμός πάντως δεν θα αύτοσχεδιάζεται ουτε θα άποτελύ
προχειρολογίαν, άλλα θα έδράζεται επι επιστημονικών δεδομένων και επι
των εμπειρικων συμπερασμάτων. Σχετικως, μνημονεύομεν δτι τό εν ·Ελλά­
δι κυκλοφορησαν βιβλίον «Βασικοι κανόνες επαγρύπνησης» (είχεν ενσω­
ματωθη εντός ένός δηθεν όδηγου μαγειρικης τοϋ άρχιμαγείρου των . . . άνα­
κτόρων) προέβλεπε πληθος συνωμοτικων λεπτομερειων και συνεβούλευε
περι της ο ρθης «παράνομης δουλειας».
γ) 'Α Ρ Χ η τ η ς , α ύ τ ο θ υ σ ί α ς. Δια ταύτης τό κομματικό συμφέ­
ρον τίθεται ύπεράνω όλων. ·0 καλός κομμουνιστης δφείλει άνα πασαν στι­
γμην να εϊναι ετοιμος να θυσιάσΊJ τα ύλικα του συμφέροντα, την οικογένειά
του, την ιδίαν του την ζωήν, τα πάντα, αν την θυσίαν την άπαιτύ τό κόμμα.
Εις την προσφοραν πρός τό κόμμα ούδεις ή θικός ενδοιασμός τι δισταγμός
, άναγνωρίζεται. 'Ό,τι ώφελεί τό κόμμα εϊναι δίκαιον και ήθικόν, άσχέτως
αν αύτό καθ' έαυτό άποτελεί άναίσχυντον πραξιν, π.χ. ό νεαρός Πάβλικ Μο­
ροζωφ διαπαιδαγωγη θεις τοιουτρόπως κατέδωσε τόν πατέρα του δτι άπέ­
κρυψε σίτον και δεν παρέδωσεν όλην την παραγωγην εις τό κόμμα. ·0 πα­
ηΊρ Μοροζωφ ετυφεκίσθη , ενφ εις τόν Πάβλικ εστήθη άνδριας που ύπάρ­
χει άκόμη και σήμερον εις πολλας πόλεις της Ρωσίας !
δ) Ά Ρ Χ η τ η ς τ Ρ ο μ Ο Κ Ρ α τ ί α ς. ·0 Λένιν, ώς αριστος προπα­
γανδιστής, εγνώριζε καλως την άπήχησιν της δυνάμεως εις την μαζοψυχην
και δι' αύτό άδιστάκτως υίοθέτει την τρομοκρατίαν εξ αιτίας της όποίας
τό πληθος παρέλυεν επ' ώφελείq. των κομμουνιστων. Αί δολοφονικαι άπό­
πειραι τι και αί εν ψυχρφ εκτελέσεις συμπεριλα μβάνονται άνέκαθεν εις τ ο
π ρόγραμμα της δράσεως των κομμουνιστικων κομμάτων, τ α όποία δι' αύτης
1 64

της απανθρώπου μεθόδου εξολοθρεύουν τούς εκλεκτοτέρουςτών αντιπάλων
των. Ταυτοχρόνως Τι τρομοκρατία συνιστq, και μέσον παγιώσεως της κομ­
ματικης πειθαρχίας πρός τούς έκάστοτε κρατουντας.
Αυται εν ολίγοις υπη ρξαν και παραμένΟI,Ν αϊ ο ργανωτικαι αρχαι τών
κομμουνιστικών κομμάτων. Θα απετέλει Ό μως σοβαραν παράλειψιν να μην
αναφέρετο εδώ Τι δια πρώτην φοραν υπό του Λένιν χρησιμοποίησις στελε­
χών, τα όποία εργαζόμενα δια τό κόμμα εζων από τό κόμμα και επλη ρώνον­
το από εκείνο. τα στελέχη αυτά, γνωστα με τό όνομα του «επαγγελματίου
επαναστάτου», είχον ώς αποκλειστιΚ'ην και μόνιμον απασχόλησιν την κομ­
ματικην δρασιν. Αυτη ήτο Τι εργασία των, τό επάγγελμά των.
Εις τό περίφημον βιβλίον του «Τί πράττειν» ό Λένιν γράφει, Ότι Τι ο ρ­
γάνωσις πού θα εξαπολύσυ την επανάστασιν πρέπει να συγκροτηται από
ανθρώπους πού τό επάγγελμά τους είναι Τι επαναστατικη δρασις.·Ο προπα­
γανδιστης του κόμματος, συνεχίζει, δεν θα αποδώσυ , αν δουλεύυ εις τό ερ­
γοστάσιον. Δια να αποδώσυ , πρέπει να ζij με εξοδα του κόμματος. 'Έτσι
λοιπόν, κάτω από παρόμοιον πνευμα, ανεπτύχθη τό κομμουνισττκόν κόμμα,
μαχητικός πυρην του όποίου είναι ό «επαγγελματίας επαναστάτης».
Τελικώς οϊ επαγγελματίαι του πραξικοπήματος κάνουν την επανάστα­
σιν (όχι όλόκληρον τό προλεταριατον) και φυσικα αυτοι είναι εκείνοι οϊ
όποίοι καταλαμβάνουν την εξουσίαν, γεγονότα πού συγκρούονται αναφαν­
δόν με την επίσημον μαρξιστικην θεωρίαν, κατα την όποίαν δεν είναι αϊ
προσωπικότητες, τα άτομα, πού γράφουν την ϊστορία, αλλα αϊ μαζαι. Και
επι πλέον αποτελεί αντιμαρξισμόν πρώτου μεγέθους να μετατί�εται Τι επα:­
νάστασις από την αναγκαιότητα τών «ϊστορικών νόμων», δυνάμει τών ό­
ποίων πραγματοποιείται (Μαρξισμός), εις τούς ωμους μιας πρωτοπορίας
(Λενινισμός) .
Αϊ αντιφάσεις Μαρξισμου - Λενινισμου επι του προκειμένου συνοψί­
ζονται εις την βασικην διάστασιν: Ό Μάρξ εδίδαξεν, Ότι ολοι ο ϊ προλετά­
ριοι θα εξεγερθουν και θα ανατρέψουν τό αστικόν καθεστώς, Όταν ώριμά­
σουν αϊ οικονομικαι συνθηκαι, όπότε βάσει απαραβάτων ϊστορικων «νόμων»
θα γίνυ Τι επανάστασις (τό άλμα). 'Ενφ ό Λένιν εξήρτησε την επανάστασιν
όχι από τό σύνολον των προλεταρίων Τι από τούς «νόμους», αλλα από την
δραστηριοποίησιν μιας δυναμικης συνωμοτικης επαναστατικης όμάδος.
'Εκ της συγκρίσεως τών δύο αντιθέτων αντιλήψεων συνάγεται ευκό­
λως, Ότι ό Λένιν εσκέπτετο ρεαλιστικΦς και αντι να περιμένυ την λειτουργία
τών «νόμων» του Μάρξ δια να καταλάβυ την εξουσίαν, την κατέλαβε χρη­
σιμοποιών ενα κόμμα, τό όποίον προτου ανέλθυ d.ς την αρχην ήτο τό επι­
τελείον, πού προετοίμασε την επανάστασιν καί, Όταν ανηλθεν εΙς την αρ1 65

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙ Α ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ <Όταν το κομμουνιστικον κόμμα πάρΊ] την εξουσίαν. ή όποία. και τουτο δια να φαινώμεθα εν τάξει μαρξιστικώς. Οϋτως εχομεν την λεγομένην δικτατορίαν 'Του προλεταριάτου. δτι οί αστοι θα αντιδράσουν και θα αναπτύξουν αντεπαναστατικην δραστη ριότητα με σκοπον να επανέλθουν εις την αρχήν. ή όποία κατα τον Λένιν σημαίνει. να λέγεται δικτατορία επι του προλεταριάτου. του κινήματος ό Λένιν. το όποίον κατα τον Λένιν δεν θα «μαραθτΙ» (δπως ελε­ γεν ό Μάρξ). ή όποία δι' εκείνον ορθότατα αποτελεί συλλογικον προπαγανδιστην και συλλογικον Οργανωτήν . Με αλλας λέξεις απαιτείται μια δικτατορία. να την ασκτΙ αυτό. αν ληφθτΙ υπ' όψιν. Οί εξωτερικοι δμως. επεται δτι το προλεταριατον κατέχει την εξουσίαν με συνέπειαν. ιδιότητα την όποίαν απέδιδεν εις το αστικον και την όποίαν υπείσχετο-κατα τον Μάρξ πάντο­ τε-να καταργήσΊ] . τότε υπάρχει φό­ βος Τι μαλλον βεβαιότης.χήν. "Όσον α­ φoρ� εις τους εσωτερικους «εχθρους» δεν αμφιβάλλομεν. ε­ πειδη δε το κομμουνιστικον κόμμα που κατέχει την εξουσίαν εκπροσωπεί το προλεταριατον. θα διατηρηται ή δικτατορία του προλεταριάτου εις τας κομμουνιστικας χώρας. χρειάζεται ή ασκησις μιας ισχυρας. Ή δικτατορία του προλεταριάτου θα διατη ρηθτΙ . αντι δι­ κτατορία του προλεταριάτου. τέλος. l f\f\ . Δια να μη συμβτΙ δμως αυτό. που απαιτείται δια την περιφρού­ ρησιν της επαΥαστάσεως. μέχρις δτου εξαφανι­ σθουν οί εσωτερικοι και εξωτερικοι εχθροι του προλεταριάτου . αυτοεχαρακτη ρίσθη ώς το όργανον. που είναι δλα τα αστικα κράτη του κό­ σμου (που κατα σύμπτωσιν είναι και τα πλέον πολιτισμένα και τα πλέον δυ­ νατα απο πάσης απόψεως). ακωλύτου και αδεσμεύτου εξουσίας. δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υποκύψουν εις τους σοβιετικούς. δτι πραγματικώς την ασκεί ή «πρωτοπορία». δπως προκύπτει απο την μελέτην του προαναφερθέντος βιβλίου του. δτι θα εχουν ηδη τακτοποιηθη . Εις την εξάπλωσιν. την δικτατορικην εξουσίαν. μόλις θα καταλάβΊ] την εξουσίαν. απέδιδεν ιδιαιτέραν ση­ μασίαν εις τ1)ν ϋπαρξιν εφημερίδος. 'Άρα εφ' δσον αυτα εξακολουθουν να υπάρχουν και εις πείσμα του κομμουνισμου να ακμάζουν. 'Άρα το προλετα­ ριατον χρησιμοποιεί το κράτος ώς ταξικον όργανον. δια να αντεπεξέλθΊ] εναντίον τών ε­ σωτερικών και εξωτερικών εχθρών του προλεταριάτου. θα πρέπει μαλλον. δτι οί βιομηχανικοι εργάτες κυ βερνουν όλόκλη ρον την μαζαν τών εργαζομένων. δια του όποίου το προλειαριατον ασκεί τ1)ν εξουσίαν. Ή θεωρία της δικτατορίας του προλεταριάτου δικαιολογεί και την ϋ­ παρξιν του κράτους. αλλα θα ισχυροποιηθτΙ.

είμεθα περίεργοι να μάθωμεν. ή όποία κατα τον ίδιο τον Λένιν είναι «κ υ β έ Ρ ν η σ ι ς α π ε Ρ ι ό Ρ ι σ τ ο ς κ α Ι α π ο 'λ ύ τ ω ς α δ έ σ μ ε υ τ ο ς α π ο ν ό μ ο υ ς κ α Ι β α σ ι ζ ο μ έ ν η κ α τ ' ε υ θ ε ι­ α ν ε ι ς τ η ν δ ύ ν α μ ι ν» (<<'Άπαντα » γ' εκδ. δταν γίνΊ] απόλυτος πλειοψηφία του πληθυσμου ."Οταν ό Λένιν εγκαθίδρυσεν εις τ11ν Ρωσίαν την δικτατορίαν του προλεταριάτου. ώς αποτέλεσμα ώρισμένων στα­ δίων οικονομικης εξελίξεως.). «Κε­ φάλαιον» κ. Ή μετατροπη βεβαίως θα συντελεσθij δια του επαναστατικου ι'iλματoς.π. Και όχι εις την πλέον ανεπτυγμένη ν καπιταλιστικώς. "Αμα δε σπάσωμεν τον ασθενέστερον. που είναι ευκολώτερον απο το να σπάσωμεν τον ισχυρότερον. αρχης γενομένης απο τας χώρας εΙς τας όποίας ό καπιταλισμος εφθασεν εις το ϋψιστον σημειον της προσφορας του. αλ­ λα εις μίαν. 'Η επανάστασις κατα τον Μάρξ θα αρχίσυ (ακόμη να αρχίσΊ]) απο την χώραν. "Ας μην αυτσπατώμεθα. αλλα εις την πλέον καθυστερημένην. οΙ Ρώσοι προλετάριοι δεν ήσαν ουτε το 3% του πληθυσμου. δτι ή επανάστασις. εκ του όποίου εξαντλούμενος αδυνατει να δώσΊ] κάτι νέον.) δεν είναι τίποτε αλλο παρα μία θεωρητικη φενάκη προς δικαιολόγησιν της διατη ρήσεως της εξουσίας υπο του κομμουνιστικου κόμ­ ματος.π.λ. πώς εξηγειται μαρξι­ στικώς ή υπο του Λένιν κατάληψις της εξουσίας και ή διοίκησις υπο του 3 % του 97 %. δια της χρησιμοποιήσεως δικτατορίας. Ή άλυσίδα.Ευρύτερον το θέμα εχει και μίαν αλλην αξιόλογον θεώρησιν. βάσει του γνωστου «νόμου» της μεταβο­ λης της ποσότη τος εις ποιότητα. με συνέπει­ αν να επιβάλλεται εξ αντικειμενικών λόγων ή μετατροπη της καπιταλιστι­ κης κοινωνίας εις κομμουνιστικήν. μολονότι ό Μάρξ διεκήρυξεν. δτι δλο το προαναφερθεν 3% ήσαν κομμουνισται μπολσεβίκοι (που ό­ πωσδήποτε δεν ήσαν). διεκή ρυξεν ό Λένιν θα σπάσυ εις τον ασθενέστερον κρικον της. «Μανιφέστον». εις την όποίαν ό καπιταλισμος ηγγισε το εσχατον ση μειον της α­ ναπτύξεώς του (Άγγλία. Αυτα εδίδαξεν ό Μάρξ και δεν εχομεν παρα να είπωμεν τα ακριβώς αντίθετα δια να μάθωμεν τί ι­ σχυρίσθη ό Λένιν. αλλα εις δσας χώρας ευρίσκονται εις το αυτο στάδιον. "Αν υποθέσω­ μεν. Γερμανία. δτι το προλεταριατον θα ανέλ­ θΊ] εις τ11ν εξουσίαν. θα εκραγij όχι εις μίαν. ή λεγομένη δικτατορία του προλεταριάτου (δ­ ρος μη απαντώμενος ε1ς τα θεμελιώδη εργα του Μάρξ. 441). Γαλλία κ.λ. θα καταστώ1 67 . 250ς τόμος σελ. Οϋτω κατα τον Λένιν ή επανάστασις δεν θα γίνυ εις πολλας χώρας. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ Ό Μάρξ εδίδαξεν.

ωστε να μη σημειωθΌ ωργανωμένη δυναμικη άντίδρασις εκ μέρους του πληττομένου κράτους.μεν ίκανοι να καταστρέψωμεν και τους άλλους κρίκους. β) "Υ π ά Ρ Χ ε ι κ α Ι δ Ρ Q. Άπό καθαρως τεχνικης πλευρας ό Λένιν υπεστή ριξεν. δπως π. γ) Τ ό Χ ά ο ς κ α Ι ή α ν α Ρ Χ ί α κ υ Ρ ι α Ρ Χ ο υ ν ά π ο λ ύ τ ω ς. ή οργάνωσις του επα­ ναστατικου κινήματος κ.κ α λ ω ς ω ρ γ α ν ω μ έ ν ο ς ε π α ν α σ τ α τ ι κ ό ς ο Ρ γ α­ ν ι σ μ ό ς ά π ο φ α σ ι σ μ έ ν ο ς δ ι' ε π α ν ά σ τ α σΊ ν . δταν εκδηλωθΌ ή επανάστασις.λ. δτι ή επιτυχία της επαναστάσεως εξαρτατσι από τό κατα πόσον τό κόμμα εχει δημιουργή­ σει δ υ ν α μ ι κ α ς ο ρ γ α ν ώ σ ε ι ς ε ν τ ό ς τ η ς ε ρ γ α τ ι 1(' η ς τ ά­ ξ έ ω ς. "Ο Λένιν μολαταυτα παραβλέπων τόν οίκο­ νομικόν παράγοντα εβασίσθη επι πολιτικων δεδομένων δια την εξαπόλυ­ σιν της επαναστάσεως μη άναμένων (δυστυχως) την ώρίμασιν των συνθη­ κων. άλλα καθαρως πολιτικά. Άφήνοντες τας φιλοσοφικας αοριστολογίας του Μάρξ και εξετάζον­ τες τας πρακτικας γνώμας του Λένιν περι επανασtάσεως βλέπομεν. δταν πλην των οίκονομικων αίτίων δια την κήρυξιν της ε­ παναστάσεως λαμβάν1] υπ' όψιν του και άλλα μη οίκονομικά. α) Τ ό κ α τ ε σ τ η μ έ ν ο ν δ ε ν δ ύ ν α τ α ι ν α ε ξ ο υ σ ι ά σ 1J κ α Ι ή μ α ζ α τ ό ε χ ε ι σ υ ν ε ι δ η τ ο π ο ι ή σ ε ι. προϊόν των όποίων θα ητο ή επανάστασις και ή εξ αυτης κατάληψις της αρχης από τους προλεταρίους. ή διεθνης πολιτικη κατάστασις. ή όποία άπεκλήθη «θ ε μ ε λ ι ώ δ η ς ν ό μ ο ς τ η ς ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ς» προσδιορίζει την χρονικην στιγμην της εξεγέρσεως.χ. δτι κατ' αυτόν ή χώρα είς την όποίαν πρόκειται να γίν1] ή επανάστασις καθως και ό ενδεχόμενος χρόνος προσδιορίζεται από την ε σ ω τ ε Ρ ι κ η ν κ α Ι δ ι­ ε θ ν η κ α τ ά σ τ α σ ι ν κ α Ι τ η ν σ υ σ Χ έ τ ι σ ι ν α υ τ ω ν.φειλεν ό Λένιν να περιμέν1] την ώρίμασιν των οίκονομικων συνθηκών. Τό πότε δμως επακριβως θα δράσωμεν προσδιορ ί ζεται άπό τους άκο­ λούθους τρεις δρους.τ. Κανονικως άπό μαρξιστικης δηλαδη σκοπιας ω. (<<Γενι­ κός νόμος των επαναστάσεων»). Έπίσης εθερώρει απαραίτητον προϋπόθεσιν της επιτυχίας την δ ι ά β Ρ ω σ ι ν τ ο υ σ τ Ρ α τ ο υ κ α Ι τ ω ν σ ω μ ά τ ω ν α σ φ α λ ε ί α ς. αλλα σαφέστερον ακόμη αντιτίθεται πρός τόν Μάρξ ό Λένιν. α ί ό π ο ι α ι κ α τ α λ λ ή λ ω ς ε κ μ ε τ α λ λ ε υ ό μ ε ν α ι τ α α ί τ ή μ α τ α τ ω ν ε ρ γ α τ ω ν π ο λ ι τ Ι κ ο π ο ι ο υ ν Τ ο υ ς ο ί κ ο­ ν ο μ ι κ ο υ ς α γ ω ν α ς. Και εν τέλει σημαντικόν ρόλον θα διαδραματίq1J δια την ευμενη εξέλιξιν του 1 68 . "Η συνύπαρξις των τριων αυτων δρων. "Η θεωρία του «άσθενους κρίκου» άντιτίθεται σαφως πρός τας ορθοδό­ ξους μαρξιστικας άντιλήψεις.

επίσης δημιουργείται και ή ανάγκη εξευρέσεως νέ­ ων πηγών δια πρώτας υλα. δια να εξα­ σφαλίσουν τας απαραιτήτους πλουτοπαραγωγικας δυνάμεις. επιδιώκουν να κυριαρχήσουν επι ξένων εδαφών. δ ί κ η ν σ π ο ν δ υ λ ι κ η ς σ τ ή λ η ς. την χρηματιστη ριακήν. εδημιούργησε τα μονοπώλια. απεναντίας μάλιστα ό καπιταλισμος εγνώρισε μετα τον θάνατον του Μάρξ αντΙ της καταπτώσεως την ακμήν. διότι αί βιομηχανίαι εξαρτώνται από τας Τραπέζας (πιστώ­ σεις κ.κ έ ν­ τ Ρ ω ν τ η ς Χ ώ Ρ α ς.λ. δια να αντα­ ποκριθουν προς τας απαιτήσεις τών μονοπωλείων που αναζητουν νέα πε­ δία δράσεως. που εχουν την τάσιν να ί­ σχυροποιουνται συνεχώς συγκεντρώνοντες όλονεν καΙ περισσότερα κεφά­ λαια. Κατ ' αυτόν τον τρόπον προκαλουνται δύο τινά: Πρώτον εξαφανίζον­ ται οί ασθενείς ανταγωνισταΙ καΙ δεύτερον δημιουργείται εκ της αδιακόπου ίσχυροποιήσεως ή ανάγκη εξευρέσεως νέων αγορών. εργατικην δύναμιν κλπ.π. Μοιραίως επομένως αί συγχρονοι καπιταλιστικαΙ χώραι. δια της θεωρίας περΙ Ίμπεριαλισμου. τα όποία δεν είναι τίποτε άλλο παρα τεράστιοι οίκονομικοΙ όργανισμοΙ (τράστ). το 1 69 . διότι αί υπάρχουσαι εχουν πλέον κορεσθη. Διαπιστώνων λοιπον ό Λένιν την αποτυχίαν του μαρξισμου τον «προσ­ ή ρμοσε» προς τα νέα κοινωνικα δεδομένα παρατείνας την ζωην του καπιτα­ λισμου.). Αί προφητείαι του δμως. αί όποίαι εν τφ συνόλφ των χαρακτη ρίζουν τον Λενινισμον ώς την έπιστημονικήν. β α σ ι κ ω ν π ό λ ε ω ν . Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ Ό Μάρξ ητο βέβαιος περΙ της διαλύσεως του καπιταλισμου και επο­ μένως εθεώρει ώς ανεπίδεκτον πάσης αμφιβολίας το γεγονος της αντικατα­ στάσεως τών ξεπερασμένων πλέον αστικών κοινωνιών απο τας κομμουνι­ στικάς. ΚαΙ δικαίως. δεν επηλήθευσαν.κινήματος ή κ υ Ρ ι α Ρ Χ ί α τ ο υ κ ό μ μ α τ ο ς ε π ι μ ι a ς σ ε ι ρ a ς. Ή νέα μορφη του κεφαλαίου. Το πώς θα πραγματοποιηθουν αυτα δεν είναι του παρόντος. Ό Μάρξ. είπεν ό Λένιν. μεθοδιΚ'ην της επαναστατικης καταλήψεως της εξουσίας. ή όποία όλίγον κατ' όλίγον επεκράτησε του βιομηχανικου.. ένφ κατόπιν παρετηρήθη μία συγχώνευσις βιομηχανικου καΙ τραπεζι­ τικου κεφαλαίου είς μίαν νέαν μορφην κεφαλαίου. Πάντως δι' ενα εκαστον τούτων παρέχονται καΙ υπο του ίδίου του Λένιν σαφείς όδηγίαι. είχεν υπ' όψιν του το βιομηχανικον κεφάλαι­ ον. τας τόσον ζω­ τικας δια την υπαρξιν και λειτουργίαν του καπιταλιστικου συστήματος. .

Ό Ιμπεριαλισμός αποτελεί την υψίστην και τελευταίαν βαθμίδα του καπιταλισμου. δτι επίκεινται να εφαρμοσθουν. αλλα ή Σο βιετικη Ρωσία. τότε αναβάλλουν δι' όλίγον χρόνον την ρη­ ξι ν. του εδωσεν ό Λένιν. ό όποίος όδηγεί νομο­ τελειακως εις την επανάστασιν. Έλλάς..π. Με την θεωρίαν του ιμπεριαλισμου. Βέλ­ γίον. ή όπ οtα απέδειξε και προσ­ φάτως εις την Τσεχοσλοβακίαν και παλαιότερον εις την ουγγαρίαν δια των σοσιαλιστικων τάνκς.). αποικίας κλπ .λ. δπως αύτη περιεγράφη . 'Ιταλία. μέχρις δτου εξαφανισθΌ ό κομμουνισμός. Ούτω παρουσιάζεται εις γενικός ερεθισμός. .λ. καθως και ή δια νέας θεωρίας παράτασις της ζωης του καπιταλισμου. Εις την επεκτατικην προσπάθειαν. αί όποίαι συν τοίς άλλοις όξύνουν και τας παλαιας (ταξικη πάλη κ. δπου κυριαρχουν τό χρηματιστη ριακόν κεφάλαιον και τα μονσπώλεια. Έπακόλουθον δλων αυτων είναι να εμφανίζωνται εις τας καπιταλιστι­ κας χώρας. όπωσ­ δήποτε δεν είναι ή καπιταλιστικη Γαλλία. ή όποία ύποχρεωτικως θα συμβij . την εδικαιολόγησε δια της ανωτέρω αντιλήψεως. Πάντως αν μία χώρα ασκεί σήμερον ιμπεριαλιστικην πολιτική ν.όποίον τώρα εφθασεν εις τό ζενίθ του. τας όποίας κατέχουν άλλαι καπιταλιστικαι χωραι και να διανείμουν δπως τους συμφέρει τας αγοράς. 'Άν κατορθώσουν να όρίσουν σφαίρας επιρροής. <Ολλανδία κ. 1 70 . ό Λένιν εξηγεί και τους πολέμους μεταξυ των καπιταλιστικων χωρων ισχυριζόμενος δτι δια των πολέμων αί ισχυραι καπιταλιστικαι χωραι αγωνίζονται να κα­ τακτήσουν σφαίρας επιρροης. δια καθαρως οικονομικους λόγους. ή όποία εισάγει εις τόν κομμουνισμόν τόν δρον του ιμπερια­ λισμου υπό την εννοιαν. Άρκεται δεκαετίαι παρήλθαν και ή «επικειμένη» καταστροφη του κα­ πιταλισμου δεν συνετελέσθη . <Ελβετία. τί είναι ιμπεριαλισμός. Μετα από αυτην επέρχεται ή πτωσις του καπιταλισμου και ει ς την θέσιν του οικοδομείται το κομμουνιστικον καθεστώς.π. με αποτέλεσμα να διεξά­ γεται μεταξύ των εις κη ρυγμένος Τι ακήρυκτος πόλεμος. Πίπτει λοιπόν εις τους ωμους των επερχομέ­ νων ήγετων του διεθνοκομμουνισμου ή θεωρητικη δικαιολόγησις της μη εφαρμογης των δσων διεβεβαίωσεν ό Λένιν. που ευρίσκονται εις τό στάδιον του 'Ιμπεριαλισμου νέαι αντι­ θέσεις. ό ό­ ποίος θα δέχεται κατ' εξακολούθησιν παρατάσεις ζωής από τον κομμουνι­ σμόν. λαμβάνουν μέρος πολλαι καπιταλιστικαι χωραι. Ή παράτασις της ζωής του καπιταλισμου την όποίαν. δτι ούτος αντιστοιχεί πρός εκείνο τό ύψιστον κα­ πιταλιστικόν στάδιον. την ανάγκην θε­ ωρίάν ποιούμενος.

ό Λένιν απέδειξε πλει­ στάκις καθ' δλον του τόν βίον δτι υπη ρξεν Ικανώτατος . μετα την καταστολήν του ό μπολσεβίκος Ίόφφε συνομιλεί με τόν Τρότσκυ: «Θυμα­ στε πως ήταν ό Λένιν. . Ούδεμία αντίρρη­ σις. στι υπη ρξεν ηρως μιας επαναστάσεως. . εγινε τό αποτυχόν Ίουλιανόν κίνημα των Μπολσεβίκων. (Περιοδικό «Ραντάϊα Ζεμπλιό » Νο. πιό εξω από την Πετρούπολη . σπως συνη­ θίζονταν άπό τους διαδηλωτάς. . ήμουν τρομερα απογοητευμένη. . 'Ό­ ταν Π. τόσο γίνομαι πιό σίγουρος δτι εΙναι ενας σπάνιος φοβιτσιάρης» ! Και αλήθεια ό Λένιν συστη ματικως απέφυγε να εκτίθεται εις κινδύνους. να λογοφέρνουν με τους Κοζάκους . κάθε άλλο.Ο ΑΛΗθΙΝΟΣ ΛΕΝΙΝ Δεν εχομεν λόγους και θα ήτο πολυ αφελες να θελήσωμεν να παρου­ σιάσωμεν τόν Λένιν ό:>ς ανίκανον. άλλα πρό παντός δταν ακούστηκαν οί φωνες «κοζάκοι». πόδια ! Έγω τόν παρακολουθουσα! Πήδηξε άπό ενα φράχτη ! Τό «μπομπε» καπέλο του τουπεσε άπό τό κεφάλι ! Με τό πέσιμο του γελοίου «μπομπε » συντελέστηκε στη φαντασία μου και ή πτωσις του ιδίου του Λένιν. Έκείνο δμως που όπωσδήποτε πρέπει να αρνηθωμεν είναι στι ήτο ιδε­ ολόγος και πολυ περισσότερον. του λέγει . »Δεν ξέρω γιατί. Ή Άλεξίνσκαγια εγραψε σχετικως στι: «Άποδεχόμενοι τη μαρξιστικη διδασκαλία με την απρόσωπη μέθοδο. καθόταν και δεν μπορουσε να αρθρώσΊJ λέξι ! 'Όσο περισσότερο τό σκέπτο­ μαι. οχι μόνο άπό την εμφάνισή του. Ό ιδεολόγος επαναστάτης ούδεμίαν σχέσιν εχει με τόν πρακτικόν Λένιν. αύτός πρωτος-πρωτος τό εβαλε στά . τρομαγμένος. Κανεις δεν τόν ακολούθησε. και μένοντας οί άλλοι επι τόπου άρχισαν. 'Όχι. που διή ρχετο ενός χω­ ρίου σπου εζησεν ό Λένιν. αύτη ή περ ιπέτεια με τό πέσιμο του «μπομπε» ήταν τόσο άταίριαστη με τόν ηρωα που φανταζόμουνα ! .». τό τρέξιμό του. Τέτοιος περιμέναμε να είναι ό Λένιν. Λενιν. . . 1). ενα συνδυασμό η Ρ ω α κ α ι ι δ ε ο λ ό γ ο υ . 'Όποτε εζήτει την ενοπλον εξέγερσιν πάντοτε εφρόντιζε να είναι ό πρώτος που θα δραπετεύσΊJ εγκαταλείπων ούτω τους συντρόφους του. . χλωμός σαν τόν θάνατο. . Πρω ταγωνιστης ναΙ Άρχηγός ναΙ 'Ή Ρ ω ς σ μ ω ς δ Χ ι . Ό Βλαδίμη ρος 'Ίλιτς Ούλιάνωφ δπως πραγματικως ωνομάζετο-τό Λέ­ νιν ήτο ψευδώνυμον ληφθεν εκ του ποταμου Λένα. ό:>ς εξόριστος-δεν ήτο κατασκευασμένος από την «στόφα» ενός ήρωϊκου ήγέτου. ' ι ο. Μ α σταν τόν είδα για πρώτη φορα τό 1906 σε ενα από τα συλλαλητή ρια. 171 . μέχρι σημείου που να προκαλiJ την αγανάκτησιν και εκείνων που επίστευ­ αν εις αύτόν. ό όποίος πάντοτε ενή ργει εκ του ασφα­ λους.χ. . 'Έτρεξε μονο . εμείς πάντοτε γυρεύαμε στό πρόσωπο του Άρχηγου.

άλλα περι διακοπων κατα τας όποίας εγραψεν α ρκετα βιβλία (<<τί πράττειν . «Οϊ σκο­ ποι των Ρώσων σοσιαλδημοκρατων» κ. ό όποιος εξωρίσθη μόνο μια φορα εις τό χωρίον Σουσένσκογιε. ''0 Ρ γ α ν ο ν Έ π α ν α σ τ ά σ ε ω ς: τ ό κ ό μ μ α ω ρ γ α ν ω μ έ v ο ν ε π ι τ ω ν α ρ χ ω ν: α) Δημοκρατικου συγκεντρωτισμου Τι άλλως ίεραρχημένης πειθαρχίας β) Συνομωτισμου. Γ ε ν ι κ ό ς Ν ό μ ο ς τ ω ν ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ν α) Έξέτασις εσωτερικης καταστάσεως 1 72 . όπου συνέ­ ζη μετα της ερωμένης του και μετέπειτα συζύγου του Κρούπσκαγια λαμβά­ νων συνάμα πλούσιον επίδομα πρός πληρωμην του ενοικίου και των άλλων του εξόδων ! ουσιαστικως λοιπόν δεν επρόκειτο περι εξορίας. τό όποιον (όφειλαν να άνατρέψουν οί οπαδοί του. τό εκανε πάντοτε άρκετας χιλιάδας χιλιό­ μετρα μακρυα άπό τό κράτος. του Λένιν. που εδημοσι­ εύοντο εις την "Ελβετίαν. άφου πλέον είχε πέσει ό Τσάρος. άγγλικόν διαβατήριον! Τό 1 9 1 7 επέστρεψε.Παρεμφερη στιγμιότυπα υπάρχουν πολλα εις την ζωην του Λένιν. Π υ ρ η ν τ ο υ α γ ω ν ο ς α) Έπαγγελματίας Έπαναστάτης 2. αλλα δια να γνωρίσωμεν τόν άνθρωπον και να τόν συγρκίνω­ μεν με άλλους που διεκινδύνευσαν Τι και εθυσιάσθηκαν υπερ ίδεωδων.ά.) και πολλα άρθρα. Πραγματικως ό Λένιν ήτο άνανδρος. Έντός 1 7 ετων μίαν φοραν μόνον και μετα άπό άμνηστίαν. δια τα τόσα εγκλήματα ετιμώρησε με τόν φρικτότερον θάνατον: Έσάπισεν ό εγκέφαλός του. πάλι δειλα-δειλα και μεταμφιεσμένος εις γεροντάκο με γυαλιά! "Ο Νικολάϊ Λένιν μπορει να ήτο και ήτο άριστος και πρωτος εις την οργάνωσιν και την προπαγάνδαν. Αυτός ό όποιος παρώτρυνε συνε­ χως τους άλλους να εξεγερθουν. ήτοι τό κόμμα να εXΊJ νόμιμον και παράνομον μηχα­ νισμόν γ) Αυτοθυσίας δ) Τρομοκρατίας 3. του καταμαρτυρουμεν αυτό τό μειονέκτημα. δειλός. τόν όποιον ή Θεία Δίκη . πολυ δειλός. ήτο όμως άσφαλέστατα και εν αντιθέσει πρός άλλους άρχηγους �ιδεoλoγΙKων κινημάτων. οϋ­ τως ωστε να εχωμεν εν μέτρον ηθικης κρίσεως του χαρακτη ρος του Λένιν. οχι δια να μειώσωμεν την ίκα­ νότητά του. που εδω­ σεν ό Τσάρος επισκέπτεται την Ρωσίαν με σωρείαν προφυλάξεων και με πλαστό. ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΤΒΣ ΛΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1.

• 1 73 . *Τό κεφάλαιον που ακολουθεί είναι πιστη μεταφορα ένός άρθρου μου που έδημοσιεύθη δια πρώτην φοραν είς την έφημερίδα «4η Αύγούτου» τόν Απρίλιον του 1 967 και τό όποίον αντέγραψε γνωστός «συγγραφεύς». . Και έν προκειμένφ. Κάτω από ανάλογον πνευμα. μ ε ί δ α ν ι κ α � α ι μ ε π ί σ τ ι κ α ι μ ε α π ο φ α­ σ ι σ τ ι κ ό τ η τ α γ ι α α γ ω ν α κ α ι γ ι α ν ί κ η.β) Έξέτασις διεθνους καταστάσεως 4. των ερ­ γατων β) 'Έλεγχος ώρισμένων πόλεων αποτελουσων άξονα είς το κράτος γ) Διάβρωσις Σωμάτων Άσφαλείας και ' Ενόπλων Δυνάμεων. όμως αύτής. τό πολιτικόν δίδαγμα συνοψίζεται στό να διαπιστώσουμε πανηγυρικα τί μπορεί να κ α τ ο Ρ θ ώ σ 'Ό μ ι α μ ε ι ο Ψ η φ ί α κ α λ α ώ ρ γ α ν ω μ έ ν η . υπάρχει και μία άλλη ούσιαστι­ κώτερη και αντικειμενική. γράφονται όλα όσα θα ακολουθήσουν και έδω και περαιτέρω είς την διήγησιν τής κινεζι­ κής επαναστάσεως. Πέ ραν. δί­ χως να αναφέρ'Ό την πηγήν. κρι­ νόμενα αύτα καθ' έαυτά. που σχετίζεται άμεσα προς το πολιτι­ κον δίδαγμα. Οί λεπτομέρειες των συμβάντων πολυ λίγο μας νοιάζουν. διότι αύτό καΙ μόνον αξιοποιεί την ίστορικη διήγησι έξυψώνοντάς την σε ώφέ­ λιμη πολιτικη πείρα. ΤΟ πολιτικόν δίδαγμα είναι εκείνο που προέχει. κ α λ α π ε ι θ α ρ­ Χ η μ έ ν η . λοιπόν. Θ ε μ ε λ ι ώ δ η ς ν ό μ ο ς τ ή ς ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ς α) Όργάνωσις αποφασισμένη δι' επανάστασιν β) Σύγχυσις είς τον λαον και ακυβερνησία γ) Ανικανότης εξουσίας και συνειδητοποίησις αύτου υπό του λαου. Για μας τα γεγονότα τοποθετουνται σε δεύτερη μοί­ ρα έν σχέσει προς τό χρήσιμον συμπέρασμα που απορρέει έξ αύ­ των. τό όποίον συνάγεται εκ τής αναλύσεως των περιστα­ τικων. ίδίq. '''Ό Ρ ο ι τ ή ς Έ π α ν α σ τ ά σ ε ω ς α) Πολιτικοποίησις των οίκονομικων αγώνων των τάξεων. 5. ή όποία κατα το μαλ­ λον Τι ηττον είναι υποκειμενική. Β ΜΠΟΔΣΕΒΙΚΙΚΒ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ* τα ίστορικα γεγονότα εχουν βέβαια μια δική τους -αξία. 5.

ΤΟ Σοσιαλιστικον και το Σοσιαλδημοκρατικόν. καθως και για τις συμφορές. για την Τσαρικη Ρωσία μόνιμη κατάστασι . δ) Τ ο Σ ο σ ι α λ ι σ τ ι κ Ο ν Κ ί ν η μ α. β) Ό Κ Ρ α τ ι κ Ο ς Ό Ρ γ α ν ι σ μ ο ς που ύπη ρξε αληθινα σημαντι­ κη δύναμις. "Ανθρωποι ανάξιοι και εξαχρει1 74 . Ή εκρηξις του Α" Παγκοσμίου Πολέμου ανέβασε στι)ν επιφάνεια δλα θανάσιμα ελαττώματα του Τσαρισμου . Στους Μενσεβί­ κους. που με αρχηγο τον Μαρτωφ ύποστήριζαν. Σαν θεσμος ή Δούμα εστερείτο κάθε δυνάμεως. Τυπικα πανίσχυρος μονάρχης. δ. Παράλληλα με αυτα αξίζει να αναφερθΌ .Ε Δ ΥΝΑΜΕΙΣ ?Εξετάζοντας τι)ν πολιτικη πραγματικότητα στη Ρωσία εκείνης της περιόδου. που συνεκλήθη το 1 906. άφηνε παραδείγματα ή ρωϊσμου και φιλο­ πατρίας. Για τον τελευταίον επιβάλλεται να ανα­ γνωρισθΌ . το Ρωσικον κοινοβούλιον δηλαδή . Χωρις άλλο ή κοινωνικη αδικία αποτελουσε. δτι στάθηκε.τι περίπου και οϊ τωρινοι Σοσιαλδημοκράτες και στους Μπολσεβίκους. ΤΟ δεσποτικον σύστημα ευθύνε­ τα το για την εσωτεριΚ'η διάβρωσι της χώρας. μπορουμε εϋκολα να προσδιορίσουμε τις δυνάμεις του πρωταγω­ νιστουσαν στην τραγωδία. 'Ιδίως ό λαος ηταν φοβερα εξαθλιωμένος και φυσικα δυσαρεστημένος απο το φεουδαρχικο καθεστώς. που δλα σάπιζαν. που αργότερα συνεκλόνισε όλόκληρη την αν­ θρωπότητα. Αυτο το τελευταίο ηταν επι πλέον χωρισμένο σε δυο παρατάξεις. ουσιαστικα αξιοθρήνητο θυμα των προληψεών του και της γυναίκας του Άλεξάνδρας. το όποίον τον είχε ύποβάλει σε μια απηνη εκ­ μετάλλευσι. Τον συγκρατουσαν ή μισητη αστυνομία. ώρισμένες φορές. που με τι)ν σειρά της επη ρεασμένη μεταφυσικα εκτελουσε τις εντολες του διαβόητου καλογή ρου Ρασπουτιν. με τον α­ νίκανο Τσάρο Νικόλαο εδειχνε μια πρωτοφανη οίκονομικη καθυστέρησι. που παρουσιαζόταν με δύο παράνομα κόμματα.1 907 και μέσα στο όποίο εκπροσωπουντο οϊ δημοκρατικες τάσεις. ή διεφθαρμένη διοί­ κησις και ό μαχόμενος στρατός. Οϊ δυνάμεις αυτες ησαν οϊ ακόλουθες: α) Ό Τ σ ά Ρ ο ς Ν ι κ ό λ α ο ς Β '. που με αρχηγο τον Λένιν διε­ κή ρυτταν τις επαναστατικες αρχες του Μαρξισμου. στο ύψος των παραδόσεων και σε μια εποχή . που είχε ύποστη ό Ρωσικος στρατος απο τους Γερμανούς. "Αν και ή Ρωσία θα μπορουσε να θεωρηται αυτάρκης χώρα. δτι και ή ακμάζουσα γραφειοκρατία εκανε το κάθε τι για να αυξήσΌ την δυσαρέσκεια του κό­ σμου κατα των κυβερνώντων.ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕ. γ) Ή Δ ο ύ μ α.

000 α­ περγοι διαδηλώνουν στους δρόμους της Πετρουπόλεως και για πρώτη φο­ ρά. αυτοι επεδίδοντο απροκάλυπτα στόν εύκολο πλουτισμό και στην καταπίεσι . απολύτως κανείς. την επομένη τα πνεύματα εξάπτονται ακόμη περισσότερον. Πιθανώς. " "Ο τροχός είχε αρ­ χίσει να κυλα. προκαλουντες ετσι την αγα­ νάκτη σι του λαου . δπως «Κάτω ή απο­ λυταρχία». δπως θα δουμε παρακάτω.ωμένοι κατελάμβανον διάφορες θέσεις του κρατικου μηχανισμου καΙ από εκεί. Η ΠΤΩΣΙΣ Τ ΟΥ Τ ΣΑΡΟΥ Όλόκλη ρη ή ίστορία που κατέληξε στην εκθρόνισι του Τσάρου ξε­ κίνησε από μία φήμη καΙ μάλιστα από μία φή μη ψεύτικη . για­ τί δλοι οι άξιοι πρός τουτο ήσαν στην εξορία η στην φυλακή . . 175 . 'Από πάνω οί μαζες ήσαν σχε­ δόν εντελώς ακαθοδήγητες». δεν είχε αντιληφθΌ ακόμη . που μεταδό­ θηκε στις χιλιάδες τών εργατών. μολονότι δεν τό είχε αντιληφθη κανείς. γιατί αναμφισβήτητα είχε προδο­ θη ό αιματη ρός αγώνας του από τόν Τσάρο καΙ τό αυλοκολακικό του περι­ βάλλον. ενφ άλλοι εσκοτώνοντο στό μέτωπο. μπορουμε να πουμε φιλικά. . Άλλα πλέον ήταν αργά. και προσπαθεί να εξηγήσυ στους δηθεν απειλουμένους από την πείνα. 200. δτι ή 23 Φεβρουαρίου είχε σημάνει την αρχη μιας αποφασιστικης επιθέ­ σεως εναντίον της απολυταρχίας . άγνωστο πώς. τα γεγονότα δεν υπη ρχαν επαναστάτες να κάνουν την αρχη και να ήγηθουν. ·Η αστυνομία ξέροντας τί συμβαίνει-η ανωμαλία στη διανομη ωφεί­ λετο στην υπη ρεσία επισιτισμου. Άλλα καθως απέδειξαν. Άκόμη και ό στρατός διεμαρτύρετο. τό κλίμα που επικρατουσε κυοφορουσε την επανά­ στασι . πραγμα που και ό ίδιος ό Τρότσκυ παρατη ρεί στό εργον του «" Ιστορία της Ρωσικης Έπανα­ στάσεως»: «Κανείς. δτι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχουν. οΙ όποίο ι παράτησαν τις δουλειές τους και ετρεξαν καΙ αυτοι στα μαγαζια ζητώντας ψωμί. Φυσικόν ήταν να προκληθΌ πανικός. Συγκεκριμένά. Μολαταυτα δεν γίνονται συγκρούσεις. δτι τελείωσαν τα αποθέματα σιταριου και δτι θ' αρχι­ ζε ή πέίνα. Με δύο λόγια. στις 23 Φεβρουαρίου 1 9 1 7 διαδόθηκε μέ­ σα στην Πετρούπολι. 'Αμέσως μετα από αυτην την διάδοσι δημιουργήθηκαν αυθόρ­ μητα μπροστα στα μαγαζιά πελώριες ουρες από γυναίκες που ζητουσαν να προμηθευτουν τρόφιμα. κάπου-κάπου ακούγονται και πολιτικα συνθήματα. ή όποία συναγωνιζότανε σε ανεπάρκεια τις άλλες κρατικες υπη ρεσίες-επεμβαίνει.

Άφου άπέτυχε με τόν έλιγμό της άναστολης των εργασιων της Δού­ μας. Και σε τελευταία 1 76 . ό Τσάρος άποφασίζει επιτέλους να επιστρέψτι στην ΙΠετρούπολι.χωρις και αύτη τη φορα να χυθΌ αίμα. όπου λειτουργουσε τ ό Ρωσικό Κοινοβούλιο . Κατα σύ μπτωσιν ή 26 Φεβρουαρίου είναι Κυριακή . Πρόεδρος της προσωρινης κυβερνήσεως &ρίσθη ό πρίγκηψ Λβώφ. Πρόεδρος της επιτροπης άνεδείχθη ό Τσκέϊντζε και άντιπρόε­ δρος ό Κ ερένσκυ. ΤΑ ΑΙΤΙΑ Για πρώτη φορά. ό όποίος δ μως παραιτειται κι αυτος την επομενη .Στις 25 Φεβρουαρίου. ή φρουρα Πετρουπόλεως άπειθαρχεί καΙ π ροσ­ χωρεί στην επανάστασι. Με ενα «ούκάζιο» διατάσσει κατ' άρχην την διάλυσιν της ταν Δούμας. ό στρατηγός Καμπάλωφ. άφου καταμετρηθουν 40 νεκροι και έ­ κατοντάδες τραυματίες. πραγμα που εγινε άμέσως δεκτόν. άλλα οί επαναστάτες κυκλώνουν τα άνάκτορα τηςΤαυρίδος. διοργανουνται καινούργιες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. δπως άναιμικός ή ­ και ό ίδιος. άπαγορεύει κάθε άπεργία και κάθε συγκέντρωσι.καΙ άπαιτουν να μην ύπακούστι ή Δού­ μα και να συγκροτηθΌ προσωρινη κυβέρνησις." " � '\ . που είχαν σκοπόν την ίκανοποίησι ένός άπλου αίτήματος. Και οί διαδηλώσεις. την ήμέρα αύτη παρατη ρείται και ενα σπουδαίο γεγονός: <ο 40ς λόχος της Φρουρας Παυλόφσκι ένώνεται με τους διαδηλω­ τες και ζητεί να άπομακρυνθουν τα ύπόλοιπα στρατεύματα. 'Έτσι δλος ό κό­ σμος δίχως ναχη δουλειά. δπου άρχίζουν τυχαία οί συγκρούσεις. παίρνουν πολιτικη μορφη και περιεχόμενο . Τώρα δμως τα πολιτικα συνθήματα πλη­ θαίνουν. σαν στρατιωτικός διοι­ κητης Πετρουπόλεως.. ή όποία ετσι επικρατεί χωρις να εχτι άρχηγους καΙ χωρις να εχτι πολιτικό πρόγραμμα η τέλος πάντων κάποιον σκοπόν. Έν τούτοις. e . βγαίνει στους δρόμους. λοιπόν ή Ρωσία εγινε Δημοκρατία. <Η άντίδρασις του Τσάρου εκδηλώθηκε άναιμική. που ήσαν τα­ γμένα σε διάφορες τοποθεσίες γύρω στην πόλι . την ίδια μέρα στόν ίδιο χωρο συγκεντρώνονται οί Μενσεβίκοι βουλευ­ τες και μαζι με εκπροσώπους των συνδικάτων σχηματίζουν προσωρινην εκ­ τελεστικη επιτροπη των Σοβιέτ. "Έτσι άναγκάζεται στις 2 Μαρτίου να παραιτηθΌ ύπερ του άδελφου του Μεγάλου Δουκός Μιχαήλ.. (τα Σοβιετ ήσαν αίρετα συμβούλια εργα­ των. Στις 28 Φεβρουαρίου ξεκινα με τό αύτοκρατορικ:ό τραίνο άπό τό Μοντίλεφ. . Στις 27 Φεβρουαρίου. άλ­ λα είναι πλέον πολυ άργα γι' αύτόν. άγροτων και στρατιωτων εμφανισθέντα τό πρωτον στην επανάστασι του 1 905). για να τελειώσουν.

στην ίστορία του θα τό διαβεβαιώσΊ] και ό Τρότσκυ: «Δεν είναι καθόλου υπερβολη να πουμε. Άλλα και ό κρατικός οργανισμός δέν διεσώθη . 'Ένα κυμα δικαιολογημένης αντιδράσεως σηκώθηκε εναντίον του πολιτεύματός του και το κατεπόντισε. κερδίζει ό­ λόκλη ρη την χώρα. " Ο Τσάρος. δτι ή Πετρούπολις πρα­ γματοποίησε μόνη της την Φεβρουαριανη επανάστασΙ. εξουδετερώθηκε τελείως σαν πολιτικός παράγων. Διότι και αυτο πρέπει ιδιαίτερα να τονισθΌ και να προσεχθΌ .Αϊζενμαν «"Ιστορία Ρω­ σίας». αλλ' επίσης και στα έξωτερικα ζητήματα. Παρίσι 1 933). αργότερα. ή υπό­ λοιπη Ρωσία. 'Άλλως τε. δπως ήταν έπόμενο. όλλα γιατί δεν επεσε νωρ�τερα. Έκ πρώτης όψεως φαίνεται καταπληκτικόν μέσα σε εννέα μέρες και άπλώς με πεζοδρομιακες εκδηλώσεις και μάλιστα μονάχα σε μια πόλι να πέσΊ] ό Τσάρος. "Η εξασθένησις του στρατου και της διοικήσεως ώδήγησε αναγκαστικα στην ασημαντοποίησί του .ανάλυσι τό οφείλει στις ουρες τών γυναικών. που μαζεύθηκαν εξω από τα αρτοπωλεια της Πετρουπόλεως. όχι μόνο μέσα στις εσωτερικες υποθέσεις. Άλλα αν καλοεξετάσουμε τό ζήτημα θα μας φανΌ μαλλον καταπλη­ κτικόν τό γεγονός και θα απο ρήσουμε. πραγμα που επρεπε να αναμένεται.. την πρώτην τ11ν εξέφραζε τό Δημοκρατι­ κό-Συνταγματικό Κόμμα (Καντέ). (Μιλιούκωφ. αντιπροσωπευότανε 12 177 . Οί μόνες λοιπόν ρυθμιστικές δυνάμεις που απόμειναν ηταν ή Δημοκρα­ τία και τό Σοσιαλιστικό Κίνη μα. σαν μουδιασμένος όγκος ακολούθησε μοιρολατρικά. Έπανάστασις εκη ρύχθη μόνον στην Πετρούπολι. τόν στρατόν. «Ή δυσαρέσκεια προκαλουμένη από αυτην την πολιτικην και από την ανάμιξι της αυτοκράτειρας. δπως και δλες τις κοινωνικές τάξεις μέχρι του τελευταίου στρατιώτη του μετώπου που είναι πε­ πεισμένος δτι προδόθηκε». Ο Ι Π '\ΡΑΤΑ Ξ ΕΙΣ " Η απρόοπτη επανάστασι εφερε τα δικά της επακόλουθα πάνω στις πο­ λιτικές δυνάμεις. όχι γιατί ό Τσάρος επεσε το 1 9 1 7. Και τό δεύτερο.Ή υπόλοι­ πη χώρα δεν εκανε τίποτε αλλο παρα να προσχωρήσΊ] σ' αυτήν». λόγφ της κακης του πολιτικης. "Ο Τσάρος αναμφισβήτητα είχε παύσει προ πολλου να εμπνέΊ] τον σε­ βασμό και την αγάπη στόν λαό. που μόλις πριν είχε γιορτάσει πανηγυρικα τα τριακόσια χρόνια της ανόδου της οΙκογενείας του (Ρομανωφ) στόν ρωσικό θρόνο. .

δτι ή παράταξις τών Μπολσεβί­ κων ήταν εντελώς διαφορετικη άπο τις άλλες. που ακολου­ θουσαν την όρθόδοξη μαρξιστικη γραμμη της κοινωνικης επαναστάσεως. χωρις ασφαλώς αύτο να τους εμποδίζΌ να μιμουνται εκείνους σε πολλά. κατα το άγγλικο πρότυπο. Τελικα στα 1 9 12 όριστικοποιήθηκε ό διχασμος και σχηματίσθηκαν δύο α­ νεξάρτητα κόμματα. που ήταν εχθρικη προς την Γερμανία και φιλικη προς την Άγγλία. Έπρόκειτο στ' άλήθεια για ενα κόμμα μικρό. ό όποίος εκ πεποιθήσεως άπέ­ κρουε το κόμμα-μαζα και εδέχετο το κόμμα-αγωνιστής. τους Μενσεβίκους και τους Μπολσεβίκους. Δεν νομίζω.Τ.λ. δτι αύ­ ΤQΙ δεν διαφωνουσαν καθόλου προς την εξωτερικη πολιτικη του Τσάρου. Σημειωτέον επίσης. 'Ήταν δε και το πιο παλιο κόμμα. φανατισμος και μαχητικότης άποτελουσαν τα κύ­ ρια χαρακτηριστικα τών όπαδών του Λένιν. διότι σαν πεδίο δράσεώς του επέλεξε το προλεταριατο και δχι τους άγρότες. Παρατη ρώντας την μεθοδολογία και την εσωτερικη όργάνωσι τών Ρω­ σικών κομμάτων διαπιστώνουμε αμέσως. με προέλευσι την τρομοκρατικην όργάνωσι «Ναροντγάγια Βόλια» (Λαϊκη Θέλησις). σιδη ρα πειθαρχία. 'Ιδρύθηκε το 1 898. ή όποία μάλιστα τ ο θεω­ ρουσε εξτρεμιστικη αίρετικη μειοψηφία. που επιθυμουσαν να άντικα α­ στήσουν τον ξεπεσμένο Τσαρισμο με μια Κοινοβουλευτικη Δημοκρατία.άπο το Σοσιαλεπαναστατικο και το Σοσιαλδημοκρατικο Κόμμα με τα δυό του παρακλάδια. Ό Ζηνόβιεφ θα αποκαλύΨΌ στο βιβλίο του «'Ιστορία του Ρωσικου Κόμματος»: - 178 . Είναι αλήθεια δτι εμίσουν τους Μαρξιστές. γ) Τ ο Σ ο σ ι α λ δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ ο Κ ό μ μ α διέφερε απο το Σοσια­ λεπαναστατικό. Συγκεντρωτισμος της εξου­ σίας. άποκαρδιωτικα μικρό. δτι οί Σοσιαλεπαναστάτες άνη­ καν στην Β ' Διεθνη . άλ­ λα το 1 903 διασπάσθηκε σε Μενσεβίκους. Οί Σοσιαλεπαναστάτες δούλευαν πρωταρχικα στον αγροτικο πληθυσμο και υίοθετουσαν ανεπιφύλακτα την επαναστατικη δρασι και την τρομοκρατία. Συμπλη ρωματικα πρέπει να διευκρινισθij . δπως στην όργάνω­ σι όμάδων μάχης Κ. άλλα διαφωνουσαν όλοκληρωτικα στην εσωτερικη πολιτικοκοινωνικη συγκρό­ τησι του καθεστώτος. πως θιΙταν περιττο να λέγαμε κάτι ξεχωριστο για το καθένα. β) Τ ο Σ ο σ ι α λ ε π α ν α σ τ α τ ι κ ο ν κ ό μ μ α ίδρύθηκε το 1900. που υποστήριζαν μία μετριοπα­ θη εξελικτικη σοσιαλιστικη μεταβολη και σε Μπολσεβίκους. που μόλις και μετα βίας ανεγνώριζε ή Β ' Διενθής. Σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ Ο Κ ό μ μ α ίδρύ­ α) Τ Ο Δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ Ο θηκε το 1 905 άπο άνθρώπους μορφωμένους.

ενώ ό 'Ίλιτς έτοιμαζόταν να πάτt στη βι βλιοθήκη και εγω τακτοποιουσα τα πιάτα. μετα τό γευμα. την πα­ τρίδα του . Ύστερουσε δμως και προγραμματικά. Έπανάστασις στη Ρωσία και αύτός να βρίσκεται στη Ζυρίχη ! ΠάσΏ θυσίQ. στικη συμφωνία με τους Γερμανούς. για να Kαταλάβτt πόσο αριθμητικα ανίσχυρος ήταν τότε ό Μπολσεβικισμός.«Τό Κόμμα μας δεν επαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επανάσταση του Μαρτίου 1 9 1 7 και δεν μπορουσε να παίξτt . Κρουπσκάγια. τόν όποίον αργότερα τουφέκισε ό Στάλιν. που πολεμουσαν ηΊν Ρωσία. <Η τεραστία πλειοψηφία τών εργατών της Πετρουπόλεως βρισκό­ ταν στό πλευρό τών Σοσιαλεπαναστατών και τών Μενσεβίκων». . ή ρθε να μας βρη ό Μπρόνσκυ: «Δεν ξέρετε τίποτε. γιατί ό μό­ νος άρμόδιος να χαράξτt την γραμμήν. Με την βοήθεια του <Ελβετου σοσιαλιστου Πλάτεν ήλθε σε επαφη με την Γερμανικη Πρεσβεία της Βέρνης και προσεχώρησε σε μια ντροπια. Οί Γερμανοι ανελάμβανον να τόν μεταφέρουν στη Ρωσία και με χρήμα­ τα πολλα και αλλους τρόπους θα τόν βοηθουσαν να Kηρύξτt επανάστασι(δ­ χι εναντίον βέβαια του Τσάρου. που εν τφ μεταξυ είχε πέσει. 500 μελων. Και μας διηγήθηκε τό περιεχόμενον των τηλεφω­ νημάτων που πρωτύτερα είχαν δημοσιευθη σε εκτακτη εκδοσι τών εφημερίδων». διότι στα ζητήματα που απασχο­ λουσαν την Ρωσία αδυνατουσε να δώστt απάντησι και τουτο. ό Λένιν. <ο Λένιν κεραυνοβολήθηκε από κατάπληξι. Στό τέλος βρηκε τη λύσι. να μας περιγράψτt ηΊν σκηνή : «Μια μέρα. απουσίαζε στό εξωτερικό. «<Η επανάστασις ξέσπα­ σε στη Ρωσία».» φώναξε. ΕΙς αντάλλαγμα αύτός θα 179 . 'Ήταν στην < Ελβετία. και χωρις καθυστέρησι ωφειλε να αναχωρήστt . (Άπό τό βιβλίο της «<Η ζωή μου με τόν Λένιν»). . Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΔΕΝΙΝ Έκεί πληροφορήθηκε την επανάστασι από τόν Πολωνό επαναστάτη Μπρόνσκυ. αλλ' εναντίον της Δημοκρατίας) για να Kαταλάβτt την εξουσία. Άλλα πώς θα περνουσε μέσα από τις Γερμανικες γραμμές. αρκεί να σκεφθij κανεις δτι στό πρώ­ το Σοβιετ συμμετείχαν 30 Μπολσεβίκοι επι συνόλου 1 . Μια λύσι που τακτοποιουσε πολλα ζη­ τήματα. 'Άς αφήσουμε δμως την γυναίκα του Λένιν. Έκτός από αύτην ηΊν όμολογίαν.

Έλεγχόμενα τα Σοβιετ άπό τα Σοσιαλιστικα κόμματα και οχι άπό τους Μπολσεβίκους άποδύθησαν σ' ενα κρυφό και φανερό άγώνα κατα της φι­ λελεύθερης δημοκρατικης κυβερνήσεως του π ρίγκηπος Λβώφ . τα όποια κατέβαλαν πολλες προσπάθειες για να ύποκαταστήσουν την κυβέρνησι και να πάρουν δλη ηΊν εξουσία. Είδαμε. οί δε φρουρες να διοικουνται άπό επιτροπες αίρετες και οχι άπό άξιωματικούς. 'Αλλα και μέσα στους Μπολσεβίκους εκδηλώ­ θηκαν σοβαρες άντιθέσεις. Οϊ «θέσεις». Λένιν με τους συνεργάτες του επιβιβά­ σθηκαν γερμανικου τραίνου. Ή συμφωνία κλείστηκε και Q. γ) Να καταργηθτί ή ΚοινοβουλευτιΚ'η Δημοκρατία και να εγκαθιδρυ­ θτί ή Δημοκρατία των Σοβιέτ . ύπη ρχαν και τα Σοβιέτ. δτι παράλληλα πρός την προσωρινη κυβέρνησι. β) Να μην ύποστη ριχθτί ή προσωρινη Κυβέρνησις. οτι ή Κεν­ τρικη Έπιτροπη δεν εγκρίνει τις «Θέσεις του Άπρίλη . για να άπαλλα­ γουν άπό τό Άνατολικό μέτωπο. την όποίαν τόσον ηθελαν οί Γερμανοί. όπως ήταν επόμενο. Μεταξυ των άλλων παρανομιων πη ραν καΙ την άπόφασι να καταργηΘij ό στρατιωτικός χαιρετισμός και οί στρατιωτικοι βαθμοί. Άφου ό Λένιν εδωσε στό κόμμα σκοπό. όπου ό Λένιν διαβάζει πρός τους παρόντες τις περίφημες «Θέσεις του Άπρίλη». Μα ό Λένιν μετα άπό σκληρό άγωνα κυριάρχησε. Η ΓΡΑΜΜΗ την επομένη κιόλας συνέρχεται κομματικη διάσκεψις στ ανακτορα της Ταυρίδος.συνηπτε είρήνην. που άλλου εκτελέστηκε και άλλου οχι (δειγμα και αυ1 80 . Τί διεκή ρυτταν οί θέσεις: α) Άνεπη ρέαστοι άπό την πτωσι του Τσάρου οϊ Μπολσεβικοι ύποχρε­ ουντο να είναι κατα της συνεχίσεως του πολέμου. διέσχισαν την Γερμανία και εφθασαν στην Πε­ τρούπολι στις 3 Άπριλίου 1 9 1 7 . Άποτέλεσμα αυτης της πα­ ράλογη ς άποφάσεως. οί όποιες δημοσιεύθηκαν στό επίσημο οργανο του κόμματος στην «Πράβδα» της 7ης Άπριλίου 1 9 1 7 . προκάλεσαν θύελλα διαμαρτυριων άπό τα άντίπαλα κόμματα. ""Ετσι τό Μπολσεβι­ κικό κόμμα άπό εδω κι' εμπρός άπόκτησε επιδιωκόμενο σκοπόν: Τ η ν ά­ ν α τ Ρ ο π η ν τ ο υ κ α θ ε σ τ ω τ ο ς. Προκλήθηκε σά­ λος. ·0 διευθυντης της «Πράβδα Καμένεφ (συνδι­ ευθυντης ό Στάλιν) δημοσίευσε στην εφημερίδα του κόμματος. τώρα μέλλει να του ύΠOδείξΊJ και την τακτικην που πι:έ τει να άκολουθηθτί για την επιτυχία του σκοπου.

