You are on page 1of 176

ΠΛΛΑΙΑ ΑtΜΗΙΗ

Κριn� ιnφtι:6ψος
ι;

Ό Κωνσταντίνος
Πλεύρης
έτελεiωσε

τήν Γαλλικήν Σχολιiν
τοϋ Λεοντεiου Λυκείου
καi

i::λ αβε

πτυχίον

Νο μικής (πανεπ. Θεσ­
σαλονίκης), Πολιτικών
'Επιστημών ( «Πάντειον
Πανεπιστήμιον»)

καi

Κοινωνιολογίας

(ΝΟΕ Παρισίων). Είναι Δικηγόρος παρ'
Άρε(� Πάγ� καi άσχολεϊται μέ τήν
πολιτικήν.
Διετέλεσε

κα&ηγητής

Πολιτικfiς

Κοινωνιολογίας στiς Σχολές τών Σω­
μάτων ΆσΦαλεiας

καi στήν

Σχολήν

Γενικιϊς Μορφώσεως 'Αξιωματικών τοϋ
'Αρχηγείου Στρατού.
'Έχει

κυκλοφορήσει

μίαν

σειράν

βιβλίων ίστορικοϋ, πολιτικού, ΦιλοσοΦι­
κοϋ καί κοινωνιολογικού περιεχομένου,
πού έπραγματοποίησαν έκδόσεις στά
'Αγγλικά. 'Ιταλικά, 'Αραβικά.
Έπi δεκαετiαν έπεμελείτο κι' ιπα­
ρουσίαζε στό

«ΤΗΛΕΑΣΤΥ» τήν έκ­

πο μπι1ν <<'Iστορικές Μνήμες» καi τώρα

«EXTRA» τήν έκπο μπήν «'Εδώ
'Ελλάς».

στό

Τό
ε\ναι

συγγραΦικόν
αύστηρώς

του

i::ργον,

έπιστημονικόν,

πού
άνα­

γνωρiσ&ηκε στό έξωτερικό π.χ άνα­
γόρευσις είς έπίτιμον κα&ηγητήν Πα­
νεπιστημίου Γκουανταλαχάρας, βιβλιο­
γράφησις έργασιών του, άνακοινώσεις
εiς έπιστημονικά περιοδικά, συνέδρια
κ.τ.λ. 'Έχει κάνει πολλές διαλέξεις καί
έδημο σiευσε aρ&ρα σέ εφημερίδες καi
περιοδικά.
Γιά

τίς πολιτικές

του

iδέες

Φυ­

λακiσ&ηκε έπi έπταετiας, δικάσ&ηκε
καi καταδιώχ&ηκε μαζί μέ τούς συνερ­
γάτες του έπi Δημοκρατίας.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΉΚΗ
Κριτική ιlστορικότητος

ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΗΛΕΚΤΡΟΝ»
ΑΘΗΝΑΙ 2004

ό όποίος προορίζεται. ISBN: 960-8358-04-3 Είκών τοίi έξωφύλλου: 'Αντιπροσωπευτικοί όπλυτοι τύποι τοίi έκλεκτοίi λαοίi.Π. . 'Ιπποκράτους 85.Ε . 106 80 Τηλ.Κ. ΗΛΕκτΡΟΝ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε. Άθfjναι Τ. κατόπιν έγγράφου άδείας τοίi συγγραφέως.Τηλεαντιγραφικόν: 210 3614063 Τηλέτυπον: 210 324 ΝΙΚΙ GR.: 210 3605305 .Σειρά: "Epya Κωνσταντίνου Πλεύρη 'Επιτρέπεται πόσα άναδημοσίευσις. άπό τόν Ίεχωβδ νά κυριαρχήση στόν κόσμον.

Εlς μνήμην ΦιλοσόΦοv Ύπατίας .

.Τό κείμενα άκολουθοϊιν τήν σύνταξιν καί όρθογραφfαν τών πρωτοτύπων των.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 10 ΠΡΟΛΟΓΟΣ 2ο ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ANAKPIBE IAI 30 ΚΡΑΤΟΣ ΕΝ ΚΡΑτΕΙ 40 ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΗΘΙΚΑ KE IMENA 50 ΨΕΥΔΟΛΟΓΙΑΙ ΚΑΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑΙ 60 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠοΔο ο 70 ΞΕΝΟΙ ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ο 80 ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 90 ΣΥΝΗΘΕΙΣ EBPAfKAI ΑΝΗΘΙΚΟΤΗτΕΣ ο ο ο ο ο ο ο ο ο 56 10ο ΠΟΙΟΣ Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ ΕΙΣ ΧΡΙΣΤΟΝ ο ο ο ο ο ο ο ο ο 61 110 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣ τΙΑΝΙΣΜΟΣ ο ο ο ο ο ο 70 120 τΕ ΛΙΚΟΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ο ο ο ο ο ο 77 130 ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΑΠΟΛΟΓΗΤΗΝ ΤΗΣ ΠΟΔΟ 140 ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΑ ΚΑΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΙΚΑ 150 ΠΡ ΟΣΑΡΤΗΜΑ 160 ΕΓΚΛΗΜΑτΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ 170 ΒΙΒ ΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 1Ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 15 ο ο ο ο ο ο ο ο ο 20 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 27 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 34 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 40 ο ο 7 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 48 86 121 148 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 156 ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο ο 171 .

Η.Δ. ύπijρξαν πραγματικώς ή ήσαν φανταστικά. μοίι άρκεί οτι οί 'Εβραίοι έσταύρωσαν τόν Χριστόν. Πολλοί. όπουδήπο­ τε. πού οί 'Έλληνες έξυπηρέτησαν. μέ άντικειμενικότητα καί άναμφισβήτητα στοιχεία . Δ . χιλιάδας χρόνια πρίν έμφανισθοίιν α ί ύπάρχουσαι σήμερον θρησκείαι. πού περιλαμβάνεται στήν Π . πάρα πολλοί μορφωμένοι ίερωμένοι ζητοίιν νά άπαλ­ λαγη ό Χριστιανισμός τοίι Έβραϊσμοίι της Π . μέ όποιονδήποτε δημοσίαν συζήτησιν έπί τοίι θέμα­ τος. Άρνοίιμαι τήν έπιβολήν γνώμης. τiθεται τό έρώτημα : τά πρόσωπα καί τά γεγονότα. 'Ανήκω στούς Έλληνορθοδόξους. Στό έρώτημα αύτό άπαντα ή παροίισα μονογραφία. Ή 'Εβραϊκή ψευδοϊστορία.λ. οτι έχομεν όδικον. είτε τών 'Εβραί­ ων. ίδεολογίαι. Τό 'ίδιο .1 . Δ . πού περιορίζονται στόν Χριστό καί μόνον.τ. διά τήν ίστορικότητα της Παλαιάς Δια­ θήκης η κατ' όλλην όνομασίαν της Βίβλου. ΠΡ Ο Λ Ο Γ Ο Ε · παροίισα μονογραφία δέν έχει τήν παραμικράν σχέσιν μέ τήν θρησκείαν. άπό φανατικούς. έάν μας πεί­ σουν. διότι τοίιτο άντίκειται στήν άλήθειαν καί στήν άξιο­ πρέπειαν τοίι άτόμου.: 7 . Δέν πρόκειται διά μελέτη θρησκειολογίας. ήθικαί κ . πού άναφέρει ή Π. 'Απαντώ: 'Επειδή γνωρίζω καλώς τόν 'Εβραϊσμό. άλλά διά μελέτην ίστορίας καί συγκεκριμένως. διά νά τόν πιστεύω. ε'ίτε τών Χριστιανών. έάν είμαι Χριστιανός. ΕΙμαι πρόθυμος νά δεχθώ όποτεδήποτε. Μερικοί μέ έρωτοίιν. διότι έμείς οί 'Έλληνες πιστεύομεν στόν έλεύθερον διάλογον καί πάντοτε άλλάζομεν γνώμην. δέν μέ ένδιαφέρει.

καθηγητοϋ Πατρολογίας. Ό Χριστιανισμός δέν φοβείται τήν άλήθειαν. έκδ. τά όποfα άπειΛοϋν νά καταπνί­ ξουν τόν ΈΛΛηνισμόν». « 'Ά παντα Π. 'Έτσι ύποστηρίζει . . Ό διάσημος καθηγητής πανεπιστημίου Δημήτριος Βεζαvης στήν έργασία του « Τό μέγα μήνυμα τοϋ Π. διότι πώς άλλοιώς θά φθάσωμεν στήν άλήθειαν. ός άντικρούσουν τά επιχειρήματά μου κι' όχι νά μοϋ ρίξουν τό φανατικόν άνάθεμα. Δ . 1 937) έπαινεί τήν Έθνικήν παιδείαν καί κατηγορεί ώς ( κακούς καί άπαι­ δεύτους) τούς Χριστιανούς πού τήν άρνοϋνται . σελ. Τό δέχομαι. θά λεχθη πάλιν τώρα έδώ. 1 993. άλλά άπό τήν 'Α ρχαία 'Ελληνική Σκέψι. Μπα λά νου. 'Επομένως ό Χριστιανισμός δέν άρνείται τήν έρευνα καί τήν άναζήτησιν. Ό 'Άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος ( « 'Επιτάφιος είς Μ. Συγκε­ κριμένως γράφει: . «Πάπυρος» Άθ. άΛΛά πρός τόν Έ8ραϊ­ σμ6ν η μδΛΛον πρός τά 'ΕΒραϊκά κατάΛοιπα τοϋ Χριστιανισμού. Π ολύ όρθαί θέσεις. Τοϋτο πού ύπεστη­ ρίχθη άποδεικτικώς πρiν άπό αίώνας.ζητώ καi έγώ. 257) γράφει δτι: «Κατά τόν Γιαννό πουΛο ν ό Χριστιανισμός δέν έδημιουρ γήθη άνεξαρτή τως τοϋ 'ΕΛΛ ηνισμού. . 'Ά νεu τοϋ 'ΕΛΛηνισμού Θά ή το άδύνατος ή διάδο­ σις καf έ πικράτησfς του. ΓιαννοπούΛου» ( Άθ. 'Εάν τά συμπεράσματά μου δέν άρέσουν είς κάποι­ ους. 'Οτιδήποτε ίδεώδες έχει ή Χριστιανική θρησκεία δέν τό παρέλαβε άπό τόν 'Εβραϊσμό. ΓιαννοπούΛου» έκδ. πρός τάς όποίας συμφωνώ άπο­ λύτως. 1 951 . ΒασfΛειον» είς «ΒασίΛειος ό Μέγας καί τά 'ΕΛΛηνικά γράμματα». Είσαγωγή. «Νέα Θέσις» Άθ. ταϋτα πάντα δέν σημαfνουν έχθρότητα τοϋ ΓιαννοπούΛου πρός τήν ΈΛΛηνικήν 'ΕκκΛησίαν.

'Εκείνοι πού άφηνιόζουν εΤναι κάποιοι ύπόλληλοί των τηλεπαρουσιασταi καί δημοσιογράφοι. τούς όποΙους πρέπει vά θεωρώμεν ώς σκαιούς καί άπαιδεύτους. δτι εΤμαι ένα­ ντίον τους. Οί 'Εβραίοι συνεχώς μέ κατηγορούν. δηΛ . 'Ελευθερία σκέψεως λοιπόν καί διάλογος μέ σκοπόν τήν άλήθειαν.». Προσωπικώς δέν θεωρώ κατηγορίαν τό νό εΤσαι έναντiον τών 'Εβραίων. δσα άκολουθοuν. . . δέν εύθύνομαι έγώ . Λέγω καί γράφω τήν άλήθειαν. 'Αδιαφορώ τώρα. τήν Χριστιανι­ κή ν. δπως νομfζουν τινές. "Αν ή άλήθεια δέν συμφέρη στούς 'Εβραίους. η μήπως ύπέγραψα κάποιον συμφωνητικόν νό τούς ύποστηρίζω. Οί γνήσιοι 'Εβραίοι εΤναι προσεκτικοί άπέναντί μου. άΛΛά καί τήν Έθνικήν.«Νομfζω δ) δ τι πάντες οί έχοντες νοϋν άνομοΛο­ yοϋν δτι ή παfδευσις ε!νε τ6 πρώ το ν τώ ν ήμετέ­ ρων άyαθώ ν· καί δέν έ ννοώ μ6νον τήν εύyενε­ στέραν ίδικήv μας παιδείαν.. Δέv πρέπει Λοιπ6ν νά άτιμάζωμεν τή ν παίδευσιν. . οί όποίοι μέ πολεμούν κυρίως διό τfjς άποσιωπήσεως η παραποιή­ σεως δσων λέγω η γράφω. κακώς yvωρfζοντες τά πράγματα.. Ύπό τό πνεuμα αύτό γράφονται. τήν όποfαν οί ποΛ­ Λοf έκ τώ v Χριστιανών. άπορρίπτουν ώς έ πίθουΛ ο v καί σφα­ Λ εράν καί άπομακρύνουσαν τοϋ Θεοϋ. . ΠΑΙΑΝΙΑ 2004 Κωνσταντί νος Πλεύρης .

000 έτη καΙ τάς πλήρεις άποδείξεις των έπιστημων. τόν Έλλαδικόν Άρχάνθρωπον των Πε­ τραλώνων της Χαλκιδικής. Άκολουθων τήν Χριστιανικήν προ­ τροπήν «έρεuνaτε τός γραφός» τός ήρεύνησα καί άμέ­ σως διεπlστωσα τό άνιστόρητον της Παλα ιάς Διαθή­ κης ( Π . δηλαδή στό ό ν πραγματικως ύπήρξαν τό πρόσωπα. 763 έτη. Σοβαρώς όμιλείτε. Ι Ε Τ Ο Ρ Ι Κ Α Ι ANAKPIBEIAI ό έξετόσω δι' όλίγων τήν Ιστορικότητα της Παλα ιάς Διαθήκης ( γαλ. είναι ψεύδη. δηλαδή τό 3761 π. γερμ. μοιάζουν μέ πα­ ραμυθάκια. δτι ή Δημιουργία έγινε έδω καί 5 .Χ . 'Εκ πρώτης όψεως δλα στήν Π .000 έτη. Δ. «The old Testament». τήν έχω κρίνει άλλοϊι. άγγ. Ή 'Εβραϊκή θρησκεία π .2 . Ποίον 3761 . Πηγαίνετε στήν Λέσβον νά θαυμάσετε τό άπολιθωμένα δάση κωνοφό­ ρων των περιοχών Σιγρίου καί Άντίσσης ή λικίας . άλλ' ώς έπί τό πλείστον δέν τήν έδιαβόσατε προσεκτι κως. χ. πού άναφέρει καί έάν πραγματικως συνέβησαν τά γεγονότα. ότι δλα δσα γράφονται στήν Π. Μέ πολλούς τρόπους μπορείς νά άποδεί­ ξης.Δ. «La sainte Bible».) έδω καί 50. . ) 'Όλοι τήν γνωρίζετε. Δ . διά τά έκατομμύρια έτη τοϋ πλανήτου μας. μολονότι έ χομεν τόν Θεσσαλικόν πολιτισμόν (Θεόπετρα Τρικάλων κ.ό. πού περιγράφει. 'Αξίζει λοιπόν τόν κόπον νό μελετήσετε τήν Π . «Die Heilige Schrift des Alten Testaments»). έδw καί 700. 'Όσον άφορο στήν ποιότητα τοϋ περιεχομένου. Δ . "Ας άναφέρω κότι σαφές. 'Εδώ περιορίζομαι στήν Ιστορικότητό της. («"Ας μιλήσουμε yιά Έ8ραfους>>) . δέχε­ ται άκόμη καΙ σήμερον.

σύγχρονος τού άνωτέρω 'Άσερ. .έ) άποδεικνύει τό όφθαλμοφανές ψεϋδος «τοϋ μύθου της Βίβλου τών 'Εβραίων» κ ι ' άκόμη ή ύπόθεσις. δπως άναφέρει ό καθηγητής Γ.. ίσχυρίζεται δτι ό κόσμος έδημιουρyήθη άπό τό ν 'ΙεχωΒά. «ΗΛΙΟΣ» σελ. Πασσδς («Ή άΛη8ινή προϊστορfα» έκδ. Χ.Δ. 'Εν τούτοις λέγονται. »!! Η τέλος. Ή χ ρονολόγησις της κτίσεως τοϋ κόσμου. έδώ και ε ικοσι εκατομμύρια έτη είχαμε δάση στήν Λέσβο καΙ δέν έπεριμέναμε τόν 'Ιεχωβά νά κτίση τόν κόσμον τό 3761 π . Ναί. στήν όποίαν έπιμένουν οί 'Εβραίοι όδηγεί στήν άπαράδεκτον χρονικήν συρρiκνωσιν της ίστορiας καΙ της προϊστο­ ρίας.Χ. . ό δέ Ά ντικαyκεΛάριος τού Καfμπριτζ Δόκτωρ Λάϊτφουτ. άπό τήν ά νακρiβειαν περιπίπτει. τόν Θεόν τών ΈΒραfων είς τάς 23 ΌκτωΒρfου τού 4004 καί είς τάς 9 τό πρωf. προσδιορfζει ώς ήμερομη νfαν κτί­ σεως τού κόσμου συμφώνως μέ τάς yραφάς τό 4004 π. καί της Έβραϊκης 11 . Αί άναμφισβήτητοι διαπιστώσεις τών έπιστημών άποδεικνύουν τό ψεϋδος της Π. ». Ό I. . Χουρμουζιά­ δης είς όρθρον του («Ριζοσπάστης» 26-1 -1 997) ό 'Αρχιε­ πίσκοπος τοϋ Καντέρμπουρι μέ βάσι τήν 'Αγία Γραφή έκυκλοφόρησε είδικόν φυλλάδιον: «δπου άναφερόταν στήν δημιουργία τού κόσμου. κατέΛηζε ατό συμπέρασμα πώς ό κόσμος δημιουρ γήθηκε ατό 4000 π. Χ . τού άνθρώπου δηΛαδή καf ίσχυριζόταν πώς μέ Βάση τούς ύποΛο yισμούς του.000 έτών. στήν γελοιότητα δταν: « Ό Άρχιεπfσκοπος τού 'Άρμαyκ τijς ΊρΛανδfας Τζέημς Α σερ. (διά περισ­ σότερα είς «'Ελεuθεροτυπίαν» 4-1 -2002). πού τούς στήριζε στήν Ά yία Γραφή.20. 'Εννοείται δτι δλα αύτά ώς άναπόδεικτα άπορρi­ πτονται άμέσως άπ' οποιανδήποτε έπιστημονικήν ερεuναν. 47 κ.000. .

τήν Έθραϊκή πρωτοχρονιά τού lτου� 5763>> δι6τι <ωi Έθραίοι tχουν yιά χρο­ νική άφετηρία τό lτο� κτίσεω� κόσμου πού άντιστοιχεί στό 3761 π.Χ νό τό σχολιόση. 'Ασφαλώς ή έφημερiς. Χίλια χρόνια δηλαδή πρίν δημιουργηθfj ό κόσμος. νά κυριαρχήση όλοκλήρου τοϋ κόσμου καί δλων τών έθνών τά όποία θά γίνουν δοϋλοι τών 'Εβραίων κι' δσα άρνηθοϋν θά έξαφανισθοϋν. ώς άνακριβfj. Μάλιστα άπεκαλύφθη πραγματικός θησαυρός άπό 54 τέτοια χρυσδ κοσμήματα («Νέα» 1 -1 0-1 997).θρησκείας ώς πρός τήν χρονολόγησιν τοϋ κόσμου. τό θέατρο.1 2) διαβόζομεν: «τά yάp έθνη καf οί 8ασιlιείς οϊτινες ού δοulιεύ­ οuσι σοί άποlιοϋνται καί τά έθνη έρημίςχ έρημω­ θήσεται>>.τ. δπου οί όθλιοι κτηνο­ τρόφοι τfjς έρήμου. άντισημιτισμψ ! Σ τό μουσείον τfjς Θεσσαλονίκης καί στό μουσείο τών 'Αθηνών έκτίθενται χρυσδ κοσμήματα ( ! ) ήλικiας τοϋ 5000 π.6) κι' ό όποίος μόλιστα εΤναι τάχα προωρισμένος.Δ. «τό θράδυ τή� 7η� Σεπτεμθρίου 2002 lJά γιορτά­ σουν τό Ρώ� Άσανά. μήπως κατηγορηθfj έπί . τήν γλυπτικήν. μδς παρου­ σιάζονται ώς «έκλεκτός λαός» πού ό Θεός άνεκήρυξε: «lια6ν περιούσιον παρά πάντα τά έθνη δσα έ πί προ­ σώπου τής yψ. Σχετικώς στόν προ­ φήτη Ήσαlα (Ξ.Χ. έμείς κατεσκευάζαμε χρυσδ ( ! ) κοσμήματα «περίαπτα». τήν όθλησι. >> («Έlιευθερστuπfω> 2910-01). τάς έπιστήμας. ωστε.>> («Δευτερονόμιον» Ζ. . τήν φιλοσοφίαν. . πού δμως έξακολουθοϋν οί φανατικοί νό πιστεύουν. Ή έπιρροή τfjς θρησκείας κόνει άκόμη καΙ τούς μορ­ φωμένους aνθρώπους νά σιωποϋν καΙ νά μή σχολιά­ ζουν τά παραμύθια τfjς Π. .Χ. ή όποία δημοσιεύει τό aνω­ τέρω δέν τολμ<.λ. τήν άρχιτεκτονικήν κ . πού δέν έγνώριζαν τό λουτρό. κατό θεiαν έπιθυ­ μiαν.

«Δαρεμa» σελ. έκδ. 'Αλέξανδρο� καΙ Παγκόσμιος Έλλη­ vισμός>>. ότι μέχρι τώρα οί ' Εβραίοι διε­ τέλεσαν δοϋλοι των Άσσυρfων. 1 58). Αύτή ή φυλή τώv ποιμέvω v. κοvτά στfς έκ8ολές τοϋ Εύφράτη καί ζήτησε vά Βρεί καινούργια Βοσκοτόπια μέσα ατή ΒαΒυλωνιακή αύτοκρατο­ ρfα. διό νά έργάζωνται πειθήνιοι στά έργοστάσια τοϋ Τρfτου Ράϊχ. έκδ. «. «έκλεκτα ί σελίδες» σελ. δοϋλοι τών Ρωμαίων... δοϋλοι των Άράβων. δηλαδή κτηνοτρόφων (ήγνόουν . .Ή Ιστορία διδάσκει. τι πολιτισμό μπορεί νά έχη «μία μικρή καί άσήμα­ ντη φυλή ποιμένων». Σήμερον έχουν τό κρατίδιό ν των. δοϋλοι των Αίγυπτίων. δοϋλοι τών 'Άγγλων. δοϋλοι τών Γερ­ μανών. Έλλ. τό όποίον συντηροϋν αί ΗΠΑ. Πρωτόκολλα) οί 'Εβραίοι δέν έκυριάρχησαν στά 'Έθνη. άvαζη τώ­ vτας κάπου μέρος γιά vά στήσουν τί� σκηvές τους. Ε'ίδατε λοιπόν. . ότι παρά τήν έπιθυμίαν τοϋ 'Ιεχωβά καί παρά τάς προσπαθείας των ( ταλμούδ. άλλ' άντιθέτως ύπεδουλώθησαν είς αuτά καί έπί αίώνας έζησαν ζωήν δούλων. Έλλ. 38) λέγει διά τούς 'Εβραίους: . δοϋλοι τών Περσών. πού τούς έμάζεuσαν άπό τήν κατεχομένην Εύρώπην. iγιvε γvωστή στή v ίστορfα μέ τό δ vομα 'ΕΒραίοι». «Ή μικρά Ίουδαία ιjτο συνη8ισμένη εί� τήν ύποταγήν >> θά γράψη ό καθηγητής τοϋ πανεπιστημίου τοϋ Μαρβούργου Θεό­ δωρος Μπίρτ («Μ. μιά μικρή καf άσήμαvτη σημιτική φυλή ποιμέ­ vωv. δφησε τήv παλιά της πατρίδα. δοϋλοι τών 'Ελλήνων. πού Βρf­ σκο vταv γύρω άπό τήv Οuρ. . Ό 'Ολλανδός ίστορικός Χέντρικ Βάν Λούν ( << 'Η ίστο­ ρfα τι]� ά v8ρωπ6τητος». . ξανά δοϋλοι τών 'Ελλήνων τοϋ Βυζαντfου. δοϋλοι τών Τούρκων. δοϋλοι των Βαβυλωνίων. Οί αύτοκρατορικοf στρατιώτε� δμως τούς iδιωξαv άπό τά έδάφη τής αύτοκρατορία� καf άvαγκάσ8ηκαv vά τραΒήξουν Δυτικά.

'Όταν οί 'Εβραίοι ήσχολοϋντο μέ βοσκοτό­ πια καί στήσιμο σκηνών οί 'Έλληνες εΤχαν δημιουργή­ σει Αίιτοκρατορίας .Κοσμοκρατορίας μέ ύψηλοίις πολι­ τισμούς καi ό 'Αλέξανδρος «είχε όδηyήσει τά στρατεύ­ ματά του ώς τά Ίμαλάϊα καί έκαμε όλόκληρο τόν κόσμο Μακεδονική έπαρχία»! (ένθ. άνωτ. σελ. .τόν ϊππον) . Μετά Ε:καναν πάλιν ό λόκληρο τόν κόσμο βυζαντινή έπαρχiα. 69) . φυσικόν έπακόλουθον της άπολίιτου άνωτε­ ρότητος της Έλληνικης Φυλης..

Δ . τάς όποΙας τεχνηέντως aρπάζουν oi 'Εβραίοι. διό τήν έπίτευ­ ξιν των ίδανικων τους. πώς ό πανάρχαιος ύποκι­ νητής τους. έκδ. Ό κάθε 'Εβραίος άπό βρεφικης ήλικίας διαπαιδαγω­ γείται μέ τό ίδανικό της παγκοσμίου κυριαρχίας. Γράφει: «Έπfσης φανερό εlναι. άλλά μέ τήν ύπονόμευ­ σιν των 'Εθνών. «Δαρεμά» σελ. πού δέν προέρχεται άπό τήν έργασίαν καΙ τήν παραγωγήν. έχει μίαν κεντρικήν ίδέα πού εΤναι. άλλά άπό τήν αίσχροκέρδειαν μέσψ χρηματιστηρίων καί τραπεζικών συνδυασμών. Κ Ρ Α Τ Ο Σ ΕΝ Κ Ρ Α Τ Ε Ι Π .3 . τήν όποίαν έπιδιώκουν μέ καταχθονίους μεθόδους σκευω­ ριών καΙ ραδιουργιών καί μέ τήν συγκέντρωσιν είς χείρας των τεραστίου πλούτου. Ό πολύς Φ. όχι βεβαίως μέ τήν στρατιωτικήν καί πολιτιστικήν των δύναμιν. Ό Ρώσος συγγραφεύς έπισημαίνει «τήν άλαζονεία καΙ τό θράσος» τοϋ 'Εβραίου καΙ τονίζει τήν σημασία της Έβραϊκης θρησκείας. ότι προορίζονται νά κυριαρχήσουν στόν κόσμον όλόκληρον. 308-31 3) έξήγησε άπό τοϋ 1 877 ηδη πώς οί 'Εβραίοι σχηματί­ ζουν. πού κάποτε tφεpε τό ο νομα τοϋ Ίεχω6a. Τά θύματα χάνουν τάς οίκονομίας των. όπου ζοϋν « κράτος tν κράτει» καί πως πάντοτε πιστεύουν. διά των όποίων κατακλέπτουν. Έλλ. διά παντός τρόπου. ότι ό 'Ιεχωβά ύπεσχέθη στούς ' Εβραίους τ ή ν παγκόσμιαν κυριαρχίαν. τ ή ν όποίαν έπιδιώ­ κουν. συνεχίζει μέ τό ίδανικό καί τfς έπαyyε­ Λίες του νά όδηyή αύτό τό Λαό πρός συyκεκρι- . κυριολε­ κτικώς ληστεύουν τούς λαούς. Ντοστογιέφσκι ( « Τό ήμεpοΛό yιο έ νός συyyραφέα».

266). Οί 'ΕΒραίοι πρέπει νά άντιμετωπf­ ζω νται σάν ίδιαfτεροι aν8ρωποι. Πασσά.λ. ΗΛΙΟΣ σελ. κατήγγειλε τό 'Εβραϊκό κράτος έν κράτεr στήν Γαλλία . ρατσιστής. ναζί. Ή κυΒέρνησις δέν μπορεί νά παρακολου8fj μέ άδιαφορfα τό ν τρόπο μέ τόν όποίο ν lνα κατα­ φρονημένο i8νος. Ναπολέων. διά τούς έβραίους θά χαρακτηρισθfϊ άμέσως φασίστας. κυριαρχεί σέ δλα τά έπfπεδα τfjς Γαλλίας. aτόν κόσμο οί μορφωμένοι 'ΕΒραίοι!». «Ή άλη8ινή προϊ­ στορία» έκδ. Οί 'ΕΒραίοι εΤναι οί άρχιληστές τών μοντέρ­ νων καιρών. 'Επίσης ό Μ. Εlναι lνα κρά­ τος έ ν κράτει! Εlναι άποyοητεuτικό διά τό Γαλλι­ κό i8νος νά τελειώση (νά σΒύση) κάτω άπό τή ν διακυΒέρνησι τώ ν κατωτέρω ν αύτών άν8ρώ­ πων. άντιση­ μίτης κ . Πρέπει νά κρfνωνται Βάσει πολιτικοu δικαfου καί όχι άστικοu δικαfου (δικαιοσύνης) διότι άσφαλώς δέν εΤναι πραyματικοf πολίται». έ yκ. Τό ξαναλέω: Εlναι άδύνατο νά φανταστfj κανεfς a8εο 'ΕΒραίο · καf μάλιστα. άρνητής τοϊι όλοκαυτώματος. Ντοστογιέφσκι τό 1 877 δέν διέτρεχε τέτοιο κίνδυνο.μένους σκοπούς. κι' lνας Θεός ξέρει τf έ πιφυλάσσουν άκόμα. δέν πιστεύω καθόλου πώς εΤναι a8εοι οι' μορφωμένοι 'ΕΒραίοι: ολοι τους εΤναι άπό τό ίδιο ζυμάρι. Ό Φ. Τήν 30ήν 'Απρι­ λίου 1 806 όμιλών είς συνεδρίασιν τοϊι Συμβουλίου τοϊι Κράτους εΤπε τά έξfϊς: «Ή νομο8εσfα πρέπει νά τf8εται σέ ίσχύν όπου­ δήποτε τό γενικόν καλόν Βρfσκεται σέ κfνδυνον. Καί ό Βενιαμίν Φραyκλίνος τήν 26ην Νοεμβρίου 1 781 είς έπιστολήν του πρός τόν Πρόεδρο 'Άνταμς έγραφε: . Εlναι οί άπομυζηταί τfjς άν8ρωπό­ τητος.τ. υοταν κάποιος σήμερα ύποστηρίξη τα ανωτέρω. (διά περισσότερα είς I.

ίστορικόc. Hanri Grets (Καθηγητήc. τών φόρων θά γίνεται καί διά τούc. όποfουc. έξ αuτών aναγράφει δτι ή εfσπραξιc.χ lνα Κράτοc. τή ν περίπτωσιν τijc. Έχλεύασαν καί προσπάθησαν νά ύπο νομεύσουν τήν Χριστιανι­ κή ν θρησκεfαν έπάνω είc. δπωc. aκεpαιότη­ τος Ά πετέλεσαν δική τουc. Αuτή ή aπειλή εlνε οί 'ΕΒραίοι! Σέ όποιαδήποτε χώρα καί aν έγκαταστάθησαν οί 'ΕΒραίοι σέ με γάλο aριθμό. Χριστιανούc. πώc. καί φροντίδαc. Ίσπανίαc. Σύν τψ χρόνψ δμωc. έμπορικijc. Διαβάζομεν: «Ό ΈΒραίοc.χ ό όγδοοι. καί τijc. γνωστότατοι. τή ν όποίαν.. καί ό Soc. έν Κράτει. έγέννησεν πολλάc. Κανώ ν aναγράφει . κατέΒασαν τό έ πίπε­ δο τijc. καί είc. wστε κατά τό 1 788 ή Μεγάλη Πολω νική Δίαιτα ήσχολήθη σοΒαρώc. είc. τήν Πολωνικήν ΚυΒέρνησιν οuτωc. Ντοστογιέφ­ σκι διά τήν δημιουργίαν ύτrό των ' Εβραίων κράτους έν τψ κράτει. δυσκολίαc. πρέπει νά προστατέψουμε αuτό τό νεαρόν f. καί τijc. έν Κράτει! Καί δταν συνάντησαν aντιpρήσειc. προ­ σπάθησαν νά πνίξουν οίκο νομικά αuτό τό fθνοc. Οί κανο νισμοf τούc. έ πεξειpγάσθη τό aνώ τερον ΣυμΒούλιον καί ίδίc.Θνοc. δπωc. aπό μιά uπουλη έπfδραση καί διείσδυση. Στό ίστορικόν περιοδικόν «ΤΟ ΦΩΣ» (τεϋχος Αύγού­ στου 1 938) έτrιβεβαιοϋται ή γνώμη τοϋ Φ. τού Πανεπιστημίου τού Μπρεσλάου) είc. Πορτογαλίαq». ΈΒραfουc. τήν μεγάλην ίστορίαν τού 'Ισραήλ λέγει δτι οί 'ΕΒραίοι έδημιούργησαν έν Πολωνίc. κοινω νία (μέσα ατό κράτοc. καί διά τούc. fχει θεμε­ λιωθij αuτό τό κράτος 'Έφτιαξαν lνα Κράτοc.«Συμφω νώ aπόλυτα μέ τόν Στρατη γό ν Οuάσι­ γκτων. αuτή ή κατάστασιc.) καί δέν aφομοιώθηκαν. τηc. μέ τό ζήτημα τό ΈΒραϊκόν. ήθικijc.