Ή σύγκρουσις αργα Τι γρήγορα θα ερχόταν καΙ από την σύγκρουσι με­ ταξυ Φιλελευθέρων Δημοκρατών-Σοσιαλιστων θα εβγαινε κερδισμένος ό Λένιν καΙ οί Μπολσεβίκοι του. Η ΑΝΑΡΧΙΑ Ή αναπόφευκτη κρίσις ξέσπασε μετα την ανακοίνωσι του Ύπουργου Έξωτερικών Μιλιούκωφ. Είναι τα Σοβιετ τών εργατών και στρατιωτών». που πολυ σωστα είχε επισημάνει την ϋπαρξιν δύο Κυβερνήσεων Τι τουλάχιστον την ϋπαρξιν μιας επίσημης και μιας ανεπίση­ μης εγραφε σχετικα στην «Πράβδα».τό της επικρατούσης αναρχίας) ηταν να διαλυθίι τελείως ή πειθά ρχία καΙ ή τάξις στό στράτευμα. εμ­ βρυώδης. καθώριζε επιδέξια και την τακτικη του κόμματός του. ό Λένιν από τό παραπάνω διαπιστωμένο γεγονός. 181 . Έναντίον του <Υπουργου ξεσηκώθησαν δύο συντάγματα της φρουρας της Πετρουπόλεως και με συλλαλητή ριο μπροστα στό κυβερνητικό μέγαρο ζήτησαν την απομάκρυνσι του Μιλιούκωφ . τα Σοβιετ ταχθήκανε στό πλευ­ ρό των στρατιωτων καΙ για 2-3 μέρες ή πρωτεύουσα αναρχοκρατήθηκε. εγραφε σε άρθρον του στην «Πράβδα ». Πλάϊ της εχει σχηματισθη μια άλλη κυβέρνησις. αδύνατη ακόμη . <ο Λένιν. . παράλληλα. δεν μπορεί να υπάρξουν δύο ε­ ξουσίες. παρ' δλα αυτα υπάρχει και αναμφισβήτη­ τα μεγαλώνει. ώς έξης: Στην πρώτη φάσι του σχεδίου του θα φρόντιζε να παραλύσΌ την κυ­ βέρνησι μεταχειριζόμενος πρός τουτο τα Σοβιέτ. άλλοτε επίτη δες τις αρμοδιότητες και με τη στάσι του υπέθαλπτε τις απαράδεκτες επεμβάσεις τών Σοβιετ στό κυβερνητικό εργο. 10 Άπριλίου 1 9 1 7: «Αύτη ή δυαδικότης της εξουσίας που εκδηλώνεται με την ουσια­ στικη ϋπαρξι δύο Κυβερνήσεων. δτι ή Ρωσία δεν σκοπεύει να σταματήσΌ τόν πόλεμον. Διότι αυτός σαν αντιπρόεδρος τών Σοβιετ και συγχρόνως υπουργός της Κυβερνήσεως μπέρδευε άλλοτε αθέλητα. Ή μία από τις δύο πρέπει να εκμηδενισθίι». ή όποία δμως. ΠερΙ δλων τούτων μία μεγάλη ευθύνη βαραίνει τόν Κερένσκυ πρoσωπι� κά. . θα αγωνιζό­ τανε να κερδίσΌ την πλειοψηφία στα Σοβιετ της Πετρουπόλεως και τέλος με την δύναμι αυτών θα πραγματοποιουσε την βίαιη κατάληψι της εξουσίας. Ξεκινώντας. λοιπόν. 9 Άπριλίου 1 9 1 7: «Άπό τη μια μερια είναι ή κυβέρνησις της μπουρζουαζίας. Άκολουθώντας απαρέγκλιτα τό τρίπτυχον της πολιτικης του γραμμης. πάντως. ό όποίος για να καθησυχάσΌ τους συμμάχους δια­ βεβαίωσε.

προπαγανδίζοντες τόν «Ντεφετισμό». Αλλα οί πλειοψηφουντες στα Σοβιετ δεν εκριναν άκόμη κατάλληλη την ω­ ρα. gκανε τό όλέθριο σφάλμα να ΠΡOχωρήσ1j στό «άνοιγμα πρός τ' άριστερά». ό πρίγκιψ Λβώφ. τώρα διω­ ρίσθηκαν 6 εναντι 1 0 φιλελευθέρων . διαμαρ­ τυρόμενος παραιτήθηκε και άνεχώρησε για τό μέτωπο. Κάτω άπό τέτοιες συνθηκες οί Μπολσεβικοι μεγάλωσαν τό κόμμα τους. καθαιρειτο και εφυ­ λακίζετο . Ή προσωρινη Κυβέρνησις βρέθηκε άντιμέτωπη μιας άπερίγραπτης καταστάσεως. Γεγονός που άποδείχθη­ κε στις εκλογες της Μόσχας και της Πετρουπόλεως δπου οί Μπολσεβικοι ή ρθαν τελευταΙοι . άλλα άκόμη παρέμεναν μια άσήμαντη μειοψηφία . διοικητης Πετρουπόλεως. 'Ύστερα άπό άρκετες συζητήσεις σχηματίσθηκε ή δεύτερη προσωρι­ νη Κυβέρνησις. Οί άξιωματικοι δεν κατώρθωναν να κάνουν τίποτε. που gφερε εκδηλα τα άποτελέσματα της στροφης Τι μαλλον του γλιστρήματος πρός τ' άριστερά. Τό σύνθημα που εξέφραζε την πολιτική του ήταν: «'Ό λ η ή ε ξ ο υ σ ί α σ τ α Σ ο β ι έ τ». Τό πολυπληθέστερο κόμμα ήταν των Σοσιαλεπαναστα­ των. Δύο έκατομμύρια στρατιωτες ήσαν λιποτάκτες. Πρωθυπουργός της νέ­ ας κυβερνήσεως εξακολουθουσε να ε{ναι ό ίδιος. Ό Κερένσκ:υ άνέλαβε τό ey πουργειον Στρατιωτικων και ό άρχηγός των Σοσιαλεπαναστατων Τσερκωφ τοποθε­ τήθηκε επι κεφαλης του 'Υπουργείου Γεωργίας για να εφαρμόστι τις άγρο­ τικες μεταρρυθμίσεις που διεκή ρυττε τό κόμμα του. τό όποιον στό Παν ρωσικό Συνέδριο των Σοβιετ εφερε 297 άντιπροσώ­ πους στους 78 1 . για να άναλάβουν μόνοι των την διακυβέρνησι της χώρας. Με πρωτοβουλία του 'Υπουργικου Συμβουλίου συνηλθε κοινη σύσκε­ ψις Σοβιετ και κυβερνήσεως. Κάθε τόσο επαναστατουσαν οί διάφορες φρου­ ρές. ή κυβέρνησις παρέμεινε σταθερή. δπου ύποχρεώθηκαν να παραιτηθουν ό ·Υ­ πουργός των Στρατιωτικων Γκουτσκωφ και ό Μιλιούκωφ. Ό πόλεμος δεν πήγαινε καθόλου καλά. γιατί δποιος άπεπειρατο να άντιδράστι στα σχέδια των Μπολσεβίκων καταγγελότανε σαν «άντεπαναστάτης» . Στό συνέδριο αυτό ό Λένιν κατηγόρησε τους συνεργαζομένους με την κυβέρνησι και τήρησε μια στάσι άπόλυτης άδιαλλαξίας. Έξ αιτίας αυτης της άποφάσεως ό στρατηγός Κορνίλωφ. Μιλώντας με τέτοιο πνευμα συμβιβασμου πρός την κυβέρνησι. κάποιος ρήτωρ τελείωσε με την δήλωσι : • 1 82 . άλλα θέλοντας να εξα­ σφαλισθiJ και για τό μέλλον. Πράκτορες των Γερμανων και των Μπολσεβίκων ωργίαζαν στό στρα­ τό.Μολαταυτα. Άντι ενας σοσιαλιστης Ύπουργός που ύπη ρχε στην πρώτη . Οί Μενσεβικοι 253 και οί Μπολσεβικοι μόνον 1 00.

Το κίνημά τους αποτυγχάνει παταγωγδώς. 'Έτσι σχη ματίσθηκε ή τρίτη π ροσωρινη κυβέρνησις. Πρώτη δουλεια του μοιραίου π ρωθυπ ουργου ηταν να τσακωθij με τον στρατάρχη Κορνίλωφ κατηγορώντας τον δτι προετοίμαζε κίνημα εναντίον της κυβερνήσεως. Ματαί­ ως δε αγωνίζεται ό Λένιν να βρij τυπογραφείο για να τυπώσ1J την εφημερί­ δα του . Τότε ό Λένιν θα π Ώ: «Είναι ή στιγμη που ή κυβέρνησις θα μας στρίΨ1J το λαρύγγι». "Ένα τέτοιο κό μ­ μα δεν υπάρχει στη Ρωσία». Σχεδον διαλύεται. ό ό ποιος κρατάει και το Ύπουργείον Στρατιωτικών. Περίλυπος ό Τρότσκυ θα παραπονεθij στο εργο του « "Ιστορία της Ρωσικης Έπαναστάσεως». Θα πάρουμε την θέσι σας. Και ή κυβέρνησις απ οφασίζει να πάΡ1J μέτρα εναντίον τους. Μετα την αποτυχία του κινήματος το Μπολσεβικικο κόμμα παρουσιά­ ζει μια φοβερη διαρροη μελών. Συγχρόνως δμως ανησυχώντας μή πως ό Κορνίλωφ επ ι­ τεθij κατα της Πετρουπόλεως ζητεί την βοήθειαν τών Μ πολσεβίκων. Κατ ' αυτον λοιπον τον τρόπον οί αποδιοπομπαιοι ξανάρχονται στο π ροσκήνιο της πολιτικης ζωης. Έν τφ μεταξύ. π ο υ θ α τ ο υ ς κ Ρ ε μ ά σ ο υ μ ε». Οί Μ πολσεβίκοι ε­ πωφελούμενοι διαφόρων εργατικών κινητοποιήσεων που διεγείρουν. <Όλοι μέσα στην αίθουσα μόλις τον ακουσαν εβαλαν τα γέλια. " Ο λαος το μισεί. δτι ή μαζα τους αποφεύγει και τους περιφρονεί. κη­ ρύσσουν επανάστασι μέσα στην Πετρούπολι . Φυλακίζοντας τον Κορνίλωφ και π ροσεταιριζόμενος τους Μ πολσεβί­ κους ό Κερένσκυ χάνει την εμπιστοσύνη του στρατου. ενφ ό Λένιν δραπετεύει στην Φινλανδία και οί λοιποι κρύβονται για να μη φυλακισθουν. "Ήταν ό Λένιν που μίλησε. μολονότι αυτοπρο183 . Τελικα ό π ρίγκηψ Λβωφ παραιτείται και στις 6 Αυγούστου αναλαμ­ βάνει π ρωθυπουργος ό Κερένσκυ.«την παρουσα ωρα δεν υπάρχει κόμμα ίκανο να πη: Δώστε μας την εξουσία και πηγαίνετε. Άλλα δεν ηταν αυτοι που γέλασαν τελευταίοι ! Ο ΣΥΝΟΔΟΙ ΠΟΡ Ο Σ ΚΕΡ ΕΝΣΚΥ Τον Ίούλιο του 1 9 1 7 παρουσιάζεται μια ευκαιρία. Δυστυχως δμως ή δημοκρατικη κυβέρνησις με ανυπόφορη α­ φέλεια δεν εχει ακόμη αντιληφθΏ τον κίνδυνον που αντιπ ροσωπεύει ό Μ πολ­ σεβικισμος και θα αρκεσθΏ σε η πια μέτρα για να επαληθευθij για μια ακό­ μη φορα το απόφθεγμα του Λένιν: «ο ί α σ τ ο i θ α μ α ς δ ώ σ ο υ ν τ ο σ κ ο ι ν ί. Ό Τρότσκυ συλλαμβάνεται. Μια φωνη τον διέκοψε: «Τ ο Κ ό μ μ α α υ τ ο υ π ά Ρ Χ ε ι». π ροκαλείται κυβερνητικη κρίσις που βαστάει. αρκετες μέρες.

Ή πλειοψηφία των Μενσεβίκων τον υποστη ρίζει. Σ' αυτην προσδιώριζε με σαφήνειαν και λεπτομερειακα πως πρέπει να σχεδιασθiJ και να εκτελεσθiJ το πραξικόπη μα για την κατάληψι τη ς εξουσίας στην Πε­ τρούπολι και σ' δλη τη Ρωσία. να στείλουμε κατα των ευελπίδων όμάδες μας πρόθυ­ μες να θυσιασθουν παρα να αφήσουν τον εχθρο να εισχωρήσ1] 1 84 . κα­ τα τις όποίες οί Μπολσεβίκοι σημειώνουν σημαντικη ανοδο. να πιάσουμε τα μέλη του Γενικου Έπιτελείου Στρατου και της Κυ­ βερνήσεως. κατορθώνουν να κερδίσουν τα Σοβιετ της Πετρουπόλεως. στις τάξεις των Μπολσεβίκων επικρατεί απόλυτη ενότης και συνοχη και προπαντος εφαρμόζεται πληρες σχέδιον δράσεως με καθω­ ρισμένους στόχους. Οί συλληφθέντες Μπολσεβίκοι αποφυλακίζονται καΙ αρχί­ ζουν το συνωμοτικό τους εργο αναθαρρημένοι και με περισσότερη όρμή . Και γι' αυτο φρόντισε ό Κερένσκυ. να κυριεύσουμε το φρούριο του Πέ­ τρου και Παύλου. Τον Σεπτέμβριον του 1 9 1 7 διεξάγονται οί νέες εκλογες των Σοβιέτ. 'Έτσι επιγραφότανε ή εισή­ γησι του Λένιν προς την Κεντρικη Έπιτροπη του κόμματός του . ΤΟ δυσμενες κλίμα που κατέθλιβε τον Λένιν πέρασε όριστικά. «Πρέπει να οργανώσουμε ενα επιτελείο επαναστατικων μονάδων. χωρις καν να κερδίσ1] τους Μπολσεβίκους. αλλα υπάρχει και μία μειοψηφία υπο τον Μαρτώφ. Και το σπου­ δαιότερο. Στους Άριστερους με αρχηγους την Σπυριντόνοβα και τον Καμκωφ που επεδίωκαν την «σοσιαλιστικη επανάστασι» και στους δε­ ξιους που με επικεφαλης τ ον Τσερκωφ και την Μπεσκόφσκαγια υποστή ρι­ ζαν τον Κερένσκυ. Πρόε­ δρός των ανακη ρύσσεται ό φοβερος Τρότσκυ . ό όποίος τον εβγαλε απο την εκμηδενιστικην απομόνωσι . ΤΟ ίδιο συμβαίνει και με τους Σοσιαλεπαναστάτες που χωρίσθηκαν σε δύο παρατάξεις. Πρωθυπουργος είναι πάλι ό Κερένσκυ. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ rIA ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ την 8ην Όκτωβρίου 1 9 1 7 σχηματίζεται ή τετάρτη στη σειρα προσωρι­ νη κυβέρνησι . να κατανείμουμε τις δυνάμεις μας και να τις εξαπολύσουμε εναντί­ ον των βασικωτέρων κέντρων. οί όποίοι τον χρησιμοποιουν σαν όργανο των σκοπων τους. Ένφ συνέβαιναν αυτα τα διαλυτικα στους κόλπους των Σοσιαλιστων και Δη μοκρατων. να περικυκλώσουμε το θέατρο του ' Αλεξάνδρου. Με αλλα λόγια οί Μενσεβίκοι είναι διχα­ σμένοι.άγεται σε στρατάρχη . ή όποία τον πολεμεί. «<ο Μαρξισμος και ή ενοπλη εξέγερσις».

δ υ ν ά μ ε ι ς υ π έ Ρ τ ε Ρ ε ς τ ο υ α ν τ ι π ά λ ο υ. (Λένιν: «Στό δρόμο της Έπαναστάσεως» 1 924). "Επομένως για τους ρεαλιστες Μπολσεβίκους δεν υπηρχε λόγος να φθείρωνται σε κοινο­ βουλευτικες συζητήσεις. Ν α σ υ γ κ ε ν τ Ρ ώ ν ο υ μ ε σ τ ό α π ο φ α σ ι σ τ ι κ ό σ η­ μ ε ί ο.στό κέντρο της πόλεως. Κάθε επαναστάσεως. Σχετικώς μάλιστα τό 1 9 1 7 εγραφε στό «Θα διατη ρήσουν την εξουσία οι Μπολσεβίκοι. Σε επιστολή του. eH λύσις του προβλήματος ήταν μονάχα μία: Π Ρ α ξ ι κ ό π η μ α. Πρέπει να πιάσουμε συγχρόνως τα τηλε­ γραφεία. Και οι 240 χιλ. 2 . Βεβαίως σλα αυτα ήσαν αντίθετα και εντελως ασυμβίβαστα πρός τις επίσημες θεωρητικες Μαρξιστικες αντιλήψεις.» Και σε αλλο σημείο. ''Ο τ α ν α ρ χ ί ζ ο υ μ ε τ η ν ε π α ν ά σ τ α σ ι. π Ρ έ π ε ι ν α ε ί μ α σ τ ε α π ο φ α σ ι σ μ έ ν ο ι ν α π a μ ε μ έ Χ Ρ ι τ έ λ ο υ ς. οι Μπολσεβίκοι οφείλουν να πάρουν αμέσως την εξουσία. νωχελικα θα ακολουθουσε και ή υπόλοιπη χώρα. ΤΟ αξίωμα του Μάρξ στι «ή οικονομία καθορίζει την πολιτικη» δεν πρόκειται να εμποδίσΌ τόν Λένιν. Στις 8. μέλη του Μπολσεβικικου κόμ­ ματος δεν θα μπορέσουν να κυβερνήσουν τη Ρωσία. 'Έστω και σε πείσμα τών Μαρξιστικών θεωριών. 1 . ασκώντας μια αδιάκοπη βία πάνω σε 1 50 έκατομ­ μύρια ανθρώπους. κ α τ α τ η ν κ Ρ ί σ ι μ η σ τ ι γ μ ή. 1 85 . Τώρα που βρηκε την ευκαιρία είναι απο­ φασισμένος να πάΡΌ την εξουσία και να μην την αφήση ποτέ. 1 30. Χ ρειαζότανε ενα τοπικό πραξικόπημα στην πρωτεύουσα. Μόλις αυτό θα πετύχαινε. κατα τις όποίες ή επανάστα­ σι θα ξέσπαγε μόνη της σαν προϊόν ώρισμένης οικονομικης εξελίξεως. Ό Λένιν σωστα και αυτη τη φορα είχε υπολογίσει. να στήσουμε τό επιτελείο μας στό τηλεφω­ νικό κέντρο και να τό συνδέσουμε τηλεφωνικως με σλα τα εργο­ στάσια τους στρατώνες και τα ση μεία σπου θα διεξαχθiJ ή εν οπλη πάλη». δήλωνε κατηγορηματικά: «eH αναμονη είναι εγκλημα.» «'Ύστερα από την επανάστασι του 1905. Όκτωβρίου 1 9 17 ό Λένιν προσδιορίζει επιγραμματικα τις θε­ μελιώδεις αρχες τις επαναστάσεως.000 ευγενείς διοίκη­ σαν την Ρωσία. πρός τα μέλη της κομματικης επιτροπης της Πετρουπόλεως. eH νίκη είναι βε­ βαία». στι δεν μπορεί να γίνΌ τίποτε από την μερια του να παρασύΡΌ τόν Ρωσικό λαό σε επανάστασι. τα τηλέφωνα. "Αν για να πάρουμε την εξουσία χρειάζεται εξέγερσις οφείλουμε να την αρχίσουμε αμέσως.

Α ι φ ν ι δ ι α σ μ ό ς τ ο υ ε χ θ Ρ ο υ. την ίδια μέρα ή Κεντρικη Έπιτροπη του Κόμματος απο­ φασίζει να κάνη τό πραξικόπημα . Π α ν­ τ ο υ κ α Ι π ά ν τ ο τ ε ε π ί θ ε σ ι ς. ή όποία. ειδοποίη σαν τους στρατιωτικους για τα σχεδιαζόμενα υπό των Μπολσεβίκων. δτι σκοπεύουν να εξαπολύσουν κί­ νημα. "Όλες οί προπαρασκευαστικες ενέργειες καθως και ή εκτέλεσις ανατέ­ θηκαν σε ενα ειδικό συμβούλιο που εφερε τόν τίτλον «ΣτρατιωτιΚ'η Έπανα­ στατικη Έπιτροπή». Θέλοντας να ρίξΊ] «στάχτη στα μάτια» του εχθρου ό Τρότσκυ ανέβηκε 1 86 . Τελικα ό Ζηνόβιεφ και ό Καμένεφ υποχώρησαν και συγκατατέθηκαν για την κήρυξι της επαναστάσεως. ΠΡ Ο ΤΟΥ Κ [ΝΗΜ ΑΤΟΣ Στις 23 Όκτωβρίου ό Λένιν φθάνει στην Πετρούπολι για να δώσΊ] τις τελίκες όδηγίες. "Η Κυβέρνησι δεν μπορεί να κάνΊ] τίποτε και θα συνθηκολο­ γήσψ>. ε σ τ ω κ α ι α σ ή­ μ α ν τ ε ς. που με ανοικτη επιστο­ λη πρός κάθε κομματικη όργάνωσι εξήγησαν. ούτε την πλειοψηφία του διεθνους προλεταριάτου». "Ο Μενσεβίκος ήγέτης Νταν μιλώντας στην ΚεντριΚ'η Έπιτροπη των Σοβιετ διεμαρτυρήθη για τον ίδιο λόγο. 5 . 4 . "Ο Κερένσκυ τους κατήγγειλε. Άλλα και οΙ αστυνομικες αρχες που είχαν καλύτερες πληροφορίες για τις ϋποπτες κινήσεις του Λένιν. Άπο τα λόγια του καταλά­ βαινε κανεις την διαύγεια που τον διέκρινε στην κατανόησι των πολιτικων υποθέσεων. "Ήταν ό Καμένεφ και ό Ζηνόβιεφ. "Ο Λένιν απάντησε δριμύτατα την έπομένη . «" Η νίκη είναι σίγουρη γιατί δεν υπάρχει κανεις να μας πολεμή­ a1J . γιατί είχαν αντίθετη γνώμη . "Η α μ υ ν α ε ί ν α ι ό θ ά ν α τ ο ς τ η ς ε ξ ε γ έ Ρ σ ε ω ς. Κ ά θ ε σ τ ι γ μ η ν α χ ο υ μ ε ε π ι τ υ Χ ί ε ς. Βεβαίως οί προετοιμασίες των Μπολσεβίκων που δεν ήταν και τόσο μυστικες δεν πέρασαν απαρατή ρητες από τους Σοσιαλιστες και τους Δημο­ κράτες. Μέσα στα 1 2 μέλη της βρέθηκαν και 2 να διαφωνήσουν. δηθεν. θα ωργάνωνε την αμυνα της Πετρου­ πόλεως κατα των Γερμανων.3 . «Δυστυχως δεν εχουμε την πλειοψηφία του Ρωσικου λαου. κ α Ι ν α δ ι α τ η Ρ ο υ μ ε π ά σ 1J θ υ σ ί α τ η ν η θ ι κ ή υ π ε Ρ ο Χ ή. εγρα­ φαν. Πρόεδ ρός της ήταν ό Τρότσκυ. "Η συγκρότησι της Έπιτροπης γνωστοποιή­ θηκε την 27 Όκτωβρίου.

ωστε να επιτύΧ1J τον α Ι φ ν ι δ ι α σ μ ό. δτι τάχα πρόκειται να εξεγερθουν. ό τόπος εΙναι δλο πληροφορίες και φημες για μια «ενέργεια». ΤΟ πραξικόπημα θα γινότανε το βράδυ δπως και εγινε. Δηλώνω επίσημα δτι δεν εχουμε διατάξει καμμια ενοπλη ενέργεια». διότι ασφαλώς μία εσωτερικη επανάστασις θα βοηθουσε τους Γερμανούς. ενφ μόλις προ μιας ωρας πε­ ρίπου εΙχε τελειώσει ή σύσκεψι της «Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπι­ τροπης» ή όποία εγινε στο Ίνστιτουτο Σμόλνυ με τα βασικώτερα στελέχη της Φρουρας Πετρουπόλεως καΙ δπου συζητήθηκαν οί λεπτομέρειες της διεξαγωγης του πραξικοπήματος. σύμφωνα με τις όδηγίες του Λένιν. ό ανθρωπος πού τα παίζει δλα. κάνει τ11ν τελευταία εκκλησι προς τους συν­ τρόφους του: 1 87 . ζήτησε την ληψι μέτρων εναντίον τους.στο βημα των Σοβιετ Πετρουπόλεως καΙ γεματος όργη στιγμάτισε τΙς συ­ κοφαντίες. Αυτα ελέγοντο κατα τρόπον πειστικόν. 'Ακριβέστερα τόνισε: «Αυτες τις τελευταίες ή μέρες. δτι οΙ Μπολσεβικοι θα κηρύξουν επανά­ στασι και αφου τους κατηγόρη σε για προδοσία της μαχομένης Ρωσίας. Έν τούτοις ή «Στρατιωτικη Έπαναστατικη Έ­ πιτροπη» θα ανακοινώσ1J : «Παρα τΙς φημες και τις διαδόσεις που κυκλοφορουν δηλώνουμε δτι δεν υπάρχει θέμα προπαρασκευης καΙ πραγματοποιήσεως μιας βιαίας κατακτή σεως της εξουσίας». απαραίτητη προϋπόθεσι. Ό Τρότσκυ που διηύθυνε το κάθε τί μίλαγε τόσο υποκριτικά. Ό Λένιν. Δεν κρύβουμε τίποτε. για την νίκη . Με τέτοιες ανακοινώσεις και διαμαρτυρίες οΙ Μπολσεβίκοι απέκρυ­ πταν επιτυχως τους σκοπούς των. ΣτΙς 6 Νοεμβρίου τα πάντα ήταν εν τάξει . Φαίνεται δμως δτι ό Κε ρένσκυ υποπτεύ­ θηκε την τελευταία στιγμη περΙ τίνος επρόκειτο. Έμείς δεν μπορουμε να εχουμε αποφά­ σεις που να εΙναι αγνωστες στους εργάτες καΙ στους στρατιωτες. Το προκοινοβούλιο δμως αντΙ να δράσ1J κεραυνοβόλα και αποφασι­ στικα σπατάλησε τον πολύτιμο χρόνο σε φλυαρίες περι των μέτρων που πρέπει να ληφθουν . γιατί ε­ πιθυμουσε να αποκοιμίσ1J και να παραπλανήσ1J τους αντιπάλους. 'Έτσι την ϊδια μέρα δια­ βεβαίωσε το προκοινοβούλιον. Η Κ ΑΤΑΛΗΨΙ ΤΗΣ Ε:Ε:ΟΥΣΙΑΣ Είμαστε ακόμα στις 6 Νοεμβρίου και αρχίζει να βραδυάζ1J .

. Τό ταχυδρομείο. 'Η α ρ γ ο π ο Ρ ί α σ τ ην α ν ά λ η Ψ ι τ η ς δ Ρ ά σ ε ω ς ί σ ο δ υ ν α μ ε ί μ ε θ ά ν α τ ο». οι αποθηκες τροφίμων. να αφοπλίσουμε τους εUέλπιδες Κ. Ζήτω ή επανά­ στασι». Πρέ­ πει με κάθε θυσία αυτη τη νύχτα να συλλάβουμε την κnβέρνησι. Άγρότερα οι κάτοικοι ήσαν στα κρεββάτια τους χωρις να αντιληφθουν δτι εκείνη την νύχτα άρχιζε μια νέα εποχη ιστορίας». την νύχτα ώπλισμένοι Μπολσεβίκοι καταλαμβάνουν τόν σιδη­ ροδρομικό σταθμό της Βαλτικης. Συγχρόνως τοποθετουνται φρουρες στα γεφύρια του Νέβα.π. τό επίσημο κράτος αποφασίζει επι τέλους να αντι1 88 . Δεν μπορουμε να περιμέ­ νουμε. στι είναι θανάσιμο εγκλημα των επαναστα­ των να αφήσουν να τους ξεφεύγΊJ ή στιγμη από την όποία εξαρτα­ ται ή τύχη της επαναστάσεως. Είναι φανερό δτι κάθε καθυστέρη­ σι θα είναι θανάσιμη . .λ. Στις 10 τό πρωί της 7ης Νοεμβρίου ή «Στρατιωτικη Έπαναστατικη ΈπιτροπΤρ> εκδίδει την πρώτη ανακοίνωσί της: «Ή προσωρινη κυβέρνησι καθη ρέθη . 'Η κυβέρνησις κλονίζεται. τό τηλεφωνικό κέντρο. Άλλα μόνο από τ11ν ένοπλη δ ρασι των μαζων . αλλα και κανεις δεν την κατάλαβε.«'Η κατάστασι είναι κρίσιμη . Και δταν ξη μέρωσε πάλι . τα θέατρα και οι κινηματογράφοι ήσαν ανοι­ κτα . Πρέπει να τ11ν αποτελειώσουμε με κάθε θυσία. τα μα­ γαζια ήσαν ανοιχτα και δλη ή πόλις είχε την καθημερινη συνηθισμένη της όψι . Σχετικα ό Τρότσκυ θα σημειώσΊJ στην ιστορία του: «'Όπως κάθε βράδυ. Σε λίγο. οι τράπεζες και οι δημόσιες υπηρεσίες. ό κόσμος δεν αντελήφθη την αλλαγή . 'Η επανάστασι πραγματοποιήθηκε. Αυτες ή­ ταν οι πρωτες επαναστατικες πράξεις. τό εργοστάσιο ηλεκτρικου ρεύματος. με εντολη να εμποδίσουν την άφιξι ενισχύ­ σεων. Κατόπι ν τα γεγονότα εκτυλίσσονται ραγδαία και με μαθηματικη ακρίβεια. Ή εξουσία πέρασε στα χέ­ ρια της Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπιτροπης που βρίσκεται επι κεφαλης του προλεταριάτου και της φρουρας της Πετρουπό­ λεως. Κανεις δεν αντέδρασε. Β ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ Κατα τό μεσημέρι. . 'Όλα τα επίκαιρα σημεία έχουν καταληφθij . οι όποιοι εξασφαλίζουν την φύλαξί τους με μικρες όμάδες. "Αν τό κάνουμε θα τα χάσουμε δλα. 'Η ιστορία δλων των επαναστάσεων δείχνει. . τα θέματα δεν λύνονται με διασκέψεις και με συνέδρια. καταλαμβάνονται από ένοπλους Μπολσεβί­ κους. οι σιδη ροδρομικοι σταθμοί.

Τό άπόγευμα συνέρχονται τα Σοβιέτ. Καθ' όλο τό διάστημα ενοπλα τμή ματα των Μπολσεβίκων περιεφέροντο στην πόλι. που ά­ μέσως μετα τις δηλώσεις του Τρότσκυ μπηκε θριαμβευτικα στην αίθουσα. «Σύντροφοι. τα θύματα ό­ λης της προσπαθείας. Ό παλιός κρατικός μηχανισμός θα συντρι­ βij και θα δημιουργηθτί ενας νέος με την μο ρφη της Σοβιετικης ορ­ γανώσεως . Κατάσχουν μια εφημερίδα των Μενσεβίκων και καταλαμβάνουν τα γρα­ φεία ώρισμένων αλλων. κραυγάζει. Οϊ Μενσεβίκοι και Σοσιαλεπαναστάτες διαμαρτυρήθηκαν και άπεχώ­ ρη σαν. Πρόεδρός τους ειναι ό Τρότσκυ. 'Έ Χ ο υ μ ε τ η δ ύ ν α μ ι τ η ς ό ρ­ γ α ν ώ σ ε ω ς τ ω ν μ α ζ ω ν Τι ό π ο ί α θ α ν ι κ ή σ Ό τ α π ά ν τ α και Τι όποία θα όδηγήσΊJ τό προλεταριατο στην παγκό­ σμια επανάστασι». ΟΙ Μπολσεβίκοι όμως άντιδρουν άμέσως και δυναμι­ κά. . ό όποίος και σαν πρόεδρος της «Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπιτροπης» δηλώνει ότι δεν υπάρχει πια κυβέρνησι και ότι όσοι μαζεύτηκαν στα άνά­ κτορα θα συλλη φθουν. οϊ Μπολσεβίκοι ήταν βέβαια σ' αυτό μειοψηφία. πλην της «Πράβδα». Πάντως συγκρούσεις και επεισόδια δεν εσημειώθησαν. οϊ αλλες εφημερίδες κατέκρι­ ναν τό πραξικόπημα. όπως άνέγραψε τότε Τι επίσημη εφημερίδα της Κομ1 89 . . Σύμφωνα με εισήγησι του Τρότσκυ Τι επανάστασι κηρύχθη­ κε 24 Φρες πρό της ενάρξεως του Συνεδρίου. . Ή κυβέρνησι συνεδριάζει στα άνάκτορα προστατευο­ μένη άπό τους μαθητες των στρατιωτικων σχολων. την έπομένη ενή ργησαν επίθεσι και τα κυρίευσαν. Άποφασίζει μετα άπό πολλα να άναθέσΌ την καταστολη του κινήματος των Μπολσεβίκων στόν Ύπουργό Κοινωνικης Προνοίας Ίατρόν Κίσκιν. Ό «Στρατάρχης» και πρωθυπουργός Κερένσκυ ψάχνει να βρij τό Γενικό Έπιτελείο . Στις 8 Νοεμβρίου. "Όταν το Συνέδριο συνηλθεν. Τι επανάστασι των εργατων και των άγρο­ των της όποίας την άναγκαιότητα διακη ρύσσουν οι Μπολσεβίκοι πραγματοποιή θηκε. ωστε να μην υπάρχουν περι­ θώρια για συζητήσεις. . ενφ αλλα είχαν κυκλώσει τα Άνάκτορα όπου βρισκότανε Τι προσωρινη κυ­ βέρνησι . άλλα κατείχαν την εξουσία. 'Ένα άπό τα πρωτα καθήκοντά μας είναι να θέσουμε άμέσως τέρμα στόν πόλεμο. ό όποίος ζήτησε και ελαβε την εγκρισι μιας προτάσεώς του περι άποπομπης όσων επιθυμουν συνδιαλ­ λαγή .δράσΌ . Αυτό πολυ λίγο σκότισε τον Τρότσκυ. Τό δεύτερο Παν ρωσικό συνέδριο των Σοβιετ βρέθηκε π ρό τετελεσμέ­ νων γεγονότων. 'Άξιοι λοιπόν της τύχης των . Τόν λόγο παίρνει κατόπιν ό ίδιος ό Λένιν.

Λουνατσάρκσυ (Παιδείας). ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ Κ. τους έξης: Ρίκωφ (Έσωτερικών). Τό <Υπουργικόν Συμβούλιο που ονομάζεται «Συμ­ βούλιο τών Έπιτρόπων του Λαου» εχει σαν μέλη του. Τρότ­ σκυ (ΈξωτεΡΙΚών).μουνιστικης Διεθνους ήσαν μονάχα εξη. Νόγκιν (Βιομηχανίας). Όφσένκο). Ταυτόχρονα ό Τρότσκυ διατάσσει την οχύρωσι της Πετρουπόλεως. Χάριν της ιστορίας αξίζει να ύπογραμμισθτί δτι από τα 15 πρώτα μέλη της Σοβιετικης Κυβερνήσεως οι 1 1 εδολοφονήθησαν αργότερα από τόν Στάλιν. Ή κατάκτησις έπομένως της άρχης ύπηρξε άπλη και εύκολος για τους ωργανωμένους Μπολσεβίκους. Έννοείται δτι οι Δημοκράτες. Ό Λένιν φαίνεται να χάν1J το παιχνίδι και ό Κερένσκυ που ποτέ του δεν κατάλαβε τόν Μπολσεβικισμό τηλεγραφει στους διοικητές του με­ τώπου. που κατάλαβε αμαχητι το Τσαρσκό­ γιε-Σέλο. Όπόκωφ (Δικαιοσύνης) Στε­ πάνωφ (Οικονομικων). πραγμα που δεν διστάζει να το όμολογήσ1J ό Λένιν.ΥΒ ΕΡΝΟΥ Ν Μολαταυτα ό Λένιν δημοσιεύει τον κατάλογο τών < Υπουργών της πρώ­ της κυβερνήσεώς του. Πρώτη απόφασι της Κυβερνήσεως ήταν το διάταγμα «για την ειρήνη». Τεοντόροβιτς (Έφοδια­ σμου) Αβίλωφ. ΟΙ ύπόλοιποι 4 πρόλαβαν και πέθαναν από ατύχημα Τι φυσικό θάνατο. Θα το παραδεχθΌ άλλωστε και ό Τρότσκυ ό όποίος στο βιβλίο του «Στάλιν» γράφει. Έπ! πλέον οί ΜπολσεβίΚΟΙ ανήγγειλαν άφθονα μεταρρυθμιστικα μέτρα (ποτέ δεν τα εφήρμοσαν) ύπερ τών αγροτών. Δι' αύτου ή Ρωσία σταματουσε . < ο κερένσκυ ϋστερα απο μια ταπεινωτικη φυγή. δτι ή έξέγερσι είχε κατασταλη . συγκέντρωσε το στρατο που εμεινε πιστός στην κυβέρνησι και κατέλαβε το προάστειο Γκατσίνα. Μία τριμελης επιτροπη ανέλαβε τό < Υ_ πουργείον τών Στρατιωτικών (Κριλένκο. ό ό­ ποίος εγραψε στην εφημερίδα της Κομμουνιστικης Διεθνους (φύλλον 7-8): «ΟΙ Μπολσεβίκοι δεν συνέταξαν το διάταγμα για τη γη άλλα ά• _ 1 {\{\ . Τσλιανπίκωφ (Έργασίας). Μιλιουτιν (Γεωργίας). δτι ήταν «εύκολώτερη άπό τ ό σή­ κωμα ένός φτερου». αφου συνηλθαν από τ11ν πρώτη εκπλη­ ξι. ένφ ό Στάλιν διορίσθηκε Πρόεδρος της Έπιτροπης τών Έθνοτήτων.τΟν πόλεμο κατα της Γερμανίας. Ντιμπένκο. Γκλέμπωφ (3 Τ). ΟΙ δημόσιοι ύπάλληλοι απεργουν. για εύνοήτους λόγους. άπεφάσισαν να αντιτάξουν άμυνα. Πάντως πραγματο­ ποίησαν και αιρισμένα τα όποία αντέγραψαν από τό πρόγραμμα των Σοσια­ λεπαναστατών. Οϊ Μπολσεβίκοι σκάβουν χαρακώματα και έτοιμάζονται να άντισταθουν εναντίον του Στρατηγου Κρανσώφ.

ό. αλλα το πρόγραμμα των σοσιαλεπαναστατων». τα δε Σοβιετ ε­ μειναν ουδέτερα και προσπαθουσαν να συμφιλιώσουν τους αντιπάλους. «τα αστικα στοιχεία σήκωσαν κεφάλι». Δεν επρόκειτο αυτοι να πάθουν. eH εμφάνισί τους ενεθάρρυνε τους αντικομμουνιστές. Οί αξιωματικοι συμφωνήθηκε να φέ­ ρουν τον προσωπικό τους όπλισμό. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΜΟΕΧΑ Μολονότι οί Μπολσεβίκοι διέθεταν καλύτερο όπλισμο και πυροβο­ λικό. Έν τφ μεταξυ οί Μπολσεβίκοι συγκέντρωσαν σοβαρές δυνάμεις και άρχισαν την αντεπίθεσι. Στο πλευρό τους τάχθηκε επίσης και το Δημοτικο Συμβούλιο της πόλεως. Μαζι με τους EUΈλπιδες πολεμουσαν και οί φοιτητές. ΤΟ πυροβολικό τους έπαιξε σπουδαίο ρόλο και ί­ σως αποκλειστικα σ' αυτο να οφείλουν την νίκη τους. Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ Ε ΠΙΚΡΑΤΗΣΙΕ Χίλιοι πεντακόσιοι περίπου Κοζάκοι ίππείς καλ-πάζουν εναντίον της Ρωσικης πρωτευούσης. τρία προά­ στεια. οί όποίοι καθο­ δηγούμενοι απο τους EUΈλπιδες.πλως αντέγραψαν λέξι προς λέξι το αγροτικο εκλογικο πρόγραμ­ μα που είχαν δημοσιεύσει στην εφημερίδα τους οί σοσιαλεπανα­ στάτες». αλλα οί Μπολσεβίκοι δεν έμειναν αργοί. 1 {"\ 1 . οί EUΈλπιδες της Σχολης Άλεξανδρόφσκυ κατώρθωσαν δχι μόνον να αντιτάξουν σθεναρη άμυνα. Προηγουμένως είχαν καταλάβει δύο. σημείωσε ό Τρότσκυ στο έρ­ γο του «'Από την Όκτωβριανη επανάστασι ώς την ειρήνη του Μπρέστ-Λι ­ τόφσκ». "Υ στερα απο μερικες ήμέρες φονικων μαχων. Έπίσης στο 30ν συνέδριο της Κομμουνιστικης Διεθνους θα αναγνωρίσ1] πάλι : «Μπορέσαμε να κατακτήσουμε μέσα σε λίγες έβομάδες την αγρο­ τια διακηρύσσοντας και εφαρμόζοντας δχι το δικό μας πρόγραμ­ μα. υπογράφηκε μεταξυ των αντιπάλων παρατάξεων συμφωνία βάσει της όποίας οί EUΈλπιδες θα παράδιναν τα όπλα. εκτος των αναγκαίων δια την εκπαίδευσίν τους .τι επαθαν οί αντίπαλοί τους που ναρκωμένοι και μουδιασμένοι αΙφνιδιάσθηκαν απο την μαχητιΚ'η μειοψηφία του Λένιν. αλλα και με αδιακόπους εφόδους να κυριεύσουν το Κρεμλίνον. κινητοποιήθηκαν κατα των Μπολσεβί­ κων.

'Άρχισε πάλι τις διαπραγματεύσεις που ειχαν ναυαγή­ σει. διεμαρτυρήθησαν καΙ ύπέβαλαν τις παραιτήσεις τους απο μέλη τής κυβερ­ νήσεως.επίστωσαν πως δεν θα ερθουν οί ενισχύσεις. Μιλι­ ουτιν και Νόγκιν παραιτήθηκαν και αυτοί. Έπωφελούμενοι μιας προτάσεως των σιδη ροδρομικων. όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται δ Τρότσκυ στο προαναφερθεν βι βλίο του. "Έκανε ενα κόλπο. αλλα μόνο με ενα απο αυτά. συνέλαβαν τον αρχηγό τους καΙ «σαν μόνη φροντίδα είχαν να επιστρέψουν στην πατ ρίδα τους.«·Η Στρατιωτικη Έπαναστατικη Έπιτροπτ\» εξαπέλυσε πρωτοφανη τρομοκρατία. στον Ντόν . εδιωξε τους Σοσιαλεπαναστάτες. "Ήσαν βέβαια οί Μπολσεβίκοι κύριοι της εξουσίας. 'Άλλω­ στε οί Κοζάκοι δεν αντιποσώπευαν καμμια αξιόλογη δύναμι. Πρώτον διέσπασε τους εχθρούς του κα! δεύτερον οί δικοί του ανεκάλεσαν τις παραιτήσεις τους. 'Έτσι αδοξα τελείωσε την πολιτική του καρριέρα. που τους 9ίχε ύποσχεθij δ Κερένσκυ. Στο διάστημα των φλυαριων φρόντισαν να σταθεροποιήσουν τη θέσι τους. αντεπετέθη σαν και τους κατεδίωξαν. δ Κερένσκυ δραπέτευσε ντυμένος νοσοκόμα. Το κακο για τους Μπολσεβίκους ήταν που μερικοΙ απο αυτους πή ραν στα σοβαρα τις συζητήσεις καΙ όταν αντελήφθησαν που απέβλεπε δ Λένιν. Ρίκωφ. Για μια ακόμη 192 . αλλα αυτη τη φορα οχι με δλα τα αντίπαλα κόμματα. Οί Καμένεφ. Οί συνομιλίες κατέληξαν στην απόφασι να εισχωρήσουν στην κυ­ βέρνησι μερικο! απο τους Σοσιαλεπαναστάτες. αφήνοντας να πλη ρώσουν αλλοι με το αί­ μα καΙ την ελευθερία τους τΙς συνέπειες των ανοησιων του . δηλώνοντας δτι δεν μπορουσαν ν' αναλάβουν την ευθύνη μιας τρομοκρατικής πολιτικής. αλλα επρεπε να έδραιωθουν σ' αυτή. για την ε­ πικράτησι του Μπολσεβικισμου. για εναρξι διαπραγματεύσεων παρέσυραν τους αντιπάλους σε ατέλειωτες συζητήσεις. Άφου απέκρουσαν τΙς επιθέσεις των. Με την βοήθειά του κατέλαβαν τη Στρατιωτικη Σχολη καΙ εσφαξαν όλους τους αιχμαλώ­ τους . το Άριστερο-Σοσιαλεπαναστατικό. καΙ πα­ ραιτήθηκε απο πρωθυπουργός. Χω ρΙς αντίρρησι. μόλις μάλιστα δJ. ξεφύη1 ή κατάστασι απο τ α χέρια του. Έπιτυχίες είχαν ακόμη καΙ στην αντιμετώπισι των Κοζάκων. απογοητεύθηκαν καί. Μετα την ήττα.. δταν σι­ γουρεύτηκε στην εξουσία. στην συνείδησι των ελευθέρων ανθρώπων φέρει το τεράστιο μέρος της ευθύνης. τα πράγματα πήγαιναν προς τα χειρότερα. Άργότερα βέβαια. ·0 Λένιν δμως δεν αφησε ν&. Κατ' αυτο τον τρόπο δ Λέ­ νιν πέτυχε δυο πράγματα. ΤΟ πυρο βολικο θαυματούργησε καΙ πάλι . ΤΟ πιο συγγενικό.

για την ενέργειά τους να μεταφέρουν τον Λένιν στην Ρωσία.φορα ε ί Χ ε μ ε τ α Χ ε 1 Ρ ι σ τ η τ ο υ ς ε χ θ Ρ ο ύ ς τ ο υ σ α ν σ κ α λ ο π ά τ ι τ η ς α ν ό δ ο υ τ ο υ. στους αγρότες 13 193 . ΤΟ έπόμενο βημα ήταν ή ειρήνη του Μπρέστ-Λιτόφσκ. ΤΟ αποτέλεσμα δμως τους διέψευσε. αναγ­ κάσθηκαν οί περισσότεροι να υποχωρήσουν. "Όπως και ό Τσάρος έπεσε χωρις να τον υπερασπισθτί κανείς. Άλλα τελικα εξ αιτίας της ραγδαίας προελάσεως των Γερμανων. δίχως τους Μπολσεβίκους. που κατήγγειλαν τις «Θέσεις για την ειρή ν η» του Λέ­ νιν. δπως ξέρουμε. Οί Μπολσεβίκοι έλαβαν μονάχα το 25 % των ψήφων. ανέθεσΞ στον αρχηγο της περιβόητης Πολιτικης Άστυ­ νομίας (Τσέκα). τα 26 % του πληθυσμου της και το 1 f3 της ε­ τησίας παραγωγης της σε σιτάρι. <ο Λένιν που είχε υποσχεθτί τα πάντα στους πάντες. την διοργάνωσι του νέου πραξικοπήματος. Ή Έθνοσυνέλευσι εξακολούθησε ασκόπως τις συνε­ δριάσεις της. τρίτον το κόμμα Καντε με 13 % και τελευταίοι οί Μενσεβίκοι με 4 %. 'Έτσι δικαιώθηκαν οί Γερμανοί. Με την συνθήκη ή Ρωσία έ­ χανε τα 27 % του εδάφους της. δπως αποκαλουσαν την Ρωσία. Ό γίγας με τα πήλινα πόδια. πρωτοι ήρθαν οί Σοσιαλεπαναστάτες με 58 %. Ό τελευταίος «Υυρος» αρχισε με την αποχώρησι των Μπολσεβίκων απο την Συντακτική. διελύθη το ίδιο ανυπεράσπιστα. έγινε ιδιο­ κτησία του Λένιν. Ό Λένιν ανέβαλε την σύγκλησί της για τις 1 8 Ίανουαρίου 1 9 1 8 . Στο μεσολα­ βησαν διάστημα. Ό Κερένσκυ είχε όρίσει να γίνουν οί σχετικες εκλογες στις 25 Νοεμ­ βρίου 1 9 1 7. Λίγο δμως πιο μπροστά. οί Μπολσεβίκοι κατέ­ λαβαν την εξουσίαν. Κανονικα ή Συντακτικη θα συνερχότανε στις 1 1 Δεκεμβρίου 1917. ΤΟ ΤΕΔΟΣ 'Όταν έπεσε ό Τσάρος αμέσως δλες οί πολιτικες παρατάξεις πρόβαλαν όμόφωνα το αίτημα να συγκληθτί αίρετη Συντακτικη Έθνοσυνέλευσι με σκοπο την επεξεργασία ένος συντάγματος. παρα τις αντιρρήσεις του Τρότσκυ και μερικων αλλων. Ευρισκόμενοι δε στην εξουσία και ελέγχοντες το κρά­ τος ενόμσαν δτι θα κερδίσουν τις εκλογες και προχώρησαν σ' αυτές. δπου μειοψήφισαν και δεν κατώρθωσαν να εκλέξουν δικό τους πρόεδρο. μέχρις δτου ένοπλα τμήματα την διέλυσαν βιαίως. Ύπογράφηκε στις 3 Μαρτίου 1 9 1 8. έτσι και ή Δημοκρατία εκπροσωπουμένη υπο της Συντακτικης Έθνοσυνελεύσεως.

τους επέβαλον τάς θελή­ λήσεις των. ή όποία απετέλει κατ' εξοχην εμπορο­ βιομηχανικην χώραν με κυριαρχίαν εΙς τάς θαλασσίας μεταφοράς. αθεΊα. Βεβαίως ή κινεζικη μυρμηγκιά μπορε'ί νά εστερειτο διαπαιδαγωγήσε­ ως. ρίχνοντας συνάμα την αίμοβόρα σκιά του στον ύπόλοιπο κόσμο. στον λαο ελευθερία. διά την τοποθέτησιν τών προϊόντων. με αποτέλεσμα ή Άγγλία νά κηρύξ1] τον πόλεμον κατά της Κίνας. Σιβηρία. εμονοπώλησαν επ' αρκετον όλόκληρον το εξωτερικον εμπό­ ριον της Κίνας και εις αντάλλαγμα τών προϊόντων που ελάμβανον εδιδαν δπιον(!) το όποιον επρομηθεύοντο αδαπάνως απο τάς ' Ινδίας. πα ρά την μακρινήν της α­ πόστασιν. κατόπιν σειράς συγκρούσεων κατέβαλον τους Κι­ νέζους και διά της συνθήκης της Νανκιν το 1 842. εκτελέσεις. KJNEZIKH Ε ΠΑ ΝΑΣΤΑΣ Ι Σ < Η πραγματοποιηθεισα βιομηχανικη ανάπτυξις της Ευρώπης του 1 80υ αΙώνος και Ιδιαιτέρως της Άγγλίας.γη.) που εγένοντο ανάρπαστα εις την Δύσιν. αναγκαστικη εργασία. στους εργάτες εξουσία. αδίστακτοι πολεμι­ σταί. που ήταν κολλεκτιβισμός. επέβαλε την αναζήτησιν πηγών πρώτων ύλων και την εξεύρεσιν νέων αγορών. ενφ συγχρόνως δεν διέθετε πολιτικην εξουσίαν αξίαν νά εμποδίζ1] την λη­ στρικην εκμετάλλευσιν της χώρας από τους ξένους. Οϋτω οί <Ολλανδοί. οί Βέλγοι και φυσικά οί 'Άγγλοι. εξησφάλισαν πληθος εμπορικών προνομίων και τους ύπεχρέωσαν νά ανοίξουν τους λιμένας των ελευθέρους εις τό διεθνες (δηλαδη εΙς το Άγγλικον) εμπόριον. Άπο την εποχην του Μάρκο Πόλο ή Κίνα. βάμβαξ κλπ. δσο και εμποροι. Περι το 1 839. οί Γάλλοι. κοινογαμία. κολχόζ. Οί "Άγ­ γλοι προ παντός. εξ αίτίας του όποίου δυσανασχέτει.Κόνγκ. από τάς ταπεινώσεις και 1 94 . ή κινεζικη κυβέρνησις απηγόρευε την εισαγωγή ν οπίου. μέταξα. ώς παραθαλάσσιοι λαοί. δτι ήτο πλουσία εΙς α­ γαθά (τέϊον. "'Εκτοτε κατέλαβον το Χόνγκ . ίκανοποίει απολύτως τάς απαιτήσεις της ραγδαίως αυξανομένη ς Ευρωπαϊκης οΙκονομίας. κυριαρχει τώρα και εφαρ­ μόζει το πρόγραμμά του. <ο Μπολσεβικισμος πλάκωνε τη Ρωσία σάν πέτρα τάφου. διά τον βασικον λόγον. αλλά εντος της παναρχαίας ψυχης της ύπελάνθανε το αίσθημα του πα­ τριωτισμου. 6. καταπίε­ σις . ερρίφθησαν απροσχηματίστως εις την λεηλασίαν της παραγωγης τών Κινέζων. με την περίφημον Βρεττανικην <Εταιρίαν τών Άνατολι­ κών 'Ινδιών. με πολυαρίθμους εμπορικους στόλους. ακριβώς επειδη αϋτη η ρνειτο νά π ρομηθευθΌ δπιον! Οί "Αγγλοι. αστυνόμευσις.

από το αλλο μέρος επωφελουνται οί Ρώσοι και εξαπλουνται βαθέως εντος τών κι­ νεζικών εδαφών. . Διαβάζοντες τους όρους της συνθήκης του τιεν Τσίν. με επι πλέον καταβολην πολεμικων απο­ ζημιώσεων ! "Ωστόσον. Δι' αΌτον τον σπουδαίον λόγον κη ρύττουν εκ νέου τον πόλεμον και προελαύνουν μέχρι του Πεκίνου. ό όποίος εν τφ μεταξυ είχε διαφύγει. eo λαος δικαίως απέδωσεν όλας αυτας τας προσβολας και τας ατιμωτι­ κας ήττας.χ. ή όποία εκτος δλων αυτών των συμφορών. πως ήτο δυνατον να ζητηθουν και τελικώς να επιβληθουν τοι­ ουτοι εξευτελιστικοι όροι από πολιτισμένα κράτη . που αφορήτως την κα­ τεπίεζον. οί Ρώσοι προχωρουν ακόμη πε­ ρισσότερον εντος της Κίνας. Και επειδή. Οϋτως εξερ­ ράγησαν αλλεπάλληλοι και τελείως δικαιολογημέναι εξεγέρσεις. η ρκει ή ερεθιστικη συμπεριφορα τών ξένων. διεφώνησαν με τους Κινέζους ώς προς τον δρόμον που επρεπε να ακολουθήσουν δια να φθάσουν εις τον τόπον της ύ­ πογραφης. eH κυριω1 95 . αλλα κατα τών ασθενών. 'Όταν το 1859. εΙς η)ν άνεπάρκειαν της δυναστείας των Μαντζού. Καίουν τα ανάκτορα του αΌτοκράτο­ ρος. . όπου ύ­ παγορεύουν βαρυτέρας αποικιοκρατικας συμφωνίας. τοΌλάχιστον εκ­ πλησσόμεθα. και επιβάλλουν την αναγνώρισιν της προαναφερθείσης συνθήκης. που εις το κάτω-κά­ τω οΌδεις τους εκάλεσε να μεταβουν εις την Κίνα και που ασφαλώς. ο ί εκπρόσωποι τών Άγγλογάλλων ηρχοντο δια να ύπο­ γράψουν το όριστικον κείμενον. ετραυμάτιζον την Κινεζικην ψυχήν. ύ­ ποχρεουται να κάνΌ ασυμφόρους εμπορικας συμβάσεις μ' δλον τον κόσμον. εις το τέ­ λος οί ίεραπόστολοι ήσαν εκείνοι οί όποίοι επλή ρωναν τα σπασμένα. Μετα τον φόνον ένος ίεραποστόλου οί Γάλλοι κινουνται μαζι με τους 'Άγγλους (που παρα τα απέραντα προνόμιά των είχον αρχίσει πάλιν τον πό­ λεμον) και Άγγλογαλλικα στρατεύματα κυριεύουν την Καντώνα. δια να δημιουργήσΌ αντίδρασιν. Άλλα και να μην ήσαν εθνικι­ σταί. ακόμη και με την Σουηδίαν. που της είχαν επιβληθij . Παραλλήλως. ό δρος της ύποχρεωτικης αγορας ύπο των Κινέζων του όπίου ! Έν πάσΌ περιπτώσει ή παρουσία της Άγγλίας εις την παράταξιν τών νικητων εξηγεί κάπως το γεγονός . Ά­ πετέλουν δε τα επεισόδια με τας ίεραποστολας τας καλλιτέρας αφορμάς. δπως Π. διαρκουντος του πολέμου. αί μα­ ζαι δεν στρέφονται κατα τών ισχυρών. με την προσπάθειάν των να κάνουν τους Κινέζους να εγκαταλείψουν τας παναρ­ χαίας θρησκείας των. ώς γνωστόν. δια να επεμβαίνουν οί Δυτικοι και να εΌρύνουν τα πλεονεκτήματά των δη­ θεν προς εγγύησιν της ασφαλείας τών ίεραποστόλων.τους περιορισμούς.

οί όποίοι με αφορμην τον φόνον ένος ίεραποστόλου. " Ομοίως έπωφελουνται και οί 'Άγγλοι δι­ εισδύοντες περαιτέρω εις την Βιρμανίαν. αναγκάζουν τους Κινέζους να τους δώσουν την Φορμόζα και άλλα εδάφη �Kαθως και οικονομικοπολιτικα πλεονεκτήματα. Φοβούμενοι οί "Αγγλοι την ανάπτυξιν τών «Μπό­ ξερς». παρα τας . Οί Γάλλοι ώσαύτως «αναλαμβάνουν» την εκμετάλλευσιν τών μεταλλείων. Και τότε τij ύ­ ποκινήσει της Τζου Χσί. πρό­ βλημα δημιουργηθεν από αναντιμετώπιστα πανίσχυρα συμφέροντα. Παρ' δλα ταυτα. ή όποία διήρκεσεν από το 1 848 εως τ ο 1 8 64. ενφ την ιδίαν εποχην εμφανίζον­ τα� και οί Γερμανοί. γνωσται ώς «"Εταιρίαι Μυ­ στικαι» και ιδίως μία. ίδρύθησαν διά­ φοροι τοπικαι μαχητικαι φρουραί. οί όποίο ι επεκτείνουν τα σύ­ νορά των καταλαμβάνοντες μέρος της Μαντζουρίας. ανησυχεί τους Ρώσους. Αί με­ ταρρυθμίσεις. οί Μαντζου έδραιώθη­ σαν εις τ11ν αρχήν. χω ρις να καθυστερήσουν της επιτίθενται και συντόμως την ύποτάσσουν. Έν τούτοις.τέρα έξ αυτών ήτο του Τάϊ Πίνγκ. ή όποία ηκολούθησεν. "Ωσαν να μην εφθανε το χάος. ή όποία ωνομάσθη αυτοκράτειρα. ή Τζου Χσί. εις την Ήπειρωτικην Άσίαν. το όποίον προσηρτήθη εις την Ρωσίαν. απ' δπου περνουν τον ύπερσιβη ρικον σιδηρόδρομον. ή εκρυθμος κατάστασις εξηκολούθει . εκινητοποιήθησαν και κατα τών έκχρι­ στιανισθέντων Κινέζων. που ήτο έπικεφαλης «έθελοντών». παρα τας αδιακόπους έπαναστάσεις. ανέρχεται εις την εξουσίαν. το όποίον έπη ραν οί Γάλ­ λοι. έστράφησαν εις την ωμην αποικιο­ ποίησιν τεραστίων περιοχών. Με την συνθήκην ειρήνης. ενίσχυσαν τον στρατόν των και εσκό1 96 . οί «Μπόξερς». της άνω Βιρμανίας ή όποία «κατεκυρώθη» εις την Άγγλίαν και ένος μέρους του Κινεζικου Τουρκεστάν. προς δόξαν τών ξένων συμφερόντων. Βλέποντες οί Ίάπωνες. Ή δυναμικη επέμβασις τών Ίαπώνων και ή εγκατάστασίς των. κατέλαβον ώρισμένα οχυρά. δτι ή Κίνα κατέστη λεία προς διανομήν. το όποίον σκοπίμως εκαλλιέργουν οί Δυτικοί. δπως του Άννάμ. γίνονται δια νόμων. όπότε κατεπνίγη από τον "Άγγλον ταγματάρχην Γκόρντον. που τώρα πλέον αφου έξήντλησαν τον έμπορικον τομέα. κυριεύουν το Τσινγκτάο και το οχυρώνουν. καταργεί τας μεταρρυθμίσεις και κόπτει τας κεφαλας τών μεταρρυθμιστών. ερχεται εις ενίσχυσιν της συγχύσεως και ή απόφασις του αυτο­ κράτορος να προβij εις φιλελευθέρας μεταρρυθμίσεις (!) με την αφελη γνώ­ μην δτι ενα σύνταγμα Τι μία βουλη θα ελυον το πρόβλημα της Κίνας.αντιδράσεις. από όμάδας ανθρώπων αποφασισμένων να αγωνισθουν κατα τών ξένων. οί όποίοι προκα­ λουν γενικην αναστάτωσιν την όποίαν εκμεταλλευομένη μία δραστηρία γυ­ νή. Αί όμάδες αυταί.

κηδεμονεύων τον ανήλικον αύτοκράτορα υίόν του. έπειδη δεν ίκανοποιήθη­ σαν διπλωματικώς.. δια να απο­ σχισθουν μετ' ολίγον καΙ οϋτω καθ' έξης. που με πρωτοφανη ζηλον η ρχισεν ή Τσου Χσί. ΤΟ αναγεννητικόν εργον. θέτει βάσεις εις την παιδείαν και απο­ στέλλει μορφωμένους Κινέζους εις την Δύσιν. προσκαλεί τον Γιουαν Σιχ Κάϊ και του αναθέτει την καταστολήν του. ανίκανος φυσικα να το αντιμετω­ πίσ1] .Αρθουρ). φονεύονται πολλοι Εύρωπαίοι. περι του ποίος θα έκμεταλ­ λεύεται την Κίναν. Είς βλαξ πρίγκιψ. αποφασίζει να προχωρήσ1] εις την αναμόρφωσιν της δι­ οικήσεως. Οϋ­ τω έκηρύχθη εις την Κίναν ή δημοκρατία. όπότε το 1 900. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ )(CΙΙ το ΚΚΚ Τον Όκτώβριον του 1 9 1 1 . ή αύτοκράτειρα διαγνώσασα ορθώς τα μειονεκτήματα της πατρίδος της. Εις την ένέργειαν αύ­ την τών Ρώσων αντιδρουν οί Ίάπωνες. ·0 αντιβασιλεύς. Πρόεδρος όρκίζεται ό Γιουάν αύτός δηλαδη που είχε αναλάβει να διασώσ1] τον θρόνον απο την έπανά­ στασιν. Καθ' δν χρόνον αλληλομάχονται οί ξένοι. μέχρις στου δια των σπλων ένωθουν. 'Όπως ητο έπόμενον. ενα μεγάλο έπαναστατικόν κυμα συγκλονί­ ζει την αύτοκρατορίαν. δια να μελετήσουν τα πολιτι­ κοστρατιωτικα έπιτεύγματα της Εύρώπης. Τελικώς. έξεγείρονται οί Κινέζοι . με αποτέλεσμα να παραιτηθij ό αντιβασιλευς πρώτα και κατόπιν ό ανήλικος υίός του απο τον θρόνον. μεταξυ των όποίων και ό Γερμανός πρεσβευτης και χιλιάδες έκχριστιανισθέντες Κινέζοι σφά­ ζονται. το όποίον το 1 9 1 3 έπαναστατεί κατα του Γιουάν. Μέχρι να προλάβουν οί Δυτικοι να έπέμβουν. 'Ένα αξιόλογον γεγονος έκείνης της έποχης είναι ή ϊδρυσις του κόμμα­ τος Κουόμινταγκ. καταργεί την δουλείαν. · οί Δυτικοι κατορθώνουν να κυριεύσουν το Πεκίνον και υ­ ποχρεώνουν ηΊν Κίναν εις έκτέλεσιν βαρυτάτων συνθηκών. ανακόπτεται δια του θανάτου της. Κατα τό διάστημα του πολέμου αύτου και τάχα δια την προστασίαν τών υπηκόων των οί Ρώσοι απέστειλαν στρατεύματα εις την Μαντζουρίαν. Αί έπαρχίαι αλληλοδιαδόχως αποχωρίζονται απο το κράτος καΙ κη ρύσσονται αύτόνομοι. έντολij Τι τούλάχιστον τij έγκρίσει της αύτοκρατείρας. την όποίαν συντρίβουν ναυτικώς (Πόρτ . οί όποίοι. προέ1 97 . οϋτως ωστε να όριστικοποιήσουν την κατοχήν της. μετα την έπικράτησιν της δημοκρατίας ακμάζει ή αναρχία. έπι­ τυγχάνει να διαλύσ1] έκ νέου την Κίναν.πευαν να βαδίσουν προς Πεκίνον. Άλλα ό Γιουαν δεν κατορθώνει τίποτε. κη ρύσσουν τόν πόλεμον κατα της Ρωσίας.