Καρολίνας έπεσήμανε τ ή ν ' Εβραϊκή διείσδυσιν είς 'Αμε­ ρικανικός τραπέζας. Οί 'ΕΒραϊκές κοινότητες εlναι πράγματι κράτος έν κράτει. Τό Έβραϊκόν «κρότος έν κρότει» εΤχε κατήγγειλε ό τ. Γρό­ φει (σελ. Πρόεδρος τών ' Ηνωμένων 'Επιτελείων τών 'Ενό­ πλων Δυνόμεων τών ΗΠΑ Στρατηγός Τζώρτζ Μπρά­ ουν («Πανευρώπη» 1 9-2-1 975) ό όποίος είς όμιλfαν του τόν Νοέμβριον τοϋ 1 974. Άθ. . Είς τό μέλλον οί 'ΕΒραίοι πρέπει νά συμ­ μορφοϋνται πρός τούς Πολω νικούς νόμους». f. Τό 1 975 πρωτοδημοσιεύεται στό Παρίσι μελέτη τοϋ Ζάν Μπουαγιέ («Οί χειρότεροι έχΘροf τών λαών». Έλλ. 7): «Οί 'ΕΒραϊκές κοινότητες σέ κάΘε lΘνος πού εΙσέΒαλαν δημιουργούσαν άμυντικές μετωπικές όργανώσεις γιά τόν έαυτό τους lτσι wστε νά μήν φαίνωνται έπικίνδυνες. λ. Καf οί 'ΕΒραίοι ώργανωμένοι σ) δλο τόν κόσμο lχουν όρΘώς άποκληΘij ό ξεχωριστός λαός ij ξεχωριστό lΘνος».δτι τά πολιτικά δικαιώματα τών ΈΒραfων καταρ­ γούνται. Αύτές οί όργανώσεις lχουν ή γέτες aτούς όποΙους πρέπει νά ύπακούουν ολοι οί 'ΕΒραίοι μέ προ τεραιό τητα πάνω ά πό τή ν ύπακοή πρός τό κράτος ατό όποίο ζοϋν. 1 982) δπου άναλύεται λεπτομερώς πώς αί Έβραϊκαί κοινότητες καθίστανται κρότος έν κρότει. καί προσέθεσε. δτι «παρομοfα κατάστασις πιΘανόν νά ά ναγκάση τούς 'Αμερικανούς νά υίοΘετήσουv σκληράν στάσιν καΙ νά περιορίσουν τήν ΈΒραϊκήν έ πιρροή ν στήv χώραν των». Πfσω άπό τέτοιες 'ΕΒραϊ­ κές κοινότητες λειτουργούσαν καΙ άκόμα λειτουρ­ γούν ίκανές μυστικές όργανώσεις μέ σκοπό νά διαΒρώσουν καf νά κατακτήσουν τίς χώρες δπου εΙσέΒαλαν.κδ.τ. στό πανεπιστήμιον της Β . έφημερίδας κ.

-lf . αί κοινότη­ τές των (aνω τών 5 οίκογενειών) άνεκηρύχθησαν Νομι­ κά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. 1 975) καί τόν άπήλλαξε τών καθη­ κόντων του. δπως καί τό Κεντρικόν Ίσραηλιτικόν Συμβούλιον κ .Ό τότε Πρόεδρος τών ΗΠΑ έχαρακτήρισε τάς δη­ λώσεις τοϊι Στρατηγοϊι Μπράουν «άσύνετες» (είδη­ σεογραφία 2 Φεβρ.λ. Πράγματι είς δλας τάς χώρας oi 'Εβραίοι όργανώ­ νουν μυστικόν. χρηματοδο­ τοϊινται κι' έπιδοτοϊινται τά ίδρύματά των. δπου ύπάρχει είδική εύμενής νομοθεσία ύπέρ αύτών. Περιορίζομαι νά άναφέρω τήν 'Ελλάδα. άλλ' ούσιαστικόν κράτος έν κράτει. τ.

«Μακκαβαί­ ων Β». «Σοφία Σολομώντος»). Δ . Οί ίστορικοί δμως ύποστηρίζουν άκριβώς τά άντίθετα . δτι πρωτοεγράφησαν στά 'Εβραϊκά η Άραμα ·ι κά έχάθησαν δλα κι' έχομεν μόνον μεταφράσεις των στά 'Ελληνικά.Χ.αι τfς ούδέν. Ζ. άνωτ. Ζ.1 6). Ό Ε. Γιαροσλά6σκι μάλιστα στό έργον του: «Πώς yε ννιοϋνται. 'Αναφέρομαι τώρα σ τ ή ν Π. ούτε μετα8ι'jναι τετό.λμηκεν» («Κατά Άπίωνος» Α. ούτε άναι­ ρείν αύτώ ν. νά άφαιρέση η νά άλλάξη κάτι στήν Π .χ. της όποίας δέν ύπάρ­ χουν πρωτότυπα καί τά βιβλία της πρωτοεγράφησαν στά ' Εβραϊκά. 6) καί δτι θά έξολοθρεύουν πάντα τά f.θνη «τά όποία Κύριος ό Θεός σου θέλει παραδώσει είς σέ» (ένθ. Τά βιβλία της Π. Άραμαϊκά καί ' Ελληνικά (π. : «ούτε προσ8ι'jν. μέχρι καί 1 6 αΙώνων προηγουμένως. Δ . Τά σχόλια δικά σας. ζοϋν καf πεθαίνουν οί [!] .4. πού ύποθέτομεν. άνωτ.8). αίώνα ! καί μάς πληροφο­ ροϊιν λεπτομερώς διά πρόσωπα καί γεγονότα 5-6 αίώνων. ANIETOPHTA Κ Α Ι Α Ν Η Θ Ι Κ Α KEIMENA ύθέως οί 'Εβραίοι πιστεύουν καί μάς τό λέγει η Π . Τά 'Εβραϊκά κείμενα διε­ μορφώθησαν τόν 2ον μ. Ό άρχιψεύτης 'Ιώσηπος μάς βεβαιώνει. δτι ό 'Ι εχωβά θά τούς καταστήση «ύπεράνω πάντων τών έθνών»! («Δευτερονό­ μιον» ΚΣΤ. 1 8-1 9) δτι «είναι λαός περιούσιος παρά πάντα τά έθνη δσα έπί προσώπου τής yής»!! (ένθ.Δ.Δ. Δ . δτι ούδείς έτόλμησε νά προσθέση. Τά βασικά ίερά βιβλία τών 'Εβραίων είναι τά Ταλμούδ καί η Π .

Δ . «μαζί μέ όμάδα μαθητών του» στήν Ρώμην.843 μετά Χριστόν!! τι είναι ή Π . τόμος Β. άπό προφορικές άφηγήσεις. 'Από τούς νεωτέρους ό διάσημος θεολόγος Κωνσταντίνος ό Μέγας Οίκονόμος ό έξ ΟΙκονόμων πιστεύει. Σημειώνω καΙ άλλοϋ. . έκδ. 'Α ρχαία άντίτυπα (κώδικες) της Π .1 2) ό μέν Θεός άπαλλάσει τούς 'Εβραίους άπό τήν δουλείαν στήν 21 .Jι. (Έβρ. 'Έτσι τό άρχαιότερον χειρόγραφον aντίτυπον. «Εόαγγελlου» Άθ. δτι οί μορφωμένοι Χριστιανοί άμφισβητοϋν τήν γνησιότητα τών κειμένων της Π. διότι οί 'Εβραίοι λέγουν. . πού διατίθετα ι εΤναι κάποιο έλλειπές της πεντατεύχου τοϋ -προσέξατε. σελ. «Κυρομάνος» Θεσ/νίκη 1 991 . Ό 'Ιουστίνος άπεκε­ φαλίσθη τό 1 65. δέν ύπάρχουν. 542). τήν όποίαν διά τό έγκυρον έρράντισαν μέ αίμα τράγων καί μόσχων. Δ . μέ διάφο­ ρες προσθήκες. 9. Κατά τήν συμ­ φωνίαν αύτήν. παραδεlγματα καΙ χρονικά. Θρύ­ Λους. διαστρεΒΛώθηκαν). . Χρήστου: « 'ΕΛληνική Πατρολο γία» 2α έκδ.Θεοί καΙ οί Θεές» ( Έλλ. δτι έ γι ναν άλλοι ώσεις στό Έβραϊ­ κόν κείμενον. Είδικώτερον ό μάρτυς καί φιλόσοφος 'Ιουστίνος άνα­ γνωρlζει άλλοιώσεις στό 'Εβραϊκό κείμενο ( «Διάλογος πρός Τρύφωνα τόν Ίουδαίον»). πού συντά­ χθηκαν σέ διαφορετικές χρο νολογίες άπό διά­ φορα πρόσωπα. 36) έπισημαίνει δτι: «Ή ΒίΒΛος εlναι μία συλλογή άπό γραφτά. καί τροποποιήθηκαν χιλιάδες φορές (r] άντlθετα. άπό σημειώσεις. π. δπου ϊδρυσε καί έλειτούργει Χριστιανικήν Σχο­ λήν (διά περισσότερα είς Π.». μετα γε νέστερες διαγραφές κ.Δ. 1 976. δτι τά έκαιγαν μήπως κάποιος τά πωλήσ η ! . σελ. Κατά τήν Έβραϊκήν καί τήν Χριστια­ νικήν θρησκείαν είναι ή συμφωνία (διαθήκη) τήν όποί­ αν έκανε ό 'Ιεχωβά μέ τούς 'Εβραίους.

Διαβάσατε τούς ((Κpιτάι. μαιευτικης. άλΛ ά vά πάω παρακάτω . Ό Θεός («'Έξοδος» ΙΒ. τά όποία τοίι έξύρισε ή Δαλιδά. σεξουαλικης άγωγης. 3-5) . Εrναι . 1 2-1 6. κτηνοβασίας κ.Α'ίγυπτον καί τούς όδηγεί στήν γη της έπαγγελίας καί στήν κυριαρχίαν τοίι κόσμου. 29-32) λέγει στόν Μωuση: «Θά πεpάσω (διεlιεύσομαι) τά μεσάνυχτα άπό τήν χώρα τijς Αίyύπτου καf 8ά σφάζω κάθε πρωτότοκο ν άπό aν8ρωπο. ωστε νά σχηματίσετε προσωπικήν γ νώμην. Δ .τ.Δ. γυναικολογικης. ». 'Ανοίξατε μίαν Π. . Ένννοείται δτι ή συμ­ φωνία αύτή δέν άποτελεί ίστορικόν κείμενον. Εrναι ίστορία αύτό. Διαβάσατε τό βιβλίον (( Ίώ8» δπου ό Ίεχωβa συνομιλεί μέ τόν Διάβο­ λον! καί τούς 'Αγγέλους καί άποφασίζει νά βασανίζη τόν 'Ιώβ (πού έζησε 240 έτη) τοίι όποίου έφόνευσε τά δέκα παιδιά! Εrναι ίστορiα αύτό. καί διαβάσατε τό «Λεuϊτικόv» διά νά πληροφορηθητε δσα γράφονται έκεί. η εΤναι ίστορiα δσα γρά­ φει τό «Λεuϊτικόν» ( Α-Η. 22-24.>> ( ΙΣτ) δπου ή σωματική δύνα­ μις τοίι Σαμψώντος όφείλεται είς τά μαλλιά της κεφαλης του. ωστε δ που ίδώ τό σημείο ν τούτο (όψομαι τό αΤμα) vά μή είσέΛ8ω μέσα διά νά σφάζω. . πού ό κάθε Έβραίος έβλεπε καί περιέχονται στήν Π . ζαχαροπλαστικης. 'Αγγέλων καί Προφητών καί τά όράματα καί όνειρα. Διαβάσατε τό βιβλίον (( Ίωνiιι. δπως δέν άποτελοίιν ίστορικά γεγονότα αί συζητήσεις μεταξύ Θεοίι καί Μωuσέως. Ι Β-ΙΘ) δπου ό Ίεχωβα δίδει συμβουλάς μαγειρικης. μέχρι ζώον. Μήπως εΤναι ίστορiα αύτά.λ.» δπου ό όμώνυμος προφήτης παρέμεινε στήν κοιλίαν τοίι κήτους έπί τριήμερον. οί δέ 'Εβραίοι θά τόν λατρεύουν καί δέν θά έχουν aλλους Θεούς παρά μόνον αύτόν («'Έξοδος» Κ. Σείς νά Βάψετε μέ αΤμα προΒάτου τήν 8ύραν τijς οίκfας σας.

άσυ­ ναρτησίες. Δ .) παρουσιάζω τάς «προσωπικότητας» της Π. Ή Π . άναφέρονται πρόσωπα καΙ περιγράφο­ νται γεγονότα . «Νέα Θέσις» Άθ. Δ . 43 κ.Δ. εΤναι ότιδήποτε aλλο θέλετε. 1 990 σελ. Κάποιος θά άντιτείνη.έ. εΤναι βιβλίον άνιστόρητον καΙ ώς πρός τό περιεχόμενόν της εΤναι ενα άνήθικο βιβλίον. Σχε­ τικώς στήν έργασία μου « 'Ά ς μιΛήσουμε yιά 'ΕΒραίους» (έκδ. Ή έπιστημονική έρευνα (Ιστορία. καΙ δεικνύω μέ άκρι­ βείς παραπομπάς .Ιστορία αίιτό. άΛΛοϋ μέν ύπάρχει δ τύπος ΈΛωχείμ πού σημαίνει θεοί καί άΛΛοϋ δ τύπος ΓιαχΒέ πού δέν ξέρουμε τf σημαίνει ΚΙ ΟUτε έτυμοΛοyικά μπό­ ρεσε νά έξηyηθεί άπό τούς είδικούς». . τήν άνα­ λύουν στήν θεολογική σχολή των Πανεπιστημίων κ. τήν άποδέχεται ό Χριστιανισμός. θά ίδεί πώς ύπάρχουν lνα σωρό άντιφά­ σεις. Ό Γιάννης Κορδάτος στό βιβλίον του «Ή ΠαΛαιά Διαθήκη ατό φwς τijς κριτικijς» (έκδ. Πράγματι τά φανταστικά πρόσωπα της Π . πού περι­ λαμβάνει δλας τάς άτιμωτικάς πράξεις. τήν ε'ίδαμε στόν κινηματογράφο. άναχρονισμο� μυθοΛογικές παραδόσεις. τ.Δ. πού περιγράφονται φανταστικά. άλληγοριών κ . δτι 'ί σως πρόκειται περί συμβολισμών. Οίιδεμία άντίρρησις. «Μπουκουμάνη» Άθ. 1 973. πού έκ τοϋ περιεχομένου της καί μόνον άποδεικνύεται άνιστόρητον βιβλίον.Δ. 'Έτσι συνεχίζεται όλη ή Π. διέ­ πραξαν. Μας τήν έδίδαξαν στό σχολείον. κενά καΙ τό σπουδαιότερο ατό Έ8ραf­ ικο κείμενο.Δ. όσον καί τά γεγονότα. σελ. άρχαι­ ολογία) άπέδειξεν. δτι τόσον τά πρόσωπα πού άνα­ φέρονται έκεί εΤναι άνύπαρκτα. Στήν Π.λ.τά χυδαία έργα των. 1 1 ) ξεκινά τήν έργασίαν του μέ τήν δήλωσι δτι: «'Όποιος μεΛετήσει μέ προσοχή τήν ΠαΛαιά Δια­ θήκη. ότι πρόστυχο μπορείτε νά ύποθέσετε. έκτός άπό ίστορία.τ. Ή Π.λ.

7-1 1 ). 1 1 2. όμοφυλοφιλίαι πού ήσαν καθιε­ ρωμέναι («Δευτερονόμιον» 23. 1 5-29. Ό Δαυίδ ύπηρξε μοιχός καί δολοφόνος. συγκροτοϋν πινακοθήκη ύπανθρώπων. άρκεί νά διαβάσετε τήν Π. ότι π. 1 1 -1 9). πού έξεδί­ δετο στούς Φιλισταίους («Γένεσις» ΚΣΤ. .«Βασιλειών Α» Β. 1 1 -21 ). Ή Ραχήλ κλέπτρα («Γένεσις» ΛΑ. 'Άλλως τε στήν λεγομένην «σκηνήν τοϋ μαρτυρίου> έγένοντο όργια ύπό τών υΙών τοϋ Ιερέως Ήλί (ένθ. αiμομιξίαι ( «Λευϊτικόν» ΙΗ.τ.χ.ε .1 8). Ή Ρούθ πόρνη («Ρούθ» Γ. 'Εν πάσn περιπτώσει στήν Π . 1 -1 3. 24). Ό Κάϊν άδελφοκτόνος («Γένεσις» Δ. 1 3).3-Θ. 3-6). άφοϋ εΤναι θεός δολοφόνος νηπίων («'Έξοδος» 1 2. 21 -27). Θαμάρ. 1 5-2. Ό 'Ιακώβ γνωστός άπατεών («Γένεσις» ΚΖ.16).τ. Ό Βενιαμίν ληστής («Γένε­ σις» 49. 'Αβεσσαλώμ. 1 5-1 6 κ . 21 -28). 1 9) . ' Α πό ποϋ νά άρχίσω καί ποϋ νά τελει­ ώσω. ) καί γενικώς στούς 'Εβραίους διεπράττοντο πολλαί κτηνοβασίαι. 30-41 .27). Ό 'Ιωσήφ λωποδύτης («Γένεσις» Ζ. Κ. 1 4-1 6. 3-1 1 ) .5. Ό Ί�αάκ ήτο σωματέμπορος της συζύγου του Ρεβέκκας. 21 ).Δ. 47) . κι' όλα τά πρόσωπα της Π.λ. καί θά πληροφορηθητε.Δέν άπαιτείται κόπος. Ό 'Αμνών βιαστής της άδελφης του! («Βασιλειών» ΙΓ. Ή 'Εσθήρ πόρνη καί δολοφόνος («'Εσθήρ» 1 . Θά προσθέσω άκόμη ότι οΙ 'Εβραίοι έχουν άντάξιον θεόν των.Δ. Ή 'Ιου­ δίθ πόρνη καί δολοφόνος («'Ιουδίθ» Α. μέχρι κι' ό 'ίδιος ό 'Ιεχωβά κατέστησε έγκυον ( έκανε πέντε παιδιά) τήν 'Άνναν σύζυγον τοϋ Ιερέως Έλκανδ ( «Σαμουήλ Α» Β. 30). Ό Σολομών έκλυτος («Βασι­ λειών Γ» ΙΔ. 8-1 6).Δ. Ό Μωϋσi)ς δολοφόνος («"Εξοδος» Γ. 8). Αί θυγατέρες τοϋ Λώτ αίμομίκτριαι («Γένεσις» ΙΘ. ή όποία έξεδίδε­ το στούς Αίγυπτίους («Γένεσις» ΙΒ.λ. («Γένεσις» ΙΒ. ύπερχειλίζει ή άνη­ θικότης. Ή Σάρρα έκτός άπό πόρνη ήτο καί μαστρωπός («Γένεσις» ΙΣΤ.1 7). Ό Νώε μέθυσος («Γένεσις» Θ. Δ. 30-36) κ. ά νωτ. Γομέρ. ό 'Αβραάμ ήτο μαστρωπός της συζύγου του Σάρρας. ) κ . 21 . Ό Αύνάν μδς όφησε καί τόν όρισμόν («Γένεσις» ΑΗ. 21 -26).

. εΤναι τά κύρια χαρακτηριστικά τfjς έ ποχfjς έκεfνης. γυναίκα τοϋ Ούριου τοϋ Χετταίου. πρίν άπό τήν καταστροφή τfjς πόΛης καΙ lτσι καταφέρνει νά σωθεί. .5). Ό Ρομπέρ Άμπελαίν («Ίησοϋς». 'Η ΡούΘ σύζυγος τοϋ ΜαχαΛώ ν καί uστερα σύζυγος τοϋ Βοόζ πού καταγόταν άπό τήν φυΛή τοϋ ΜωάΒ. καί σέ συνέχεια τήν παντρεύεται. 5). φυΛή πού προfjΛΘε άπό τόν Βιασμό τοϋ Λώτ άπό τίς κόρες του. 'Η ΡαχάΒ. πρfγκηπα τοϋ 'Ιούδα.. 12-19) πορνεύεται μέ τόν πεθερό της σέ μιά γωνιά τοϋ δρόμου. αί δοΛοφονίαι. έπίσημη πόρνη στήν 'Ιεριχώ.. ή διαστροφή τfjς δικαιοσύνης. γεγονός πού άπαγόρευε ατή ΡούΘ νά μπεί σ' 'ΕΒραϊκή οΙκογένεια (<<ΡουΘ». σελ. 5 καί <<Ματθαίος» Α. ΣαμουήΛ». 1ΣΤ 17.Ό καθηγητής της θεολογίας τοϋ Πανεπιστημίου 'Α θηνών φιλοεβραίος Β. πού έγινε έρωμένη τοϋ Βα­ σιΛιά Δαυίδ καί γυναίκα του. ΤέΛος ή ΒηΘσαΒή. άπεχΘής αΙ­ σχροκέρδεια. Παντρεύεται σέ συνέχεια τόν ΣαΛωμόν. Βέλλας άναφερόμενος στήν ήθικήν κατάπτωσιν τών 'Εβραίων γράφει ( «Θρησκευτι­ καf προσωπικότητες τfjς ΠαΛαιάς Διαθήκης». τόν aντρα της. 1 935. 73-74) δτι έπεκράτει στήν 'Εβραϊκή κοινωνία: <<'Η καταδυνάστευσις τών πτωχών. καί γfνεται μητέρα τοϋ Βοόζ (<<'Ωσηέ». πού κρύΒει τούς κατασκόπους τοϋ Ώσηέ. ή έΛΛειψις τfjς ά γάπης. γυιό τοϋ Ναασόν. /Α καί «Ματθαίος» Α. τά ψεύ­ δη. 1 75) περιγράφει lνα μικρό μέρος τfϊς ήθικης της Έβραϊκης κοινωνίας καί παρακαλώ νά τό διαβάσετε προσεκτικώς: <<'Η Ταμάρ (<<Γένεσις» ΛΗ. αί ΒΛασφημfαι. εΙδεχΘείς πορνείαι καί μοιχείαι.6). <<ΜατΘαίος» Α. οταν έκείνος δοΛοφό­ νησε. έκδ. χωρίς ό τεΛευταίος νά τήν άναγνωρfσει. Β. . » Μή νομίσετε δτι ύπερβάλλει. «Δίβρης» σελ.4-Β. Α.. Άθ. 'Η ίδια γέννησε τόν ΒασιΛιά ΣοΛομώντα (<<Β. Έλλ. 2-( 9-Δ.

λ. ΟΙ υίοl τού 'ΙακώΒ φέρονται άπανΘρώ­ πως πρ6ς τούς Συχεμέτας (κεφ. μοιχεία .λο yίαν (κεφ. Ό ΡουΒή ν ylνεται αίμομl­ κτης (35.λέπτει τά εί'δω. . που εχω ύπ' όψιν μου ένεκρίθη άπό τόν ΟΙκουμενικό Πατριάρχη καΙ άπό τήν Ίεράν Σύνοδον καί έξεδόθη ύπό τοϋ έκδ. Είς όλίγας σειράς έχομεν λοιπόν ψευδολογίαν. διά νά μή ΘανατωΘή παραδlδω ν οuτω τήν γυναίκα του είς μοιχείαv».λ. . Τά σχόλια.λο. 27). οίκου «Ρηγοπούλου» ( Θεσ­ σαλονίκη 1 969) . .39). ώς καΙ ή μετά τής Θάμαρ τής νύμφης του άμαρτία τού ίδίου τού 'Ιούδα (κεφ. Ή διαyωyή τών υΙών τού 'Ιούδα Αύνάν καί 'Ήρ εlναι έ παίσχυντος. έ γράφησαν ύπό τοϋ Άρχιμανδρίτου 'Ιωήλ Γιαννακοπουλου. άμαρ­ τίαν (έννοεί πορνείαν) έπαισχυντία. εiδωλολατρείαν.λέyω ν είς αύτόν. ή ΡαχήΛ.2).Ή Π . εΙσαγωγή κ . τ.λφή του.λαμΒάνει τή ν πατρικήν εύ.λημένη σύ­ ζυγος τού 'ΙακώΒ. 6 όποίος σχολιάζει ήπιώτατα τήν ήθικήν ποιότητα τών 'Εβραϊκών προσωπικοτήτων (σελ. πάλιν ψευδολο­ γίαν.λά άδε.21). α ίμομιξίαν. δ τι ή Σάρα δέν εlναι yυνή του ά. Δ . Ό περlφημος Πατριάρχης 'ΑΒραάμ ψεύδεται είς τό ν Φαραώ . 38).λα τού πατρός της καΙ ψεύδεται πρός αύτόν (31. 21 ) : « Ό 'ΙακώΒ ψεύδεται είς τό ν πατέρα του 'Ισαάκ παρουσιαζόμενος ώς ό Ήσαύ καΙ . Ή πεφι.λάτραι (35. 34) καί εlναι είδω. κλο­ πήν. άπανθρωπίαν. κ.

ό όποίος νά ύποστηρίζη τήν Ιστορικότητα της Π . Στήν έφημερίδα «Καθημερινή» (24-1 2-1 995) ή όποία έ μφανώς εΤναι φιλοσημιτική καί ή όποία έστενοχωρή­ θη. « Ά πό τό aλλ ο μέρος. Δ ιαβάζομεν στό δημοσίευμα : . Δ . διότι στήν Βηρυττό aρχάς Μαρτίου 1 999 ώργανώ­ θη συμπόσιον άπό τούς «άμφισβητίες τοϋ 'Ολοκαυτώ­ ματος» («Καθημερινή». 25-1 1 -01 ) "Ας δημοσιεύση ή καλή έφημερίς τά πορίσματα τοϋ διεθνοϋς συνεδρίου κ ι ' &ς τά όντικρούση μέ στοιχεία καί μέ έπιχειρήματα. &ν μπορη Αύτό aπα ιτεί ή Ιστορική όλήθεια . στερείται Ιστορικότητος. Δ . Δ . κατά τή γνώμη πολλών είδικώ ν. Έπανερχόμε­ θα. Σήμερον δέν ύπάρχει είς έπιστήμων.Δ. Στήν «Καθημερινή». » τό όποίον έδημοσιεύθη έπίσης καί στό περιοδικό «τime» . δτι δέν ύπάρχει αμφισβήτησις ώς πρός τήν Ιστορικό­ τητα της Π. 'Εκεί καταβάλλεται προσπάθεια νά βεβαιωθη. πολλά πρόσωπα καί έ πεισόδια τijς Βί­ Βλου εfναι κατά πάσα πιΘανότητα φανταστικά. διά τήν Π . ΨΕΥΔ Ο Λ Ο f Ι Α Ι Κ Α Ι ΠΛ Α Σ: Τ Ο f Ρ Α Φ Ι Α Ι ί ' Εβραίοι μέ διάφορα δημοσιεύματα προσπα­ θοϋν aπεγνωσμένως νά μή άποκαλυφθη ή άλήθεια. ένώ τό άληθές είναι δτι ή Π . λοιπόν. Τά πρόσωπα καί τά γεγο­ νότα πού περιγράφονται στό 'Ιουδαϊκό βιβλίο εΤναι φανταστικά. Ή άπουσία δμως ίστο­ ρικώ ν στοιχεfω ν καf άρχαιολο yικώ ν εύρημάτων δέν καλύπτεται μέ δημοσιεύματα εiς έφημερίδας. παρατίθεται δημοσίευ­ μα μέ μεγάλο τίτλο: «Βίβλος: μύθος η πραγματικότη­ τα .5 . .

τ. aποδείξεις άρχαιολογικαί κ . λ. τ.να Βασιλικό άρχείο χρο νολο γούμε­ νο πρίν άπό τή ν έποχή τού Δαυίδ 1j τού Σολο­ μώ ντα. Τό άληθές εΤναι οχι «πολλά πρόσωπα καί έ πεισόδια» άλλά δλα τά πρόσωπα καί δλα τά επεισόδια εΤναι φανταστικά ά φοϋ δέν ύπάρχουν στοι­ χεΙα. Οί φ ιλοσημίται λοιπόν σκοπίμως γράφουν δτι «πολλά πρόσω πα κ. παρ ' δλ ο πού σέ γειτο νικές χώρες fχουν Βρεθεί πολ λ ά άπό τή ν fδια έποχή». 'ΑμφισΒη τούν έ πίσης τή ν ίστορική uπαρξη τού ΜωυσιJι τή ν 'Έξοδο καί τή ν κατάκτηση τijς Ίερι­ χούς καf τijς Γijς τijς 'Επαγγελίας». ». . . Γρά­ φουν «πολλά πρόσωπα καί έ πεισόδια τijς ΒίΒλ ου εlναι κατά πάσα πιθανότητα φανταστικά/ έφ' δσον καμfα άρχαιολο γική ά πόδειξη. Οί περισσότεροι έρεuνητές κλίνουν πρός τή ν aποψη δ τι δ 'Α Βρα­ άμ. δτι εΤναι πράγ ματι φανταστικά. είναι δτι πρόκειται περί φανταστικών προσώπων καί επεισοδίων κ ι ' οχι «κατά πάσαν πιθα­ νότη τα». ?$• .έφ ' δσον καμία άρχαιολο γική άπόδειξη1 καμία άναφορά fξω άπό τή ΒίΒλο δέ ν έ πιΒεΒαιώ νει δτι fζησαν 1j δ τι συνέΒησαν. Π ροσέξατε τήν δεξιοτεχνική προπα γά νδ α . καμία άναφορά fξω άπό τή ν ΒίΒλ ο δέν έ πιΒεΒαιώνει δ τι fζησαν lj δτι συνέΒησαν.» ενω τό άληθές είναι δτι δλα τά πρόσωπα κ . Τό συμπέρασμα ύποχρεωτικώς. Τέτοιο άρχείο δέν fχει άνακαλυφθεί μέσα ατό 'Ισραήλ. τ. δ 'Ισαάκ καί δ ΊακώΒ1 οί παραδοσιακοί ίδρυ­ τές τού Ίουδαϊσμού1 εlναι μυθικά πρόσω πα.λ.λ. Περαιτέρω τό όρθρο μας π ληροφορεί δ τι: « 'Εκείνο πού οί άρχαιολό γοι καί οί ίστορικοί πού άσχολούνται μέ τή ΒfΒλο ποθούν διακαώς νά Βρεθij1 εlναι Ε. η εΤναι «κατά πάσαν πιθανό­ τητα φανταστικά» ενω τό άληθές εΤναι.

λένε οί ι'στορικοί. αίώ να. δτι αύτοi ήσαν άνύπαρκτοι. μιά όμάδα άρχαιολ 6 γω ν άνακάλυψε μιά έ πιγραφή τοϋ 9ου π. Τελικώς άνεκοινώθη ( ένθ. δτι ά ναζητείται βασιλικό άρχείο άπό τήν έποχή τοϋ Δαυίδ η τοϋ Σολομώντος . στ6 Β6ρειο 'Ισραήλ. ) δτι: «Σέ μία άπ6 τίς πι6 σημαντικές άνακαλύψεις τώ ν τελευταίω ν χρ6 νω ν. Ό ' Εβραίος η φιλοεβραϊος άpθρογράφος άναγκάζετα ι νά παραδεχθη: «Σέ ά ντί8εση μέ τήν 'Έξοδο. Βεβαίως όv εύρεθοϋν στοι χεία θά τά δεχθοϋν ολοι καί φυσικά πρώτοι έ μείς. Τώρα δμως. άμέσως διερωτώμεθα : διατί εΤναι Ιστορικόν πρόσω- . δτι ύπηρξε 6 Δαυίδ κι' 6 Σολομών.καί αύτ6 συνη γο­ ρεί στή ν aποψη δ τι πρ6κειται γιά ίστορικ6 πρ6σωΠΟ» . τ6 1 993.Χ.'Εδώ έ νυπάρχει δεξιοτεχνικόν ψεϋδος. ή ίστορία της κατά­ κ τησης της Χαναάν μπορεί νά έλεγχ8η σέ άντι­ παραΒολή μέ aφ8ο να ίστορικά τεκμήρια -τά όποία δμως κάθε aλλο παρά έ πιΒεΒαιώνουν τή ΒιΒλική άφήγηση. Εlναι ή πρώτη φορά πού τ6 δνομα τοϋ ΈΒραfου μονάρχη έχει 6ρε8η γραμμένο έκτ6ς της ΒίΒΛου . 'Έστω νά πλαστογραφηθη. άλλά αύτ6 συνέΒη αίώ νες πρfν άπ6 τ6τε πού ύποτί8εται δ τι έφ τασε έκεί ό προστατευ6με νος τοϋ Μωϋση». Ώστόσον κάτι έπρεπε νά εύρεθη. άνωτ. άφοϋ δέν εύρέθησαν στοι­ χεία άρνούμεθα τήν ίστορικότητά των. Τά τεfχη της Ίεριχοϋς πράγ­ ματι γκρεμίστηκαν. διότι γρά­ φουν. Λέξεις χα­ ραγμένες πάνω σ' l να κομμάτι Βασάλ τη άνα­ φέρονται στ6 ν «Οlκο τοϋ Δαυίδ» καί στ6 ν «Βα­ σιλέα τοϋ 'Ισραήλ». "Αν δεχθώμεν τό άνωτέρω κείμενον ώς άληθές. ένώ ή ίστορία δέχεται. Προϋποθέτουν δηλαδή αύθαιρέτως.