Είς την διάσκεψιν μάλιστα τών Παρισίων. . . <ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος ευρίσκει την Κίναν εις την μόνιμον κα­ τάστασιν της άποσυνθέσεως. δταν οί Κινέζοι εζήτησαν να άρθουν αυτα τα προνόμια. ΤΟ 1 9 14 ό πρόεδρος της δη μοκρατίας καταργεί επισήμω . Έκτος αυτης της επι­ σήμου διαιρέσεως υπηρχαν και αί επι μέρους διαιρέσεις των διαφόρων ισχυ­ ρών στρατηγών. . Άλλ' αυτος επικρατεί. <Η άντίδρασις. τον άναξιο­ μαχώτερον του κόσμου. <ο πόλεμος εληξεν. Μολονότι τόσα ετη την εξεμεταλλεύοντο οί Άγγλογάλλοι κατα τον άγριώτερον τρόπον. 'Ιάπωνες στρα­ τιωτικοι εθεσαν υπό τον ελεγχόν των τον Κινεζικον στρατόν. «νικήτρια δύναμις». . δταν απεφασίσθη τα αιτή ματά των να . που ουδέποτε είχαν γνωρίσει οί Κινέζοι. Ταυτοχρόνως. εκείνο που χαρακτηρίζει την πο­ λιτικην σκηνην της Κίνας είναι ή διαίρεσις της χώρας είς δύο. Κατα το διάστημα του μεσοπολέμου. ή συνθήκη ηττης δηλαδη της Γερμανίας. που κατείχον οί Γερμανοί. Κατόπιν εις την ουάσιγκτον. την πρα­ γματικώς ουδέποτε λειτουργήσασαν δημοκρατίαν και αυτοπροτείνεται ώς υποψήφιος αυτοκράτωρ. ΤΟ άστείον της υποθέσεως είναι δτι ή Κίνα παρεκάθησεν εις την διάσκεψιν τών Παρισίων. μολονότι ή Κίνα είχεν υποστiJ εκ μέρους των τας εξευτελιστικωτέρας ταπεινώσεις. ΤΟ ενα μέ­ ρος υπήκουεν εις την κυ. υπηρξεν άμεσος και ελαβε την μορφην του εμφυλίου πολέ­ μου. ώς . .βέρνησιν. Μετα τον θάνατον του ιδιοτύπου προέδρου δημοκρατίας και αυτοκρά­ τορος κατ ' άπομίμησιν του Ναπολέοντος Γ' συγκροτείται κυβέρνησις συνα­ σπισμου. οφειλομένη οχι εις την διάσωσιν της δημοκρατίας. κα­ θως και την Μαντζουρίαν και την Μογγολίαν. με πρόεδρον της δημοκρατίας τον Λι Γιουαν Χούνγκ. κατα την διάρκειαν του όποίου ό Γιουαν άπέθανε. ΕΙς τον Βορρα οί Βου1 98 . άλλα εις το ποί­ ος θα κυβερν�. «να λάβουν μετα συμπαθείας γνώ­ σιν οί σύμμαχοι τών αιτημάτων των». <Η δε «νικήτρια δύναμις» είδε την περιοχην του Τσινγκτάο. ή κυβέρνησίς της κη­ ρύσσει τον πόλεμον κατα της Γερμανίας.δρου της Δημοκρατίας. ΤΟ δε άποκορύφωμα της Κινεζικης διπλωματίας ήτο. . να την παίρνουν οΙ . 'Ιάπωνες. οί Κινέζοι επέτυχαν . που μόνον εις υπόδουλα κράτη άρμόζουν. «παραπεμφθουν προς περαιτέρω εξέτασιν». . δπου υπεγράφη ή συνθήκη τών Βερσαλλιών. χο δε άλλο εις την κυβέρνησιν του Κου­ ομιντάγκ. που είχε την εδραν της εις την Καντώνα. τα προνόμια τών Δυτικών εξηκολούθησαν να ισχύ­ ουν. θέτει εκτος νόμου τους στα­ σιαστας και άντικαθιστ� η)ν βουλην με ενα συμβούλιον υπό n)ν προεδρί­ αν του. ή διάσκεψις εκηρύχθη «άναρμοδία να επιληφθiJ του θέματος». που ήγουντο άχανών επαρχιών. καίτοι ουδεις Κινέζος ερριψεν εστω και ενα πυροβολι­ σμόν.

δια να «ίδρύσωμεν ενα νέο πνευμα και να οΙκοδομήσωμεν μίαν νέαν κοινωνίαν. όταν εχρειάσθη σαν σκλη­ ροι αγωνες. Ο Τσάγκ-Τσό-Λι και αλλοι στρατηγοι με παρεμφερη τρισ6λλαβα ονόματα. ώς πρόεδρον της δη μοκρατίας τόν Σουτ Γιατ Σέν. συνεργατικη και ευτυχισμένη δια τόν μεγαλύτερον αριθμόν. Τι εν πάσυ πε­ ριπτώσει θεωρείται Ο θεμελιωτής του. ο με ταχύτερον ρυθμόν πολλαπλασια­ ζόμενος κινεζικός πληθυσμός. συνωμότουν και εντός ένός περι­ βάλλοντος κινεζικων δολοπλοκιων. καθόσον τό κινεζικόν προλεταριατον ήτο τελείως ανύπαρκτον ώς ενσυνείδητος κοι νωνικη τάξις. εξέλεξε. δημιουργική. ίδρυσε τό Κομμουνιστικόν Κόμμα της Κίνας.ΠέΊ-Φού. ώραία. τό κομμουνι­ στικόν κόμμα της Κίνας εξεκίνησε βασιζόμενον εΙς τους δ ι α ν ο ο υ μ έ­ ν ο υ ς εις τους κ α θ η γ η τ α ς και εΙς τους φ ο ι τ η τ ά ς. ειρηνιστική. προοδευτική . όπως εγραφε. οι οποίοι ήσαν εις θέσιν να ελθουν εΙς επαφην με τας μαρξιστικας θεωρίας. ύπό τόν τίτλον τα «Καινούργια νειατα». οι διανοούμενοι ή σαν οί πρωτοι που εγκατέλειψαν τό Κόμμα. με εμβλημα τό ασχετο ρητό «Δημοκρατία και 'Επιστήμη». . ενετάχθησαν πληθος φοι­ τητων και καθηγητων των Πανεπιστημίων. επάλευεν. Κάποιος ονό­ ματι Σεν-του-Χσιού. αργότερον. ». 'Άλλως τε οί προλετάριοι. 'Εν αντιθέσει πρός όλα τα αλλα κομμουνιστικα κόμματα. ήτοι οί βιομηχα­ νικοι εργάται. αφου ε­ σπούδασεν εις Ίαπωνίαν και Γαλλίαν και κατόπιν εγινε καθηγητης του Πα­ νεπιστημίου. ·Η κοινωνία μας θα είναι τιμία. αλληλοεπολέμουν. λόγφ της ύπαναπτύξεως της Κίνας ήσαν σχεδόν ανύπαρκτοι. Άντί­ θετος πρός την παράδοσιν και τ α καθιερωμένα. ελευθέρα. Ούτος εκυκλοφόρησε ενα περιοδικόν. συνεμάχουν. Άλλα πρωτίστως ας εξετάσωμεν την φύσιν του Κομμουνιστ ικου Κόμ­ ματος της Κίνας. ισόνομος. μετα δηλητη ρίων και δολοφονικωτάτων σινικων εγχειριδίων. ·Ομοίως ασθενεστάτη ήτο και ή αστικη τάξις. θετική. ή οποία πόρρω απείχε του γνωστου μας Μαρξισμου. ΕΙς την «κομμουνιστικην» αυτην κίνησιν. οι οποίοι από τότε η ρέσκοντο εις τόν προοδευτισμόν ύπό την προϋπόθεση! να μη περικλεί'Ό προσωπικους κινδύνους. Και λέγομεν τουτο διότι. που κατήγετο από οικογένειαν μανδαρίνων. ΕΙς τόν Νότον τό κόμμα Κουομιντάγκ που μαλλον εκυριάρχει . Άπό τα αρχικα βήματά της ή κομμουνιστικη κίνησις εξε μεταλλεύθη τα ε θ ν ι κ α α Ι τ ή μ α τ α των Κινέζων. καλή. όπως «διατί να πάρουν οι Ίάπω199 . Αυτοι ήσαν οι μόνοι. τό 192 1 . απεδεκατίζετο. ΟΙ διανοούμενοι λοιπόν ηγωνίζοντο δια μίαν γενικην κοινωνικην με­ ταρρύθμισιν ίκανην να σώσ'Ό την χώραν από την μαστίζουσαν αυτην αναρ­ χίαν και να την εξαγάγ'Ό από την συνεχη Οπισθοδρόμησιν. .

Τό 1920 ή Κομιντέρν απέστειλε τόν ίκανώτατον Βοϊτίνσκυ. eH μαζα θα ηρχετο κατόπιν. Μοιραίως.λ. άναρχικών και λοιπών «Ιδεολόγων». εις τα δάκτυλα. Τό 1 9 1 8 ίδρύεται εις τό πανεπιστήμιον του Πεκίνου «eE_ ταιρεία πρός μελέτην του Μαρξισμου». που δεν ίκανοποίησαν τα κινεζικα αΙτήματα. τα αντιδυτικα αΙσθή­ ματα ώδήγησαν. τα φιλορρωσικα αΙσθήματα ετονώθη­ σάν εΙσέτι. Πράγματι τόν Ίούλιον του 1921 συνεκλήθη τό πρώτον συνέ­ δ ριον του ΚΚΚ. . Οί αντιπρόσω­ ποι του συνεδρίου εμετρουντο.π. eH Κομιντέρν ενδιε­ φέρετο να οργανώσ1J τας διαφόρους όμάδας τών σοσιαλιστών. οί όποιοι απεσκόπουν εις την σύστασιν ένός μαχητικου κόμμα­ τος από επαγγελματίας επαναστάτας. εις την όποίαν εβλεπον τόν μόνον ύποστηρικτην και συμπαρα­ στάτην των δικαίων αΙτημάτων των. δταν οί μπολσεβίκοι ηρνήθησαν να συνεχίσουν να απολαμβάν1J ή Ρωσία ώρισμένα πλεονεκτήματα εΙς βάρος της Κίνας. συμφώνως πρός τας αρχας του Λενινι­ σμου .νες την Γερμανικην άποικίαν του Τσινγκτάο και όχι ή Κίνα:» κ. τα όποία είχαν από την εποχη του Τσάρου αποκτηθϊΊ . άλλα αυτα δεν ανησυχουν τους συνειδητους Λενινιστάς. Εις η)ν διά­ σκεψιν της Καντώνος τό ΚΚΚ άποφασίζει την είσοδόν του εντός του Κου200 . ΕΙς τό διάστημα αυτό οί Ρώσοι αποστέλλουν και ώρισμένους «συμβού­ λους» πρός μελέτην της πολιτικης καταστάσεως της Κίνας. ό όποίο ς συνηντήθη μετα του Σεν του Χσιου εΙς την Σαγκάην. . η ακριβέστερον της Μόσχας. ίδρύθη ουσιαστικώς τό κόμμα από την άπο­ ψιν της οργανωτικης διαρθρώσεως και του ένιαίου στόχου. Οί πιστεύοντες δεν κλονί­ ζονται πρό του γεγονότος: Πεντακόσια-έξακόσια άτομα να σχεδιάζουν να κυβερνήσουν πεντακόσια-έξακόσια έκατομμύρια ανθρώπων ! Άφου οί Ρώσοι. Κατόπιν επι­ σταμένης ερεύνης τό εδαφος κρίνεται προσφορώτατον δια ηΊν διάδοσιν του Μπολσεβικισμου . που απέστειλαν. ίσως παρα ηΊν θέλησίν των. αν δεν συνειργάζετο με τόν σοσιαλεπαναστάτην Σουν Γιαν Σεν και τό Κουόμιντανγκ. τους διανοουμένους εΙς την ανάπτυξιν φιλίας με την Σοβιετικην πλέ­ ον Ρωσίαν. τότε. ωστε να τεθουν αί βάσεις μιας σοβαρας πολιτικης εξορμήσεως. εξεπροσώπουν δε αση­ μάντους αριθμητικώς οπαδούς. τών συμβουλών και τών στελεχών. "Υπό την καθοδήγησι ν των διανοουμένων ωργανώθησαν εκδηλώσεις διαμαρτυ­ ρίας κατα των Δυτικων. άλλα ενέπαιζον τους αντιπροσώπους της Κίνας. Μέλος αυτης της έταιρίας εγγρά­ φεται και ό υίός ένός γαιοκτήμονος ονόματι Μάο Τσε Τούνγκ . επεκράτησαν εΙς τό νεοσυσταθεν Κομμουνιστικόν Κινε­ ζικόν Κόμμα. δπως και ήλθε. δια τών χρημάτων. εΙς τό όποίον συμφώνως πρός τας όδηγίας της Κομιντέρν. ώς γνήσιοι και ρεαλισται επαναστάται διέγνωσαν αμέσως δτι τό μικρόν αυτό κόμμα δεν είχεν ελπίδας ανόδου. άλλα όπωσδήποτε όχι σκοπί­ μως.

οι όποίοι με επι κεφαλης τον δαιμόνιον Μποροντιν εγ­ κατεστάθησαν εΙς την Κίναν. ». . . ΟΙ μπολ­ σεβίκοι επωφελούμενοι οργανώνουν τ ο ΚΚΚ συμφώνως προς τας επανα­ στατικάς των πεποιθήσεις και το βάζουν να συνεργασθΌ με τον Σούν. δια τον τίτλον του επαγγελματί­ ου επαναστάτου . αλλα με την υστεροβουλίαν της εκμεταλ­ λεύσεως τών δυνατοτήτων (επικοινωνία με μάζας. από της πλευρας του. αλλα το πολιτικον όφελος ήτο μέγα. δτι το ΚΚΣΕ συνεργαζόμενον με το Κουόμινταγκ δεν απο­ βλέπει εΙς την επιβολην τών κομμουνιστικών Ιδεών ! " Η κοινη μάλιστα δια­ κή ρυξις Ίόφφε . ΕΙς την προαναφερθείσαν διάσκεψιν. ΤΟ αίσθημα αυτό. διότι το ΚΚΚ του εξησφάλισε σοβαρα οΙκονομικα μέσα και την ενίσχυσιν των Ρώ­ σων μπολσεβίκων.όμιντανγκ. δίχως να απορροφηθΌ. οι όποίο ι εν τφ μεταξυ απεμάκρυναν τους ονειροπόλους δια­ νοουμένους και εκράτησαν στ ελέχη αξια.λ. αι δε πανάθλιαι κινεζικαι μα" 201 . είναι ανεφάρμοστα εΙς την Κίναν. ό όποίο ς σκέπτεται δτι το πλέον ενδιαφέρον πρόβλημα και το πλέον επείγον είναι ή ένοποίησις και ή εθνικη ανεξαρτησία . Η εγκατάστασις αυτη εστοίχιζε βεβαί­ ως χρηματικώς πολυ ακριβα εΙς τους Ρώσους. Έπι βάλλεται εδώ να κάνωμεν μίαν συγκεφαλαίωσιν περι της φύσεως του ΚΚΚ. ό όποίο ς κατόπιν συνομιλιών αναλαμβάνει την «υποχρέωσιν». ό ό­ ποίος ήτο απογοητευμένος από την κάθε αλλο παρα φιλικη στάσιν τών Δυ­ τικών και συγχρόνως ελαβ ε χρήματα και κάθε είδους βοήθειαν. καθως και εκείνο τών Σοβιέτ. το ΚΚΚ υπηρξε σαφές: «συγ­ χωνεύεται με το Κουόμινταγκ. με αποστολην την οργάνωσιν του στρατου. Ό Σούν. διότι τους παρείχετο ή δυνατότης να διαδίδουν τας κομμουνιστι­ κας ιδέας εΙς τους κινεζικους πληθυσμούς. δια να δεχθΌ μίαν τοιαύτη ν «συγχώνευσιν». της οΙκονομίας Κ. ωστε να αμβλυνθουν και οι τελευταίοι δισταγμοί του.Π. δεν ήτο αφε­ λής. Έξεκίνησεν ώς κίνησις διανοουμένων αγανακτισμένων κατα τών ξένων και κατα του κατεστη μένου. δια μίαν συνεργασίαν με τους κομμουνιστάς.Σουν ελεγε: «"Ο Σουν είναι της γνώμης δτι το κομμουνι­ στικον σύστημα. αλλα την εδέχθη . εκπροσωπήσεις κλπ. το συμμερίζεται εξ όλοκήρου ό Ίόφφε.) που του παρέσχεν ή συμφέρουσα αύτη συνεργασία του με τους εθνικόφρο­ νας. Έκ της συνεργασίας ωφελήθησαν οι κομμουνισται τα μέγιστα. διατηρουν απολύτως την πολιτιΚ'ην και ορ­ γανωτικήν του ανεξαρτησίαν» .λιστα συγκάλυψιν τών βλέψεών των οι Ρώσοι Μπολσε­ βίκοι στέλλουν τον Ίόφφε. που ήτο ανίκανο ν ν α ε ξ α σ φ α­ λ ί σ ΊJ τ η ν ε θ ν ι κ η ν α ν ε ξ α Ρ τ η σ ί α ν τ η ς Κ ί ν α ς. Στελέχη των δπως ό Μάο Τσε Τούνγκ κατέλαβον υψηλας θέσεις εΙς το Κουόμινταγκ ή διάδοσις του Μαρξισμου υπη ρξε ταχυτάτη . Προς πλή ρη μό. του κράτους.

Τό πώς και διατί από κυρίαρχος της Κίνας κατέληξεν 11 μαλλον κατήν­ τησε πρόεδρος μιδ. κοινωνικός αναμορφωτης υποσχό­ μενος κατάργησιν της μεγάλης ίδιοκτησίας. αλλα ό Τσάνγκ Κάϊ Σεκ εντός του ακολουθουντος ετους (1 928) επιδεικνύων αξι­ όλογον δυναμισμόν.π. ·0 Τσάνγκ Κάϊ Σεκ εκρινεν. ώς ουσιαστικώς άρχων της Κίνας. Τό Βατερλω του Τσάνγκ: Κάϊ Σεκ ευρίσκεται είς την κρίσιν.ζαι προσέβλεπαν είς η)ν νέαν θεωρίαν η)ν σωτη ρίαν από τα δεινά των. 202 . ·0 Τσάνγκ Κάϊ Σεκ ακολουθει τό εξης πρόγραμμα: προτου τακτοποι­ ήσΊJ τους λογαριασμούς του με τους κομμουνιστάς. την πολι­ τικ'!)ν κρίσιν και αξιολόγησιν δύο κινδύνων. τα πα ­ νεπιστήμια. κατα τα κομμουνιστικα πρότυπα. Η Ε Ο ΙΚΡΑΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ Τό 1 925 όμως ό Σουν αποθνήσκει και διάδοχός του αναδεικνύεται ό στρατηγός Τσάνγκ Κάϊ Σέκ. Ούτω καθίσταται δημοφιλης και συμπαρασύ­ ρων τα πλήθη από ενθουσιασμόν και πατριωτικόν πάθος. τας γνώσεις του αυτας τας ωφειλεν είς τό γεγονός ότι είχε την τύχην να μεταβ'Ώ είς Μόσχαν. τους όποίους εμίσει βα­ θύτατα λόγφ της εμφανεστάτης εξαρτήσεώς των από τους Ρώσους. Συγ­ χρόνως οί κομμουνισται π ροωθουν ανθρώπους των είς τα συνδικατα. αϋξησιν ημερομισθίων.λ. Τό 1936 δύο κίνδυνοι ηπείλουν την Κίναν. εκστρατεύει εκ νέου πρός Βορραν. δέσμευ­ σιν ξένων περιουσιών κ. παρουσιάζεται ώς σωτηρ της πατρίδος. αλλ' όπως κατόπιν απεδείχθη όχι τόσον καλώς όσον επρεπε. οί κομμουνισται προσπα­ θουν να αντιδράσουν. όπου ενημερώθη δια τό ΚΚΣΕ και τόν «κόκκινο στρα­ τό».ς νήσου επιζώσης χάρις είς τους . διώκτης των ξένων. ό Κομμουνιστικός και ό Ίαπωνικός. Συγκρούεται με τους Ίάπωνας και τελικώς είσέρχεται είς τό Πεκινον. Πρό αυτης της θυέλλης.Αμερικανούς. θέλ ει να επιβάλΊJ την ενότητα είς την χώραν. θα τό 'ίδωμεν αμέσως κατωτέρω. τί εστι κομμουνισμός ώς επαναστατικη τακτική . Έγνώριζεν. ·Οδομαχίαι και μικροσυμπλοκαι συνάπτονται . τό όποι­ ον τελικώς επιδιώκουν να καταστήσουν όργανόν των. όπου εγκαθι­ στζi την κυβέρνησίν του. εγγυητης της λαϊκης κυριαρχίας. απελευθερώνει τό Χανκέου από τους 'Άγγλους και καταλαμβάνει την Νανκίν. τόν στρατόν και πρό παντός εντός του Κουομιντάγκ. κατατροπώνει τους στασιαστας στρατηγους και με την συστηματικην εργασίαν εκπαιδευμένων προπαγανδιστών. Πρός τούτοις εκστρατεύει πρός Βορραν με σημαντικας δυνάμεις. Ό στρατηγός αυτός δεν ετρεφεν αυταπάτας ώς πρός τόν κομμουνισμόν .

000. ενφ οι εγχώριοι κομμουνισταί. Κατα την διάρκειαν της Ίαπωνικης εισβολης και κατόπιν κατοχης ό Μάο προέβαλε τό σύνθημα της αντιστάσεως κατα του εχθρου. . αλλα και συνειργά­ σθη μετα τών κομμουνιστών προκειμένου να συμπολεμήσουν τους 'Ιάπω­ νας. < Ομοίως εις διαμαρτυρίας περιωρίσθη και ή αντί­ δρασις τών ευρωπαϊκών χωρών. τας όποίας εξ αρχης ενέγραψαν εις τόν λογαριασμόν «επ ισφαλείς χρεώσται». Ούτω διωρ­ γάνωσε στρατιάς. Λυ­ τοι καλλίτερον εξωπλισμένοι. Ύποστη ρίζεται. Έπρόκειτο περι αμορφώτου κόσμου. 'Ήλθε δε ή επιτυχία των αυτη ως επιβράβευσις τών φοβερών κακουχιων. ως όμοεθνής.000 περίπου κομμουνιστα! και εφθασαν όδοιπορουντες εις τό Γενιαν όλιγώτεροι από 30. Δείγμα δε ταύτης ύπηρξε και ή λεγο­ μένη «Μεγάλη Πορεία». Οϊ 'Ιάπωνες και να κατελάμβανον τ11ν Κίναν-αδύνατον-θα εφευγαν η θα τους εξεδίω­ καν κάποτε. Και τό σπουδαιότερον. Ή πολιτικη του Τσάνγκ Κάϊ Σεκ επανέφερε πάλιν τους κομμουνιστας εις ηΙν νομιμότητα καΙ επι παγκινεζικης βάσεως. δπως θα ελέγομεν. Πάντως τό 1 939 οι 'Άγγλοι πρό του γεγο­ νότος της μονοπωλειακης εκμεταλλεύσεως τών κινεζικών αγαθών από τους 'Ιάπωνας ενίσχυσαν τόν Τσάνγκ Κάϊ Σεκ με πέντε έκατομμύρια λίρας. τας όποίας επλαισίωσε με φανατικα κομματικα στελέχη . πρός ηΙν κατεύθυνσιν να προταθτΊ ό ιαπωνικός κίνδυνος του κομμουνιστικου . πως ό ισχυρός στραtηγός Τσάνγκ παρέσυρε τόν Τσάνγκ Κάϊ Σεκ μετα του όποίου μάλιστα είχε και επεισόδιον επ ' αυτου του θέμαtος. θα ήτο πάντοτε μισητός και ξένος. εκ τών όποίων ό Μάο εστελέχωσε την όργάνωσιν τών επαγγελ­ ματιών επαναστατών του σκλη ρου πυρηνος. . πειθαρχικοι και ενσυνείδητοι πατριώται επέ­ τυχαν ταχέως να κατακερματίσουν τα κινεζικα στρατεύματα. ό Ίάπων θα εμενεν ως κατακτητής. ή όποία . τας όποίας με πρωτοφανη ασιατικην καρτερικότητα ύπέμειναν. επέπληξε γραπτώς τους Ίάπωνας. 203 . ό όποίος μάλιστα θα ηδύνατο να ύπεστήριζε τόν οιονδήποτε μονάρχην.δτι προείχεν ό ιαπωνικός κίνδυνος και διέπραξε τό σφάλμα να στραφτΊ κατ' αυτου.να έδραιωθΤΙ εις την συνείδησιν του λαου. . ενφ ό Κινέζος κομμουνι­ στης θα ηδύνατο-δπως και κατώρθωσε. Έξαιρουνται ασφαλώς οι φοιτηταί. < Η απόστασις αυτης της πεζοπορίας εις την όποίαν ελαβε μέρος και ό Μάο ΙΊτο πλέον τών 10. Άλλα τα πράγματα όμιλουν από μόνα των. Έν τφ μεταξυ ή Κίνα προσέφυγεν εις την Κοινωνίαν τών Έθνών. κατα την όποίαν ύπεχώρησαν από τό Κιάνγκσι 130. ποίος θα τους ανέτρεπε. <Ωστόσον τό 1 937 αρχίζει επισήμως ό πόλεμος με τους ' Ιάπωνας. απαξ και επεκάθηντο της εξου­ σίας. όχι μόνον παραβλέπων τόν κομμουνιστικόν.000 χιλιομέτρων ! Έννοείται δτι αι μαζαι που ηκολούθουν τόν Μάο δεν είχαν ιδέαν περι κομμουνισμου.

Εις τουτο τό σημείον διαφέρει δλο­ κλη ρωτικώς από τόν Λένιν. καταπολεμών τόν εισβολέα. αλλα συνειργάσθη μετ ' αυτών εις τό να καταλάβΊ] την εξουσίαν. Άντίστασιν και οί εθνικισται ύπό τόν Τσάνγκ Κάϊ Σέκ. διότι δμιλουν περι «πατρίδος» (ή δποία κατα τόν Μάρξ δεν ύπάρ­ χει). διότι δμιλουν περι «εθνικης απελευθερώσεως» (ενφ δ Μάρξ αναφέρε­ ται εις την απελευθέρωσιν του προλεταριάτου και ουδέποτε βλέπει την κοι­ νωνία συνολικώς. ότι δια τό ΚΚΚ «6 ντεφαιτισμός είναι έγκλημα και 6 αγώνας για τη νίκη στόν πόλεμο της αντιστάσεως είναι ενα καθηκον.ς ηττης της Ρωσίας. Έξ ίσου διαβάζομεν ότι « "Η κατάλη­ ψις της εξουσίας με την ένοπλη δύναμι. και εκ διαμέτρου αντίθετος πρός την στάσιν όλων των ΚΚ τα δποία επρόδωσαν τα έθνη των. διότι δμιλουν περι «εθνικου πολέμου» (δ Μάρξ δέχεται μόνο ταξικους πο­ λέμους).Είναι ή εποχη που δ Μάο διεκήρυξε: «Κάθε κομμουνιστης πρέπει να αφο­ μοιώσΊ] πολυ καλα την αλήθεια. " Ο Λένιν εκήρυξε την ήττοπάθειαν (ντεφαιτισμόν). σαφέστατα εδώ δ Μάο αντιτίθεται και πρός την άρχην του Λένιν. όπως και έγινε. Πλην όμως τών αντιθέσεων με τόν Μάρξ. κατέστη αδύνατος ή α­ ποφυγη της συγκρούσεως κομμουνιστών και εθνικιστών. Φυσικα αί δηλώσεις αυται του Μάο είναι απολύτως αντιμαρξιστικαί. δ δποίος οχι μόνον δεν επολέμησε κατα τών ε­ πιδρομέων Γερμανών. περι μετατροπης του εξωτερικου πολέμου εις εσωτερικην επανάστασιν. Άντίστασιν λοιπόν οί κομμουνισται ύπό τόν Μάο. "Ο πρόεδρος τρου204 . δηλαδη με τόν πόλεμο. Άναμφιβόλως ή στάσις του ΚΚΚ ύ­ πη ρξε πατριωτική. "Ο Μάο απεναντίας εζήτει την νίκην της Κίνας και εθεώρει την ήττοπάθειαν ώς έγ­ κλημα. δια της 6ποίας επεδίωκε να μ ε τ α τ Ρ έ Ψ Ί] τ ό ν ε ξ ω τ ε Ρ ι κ ό ν π ό λ ε μ ο ν ε ι ς ε σ ω τ ε Ρ ι κ η ν ε π α ν ά σ τ α σ ι ν κ α Ι δ ι' α υ τ η ς ν α κ α τ α­ κ τ ή σ Ί] τ η ν ε ξ ο υ σ ί α ν. "Ο Λένιν ηλθεν εις την εξουσίαν δια τr. είναι τό κεν­ τρικό καθηκον και ή ανωτάτη μορφη της επαναστάσεως ». διότι Ι:!-ονάχα πολεμώντας για την ύπεράσπισι της πατρίδος μας θα μπορέσουμε να νικήσουμε τους εισβολείς και να πε­ τύχουμε την εθνικη απελευθέρωσι»! (Μάο: «"Ο ρόλος του ΚΚΚ στόν εθνικό πόλεμο»). εις την δποίαν συνέβαλε διασπείρων την ήττοπάθειαν. που δε μπορουμε να τό αποφύγουμε. Μετα την λήξιν του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου. (Μάο: «Προβλήματα του πολέμου και της στρατηγικης»). τουναντίον δ Μάο εδήλωσε κατηγορηματικώς. ώστε να δικαιολογηται «εθνικη απελευθέρωσις»). πως ή π ο λ ι τ ι κ η ε ξ ο υ σ ί α β Ρ ί­ σ κ ε τ α ι σ τ η ν α κ ρ η τ ο υ τ ο υ φ ε κ ι ο υ». "Ο Μάο λοιπόν ωργάνωσεν αντίστασιν με σκοπόν να καταλάβΊ] την ε­ ξ�υσίαν.

που δταν ό Τσάνγκ Κάϊ Σεκ ηδύνατο να ελέγΧ1] δλην την Κίναν δεν τον ε­ νίσχυσαν. ό Μάο τας απετελείωσε με χαριστικην βολήν. ·Οπωσδήποτε θα ανετριχίαζεν ό Μάρξ. 7 . 'Ενφ ό Τσάνγκ Κάϊ Σεκ καταφεύγει με τα ύπολείμματα του στρα­ του του εις την Φορμόζαν. δπου εκεί ύποστη ρίζεται από τους Άμερικανούς. με αποτέλεσμα να αρχίσ1] νέος εμφύλιος πόλεμος. τας όποίας εβλεπε να ερχωνται μοι205 . τόμος 40ς). Ό Μάο κατ' αρχην απορρίπτει την ιδέαν. διότι ουδαμου μνημονεύει την δημιουργίαν πολιτικου κόμμα­ τος δια την εφαρμογην τών ιδεών του.μαν αντι να εκμεταλλευθύ την ύπεροχην της ατομικης βόμβας και να ύπέ­ μνησκεν εις τον Μάο δτι «ή πολιτικη εξουσία εύρίσκεται εις την άκρη της ατομικης βόμβας». αλλα ό Μάρσαλ επι πλέον τον κατηγόρησεν ως στερούμενον πνεύματος συνεργασίας ο) με τους κομμουνιστάς. δπως ήτο έπόμενον. Χωρις ενα επα­ ναστατικο κόμμα. εστειλε τον Μάρσαλ να συμβιβάσ1] τους ασυμβιβάστους. εις την όποίαν αναθέτει την κοινωνικην ανα­ τροπήν. εαν ηκουε τους παρουσιαζομέ­ νους ως οπαδούς του να λέγουν:«Γ ι α ν α γ ί ν 1] ε π α ν ά σ τ α σ ι ς π Ρ έ­ π ε ι ν α ύ π ά Ρ Χ 1] ε ν α ε π α ν α σ τ α τ ι κ Ο κ ό μ μ α. ουδέποτε ετή ρησαν οΙ κομμουνισταί. οΙ προλε­ τάριοι θα αποτελέσουν την πλειοψηφίαν και αυτομάτως θα καταλάβουν την εξουσίαν. είναι αδύνατο να όδηγηθουν ή εργατικη τάξις και οΙ πλα­ τειες λαϊκες μαζες στη νίκη του αγώνα τους» (Μάο: «Έκλογη εργων » . Με την αμέριστον ηθικήν. δτι κάποτε με την ωρίμασιν τών συνθηκών. Και θα ανετριχίαζεν ό υΙος του ραββίνου Μορδοχάϊ (το Μάρξ είναι ψευδώνυμον).ον τον έ­ αυτόν του . με Πρόε&ρ. Αυτα τα όποία ανάγονται εις την ρομαντικην περίοδον του μαρξι­ σμου. Πάντως μεταξυ Λενινισμου και Μαοϊσμου ύπάρχει γενικως ταυτότης αν­ τιλήψεων δσον αφορg εις τας επαναστατικας μεθόδους δράσεως. Κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων κατέληξαν εις μίαν συμφωνίαν «παύ­ σεως του πυρός». συγκρούεται με τον Μαρξισμον περισσότερον απ ' δσον ό Λενινισμός. Άλλα ας μελετήσωμεν την ουσίαν του Μαοϊσμου. την όποίαν. ύλικην και πολιτικην βοήθειαν τών Ρώσων. Ο ΜΑΟ·Ι · ΣΜΟΣ ΤΟ ΚΟΜΜΑ Έαν ό Λένιν ανεθεώρησε πλήρως τας απόψεις του Μάρξ. Αυτο το όποίον σήμερον λέγεται Μαοϊ­ σμός. την ε π α­ ν α σ τ α τ ι κ η ν ό μ ά δ α. ό Μάο τα απαρνείται και εις την θέσιν των βάζει το κόμμα. ό Μάο κερ­ δίζει συνεχώς εδαφος και το 1 949 αναγγέλλει εις τον κόσμον από το Πεκί­ νον την ίδρυσιν της «Λαϊκης Δημοκρατίας της Κίνας».

οχι μό­ νον θέλει ενα κόμμα το όποιον «να κατέΧΏ σταθερώς τ11ν πρακτικην του κι­ νήματος» (Μ άο: « "Ο ρόλος του ΚΚ »). αλλα οφεί­ λει να σχετίζετ αι άμεσα με τας μάζας. "Η επανάστασις κατα τον Μάρξ θα συντελεσθτί μόλις ώριμάσουν αί ο ικονομικαι συνθηκαι. Εις την κομματικην διάταξιν. περιλαμβάνει μόνον επαγγελματίας επαναστά­ τας. αλλα πρώτα τον κάνει και ύστερα τον μαθαίνει. αλλα ζητει επι πλέον και «ενα στρα­ το που να καθοδηγηται απο ενα τέτοιο κόμμα» (Μάο: «Για την δημοκρατικη δικτατορία του λαου»). ς προσόντων α) Π ε ι θ α Ρ Χ ί α. απεναντίας εκφράζει το ακριβώς αντίθετον. Συνάμα το κόμμα απαιτει απο τα μέλη του να είναι «π α Ρ α δ ε ί γ μ α τ α μ ε λ έ τ η ς» συνδυαζομένης με την αγωνιστικην διάθεσιν να αντιμετωπίζουν «κατάφατσα τις θύελλες». 206 . Πράγματι δε ό Μάο. που πρέπει να χα­ ρακτη ρίζυ το κάθε μέλος του ΚΚ εξητάσθη ευφυώς υπο του Μάο εις το ερ­ γον του «Στρατηγικα προ βλήματα του επαναστατικου πολέμου εις την Κί­ ναν».οφείλουν να είναι ρεαλι­ σται και ειδικώ'Τ"ερον να εργάζωνται πάντοτε με γνώμονα την μαζαν. τα προσόντα όμως αυτα δεν υπολογίζονται αφηρη­ μένως και γενικώς. ή όποία με την σει­ ράν της θα αποβλέπη εις την μαζαν. εν πρώτοις. ό Μάο εφή ρμοσε την αρχην της «τ ο ποθετήσεως των στελεχών ανάλογα με την αξίαν τ ω ν. μέσα στον πόλεμο. αλλό. β) ί κ α ν ό τ η ς ν α σ υ ν δ έ ω ν τ α ι μ ε τ α ς μ ά ζ α ς κ α Ι ν α δ ο υ λ ε ύ ο υ ν μ ε π Ρ ω τ ο β ο υ λ ί α. " Η μ α­ ζ α θ α τ ο υ ς υ π α γ ο Ρ ε ύ 1J τ η ν τ α κ τ ι κ ή ν.κατα τον Μάο . όπου γρ άφει: «ΤΟ διάβασμα είναι μόρφωσις. " Ο επανα­ στατικος πόλεμος είναι επιχείρησις μαζών. γιατί ή δ Ρ α σ ι ε ί ν α ι μ ά θ η σ ι ς ή ϊ δ ι α». παραγκωνίζων πάντα θεωρητι­ κον δισταγμόν.ραίως υπο της εξελίξεως. μόνον εντος τών «παρατεταμένων μαζικών αγώνων και εντος τών επαναστατικών θυελλών». "Η αρχη του Μάο «να ξεκιναμε απο τις μαζες και να επιστρέφουμε στις μαζες». δεν σημαίνει πως το ΚΚ άκολουθει τα μαζικα ρεύματα. ωργάνωσε ενα κ ό μ μ α και ενα σ τ Ρ α τ ο ν επι τών α­ κολούθων βάσεων: ΤΟ κόμμα. Και ή κυ­ ρία μέθοδος είναι να μαθαίνουμε τον πόλεμο. αί μαζω δη­ λαδη να διαπαιδαγωγουνται συμφώνως προς τα διδάγματα τ ου ΚΚ. ή δε αξί α κάθε στελέχους κ: ρίνεται βάσει τών έξ ι. τα στελέχη του κόμματος . Εις εναντίωσιν τών θεωριών αυτών ό Μάο. Και δεν είναι συνήθως μια υ­ πόθεσις που πρώτα την μαθαίνει κανείς. αλλα και ή εφαρμογη είναι μόρφωσις και μάλιστα το πιο σπουδαιο είδος μορφώσεως. δ) α φ ι λ ο κ έ Ρ δ ε ι α. "Ο συνδυασμος μ ε λ έ τ η ς κ α ι π Ρ α κ τ ι κ η ς. γ) ε ρ γ α τ ι κ ό τ η ς . το ό­ ποιον απαγορεύεται να προσκολλαται εις δόγματα και θεωρίας.

Ειδικώτερον εις αλλας μελsτας ανελύθη σαν ολα τα δευτερεύοντα προ­ σόντα που επιβάλλεται να διακρίνουν τα στελέχη καθως και οί κίνδυνοι τcυς οποίους διατρέχουν και εκ τών οποίων απειλητικώτεροι είναι «αί κο­ λακείαι τών αστών». δεν συγκρί­ νεται με τα μέλη τών δημοκρατικών κομμάτων . δια να αντιληφθiJ κανεις οτι τό μέλος ένός Κ. γ) εκμηδένισις εμψύχων εχθρικών δυνάμεων και δχι ύπεράσπισις περιοχών. Ο Σ ΤΡΑΤΟΣ Παραλλήλως πρός τό κόμμα αναπτύσσεται και ο σιρατός. Άρκουν αί εκτεθεισαι γενικαι προϋποθέσεις. αλλα που ανίκανοι να αντισταθουν στις τυλιγμένες με ζάχαρη όβίδες θα πέσουν κάτω απ' αυτές». Δεν νομίζομεν οτι είναι του παρόντος ή εκθεσις και ή λεπτομερης ανα­ φορα εις τας ιδιότητας του μέλους του ΚΚ. Ο όποίος «είναι μια ενοπλος όργάνωσις που εχει αναλάβει να εκτελέσ1J τα πολιτικα καθήκοντα της επαναστάσεως» (Μάο: «Έκλογη εργων» τόμος 1 0ς):Ο στρα­ τός του Κ.Κ . λέΎει Ο Μάο. εν τούτοις ύπάρχει μεταξυ κόμμα­ τος και στρατου ακατάλυτος δεσμός ύλοποιούμενος δια τών «αντιπροσώ­ πων του κόμματος» και τών «πολιτικών τμημάτων». <Υπάρχουν κομμουνισταί. γεγονός που επικυρουται με τό αξίωμα «τ ό κ ό μ μ α δ ι ο Ι κ ε ί τ α ο π λ α κ α Ι ε ί ν α ι α π α­ Ρ ά δ ε κ τ ο τ α ο π λ α ν α δ ι ο Ι κ ο υ ν τ ό κ ό μ μ α» (Μάο: «τα προ­ βλήματα του πολέμου και της στρατηγικης»). δ) εις κάθε μάχη συγκέντρωσις φιλικών δυνάμεων με άναλογία πέντε Τι εξη φορας περισσότερον του εχ­ θρου.Κ. ζ) έλιγμοι και πάντοτε επίθεσις. η) δχι επίθεσις κατα ισχυρώς προστατευομένων πόλεων. <Ως εκ τούτου δια τόν επαγγελματία επαναστάτη συνιστά βασικην ύποχρέωσίν του ή δ ι α τ ή Ρ η σ ι ς τ ο υ ι δ ι κ ο υ τ ο υ τρόπου ζωη ς και ή αποφυγη του συγχ ρωτισμου του μ ε α ν θ Ρ ώ π ο υ ς π ο υ δ ε ν π Ρ ο έ Ρ Χ ο ν τ α ι α π ό τ ό γ ν ή σ ι­ ο ν ε π α ν α σ τ α τ ι κ ό ν σ ύ ν ο λ ο ν. χωρις άνάπαυλα δια τόν άντίπαλον. β) κατάληψις μικρών πόλεων. ή όποία εγκει­ ται εις τό οτι τό κόμμα δεν αναλαμβάνει τα ιδιαίτερα Τι μάλλον την είδικη στρατιωτικη επαγγελματικη κατάρτισι. ε) άποφυγη μαχών με άβεβαίαν εκβασιν. (Μάο: «Έκ­ λογη εργων» τόμος 40ς). στ) εφαρμογη συστήματος αλληλοδιαδόχων μαχών. οί οποίό ι «φέρ­ θηκαν μπ ροστα στόν εχθρό σαν η ρωες. Αυτ ός ό στρατός εν πάσ1J περιπτώσει εντολiJ του Μάο ήκολούθησε τα έπόμενα δέκα σημεία δράσεως: α) επίθεσις κατα διεσπα ρμένων εχθρικών δυνάμεων. 207 . <Ώστε Ο στρατός ελέγχε­ ται και καθοδηγείται κυριαρχικώς από τό κόμμα. εχει βεβαίως μίαν ανεξαρτη σίαν από τό κόμμα.

αλλα χρήματα και υλικό δεν αποτελουν ούτε όργάνωσι. Θεωρουμε πως οχι μονάχα μπορεί. <Ημείς δμως δεν παρατηρουμεν τό πραγμα από αυτη την σκοπιάν. άπλως τό αντιπαρα­ θέτομεν. Ο Μάο κατώρθωσε να καταλάβ1J την εξουσία. τόιε 6 αθεος πρέπει να είναι και θρησκος. Ό συσχετισμός των δυνάμεων καθορίζεται οχι μόνο από τόν συσχετισμό των στρατιωτικων και οικονομικων δυνάμεων. που ελάμβανε από τους Ρώσους. δτι είναι πατριώτης. "Αλλως. αλλα οχι Ο αποφασιστικός του πολέμου . ι) αδιάκο ­ πος εκπαίδευσις στρατιωιων. ''Αν κρίνωμεν λογικως την σύζευξιν.θ) συμπλή ρωσις δυνάμεων με στρατιώτας και υλικό του εχθρου. <ο αν­ θρωπος διαθέτει τις στρατιωτικες και τις οικονομικες δυνάμεις (Μάο: «6 παρατεταμένος πόλεμος»). μ ε τ η ν 6 π ο ί α ν . αλλα και πρέπει να είναι» (Μάο: « ο ρόλος του ΚΚΚ»). ούτε ψυχή. που εθεσε επι κεφαλής 700 έκατομμυρίων ανθρώπων μερικας χιλιά­ δας α π ο φ α σ ι σ μ έ ν ω ν σ τ ε λ ε Χ ω ν. της λογικης δηλαδή . Διότι αν ο διεθνιστης πρέπει να είναι και πατριώτης. δια τ11ν εκτέλεσιν μιας επαναστά­ σεως. Ο δειλός πρέπει να είναι και γενναιος και ουτω καθ ' έξης. Με τό κόμμα και τόν στρατό που εχει «διπλό καθηκον: να πολεμάη και να παράγη» (Μάο: «όργανωθείτε !»). δτι οί εργάται δεν εχουν πατρίδα και ή θε­ μελιώδης πεποίθησίς ιου δτι Ο κομμουνισμός είναι αναντιρρήτως και απο­ κλειστικως διεθνισμός δεν συμβιβάζεται καθόλου με την διαβεβαίωσι του Μάο. αλλα επίσης και από τόν συσχετισμό των ανθρωπίνων δυνάμεων και των υλικων δυνάμεων. Ο ΕθΝΙΚΙΣ ΜΟ Σ <Η διακή ρυξις του Μάρξ. Τ ο υ τ ο δ μ ω ς θ α τ ο υ ε σ τ έ Ρ ε ι την μ α Ρ ξ ι σ τ ι κ η ι δ ε ο λ ο γ ι κ η κ ά­ λ υ Ψ ι. και δι' αυτό δια των λέξεων και μόνον συνεδύασε τόν διεθνισμόν με τόν πατριωτισμόν. ε χ ε ι ε π ε ν δ ύ σ ε ι τ ό ν κ ι ν ε ζ ι κ ό ι μ π ε Ρ ι α λ ι σ μ ό. δτι 6 κομμουνιστης πρέπει να είναι πατριώτης! Συγκεκριμένως γράφει «<ο κομμουνιστης που clvαt διεθνιστης μπορεί να είναι ταυτόχρονα και πα­ τριώτης. Ό αποφασι­ στικός παράγοντας είναι Ο α ν θ Ρ ώ π ιν ό ς και όχι 6 υλικός παράγοντας. φυσικα δεν θα μακρυγορήσωμεν. δια να αποδείξωμεν τό παράλογον και τό εν πολλοίς φαιδρόν του συνδυασμου . πρός τας μαρξιστικας δοξασίας. τε και Ο ίδιος Ο Μάο κατ α τόν πλέον αντιμαρξιστικόν τρόπον γράφει: «τα δπλα είναι ενας ση­ μαντικός παράγοντας. ούτε ι δεολογία. Θα ηδύνατο κάλλιστα να ελεγε ο Μάο. Φυσικα υπη ρχεν ή αφθονία των χρημάτων και του υλικου. κατα τας οποίας ή εννοια πατρις 208 .

αλ ­ λα δια την πατρίδα. όταν όμως δέχεται μια χώρα επίθεσι. ωστε να «απελευθερωθΏ» ό λαός από την καταπίεσιν. Ή θεωρία αυτη αναλύεται εΙς δύο τινά. όσον και ό Μάο .λ. Άναμφισβήτως όμολογουμεν δτι θαυμάζομεν την θεωρίαν της ένώσε­ ως διεθνισμου . ε­ κάλεσε τους Ρώσους να «πάρουν τα όπλα» δχι δια την διεθνιστιΚ'η κ οινωνία δια τό διεθνες προλεταριάτον Τι δι' όποιαδήποτε άλλην διεθνη αηδίαν. τ ό ν π α τ Ρ ι ω τ ι σ μ ό ν. εις τας όποίας εχει επικρατήσει ό κομμουνισμός.π. Αυτό δέ λέγεται και δεν διαφωνουμε πατριωτισμός. την όποίαν ουδέποτε ε­ σκέφθη ό Μάρξ Τι αν την εσκέφθη θα την απέρριψεν αμέσως ώς αντιδιεθνι­ στικήν. δια τό καλόν της Κίνας.πατριωτισμου. Συγχρόνως ή θεωρία της ένώσεως διεθνισμου-πατριωτι­ σμου. ανωτ. αλλα δια την «εθνικην άμυνα» και δια τόν «κινεζικόν λαόν». Ή θεωρία αυτή. τό κομ­ μουνιστικόν της κόμμα οφείλει να ΠOλεμήσΊJ δια την υπεράσπισιν της χώ­ ρας . Ώστόσο ό Μαοϊσμός συνέβαλε εΙς την διαστρέβλωσι του Μαρξισμου. Άπόδειξις του πατριωτισμου τών Κινέζων κομμουνιστών εΙναι και ό­ λαι αί προσπάθειαί των δια την Ισχυροποίησιν της Κίνας. Οϋ1"ως κυρίως. εξασφαλίζει ιδεολογικως ηΊν επέκτασιν της Κίνας δια της διεισδύσεως εις τας διαφό_ ρους χώρας. Προφανώς οί Κινέζοι κομμουνιστα! εφαρ­ μόζουν την θεωρίαν του Μάο. Οϋτω ό Μάο όμιλών εις την «πρώτην 14 209 . Έπι παραδείγματι οί Κινέζοι εκ «διεθνιστικου καθήκοντος» βοηθουν τό κομμουνιστικόν κόμμα της δείνα αφρικανικης χώρας να καταλά­ βΊJ την εξουσία. επιτρέπει κα! επιβάλλει εΙς τους Κινέζους να υπεραμύνωνται της Κί­ νας. τουτο αποδεικνύει ότι και αυτός ητο τόσον διεθνιστης­ κομμουνισηΊς. ή όποία επωφελείται οικονομικώς.). προσπάθειαι αί όποίαι δεν ανελήφθη σαν εν ονόματι του διεθνισμου. οί καταπιεζόμενοι λαο! επαναστατουντες κατα τών καταπιεστων τους βοηθουν­ ται από τας χώρας. στρα­ τηγικώς κ. Ένόσον τό επιτύχουν εγκαθιστουν φυσικα μίαν κυβέρνησιν από πράκτο­ ράς των. όταν πρόκειται να υβρισθουν και συμβολίζουν όλόκλη ρον και αυτουσίαν την πολιτιΚ'ην άρνησιν του μαρξισμου . εξυπη ρετεί λίαν πρακτικους σκοπούς. ό σ ο ν α φ ο­ ρά εΙς τ η ν Κίνα και τ ό ν διεθνισ μ όν ό σο ν αφο ρ ά δ ι α τ α ς ά λ λ α ς Χ ώ Ρ α ς. Πρώτον. Βεβαίως και ό Στάλιν. με την θεωρία ότι «οί κομμουνιστες εΙναι ταυτόχρονα και πατριώτες και διε­ θνιστες» (ενθ. όταν τό 1 941 του επετέθησαν οί Γερμανοί. Αί χώ­ ραι αυτα! ενισχύουν από λόγους διεθνιστικης συμπαραστάσεως. Αυτό δε λέγεται διεθνισμός. να μάχωνται δ ι α τ α ί ε Ρ α σ ύ ν ο Ρ ά τ ο υ ς κα! να θυσιάζωνται δια μίαν παραμεθόριον νησίδα. Δεύτερον.και τό επίθετόν πατριώτης αναφέρονται μόνον.

Έπι πλέον υπη ρ­ χε και Τι αχανης χώρα με τόν υπερμεγέθη πληθυσμόν. < ο Μάο με πολυ δυσκολία εϋρισκεν επα­ ναστάτας-στελέχη . Κατ' αύτόν τόν τρόπον ό Μάο ένοποιει εργάτας. δπου είναι διάχυτος Τι ανάγκη να τονίζεται Τι σπουδαιότης των στελεχων και δπου επίσης υπογραμμίζει ό ίδιος την ανησυχίαν του. από τόν Μάρξ που περιορίζεται εις τους προλεταρίους. υποκρύπτεται εις δλας τας μελέ­ τας του Μάο. δια την διαδοχη των στελεχων της επαναστατικης υποθέσεως. χωρις να προδίδεται. να υπηρετύ όλόψυχα τόν κινεζικό λαό. μια ισχυρη αεροπορία και ενα ισχυρό cπολεμικό ναυτικό» διότι αύτα χρειά­ ζεται «Τι εθνική μας άμυνα)). που αποκαλει αντιδραστικούς. <ο δε στρατός αύτός «να αγωνίζεται δια τα συμφέροντα όλοκλήρου του εθνους. τους αγρότες και τους επαναστάτες διανοουμένους» (Μάο: «Σκέψεις»). ό όποιος παρεδέχετο προλεταρίους και αστους δεν λογαριάζεται καθόλου εις τα προαναφερθέντα εργα του προέδρου Μάο. δπου εξαίρεται ό θάνατος δια τό συμφέρον του κινεζικού λαου και όπου καλουνται δλοι υπό την καθοδήγη­ σιν του κόμματος να συνεισφέρουν τα πάντα δια τό κ ι ν ε ζ ι κ ό ν ε θ ν ο ς. < ο Μάρξ. πραγμα που διακρίνεται και εις τας σελίδας του «κόκ­ κινου βιβλίου». δπου δεν φαίνε­ ται να υπάΡΧΌ προλεταριατο επι διεθνους κλίμακος. ό όποιος οϋτως Τι άλλως δεν εθεώρει τους προλεταρίους δη­ μιουργους του πλούτου της κοινωνίας. να στέκεται σταθερα στό πλευρό του κινεζικου λαου. Μολαταυτα Τι εκμετάλλευσις του κινεζοϊαπωνικου πολέμου και Τι συν210 . < Η ένοποίησις προηλθεν εκ της ανάγκης να γίνΌ κίνημα τό ΚΚΚ εθνικόν και οχι άπλως προλεταριακόν. (Μάο: «Για την κυβέρνησι συνα­ σπισμου))). που επηύξανε τας δυσκολίας προσεγγίσεως των μαζών και οργανώσεως μιας βιαίας καταλή­ ψεως της αρχης. δπως τους ενόμιζεν ό Μάρξ. αλλα μόνον κινεζικός λαός και εθνος! <Η τάσις του Μάο να διαχωρίζεται. ιδου ποιός είναι ό μοναδικός σκοπός του στρατου αύτου)). « < ο πλουτος της κοινωνίας δη μιουργήθηκε από τους εργάτες. Και τουτο διότι ό Λένιν από την αρχην της κινήσεώς του είχε την τύχη ν να πλαισιωθύ με αναρχικα στοιχεια μεμυημένα εις τα μυσtικα της παρανόμου εργασίας και του συνωμοτισμου . αγρότας και διανοουμένους και τους αντιδιαστέλ­ λει πρός τους φεουδάρχας.σύνοδον της πολιτικης συνεδριάσεως» εζήτει «ενα ισχυρό στρατό ξηρας. < Ως πρός τας τεχνικας λεπτομερείας της ενόπλου εξεγέρσεως ό Μάο αν­ τιμετώπισε μίαν κατάστασιν περισσότερον πολύπλοκο ν από τόν Λένιν. Άξίζει μάλιστα να διαβάσΌ κανεις τό εργο του Μάο «Να υπη ρετουμε τόν λαό» Τι «τα δύο πεπρωμένα της Κίνας».

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ Αϊ περι επαναστάσεως απόψεις του Μάο είναι σαφέστατα τοποθετημέ­ ναι επι τών ακολούθων ρεαλιστικων βάσεων.εργασία με τόν Τσάνγκ Κάϊ Σεκ εξισορρόπησαν τα μειονεκτήματα. πορ ειδι­ κώς παρουσίαζεν ή Κίνα. 21 1 . «eH επανάστασι δεν είναι ούτε κανένα επίσημο γευμα. αν δεν το συντρίψωμε. Έν τούτοις ή επανάστασις κοινωνικώς δεν συνετελέσθη μο­ νoμιας� αλλα με διαδοχικας επαναστατικας πλύσεις θα ελέγαμε� μία από τας όποίας llΤΟ και ή προσφάτως εκτοξευθεισα υπό των έρυθροφρουρων «μορ­ φωτικη επανάστασις». Είναι κανόνας δτι εκει που δεν φθάνει ή σκούπα ή σκόνη δεν φεύγει μόνη της». eH επανάστασι είναι μια ανταρσία. eH εnιτυχία της κατόπιν θ α εξαρτηθΌ κατα πόσον θ α κ α τ ο ρ θ ώ σ 13 ν α έ ν ω θ υ μ ε τ ο υ ς μ ε ν κ α ι ν α π ο λ ε μ ή σ 13 τ ο υ ς δ έ. 11 ζωγραφικη ούτε κέντημα . Δεν μπορει να γίν13 με λεπτότητα. την επανάστασι πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι να παμε μέχρι τέλους». α) eH ε π α ν ά σ τ α σ ι ς ε ί ν α ι μ ί α δ υ ν α μ ι κ η ε ν έ Ρ γ ε ι α δ π ο υ ό. α­ νεσι και άβρότητα ούτε με μετριοπάθεια. Με την κατάληψι της εξουσίας εγινε το πρώτο βημα. ΤΟ βαθύτερο νόημα τών ανωτέρω ταυτοσήμων αρχών είναι δτι ή επανάστασις δ ε ν σ τ α μ α τ α ε ι ς τ η ν κ α τ ά λ η Ψ ι ν τ η ς ε ξ ο υ σ Ι. «Κάθε τί τό αντιδρα­ στικό θα παραμείν13. eH αρχη δτι «ό ε­ χ θ Ρ Ο ς δ ε ν θ α χ α θ ij α π ό μ ό ν ο ς τ ο υ» διατυπουται επιγραμμα­ τικώς εις το εργον του Μάο «Να όδηγήσωμεν την επανάστασι ως το τέλος» και μπορουμε να την παραλληλίσωμεν με την αρχη του Λένιν που αξιώνει: «"Όταν αρχίζωμεν . γ) eH ε π α ν ά σ τ α σ ι ς ό φ ε ί λ ε ι ν α κ τ υ π α τ ο υ ς ε χ θ Ρ ο ύ ς τ η ς κ α Ι ν α τ ο υ ς ε ξ ο ν τ ώ ν 13 . περιποιήσεις. ή όποία llλθε εις περίοδον παρακμης και μαρασμου του ΚΚΚ διηυ­ κόλυνε τα μέγιστα 11 μαλλον υπη ρξεν ό κύριος λόγος επικρατήσεως τών κομμουνιστών. τόμος 1 0ς). τ ι δ ή π ο τ ε δ ε ν ε { ν α ι δ υ ν α μ ι κ ό. ούτε λογοτεχνικό γράψιμο. (Μάο: «Έκλογη 'Έργων» τόμος 40ς). Έφ ' δσον δεν τους πλήττει αυτοι πάντοτε θα καιροφυλακτουν και θα την υπονομεύουν. α ς. ευγένεια. ί κ α ν ό ν α ε ξ 0λ ο θ Ρ ε ύ σ 13 τ ό ν α ν τ ί π α λ ο δ ι α τ η ς β ί α ς δ ε ν ε χ ε ι θ έ σ ι . είναι πραξι βίας» (Μάο: «Έκλογη 'Έργων». β) eH ε π α ν ά σ τ α σ ι ς π Ρ έ π ε ι ν α π ρ ο σ δ ι ο Ρ ί σ 13 τ ο υ ς α λ η θ ε ι ς φ ί λ ο υ ς κ α Ι τ ο υ ς α λ η θ ε ι ς ε χ θ Ρ Ο ί) ς Τ η ς. Αυτο μοιάζει με τό σάρωμα του πατώματος. που εί. περιορι­ σμους και μεγαλοψυχίες. Πρό παντός ή σ υ ν ε Ρ γ α σ ί α με τους έθνικι­ κιστάς.

"Ωσ όσο να μη παραβλέπωμεν. πε­ ρι τοϋ όποίου ώμιλήσαμεν ηδη. ότι αί πέντε αρχαι περι επαναστάσεως είναι όρθαί . Έν αντιθέσει πρός τους Ρώσους μπολσεβίκους. απαιτεί παραπλεύ­ ρως τών καθαρώς στρατιωτικών δυνάμεων που συγκροτοϋν τον στρατόν. πάντα θα υπάΡΧ1J 11 πάντα θα δημιουργηται είτε εις τό εσωτερικόν είτε εις τό εξωτερικόν.τι ό εχθρός υποστη ρίζει» όπουδή­ ποτε εμφανίζεται αυτό τό ό. δ) Ή ε π α ν ά σ τ α σ ι ς π Ρ έ π ε ι ν α ε ξ ο ν τ ώ σ 1J τ ο υ ς α ν­ τ ι π ά λ ο υ ς τ η ς. οί Κινέζοι όμοϊδεάται τους (μέχρι πρότινος) εδρασαν κυρίως εις τον ανταρτοπόλεμον.ναι έργο της ε ν ό π λ ο υ ε ξ ε γ έ Ρ σ ε ω ς. ότι αί αρχαι αυται εφαρμόζον­ ται μετα την κυρίευσιν της εξουσίας και αποσκοπουν εις την έδραίωσιν επ' αυτης και εις την ουσιαστικην πραγμάτωσιν της επαναστάσεως. Διότι αυτη θα είναι προσωρινη αν δεν επαγρυπντί · Ό εχθρός καίτοι εξωλοθρεύθη. δια να επικρατήσ1J. Έπομένως «δεν πρέπει σε καμμια περίπτωσι κάτω από όποιεσδήποτε συνθηκες να χαλαρώσουμε ηΊν επαγρύπνησί μας» (Λόγος τοϋ Μάο εις την πρώτην σύνοδον πολιτικης συμ­ βουλευτικης διασκέψεως). την όποίαν σήμερον εξάγουν εις την Λατινικην Άμερι­ κην και εις την Άφρικήν.τι (Μάο: «Έκλογη 'Έργων». Ό Λένιν και ό Μάο επέμεναν εντόνως εις την όλοκλή ρωσιν της επαναστάσεως. που αντιμε­ τώπιζε την πανέξυπνον «Όχράνα». "Ο Μάο. " Η πλή ρης διεξαγωγη τοϋ πολέμου. Συγχρόνως θα πρέπει «να υποστηρίζ1J ό. να δρα και ενας «στρατός». Εις τό εργον του «Στρατηγικα προβλήματα τοϋ επανα­ στατικοϋ πολέμου στην Κίνα» ό Μάο καθώρισε τας σχέσεις μεταξυ κανο'Γ 212 . ό όποίος να α­ ποτεληται από «ενόπλους ατάκτους» όπως θα τους εχαρακτήριζεν ή στρα­ τιωτικη όρολογία.τι ό εχθρός πολεμεί και να πολεμτί ό. την μυστικην αστυνομίαν τοϋ Τσάρου. Τό γεγονός ότι ό Μάο κυβερνα 700 έκατομμύρια ανθρώπων και ή όλη αντίστασις ενώπιόν ιου περιορίζεται εις τας απειλας του Τσάνγκ Κάϊ Σεκ αποτελεί τό καλλίτερον επιχείρημα. Άμέσως μετα όμως αρχίζει ή επανάστασις ή όποία αποβλέπει εις ηΊν π λ ή Ρ η α ν α τ Ρ ο π η ν τοϋ κρα­ τοϋντος κοινωνικου. τόμος 20ς). οικονομικου και πολιτικοϋ καθεστώτος. εν σχέσει πρός τόν Λένιν. εδρασε βεβαίως συνωμοτικώς και παρα­ νόμως. όπου απέκτησαν βαθείαν εμπειρίαν. ε) Ή ε π α ν ά σ τ α σ ι ς ό φ ε ί λ ε ι ν α μ η ε π α ν α π α υ θ τί ε ι ς τ η ν ν ί κ η ν τ η ς. αλλα εις ασήμαντον κλίμακα. Χ ω Ρ Ι ς ν α δ ι α π Ρ ά ξ 1J π ο τ ε τ Ο ό λ έ θ Ρ ι ο σ φ α λ μ α ν α υ π ο τ ι μ ή σ 1J ε ν ί ο υ ς ε ξ α υ ώ ν 11 κ α Ι τ Ο Χ ε ι­ Ρ ό ' τ ε Ρ ο ν α τ ο υ ς λ υ π η θ τί . κατα τόν Μάο. διότι ε­ φοβοϋντο μη τυχον ύστερα απο την ά λωσι τοϋ κράτους «κοπει ή φόρα» εις την κομμουνιστικην δρασιν απο την ψυχολογίαν του κατεστημένου.

·Η ϋ π α Ρ ξ ι ς τ ω ν Π α Ρ τ ι ζ ά ν ω ν ε μ π ο δ ί ζ ε ι τ η ν α σ φ α­ λ ή δ ι ε ί σ δ υ σ ι τ ω ν α ν τ ι π ά λ ω ν ε i ς τ α ε λ ε γ Χ ό μ ε ν α ε­ δ ά φ η κ α ι δ ι ε υ κ ο λ ύ ν ε ι τ η ν ε ί σ Χ ώ Ρ η σ ι τ ω ν φ. ύ π ο Χ ω Ρ ο υ μ ε. είτε διενεργείται απο τον κόκκινο στρατό. το υίοθετουν ώς αλάνθαστον δόγμα άπαντες οί άναρχοκομμουνισται του κόσμου . ·0 πόλεμος όμως αύτου του είδους διεξήγετο εν συνδυααμφ με την Ψ ο Χ ο λ ο γ Ι Κ η ν κ α τ ά κ τ η σ ι ν τ ω ν π λ η θ υ σ μ ω ν . είτε απο παρτιζάνους βασίζεται επι του κατωτέρω θε­ μελιώδους αξιώματος. ·0 ε χ θ Ρ ο ς κ ο υ Ρ ά ζ ε τ α ι . ΤΟ αξίω­ μα λοιπον του επαναστατικου πολέμου επιτάσσει: «·0 ε χ θ Ρ ο ς π Ρ ο­ Χ ω Ρ ε ί. οί όποίοι συνεπικουρουντο εις την εισβολην των εντος του Β ιετ . ι λ ι κ ω ν τ μ η μ ά τ ω ν ε ι ς τ η ν Χ ώ Ρ α ν τ ο υ ε χ θ Ρ ο υ . ΤΟ αξίωμα αύτο που εφή ρμοσε και ό τακτικος στρατος του Μάο. που εις περιπτώσεις επιθέσεως κατα τής Κίνας θα δράσουν ανταρ­ τικως. Καίτοι σήμερον ό Μάο είναι εις την έξουσίαν δεν εγκατέλειψε τας αρχάς του περΙ «ανορθοδόξου πολέμου» . συμπλη ρουσαι οϋτω την αμυναν του κυ ρίου στρατου. που δι ετύπωσεν Μάο και . Ό ε χ θ Ρ ο ς ύ π ο Χ ω Ρ ε ί. Αμέσως κατέλυον τας αρχάς. ·0 ε χ θ Ρ ο ς σ τ α μ α τ α. Τώ ρα μάλιστα ώς κράτος που εί ­ ναι. εφρόντισε προσωπικως δ ι α την δημιουργίαν και όργάνωσιν των μο­ νάδων. εις τας συγκρούσεις των μετα τής αστυνομίας. τ ο ν α κ ο λ ο υ θ ο υ μ ε)} . που είναι ό κόκκινος στρατός. Αύτο το τελευταίο ε­ πεδίωξαν να πραγματοποιήσουν οί στρατιωται του ΧΟ Τσι Μίνχ. ·0 επαναστατικος π όλεμος εν πάσ'Ό περιπτώσει. τ ο ν κ α τ α­ π ο ν ο υ μ ε. ''Αν δεν είχαμε παρα τις κύριες δυνάμεις. Και δεν συμμορφουνται προς αύτο μόνον οί λατινοαμερικανοι κινεζόφιλοι Τι οί ανθρωποφάγοι κινεζόφι­ λοι τής Άφρικής. εμοίραζον τα • 213 . Αί καταδιωκόμεναι κομμουνιστικαι όμάδες διή ρχοντο μιας μικρας επαρχιακής πόλεως. χωρις τον λαϊκο πόλεμο των Παρτιζάνων. Ίδου ενα παράδειγμα . Εις τον άνταρτοπόλεμον ό Μάο όφείλει την κυριαρχίαν του επι της Κίνας. το όποίον εκτενέστατα α­ ναλύει κάποιος Ζερομ Τσεν εις το προσφάτως εν Γαλλί� κυκλοφορήσαν βι­ βλίον του ύπο τον τίτλον: «·0 Μάο και ή κινεζικη επανάστασις».νικου στρατου και ανταρτων ώς ακολούθως: « ό λαϊκος παρτιζάνικος πόλε­ μος και αί επιχειρήσεις του κόκκινου στρατου σαν κύριες δυνάμεις αλλη ­ λοσυμπλη ρουνται όπως τα δύο χέρια του ανθρώπου. τ ο υ ε π ι τ ι θ έ μ ε θ α. άλλα και οί κινεζόφιλο ι των πανεπιστημίων τής Εύρώ­ πης. θα σήμαινε πως πολεμουμε με ενα χέρι» . όταν εκ των γεγονότων ηναγκάσθη να κάν'Ό ανταρτοπόλεμον.Ναμ από αντ άρ­ τας. Αί δυνάμεις αύ­ ταΙ φέρουν την όνομασία «Λαϊκη Πολιτο φυλακή».

μουνιστ·ών ώς απελευθέρωσιν και ώς σωτη ρίαν από την δυστ υχίαν που τους εμάστιζεν. ο ί όποίοι επέβαλλον την Ιδικήν των τάξι ν πραγμάτων. ΑΙ υποσχέσεις πρός την μαζαν δ ιεγείρουν πάντοτε τ ην φαντασίαν της . Η ΡΩΣΙΚΒ ΠΟΔΙΤΙΚΗ ΟΙ Ρώσοι μπολσεβίκοι δεν ήσαν κουτοί. Μ ι α εκτενης όρεινη χώρα είναι ή . δτι ή επιτυχης εκβασις εξαρταται και από την εκτασιν και την φύσιν του εδάφους. ό ό ποίος το 1 927 δ ια να επικρατήσΌ μετε. χειρίσθη παρομοίας κομμουνιστικας επαγγελλίας συστήσας καΙ «λαϊκας επιτροπας» με σκοπ όν την διανομην των μεγάλων Ιδιοκτησιών. εφ έροντο ώς άγιοι εναντι του π ληθυσμου. Ούτω ή παθητική των αντίστασις. εμερίμνουν δια τους αρρώστους και γενικώς τό όλίγον χρονικόν διάστημα _ που εμενον εκεί.υπάρχοντα τών πλουσίων εΙς τους πτωχούς. τας όποίας εν συνεχείq καταλλή­ λως χρωματίζουν πολιτικώς. Κατόπιν συμφώνως πρός τό -αξίωμα του επαναστατικου πολέμου απεχώρουν. συντελούσης πρός τουτο και της ανοησίας του να σιtνεργασθτϊ με τόν Μάο. από τους όποίους επαιρναν τα κτήματα που τους διένειμον οί κομμου­ νισται κλπ . ετ ιμώρουν τ ους καταπιεστάς. ίδανικωτέρα περιοχη δ ια την διεξαγωγην ένός ανταρτοπολέμου.καΙ αποδίδουν περισσότερον από την δύναμιν τών δπλων. ΑΙ λεπτομέρέΙ αι του ανταρτοπολέμου είναι γνωσται εις δσους ασχο­ -λουνται με την μελέτην αυτου . τελικώς δεν κατώρθωσε να υπερβάλΌ τους κομμουνι­ στας εΙς κοινωνικα συνθήματα και ήττήθη . κλείνο­ . < Ημείς περιοριζόμενοι εΙς τους γενικους κα­ νόνας που τόν δ ι έπουν και ο Ι ό ποίοι αμέσως ανωτέρω ανεφέρθησαν. Αυτό" μολονότι τό εγνώριζεν ό Τσάνγκ Κάϊ Σέκ. δια να καταστήσουν η1ν Κί214 . τόν όποίο ν δ ι α της Ι σχύος εί. αντίθετος προς τας επιθυμίας του πλήθους τών πτωχών ακτημόνων Κινέ­ ζων. μεν τό· θέμα με την υπόμνησιν. �Eννoείται δτι αΙ φυτοζωουσαι μαζαι ανέμενον την επάνοδον των κομ­ .ϊ Σέκ. δεν ηθελε πο­ · λυ δ ια να μεταβληθτϊ εΙς ενε ργητικήν. ή όποία ήτο απολύτως . πραγμα που τ ό συναντώμεν και εΙς τα συλλαλητήρια τών Μ αοϊκών φοι­ τητων. ό όποίος επη ρεά­ ζετο εντυπωσιακώς. Τό αξίωμα κατα συνέπειαν του επαναστατικου πολέμου απαραιτήτως πρέπει να συνδυάζεται με προπαγανδιστικην εκμετάλλευσιν αιτη μάτων. που ήτο βεβαία. Αυτοι μονίμως εις τα δίκαια αΙτήματα τών φοιτητων ευρίσκουν την καλλιτ�ραν αφορμή ν δ ια δ ιαδηλώσεις. μολονότι τα εγνώριζεν αυτά.χεν απωβήσει εΙς ερήμσυς επαρχίας . ' Μετα η ρχοντο ο Ι στρατιώται του Τσάνγκ Κά.

' όλους τους άλλους. Άγριώτερον τα «είχε βάλει» με τον κρουστσεφ τον όποίον εφε'ρε εΙς τας συμβουλάς του προς τα στελέχη του ΚΚΚ. Πολυ θα επεθύμουν οι ρωσοι να εβλεπον τον Τσάνγκ Κάϊ Σεκ βοηθούμενον ύπο τών Άμερικανων. την όποίαν διέλυσε ό Τσάνγκ Κάϊ Σεκ �ατα την διάρκειαν της εκστρα­ τείας του εναντίον των κομμουνιστών. το εκαναν με την πεποίθησι. 'Απο την Μόσχα ηλέγχοντο δλα τα επαναστατικα κινήματα του κόσμου. καθόσον ή Κίνα γειτονεύει με την Ρωσίαν. ώδήγησεν εις την θριαμβευτ ικην επιβολην του Μάο. εΙς το όποίον θα εδιδε δπλα με αντάλλαγμα προϊόντα. Φυσικα οί Ρώσοι δεν παρέβλεπον το γεγονος δτι μια Ισχυρα Κίνα θα απετέλει δι' εκείνους σοβαραν απειλή ν. Έαν εβοήθησαν οί Ρώσοι τον Μάο. Άφ' ένος μεν θα εξεμεταλλεύετο οικονομικώς το κομμουνιστικον κράτος.να πραγματικον κράτος. Κατήγγειλε την εΙρηνικην συνύπαρξιν ώς προδοσίαν των αγώνων των εργαζομένων και κατηγόρησε τους Ρώσους δια ρεβιζιο ­ νισμόν. Ή παρουσία δμως της Κίνας με­ τέβαλε αύτην την κατάστασιν . <Η ελλειψις αυτης της βοηθείας εδωσεν εΙς τους κομμου­ νιστας την ύπεροχην και την νίκην με δλας τας συνεπείας . ή όποία πάντα εζη με τον φόβο ένος νέου Τζεγκιζ Χάν. κυρίως δι' αύτους και μετα δ!. την όποίαν ουδέποτ. Μέχ ρ ι πρότινος. ώς παράδειγμα προς αποφυ215 . < Ως Ιδέα το σχέδιον ήτο καλόν. την βαρυτέραν δηλαδη κατηγορίαν που απευθύνει κομμουνιστης προς κομμουνιστήν . < Η χαρακτη ριστικωτέρα των συνεπειών αναμφιβόλως είναι ή δ ι ε Κ­ δ ί κ η σ ι ς ύ π ο τ η ς Κ ί ν α· ς τ η ς ή γ ε σ ί α ς ε Ι ς τ η ν κ ο μ μ ο υ­ ν ι σ τ ι κ η ν π α Ρ ά τ α ξ ι ν.ε εφαντάζοντο οί σοβιετικοί. δτι αυτος δ ε ν θ α κ α τ α λ ά β Ίj τ η ν ε ξ ο υ σ ί α ν. ή Ρωσία ήτο ή αδιαφιλο­ νείκητος μητρόπολις του κομμουνισμου . Ή εί σβολη τών Ίαπώνων και ή λόγφ αυτης συνεργασία Μάο και Τσάνγκ Κάϊ Σέκ . Δ ι ε κ ή Ρ υ ξ ε τ ο α δ ι ά λ ε ι­ π τ ο ν α υ τ η ς . Έφαίνετο μάλιστα να ύλοποιηται ιδί ­ ως μετα την ίδρυσιν ύπο του Μάο της «Κινεζικης Σοβιετικης Δημοκρατί­ ας». Τελικως και δυστυχώς δια την Ρω­ σίαν τώρα και δια τον κόσμον αργότερον τα γεγονότα εξειλίχθησαν προς απροβλέπτους κατευθύνσεις. τα εδάφη της όποίας εποφθαμια δια να ΠΡOωθήσΊj εκεί τα πλεονάσματα του κινεζικου πληθυσμο υ . να ηΊν εξοπλίσουν και να την μετατρέψουν είς δυ­ ναμιν επικινδύνου μεγέθους. αλλα θα KυριαρχήσΊj ένος μέρους της Κίνας και θα εύρίσκεται εΙς εμπόλεμον κατάστασιν με το άλλο και ούτω δια την Ρωσίαν θα προέκυπτε διπλουν όφελος. αφ' έτέρου δε ή διαίρεσις της Κί­ νας θα συνίστα εχέγγυον ασφαλείας δια την Ρu:σίαν. < ο Μάο ενεφανίσθη ώς ό γνήσιος ύπέρμα­ χος της παγκοσμίου επαναστάσεως.

τι Ρωσία δεν ηδύνατο να άποστομώσυ τόν Μάο με η1ν εμφανη συμμετοχην εις επαναστατι-κας εξορμήσεις. Πλην αότης της άποσχίσεως δεν εσημει ώθη καμμια άλλη . δ ια να μεταβ�ηθη εν τέλει και τι ί δία εί ς καπιταλι­ στικην χώρα" και μάλιστα . "Ήδη διαθέτουν την άτομικην βόμβαν. δεν εί ναι άνεξήγητον τό διατί ο ί Κινέ­ ζοι Κομμουνισται εκέρδισαν την συμπάθειαν όλων τών άναρχο-κομμουνιστι­ -κών στοιχείων (τα όποία ΤΙδονίζονται άπό την θεωρίαν του Μάο περι συνε­ χους επαναστάσεως μέχρις επικρατήσεως του Κομμουνισμου). εγινε -κράτος και ώς κράτος ωφειλε να ενεργΏ . πάλιν. παρα δ ια τό πώς τα ΤΙνία του δ ιεθνο-κομμουνιστι-κου άρματος θα περιή ρχοντο είς κινεζι-κας χεί­ ρας. "Η 'Αλβανία άπειθάρχησε μέχρι του αόθάδους σημείου να συνα­ γωνίζεται την Κίναν εις τό υβρεολόγιον κατα της Ρωσίας. < Ως ε-κ τούτου εόλόγως άνέλαβε τόν ρόλον του εί σαγγελέως -κατα της Σοβιετι-κης Ένώσεως. τ ό άποτελεσματικώτερον μέσον πειθους δι α λα­ ϊκας δ ημοκρατίας. «νεοτσαρικήν»! Άπό η1ν πλευράν της. που στερουνται οί Ρώ­ σοι: ο ί Κινέζοι εχουν ί στορικην δομην εξη χιλι άδων ετών! "Αλλη συνέπεια είναι τι π α Ρ α κ ί ν η σ ι ς π Ρ ό ς ά π ε ι θ α Ρ Χ ί ­ α ν τ ώ ν δ ο ρ υ φ ό ρ ω ν -κ ρ α τ ώ ν ε ν α ν τ ι τ ώ ν ε ν τ ο λ ώ ν τ η ς Ε Σ Σ Δ. όπως -και τα συμφέροντα τών ί μπε ριαλιστων -και άντι δ ραστι-κών όλης της γης» (Μάο: «Ό Κρουστσεφ ι-κός ψευδο-κομμουνι ­ σμός -και τα ί στορι-κα δ ιδάγματα που δίνει στόν -κόσμο») . όπως φαίνεται. δεσμεύσεις τας όποί­ ας ηγνόουν ο ί Κινέζοι. τι όποία άντ! να άναπετάσ'Ώ τας επαναστατι-κας ση­ μίας του Μαρξισμου-Λενινισμου. συνήθως δ ια προσωπικους λόγους. ενα λαόν που καθημερινώς φανατίζουν και ενα προσόν. Βεβαίως ό Μάο δεν ενδιεφέρετο δια τίποτε άλλο. ούτε πολιτι-κας συνθή-κας επρεπε κατ ' επίφασιν τοόλάχιστον να σεβασθουν. υπό ώρισμένας προϋποθέσεις -και υπευθύνως.γήν: «να μη ενεργητε σαν τόν κρουστσεφ που υπη ρετεί τα συμφέροντα μιας χούφτας άνθρώπων που άποτελουν τό προνομιουχο στρώμα της άστι­ -κης τάξεως της χώρας του. "Όλοι ο ί δυσαρεστημένοι. δι ότι μετα τό 1 9 1 7 ό μαρξισμός εν Ρωσίq. τι όποία αν δεν άποτελij την καλλιτέραν άπόδειξιν του ρωσικου σοσιαλισμου. . άποτε­ λεί όμως. εύρον εις 216 . υίοθέτησε μίαν συμβιβαστικην πολιτικην με τους «Καπιταλιστάς». Παραλλήλως εφρόντισαν να έδραιωθουν άπό πάσης άπόψεως εις την Κίνα και τό επέτυ­ χον όριστικώς. <Υπ ό τοιούτους λοιπόν όρους. . 'Ίσως εις τουτο να συνέβαλε τι άποφασιστικη στάσις της Σοβ ιετικης < Ενώσεως κατα τ ών διασπαστών · Πρός τούτοις εθριάμβευσεν τι π ο λ ι τ Ι κ η τ ώ ν τ ά ν κ ς. ο ί όποίο ι ούτε εμπορικας συμφωνίας επρεπε να τη ­ ρήσουν. όπως άπεδείχθη .

με τας καλογυαλισμένας μπόττας και τα 217 . Αι κινήσεις αυταί. "Η διαίρεσις των κομμουνιστων εις ρωσοφίλους και κινεζοφίλους. Κατα τουτο λοιπ όν είμεθα ευγνώμονες εις την Κίναν. Ν. "Αλλως τε ή Γι­ ουγκοσλαβία δεν ητο ικανη να άπασχολήσΌ την Ρωσία παρα ώς «κακομα­ θημένο παιδι» και τίποτε περισσότερον. "Ο Έρυθρός Στρατός και να μην εΙχε τας λοιπας ύποχρεώσεις του δεν επαρκει και ούτε θα επαρκέσΌ ποτε να κατακτήσΌ έπτακόσια έκατομμύρια κατοίκων που ζουν εις μίαν χώραν δέκα έκατομμυρίων τετραγωνικων χιλιο­ μέτρων ! ΟΙ άνθρωποι αυτοι πού δεν επρόκειτο να ύπεχώρουν πρό της βόμ­ βας Α. ωργανώθησαν παντ ου τα φιλοκινε­ ζικα κομμουνιστικα κόμματα. Άπεναντίας Χ α ι Ρ ό μ ε θ α . παρα τα παρεμβληθέντα εμπόδια. άλλα και ήμεις δεν είμεθα εκεινοι πο υ θα λυπηθουν. Ίνδονησία. την όποίαν ή προπαγάνδα του ς επεισεν. Εις τους άπειθαρχήσαντας πρός την Μόσχα πρέπει να άναφερθή και ό Τίτο. τό φιλοκινεζικόν. Μαλαισία. πολλφ μαλλον δεν πρόκειται να ύποχωρήσουν τώρα που την εχουν. την όποίαν με περισσην ευχαρίστησιν θα εβλέπαμεν να συγκρούεται με την ΕΣΣΔ.την Κίναν τό ου ρανοκατέβατον ιδεολογικόν καταφύγιον. τα όποια ώς πιστα εις τας άρχας του Μαρξι­ σμου . εις τό ότι ό Τί­ το ουδέποτε εφθασε μέχρι του σημείου να τό προκαλέσΌ . δεν άπετέλεσε ύπολογίσιμον άπειλην δι α την ΕΣΣΔ. θα πρέπει να τό άποδώσωμεν.Λενινισμου φέρουν όμώνυμον τίτλον . Ζηλανδία. Ταϋλάνδη). επέτυχον εις μερι­ κας χώρας να ύπάΡΧΌ μόνον φιλονινεζικόν κομμουνιστικόν κόμμα (Βιρμα­ νία. ενφ είς όλας τας ύπολοίπους να άναπτύσσεται πλησίον και είς βάρος του φι­ λορρωσικου κομμουνιστικου κόμματος. Σιγκαπούρη . που δεν εΙναι ευκαταφρόνητοι. "Οπωσδήποτε εξαιρετικας εν­ τυπώσεις θα άποκομίσΌ ή ιστορία του πολέμου. "Ωρισμένως ο ι ρωσοι δεν εύρίσκονται εις άξιοζήλευτον θέσιν. όποτεδήποτε ήθελε. διότ ι όσο συσσωρεύονται προβλήματα εις τα σοβιετοκινεζικα σύνορα και όσο διογκουται ή κινεζικη άπειλη τόσον άπομακρύνεται τό βλέμμα της ρωσικης πολιτικης άπ ό την Ευρώπην και τό ΑΙγαΙον. Με αυτους ήνώ­ θησαν και οι όπαδοι της συνεχους επαναστάσεως και με την βοήθειαν ολί­ γων πρακτόρων και πολλων χρημάτων. άλλα αυτός καίτοι εδωσε τό ονομά του εις μίαν παρέκκλισιν του Μαρξισμου. να καταλάβΌ στρατιωτικως την Γιουγκο­ σλαβίαν. και επι τό ετυμολογικως ορθότερον εις φιλορρώσους και φιλοκινέζους όσημέ­ ραι γιγαντουται και με μαθηματικην άκρίβειαν θα καταλήξΌ εις Ρ η ξ ι ν κ α ι δ υ ν α μ ι κ η ν ά ν α μ έ τ Ρ η σ ι ν. Έαν δεν τό επραξε. δ ι ότι αϋ­ τη ηδύνατο. όταν από τό ενα μέρος α­ μύνωνται αι σοβιετικαι μεραρχίαι. ότι ήτο «Χάρτινη τίγρις» όσον δεν την εΙχαν.

έπειδη δεν θα είναι τόσον αφε­ λείς αί ΗΠΑ-ελπίζομεν-να ανταλλάξουν μίαν βόμβα. τών αναρχικών και τών δυσαρε­ στημένων μέ την Μόσχαν. οϊ μπολσεβϊκοι και ιδίως ό Στάλιν. · με αφθονία πυρομαχικών. τα όποία οί Αμερικανοι δεν διαθέτουν να στείλουν. ' Υόρκην. δεν ήτο δυνατον να πραγματοποιη θij με εξωτερικην πίεσιν. δ) Ή Κίνα στρέφεται επιθετικώς αμέσως κατα της Ρω­ σίας. εξομοιώσασα την ΕΣΣΔ προς εχθρικην καπιταλιστικην χώραν. ελαχίστην όρυζα και την καθοδηγουΡ'αν σκέψιν του Μάο! την φοράν αυτην αί ΗΠΑ και να θέλουν. την όποίαν επιδιώκει να καθυποτάξ1J και εμμέσως επι διεθνους επιπέ­ δου. δεν θα μπορέσουν να βοηθή­ σουν. α) Ή Κίνα ημφεσβήτησεν το δικαίωμα της ΕΣΣΔ να παρόυσιάζεται ώς ή ήγέτις δύναμις του κομμουνι­ στικου μπλόκ. γ) Ή Κίνα ύπεδαύλιζε και υποδαυλί­ ζει τας αποσπαστικας τάσεις τών δορυφόρων κρατών. τό μόνον που εναπομένει εις τους Ρώσους εί ναι να πε• 218 . Άποκλειομένης λοιπόν και της πιθανότητος εκ τών ενδον ανατροπής του Μάο. "Ωστε καταλήγομεν εις το συμπέρασμα. δτι αϊ σχέσεις μεταξυ Κίνας και Ρωσίας δεν εντοπίζονται εις την μετριόφρονα συνέπειαν περι του ποία θα ήγηται εις τον κομμουνιστικον κόσμον. καθόσον ό Μάο εξεκαθάριζε τάχιστα και με τόν ασφαλέστερον τρόπον πάντα ύποπτον εσωτερικής κομματικης αντι­ πολιτεύσεως. λα. β) Ή Κίνα η ρνήθη εις την Ρωσίαν την περίληψίν της εντος τών κόλπων της διεθνοκομμουνιστικης κοινωνίας. αλλα έκατομμύρια ανθρώπων. Άλλα και εδώ τα αποτελέσματα ή ­ σαν πενιχρα Τι μαλλον ανύπαρκτα. όπως εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον. Λαμβανομένου υπ ' όψιν .πολυδάπανα κονσερβαρισμένα τρόφιμα και απο το άλλο επιτίθενται μερικα έκατομμύρια φανατισμένων κινέζων. Ή αποτυχία της ρωσικ:ης διχοτομικης πολιτικης εις την Κίναν ενεφά­ νισε κατα σειραν τας ακολούθους εκδηλώσεις. ένφ το μέλλον της Κίνας α π ο κ λ ε ί ε τ α ι ν α ε ί ν α ι Χ ε ι Ρ ό τ ε Ρ ο ν α π ο τ Ο π α Ρ ε λ θ ό ν τ η ς. ' Ωσαύτω ς και αί βόμβαι Α 'και Η θα παραμένουν αχρησιμοποίητοι . που θα ρίψουν κά­ που εις την Μαντζουρίαν με μίαν αντίστοιχον εις το Λος 'Άντζελες Τι εις την Ν. διότι από την Ρωσία δεν θα λείπουν φορτηγα αυτοκίνητα και πυρο βό. αλλα περι του π ο ί α θ α μ ε ί­ ν 1J ε ι ς τ ο ν κ ό σ μ ο ν. απεπειράθησαν να λύσουν το «κινεζικό ν πρόβλημα» δι' εσωτερικών ενεργειών. δπου εις τα δρώντα φιλορρωσικα κόμματα αντιπαρατάσσει τους κινε­ ζοφίλους κομμουνιστάς . Δι' δλα αυτα λέγομεν δτι το μέλλον της Ρωσίας δεν προμηνύεται λαμπρόν. τους όποίους εχει την δύναμιν να ύποστηρίζ1J · ύλικώς και ηθικώς. δτι ή αντίδρασις κατα της Κίνας ε κ μέρους της Ρωσίας . ενφ συγχρόνως απο­ τελεϊ πόλο ν έλξεως τών απειθαρχούντων.

"Η άντιμετώπισις τών Κινέζων δεν μπορει να γίντι άπο τους Ρώσους ούτε με προληπτικον πόλεμον. εαν δεν έχτι ούσιαστικώς άρχίσει να καθίσταται fιδη . δτι ό Μάο δια του δήθεν κομμουνισμου εζωντάνευσε το πατριωτικον αϊσθημα του κινεζικου λαου. μέλλει να εκδικηθij δι ' δλας τας ταπεινώσεις και δι ' δλους τους εξευτελισμους που υπέστη είς το παρελθον ή Κίνα. ενόσον αύτοι είναι μόνοι . χωρις πάλι δια λόγους γεωγραφικους να διατρέχουν αμε­ σον κίνδυνον. ώστε να μη ελπίζουν πο­ τε οί Ρώσοι. Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥ ΝΙΣΜΟΥ Η ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΙΣ ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ Οί κομμουνιστα! εΙς τον πολιτικον άγώνα δια την .κατάληψιν της ε­ ξουσίας δ ε ν π Ρ ο Χ ε ι Ρ ο λ ο γ ο υ ν.ριμένουν μηπως μετα τον θάνατόν του δημιουργηθουν ζητήματα διαδοχης Τι άνέλθουν όλιγώτερον ίκανοι εκείνου . Ένδεχομένως δμως οί επίγονοι να είναι σκληρότεροι του Μάο. το εφούντωσε και δια τής τρομακτικής δυνάμεως που προετοιμάζει. Αί πολλαι εξεγέρσεις. "Ημεις ενδιαφερόμεθα να υπογραμμίσω­ μεν την δυσοίωνον. δια τους Ρώσους. τους Κινέ­ ζους οί Άμερικανοι θα άρχίσουν να τους λογαριάζουν μόνον μετα την iΊτ­ ταν της Ρωσίας. βλέπει την Ρωσίαν εις το έλε­ ος τής Κίνας εκτος και αν την διασώστι ή μοναδικη δύναμις άνασχέσεως τών Κινέζων που λέγειαι: Ι α π ω ν ι κ ο ς μ ι λ ι τ α Ρ ι σ μ ό ς. Οί Ά/Jερικανοι (εαν δεν υπά. εξέλιξιν τών σχέσεών των με την Κί­ να και να τονίσωμεν. Χρειάζονται συμ­ μάχους. eH επαναστατικη πάλη είναι δι ' εκείνους μία υπόθεσις τ όσον σοβαρά. . Άλλα όμολογουμένως Τι άνάλυσις παρεμφερών ζητημάτων είναι εκτος του άντικειμένου τής ερεύνης μας. . που είναι «τραβηγμένη άπο τα μαλλιά» προϋποθέτει. ώστε δεν άντιμετωπίζεται πρακτικώς. πως αί πεντακόσιαι χιλιάδες Άμερικανών στρατιωτών που ευρίσκονται εκει κάτω θα χρησιμοποιηθουν κατα της Κίνας. όπότε δια κάποιον χρόνον οί Ρώ­ σοι θα κοιμουνται ήσυχοι. Τι θα τας άποσύρουν άπο το Βιετνάμ. 219 . Αύτη ή προοπτικη άντιμετωπίσεως τών κινέζων. όπότε ή θέσις τών Ρώσων θα κα­ τασττί άπελπιστική . δτι ό Μάο θα άποθά­ ντι και δτι θα τον διαδεχθουν άναξιώτεροι αύτου . άλλ' επιστημονικώς. δπι ο ν πα Ρ ή λ θ εν ' 8. eH ε π ο χ η π ο υ li Α γ γ λ ί α υ π ε Χ Ρ έ ω ν ε δ ι α τ ώ ν π 0λεμικών τη ς πλοίων τους κινέζους να άγο ράζουν ό Ρ ι σ τ ι κ ώ ς. 'Όποιος βλέπει πενήντα χρόνια εμπρός. ο ύ τ ε α ύ τ ο σ Χ ε δ ι ά ζ ο υ ν.ρξτι νέος ρουζβελτ) δεν πρόκειται να διακινδυνεύσουν μίαν τοιαύτην συμμαχίαν και δι' αύτο άποσύρουν και τας δυνάμεις των.

ώς πολιτικη όργάνωσις.). 'Όταν όμως τα πράγματα εξωθη­ θουν. Κατ ' αρχην ερεθίζονται οΙ εργάται δι α την α­ δ ι αφορίαν του εργοδότου. Ή πολιτικο­ ποίησις γίνεται σταδιακώς. ή επιτροπη καταλ­ λήλως και αφανώς διευθυνομένη από τους κομμουνιστας αποτρέπει π αν ενδεχόμενον συνδιαλλαγης (ζητουν περισσότερα ακόμη κλπ. εδωσαν είς αυτους την δυνατότητα να αποκτή­ σουν μίαν βαθείαν εμπειρίαν. Οδτοι όμως καιροφυλακτουν. οί α ριστεροι εκεί μέσα είναι ελάχιστοι . Έπι παραδείγματι. δ ια να ά ρπάξουν κυριολεκτικώς τα αίτήματα που θα α­ πασχολήσουν τους εργαζομένους. "Ο κομμουνιστης διαδίδει την ίδεολογίαν του οχι δια της δ ια­ φωτίσεως. Άλλα καΙ αν ακόμη ό εργοδότης εχει δι άθεσι ν να συνεννοηθij. οϊ εργάται ένος εργοστασίου δεν είναι κατα πλειο­ ψηφίαν κομμουνισταί.σ ε ω ς τ ώ ν α ί τ η μ ά τ ω ν. Διότι τους κομμουνιστας δεν τους ενδιαφέρει να λυθουν τα εργατικα αίτήματα. "Ο χειρισμός γίνεται κατα τοιουτον τρόπον. Ό εργοδότης δεν θα ετόλμα ποτε να αδικήσ1J τους εργάτας. "Η εμπειρία τους ώδήγησεν είς την εξαγωγην ώ ρισμένων συμπερασμάτων δυνάμει τών όποίων καθοδηγουν τας ενεργείας των. καΙ όπωσδήποτε θα τα εξωθήσουν είς αδ ι έξοδον. που παρέχει την ύποστή­ ριξίν του είς τους εκμεταλλευτας τών εργαζομένων. τον όποίον κατα την επ ιτροπην προστατεύει το κράτος. αμέσως εκείνοι οΙ ελάχιστοι φροντίζουν να δημιουργήσουν μίαν επι ­ τροπην. ύπερα μυνομένη ζωηρώς τών εργατικών συμφερόντων. δεν εχει σημασίαν. ΤΟ κράτος λοιπόν. Ούτω και είς γενικας γραμμας αϊ κομμουνιστικαΙ μέθοδοι δράσεως είναι αϊ . Δια ταύτης επιτυγχάνει εκμεταλλευόμε­ νος τα αίτήματα του κόσμου να π λησι άζ1J τας μάζας προς την κομμουνιστι­ κην ίδεολογίαν. Πε­ ριορίζεται είς τα συνδ ικαλιστικα πλαίσια. Έν πρώτοις δια να προσελκύσουν τ α πλήθη ακολουθουν την μέθοδον της ε κ μ ε τ α λ λ ε &. κάτωθι . αν δεν είχε την κρατικην προστασίαν. eH επιτροπη πραγματοποιεί επαφας με τον εργοδότην και συζητεί το θέμα. ώστε να αποκλείεται ή διευθέτησις. δικαίων Τι αδίκων. τότε αρχίζει ή εκ­ μετάλλευσις τών αίτημάτων δι α της πολιτικοποιήσεώς των. αλλα να διαιωνισθουν.οΙ έλιγμοί. Μέχρις εδώ ή τακτικη τών αριστερών δεν εχει πολιτικην χροι άν. Μόλις παρουσιασθij ενα εργατικον αί­ τη μα. ή αδιάκοπος μάχη κατα του νομίμου καθεσΤώτος καΙ το πληθος τών άλλων δοκιμασιών που εγνώρισαν κατα το δ ιάστημα της ύπάρξεώς των. αλλα δι α της ζυμώσεως. αυτο είναι ό βασικός 220 . ή όποία θα αναλάβ1J την εκπροσώπησιν των εργατών δια την τα­ κτοποίησιν του αίτήματος.

που δεν είναι να εξετασθουν εδώ. "Ο εργάτης. με η)ν απεργίαν. ή απώλει α του ήμερομι σθίου K. με συγκρούσε ις κλπ. οϊ όποιοι ει δαν δτ ι εγινε απεργία. την έπομένην επ ι στρέφουν και φυσικα επ ικρατει -τοιαύτη κατάστασις. δ ια μίαν α­ κόμη φοραν να συνεννοηθij με τόν εργοδότην. Δι' αύη)ν δεν υπάρχουν συνέπε ιαι . Οϋτε άλλως τε συνήθως μαθαίνεται εξω.� ενα-ενα του προσθέτουν ενδοι ασμους δ ια την κήρυξιν μι ας αποφασιστ ικης απεργίας. και πώς. πο υ συμ­ βουλεύει ποίας ωρας θα σταματήσΊJ ή εργασία. Αύτα τα εμπόδια τα γνωρίζουν οϊ κομμουνι σται και δ ι ' αύτόν α­ κρι βώς τόν λόγον δεν φθάνουν αμέσως εις τα άκρα . <Όλοι περιμένουν να ίδουν τί θα επαKOλOυθήσΊJ . "Η επ ιτροπη επισκέπτεται πάλιν τ όν εργοδότην. Αύτα απορρίπτονται και τότε εκσπq. χωρις να υπάρχουν επιπτώσεις. παύουν να εργάζωνται. Φεύ­ γουν από αύτό απεργουντες δ ια μίαν ήμέραν. εις τόν όποιον δια να ειναι εξησφαλισμένη ή αδ ιαλλαξία προτείνουν και νέα αιτήματα. Θα λυθουν Τι δχι τα αιτήματά των. Συζητήσεις δίδουν και παίρνουν. αλλα πραγματοπο ι ουν μίαν δί ­ ωρον στάσι ν εργασίας. των εργατών του εργοστασίου. Δεν παρασύρουν αμέ­ σως εις μίαν αμφι βόλου επ ιτυχίας απεργίαν. λαμβάνoυν �σχεδόν δλο ι μέρος. Αύτό ενθαρρύνε ι τ ους διστακτικούς. αν επρόκειτο περι άλλου είδους απεργίας. δπως και κά­ θε πλει οψηφία ασχέτως τάξεως. "Η απόλυσις. Έν πάσΊJ περιπτώσε ι ή στάσις εργασίας αμβλύνει τους δισταγμούς . ενφ ή επ ιτροπη «προσπαθει>. ωστε τό μόνον που δεν μπορει να γίνΊJ είναι εργασία. 'Αφου λοιπόν αποκλείεται ή περίπτωσις να εϋρουν το δίκα ιόν των από τό κράτος. Χωρις οϊ εργάται να απομακρυνθουν από τ ό εργο­ στάσιον. γεγονός που δεν θα συνέβαινεν. ακούγονται γνώμαι � εκτοξεύονται απειλαι και ή παραγωγη μειουται Τι εκμηδενίζεται εντελώς.των εχθρός. Οϊ ερ­ γάται αποφασίζουν να απεργήσουν. πλην τών άλλων δισταγμών εχει και τ ό ν φόβον τών συνεπειών μι ας απεργίας. εν τούτοις. ώς κο ινωνικόν άτομον. ο ϋτε και αποδεικνύεται ποιο ι απή ργησαν και ποιοι δχι . Έπειδη δε μία στάσις εργασίας δεν ειναι και σπουδαιον πρα­ γμα. Οϊ κομμουνι σται εχουν κάθε λόγον να είνα ι ενθουσιασμένοι απ ό η)ν 221 .λ. εντονωτέρα ταραχή . πώς θα αντ ιμετωπ ισθουν ο ϊ τυχόν απεργοσπάστα ι και άλλα πολλά. Μετα την στάσιν εργασίας περ ιττόν να σημειώσωμεν δτι τα πνεύματα εχουν εξαφθij .π. πώς θα απασχολη θουν ο ί απεργουντες. ή αστυνομία θα του KάνΊJ φάκελλον. Εις την στάσιν εργασίας κατα κανόνα ή συμμετοχη είναι καθο λική . αλλα δ χι εντός του εργοστασίου. τί άλλο απομένει παρα να τό διεκδικήσουν μόνοι των. δεν είναι δυναμιΚ'η να KηρύξΊJ μίαν αποφα­ στιστ ιΚ'ην απεργίαν. "Η πλειοψηφία. Τό πώς θα γίνΊJ ή στάσις εργασίας είναι όλόκληρον σύστημα .

θα μετατραπουν εις κομμουνιστας και θα μετατραπουν λόγφ της όξύτη τος που θα αναπτυχθτί και της βλακώ­ δους πο λιτικης του κ ράτους. Μήπως θα γίνου με ετσι κομμουνισταί. εις όλα τα εργο­ στάσια.» Ίδου το λάθος. <Η στάσις εργασίας γίνεται και εις άλλα εργοστάσια. δ ιότι και εις την Βουλην ερώτησαν ακόμη «τ ί θα γίν1J με τους εργάτας του δείνα ε ργοστασίου». Προφανως οί εργαζόμενοι δεν εχουν αρ­ κετην δύναμιν να επιβάλουν το δίκαιόν των. Οί κομμουνισταί. τους κάνει ερωτήσεις. ύπο την έξης εννοιαν. 'Ένας συντάκτης αριστε­ ρας εφημερίδος επισκέπτεται το εργοστάσιον. "'Ησαν αί μόναι . 'Όταν ό δείκτης της απεργιακης πάλης ανέλθ1J εις την βαθμίδα που άρμόζει εις την κάθε χώρα ειδικως. Και θέλουν το κομμουνιστικον κό μμα να καταλά222 .κατάστασιν. την όποίαν εδημιούργησαν. Το Κομμουνιστικον Κόμμα Τι το νόμιμον ύποκατάστατόν του ενδιεφέρθη . πλήν. <Ομοίως κατόπιν και η απεργία δ ια της απομακρύνσεως των εργα­ των από τον «τόπο της δουλει ας». μαθαίνει τα γεγονότα και δ ημοσιεύει ενα ρεπορτάζ. Οί εργάται απήργησαν και άλλην φοραν και άλλην και άλλην. που με απά­ θεια βλέπει τους καπιταλιστας να απομυζουν των ίδρωτα των εργατων. επι πλέον αί κομμουνιστικαι εφημερί­ δες εγραψαν ύπερ των εργατων. Ποίοι ενδιεφέρθησαν δι ' αυτους χωρις μάλιστα να τους το ζητήσουν. Οί εργάται απή ργησαν. Δη λαδη εαν το κομμουνιστικον κόμμα δεν καταλάβ1J την αρΧ'ην. τα αιτήματα όμως δεν ελύθησαν. τα αιτήματα δεν ελύθησαν. ύπογραμμίζω πάλιν των φανατικων. Ό εργοδότης Τι το κράτος δεν ή­ θέλησαν να λύσουν τα αιτήματα. 'Όσον αφορα εις τους εθνικόφρονας. συνομιλεί με τους εργάτας. < Η κομμουνιστικη μόλυνσις ηπλώθη πλέον εις όλόκλη ρον το εργοστ ά­ σιον. Χρειάζονται έπομένως και την βοήθειαν άλλων. το όποίον ώς στρατιωτικον επιτε­ λείον παρακολουθεί την «απεργιακη πάλη» εις όλόκλη ρον την χώραν. όπου στηλιτεύει τον καταπιεστην εργοδότην και το κράτος. Κατα ταύτην οί εργάται όλης της χώρας φεύγουν από τα εργο­ στάσια. Εις τα γραφεία του κομμουνιστικου κόμ­ ματος ύπάρχει το άρμόδιον επιτελείον. Πλην των ε λ α Χ ί σ τ ω ν φ α ν α τ ι κ ω ν ο ί άλλοι θ α ψιθυρίσουν: «δεν βαρυέσαι ας μας λύσουν το αίτημα. μη νoμίζετε�πως θα αντιδράσουν. Συγ­ χρόνως μετα ενα αριθμον απεργιων τ α α ι τ ή μ α τ α ε π ο λ ι τ Ι κ ο π ο ι­ ή θ η σ α ν. περι της όποίας θα όμιλήσωμεν εις την συνέ­ χειαν . ότι οί εργάται πιστεύουν πως μόνον το κομμουνιστικον κόμμα θα τους τα λύσ1J . Το αίτημα δεν πρόκειται να λυθτί και πολλοι εθνικόφρονες. τ ότε ρίπτεται το σύνθημα της «γενικης απεργίας». χύνονται εις τ ους δρόμους και δεν επιστρέφουν εις την εργασίαν των αν δεν λυθουν τα αιτήματά των. Ποίων.

ητοι τοποθέτησιν Ιδ ικων των ανθρώπων εΙς τ α Πανεπιστήμια. χω ρις να το αντιληφθουν πως κατήντησαν. <Η δευτέρα μέθο δος προσελκύσεως μαζων αναφέρεται εΙς την προσπά­ θειαν των κομμουνιστων να δ ι ε ι σ δ ύ ο υ ν π α ν τ ο υ.ρχονται οϊ κομ­ μουνι σταί. Έκεινο που είναι καθωρισμένον εί ναι. "'Οσον ανωτέρα ή θέσις τόσον καλλίτερον. τας τραπβζ(lς. ό κομμουνιστης θα εχτι κάποιον ρόλον να παίξτι .εδίου. ΤΟ αν πρέπει Τι δεν πρέπει να γνωρίζων­ ται είναι θέμα εΙδ ικής τακτικής. Εις τας δημοσίας υπηρεσίας. eH διείσδυσις παντου. περιλαμ­ βάνει δύο τινά. ενίοτε δχι . Ένίοτε γνωρίζονται μεταξύ των. εΙσέ. δτι μόνον οϊ κομμουνισται θα τους λύσουν τα αΙτήματα. καταλαμβάνουν θέσεις και δρουν πάντοτε βάσει σχ. Εις τους δημοσίους λοιπον όργανισμους μ ό ν ο ν οϊ εθνικόφρονες δεν εχουν ιδιαιτέραν μυστικην σχέσιν. τουναντίον ο ί εθνοπροδόται διεθνο223 . του ς δήμους και τας κοινότητας.κλπ . Βεβαίως ή διείσδυσις δεν συντελειται απρογραμματίστως και ανοργα­ νώτως . Το κο μμουνιστι­ κον κόμμα θα τους πο δηγετήστι και θα του ς χρησιμοπο ιήστι δια τ11ν εκ­ πλήρωσιν των σκοπων του . Οϊ έργάται εις τους δ ρόμους καταντουν. διότι και απο αυτην την ασή­ μαντον θέσιν του κρατικου μηχανισμου. Έκτος του κράτους ύπο την αντίληψιν των κρατικων ύπηρεσιων οϊ κομμουνισται καταβάλλουν συντόνους προσπαθείας δια να επιτύχουν δι­ είσδυσιν.βΌ τ 11 ν αρχήν. Άλλα και κλητή ρες πηγαίνουν. πρωτον οϊ κομμουνισται φροντίζουν πάστι θυ σί� να πάρουν θέσεις εΙς τον κ Ρ α τ ι κ ο ν μ η Χ α ν ι σ μ ό ν. ποιοι αποτελουν στελέχη του και πλαγίως φροντίζει δ ια την προαγωγην και την ωφέλειάν των. ή όποία συμπλη ρώνει Τ'11 ν εκμετάλλευσιν των αΙτημάτων. β) ν α δ υ σ α Ρ ε σ τ ο υ ν μ ε τ η ν σ υ μ π ε­ Ρ ι φ ο Ρ ά ν τ ω ν τ ο υ ς ε θ ν ι κ ό φ Ρ ο ν α ς κ α Ι ν α α ν α π τ ύ σ­ σ ο υ ν μ 'ί σ ο ς μ ε τ α ξ υ τ ω ν π ο λ ι τ ω ν δ ι α τ Ο κ Ρ ά τ ο ς και γ) ε ι ς τ η ν κ Ρ ί σ ι μ ο ν σ τ ι γ μ η ν Εν α π ρ ο δ ώ σ ο υ ν τ Ο κ Ρ ά τ ος τ ο ό π ο 'ί ο ν θ α α κ ι ν η τ ο π ο ι ή σ ο υ ν κ α Ι θ α α χ ρ η σ τ ε ύ­ σ ο υ ν ώ ς π α Ρ ά γ ο ν τ α κ α τ α σ τ ο λ ή ς μ ι α ς ε π α ν α σ τ α τ ι­ κ ή ς κ ι ν ή σ ε ω ς. την Έκκλησίαν και φυσικα εις τα Σώματα Άσφαλείας Τι τον Στρατόν. δτι το κόμμα κατέχει λεπτομερως. δ ι α τ ο υ ό π ο ί ο υ ν α ε ξ υ π η Ρ ε τ ο υ ν τ ο υ ς ι δ ι κ ο ύ ς τ ω ν. διότι διαρκο ύσης τής απεργι ακή ς πάλης τους εγινε συνείδη­ σις. Οϊ λόγοι δια τους όποίους επιδιώκουν να τρυπώσουν εις το κράτος είναι α) ν α ε χ ο υ ν π λ η Ρ ο φ ο Ρ ί α ς κ α Ι ε Ι ς τ η ν δ ιά­ θ ε σ ί ν τ ω ν τ Ο κ Ρ ά τ ο ς. δργανα τής κομμουνιστικής επαναστάσεως.

πσλιτ'τκόν. άλλα κάποτε θα φανουν θριαμβευ τικά. τ ό ν Χ ω ρ ο ν τ η ς τ έ Χ ν η ς κ α ι τ η ς ε­ π ι σ τ ή μ η ς. τα λογοτεχνικά των Π. ε ί­ τ ε δ ι α τ ω ν ι δ ε ω ν. Έκτός των εμπίστων προσώπων ή διείσδυσις εξαπλουται και εις τόν Χ ω ρ ο ν τ ω ν Ι δ ε ω ν. Με άλλας λέ­ ξεις χρησιμοποιουν την τέχνην δια την επιδίωξιν πολιτικων σκο π ων Κ 1. δεν κάνουν τίποτε άλλο.χ. άλλα καΙ τόν καλλιτέχνην που είναι προσφιλης εις τό κοινόν. Δια του τρόπου αυτου οϊ κομμουνισται επιδίδονται εις την εφαρμογην ένός μακροπνόου σχεδίου .κομμουνισται και οί όμΟΥάλακτοί των διεθνομασωνοι διαθέτουν την cruvOC­ μοτικήν των ένότητα και μεταχειρίζονται τους δημοσίους όργανισμους χά­ ριν των «ιδεολογικων» Τι των ύλικων των συμφερόντων. ο ί όποίοι συσχετίζουν και επι­ ση μαίνουν όμοιότητας μεταξυ κομμουνισμου και Χριστιανισμου Τι μεταξυ μαρξισμου καΙ «Πολιτείας» του Πλάτωνος Τι άρχαίας Σπά ρτης Κ. την προδοσίαν. Αλλα μήπως καΙ εις την επιστήμην δεν διεισδύουν.λ.Π. πραγματοποιείται δια της εφαρμογης της Λενινιστικης τακτικης της επαναστάσεως. Αϊ διάφοροι ταινίαι όζουν κομμουνισμου σερβιριζομένου εΙ ς τους θεατας δια του άντιναζισμου. όπως είδαμε προηγου­ μένως. μάλιστα χρησι μοποιουν όχι μόνον την τέχνην. Η Κ ΑΤΑΔΒΨΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ eH κατάληψις της ά ρχης κατα τόν Λενινισμόν. Εις την τέχνην εκθειάζουν όλα εκείνα που εξυπηρετουν τό. Ιδίως όταν είναι μουσικός.λ. Χλευάζουν τας εθνικας άξίας και εν κατακλείδι δια λογοτεχνικου ϋφους καΙ εντό ς μι ας άναλόγου ύποθέσεως εμβολιάζουν τας μαρξιστικας δοξασίας. .λ. παρα να πλήττου ν τας αντιπάλους των εθνικας ιδεολογίας και να προβάλλουν ε μμέσως τ ό ν κομμουνισμόν. κείμενα εξυμνουν τόν κομμουνισμόν διδάσκουν ύπό τό κάλυμμα της ειρηνοφιλίας. eH τακτικη αύτη εχει ώς τελευταίον στάδιον την εξαπόλυ- 224 . τα άποτελέσματα μπορεί να μη πα­ ρουσιάζωνται άμεσα. Ύπάρχουν καΙ μερικοι ο ί όποίο ι Τι είναι ήλίθιοι αντικομ­ μουνισται Τι μαλλον τάχα άντικομμουνισταί. ό τ υς πιστεύω. Αϊ «επιστημονικαι» θεωρίαι κατα των φυλετικών διακρίσεων. π. άντιπολεμισμου καΙ δια της εΙρωνείας της θρησκείας καΙ των <<<lστικών» άντιλήψεων περΙ ήθικης κ. Έν συνόψει ή Κομμουνιστικη τακτικη δια την προσέλκυσιν μαζών α­ ναλύεται α) ε ι ς ε κ μ ε τ ά λ λ ε υ σ ι ν τ ω ν α ι τ η μ ά τ ω ν κ α Ι β) ε ι ς δ ι ε ί σ δ υ σ ι ν π α ν τ ο υ ε ί τ ε δ ι α τ ώ ν π Ρ ο σ ώ π ω ν. του δηθεν άνθρωπισμου. της δη­ θεν κοινωνικης Ισότητος Κ. Έκεί όπου ή διείσδυσις άποκορυφουται είναι εΙς τόν κινηματογράφον .π.

της κατακτήσεως της εξουσίας». ό όποιος είχε διαπιστώσει δτι «δια τους ήγέτας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ή πάλη κατα τών Γερμανων ήτο δευτερούουσα μέ­ ριμνα. ο ί Κομμουνισται εκ της πείρας απεκόμισαν το δίδαγμα. ευτυχώς ανεπιτυχώς. τα Κομμουνιστικα Κόμματα τών διαφόρων χωρών επωφελήθησαν της λεγομένης αντιστάσεως κατα του κατακτητου και δια χρημάτων και πολε­ μοφοδίων τών συμμάχων διωργάνωσαν «απελευθερωτικους στρατούς». δια η)ν εκπόρθησιν του κράτους. δια της ό ποίας κατακταται τελικώς ή εξουσία. Κατ' αυτην 'Το Κομμουνιστικον Κόμμα επιδιώκει δυ­ ναμικώς και ανευ προσχημάτων να επιβληθ'Ό τών αλλων. τα μετέπειτα της Κα­ τοχης γεγονότα. 15 225 .σιν της ενόπλου εξεγέρσεως. αλλ' απέβλεπον μετα την αποχώρησιν τών στρατευμάτων κατοχης να πάρουν την εξουσίαν. εφ' δ­ σον ήμπορουν. Μολαταυτα και χωρις να απορρίπτωνται 11 εστω και να μειουται ή αξία τών συμβουλών του Λένιν. Ούτω λοιπόν. Έν τ'Ό πραγμτικότητι βεβαίως δλοι γνωρίζουν. του­ ναντίον εις την Γιουγκοσλαβίαν εκέρδησαν . αλλα κατα το πλειστον εδέχοντο άπλώς τα δπλα μας και εκάθην­ το ήσυχοι αναμένοντες την στιγμην κατα την όποίαν θα ήδύναντο να κα­ ταλάβουν την εξουσίαν εις την πρωτεύουσαν πραξικοπηματικώς και να με­ ταβάλουν την < Ελλάδα εις Κράτος KoμμOυνισtιKόν». 11 να τα συμπλη ρώνουν. Χαρακτη ριστικώς δια την <Ελλάδα που επλήγη έξ αυτης της μεθόδου αναφέρω ενα απόσπασμα απο το Βιβλίον «ΤΟ Μηλον της εριδος» του 'Άγ­ γλου Συν Ιρχου Γουντχάουζ-Κρίς. δτι δεν πρέπει να μένουν προσκολλη μένοι εις δσα είπεν ό «μεγάλος δάσκαλος». δτι ο ί απελευθερωτικοι αυτοι στρατοι δεν εσκόπουν να πολεμήσουν τον εχθρόν. εξαρταται απο τας ειδικας συνθήκας που επικρατουν εις την χώραν. <Η μέθο δος της αμέσο υ επαναστάσεως εφηρμόσθη κυρίως κατα τον Β' Παγκόσμιον πόλε­ μον. Πρώτη μέθοδος είναι εκείνη που φέρει την ονομασίαν της «α μ έ σ ο υ ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ς». δπως το Δεκεμβριανον Κίνημα και ό Συμμοριτοπόλεμος α­ πέδειξαν πλήρως δτι οί εγχώριοι κομμουνισται απεπειράθησαν να καταλά­ βουν την αρχην δια της αμέσου επαναστάσεως . ή όποία ανελαμβάνετο μόνον δια σκοπους εξυπη ρετουντας τον αρ­ χικον σκοπόν. αλλα να φροντίζουν να τα βελτιώνουν. δπου σκοπεύουν να κυριαρχήσουν. Π οία εξ αυτών επιλέγεται . Εις η)ν περίπτωσιν δια η)ν όποίαν τώρα γράφομεν ή ενοπλος εξέΥερσις είναι απαραίτητος. Έπιπροσθέτως και περισ­ σότερον εγκύρως ό ίδιος ό Τσώρτσιλ όμιλών την 1 8 Ίανουαρίου 1945 εις την Β ουλην τών Κοινοτήτων ελεγε σχετικώς δια τους 'Έλληνας κομμου­ νιστας της «Άντίστασης» δτι «δεν εσκόπουν να πολεμήσουν εναντίον των Γερμανών. αί διεθνοκομμουνιστικαι ορδαι χρησιμοποιουν βασικώς τρεις μεθόδους.

οι όποίοι προτιμουν να κυβερνουν συνα­ σπισμοι κομμάτων Τι κόμματα δημοκρατικά. . . τους παρέχεται ή ευκαιρία να εχ ουν μέ­ λη ε ις την κυβέρνησιν. Ή δευτέρα μέθοδος είναι ή πρoταθ�ίσα ύπό του Βουλγάρου κομμουνι­ στου Δημητρώφ. Και εμείς ο ι επαναστάτες Μπολσεβίκοι δεν πρέπει να δι­ στάσωμε να χρησιμοποιήσωμε την ίδια τακτικη και μέθοδο εναντίον τών εχθρών μας». "Η συνεργασία αϋτη παρετη ρείτο εκεί δ που δια πολυν χρόνον εκυβέρνα ενα Ισχυρόν κόμμα της Δεξιας. Έξα­ σφαλίζουν νομιμότητα δ ράσεως. έφρόντιζον δια χιλίων τρόπων να συνενώνουν τους αντιπάλου ς του δεξιου Κόμματος (τό όποίον έχαρακτη­ ρίζετο .χ. ΕΙς την Ρουμα­ νίαν μάλιστα είχον συνεργασθη «δημοκρατικώς» μετα του Βασιλέως Μιχα­ ήλ . δπου Τι άμεσος επανάστασις λαμβάνει ηΊν μορψην μιας εσωτε­ ρικης ενόπλου εξεγέρσεως η ανταρτοπολέμου συμπλη ρωμένου δι ' εμφανους Τι αφανους εξωθεν βοηθείας. 226 . κατόπιν εξεδιώχθη της Πατρίδος του. εις τα κάθε (ίλλο παρα φιλήσυχα κράτη της Κεντρώας και Νοτίου Άμερικης. ό όποίος. Δια του «Λαϊκου Μετώπου» κατώρθωσαν οι Κομμουνισται να επι­ κ ρατήσουν εΙς πο λλας χώρας της Άνατολικης Ευρώπης. υ ιοθέτησεν επανειλημμένως τόν συνδυασμόν εσωτερικη εξέγερσις . Διότι εφ ' δσον συνεργάζονται με τα αστικα Κόμματα δεν δέχονται επιθέ­ σεις από αυτά. ητο σχεδόν αδύνατον. Πολεμουσαν άσκοπα όλόκληρα χρόνια οι "Ελληνες μέχρις δτου εμηχανεύθησαν τόν Δούρειον "'Ίππο ν και ετσι κατώρθωσαν να κυριεύ­ σουν την Τροίαν.Π. Με τα «Λαϊκα Μέτωπα» ο ι Κομμουνισται απολαμβάνουν πολλα ο φέλη . μολονότι εκείνοι ύπ ο νομεύουν τό αστικόν καθεστώς. Δια τουτο ακρι βώς οι κομμουνισταί. Τό κq μμα αυτό δια να π έσυ συγκρου όμενον με ενα άλλο Κόμμα. θυμαστε μία περίεργη ιστορία της αρχαίας "Ελλάδος που συνέ­ βη στην Τροία.εξωτερικη επέμβασις πρός επιβο­ λην κομμουνιστικου καθεστώτος. τα «Λαϊκα Μέτωπα» προσέτι ενεφανίσθησαν και με τό σχημα της «δη­ μοκρατικης συνεργασίας».λ.την Ιδίαν μέθοδο ν .μετηλθον και ε ις Άφρικανικας Τι Λατινοαμερικανι­ κας χώρας. "Η εΙσήγησις ενεκρίθη και εγεννήθησαν τα «Λ α ϊ κ α Μ έ τ ω π α» τα όποία δεν είναι τίποτε άλλο παρα ό Δούρειος "Ιππος εΙ ς την σύγ χρο νον πολιτικην ίστορίαν. Φασιστικόν) εΙς «δημοκρατικην συνεργασίαν ) με προορισμόν την ανατροπην της κυβερνώσης δεξιας παρατάξεως και την ανο δον εις την άρ­ χην του Δη μοκρατικου Συνασπισμου. τα όποία ποτε δεν θα ανεδείκνυον αυτο δυνάμως Κ. Ό Κάστρο Π. αφου άθελά του τους εξυπη ρέτησε. ό όποίος όμιλών εις τό Ίον Συνέδριον της Γ' Κομμουνι­ στ ικης Διεθνους της όποίας ητο Γενικός Γραμματευς εΙσηγήθη τα έξης: «Σύντροφοι.

ό συνδικαλιστικός.1'§�Ι δε­ ξιοτεχνικώς ό αληθης σκοπός.. υπάρχουν και αί αφανείς. δπου οί κομμουνισται ευρίσκονται εις τελείαν αδυναμίαν δια να επιδιώξουν διαφοροτρόπως τ11ν κατ άληψιν τ�ς ε­ ξουσίας. αί «ανθρωπι­ στικαι» κα! αί δηθεν προοδευτικαί. <Ομολογουμένως τα «λαϊκα μέτωπα» και αί «δημοκρατικα! συνεργασί­ αι» αποτελουν μορφας εμφανους συνοδοιπορείας με του. Έν πάσΊ] περιπτώσει αποδεδειγμένως όσοι συνειργάσθησαν πολιτι­ κώς με τους Μπολσεβίκους οίασδήποτε χώρας εξηλθον εκ της συνεργασίας α ν ε π α ν ο Ρ θ ώ τ ω ς ζ η μ ι ω μ έ ν ο ι . κ ομμουνιστάς. Τέλος. ουδόλως εδεινοπάθησαν προσωπικώς. τι τρίτη μέθοδος. όμεΗάζου­ σα με την πτώσι σταγόνων επι του μαρμάρου. ό αθλητικός. τό όποίον εις τό μάκρος του χρόνου θα τρυπήσουν. Τι εκ κακου υπολογισμου ανήκει ό Τσάνγκ Κάϊ Σέκ. εσ1ίω βαρυτάτης. τοιαυται δε εθνόφθοροι «ιδέαι» είναι αί σοσιαλιστικαί. τά τους.Φυσικα οί δημοκρατικο! πολιτικο! γνωρίζουν τί σημαίνει κα! ποία εί­ ναι τα επακόλουθα μιας συνεργασίας με τους Μπολσεβίκους. <Η εμμεσος ανατροπη είναι μί α μέθοδος. γεγονός που δεν τους τιμα ώς ΤΙγέτας κα! αγωνιστάς. που όμολογουμένως αργεί να φέρΊ] τα εθνοδιαλυτικα αποτελέσματά της. ενφ εις τους εξ αμελείας. 'Όπισθεν τών εκ πρώτης όψεως αθώων σω­ ματείων Τι διεθνών οργανώσεων (κατα πάγιον κανόνα αυτα! αί διεθνείς ορ­ γανώσεις είναι κομμουνιστικα! Τι τ ό χειρότερον μασωνικαι) κρύ1f. Οί κύριοι αυτο! τών όποίων τι βλακεία Τι τ ό συμφέρον εγιναν αιτία να βασανισθουν Τι να θανατωθουν έ­ κατομμύρια αθώων. ό φιλανθρωπικός.ο π 11» εφαρμόζεται συνήθως κατα κρατών. εις την διάβρωσιν τών • 227 . ό μορφωτικό ς και δλοι οί τομείς της ανθρωπίνης δραστη ριότητος αποτελουν αντικείμε­ νον αριστερας εκμεταλλεύσεως.. Αλλα την α­ ποδέχονται προκειμένου να ίκανοποιήσουν τας φιλοδοξίας Τι τα συμφέρον. αί ό ­ ποίαι είναι και αί πλέον επικίνδυνοι. που κλονίζουν τόν σεβασμόν και την εμ­ πιστοσύνην εναντι τών εθνικών παραδόσεων. Είναι τι πλέον αργη μέθοδος. <Η έργασία της είναι ανεπαίσθητος. Παραλλήλως πρός τας εμφανείς μορφάς. τι όποία λέγεται «ε μ μ ε σ ο ς α ν α τ ρ. που εξασθενουν την πίστιν εις τα εθνικα ιδεώδη. Θέλομεν επίσης να σημειώσω­ μεν ότι αί συνεργασίαι τας όποίας π άντοτε υστεροβούλως προτείνουν οί κομμουνιστα! επεκτείνονται κα! πέραν του πολιτικου στίβου. <ο κοινωνικό ς τομεύς. αί «ειρηνιστικαί». Εις την κατηγορίαν αυτών τών δολίων συνεργατών τών κομμουνι­ στών ανήκει ό Κερένσκυ. Τό παρόν σύστημα συνO�ΤΙKώς εγκειται εις την διά­ δοσιν ηθοφθόρων :ιδεών κα! αρνητικών καταστάσεων. Εις αυτας περιλαμβάνεται και τι διά­ δοσις «ιδεών» . αλλα και τι πλέον ασφαλής.

Εις τας χώρας αύτας τών ό ­ ποίων ό πολιτισμος και ή τεχνικη εξέλιξις ύπερέχουν κάθε άλλης χώρας. 'Εκεί οί κομ­ μουνισται είναι σταγων εν τφ ωκεανφ. ό όποίος κατευθυνόμενος άπο άπανθρώπους δημοσιογράφους . ώς άξίαν 11 οντότητα. ειρωνεύονται τον άγώνα δια το εθνος και λιβανίζουν την λιποταξία και τον ψυχικον ψηφο δεϊσμόν.χ. δια της άποχαυνωμένης και άποχαυνούσης μουσικης. αί όποίαι στερουνται της λογικης να καταλάβουν δτι ή άξία τών ιδεών δεν εξαρταται άπο το αν είναι παλαιαι Τι νέαι. ενφ ειρωνεύεται τας ύγιείς ιδέας ώς οπι­ σθοδρόμησιν. άλλα εις το βάθος φθείρει και κατατρώγει τα ύγιη κύτταρα του Οργανισμου. και τ ότε δεν χρειάζεται ενοπλος εξέγερσις. άλλα με νό­ μιμον διαφθοράν. μηδενισμου και άπογοητεύσεως. Είναι ή φυματίωσις τών εθνικών πνευμόνων. άρκεί μία ωθησις δια να καταρρεύ­ συ το άστικον οικοδόμημα. άλλα άπο το αν είναι ορθαι Τι λανθασμέναι.Π. Ή κατ' αύτον τον τρόπον τοποθέτησις τών ιδεών παρασύρει τας άπαιδεύτους μάζας. δπου της άποκόπτουν τα πτερα τών ιδανικών της ζωης. τας όποίας παρουσιάζει ώς «μοντερνισμόν». Αί εθνικαι μάλιστα άντιθέσεις και 228 . "Η εμμεσος. Εις την προαναφερθείσαν ενθοδιαλυτικην εκστρατείαν συμβάλλει κυ­ ρίως ό τύπος. άλλα ύπ ούλως την παρασύρουν εις την ψυχοφθόρον δια­ σκέδασιν. Δεν κη ρύσσουν την κατάργησιν της ή θικης. άλλα την επαινουν δια της «τέχνης» και τών άντιλήψεων περι σεξουαλισμου κ. ό Μαρξισμος προ πολλου ώς ιδέα δεν παρακινεί τον κόσμον.Α. διεγείρει και ερεθίζει τας τάσεις της κοινωνικης άποσυνθέσεως. άλλα με κινηματογραφικας π. Συγχρόνως ό κομμουνισμος λαμβανόμενος ώς καθεστως εχει πληθος επικριτών και αί Εύρωπαϊκαι μαζαι τον άρνουνται. άλλα με έλκυ στικα μυθιστορή­ μάτα Τι δηθεν ίστορικα διηγήματα άμφισβητουν την θυσίαν δια την Πατρί­ δα. άσχέτως ήλικίας.π . Ό κομμουνιστης μετερχόμενος την όδον της εμμέσου άνατροπης δεν πλήττει το εθνος αύτο καθ' έαυτό.ήθικών και ιδεολογικών στη ριγμάτων της κοινωνίας και γενικώς εις την μό­ λυνσιν του συνόλου με θεωρίας ύπερχειλίζοντος πεσσιμισμου.π. τών ναρκωτικών κ. που δεν εχει εκδη λα συμπτώματα. έπομένως. Δια τας ΗΠΑ ούδεις λόγος. την εξεταζομένην μέθοδον χρησιμοποιουν σήμερον οί κομμουνί σται εις την Δυτικην Εύρώπην και εις τας Η.λ.λ. Δεν προσπαθουν να άποτρέψουν την νεολαίαν άπο τον εθνοπρεπη δρόμον εμφανώς. Δεν ύποστηρίζουν δτι δεν ύπ άρχει Πατρίς. άνατροπη άποδίδει τους καρπους του σαρακι­ ου της κοινωνίας. άλλα το ύπονομεύει και του άποσυνθέτει τα θεμέλια οχι με επαναστατικην δρασιν. 'Ήτοι δεν ισχυρίζονται δτι δεν ύπάρχει Θεός. Κάποτε το άπαίσιον εργον θα όλοκλη ρωθΌ. ταινίας προβάλλουν άντιθρησκευτικας δοξασίας.