) 'Άλλως τε πανθομολογουμένως γίνεται δεκτόν δτι: .ν έπρόκειτο περί γνησίου Έ βραϊκοϋ εύρήματος. Ή άλήθεια εΤναι δτι «εύρέθη» άπό τόν 'Εβραίο άρχαιολόγο 'Αβραάμ Μπιράν στήν πόλι Δάν. θά έπρεπε νά Γjτο στά ' Εβραϊκά. «δλα ά vεξαιpέτωι. διατi ή έπιγραφή εΤναι γραμμένη στά Άραμαϊκά . συγγράμ­ ματα. ό 'Εβραίος Μπιράν ίσχυρίζεται..λ. δ τι προ­ ϋπήρξε τοϋ ό yδόοu προχριστιαvικοϋ αίώ vα όρyαvωμέvο ίοuδαϊκό κράτος. άφοϋ τά όνόματά των ά ναφέρο­ νται είς χιλιάδας (όχι είς μίαν) έπιγραφάς. Άλλά νά στα ματήσουν τά ψεύδη καΙ ή πα ραπλη­ ροφόρησις. άνωτ. 'Ακόμη ό. τά νεώτερα άρχαιολο yικά εύρήματα. Άλλά οί είδικοί έπιστήμονες δέν συμ­ φωνοϋν στήν έρμηνεiα της έπιγραφης: « Οί έ πιστήμο­ vει.. δι' αύτό άρνοϋνται τόν fλεyχο της άρχαιότητός της. 7-1 -1 996) κ ι ' έπί πλέον άμφι­ σβητείται άπό τήν έπιστημονικήν κοινότητα «ή άρχαι­ ότητά της καί ή διασύνδεσή της μέ τόν οίκο Δαυίδ » (ένθ. ΕΤναι γεγονός δτι ή στήλη πού έπαρουσίασε ό Μπι­ ράν εΤναι 'Εβραϊκό κατασκεύασμα. έρfζοuv γύρω άπό τή ν άποκρuπτο yράφησfv τηι. τήν 21 'Ιουλίου 1 993 στήλη ά πό βασάλτη ( ήφαιστειο­ γενές πέτρωμα) μέ έπιγραφή στά Άραμαϊκά ( ! ) κι' όχι στά 'Εβραϊκά( ! ! ) στήν όποίαν έπιγραφή.πον έκείνο τοϋ όποΙου τό ό νομα εύρέθη κάπου γραμ­ μένο . δτι διαβάζει ( μόνον α ύτός) τήν λέξιν «Δαυίδ». μέ έξαίρεση τή v έπι yραφή τοϋ Μπι­ ράv. 'Επί 50 έτη ματα ίως οί ' Εβραίοι άναζητοϋν κάποιο δικό τους άρχαιολογικό εϋρημα. είς ίστορικόν κείμενον. Ματα ίως άνα­ ζητοϋν μία ά ναφορά των.άπ' τ6v ΟΤκο τοϋ Δα6fδ».» («'Αδέσμευτος Τύπος». στήλας κ . Τότε όλόκληρος ή 'Ελληνική «μυθολογία» έχει ίστορικά πρόσωπα. δέv έ παληθεύοuv τό yεyο vόι.μέ Βασιλιάδες.τ. Οί .

ίστορικοί τούς άγνοοϋν. ό ίστορικός Λυσίμαχος. ό ίστορικός Δαμόκριτος κ . συνελήφθη ' Εβραϊκή θαλα μηγός νοτίως της Κρή­ της. οϋτε 'Ιώσηπος. διότι προφανώς ήγνόουν στοι­ χειώδη προσανατολισμόν. 'Εν τούτοις έκείνοι έπιμένουν σέ μεθόδους έξευτελιστικάς π. τ. έρριπτα ν ! ! Δηλαδή οί Έβραίοι ά νέγρα ψαν εiς άρχαίας π λάκας -τάς όποiας προφανώς έκλε ψαν. .λ. δτι δέν άνέσυ­ ραν τάς πλάκας. κ.έπιγραφάς. λ . Γνωρίζω καλώς. πού κά- . Άλλά ηδη ό χρονογράφος Χαιρήμων. τάς ό ποίας άποπειpώνται νά χρονολογή­ σουν μέ τήν ήλικίαν τών πετρών η τών μαρμάρων. 'Εάν δέν είχον σταυρώσει τόν Χριστό 3ά ήσαν άκόμη άγνωστοι στήν ί στορίαν. δτι κάποιοι 'Εβραίοι ύφαρπάζουν πέτρας η τεμάχια μαρμάρων άπό τήν Άκρόπολιν τών 'Αθηνών κ ι ' άπ' άλλοϋ πιθανώς καί χαράσσουν έπι­ γραφάς. οί όποίοι tχρειάσθησαν 40 χρόνια. Ώδηγήθησαν στό Ήράκλε ιον καί τελικώς άφέθησαν έ λεύθεροι. διότι άνέσυρε μαρμαρίνους πλάκας άπό τήν θάλασσαν. Χ .χ. ό ίστορικός 'Απίων. �Ησαν εΤς κατώτερος λαός κτηνοτρό­ φων. ά λλά ητο υίός ραββίνου. καί γιατί. αiών) ό όποίος έξεκίνησε ώ ς «ίστορικός» πλαστο­ γραφών τό ό νομά του. βεβαιώνουν. ό γεωγράφος Μνασέας. δ τι οί 'Εβραίοι εΤχαν έλθη εiς Κρήτη ν κ. Πλαστογράφοι τ η ς ίστορίας καί τ η ς άρχα ιολογίας μέ προεξάρχοντα τόν Φλάβιον Ίώσηπον ( 1 ος μ .ό . διότι άπέδειξαν.. τ. διά νά έξέλ­ θουν μικράς έρήμου. Τέτοιοι πλαστογράφοι εΤναι κι' άκόμη χειρότεροι . άλλά τάς . δτι εΤναι ά ρχαίος λαός . δτι οί έβραίοι δέν είναι άρχαίοι. ό ΑΙγύπτιος ίστορικός Μανέθων. Ποίος ίστορικός νά τούς άνα­ φέρη . ό ίστο­ ρικός 'Απολλώνιος ό Μόλων. διότι οϋτε Φλάβιος ώνομάζε­ το. Μέ κάθε τρόπο προσπαθούν νά άποδείξουν. τάς έρριξαν πλησίον της Κρήτης καί μετά «κάποιοι» καθηγηταί τών Η Π Α έρευνώντες τ ή ν θαλασσίαν περιοχήν τάς «άνακαλύ­ πτουν» καί συνεπώς άποδεικνύετα ι άρχαιολογικώς. .

. διότι άνέκα8ε ν ύπfjρξαν Βιασταί της καΙ διαφο­ ροτρόπως τή ν lχου ν κακομεταχεφισ8εί καf παραποιήσει. Καλώς. έκδ . Τά βιβλία του. τά όποία διεσώθησαν πανθομολογουμένως. . iξοδος έξ αύτfjς. σελ. υίοίί τού Ποσειδώνος! Άλλά καί ό έκδότης της έγκυκλοπαιδείας «ΗΛΙΟΣ>> 'Ιωάννης Πασσaς καταθέτει τήν μαρτυρία ν του ( « Ή άΛη8ινή προϊστορία». Δ . ΗΛΙΟΣ. έδώ είμεθα καΙ τά ξαναλέγομεν. 1 984. μετά τώ ν διωκομένων Αίyυπτίω ν. «νά άποκτήση τό περιεχόμε νο ν. . Τήν ψευδολοyίαν τοίι Ίωσήπου τήν άποκαλεί τάσι ν έξυμνήσεως παντός ίσραηλιτικο ίι . «'Αποστολική Διακονία». οί . Άθ. δτα ν τό έδαφος της Παλαιστίνης σaς δώση τό ά ναγκαίον ύλικόν. Ό καθηγητής Β . .πως Έβραϊκώς θά ώνομάζετο. Ό ίδιος καθηγητής περιμένει ματαίως ή aρχαιολογία στήν Π . σελ. δ ταν τό lδα­ φος τfjς ΠαΛαιστlνης δώση είς ήμάς τό άναγκαίο ν ύΛικόν>> ( ένθ. Βέλλας ( «'ΕΒραϊκή άρχαιοΛοylα». 262): « 'Εν πάση περιπτώσει είναι άποδεδειyμένο ν ίστορικώς. δ τι οί 'ΕΒραίοι ούδέποτε εlχο ν άρί­ στας καΙ εύπρεπείς σχέσεις μέ τή ν Ίστορίαν. Μέχρι τότε ή γ η της Παλαιστίνης δίδει άρχαιολογικά εύρήματα ' Ελληνικά. ΛαμΒανομέ­ νης ύπ' οψιν τfjς τάσεως αύτοϋ νά έξυμνfj καΙ ύπερΒάΛΛη πάν τό ίσραηΛιτικόν». έκδ. έκ τοϋ Παλαιστίνου. aλλως τε καΙ ή ονομασία άκόμη της περιοχης εfναι Έλληνικης προελεύσεως. σελ. άποτελοίιν μνημείον πρωτοφανούς ψευδολογίας. 31 ) . Ή Προϊστορία τους εlναι γεμάτη άπό μύθους καf άπό παραδόσεις ά νεξακρfΒω­ τες -αίχμαΛωσίαι είς Α lγυπτο ν. 35) συνι­ στa μετά λεπτότητας: «τώ ν συ γγραφών τοϋ Ίωσήπου πρέπει νά γίνε­ ται χρfjσις μετά μεγάΛης προσοχfjς. όνωτ.

οί ίσχυρισμοf τω ν περί Μονο­ θεtα<. ώ<. λ . συσχετfζουν μέ τού<. κ. τω ν». μύθου<.λ . Τού<.καf τό χειρότερον δλω ν εlναι ή προσπάθειά τω ν νά άποδείζουν. δijθε ν Ίστορfα<. τού Μωϋσέω<. πληροφορfα<. τ. τij<. δτι εlναι πολύ άρχαfα φυλή.δποίοι μετεμορφώθησαν εί<. κ. . τω ν ύπό τού Θεού ώ<. καί περί έκλοyij<. τά περί κατα yω yij<. τ.. τού μοναδικού έκλεκτού καί περιουσfου Λ αού έ πf τij<. Ίσραηλίτα<.. άρέσει νά περιπλέ­ κουν καί νά συγχέουν παλ αιά<. 'Ιστορικά<. Α ίyυπτfου ίεpέω<. . yij<. καί νά τά<.

6 . δτι ή έξοδος τών Έβραlων άπό τήν Αϊγυπτο είναι μύθος.Δ.αι δπως θά Γj ελαν οί Έβ�αίοι. δπου καταφαiνεται δτι «νέα άpχαιοΛοyικά εύpήματα {χουν ίσχupότατα κΛο νίσει τό Ιστορικό περιεχόμενο τijς ΠαΛαιάς Διαθή­ κης». αίώνα. Ό Γερμανός Αίγυπτιολόγος Ρόλφ Κράους 6μιλών στό Πανεπιστήμιον της Χαϊδελβέργης διέψευσε τούς δηθεν ίστορικούς ίσχυρισμούς της Παλαιάς Διαθήκης καi όχι μόνον. Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Κ Α Ι Π .) οί έπιστήμονες. άνωτ. ευρηματα νεα ενισχυουν περαιτερω την κρα­ τοϋσαν &ποψιν. Ή Χαναάν άντιθέτως πρός τούς ίσχυρισμούς της Π. δέν έσυλήθη ποτέ άπό 6μάδας 00 � � . άλλά τόν Sον. εΤναι βιβλίον άνιστόρητον. Σ τήν ίδiαν έκδήλωσιν 6 Θεολόγος 'Ακα­ δημαϊκός 'Όμπερατ Ντίμπνερ κατέληξε στό συμπέρα­ σμα δτι ή Παλαιά Διαθήκη εΤναι ένα παραμύθι καi «ώς Ιστορικόν βιβλίον είναι οχρηστον»! Έπi πλέον 6 Δανός βιβλιοερευνητής Νίλ Πέτερ λέμχε διετύπωσε τήν γνώ­ μην δτι «συχνώς καi είς μεγάλο βαθμόν» οί μυθιστοριο­ γράφοι συγγραφείς της Βlβλου «έχουν συνειδητώς δια­ στρεβλώσει βασικά Ιστορικά γεγονότα». πού έλαβαν μέρος στήν έκδήλωσι τοϋ πανεπιστημlου της Χαϊδελβέργης συνε­ φώνησαν. ν τώ μεταξύ ή άρχαιολογική έρευνα δέν έξε­ λiσσε . Δ.Χ. 'Εν πάσn περιπτώσει δπως άναφέρει τό « Der Spiegel» (ένθ. ιότι τά . δτι ή Π. Τό μέγα βασlλειο τοϋ Δαulδ δέν ύπήρξε ποτέ. . . Στό Έβραϊκης ίδιοκτησiας περιοδικό « Der Spiegel» (τεϋχος 26/97) έδημοσιεύθη &ρθρον.Δ. Ή «πεντάτευχος» έγράφη όχι τόν 1 0ον π. Α Ρ ΧΑ Ι Ο Λ Ο Γ Ι Α .

καί ίερωμένοι ! 'Από 1 03 ίερείς της Άγγλικανικης. σελ. Τόμαc. κατέΛηξε ατό συμπέρασμα δτι τά πρώτα 10 Βι­ ΒΜα τfjc. ό 'ΙακώΒ. εlναι άποΛύτωc. ΒιΒΛικfjc.». ΠαΛαιδc. «Στό Καρφί» (28-1 2-1 999) διαβάζομεν: . Ή ε'ίδησις έδημοσιεύθη στόν τύπον. ησαν aνύπαρκτα πρόσωπα. πού Θεωρείται άπό τούc. δτι πολύ πρίν άπό αύτάς τάς άνα­ κοινώσεις ό 'Άγγλος καθηγητής Τόμας Τόμσον. άμφισΒητεί τή ΒfΒΛο. Θά ύπενθυμίσω.τ. ό ΒασιΛεύc.λ . Καθολικης καί της 'Εκκλησίας τών Μεθοδιστών.Δ. Ό 'ΑΒραάμ. άφο u έπραγματοποίησε άρχαιολογικάς έρεύνας 1 5 έτών έξέ­ δωσε βιβλίον. δπου aποδεικνύει. πιό ση­ μαντικούc. τfjc. δτι ό 'Αβραάμ. Τελικό συμπέρασμα: ή Π...Δ. δτι τό περιεχόμενον των Γραφών είναι aληθινό. 500 χρόνια μετά τά γεγονότα πού περιγράφουν». Μετά άπό άρχαιοΛο γική μεΛέτη 15 περίπου χρό­ νω ν. Πέραν των έπιστημόνων έξηγέρθησαν κατά της Π. aνωτ. καΘηγητήc. Καί πολύ πρίν aπό τόν Τόμας. μεΛετητέc. ό 'Ιακώβ κ .Δ. ό Τόμσον. Καί αύτή ή ε'ίδησις έδημοσιεύθη στό τύπο. είναι φανταστικά . Συγκεκριμένως στόν «'Ελεύθερο Τύπον» (30-31 993) διαβάζομεν: «Βρετανόc. φαν­ ταστικά καf δ τι iχουν γραφεί 500-1 . άρχαιοΛο γίαc. ό 'Ισαάκ. Δαυίδ καί ό ΒασιΛεύc. 286) εΤχεν ύποστη­ ρίξει καί aποδείξει. ΣοΛομών δέν ύπijρξαν ποτέ! Τόν έκπΛηκτικό αύτό ίσχυρισμό έπιχειρεί νά άποδεί­ ξει ό Βρετανόc. ό Μωυσfjc. πού έλαβαν μέρος εiς εiδικήν έρευναν τοίι BBC μόνον 3 (τρείς ! ) πιστεύουν. περιγράφει «ψευδοϊστορικούς άπατηλούς κόσμους». ό Γιάννης Κορδάτος (ένθ. ΔιαΘήκηc.'Ισραηλινών στρατιωτών. Τόμσο ν ατό καινούργιο ΒιΒΜο του «Οί πρώ τοι χρόνοι τού 'ΙσραηΛιτικού iΘνουc. καΘηγητήc. ηδη aπό τοίι 1 947. δτι τά πρόσωπα της Π.

Δ . πιστεύ­ ουν δ τι τ6 περιεχ6με νο τών Γραφών εlναι άλη­ Θιν6.« 'Ιερείς στρέφονται κατά τijς ΒΙΒλου. Ή χρο νολ6 γηση αύτή συγκρούεται μέ άλλα δεδομένα άπ6 τή ΒίΒλο καΙ πρέπει νά Θεωρηθεί πρώιμη · ύπάρχουν πολλές έξη γήσεις γιά τ6 πώς υίοθετήθηκε.Χ. 'Εκεί μέσα διαβάζομεν τά παρακάτω. Μ6νο 3 άπ6 τούς 103 ίεpείς τijς Ά γγλικανικijς. Τ6 πρώ το 8ι8Μο τών Βασιλειώ ν τοποθετεί τή ν VΕξοδο 480 χρ6νια πρίν άρχίσει ό Σολομώ ν τ6 χτίσιμο τού Ναού. οί όποίοι συμμετείχαν σέ σχετική {ρευνα τού BBC. . Μάλιστα οί 80 άπ6 αύτούς άμφι8άλλουν έάν οί πρωτ6πλαστοι 'Αδάμ καί Εύα ή ταν ύπαρ­ κτά πρ6σωπα. πράγμα πού όδήγησε ατή διατύπωση πληθώρας θεωριών. μάς δίνει μιά έξαιρετικά πολύπλοκη έκδοχή. «Φωτιές» άναψαν aτούς Βρετα νικούς Θρησκευτικούς κύκλους 100 ίερείς οί ό ποίοι έξέ­ φρασαν τήν πλήρη δυσπιστία τους στήν παρά­ δοση τijς ΒίΒλου γιά τή δημιουργία τού κ6σμου άπ6 τ6ν Θε6 μέσα σέ 6 ήμέρες. τijς Καθολικής καf τijς έκκλησίας τώ ν Μεθοδιστών. Ή φιλοεβραϊκή έφημερiς «Καθημερινή» μέ χορηγό τήν «Έθνοκάρτα» ( νά μή πληρώσουν οί 'Εβραίο ι ! ) έξέ­ δωσε μελέτην ύπό τόν τίτλον « 'Ά τλας τijς Βf8λου». Δέν γνωρίζουμε μέ 8ε8αι6τητα τ6ν τρ6 πο μέ τ6ν όποίο τ6 'Ισραήλ έ yκαταστάθηκε ατή Χαναάν. . ΒΡΕΤΑΝ/Α .Δ. Πιστεύουν δμως πάλι καλά στήν Ά νάσταση τού Χριστού καί τίς 10 έ ντολές». Ή παράδοση τijς Π. δηλαδή περί τ6 1440 π. Ίδοίι μερικά άποσπάσματα (αί ύπογραμμiσεις iδικαi μου): «. Οί κυρι6τεpες άπ6 αύτές εlναι ή Θεωρfα τijς ιισυνολικijς κατά- . τά όποiα προέρ­ χονται άπό φιλοεβραϊκή πηγή καi μολαταϋτα ούσια­ στικώς παραδέχονται τό άντιστόρητον της Π.

δπως ατό Δευτερονό­ μιον καf aτούς Κριτές. τijς «Βαθμιαfας διεfσδυσης» καf τfjς «έξέ­ γερσης των χωρικώ ν». πράγμα πού δέν ξενίζει ίδιαfτερα. τά όποία εlναι . Τό ποϋ ήταν τό δρος Σινά (ι] τό δρος ΧωρήΒ. Τό πέρασμα των 'Ισραηλιτώ ν μέσα aπό τήν fρημο περιγράφεται σέ μιά σειρά aπό αναφορές στήν πορεία αύτή. τά ήφαιστειακά χαρακτηριστικά πού aναφέρει ή 'Έξοδος ένδέχε­ ται νά aνήκουν σέ ϋστερη έπεξεργασfα τijς aφή­ γησης γιά τό Σινά καf fτσι δέν συνεπάγο νται δτι τό δρος Σινά ήταν πράγματι tνα ήφαίστειο καί δτι δρα Βρισκόταν στήν Βορειοδυτική 'ΑραΒία)... rσως νά εlναι aποτέλεσμα μιας tκ τών ύστέpων έ ναρμόνισης.Δ.χ. Πολλές aπό τfς έ νδεfξεις πού fχουν χρησιμοποιηθεί στή ν έπιστη­ μονική αύτή συζήτηση εlναι ύπερΒολικά ακριΒείς σέ σχέση μέ τό ζητούμενο (λ. . καί μέ πιό συνοπτικό τρόπο ατό χωρίο 33.κτησης». διάσπαρτες ατά ΒιΒλfα τfjς 'Εξόδου. . Εlναι πιθανόν αύτό τό χωρίο νά εlναι ό πυρήνας τω ν σχετικών aφηγήσεων.Δ. δπως ό νομάζεται σέ όρισμένα κεfμενα) εlναι ενα ίδιαfτερο πρόΒλημα· fχουν προταθεί περισσότε­ ρες aπό δώδεκα τοπο8εσίες.()ρος τοϋ ΘεοΟ» καί δχι τοϋ Σινά. τι aφήνεται νά έ ννοηθij σέ μερικά χωρfα τijς Π. 'Ορι­ σμένα τμήματα τοϋ ταξιδιού περιγράφονται καί σέ aλλα ΒιΒΜα τijς Π. aκόμα καf δ ταν εlναι σύμφω νες. έ νω aρκετές aπό αύτές αναφέρο νται σέ ενα ξεχωριστό . των 'Αριθμών καί τοΟ Ίησοϋ τοΟ Ναυij.. 1-49 τω ν 'Αριθμών. . aφοΟ fχει αναγνωρι­ στεί δ τι ό aριθμός δσω ν συμμετείχαν σέ αύτήν εlναι πολύ μικρότερος aπό δ. "Εχουν γfνει έπfσης προ­ σπάθειες σύνθεσης των θεωριών αύτων. Οί πεpιypαφές αύ τές δέν συμφωνούν πάντοτε μεταζύ τους καί. . Τά αίγυπτια­ κά aρχεία δέν αναφέρονται στή ν "Εξοδο.

χ. Ποίος τούς έπιβεβαιώνει. . τόν. ύπό τοϋ Έβραϊκοϋ ίερατείου. Ποίος τούς άναφέρει. μέ στοιχεία του.51 )». άντί νά διαφωτίζουν συσκοτίζουν. Εύρέθησαν προτομαί του. Καί διά νά εϊπω διαφορετικώς τάς θέσεις μου. Πάντως η πλαστογραφία (όμολογείται καθαρώς) γίνεται μέ τήν «έκ τών ύστέρων έναρμόνιση»! Τάς νοθείας τών βι- . Δ . 12. 'Ισαάκ.τ. δτι ό:λλο ήτο τό όρος. πότε έζησε.λ . Γνωρίζομεν τό βιβλίον του «Πεpf Φύσεως». .Δ. 'Οπωσδήποτε ολοι συμφωνοϋμεν. διά τόν Ήράκλειτον. 'Όταν λοιπόν δέν δύνανται νά προσδιορίσουν ποίον όρος εΤναι τό Σινά άντιλα μβάνεσθε τήν άξιοπιστίαν τών γεγονότων. 'Ιεζεκιήλ. Όμιλοϋμεν π. πού περιγράφουν. διά νά καταλήξωμεν στό συμπέρασμα της ίστορικότητός του. . 'Απεκαλύφθησαν έπιγραφαί. τόν.τ. τό έργον του. πότε άπέθανε κ .λ . δτι τά άνωτέρω κείμενα. τόν Πεισiστρατο. δπου συνήντησε ό Θεός τόν Μωϋση. . ούδαμοϋ! Ποίος μάς πληροφορεί περί έκείνων. ούδείς! τι έχουν ά φήσει.46 καf 26. τόν ' Ηρόδο­ το.). ούδείς! Συνεπώς ίστορικώς εΤναι φανταστικά πρόσωπα έπινοηθέντα. 1. ποϋ έζησε. λ. τόν Πλάτωνα. Τόν άνα­ φέρουν πολλοί συγγραφείς. . ίστορικοi κ . κι' δλας τάς Άρχαιοελληνικάς προσωπικότητας. τόν Άναξiμανδρο. ούδείς! ( μόνον η Π. τόν Ξενοφώντα. Διότι δταν διά τήν τοποθεσίαν τοϋ όρους Σινά προτείνονται δώ­ δεκα πεpιοχαf(!) καί η δ:ποψις. Όμιλοϋμεν περί Αύνάν. Λώτ κ . Κατά τά λοιπά η ίστορiα δέν γράφεται μέ «συνθέσεις θεωριών» άλλά μέ έξηκριβωμένα γεγονότα . 'Έτσι λοιπόν άπό φιλοεβραΙκάς «πηγάς» βλέπομεν τάς άντιφάσεις καΙ τάς φαντασιώσεις της Π . Ραχήλ. έκ τών όποiων πληροφορούμεθα περί τ η ς ζωης καί τοϋ έργου του. . τόν. φιλόσοφοι.τ.συyκpιτικά μεταyε vέστεpης προέλευσης (Έζ. Τά Ίδια διά τόν 'Α ρι­ στοτέλη.37 vά συyκpιΘή μέ τό ΆpιΘ. ούδέν! Ποϋ άναγράφονται τά όνόματά των.

σελ. Μπρα­ τσιώτης ( «Είσαyωyή είς τήv Παλαιάv Διαθήκηv». 1 937.βλiων της Π . Λόντς ( « Ό Ίουδαϊσμ6ς σάv πρ6δρομος τοϋ Χpιστιαvισμοϋ». Βέλλας ( «Κριτική τijς Bf8λou καί έκκλησιαστική αύθε vτία». ώς έχει ή διήγησις εlvαι έ vτελώς μυθική»! Αίιτά ύποστηρiζω καί έγώ. 1 928.Δ. δτι εΤναι « Ίουδαfα ήρωfς άπ6 τοϋ ό v6ματος τijς όποίας έπιyράφεται tv έκ τώv 8ι8λfωv τijς Παλαιάς Διαθήκης. 1 937. .Δ.κδ. Άθ.χ. «Δiβρης» Άθ. π. στό όποίον θά μάς aπαντήσουν οί θεολογοϋντες. σελ. «Ίοuδiθ») ή όποία γράφει περί Ίοuδίθ. 769. Β. aπό τοίις ραββiνοuς έπισημαiνοuν κα­ θηγηταi πανεπιστημίων της θεολογίας. . Π. δπως μuθικά εΤναι δλα τά πρόσωπα της Π. 6) ό όποίος καταγγέλει «έσκεμμένη μεταβολή» ! Ό Α. Άθ. Ε. 1 979. οχι ίστορική. τόμος 6ος. σελ. Ή «Ίοuδαiα ήρωίς» εΤναι μuθική. σελ. λ. 533-536). 'Ολοκληρώνω έδώ μέ τήν έγκuκλοπαιδεiαν ΕΛΕΥ­ ΘΕΡΟΥΔΑΚΗ (έκδ. 1 72) όμιλεί διά «τίς θρασείς αύθαιρεσίες της ίερατικίj ς παραλλαγής»! Τό πώς τώρα σuνδuάζεται πλαστογραφία καΙ θεό­ πνεuστον εΤναι ζήτημα έρεuνητέον. . δι' έπιφοιτήσεως.

Κάπου .κάπου οΙ 'ίδιοι οΙ Έβραίοι όμολογοϋν τάς άπομιμήσεις.λλους λαούς εΤναι εϋκολον νά γίνη άντιληπτόν. σελ. δτι τά μυθιστορή­ ματα της Βίβλου βασικώς δέν έ νεπνεύσθησαν άπό 'Εβραίους. τσϋ Πειpασμοϋ καί τοϋ κατακλυσμοϋ προijλθον άπό τούς μύθους τijς Μεσοποταμfας εΤναι δέ πιθανόν οί Έ6ραίοι νά έδανείσθησαν τούς μύθους των άπ6 τήν Βα6υλω νιακήν φιλολογίαν κατά τήν διάρκειαν τijς αίχμαλωσίας τω ν. 346. . 1 965. Ο Ι Ω Σ Ε Ι Σ � � � � · μερικανοε ραίος Γουί Ντυρά� ( <<Παγκ σμιος ιστορfα του Πολιτισμου».Π. . γράφει: « "Ας κάμωμεν μίαν συγκριτικήν έ πισκόπησιν.λ. έφ' όσον διαβάσετε τήν γραμματείαν άρχαΙων λαών. . πού εΤχαν αύτήν τήν άρχήν της ά νταποδόσεως. Ελλ. .λλων λαών: «αί ώραίαι διη γήσεις τijς Δημιουργίας. 1 958. τόμος Α. «Συροπου­ λοι» Άθ. σελ. .» κάνει συγκρίσεις μέ προηγουμένας νομοθεσίας. 28) έπιθυμών νά δικαιολογήση τόν δηθεν Μωσαϊκόν νόμον τοϋ «οφθαλμόν άντί όφθαλμοϋ κ . . Άθ. S ENOI Μ Υ Θ Ο Ι Κ Α Ι Α . 358) ό μιλεί διά «τά τόσον γοητευτικά μικρά μυθιστορήματα της Βίβλου . Σύμφωνοι καί προσθέτω. » . Ό κατά 500 iτη άρχαιότερος τοϋ Μωυσέως Κώδιξ τοϋ Βασιλέως τώ ν Βα6υλω νεfω ν Χαμουρα6ή καθιερώ νει ώς γε νικήν τήν άρχήν τijς άνταποδ6σεως όρfζων ίδfως είς aρθρον 106: ((έάν τις έκ6ά- . εκδ. Τό δτι οΙ 'Εβραίοι άντέγραψαν ό. Ό Έβραίος Άσέρ Μωϋση ( « Έλλη νοϊουδαϊκαf μελέται». ».7 .τ.Π. άλλ' άντεγράφησαν άπό τάς μυθολογίας ό.

σελ. 8. >> καί oi πρώτοι Χριστιανοί Πατέρες εΤναι βέβαιον ότι συνέπλεξαν πολλάς ίδέας καί άρχάς της πλατωνικης διδασκαλίας μέ τά Χριστιανικά δόγματα>> (ένθ. Γουώλμπανκ ύποστηρί­ ζει ( « 'Ελλη νιστικός κόσμος». ταύτα άντιπαθείν))». Θεολοyfαι. καf τijι. σελ. εύθέωι. περί τοϋ Θεfου υίοϋ.. η εμμέσωι. Προσέτι καί στόν Χριστιανισμόν ή έπίδρασις τών Ιδεών τοϊι Έλληνισμοϊι εΤναι έντονος καί βεβαία. έ πηρέασαν τόν Χριστιανισμό ν>> ({νθ. προσωπικότη­ τος τοϋ Θεοϋ. ό όποίοι.. «Παπαδήμω> σελ. Οί Πυθαγόρειοι έδfδασκο ν δτι "δίκαι­ ο ν ε/ναι a τίς έ ποίησε. ώι.&.) καί μετά παρρησίας άναγνωρίζει. σελ. περf τijι. ύπό τόν τίτλον: «Ή Θρησκεία τών Άρχαfων 'Ελλήνων>> (έκδ. Θά τού έκ8ληθούν οί όδό­ ντες του)). . .. περf τού σώματος καί τijς ψυχijς. 1 99. Ό 'Επίσκοπος Κατάνης ('Ιάκωβος Πηλiλης) συνέγρα­ ψε ογκώδη πραγματείαν. καf ή μυστηριακή Βρώσιι. 'Άποψιν πού δ ιετύπωσεν ό Ούyος Γρότιους (1 583-1 645).&. τοϋ σώματοι. 'Α κόμη τονίζεται δτι : « Τά δόγματα περf "Αδου καί καθαρτηρίου πυρός. 294) ότι τό βιβλίον «'Εκκλησιαστής>> «typάφη πεpί τό 250 ύπό τήν πλήpη tπίδpασι τών Έλληνικών ίδεών. 221 ) τήν όποία ν παρά τάς άντιρρήσεις μου ( 'Ινδοευρω­ παίοι. 221 κ. 8). άλφάβητον κ. 1 99). Γλασκώβη 1 986. Ό 'Άγγλος άκαδημαϊκός Φ. >>. 8. έσφάyη καί άνε yεννήθη.λη τόν όφθαλμόν έλευθέρου ά νθρώπου. . ότι είς έπιστολάς τοϊι 'Αποστόλου Παύλου «tκφpάζο­ νται τά στωϊκά δόγματα>> ότι ό Εύαγγελιστής 'Ιωάννης «είχεν Έλληνιστικάς τάσεις .) άποδέχομαι ώς περισπούδα­ στον έργον καί άντικειμενικόν.. άνωτ. άνωτ. άφοϊι άναγνωρίζη τήν έπιρροήν της Έλληνικης θρησκείας στόν Χριστιανισμόν (σελ. καί τοϋ α/­ ματοι. 1 99. Θά τού έκ8ληθij εfς όφθαλμός'Ί καf άρθρον 200: "έάν τις έκ8άλη τόν όδόντα άνθρώπου τijς ίδίας μέ αύτόν καταστάσεως.