«ανθρωπισμου». δι ότ ι ό ύποστηρίζων τόν κομμουνι­ σμόν. οί θιασώται της τέχνης της παρακμης. ύποστη ρίζει τους Ρώσους και φαίνεται είς τα μάτια ολων αυτό που είναι: προδότης της Πατρίδος του . την όποίαν επιτυγ­ χάνουν δ ια της εξαπλώσεως τών αποσυνθετικών δοξασιών περι σοσιαλι­ σμου. καθόσον είς τους πολιτικους αγώνας γίνεται δεκτόν τ ό αξίωμα « ο . ' Υπάρχε ι μία χειρ που κατευθύνει ολα τα παράσιτα κ αι τας παρασιτικας εκ ­ δηλώσεις των. τών φι λοδοξιών Τι τών δ ιαστροφών των.ό προσωπικό ς ανταγωνισμός Ρωσίας-ΗΠΑ εμποδίζουν την ανάπτυξιν τών κομμουνιστών ακόμη περισσότερον. είς τας ΗΠΑ ό πρόεδρος Νίξον όμιλών είς τό Κογκρέσσον ε­ κρουσε τόν «κώδωνα της φρίκης». τ ι δ ε ν ω φ ε λ ε ί . αί όποίαι δεν ωφελουν τόν εθνικισμόν. "Όλοι αυτοι ο ί τρωγλοδυται του πνεύματος. λ . Και δ ια τουτο ο ί κομμουνισται φροντίζουν να τας διαδίδουν . β λ ά π τ ε ι» . ώς είπεν. ατομικών «δικαι­ ωμάτων» κλπ. Μπητνικς κ.. Όλίγοι πράκτορες. εί ς τό Άμερικανικόν εθνος δια τ ό μέλλον της νεολαίας του. ο ί πεφασμοι και οί ετοιμοι να ύπη ρετήσουν δουλοπρεπώς δ ια την ίκανοποίησιν τών συμ­ φερόντων. «εί ρηνοφιλίας». που τιτλοφορουνται Χί­ πις. κατα βάσιν είναι θύματα και όργανα του σατανικου πλοκάμου της διεθνοκομμουνιστι κης συνωμοσίας κατα της ανθρωπότητος . αί «χειραφετημέ­ ναι» νεάνιδες και ό έσμός τών εξαθλιωμένων τοξικομανών και τών πάσης φύσεως εκφυλισμένων. ο ί αξιολύπη­ τοι μακρυμάλληδες μουσικοι τών εκκωφαντικών θορύβων. ώς ο ί κατ ' εξοχην ύπέρμαχο ι τών λαϊκών και ατομικών «ε­ λευθεριών». τ α όποία ευτυχώς παρα τας προσπαθείας δεν επεκράτησαν εί ς την χώραν μας. ενα σοβαρόν ποσοστόν της όποίας καταναλώ­ νει ναρκωτικά).χ. αί λεγόμεναι ελευθερίαι κλπ. Είς την διαβρωτικήν των εκστρατείαν εύρίσκουν προθύμους εκτελεστας του μυσαρου των εργου . 229 . τ όν ζη μιώνουν. 'Όλα αυτα επιδιώκονται συστηματικώς από την κ ομμουνιστικην ήγε­ σίαν. Και δι α τουτο βλέ­ πομεν παντου τους κομμουνιστας να κόπτωνται ύπερ τ ης δημοκρατίας και να εμφανίζωνται. πολλα χρήματα. Οϋτω λοιπόν ό σοσιαλισμός. Φυσικα αληθώς δεν ενδιαφέρονται δ ια την δημοκρατίαν Τι τας «ελευθερίας». αντιμιλιταρισμου. ' Ως εκ τούτου ο ί κομμουνισται επιμελουνται μετα ί διαιτέρας επιμονης σχέδια διαφθοράς και σήψεως τών κοινωνιών του πολιτισμένου κόσμου . αλλα δ ια την εξασθένησιν του εθνΙΚΙEJμο\). τίθενται είς την δι άθεσιν του δ ιεθνοκομμουνισμου δ ια την πραγματοποίησιν της εμμέσου ανατρο­ πης. οπως αλλου (π.π. δ ι ' αυτό εχουν και δ ιεθνη χαρακτηρα τα φαινόμενα του εκλύτου αναρχισμου. και επειδη ή χειρ αυτη είναι κ οινη δ ι' ολους.

Συκοφαντουν . 230 . εκβιάζουν και πράττουν ο . δω ροδοκουν. <Η άγκινάρα δεν κόπτεται με τας χείρας . Αί τρείς αύ­ ται μέθο δοι πιθανως να εφαρμόζωνται μεμονωμένως Τι και άπό '1(οινου συν­ δυαζόμεναι άναλόγως με τας έκάστοτε επικρατούσας συνθήκας. ε ί ν α ι ε ν α ν τ ί ο ν τ ο υ ε θ ν ι κ ι σ μ ο υ» και με βάσιν αυ ηΊν να ρυ­ θμίσωμεν τας σχέσεις μας . ωστε να είναι εύχε­ ρεστάτη ή κοπή της. · Άνακεφαλαιωτικως λοιπ όν οί Κομμουνισται δ ια την κατάληψιν της εξουσίας άκολουθουν: α) τ η ν ά μ ε σ ο ν ε π ά ν ά σ τ α σ ι ν β) τ α λ α­ ϊ κ α μ έ τ ω π α και γ) τ η ν ε μ μ ε σ ο ν ά ν α τ Ρ ο π ή ν. μέχρις ο του εκλεπτύν τ! τ ό σον .<Επομένως ή μείς οί εθνικισταί . φυλάκισιν Τι εξορίαν. οταν ο ί κομμουνισταΙ κυβερ­ νουν. άρνούμενοι και πολεμουντες πασαν ιδεολογίαν Τι συ μφέρον. Πριν ο μως ο ί Μαρξισται άνέλθουν και δ ια να άχρηστεύσουν τους εχθρούς των εφαρμόζουν πολλας μεθόδους . Η ΕεΟΝΤΩΣΙΣ ΤΩΝ Α ΝΤΙΠΑΛΩΝ < Η άντιμετώπισις των άντικομμουνιστων. Κατα τ όν ο μοιον τρόπον οι κομμουνισται δεν άπ οπει­ ρωνται να κτυπήσουν εύθέως ενα ισχυρόν άντίπαλον. είναι άπλη και συνίσταται εις τυφεκισμόν. που δεν ενισχύει την εθνικην ιδεολογίαν Τι τό εθνικόν συμφέ ρον. π ο υ ο σ α δ ε ν κ α ί ε ι τ α μ α υ Ρ ί ζ ε ι . εκ καθήκοντος προς την πατρίδα ύ πο­ χρεούμεθα να άκολουθήσωμεν ώς καθοριστικην γραμμην της τακτικης μα� . άλλα τ ό ν άδυνατί­ ζουν ολίγον κατ' ολίγον. που ολοι μαζι συγκροτουν άσπίδα προστα­ τευτικης ισχύος δι ' ώ ρισμένον άντικομμουνιστην πρέπει να άπομακρυνθουν αύτου δ ια να εξασθενήστ! και κατόπιν να συντ ριβij άπό τους κομμουνιστάς . Οί φίλοι και οι συνεργάται . την πεποίθη σιν του « ο π ο ι ο ς δ ε ν ε ί ν α ι μ ε τ ό ν έ θ ν ι κ ι σ μ ό ν . Δι α να κοπij χρεί άζεται ν' άποσπασθij άπα αύτην τ ό ενα φύλλον μετα τ α άλλον. άπειλουν. εκ των οποίων · αί συνηθέστεραι είναι αί άκόλουθοι τρείς: πρωτον εχομεν την μέθοδον που ο ί ίδ ιοι ο ί Μ πολσεβίκοι ονομάζουν «ά γ κ ι ν ά Ρ α». Πρός τούτοις οί άριστεροι μεταχειρίζονται χίλια δυό μέσα. ο ση δύναμι και να δ ιαθέτ τ! κανείς .τιδήποτε είναι δυνατ αν να φαντασθητε προκειμένου να άπο­ τραβήξουν άπό τ ό ν άντικομμουνιστην ενα χ ρήσιμον φίλον Τι συνερ1άτην. του άφαιρουν τους φίλους και του ς ύ ποστη ρικτάς του . καθως άφαιρουνται τα φύλλα της άγκινάρας. διότι γνωρίζουν οτι ή σ υ κ ο φ α ν τ ί α ε ί ν α ι Ο π ω ς ή φ ω τ ι ά . ΚαΙ εις τό τέλος Ο άλύ­ γιστος άρχικως εχθρός άπογυμνούμενος άπό το υς ενισχυτάς του καθίσταται άσθενης και καταβάλλεται δίχως κ όπον. μετα πάσης άλλης ιδεολογίας και παντό ς συμφέ­ ροντος .

Ούτω εξέρχονται κερδισμένο ι . Δημιουργειται αναταραχή . Αυτος διαμαρτύ­ ρεται. αλλα το εν τέταρτον των άρ μοδιοτήτων. εις ενα ύπουργειον ύπάρχει είς Γενικος Διευθυντής. ή όποία κατελάμβανε παραμεθορίους της περιοχας και κατ όπ ιν λό­ γφ του προκύπτοντος θορύβου ύπεχώρει. Έπι παρα δείγματ ι . αλλα απο το ημισυ αυτης. εΝαι μία φέτα απο το σαλάμι την σημασίαν της όποίας οι αδαεις την αντιλαμβάνονται δταν ελθ1J ή ιδική των σειρά. ήμ:ιαείας. 'Έκαστον τούτων εί­ ναι ενα στάδιον κομμουνιστικης προόδου. ε ν α Ο π ί σ ω». ηρχιζον ατελειώτους διαπραγματεύσεις και μόλις ελησμονειτο ή ύπ όθεσις επανε­ λάμβανε την προώθησιν κλπ. ΟΙ τελευταιοι δι' εγκαθέτων των Τι συνο δοιπόρων κατορθώνουν να του αφαιρέσουν τας ήμισείας των άρμοδιοτήτων του . Διότι εδω δεν πρόκειται περι συμπτωματικων συμβάντων. που αφή ρεσαν. Άλλα οι κομμούνισται ύπολογίζοντες εις την δυναμική ν του αντίδρασιν τον εξοντώνουν κατα τοιουτον τρόπον. .Δεύτερον εχομεν τ11ν μέθοδ ον του «δ ϋ ο <β ή μ ά τ α ε μ π ρ ό ς. Τι να κερδίζουν τας εκλογας εις ενα 0 γανισμον Τι σωματειον Τι να επιτυγχάνο υν μίαν συνεργασίαν Τι να παραγκω­ νίζουν ενα δεδηλωμένον αντικομμουνιστήν. την μέθοδο ν «δύο βήματα εμπρός. αρχίζουν τον σταδιακον κατα ­ τεμαχισμόν του. Πόσον σφάλλουν όμως. όπότε και αρχίζουν να ανησυχουν και καταλαβαίνουν τί γίνεται. 231 . ΤΟ τρίτον στρατήγημα των κομμουνιστων καλειται «σ α λ ά μ ι» (11 γελοία όρολογία φυσικα είναι κομμουνιστικη) και σημαίνει την προοδευ­ τικην κατα στάδια εξόντωσιν του εχθρου . δια τους αφελεις που αγνοουν τον κομμουνισμον εί ναι δευτερεύοντα γεγονότα. ανευ σπουδαιότητος. που εγιναν τυχαίως και δεν εχουν σημασίαν γενικήν. αλλα κόπτεται εις φέτας και τελικώς φέτα-φέτα καταβροχθί­ ζεται όλόκληρον. μέχρις δτου τον εξαφανίσουν τελείως . . εκόπαζεν ούτω ό θό ρυβος. Κατ' αυτην ή εξόντωσις του αντιπάλου εις ώρι σμένας περιπτώ­ σεις δεν πραγματοποιειται όλοκλη ρωτικως. Το σαλάμι δεν τρώγεται όλόκλη­ ρον μονομιας. ουτε του καταφέρεται αμέσως ή χαριστικη βολή. αλλα πλέον εί ναι αργά. Και αργότερον επαναλαμβάνουν το κόλπον. την όποίαν τα θύματά της δεν αντελήφθησαν που όδηγεΙ. ωστε να μη γίνεται αντιληπτη ή πρόθεσίς των. Παρομοίως και οι κομμουνισταί. ΤΟ να εκλέ­ γουν οι κομμουνισται ενα δήμαρχον. ενα οπίσω» εφή ρμοσε κυρίω ς ή ΕΣΣΔ. Άπειλειται ρηξις. δταν δεν μπορουν να ανατ ρέψουν τον εχθρον δια μιας ενεργείας. όπότε οι κομμουνισται ύποχωρουν και επιστρέφουν δχ ι τας. δχι απο δλην την περιοχην που ει­ χε καταλάβει. ό όποιος κινειται εθνικως "Και "Καταδιώκει τους αρι ­ στερούς. Πολλάκις κατα το παρελθον εφη ρμόσθη αυτη ή παντοπωλειακη μέθο­ δο ς.

Να εϋρουν τό δικαιόν των εν τφ εθνικφ κράτει και δ ι' αυτου και δχι να τους εγκαταλείψωμεν είς την προπαγάνδαν των κομμουνιστων. τ η ς ε ρ γ α τ ι κ η ς τ ά­ ξ ε ω ς.Ή εξόντωσις των αντιπάλων λοιπόν από τους κομμουνιστάς. δπου δεν μπορεί να πραγματοποιηθij δια της φυσικης εξοντώσεως fι τουλάχι στον δ ια του περιορισμου των. πραγματοποιείται δια των μεθόδων α) τ η ς ά γ κ ι­ ν ά Ρ α ς β) τ ο υ σ α λ α μ ι ο ϋ και γ) τ ο υ «ε ν α β η μ α ε μ π Ρ ό ς. Πριν απ' δλα είναι απαραίτητον δ ια την επιτυχίαν. δ ύ ο Ο π ί σ ω». ο ί όποίοι θα ε­ πωφεληθουν της ίδικης μας αδιαφορίας δ ια να παρουσιασθουν ως δ ιεκδ ι­ κηται των εργατικων δ ικαίων. Έ ξ ό ν τ ω σ ι ς α ν τ ι π ά λ ω ν α) Μέθοδος «αγκινάρας» β) Μέθοδος «σαλαμιου» γ) Μέθοδος «δύο βήματα εμπρός. α) "Αμεσος επανάστασις β) Λαϊκόν Μέτωπον γ) "Έμμεσος ανατροπη 3. eH ανάλυσις της κομμουνιστικης τακτικης μας ύποδεικνύει κατα τόν ασφαλέστερον τρόπον την γραμμην την όποίαν οφείλομεν να α­ κολουθήσωμεν εν τij αντιμετωπίσει του μαρξισμου. ΔI �ΓPA MM A ΚΟΜΜΟΥΝι εΤΙΚΒΣ ΤΑΚΤΙΚΒΣ 1. "Όπου οί εργάτα ι εχουν δίκαιον πρέπει να τους τ ό απονείμωμεν. Ο ΟΡθΟΣ ΑΝ rΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ Η ΠΡΟΦΥΛΑεΙΣ ΤΩΝ ΜΑΙΩΝ Ή τακτικη του αντικομμουνισμου ύπαγορεύεται από την τακτικην του κομμουνισμου. Π ρ ο σ έ λ κ υ σ ι ς μ α ζ ώ ν α) Έκμετάλλευσις αίτημάτων β) Διείσδυσις παντου ως άτομα και ώς ίδέα Κ ατάλη Ψις α ρχη ς 2. Είς το προαναφερθεν παράδειγμα της άλύσου των απεργιων ή κρατικη 232 . εαν βεβαίως θέλωμεν να εχωμεν αποτελέσματα. να μ η ε π ι τ Ρ έ­ πωμεν είς τους κομμουνιστας να εκμεταλλεύωνται τ α α ί τ ή μ α τ α τ η ς μ ά ζ η ς κ α Ι ί δ ί q. ενα οπίσω» 9.

τους εργάτας εις την κομμουνιστικην απόχην. τ α δ ί κ α ι α α ι τ ή μ α τ α. δ ια να μη τα εκμεταλλεύων­ ται ο ί κομμουνισταί. Βασικη λο ιπόν αρχη του αντικομμουνισμου είναι . αλλα δ ια να αποσπάσΌ τους εργάτας από τους κομμουνιστάς.επέμβασις μπορεί να είναι και πρέπει να είναι δραστη ρία. να του επιστήσΌ την προσοχη επι των επιπτώσεων της απεργίας κλπ. τότε να δοθΌ ή άδεια απεργίας και επι πλέον να βοηθηθουν οί απεργοΙ Τό κράτος οϋτω θα φαίνεται και πραγματικως θα είναι συμπαραστάτης εις τα εργατικα δίκαια. όπωσδήποτε τα αιτήματα να λύωνται από ήμας. κατα την κομμουνι­ στικην όρολογίαν. δχι δ ι α να κάνΌ φακέλλους εις τους :απεργουντας. να τόν π ιέσΌ . την εργατικην ύπόθεσιν. Είναι αν­ τεθνικόν και αντικοινωνικόν δ ια τα συμφέροντα όλίγων να τροφοδοτουμεν τόν Μαρξισμόν με κόσμον που ήγανάκτησε από την αδ ικίαν. δια να κάνωμεν αποτελεσματικόν αντ ικομμουνισμόν ν α ί κ α­ ν ο π ο ι ο υ μ ε ν π ά σ Ό θ υ σ ί q. χάριν δί)ο-τριων καπιταλιστων. Φυσικα ύπάρχουν και παράλογα αιτήματα Τι απαιτήσεις ύπερβολικαί. τότε προφανως απέναντί μας ύπάρχουν κα­ κόπιστοι και τόν λόγον εχει πλέον ή κ Ρ α τ ι κ η π υ γ μ ή . να συζητήσΌ μαζί του τό αίτημα. μέχρις στου ύποκύΨ Ό ό εργοδότης . αποκλείεται να παρασυρθΌ πρός τόν κομμουνι­ σμόν. ''Αν ό εργοδότης επιμείνυ εις τας αδίκους επόψεις του και δεν δυνηθΌ ό αστυνομικός Τι ό εκπρόσωπος του ύπουργείου εργασίας να τόν αναγκάσΌ να συμμορφωθΌ πρός τό πρέπον. 'Όταν ό κομμουν ιστης δεν εύρίσΚΌ αιτήματα να εκμεταλλευθ Ό είναι χωρις όδόντας. Εις την περίπτωσιν αύτην δεν αποδεχόμεθα την καταπίεσιν του εργοδότου . Δεν θα τα εκμεταλλεύεται αύτα ό ελλοχεύων μαρξιστής αλλα τό ίδ ιον τό επίσημον τό κράτος. που του εγι­ νε. Εις την περίπτωσιν αύτην τό κράτος εξηγεί εις τους εργάτας στι εχουν ά­ δ ικον και αν αύτοι ε1Όιμείνουν. Μόλις ή επιτρο­ πη επιδιώξη την οργάνωσιν απεργίας τό κράτος οφείλει να επέμβΌ δ ια της αστυνομίας. Τούναντίον μόλις εχει αιτήματα πρός εκμε­ τάλλευσιν αμέσως πλαισιουται από πλήθη και εμφανίζεται ύπέρμαχος των λαϊκων συμφερόντων. '0φείλομεν. Και θα τ ό κατορθώσΌ αύτό αν τό άρμόδιον κρατικόν δργανον επ ιδείξΌ ενδ ιαφέρον δ ια τ ην ύπόθε­ σ ι που απασχολεί τους εργάτας. π ροτου δώσΌ την άδειαν α­ περγίας ύποχρεουται να επισκεφθΌ με την επιτροπην τόν εργοδότη ν. " Ο εργάτης θ α ύποστη ριχθΌ απερ ιορίστως ύπό την προϋπόθεσιν στι 233 . Έφόσον ό εργάτης πεισθΌ στι τα προβλήματά του επιλύονται από τό κράτος. Είναι καταδ ικασμένος να μένΌ εις τό περιθώριον άσημος και στιγματισμένος προδότης. Να είμεθα ρεαλισταΙ Έπ' ούδενι λόγφ επιτ ρέπεται να ρίπτωμεν. Θα πρέπει ό αστυνομικός «να πάΡΌ στα χέρια του».

τό όποιον κατευθύνει εις τόν σχηματισμόν ευμενων 11 δυσμενων εντυπώσεων.χ. Άπεναντίας ή συμμετοχη των κρστικων ο ργάνων. άνευ του όποίου δλα τά άλλα είναι δίχως αξίαν. Πρέπει.. ή 'Εκκλησία κλπ . που εν πάσΊJ περιπτώ­ σει ίσοδυναμει με tC> χειρότερον είδος . περιπτώσει πρέπει νά μολυνθουν από την παρουσίαν προσώπων με κομμουνιστικά φρονή ματα. δπως tά Πανεπιστήμια. διά της όποίας διει σδύουν εΙς τόν αΙσθη­ ματικόν κόσμον της μάζης. δ ραστη ριότητας. διότι ώς γνωστόν ό κινηματογράφος ασκει βαθυτάτην επιρροην επι του κοινου. πο υ ή ο υδετερότης των μαλλον αποδίδεται εις δει ­ λίαν. Οί κομμουνισται χρησιμοποιουν κατά κό ρον την κινηματογραφικην προπαγάνδαν. μ ε τ α ξ υ τ η ς κ ο ι ν ω ν ι κ η ς μ ά ζ η ς κ α ι τ ο υ κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ο υ α δ ι α π έ ρ α σ τ ο ν τ ε Ι χ ο ς. Έν συνεχείq ή αντικομμουνιστικη τακτικη επιβάλλει ν ά Ο Ρ θ ώ σ ω­ μ ε ν μ ε τ α ξ υ τ ο υ π-λ ή θ ο υ ς. Κατά -συνέπειαν ή απα­ γόρευσις εν πρώτοις της εισόδου των κομμουνι στων εις τάς δ ημοσίας ύπηρεσίας και εις τους οργανισμους δημοσίου δικαίου εί ναι αναντι ρρή­ τως επιβεβλη μένη . ταινίαι του κινηματογράφου πρέπει νά απαγο­ ρεύωνται αυστη ρως. εις έθνικους αγω­ νας επιβάλλεται νά είναι τό θεμελιωδες προσόν. δηλαδή . ' Ι­ δίως από την τέχνην. α λ λ ά π Ρ έ π ε ι ν ά ε χ ο υ ν ε ρ γ α σ θ ij ύ π ε ρ τ ο υ ε θ ν ι κ ι σ μ ο υ. Άλλοίμονον αν οι δημόσιοι ύ πάλληλοι θεωρουν προσόν των δτι από πλευρας πολιτικης δ ράσεως «κυτtουν τη δουλειά τ ους». Ό λ επτομερης ελεγχος των πο­ λιτικών των rαντιλήψεων καθίσταται απαραίτητος. Τό κ ράτος εχει ανάγκην φορέων εθνικιστικου πνεύματος και δχι αχρώμων και ουδετέρων τύπων. Έκεινο κυρίως που δέον νά προσεχθΌ είναι δτι οι ύ πάλληλοι του κρ άτ ους δεν αρκει νά μη εχουν αναμιχθij με τ ου ς cφιστερούς.εχει δίκαιον. Τό κράτος και οι οργανισμοι που ύλοποιουν σοβαράς κοινωνικάς . Αί κομμουνιστικαι π .του Μαρξισμου. προκειμένου διά την κατάληψιν μιας θέσεως δημοσίου ενδιαφέροντος . "Η προϋπόθεσις δμως αϋτη τελεσφορει αν συμπληρωθij και με τόν α π ο κ λ ε ι σ μ ό ν τ ω ν μ α Ρ ξ ι­ σ τ ι κ ω ν ι δ ε ω ν α π ό τ η ν δ η μ ο σ ί α ν ζ ω η ν τ η ς Χ ώ Ρ α ς. επ' ουδενι λόγψ και εν ουδεμιq. νά επιτευχθτί ό απόλυτος καΙ όλόπλευρος αποκλεισμός πάσης επαφης του κομμουνισμου με τόν κόσμον. ασχέτως βαθμου. την όποίαν σιγα-σιγά κάνουν νά μιστί τόν «φα- . "Ο αποκλεισμός λοιπόν τ ων κο μμουνιστων είναι σημαντικη προϋπόθε­ σις επιτυχίας του αντικο μμουνιστικου αγωνος. διότι άλλως όδηγούμεθα εις αναρχίαν.

"'Οποιος παραKOλOυθήσΊJ αυτας τας ταινίας όπωσδήποτε θα επη ρεασθΌ . υπερ τών κομμουνιστικων θ εωριών. Χ ριστόν! < Η εξίσωσις μάλιστα είναι και τελείως αδιάντροπος: Καρφώνουν τας χείρας του Λουμουμπα. ό όποίο ς ουσιαστικώς κατέσφαξε χιλιά­ δας κόσμου και τον όποίον ό σκηνοθέτης εξισώνει με τον . 235 .τι και να γράψω θα υστερΌ·. εστω και αν τουτο δεν γίνεται αμέσως συνειδητόν. αναφέρεται ό «δείπνος». δ. δι' αυτο συνισ"'"ώ την παρακολούθησιν δύο ταινιών με καθαρα κομμουνιστικην τοποθέτησιν αΙ όποίαι δυστυχώς επε­ τράπησαν να προβληθουν επι 2 1 ης Άπριλίου. δπου οΙ κομμουνιστα! παρουσιάζον­ ται cOς πανάγαθοι και άκακοι υπερασπισται της ελευθερίας τών λαών. .λ. < Η μία είναι ή «Μπαλλάντα τών κατασκόπων». υπάρχουν οΙ δύο λησταί. δπου γελοιοποιείται ή επανάστασις τών Οϋγγρων πατριωτών. Σχετικώς αναφέρω ενα ποίημα του κομμουνιστου Τάσου Λει­ βαδίτη .σίστα» (που πάντα χαρακτη ρίζουν τον αντικομμουνισηΊν) και να αγαπά τον «δημο κράτη» (που πάντα χαρακτηρίζουν τον κομμουνιστήν). c Μ Η ΣΗΜ ΑΔΕΨΗΣ ΤΗ Ν Κ ΑΡΔΙΑ ΜΟΥ Άδερφέ μου σκοπε αδερφέ μου σκοπε σ' ακούω να περπατάς πάνω στο χιόνι σ' ακούω που βήχεις μες στην παγωνια σε γνωρίζω αδερφέ μου και με γνωρίζεις. δπου τα διάφορα κείμενα εξυμνουν αντεθνικας καταστάσεις και προβάλλουν κατα τοιουτον τρόπον τον κομμου­ νισμόν. εκτό ς αν γνωρίζΊJ ακριβώς ποία μέσα μεταχειρίζονται οΙ μαρξισται και πώς τα μεταχειρίζονται προκειμένου να επι δ ράσουν επι της μαζικης ψυχης. Δια την απο κινηματογράφου άσκησιν κομμουνιστικης προπαγάνδας. ό Πό ν­ τιος Πιλάτος κ.π. δπου περιγράφεται ό «ή ρωϊκος» θάνατος του αρχικομμουνι­ στου της Αφρικης Λουμουμπα. από την πραγματ ικώς λογοτεχνικώς άψογον περιγραψη ν της Μ α­ κρονήσου . ό ­ πότε απλώς θα αγαναKτήσΊJ που το αστικό κράτος αφήνει εκθετον τό κοι­ νον εις τα προπαγανδιστικα βέλη του διεθνοκομμουνισμου. ωστε να συγκινουν και να προδιαθέτουν τον κόσμον ψυχολογικώς . Πλην του κινηματογράφου σοβαρα εισροη (ό χι μόνον διείσδυσις) πρα­ γματοποιείται και δια της λογοτεχνίας. <ο­ μοίως προπαγανδιστικη είναι και ή άλλη ταινία υπο τον τίτλον «(ο θάνατος ένος ήρωα». .

Γέρασε ή μάνα σου σφουγγαρίζοντας τις σκάλες των υπουργείων το βράδι σταματάει στη γωνια κι' άγοράζει λίγα κάρβουνα άπ' το καρότσι του πατ έ ρα μου κοιτάζονται μια στιγμη και χαμογελανε την ώρα που έσύ γεμίζεις τ ' δπλο σου κι ' έτοιμάζεσαι να με σκοτώσεις. Δεν θάθελα να το λαβώσεις. . Ό κομ­ μουνιστης ποιητης θίγει αότο που συγκινεί τον κάθε άνθρωπο: τη μάνα . Βασίλεψαν τα πρωϊνά σου μάτια πίσω άπο ενα κράνος άλλαξες τα παιδικά σου χέρια μ' ενα σκλη ρο ντουφέκι πειναμε κι' οί δύο για ενα χαμόγελο και μια μπουκια ήσυχο ύπνο.λιδόνια εΙχα κάποτε όνειρευτεί να περπατήσουμε κοντα κοντα στο κούτελό σου ενα μικρο σημάδι άπ' τη σφεντόνα μου στο μαντήλι μου φυλάω διπλωμένα τα δάκρυά σου στην άκρη της αόλης μας εχουν ξεμείνει τα σκολιανα παπούτσια σου στον τοίχο του παλιου σπιτιου φέγγουν άκόμα με κιμωλία γραμμένα τα παιδικά μας δνειρα. Εις η1ν ιδίαν συλλογήν. ΕΙχες κάποτε ενα τετράδιο ζωγραφισμένα χι:. λυπημένε άδερφέ μου αν τύχει να δείς ενα μεγάλο άστέρι εΙναι που θα σε συλλογίζομαι καθως θ' άκουμπήσεις τ ' δπλο σου στη γωνια θα ξαναγίνεις ενα σπουργίτι. 'Ακούω τώρα τις άρβύλες σου στο χιόνι σε λίγο θα πας να κοιμη θείς καληνύχτα. Δεν χρειάζονται σχόλια δια το ποίημα. του Λουντέμη. Θυμασαι.Στοιχηματίζω δτι εχεις μια κοριτσίστικη φωτογραφία στην τσέπη σου Στοιχηματίζω ά ριστερα μέσα στο σ ηθος σου πως εχεις μια καρδιά. Ποιος μπορεί να μείνΊJ άσυγκίνητος. Κι' δταν σου πουν να με πυροβολήσεις χτύπα με άλλου μη σημαδέψεις την καρδιά μου κάπου βαθια της ζεί το παιδικό σου πρόσωπο. εις το όποίον ό κρατούμενος γράφει εις την μητέρα του . 236 . ή όποία φέ­ ρει τον τίτλον «Μακρόνησος» διαβάζομεν καΙ ενα άλλο μεταξυ πολλων.

«Είμαι καλά». 'Έχω την κάρτα σου στα γόνατα. . . πως σου στέλνω κάθε μέρα. eH αλήθεια. «πρωτον Μητερούλα . ξέρω. . Χιόνια που ξεφεύγετε απ ' την μπόλια . . » Και δεν ρωτω τίποτα. Κι ' ας τρώει τα πόδια τους Τι ύαινα. Μα ξέρω . Μάνα . Είμαι καλά. Σεβαστή μου . . Σήμερα κλείνω τα χίλια γράμματα. Μα συχώρα με. .ΕΙΜΑΙ Κ ΑΛΑ Είμαι καλα μητερούλα . «πρωτον. . . Ξέρω. «Είμαι καλά». Κι ' ό ραβδιστης μετράει την ωρα του στα πλευρά μου. . κι' αφήνω την πέννα μου να κλάψει . Συχώρα με Μητέρα. . Μανούλα είναι βόλι. Κι ' ας ανεμίζωνται οί κρεμαλες πάνω απ' τα κεφάλια τους. Ξέρω . Και τη χαϊδεύω σαν περίλυπο πουλί: Το χέρι μου το γράφει μοναχό του το μικρό. Τρεμούλα των χεριων . . . Συχώρα με και σήμερα που δε θα μάθεις την αλήθεια. αυγή μου . 'Όλοι «είναι καλά». . . πως εχεις χρόνους να πάρεις μήνυμά μου . Στεναγμε που μετρας το μισερό μου . . Τι πίσσα. . 237 . . " Υγείαν εχω». . πη ρα ξανα για να σου γράψω. Μητερούλα . . πικρό του μάθημα. "'Αχ. Και δεν θα στην πω. Έδω δεν ρωτουν. Δεν περνα τη θάλασσα. . την ταχτικη δόση της πίκρα μου. . . . πρωτον ερχομαι να ερωτήσω . eH αλήθεια γέρασε και δεν ταξιδεύει. Μητερούλα . Κάθομαι κάτω απ' τον ίσκιο της λύπης μου. Για τα χίλια μονότονα ψέμματά μου. Είμαι καλά. Σπεύδω να καλοπιάσω το φόβο σου. Είμαι καλά. . Μα συχώρα με και σήμερα. . «πρωτον. Και το στηθος μου φωνάζει σαν πρόβατο βραχνό. . . . . .

Φτάνει μόνο νάρθει. «ΕΙμαι καλά». ΕΙμαι καλα. Άφου μπορώ να σέρνω το μολύβι . Και να ταχυνα στο δ ιαστημα . . Να κελαϊδουνε σμή νη τις ψευτιές: «ΕΙ μαι καλά». ΕΙμαι καλα . . . Γέλα . . Μανούλα εσύ . Και δι άβασε πάνω στ' αγραφο χαρτί. Έσυ π ου μιλάς τη γλωσσα των χεριων. να την διαβάσεις και δίχως φως. πως τ η ραίνεις με δάκρυα και παραμιλάς. ΕΙμαι καλα. 'Έτσι δπως εϋρισκες.κι ' δταν εγω δε θ ' άνασαίνω. . Ν' αρχονται και να ραμφίζουνε το τζάμι του σπ ιτιου . Άκούμπησε τα χείλη σου στο χαρτί. . ν' άκουστει στην εξώπορτα . τα τσακισμένα τουτα λόγια . . Και γέλα να το δι ώξεις. . Βέλαξε κάτ' άπο το μαχαίρ ι . Άφου μπορω να το ψελίζω. 238 . "Αχ. Μα -εσυ να πι στέψεις τη γραφή μου: «ΕΙμαι καλά». Άφου άραδ ιάζω στο χαρτί. . . Μάνα.. ΤΟ κορμι που κανάκεψαν τα χέρια σου. .πως τη χαϊδεύεις τούτη την ψευτιά μου . . Για ναρχονται . . . (Σβυσε τ ο «καλά»). . . Μα δεν κάνει φτερα αλλη λέξη άπο δω . . . σαν ημουνα π αι δί. Και δ ιάβασε όλόϊσα άπ' την καρδι ά μου : Μάνα . Έσυ που διαβάζεις με τα δάχτυλα. . "Αχ . . μας. Δεν εΙναι καν άνάγκη να τη διαβάσεις. Μάνα . «ΕΙμαι καλά». άκριβή μου. μπορει και να μην εΙμαι καλά. γέλα άκριβή μου. . Μανούλα. . . τον πυρετό μου . cH φωνη που νανούριζε τον ϋπνο σου . . . Και να κελαϊδουνε. άπο ψεύτικα τέτοι α π ουλι ά. . Μπορεις. . πες πως ξύπνησες άπ' όνειρ ο κακό . Ξέρω. . Τότε. (Αυτο που κυττάει κατα την θάλασσα). Μα εσύ. να μπορουσα ναχα εναν ουρανο γεμάτο. ή φωνη του ταχυδρόμου. 'Έλυωσε σήμερα κάτω άπ' το λι θάρι.

ό δε άλλος εις Πα­ ρισίους. . Είμαι καλά. ησύχασε. Α υ τ α β ε β α ί ω ς τ α α γ ν ο ο υ ν ο ί β Λ ά κ ε ς α ν τ ι­ κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ α ί. Είμαι καλά. ο ι ό π ο ι ο ι ν ο μ ί ζ ο υ ν ό τ ι ό α ν τ ι κ ο μ­ μουνισμος ειναι ύπό θεσις της Άστυνομίας και της Χ ω Ρ ο φ υ λ α κ η ς. Μια κοπέλλα. Μανούλα. Γι' αυτό. . . . Κι' ας μην έχω πια μυαλό να το -G"κεφτω. Αύριο θα με σταυρώσουν. Πάνω σ' αυτο τον ανεμόδαρτο γκρεμνό . Τρόμοι μου πη ραν τη μιλιά μου. όποιοσδή­ ποτε με αισθήματα που θα συγκινηθΌ από τό ποίημα του Λουντέμη . όπου διδάσκονται θεωρίαι π Ρ 0239 . . Βαθύπλουτοι μουσικοσυνθέται επισtρατευμένοι από τον κομ­ μουνισμον tραγουδουν τους καημους της «φτωχολογιας» και κερδίζουν την αφελή μάζα. η όποία θαυμάζει τον κομμουνιστην καλλιτέχνην και ακολου­ θει τον κομμουνισμόν. . Σεισμοι γκρεμίσανε τα φρένα μου . ΚΙ' ας μην έχω πια μιλια να το φωνάξω. που εμούσκευ­ σαν από το Έλληνικον αΙμα. eH διείσδυσις των μαρξιστικων ιδεων εκτείνεται και εις τον επιστημο­ νικον τομέα Ιδίq. χτες κάψανε τα νύχια μου . η όποία όπως και η λογοτεχνία ετέθη εις την ύπηρεσίαν της κομμουνιστικης προπαγάνδας. Είμαι καλά. Είμαι καλά. εκ των όποίων ό μεν εΙς κυκλοφορει εις 'Αθήνας. Κι' εγώ . ΤΟ σμιλεύω επιτύμβιο. Είμαι καλά. Είμαι καλά. Παρακαλω προσωπικως τον αναγνώστη να διαβάσυ επανειλημμένως τα δύο ποιήματα. «Είμαι καλά». Είμαι καλά. Κι' ας μην εχω χέρι να το γράψω. Είμαι καλά. ενας φοιτητής. Σ' αυτο το τρελλο Νεκτοταφειο. Ούτε εδω χρειάζονται σχόλια. τα ίδια και χειρότερα διαπράττονται και εις βάρος της μουσικης.Γέλα. πως όλοι οι νεκροί του «ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ! ! !». και όπωσδήποτε θα συγκινηθτΙ . ενφ τα κόκκαλα των κατακρεουργηθέντων "Ελλήνων σαπίζουν εις την πηγάδα του Μελιγαλα και εις τας διαφόρους χωματεράς. Σήμερα μου χύσανε το φως μου . δια να προσέξυ ιδιαιτέρως τον αθωο τρόπο με τον όποιον συγκινουν-και αληθως συγκινουν-οι αδίστακτοι σφαγεις των δεκεμβρι­ ανων. εχει κάνει άθελά του ενα βημα προς τον κομ­ μουνισμόν. . . Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά . εις την κοινωνιολογίαν. το σκάβω.

<Η κοινωνική των θέσις Τι ή μόρφωσίς των δεν παίζει κ ανένα ουσιώδη ρόλον. < Ημείς ενδιαφερόμεθα δια τους επαγγελματίας επαναστάτας . 240 . Λυτοι άποτε­ λουνται-προκειμένου περΙ κομμουνιστών βεβαίως. φυσικα. εις την ήγεσίαν άνήΚ'ουν απαντες οί επαγγελματίαι επαναστάται. άφ ' ενός μεν δ ι α της ύπό τών Έθνικιστών ίκανοποιήσεως τών αιτημάτων.χ. τών συνοδοιπόρων καΙ τών ουδετέρων άπό τας δη ­ μοσίας θέσεις. που την άκολουθεί . Ε ί ν α ι τ ό τ έ λ ο ς. ε ι ς τ η ν ή γ ε σ ί α ν κ α i ε ι ς τ η ν μ α ζ α ν. Έπιτυγχάνεται δε ή προφύλαξις.ε ι σ α γ ω γ ι κ α Ι εις κομμουνι σμόν Π. αν δεν άπαγορευθij ή εκδήλωσις τών κομμουνιστ ικών ιδεών είτε άμέσων. Έκ τών άνωτέρω κατελήξαμεν εις τό συμπέρασμα δτι τό πρώτον μέρος του ορθου άντικομμουνισμου περιλαμβάνει τ11ν προφύλαξιν των ·μa. <Ως προδόται της πατρίδος καΙ ύπονομευταΙ της κοινωνικης τάξεως που &φελεί τό 'Έθνος. π ο υ ά ρ μ ό ζ ε ι ε ί ς κ ά θ ε π Ρ 0 δότ η ν καΙ .). εστω και συγκεκαλυμμένων. ας συνοψίσωμεν τα επι μέρους εις την άνεγνωρισμένην διαπίστωσιν. Με άλλα λόγια προβαίνομεν εις ενα διαχωρισμόν. Άλλα εδώ δεν είναι ωρα δ ι α χιουμορ. τό όποίον συνίσταται εις την καθ' εαυτό άντιμετώπισιν τών κομμουνιστών πο υ γίνεται δι α της δ ι­ α ι Ρ έ σ ε ώ ς τ ω ν ε ι ς δ ύ ο κ α τ η γ ο Ρ ί α ς. Και άπό εκεί τό πληθος. δτ ι δεν μπορεί να δ ι εξαχθij άντικομμουνι­ στικός άγών. ωστε να συζητώμεν περι δημοκρατίας.που π ραγματοποιείται εν ώπι ο ν και δι α τ ο υ ε κ τ ε λ ε σ τ ι κ ο υ ά π ο σ π ά σ μ α τ ο ς. εχουν ήδ η δι ' ή μας προκαθωρι­ σμένον τέλος. είτε εμμέσων (σοσιαλισμός. εν συνδυασμφ πρός τόν άποκλει­ σμόν τών κομμουνιστών. δ ια να είμεθα συνεπείς πρός την κομμουνιστικην όρολογί­ αν. Ή άπομό­ νωσις π ροσέτ ι γίνεται δ ια της άπαγορεύσεως της διαδόσεως κομμουνιστι­ κών ιδεών. ύ ­ πάρχουν καΙ εις τα εθνικιστ ικα κινήματα-άπό σεσημασμένους προ δότας και άρνητας τών άξιών. δι ότ ι επαγγελματίαι επαναστάται με τό γνωστόν περιεχόμενον του χαρακτηρισμου.ζών απg την κομμουνιστικην μόλυνσιν. «φι λει ρηνισμός κλπ. άφ' ετέρου δε δια της άπομονώσεως του κομμουνισμου εκ της δημοσίας ζωης. Άπό εδώ βάζομεν την ήγεσίαν της κομμουνιστικης κινήσεως. φυλετιΚ'η ισότης. τας όποίας πρέπει να καταλαμβάνουν μόνον οί εθνιΚ'ισταί. < Ωστόσο. ελευθερίαι κλπ. Βεβαίως ή άπαγόρευσις άντίκειται πρός τας περι δημοκρατίας άπόψεις. δ ια να μη μακρυγορουμεν. Εις την ήγεσίαν περιλαμβάνονται απαντα τα συνει δητα στε­ λ έχη Τι μαλλον. Η Α ΝΤΙΜ ΕΤ ΩΠ ΙΣΙΣ ΤΩ Ν ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩ Ν Και ερχόμεθα τώρα εις τό δεύτερον μέρος.

Εις το πληθος που ακολουθεί την ήγεσίαν δεν πρέπει να χρησιμοποι­ ήσωμεν την βίαν. αν μή και εντελώς άσυδότους. Αί μαζαι παρασύ ρονται πρός τόν κομμουνισμόν. ο ί όποιοι εγιναν και εΙναι κομμουνισται εξ αιιίας της προδοτι­ κης και αντικοινωνικης των προδιαθέσεως. Άκρι­ βώς δια τουτ ο επιβάλλεται να αποφύγωμεν επιμελώ ς την χρησιν της βίας κατα τών μαζών. ό κομμουνισμός θα περιορισθΌ εις τους ανήκοντας εις την ήγεσίαν του. δ λ α δ σ α π Ρ ο ξ ε ν ο υ ν α δ ι κ ο ν β λ ά β η ν: «Κτεί­ νειν χρη τα πημαίνοντα παρα δίκην πάντα περι παντός». που εΙναι ό κομμουνισμός . ενίοτε οί αδαεις αντιστρέφουν τους σρους και ανοήτως κα­ ταδιώκουν τους κοινους ό παδους του κομμουνιστικου κόμματος. 'Ίσως ώρισμένοι θίγονται με την ώμότητα. δια να χαθΌ και ή εκδήλωσίς της. Και αιτία δημιουργός του κομμουνισμου εΙναι (δια την μαζαν) ή κοινωνικη αδικία και ή καταπίεσις. ό. τότε ο ί ενσυνείδητοι κα­ ταστροφεις της επιβάλλεται να τιμωρουνται βάσει του δρακοντείου νόμου ήτοι ανευ δίκης να παραδοθουν εις τους ενδεκα π ρος θανάτωσιν: «ώς ακρί­ τους αυτους χρη τοις ενδεκα παραδουναι θανάτφ ζημιώσαι» (Λυσίας «Κα­ τ α σιτοπωλων»).Δ ι ό τ ι α π ο τ ε λ ε Ι κ α θ η κ ο ν μ α ς ν α φ ο ν ε ύ ω μ ε ν. 'Όταν μάλιστα την βλάβην υφίσταται ή Πατρίς. Πάντως ή ώμότης μου δεν εΙναι μεγαλυτέρα εκείνης. με την όποίαν ο ί κομμουνισται πράκτορες προ δίδουν τ11ν πατρίδα. Έν τούτοις. πρέπει να εκλείΨ13 .λλα την π Ρ ο π α γ ά ν δ α ν κ α Ι τ η ν κ ο ι ν ω ν ι­ κ η ν π ο λ ι τ Ι κ ή ν. <Υπ ' αυτ11ν την εννοιαν ό κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ό ς δ ε ν ε Ι ν α ι α ι τ ί α. αλλα διότι πιστεύουν πως ό κομμουνισμός θα τους επιλύσ13 τα προβλήμα­ τα. "Αν αυτα εξαφανι ­ σθουν μοιραίω. "Αλλας εξηγήσεις δεν σκοπεύω να δώσω εις τους αυτεπαγγέλτους βλάκας συ νηγόρους των προδοτών. θα τους εξασφαλίσ13 μια ανετον ζωην και θα αποκαταστήσ13 την κοινω­ νικην δικαιοσύνην . τους αρ­ χηγους του όποίου αφήνουν ελευθέρους. α λ λ α ε κ δ ή λ ω σ ι ς. Αυται θα κερ δη θουν με την κατάλληλον κοινωνικην πο ­ λιτικην και την προπαγάνδαν. < Η αιτία συνεπώς που προκαλει τόν κομμουνισμόν. ή όποία διακρίνει την κομμουνιστικην ήγεσίαν. αναμφισβητήτως δεν συναντώμεν την δ ι ά­ θεσιν προδοσίας. οχι διότι θέλουν να προδώσουν την πατρίδα (σπως συμβαίνει με την ήγεσίαν). δια της όποίας π ροτείνω την εκτέλεσιν τών ήγετών της κομμουνιστικης κινήσεως. π ά­ σ 13 θ υ σ ί q.. οΙ όποιοι νομίζουν στι οί ξενόδoυλo� καταστροφείς της πατρίδος ανήκουν εις την άρμοδιότη­ τα τών πταισματοδικείων. Σχε16 241 . Έξετ άζοντ ε ς λοιπόν τους λόγους δια τους όποίους ό πολυς κόσμος πυ­ κνώνει τας τάξεις του μαρξισμου. (Δημόκριτος 258) .

40). . αυτοι αμετανόητοι καθως είναι θα εγκληματήσουν πά­ λι. πιθανως να είναι και ϋποπτος υπόδειξις. . τα αποτελέσματα της επιεικείας και τών επανειλημμένων αμνηστιών μας είναι επανειλημμένως γνωστα και το εθνος εχει ακρι βοπλη ρώσει εις αίμα τους συμφιλιωτικους πειραματισμους τών διαφόρων δημοκρατικών κυβερνήσεων. ή κ α τ α δ ί ω ξ ι ς τ ω ν Ο π α δ ω ν σ υ ν τ ε λ ε ί μ α λ λ ο ν ε i ς τ Ο ν φ α ν α τ ι σ μ ό ν τ ω ν. Είμεθα υπερ tης κατασιγάσεως τών παθών. Καθόσον αν λησμονουμεν τα θύματα και συγχωρουμεν τους εκγληματίας. υποστη ρίζουν. τους δε οπαδους τους συνετίζομεν δια της προπαγάνδας. δπου προ­ τείνει . αξιώσατε αμύνασθαι» (Θουκυδίδης «"Ιστορία» Γ. δια να συμφω­ νήσΌ κανεις μαζί μου. Έ ν θ υ μ η θ 11 τ ε τ ί θ α ε π Ρ α τ τ ο ν ε κ ε ί ν ο ι π ι θ α ν ώ ς π Ρ ο ς σ α ς. δτι ε ν ό σ ο ν δ Ρ α α ν ε μ π ο δ ί σ τ ω ς ή ή γ ε­ σ ί α. δτι «Μ ό λ ι ς δ ι α φ ύ γ ε τ ε τ ο ν κ ί ν δ υ ν ο ν ν α μ η φ α ν η­ τ ε α π α θ ε ί ς ε ν α ν τ ι ε κ ε ί ν ω ν π ο υ σ α ς ε π ε β ο υ λ ε ύ θ η­ σ α ν . . ΤΟ ορθον είναι να συμ­ μορφωθώμεν πρός τα δσα σχετικα διαβάζομεν εις τον Θουκυδίδη.τικφς διαβεβαιώνω και δεν χρειάζεται παρα πρακτικο μυαλό. ε α ν ε ν ί κ ων. Μ η γ ί ν ε τ ε π Ρ ο δ ό τ α ι τ ο υ έ α υ­ τ ο υ σ α ς. . δεχόμεθα δμως αϋτη να πραγματοποιηθυ όχι δια της λήθης των. εκτος του στι μαρτυρεί' άγνοιαν. τουναντίον αποκεφαλιζομένης της κινήσε­ ως τα άπλα μέλη παραπαίουν. θυμάτων. Έν πάσΌ περιπτώσει δεν πρόκειται να αναλύσωμεν περισσότερο ν αυ­ · το το άπλούστατον θέμα. χάνουν την ΟΡΥανωτικήν των συνοχ-ην και μόνον εξ αυτου του λόγου διαλύονται . Κάθε άλλη Τι αντίθε­ τος γνώμη . Και την μεν ήγεσίαν την θρυ μματίζομεν βι­ αίως και ανενδοιάστως κατα το αξίωμα: «Ν α μ ε τ α Χ ε ι Ρ ί ζ ε σ α ι τ ο υ ς ε χ θ Ρ ο ύ ς σ ο υ σ π ω ς θ α σ ε μ ε τ ε Χ ε ι Ρ ί ζ ο ν τ ο ε κ ε ί' ν ο ι» «τυ τε αυτυ ζημίq. Κατόπιν δε δια συστηματικης προ­ παγάνδας επανευρίσκουν τον εθνικον δ ρόμον. α λ λ α α ν α λ ο γ ι ζ ό μ ε ν ο ι τ ί ε μ έ λ λ ε ι ε ν α π ά θ ε τ ε α ν τ α π ο δ ώ σ α τ ε σ ή μ ε Ρ ο ν Χ ω Ρ ι ς ν α δ ε ί ξ ε τ ε α i φ­ νιδίαν αδυναμίαν και χωρις να λ η σμονή σετε τ ον π Ρ ο ο λ ί γ ο υ ε π ι κ Ρ ε μ α σ θ έ ν τ α κ ί ν δ υ ν ο ν. . Πολλάκις όμιλουν περι «κατασιγάσεως των παθων» και οί όμιλουντες τοιουτοτρόπως. σπως άλλωστε συνέβη όχι μία και δύο φορας εδώ . αλλα δια της μετανοίας trov εγκληματιών. Έκεί'νο που επαναλαμβάνομεν είναι στι ή αντιμε­ τώπισις των κομμουνιστων πρέπει να γίνεται βάσει της διακρίσεως αυτων εις ήγεσίαν και εις οπαδούς. Δ ε ν π Ρ έ­ πει λοιπον να ελπίσουν στι θα τύχουν συγγνώμ η ς 242 . δτι θα εξαφανισθουν τα πάθη δια της αμνη­ στίας των δολοφόνων κομμουνιστών.

). μηδε του επικρεμασθέντος ποτε δεινου ά­ μνημονουντες ώς ξυγγνώμην άμαρτείν άνθρωπίνως λήψονται ' άκοντες μεν γαρ ουκ εβλαψαν. Έπομένως όταν άντικρούωμεν τον κομμουνισμόν. νυν άνταπόδοτε μη μαλακι­ σθέντες προς το παρον αυτίκα.δ ι ό τ ι ε β λ α Ψ α ν Ο Χ ι Χ ω Ρ Ι ς ν α θ έ λ ο υ ν. Βασικως ώς ιδεολογικην θέσιν ίκανην να συντρίΨ1J όριστικώς τον κομ­ μουνισμον θεωρώ μόνον τον ε θ ν ι κ ι σ μ ό ν. Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ουδεμία άντικομμουνιστικη τακτικη δύναται να άποδώσ1J μόνιμα άπο­ τελέσματα. γενό­ μενοι δ' ότι εγγύτατα tij γνώμ1J του πάσχειν . του άπαντουν εις το ερώτημα της υπάρξεως του Θεου . ενθυμηθέντες α εικος ην αυτους ποιησαι κρατή σαντας ήμών . . του καθορίζουν μίαν ιδι­ αιτέραν κοσμοαντίληψιν. Ε Ι ν α ι δ ε ά ξ ι ο σ υ γ Χ ώ Ρ η τ α �ι ό ν α τ α ά κ ο ύ σ ι α σ φ ά λ μ α τ α»: «Και μη άναλγητότεροι οί δια­ φεύγοντες των επιβουλευσάντων φανηναι. το να περιορίζεσαι εις την άρνησιν του κομμουνισμου δεν φθάνει διότι ό ά ν τ ι κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ο ς δ ε ν ε Ι ν α ι Ι δ ε ο λ 0γ ί α. . του λέγουν αν πρωταρχικώς υπάρχει πνευμα Τι ϋλη . χρειάζεται να προχωρijς και εις (}έσεις. ·0 ορθος άντικομμουνισμος άπαιτεί την π Ρ ο β ο λ η ν θ έ σ ε ω ν συγ­ κρουομένων προς τας κομμουνιστικας τοιαύτας (αί ιδέαι πολεμσυνται με ιδέας) και οχι την άδικαιολόγητον κενην άρνησιν. 243 . (ενθ' άνωτ. ειδότες δε επεβούλευσαν ξύγγνωμον δ' εστι το άκούσιον». ά λ λ α ε π ε β ο υ­ λ ε ύ θ η σ α ν ή μ α ς ε ν γ ν ώ σ ε ι. ενα τρόπον ζωης και γενικώς εις τον Μαρξισμον το άτομον ευρίσκει έρμηνείας δι' όσα το κάνουν να άποΡΌ εις την ζωήν. Ή στειρα εμμονη εις τον «σκέτον» άντικομμουνισμον και ή άπουσία ιδικών μας τοποθετήσεων βλάπτει κάθε άντικομμουνιστικην προσπάθειαν. a ν ά Ρ κ η τ α ι ε ι ς τ Ο ν α ε Ι ν α ι μ ό ν ο ν ά ν τ ι κ ο μ­ μ ο υ ν ι σ τ ι κ ή . μη οδν προδόται γένησθε υμών αυτών. Κατόπιν τών άνωτέρω κατεστήσαμεν επαρκώς σαφη την θέσιν μας ε­ ναντι της κομμουνιστικης ήγεσίας. τον άντικρούομεν ήμι­ τελώς αν δεν άντιπαραθέτωμεν εις κάθε θέσιν του κομμουνισμου μίαν ιδι­ κήν μας θέσιν. του εξηγουν πώς κατα την γνώμη ν των εξελίσσεται ή κοινωνία και όλόκλη ρος ή φύσις. Ειδικώτερον το ζήτημα εχει ώς έξης: Οί μαρξισται δια της θεωρίας των δίδουν εις όλα τα προβλήματα που άπασχολουν τον άνθρωπον μίαν άπάν­ τησιν. ή όποία εξ άλλου τρέφει άνάλογα αι­ σθήματα και δι' ήμας. . .

Άξίζει επίσης να μνημονευθΌ . τα όποία εφαρμοζόμενα χωρις εξαιρέσεις και ατέγκτως διευθετουν κατα πάγιον εθνω­ φελη τρόπον τό πρόβλημα. 'Ι­ δανικά. όπαις συνέβη με τόν μαρξι­ σμόν. δτι πλην των ίδανικών όφείλομεν να εύρωμεν και τα κ α τ ά λ λ η λ α σ τ ε λ έ Χ η. δια τόν όποίο ν ποταμο! αί­ ματος εχουν εν τij μακραίωνι ίστορί<ι. Τ α σ τ ε λ έ Χ η τ ο υ α ν­ τικομμουνιστικου αγώνος θα τα εύ Ρωμεν είς τα ς τ άξ ε ι ς τ ω ν γ ν η σ ί ω ν ε θ ν ι κ ι στών κα! π ο τ ε ε ί ς τ ο υ ς α ν α ν ή Ψ α ν τ α ς. την όποίαν θα καταγγείλω είς (ίλλο βιβλίον μου κατονομάζων τους ύπευθύνους. Μολαταυτα εις την <Ελλά­ δα τό ζήτημα «πηρε στραβό δρόμο». ίνα μη γνωσθij είς τό <Ελληνικόν κοινόν. δσον κα! εν τij επιστημoνΙKίj θεωρί<ι-.μας ρεύσει. Σχετικώς με αυτους τους νυν κυρίους κα! 'πρώην συντρόφους. <Ωστόσο οί προδό­ ται δεν . που θα συναρπάσουν. είναι να δώσωμεν ήμείς ίδανικα είς τα πλήθη . δια τό όποίον ώρισμένοι εκαναν τό παν. μολαταυτα είς την μετα­ πολεμικην <Ελλάδα ΟΥΔΕΜΙΑ εξεδόθη μελέτη επεξηγουσα Τι εσται ύποτυ­ πωδώς αναλύουσα την κοσμοθεωρίαν του εθνικισμου. επειδη μόνον ή θέσις του εθνικισμου δύναται να συνθλίΨΊ] κυΡl Ολεκτικώς τό αφύσικον μαρξιστικόν σύστημα τόσον εν τίj πράξει. '1δου λοιπόν ό εθνικισμός.Πρέπει να μας αφήσουν αδιαφόρους και δι' αυτό ανεπτύξαμεν και τα δύ()' {ίλ'λ.α προαναφερθέντα μέρη του όρθου αντικομμουνισμου. που πάντα θα ύπάρχουν είς όποιανδήποτε πατρίδα. την παράλειψιν αυτην την όποίαν βλέπω ώς εκφανσιν μιας σκοτεινης συνωμοσίας κατα του <Ελληνισμου. ή όποία συν τοίς αλλοις εχει κα! τό μέγα πλεονέκτημα της ίστορικης εφαρμογης. Τέλος πάντων τό αλφα και τό ωμέγα της αντικομμουνιστικης τακτικης. που θα συγκινήσουν. κατα την πεποίθησίν μας. μετα πολ244 . Και που θα καθοδηγή­ σουν τόν λαόν είς τα πεπρωμένα της ίστορίας του. διότι ενφ ήμείς οί "Έλληνες είμεθα α­ ποδεδεγμένως οί δημιουργο! του εθνικισμου. π ρ ό κ ε ι τ α ι π ε­ ρ! παραλείψ εως είς την ό πο ίαν προσήκει ή λέξις α ί σ Χ ο ς. δίχως να διαψευσθίj ύπό της πραγματικότητος. Ούτως εθεσα εις κυκλοφορίαν ενα βιβλίον ύπό τόν τίτλον «<Η κοσμοθεωρία του Έθνικισμου». που θα κρατήσουν την ση­ μαίαν τών ίδεωδών ώς δυναμικη πρωτοπορεία. ό κομμουνισμός αυτομάτως και μοιραίως θα καταρρεύσΊ] και θα περιoρισθίj μεταξυ του κύκλου τών προδο­ τών. που λέγεται κομμουνιστικός κίνδυνος. ηθέλησα να διορθώσω. "''Όταν αί μαζαι συγκλο­ νισθουν από τα ίδικά μας ύψηλα ίδεώδη. ή έρμηνεία του όποίου συνιστα πρωταρ­ χικόν πατριωτικόν καθηκον.Ή ίδεολογία αύτη αποτελεί η1ν πλη ρεστέραν κοσμοθεωρίαν.

τόν οποίον υπη ρέτησε. διότι δια να είσαι σωστός αντικομμουνιστης δεν αρκεί μόνον να αρνησαι. Δια να KαταντήσΊJς δε έκεί λογικώς θα πρέπει να επηλθεν τοιαύτη πόρωσις συνειδήσεως.λης αη δίας εχω να γράψω τα έξης: Κατ' αρχην τίθεται τό ερώτημα: Μπό ρεί κάποιος κομμουνιστης να ανανήψΊJ. από προδότας. a ν α ν ή κ ΊJ ε ί ς τ η ν η γ ε σ ί α ν τ ο υ. η απάντησις είναι: Ν α ί. καθηγητας είς στρατιωτικας σχολας η είς σχολας αστυνομίας. τους θεωρουμεν «είδικούς» και τους διορίζομεν είς δημοσίας θέσεις και μάλιστα. Είς τό βιβλίον μου «Πολιτικη προπαγάνδα» προτείνω «να χρησιμοποιουμεν τους ανανήψαντας δια πλη ροφορίας είς την μαύρην προπαγάνδαν και να μελετώμεν τόν τ ρόπον εργασίας των δια να είσερχώμεθα είς τό πνευμα του αντιπάλου . . "Αν ένίοτε τυγχάνΊJ μέλη της κομμουνιστικης ηγεσίας να στρέφωνται έναντίον ου κόμματός των. Δια να θεωρησαι ηγετικόν στέλεχος του κομμουνιστικου κόμματος ση­ μαίνει. ·0 αντικομμουνισμός είναι δι' εκείνον βιοποριστικόν μέσον. δτι από πλευρας εθνοπροδοσίας εφθασες έκεί που δεν υπάρχει «πιό κάτω». ΤΗ λ θ ε δ ι α ν α κ ά ν ΊJ ε π ά γ γ ε λ μ α. Πολυ δε περισσότερον να 245 . Μισεί την ίδικήν του παράταξιν και κατ' ανάγκην ηλθε πρός ημας. . Αφου εταίσθη από τ όν κομμουνισμόν. τόν οποίον δεν μπορεί να υ­ πηρετήσΊJ . τώρα έπιδιω­ κει να ταϊσθτί και από τόν αντικομμουνισμόν. τό πράττουν δχι από μεταμέ­ λειαν. α ν α ν ή­ K ΊJ ε ί ς τ ο υ ς ό π α δ ο υ ς τ ο υ κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ ι κ ο υ κ ό μ μ α τ ο ς κ α Ι δ Χ ι. ·0 «ανανήψας» της κομμουνιστικης ηγεσίας δεν γνωρίζει και πολυ πε­ ρισσότερον. χρειάζεται να είσαι και θέσις και οί «ανανήψαντες» δεν είναι τίποτε. Δεν αγαπα την ίδικήν μας κοσμοθεωρίαν. Συνήθως τους εκδιώκουν και ημείς τους δεχόμεθα με ανοικτας αγκάλας και αντι να έμπτύσωμεν αυτους τους αποδιοπομπαίους του κομμου­ νισμου. . 'Όπως βλέπετε η διάκρισις τών κομμουνιστών είς ηγεσίαν και όπαδους μας είναι ίδιαιτέρως χρήσιμος. ωστε είναι αστείον να ομιλουμεν περι μεταμελείας σου. τους προσλαμβάνομεν ώς . Ίδεολογικώς είναι μετέωροι είς τό χάος. που αν καμμια φορα εγKαταλεiψσυν την παράταξίν των και ενόσον δεν πράττουν τουτο κατ' εντολήν. αυτό συμβαίνει από λόγους καθαρώς συμφερον­ τολογικούς. α υ τ ό π ο υ η μ ε ί ς ε χ ο μ ε ν κ α­ θ η κ ο ν. κατα προτίμησιν. · Η ηγεσία δεν ανανίπτει. αλλα από συμφέρον. Αυτη αποτελείται από σεσηπότα κύτ­ ταρα. . . Έν τούτοις δεν απορρίπτω την χρησιμοποίησιν αυτου του είδοtlς τών όψίμων αντικομμουνιστών. δπου ακραιφνείς έθνικισται υποχρεουνται να έγείρωνται πρό του αλη θώς Τι ψευδώς μετανοημένου μπολ­ σεβίκου. �Hλθε δια να έπωφεληθτί και δχι δια να ΠΡOσφέΡΊJ . δεν ασπάζεται την ίδεολογίαν μας.

Πρώτον διεσφαλίζετο τό κράτος από την κομμουνιστικην διείσδυσιν και δεύτερον οί πρώην κομμουνισται απο­ κλειόμενοι λόγφ αποτυχίας. με συνέπειαν ή υπόθεσις να φθάσΌ εις τόν Μεταξά. δπως μου είπε δ Μανιαδάκης. κατα την όποίαν είς ανα­ νήψας κομμουνιστης είναι αξιος. να εκ­ παιδεύσ'1] τους εθνικόφρονας αντικομμουνιστικώς. Άκ ολουθουν1.αποφεύγωμεν την εξ αυτών προβολην και προπαγάνδισιν τών ιδανικών μας. Έπίσης είναι λανθασμένη και ή αντίληψις. Εις αυτό ουδέποτε οί ανανήψαντες θα επιτύχουν. Ούτως επετυγχάνοντο δύο τινά. δεν ενε­ θυμειτο τό γεγονός. μου δι ηγειτο. δτι ο ί διαγωνισθέντες δια την κατάληψιν ώρι σμένων θέσεων εις την Άγρο­ τικην τράπεζαν προσεκόμισαν άπαντες πιστοποιητικα κοινωνικών φρονημά­ των εν τάξει .ες αυτην την λογικην θα επρεπε να εκαλουντο εις τ ό 'Αρσάκειον παρθεναγωγειον πρώην πόρναι. ώστε να παρέλθΌ ή προθεσμία υποβολης τών δικαιολογητικών. φρoνoυμ�ν δτι οί οπαδοι του κομμου­ νιστικου κόμματος ανανήφουν κατα κανόνα ειλικρινώς. δεν εφανατίζοντο κατα του κράτους. δπως λέγει δ λαός. αλλα λόγφ του επελθόντος πολέμου τό δλον θέμα παρεμερίσθη . Πάντως. διότι και πάλιν θα πρέπει και αυτους ακόμη να τους εχωμεν εις απόστασιν από τό κράτος και τους οργανισμους δημοσίου ενδιαφέροντος. ώς γνωρίζων τ όν κομμουνισμόν. δια να μη προκαληται εχθρότης. Μεταξά. 'Εν αντιθέσει πρός την ήγεσίαν. Πλην δμως δ Μανιαδάκης του εστειλε μερικα ονόματα και του είπε δτι αυτοι πρέπει να κοπουν εις τα μαθήματα. 'διότι τους λείπει ή πρωταρ­ χικη πίστις και ή μακροχρόνιος διαπαιδαγώγησις . ουτοι επανέρχον­ ται εις τους εθνικους κόλπους και πρέπει να θεωρουνται σχεδόν ισότιμοι πρός τους ανέκαθεν πιστους εις την Πατρίδα . Ό ΟΥπουγρ ός Συνεταιρισμών που δεν αντελαμβάνετο την πολιτικην του Μανιαδάκη διεμαρτυρήθη και δεν εδέχετο. δπως θα συνέβαινεν εαν τους απηγορεύετο εκ τών προτέρων ή συμμετοχη λόγφ φρο246 . αλλα ούτε και επιτρέπεται να γίνεται αυτό. Λέγομεν σχεδόν. διότι ήσαν πρώην κομμουνισταί. διότι δεικνύομεν αδυνα μίαν αναμένοντες να διαφωτισθώμεν εκ τών ιδεωδών μας από τους πρώην αντιπάλους μας. Φυσικα ή απομάκρυνσίς των από τας δημοσίας υπη ρεσίας να γίνεται με διακριτικόν τρόπον. διότι ώς γνωρίζουσαι την ανηθικότητα θα θεωρουνται αξιαι να διδάσκουν την ήθικήν». Παρεμπιπτόντως αναφέρω δτι δ Ύπουργός Συνεταιρισμών του Ίω. αλλα εις παρεμφερεις περιπτώσεις καθυστέρει με διά­ φορα προσχήματα την εκδοσιν του πιστοποιητικου. εις τους όποίους αί θέσεις να δίδωνται α π ο κ λ ε ι σ τ ι κ ώ ς εις εθνικιστας από τα «γενοφά­ σκια τους».