'Επίσης άγνοείται ό συγγραφεύς η ή όμάδα τών συγγραφέων πού τά συνέγραψε κ. >>! (ένθ. «Βίβλος») δπου διαβάζομεν: . κατά τό ν Ίώσηπον. πέμπτη. λ. άνωτ. Ή άβεβαιότης. Διά νά μή σάς παραπέμψω είς είδικά βιβλία. yνωρίζομεν μόνον καf αύτό χωρίς ΒεΒαιότητα. ίερέω ν καί πρεσΒυτέρων. Τοϋτο δμως δέν έκώλυσε τούς 'ΕΒραί­ ους ποιητάς νά προσαρμόσωσι τά ξένα πρότυ­ πα πρός τήν Θρησκεuτικήν αύτώ ν ίδεολοyfαν καf τάς κοινω νικάς άντιλήψεις. δ τι εΤναι σημιτική . άνωτ. πού έπικρατεί στήν Π. σελ. άπεδείχ8η άναμφισΒή­ τητα δτι αuτη έν πολλοίς άπεμιμή8η ξένα άρχαι­ ότερα πρότυπα κατά τε τό περιεχόμενο ν καf τόν τύπον. Δια8ήκη περιέχει lργα συγγραφέ­ ντα είς διάστημα τουλάχιστον lνδεκα αΙώνων>>! « Ά φ ' δτου δμως ή Αίyυπτιολοylα καΙ ή Άσσυ­ ριολοyία άπεκάλυψαν είς ήμάς τούς πνευματι­ κούς Θησαυρούς τijς Αίyύπτου καΙ τijς Μεσοπο­ ταμίας κατά χιλιετηρίδας δλας παλαιοτέρους τijς ΈΒραϊκijς φιλολογίας. είτε έξ ίδιοτελώ ν Βλέψεων τών έκάστοτε διεπό ντω ν τάς τύχας τοϋ λαοϋ. ωστε ν' άποτυπω8ij είς αύτά δλως έ8νικός 'ΕΒραϊκός χαρακτήρ.λ. Είς τοϋτο συνετέλεσεν ή lλλειψις φωνηέντω ν . τά ΒιΒΜα τijς Π. 31 9). ώς πρός δλα. . τ. Καί­ περ εύρισκόμενα ύπό τήν διηνεκij φύλαξιν τών προφητών. Διαθήκης ύπέστησαν διά τοϋ χρόνου παλλ άς άλί\οιώσεις είτε έκ τijς άμελοϋς άντιyραφijς.Δ. ((Καί ή μέν Π. 'Άλλως τε «διά τή ν φυλήν τώ ν έΒραlων. πού δυσκόλως εύρίσκονται.).Παρά τήν έμφανfj Έβραιοπ ληξίαν του ό Ντυράν μάς πληροφορεί δτι στό έρώτημα : «πώς καΙ πότε έγρά­ φησαν τά ΒιΒλία αύτά» έλέχθησαν πολλά ((χωρίς νά δώσουν άπάντησιν εΙς αιίτά τά tρωτήματα>> (ένθ. προσφεύγω στήν έγκυκλοπαίδεια «'Ελευθερουδάκη» ( έκδ. εΤναι διάχυτος.

'Ανάλογα ύποστηρίζει καί ό Α. 1 85): «Ή διάδοση τών ΒαΒυλω νιακών μύθων ατή Χα­ ναάν1 μέ τή χαρακτηριστική άνάμιζη τώ ν Χετ­ ταϊκών καf Κυπροκρητικών στοιχείων1 έπαιζε πολύ σημαντικ6 ρ6λο ατή διαμ6ρφωση τώ ν 'Ισραηλιτικών άφη γήσεων γιά τή δημιουργία τοΟ κ6σμου». άποτελεί «άπομίμησιν ξένων άρχαιοτέρων προτύπων» δτι τά βιβλία της ύπέστησαν. σελ. διά τοϋ χρόνου πολλάς άλλοι­ ώ(Jεις «είτε έξ ά μελοϋς άντιγραφης.Χ. 1 43) μδς πληροφορεί δτι: «Δέν ύπάρχουν σfγουρες μαρτυρίες οϋτε γιά τήν προσωπικ6τηται οϋτε γιά τ6 έργο τοΟ Μωϋ­ σij. μέ άλλοιώσεις κειμένων. «Δiβρης» Άθ. 'Έχομεν λοιπόν καί λέγομεν. . . Τά κείμε­ να αύτά ζαναγράφτηκαν σέ μεταγε νέστερες . Πάντως οχι Ιστο­ ρία. » καί στήν συνέχεια προσθέτει: « Ά π6 τήν aλλη μεριά δμωςι δέν μποροΟμε νά παραδε­ χτοQμε πώς ή κλασσική άφή γηση1 πού περιέχε­ ται στή ν Πεντάτευχοι εΤναι αύθεντική. δτι ή Π. οχι. Μύθοι λοιπόν καί μάλιστα ξένοι. έκδ. όπωσδήποτε οχι. έκδ.Δ. μέ άνακριβεiας καί μέ άσαφείας γράφεται ίστορία . Καί έρωτώ: μέ προσαρμογάς άπομιμή­ σεων. είτε έξ Ιδιοτελών βλέψεων» δτι «περιέχει πολλάς άνακριβείας καί πλείο­ νας άσαφείας». αίώνα έζ έλλη­ νικijς μεταγραφής τοΟ Έ8ραϊκο0 κειμένου διά τούς Έλλη νιστάς τijς Αίγύπτου καί τijς aλλης διασποράς Έ8ραίουςι i] τις περιέχει διά τοΟτο παλλάς άνακρι8είας καί πλείονας άσαφείας».γραμμάτων1 i]τις παρείχεν έλευθερfαν είς τή \' έρμηνείαν όμοιοτύπων λέζεω ν1 ώς τοΟτο κατε­ δείχθη έκ τijς έλληνικijς μεταφράσεως τών Ο ' τijς γε νομένης κατά τ6ν Γ' π. Ό 'ίδιος συγγραφεύς ( « Ό Μωϋσijς»1 Έλλ. Λόντς ( «Προχριστιανική έποχή»1 Έλλ. «Δίβρης» σελ. 1 978.

άφιέρωσε ατό Μωϋσfj τί() άρχέ() τη(). οϋτε άποτελοϋν στοιχεία ίστορικfjς μνήμη(). τό ν προορισμό τfj() φυλή(). Άφοu οί λόγοι καί τά έπεισόδια ( «Προχριστιανική έ ποχή». τ' άφηγηματικά έ πεισόδια άπο­ Βλέπουv ατό vά έξηγήσουν μέ μιά πράξη τοϋ πρό γονου. Μaς άρκεί τό «δέν έχουν καμία άνταπό­ κριση στήν ίστορική ν άλήθεια>ι! διά νά τά θεωρήσωμεν άνιστόρητα κείμενα . έμπλουτfστηκαν καf κά­ Θε έποχή. δέν άνταποκρίνεται cψεσα ατή Μωσαϊκή έ ποχή. δτι . 'Α κόμη σχολιάζει: « Τά έπεισόδια άπ' τή ζωή τοϋ κάθε έθνάρχη. εΤναι πάρα πολύ δύ­ σκολο νά καθορfσουμε μέ άκρί8εια ποιό() ήταν καί τί άκρι8ώ() έκανε ό Μωϋσfj()». 'Έτσι παρουσιά­ ζουν τό Μωϋσij σάν τόν ίδρυτή καί τόν καθιε­ ρωτή μtά() Θρησκεfα() καf μιά() νομοθεσfα(). σελ. οί περιπέτειέ() του. δέν έχουν άνα­ γκαστικά πάντοτε μιά ίστορική άνταπόκριση. πού ατό σύνολό του() δέν έχουν καμία άνταπόκριση στή ν ίστορική άλήθεια. 1 95) άπό τήν ζωή τοu κάθε 'Εβραίου έθνάρχου δέν έχουν άναγκαστικώς ίστορικήν άνταπό­ κρισιν. Σύμφωνοι. (έ νΘ. κι άκόμα τf() σχέσει() τη() μέ τού() άλλου() λαούς». μέχρι τή ν όριστική σταθεροποίηση. τού() κανό­ νε() τη(). τά λόγια του. Πολλέ() φορέ(). οϋτε έστω άποτελοuν στοιχεία ίστορικης μνή­ μης. τό ν χαρακτήρα. Χωρf() γνήσια τεκμήρια. υποχρεωτικώς όδηγούμεθα στό συμπέρασμα. καί τού() νόμου() της. πού νά δημιουργήθηκαν τήν έποχή πού μελετάμε. άκόμα κι αύτό() ό πεpfφημο() Δεκάλο γο(). έξιδανικεύτηκαν. τή ν άποστολή. πού διατηρήθηκαν μέσα στήν προφορική παράδοση. Κανένα λοιπόν άπό τά στοιχεία τfj() Πεντατεύχου.έποχέ(). 144). σελ. άνωτ.

381). περιεκτική». <<NA v καί ό παραιvετικ6ς σκοπ6ς τοϋ 8ι8Μου μετέστρεψεv τ6 v συγγραφέα τ6σοv vά τροποποιήση καf vά καΛΛωπfση τά γεγο v6τα τά όποfα άvαφέρει. . ή όποία άπαιτεί άνταπόκρισιν πρός τήν πραγ ματικότητα . wστε νά καταστήση αύτά περισσ6τεροv ύπηρετικά είς τ6v σκοπ6 v του. έντυπωσιακήν τό όντως μελέτην διαβλέπω σύγκρουσιν έπιστήμονος καΙ πιστοϋ. . δτι. ώστόσο μερικό σημεία ώς πρός τήν ίστορικό­ τητα ε1ναι διαφωτιστικό καΙ τό παραθέτω. . » (σεΛ. («Τω8fτ») ώς οί Karl llgen καf Robert Gray θεωρούν μεταξύ τώv έτώ v . «Άποστο­ λικης Διακονίας της Έλλόδος» Άθ. άΛΛ ' ά vαφέρει γεγοv6τα μιδς άρχαι6τερης έ ποχής. Μέ είλικρίνειαν ό συγγραφεύς άναφέρει τάς συγκρουομένας χρονολογήσεις: «Χρ6 vος Συγγραφής: Οί διάφοροι κριτικοf συγ­ γραφείς διαφέρουν έv σχέσει μέ τ6v άκρι8ή χρ6vοv συγγραφής τοϋ 8ι8Μου. «Ή ίστορfα είς τήv ΠαΛαιάv Διαθήκηv δέv εlvαι «ίστορfα» κατά τήv σύγχροvοv tvvoιαv. Στήν όγκώδη. ή παρατήρησις τοϋ Samuel Davidson. Μεταξύ των πολυτόμων έργων του. Ό 'Επίσκοπος Κατόνης ('Ιάκωβος Πηλίλης) ε1ναι. . . « Τ6 8ι8Μο v τούτο καΛείται άvαρμ6στως τ6 «Γ' ΜακκαΒαfω ν» καθ' δσοv ούδ6Λως άvαφέρει τά κατορθώματα τώv Μακκα8αfωv ήρώω ν. χιλίων καί πλέον σελίδων. τiτλος του: «Ή Ά γfα Γραφή» (έκδ . μέ πλουσιωτότην βιβλιογραφίαν.. 137). «ή διήγη­ σις έμφαvίζεται δτι ούδέv [τεροv εlvαι είμή εvας παράΛογος Ίουδαϊκ6ς μύθος». εlvαι ποΛύ. έπf­ σης. κατά τήν γνώμην μου ό σοφώτερος ίερωμένος της έποχης μαc. 1 992).δέν ε1ναι ίστορία. » (σεΛ. πού συνεγρόφησαν εiς aψογον Έλληνικήν γλώσσαν ύπόρ­ χει είδικόν βιβλίον περί 'Αγίας Γραφης.

32). «Γραμ­ μή» Άθ. . Pfeiffer θεωρεί έ ν έτει 120 π.Χ. 'Αξιόλογον δ ι ά τάς π λαστογραφίας τών 'Εβραίων εiναι τό δίτομον έργον τοϋ Γιάννη Φοuράκη « 'ΕΒραίοι οί πΛαστογράφοι τfjς ΈΛΛη νικfjς ίστορίας» (έκδ. Τά ότυχα παιδιά μας διδάσκονται στό σχολείο ότι: «Στήν Παλαιά Διαθήκη διασώζεται ή παλιότερη ίστο­ ρία τών Έθραίων.)» (αεί\. διά τήν έρευνητικήν πρωτοτυ­ πίαν του. 1 1 3). μέχρι τήν έποχή τοϋ δευτέρου Ναοϋ. (Β' τόμος. . 1 983) όπου παρατίθενται παραπομπαί είς Άρχαίους ίστορικούς κ. . σελ. εΤναι ή ίστορία τους aπό τήν έποχή της Δημιουργίας τοϋ Κόσμου. Κατά τούς 'Εβραίους ή Π.ίστορίας τών 'Ελλήνων» τό όποΙον καί συνιστώ. Ewald θεωρεί έν έτει 350 π. Βρανόπουλος: « 'Ιστορία τώ ν άρχαfων χρόνω ν» της !\ Λυκείου.Χ. » ( Ε .1 καί ό Ρ. ότι «Ή Ά yία Γραφή ε/ναι ή φημοΛογία περί τfjς πίστεως ούχί μιάς έ πιστημονικfjς παρατηρήσεως η μιάς ίστορικιjς άποδείξεως.Χ.1 έ νώ ό Η.Δ.Η. Έν πάσn περιπτώσει έξ aρχης ό συγγραφεύς μάς δηλώνει. G. 'Όλη αύτή ή δηθεν ίστορία ούδαμοϋ στηρίζεται.Χ. τ. λ. ούδεμία τεκ­ μηρίωσις aναφέρεται.1 ό Leon Berthold θεωρεί μεταξύ τών έτώ ν 250-200 π.689-600 π.1 ό H.1 ό Ε. σελ. 381 ) . Graetz προχωρεί ποΛύ περισσό­ τερο ν/ καί ίσχuρfζεται δτι τό 8ι8ί\fο ν έ yράφη μετά τήν καταστροφή ν τοϋ Ίεροϋ ύπό τών Ρωμαίωνι 70 μ. ούδέν aποδεικνύεται. aλλά όλα εΤναι έφευρήματα η χονδροειδείς π λαστογραφίαι . Στό 'ίδι ο .Χ.Χ. Schϋrer θεωρεί έ ν έτει περfποu 150 π. » (σελ.1 Γjτοι έ πί τfj() έ ποχfj() τοϋ Ρωμαίου αύτοκράτορος Άδριανοϋ (1 17-138 μ. Ό συγγραφεύς έξακολουθεί νά ζη. . 'Εκεί uπάρχει ίδιαιτέρως ένδιαφέρον κ εφάλαιον uπό τόν τίτ­ λον «τά δηθεν «iστορικά» γεγονότα της Βίβλου καί τά aντίστοιχα της μυθολογίας . Χ. 371).

'Αριστείδης 'Ανδρόνικος ( «Κfνδuνος έ ν όψει». Χ . 'Αριθμοί. στηριζόμενα είς παραδόσεις ij σκοπfμως δημιοuρyηθεfσας τοιαύτας». Φυσικά μέ σκοπίμως δημιουργηθείσας παραδόσεις δέν στοιχειοθετείται ίστορία . Β' έκδ. ::�!�= . ώς καf ai\i\ α τής παλαιάς yραφής ΒιΒΛία. "Εξο­ δος. σελ. ητοι τά πέντε πρώτα βιβλία τfjς Π.βιβλίο προσδιορίζεται ή «'Έξοδος» τών 'Εβραίων μέ άξιοζήλευτον άκρίβειαν. " · ": " ': · ·� ::. 37) γράφει διά τό περιεχόμενον τfjς Πεντατεύχου (έννοείται ή Βίβλος τοu Μωϋσέως. ούδείς θά τοu άπαντήση.Δ. έάν κάποιος μαθητής έρωτήση. πού εiναι: Γένεσις. Λευϊτικόν καί Δευτερονόμιον): «Πρός τό ν σκοπόν τοϋτον έyράφη καf ή Πεντάτευχος. Άθ. Ό δρ. 1 976. «έγινε» τό 1 220 π . ! Πώς βγαί­ νει αύτή ή άκριβεστάτη χρονολογία .

τόν ίστορικόν.A ί 'Εβραίοι ψευδόμενοι άκολουθοίιν τήν έξης τα � τικήν: εριγ �ά � ου ν φ � νταστικ ά πρόσω �α _ ταχα συνεβησαν . Μόνον ύποθέσεις γίνονται . Ή άναζήτησις της γλώσσης τών κειμένων η της ίστορικότητος τών προσώπων πού άναφέρονται η ο έντοπισμός τών παραποιήσεων η ή έπισήμανσις τών άντιφάσεων η ή άνακάλυψις τών συγγραφέων μπορεί νά γiνη κι' έχει κάποιαν άξίαν διά τόν μελετητήν. Π. 'Όταν oi 'Εβραίοι έξιστοροίιν τήν δρaσιν κάποιου Μαλαχία των καί δέν τήν τεκμηριώνουν.Δ.Α Μ Υ Θ Ι . τότε δέν έχομεν ίστορίαν. δτι δέν γνωρίζομεν μέ άκρίβειαν. τα οποια στην τάδε πόλιν. Προφανώς άντιλαμβάνεσθε τήν άπάτην. Θά έπαναλάβω. ή όποία πραγματικώς uπηρξε. δτι δπου τά άναφερόμενα γεγονότα τελοίινται άπό τόν Θεό καί τούς 'Αγγέλους του δέν έχομεν iστορίαν. 'Άλλοι έπιστήμονες δέν προχωροίιν στήν έξέτασιν τοίι ζητήματος της ίστορικότητος της Π. έάν τά περιγραφόμενα δέν εΤναι αύταπόδεικτα παραμύθια.Α Ρ . οϋτε ποίος τά έγραψε. δτι δσα περιέγραψαν οί 'Εβραίοι εΤναι άληθη. δτι δσα έγραψαν άπεδεiχθησαν άληθη.Δ. και γεγονοτα. οϋτε πότε έγράφησαν τά 49 βιβλία της Π. Ή ά νακάλυψις της τάδε πόλεως δέν σημαίνει. τίποτε τό συγκεκριμένον.21 -22) δτι ό 'Ενώχ έκανε περι- � . τόν έρευνητήν. Δηλαδή δταν διαβά­ ζωμεν στή «Γένεσιν» (Ε. μέ τόν ίσχυρισμόν. άφοίι εύρέθη ή τάδε πόλις. Ό ίστορικός ά ναζητεί τήν άλήθειαν. Οί άρχαιο­ λόγοι εύρίσκουν τήν τάδε πόλιν καί οί 'Εβραίοι ίσχυρί­ ζονται.8 .Α Κ Α Ι r E r ONOT.

3) τόν Σήθ ή ότι μετά τόν φόνον τοίι 'Άβελ. ό Κάϊν εΤπε στόν Θεό ότι άνησυχεί μήπως τόν σκοτώση «Πάς δστις μέ εupη» (ένθ. άνωτ. διότι έπληθύνθησαν αί κακίαι των (ένθ. Έκτός πού μετα­ νοεί ό Θεός «έί\υπή8η έν τfj καpδfςχ αύτοϋ».χ. Ποίοι υίοί Θεοίι. άνωτ. Ποίος «πάς δστις». γλωσσικών στοιχείων. Δ. εΤναι αύταπόδεικτον παραμύθι ενός κατωτέρου λαοίι περι­ φερομένων κτηνοτρόφων. άφοίι δέν ύπάρχουν &λλοι &νθρω­ ποι παρά μόνον ό 'Αδάμ καί ή Εϋα . μεταμελείται ποίι έκανε τοίις άνθρώπους. νά έξετάζωμεν &ν ό Θεός έλυ­ πήθη. καί νά καταστρέφη έκείνα τά όποία λίγο πρίν: «ήσαν καλά Μαν» καί τέλος πάντων τά δύστυχα πτηνά τί τοίι έφταιγαν. ίστορίας.Δ. ποίαι θυγατέρες άνθρώπων. Καλά όλα αίιτά. άναλύσεως κειμένων.Δ. καί νά τό καταγράφωμεν ώς ίστορικόν γεγονός. Ή Π. όπως ήσαν οί 'Εβραίοι. ΣΤ. δίχως νά χρειάζωνται περαιτέρω άναλύσεις πού . δίχως τήν συνδρομήν της άρχαιολογίας. 5-7) καί άποφασίζει νά έξαλείψη τόν &νθρω­ πο έπί της γης άκόμη καί τά κτήνη. ή τό ότι (ένθ. 1 4) . διά τήν άπόρριψιν της Π.1 ) ό 'Αδάμ έγέννησε τόν Κά"ιν καί κατά τό &λλο (Ε. 'Εμείς τί νά κάνωμεν ώς ίστορικοί. Τό &ν έλυπήθη ό Θεός άπορρίπτεται αίιταποδείκτως. Τό ότι κατά τό ενα κεφά­ λαιον της «Γενέσεως» (Δ. 'Επομένως ή άπόρριψις της Π . καί κατόπιν ό Κάϊν «έyνώpισε τήν γυναίκα αύτοϋ» Ποίαν γυναίκα. πραγματοποιείται αίιταποδείκτως. έκ τοίι περιεχομένου των διηγήσεών της. άλλά νά ύποστηρίζουν ότι τό ύπέρτατον ον ό Θεός. Δ . Στ. ερπετά καί τά πτηνά «έπειδή μετεμεί\ή8η δ τι έποίησε αύτούς»! ΕΤναι νοητόν νά μετανοη ό Θεός.πάτους μέ τόν Θεόν δέν εΤναι έπιστημονικόν νά προ­ χωρήσωμεν είς άναζήτησιν π. άνωτ. 2) «ίδόντες οί υίοf τοϋ Θεού τάς Θυγα­ τέρας των άν8pώπω ν δτι ήσαν ώpαίαι έί\α6αν είς έαυτούς γυναίκας έκ πασών δσας έκί\εξαν». μήπως καί είς αίιτά έπληθύνθησαν αί κακίαι. γλωσσολογίας.

άλλ' όχι ίστορία ! 'Εν τφ μεταξύ διάφοροι ίερωμένοι άσχολοuνται σοβαρώς μέ τά παραμύθια της Π. ήταν προι­ κισμένη μέ ποlιlιές καf έ�αιρετικές άρετές. 'Εν τάξει. σελ. Σιαμάκης στό βιβλίον του «Βι8Jιικές οίκογένειες» (έκδ. τά όποΙα ά�fζει καf έμείς νά προσέ�ουμε ίδιαιτέ­ ρως. σάν νά εΤναι άλή­ θειαι καΙ βάσει έκεiνων προβαίνουν είς συστάσεις. δι6τι ή ΡεΒέκκα. ποlιύ περισσ6τερο δlιοι οί γο νείς τίς άρετές της Ρε8έκκας πρέπει νά παίρνουν σάν κριτήριο γιά τή ν ά νεύρεσι της μεJιJι ούσης συζύ γου τω ν παιδιών τους». Κι aν ό Θε6ς διάlιε�ε γιά τ6ν δεύτερο τω ν πα­ τριαρχώ ν μιά κ6ρη πού εΤχε αύτές τίς άρετές. 1 29-1 30) μας πληροφορεί ότι ό 'Αβραάμ προκειμένου νά νυμφεύση τόν υίόν του 'Ισαάκ «�εκινάει άπ6 τ6 τί ζητάει ό Θε6ς»! κι' ό Θεός «ζητά­ ει νά εΤναι ή νύφη άπ6 τήν Μεσοποταμfα»! τήν όποί­ αν άναλαμβάνει νά εϋρη ό προξενητής 'Ελιέζερ: «'Ο Θε6ς τά έτοψάζει δlια άοράτως τ6σο ώραία. πρός Θεοu. Έκτός κι' &ν παραδέχεσθε τά παραμυ­ θάκια μέ τόν όφιν καί τήν Εϋαν. άλλ' άπό τήν Συρία (ένθ. Ό Θεός λοιπόν «τά έτοψάζη δlια άοράτως τ6σο ώραία»! Πάντως ή Ρεβέκκα. 1 997.» διότι ή Ρεβέκκα δέν εΤχε άρετήν. Λεπτομέρεια . Κάποιοι θά ποuν: συμ­ βολισμοί. 20) . ωστε καί αύτ6ς σάν aνθρωπος νά έκτψήση τά φυσικά καί πνευματικά προσ6ντα της κ6ρης. Παρέχει τέτοιες δυνατ6τητες στ6ν 'Ελιέ­ ζερ.Δ. 'Επί παραδείγματι ό 'Αρχιμανδρίτης Α. δπως Θά δοϋμε. έπειδή έξηπά- . πού έλαβε ώς σύζυγον ό 'Ισαάκ δέν i'jτo άπό τήν Μεσοποταμία. άlιlιά δέν καταργεί τήν κρίσι τοϋ προ�ε­ νητοϋ. 'Όσον άφορα στήν Ρεβέκκα. ΚΣΤ. «Παπαδημητρί­ ου» Άθ.εΤναι περιτταί. μή τήν έχετε «σάν κριτήριο γιά τήν άνεύρεσι μεJιJιούσης συζύγου τω ν παιδιώ ν σας. άνωτ.

. ώς . στούς 'Εβραίους δηλαδή. Άβραόμ.Δ. μέ τήν άμφισ6ή τηση τώ ν σταθερώ ν άξιών. διότι σύν τοίς &λλοις εΤναι καί ζηλιόρης. 21 2. Ή καθολική παρουσία τοϋ Θεοϋ Ίεχωβa στήν Π. διό νό ξεγελόση τόν πατέ­ ρα του Ίσαόκ καί νό πόρη τήν εύλογία του κ . λ.λ. Τό πόντα τελούνται βόσει των έντολών του καί κυρίως βόσει συμφωνίας Ίεχωβa 'Εβραίων. "Αν ημουν εϊρων θό άνέφερα. κατό τήν όποίαν ό μέν Ίεχωβa θό προσφέρη στόν έκλεκτόν του λαό. Κ.τ.. εΤναι άπόλυτος. Πρόκειται περί άμφοτεροβαροϋς συμβόσεως.. τijς κοινω νίας. δι' αύτό άγωνίζονται ( εύγε των) διό τήν καθαρότητα της φυλfiς των.λ .τ. δπως λέγομεν οί νομικοί. ό όποίος όδηyεί ατή διάλυση τijς οΙκογέ­ νειας. 1 1 -1 7 ) άφοϋ καθωδήγησε τόν υίόν τους 'Ιακώβ καί τόν μετεμ­ φίεσε μέ δέρματα έριφίων κ . oi δέ 'Εβραίοι θό πιστεύουν μόνον είς αύτόν καί όχι είς &λλους θεούς. τοΟ έθνους. ό όποίος έπαρουσίασε τήν σύζυγόν του Σόρραν ώς άδελφήν του. («Γένεσις» ΙΒ. &λλος πατριόρχης.τησε τόν σύζυγόν της Ίσαόκ ( <�Γένεσις» ΚΖ. κυρίως ώς έντολή τοϋ Θεοϋ των. άδελφήν του κ . δπως άκριβώς έκανε τήν Σόρραν ό πατήρ του.. διό νό «είσέλθωσι» είς α ύτήν Αίγύπτιοι καί Φιλισταίοι έπί πληρωμιϊ . 1 4-16).λ. <<'Η σημερινή 'ΕΒραϊκή οΙκογένεια εlναι τόσο δεμέ­ νη στfς Βασικές σταθερές άξίες τijς φuλijς της (δσο ήταν κάποτε ή 'ΕΛΛηνική). 1 1 -1 9.τ. Έν πόσn περιπτώσει δταν ό Θεός τό έτοιμόζει δλα άορότως καi ώραίως δέν άφήνονται περιθώρια στήν ίστορική έ ρευνα. νά έπηρεάσπ . δτι τήν «ένόρετον» Ρεβέκκαν έπαρουσiασε ό πατριόρχης σύζυγός της στούς Φιλι­ σταίους. wστε ό ιιέκμο­ ντεp νισμός». Τό ίδανικό νό κυβερνήσουν τόν κόσμον έξακολουθεί νό τούς έμπνέη. τήν παγκόσμιον κυριαρχίαν. ωστε νό μοιόζη τοίι άδελφοϋ του Ήσαϋ κ.τ.

Ίί\αρfδης: «ΟΙ UΕί\ί\ηνες. 'Εμείς οί 'Έλληνες έκυβερνήσαμεν τόν κόσμον. άλλά μέ τήν άκατά­ βλητον δύναμιν τοίι πολιτισμού μας καί τοίι ξίφους μας. 'Ασφαλώς η έξιστόρησις τοίι έργου τοίι Θεοίι δέν γίνε­ ται άπό ίστορικούς. Δ . «Παπαδήμας» Άθ.Δ. . Ό 'ίδιος συγγραφεύς (ένθ. 77) βασίζει ολον τόν 'Ιουδαϊσμό «aτόν δεσμόν συμΒολαίου άνάμεαα aτόν Θεό καf τό ί\αό τουι στήν πραγμάτω­ ση τών δρω ν». οϋτε κατά θείαν παραχώρησιν. οΙ γεfτονες. ) πι­ στεύει οτι «ή Γένεσιςι μαζf μέ τήν ύπόί\οιπη Γραψή1 ά πο τεί\εί έξιστόρηση τοD lρ γου τοD ΘεοD. Άί\ί\ ' ούδέ εlναι αύτη lργον έ νός συy­ γραφέωςι άί\ί\ά συνετέθη έκ ποί\ί\ώ ν γραπτών πη γώ ν1 ώς άποδεικνύεται έκ τών ποί\ί\ών έ ν αύτfj έπαναί\ήψεων καί άντιφάσεων. πί\ή ν τών 'ΕΒραίων. «Νέα Θέσις» ΆΘ. δταν Θά lρΘη ή κατάί\ί\ηί\η wρα. Αύτό πού έμείς έπραγματοποιήσαμεν πολλάς φοράς στό παρελθόν έλπίζουν νά τό κάνουν οί 'Εβραίοι στό μέλλον. 'Εκ παραλλήλου ό καθηγητής Τζών Μπώουκερ τοίι Πανεπιστημίου της Πενσυλβανfας ( «Ό Θάνατος καf οΙ Θρησκείες»1 Έλλ. 173). έκδ. έκδ. Ή «Μεγάλη 'Ελληνική 'Εγκυκ λοπαίδεια» (λ. «'Αγία Γραφή») σημειώνει σχετικώς: «Ή Πε ντάτευχος Λ οιπόν δέν έγράφη ύπό τοD Μωϋσέως. άλλά άπό σοφούς ραββίνους! Έκτός άπό τόν aγνωστον χρόνον συγγραφης καί τούς άγνώστους συγγραφείς η Π. (Άρ. έλλείψει ίστορικών δεδομένων. εΤναι γεμάτη άντι­ φάσεις. 1997 αεί\. ». Ό δεσμός αύτός. wστε νά εΤναι tτοιμοι. σελ. . οΙ 'ΕΒραίοι». 1 996. Έ ν τfj Γε- . δίχως νά έχωμεν συμφωνήσει κάτι τέτοιο μέ τόν 'Ιεχωβά.δί\ους τούς aί\ί\ους. οί οροι τοίι συμβο­ λαίου καί ό τρόπος πραγματώσεώς του περιλαμβάνο­ νται στήν Π . «νά κυΒερνήσουν τόν κόσμο κατ' έ ντοί\ή τοD ΘεοD». άνωτ.

Δη λαδή βιβλία άγνώστου έποχης γραφέντα άπό άγνώστους. Ή τακτική αύτή δέν έθιγε τό Χριστιανικό δόγμα. 53) καί αί όποίαι περιπλέκουν τό ζήτημα . οί όποίοι χάριν της ίστορικης άληθείας παρεμέρισαν τό 'Εβραϊκό παραμύθια. άφη γητάι:. Εύτυχώς όχι ολοι. έδημιούργησε κακώς.ύ τώ ν δύο. σελ. τό όγνωστον των συγγραφέων.. τός άντιφόσεις των περιεχομένων καί τάς σκοπίμους άλλοιώσεις έχομεν καf τό πρόβλημα της γλώσσης των περισσοτέρων βιβλίων της Π. '5! · . δύο διαφό­ ρουι:. Έξ δλων α ύτών συμπεραίνεται τελικώς. Βροχijι:. Αύτοί έθε­ ώρησαν ύποχρέωσίν των νό ύπεραμυνθοuν της Βίβλου. έΕ. Δέν ύπόρχει βεβαιότης ώς πρός τό άλφάβητον. συμπιλιτοΟ ή έν κεφαλαίοιι:. Ή έλλειψις ίστορικότητος της Π. 1 938.Δ. Πολλαί καί ποικίλαι θεωρίαι ύπεστηρίχθησαν. δτι έπομένωι:. Θρησκείαι:.Δ. τόμος /\. ό δέ δλλοι:. έ6δόμφ καf ό γδόφ μέ τάι:. δτι ούδέν συγκεκριμένον άποδεικνύεται.χ.προβλήματα καi στούς Χριστιανούς. 'Α Βύσσου) διερράγησαν καf τά παράθυρα άκόμη (οί καταρράκται) τοΟ ούρανοΟ ή νοίχ8ησαν. πού περιέχουν «προφανείς άντιφόσεις» διεκδικοuν ίστορικότητα . τοΟ άρχαί­ ου 'Ισραήλ» (Άθ. καί τά κάτω καf τά έπάνω νερά συνηνώ8ησαν καf παρήγαγο ν τόν κατακλυσμό ν». μεταΕ.Δ. προφανείι:. Φιλιππίδη ιι'Η ίστορfα τijι:. άντιφάσειι:. διπλι?ι όφειλομένη είι:. τό όποίον άπενα ντiας . λέγει δτι δλαι αί πηγαί τοΟ μεγάλου ΏκεανοΟ (τijι:.νέσπ Ι]δη ή περί τοΟ κατακλυσμού π. άρχijι:. άφή γησιι:. μέ τό όποίον έγράφησαν ή Πεντάτευχος καf όλλα βιβλία της Π . ών ό μέν όμιλεί πεpf Θυελλώδουι:. διότι uπηρξαν πεφωτισμένοι Ίερόρχαι. τηι:. εlναι έΕ. μόνον. "Αν εΤναι δυνατόν! Έκτός άπό τό άπροσδιόριστον των χρονολογήσεων. ώ ν συναπηρτfσ8η ύπό τινοι:. πού παρατίθενται στήν έργασίαν τοu Λ.

. στήν όποίαν «προήγγειλε» ό Θεός δτι θό άποκτήση . έχομεν διό τήν ϋπαρξίν του. διέταξε ν αύτ6ν νά θυσιάση τ6ν Ίσαάκ. «Ίσαόκ») διαβόζομεν τό έξfiς: «'Ισαάκ [Βι6Λ. λ . Κόθε τέτοια σύγκρουσις εΤναι ά ντίθεσις πρός τήν άλήθειαν. .ζημιοϋται έόν συγκρούεται μέ τήν έπιστήμην καf τήν ίστορίαν. Υίός λέγει τοϋ Άβραόμ καί της Σόρρας. Τήν πfστιν τοϋ Ά 6ραάμ θέΛω ν νά δοκι­ μάση ό Θε6ς. δι ' δ καf έ yέ­ Λασεν. Ίσαόκ. άνωτ. ό μ6νος υί6ς τοϋ Ά6ραάμ έκ τfjς Σάρρας. Ό Ά6ραάμ τfί προ τροπfί τfjς Σάρρας έξεδfωξε τ6ν έκ τfjς "Α yαρ υί6ν του 'ΙσμαήΛ. Πατριάρχης τών Έ6ραίων. Στήν έγκυκλοπαiδειαν (ένθ. Ό Πόπας Πίος ό 1 2ος τό 1 950 έξέδωσε έγκύκλιον στήν όποίαν δηλώνει δτι: «ή Θεfα Πρ6 νοια έδωσε μ6νον είς αύτ6 ν τ6 δικαfωμα νά έρμηνεύη τήν Βί6Λο ν» (Ε. l. lνεκα δέ τούτου ό έξ αύτfjς yεννηθεfς έκΛήθη 'Ισαάκ (=yεΛδ). έκ τfjς δποίας έ yε ννήθησαν ό Ήσαϋ καί ό Ίακώ6». έστω ένδείξεις. Τή ν έπαyyεΛfαν ταύτην άκούσασα ή Σάρρα έθεώρησεν αύτή ν άδύνατο ν. ΕΤναι σοβαρό πρόγματα αύτό . Γιαροσλόβσκι : ένθ. Προσέξατε τήν διήγησιν. ϊνα οϋτω παραμείvη μ6νος κΛηρον6μος ό 'Ισαάκ. δ τε ό Ά6ραάμ καί ή Σάρρα r]σαν προ6ε6ηκ6τες τήν ήΛικίαν. Ή yέν­ νησίς του προηyyέΛθη ύπ' αύτοϋ τοϋ Θεοϋ. ποϋ άναφέ­ ρεται. Ούδεfς άμφισβητεί τό ψεύδη τών 'Εβραίων. Π οίος Ίσαόκ. 4. θυγατέρα τοϋ ΒαθουήΛ καf άδεΛφήν τοϋ Λά6αν. ύποσχεθείς συyχρ6 νως νά καταστήση τούς άποy6νους αύτοϋ έθνος μέyα. άνωτ. Ό 'Ισαάκ άνδρω­ θεfς έΛα6εv ώς σύζυyον τήν Ρε6έκκαν. Κατά τήν τεΛεuταίαν δμως στιγμή ν άνα­ φανεfς "Α yyεΛος Κυρfου έσωσε τ6ν 'Ισαάκ. σελ. τί στοιχεία. 269).

'Ερωτώ: εΤναι Ιστορία ή προαγγελία τοϊι Θεοϊι. . Τό «μέγα έθνος» μετά άπό 3000 χρόνους δουλείας πετροβολείται. . άπό τά παιδιά τijς Παλαιστίνης.'Ισαάκ «έθνος μέγα». Βάζουν εναv Βαθουήλ καΙ μaς έπεισαν! Πάντως ό 'Ιεχωβά ύπεσχέ­ θη δι' 'Αγγέλου νά καταστήση τούς άπογόνους τών 'Αβραάμ . θυγα­ τέρα τοϊι Βαθουήλ καί άδελφή τοϊι Λάβα ν.. Ό 'Ισαάκ ένυμφεύθη τήν Ρεβέκκαν. . Ώστόσον τά παραμυθάκια τά συνταιριάζουν όμορ­ φα μέ μνημονεύσεις λεπτομερειών. διό νά καταστοϊιν άληθοφανη . . Ποίου Βαθουήλ.παιδί. Παραμύθια. καi ποίου Λάβα ν .

) ! Ό καθηγητής της ίστορfας στό Πανεπιστήμιον των 'Α θηνών Γ. Σ ΥΝ Η Θ Ε Ι Σ Ε Β Ρ Α Ι Κ Α Ι ΑΝ Η Θ Ι Κ Ο Τ Η Τ Ε Σ ιά κ ι ' άνέφερα τόν 'Αβραάμ καΙ 'Ισαάκ θά σός παραπέμψω στήν «Γένεσι» ( I B 1 1 -1 9. Ό Βασιλεύς των Φιλισταlων Άβιμέλεχ. ΚΣΤ 7-1 1 . ) κι' 6λόκληρος πατριάρχης τοϋ έκλεκτοϋ λαοϋ κατεδέχθη νά πάρη χ ίλια δίδραχμα.τ. . ή Γένεσις διασώζει οχι ίστορίαν ».λ. κατά τήν θεόπνεu­ στον διήγησιν. διά νά τάς έκδfδοuν καΙ νά είσπράττοuν. δτι «iστορία δέν είναι ή Γένε­ σις . . 6 Εύρώ μόνον ( . τάς όποΙας έπαροuσfαζαν δηθεν ώς άδελφάς των κι' οχι ώς σuζύ­ γοuς των. . Σωτηριάδης. «'Αλί\ ' εΤνε άρκετά πλέο ν τά περf τούτων. . 1 41 6. τfϊ έπεμβάσει τοϋ Ίεχωβό έπέστρεψε τήν Σάρραν στόν σύζuγόν της στόν 6ποίον προσέφε­ ρε «πρόβατα καΙ μόσχους» κ. 1 6) διά νά δ ιαβάσετε. άκόμη καΙ «χfλια δίδραχμα»( ! ! ) "Ωστε έκuκλοφόροuν δίδραχμα( ! ) τήν έποχήν τοϋ 'Αβραάμ( . Kaf μ6νον διά νά σuyκεντρώσωμεν εΙς f ν τεί\ικ6ν έξαy6μενο ν1 τά στοιχειώδη ά νωτέρω έκ πoi\i\wν καί μεγάλω ν έρyασιwν των έρεuνητικwν σuνηρ­ μοί\οyημέναι προσεπιί\έyομε ν τά έξής: Ίστορfα δέν είνε ή Γένεσιςι καf 01 τι περί αύτή ν κείταιι διά . είς aρθρον στήν Μεγάλην Έλληνικήν Έγκuκλοπαfδειαν (λ. ·56 . Κ 2-1 2. .9 .. «'Αβραάμ») άποφαίνε­ ται κατηγορηματικώς. 'Ιδού τό σχε­ τικόν κείμενον: . δτι άμφό­ τεροι οί Πατριάρχαι τοϋ 'Ισραήλ σωματεμπορεύοντο τάς σuζύγοuς των Σάρραν καΙ Ρεβέκκαν. .

τούς πρώ τους χρ6 νους τijς δευτέρας πρ6 Χρι­ στοϋ χιλιετηρίδας καf θέσις διά τή ν ζωήν των Πατριαρχω ν. Αί άναμνήσεις περί τijς έ ποχijς των Πατριαρχων ά π6 τοϋ 'ΑΒραάμ καΙ κατ6πιν («Γέν. καf έξijς) δέν εlνε σύγχρο νοι καί δέν δύνανται νά χρησιμοποιηθοϋν δπως τώρα έχουν. άλλ ούδέ τ6ν εύπιστ6τερον παρατηρη­ τή ν: Εύεξήyητον είνε. αί δποίαι παντοϋ καf πάντοτε άπ6 κοινijς ρίζης μύθου καί θρύλου yεyον6τω ν καf πλασμάτω ν άναφύονται καί περf τ6 κοιν6ν στέλεχος αύτων ά ναΒλαστάνουσι». . δ πως θέλει αύτήν ή Γραφή. διά τήν άπλοi:Κ6τητα έ ν6ς J ::57 . αί δποίαι δεικνύουν δτι ή Γένεσις διασώζει δχι ίστορίαν ώς λ ο yο τεχνικ6ν προϊ6ν έ ν6ς παρελ­ θ6ντος. Περαιτέρω μάλιστα 6 ίδιος καθηγητής καίτοι φανα­ τικός Χριστιανός. δέν εύρίσκεται είς τήν ίστορlαν τijς Παλαιστίνης κατά τήν προμωσαϊκή ν έκεfνη ν έποχή κατά τε τάς πολιτικάς καί κοινωνιολοyικάς καί θρησκευ­ τικάς συνθήκας τijς χώρας. άλλά λαί:Κάς μ6νον παραδ6σεις αύτοϋ. πού 6 'Αβραάμ κερδίζει έκ της άτιμώσεως της γυναικός του καί τό άηδές έπεισόδιον μέ τάς θυγατέρας τοϋ Λώτ: « Τι σημαfνει τώρα aν αί πρωται καί παλαι6ταται άναμνήσεις καί πάσα έπομένως ή δι) αύτων συyκροτηθείσα παλαιά τοϋ 'Ισραήλ θρησκεία φέρουν καf lνα έστω μυθοπλαστικ6ν περf8λημα. τ6 δποίον δέν δύναται ν1 άπατήση δχι πλέον τ6ν κριτικ6ν. άλλά καί στόν πλοϋτον. διά τούς πρ6 τοϋ Μωϋσέως χρ6 νους προμωσαϊκήν ίστορfαν δέν διετήρησαν ώς άποδεικνύει ή ίστορική κριτική καΙ διασαφοϋν aλλοι έξωτερικοl λ6yοι. άναφέρεται εΙς τάς μυθοπλασίας περί περιπάτων τοϋ Θεοϋ.» ι8' κεφ. Οίαδήποτε δέ μέλλουσα έρευνα δέν θά aρη τάς έσωτερικάς ίδιορρυθμfας.

Τό άηδές έπεισόδιον ποίι άναφέρει 6 Γ. Μετά τήν καταστροφήν τών Σοδόμων καi Γομόρων 6 Λώτ μέ τήν οΙκογένειά του έμενε εiς κάποιο σπή­ λαιον. έπεισ6διον περf τοϋ Λώτ καί των Θυγατέ­ ρων του» («Γέν.» ιΘ' 30) ({νΘ. χωρfς νά παραμεΛήση καf τήν δημιουργfαν ποταμοϋ διά νά ποτίζεται ό παρά­ δεισος ούτος («Γέν. Λοι­ πόν θά τόν μεθίισωμεν καi τό (να βράδυ θά «Κοιμηθώ» . μέ τ6 ψεϋδος μάΛιστα είς τ6 στ6μα. ίδιαιτέρως ιΒ' 16 δπου πΛοϋτον κερδίζει ό 'Α Βραάμ έκ τής άτιμώ­ σεως τής γυναικ6ς του). άνωτ. πρ6ς τ6ν Φαραώ («Γέν. ποΛύ άστ6χως καf κατ6πιν μέ τ6ν ΒασιΛέα τω ν Γεράρων Ά ΒιμέΛεχ («Γέν. δταν έδw μέν παριστάνεται ό Θε6ς κάμνων· lνα περίπατον άναψυχής κατά τ6 δειΛιν6ν είς τ6ν κήπον.» κ ') έξακοΛουΘητικwς ϋστερα άπ6 lνα ώσαύτως ijκιστα οίκοδομητικ6ν καf αύτ6 τοϋτο άηδές. άΛΛοϋ δέ πάΛιν άνα­ φέρεται περί τοϋ 'ΑΒραάμ ή σκανδαΛώδης ύπ6Θεσις μέ τήν γυναfκα του Σάρραν είς τήν Αlγυπτον. καί έπαναΛαμΒάνεται δέ ή αύτή ίστορία aνευ άνάγκης. » α' 8).). Ή μεγαλυτέρα κόρη του εΤπε στήν μικροτέραν άδελφήν της.παΛαιοϋ. οτι έδώ δέν ύπάρχουν δνδρες. δν έφύτευσεν διά τήν διατριΒήν τοϋ άνΘρώ που του ό Κύριος έν Έδέμ κατά άνατοΛάς. Σωτηριάδης εχει ώς έξης. δι' οσους άγνοοίιν τέτοια σημαντικά γεγονότα . διά νά κάνωμεν έρωτα παρά μόνο 6 γέρων πατήρ μας.» ιΒ' 14. άνατοΛικοϋ μάΛιστα. τ6 δτι ή παράδοσις αϋτη έ νίοτε προσ­ κρούει καf είς τ6 στοιχειώδες ήΘικ6ν αlσΘημα έν6ς τιμfου άνΘρώπου fj είς τήν στοιχειώδη του άντί­ Ληψιν περf τοϋ άσυΛΛήπτου είς τή ν διάνοιαν ύπερτάτου 'Όντος. δπου παραδίδει αύτήν χωρίς τήν έΛα­ χfστην κατά τ6 φαιν6μενον συνεfδησιν περf συζυ­ γικής τιμής. ποΛύ παΛαιοϋ κ6σμου.

ώς κα8ήκει πάση τfj yfj· δεϋρο καΙ ποτfσωμεν τ6ν πατέρα ήμών οlνον καί κοιμη8ώμεν μετ} αύτοϋ καΙ έξαναστήσωμε ν έκ τοϋ πατρ6ς ήμώ ν σπέρμα. Δ . καf είσεlι8οϋσα κοιμή8ητι μετ} αύτοϋ. 'Έτσι καί συνέ­ βη. εlπε δέ ή πρεσΒυ­ τέρα πρ6ς τήν νεωτέραν· ό πατήρ ήμώ ν πρε­ σΒύτερος. πού σκέ­ πτεσθε) μετά τοϋ πατρ6ς αύτijς. δτι αl στοργικαί θυγατέρες έ πότισαν μέ οΤνον τόν πατέρα των καi ή πρεσβυτέρα «έκοιμή8η (δηλαδή συνουσιάσθη. τόν έμέ­ θυσαν καί ή νεωτέρα. Παραθέτω τό κ είμε­ νον έκ τfjς «Γε νέσεως» ( Ι Θ . καf έξαναστήσωμε ν έκ τοϋ πατρ6ς ήμών σπέρμα. έ ν τfj νυκτί έκείνη » . Δύο νύκτας ό γέρων έμέθυ­ σε καί παρά τό γηρας του κατέστησε έγκύους άμφο­ τέρας τάς θυγατέρας του. άμφοτέρων πασιγνώστως άγνώστων λαών. αί όποίαι ή μέν μεγάλη έτεκε τόν Μωάβ. καf ούδεfς έστίν έπί τijς yijς.έγώ μαζί του καί τό όλλο βράδυ έσύ. «καf κατώκησεν έ ν τφ σπηlιαfφ αύτ6ς καf αί δύο θυγατέρες αύτοϋ μέτJ αύτοϋ. δς είσεlιεύσε ται πρ6ς ήμδς. έπ6τισαν δέ καί έν τfj νυκτl έκείνη τ6ν πατέρα αύτών οίνον. μέ τήν σειράν της έκοιμήθη. καί είσεlι8οϋσα ή νεωτέρα . έ yέ­ νετο δέ έν τfj έπαύριο ν καί εfπεν ή πρεσΒυτέρα πρ6ς τή ν νεωτέραν· ίδού έκοιμή8η ν χ8ές μετά τοϋ πατρ6ς ήμών · ποτίσωμε ν αύτ6ν οlνον καΙ έ ν τfj νυκτl ταύτη. διά νά μή πώ τό όλλο. 30-36): . Τήν έπομένην ήμέραν αί στοργικαί θυγατέραι πάλιν έπότισαν τόν γέροντα πατέρα των μέ οΤνον. έπ6 τισαν δέ τ6 ν πατέρα αύτών οlνον έν τfj νυκτί έκεfνη καί είσεlι8οϋσα ή πρεσΒυτέρα έκοιμή8η μετά τοϋ πατρ6ς αύτijς έ ν τfj νυκτl έκείνη.. Τό Ιστορικόν καί θεόπνευστον βιβλίον τfjς Π . γενάρχην τών Μωαβιτών καί ή μικρά τόν Άμμάν γενάρχην τών Άμμανιτών. μας πληροφορεί. καf ούκ fίδει έ ν τ φ κοιμη8ijναι αύτ6ν καΙ έν τψ άναστijναι. μετά τοϊι πατρός αύτfjς.

1 3). 60 . όδηγεί στόν ύπόκοσμο.21 ). 1 5-29. πού στραβώνονται νά τούς μελετήσουν οί Θεολόγοι. περί ψεύδους στόν πατέρα («Γένεσις» ΚΖ 1 5-29. περί αύνα νισμοϋ («Γένεσις» ΑΗ. περί μεθυσιοϋ ( «Γένε­ σις» Θ. Δ . 'Αγγαίος. περί βιασμοϋ aδελ­ φης («Βασιλειών Β» ΙΓ 1 1 . Μιχαίος. 30-36).έκοιμήθη μετά τοD πατρός αύτijς. διά νά μάθης καί νά μορφωθης.Δ. Όβδιοϋ καί όλλοι φανταστικοί μπάρμπα Στρούμφ. Έτσι έχομεν 'Αββακούμ. περί aδελφοκτονίας («Γένεσις» Δ 8-1 6). μήπως εΤναι Πλάτων κ ι ' 'Α ρι­ στοτέλης. περί μοιχείας («Γένεσις» ΙΒ 1 5). τΙ. 1 5-1 6). περί κλοπης («Γένεσις» ΛΑ 1 9). Σοφία Σειράχ (σιγά τήν σοφία ). έτεκε δέ καf ή νεωτέρα υίόν καf έκάΛεσε τό ό νομα αύτοD Άμμάν. περί παιδοκτονίας («Γένε­ σις» IB 1 5). περί μαστρωπείας («Ρούθ» Γ. καί ούκ ήδει έ ν τψ κοιμηθijναι αύτόν καί άναστijναι. Ώσηέ. Ύπ' αύτήν τήν έννοιαν ό παιδευτικός χαρακτήρ της Π . Δ. οί οποίοι φυσικά εΙς ούδέν ώφελοϋνται διαβάζοντες τόν Όβδιοϋ η τόν 'Ιωήλ. καf συνέΛα­ Βον αί δύο Θυγατέρες Λώτ έκ τού πατρός αύτών. 21 -26). «Βασιλειών Α». 'Όχι. Σοφονίας. μικρά παι­ διά θά μάθουν περί αίμομιξίας («Γένεσις» ΙΘ.Δ). περί κτηνοβασίας («Λευϊτικόν» Κ. 'Ιωήλ. Στήν Π. Λέγουσα· υίός γένους μου · ούτος πατήρ Άμμανιτώ ν lως τijς σήμερο ν ήμέρας». περί σεξουαλικών διαστροφών («Γένεσις» Γ. περί τοκογλυφίας ( «Δευ­ τερονόμιον» ΚΓ 21 ). 30-41 ). 47).Δ. περί όμαδικwν όργίων ( «Σαμουήλ Α» Β22. Άμως. ύπάρχουν ολόκληρα βιβλία πού τιτλοφο­ ρούνται μέ τό όνομα τοϋ πρωταγωνιστού των. "Αν μάλιστα διαβάσουν τήν Π . aπο­ λύτως όχι. 3-1 1 ). Β 21 ) καί γενικώς περί δλων των κακουργημάτων καί λοιπών aνηθίκων πρά­ ξεων. 30-41 . καf έτεκε ν ή πρεσΒυτέρα υίόν καf έκάΛε­ σε τό ό νομα αύτοD πατήρ ΜωαΒιτών lως τijς σήμερο ν ήμέρας. περί aπάτης («Γένεσις» ΚΖ.

1 -1 2-1 6). σελ. ΙΣΤ.'ΈκκΛησις πρός τό ΠανεΛΛήνιο ν Κοινόν» έκδ. 'Απεναντίας ή Χ ριστιανική θρησκεία έχει ήθικάς τοποθετήσεις ά ντιθέτους. Ήθικάς καί πνευματικάς άξίας δέν έδωσαν oi Έβραίοι στόν Χριστιανισμόν. 1 81 ). . 'Όποιος. οτι ή Π . "Ετσι η άλλοιώς οί 'Εβραίοι εύτέλισαν τήν έννοιαν . Τά άγαθά π. Π Ο Ι Ο Ι Ο ΠΑ Ι ΔΑ f Ω f Ο Σ ΕΙ Σ Χ Ρ Ι Σ Τ ΟΝ I Χριστιανοί Ιερωμένοι καί θεολόγοι διδάσκουν. μέ χριστιανικά κριτήρια εΤναι άντι­ χριστιανοί. καί τήν συγκρίνει. έν τούτοις.Δ. στόν λόγον τους καί στήν πρaξι τους. ό 'Ισαάκ. Ν ά ύπενθυμίσωμεν έδώ οτι τά άγαθά τοϋ 'Αβραάμ άπεκτήθησαν έκ της σωματεμπορίας στούς ΑΙγυπτίους καί Φιλισταίους της συζύγου του πόρνης καί μαστρω­ ποϋ Σάρρας («Γένεσις» Κ. Δ . δηλαδή «πρόβατα καί μόσχοι καί όνοι καί ήμίονοι καί κάμηλοι . «Νέα Θέσις» Άθ. ό 'Ιακώβ καί τά δλλα φανταστικά πρόσωπα της Π . Δ . Δ . » («Γένεσις» ΙΒ. 1 4-1 6.1 0 . Δ . τοϋ 'Αβραάμ. μελετήση τήν Π . . άλλά κτηνοτροφικά. 2-1 2. οτι ή Π . ούδεμίαν ήθικήν η πνευματικήν άξίαν προσέφερε στόν Χριστια­ νισμόν.χ. 1 1 -1 9) . διότι δέν εΤχαν. 1 993. εΤναι παιδαγωγός είς Χριστόν κι' έτσι στήν Χριστιανικήν θρησκείαν είσήγαγον τόν «λυσσικόν Έβραϊκόν Ιόν» ( Περικλης Γιαννόπουλος: «UΑ παντα . άπό έκείνας της Π. Ό 'Αβραάμ. πού άνεβάζουν τόν πολιτι­ σμόν τοϋ άνθρώπου. ώς πρός τό ήθικόν περιεχόμενον μέ τήν Καινήν Διαθήκην θά διαπιστώση. πού λέγουν στήν 'Εκκλησίαν δέν Γjσαν άγαθά πνευματικά.

είσαyωyήν καΙ ύπόμνημα τού μεγάλου τού Χρι­ στού εύαyyελfου» καί περαιτέρω άναλίιει τήν συμβολή τοϊι Έλληνισμοϊι στήν προετοιμασία τοϊι έδάφους. δστιι. σελ.. Εfναι φυσικόν. καί ό "Ελληναι. άν έπι­ θυμή νά χρησιμοποιήση έπάξια αύτέι. . μελετά έμ8ριθώ<. Γράφει (ένθ. τίς ίκανό­ τητέι. πράγμα πού δέν κάνει ή Π. σελ.«άγαθόν» τήν όποίαν οΙ Άρχαιοέλληνες άνέδειξαν είς ϊιψιστον ήθικόν ίδεώδες.>>. ΗΕχει πολλέ<. γιά τόν άποχρώντα λόγο δτι. πρέπει νά στραφή. <rΚαστορf­ δη» Θεσ!νίκη.. πείθεται πά<. ij τό έμπόριο. καί ένστικτα. άπό τήν 'Ιου­ δαία ivα περιεχόμενο ζωής εlναι άδύνατο νά ζήση κανεί<. τά «Χρυσά έπη». ίκανό­ τητει. άνθρωποι. Δι' αύτό οί διάφοροι είδικοf έπιστήμονες όμοφώνως κατέλη­ ξαν στό συμπέρασμα. ΟΙ 'Εβραίοι ποιμένες.Δ. 151). έκδ. του». Ό ύψηλά πολιτισμένοι. δτι τά πρότυπα ζωης εύρfσκο­ νται μόνον στήν 'Ελλάδα. ij τό όργωμα ij τήν άπόκτηση χρημάτων. . (Ρ. πού σκέφτη­ κε τήν τέχνη καί τή Λογοτεχνία καί τήν πολιτική ζωή εlναι τό καλύτερο πρότυπο ατό ό ποίο ό ύψηλά πολιτισμένο<. άνωτ. ij τή γεωργία. δέν μπορεί νά δαπανήση τόν καιρό του ατή λατρεfα. τό μικρόν τούτο τού Πυθαyόρου εύαyyέ­ Λιον ώ<. ώς πνευ­ ματικώς κατώτεροι άνθρωποι έστεροϊιντο της Ικανότη­ τος συλλήψεως πνευματικών έννοιών. τού Χριστού Έκκλησfα<. διότι: « εlναι άδύνατο νά πάρη κανείι. 248) : «άσφαλέστεροv τά θεία διδάγματα τfj<. διότι δέν γε ννήθηκε άπο­ κλειστικά μόνο γιά τή ν προσευχή. θά εϊχαμε νά κάμωμε πολύ λίγα πράγματα. άν έπιχειpούσαμε. . διά τόν Χριστιανισμόν. ΈΛΛ. Λί8ινyκστων: « Τό 'Ελληνικό πνεύμα καί ή σημασfα του yιά μά<. κατά τόv τρόπο τοϋ 'ΕΒραίου. • Ό 'ίδιος καθηγητής θεωρεί παιδαγωγόν είς Χριστόν τούς 'Έλληνας φιλοσόφους.

Τό Θέμα ε!ναι πολύ σοΒαρό καί σάν τέτοιο χρειάζεται έπιμονή καf ύπομονή. τών πνευ­ ματικών καί Θρησκευτικών τάσεων σ' δλο τόν 'Ελληνικό καί 'Ελληνιστικό κόσμο. Ό διάσημος 'Ακαδημαϊκός 'Ελληνιστής Πολωνός Θαδ.χ. Παντελόκης ( «Χρυσά έπη» Πυθα­ γόρου έκδ. μεγάλη κατάπτωση γιά τό 'Ελληνικό πνεϋμα. «Πάπυρος» Άθ. δσα Αύτός έδiδαξε. σελ. Πολύ όρθώς λοιπόν ό Δ. ΚαΙ ή πιό πρόχειρη ίστορική έρευνα. Θεfα ούσα αύτή. «'Άμιλλα» Άθ. στήν όποίαν διετυπώθη­ σαν χιλιάδες έτη πρό Χριστοϋ.'Άλλοι έπιστήμονες έξειδικεύουν τήν Έλληνικήν συμβολήν π. 1 975. μελέτη καί Θάρρος άπαράμιλλο. 62. τήν Θαυμαστή ν μέν πάντοτε. σελ.64) συμπεραίνει: «Θά ήταν. έάν. προκει­ μένου νά τεΘεί κανείς τώρα άντιμέτωπος μέ τήν προκατάληψη καί τά τελειωμένα γεγονότα. Ζιλίνσκυ καί μαζί του π λfiθος έπιστημόνων. άλλ ' ά νΘρωπfνη ν πάντως ούσαν τοϋ ΠυΘαγόρου 'Εκκλησίαν». ό Ε . άλλά καί θεολόγων συμφωνοϋν. καταλήγει στήν διαπίστωση. ΤΟΣΟ ΣΤΟΝ ΕΞΩ ΠΡΙΚΟ ΤΟ Υ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΣΩ­ rΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΕΜΠΝΕΥΣΗ». μέ τό νά πιστεύει ώς άφετηρfα τοϋ Χριστιανισμοϋ τόν 'Ιουδαϊσμό. 95) εύστόχως παρατηρεί: «Ή ύπό τοϋ Υίοϋ δέ καf Λόγου τοϋ Θεοϋ ίδρυ­ Θείσα έπf τfjς γijς Έκκλησfα διεδέχΘη. Χιώνης ( « Ή άποκάΘαρση τοϋ Χριστιανισμοϋ άπό τά 'ΕΒραϊκά στοιχεία» έκδ. καί κυρίως στίς λαϊκές μάζες. . πράγματι. έστω καf άργά δέν σπεύσει νά διορΘώσει τό μέγιστο σφάλμα πού ώς τώρα έχει πράξει. ώς ήτο έπόμενον. δτι: Ο ΧΡΙΣΠΑΝ/ΣΜΟΣ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑ ΘΑΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΠΚΟ ΘΡΗΣΚΕΥΠΚΟ ΚΙΝΗΜΑ. 1 985. δτι παιδαγωγός είς Χριστόν εΤναι ή 'Ελληνική φιλοσοφία.

οuδείς χριστιανός θά άμφισβητήση. βεβαιώνει. Οuτε aτούς ΒανδαΛι­ σμούς τώ ν άντίχριστω ν άνθεΛΛήνω νι πούι κάπο­ τει κατέστρεψαν τούς καΛΛιτεχνικούς καί πνευ­ ματικούς θησαυρούς τijς 'ΕΛΛ άδας. Κι δμως κάποιοι έπιμένουν νά τfς κρατούν θαμμένες ατή Λήθη. . τόν όποίον φυσικά . Μοϋ εΤναι εuκολον νά έπιχειρηματολογήσω καί νά παραθέσω σειράν διαπρεπών έπιστημόνων. δτι ό Χριστός «άφησε όριστικά καί άμετάκλητα πίσω του τήν Π.000 καί περισσότερα χρόνια. πού άπορρiπτουν τήν Π . Οί αύτοκρατορίες τοu Ήρά­ κΛειτουι τοu ΠΛάτω ναι τοu 'ΑριστοτέΛη καf τών τόσω ν aΛΛ ω ν παραμένουν αίώ νιες καf παγκό­ σμιες. . θεολόγων καί ίερωμένων. Διαθήκηι πού tτσι κι άΛΛοιώς tχει ξεπεραστεί πρίν άπό 2. Τό πρόΒΛη­ μα Βρίσκεται σ' αύτούς πού ιιέδώ καί τώρα» μέ τήν πτωμαtνη τijς έΒραtΛ ας δηΛητηριάζουν τόν ποΛιτισμό μας καί κρατούν τά παιδιά μας καί τήν παιδεfα μας μακριά άπ' τούς άμύθητους προγο­ νικούς μας θησαυρούς». 'ΑΛεξάνδρου! εστω καί aν άνή­ κει ατό παρεΛθόν. Δ . Συνεπώς ή ούσfα τοu προ­ ΒΛήματος δέν Βρfσκεται στήν Π.Σχετικώς έπικαλοϋμαι μέ πολλήν εuχαρίστησιν τήν όποψιν τοϋ ίερέως Ήλία 'Υφαντή. . ένώ άγνοοϋν τούς μεγαλοφυείς φιλοσό­ φους τfjς άρχαιότητος. ώς παιδα­ γωγόν είς Χριστόν καί δέχονται τήν Έλληνικήν φιλοσο­ φiαν. 'Αγρινίου) ό όποίος είς έπιστολήν του δημοσιευθείσαν στήν έφημε­ ρίδα «'Ελευθεροτυπία» (1 9-1 -2002) διαμαρτύρεται έπειδή τά 'Ελληνόπουλα άπομνημονεύουν τά δώδεκα παιδιά τοϋ 'Ιακώβ. Διαθήκη» καί καταλήγει μέ τά έξfjς άληθfj καί θαρραλέα: «Καυχόμαστε συνήθως οί 'ΈΛΛηνες γιά τήν αύτο­ κρατορία τοu Μ. Άντ' αuτοϋ καί χάριν συντομίας θά μεταφέρω έδώ τί γράφει ό 'Άyιος Νεκτάριος. (Ράϊνα.