>ύστη μα ό κομμουνισμός ενεφανίσθη μόνον εις τάς διατυπωθείσας ιδέας του ίδρυτου του. Προφύλαξις μαζων α) <Ικανοποίησις αιτημάτων β) Άπομόνωσις κομμουνισμου ώς ατόμων και ώς ιδέας 2. ερχόμενοι εις την πολιτικην πράξιν. αλλά ή ή­ γεσία του Κομμουνισμου. α λ λ ά μ ε τ α κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ό ς. διά τών όποίων θά απεδείκνυα. δτι ό κομμουνισμός. ενφ τώρα γίνεται τό ίδιο με τα απανταχου της γης κόμ­ ματα που είτε τό θέλουν. αν παρέθετα σωρε ί αν επιχειρημάτων. 'Εν τελευταίq. ενφ συγχρόνως έκάστη εξ αύτων αποπειραται διά πολ­ λών τρόπων να αποκτήσ'Ό την αποκλειστικότητα της εκπροσωπήσεως. <Η Ρωσία και ή Κίνα τόν εκπρο­ σωπουν παγκοσμίως.νημάτων. δ ε ν ύ π ά Ρ Χ ε ι κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ό ς. δια την διάδοσιν και επιβολήν των. Ώς θεωρία Τι ώς φιλοσοφικόν <. Ά ν ά γ κ η ε θ ν ι κ ώ ν θ έ σ ε ω ν α) Ίδανικά εθνικιστικά β) Στελέχη εθνικισται 10. Παλαιότερον αί «Διεθνείς» εξυπη­ ρέτουν την Ρωσίαν. Ά ν τ ι μ ε τ ώ π ι σ ι ς τ ω ν κ ο μ μ ο υ ν ι σ τ ω ν α) <Ηγεσία. δπως τόν εδίδαξεν ό Μάρξ. Άπό εδεί και πέρα. αν μεν ανήκουν εις την Ρωσόφιλον από247 . δεν εφη ρμόσθη ποτ ε και ούδαμου . όπότε θά παρεβιάζετο ή αρχή : νά μη κτυπαται ή μαζα. Λύτό που ωνομάσαμεν μετακομμουνισμόν εκδηλουται διά της πολιτι­ κης δραστηριότητος δύο ισχυρών κρατών. Ε ΠΙΛο rΟΣ Θά εκόμιζα γλαυκα εις Άθήνας. αναλύσει ή Ρ ω σ ί α κ α Ι ή Κ ί ν α ε θ ε σ α ν τ η ν κ ο μ μ ουνι στικη ν ι δ ε ο λ ο γ ί α ν ε ι ς τ η ν ύ π η ρ εσί αν τών ε θ ν ι κ ω ν τ ω ν σ υ μ φ ε Ρ ό ν τ ω ν. αλλά ηΊν γενικην ιδεολογικην επένδυσίν των που λέγε­ ται εθνικισμός) και ηΊν χρησιμοποίησιν α ξ ί ω ν σ τ ε λ ε Χ ω ν. είτε οχι. Δ ΙΑΓΡΑΜΜΑ ΟΡθ ΟΥ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ 1. Τό τρίτον λοιπόν και τελευταίον μέρος του ορθου αντικομμουνισμου περιλαμβάνει την π Ρ ο β ο λ η ν θ έ σ ε ω ν (δεν αναφέρομεν εδω τας συγ­ κεκριμένας θέσεις. διά της προπαγάνδας κα ι της κοινωνικης πολιτικης 3. δια της βίας β) Όπαδοί. Κομμουνισμός ύπηρξεν αποκλειστικώς εις τά γραπτά του Μάρξ.

κλισιν δουλεύουν διά λογαριασμόν της Ρωσίας, αν δε άνήκουν εις τιΊν Κι­
νεζόφιλον, δουλεύουν διά λογαριασμόν της Κίνας Τήν γνώμην αύτήν ι­
σχυροποιεί και τό γεγονός, δτι ή έθνική δύναμις κα! άνεξαρτησία mν, δύο
γιγάντων του κομμουνιστικου στρατοπέδου ηύξήθη διά του «κομμουνισμου»
δσον ποτε άλλοτε. Άντιστρόφως δε ή έθνική αύτοτέλεια τών μικρών κρα­
τών, που κατά κακήν των τύχην ένεκλωβίσθησαν εις τό άνατολικόν μπλόκ,
έξεμηδενίσθη μέχρι σημείου νά άποτελουν κοινους θεράποντας τών κινε­
ζικών iΊ ρωσικών συμφερόντων άναλόγως.
Έκτός της έπιβολης των έπι τών κομμουνιστικών κρατών ή ΕΣΣΔ και
ή Λαϊκή Κίνα άγωνίζονται, πρός έπέκτασιν της οικονομικοπολιτικης των
έπιρροης και έπ! κρατών του έλευθέρου κόσμου. Από της πλευρας αύτη ς
τά αποτελέσματα είναι κάπως σημαντικά, καθόσον παντου παρατη ρείται
μία ποικιλόμορφος διείσδυσις κα! έκμετάλλευσις.
eH χρησιμοποίησις της κομμουν ιστικης ιδεολογίας, διά τήν πραγμα­
τοποίησιν ιμπεριαλιστικών σχεδίων εύνοεί ύπερμέτρως τήν Ρωσίαν και τήν
Κίναν, έπειδή δι' έκείνης «καμουφλάρουν» τους κατακτητικους σκοπούς
των, οί όποίοι του λοιπου έπιδιώκονται έν ονόματι του κομμουνιστικου ι­
δεώδους της διεθνους άταξικης κοινωνίας.
Προπαγανδιστικώς τούλάχιστον, ό κομμουνισμός ωφέλησε τήν Ρω­
σίαν και τήν Κίνα άπό έθνικης κυριαρχίας, δσον ούδεν άλλον σύστημα.
Σκεφθητε μόνον, δτι ητο τελείως άδύνατος κατα το παρελθόν ή δημιουργία
π. χ. εις τήν Γαλλίαν ένός κόμματος του Τσάρου, το όποίον να ύπεραμύνετο
τών ρωσικών συμφερόντων. τουτο θα έθεωρείτο προδοσία του έλεεινοτέ­
ρου είδους και φυσικα τα στελέχη ένός τοιούτου ξενοδούλου κόμματος θα
έτυφεκίζοντο ώς προδόται. Τώρα δμως ό Ρωσισμος έπιλύει τ� ζήτημα. Διό­
τι μπορεί να δρα, δπως και δρα, ενα κόμμα κομμουνιστικόν, τό όποίον ύ­
πη ρετεί δουλοπρεπώς τα ρωσικα συμφέροντα, εν ονόματι της μαρξιστικης
ιδεολογίας, χωρις τά στελέχη του να χαρακτη ρίζωνται-μολονότι είναι­
προδόται .
Κλασσικόν παράδειγμα τών άνωτέρω εύρίσκομεν εις τήν περίπτωσιν
του άρχηγου του Γαλλικου κομμουνιστικου κόμματος Μωρις Τορέζ, ό ό­
ποίος μόλις εκηρύχθη ό Γαλλογερμανικός πόλεμος του 1 939, άφου ερριψε
τό έθνοδιαλυτικόν έρώτημα «Διατί νά πολεμήσωμεν , τό περίφημον «Που ρ­
κουά», έγκατέλειψε τήν Γαλλίαν κα! μετέβη εις τήν Μόσχαν, δίδων ούτω
προσωπικώς το σύνθημα της λιποταξίας πρό του έχθρου . eH πράξις του ω­
φείλετο εις το γεγονός, δτι ή Ρωσία είχεν ύπογράψει σύμφωνον φιλίας με
τήν έθνικοσοσιαλιστικήν Γερμανίαν, διότι αύτό άπήτουν τα ρωσικα συμ­
φέροντα τα όποία δια της λιποταξίας έξυπη ρέτει ό Τορέζ.

248

·Ομοίως, αν δεν εΙχε κομμουνισμόν, που να της παρέΧ'Ό την δυνατότη­
έπΙ διεθνους έπιπέδου χάριν τών συμφερόντων της, ή Κίνα θα
δράσεως
τα
" :διέθετε ποτε " τοιαότην ανα- τόν κόσμον φιλοκινεζικην όΡΎάνωσιν,' δσην
διαθέτει σήμερον με τας απείρους έθνωφελείς δι' αύτην πολιτικοοικονομι­
κας έπιπτώσεις; Άσφαλώς όχι. "Άλλως τε να μη λησμονώμεν, δτι ύπό άλ­
λα συστήματα διακυβερνήσεως ό κινεζικός λαός έτέλει πάντοτε ύπό έξευτε­
λιστικωτάτην δουλείαν, ένφ τώρα δια του δηθεν κομμουνισμου ύποβάλλει
άλλους εΙς δουλείαν καΙ κατέστη παγκόσμιος ύπολογίσιμος καΙ απειλητι­
κωτάτη δύναμις.
Ούδέποτε ό Μάρξ ασφαλώς θα έφαντάσθη , δτι ή διεθνιστικη φιλοσο­
φία του θα έτίθετο εις την ύπη ρεσίαν του έθνικισμου δύο ύπερδυνάμεων.
Αύτό ακριβώς τό φαινόμενον λέγεται μ ε τ α κ ο μ μ ο υ ν ι σ μ ό ς. Τόν δε
κομμουνισμόν, δια να είμεθα ρεαλισταί , ύποχρεούμεθα να τόν αντιμετωπί­
ζωμεν ώς μετ'ακομμουνισμόν. Δηλαδη ή Ιδία ή πραγματικότης μας αναγκά­
ζει να βλέπωμεν εις τόν κομμουνισμόν όχι μίαν Ιδεολογίαν έκφράζουσαν
ώρισμένας απόψεις περι του κόσμου και της ζωης, αλλ α ενα πολιτικόν μέ­
σον προωθήσεως τών ρωσικών Τι τών κινεζικών συμφερόντων.
την αλήθειαν αύτην και παρα την πείσμονα καΙ αριστοτεχνικην προ­
παγάνδαν περι του αντιθέτου εχουν αντιληφθη οί λαοί, άλλοι όλιγώτερον,
άλλοι περισσότερον.
Άξίζει σχετικώς να σημειώσωμεν, δτι τα μικρα κράτη του σιδη ρου
παραπετάσματος όσημέραι αντιλαμβάνονται, δτι μετεβλήθησαν εΙς δορυ­
φόρους της Ρωσίας. ·Η έπανάστασις τών Οϋγγρων, ή εΙσβολη εΙς την Τσε­
χοσλοβακίαν, τα σκιρτήματα της Ρουμανίας αποτελουν πειστικας αποδεί­
ξεις δτι εΙς τας χώρας έκείνας τό κομμουνιστικόν προσωπείον της Ρωσι­
κης κατοχης δεν έξαπατα πλέον.
Πρώτος ό Τίτο βεβαίως η ρνήθη την ύποδούλωσιν τών Γιουγκοσλαύων
εΙς την Μόσχαν και έτάχθη ύπερ ένός έθνικου κομμουνισμου. Άλλα καΙ
οί άλλοι δεν τρέφουν αύταπάτας. Ούδεις μπορεί να πείσ'Ό τους Ρουμάνους,
δτι τα Ιδεώδη του κομμουνιμου έπιβάλλουν ή ρουμανικη έπαρχία της Βε­
σαραβίας να ανήκ'Ό εις τo�ς Ρώσους. Ούδεις Τσέχος φρονουμεν, δτι συμφω­
νεί πως τα ρωσικα τάνκς έκινή9ησαν έπΙ της Τσεχοσλοβακίας, χάριν της
διεθνους κοινωνίας . Και αναμφισβητήτως ή αίματηρα καταστολη της έξε­
γέρσεως τών Οϋγγρων ύπό τών Ρώσων δεν έκλαμβάνεται ώς ένέργεια ύπα­
γορευομένη από την μαρξιστικην Ιδεολογίαν. Μαλλον δλα αύτα αποδεικνύ­
ουν, δτι οί Ρώσοι φροντίζουν δια την οικονομικοπολιτικην έκμετάλλευσιν
τών μικρών κομμουνιστικών κρατών, που αποτελουν τας γαλακτοφόρους
αγελάδας της ΕΣΣΔ.
249

<Η Ιστορία βρίθει περιστατικών στρατιωτικών επεμβάσεων πρός επε­
κτασιν τής Ρωσίας. Χαρακτη ριστικώς αναφέρομεν την σοβιετιΚ'ην επίθε­
σιν κατα τής Φιλανδίας, ή οποία κατέληξεν εις την απόσπασιν τής φινλαν­
δικής επαρχίας τής Καρελίας με πληθυσμόν πλέον του ήμίσεος έκατομμυ­
ρίου κατοίκων. τα τρία Βαλτικα κράτη τής Λιθουανίας, Λεττονίας και Έ­
σθονίας εκυριεύθησαν κυνικώτατα υπό του ερυθρου στρατου. Δια στρατιω­
τικής πάλιν εισβολής οΙ Ρώσοι προσή ρτησαν ηΊν Βεσαραβίαν και την Βό­
ρειον Βουκοβίναν, περιοχας καθαρώς Ρουμανικας με τρία περίπου έκατομ­
μύρία πληθυσμου . <Ομοίως δια τής σκιας τών δπλων οΙ Ρώσοι απέσπασαν
από τους Τσεχοσλοβάκους την Ρουθηνίαν με έπτακοσίας περίπου χιλιάδας
κατοίκων. "Όσον αφορα δε εις τους Πολωνούς, δια την ελευθερίαν τών ο­
ποίων υ π ο τ ί θ ε τ α ι δτι εκη ρύχθη ο πόλεμος κα'Τ" α τής Γερμανί ας, οί
Ρώσοι υπεδούλωσαν ολόκλη ρον την Πολωνίαν ουσιαστικώς, αλλα και τυ­
πικώς δια τής «γραμμής Κώρζον» καθώρισαν ούτως τα σύνορα , ώστε να
προσαρτήσουν 70 χιλιάδας τ. χιλιόμετρα εις την Σοβιετικην 'Ένωσιν.
'Αλλα χρειάζονται να προσκομισθουν πρόσθετοι αποδείξεις τής ρω­
σικής επεκτατικής πολιτικής, δταν οΙ σοβιετικοι εφθασαν μέχρι του απι­
θάνου να προσαρτήσουν εις την Ρωσίαν την Άνατολικην Πρωσίαν, της
οποίας την Ιστορικην πρωτεύουσαν Καί νιξμπεργκ μετωνόμασαν εις . . . Κα­
λίνινγκραντ; ! (προς τιμην του προέδρου του Άνωτάτου Σοβιετ Καλίνιν).
Πρέπει να είναι πολυ αφελης δποιος θα ισχυρισθij , δτι δλαι αΙ εδαφι­
και κατακτήσεις που εγιναν εν ΕυρώΠ1J εντος έπτα ετών (1939- 1 946) από αυ­
τόν τουτον τον ρωσικόν στρατον εγιναν χάριν τών ιδεωδών του «κομμουνι­
στικου μανιφέστου». Ή αλήθεια είναι άπλουστάτη και ' εμφανεστάτη : 'Έ­
γιναν, διότι σ υ ν έ φ ε Ρ ο ν εις την Ρωσίαν. Τίποτε περισσότερον.
τας περιοχας που ανεφέραμεν οΙ Ρώσοι τας ενεσωμάτωσαν αδιστά­
κτως εις την πατρίδα των. Έαν δεν κατέλαβον υπό την εννοιαν της προσαρ­
τήσεως ολόκλη ρον την Πολωνίαν, ουγγαρίαν κλπ . αυτό οφείλεται εις δύο
σπουδαίους λόγους. Δεν ηθελησαν να τό πράξουν αφ' ένός μέν, διότι ήτο
δύσκολος ή διατήρησις της κατακτήσεως τόσων μεγάλων εκτάσεων, αφ'
έτέρου δέ διότι εις τας χώρας εκείνας ευρον προθύμους πράκτορας να εξυ­
πη ρετήσουν τους Ρώσους, χωρις να παρουσιάζωνται αμέσως αυτοί. Πάν­
τως ή ισχυς και ή εξουσία τών εγκαθέτων κυβερνήσεων ελκεται από την
ρωσικην στρατιωτικην δύναμιν, Ο οποία οσάκις καθίσταται ανάγκη επεμ­
βαί νει απροσχηματίστως.
Έκ παραλλήλου, αφου απηγκιστρώθη του ρωσικου ελέγχου αφιερώ­
θη και ή Κίνα εις την προσπάθειαν επεκτάσεώς της με πρώτον σοβαρον θυ­
μα τό Θιβέτ . Ταυτοχρόνως αφου απέσπασεν από τον ρωσικόν αρμα την Άλ250

δτι δλα αποφεύγουν να αναφέρουν-αν οΙ συγ­ γραφείς των γνωρίζουν-τον αληθη λόγον της μη εφαρμογης του κομμουνι25 1 . Και πράγματι συμβαίνει ενίοτε μερικοί. οπωσδήποτε δίχως κόπον θα συμπεράνΊJ . Κυρίως δμως αντιδρουν οΙ λαοί. όμοίως ό Σλάνσκυ και ό Κλεμέντις εις την Τσεχοσλο­ βακίαν κλπ . μετ' εκπλήξεως διεπίστωσα. εν ο­ νόματι του κομμουνισμου πάντοτε. εν ονόματι βεβαίως τών ιδεωδών του κομμουνισμου. που εγνώρισεν ποτε ή αποικιοκρατία καθ' δλην τ11ν ενδοξον σταδιοδρομίαν της. ωστε να τείνουν προς κάποιαν ανεξαρτησίαν. να αηδιάζουν απο την ταπεινωτικην εξάρτησίν των εκ Μόσχας. Γενικως απασαι αί ση μειωθείσαι λαϊκαι εξεγέρσις κατεπνίγησαν εις το αίμα. ή ό­ ποία εφαρμόζει το δόγμα της «εξειδικεύσεως τών επι μέρους οικονομιών». το 1 956 οί Πολωνοι επαναστατήσαντες κατώρθωσαν ν' ανατρέψουν τον Ροκοσόφσκυ (τον όποίο ν οΙ Ρώσοι διώρισαν κατόπιν ύφυπουργον αμύνης της ΕΣΣΔ !) αλλα δεν επέτυχον να απαλλαγουν απο την ρωσικην κατοχήν. δτι τα δορυφόρα κράτη συγκροτουν αποικίας του στυγνωτέρου τύπου. καίτοι πράκτορες. εις την Βουλγαρίαν ό Κόστωφ είχε την ιδίαν τύχην. Παρεμφερείς τάσεις ή Μόσχα. τας εξουδετερώνει με τον αρχαιότερον και ασφαλέστερον τρόπον. ή όποία συνεχίσθη δια του Γκομουλκα. Εις την Ούγγαρίαν Ο Νάγκυ (που αρχικως ύ­ πη ρξεν δραγνον της Μόσχας) εξετελέσθη . Παρα τα δρακόντεια μέτρα και την προπα­ γάνδαν αΙ επαναστάσεις δεν απεφεύχθησαν. γενονος δια το όποίον είναι σ υ ν έ ν ο Χ ο ς και ή Δύσις. ·Ωσαύτως οΙ σοβιετικοι έδραιώνουν και την πολτικήν των κυριαρχί­ αν δια τ�ς περιοδικης εκκαθαρίσεως τών μη εμπνεόντων πλέον εμπιστοσύ­ νην στελεχών. Πρόκειται δη­ λαδη περι επισήμου καθιερώσεως της συστηματικωτέρας οικονομικης εκ­ μεταλλεύσεως. . οΙ όποίοι αισθάνονται βαρυτέραν την οίκονομικοπολιτικην καταπίεσιν. Ίδιαιτέρως εις τον οίκονομικον τομέα ή Μόσχα. ή όποία με εγκληματικην α­ διαφορίαν παρηκολούθη την σφαγην των Ευρωπαίων πατριωτών απο τους μαζανθρώπους της Στέππας. τον οποίον επανέφεραν με την μέθοδον των τάνκς οί Σοβιετικοί. Περαιτέρω ό μελετητ11ς τών οικονομικοπολιτικών σχέσεων μεταξυ Ρωσίας και δορυφόρων κρατών. 'Όλαι των μάλιστα διεξήχθησαν με το μόνιμον αίτημα: Να φύγουν οΙ Ρώσοι. Το 1 953 οΙ Άνατολικογερμα­ νοι εξεδίωξαν τον Οϋλμπριχτ. εξασφαλίζει τον σχεδιασμον τών οικονομικών προγραμμάτων τών δορυφό­ ρων ανάλογως προς τα οικονομικα προγράμματα της ΕΣΣΔ .βανίαν αγωνίζεται να διευρύνΊJ τον κύκλο ν της πολι τικοοικονομικης της επιρροης. διό της «Κομεκόν».Απο τα βιβλία που μέχρι σήμερον εχω διαβάσει περι κομμουνισμου.

Και εΙς την πολιτικ-ην λαμβάνεται ύπ' όψιν τό πρακτικόν αποτέλεσμα και όχι ή πρόθε­ σις. Μία οίαδήποτε κοινωνία δύναται έφ ' όσον τό θελήσΌ . Πιθανως Τι μαλλον βεβαίως ύπάρ­ χουν έντός των λαων ώρισμένα άτομα. οϊ πόλεμοί των. που κατ' άρχην ήσαν φυλετικαΙ καΙ τώρα έθνικαί. Πρός αύτό τείνουν δια του συνεχους αγωνος. Και ό λόγος. 252 . χάριν των έθνικων των συμφερόντων. λοιπόν. <ο κομμουνισμός δεν έφαρμόζεται. να ζουν συμφώ­ νως πρός τόν φυσικόν νόμον του άνταγωνισμου των έθνων. να θεσπίσυ τα κοι­ νόβια καΙ γενικως να ύλοποιήσυ τους βασικους. όπως άλλως τε διέπει και όλόκληρον την φύσιν. διότι τα έθνη δεν μπορουν να τας υίοθετήσουν καΙ να τας με­ τατρέψουν εΙς κοινωνικην πραγματικότητα. Αύτη είναι ή μοναδικη άλήθεια και ό κομμουνισμός πρέπει να αντιμετωπισθίί ώς παράγων ένισχύ­ σεως των Κινέζων Τι των Ρώσων είς τα πλαίσια του ανταγωνισμου των έθνων. Αί θεωρίαι όμως αύταΙ έκτός του δτι είναι λάθος. αί πάσης μορφης συγκρούσεις των και αί προσπάθειαί των τελουνται πάντοτε έπι τφ σκοπφ της έπικρατήσεώς των έναντι των άλλων. δπως έλέχθη . Τό ρωσικόν έθνος και τό κινεζικόν χρησιμοποιούν τόν μαρξισμόν. . τα όποία πιστεύουν δτι ό ανταγωνι­ σμός των έθνων βλάπτει. δια της πολιτι­ κης της έξουσίας να έπιβάλυ τον κομμουνισμόν. με τό που διατυπουνται δεν άλλάζουν την κ ατάστασιν. πάντοτε εζων. άλλα διότι άντίκειται πρός η1ν φυσικ-ην Ιδεολογίαν του ανθρώ­ που.είναι τό Ι δ ε ο λ ο γ ι­ κ ό ν π ε Ρ ί β λ η μ α τ ο υ ρ ω σ ι κ ο υ Τι τ ο υ κ ι ν ε ζ ι κ ο υ ί μ π ε­ Ρ ι α λ ι σ μ ο υ. Καίτοι αύτό είναι νοητόν να πραγματοποιηθίί . δεν γίνεται. Φυσικη Ιδεολογία του άνθρώπου είναι ό έθνικισμός. <Επομένως ας σταθωμεν θαρραλέως πρό του κομμουνισμου και ας τόν ίδωμεν όπως είναι: ·0 κομμουνισμός.σμου. Αί δε κοινωνίαι των άνθρώπων. θεσμους του Μαρξισμου. τόν ό­ ποίον μεταξύ των διεξάγουν καΙ έν τφ όποίφ έπικρατουν αί ίκανώτεραι. δια να έξακολουθήσουν την ϋπαρξίν των. διότι ό κομμου­ νισμός αντίκειται π ρός την φυσικην Ιδεολο-γίαν του ανθρώπου. να έγκαθιδρύσυ την άθείαν. όχι διατι είναι πρακτικως άνε­ φάρμοστος. Αϊ άντιθέσεις των έθνων. Αϊ κοινωνίαι έκ φύσεως έχουν την τάσιν να . <ο ν ό μ ο ς τ η ς έ π ι β ι ώ σ ε ω ς τ ο υ ί κ α ν ω τ έ Ρ ο υ ίσχύει ώς διέ­ πων την ίστορικην έξέλιξιν της ανθρωπότητος. δτι πρέπει να καταργηθίί κλπ. ζουν καΙ έξελίσσονται έντός της ά ν τ α γ ω ν ι σ τ ι κ η ς σ υ ν υ­ π ά Ρ ξ ε ω ς τ ω ν έ θ ν ω ν. έπειδη όφείλουν. Λέγομεν τα πρ<iγματα δπως είναι καΙ όπως συμφέ ρει να αντιμετωπι­ σθουν καΙ όχι όπως θα έπρεπε να ήσαν Τι όπως θα έπεθυμουμεν να ήσαν. Δεν τό πράττουν. Να καταργήσυ τελείως την άτομικην Ιδιοκτησίαν. φθάσουν τό τέλειον. < Η_ μείς έδω κάνομεν πολιτικην καΙ όχι κοινονικην δεοντολογίαν.

Έπετράπη ακόμη και ή ατομικι) ίδιοκτησία. Πρός τούτοις χρειάζεται πρωτίστως εθνικη ένότης. τό όποιον κατεδίκαζεν είς θάνατον. σοσιαλιμπεριαλισμφ! και δτι «τρέφουν ονειρα δημιουργίας μι­ ας απεράντου αυτοκρατορίας». <Η οίκονομία προσηρμόσθη πρός τας απαιτήσεις της εθνικης πολιιικης. πειθαρ'Χημένος και εξωπλισμένος στρατός. ωργανωμένον κράτος. <Η αντιμετώπισις του μετακομμουνισμου περιλαμβάνει δύο αλληλο­ συμπλη ρωμένας μεθόδους. Ήρνήθη ώς σκοπόν της οίκονομίας τό κρατι­ κόν συμφέρον και αντ' αυτου εδέ'Χθη τό ταξικόν. εργασία κλπ. Ήρνή­ θη την εθνικην ένότητα διακηρύξας την προλεταριακην (<<Προλετάριοι δλου του κόσμου ένωθεΙτε»). κατευθυνομένη οικονομία με γνώμωνα τό κρατικόν συμφέρον. Ήρνήθη την ϋπαρξιν του ίδίου του κράτους. τόν όποιον εβλεπε ώς σώμα πραιτωριανών τών αστων. Έξοντώθη ανοικτιρμόνως πα­ σα προσπάθεια διασπάσεως της εθνικης ένότητος και εν πάσΊ] περιπτώσει ή Κίνα και ή Ρωσία αποτελουν σήμερον πρότυπα κρατών προετοιμαζομένων να διαξάγουν νικηφόρως τόν ανταγωνισμόν τών εθνών. την δε εργασίαν εθεώρει ώς ε μπόρευμα γενικως και ου'Χι ώς λειτουργίαν προοριζομένην δια την εξυπηρέtησιν του εθνους συνολικώς. ή Ρωσία και ή Κίνα προετί­ μησαν να εφαρμόσουν δσα απαιτει ό ανταγωνισμός τών εθ νων και Ο'ΧΙ δσα εδίδαξεν ό ίδρυτης του κομμουνισμου. διότι διεπιστώθη δτι συμβάλλει είς την π ρόοδον.τα ανωτέρω επιβεβαιουνται και από τους προσφάτους διαξιφισμους με­ ταξυ Μόσχας και Πεκίνου. . δια μαρασμου. "Οσον αφορα τέλος είς τους βασικους δρους διαβιώσεως ό Μάρξ ουδόλως εδέ'Χετο την ίδιοκτησίαν. εξασφάλισις βασικών συνθη ­ κών διαβιώσεως. ητοι ασφάλισις. ιδιοκτησία. Έ ν πρ ώ τ ο ι ς Ο φ ε ί λ ο μ ε ν ε ν τ ό ς τ η ς 'Χ ώ Ρ α ς ν α ε φ α Ρ μ ό ζ ω μ ε ν τ ό ν ο Ρ θ ό ν α ν τ ι κ ο μ μ ο υ­ ν ι σ μ ό ν κ α ι ε κ δ ε υ τ έ ρ ο υ ν α κ α τ ε υ θ ύ ν ω μ ε ν τ η ν ε ξ ω253 . <Η επιβίωσις εντός της ανταγωνιστικης συνυπάρξεως τών εθνών απαι­ τει τ1)ν ισχυροποίησιν της εθνικης κοινωνίας. Περι δλων αυτών ό Μάρξ απήντησεν εντόνως απορριπτικώς. δσον και είς τ1)ν αλλην 'Χώραν εδημιουργήθη εις αξιολογώτατος κρατικός οργανι­ σμός. τουναντίον πρός τόν Μάρξ. Οϋτω τόσον είς την μίαν. α­ νεπτυγμένη παιδεία εις τόν λαόν. Φυ­ σικα ουδεις λόγος περι στρατου. <ο στρατός ηνδρώθη επι γιγαντιαίων προοπτικων. Οϋτω ό Μπρέζνιεφ όμιλών επι τΌ 1Ο0ϊί επετείφ από της γεννήσεως του Λένιν κατηγόρησε τ1)ν Κίναν δτι «διέσπασεν τό διεθνες κομμουνιστικόν κίνημα παρασυρομένη από τόν εθνικιστικόν φα­ νατισμόν της»! <Εορτάζοντες δμως ταυτοχρόνως και οι κινέζοι την Ι 00ην επέτειον από της γεννήσεως του Λένιν κατηγόρησαν και αυτοι τους ρώ­ σους επί. . <Η παιδεία κατέστη ύπο'Χρεωnκη δι' δλους.

διότι ή θάλασσα του Αιγαίου συνιστα τό κέν­ τρον του ζωτικου χώρου της < Ελλάδος. ητοι άνευ αυτου παύουν να ύπάρχουν ώς 'Έθνος. οί 'Έλληνες και οί Σλάβοι αγωνίζονται.τερικήν μας πολιτικην κατα τόν τ ρόπον που μας ύ π α γ ο Ρ ε ύ ο υ ν α ί ε π ι δ ι ώ ξ ε ι ς τ η ς Κ ί ν α ς Τι τ η ς Ρ ω σ ί­ α ς ε ι ς τ ό ν ι δ ι κ ό ν μ α ς ε δ α φ ι κ ό ν Χ ω ρ ο ν. που σημαίνει την εξόντωσιν της κοι­ τίδος του <Ελληνισμου. αλλα μπορουν να κάνουν και χωρις αυ­ τό. Τότε αμέσως θα συμπεράνωμεν. Εις την ανταγωνιστικην συνύπαρξιν των Έθνων. οί δε να διατηρήσουν την η δη ύπάρχουσαν κυριαρχίαν των εις τό Αιγαίον και να την όλοκλη ρώσουν. αί δημοκρατίαι. Ύπό αυτό τό πρίσμα αναμφιβόλως ή ΕΣΣΔ συνεχίζει την πανσλα­ βιστικην πολιτικην των Τσάρων. Τό κύ­ ριον θέμα θίγεται καιρίως με την τοποθέτησίν του εις την πολιτικην βάσιν. Δυστυχως δμως τό παρελθόν μας διδάσκει δτι 254 . δτι ή σοβιετικη πο­ λιτικη εις τα Βαλκάνια συγκρινομένη με την τσαρικη πολιτικη ουδόλως διαφέρει -ε ις τους στόχους. <Η ουσία λοιπόν του προβλήματος εχει οϋτως. Να βλέπωμεν δηλαδη εις την Ρωίσαν και εις την Κίναν ενα σύνολον εθνικών συμφερόντων συγκρουομένων με τα ήμέτερα επι συγκεκριμένου χώρου. τό όποιον δια μεν τους Σλάβους είναι αναγκαίον. δτι οί 'Έλληνες και οί Σλάβοι αγωνίζονται δια τό Αιγαίον. διότι αυτό επιβάλ­ λουν αί γεωπολιτικαι και γεωοικονομικαι απαιτήσεις των κρατων των. Δια δε τους "Έλληνας είναι ζ ω τ ι κ ό ν. οί κομμουνισμοί. ή όποία δπως είπομεν τοποθετείται εντός του ανταγωνισμου των εθνων. Εις την προαναφερθείσαν διαπάλη ν. οί μεν να φθάσουν εις τό Αιγαίον. εγκληματουμεν κατα της φυλης και προδίδο­ μεν την πατρίδα διαπληκτιζόμενοι περι ατομικων δικαιωμάτων Τι περι του πότε θα γίνωνται εκλογαι και περι άλλας παρεμφερείς εκδηλώσεις δημο­ κρατικου νεοπλουτισμου. Πρός επιβεβαίωσιν της διαπιστώσεως αυτης δεν εχομεν παρα να ανακεφαλαιώσωμεν ίστορικως την στάσιν της εναντι της <Ελλάδος. οί φασισμοι και δλα τα πολιτικοκοινωνικα συστήματα δεν είναι παρα πολιτικα μέσα προς καλλιτέραν διεξαγωγην της πάλης. που i σ Χ υ Ρ ο π ο ι ε ί τ η ν <Ε λ λ ά δ α και της παρέχει ευνοϊκωτέρους δρους ανταποκρίσεως εις τας ανάγκας του αγωνος κατα των σλαβικων αρπακτι­ κων βλέψεων. Όρθώτερον δε πολίτευμα εκ των μνημονευθέντων είναι εκείνο. "'Όλα τα ύπόλοιπα Τι α­ ποτελουν μικρολεπτομερείας άνευ σημασίας Τι είναι τελείως άσχετα. 'Όταν έπομένως οί δροι της διατη ρήσεώς μας ώς 'Έθνος παρουσιάζον­ ται διαυγέστατοι ενώπιόν μας.ται εις τόν πόθο των Σλάβων να εξέλθουν εις τό Αιγαίον. οί όποίοι αποκρυσταλλουν.

πλειστάκις ο ί ' Έλληνες. με αποτέλεσμα να διακινδυνεύουν κάθε τόσο την ϋπαρξίν των Τι τούλάχιστον να χάνουν δσα θα ηδύναντο να κερδίσουν . 255 . αντ ι να σκέπτωνται επι των κρισίμων ζητημάτων ησχολουντο κα ι κατετρί βοντο επι τριτευόντων πραγμάτων.

. μέχρι στιγμης τουλάχιστον. άπο την άνθρωπίνην εργασίαν. δπως τον διδά­ σκει ό Μάρξ. δτι ή διαλεκτικη είναι ή μοναδι­ κη μέθοδος εξελίξεως των κοινωνιων και άφου σταματq. Η ΥΠΕΡΑ Ξ ΙΑ Ή οικονομία των κοινωνιων μας κατα τον Μάρξ είναι εμπορευματική . εις τον κομμουνι. ή όποία κατεβλήθη δια την παρα­ γωγήν του και ή όποία άποκρυσταλλουται εντος του προϊόντος. Βεβαίως ό Ισχυρισμός των είναι αύθαίρετος και άντιδιαλεκτι­ κός. συμφώνως προς τας μαρξιστικας άν­ τιλήψεις. ΤΟ κόστος αυτό. Ώ­ νόμασε δε τον σοσιαλισμόν του Έπιστημονικον προς άντιδιαστολήν του εκ του ουτοπιστικου σοσιαλισμου.άπαι­ τειται δια να συντη ρηθϋ ό εργάτης (τροφή. επι πλέον δε εφ' δσον παραδέχονται. οϊ Μαρξι­ σται δεν μας άπέδειξαν διατί: α) υπάρχει μόνο ύλη εκ της όποίας άπλως ά­ πορρέει το πνευμα.

έπομένως. δηλαδη ό εργάτης παράγει μεγαλυτέραν άξίαν άπ' δσην του χρειάζεται δια να εξοδεύσ'Ό ώστε να συντη ρηθij . πολλα άγαθα άποκτουν άξίαν δια λόγους καθαρως υποκειμενικους (άντικείμενον συλλογης κλπ. ουδεμίαν άξίαν θα άποκτήσ'Ό ενα άγαθόν. Άλλα καΙ αν σπανίζ'Ό τό άγαθόν. διότι περι ποίου είδους υ­ περαξίας θα δμιλήσωμεν εις τας περιπτώσεις παραγωγης τυρου..000 δρχ. . ώς άμοιβην τας 500 δρχ . Ό εργάτης ράπτης ό όποιος δια της εργασίας του τό μετατρέπει εις ενδυμα­ σίαν του δίδει άξία 500 δραχ. . Άλλα δεν θα λάβ'Ό μόλις πωληθij ή ενδυμασία εναντι 1 .λέγεται «εργατικη δύναμις να παράγ'Ό περισσοτέραν άξίαν άπ' δσην άπαι­ τειται να δαπανηθij δια να υπάρχ'Ό αυτό τό εμπόρευμα. "Ωσαύτως ό Μαρξισμός άδυνατει τελείως να έξηγήσ'Ό την περίπτωσιν του βιοτέχνου. . " Ο εργάτης. άλλα ό κεφαλαιοκράτης. β) εις την χρησιμότητά τους.) καΙ τουτο. ΚαΙ δια να γίνωμεν άναλυτικώτεροι: ''Οσην εργασίαν και να καταβάλ1J κανείς. άπό την εργασίαν που περιέχει. δικηγόροι κ. Κατ' άρχην ή άξία ένός προϊόντος δεν εξαρταται. την μεγαλυτέραν αυτην άξίαν που όνομάζομεν υπεραξίαν δεν την παίρνει ό ίδιος ό εργάτης.000 δρχ. Θα λάβ'Ό 1 00 δρχ . αν δεν είναι χρήσιμον (κατα­ σκευη πολιορκητικης μηχανης). δπου εις την «καπιταλιστικην έκμετάλλευ­ σιν» υπόκεινται μέλισσαι.000 δρχ. χωρις αυτό να σημαίν'Ό πάλιν. λλλα ας φέρωμεν ενα σχετικόν παράδειγμα. ζωϊκης με­ τάξης. Έπιπροσθέτως των άνωτέρω ή θεωρία της υπεραξίας άδυνατεί να εξη­ γήσ'Ό την άμοιβη δια προσφορας υπη ρεσιων (ιατροί.π. καθόσον δια να εφαρμοσθij ή θεωρία της υπεραξίας άπαιτείται υλι­ κη παραγωγή . τό ξύλο εις ύδωρ). που είναι συγχρόνως κάτοχος των παραγωγικων μέσων καΙ 1 53 . δτι ή ενδυμασία θα πωληθij 1 . της προσέθεσεν άλ­ λας 500 δρχ. τας υπολοίπους 900 θα τας πάρ'Ό ό κεφαλαιοκράτης εργοδότης ό όποιος άφου επιστρέψ'Ό εις τό σταθερόν του κεφάλαιον τας 500 (άξία πρώτων υλων) θα κερδίσ'Ό τας 400 που είναι ή υπε­ ραξία που παρήγαγε ό εργάτης καΙ που εσφετερίσθη δ εργοδότης. άσχέτως της υπαρχούσης χρησιμό­ τητος. ενόσον δεν σπανίζει (ε­ φεύρεσις μηχανης που να μετατρέπ'Ό π. δπως ισχυρίζεται δ Μάρξ. αν δεχθωμεν. δπως είπαμε.χ.). δση ήτο ή άξία που προσέθεσε με την εργασίαν του. με την εργασίαν δμως του εργάτου άξίζει τώρα 1 . "Η άξία των άγαθων όφείλεται α) εις την σπανιότητά τους. πάλιν δεν θα εχ'Ό άξίαν. μεταξοσκώληκες καΙ διάφοροι μήκυτες. 'Άς υποθέσωμεν δτι τό ύφασμα (πρώτη ύλη) δια να κατασκευασθij μία ενδυμασία στοιχίζει 500 δρχ.λ. δτι δπου υπάρχει υλικη παρα­ γωγη εφαρμόζεται και ή θεωρία της υπεραξίας. και γ) εις υποκειμε­ νικους λόγους. γιαούρτης κλπ. Ή πρώτη ύλη λοιπόν ηξιζε 500 δρχ. Τέλος. μελιου..

Πάντως τό βασικόν σφάλμα του Μάρξ υπη ρξεν ή πίστις του. ισχυρίζεται ό Μάρξ. δτι ό κεφαλαιοκράτης αυ­ ξάνει τό κεφάλαιόν του δια της αυξήσεως των τιμων των προϊόντων. αΙ όποιαι ουδεμίαν σχέσιν εχουν με την εκμετάλλευσιν της εργασίας του εργάτου.ς υπεραξίας του Μάρξ. τα μέσα παραγωγης εξακολουθουν να άποτελουν ά­ τομικην ίδιοκτησίαν. Και ό Μάρξ εχει εδω λάθος. Διότι συντόμως τα ίδια τα παραγωγικα μέσα. που δια της προσωπικης του εργασίας πα­ ράγει. 'Εν τούτοις. δμως. επειδη οϋτως εξυπη ρετουν τα συμφέροντά τους. τα όποία πλη ρώνουν ο ί καταναλωται και όχι οι εργάται. "Ο Μάρξ υπεστή ριξεν. διότι τό κεφάλαιον αυξάνει δια της αυξήσεως των τιμών των προϊόντων. που ιδιοτελως διατηρουν οι κάτοχοί των άστοι 1 54 . ώς γνωστόν. άφου πρωτος την διετύπωσεν ό οικονομολόγος Ρικάρντο . τό άναμφισβήτητον γεγονός. καθόσον ή παραγωγη είναι συλ­ λογική . Τό παραγόμενον δηλαδη προϊόν δεν είναι άποτέλεσμα της προσω­ πικης εργασίας ένός άτόμου. και τουτο . νομοτελειακως. άνα­ τρέπει πλήρως την θεωρίαν τr. εις την διακήρυξιν του Μάρξ δτι «ή παραγωγη της υλικης ζω­ ης είναι 11 βάσις πάσης ιστορίας». Έπι πλέον σημαντικόν ρόλον εις την αυξησιν του κε­ φαλαίου παίζουν αί εφευρέσεις και αί διάφοροι οίκονομικαι περιστάσεις. δτι ό κε­ φαλαιοκράτης αυξάνει τό κεφάλαιόν του δια της εκμεταλλεύσεως της ερ­ γασίας του εργάτου. Άλλα αυτό δεν θα δ ίαρκέσ1J πολύ. ή όποία δεν είναι και τόσον του Μάρξ. "Ωστόσο εν ττί εξελίξει ενεφανίσθη τό γεγονός του ά­ συμιβάστου των παραγωγικων μέσων πρός την μορφην της ίδιοκτησίας αυτών. άλλα της συλλογικης εργασίας. παρα την συλλογικότητα της ε ρ'γασίας . δτι τα μέσα παραγωγης προσδιορίζουν τ11ν ίστο­ ρίαν των κοινωνιων. διότι οι κάτοχοι τών παραγωγικων μέσων (άστοι) άντιδρουν εις την συλλο­ γικοποίησίν των. " Η άνατίναξις αυτη δεν είναι τίποτε άλλο παρα ή κοινωνικη επανάστα­ σις του Μαρξισμου .εμπορεύεται ό ίδιος τα προϊόντα. Τό γεγονός. τα παραγωγικα μέσα άπαιτουν να εί­ ναι άντικείμενον συλλογικης ιδιοκτησίας. παύουν να άνέχωνται τό «καπιταλιστικό περίβλημά των και τό άνατινάσσουν» (Μάρξ). Σήμερον. Με την άνατίναξιν άπελευθερουνται τα παραγωγικα μέσα εκ τ(ον δεσμεύσεων. Η ΕΠΑ Ν ΑΣΤΑΣΙΣ Τό κοινωνιολογικόν θεμέλιον της κομμουνιστικης θεωρίας ευρίσκεται. ή όποία εκμετάλλευσις γίνεται δπως προηγουμένως πε­ ριεγράφη .

"Όσον μάλιστα ελαττουται ό αριθμός τών μεγάλων αστών που ιδιοποι­ ουνται καΙ απομυζουν δλα τα πλεονεκτή ματα της παραγωγικης διαδικασίας. διατί δεν ευσταθουν οί ΙσχυΡ1. θα αφαιρέσουν την κατοχην τών μέσων παραγωγης από τους αστους καΙ θα την παραχωρήσουν εις τό σύνολον τών εργαζομένων. ή όποία αυξάνει την ηδη υπάρχουσαν ανεργίαν. ή όποία αντανακλα είς τόν πολιτικόν τομέα. πάντοτε. προκαλει δύο τινά. δτι σχεδόν δλα τα ίστορικα συμβάντα συνετελέσθη σαν από την κυριαρχικην παρακί­ νησιν πνευματικών.καΙ εκ της απελευθερώσεως ανοίγει μία νέα όδός εξελίξεως καΙ δημι ου ργει­ ται μία κοινωνία ανωτέρα της προηγουμένης. τών μικροπαραγωγών καΙ τών αγροτών καΙ δεύ­ τερον συγκεντ ρώνει τό κεφάλαιον είς τας χειρας ολίγων καΙ όλονεν ολιγω­ τέρων. ή υποδούλωσις. Έαν κατα μίαν αντίληψιν ό Μαρξισμός ητο μόνον θεωρία και λόγια. ή κατάπτωσις ή εκμετάλλευσις. δια της προλεταριοποιήσε­ ως τών μεσαίων στρωμάτων. λόγων. Κατ' ουσίαν δεν πρόκειται περΙ πολιτικης ενεργείας. Έφ' Ό σον δμως ό Μαρξισμός διεκδικει πεισμόνως την μορφην κοι­ νωνικου συστΊΙματος εν τΌ πράξει . "Η δια της επαναστάσεως ανατίναξις του αστικου καθεστώτος είναι ερ­ γον τών προλεταρίων. τας σελίδας τών Θερμοπυλών. Με άλλα λόγια κατα τόν Μάρξ. ή καταπίεσις. αλλ&. περΙ αναγκαίου επακολούθου ώρισμένης οίκονομικης διαφοροποιή­ σεως. δπου προ­ έχει καΙ κυριαρχει ή άγνότης καΙ ό ήρωϊσμός. αισθηματικών. τών Μαραθώνων καΙ τών αφθάστων γενναιοτήτων. ή μηχανοποίησις της παρα­ γωγης.σμο Ι του Μάρξ. τότε τί μας χρειάζονται τα λογικα επι1 55 . Πρώτον πληθαίνει την τάξιν τών προλεταρίων. αδυνατει εντε­ λώς να έρμηνεύσΊ] τας περιλάμπρους σελίδας της ίστορίας. Έν τέλει θα εκραγΌ ή Έπανάστασις καΙ οί προλετάριοι αφου ανατρέψουν τό κρατουν αστικόν καθεστώς. Ό Μαρξισμός ώς θέτων υπεράνω δλων την οικονομίαν. τόσον αυξάνουν ή αθλιότης. '0 παραμερισμός μέχρις αφανισμου τών ιδεών καΙ τών αισθη μάτων εκ της υ­ ποδομης του ίστορικου οίκοδομήματος αποτελει ασυγχώρητον αυθαιρεσί­ αν καΙ απόλυτον ανακρίβειαν. αλλα καΙ ή εξέγερσις τών προλεταρίων συνεχώς πληθαινο­ μένων εξ αυτου τούτου του μηχανισμου της αστικης παραγωγικης διαδικα­ σίας (Μάρξ). θρη σκευτικών κλπ. Αί ανωτέρω απόψεις εκκινουν από μίαν τελείως εσφαλμένην αφετηρί­ αν: Άπό τό δτι ώς βάσις της ίστορίας θεωρειται ή παραγωγη της υλικης ζωης. αλλα καΙ προσβολη της ίστορίας . με συνέπειαν να εξαλειφθουν αί αντιτιθέμεναι τάξεις καΙ να σταματήσΊ] ή εκμετάλλευσις του ανθρώπου από τόν ανθρωπον. Αυτό δχι μόνον είναι ψευδος. τότε θα απεδεικνύαμεν θεωρητικώς. καθόσον ευκόλως αποδεικνύεται .

Απεναντίας μάλιστα. αλλα του Μαρξισμου από την πραγματικό­ τητα.χειρήματα. εδημιουργήθη από την στιγμην κατα την όποίαν ή κοινωνία εχωρίσθη είς εχοντας και μη εχοντας. δτι εγινε αληθως μία «ανατίναξις». • Τ Ο ΚΡΑΤΟΣ Τό κράτος κατα τόν Μαρξισμόν είναι προϊόν της ταξικης πάλης. Οί εχοντες χρησι­ μοποιουν τό Κράτος ώς όργανόν των. <Η εξάλειψις των τάξεων θα τό KαταργήσΊJ όλοσχερως. τΊ)ν στιγμην κατα την όποίαν ούδεν εξ εκείνων που ύπεστήρι­ ξεν ό Μάρξ επραγματοποιήθη. μέχρις δπου ύποκατασταθiJ τελείως ύπό του κοινωνικου συνόλου. δεν εγιναν. Τό κράτος αναλυτικώτερον. < Η διαίρεσις των τάξεων εγέννησε τό Κράτος. διότι εις την αταξικην κοινωνίαν δεν ύπάρχουν τάξεις. Τό κράτος εις την κομμουνιστικην κοινωνίαν. μαραίνεται και σβήνει ελλείψει σκοπου . που ώνειρεύθη ό Μάρξ εί­ μεθα ύποχρεωμένοι να δεχθωμεν. ούτε επίσης είδομεν την αύξησιν του προλεταριάτου. ούτε την έκμηδένισιν των μεσαίων στρωμάτων. 1 56 . ύπό την εννοιαν. ωστε να τό μεταχειρίζεται ή κρατουσα τάξις π ρός επιβολην και εκμετάλλευσιν των ύπολοίπων. που ύπηρξε και παραμένει δι' αύτό ό ανηλεώτερος εχθρός. δτι με νομοτελειακην ανάγκην θα γίνουν. δια να εξασφαλίζουν την οίκονομι­ κως και πολιτικως αρχουσαν θέσιν των. δεν είδομεν την εξαφάνισιν της τάξεως των χωρικων. αφ' δτου διετύπω­ σεν τους ίσχυρισμούς του. Ούτω καίτοι παρηλθεν. Άμέσως μετα θα σταματήσΊJ ή διάκρισις των τάξε­ ων και σταδιακως θα επέρχεται ό περιορισμός κάθε άρμοδιότητος του κρά­ τους. τό όποίον θα εξαφανισθiJ μόλις παύσουν να ύπάρχουν τάξεις. την όποίαν ό Μάρξ διεκήρυττεν ώς βεβαίαν και έπικειμένην. Δια τόν Μάρξ λοιπόν τό κράτος είς τό αστικόν καθεστcOς ανήκει είς τους αστούς. Τό κράτος έπομένως αποτελεί ταξικόν όργανον. < Η κατάργησις του Κράτους κατα τους Μαρξιστας όδηγεί εις την πλή­ ρη ελευθερίαν. Τι μαλλον εγιναν τα αν­ τίθετα ! Άναφορικως δε ώς πρός την «ανατίναξιν». όχι δ­ μω� τού αστικου καθεστωτος.τό όποίον θα αναλάβΊJ την διεκπεραίωσιν των πάντων. που ώς γνω­ στόν είναι αταξική. εις τους όποίους παρέχει την δυνατότητα της βιαίας επιβολης έπι των προλεταρίων. αύτα που φανατικως επρέσβευσεν ό Μάρξ. δτι αποτελεί τόν καταπιεστικόν μηχανισμόν δια του όποίου ή κρατουσα τάξις εκμεταλλεύεται τας αλλας. Τό πρωτο βημα πρός αύτην γίνεται με τό να πάΡΊJ τό προλε­ ταριατον την εξουσίαν. πλέον του αίωνος.

ουδεν μας απαντα. όμοίως καΙ ή δικαιοσύνη . άπλώς τα αντιπαρέρχεται ώς επουσιώδη. και τί μας βεβαιώνει. "Ωστόσο καλόν θα ητο να προσθέσωμεν ακόμη : Τό προλεταριατον που θα αναλάβ1J την εξουσίαν ποίον είναι. θα κα­ ταργήσ1J τό κράτος και δεν θα τό χρησιμοποιήσ1J ώς όργανον καταπιέσεως τών άλλων τάξεων.χ. Και αυτός. πραγμα τό ό­ ποίον κατα παγίαν τακτικην κάνει. ώς ό τυφλότερος τών ανθρώπων. Ούτω ή εκπαίδευσις δεν προσφέρεται μόνον εΙς τους αστούς. Άξίζει όμως τόν κόπον να παραδεχθτί κανεις την μαρξιστικην θεώρη­ σιν του κράτους με τόν σκοπόν να ερωτήσ1J : Άφου τό κράτος είναι ταξικόν όργανον.αδιακρίτως τάξεων. διότι προφανώς δεν τα ηγνόει . ποίος μας εγγυαται. ότι τό κράτος συνιστα ταξικόν όργανον καταπιέσεως. αί ασφα­ λίσεις. ότι τό «προλετα­ ριακόν» Ρωσικόν Κράτος όλίγον κατ' όλίγον μαραίνεται και ουδένα κατα­ πιέζει. ασφαλώς δεν την ασκουν όλοι οί προλετάριοι. 1 51 . όπως διεκ­ δικεί να αποκαληται. τας υπό του κράτους πα­ ρεχομένας υπη ρεσίας πρός όλους. παρουσια­ ζόμενος κατ' αυτόν τόν τρόπον κάθε άλλο παρα «επιστημονικός». ότι όταν τό προλεταριατο μετατραπη εΙς άρχουσαν τάξιν. δια του όποίου ή άρχουσα τάξις καταπιέζει τας άλλας.Αί αντικρατικαι δοξασίαι του Μάρξ είναι αδιανόητον να τύχουν σο­ βαρας αντιμετωπίσεως. Πώς λοιπόν αναγορεύονται αυτοι οί όλίγοι ώς ήγεσία όλοκλή ρου του προλεταριάτου. Ίδίq εν Ρωσίq. ή κοινωνικη περίθαλψις και τόσαι άλ­ λαι υπηρεσίαι κατευθύνονται πρός το σύνολον του λαου καΙ όχι πρός ώρι­ σμένην τάξιν. ότι επι τόσα ετη τό «πρoλε�αριατoν» κατέχει την εξουσίαν. προκειμένου να διαφύγ1J τας δυσκολίας. ·Οπωσδήποτε θα απε­ τέλει παραλογισμόν πρώτου μεγέθους να υπεστη ρίζαμεν. που δηθεν όλα τα θέτει υπό λογικόν ελεγχον και τα αποδεικνύει. Αυτα ό Μάρξ κακοπίστως τα παρέβλεψε. Έπ' αυτου ό Μαρξισμός επίτηδες σιωπα. ενφ λ. ή προστασία από τό εγκλημα. είναι πρωτοφανής. τό αστικόν ·Ελβετικόν κράτος καταπιέζει και εκμεταλλεύε­ ται ! "Η παραποίησις της αληθείας που εκανε ό Μάρξ Ισχυριζόμενος. ότι ουδόλως οί Ισχυρισμοι του Μάρξ ευσταθουν. όπου παρα τό γεγονός. Άπεναντίας μάλιστα σημειώνεται μία συνε­ χης αυξησις της Ισχύος και τών άρμοδιοτήτων του. αλλα ώρισμένοι εξ αυτών. ότι πράγματι αυτοι εκφράζουν την προλεταριακην θέλησιν. Τόσον ή γενικωτέρα πραγματικότης όσον και ή εΙδικωτέρα εξέτασις του σοβιετικου κράτους μας πείθουν. . δεν διαφαίνεται ίχνος μαρασμου του κράτους. καθό­ σον παρέβλεψεν. ΕΙς τα ερωτήματα αυτα ό Μαρξισμός δεν εχει να δώσ1J ουτε στοιχειώ­ δεις δικαιολογίας.

ό όποιος. ΤΟ κράτος είναι μία ύπερτέρα ήθικη προσωπικό­ της. που έκόπτε­ το δια την λογικήν. είναι μικρά. χάριν του όποίου θυσιάζον­ ται αί ζωαί. θα πρέπει να είναι μέχρις όστών έκφυλισμένος. ήμεις μαρξιστικώς τούλάχιστον δεν είμεθα εις θέσιν να το έρμηνεύσωμεν. εστω και φάντασμα αποδείξεως δεν προσεκόμισε. να λέγ'Ό ότι δεν ύπάρχει πατρίς ! Αί θεωρίαι του Μάρξ περι πατρίδος είναι βεβαίως αντεπιστημονικαί.Χωρις να χρειάζεται ή παράθεσις και ή ανάπτυξις θεωριών. ή γη θα ήτο κόκκινη άπο το αίμα το ύπερ πατρίδος χυθέν. Έν τούτοις αύτος ό ψευδοφιλόσοφος. δηλώνει απεριφράστως ό Μάρξ εις το «Κομμουνιστικον Μανιφέστον». δτι δχι μόνον ύπάρχει πατρίς. Χωρις να αναφερθώμεν ήμεις εις τας Δέλτους της ίστορίας και δίχως να έπικαλεσθώμεν τα 1 82 1 και 1 940 ώς ακαταμαχήτους άποδείξεις της πατρίδος. έλευθερουτε πατρίδα . δτι δεν ύπάρχει πα­ τρίς. τον Πλάτωνα. ΤΟ πώς τώρα συμβιβάζεται αύτη ή βα­ σικη πεποίθησις τ ου 'Μαρξισμcυ με το γεγονος της ύπάρξεως ένος τερα­ στίου αγάλματος ύψους 80 μέτρων εις το Στάλινγκραντ. εχει και θα εχ'Ό πάντοτε. Άντιθέτως ή ίστορία καταμαρτυρει περιτράνως και έμπράκτως με σω­ ρείαν αποδείξεων-γεγονότων. ώς θειον δώρον της ανθρωπίνης συνειδήσεως. της πατρίδος. γράφων «μητρός τε και πατρός και άπάντων προγόνων πολυτιμότερον και τιμιώτερόν έστιν ή πατρίς». Μηδε καν σκιαν ένδείξεως εχομεν. δπως άλλως τε δεν πα­ ρεδέχετο καμμίαν ιδέαν. . Περι αύτου ουτε μίαν. αλλα δεν μας το απέδει­ ξεν. " Ο Μάρξ δεν παρεδέχετο την ιδέα. δτι τό κράτος δεν είναι δργανον δια του όποίου μία τάξις κυριαρχει έπι τών άλλων. "Ο Μάρξ είπεν: «οί έργάται δεν εχουν πατρίδα». ή ρκέσθη να αρνηθη την πατρίδα δι' ένος αύθαιρέτου και αύθάδους έξωλογικου αφορισμου . δτι και ή μεγαλυτέρα θυσία δια την πατρίδα. ουτε έλαχίστην. ή όποία αγωνίζεται προς έπιδίωξιν τών σκοπών του εθνους. καταφεύγομεν εις τον γίγαντα της παγκοσμίου διανοήσεως. που παριστάνει μί­ αν ρωμαλέαν γυναικα και φέρει ηΊν αναγραφήν: « " Η πατρις Ρωσία». δποιος έδώ εις την "Ελλά­ δα. 'Όταν από τα βάθη τών αιώνων αντηχει βροντερη ή έπιταγη του παια­ νος τών Σαλαμινομάχων «"Ιτε παιδες " Ελλήνων. αλλα και ότι «χω ρις πατρίδα δεν ζη ή ανθρώπινη ψυχη» (Παλαμας). 1 58 . έν τΌ πεποιθήσει.». . απέδωσε φιλοσοφικώς εις την πατρίδα την ήθικην αίγλην την όπ<. συνάγεται ώς αύτονόητον. Η ΠΑΤΡΙΣ «Οί έργάται δεν εχουν πατρίδα». που αν δεν εβρεχεν.>ίαν είχε.

δτι αί κοινωνίαι απο της γεννήσεώς των προχω­ ρουν συνεχώς προς νέας κοινωνικοπολιτικας μορφας ανωτέρας τών προη­ γουμένων. δτι αί Ιδέαι αποτελουν ά­ πλας αντανακλάσεις της ϋλης και τίποτε περισσότερον. Βεβαίως εις την ζωην υπάρχει κίνησις. δτι ή κίνησις σταματα εις τον κομμουνισμόν.. Οί νό­ μοι αυτοι είναι ο ί έξης: α) < ο νόμος της αενάου κινήσεως. Οϋτω. Κατα τον νό­ μον αυτόν. Συμφώνως προς αυτον τα πάντα ΚΙ­ νουνται αδιακόπως. Ποίον πρα­ γμα εν προκειμένφ λοιπόν μένει ακίνητον. δτι πρέπει να είναι κάπως δύ­ σκολον εις οίονδήποτε λογικον άνθρωπον να παραδεχθίί. ενφ ό Μάρξ τ ο διεστρά­ βλωσε διότι αυθαιρέτως και πα. δσον και εν τίί φύσει σημειουνται ώρισμέ- 1 59 .αλλα δια τους 'Έλληνας είναι κάτι πολυ περισσότερον: είναι αντιηθικαί. δτι σκοπός και τέρμα της κινήσεως της ανθρωπότητος είναι δ κομμουνισμός. Νομίζομεν μάλιστα. <{Η ιδέα της κινήσεως». το όποιον όπωσδήποτε είναι καλλίτερον απο πάσης πλευ­ ρας του παλαιου . ή κεφαλαιοκρατία ανωτέρα της φεουδαρχίας κα! ασφαλώς δ μετα την κεφαλαιοκρατίαν εμφανισθεις κομμουνισμός ανώτερος εκείνων. β) <ο νόμος της μεταβολης της ποσότητος εΙς ποιότητα. Έφαρμόζοντες τον νόμον της αενάου κινήσεως εις τας κοινωνίας οί Μαρξισται διαβεβαιουν. να συμβιβάζεται αυτό με την δήλωσιν. ό όποίος δια του περιφήμου «τα πάντα ρεί». ιlρά γε. καθόσον από αρχαιοτάτων χρόνων το «θνήσκειν υπερ πάτρης» εκπροσωπεί την κορωνίδα της Έλληνικης ήθικης. <Η δε κίνησίς των ή όποία είναι αποτέλεσμα της συγ­ κρούσεως του νέου προς το παλαιον είναι ανοδική. Καλό και τουτο ! "Ώστε δ θεμελιώδης νόμος της υλιστικης θεωρίας του Μαρξισμου β α σ ί ζ ε τ α ι ε ί ς μ ί α ν ί δ έ α ν . διότι τελικώς πάντοτε επικρατει το νέον. Ο Ι ΝΟΜΟΙ Ό Μαρξισμος υποστη ρίζει. ό ' Ένγκελς. ''Αν ναί. άλλως τε αυτό δεν αποτελεί δια­ πίστωσιν του Μάρξ. οί όποι­ οι διέπουν την εξέλιξιν της δημιουργίας και την ζωην του κόσμου.ραλόγως διεκήρυξεν. απαντq. τόσον εν τίί κοινωνίq. αλλα του < Ηρακλείτου. ετοποθέτησεν ορθώς τό ζήτημα. επειδη κίνησις υπάρχει εν σχέσει πρός κάτι που ακριβώς δεν κινείται. Έν πάσ'Ό περιπτώσει δμως αξίζει τον κόπον να ερωτήσωμεν: δια να λειτουργίί ό νόμος της κινήσεως θα πρέπει να μέν'Ό κάτι ακίνητο ν. παραμένει «αΙώνια ακίνη­ νητος». τότε πως. ή φεουδαρχία "υπη ρξεν ανωτέρα του δ ουλοκτη τικου συστή­ ματος. δτι λειτουργουν τέσσαρες νόμοι.