έκ­ φράζεται τό πνευμα τijι. καί μορφώσε­ ως εlναι ό παιδαyωyόι. τόν aνΘρωπον· διδά­ σκουσα τά Θεία ίδιώματα καf τήν συyyένειαν του άνΘρώπου πρόι. καί τήν σχέσιν του Θεου πρόι. έστι. ή Θειότηι. άνΘρωπότητοι. ά νΘρωπfνηι.. άvαπτυχΘεfσηι. χαρακτηρfζεται ή τελεία του άνΘρώπου είκών· έν αύταίι. είι. Χριστόν.. μεσταf μεγάΛω ν καf ύψηJιών έννοιώ ν· 'Εν αύταίι. του άvΘρώπου. ή δύναμιι.. τό ΒάΘοι. τijι. άναπτύξεωι. ή εύκρίνεια καf ή σαφήνεια αύτών. άJιηΘείαι. τό Θείον. Αuτη έyένετο διδάσκα­ Λοι. καf τέJιοι.έν αύταίι. τijι. Ή 'ΕΛΛηνική φιJιοσοφfα έδίδαξε τήν πρόνοιαν του Θεσυ πρόι. φιJιοσοφι­ κijι. άJιηΘουι. ή έν τψ κόσμφ άποστοJιή αύτου. διδάσκουσα αύτόν τήν uπαρξιν του Θεου.έ. όμοJιοyείται τό μέyεΘοι. ή χάριι. πρόι. τήν σχέσιν αύτου πρόι. του Λόγου. άρχή τijι. καί τί δέον έρyάζεσΘαι. 5. καf τό κάΛJιοι. διδάσκουσα τόν aνΘρωπον τίι. .έ ν αύταίι. Θεωριών παιδαyωyόι.) γράφει τά έξης σημαντικά ύπό τόν τiτλον «περί τής 'Ελληνικής φιλοσοφίας ώς προπαιδείας είς τόν Χριστιανισμόν»: «'Ελληνική φιλοσοφία: Δύο Λέξεις άΛΛ ά Jιέξειι. ή Jιεπτότηι. περιΛαμΒάνεται τό σύ­ νοΛο ν τώ v έπιστημονικώ ν άρχώ ν· έ ν αύταίι. διανοfαι. τijι. ό ποδη­ yέτηι. του άνΘρώπου. άν­ Θρωπότητος. τών διανοημάτων. έ yκοJι πουται ή τεJιεfα περf άνΘρώ που fννοια · έ ν αύταίι. τήν εύσέ8ειαν. τfι. ή ίσχύι. τών έ ννοιών. του άνΘρωπίνου νου· τό uψοι. έ νερyεfας.6 κ. αύτών. τό Θείον.Τό 1 896 ό Νεκτάριος Κεφαλάς ('Άγιος Νεκτόριος) Μητροπολίτης Πενταπόλεως καΙ Διευθυντής της Έκ­ κλησιαστικης Ριζαρείου Σχολης στήν είσαγωγήν τοϋ Β' τόμου τοϋ έργου του « 'Ιερών καf φιλοσοφικών Jιοyfω ν Θησαύρισμα» (σελ. συνάπτονται τά πέρατα τijι. τήν άνΘρω­ πότητα καf έyένετο διά τών ύyιών αύτijι. Ή 'ΕΛΛηνική φιJιοσοφfα εlναι ή ΘεμεJιιώ­ δηι.

έπ?ιάσθη ϊνα γνωρfση τήν ά?ιή­ θειαν καί διαδώ αύτή ν τοίς iθνεσιν. Ό 'Έλλην ά?ιη­ θώς έγεννήθη. 'Αλλ ' έάν ή φι­ Λ οσοφία έ γέ νε το παιδα γω γός είς Χριστό ν. περιΒάλλ ονται τό ΈΛ?ιηνικόν καί τήν εύγένειαν· ή 'Ελλη νική φιλοσοφfα προώ­ ρισται ϊνα καταστήση τούς πάντας 'Έλληνας έγεννήθη ύπέρ τού Χριστιανισμού καf συνεταυτf­ σθη μέτ' αύτού. 'Έλλην καf φιλοσοφfα είσf δύο τινά ά ναπόσπαστα · μαρτυρεί δέ καf ό 'Α πό­ στολος τών έθνών Παύλος Λέγω ν: « VΕΛ?ιηνες σοφfαν ζητούσιν» (Α ' Κόρ. Ναf ό 'Έλλην έγε ννήθη κατά θείαν πρό νοιαν διδάσκαλος τijς ά νθρωπότητος τούτο τό iρ γον έκληρώθη αύτφ · αuτη i] το ή άποστο?ιή αύτού· αuτη ή κ?ιijσις αύτού έν τοίς iθνεσιν · μαρτύριο ν ή έθνική αύτού iστορfα · μαρτύριον ή φιλοσοφία αύτού · μαρτύριον ή κλίσις αύτού· μαρτύριον αί εύγε νείς αύτού διαθέσεις μαρτύριον ή παγκό­ σμιος Ιστορία · μαρτύριον ή μακροΒιότης αύτού. έπ?ι ά­ σθη χριστιανός. πλασθεfς φιλόσοφος. δπως έργασθij πρός σωτηρίαν τijς άνθρωπότητος. διά τό αίώ νιο ν iργον τού Χριστιανισμού μεθ' ού συνεδέθη ό 'Ελληνι­ σμός διότι έ νώ δ?ια τά iθνη τά έμφανισθέντα έπf τijς παγκοσμfου σκη νijς ήλθο ν καί πα­ ρij?ιθον. άποΒα?ι?ιόντες τό ξέ­ νον καf ΒάρΒαρον. ούδέ­ ποτε δέ παύεται ούσα 'Ελληνική · οΙ όπαδοf αύτijς. μόνο τό Έλληνικόν iμεινε ώς πρόσωπον δρώ ν έπf τijς παγκοσμίου σκηνijς καθ' δ?ιους . ής δυνάμεθα άδιστάκτως νά συμπεράνωμεν καf τή ν αίω νιότητα αύτού. oi όμι?ιηταf αύτijς. lπεται δτι ό 'Έλλη ν.22).Ή φιλοσοφία είναι ά?ιηθώς άναφαfρετον κτijμα τού VΕΛ?ιηνος· διαδιδομένη άνά τά iθνη προση­ ?ιυτfζει αύτά καf καθιστά αύτά 'Ελληνικά. ϊνα φι?ιοσοφij· διότι έγε ννήθη διδάσκαλος τijς άνθρωπότητος. 1. έΕ.

τούς αιω νας καf τούτο, διότι ή ά νθρωπότης
δείται αίω νfων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος ή
έκλο γή αύτού μεταξύ τώ ν έθνώ ν ύπό τής θεfας
προ νοίας, δπως έμπιστευθή αύτφ τήν ίεράν
παρακαταθήκη ν, τή ν άγία ν πfστιν, τή ν θρησκεί­
α ν τής άποκαλύψεως καί τό θείο ν iργον τής
άποστολής αύτής, τό αίώνιον iργον τής σωτη­
ρίας διά τής διαπλάσεως άπάσης τής άνθρωπό­
τητος κατά τάς άρχάς τής άποκαλυφθείσης
θρησκεfας. Τό iργον τούτο άληθώς άνε τέθη τfj
'Ελληνική φυλfj · τούτο μαρτυρείται ύπό τής
ίστορfας εν μόνον Βλέμμα ριπτόμενον είς τή ν
ίστορfαν τού Χριστιανισμού έπαρκεί δπως πι­
στώση τή ν άλήθειαν ταύτην. Έν τfj ίστορίςχ τού
Χριστιανισμού άπό τής πρώ της σελίδας αύτής
άναφαfνεται ή τής 'Ελλη νικής φυλής έ ν τφ Χρι­
στιανισμφ δράσις, καf ή κλήσις αύτής ί'να άνα­
λ ά6η τό μέγα τής άποστολής τού Χριστιανισμού
iργο ν. Οί θείοι τού Σωτήρας λόγοι «νύν έδοξά­
σθη ό υίός τού άνθρώπου» ( Ίωάν. 13,31) δτε
άνηγγέλθη αύτψ, δ τι 'Έλληνες Ιjθελ ον ίδείν
αύτόν, έ νείχον 6αθείαν {ννοιαν· ή ρήσις ή το προ­
φητεία, πρόρρησις τώ ν μελλόντων· οί έκεί έμφα­
νισθέντες 'Έλληνες ήσαν οί άντιπρόσωποι δλου
τού 'Ελλη νικού Εθνους· έν τfj παρουσfςχ αύτώ ν
διείδε ν ό Θεάνθρωπος 'Ιησούς τ6 {θνος έκείνο,
είς δ εμελλε νά παραδώση τή ν ι'εράν παρακα­
ταθήκην ί'να διαφυλ αχθή τfj άνθρωπότητι. Έν τfj
έπιζητήσει αύτών διέγνω τήν προθυμίαν τής
άποδοχής τής έαυτού διδασκαλίας, διείδε τήν
έαυτού δόξαν τή ν έκ τής πίστεως τών έθνώ ν,
καί άνε γ νώρισε τ6 {θνος, δπερ πρός τόν σκο­
πό ν τούτο ν προώριστο άπ6 καταΒολής κόσμου.
Τό Έλληνικόν tθνος άληθώς πρός τ6ν σκο πόν
τούτο ν έκλήθη άπ6 καταΒολής κόσμου καΙ πρός

τοΟτο ν μαρτυρείται διαπεπλασμένο ν· ό Θε6c; έ ν
τfj Θείςχ αύτοD προ νοfςχ διέπλασεν αύτ6 6φΘαλ­
μ6 ν τοD σώματοc; τοD συγκροτουμένου ύφ ' άπά­
σηc; τfjς άνθρωπ6τητος ώς 6ργανον τοιοΟτον έ ν
τψ σώματι τfjς άνθρωπ6τητος ό 'Έλλην έκλήΘη
ί'να έρ yασθfj καί έν τψ fργφ τfjc; άναγε ννήσεωφ>.

Καί άκολουθεί όλόκληρος μελέτη uπέρ της άπόψε­
ως, δτι ή 'Ελληνική φιλοσοφία «έγένετο παιδαγωγός
εiς Χριστόν», όποψιν τήν όποίαν πρό αΙώνων διετύ­
πωσε ό Κλήμης ό 'Αλεξανδρεύς, ό όποίος έθεώρει τήν
Έλληνικήν (όλλη δέν uπάρχει) φιλοσοφίαν «Προοδο­
ποιοϋσα τόν uπό Χριστοϋ τελειούμενον» (Κλήμης 'Αλε­
ξανδρεύς: «Στρωματείς>> Migne Ε . Π . 8) . 'Επίσης έθεώρει
τόν Έλληνισμόν Ιδιαιτέρως τήν Έλληνικήν φιλοσοφίαν
«έργον της θείας προνοίας» (ένθ. άνωτ. Α,5 ) .
Πράγματι δπως γράφει ό Ρώσος 'Ακαδημαϊκός Α.
Ρανό6ιτς «ό 'Ελλη νισμός δημιούργησε τfς προϋποθέ­
σειc; yιά μιά παγκόσμια Θρησκεία καf ό Χριστιανισμόc;
κατά τήν έμφάνισή του. . . εlχε σέ lτοψη μορφή, δλα
τά Βασικά στοιχεία τfjc; παγκόσμιαc; Θρησκείαc;>> ( « Ό
Έλληνισμ6c; καί ό ίστορικ6c; του ρόλοc;, 336-30 π.Χ. >>
Έλλ. έκδ. «ό σύγχρονος» Άθ. 1 954, σελ. 36) .
Εύθέως ό Πασκάλ ( «Σκέψιc;>>) θά βεβαιώση δ τ ι « 'Ο
Πλάτω ν προετοίμασε τό ν Χριστιανισμό>> ( 'Αντρέ Μπο­
νάρ: «'Ο Άρχαίοc; Έλληνικ6c; Πολιτισμ6c;>>, έκδ. «Θεμέ­
λιο» Άθ. 1 986, σελ. 1 45) κι' ό Μπονάρ θά άφιερώση
στήν προαναφερθείσα έργασίαν ΤΟυ Ενα όλόκληρο
κεφάλαιον διά νά άποδείξη αύτό.
Στούς μεγάλους διανοητάς, πού ζητοϋν τήν κάθαρ­
σιν τοϋ Χριστιανισμοϋ άπό τόν Έβραϊσμόν συγκαταλέγε­
ται κι' ό Ρώσος συγγραφεύς Λέων Τολστόϊ, πού γράφει:
«Κάθε φορά πού κάΘομαι νά μελετήσω τόν Χρι­
στιανισμόν, Βρίσκω άνακατωμένη μέσα είc; τίc;
Χριστιανικέc; ύπέροχεc; άλήθειεc;, αύτή τήν ξένη

καΙ aνευ σχέσεως πρ6ς τ6ν Χριστιανισμ6 ν, Ίστο­
ρlαν καΙ διδασκαΜαν τών Έ8ραlων».

Διό περισσότερα είς Ι . Πασσδ (ένθ. άνωτ. σελ. 261 263) ό όποίος παρατηρεί:
« Τ6 χεlριστον δέ εΤναι δτι οί 'Έί\ί\ηνεc;, οί δποίοι
εΤχον προοδεύσει καΙ κα8ορlσει κατά τρ6πο ν έπι­
στημονικ6ν, τά τijc; δημιουρyfαc;, δπωc; άπεδεlχ8η
καΙ άπ6 τάc; έρεύναc; τών νεωτέρω ν, πού έξετέ8ησαν είc; τά προηγούμενα, άπεδέχ8ησαν καΙ υίο8έτησαν τάc; περf δημιουρyfαc; τοϋ κ6σμου yεί\οι­
οποιη8εlσαc; άπ6ψειc; καf δοξασlας τών Έ8ραlων
πού διδάσκονται άκ6μη σήμερον (1985) τά παιδιά
μας εΙς τά σχοί\εία μας, περιπί\ακέντεc; έ ντέχνωc;
είc; τούτο, διά τijc; άποδοχijc; ύπ6 τών Χρι­
στιανών, τά τijc; πlστεωc; τών Έ8ραlων!. . . ».

. Τ ή ν ύπέροχον Έλληνικήν γλώσσαν παρέλαβαν ο ί 'Εκκλησιαστικοί συγγραφείς κ α Ι οί Πατέρες τ η ς 'Εκκλη­ σίας. 'Οφείλει ό Χριστιανισμός στόν 'Ελληνισμό τ ή ν γλώσσα έκφράσεώς του καΙ ό 'Ελληνισμός όφείλει στόν Χρι- . δηλα­ δή γράφεις μόνον σύμφωνα καΙ μαντεύεις τά φωνήε­ ντα ! Πάντως διά νά ε'ί μεθα άντικειμενικοί τήν λέξιν τοκογλυφία τήν εΤχε. τήν όποίαν ό μέγας Κικέρων άπεκάλεσε γλώσσαν θε&ν είπών. 21 ) . διέθετε πάμ­ πτωχον λεξιλόγιον. δτι έάν οί Θεοί συνο­ μιλούν τήν γλώσσαν τ&ν 'Ελλήνων χρησιμοποιοϋν: «Εί οί Θεοί διαλέγονται. πρός άπόδοσιν νοημάτων. ΕΛ Λ ΗΝΙ Κ Η r Λ Ω Ε Ε Α Κ Α Ι Χ Ρ Ι Ε Τ Ι ΑΝ Ι Ε Μ Ο Ε � � κτός πό τάς φιλοσοφικός έννοία� οί υΕ λην � ς προσεφεραν στόν Χριστιανισμον και την γλώσσαν των. XLIV). τfί τών 'Ελλήνω ν yλώττπ δια­ χpώ νται» («Περί ρήτορας» 1 1 1 . άλλά στούς ξένους διά νά τούς . δτι οί Πατέρες της 'Εκκλησίας δέν ήδύναντο νά χρησιμοποιήσουν τήν Έβραϊκήν γλώσσαν. » («Δευτερονόμιον» ΚΓ. . διά νά έμφανίσουν λεκτικώς uψηλά νοήματα . Χιλιάδες έτη πρίν άπό τήν έμφάνισιν τοϋ Χριστιανι­ σμού εΤχεν διαπλασθεί ή 'Ελληνική γλώσσα. τψ δέ άδελφψ σου ούκ έκτοκιείς. άφοϋ μάλιστα ό 'Ιεχωβά τούς προτρέπει νά τοκίζουν όχι στόν άδελφόν τους. εύλογήση! (ιτψ άλλοτpίφ έκτοκιείς. μέ δλα τά προτερήματά της. . ώς γλώσσα έπικοινωνίας μεταξύ κτη­ νοτρόφων έστερείτο καθολικών έννοι&ν. /να εύλο­ yήσπ σέ Κύριος ό Θε6ς σου. διότι ή 'Εβραϊκή γλώσσα. .1 1 . δέν εΤχε καθόλου φωνήεντα. ΕΤναι αύτονόητον.

στιανισμό τήν διατήρησι σήμερον αίπης της ύπερόχου
γλώσσης. Παντοϋ στήν πολιτεία τώρα οί γραικύλοι
κατεπολέμησαν τήν προγονική μας γλώσσα καί μόνον,
χόριν στήν 'Εκκλησίαν κ ι ' ό τελευταίος χωρικός, πού
προσεύχεται «Πότερ ή μών. . . » έπικοινωνεί μέ τήν Άρ­
χαίαν Έλληνικήν Γλώσσαν. Τό γεγονός δτι ή 'Εκκλησία
διατηρεί τήν προγονικήν μας γλώσσα προσδίδει, εic;
έκείνην, πέραν της θρησκείας, έθνικήν άξίαν. Ή διατή­
ρησις της Άρχαιοελληνικης γλώσσης ύπό τοϋ κλήρου
άποτελεί ενα βασικόν λόγον, διό τόν όποίον οί γραι­
κύλοι μόχονται τήν Όρθοδοξίαν. Πίσω των κρύπτεται
ό ύποκινητήc; 'Εβραϊσμός.
Νομίζω δτι εΤναι διαφωτιστικό δσα γράφονται στό
«προλεγόμενα» τοϋ ίερέως Ί ωόννου Διώτη στήν « 'Ελ­
ληνική Πατρολογfα» (J . Mί g ne: «Patrologίa Graeca» Έλλ.
έκδ. «Κέντρου Πατερικών έκδόσεων», Άθ. 1 987, τόμος 1 ,
σελ. ρκβ' - ρκε').
«Ai ρητορικαί Σχολαί, ώς έπί τό πλείστον ύπό
'ΕΘνικών διευθυνόμεναι, μεταφυτεύουν καί είς
τούς χριστιανούς τροφfμους τω ν τή ν άγάπη ν
καί πολλάκις τή ν λατρείαν είς τήν μεγαλειώδη
πνευματική ν κληρονομίαν τών άρχαlω ν 'Ελλή­
νων, τοϋ 'Ομήρου, τώ ν έπικώ ν καΙ λυρικώ ν ποι­
η τώ ν, τώ ν με γάλω ν 'Ελλήνω ν φιλοσόφω ν καί
τών ίστορικώ ν, ρητορικώ ν, γνωματολο γικώ ν καί
λ οιπώ ν π νευματικώ ν δημιουργημάτω ν τώ ν 'Ελ ­
λ ή νω ν συγγραφέων. Οί πλείστοι τών μεγάλω ν
έκκλησιαστικώ ν συγγραφέω ν τοϋ Δ ' αί. καί
έφεξijς έξεπαιδεύθησαν είς τοιαύτας ρητορικάς
Σχολάς. ΚαΙ ήτο φυσικόν νά ύποστώσι τήν έπί­
δρασιν τούτω ν έν τφ λόγφ καΙ τfj έκφραστικfj
αύτών τέχνπ.
Ή 'Ελληνική γλώσσα λοιπόν, λόγφ τijς είς uψι­
στον Βαθμόν λεπτοτάτης καf εύγενεστάτης έξε­
Jιfξεώς της, λόγφ τοϋ πλουσιωτάτου λεξιλο γfου

αύτijς καΙ τώ ν ποικιλωτάτω ν μορφών τijς δια­
τυπώσεώς της, aπέΒη τ6 ίδεώδες καΙ έπιτηδει6τατον δργανον πρ6ς διατύπωσιν, aνάπτυξιν καf
διάδοσιν τών 'Αληθειών καf διδαχών τijς διά Χρι­
στοϋ 'Α ποκαλύψεως. Τά tργα τών 'Α ποστο­
λικώ ν Πατέρω ν, τά έργα τών Ά πολο γητώ ν τοϋ
Β' καί Γ αί., δλ6κληρος ή aρχαία Ά π6κρυφος
Γραμματεfα, τά πρώ τα ΣύμΒολα πίστεως, οί
πρώ τοι έκκλησιαστικοl uμνοι, αύτοf οί καν6νες
τών έπτά οίκουμενικώ ν Συν6δων, έγράφησαν
πάντα είς τήν Έλληνικήν γλώσσαν καΙ δή καΙ έ ν
τfj « Ά ττικfj - κοινfj».

ΝαΙ, έτσι εΤναι. Ή μοναδική γραμματε[α στόν κόσμο
εΤναι ή 'Ελληνική. 'Ασφαλώς οί ξένοι λαοi έχουν γράψει
κάτι. Άλλά έμείς όμιλοϋμεν έδώ διό Γραμματεiαν, μ' δτι
σημαίνει αύτή, δι' δσους γνωρiζουν. Τέτοια Γραμματεiα
εΤναι μόνον ή 'Ελληνική. ΟΙ βάρβαροι δέν έχουν τραγω­
δία, φιλοσοφία, συγγράμματα ίστορiας, γεωγραφiας,
λογοτεχνίας, πολιτικό δοκίμια, ήθικό κεiμενα , με­
ταφυσικό, έπιστημονικό συγγράμματα. υΟλοι τους δέν
έχουν οϊιτε ενα δείγμα Γραμματείας. Φυσικό έπαναλαμ­
βόνω έγραφον, άλλά μέ πουλάκια καΙ γραμμοϋλες δέν
έκφρόζονται έννοιαι, νοήματα, συλλογισμοi, κρίσεις,
άποδεικτικοi λόγοι, άρχαi λογικης κ .τ.λ. 'Ορθώς λοιπόν
ό διάσημος "Ιμπν Χαλvτοϋν (1 332-1 406) στό έργον του
«Προλεγόμενα στήν ίστορiα» (56-57) διερωτάται:
«ποϋ εΤναι ή γραμματεία τών Περσώ ν. . . καί ποϋ
εΤναι ή γραμματεfα τών Χαλδαίων, τών Ά σσυ­
ρίων καί τώ ν ΒαΒυλωνfω ν, ποϋ άφησαν πίσω
τους μνημεία έ νδεικτικά γιά τfς γνώσεις τους; Καί
ποϋ εlναι ή γραμματεlα τών Αίγυπτίω ν καf τών
προκατόχων τους; Στήν πραγματικότητα έχου­
με κληρονομήσει τή γραμματεία έν6ς μ6νον
λαοϋ, τών 'ΕΛΛήνω ν!»

Ή Καινή Διαθήκη καίτοι θεωρείται συνέχεια της
Παλαιάς δέν έ χρησιμοποίησε τήν Έβραϊκήν γλώσσαν,
άλλό τήν Έλληνικήν. Ό Χριστός ώμίλει ' Ελλη νικό ('ίδε
είς Κ . Πλεύρη: «Γλώσσα καf μορφή τοϋ Χριστοϋ», Άθ.
2003) καi τό Εύαγγέλια έγρόφησαν στήν Έλληνικήν.
Έξ &λλου:
« Τό γεγονός δ τι οί δώδεκα μαΘητές, άλλά καί ό
Χριστός, γνώριζαν πολύ καλά μόνο ν τήν 'Ελληνι­
κή γλώσσα, ά ποδεικνύεται άκόμα καf άπό τό
γεγονός δτι άπό τίς 350 περικοπές τfjς Παλαιάς
ΔιαΘήκης, τίς δ ποίες παραΘέτουν οί Εύαγγελι­
στές μέσα ατά Εύαγγέλιά τους, οί 300 fχουν
ληφΘεί άπό τήν έλλη νική μετάφραση τώ ν έΒδο­
μήκοντα καf οί aλλες 50 άπό διάφορες aλλες
έλληνικές μεταφράσεις τfjς Παλ. ΔιαΘήκης, οι'
δποίες ήσαν σέ κοινή χρήση στήν έποχή τοϋ Χρι­
στοϋ στήν Παλαιστfνη. Καί αύτ6 άκόμα μάς
ΒεΒαιώ νει δτι μόνον τήν 'Ελλη νική γλώσσα γνώ­
ριζαν τόσο πολύ καλά νά μιλοϋν καί νά γρά­
φουν» (Δ. Χιώνη: «Μιλοϋσε ό Χριστός 'Ελλη νικά;»,
Ά Θ. 1994, σελ. 74).

Δέν θέλω έδώ τουλόχιστον νό έπεκταθώ εiς συζη­
τήσεις, άλλό πρέπει νό τονίσω, δτι ό Χριστός περιε­
φρόνει τούς 'Ιουδαίους καί εΤχε τήν χ ειροτέραν γνώ­
μην δι' αύτούς. "Οταν άνεφέρετο στούς ' Εβραίους
άνεφέρετο πρός τρίτους, μέ τούς όποiους δέν εΤχε
σχέσιν π . χ. «καΘώς εΤπα τοίς Ίουδαfοις. . . » ( «'Ιωόννης»
ΙΑ, 7-8) «Ό 'Α Βραάμ ό πατήρ ύμώ ν» («Ίωόννης» Η,
56) προσέξατε ό Χριστός λέγει στούς 'Ιουδαίους ό
Άβραόμ ό πατήρ σας( ! ) όχι ό πατήρ μας. Ά λλό καί οί
'Εβραίοι Τόν κατηγόρουν δτι άντιτίθεται ατό 'Ιουδαϊ­
κό 'Έθνος: << Τοϋτο ν εϋρομε ν διαστρέφοvτα τ6 fΘvος
ήμώ v» («Λουκάς» ΚΓ, 2) δέν τόν έθεώρουν Έβραίον,
άλλό Σαμαρείτην: «Ού καλώς λέγομε ν ήμείς δ τι

Ίδέ άληθώ<. οί όποίοι δέν aνέπτυξαν γραμματείαν. πού έκτός τοϊι διεθνοϊις χαρακτηρος της ύπερεχείλιζε έννοιών. 1 5) . Ίσpαη­ Jιfτη<. &ς έπανέλθωμεν στό θέμα μας.). Αύτά δέν τά διέθεταν οί &λλοι aρχαίοι λαοί. αύτόν καί λέγει περί αύτοϋ. οταν εΤδε τόν Φίλιππον νά τοϊι φέρη τόν Ναθαναήλ εΤπε περί αύτοϊι μέ έκπ ληξιν! 'Ιδού πράγματι ενας 'Ισραηλίτης μέσα στόν όποίον δέν ύπάρχει ό δόλος! ! : «εlδεν ό Ίησοϋς τόν ΝαΘαναήλ έpχόμενον πpό<. διά της ρητορικης. μέ τήν λογοτεχνίαν. Κόντος: «Ίησοϊις Χριστός 'Έλληνας Θεός καί aντισημίτης» Άρχ. Μήπως είναι τυ­ χαίον.47). Ό Χριστός.» Α. οϋτε ενα θεατρικό · . ) . διά των έπιστημονικών συγγραφών. 33) καΙ έπεζήτουν τόν λιθοβολισμόν Του: «έζήτοuν σέ λ ιθάσαι οί Ίοu­ δαίοι» («'Ιωάννης» ένθ. σελ.» («'Ιωάννης» Ι Η . οτι οί 'Εβραίοι δέν έχουν. ούκ fστιν» (« 'Ιωάννη<. Οί 'Έλληνες έκαλλιέργησαν τήν γλώσσαν των καί τήν aνέπτυξαν. στήν συνομιλία μεταξύ των. ό όποίος Γ]το Γαλιλαίος (ή Γαλιλαία τών 'Εθνών κι' οχι των 'Εβραίων) δέν ήδύνατο νά aποδώση νοήματα μέ γλώσσαν κτηνοτρόφων. έ ν ψ δόλο<. μέσα στό πληθος των Φιλοσοφικών Σχολών.έ. Ό Χριστός δ ι ά νά μ ή τά πολυλογώ. Κατά τόν Χριστιανισμόν οί 'Εβραίοι έχουν δύο χαρα­ κτηριστικά α) δέν aρέσουν στόν Θεό καί β) είναι tχθροί ολων των aνθρώπων: «Καί Θεφ μή άρεσκό­ ντων καί πάσιν άν3ρώποις έναντίων» (Παϊιλος: «Πρός Θεσσαλονικείς Α» Β. Άλλά διά νά μή ξεφύγωμεν. 'Ολυμπία 2000. Δι' αύτό μετεχει­ ρίσθη τήν Έλληνικήν γλώσσαν. 26 κ. aνωτ. στά θέατρα.43. Διά τόν aνθεβραϊσμό τοϊι Ίησοϊι έγράφη είδικόν βιβλίον (Γ. τήν ίστο­ ριογραφίαν καΙ τάς πολιτικάς όμιλίας καί γενικώς στόν καθημερινόν των βίον έπρόσεχαν τήν καλλιέπειαν.Σαμαpεfτης εl σύ.

τά γuμναστήριά μας (δέν ύπάρχει οϋτε tνα. διά νά φιλοσοφήσουν. τά στάδιά μας (δέν ύπάρχει οϋτε ενα . θησαυρών τέχνης. δέν έγραψαν μίαν κωμωδίαν. δτι εΤναι Έλληνικόν κατόρθωμα . της πολι­ τικης. νά ρητορεύσουν καί γενικώς νά πρά­ ξουν δσα συγκροτούν τόν πνευματικόν βίον. οϋτε tνα Έβραϊ­ κόν). έπαναλαμβάνω οϋτε ενα Έβραϊκόν). τά άνάκτορά μας (δέν ύπάρχει οϋτε ενα.Σχολαί μας (δέν ύπάρχει οϋτε μία. τά θέατρά μας (δέν ύπάρ­ χει οϋτε tνα. είς ποίαν γλώσσαν. Τά γλυπτά μας (δέν ύπάρχει οϋτε ενα. καθόσον οί 'Εβραίοι ώς νομάδες κτηνοτρό­ φοι της έρήμου άσχολούμενοι μέ τήν βοσκήν καί τό cφμεγμα καΙ άπορροφημένοι στάς διαπραγματεύσεις μέ τόν Ίεχωβδ. έπαναλαμ­ βάνω οϋτε μία 'Εβραϊκή). Γαλλικά .έργον. έν συν­ δυασμψ πρός τήν άνάπτυξιν τών έπιστημών. . της λογοτεχνίας καΙ γενικώς τοϋ πνεuματικοϋ βίου άποδεικνύουν τό άνώτερον της Έλληνικίjς Φuλης. νά καλλιτεχνήσουν. έπαναλαμβάνω οϋτε μία 'Εβραϊκή). Μετά δύο χιλιάδας χρόνια διαθέτουν ποιητάς καί συγγραφείς. Σ τήν άρχαίαν έποχήν ό 'Εβραϊσμός ήτα πολιτιστι­ κό ν τίποτε. αί Φιλο­ σοφικαί . επαναλαμβάνω οϋτε tνα Έβραϊκόν). Πώς νά τήν γρά­ ψουν. 'Αγγλικά. αi 6ι6λιο3ίjκαι μας (δέν ύπάρχει οϋτε μία. οίκοδομημάτων περιλάμπρου άρχιτεκτονικης. Ό πολιτισμός της άνθρωπότητος κραυγάζει. τούς 'Αγγέλους καί τούς Προφήτας δέν διέθεταν έπαρκη χρόνον. Είς τοϋτο δλοι συμφωνοϋν. πού άποδεικνύουν τόν ύψηλό πολιτισμό των. Παρά τάς σκοπiμους καταστροφάς τών Άρχαιο­ ελληνικών συγγραμμάτων καί τήν πυρπόλησιν βιβλιο­ θηκών διεσώθησαν χιλιάδες έργων τών προγόνων μας. νομισμάτων. επανα­ λαμβάνω οϋτε tνα Έβραϊκόν) καί τά χιλιάδες χιλιάδων 'Αρχαίων μνημείων. δηλαδή τόν πολιτισμό τοϋ άνθρώπου. οί όποίοι δμως γράφουν στά Γερμανικά. έπαναλαμ­ βάνω οϋτε tνα Έβραϊκόν). έπαναλαμβάνω.

σελ. . τό μαρτυροίιν τά επιτεύγματά μας. Ό κόσμος 8ά χρειάζεται πάντοτε τόν 'Ελληνι­ σμό. Είμεθα λαός ή μιθέων. Ό καθηγητής της 'Οξφόρδης Σέρ Ρίτσαρντ Λίβινyκστων άναφωνεί: «δ σύγχρονος πολιτισμός lρχεται κατ) εύ8είαν άπό τόν Έλληνικόν. πού διατηροίιμε τό γονίδιον της ύπεροχης. » («'Ελληνικά ίδανικά καΙ σύγχρονη ζωή» Έλλ . ΕΙναι σκουπίδια . . Θά δεiξωμεν στήν άνθρωπότητα ξανά τόν έαυτόν μας καί πάλιν θά κυριαρχήσωμεν. «Πιτσιλάς» Ά8. τι ε'ί μεθα έμείς. . .'Όχι λόγια. . άλλά ή πραγματικότης τό δεικνύει πει­ στικώς. δ κόσμος μας 8ά ήταν άδύνατος. χωρfς τή ν 'Ελλάδα δ σύγχρονος δικός μας κόσμος δέν 8ά ύπfjρχε. . ωστε θά έλθη ωρα. . πού στό άεροδρόμιο θά διαβάζετε πινακίδας: «Έλλη­ νικά διαβατήρια». . άλλά διότι έχομεν κληρονομικήν καταβολήν. διότι εΤμαι 'Έλλην. . «Βαρβαρικά διαβατήρια» . . πού άποτελοίιν τό καύχημά μας. lκδ. 'Από έκεί καί πέραν όλα τά όλλα μοίι φαίνονται σκουπίδια. 93-97). μέ τά έργα τών Έλλήνων. Κυττάζω τήν Έλληνικήν iστορiαν καί τόν Έλληνικόν Πολιτισμόν καΙ γεμάτος θαυμασμό αίσθάνομαι εύτυχής καί ύπερήφανος. ή γνώμη μου εfναι δτι ή σύγχρο νη Εύρώπη εfναι κα8αρά δημιούρ γημα τfjς 'Ελλάδος. 1 986. . WA ν ή 'Ελλάς δέν ε Τχε ύπάρξη. όχι διότι ύπεγράψαμε συμβόλαιο μέ τόν Ίεχωβa. . .

1 άΛΛ ά διά νά άποκαΛυφ8fj ή άΛή8ειαι διά τά έργα καΙ τού<. 2004. Ή 'Εβραϊκή Π. Άθ. ) παρουσιόζω τόν aληθη λόγον μεταφρόσεως της Π . iπειδή έφερε ατό φώ<.Δ. έπιδιώξει<.Δ. στό 'Ελληνικό.Δ. δ ΠτοΛεμαίο<.Δ. aληθώς Γjσαν εβδομήκοντα δύο) η κατ' όλλην όνομασiαν «Άλεξανδρεωτική» έπειδή έγένετο στήν Άλεξόνδρεια. και Ραφαέλ Πατάϊ στήν έργασίαν τους: ((ΈΒραϊκοl μύθοι" (ΈΛΛ. {κδ.Δ. (('ΎψιΛον"ι Ά8fjναι 19911 σεΛ. Στό βιβλiον μου: «Γλώσσα καί μορφή τοϋ Χριστοϋ» (έκδ .Δ. τοϋ 'ΙσραήΛ " δπωι. Φαlνεται δτι ή μετάφρα­ σις πού έγινε ((κ ατ' άπαlτησιν" τοϋ ΠτοΛεμαlου Β' (285-247 π. Πραγματικά><. τών ΈΒραlων καΙ τά<. 37 κ . Π. πράξει<. τήν δποlαν . έξετοπίσθη τελείως.έ .Χ.) έγινε οχιι διότι δ ΤΛΛην ΒασιΛεύς έ νδιεφέρετο νά εννοήσουν τήν Π. Τ Ε Λ Ι Κ Ο Ν Ε Υ Μ ΠΕ Ρ Α Ε Μ Α μετόφρασις της Π. οί 'ΕΒραίοι τfj<. στά ΈΛΛηνικάι οί άκραιφνεί<. « v Ηλεκτρον. 218)1 διότι έπΛη­ ροφορή8ησαν οί Λαοl τά<. Δ . γράφουν οί Ρόμπεpτ Γκpαίη8t.» καf «κοινή έκδοσις». ίστορlα<. σελ. ηρχισεν έπf Πτολεμαίου Β' τοϋ Φιλαδέλφου ( 285-246 π .1 2 . Τήν μετάφρασιν τών Ο ' τfj<. Χ . ωστε Χριστιανοί καί 'Ιουδαίοι χρησιμοποιοϋν τήν μετόφρασιν τών Ο'. των. ΕΤναι ή γνωστή μετόφρασις τών Ο' ( τών έβδομήκοντα έρμη­ νευτών. 'ΕΒραίοι τήν 8εωροϋν μεγάΛην συμφορά καΙ τήν ((χειροτέρα ήμέραν τfj<. τfj<. «'Ελληνική Π . Β' προσέφερε μεγά­ Λην ύπηρεσfαν στήν άν8ρωπότητα. ΆΛεξανδρεlα<. σκοπού<. στά 'Ελληνικά: «Καί μΙα ούσιαστική Λεπτομέρεια. τών ΈΒραlων. ) καi διήρκεσε περiπου εναν αίώνα . δημοσιότητος τήν Π.

άπέκρυπτον ο/ ΈΒραίοιι δπως κάνουν τώραι μέ τά Ιερά τους ΒιΒΜα "ΤαJψούδ))». Διαμαντόπου­ λος γράφει έν συνόψει άκριβώς τά έξης: « Έπf πολύν χρόνον ή φιλολο γική καΙ Ιστορική άξΙα τών ΒιΒΜων τfjς Π. . .Δ. 1 928. » Τό 'Εβραϊκό κείμενον της Π. διεΘνοποιώντας lνα "μισο­ σκεπασμένο )) φυλετικό κανόνα συμπεριφοράς. αν ή αίμομιξία τών θυγατέρων τοϋ Λώτ. Τελικώς o i σοφοί δέν κατέληξαν είς συμπέρασμα. η ή πορνεία της Ρούθ εΤναι θεόπνευστα κείμε­ να η άπλώς άνθρώπινα περιστατικό. χ. . aν εΤναι θεόπνευστος ή μετάφρασις της Π. Ό συγγραφεύς Μιχ. . τόμος 3. . τι έγραψε είς τέσσαρας τόμους ό Χριστιανός. Μπαλά­ νος. άπό τήν 'Εκκλησίαν δεκτόν ώς θεόπνευστον. σελ. 'Α φ ' δ του δμως ή Αίγυπτιολογία καΙ ή Ά σσυριο- . ΔιαΘήκης ώς Ιστορικών πη γώ ν τfjς άρχαιότητος έΘεωρείτο με γfστη. . δσον καί στήν &λλην περίπτωσιν δέν έχομεν ίστορίαν. 243) ό καθηγητής Α.a. Στήν έγκ υκ λοπα ιδείαν «ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ» (έκδ. "πάγωσαν έτσι )) τή ΒιΒλική άφήγηση. 'Αντιθέτως ή μετά­ φρασις τών Ο' δέν θεωρείται θεόπνευστος. Καλόπουλος παρατηρει επι τοϋ θέματος ( "Τό Μεγάλο Ψέμα". Θεσσαλονίκη 1 995. σελ. Ρώσης. γίνεται. 359) : «ΟΙ 'ΕΒραίοι παραδέχονται έδώ λοιπόν δτι διέ­ πραξαν μέγα άτόπημα ύποκύπτοντας στΙς "άπαιτήσεις)) τού Πτολεμαlου ΒΊ Μεταφράζο­ ντας τή φυλετική τους Ιστορlα1 δπως αύτή ήταν έλαφρά μόνο συγκαλυμμένη. Πάντως τόν άντέκρουσαν aλλοι σοφοί θεολόγοι π . Δυοβουνιώτης κ. τών ΟΌ 'Έτσι μένομεν μέ τήν άγωνίαν. Τόσον στήν μίαν. Ό σοφός θεολόγος Κ.Δ. ήτα δέ καί άναμφισΒήτητος ή πρωτοτυπlα αύτών. Οίκονόμος ύπεστήριξε τήν θεοπνευστίαν της μεταφράσεως καί έγραψε τετράτομον έργον.

τι σημαiνει άπε­ μιμήθησαν. κατά τό ν Ίώσηπον. τά 6ι6Μα τής Π. 'Ιερέω ν καί ΠρεσΒυτέρω ν. . Διαθήκης ύπέστησαν διά τού χρόνου πολλάς άλλοιώσεις είτε έκ τής άμελούς άντιγραφής. Ή άλήθεια εΤναι. ι'jτις παρείχε ν έλευθερίαν είς τήν έρμηνεfαν δμοιοτύπω ν λέξεων. δτι οί 'Εβραίοι άντέ­ γραψαν Άσσυρiους καi Βαβυλωνiους. άπεδεfχθη άναμφισ6ητή­ τως δτι αϋτη έ ν πολλοίς άπεμψήθη ξένα άρχαι­ ότερα πρότυπα κατά τό περιεχόμενο ν καf τόν τύπον. wστε ν' άποτυπωθή είς αύτά δλως έθνικός 'ΕΒραϊκός χαρακτήρ. δτι οί 'Εβραίοι έκλεψαν τάς . είτε έξ ίδιοτελώ ν Βλέψεων τών έκάστοτε διεπόντων τάς τύχας τού λ αού. ώς τούτο κατε­ δείχθη έκ τής 'Ελληνικής μεταφράσεως τών Ο' τής γε νομένης κατά τό ν Γ' π. Χ. δτι οΙ έβραίοι «άπεμψήΘησαν ξένα άρχαιότεpα πρότυπα κατά τό περιεχόμενον καί τόν τύπον». Ε1ναι άληθές τό πολυλεχθέν. ι'jτις περιέχει διά τούτο πολλάς άνακρι6είας καf πλεfο νας άσαφεfας » . Αύτό τό γνωρi­ ζουν δλοι. παραδέχεται. αίώνα έξ 'Ελλη­ νικής μεταγραφής τού 'ΕΒραϊκού κειμένου διά τούς Έλλη νιστάς τής Αίγύπτου καf τής άλλης διασποράς Έ6ραίους. . δτι οί Άσσύριοι καi Βαβυλώνιοι ά ντέγραψαν Άρχαιοέλληνας. Είς τούτο συνετέλεσεν ή fλλειψις φωνηέντω ν γραμμάτω ν. άλλά αύτό δέν εΤναι τοϊι παρόντος. έκείνο πού άκόμη δέν ξέρουν εΤναι. Καf­ περ εύρισκόμε να ύπό τήν διηνεκή φύλαξιν τών Προφητών. Τούτο δμως δέν έκώλυσε τούς 'ΕΒραίους ποιητάς νά προσαρμόσωσι τά ξένα πρότυπα πρός τήν θρησκευτικήν αύτών ίδεολο γίαν καf τάς κοινω νικάς ά ντιλήψεις.λ ογfα ά πεκάλυψαν είς ήμδς τούς πνευματικούς θησαυρούς τής Αίγύπτου καf τής Μεσοποταμίας κατά χιλιετηρίδας δλας παλαιοτέρους τής 'ΕΒραϊκής φιλολο γίας. Ό καθηγητής Διαμαντόπουλος.

λλα στρουμφάκια της Π.Δ. 'Απολύτως όχι. Κάθε φορά πού aκούω: «ό 'Α Βραάμ. 'Απολύτως όχι. κτηνοτρόφους. πού oi 'Εβραίοι προφηται άναλαμβάνουν τήν φύλαξιν τών δια­ φόρων Ιερών βιβλiων της Π. Ποίος 'Αβραάμ. δτι άπομιμοϋνται. Κρίμα. διότι ούδέποτε οί 'Εβραίοι εΤπαν. βουκό­ λους. δτι 6 ποιητής μας δσα διηγήθη .τ. τοκογλύφους. Άπεναντiας έκρυψαν τήν κλο­ πήν καΙ έπαρουσlασαν τά κλοπιμαία. Άλλά θά συνεχiσω μέ τήν έπισήμανσιν της έπιεικοϋς διαπιστώσεως τοϋ καθηγη­ τού Κ .να βιβλίον καi σας λέγω: Τό βι­ βλiον αύτό ύπέστη άλλοιώσεις καί περιέχει πολλάς άνακριβείας.ξένας ίδέας. a νθρωπολογίας. ώς ίδικάς των έμπνεύσεις. Πόθεν προκύπτει δτι 6 'Αβραάμ καί 6 'Ισαάκ εΤναι προπάτορες τών 'Ελλήνων. Έν συνεχεl<. 'Υπάρχουν στοιχεία άρχαιολογiας. aλλά νά τό πιστεύετε ώς θεόπνευστον καί ίστορικόν. ύπέστη «πολλάς άλλοιώσεις» καί μάλιστα έξ «ίδιοτελών βλέψεων» καί περιέχει «πολλάς aνακριβεlας καί πλεiονας άσαφεiας». Μολα­ ταϋτα έξακολουθοuν νά λέγουν κάτι aνιστόρητον. φιλόσο­ φοι. κάτι 6λότελα ψευδές. διά λόγους σοβαρότητος. 'Εγώ εΤμαι ΕΛΛΗΝ ! ! ΟΙ πρόγονοί μου ησαν ηρωες. 'Εσείς θά τό δεχθητε.Δ. διά νά ταιριάζουν στόν 'Εβραϊσμό άνέθεσαν τήν φύλαξlν των στούς Προφήτας! Κανονικώς άπό τήν στιγμήν. 'Όταν έπρόκειτο διά τόν "Ομηρον οΙ διάφοροι Έβραι­ όπληκτοι ίσχυρίζοντο.Δ. πρέπει νά σταματήσω. δτι ή Π. καί ποίος 'Ισαάκ. πολιτικοί. γλύπται. ό 'Ισαάκ οί προ πάτορες ήμiiJv» δέν γνωρίζω &. δτι 6 'Αβραάμ. κι' άπό ποu κι' ώς ποu προπατορές μου ! .χ άφοϋ τά διεμόρφωσαν. διηγήσεις κ . λωποδύτας. 6 'Ισαάκ καΙ τά &. έπιστήμονες. Διαμαντοπούλου. 'Υπάρχει κάποιο. έστω έλάχιστο Ιστορικό στοιχείο. εΤναι προπάτορές μας.λ.ν πρέπει νά γελά­ σω η νά άγανακτήσω. ποιηταί. έθνολογlας. Δέν εΤμαι 'Εβραίος μέ προγόνους άπ λύτους γιδοβοσκούς. Λοιπόν σας δίδω f.

Δ. Αύτός εΊναι ό προπάτοράς μου. ό Ζεϋξις τήν ζωγραφικήν. & . πού έπαρουσlαζε τήν σύζυγόν του ώς όδελφήν του.λ. Προκειμένου περί τών «προσωπικοτήτων» της Π . ό Σοφοκλης τήν τραγωδlαν. Ό Εύκλεiδης τήν γεω­ μετρlαν. όνοι) καί κάθε βράδυ νά μετρά τάς πορνικάς εΙσπράξεις. 'Έχω έκδώσει τό 1 972 i:να βιβλiο μ έ τόν τίτλον: . πρόβατα. ό 'Ιπποκράτης τήν ίατρικήν. 'Ηλθε δμως ό ύπέροχος έκείνος Έλ­ ληνόψυχος 'Ερρίκος Σλήμαν καΙ διά της aρχαιολογικής του σκαπάνης aπέδειξε τά πάντα. πολιτιστικώς. Ούδεμiαν. τά r')θικά βιώματα κ . Ή Π. ό ναφέρει έκατοντάδας ίσως χιλιάδας φαντα­ στικών προσώπων. η μήπως ό Αύνάν. ό "Ιππαρχος τήν όστρονομiαν.». ό Άπολλόδωρος τήν πολεοδομlαν.Δ . Χιλιάδας πραγματικών προσώπων ό ναφέρει ή 'Ελληνική ίστορlα.Γ]σαν παραμύθια. ποΙαν όρχαιολογικήν η ίστορικήν όπόδειξιν έχετε. ό 'Ορφεύς τήν μουσικήν. Κι' δμως έπιμένουν: «Oi προπάτορες ήμών 'Αβραάμ κ. φυλετικώς.τ. r')θικώς τΙ σχέ­ σιν έχω έγώ ό ΕΛΛΗΝ ό πρωτοδημιουργός τοϋ πολι­ τισμού. τ.&.&. Έπi τέλους. ό Πίν­ δαρος τούς ϋμνους. ό Φειδiας τήν γλυπτικήν. 'Έτσι έδικαιώθη ό 'Όμηρος.λ . Ό Πλά­ των τάς πολιτικάς θεωρiας κ. διά νά τήν πηδή­ ξουν Αίγύπτιοι καΙ Φ ιλισταίοι καΙ νά κερδίζη τά περί­ φημα «όγαθά τοϋ 'Αβραάμ» (γίδια. ό Άριστοφάνης τήν κωμωδίαν. τάς έπιστήμας κ. ό Θεαlτητος τά μαθηματικά. ό Ζήνων τήν γλωσσολογiαν. "Αν συγκρίνετε τούς φανταστικούς 'Εβραίους μέ τούς πραγματικούς 'Έλλη­ νας θά έξακριβώσετε τό έξης σπουδαίον: Οί 'Έλληνες προσέφεραν στήν άν3ρωπότητα. Ό 'Αριστοτέλης τήν λογικήν. ό 'Ερα­ τοσθένης τήν γεωγραφlαν κ. ό Θεό­ φραστος τήν φιλολογiαν. Κύριε έλέησον. Ό Σωκράτης τάς έννοΙας. ό Δημο­ σθένης τήν ρητορικήν. ό 'Ηρόδοτος τήν ίστορiαν. ' Ιστορικώς. ό 'Αρχιμήδης τήν μηχανικήν. ό Εύπαλίνος τήν τεχνικήν έργων. μέ τόν μαστρωπόν 'Αβραάμ. η ό Κάϊν .

Σταματώ. ό 'Ιώβ μαθηματικός. Οϋτε ενας. ό όποίος συνέβαλε στόν πολιτισμό τοίι άνθρώπου.λ. διά νά μή μακρυγορώ. . "Αν θέλετε πιστεύσατέ με. Εfναι έπιστήμονες. έδώ κι' έρχομαι στούς φανταστικούς Έβραiους. ό 'Άβελ γεωγράφος. μας π ληροφορεί. πού συνέβαλαν στήν προαγω­ γήν τοίι πολιτισμοίι. Μά κάτι δέν έκαναν. Μεταξύ των κατοiκων τσαντηριών καi τών δημιουργών τοίι Παρθενώνος ύπόρχει [να χάος. δτι δέν ύπάρχει 'Εβραϊκός άρχιτεκτονικός ρυθμός. έστω μέ φαντασιώσεις νά μας ε'ίπουν κάποιον 'Εβραίο.« 'Ονομαστικόν λεξικόν τijι:. ό Λώτ ήσχολήθη μέ τήν ίστορiαν . yλώσ­ σηι:. καi δλοι των έχουν έργασiαν πνευματικήν. διότι εΤναι φυλή κατωτέρα. μελέ­ τας. 'Έστω μέ ψέμματα. άλλά άπό ώρισμένας φυλάς πού πνευματικώς πρωτοποροίιν καi δι' αύτό όνομάζονται άνώτεραι φυλαί.τ. Τό γεγονός δτι οί 'Εβραίοι δέν έδημιούργησαν κάτι πολιτιστικό. αύτό καθ' έαυτό εΤναι άρνητικόν κατόρθωμα.Δ. Ό άνθρώπι­ νος πολιτισμός δέν προέρχεται. έργα τέχνης κ . βιβλiα.τ. Ό 'Αβραάμ έγραψε σύγγραμμα περi λογικfiς. Ό 'Ισαάκ άνέλυσε γεωμετρικά προβλήματα .». ό 'Ιακώβ έζωγράφισε. καθόσον οί σκηνiται νομάδες κτηνοτρόφοι 'Εβραίοι δέν έσχεδiαζαν άρχιτεκτονικώς. καλλιτέχναι. Ποiα 'Εβραϊκή (φαντα­ στική) προσωπικότης προσέφερε κάτι. Διατi. ό Κάϊν ητο iατρός. ό Λάβαν ρήτωρ κ . τό έλάχιστον. ό Όβδιοίι άστρονό­ μος. aτόν άνθρώπινο πολιτισμό. δ τι τόν έκτισαν ΤύρΊ οι τεχνικοi.λ. 'Ακόμη ΚΙ αν δεχθώμεν δτι έκτiσθη κάποτε (ψευδέστατον) ναός τοίι Σολομώντος. "Αλλως τε εΤναι γνωστόν. 'Εκεί μέσα παραθέτω 1 500 περiπου όνόματα Άρχαιοελληνικών προσωπικοτήτων. ή Π. άπό τήν δλην άνθρω­ πότητα γενικώς. τi­ ποτε. Έλληνικijι:. ό Μαλαχiας γλωσσολόγος. λογοτέχναι κ . Άρχαίαι:. 'Εδώ δέν έχουν θέσιν οί 'Εβραίοι.λ. πού ό καθένας των προσέφερε στήν άνθρωπότητα πολιτισμό.τ. ό Σοφονiας γλύπτης. φιλόσοφοι.

μέ σκηνiτας κτηνοτρόφους. εΤναι ύπερβολική. έστω μiαν άρχαiαν γκλiτσαν. μόνο στό μουσείο τών 'Αθηνών έκτός τών έκθεμάτων.000 άρχαία εύρήματα ! τοποθετημένα είς κιβώ­ τια άπό . διότι κινούνται ύπονομευτικώς καΙ μaς ένοχλοϋν. Δέν γiνεται νά συγκριθούν κοσμοκράτορες καi πνευματικοi ή γέται της άνθρωπότη τος. 'Ακόμη άσχολούμε­ θα μέ τούς Έβραiους. Ό 'Εβραίος στά «πρωτόκολλα» ξεκαθαρiζει τό ζήτημα. δτι ό 'Εβραίος δέν έχει πνευματικά κiνητρα. εΤναι παράλογος. όχι. 'Όλα τά &λλα είναι μηδέν.Τά τελευταία χρόνια ή συνεχής έπαφή των μέ τήν Άρiαν Φυλήν. Τό 'Υπέρτατον Έλληνι­ κόν Φώς άκτινοβολεί τό μεγαλείον τών περιλάμπρων πολιτισμών της ήρωϊκης Έλληνικης Φυλης.Δ. άλλ' έν πάσn περιπτώ­ σει ή σύγκρισις Έβραiων πρός 'Έλληνας εΤναι 8Λασφη­ μfα. Τελευταiως παρατηρώ μέ σαρκασμό τήν λυσσαλέα προσπάθεια τοϋ Έβραϊσμοϋ νά στηριχθη πολιτιστικώς κάπου. διότι οί 'Έλληνες δέχονται τόν διάλογον είς δλα κι' έτσι άσχολούμεθα μέ τά πρωτόκολλα. τό όλοκαύτω­ μα καi τά λοιπά Έβραιολογήματα . ά πεγνωσμένως ά ναζητοϋν κάτι άρχαιολογικό καi δέν εύρiσκουν. έχομεν στό ύπόγειόν του 1 4.Δ. Θά έπιβληθη μέ τόν χρυσόν. Αύτή εΤναι ή θέσις μας.. �Ας ύπάyουν στήν Πατρίδα των κι' aς μaς άφήσουν ήσύχους. Άλλά τά συζητώ. πορτοκαλάδας! Οί ' Εβραίοι δέν έχουν οϋτε ενα δείγμα. θά ίδητε. Τεραστiα διαφορά ήθικης άντιλήψεως. τά ταλμούδ. ΕΤναι άπαιτητική . Ό VΕλλην μετρa τήν άξiαν του μέ τό τi εΤναι. Πρό τοϋ vΕλληνος Ή μιθέου της Άρiας Δημιουργiας ερπει ό 'Εβραίος ύπάνθρωπος. . άλλά μόνον ύλικά . . σιγά-σιγά τούς είσήγαγε στήν τεχνολο­ γiαν κι' έν μέρει στόν ά νθρώπινο πολιτισμό. ό 'Εβραίος μετρa τήν άξiαν του μέ τό τi έχει. Ένώ έμείς. Ζητοϋμεν άπό τούς κυρiους Έβραiους νά πάρουν τόν . 'Εάν δια­ βάσετε τά «πρωτόκολλα» η τά ταλμούδ η τήν Π. τήν Π.

000 χρό­ νια (Κοκκινόπηλος. Σέσκλον καΙ Διμήνιον Θεσσαλίας κ . Κύριοι 'Εβραίοι πηγαίνετε στήν Πατρίδα σας. κεραμική.λ. άναπτύσσεται καΙ άνακαλύ­ πτομεν πληθος στοιχείων του είς Νέα Νικομήδεια Μακε­ δονίας. τεχνικά έργα. θά έλέγξωμεν τήν έξωτερικήν σας πολιτικήν καί διά των ΜΜΕ θά έξαπολύσωμεν κύμα­ τα διαφθοράς στήν έθνικήν σας κοινωνίαν. Θέλομεν νά μας ά φήσουν ήσύ­ χους.000 χρόνια (Σιάτιστα) έδω καΙ 300.000 χρόνια ('Αλόννησος) έδω καΙ 50. Oi έξωευρωπαίοι. άκροπό­ λεις.λ. Σώνει καΙ καλά θά μaς έπι­ βάλλετε τήν άνεπιθύμη τον παρουσίαν σας. εϋρομεν όλοκλήρους πόλεις. Θεόπετρα) έδω καΙ 1 00. Άλλά διά ποίον 4000 καΙ 5000 καί 7000 όμιλω. οταν διά τήν παλαιότητα των 'Ελλήνων γηγενών κατοίκων αύτοϋ τοϋ χώρου ύπάρχουν άρχαιολογικά στοιχεία έδω καί 1 0.τ. Εfναι δικαίωμά μας νά μή τούς θέλωμεν ά νάμεσά μας. Σιδέρι Κερκύρας. οίκονομικοί παράγοντες κ . Θέλομεν Έλληνικήν 'Ελλάδα καί Εύρωπαϊκήν Εύρώ­ πην.000 χρό­ νια ( Φράγχθι) έδω καΙ 30. Κατά πρόσωπον μας λέγουν: Θέλετε. άρχιτεκτονική.000 χρόνια (Νέα 'Αρτάκη) έδω καΙ 700.τ. Χ .000 χρόνια ( Άσπροχάλικο) έδω καΙ 40. θά στραγγαλίσωμεν τήν Έθνικήν σας παιδείαν. μισόχριστοι καί μισέλληνες 'Εβραίοι νά φύγουν στήν χώραν των. Άλές Λοκρίδος.τ. δέν θέλετε θά μaς άνεχθητε.λ.000 χρόνια (Ροδόπη) έδω καΙ 500. Ό Άρχαιοελληνικός πολιτισμός κυριαρχεί έπιβλητι­ κός καί τό 7000-6000 π .000 χρόνια μέ τόν Αίγαίο πολιτισμό ( Κυκλάδες) έδω καΙ 20. Τό 5000-4000 π . Κι έμείς θά μείνωμεν μέ σταυρωμένα τά χέρια. κοσμήματα κ . άντιευρωπαίοι. Θά άλλάξωμεν όνόματα. θά γίνωμεν ύπουρ­ γοί. στό 'Ισραήλ.χρυσόν των καί νά έγκατασταθοϋν στήν γη της έπαγ­ γελίας. Οί 'Εβραίοι θά τό Γjθελαν πολύ. Χ . Δυστυχώς οί 'Εβραίοι δέν προτίθενται νά φύγουν.000 χρόνια (Πετράλωνα Χαλκιδικης) καΙ διά νά τελειώνωμεν «ή . Άφήσατέ μας ήσύχους.

«Παπαδήμα» Άθ. ). Καψfjς: «Θρακο­ λο γfα». Θέλω νά τονίσω καί δέν νομίζω δτι θά διαφωνfj κάποιος μαζί μου. Εϊμεθα aσύγκριτοι. τόμος 1 ος.500 χρόνια καί πλέον «δέν ύπijρχε γραφή 'ΕΒραϊκή . μέ 'Ακαδημίας. οΙ πρόγονοί μας μέ δέκα πέντε Ιστορικούς πολιτισμούς. μέ πλουσίαν γλώσσαν. Άθ. μέ κοσμοκρατο­ ρίας. καθηγήτριαι πανεπιστημίου. καλλιτεχνική δημιουργία. . άφοϋ στήν Νέα Τρίγλα Χαλκιδικfjς βρέθηκαν όση:Χ 67 όρθίων aνθρώπων ήλικίας 1 2. τά όποία ε1ναι μυθεύματα. 84). 1 996) είς μίαν έποχήν πού ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ 'Εβραίοι καί μετά 1 . ι : .000. διαβάζετε τήν τεραστίαν πολιτιστική ν προ­ σφοράν τών 'Ελλήνων (Έλλ. . » ( Άντ. άλλ οϋτε καί κανένας πολιτισμός ΈΒραιο­ γενής ά ναφέρεται lως τότε . 'Από τό 2350 π . σελ. έπιστήμας. έκδ. Χ . μέ ένδοξον Ιστορίαν. a νιστόρητο ι καί σκόπιμοι πλαστογραφήσεις. ή Κλώντ Μωσέ καί ή Άννί Σνάπ-Γκουρμπεyιόν συνέγρα­ ψαν « 'Επίτομη ίστορfα τijς 'Αρχαίας 'Ελλάδος». Ό aνθρωπολόγος κ . Σχολάς φιλοσοφίας. βιβλιοθήκας. ρητορι­ κή. Μετά άπό δλα δσα συνοπτικώς έγράφησαν κατα­ λήγομεν στό τελικόν συμπέρασμα δτι: Ή Παλαιά Διαθήκη ε1ναι [ να σύνολο βιβλίων. . . τάς όποίας διέπραξε τό Έβραϊκόν Ιερατείον. άνωτ. 1 981 .λ .τ. Δύο γαλλίδες κυρίαι. 'Άρης Που­ λιανός «προσφέρθηκε νά δώσει άπολι8ωμένη μυελίνη άπό τά εύρήματα τfjς Νέας Τρίγλας σέ καθηγητή Βιο­ χημεfας τοϋ Άριστοτελεfου Πανεπιστημίου γιά νά έπι­ χειpήση έξέταση DNA» (ένθ. πώς.καταγωγή τοϋ aνθρωπίνου ε'ί δους άνάγεται στήν 'Ελλά­ δα. πρός έξυπηρέτησιν τών συμφερόντων του καί τοϋ πολιτικοϋ σκοποϋ τfjς διεθνοϋς Έβραϊκfjς κ υριαρχίας.:: ·ο:ι . ήσαν μέ τήν aξίαν των έκλεκτή φυλή. .000 έτών»! ! («'Απο­ γευματινή» 1 1 -1 -2002). μέ άτελείωτον σειράν συγγραφέων δλων τών κλάδων τfjς άνθρωπίνης γνώ­ σεως κ . .

σκΛηρ6ς. . Τούς επεισε νά διδά­ ξουν. 2002) . ποΛεμοχαρής. έκδικητικ6ς. δ τι ή ΠαΛαιά Διαθήκη δέν εΤναι ερyο τοϋ Πνεύματος τοϋ Θεοϋ. Α ΠΑ Ν Τ Η Ε Ι Ε ΕΙ Ε Α ΠΟ Λ Ο f Η Τ Η Ν Τ Η Ε ΠΑ Λ Α Ι Α Ε Δ Ι Α Θ Η Κ Η Ε Νικόλαος Βασιλειάδης έκυκλοφόρησε βιβλίον ύπό τόν τίτλον: «Ή Παλαιά Διαθήκη στήν Όρθόδοξον 'Εκκλησίαν» καί ύπότιτλον: «άπά­ ντησι στούς κατηγόρους της» (έκδ. . τοϋ Ίοuδαϊκοϋ. μεταξύ aΛΛ ω ν αίρετικών διδασκαΛιών. 'Εκεί διαβάζομεν τήν θέσιν τοίί συγγραφέως πού εΤναι ή έξης (σελ. άΛΛ ά καf οί Μανιχαίοι. έσκ6τισε τ6ν νοϋ κάποι­ ων έμπαθών άνθρώπων. τ6ν aνθρωπο. άΛΛά άπΛώς ή ίστορfα έ ν6ς Λαοϋ. μέ σκο π6 νά τ6ν όδη yήση στήν αίώνια άπώΛεια. τψωρ6ς. ζηΛ6φθονος κΛ π. ΚαΙ τ6 μ6νο πού εχει νά κάνη εΤναι νά τήν άπορρfψη!. Πρώ τοι πού έδlδαξαν τή σατανική αύτή θέσι ι]σαν οί Λεy6με νοι «Γνωστικοf» καΙ ίδιαlτερα οί 6παδοf τοϋ Μαρκfωνος. 1 32-1 33): <<'Όμως ό άντfχριστος διάΒοΛος. άΛΛά άπ6 aΛΛ ο ν Θε6ν· έκείνον τijς ΠαΛαιδς Διαθήκης! Αύτ6ς δέ ό Θε6ς ι]ταν. . «'Α δελφότης Θεο­ λόγων ό Σωτήρ» Άθ. ό όποίος μ6νψο ερyο εχει νά ποΛεμij τ6 θε6πΛαστο δημιούργη­ μα.1 3 . ό όποίος δέν κατεuθuν6ταν άπ6 τ6ν Θε6 ν τijς Καινijς. ! 'Επομέ­ νως κακώς ή ΈκκΛησfα εχει δεχθij ώς θε6πνεu­ στη τή ν ΠαΛαιά Διαθήκη. πάντοτε κατ' αύτούς. 6-7.