γ) cO νόμος της άπόλύτου άρνήσεως. η]ν «άπόλυτον άρνησιν». στι κάθε τι φέ­ ρει εντός του την άρνησίν του. άνεργία κ. στι άπο την φεουδαρχίαν προηλθεν ή κεφαλαιοκρατία ώς άρνησις της φεουδαρχίας. Δια του νόμου τούτου ό Μάρξ «εξηγεί» την ίστορικην εξέλιξιν Ισχυρι­ ζόμενος. εκ δε της κεφllλαιοκρατίας ύποχρεωτικώς θα εκπηγάσυ ό κομμουνισμός. τό όποίον θερμαινόμενον (ποσοτικη μεταβο­ λη) μετατρέπεται εΙς άτμόν (ποιοτικη μεταβολ'η) Τι άντιστρόφως. ήτοι επιστημονικώς. ·0 νόμος αυτός του Μαρξισμου καταρρίπτεται εΠΙΌ'τημονικώς πολυ ευκόλως δια τόν άπλούστατον λόγον. που ύπηρξεν άρνησις της φεουδαρχίας. ή όποία μοιραίως φέρει εντός της την άρνησίν της. άλλα μορφην της Ιδίας ποιότητος. "Αν εξετάσωμεν τόν νόμον της «άπολύτου άρνήσεως» λογικώς. ή όποία θα συντελεσθΤΙ δι ' αλματος (εργατικη επανάστασις). στι δεν μας άποδεικνύει. θα εύρεθώμεν προ της ευλόγου άπορίας: ·Η ζωη εχει ώς άρνησίν της τον θάνατον. αυτη δε ή τελευταία όνομάζεται «άπόλυτος άρνησις» Τι «διπλη άρνησις» Τι «άρνησις της άρνήσεως». αί ποσοτικαι μεταβολαι (συγκέντρωσις κεφα­ λαίου. Οδτος διδάσκει. την ποιοτικην μεταβολ'ην της άστικής κοινωνίας. που εΙναι ' ή άρνησις της άρνήσεως.ναι ποσοτικαι διαφοροποιήσεις. Κατ'α την Ιδίαν μέθοδον. ' Αλλα και αν άκόμη άπετέλει νέαν ποιότητα. διατί και κατα ποίαν λογιΚ'ην άπόδειξιν ή νέα αυτη ποιότης εΙναι καλλιτέ­ ρα της προηγουμένης. Θάνατος και ζωη συγκρούονται και τί 1 60 . ή όποίά προκαλεί σύγκρουσιν με άποτέλε­ σμα την δημιουργίαν μιας νέας θέσεως. αί όποίαι συσσωρεύονται και σταν ύπερκε­ ράσουν ενα συγκεκριμένον σημείον. συνεχίζουν οί Μαρξισταί. συνιστQ. διατί ό κομ­ μουνισμός θα συνιστQ. ό άτμος δεν άποτελεί νέαν ποιότητα. ΤΟ συμπέρασμά του εΙναι τελείως δογματικόν. ό όποίος ώς άρνησις της κεφαλαιοκρατίας.π. Και δια να καταστώμεν σαφείς παραθέτομεν το άκόλουθο ν παράδειγμα: ·0 σπόρος εΙναι ή θέσις. Σύμφωνοι .) αί σημειούμεναι εντός της άστικης κοινωνίας θα προκαλέσουν συσσωρευόμεναι εν δεδομένυ στιγμΤΙ την ποιοτικήν της μεταβολην (κομμουνισμός). Έπι πλέον δ ίδιος ό νόμος πά­ σχει όργανικώς καθόσον δια να άναφερθώμεν εΙς το κλασσικόν μαρξιστι­ κόν παράδειγμα του ϋδατος. Πρός άπόδειξιν της Ισχύος του παρόντος νόμου ό Μαρξισμός άναφέ­ ρει τό παράδειγμα του ϋδατος. της όποί­ ας άρνησις εΙναι τό δένδρον. σταν μει­ συται ή θερμοκρασία του μετατρέπεται εΙς πάγον. ό δηγουν νομοτελειακώς και τρόπον τινα δι' αλματος εΙς μίαν ποιοτικώς διάφορον κατάστασιν της προηγουμέ­ νης που επεκράτει. τό όποίον παράγει νέους σπόρους.λ. βιομηχανικη άνάπτυξις.

την πανθομολογουμένην διάλυσιν της μαρξιστικης θεωρίας την αντελήφθη εκ τών πρώτων και ό Λένιν. ώστε δια να εξετασθουν. να α­ παιτουν συσχέτισιν. αλλα άπλώς να προσαρμόc ω. κατα τόν όποίον δλα αλληλεπι­ δρουν και αλληλοεξαρτώνται. οί όποίοι εδήλουν δτι έδώ Τι εκεί σφάλλει ό Μάρξ και πρέπει να γίνΌ ετσι Τι αλλοιώς. την όποίαν ό Μάρξ εθεώρησε τελείως α­ νεξάρτητον και ανεπη ρέαστον από άλλους παράγοντας. δχι να αλλάξωμεν. δτι ό Μάρξ πουθενα δεν εχει λάθος. δτι Τι έπιμονη είς εκείνα που έδίδαξεν ό Μάρξ θα όδηγήσΌ είς πλή ρη αποτύχίαν πάσης κομμουνιστικης προσπαθείας και δι' αυτό προέβη είς την αναθεώρησιν (ρεβιζιο­ νιμόν) του μαρξισμου. Άρνούμενοι δε τουτο αν­ τιφάσκουν πρός την διακή ρυξίν των περι πλήρους ανεξαρτησίας της ύλης και είδικώτερον της οίκονομίας. <ο Λέ­ νιν τίποτε από αυτά. είς τρόπον. Έξετάζοντες δμως την «προσαρμογην» διαπιστουμεν. Δια του νόμου τούτου οί Μαρξισται αρνουνται την αυθυπαρξίαν αξιών. διατί ό κομμουνισμός και δχι άλλο σύστημα αποτελεί την «απόλυτον άρνησιν». Τι όποία τόν διέψευ­ σεν είς δλας του τας προβλέψεις. 4. Και είς τουτο διαφέρει από τους υπολοί­ πους αναθεωρητας (Μπερνστάϊν κλπ. ου δεις λόγος περι εξαρτήσεως αυτου από μελ­ λοντικας καταστάσεις. ό όποίος είχε την ευ­ φυίαν να κατανοήση . αν ύποθέσωμεν δτι ίσχύει ό υπ' δψιν νόμος.ονικην σκέψιν.Jεν τας απολύτως ορθας απόψεις του Μάρξ πρός τα νέα κοινωνικα δεδομένα. Πρόκειται δηλαδη με άλλα λόγια περι ένός μαρξι­ στικου νόμου. Και φυσικα μόλις εγκαθιδρυθij κομμουνισμός. Τι όποία αδιασείστως απέδειξε την χρεωκοπίαν του και από την πραγματικότητα. Ο ΔΕΝΙΝ ΙΣΜΟΣ <ο Μαρξισμός ώς κοσμοθεωρία συνετρίβη κυριολεκτικώς από την έπιστη μ. "Η αναθεώρησις δμως αύτη επραγματοποι ήθη έν ονόματι του Μαρξισμου. Έκτός αυτου δμως ουδεις μας αποδεικνύει. τουναντίον μάλιστα υπεστήριξεν εντόνως.προκύπτει δια να δυνηθώμεν να όμιλήσωμεν περι «απολύτου αρνήσεως».). τό μόνο που χρειάζεται είναι. Με άλλα λόγια ό Λένιν έκράτησεν μόνον τα ονόματα και την όρολογίαν του Μάρξ. που ίσχύει δι' δλους έκτός από τους μαρξιστάς. ενφ ταυτοχρόνως μετέβαλε τελεί­ ως τό περιεχόμενόν των. δτι έ11 161 . γεγονότων και καταστάσεων. δ) Ό νόμος της αλληλεξαρτήσεως.

τα όποία παρέχουν εις την κομμουνιστικην δραστη­ ριότητα «ιδεολογικην» κάλυψιν. Δια να έπιτευχθΌ δμως αυτό «μαρξιστικώς».κ ε ί ν α τ α ό π ο ί α ε ί π ε ν ό Μ ά Ρ ξ δ ε ν ε χ ο υ ν κ α μ­ μ ί α ν σ χ έ σ ι ν Τι κ α ι σ υ ν ή θ ω ς ε ί ν α ι α ν τ ί θ ε τ α π Ρ ό ς ε κ ε ί ν α π ο \. Πάντως ή αξία του Λενινισμου εγκειται εΙς τό δτι ό Λενινι­ σμός συνιστα εξοχον πρακτικην δια την κατάληψιν της εξουσίας. δτι ή έρμηνεία την όποίαν δίδει. ητοι α) θεω­ ρία περι κόμματος β) θεωρία περι επαναστάσεως γ) θεωρία περι Ίμπεριαλισμου και δ) θεωρία περι δικτατορίας του προλεταριάτου. δτι ή επανάστασις θα γίνΊJ μόλις ώριμάσουν αί οικονομικα! συνθηκαι. ύλικώς κλπ . ή όποία άποτελεί ίστορικόν ρόλον δια τό προλεταριατον θα 1 62 . δτι τό προλεταριατον συνο­ λικώς αδυνατεί να KηρύξΊJ την κοινωνικην επανάστασιν λόγφ του δτι οί αστοι τό εμποδίζουν να άνέλθΊJ πολιτικώς. ·0 Μάρξ ανέθεσε η'ιν διεξαγωγην της επαναστάσεως εις τό προλετα­ ριατον γενικώς. θα την όργανώσΊJ και θα την KατευθύνΊJ . πνευματικώς. ό όποίος ύπεστή ριξεν. ό Λένιν τουναντίον διεκήρυξεν. ·0 Λένιν διαφωνεί με την μαρξιστικην δοξασίαν. δσον τό μαυρο πρός τό άσπρον. είναι ό σωστός Μαρξισμός. Κατα συνέπειαν ή εκφρασις «Μαρξισμός-Λενινισμός» δεν σημείναι μίαν ιδεολογί­ αν. Ίδο\.> ενα παρά­ δειγμα. ό Λένιν παρεμόρφωσε τόν Μαρξισμόν ισχυριζόμενος πάντο­ τε. ·0 Λένιν «προσή ρμοσεν»: «Ή πολιτικη καθορίζει την οικο­ νομίαν»! . άλλα δεν τό λέγει. επρε­ πε να εισαχθουν εις την Μαρξιστικην θεωρίαν ώρισμένα καινοφα­ νη στοιχεία. Ό Λενινισμός αναμφισβητήτως αποτελεί την τεχνικην της άλώ­ σεως της αρχης. Ό Μαρξισμός σχετίζεται με τόν Λενινισμόν. διότι δπως είπαμε και αυτό θα πρέπει ό αναγνώστης να τό εΧΊJ μέχρι τέλους υπ' όψιν του. ·0 Μάρξ εδίδαξεν: «·Η οικονομία καθορίζει την πολιτι­ κήν». eH επανάστασις.> λ έ γ ε ι ό Λ έ ν ι ν. ΤΟ ΚΟΜΜ Α Δια να γίνΊJ ή επανάστασις κατα τόν Λένιν χρειάζεται το οργανον τό όποίον θα την ΠΡOπαρασKευάσΊJ . τα στοιχεία με τα όποία ό Λένιν ενεπλούτισε τόν Μαρξισμόν συνοψίζονται εις τας ακολούθους τέσσαρας θεωρίας. αλλα αποτελεί σχημα όξύμωρον. Βεβαίως εδώ ό Λένιν διαφωνεί με τόν Μάρξ. εστω και αν είναι έκατό τοίς έκατόν αντίθετος πρός την άποψιν του Μάρξ. αί όποίαι και θα την προκαλέσουν καθορίζουσαι μάλιστα τόν χρόνον της εκρήξεώς της.

πραγματοποι ηθτί άπό μίαν ε π ί λ ε κ τ ο ν ό μ ά δ α, ή όποία θα άναλάβτι
την καθοδήγησι ν της προλεταριακης τάξεως πρός την εκπλήρωσιν της
ιστορικης της άποστολη ς.
Κατα συνέπειαν, άποφαίνεται ό Λένιν τό κομμουνιστικόν κόμμα δεν
θα είναι κόμμα πλήθους, άλλα κόμμα πρωτοπορειακόν. < Η πρωτοπορία
δε ή όποία θα τό συγκροττί δεν θα είναι αλλη παρα ή επίλεκτος όμας που
άνεφέραμε και ή όποία περιλαμβάνει τους εύφυεστέρους, ικανωτέρους και
δραστη ριωτέρους προλεταρίους. <Ωστόσο δεν άποκλείεται να προσχωρή­
σουν είς τό κομμουνιστικόν κόμμα και διάφοροι άστοί, οι όποίοι παρεδέ­
χθησαν την νομοτελειακην άναγκαιότητα της άνατροπης του άστικου κα­
θεστωτος. 'Έτσι cbριαότατα εξηγείται, πως ό άστός δικηγόρος Λένιν εύρέθη
επικεφαλης των προλεταρίων.
Τό κόμμα θα δφσΌ είς όλόκλη ρον τό προλεταριατον την συνείδησιν
της άποστολης του και θα καθοδηγήστι άποφασιστικως τό εργατικό κίνη­
μα. Δια να ύλοποιηθουν δλα αύτα εκ χου άσφαλους, επι βάλλεται τό κόμμα
να φροντίζτι να διατηρήστι την φύσιν του cbς πρωτοπορειακου κόμματος (να
μην εγγράφεται είς αύτό όποιοσδήποτε, να μη παρασυρθτί και γίντι κόμμα­
μαζα κ.λ.π.).
Πρός τούτοις άπαιτείται τό κόμμα να όργανωθτί βάσει νέων άρχων και
όχι βάσει των άρχων, με τας όποίας όργανουνται και λειτουργουν τα δημο­
κρατικα κόμματα.
Αϊ όργανωτικαι άρχαι επι των όποίων στη ρίζεται τό κομμουνιστικόν
κόμμα (νέου τύπου κόμμα) είναι αϊ άκόλουθοι:
α) Ά Ρ Χ η τ ο υ δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ ο υ σ υ γ κ ε ν τ Ρ ω τ ι σ μ ο υ.
Κατ' αύτην ύποτίθεται δτι επιτρέπεται ελευθέρως είς δλα τα κομματικα μέ­
λη πασα συζήτησις, πασα εκφρασις γνώμης, κάθε αίτημα Τι και παράπονο
άκόμη πρός τα ανω Τι τα κάτω. < Η τελικη και όριστικη δμως άπόφασις άνή­
κει είς την ήγεσίαν. Αύτη θα διατάξτι τί πρέπει να γίντι και τί να μη γίντι .
Είς δε τας εντολάς της όφείλουν δλοι ύπακοήν, εστω και αν προσωπικως
διαφωνουν. < Η άρχη του «δημοκρατικου συγκεντρωτισμου» όμοιάζει με την
ϊεραρχη μένην πειθαρχίαν, ή όποία επικρατεί είς τόν στρατόν, πραγμα όχι
παράξενον αν σκεφθτί κανείς, δτι τα κομμουνιστικα κόμματα είναι άληθι­
νο! εθελοντικοι στρατο! άνθρώπων επιδιωκόντων να κατακτήσουν βιαίως
την εξουσίαν.
Άποτέλεσμά της άρχης του «δημοκρατικου συγκεντρωτισμου» είναι ή
μονολιθικότης, ή όποία διακρίνει τα κομμουνιστικα κόμματα και ή όποία
ση μαίνει, δτι τα μέλη συμφωνουν ύποχρεωτικως και εξ όλοκλή ρου πρός τας
επισήμους θέσεις, τας όποίας άνακοινώνει ή ήγεσία και πρός τας όποίας
1 63

ούδεις δύναται Τι δικαιουται να παρεKKλίνΊJ , εστω και κατα τό ελάχιστον,
εστω και εις τό πλέον άσήμαντον ζήτημα.
β) Ά Ρ Χ η τ ο υ σ υ ν ω μ ο τ ι σ μ ο υ. Αί κινήσεις του κόμματος ο­
φείλουν να εϊναι μυστικαί, μακραν άπό τό φως της δημοσιότητος,διότι αλ­
' λως οί άστοι θα προφυλαχθουν και θα άποτρέψουν τα σχέδια των κομμου­
νιστων. Πρός εξασφάλισιν της μυστικότητος και των εξ αύτης πλεονεκτη­
μάτων συνισταται ή όπωσδήποτε λειτουργία, παραλλήλως πρός το νόμι­
μον κόμμα, ένός παρανόμου μηχανισμου.
Ή νόμιμος δρασις θα συμπλη ρουται με την παράνομον. Αί δύο αύται
δ ραστη ριότητες του κομμουνιστικου κόμματος , δέον όπως τυγχάνουν άνε­
ξάρτητοι άλλήλων, άλλα και συντονισμέναι. Ίδιαιτέρως δε ή νόμιμος δρα­
σις θα άΠOβλέΠΊJ κυρίως εις την προστασίαν καΙ εις την εξυπηρέτησιν της
παρανόμου, επι της όποίας βασίζεται ή μεγάλη προσπάθεια των κομμουνι­
στων . .
·0 συνωμοτισμός πάντως δεν θα αύτοσχεδιάζεται ουτε θα άποτελύ
προχειρολογίαν, άλλα θα έδράζεται επι επιστημονικών δεδομένων και επι
των εμπειρικων συμπερασμάτων. Σχετικως, μνημονεύομεν δτι τό εν ·Ελλά­
δι κυκλοφορησαν βιβλίον «Βασικοι κανόνες επαγρύπνησης» (είχεν ενσω­
ματωθη εντός ένός δηθεν όδηγου μαγειρικης τοϋ άρχιμαγείρου των . . . άνα­
κτόρων) προέβλεπε πληθος συνωμοτικων λεπτομερειων και συνεβούλευε
περι της ο ρθης «παράνομης δουλειας».
γ) 'Α Ρ Χ η τ η ς , α ύ τ ο θ υ σ ί α ς. Δια ταύτης τό κομματικό συμφέ­
ρον τίθεται ύπεράνω όλων. ·0 καλός κομμουνιστης δφείλει άνα πασαν στι­
γμην να εϊναι ετοιμος να θυσιάσΊJ τα ύλικα του συμφέροντα, την οικογένειά
του, την ιδίαν του την ζωήν, τα πάντα, αν την θυσίαν την άπαιτύ τό κόμμα.
Εις την προσφοραν πρός τό κόμμα ούδεις ή θικός ενδοιασμός τι δισταγμός
, άναγνωρίζεται. 'Ό,τι ώφελεί τό κόμμα εϊναι δίκαιον και ήθικόν, άσχέτως
αν αύτό καθ' έαυτό άποτελεί άναίσχυντον πραξιν, π.χ. ό νεαρός Πάβλικ Μο­
ροζωφ διαπαιδαγωγη θεις τοιουτρόπως κατέδωσε τόν πατέρα του δτι άπέ­
κρυψε σίτον και δεν παρέδωσεν όλην την παραγωγην εις τό κόμμα. ·0 πα­
ηΊρ Μοροζωφ ετυφεκίσθη , ενφ εις τόν Πάβλικ εστήθη άνδριας που ύπάρ­
χει άκόμη και σήμερον εις πολλας πόλεις της Ρωσίας !
δ) Ά Ρ Χ η τ η ς τ Ρ ο μ Ο Κ Ρ α τ ί α ς. ·0 Λένιν, ώς αριστος προπα­
γανδιστής, εγνώριζε καλως την άπήχησιν της δυνάμεως εις την μαζοψυχην
και δι' αύτό άδιστάκτως υίοθέτει την τρομοκρατίαν εξ αιτίας της όποίας
τό πληθος παρέλυεν επ' ώφελείq. των κομμουνιστων. Αί δολοφονικαι άπό­
πειραι τι και αί εν ψυχρφ εκτελέσεις συμπεριλα μβάνονται άνέκαθεν εις τ ο
π ρόγραμμα της δράσεως των κομμουνιστικων κομμάτων, τ α όποία δι' αύτης
1 64

της απανθρώπου μεθόδου εξολοθρεύουν τούς εκλεκτοτέρουςτών αντιπάλων
των. Ταυτοχρόνως Τι τρομοκρατία συνιστq, και μέσον παγιώσεως της κομ­
ματικης πειθαρχίας πρός τούς έκάστοτε κρατουντας.
Αυται εν ολίγοις υπη ρξαν και παραμένΟI,Ν αϊ ο ργανωτικαι αρχαι τών
κομμουνιστικών κομμάτων. Θα απετέλει Ό μως σοβαραν παράλειψιν να μην
αναφέρετο εδώ Τι δια πρώτην φοραν υπό του Λένιν χρησιμοποίησις στελε­
χών, τα όποία εργαζόμενα δια τό κόμμα εζων από τό κόμμα και επλη ρώνον­
το από εκείνο. τα στελέχη αυτά, γνωστα με τό όνομα του «επαγγελματίου
επαναστάτου», είχον ώς αποκλειστιΚ'ην και μόνιμον απασχόλησιν την κομ­
ματικην δρασιν. Αυτη ήτο Τι εργασία των, τό επάγγελμά των.
Εις τό περίφημον βιβλίον του «Τί πράττειν» ό Λένιν γράφει, Ότι Τι ο ρ­
γάνωσις πού θα εξαπολύσυ την επανάστασιν πρέπει να συγκροτηται από
ανθρώπους πού τό επάγγελμά τους είναι Τι επαναστατικη δρασις.·Ο προπα­
γανδιστης του κόμματος, συνεχίζει, δεν θα αποδώσυ , αν δουλεύυ εις τό ερ­
γοστάσιον. Δια να αποδώσυ , πρέπει να ζij με εξοδα του κόμματος. 'Έτσι
λοιπόν, κάτω από παρόμοιον πνευμα, ανεπτύχθη τό κομμουνισττκόν κόμμα,
μαχητικός πυρην του όποίου είναι ό «επαγγελματίας επαναστάτης».
Τελικώς οϊ επαγγελματίαι του πραξικοπήματος κάνουν την επανάστα­
σιν (όχι όλόκληρον τό προλεταριατον) και φυσικα αυτοι είναι εκείνοι οϊ
όποίοι καταλαμβάνουν την εξουσίαν, γεγονότα πού συγκρούονται αναφαν­
δόν με την επίσημον μαρξιστικην θεωρίαν, κατα την όποίαν δεν είναι αϊ
προσωπικότητες, τα άτομα, πού γράφουν την ϊστορία, αλλα αϊ μαζαι. Και
επι πλέον αποτελεί αντιμαρξισμόν πρώτου μεγέθους να μετατί�εται Τι επα:­
νάστασις από την αναγκαιότητα τών «ϊστορικών νόμων», δυνάμει τών ό­
ποίων πραγματοποιείται (Μαρξισμός), εις τούς ωμους μιας πρωτοπορίας
(Λενινισμός) .
Αϊ αντιφάσεις Μαρξισμου - Λενινισμου επι του προκειμένου συνοψί­
ζονται εις την βασικην διάστασιν: Ό Μάρξ εδίδαξεν, Ότι ολοι ο ϊ προλετά­
ριοι θα εξεγερθουν και θα ανατρέψουν τό αστικόν καθεστώς, Όταν ώριμά­
σουν αϊ οικονομικαι συνθηκαι, όπότε βάσει απαραβάτων ϊστορικων «νόμων»
θα γίνυ Τι επανάστασις (τό άλμα). 'Ενφ ό Λένιν εξήρτησε την επανάστασιν
όχι από τό σύνολον των προλεταρίων Τι από τούς «νόμους», αλλα από την
δραστηριοποίησιν μιας δυναμικης συνωμοτικης επαναστατικης όμάδος.
'Εκ της συγκρίσεως τών δύο αντιθέτων αντιλήψεων συνάγεται ευκό­
λως, Ότι ό Λένιν εσκέπτετο ρεαλιστικΦς και αντι να περιμένυ την λειτουργία
τών «νόμων» του Μάρξ δια να καταλάβυ την εξουσίαν, την κατέλαβε χρη­
σιμοποιών ενα κόμμα, τό όποίον προτου ανέλθυ d.ς την αρχην ήτο τό επι­
τελείον, πού προετοίμασε την επανάστασιν καί, Όταν ανηλθεν εΙς την αρ1 65

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙ Α ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ <Όταν το κομμουνιστικον κόμμα πάρΊ] την εξουσίαν. ή όποία. και τουτο δια να φαινώμεθα εν τάξει μαρξιστικώς. Οϋτως εχομεν την λεγομένην δικτατορίαν 'Του προλεταριάτου. δτι οί αστοι θα αντιδράσουν και θα αναπτύξουν αντεπαναστατικην δραστη ριότητα με σκοπον να επανέλθουν εις την αρχήν. ή όποία κατα τον Λένιν σημαίνει. να λέγεται δικτατορία επι του προλεταριάτου. του κινήματος ό Λένιν. το όποίον κατα τον Λένιν δεν θα «μαραθτΙ» (δπως ελε­ γεν ό Μάρξ). ή όποία δι' εκείνον ορθότατα αποτελεί συλλογικον προπαγανδιστην και συλλογικον Οργανωτήν . Με αλλας λέξεις απαιτείται μια δικτατορία. να την ασκτΙ αυτό. αν ληφθτΙ υπ' όψιν. Οί εξωτερικοι δμως. επεται δτι το προλεταριατον κατέχει την εξουσίαν με συνέπειαν. ιδιότητα την όποίαν απέδιδεν εις το αστικον και την όποίαν υπείσχετο-κατα τον Μάρξ πάντο­ τε-να καταργήσΊ] . τότε υπάρχει φό­ βος Τι μαλλον βεβαιότης.χήν. "Όσον α­ φoρ� εις τους εσωτερικους «εχθρους» δεν αμφιβάλλομεν. ε­ πειδη δε το κομμουνιστικον κόμμα που κατέχει την εξουσίαν εκπροσωπεί το προλεταριατον. θα διατηρηται ή δικτατορία του προλεταριάτου εις τας κομμουνιστικας χώρας. χρειάζεται ή ασκησις μιας ισχυρας. Ή δικτατορία του προλεταριάτου θα διατη ρηθτΙ . αντι δι­ κτατορία του προλεταριάτου. τέλος. l f\f\ . Δια να μη συμβτΙ δμως αυτό. που απαιτείται δια την περιφρού­ ρησιν της επαΥαστάσεως. μέχρις δτου εξαφανι­ σθουν οί εσωτερικοι και εξωτερικοι εχθροι του προλεταριάτου . αυτοεχαρακτη ρίσθη ώς το όργανον. που είναι δλα τα αστικα κράτη του κό­ σμου (που κατα σύμπτωσιν είναι και τα πλέον πολιτισμένα και τα πλέον δυ­ νατα απο πάσης απόψεως). ακωλύτου και αδεσμεύτου εξουσίας. δεν φαίνονται διατεθειμένοι να υποκύψουν εις τους σοβιετικούς. δτι πραγματικώς την ασκεί ή «πρωτοπορία». δπως προκύπτει απο την μελέτην του προαναφερθέντος βιβλίου του. δτι θα εχουν ηδη τακτοποιηθη . Εις την εξάπλωσιν. την δικτατορικην εξουσίαν. μόλις θα καταλάβΊ] την εξουσίαν. απέδιδεν ιδιαιτέραν ση­ μασίαν εις τ1)ν ϋπαρξιν εφημερίδος. 'Άρα εφ' δσον αυτα εξακολουθουν να υπάρχουν και εις πείσμα του κομμουνισμου να ακμάζουν. 'Άρα το προλετα­ ριατον χρησιμοποιεί το κράτος ώς ταξικον όργανον. δια να αντεπεξέλθΊ] εναντίον τών ε­ σωτερικών και εξωτερικών εχθρών του προλεταριάτου. θα πρέπει μαλλον. δτι οί βιομηχανικοι εργάτες κυ βερνουν όλόκλη ρον την μαζαν τών εργαζομένων. δια του όποίου το προλειαριατον ασκεί τ1)ν εξουσίαν. Ή θεωρία της δικτατορίας του προλεταριάτου δικαιολογεί και την ϋ­ παρξιν του κράτους. αλλα θα ισχυροποιηθτΙ.

είμεθα περίεργοι να μάθωμεν. ή όποία κατα τον ίδιο τον Λένιν είναι «κ υ β έ Ρ ν η σ ι ς α π ε Ρ ι ό Ρ ι σ τ ο ς κ α Ι α π ο 'λ ύ τ ω ς α δ έ σ μ ε υ τ ο ς α π ο ν ό μ ο υ ς κ α Ι β α σ ι ζ ο μ έ ν η κ α τ ' ε υ θ ε ι­ α ν ε ι ς τ η ν δ ύ ν α μ ι ν» (<<'Άπαντα » γ' εκδ. δταν γίνΊ] απόλυτος πλειοψηφία του πληθυσμου ."Οταν ό Λένιν εγκαθίδρυσεν εις τ11ν Ρωσίαν την δικτατορίαν του προλεταριάτου. ώς αποτέλεσμα ώρισμένων στα­ δίων οικονομικης εξελίξεως.). «Κε­ φάλαιον» κ. Ή μετατροπη βεβαίως θα συντελεσθij δια του επαναστατικου ι'iλματoς.π. Και όχι εις την πλέον ανεπτυγμένη ν καπιταλιστικώς. "Αμα δε σπάσωμεν τον ασθενέστερον. που είναι ευκολώτερον απο το να σπάσωμεν τον ισχυρότερον. αρχης γενομένης απο τας χώρας εΙς τας όποίας ό καπιταλισμος εφθασεν εις το ϋψιστον σημειον της προσφορας του. αλ­ λα εις μίαν. 'Η επανάστασις κατα τον Μάρξ θα αρχίσυ (ακόμη να αρχίσΊ]) απο την χώραν. "Ας μην αυτσπατώμεθα. αλλα εις την πλέον καθυστερημένην. οΙ Ρώσοι προλετάριοι δεν ήσαν ουτε το 3% του πληθυσμου. δτι ή επανάστασις. εκ του όποίου εξαντλούμενος αδυνατει να δώσΊ] κάτι νέον.) δεν είναι τίποτε αλλο παρα μία θεωρητικη φενάκη προς δικαιολόγησιν της διατη ρήσεως της εξουσίας υπο του κομμουνιστικου κόμ­ ματος.π.λ. πώς εξηγειται μαρξι­ στικώς ή υπο του Λένιν κατάληψις της εξουσίας και ή διοίκησις υπο του 3 % του 97 %. δια της χρησιμοποιήσεως δικτατορίας. Ή άλυσίδα.Ευρύτερον το θέμα εχει και μίαν αλλην αξιόλογον θεώρησιν. βάσει του γνωστου «νόμου» της μεταβο­ λης της ποσότη τος εις ποιότητα. με συνέπει­ αν να επιβάλλεται εξ αντικειμενικών λόγων ή μετατροπη της καπιταλιστι­ κης κοινωνίας εις κομμουνιστικήν. μολονότι ό Μάρξ διεκήρυξεν. δτι δλο το προαναφερθεν 3% ήσαν κομμουνισται μπολσεβίκοι (που ό­ πωσδήποτε δεν ήσαν). διεκή ρυξεν ό Λένιν θα σπάσυ εις τον ασθενέστερον κρικον της. «Μανιφέστον». εις την όποίαν ό καπιταλισμος ηγγισε το εσχατον ση μειον της α­ ναπτύξεώς του (Άγγλία. Αυτα εδίδαξεν ό Μάρξ και δεν εχομεν παρα να είπωμεν τα ακριβώς αντίθετα δια να μάθωμεν τί ι­ σχυρίσθη ό Λένιν. αλλα εις δσας χώρας ευρίσκονται εις το αυτο στάδιον. "Αν υποθέσω­ μεν. Γερμανία. δτι το προλεταριατον θα ανέλ­ θΊ] εις τ11ν εξουσίαν. θα εκραγij όχι εις μίαν. ή λεγομένη δικτατορία του προλεταριάτου (δ­ ρος μη απαντώμενος ε1ς τα θεμελιώδη εργα του Μάρξ. 441). Γαλλία κ.λ. θα καταστώ1 67 . 250ς τόμος σελ. Οϋτω κατα τον Λένιν ή επανάστασις δεν θα γίνυ εις πολλας χώρας. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ Ό Μάρξ εδίδαξεν.

ωστε να μη σημειωθΌ ωργανωμένη δυναμικη άντίδρασις εκ μέρους του πληττομένου κράτους.μεν ίκανοι να καταστρέψωμεν και τους άλλους κρίκους. β) "Υ π ά Ρ Χ ε ι κ α Ι δ Ρ Q. Άπό καθαρως τεχνικης πλευρας ό Λένιν υπεστή ριξεν. δπως π. γ) Τ ό Χ ά ο ς κ α Ι ή α ν α Ρ Χ ί α κ υ Ρ ι α Ρ Χ ο υ ν ά π ο λ ύ τ ω ς. ή οργάνωσις του επα­ ναστατικου κινήματος κ.κ α λ ω ς ω ρ γ α ν ω μ έ ν ο ς ε π α ν α σ τ α τ ι κ ό ς ο Ρ γ α­ ν ι σ μ ό ς ά π ο φ α σ ι σ μ έ ν ο ς δ ι' ε π α ν ά σ τ α σΊ ν . δταν εκδηλωθΌ ή επανάστασις.λ. δτι ή επιτυχία της επαναστάσεως εξαρτατσι από τό κατα πόσον τό κόμμα εχει δημιουργή­ σει δ υ ν α μ ι κ α ς ο ρ γ α ν ώ σ ε ι ς ε ν τ ό ς τ η ς ε ρ γ α τ ι 1(' η ς τ ά­ ξ έ ω ς. "Ο Λένιν μολαταυτα παραβλέπων τόν οίκο­ νομικόν παράγοντα εβασίσθη επι πολιτικων δεδομένων δια την εξαπόλυ­ σιν της επαναστάσεως μη άναμένων (δυστυχως) την ώρίμασιν των συνθη­ κων. άλλα καθαρως πολιτικά. Άφήνοντες τας φιλοσοφικας αοριστολογίας του Μάρξ και εξετάζον­ τες τας πρακτικας γνώμας του Λένιν περι επανασtάσεως βλέπομεν. δταν πλην των οίκονομικων αίτίων δια την κήρυξιν της ε­ παναστάσεως λαμβάν1] υπ' όψιν του και άλλα μη οίκονομικά. α) Τ ό κ α τ ε σ τ η μ έ ν ο ν δ ε ν δ ύ ν α τ α ι ν α ε ξ ο υ σ ι ά σ 1J κ α Ι ή μ α ζ α τ ό ε χ ε ι σ υ ν ε ι δ η τ ο π ο ι ή σ ε ι. προϊόν των όποίων θα ητο ή επανάστασις και ή εξ αυτης κατάληψις της αρχης από τους προλεταρίους. ή διεθνης πολιτικη κατάστασις. ή όποία άπεκλήθη «θ ε μ ε λ ι ώ δ η ς ν ό μ ο ς τ η ς ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ς» προσδιορίζει την χρονικην στιγμην της εξεγέρσεως.χ. δτι κατ' αυτόν ή χώρα είς την όποίαν πρόκειται να γίν1] ή επανάστασις καθως και ό ενδεχόμενος χρόνος προσδιορίζεται από την ε σ ω τ ε Ρ ι κ η ν κ α Ι δ ι­ ε θ ν η κ α τ ά σ τ α σ ι ν κ α Ι τ η ν σ υ σ Χ έ τ ι σ ι ν α υ τ ω ν.φειλεν ό Λένιν να περιμέν1] την ώρίμασιν των οίκονομικων συνθηκών. Τό πότε δμως επακριβως θα δράσωμεν προσδιορ ί ζεται άπό τους άκο­ λούθους τρεις δρους.τ. Κανονικως άπό μαρξιστικης δηλαδη σκοπιας ω. (<<Γενι­ κός νόμος των επαναστάσεων»). Έπίσης εθερώρει απαραίτητον προϋπόθεσιν της επιτυχίας την δ ι ά β Ρ ω σ ι ν τ ο υ σ τ Ρ α τ ο υ κ α Ι τ ω ν σ ω μ ά τ ω ν α σ φ α λ ε ί α ς. αλλα σαφέστερον ακόμη αντιτίθεται πρός τόν Μάρξ ό Λένιν. α ί ό π ο ι α ι κ α τ α λ λ ή λ ω ς ε κ μ ε τ α λ λ ε υ ό μ ε ν α ι τ α α ί τ ή μ α τ α τ ω ν ε ρ γ α τ ω ν π ο λ ι τ Ι κ ο π ο ι ο υ ν Τ ο υ ς ο ί κ ο­ ν ο μ ι κ ο υ ς α γ ω ν α ς. Και εν τέλει σημαντικόν ρόλον θα διαδραματίq1J δια την ευμενη εξέλιξιν του 1 68 . "Η συνύπαρξις των τριων αυτων δρων. "Η θεωρία του «άσθενους κρίκου» άντιτίθεται σαφως πρός τας ορθοδό­ ξους μαρξιστικας άντιλήψεις.

επίσης δημιουργείται και ή ανάγκη εξευρέσεως νέ­ ων πηγών δια πρώτας υλα. δια να εξα­ σφαλίσουν τας απαραιτήτους πλουτοπαραγωγικας δυνάμεις. επιδιώκουν να κυριαρχήσουν επι ξένων εδαφών. δ ί κ η ν σ π ο ν δ υ λ ι κ η ς σ τ ή λ η ς. την χρηματιστη ριακήν. εδημιούργησε τα μονοπώλια. απεναντίας μάλιστα ό καπιταλισμος εγνώρισε μετα τον θάνατον του Μάρξ αντΙ της καταπτώσεως την ακμήν. διότι αί βιομηχανίαι εξαρτώνται από τας Τραπέζας (πιστώ­ σεις κ.κ έ ν­ τ Ρ ω ν τ η ς Χ ώ Ρ α ς.λ. δια να αντα­ ποκριθουν προς τας απαιτήσεις τών μονοπωλείων που αναζητουν νέα πε­ δία δράσεως. που εχουν την τάσιν να ί­ σχυροποιουνται συνεχώς συγκεντρώνοντες όλονεν καΙ περισσότερα κεφά­ λαια. Κατ ' αυτόν τον τρόπον προκαλουνται δύο τινά: Πρώτον εξαφανίζον­ ται οί ασθενείς ανταγωνισταΙ καΙ δεύτερον δημιουργείται εκ της αδιακόπου ίσχυροποιήσεως ή ανάγκη εξευρέσεως νέων αγορών. εργατικην δύναμιν κλπ.π. Μοιραίως επομένως αί συγχρονοι καπιταλιστικαΙ χώραι. δια της θεωρίας περΙ Ίμπεριαλισμου. τα όποία δεν είναι τίποτε άλλο παρα τεράστιοι οίκονομικοΙ όργανισμοΙ (τράστ). το 1 69 . διότι αί υπάρχουσαι εχουν πλέον κορεσθη. Διαπιστώνων λοιπον ό Λένιν την αποτυχίαν του μαρξισμου τον «προσ­ ή ρμοσε» προς τα νέα κοινωνικα δεδομένα παρατείνας την ζωην του καπιτα­ λισμου.). Αί προφητείαι του δμως. αί όποίαι εν τφ συνόλφ των χαρακτη ρίζουν τον Λενινισμον ώς την έπιστημονικήν. β α σ ι κ ω ν π ό λ ε ω ν . Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ Ό Μάρξ ητο βέβαιος περΙ της διαλύσεως του καπιταλισμου και επο­ μένως εθεώρει ώς ανεπίδεκτον πάσης αμφιβολίας το γεγονος της αντικατα­ στάσεως τών ξεπερασμένων πλέον αστικών κοινωνιών απο τας κομμουνι­ στικάς. ΚαΙ δικαίως. δεν επηλήθευσαν.κινήματος ή κ υ Ρ ι α Ρ Χ ί α τ ο υ κ ό μ μ α τ ο ς ε π ι μ ι a ς σ ε ι ρ a ς. Ή νέα μορφη του κεφαλαίου. Το πώς θα πραγματοποιηθουν αυτα δεν είναι του παρόντος. Ό Μάρξ. είπεν ό Λένιν. μεθοδιΚ'ην της επαναστατικης καταλήψεως της εξουσίας. ή όποία όλίγον κατ' όλίγον επεκράτησε του βιομηχανικου.. ένφ κατόπιν παρετηρήθη μία συγχώνευσις βιομηχανικου καΙ τραπεζι­ τικου κεφαλαίου είς μίαν νέαν μορφην κεφαλαίου. Πάντως δι' ενα εκαστον τούτων παρέχονται καΙ υπο του ίδίου του Λένιν σαφείς όδηγίαι. είχεν υπ' όψιν του το βιομηχανικον κεφάλαι­ ον. τας τόσον ζω­ τικας δια την υπαρξιν και λειτουργίαν του καπιταλιστικου συστήματος. .

Ό Ιμπεριαλισμός αποτελεί την υψίστην και τελευταίαν βαθμίδα του καπιταλισμου. δτι επίκεινται να εφαρμοσθουν. αλλα ή Σο βιετικη Ρωσία. τότε αναβάλλουν δι' όλίγον χρόνον την ρη­ ξι ν. του εδωσεν ό Λένιν. ό όποίος όδηγεί νομο­ τελειακως εις την επανάστασιν. Έλλάς..π. Με την θεωρίαν του ιμπεριαλισμου. Βέλ­ γίον. ή όπ οtα απέδειξε και προσ­ φάτως εις την Τσεχοσλοβακίαν και παλαιότερον εις την ουγγαρίαν δια των σοσιαλιστικων τάνκς.). αποικίας κλπ .λ. δπως αύτη περιεγράφη . 'Ιταλία. μέχρις δτου εξαφανισθΌ ό κομμουνισμός. Ούτω παρουσιάζεται εις γενικός ερεθισμός. .λ. καθως και ή δια νέας θεωρίας παράτασις της ζωης του καπιταλισμου. Εις την επεκτατικην προσπάθειαν. αί όποίαι συν τοίς άλλοις όξύνουν και τας παλαιας (ταξικη πάλη κ. δπου κυριαρχουν τό χρηματιστη ριακόν κεφάλαιον και τα μονσπώλεια. Έπακόλουθον δλων αυτων είναι να εμφανίζωνται εις τας καπιταλιστι­ κας χώρας. όπωσ­ δήποτε δεν είναι ή καπιταλιστικη Γαλλία. ή όποία ύποχρεωτικως θα συμβij . την εδικαιολόγησε δια της ανωτέρω αντιλήψεως. Πάντως αν μία χώρα ασκεί σήμερον ιμπεριαλιστικην πολιτική ν.όποίον τώρα εφθασεν εις τό ζενίθ του. τας όποίας κατέχουν άλλαι καπιταλιστικαι χωραι και να διανείμουν δπως τους συμφέρει τας αγοράς. 'Άν κατορθώσουν να όρίσουν σφαίρας επιρροής. <Ολλανδία κ. 1 70 . ό Λένιν εξηγεί και τους πολέμους μεταξυ των καπιταλιστικων χωρων ισχυριζόμενος δτι δια των πολέμων αί ισχυραι καπιταλιστικαι χωραι αγωνίζονται να κα­ τακτήσουν σφαίρας επιρροης. δια καθαρως οικονομικους λόγους. ή όποία εισάγει εις τόν κομμουνισμόν τόν δρον του ιμπερια­ λισμου υπό την εννοιαν. Άρκεται δεκαετίαι παρήλθαν και ή «επικειμένη» καταστροφη του κα­ πιταλισμου δεν συνετελέσθη . <Ελβετία. τί είναι ιμπεριαλισμός. Μετα από αυτην επέρχεται ή πτωσις του καπιταλισμου και ει ς την θέσιν του οικοδομείται το κομμουνιστικον καθεστώς.π. με αποτέλεσμα να διεξά­ γεται μεταξύ των εις κη ρυγμένος Τι ακήρυκτος πόλεμος. Πίπτει λοιπόν εις τους ωμους των επερχομέ­ νων ήγετων του διεθνοκομμουνισμου ή θεωρητικη δικαιολόγησις της μη εφαρμογης των δσων διεβεβαίωσεν ό Λένιν. που ευρίσκονται εις τό στάδιον του 'Ιμπεριαλισμου νέαι αντι­ θέσεις. ό ό­ ποίος θα δέχεται κατ' εξακολούθησιν παρατάσεις ζωής από τον κομμουνι­ σμόν. λαμβάνουν μέρος πολλαι καπιταλιστικαι χωραι. Ή παράτασις της ζωής του καπιταλισμου την όποίαν. δτι ούτος αντιστοιχεί πρός εκείνο τό ύψιστον κα­ πιταλιστικόν στάδιον. την ανάγκην θε­ ωρίάν ποιούμενος.

ό Λένιν απέδειξε πλει­ στάκις καθ' δλον του τόν βίον δτι υπη ρξεν Ικανώτατος . μετα την καταστολήν του ό μπολσεβίκος Ίόφφε συνομιλεί με τόν Τρότσκυ: «Θυμα­ στε πως ήταν ό Λένιν. . Ούδεμία αντίρρη­ σις. στι υπη ρξεν ηρως μιας επαναστάσεως. . εγινε τό αποτυχόν Ίουλιανόν κίνημα των Μπολσεβίκων. (Περιοδικό «Ραντάϊα Ζεμπλιό » Νο. πιό εξω από την Πετρούπολη . σπως συνη­ θίζονταν άπό τους διαδηλωτάς. . ήμουν τρομερα απογοητευμένη. . 'Ό­ ταν Π. τόσο γίνομαι πιό σίγουρος δτι εΙναι ενας σπάνιος φοβιτσιάρης» ! Και αλήθεια ό Λένιν συστη ματικως απέφυγε να εκτίθεται εις κινδύνους. να λογοφέρνουν με τους Κοζάκους . κάθε άλλο.Ο ΑΛΗθΙΝΟΣ ΛΕΝΙΝ Δεν εχομεν λόγους και θα ήτο πολυ αφελες να θελήσωμεν να παρου­ σιάσωμεν τόν Λένιν ό:>ς ανίκανον. άλλα πρό παντός δταν ακούστηκαν οί φωνες «κοζάκοι». πόδια ! Έγω τόν παρακολουθουσα! Πήδηξε άπό ενα φράχτη ! Τό «μπομπε» καπέλο του τουπεσε άπό τό κεφάλι ! Με τό πέσιμο του γελοίου «μπομπε » συντελέστηκε στη φαντασία μου και ή πτωσις του ιδίου του Λένιν. Έκείνο δμως που όπωσδήποτε πρέπει να αρνηθωμεν είναι στι ήτο ιδε­ ολόγος και πολυ περισσότερον. του λέγει . »Δεν ξέρω γιατί. Ή Άλεξίνσκαγια εγραψε σχετικως στι: «Άποδεχόμενοι τη μαρξιστικη διδασκαλία με την απρόσωπη μέθοδο. καθόταν και δεν μπορουσε να αρθρώσΊJ λέξι ! 'Όσο περισσότερο τό σκέπτο­ μαι. οχι μόνο άπό την εμφάνισή του. Ό ιδεολόγος επαναστάτης ούδεμίαν σχέσιν εχει με τόν πρακτικόν Λένιν. αύτός πρωτος-πρωτος τό εβαλε στά . τρομαγμένος. Κανεις δεν τόν ακολούθησε. και μένοντας οί άλλοι επι τόπου άρχισαν. 'Όχι. που διή ρχετο ενός χω­ ρίου σπου εζησεν ό Λένιν. αύτη ή περ ιπέτεια με τό πέσιμο του «μπομπε» ήταν τόσο άταίριαστη με τόν ηρωα που φανταζόμουνα ! .». τό τρέξιμό του. Τέτοιος περιμέναμε να είναι ό Λένιν. Λενιν. . . 1). ενα συνδυασμό η Ρ ω α κ α ι ι δ ε ο λ ό γ ο υ . 'Όποτε εζήτει την ενοπλον εξέγερσιν πάντοτε εφρόντιζε να είναι ό πρώτος που θα δραπετεύσΊJ εγκαταλείπων ούτω τους συντρόφους του. . χλωμός σαν τόν θάνατο. . Πρω ταγωνιστης ναΙ Άρχηγός ναΙ 'Ή Ρ ω ς σ μ ω ς δ Χ ι . Ό Βλαδίμη ρος 'Ίλιτς Ούλιάνωφ δπως πραγματικως ωνομάζετο-τό Λέ­ νιν ήτο ψευδώνυμον ληφθεν εκ του ποταμου Λένα. ό:>ς εξόριστος-δεν ήτο κατασκευασμένος από την «στόφα» ενός ήρωϊκου ήγέτου. ' ι ο. Μ α σταν τόν είδα για πρώτη φορα τό 1906 σε ενα από τα συλλαλητή ρια. 171 . μέχρι σημείου που να προκαλiJ την αγανάκτησιν και εκείνων που επίστευ­ αν εις αύτόν. ό όποίος πάντοτε ενή ργει εκ του ασφα­ λους.χ. . 'Έτρεξε μονο . εμείς πάντοτε γυρεύαμε στό πρόσωπο του Άρχηγου.

άλλα περι διακοπων κατα τας όποίας εγραψεν α ρκετα βιβλία (<<τί πράττειν . «Οϊ σκο­ ποι των Ρώσων σοσιαλδημοκρατων» κ. ό όποιος εξωρίσθη μόνο μια φορα εις τό χωρίον Σουσένσκογιε. ''0 Ρ γ α ν ο ν Έ π α ν α σ τ ά σ ε ω ς: τ ό κ ό μ μ α ω ρ γ α ν ω μ έ v ο ν ε π ι τ ω ν α ρ χ ω ν: α) Δημοκρατικου συγκεντρωτισμου Τι άλλως ίεραρχημένης πειθαρχίας β) Συνομωτισμου. Γ ε ν ι κ ό ς Ν ό μ ο ς τ ω ν ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ν α) Έξέτασις εσωτερικης καταστάσεως 1 72 . όπου συνέ­ ζη μετα της ερωμένης του και μετέπειτα συζύγου του Κρούπσκαγια λαμβά­ νων συνάμα πλούσιον επίδομα πρός πληρωμην του ενοικίου και των άλλων του εξόδων ! ουσιαστικως λοιπόν δεν επρόκειτο περι εξορίας. τό όποιον (όφειλαν να άνατρέψουν οί οπαδοί του. τό εκανε πάντοτε άρκετας χιλιάδας χιλιό­ μετρα μακρυα άπό τό κράτος. του Λένιν. που εδημοσι­ εύοντο εις την "Ελβετίαν. άφου πλέον είχε πέσει ό Τσάρος. άγγλικόν διαβατήριον! Τό 1 9 1 7 επέστρεψε.Παρεμφερη στιγμιότυπα υπάρχουν πολλα εις την ζωην του Λένιν. Π υ ρ η ν τ ο υ α γ ω ν ο ς α) Έπαγγελματίας Έπαναστάτης 2. αλλα δια να γνωρίσωμεν τόν άνθρωπον και να τόν συγρκίνω­ μεν με άλλους που διεκινδύνευσαν Τι και εθυσιάσθηκαν υπερ ίδεωδων.ά.) και πολλα άρθρα. Πραγματικως ό Λένιν ήτο άνανδρος. Έντός 1 7 ετων μίαν φοραν μόνον και μετα άπό άμνηστίαν. δια τα τόσα εγκλήματα ετιμώρησε με τόν φρικτότερον θάνατον: Έσάπισεν ό εγκέφαλός του. πάλι δειλα-δειλα και μεταμφιεσμένος εις γεροντάκο με γυαλιά! "Ο Νικολάϊ Λένιν μπορει να ήτο και ήτο άριστος και πρωτος εις την οργάνωσιν και την προπαγάνδαν. Αυτός ό όποιος παρώτρυνε συνε­ χως τους άλλους να εξεγερθουν. ήτοι τό κόμμα να εXΊJ νόμιμον και παράνομον μηχα­ νισμόν γ) Αυτοθυσίας δ) Τρομοκρατίας 3. του καταμαρτυρουμεν αυτό τό μειονέκτημα. δειλός. τόν όποιον ή Θεία Δίκη . πολυ δειλός. ήτο όμως άσφαλέστατα και εν αντιθέσει πρός άλλους άρχηγους �ιδεoλoγΙKων κινημάτων. οϋ­ τως ωστε να εχωμεν εν μέτρον ηθικης κρίσεως του χαρακτη ρος του Λένιν. οχι δια να μειώσωμεν την ίκα­ νότητά του. που εδω­ σεν ό Τσάρος επισκέπτεται την Ρωσίαν με σωρείαν προφυλάξεων και με πλαστό. ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΤΒΣ ΛΕΝΙΣΤΙΚΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ 1.

• 1 73 . *Τό κεφάλαιον που ακολουθεί είναι πιστη μεταφορα ένός άρθρου μου που έδημοσιεύθη δια πρώτην φοραν είς την έφημερίδα «4η Αύγούτου» τόν Απρίλιον του 1 967 και τό όποίον αντέγραψε γνωστός «συγγραφεύς». . Και έν προκειμένφ. Κάτω από ανάλογον πνευμα. μ ε ί δ α ν ι κ α � α ι μ ε π ί σ τ ι κ α ι μ ε α π ο φ α­ σ ι σ τ ι κ ό τ η τ α γ ι α α γ ω ν α κ α ι γ ι α ν ί κ η.β) Έξέτασις διεθνους καταστάσεως 4. των ερ­ γατων β) 'Έλεγχος ώρισμένων πόλεων αποτελουσων άξονα είς το κράτος γ) Διάβρωσις Σωμάτων Άσφαλείας και ' Ενόπλων Δυνάμεων. όμως αύτής. τό πολιτικόν δίδαγμα συνοψίζεται στό να διαπιστώσουμε πανηγυρικα τί μπορεί να κ α τ ο Ρ θ ώ σ 'Ό μ ι α μ ε ι ο Ψ η φ ί α κ α λ α ώ ρ γ α ν ω μ έ ν η . υπάρχει και μία άλλη ούσιαστι­ κώτερη και αντικειμενική. γράφονται όλα όσα θα ακολουθήσουν και έδω και περαιτέρω είς την διήγησιν τής κινεζι­ κής επαναστάσεως. Πέ ραν. δί­ χως να αναφέρ'Ό την πηγήν. κρι­ νόμενα αύτα καθ' έαυτά. που σχετίζεται άμεσα προς το πολιτι­ κον δίδαγμα. Οί λεπτομέρειες των συμβάντων πολυ λίγο μας νοιάζουν. διότι αύτό καΙ μόνον αξιοποιεί την ίστορικη διήγησι έξυψώνοντάς την σε ώφέ­ λιμη πολιτικη πείρα. ΤΟ πολιτικόν δίδαγμα είναι εκείνο που προέχει. κ α λ α π ε ι θ α ρ­ Χ η μ έ ν η . λοιπόν. Θ ε μ ε λ ι ώ δ η ς ν ό μ ο ς τ ή ς ε π α ν α σ τ ά σ ε ω ς α) Όργάνωσις αποφασισμένη δι' επανάστασιν β) Σύγχυσις είς τον λαον και ακυβερνησία γ) Ανικανότης εξουσίας και συνειδητοποίησις αύτου υπό του λαου. Για μας τα γεγονότα τοποθετουνται σε δεύτερη μοί­ ρα έν σχέσει προς τό χρήσιμον συμπέρασμα που απορρέει έξ αύ­ των. τό όποίον συνάγεται εκ τής αναλύσεως των περιστα­ τικων. ίδίq. '''Ό Ρ ο ι τ ή ς Έ π α ν α σ τ ά σ ε ω ς α) Πολιτικοποίησις των οίκονομικων αγώνων των τάξεων. 5. ή όποία κατα το μαλ­ λον Τι ηττον είναι υποκειμενική. Β ΜΠΟΔΣΕΒΙΚΙΚΒ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ* τα ίστορικα γεγονότα εχουν βέβαια μια δική τους -αξία. 5.

ΤΟ Σοσιαλιστικον και το Σοσιαλδημοκρατικόν. καθως και για τις συμφορές. για την Τσαρικη Ρωσία μόνιμη κατάστασι . δ) Τ ο Σ ο σ ι α λ ι σ τ ι κ Ο ν Κ ί ν η μ α. β) Ό Κ Ρ α τ ι κ Ο ς Ό Ρ γ α ν ι σ μ ο ς που ύπη ρξε αληθινα σημαντι­ κη δύναμις. "Ανθρωποι ανάξιοι και εξαχρει1 74 . Ή εκρηξις του Α" Παγκοσμίου Πολέμου ανέβασε στι)ν επιφάνεια δλα θανάσιμα ελαττώματα του Τσαρισμου . Στους Μενσεβί­ κους. που με αρχηγο τον Μαρτωφ ύποστήριζαν. Σαν θεσμος ή Δούμα εστερείτο κάθε δυνάμεως. Τυπικα πανίσχυρος μονάρχης. δ. Παράλληλα με αυτα αξίζει να αναφερθΌ .Ε Δ ΥΝΑΜΕΙΣ ?Εξετάζοντας τι)ν πολιτικη πραγματικότητα στη Ρωσία εκείνης της περιόδου. που συνεκλήθη το 1 906. άφηνε παραδείγματα ή ρωϊσμου και φιλο­ πατρίας. Για τον τελευταίον επιβάλλεται να ανα­ γνωρισθΌ . το Ρωσικον κοινοβούλιον δηλαδή . Χωρις άλλο ή κοινωνικη αδικία αποτελουσε. δτι στάθηκε.τι περίπου και οϊ τωρινοι Σοσιαλδημοκράτες και στους Μπολσεβίκους. ΤΟ δεσποτικον σύστημα ευθύνε­ τα το για την εσωτεριΚ'η διάβρωσι της χώρας. μπορουμε εϋκολα να προσδιορίσουμε τις δυνάμεις του πρωταγω­ νιστουσαν στην τραγωδία. 'Ιδίως ό λαος ηταν φοβερα εξαθλιωμένος και φυσικα δυσαρεστημένος απο το φεουδαρχικο καθεστώς. που δλα σάπιζαν. που αργότερα συνεκλόνισε όλόκληρη την αν­ θρωπότητα. Αυτο το τελευταίο ηταν επι πλέον χωρισμένο σε δυο παρατάξεις. ουσιαστικα αξιοθρήνητο θυμα των προληψεών του και της γυναίκας του Άλεξάνδρας. το όποίον τον είχε ύποβάλει σε μια απηνη εκ­ μετάλλευσι. Τον συγκρατουσαν ή μισητη αστυνομία. ώρισμένες φορές. που με τι)ν σειρά της επη ρεασμένη μεταφυσικα εκτελουσε τις εντολες του διαβόητου καλογή ρου Ρασπουτιν. με τον α­ νίκανο Τσάρο Νικόλαο εδειχνε μια πρωτοφανη οίκονομικη καθυστέρησι. που παρουσιαζόταν με δύο παράνομα κόμματα.1 907 και μέσα στο όποίο εκπροσωπουντο οϊ δημοκρατικες τάσεις. ή διεφθαρμένη διοί­ κησις και ό μαχόμενος στρατός. Οϊ δυνάμεις αυτες ησαν οϊ ακόλουθες: α) Ό Τ σ ά Ρ ο ς Ν ι κ ό λ α ο ς Β '. που με αρχηγο τον Λένιν διε­ κή ρυτταν τις επαναστατικες αρχες του Μαρξισμου. στο ύψος των παραδόσεων και σε μια εποχή . που είχε ύποστη ό Ρωσικος στρατος απο τους Γερμανούς. "Αν και ή Ρωσία θα μπορουσε να θεωρηται αυτάρκης χώρα. δτι και ή ακμάζουσα γραφειοκρατία εκανε το κάθε τι για να αυξήσΌ την δυσαρέσκεια του κό­ σμου κατα των κυβερνώντων.ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕ. γ) Ή Δ ο ύ μ α.

000 α­ περγοι διαδηλώνουν στους δρόμους της Πετρουπόλεως και για πρώτη φο­ ρά. αυτοι επεδίδοντο απροκάλυπτα στόν εύκολο πλουτισμό και στην καταπίεσι . απολύτως κανείς. την επομένη τα πνεύματα εξάπτονται ακόμη περισσότερον. Πιθανώς. " "Ο τροχός είχε αρ­ χίσει να κυλα. προκαλουντες ετσι την αγα­ νάκτη σι του λαου . δπως «Κάτω ή απο­ λυταρχία». δπως θα δουμε παρακάτω.ωμένοι κατελάμβανον διάφορες θέσεις του κρατικου μηχανισμου καΙ από εκεί. Η ΠΤΩΣΙΣ Τ ΟΥ Τ ΣΑΡΟΥ Όλόκλη ρη ή ίστορία που κατέληξε στην εκθρόνισι του Τσάρου ξε­ κίνησε από μία φήμη καΙ μάλιστα από μία φή μη ψεύτικη . για­ τί δλοι οι άξιοι πρός τουτο ήσαν στην εξορία η στην φυλακή . . 175 . 'Από πάνω οί μαζες ήσαν σχε­ δόν εντελώς ακαθοδήγητες». δεν είχε αντιληφθΌ ακόμη . που μεταδό­ θηκε στις χιλιάδες τών εργατών. μολονότι δεν τό είχε αντιληφθη κανείς. γιατί αναμφισβήτητα είχε προδο­ θη ό αιματη ρός αγώνας του από τόν Τσάρο καΙ τό αυλοκολακικό του περι­ βάλλον. ενφ άλλοι εσκοτώνοντο στό μέτωπο. μπορουμε να πουμε φιλικά. . Άλλα πλέον ήταν αργά. και προσπαθεί να εξηγήσυ στους δηθεν απειλουμένους από την πείνα. 200. δτι ή 23 Φεβρουαρίου είχε σημάνει την αρχη μιας αποφασιστικης επιθέ­ σεως εναντίον της απολυταρχίας . άγνωστο πώς. τα γεγονότα δεν υπη ρχαν επαναστάτες να κάνουν την αρχη και να ήγηθουν. ·Η αστυνομία ξέροντας τί συμβαίνει-η ανωμαλία στη διανομη ωφεί­ λετο στην υπη ρεσία επισιτισμου. Άλλα καθως απέδειξαν. Άκόμη και ό στρατός διεμαρτύρετο. τό κλίμα που επικρατουσε κυοφορουσε την επανά­ στασι . πραγμα που και ό ίδιος ό Τρότσκυ παρατη ρεί στό εργον του «" Ιστορία της Ρωσικης Έπανα­ στάσεως»: «Κανείς. δτι δεν υπάρχει λόγος να ανησυχουν. οΙ όποίο ι παράτησαν τις δουλειές τους και ετρεξαν καΙ αυτοι στα μαγαζια ζητώντας ψωμί. Φυσικόν ήταν να προκληθΌ πανικός. Συγκεκριμένά. Μολαταυτα δεν γίνονται συγκρούσεις. δτι τελείωσαν τα αποθέματα σιταριου και δτι θ' αρχι­ ζε ή πέίνα. Με δύο λόγια. στις 23 Φεβρουαρίου 1 9 1 7 διαδόθηκε μέ­ σα στην Πετρούπολι. 'Αμέσως μετα από αυτην την διάδοσι δημιουργήθηκαν αυθόρ­ μητα μπροστα στα μαγαζιά πελώριες ουρες από γυναίκες που ζητουσαν να προμηθευτουν τρόφιμα. κάπου-κάπου ακούγονται και πολιτικα συνθήματα. ή όποία συναγωνιζότανε σε ανεπάρκεια τις άλλες κρατικες υπη ρεσίες-επεμβαίνει.

Άφου άπέτυχε με τόν έλιγμό της άναστολης των εργασιων της Δού­ μας. Και σε τελευταία 1 76 . ό Τσάρος άποφασίζει επιτέλους να επιστρέψτι στην ΙΠετρούπολι.χωρις και αύτη τη φορα να χυθΌ αίμα. όπου λειτουργουσε τ ό Ρωσικό Κοινοβούλιο . Κατα σύ μπτωσιν ή 26 Φεβρουαρίου είναι Κυριακή . Πρόεδρος της προσωρινης κυβερνήσεως &ρίσθη ό πρίγκηψ Λβώφ. Πρόεδρος της επιτροπης άνεδείχθη ό Τσκέϊντζε και άντιπρόε­ δρος ό Κ ερένσκυ. ΤΑ ΑΙΤΙΑ Για πρώτη φορά. ό όποίος δ μως παραιτειται κι αυτος την επομενη .Στις 25 Φεβρουαρίου. ή φρουρα Πετρουπόλεως άπειθαρχεί καΙ π ροσ­ χωρεί στην επανάστασι. Με ενα «ούκάζιο» διατάσσει κατ' άρχην την διάλυσιν της ταν Δούμας. ό στρατηγός Καμπάλωφ. άφου καταμετρηθουν 40 νεκροι και έ­ κατοντάδες τραυματίες. πραγμα που εγινε άμέσως δεκτόν. άλλα οί επαναστάτες κυκλώνουν τα άνάκτορα τηςΤαυρίδος. διοργανουνται καινούργιες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις. δπως άναιμικός ή ­ και ό ίδιος. άπαγορεύει κάθε άπεργία και κάθε συγκέντρωσι.καΙ άπαιτουν να μην ύπακούστι ή Δού­ μα και να συγκροτηθΌ προσωρινη κυβέρνησις." " � '\ . που είχαν σκοπόν την ίκανοποίησι ένός άπλου αίτήματος. Και οί διαδηλώσεις. την ήμέρα αύτη παρατη ρείται και ενα σπουδαίο γεγονός: <ο 40ς λόχος της Φρουρας Παυλόφσκι ένώνεται με τους διαδηλω­ τες και ζητεί να άπομακρυνθουν τα ύπόλοιπα στρατεύματα. 'Έτσι δλος ό κό­ σμος δίχως ναχη δουλειά. δπου άρχίζουν τυχαία οί συγκρούσεις. παίρνουν πολιτικη μορφη και περιεχόμενο . Τώρα δμως τα πολιτικα συνθήματα πλη­ θαίνουν. σαν στρατιωτικός διοι­ κητης Πετρουπόλεως.. ή όποία ετσι επικρατεί χωρις να εχτι άρχηγους καΙ χωρις να εχτι πολιτικό πρόγραμμα η τέλος πάντων κάποιον σκοπόν. Έν τούτοις. e . βγαίνει στους δρόμους. λοιπόν ή Ρωσία εγινε Δημοκρατία. <Η άντίδρασις του Τσάρου εκδηλώθηκε άναιμική. που ήσαν τα­ γμένα σε διάφορες τοποθεσίες γύρω στην πόλι . την ίδια μέρα στόν ίδιο χωρο συγκεντρώνονται οί Μενσεβίκοι βουλευ­ τες και μαζι με εκπροσώπους των συνδικάτων σχηματίζουν προσωρινην εκ­ τελεστικη επιτροπη των Σοβιέτ. "Έτσι άναγκάζεται στις 2 Μαρτίου να παραιτηθΌ ύπερ του άδελφου του Μεγάλου Δουκός Μιχαήλ.. (τα Σοβιετ ήσαν αίρετα συμβούλια εργα­ των. Στις 28 Φεβρουαρίου ξεκινα με τό αύτοκρατορικ:ό τραίνο άπό τό Μοντίλεφ. . Στις 27 Φεβρουαρίου. άλ­ λα είναι πλέον πολυ άργα γι' αύτόν. άγροτων και στρατιωτων εμφανισθέντα τό πρωτον στην επανάστασι του 1 905). για να τελειώσουν.

στην ίστορία του θα τό διαβεβαιώσΊ] και ό Τρότσκυ: «Δεν είναι καθόλου υπερβολη να πουμε. Άλλα και ό κρατικός οργανισμός δέν διεσώθη . 'Ένα κυμα δικαιολογημένης αντιδράσεως σηκώθηκε εναντίον του πολιτεύματός του και το κατεπόντισε. κερδίζει ό­ λόκλη ρη την χώρα. " Ο Τσάρος. δτι ή Πετρούπολις πρα­ γματοποίησε μόνη της την Φεβρουαριανη επανάστασΙ. εξουδετερώθηκε τελείως σαν πολιτικός παράγων. Διότι και αυτο πρέπει ιδιαίτερα να τονισθΌ και να προσεχθΌ .Αϊζενμαν «"Ιστορία Ρω­ σίας». αλλ' επίσης και στα έξωτερικα ζητήματα. Παρίσι 1 933). αργότερα. ή υπό­ λοιπη Ρωσία. 'Άλλως τε. δπως ήταν έπόμενο. όλλα γιατί δεν επεσε νωρ�τερα. Έκ πρώτης όψεως φαίνεται καταπληκτικόν μέσα σε εννέα μέρες και άπλώς με πεζοδρομιακες εκδηλώσεις και μάλιστα μονάχα σε μια πόλι να πέσΊ] ό Τσάρος. "Η εξασθένησις του στρατου και της διοικήσεως ώδήγησε αναγκαστικα στην ασημαντοποίησί του .ανάλυσι τό οφείλει στις ουρες τών γυναικών. που μαζεύθηκαν εξω από τα αρτοπωλεια της Πετρουπόλεως. όχι μόνο μέσα στις εσωτερικες υποθέσεις. Άλλα αν καλοεξετάσουμε τό ζήτημα θα μας φανΌ μαλλον καταπλη­ κτικόν τό γεγονός και θα απο ρήσουμε. πραγμα που επρεπε να αναμένεται.. την πρώτην τ11ν εξέφραζε τό Δημοκρατι­ κό-Συνταγματικό Κόμμα (Καντέ). (Μιλιούκωφ. αντιπροσωπευότανε 12 177 . Οί μόνες λοιπόν ρυθμιστικές δυνάμεις που απόμειναν ηταν ή Δημοκρα­ τία και τό Σοσιαλιστικό Κίνη μα. σαν μουδιασμένος όγκος ακολούθησε μοιρολατρικά. Έπανάστασις εκη ρύχθη μόνον στην Πετρούπολι. τόν στρατόν. «Ή δυσαρέσκεια προκαλουμένη από αυτην την πολιτικην και από την ανάμιξι της αυτοκράτειρας. δπως και δλες τις κοινωνικές τάξεις μέχρι του τελευταίου στρατιώτη του μετώπου που είναι πε­ πεισμένος δτι προδόθηκε». Ο Ι Π '\ΡΑΤΑ Ξ ΕΙΣ " Η απρόοπτη επανάστασι εφερε τα δικά της επακόλουθα πάνω στις πο­ λιτικές δυνάμεις. όχι γιατί ό Τσάρος επεσε το 1 9 1 7. Και τό δεύτερο.Ή υπόλοι­ πη χώρα δεν εκανε τίποτε αλλο παρα να προσχωρήσΊ] σ' αυτήν». λόγφ της κακης του πολιτικης. "Ο Τσάρος αναμφισβήτητα είχε παύσει προ πολλου να εμπνέΊ] τον σε­ βασμό και την αγάπη στόν λαό. που μόλις πριν είχε γιορτάσει πανηγυρικα τα τριακόσια χρόνια της ανόδου της οΙκογενείας του (Ρομανωφ) στόν ρωσικό θρόνο. .

δτι ή παράταξις τών Μπολσεβί­ κων ήταν εντελώς διαφορετικη άπο τις άλλες. που ακολου­ θουσαν την όρθόδοξη μαρξιστικη γραμμη της κοινωνικης επαναστάσεως. χωρις ασφαλώς αύτο να τους εμποδίζΌ να μιμουνται εκείνους σε πολλά. κατα το άγγλικο πρότυπο. Τελικα στα 1 9 12 όριστικοποιήθηκε ό διχασμος και σχηματίσθηκαν δύο α­ νεξάρτητα κόμματα. που ήταν εχθρικη προς την Γερμανία και φιλικη προς την Άγγλία. Έπρόκειτο στ' άλήθεια για ενα κόμμα μικρό. ό όποίος εκ πεποιθήσεως άπέ­ κρουε το κόμμα-μαζα και εδέχετο το κόμμα-αγωνιστής. τους Μενσεβίκους και τους Μπολσεβίκους. Δεν νομίζω.Τ.λ. δτι αύ­ ΤQΙ δεν διαφωνουσαν καθόλου προς την εξωτερικη πολιτικη του Τσάρου. Σημειωτέον επίσης. 'Ήταν δε και το πιο παλιο κόμμα. φανατισμος και μαχητικότης άποτελουσαν τα κύ­ ρια χαρακτηριστικα τών όπαδών του Λένιν. διότι σαν πεδίο δράσεώς του επέλεξε το προλεταριατο και δχι τους άγρότες. Παρατη ρώντας την μεθοδολογία και την εσωτερικη όργάνωσι τών Ρω­ σικών κομμάτων διαπιστώνουμε αμέσως. με προέλευσι την τρομοκρατικην όργάνωσι «Ναροντγάγια Βόλια» (Λαϊκη Θέλησις). σιδη ρα πειθαρχία. 'Ιδρύθηκε το 1 898. ή όποία μάλιστα τ ο θεω­ ρουσε εξτρεμιστικη αίρετικη μειοψηφία. που επιθυμουσαν να άντικα α­ στήσουν τον ξεπεσμένο Τσαρισμο με μια Κοινοβουλευτικη Δημοκρατία.άπο το Σοσιαλεπαναστατικο και το Σοσιαλδημοκρατικο Κόμμα με τα δυό του παρακλάδια. Ό Ζηνόβιεφ θα αποκαλύΨΌ στο βιβλίο του «'Ιστορία του Ρωσικου Κόμματος»: - 178 . Είναι αλήθεια δτι εμίσουν τους Μαρξιστές. γ) Τ ο Σ ο σ ι α λ δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ ο Κ ό μ μ α διέφερε απο το Σοσια­ λεπαναστατικό. Συγκεντρωτισμος της εξου­ σίας. άποκαρδιωτικα μικρό. δτι οί Σοσιαλεπαναστάτες άνη­ καν στην Β ' Διεθνη . άλ­ λα το 1 903 διασπάσθηκε σε Μενσεβίκους. Οί Σοσιαλεπαναστάτες δούλευαν πρωταρχικα στον αγροτικο πληθυσμο και υίοθετουσαν ανεπιφύλακτα την επαναστατικη δρασι και την τρομοκρατία. Συμπλη ρωματικα πρέπει να διευκρινισθij . δπως στην όργάνω­ σι όμάδων μάχης Κ. άλλα διαφωνουσαν όλοκληρωτικα στην εσωτερικη πολιτικοκοινωνικη συγκρό­ τησι του καθεστώτος. πως θιΙταν περιττο να λέγαμε κάτι ξεχωριστο για το καθένα. β) Τ ο Σ ο σ ι α λ ε π α ν α σ τ α τ ι κ ο ν κ ό μ μ α ίδρύθηκε το 1900. που υποστήριζαν μία μετριοπα­ θη εξελικτικη σοσιαλιστικη μεταβολη και σε Μπολσεβίκους. που μόλις και μετα βίας ανεγνώριζε ή Β ' Διενθής. Σ υ ν τ α γ μ α τ ι κ Ο Κ ό μ μ α ίδρύ­ α) Τ Ο Δ η μ Ο Κ Ρ α τ ι κ Ο θηκε το 1 905 άπο άνθρώπους μορφωμένους.

ενώ ό 'Ίλιτς έτοιμαζόταν να πάτt στη βι βλιοθήκη και εγω τακτοποιουσα τα πιάτα. μετα τό γευμα. την πα­ τρίδα του . Ύστερουσε δμως και προγραμματικά. Έπανάστασις στη Ρωσία και αύτός να βρίσκεται στη Ζυρίχη ! ΠάσΏ θυσίQ. στικη συμφωνία με τους Γερμανούς. για να Kαταλάβτt πόσο αριθμητικα ανίσχυρος ήταν τότε ό Μπολσεβικισμός.«Τό Κόμμα μας δεν επαιξε αποφασιστικό ρόλο στην επανάσταση του Μαρτίου 1 9 1 7 και δεν μπορουσε να παίξτt . Κρουπσκάγια. τόν όποίον αργότερα τουφέκισε ό Στάλιν. που πολεμουσαν ηΊν Ρωσία. <Η τεραστία πλειοψηφία τών εργατών της Πετρουπόλεως βρισκό­ ταν στό πλευρό τών Σοσιαλεπαναστατών και τών Μενσεβίκων». . ή ρθε να μας βρη ό Μπρόνσκυ: «Δεν ξέρετε τίποτε. γιατί ό μό­ νος άρμόδιος να χαράξτt την γραμμήν. Με την βοήθεια του <Ελβετου σοσιαλιστου Πλάτεν ήλθε σε επαφη με την Γερμανικη Πρεσβεία της Βέρνης και προσεχώρησε σε μια ντροπια. Οί Γερμανοι ανελάμβανον να τόν μεταφέρουν στη Ρωσία και με χρήμα­ τα πολλα και αλλους τρόπους θα τόν βοηθουσαν να Kηρύξτt επανάστασι(δ­ χι εναντίον βέβαια του Τσάρου. που εν τφ μεταξυ είχε πέσει. 500 μελων. Και μας διηγήθηκε τό περιεχόμενον των τηλεφω­ νημάτων που πρωτύτερα είχαν δημοσιευθη σε εκτακτη εκδοσι τών εφημερίδων». διότι στα ζητήματα που απασχο­ λουσαν την Ρωσία αδυνατουσε να δώστt απάντησι και τουτο. ό Λένιν. <ο Λένιν κεραυνοβολήθηκε από κατάπληξι. Στό τέλος βρηκε τη λύσι. να μας περιγράψτt ηΊν σκηνή : «Μια μέρα. απουσίαζε στό εξωτερικό. «<Η επανάστασις ξέσπα­ σε στη Ρωσία».» φώναξε. ΕΙς αντάλλαγμα αύτός θα 179 . 'Ήταν στην < Ελβετία. και χωρις καθυστέρησι ωφειλε να αναχωρήστt . (Άπό τό βιβλίο της «<Η ζωή μου με τόν Λένιν»). . Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΔΕΝΙΝ Έκεί πληροφορήθηκε την επανάστασι από τόν Πολωνό επαναστάτη Μπρόνσκυ. αλλ' εναντίον της Δημοκρατίας) για να Kαταλάβτt την εξουσία. Άλλα πώς θα περνουσε μέσα από τις Γερμανικες γραμμές. αρκεί να σκεφθij κανεις δτι στό πρώ­ το Σοβιετ συμμετείχαν 30 Μπολσεβίκοι επι συνόλου 1 . Μια λύσι που τακτοποιουσε πολλα ζη­ τήματα. 'Άς αφήσουμε δμως την γυναίκα του Λένιν. Έκτός από αύτην ηΊν όμολογίαν.

Έλεγχόμενα τα Σοβιετ άπό τα Σοσιαλιστικα κόμματα και οχι άπό τους Μπολσεβίκους άποδύθησαν σ' ενα κρυφό και φανερό άγώνα κατα της φι­ λελεύθερης δημοκρατικης κυβερνήσεως του π ρίγκηπος Λβώφ . τα όποια κατέβαλαν πολλες προσπάθειες για να ύποκαταστήσουν την κυβέρνησι και να πάρουν δλη ηΊν εξουσία. Είδαμε. οί δε φρουρες να διοικουνται άπό επιτροπες αίρετες και οχι άπό άξιωματικούς. 'Αλλα και μέσα στους Μπολσεβίκους εκδηλώ­ θηκαν σοβαρες άντιθέσεις. Οϊ «θέσεις». Λένιν με τους συνεργάτες του επιβιβά­ σθηκαν γερμανικου τραίνου. Ή συμφωνία κλείστηκε και Q. γ) Να καταργηθτί ή ΚοινοβουλευτιΚ'η Δημοκρατία και να εγκαθιδρυ­ θτί ή Δημοκρατία των Σοβιέτ . ύπη ρχαν και τα Σοβιέτ. δτι παράλληλα πρός την προσωρινη κυβέρνησι. β) Να μην ύποστη ριχθτί ή προσωρινη Κυβέρνησις. οτι ή Κεν­ τρικη Έπιτροπη δεν εγκρίνει τις «Θέσεις του Άπρίλη . για να άπαλλα­ γουν άπό τό Άνατολικό μέτωπο. την όποίαν τόσον ηθελαν οί Γερμανοί. όπως ήταν επόμενο. Μεταξυ των άλλων παρανομιων πη ραν καΙ την άπόφασι να καταργηΘij ό στρατιωτικός χαιρετισμός και οί στρατιωτικοι βαθμοί. Άφου ό Λένιν εδωσε στό κόμμα σκοπό. όπου ό Λένιν διαβάζει πρός τους παρόντες τις περίφημες «Θέσεις του Άπρίλη». Μα ό Λένιν μετα άπό σκληρό άγωνα κυριάρχησε. Η ΓΡΑΜΜΗ την επομένη κιόλας συνέρχεται κομματικη διάσκεψις στ ανακτορα της Ταυρίδος.συνηπτε είρήνην. που άλλου εκτελέστηκε και άλλου οχι (δειγμα και αυ1 80 . Τί διεκή ρυτταν οί θέσεις: α) Άνεπη ρέαστοι άπό την πτωσι του Τσάρου οϊ Μπολσεβικοι ύποχρε­ ουντο να είναι κατα της συνεχίσεως του πολέμου. διέσχισαν την Γερμανία και εφθασαν στην Πε­ τρούπολι στις 3 Άπριλίου 1 9 1 7 . Άποτέλεσμα αυτης της πα­ ράλογη ς άποφάσεως. οί όποιες δημοσιεύθηκαν στό επίσημο οργανο του κόμματος στην «Πράβδα» της 7ης Άπριλίου 1 9 1 7 . προκάλεσαν θύελλα διαμαρτυριων άπό τα άντίπαλα κόμματα. ""Ετσι τό Μπολσεβι­ κικό κόμμα άπό εδω κι' εμπρός άπόκτησε επιδιωκόμενο σκοπόν: Τ η ν ά­ ν α τ Ρ ο π η ν τ ο υ κ α θ ε σ τ ω τ ο ς. Προκλήθηκε σά­ λος. ·0 διευθυντης της «Πράβδα Καμένεφ (συνδι­ ευθυντης ό Στάλιν) δημοσίευσε στην εφημερίδα του κόμματος. τώρα μέλλει να του ύΠOδείξΊJ και την τακτικην που πι:έ τει να άκολουθηθτί για την επιτυχία του σκοπου.

Ή σύγκρουσις αργα Τι γρήγορα θα ερχόταν καΙ από την σύγκρουσι με­ ταξυ Φιλελευθέρων Δημοκρατών-Σοσιαλιστων θα εβγαινε κερδισμένος ό Λένιν καΙ οί Μπολσεβίκοι του. Η ΑΝΑΡΧΙΑ Ή αναπόφευκτη κρίσις ξέσπασε μετα την ανακοίνωσι του Ύπουργου Έξωτερικών Μιλιούκωφ. Είναι τα Σοβιετ τών εργατών και στρατιωτών». που πολυ σωστα είχε επισημάνει την ϋπαρξιν δύο Κυβερνήσεων Τι τουλάχιστον την ϋπαρξιν μιας επίσημης και μιας ανεπίση­ μης εγραφε σχετικα στην «Πράβδα».τό της επικρατούσης αναρχίας) ηταν να διαλυθίι τελείως ή πειθά ρχία καΙ ή τάξις στό στράτευμα. εμ­ βρυώδης. καθώριζε επιδέξια και την τακτικη του κόμματός του. ό Λένιν από τό παραπάνω διαπιστωμένο γεγονός. 181 . Έναντίον του <Υπουργου ξεσηκώθησαν δύο συντάγματα της φρουρας της Πετρουπόλεως και με συλλαλητή ριο μπροστα στό κυβερνητικό μέγαρο ζήτησαν την απομάκρυνσι του Μιλιούκωφ . τα Σοβιετ ταχθήκανε στό πλευ­ ρό των στρατιωτων καΙ για 2-3 μέρες ή πρωτεύουσα αναρχοκρατήθηκε. εγραφε σε άρθρον του στην «Πράβδα ». Πλάϊ της εχει σχηματισθη μια άλλη κυβέρνησις. αδύνατη ακόμη . <ο Λένιν. . παράλληλα. δεν μπορεί να υπάρξουν δύο ε­ ξουσίες. παρ' δλα αυτα υπάρχει και αναμφισβήτη­ τα μεγαλώνει. ώς έξης: Στην πρώτη φάσι του σχεδίου του θα φρόντιζε να παραλύσΌ την κυ­ βέρνησι μεταχειριζόμενος πρός τουτο τα Σοβιέτ. άλλοτε επίτη δες τις αρμοδιότητες και με τη στάσι του υπέθαλπτε τις απαράδεκτες επεμβάσεις τών Σοβιετ στό κυβερνητικό εργο. 10 Άπριλίου 1 9 1 7: «Αύτη ή δυαδικότης της εξουσίας που εκδηλώνεται με την ουσια­ στικη ϋπαρξι δύο Κυβερνήσεων. δτι ή Ρωσία δεν σκοπεύει να σταματήσΌ τόν πόλεμον. Διότι αυτός σαν αντιπρόεδρος τών Σοβιετ και συγχρόνως υπουργός της Κυβερνήσεως μπέρδευε άλλοτε αθέλητα. Ή μία από τις δύο πρέπει να εκμηδενισθίι». ή όποία δμως. ΠερΙ δλων τούτων μία μεγάλη ευθύνη βαραίνει τόν Κερένσκυ πρoσωπι� κά. . θα αγωνιζό­ τανε να κερδίσΌ την πλειοψηφία στα Σοβιετ της Πετρουπόλεως και τέλος με την δύναμι αυτών θα πραγματοποιουσε την βίαιη κατάληψι της εξουσίας. Ξεκινώντας. λοιπόν. 9 Άπριλίου 1 9 1 7: «Άπό τη μια μερια είναι ή κυβέρνησις της μπουρζουαζίας. Άκολουθώντας απαρέγκλιτα τό τρίπτυχον της πολιτικης του γραμμης. πάντως. ό όποίος για να καθησυχάσΌ τους συμμάχους δια­ βεβαίωσε.

προπαγανδίζοντες τόν «Ντεφετισμό». Αλλα οί πλειοψηφουντες στα Σοβιετ δεν εκριναν άκόμη κατάλληλη την ω­ ρα. gκανε τό όλέθριο σφάλμα να ΠΡOχωρήσ1j στό «άνοιγμα πρός τ' άριστερά». ό πρίγκιψ Λβώφ. τώρα διω­ ρίσθηκαν 6 εναντι 1 0 φιλελευθέρων . διαμαρ­ τυρόμενος παραιτήθηκε και άνεχώρησε για τό μέτωπο. Κάτω άπό τέτοιες συνθηκες οί Μπολσεβικοι μεγάλωσαν τό κόμμα τους. καθαιρειτο και εφυ­ λακίζετο . Ή προσωρινη Κυβέρνησις βρέθηκε άντιμέτωπη μιας άπερίγραπτης καταστάσεως. Γεγονός που άποδείχθη­ κε στις εκλογες της Μόσχας και της Πετρουπόλεως δπου οί Μπολσεβικοι ή ρθαν τελευταΙοι . άλλα άκόμη παρέμεναν μια άσήμαντη μειοψηφία . διοικητης Πετρουπόλεως. 'Ύστερα άπό άρκετες συζητήσεις σχηματίσθηκε ή δεύτερη προσωρι­ νη Κυβέρνησις. Οί άξιωματικοι δεν κατώρθωναν να κάνουν τίποτε. που gφερε εκδηλα τα άποτελέσματα της στροφης Τι μαλλον του γλιστρήματος πρός τ' άριστερά. Τό σύνθημα που εξέφραζε την πολιτική του ήταν: «'Ό λ η ή ε ξ ο υ σ ί α σ τ α Σ ο β ι έ τ». Τό πολυπληθέστερο κόμμα ήταν των Σοσιαλεπαναστα­ των. Δύο έκατομμύρια στρατιωτες ήσαν λιποτάκτες. Πρωθυπουργός της νέ­ ας κυβερνήσεως εξακολουθουσε να ε{ναι ό ίδιος. Ό Κερένσκ:υ άνέλαβε τό ey πουργειον Στρατιωτικων και ό άρχηγός των Σοσιαλεπαναστατων Τσερκωφ τοποθε­ τήθηκε επι κεφαλης του 'Υπουργείου Γεωργίας για να εφαρμόστι τις άγρο­ τικες μεταρρυθμίσεις που διεκή ρυττε τό κόμμα του. τό όποιον στό Παν ρωσικό Συνέδριο των Σοβιετ εφερε 297 άντιπροσώ­ πους στους 78 1 . για να άναλάβουν μόνοι των την διακυβέρνησι της χώρας. Με πρωτοβουλία του 'Υπουργικου Συμβουλίου συνηλθε κοινη σύσκε­ ψις Σοβιετ και κυβερνήσεως. Κάθε τόσο επαναστατουσαν οί διάφορες φρου­ ρές. ή κυβέρνησις παρέμεινε σταθερή. δπου ύποχρεώθηκαν να παραιτηθουν ό ·Υ­ πουργός των Στρατιωτικων Γκουτσκωφ και ό Μιλιούκωφ. Ό πόλεμος δεν πήγαινε καθόλου καλά. γιατί δποιος άπεπειρατο να άντιδράστι στα σχέδια των Μπολσεβίκων καταγγελότανε σαν «άντεπαναστάτης» . Στό συνέδριο αυτό ό Λένιν κατηγόρησε τους συνεργαζομένους με την κυβέρνησι και τήρησε μια στάσι άπόλυτης άδιαλλαξίας. Έξ αιτίας αυτης της άποφάσεως ό στρατηγός Κορνίλωφ. Μιλώντας με τέτοιο πνευμα συμβιβασμου πρός την κυβέρνησι. κάποιος ρήτωρ τελείωσε με την δήλωσι : • 1 82 . άλλα θέλοντας να εξα­ σφαλισθiJ και για τό μέλλον. Πράκτορες των Γερμανων και των Μπολσεβίκων ωργίαζαν στό στρα­ τό.Μολαταυτα. Άντι ενας σοσιαλιστης Ύπουργός που ύπη ρχε στην πρώτη . Οί Μενσεβικοι 253 και οί Μπολσεβικοι μόνον 1 00.

Το κίνημά τους αποτυγχάνει παταγωγδώς. 'Έτσι σχη ματίσθηκε ή τρίτη π ροσωρινη κυβέρνησις. Πρώτη δουλεια του μοιραίου π ρωθυπ ουργου ηταν να τσακωθij με τον στρατάρχη Κορνίλωφ κατηγορώντας τον δτι προετοίμαζε κίνημα εναντίον της κυβερνήσεως. Ματαί­ ως δε αγωνίζεται ό Λένιν να βρij τυπογραφείο για να τυπώσ1J την εφημερί­ δα του . Τότε ό Λένιν θα π Ώ: «Είναι ή στιγμη που ή κυβέρνησις θα μας στρίΨ1J το λαρύγγι». "Ένα τέτοιο κό μ­ μα δεν υπάρχει στη Ρωσία». Σχεδον διαλύεται. ό ό ποιος κρατάει και το Ύπουργείον Στρατιωτικών. Περίλυπος ό Τρότσκυ θα παραπονεθij στο εργο του « "Ιστορία της Ρωσικης Έπαναστάσεως». Θα πάρουμε την θέσι σας. Και ή κυβέρνησις απ οφασίζει να πάΡ1J μέτρα εναντίον τους. Μετα την αποτυχία του κινήματος το Μπολσεβικικο κόμμα παρουσιά­ ζει μια φοβερη διαρροη μελών. Συγχρόνως δμως ανησυχώντας μή πως ό Κορνίλωφ επ ι­ τεθij κατα της Πετρουπόλεως ζητεί την βοήθειαν τών Μ πολσεβίκων. Κατ ' αυτον λοιπον τον τρόπον οί αποδιοπομπαιοι ξανάρχονται στο π ροσκήνιο της πολιτικης ζωης. Έν τφ μεταξύ. π ο υ θ α τ ο υ ς κ Ρ ε μ ά σ ο υ μ ε». Οί Μ πολσεβίκοι ε­ πωφελούμενοι διαφόρων εργατικών κινητοποιήσεων που διεγείρουν. <Όλοι μέσα στην αίθουσα μόλις τον ακουσαν εβαλαν τα γέλια. " Ο λαος το μισεί. δτι ή μαζα τους αποφεύγει και τους περιφρονεί. κη­ ρύσσουν επανάστασι μέσα στην Πετρούπολι . Φυλακίζοντας τον Κορνίλωφ και π ροσεταιριζόμενος τους Μ πολσεβί­ κους ό Κερένσκυ χάνει την εμπιστοσύνη του στρατου. ενφ ό Λένιν δραπετεύει στην Φινλανδία και οί λοιποι κρύβονται για να μη φυλακισθουν. "Ήταν ό Λένιν που μίλησε. μολονότι αυτοπρο183 . Τελικα ό π ρίγκηψ Λβωφ παραιτείται και στις 6 Αυγούστου αναλαμ­ βάνει π ρωθυπουργος ό Κερένσκυ.«την παρουσα ωρα δεν υπάρχει κόμμα ίκανο να πη: Δώστε μας την εξουσία και πηγαίνετε. Άλλα δεν ηταν αυτοι που γέλασαν τελευταίοι ! Ο ΣΥΝΟΔΟΙ ΠΟΡ Ο Σ ΚΕΡ ΕΝΣΚΥ Τον Ίούλιο του 1 9 1 7 παρουσιάζεται μια ευκαιρία. Δυστυχως δμως ή δημοκρατικη κυβέρνησις με ανυπόφορη α­ φέλεια δεν εχει ακόμη αντιληφθΏ τον κίνδυνον που αντιπ ροσωπεύει ό Μ πολ­ σεβικισμος και θα αρκεσθΏ σε η πια μέτρα για να επαληθευθij για μια ακό­ μη φορα το απόφθεγμα του Λένιν: «ο ί α σ τ ο i θ α μ α ς δ ώ σ ο υ ν τ ο σ κ ο ι ν ί. Ό Τρότσκυ συλλαμβάνεται. Μια φωνη τον διέκοψε: «Τ ο Κ ό μ μ α α υ τ ο υ π ά Ρ Χ ε ι». π ροκαλείται κυβερνητικη κρίσις που βαστάει. αρκετες μέρες.

Ή πλειοψηφία των Μενσεβίκων τον υποστη ρίζει. Σ' αυτην προσδιώριζε με σαφήνειαν και λεπτομερειακα πως πρέπει να σχεδιασθiJ και να εκτελεσθiJ το πραξικόπη μα για την κατάληψι τη ς εξουσίας στην Πε­ τρούπολι και σ' δλη τη Ρωσία. να στείλουμε κατα των ευελπίδων όμάδες μας πρόθυ­ μες να θυσιασθουν παρα να αφήσουν τον εχθρο να εισχωρήσ1] 1 84 . κα­ τα τις όποίες οί Μπολσεβίκοι σημειώνουν σημαντικη ανοδο. να πιάσουμε τα μέλη του Γενικου Έπιτελείου Στρατου και της Κυ­ βερνήσεως. κατορθώνουν να κερδίσουν τα Σοβιετ της Πετρουπόλεως. στις τάξεις των Μπολσεβίκων επικρατεί απόλυτη ενότης και συνοχη και προπαντος εφαρμόζεται πληρες σχέδιον δράσεως με καθω­ ρισμένους στόχους. Οί συλληφθέντες Μπολσεβίκοι αποφυλακίζονται καΙ αρχί­ ζουν το συνωμοτικό τους εργο αναθαρρημένοι και με περισσότερη όρμή . Και γι' αυτο φρόντισε ό Κερένσκυ. να κυριεύσουμε το φρούριο του Πέ­ τρου και Παύλου. Τον Σεπτέμβριον του 1 9 1 7 διεξάγονται οί νέες εκλογες των Σοβιέτ. 'Έτσι επιγραφότανε ή εισή­ γησι του Λένιν προς την Κεντρικη Έπιτροπη του κόμματός του . ΤΟ δυσμενες κλίμα που κατέθλιβε τον Λένιν πέρασε όριστικά. «Πρέπει να οργανώσουμε ενα επιτελείο επαναστατικων μονάδων. χωρις καν να κερδίσ1] τους Μπολσεβίκους. αλλα υπάρχει και μία μειοψηφία υπο τον Μαρτώφ. Και το σπου­ δαιότερο. Στους Άριστερους με αρχηγους την Σπυριντόνοβα και τον Καμκωφ που επεδίωκαν την «σοσιαλιστικη επανάστασι» και στους δε­ ξιους που με επικεφαλης τ ον Τσερκωφ και την Μπεσκόφσκαγια υποστή ρι­ ζαν τον Κερένσκυ. Πρόε­ δρός των ανακη ρύσσεται ό φοβερος Τρότσκυ . ό όποίος τον εβγαλε απο την εκμηδενιστικην απομόνωσι . ΤΟ ίδιο συμβαίνει και με τους Σοσιαλεπαναστάτες που χωρίσθηκαν σε δύο παρατάξεις. Πρωθυπουργος είναι πάλι ό Κερένσκυ. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ rIA ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ την 8ην Όκτωβρίου 1 9 1 7 σχηματίζεται ή τετάρτη στη σειρα προσωρι­ νη κυβέρνησι . να κατανείμουμε τις δυνάμεις μας και να τις εξαπολύσουμε εναντί­ ον των βασικωτέρων κέντρων. οί όποίοι τον χρησιμοποιουν σαν όργανο των σκοπων τους. Ένφ συνέβαιναν αυτα τα διαλυτικα στους κόλπους των Σοσιαλιστων και Δη μοκρατων. να περικυκλώσουμε το θέατρο του ' Αλεξάνδρου. Με αλλα λόγια οί Μενσεβίκοι είναι διχα­ σμένοι.άγεται σε στρατάρχη . ή όποία τον πολεμεί. «<ο Μαρξισμος και ή ενοπλη εξέγερσις».

δ υ ν ά μ ε ι ς υ π έ Ρ τ ε Ρ ε ς τ ο υ α ν τ ι π ά λ ο υ. (Λένιν: «Στό δρόμο της Έπαναστάσεως» 1 924). "Επομένως για τους ρεαλιστες Μπολσεβίκους δεν υπηρχε λόγος να φθείρωνται σε κοινο­ βουλευτικες συζητήσεις. Ν α σ υ γ κ ε ν τ Ρ ώ ν ο υ μ ε σ τ ό α π ο φ α σ ι σ τ ι κ ό σ η­ μ ε ί ο.στό κέντρο της πόλεως. Κάθε επαναστάσεως. Σχετικώς μάλιστα τό 1 9 1 7 εγραφε στό «Θα διατη ρήσουν την εξουσία οι Μπολσεβίκοι. Σε επιστολή του. eH λύσις του προβλήματος ήταν μονάχα μία: Π Ρ α ξ ι κ ό π η μ α. Πρέπει να πιάσουμε συγχρόνως τα τηλε­ γραφεία. Και οι 240 χιλ. 2 . Βεβαίως σλα αυτα ήσαν αντίθετα και εντελως ασυμβίβαστα πρός τις επίσημες θεωρητικες Μαρξιστικες αντιλήψεις.» Και σε αλλο σημείο. ''Ο τ α ν α ρ χ ί ζ ο υ μ ε τ η ν ε π α ν ά σ τ α σ ι. π Ρ έ π ε ι ν α ε ί μ α σ τ ε α π ο φ α σ ι σ μ έ ν ο ι ν α π a μ ε μ έ Χ Ρ ι τ έ λ ο υ ς. οι Μπολσεβίκοι οφείλουν να πάρουν αμέσως την εξουσία. νωχελικα θα ακολουθουσε και ή υπόλοιπη χώρα. ΤΟ αξίωμα του Μάρξ στι «ή οικονομία καθορίζει την πολιτικη» δεν πρόκειται να εμποδίσΌ τόν Λένιν. Στις 8. μέλη του Μπολσεβικικου κόμ­ ματος δεν θα μπορέσουν να κυβερνήσουν τη Ρωσία. 'Έστω και σε πείσμα τών Μαρξιστικών θεωριών. 1 . ασκώντας μια αδιάκοπη βία πάνω σε 1 50 έκατομ­ μύρια ανθρώπους. κ α τ α τ η ν κ Ρ ί σ ι μ η σ τ ι γ μ ή. 1 85 . Τώρα που βρηκε την ευκαιρία είναι απο­ φασισμένος να πάΡΌ την εξουσία και να μην την αφήση ποτέ. 1 30. Χ ρειαζότανε ενα τοπικό πραξικόπημα στην πρωτεύουσα. Μόλις αυτό θα πετύχαινε. κατα τις όποίες ή επανάστα­ σι θα ξέσπαγε μόνη της σαν προϊόν ώρισμένης οικονομικης εξελίξεως. Ό Λένιν σωστα και αυτη τη φορα είχε υπολογίσει. να στήσουμε τό επιτελείο μας στό τηλεφω­ νικό κέντρο και να τό συνδέσουμε τηλεφωνικως με σλα τα εργο­ στάσια τους στρατώνες και τα ση μεία σπου θα διεξαχθiJ ή εν οπλη πάλη». δήλωνε κατηγορηματικά: «eH αναμονη είναι εγκλημα.» «'Ύστερα από την επανάστασι του 1905. Όκτωβρίου 1 9 17 ό Λένιν προσδιορίζει επιγραμματικα τις θε­ μελιώδεις αρχες τις επαναστάσεως.000 ευγενείς διοίκη­ σαν την Ρωσία. πρός τα μέλη της κομματικης επιτροπης της Πετρουπόλεως. eH νίκη είναι βε­ βαία». στι δεν μπορεί να γίνΌ τίποτε από την μερια του να παρασύΡΌ τόν Ρωσικό λαό σε επανάστασι. τα τηλέφωνα. "Αν για να πάρουμε την εξουσία χρειάζεται εξέγερσις οφείλουμε να την αρχίσουμε αμέσως.

Α ι φ ν ι δ ι α σ μ ό ς τ ο υ ε χ θ Ρ ο υ. την ίδια μέρα ή Κεντρικη Έπιτροπη του Κόμματος απο­ φασίζει να κάνη τό πραξικόπημα . Π α ν­ τ ο υ κ α Ι π ά ν τ ο τ ε ε π ί θ ε σ ι ς. ή όποία. ειδοποίη σαν τους στρατιωτικους για τα σχεδιαζόμενα υπό των Μπολσεβίκων. δτι σκοπεύουν να εξαπολύσουν κί­ νημα. "Όλες οί προπαρασκευαστικες ενέργειες καθως και ή εκτέλεσις ανατέ­ θηκαν σε ενα ειδικό συμβούλιο που εφερε τόν τίτλον «ΣτρατιωτιΚ'η Έπανα­ στατικη Έπιτροπή». Θέλοντας να ρίξΊ] «στάχτη στα μάτια» του εχθρου ό Τρότσκυ ανέβηκε 1 86 . Τελικα ό Ζηνόβιεφ και ό Καμένεφ υποχώρησαν και συγκατατέθηκαν για την κήρυξι της επαναστάσεως. ΠΡ Ο ΤΟΥ Κ [ΝΗΜ ΑΤΟΣ Στις 23 Όκτωβρίου ό Λένιν φθάνει στην Πετρούπολι για να δώσΊ] τις τελίκες όδηγίες. "Η Κυβέρνησι δεν μπορεί να κάνΊ] τίποτε και θα συνθηκολο­ γήσψ>. ε σ τ ω κ α ι α σ ή­ μ α ν τ ε ς. που με ανοικτη επιστο­ λη πρός κάθε κομματικη όργάνωσι εξήγησαν. ούτε την πλειοψηφία του διεθνους προλεταριάτου». "Ο Μενσεβίκος ήγέτης Νταν μιλώντας στην ΚεντριΚ'η Έπιτροπη των Σοβιετ διεμαρτυρήθη για τον ίδιο λόγο. 5 . 4 . "Ο Κερένσκυ τους κατήγγειλε. Άλλα και οΙ αστυνομικες αρχες που είχαν καλύτερες πληροφορίες για τις ϋποπτες κινήσεις του Λένιν. Άπο τα λόγια του καταλά­ βαινε κανεις την διαύγεια που τον διέκρινε στην κατανόησι των πολιτικων υποθέσεων. "Ήταν ό Καμένεφ και ό Ζηνόβιεφ. "Ο Λένιν απάντησε δριμύτατα την έπομένη . «" Η νίκη είναι σίγουρη γιατί δεν υπάρχει κανεις να μας πολεμή­ a1J . γιατί είχαν αντίθετη γνώμη . "Η α μ υ ν α ε ί ν α ι ό θ ά ν α τ ο ς τ η ς ε ξ ε γ έ Ρ σ ε ω ς. Κ ά θ ε σ τ ι γ μ η ν α χ ο υ μ ε ε π ι τ υ Χ ί ε ς. Βεβαίως οί προετοιμασίες των Μπολσεβίκων που δεν ήταν και τόσο μυστικες δεν πέρασαν απαρατή ρητες από τους Σοσιαλιστες και τους Δημο­ κράτες. Μέσα στα 1 2 μέλη της βρέθηκαν και 2 να διαφωνήσουν. δηθεν. θα ωργάνωνε την αμυνα της Πετρου­ πόλεως κατα των Γερμανων.3 . «Δυστυχως δεν εχουμε την πλειοψηφία του Ρωσικου λαου. κ α Ι ν α δ ι α τ η Ρ ο υ μ ε π ά σ 1J θ υ σ ί α τ η ν η θ ι κ ή υ π ε Ρ ο Χ ή. εγρα­ φαν. Πρόεδ ρός της ήταν ό Τρότσκυ. "Η συγκρότησι της Έπιτροπης γνωστοποιή­ θηκε την 27 Όκτωβρίου.

ωστε να επιτύΧ1J τον α Ι φ ν ι δ ι α σ μ ό. δτι τάχα πρόκειται να εξεγερθουν. ό τόπος εΙναι δλο πληροφορίες και φημες για μια «ενέργεια». ΤΟ πραξικόπημα θα γινότανε το βράδυ δπως και εγινε. Δηλώνω επίσημα δτι δεν εχουμε διατάξει καμμια ενοπλη ενέργεια». διότι ασφαλώς μία εσωτερικη επανάστασις θα βοηθουσε τους Γερμανούς. ενφ μόλις προ μιας ωρας πε­ ρίπου εΙχε τελειώσει ή σύσκεψι της «Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπι­ τροπης» ή όποία εγινε στο Ίνστιτουτο Σμόλνυ με τα βασικώτερα στελέχη της Φρουρας Πετρουπόλεως καΙ δπου συζητήθηκαν οί λεπτομέρειες της διεξαγωγης του πραξικοπήματος. σύμφωνα με τις όδηγίες του Λένιν. ό ανθρωπος πού τα παίζει δλα. κάνει τ11ν τελευταία εκκλησι προς τους συν­ τρόφους του: 1 87 . ζήτησε την ληψι μέτρων εναντίον τους.στο βημα των Σοβιετ Πετρουπόλεως καΙ γεματος όργη στιγμάτισε τΙς συ­ κοφαντίες. Αυτα ελέγοντο κατα τρόπον πειστικόν. 'Ακριβέστερα τόνισε: «Αυτες τις τελευταίες ή μέρες. δτι οΙ Μπολσεβικοι θα κηρύξουν επανά­ στασι και αφου τους κατηγόρη σε για προδοσία της μαχομένης Ρωσίας. Έν τούτοις ή «Στρατιωτικη Έπαναστατικη Έ­ πιτροπη» θα ανακοινώσ1J : «Παρα τΙς φημες και τις διαδόσεις που κυκλοφορουν δηλώνουμε δτι δεν υπάρχει θέμα προπαρασκευης καΙ πραγματοποιήσεως μιας βιαίας κατακτή σεως της εξουσίας». απαραίτητη προϋπόθεσι. Ό Τρότσκυ που διηύθυνε το κάθε τί μίλαγε τόσο υποκριτικά. Ό Λένιν. Δεν κρύβουμε τίποτε. για την νίκη . Με τέτοιες ανακοινώσεις και διαμαρτυρίες οΙ Μπολσεβίκοι απέκρυ­ πταν επιτυχως τους σκοπούς των. ΣτΙς 6 Νοεμβρίου τα πάντα ήταν εν τάξει . Φαίνεται δμως δτι ό Κε ρένσκυ υποπτεύ­ θηκε την τελευταία στιγμη περΙ τίνος επρόκειτο. Έμείς δεν μπορουμε να εχουμε αποφά­ σεις που να εΙναι αγνωστες στους εργάτες καΙ στους στρατιωτες. Το προκοινοβούλιο δμως αντΙ να δράσ1J κεραυνοβόλα και αποφασι­ στικα σπατάλησε τον πολύτιμο χρόνο σε φλυαρίες περι των μέτρων που πρέπει να ληφθουν . γιατί ε­ πιθυμουσε να αποκοιμίσ1J και να παραπλανήσ1J τους αντιπάλους. 'Έτσι την ϊδια μέρα δια­ βεβαίωσε το προκοινοβούλιον. Η Κ ΑΤΑΛΗΨΙ ΤΗΣ Ε:Ε:ΟΥΣΙΑΣ Είμαστε ακόμα στις 6 Νοεμβρίου και αρχίζει να βραδυάζ1J .

. Τό ταχυδρομείο. 'Η α ρ γ ο π ο Ρ ί α σ τ ην α ν ά λ η Ψ ι τ η ς δ Ρ ά σ ε ω ς ί σ ο δ υ ν α μ ε ί μ ε θ ά ν α τ ο». οι αποθηκες τροφίμων. να αφοπλίσουμε τους εUέλπιδες Κ. Ζήτω ή επανά­ στασι». Πρέ­ πει με κάθε θυσία αυτη τη νύχτα να συλλάβουμε την κnβέρνησι. Άγρότερα οι κάτοικοι ήσαν στα κρεββάτια τους χωρις να αντιληφθουν δτι εκείνη την νύχτα άρχιζε μια νέα εποχη ιστορίας». την νύχτα ώπλισμένοι Μπολσεβίκοι καταλαμβάνουν τόν σιδη­ ροδρομικό σταθμό της Βαλτικης. Συγχρόνως τοποθετουνται φρουρες στα γεφύρια του Νέβα.π. τό επίσημο κράτος αποφασίζει επι τέλους να αντι1 88 . Δεν μπορουμε να περιμέ­ νουμε. στι είναι θανάσιμο εγκλημα των επαναστα­ των να αφήσουν να τους ξεφεύγΊJ ή στιγμη από την όποία εξαρτα­ ται ή τύχη της επαναστάσεως. Είναι φανερό δτι κάθε καθυστέρη­ σι θα είναι θανάσιμη . .λ. Στις 10 τό πρωί της 7ης Νοεμβρίου ή «Στρατιωτικη Έπαναστατικη ΈπιτροπΤρ> εκδίδει την πρώτη ανακοίνωσί της: «Ή προσωρινη κυβέρνησι καθη ρέθη . 'Η κυβέρνησις κλονίζεται. τό τηλεφωνικό κέντρο. Άλλα μόνο από τ11ν ένοπλη δ ρασι των μαζων . αλλα και κανεις δεν την κατάλαβε.«'Η κατάστασι είναι κρίσιμη . Και δταν ξη μέρωσε πάλι . τα θέατρα και οι κινηματογράφοι ήσαν ανοι­ κτα . Πρέπει να τ11ν αποτελειώσουμε με κάθε θυσία. τα μα­ γαζια ήσαν ανοιχτα και δλη ή πόλις είχε την καθημερινη συνηθισμένη της όψι . Σχετικα ό Τρότσκυ θα σημειώσΊJ στην ιστορία του: «'Όπως κάθε βράδυ. Σε λίγο. οι τράπεζες και οι δημόσιες υπηρεσίες. ό κόσμος δεν αντελήφθη την αλλαγή . 'Η επανάστασι πραγματοποιήθηκε. Αυτες ή­ ταν οι πρωτες επαναστατικες πράξεις. τό εργοστάσιο ηλεκτρικου ρεύματος. με εντολη να εμποδίσουν την άφιξι ενισχύ­ σεων. Κατόπι ν τα γεγονότα εκτυλίσσονται ραγδαία και με μαθηματικη ακρίβεια. Ή εξουσία πέρασε στα χέ­ ρια της Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπιτροπης που βρίσκεται επι κεφαλης του προλεταριάτου και της φρουρας της Πετρουπό­ λεως. Κανεις δεν αντέδρασε. Β ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ Κατα τό μεσημέρι. . 'Όλα τα επίκαιρα σημεία έχουν καταληφθij . οι όποιοι εξασφαλίζουν την φύλαξί τους με μικρες όμάδες. "Αν τό κάνουμε θα τα χάσουμε δλα. 'Η ιστορία δλων των επαναστάσεων δείχνει. . τα θέματα δεν λύνονται με διασκέψεις και με συνέδρια. καταλαμβάνονται από ένοπλους Μπολσεβί­ κους. οι σιδη ροδρομικοι σταθμοί.

Τό άπόγευμα συνέρχονται τα Σοβιέτ. Καθ' όλο τό διάστημα ενοπλα τμή ματα των Μπολσεβίκων περιεφέροντο στην πόλι. που ά­ μέσως μετα τις δηλώσεις του Τρότσκυ μπηκε θριαμβευτικα στην αίθουσα. «Σύντροφοι. τα θύματα ό­ λης της προσπαθείας. Ό παλιός κρατικός μηχανισμός θα συντρι­ βij και θα δημιουργηθτί ενας νέος με την μο ρφη της Σοβιετικης ορ­ γανώσεως . Κατάσχουν μια εφημερίδα των Μενσεβίκων και καταλαμβάνουν τα γρα­ φεία ώρισμένων αλλων. κραυγάζει. Οϊ Μενσεβίκοι και Σοσιαλεπαναστάτες διαμαρτυρήθηκαν και άπεχώ­ ρη σαν. Πρόεδρός τους ειναι ό Τρότσκυ. 'Έ Χ ο υ μ ε τ η δ ύ ν α μ ι τ η ς ό ρ­ γ α ν ώ σ ε ω ς τ ω ν μ α ζ ω ν Τι ό π ο ί α θ α ν ι κ ή σ Ό τ α π ά ν τ α και Τι όποία θα όδηγήσΊJ τό προλεταριατο στην παγκό­ σμια επανάστασι». ΟΙ Μπολσεβίκοι όμως άντιδρουν άμέσως και δυναμι­ κά. . ό όποίος και σαν πρόεδρος της «Στρατιωτικης Έπαναστατικης Έπιτροπης» δηλώνει ότι δεν υπάρχει πια κυβέρνησι και ότι όσοι μαζεύτηκαν στα άνά­ κτορα θα συλλη φθουν. οϊ Μπολσεβίκοι ήταν βέβαια σ' αυτό μειοψηφία. πλην της «Πράβδα». Πάντως συγκρούσεις και επεισόδια δεν εσημειώθησαν. οϊ αλλες εφημερίδες κατέκρι­ ναν τό πραξικόπημα. όπως άνέγραψε τότε Τι επίσημη εφημερίδα της Κομ1 89 . . Σύμφωνα με εισήγησι του Τρότσκυ Τι επανάστασι κηρύχθη­ κε 24 Φρες πρό της ενάρξεως του Συνεδρίου. . Ή κυβέρνησι συνεδριάζει στα άνάκτορα προστατευο­ μένη άπό τους μαθητες των στρατιωτικων σχολων. την έπομένη ενή ργησαν επίθεσι και τα κυρίευσαν. Άποφασίζει μετα άπό πολλα να άναθέσΌ την καταστολη του κινήματος των Μπολσεβίκων στόν Ύπουργό Κοινωνικης Προνοίας Ίατρόν Κίσκιν. Ό «Στρατάρχης» και πρωθυπουργός Κερένσκυ ψάχνει να βρij τό Γενικό Έπιτελείο . Στις 8 Νοεμβρίου. "Όταν το Συνέδριο συνηλθεν. Τι επανάστασι των εργατων και των άγρο­ των της όποίας την άναγκαιότητα διακη ρύσσουν οι Μπολσεβίκοι πραγματοποιή θηκε. ωστε να μην υπάρχουν περι­ θώρια για συζητήσεις. . ενφ αλλα είχαν κυκλώσει τα Άνάκτορα όπου βρισκότανε Τι προσωρινη κυ­ βέρνησι . άλλα κατείχαν την εξουσία. 'Ένα άπό τα πρωτα καθήκοντά μας είναι να θέσουμε άμέσως τέρμα στόν πόλεμο. ό όποίος ζήτησε και ελαβε την εγκρισι μιας προτάσεώς του περι άποπομπης όσων επιθυμουν συνδιαλ­ λαγή .δράσΌ . Αυτό πολυ λίγο σκότισε τον Τρότσκυ. Τό δεύτερο Παν ρωσικό συνέδριο των Σοβιετ βρέθηκε π ρό τετελεσμέ­ νων γεγονότων. 'Άξιοι λοιπόν της τύχης των . Τόν λόγο παίρνει κατόπιν ό ίδιος ό Λένιν.

Λουνατσάρκσυ (Παιδείας). ΟΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΙ Κ. τους έξης: Ρίκωφ (Έσωτερικών). Τό <Υπουργικόν Συμβούλιο που ονομάζεται «Συμ­ βούλιο τών Έπιτρόπων του Λαου» εχει σαν μέλη του. Τρότ­ σκυ (ΈξωτεΡΙΚών).μουνιστικης Διεθνους ήσαν μονάχα εξη. Νόγκιν (Βιομηχανίας). Όφσένκο). Ταυτόχρονα ό Τρότσκυ διατάσσει την οχύρωσι της Πετρουπόλεως. Χάριν της ιστορίας αξίζει να ύπογραμμισθτί δτι από τα 15 πρώτα μέλη της Σοβιετικης Κυβερνήσεως οι 1 1 εδολοφονήθησαν αργότερα από τόν Στάλιν. Ή κατάκτησις έπομένως της άρχης ύπηρξε άπλη και εύκολος για τους ωργανωμένους Μπολσεβίκους. Έννοείται δτι οι Δημοκράτες. Ό Λένιν φαίνεται να χάν1J το παιχνίδι και ό Κερένσκυ που ποτέ του δεν κατάλαβε τόν Μπολσεβικισμό τηλεγραφει στους διοικητές του με­ τώπου. που κατάλαβε αμαχητι το Τσαρσκό­ γιε-Σέλο. Όπόκωφ (Δικαιοσύνης) Στε­ πάνωφ (Οικονομικων). πραγμα που δεν διστάζει να το όμολογήσ1J ό Λένιν.ΥΒ ΕΡΝΟΥ Ν Μολαταυτα ό Λένιν δημοσιεύει τον κατάλογο τών < Υπουργών της πρώ­ της κυβερνήσεώς του. Πρώτη απόφασι της Κυβερνήσεως ήταν το διάταγμα «για την ειρήνη». Τεοντόροβιτς (Έφοδια­ σμου) Αβίλωφ. ΟΙ ύπόλοιποι 4 πρόλαβαν και πέθαναν από ατύχημα Τι φυσικό θάνατο. Θα το παραδεχθΌ άλλωστε και ό Τρότσκυ ό όποίος στο βιβλίο του «Στάλιν» γράφει. Έπ! πλέον οί ΜπολσεβίΚΟΙ ανήγγειλαν άφθονα μεταρρυθμιστικα μέτρα (ποτέ δεν τα εφήρμοσαν) ύπερ τών αγροτών. Δι' αύτου ή Ρωσία σταματουσε . < ο κερένσκυ ϋστερα απο μια ταπεινωτικη φυγή. δτι ή έξέγερσι είχε κατασταλη . συγκέντρωσε το στρατο που εμεινε πιστός στην κυβέρνησι και κατέλαβε το προάστειο Γκατσίνα. Μία τριμελης επιτροπη ανέλαβε τό < Υ_ πουργείον τών Στρατιωτικών (Κριλένκο. ό ό­ ποίος εγραψε στην εφημερίδα της Κομμουνιστικης Διεθνους (φύλλον 7-8): «ΟΙ Μπολσεβίκοι δεν συνέταξαν το διάταγμα για τη γη άλλα ά• _ 1 {\{\ . Τσλιανπίκωφ (Έργασίας). Μιλιουτιν (Γεωργίας). δτι ήταν «εύκολώτερη άπό τ ό σή­ κωμα ένός φτερου». αφου συνηλθαν από τ11ν πρώτη εκπλη­ ξι. ένφ ό Στάλιν διορίσθηκε Πρόεδρος της Έπιτροπης τών Έθνοτήτων.τΟν πόλεμο κατα της Γερμανίας. Ντιμπένκο. Γκλέμπωφ (3 Τ). ΟΙ δημόσιοι ύπάλληλοι απεργουν. για εύνοήτους λόγους. άπεφάσισαν να αντιτάξουν άμυνα. Πάντως πραγματο­ ποίησαν και αιρισμένα τα όποία αντέγραψαν από τό πρόγραμμα των Σοσια­ λεπαναστατών. Οϊ Μπολσεβίκοι σκάβουν χαρακώματα και έτοιμάζονται να άντισταθουν εναντίον του Στρατηγου Κρανσώφ.

ό. αλλα το πρόγραμμα των σοσιαλεπαναστατων». τα δε Σοβιετ ε­ μειναν ουδέτερα και προσπαθουσαν να συμφιλιώσουν τους αντιπάλους. «τα αστικα στοιχεία σήκωσαν κεφάλι». Δεν επρόκειτο αυτοι να πάθουν. eH εμφάνισί τους ενεθάρρυνε τους αντικομμουνιστές. Οί αξιωματικοι συμφωνήθηκε να φέ­ ρουν τον προσωπικό τους όπλισμό. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΜΟΕΧΑ Μολονότι οί Μπολσεβίκοι διέθεταν καλύτερο όπλισμο και πυροβο­ λικό. Έν τφ μεταξυ οί Μπολσεβίκοι συγκέντρωσαν σοβαρές δυνάμεις και άρχισαν την αντεπίθεσι. Στο πλευρό τους τάχθηκε επίσης και το Δημοτικο Συμβούλιο της πόλεως. Μαζι με τους EUΈλπιδες πολεμουσαν και οί φοιτητές. ΤΟ πυροβολικό τους έπαιξε σπουδαίο ρόλο και ί­ σως αποκλειστικα σ' αυτο να οφείλουν την νίκη τους. Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ Ε ΠΙΚΡΑΤΗΣΙΕ Χίλιοι πεντακόσιοι περίπου Κοζάκοι ίππείς καλ-πάζουν εναντίον της Ρωσικης πρωτευούσης. τρία προά­ στεια. οί όποίοι καθο­ δηγούμενοι απο τους EUΈλπιδες.πλως αντέγραψαν λέξι προς λέξι το αγροτικο εκλογικο πρόγραμ­ μα που είχαν δημοσιεύσει στην εφημερίδα τους οί σοσιαλεπανα­ στάτες». αλλα οί Μπολσεβίκοι δεν έμειναν αργοί. 1 {"\ 1 . οί EUΈλπιδες της Σχολης Άλεξανδρόφσκυ κατώρθωσαν δχι μόνον να αντιτάξουν σθεναρη άμυνα. Προηγουμένως είχαν καταλάβει δύο. σημείωσε ό Τρότσκυ στο έρ­ γο του «'Από την Όκτωβριανη επανάστασι ώς την ειρήνη του Μπρέστ-Λι ­ τόφσκ». "Υ στερα απο μερικες ήμέρες φονικων μαχων. Έπίσης στο 30ν συνέδριο της Κομμουνιστικης Διεθνους θα αναγνωρίσ1] πάλι : «Μπορέσαμε να κατακτήσουμε μέσα σε λίγες έβομάδες την αγρο­ τια διακηρύσσοντας και εφαρμόζοντας δχι το δικό μας πρόγραμ­ μα. υπογράφηκε μεταξυ των αντιπάλων παρατάξεων συμφωνία βάσει της όποίας οί EUΈλπιδες θα παράδιναν τα όπλα. εκτος των αναγκαίων δια την εκπαίδευσίν τους .τι επαθαν οί αντίπαλοί τους που ναρκωμένοι και μουδιασμένοι αΙφνιδιάσθηκαν απο την μαχητιΚ'η μειοψηφία του Λένιν. αλλα και με αδιακόπους εφόδους να κυριεύσουν το Κρεμλίνον. κινητοποιήθηκαν κατα των Μπολσεβί­ κων.

'Άρχισε πάλι τις διαπραγματεύσεις που ειχαν ναυαγή­ σει. διεμαρτυρήθησαν καΙ ύπέβαλαν τις παραιτήσεις τους απο μέλη τής κυβερ­ νήσεως.επίστωσαν πως δεν θα ερθουν οί ενισχύσεις. Μιλι­ ουτιν και Νόγκιν παραιτήθηκαν και αυτοί. Έπωφελούμενοι μιας προτάσεως των σιδη ροδρομικων. όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται δ Τρότσκυ στο προαναφερθεν βι βλίο του. "Έκανε ενα κόλπο. αλλα μόνο με ενα απο αυτά. συνέλαβαν τον αρχηγό τους καΙ «σαν μόνη φροντίδα είχαν να επιστρέψουν στην πατ ρίδα τους.«·Η Στρατιωτικη Έπαναστατικη Έπιτροπτ\» εξαπέλυσε πρωτοφανη τρομοκρατία. στον Ντόν . εδιωξε τους Σοσιαλεπαναστάτες. "Ήσαν βέβαια οί Μπολσεβίκοι κύριοι της εξουσίας. 'Άλλω­ στε οί Κοζάκοι δεν αντιποσώπευαν καμμια αξιόλογη δύναμι. Πρώτον διέσπασε τους εχθρούς του κα! δεύτερον οί δικοί του ανεκάλεσαν τις παραιτήσεις τους. 'Έτσι αδοξα τελείωσε την πολιτική του καρριέρα. που τους 9ίχε ύποσχεθij δ Κερένσκυ. Στο διάστημα των φλυαριων φρόντισαν να σταθεροποιήσουν τη θέσι τους. αντεπετέθη σαν και τους κατεδίωξαν. δ Κερένσκυ δραπέτευσε ντυμένος νοσοκόμα. Το κακο για τους Μπολσεβίκους ήταν που μερικοΙ απο αυτους πή ραν στα σοβαρα τις συζητήσεις καΙ όταν αντελήφθησαν που απέβλεπε δ Λένιν. Ρίκωφ. Για μια ακόμη 192 . αλλα αυτη τη φορα οχι με δλα τα αντίπαλα κόμματα. Οί Καμένεφ. Οί συνομιλίες κατέληξαν στην απόφασι να εισχωρήσουν στην κυ­ βέρνησι μερικο! απο τους Σοσιαλεπαναστάτες. αφήνοντας να πλη ρώσουν αλλοι με το αί­ μα καΙ την ελευθερία τους τΙς συνέπειες των ανοησιων του . δηλώνοντας δτι δεν μπορουσαν ν' αναλάβουν την ευθύνη μιας τρομοκρατικής πολιτικής. αλλα επρεπε να έδραιωθουν σ' αυτή. για την ε­ πικράτησι του Μπολσεβικισμου. για εναρξι διαπραγματεύσεων παρέσυραν τους αντιπάλους σε ατέλειωτες συζητήσεις. Άφου απέκρουσαν τΙς επιθέσεις των. Με την βοήθειά του κατέλαβαν τη Στρατιωτικη Σχολη καΙ εσφαξαν όλους τους αιχμαλώ­ τους . το Άριστερο-Σοσιαλεπαναστατικό. καΙ πα­ ραιτήθηκε απο πρωθυπουργός. Χω ρΙς αντίρρησι. μόλις μάλιστα δJ. ξεφύη1 ή κατάστασι απο τ α χέρια του. Έπιτυχίες είχαν ακόμη καΙ στην αντιμετώπισι των Κοζάκων. απογοητεύθηκαν καί. Μετα την ήττα.. δταν σι­ γουρεύτηκε στην εξουσία. στην συνείδησι των ελευθέρων ανθρώπων φέρει το τεράστιο μέρος της ευθύνης. τα πράγματα πήγαιναν προς τα χειρότερα. Άργότερα βέβαια. ·0 Λένιν δμως δεν αφησε ν&. Κατ' αυτο τον τρόπο δ Λέ­ νιν πέτυχε δυο πράγματα. ΤΟ πυρο βολικο θαυματούργησε καΙ πάλι . ΤΟ πιο συγγενικό.

για την ενέργειά τους να μεταφέρουν τον Λένιν στην Ρωσία.φορα ε ί Χ ε μ ε τ α Χ ε 1 Ρ ι σ τ η τ ο υ ς ε χ θ Ρ ο ύ ς τ ο υ σ α ν σ κ α λ ο π ά τ ι τ η ς α ν ό δ ο υ τ ο υ. στους αγρότες 13 193 . ΤΟ έπόμενο βημα ήταν ή ειρήνη του Μπρέστ-Λιτόφσκ. ΤΟ αποτέλεσμα δμως τους διέψευσε. αναγ­ κάσθηκαν οί περισσότεροι να υποχωρήσουν. "Όπως και ό Τσάρος έπεσε χωρις να τον υπερασπισθτί κανείς. Άλλα τελικα εξ αιτίας της ραγδαίας προελάσεως των Γερμανων. δίχως τους Μπολσεβίκους. που κατήγγειλαν τις «Θέσεις για την ειρή ν η» του Λέ­ νιν. δπως ξέρουμε. Οί Μπολσεβίκοι έλαβαν μονάχα το 25 % των ψήφων. ανέθεσΞ στον αρχηγο της περιβόητης Πολιτικης Άστυ­ νομίας (Τσέκα). τα 26 % του πληθυσμου της και το 1 f3 της ε­ τησίας παραγωγης της σε σιτάρι. <ο Λένιν που είχε υποσχεθτί τα πάντα στους πάντες. την διοργάνωσι του νέου πραξικοπήματος. Ή Έθνοσυνέλευσι εξακολούθησε ασκόπως τις συνε­ δριάσεις της. τρίτον το κόμμα Καντε με 13 % και τελευταίοι οί Μενσεβίκοι με 4 %. 'Έτσι δικαιώθηκαν οί Γερμανοί. Με την συνθήκη ή Ρωσία έ­ χανε τα 27 % του εδάφους της. δπως αποκαλουσαν την Ρωσία. Ό γίγας με τα πήλινα πόδια. πρωτοι ήρθαν οί Σοσιαλεπαναστάτες με 58 %. Ό τελευταίος «Υυρος» αρχισε με την αποχώρησι των Μπολσεβίκων απο την Συντακτική. διελύθη το ίδιο ανυπεράσπιστα. έγινε ιδιο­ κτησία του Λένιν. Ό Λένιν ανέβαλε την σύγκλησί της για τις 1 8 Ίανουαρίου 1 9 1 8 . Στο μεσολα­ βησαν διάστημα. Ό Κερένσκυ είχε όρίσει να γίνουν οί σχετικες εκλογες στις 25 Νοεμ­ βρίου 1 9 1 7. Λίγο δμως πιο μπροστά. οί Μπολσεβίκοι κατέ­ λαβαν την εξουσίαν. Κανονικα ή Συντακτικη θα συνερχότανε στις 1 1 Δεκεμβρίου 1917. ΤΟ ΤΕΔΟΣ 'Όταν έπεσε ό Τσάρος αμέσως δλες οί πολιτικες παρατάξεις πρόβαλαν όμόφωνα το αίτημα να συγκληθτί αίρετη Συντακτικη Έθνοσυνέλευσι με σκοπο την επεξεργασία ένος συντάγματος. παρα τις αντιρρήσεις του Τρότσκυ και μερικων αλλων. Ευρισκόμενοι δε στην εξουσία και ελέγχοντες το κρά­ τος ενόμσαν δτι θα κερδίσουν τις εκλογες και προχώρησαν σ' αυτές. δπου μειοψήφισαν και δεν κατώρθωσαν να εκλέξουν δικό τους πρόεδρο. μέχρις δτου ένοπλα τμήματα την διέλυσαν βιαίως. Ύπογράφηκε στις 3 Μαρτίου 1 9 1 8. έτσι και ή Δημοκρατία εκπροσωπουμένη υπο της Συντακτικης Έθνοσυνελεύσεως.

τους επέβαλον τάς θελή­ λήσεις των. ή όποία απετέλει κατ' εξοχην εμπορο­ βιομηχανικην χώραν με κυριαρχίαν εΙς τάς θαλασσίας μεταφοράς. αθεΊα. Βεβαίως ή κινεζικη μυρμηγκιά μπορε'ί νά εστερειτο διαπαιδαγωγήσε­ ως. ρίχνοντας συνάμα την αίμοβόρα σκιά του στον ύπόλοιπο κόσμο. στον λαο ελευθερία. διά την τοποθέτησιν τών προϊόντων. με αποτέλεσμα ή Άγγλία νά κηρύξ1] τον πόλεμον κατά της Κίνας. Σιβηρία. εμονοπώλησαν επ' αρκετον όλόκληρον το εξωτερικον εμπό­ ριον της Κίνας και εις αντάλλαγμα τών προϊόντων που ελάμβανον εδιδαν δπιον(!) το όποιον επρομηθεύοντο αδαπάνως απο τάς ' Ινδίας. πα ρά την μακρινήν της α­ πόστασιν. κατόπιν σειράς συγκρούσεων κατέβαλον τους Κι­ νέζους και διά της συνθήκης της Νανκιν το 1 842. εκτελέσεις. KJNEZIKH