Δέν λεfπουν δυστυχώς καf κάποιοι «προχωρημέ­ νοι Θεολόγοι». «έκκαθάρισι» καf «άπάλειψι» τών. παρασυρόμενοι άπό lνα κακώς νοούμενο 'Ελληνοκεντρισμό.) δτι πρέπει νά γίνη μfα. ρατσιστικών στοιχεfων τής Παλαιάς Διαθήκης καf ίδιαfτερα τών Ψαλμών!.) άπέρριπτε τήν Παλαιά Διαθήκη λ ό γφ τού άντιϊουδαϊσμού του. δσο καf στή ν Καινή Διαθήκη. . Αύτούς μιμούνται τά τελευταfα χρό­ νια καf κάποιες δικές μας «άρρωστημένες διάνοι­ ες». Καί κο ντά σ' αύτούς ή αΙρετική όμάδα «Γερμανοf Χρι­ στιανοf». πού κατηγορούν άσύστολα τήν Παλαιά Διαθήκη ώς «φασιστικό» καf <<ρατσιστικό» 8ι8λfο! Μέ αύτούς συντάσσονται καf οΙ όψιμοι «νεοπαγανι­ στές». γράφουν ατά νεοει­ δωλολατρικά περιοδικά καf 8ι8λfα τους ή προ­ Βάλλ ουν στfς 6Θόνες τής τηλεοράσεως τfς αΙρε­ τικές καΙ άντιεκκλησιαστικές διδασκαλfες τους. . Στά νεώτερα χρό­ νια άναμάσησαν τά ϊδια αΙρετικά παραληρήματα Γερμανοf Θεολόγοι Προ τεστάνται. Ό ϊδιος Ιερός Πατήρ άποδεικνύει έ πfσης τήν συμ­ φωνία Παλαιάς καf Καινής Διαθήκης καf άπό τό γεγο νός δ τι άκολουθούν καf οΙ δύο Διαθήκες τή ν ϊδια μέθοδο άγω γής καΙ μυήσεως τού ά νθρώπου . οΙ όποίοι. . άλλά καf διότι άπέδιδε όλόκληρη τήν Παλαιά Διαθήκη aτόν κακό Δημιουργό. τόν κατ' αύτόν ποιητή τής uλης καf άρχή τού κακού. λ αϊκοί καf κληρικο� πού φρονούν (. . ». Ντέλιτς. δήθεν <<προοδευτικοf» καί «έκσυγχρονισταί». τότε οΙ δύο Διαθήκες ε!ναι άδελφές πού lχουν τήν ϊδια ρfζα. . οί όποίοι r]σαν ναζιστές καf φανατικοf άντισημfτες.Χ.Ό Μάνης (21 6-277 μ. Έφ ' δσον ό ί'διος Θεός έ νεργεί τόσο στήν Πα­ λαιά. όρθολο γιστα� δπως ό 'Αδόλφος Χάρνακ καί ό Φρ. . καf έφ' δσον καΙ στfς δύο έ νεργεί τό ϊδιο 'Ά γιον Πνεύμα.

Πι­ στεύω. πόλεις μεγάλας. 2 λαόν μέγαν καί ύψηλόν τό άνάστημα. έκδικητικός. Δ . άλλά δίκαιον π. τών όποΙω ν ό νοϋς καί ή διάνοια ήσαν στραμμένα ατά γήϊνα καί αίσθητά . σέ θεολο γικώτερα ζητήματα. δέν τάς λέγομεν έμείς. Γράφει: Στήν Παλαιά Διαθήκη ό Θεός όμιλεί μέ είκόνες καί σχήματα έ γκόσμια. τιμωρός. Πς δύναται νά σταθij f. Βασιλειάδη τάς άνωτέρω Ιδιότητας τοίι Έβραιοθεοίι της Π . . καί τετειχισμένας lως τοϋ ούρανοϋ. τούς όποΙους γνωρίζεις. Εί'πομεν νά διαλεχθώμεν. ζηλόφθο νος». 'Όπως βλέπετε. καΙ ήκουσας.ατά θεία δόγματα · έ νώ ή Καινή Διαθήκη παρα­ λαμβάνει τόν a νθρωπο άπό έκεί πού τό ν άφijκε ή Παλαιά. στό «Δευτερονόμιον» (Θ. θΌ] ΑΚΟ ΥΕ. 'Ισραήλ · Σύ δια6αlνεις σήμερο ν τόν Ίορδάνη ν. δέχομαι τόν διά­ λογον καf παραθέτω τάς άντιθέτους άντιλήψεις. » .μπροσθεν τώ ν υίών τοϋ Ά νάκ. Φfλτατε κ . 3 Γνώρισαν λ οιπό ν σήμερο ν. άλλά τά 'ί δια τά έργα τοίι Ίεχωβa καί αί δηλώσεις του. γιά νά τόν όδη γήση ύψηλότερα. Βασιλειάδης θά άποδεχθη τόν δι άλογον. υίούς τών Ά νακείμ. Βασιλειάδης διαμαρτύρεται.θνη με γαλύτερα καΙ ίσχυρότερά σου. (κι' όχι κατηγοροίιντες) Ισχυρίζο­ νται δτι ό Θεός της Π . πού άποδεικνύουν. Σaς μεταφέρω έδώ έδάφια άπό τήν Π . διά νά είσέλθης νά κληρονομήσης f. έπειδή διαλέγεται πρός Ίουδαlους.Δ. Δ. δτι Κύριος ό . δτι μέ τήν λογικήν συζήτησιν θά καταλήξωμεν εiς συμπέρασμα κι' ό κ . Κατ' άρχήν ό κ . 1 03) ό Θεός έξολοθρεύει καf καταστρέφει έθνη (σκληρότης) ά ντίπαλα τοίι «περιουσfου λαοίι» ( ρατσι­ σμός): «[ΚΕΦ. πολεμοχαρής. Δ .χ. πού οί κρίνοντες τήν Π. ώς γνήσιος 'Έλλην. εΤναι «κατ' αύτούς σκληρός. δτι οί «κατήγοροί» της δtν έχουν· &δικον.

καί ταχέως έξοΛοθρεύσει αύτούς. 'Ιδού τό κείμενον: «Ο Λ ΟΓΟΣ ΤΟ Υ Κ ΥΡ/Ο Υ.Θεός σου εlναι ό προ πορευόμενος έμπροσθέν σου· εlναι πuρ καταναΜσκο ν· αύτός θέΛει έξο­ Λ οθρεύσει αύτούς. τόν κατοικοϋντα έ ν Έσε6ών. Υ/Ο Υ ΤΟ Υ ΑΜΩΝ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΤΟ Υ !Ο ΥΔΑ. παραδίδει λαούς στόν Μωϋσην. Υ/Ο Υ ΤΟ Υ ΓΕΔΑΔΙΟ Υ. Λέγει Κύριος. Λέγει Κύριος». Υ/Ο Υ ΤΟΥ ΙΖΚΙΟ Υ. ώς έκαμες είς τόν Σηώ ν ΒασιΛέα τώ ν Άμορραfων. καf τούς ίχθύας τijς θαλάσσης. 2.Δ. 3. έωσοίJ δέν έναπεΛείφθη είς αύτόν ούδέν· καf κατεκυρίεσαν τήν γijν αύτοϋ». ΕΝ ΤΑ/Σ ΗΜΕΡΑΙΣ /ΩΣ/Ο Υ. καί τούς υίούς αύτοu. Μή φο6ηθής αύτόν· διότι είς τάς χείρας σου παρέδωκα αύτόν. καί τή ν γijν αύτοίJ· καf θέΛεις κάμει είς αύτόν.1 -3) διαβάζομεν τά άκόλοuθα. ΘέΛω άφανfσει παντεΛώς τά πάντα άπό προσώπου τijς γijς. . Ο ΓΕΝΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣ ΣΟΦΟΝΙΑΝ ΤΟΝ Υ/ΟΝ ΤΟ Υ ΧΟ ΥΣΕΙ. Στούς «'Αριθμούς» (ΚΑ. 34-35). καf πάντα τόν Λαόν αύτοu. καί τά προσκόμματα μετά τώ ν άσε6ών· καf θέΛω έξοΛοθρεύσει τό ν aνθρω­ πον άπό προσώπου τijς γijς. καf πάντα τόν Λαόν αύτοu. καί αύτός θέΛει καταστρέψει αύτούς άπ' έμπροσθέν σου· καί θέΛεις έκδιώξει αύτούς. 35 Καί έπάταξαν αύτόν. 34 Καf εlπε Κύριος πρός τόν Μωϋσijν. Υ/Ο Υ ΤΟ Υ ΑΜΑΡΙΟ Υ. καθώς σοί εlπεν ό Κύριος». ΘέΛω άφανίσει aνθρωπον καί κ τήνος θέΛω άφανίσει τά πετεινά τοίJ ούρανοu. διά νά τούς πατάξη έξ όλοκλήροu καΙ vά μή μεlνη οϋτε εΤς καΙ νά κυριεύσουν οΙ ' Εβραίοι τήν γην έκείνων τών λαών: «πρός μάχη ν είς Έδρεί. ό Έβραιοθεός της Π. Στόν «Σοφονίαν» (Α. πού δηλώνει ό Κύριος καί τά όποία &ν δέν εΤναι σκλη­ ρά τί εΤνα ι .

». καf έ πάταξεν έν στ6ματι μαχαίρας αύτήν. ωστε νά μή άφεθfj ύπόλοιπόν των! Λεπτομερώς τό θεόπνεu­ στον ( ! ) κείμενον περιγράφει τήν έξολόθρευσιν «πασώ ν τών ψυχών . Διαβάσατε τό κ είμενον: «δ Ίησοϋς τήν Μακκηδά. Βασιλειάδης. έναντiον τών 'Ελλήνων καί έξεγεiρει τά τέκνα τfjς Σιών νά πολεμήσουν κατά τών τέκνων τfjς 'Ελλάδος: « Ίούδαν δι ' έμαυτ6ν ώς τάξιν ίσχυράν έ νέτεινα τ6ν 'Εφραίμ καf έξήyειρα τά τέκνα σου. 1 3) ό Έβραιοθεός χρησιμοποιεί βέλη. έ ν στ6ματι μαχαfρας». καί πάς δ 'Ισραήλ μετ' αύτοϋ. έκ Μακκηδά είς ΛιΒνά. Πώς νά όνο­ μάσωμεν τόν Θεόν πού άπειλεί νά «άφανiσει παν­ τελώς τά πάντα άπό προσώπου τfjς γfjς. 'Εδώ ό Ίεχωβα διακηρύσσει άστειότητας. Στόν «Ίησοϋ τοϋ Ναυfj» ό Ίεχωβα παρέδωσε aρχο­ ντας καΙ λαούς είς χείρας τών ' Εβραίων. Σιώ ν. Στόν «Ζαχαρiα» ( Θ .'Αλήθεια πώς πρέπει νά χαρακτηρισθfj έκείνος. διά νά τούς σφάξουν συμφώνως πρός τάς όδηγiας του. . 29 Κα! διέΒη δ Ίησοϋς. Θά μας άπαντήση ό κ. πετεινά. καf έπολέμει τήν ΛιΒνά. κατά τών τέκνων σου 'Ελλάς καf σέ έκαμον ώς ρομφαfαν μαχητού. μέχρι καί τούς ίχθύας (όρθόν ίχθϋς) τfjς θαλάσσης. "Αν εΤναι δυνατόν οί κτηνοτρόφοι τfjς έρήμου νά πολεμήσουν έναντίον τών κοσμοκρατόρων ' Ελλήνων. κτήνη. έάν ό Χριστός εΤπε ποτέ τέτοια πράγματα . Κα! δ Κύριος Θέλει φανfj έπ' αύτούς καf τ6 Βέλος αύτοϋ Θέλει έξέλθει ώς άστραπή». πού θά έξολοθρεύση άνθρώπους. καf τ6ν Βασιλέα αύτfjς έξωλ6Θρευσεν αύτούς. . καθώς έκαμεν είς τ6ν Βασιλέα τfjς 'Ιεριχώ. 30 Κα! παρέδωκε ν . καθώς καΙ θά μας πληρο­ φορήση. καf πάσας τάς ψυχάς τάς έ ν αύτfί· δέν άφfjκεν ύπ6λοιπον· καf έκαμεν είς τ6ν Βασιλέα τfjς Μακκηδά.

καf έστρατοπέδευσε κατέναντι αύτijς. 25 Κα! ε!πεν δ Ίησοϋς. έωσοϋ δέν άφijκε ν είς αύτόν ύπ6λοιπον». Διά τί κατετάραξας ήμάς. καf πάσας τάς ψυχάς τάς έ ν αύτfj · δέν άφijκεν έ ν αύτfj ύπόλοιπο ν· καf έκαμε ν είς ' τόν Βασιλέα αύτijς. καί τάς Θυγατέ­ ρας αύτοϋ. 1 -3) μετά άπό λεηλασίας καί λιθοβολισμούς: «24. Τότε δ Ίησοϋς. έ πΙασαν τ6ν Άχάν τόν υίόν τοϋ Ζερά. καf έκυρfεuσεν αύτήν τή ν δεuτέραν ήμέραν. καf τ6 έλασμα τοϋ χρυσοϋ. Κα! πάς δ Ίσραήlι έ1ιιΘοΒ61ιησαν αύτόν μέ lι!Θους.δ Κύριος καf αύτήν καf τόν Βασιλέα αύτijς είς τήν χείρα τοϋ 'Ισραήλ · καΙ έπάταξεν έ ν στόματι μαχαίρας αύτήν. καΙ πάντα δσα ε!χε. καί τ6 άρyύριον. καί έπο­ λέμει αύτήν. κατά πάντα δσα έκαμεν είς τήν ΛιΒνά. 24-26) διαβάζομεν πώς έπαυσε «δ Κύριος άπό έξάψεως τοϋ Θυμοϋ αύτοϋ» (το aν θυμώνη ό Θεός εΤναι aλλο ζήτημα ό 'Ιεχωβά πάντως όργiζεται συνεχώς π. καΙ τήν στολήν. καΙ κατέκαυσαν αύτούς έ ν πυρ� καf έ1ιιΘοΒ61ιησαν αύτούς μέ . έκ ΛιΒνά είς Λ αχείς. καΙ τά πρόΒατα αύτοϋ. 33 Τότε άνέΒη Ώράμ δ Βασιλεύς τfjς Γεζέρ διά νά ΒοηΘήσπ τήν Λ αχεfς καΙ δ Ίησοϋς έπά­ ταξεν αύτόν καΙ τόν λαόν αύτοϋ. δ Κύριος Θέλει σέ κα­ ταταράξει τή ν ήμέραν ταύτην. 31 Καί διέΒη δ Ίησοϋς. «Ζαχαρiας» Α. καΘώς έκαμε ν είς τόν Βασιλέα τfjς 'Ιεριχώ.χ. καΙ τούς δ νους αύτοϋ. 32 Κα! παρέδωκε ν δ Κύριος τή ν Λ αχεfς είς τήν χεlρα τοϋ 'Ισραήλ. καf έφεραν αύτούς είς τήν κοιλάδα Άχώρ. καf πάς δ 'Ισραήλ μετ' αύτοϋ. καf τούς Βόας αύτοϋ. καΙ πάς δ 'Ισραήλ μετ' αύτοϋ. καί πάσας τάς ψυχάς τάς έ ν αύτfj. καΙ έπάταξε ν έν στόματι μαχαίρας αύτήν. καΙ τή ν σκη νή ν αύτοϋ. Στό 'ί διο θεόπνεuστον βιβλίον (Ζ. καΙ τούς υίούς αύτοϋ.

πάντες οί δνΘρω ποι τijς Γαf. σφαγαί. τόν όποίον προσέταξεν είς τόν Ίησούν. καί έπάταξαν αύτήν έ ν στόματι μαχαfρας. δνδρες τε καf γυναίκες. lως τijς ήμέρας ταύτης. 29 Τόν δέ ΒασιΛέα τijς Γαf έκρέ­ μασεν έ πf ξύΛου lως έσπέρας. 24-29). έξολοθρεύσεις. έωσού έξωΛοΘρεύ­ Θησαν. δπου κατεδfωκο ν αύτούς. καf κατέστησε ν αύτήν σωρόν παντοτεινόν άοfκητο ν. Φόνοι. έ πέστρεψε πδς ό 'ΙσραήΛ είς τή ν Γαf. άπαγχονισμοί κ . λαφυ­ ραγωγίαι. καί τά Λάφυρα τijς πόΛεως έκεfνης. Τά έγκλήματα δμως τοϊι 'Ιεχωβά συνεχίζονται μέ άπεχθές μίσος.τ.η.ΜΘους. fωσού έξωΛόΘρευσε πάντας τούς κατοfκους τijς Γαf.λ. ΚοιΛάς Άχώρ. 26 Καf δέν fσυρεν ό 'Ιησούς όπfσω τήν χείρα αύτού. καί . συμφώνως πρός τάς όδηγίας τοϊι Έβραιοθεοϊι.καί ώς lδυσεν ό ijΛιος. 25 Καf πάντες οί πεσόντες έν τfj ήμέρ<. δστις μένει tως τijς σήμερον· οϋτως fπαυ­ σεν ό Κύριος άπό τijς έξάψεως τού Θυμού αύτού· διά τούτο καΛείται τό ό νομα τού τόπου έκεfνου. καf fρριψαν αύτό είς τήν εϊσοδον τijς πύΛης τijς πόλεως. τόν όποίον κατά τόν κ . τή ν όποίαν έξέτεινε μέ τήν Λόγχη ν. «24 Καf άφού ό 'ΙσραήΛ έ τεΛείωσε φονεύω ν πάντας τούς κατοίκους τijς Γαf έ ν τfj πεδιάδι έν τfj έρήμψ. 28 Καf κατέκαυσε ν ό 'Ιησούς τήν Γαf. ήσαν δώδεκα χιΛιάδες.Χ έκεfν. 27 Μόνον τά κ τήνη. lως τijς ήμέρας ταύτης». καf lπεσον πάντες έν στόματι μαχαfρας. 26 Καf fστησαν έπ' αύτόν σωρόν ΜΘων μέγαν. fΛαφυραγώγησεν ό 'ΙσραήΛ είς έαυτό ν. Βασι­ λειάδη κατηγοροϊιν ώς πολεμοχαρη καί σκληρόν! Παρακαλώ νά μελετήσετε προσεκτικώς τό θεόπνευ­ στον κ είμενον («Ίησοϊις τοϊι Ναυιϊ» Η. προσέταξεν ό 'Ιησούς καί κατε8f8ασαν τό πτώμα αύτού άπό τού ξύΛου. κατά τόν Λόγο ν τού Κυρίου.

καf συντρίψει τάς στήJιας αύτών. τά όποία Θέλετε κυριεύσει.δψωσαν έπ' αύτοϋ σωρόν λ!Θων μέyαν. Έν συνεχείι. καΙ κατακαύσει έν πυρ! τά aJιση αύτών. δπου τά f. Στό «Δευτερονόμιον» ( Κ . 1 0-1 7) ό Ίεχωβa. πού άποκα­ λοϊιν τόν Ίεχωβa ζηλόφθονον. Βασιλειάδης διατί διαμαρτύρεται. πρός γειτονικός των πόλεις. 3-5) κι' οχι μόνον μία φοράν. έJιά­ τρευον τούς Θεούς αύτών. άφοϊι ό Έβραιοθεός τό λέγει: «έyώ yάρ είμί Κύριος ό Θεός σου. καΙ άνοΙξη είς σέ. Θεός ζηλω τής» («'Έξοδος» Κ. τότε πaς ό Λαός ό εύρισκόμενος έ ν αύτfj Θέλει yεfνει ύποτεJιής είς σέ. έπf τά ύψηJιά όρη. Βασιλειάδης. τότε Θέλεις πολιορκήσει αύτήν· 13 καΙ άφοϋ Κύριος ό Θεός σου παραδώση αύτή ν είς τάς χείρας σου.χ οί 'Εβραίοι <<Θά τρώ­ γουν τά Λ άφυρα». Ό κ. καί κατα­ κόψει τά εϊδωJια τών Θεώ ν αύτών. άΛΛ ά σέ ποJιεμήση.Θνη. καθοδηγεί τούς 'Εβραίους πώς νά συμπεριφέρωνται. 3 Καί Θέλετε κατεδαφίσει τούς Βωμούς αύτών. δστις μένει lως τijς σήμερο ν». άλλά πολλάς. πού ύπερ­ ασπiζεται ό κ. καf έ πf τούς Λόφους. Θέλεις πατάξει πάντα τά άρσε- . καΙ Θέλει σέ δουλεύει· 12 έάν δμως δέν κάμη είρήνη ν μετά σοϋ. καΙ ύποκάτω παντός δένδρου δασέος. τά όποία τούς έδωσε ό Κύριος ό Θεός τους! 'Ιδού: «10 'Όταν πJιησιάσης είς πόλι ν διά νά έκποJιεμή­ σης αύτή ν. άκόμη καί τά ζώα. Ή ζηλοφθονία τοϊι Ίεχωβδ άποδεικνύεται άκόμη καΙ άπό τήν έντολή του: <<2 Θέλε τε καταστρέψει πάντας τούς τόπους. καί έξαJιείψει τά ό νόματα αύτών έκ τοϋ τόπου έκείνου». τάς όποΙας διατάσσει η νά τάς ύποδουλώσουν η νά τάς καταστρέψουν φονεύοντες όλους τούς κατοίκους. τότε κάJιεσον αύτήν είς είρήνην· 1 1 καΙ έάν σοf άποκριΘij είρηνικά.

οϋτε έπε­ δίωξε τόν φόνον λαών. πού aφανίζει έθνη καΙ άρπόζει τήν γην των έχει κόποια.νικά αύτijς έ ν στ6ματι μαχαίρας 14 τάς δέ γυ­ ναίκαςι καf τά 6ρέφηι καi τά κτή νη1 καf πάντα δσα εύρfσκο νται έν τfί π6Λειι πάντα τά Λ άφυρα αύτfίςι θέλεις Λάθει είς σεαυτ6ν · καf θέλεις τρώ­ γει τά Λ άφυρα τώ ν έχθρών σουι δσα Κύριος ό Θε6ς σου lδωκεν είς σέ. Ό 'Ιεχωβά όχι μόνον εΤναι έκδικητικός.τ. μήπως «ό aντίχριστος διόβολος έσκότισε τόν νοίιν μου» aλλό περιμένω τήν aπόντησι τοίι κ . Βασιλειόδης ύποστηρlζει δτι εΤναι ό ϊδιος! Άπ' δτι δμως ολοι γνω­ ρίζομεν ό Χριστός ούδένα &τομον έσφαξεν.λ. 15 Οϋτω θέλεις κάμει είς πάσας τάς π6Λεις τάς πολύ μακράν άπ6 σου1 αlτινες δέν εlναι έκ τών π6Λεων τών έθνών τού­ των · 16 έκ τών π6Λεων δμως τώ ν Λαών τούτων1 τάς δποfας Κύριος ό Θε6ς σου δfδει είς σέ κλη­ ρονομfανι δέν θέλεις άφήσει ζών ούδέν lχο ν πνοήν · 17 άλλά θέλεις έζολοθρεύσει αύτούς κα­ τακράτος1 τούς Χενταfουςι καf τούς Άμορραlουςι τούς Χαναναlουςι καΙ τούς Φερεζαfουςι τούς Εύαlουςι καΙ τούς Ίε6ουσαlουςι καθώς προσέτα­ ζεν είς σέ Κύριος ό Θε6ς σου».Δ. Αύτός ό Κύριος της Π. aνωτ. Βασιλειόδη σχετικώς μέ τήν έπιθυμία τοίι 'Ιεχωβά νό aφανίση τό έθνη καf νό δώση τήν γην των στούς 'Εβραίους: « Ά φοϋ κύριος ό Θε6ς σου άφαvlση τά lθνη τώv δποίων τήν γijν δίδει είς σέ Κύριος ό Θε6ς σου» (ένθ. άλλό παρα­ κ ινεί καf τούς 'Εβραίους νό εΤναι έκδικητικοί καΙ τούς ζητεί νό σφόζουν γυναίκας καί παιδιό πού θηλόζουν! ! καί πρόβατα καί όνους κ . Στό θεόπνεuστον βιβλίον (γραφέν κατό κ. Ό κ. Τώρα τΙ νό σχολιόσω. Βασιλειόδην ύπό τοίι Άγfου Πνεύμα­ τος) «Σαμουήλ Κ» IE'. 2-3) διαβόζομεν τό έξης φρικώδη: . Ι Θ1 1 ). Δέν λέγω κότι. έστω τήν παραμικρόν σχέσιν μέ τόν Κύριον της Καινης Διαθήκης.

καf 8οϋν καf πρόΒατον. Περιούσιος λαός παρό πόντα τό έθνη σημαίνει ρατσισμός η όχι. καf έξολόθρευσον πάν δ. Βασιλει­ όδης μaς λέγει.«2. 2) διαβόζομεν: «2 Διότι λαός aγιος εlσαι είς Κύριον τόν Θεόν σύ· καf σέ lκλεξεν δ Κύριος διά νά ήσαι είς αύτόν λαός έκλεκτός. διότι έδημιούργησαν Αυτοκρατορίας­ Κοσμοκρατορίας καί τόν άνθρώπινον πολιτισμόν. στό «Δευτερονόμιον» ( ΙΔ. τι lχει. δτι ό Ίεχωβa δέν εΤναι σκληρός έγκλη­ ματίας. δτι άντεστάθη είς αύτόν έ ν τfί δδψ δ τε άνέ8αι­ νεν έξ Αίγύπτου · 3 ϋπαγε τώρα καί πάταξαν τόν Άμαλήκ. διό νό μή έρημωθη ή γη! 'Ολίγους. καf παιδίον καf Θηλάζον. άλλό όχι νό καυχώνται οί 'Εβραίοι. διότι τούς έδιόλεξε καf εΤναι 6 έκλεκτός του λαός. καf μή φεισθεfς αύτούς άλλά Θανάτωσαν καf aνδρα καf γυναίκα. υοσον ά φορά διό τόν παρόλογον «ρατσισμόν» τοϊι 'Ιεχωβά. δσα έ πf προ­ σώπφ τής γής» («Δευτερονόμιον» Ζ. Ό έγκληματίας Ίεχωβa ά νακοινώνει μόλιστα στούς Έβραiους. μέχρι χθές. καf κάμηλο ν καf 6 νο ν». 6). πού έπf χιλιετίας Γ]σαν δοϊιλοι. δτι θό έξολοθρεύση τό έθνη όλίγον κατ' όλί­ γον καί όχι δλα μαζί. όλiγους θό παραδίδη τούς λαούς στούς 'Εβραίους κ ι ' αύτοf θό τούς έξολοθρεύσουν! ! Καf μετό 6 κ . καf καλώς οί 'Έλληνες νό καυχώνται δτι ύπερέχουν τών aλλων. 'Ιδού τό κείμενον («Δευτερονόμιον» Ζ): «Καf καταναλώσει Κύριος ό Θεός σου τά lθνη ταύτα άπό προσώπου σου κατά μικρόν μικρόν · . Οϋτω λέγει δ Κύριος τών δυνάμεων· Θέλω έκδικήσει δσα lκαμεν δ Άμαλήκ είς τόν 'Ισραήλ. παρά πάντα τά lθνη τά έ πf τής γής». πού θέλει τούς 'Εβραίους λαόν aγιον ( ! ) ύπερόνω δλων τών 'Εθνών. Καf άλλοϊι 6 'Ιεχωβά άνακηρύσσει τούς Έβραfους «λαόν περιούσιον πρός πάντα τά lθνη.

lως άν έξοΛοθρεύσητε αύτούς. 1 6. καf παραδώσει τούς ΒασιΛείς αύτώ ν είς τάς χείρας ύμών.ού δυνήση έξαναΛώσαι αύτούς τό τάχος. καf άποΛείται τό 6 νομα αύτών έκ τοΟ τόπου tκεfνου · ούκ άντιστήσεται ούδεfς κατά πρόσωπό ν σου. Σ τόν «Ήσαίαν» (Ξ. ΚαΙ έπl πλέον ό έβραιοθεός άποφασίζει: «καf lσται Κρήτη νομή ποψνfων καf μάνδρα προ­ Βάτων»!!! ΚαΙ στόν «'Ιεζεκιήλ» (ΚΕ.1 7) ό Θεός τών Έβραiων άποφασiζει νά σκοτώση ό ί'διος τούς Κρητας: ιιΤάδε Λέγει Κύριος ίδού t yώ tκτεfνω τήν χείρα μου tπί τούς άΛΛ οφύΛους καf εξοΛοθρεύσω Κρfjτας καf άποΛώ τούς καταΛοfπους τούς κα­ τοικούντας τήν παραΜαν καf ποιήσω έν αύτοίς εκδικήσεις με yάΛας. . καf παραδώσει αύτούς Κύριος ό Θεός σου είς τάς χείρας σου καf άποΛεfς αύτούς άπωΛεfςχ με γάΛη. 1 2) ό ' Ι εχωβά άποφασlζει δτι δσα έθνη καΙ δσοι βασιλείς δέν ύπηρετήσοuν ώς δοίιλοι τούς Έβραlοuς θά χαθοίιν καΙ τά έθνη θά έρημωθοίιν: «τά yάρ lθνη καf οί ΒασιΛείς ο1τινες ού δουΛεύ­ σουσι σοί άποΛοΟνται καf τά lθνη έρημfςχ tρη­ μωθήσεται». » Παρακάτω («'Ιεζεκιήλ» Λ. lως άν έξοΛοθρεύσης αύτούς».6) τούς όποlοuς άπειλεί μέ έξαφάνισιν: «Ούαf οί κατοικοΟντες τό σχοfνισμα τfjς θαΛάσ­ σης. 1 7) προλέγει δτι οί .5. Ό Έβραιοθεός ίδιαιτέρως μισεί τούς Κρητας! («Σοφονiας» 8. πάροικοι Κρητών · Λ όγος Κυρfου tφ ' ύμάς1 Χανάαν yfj άΛΛ οφύΛ ω ν καί άποΛώ ύμδς έκ κατοικfας». . 1 4. /να μή yένηται ή γfj lρημος καf πΛηθυνθfj έ πf σέ τά θηρfα τά άγρια. 5.

1 -4). «ΉσαΊας» ( Ι Θ.λ. ούδέποτε έσκότωσε παιδάκ ια. 1 -6). ούδέποτε έλαφυραγώγησε. ούδέποτε ήθέλησε τήν θανάτωσιν των Κρητων. ούδέποτε έξήγειρε τά τέκνα της Σιών έπί των τέκνων της 'Ελλάδος. Δέν βλέπω. τόν όποίον ό Κύριος <<έσωσε πανταχού. ούδέποτε διέ­ ταξε νά θανατώσουν παιδιά. Στούς «Ψαλμούς» (ΞΗ. ούδέποτε έλιθοβόλησε όρχοντας.Χ πεσοϋνται» καί θά καταστρέψη τάς Έλληνικάς πόλεις Ήλιούπολι. «'Αριθμοί» (ΙΓ.. δπου έ πορεύετο» («Χρονικά Α» ΙΗ. ούδέποτε παρέδωσε γυναίκας καί βρέφη ώς λάφυρα στούς 'Ιουδαίους. ούδέποτε έζήτησε ύπο­ δούλωσιν άνθρώπων. 6-9) καί πρό παντός στόν Δαυίδ. Ό 'Ιεχωβά καΙ ό Χριστός τί κοινόν έχουν. Βασιλειάδης δτι οί αίρετικοi. Μά δέν έδιάβασε ό Χ ριστιανός τήν Π.χ. σου έν τij) α1ματι τών έχ­ Θρώ ν σου καΙ ή γΛώσσα τώ ν κυνών σου έξ αύτών»! Διαμαρτύρεται ό κ. όλλως νά χαθοϋν. ούδέποτε έδlδαξε τήν έκδlκησιν. ούδέποτε ήγήθη μαχων ύπέρ των 'Εβραίων. ούδέποτε έζήτησε νά ύποδου­ λωθοϋν τά έθνη στούς 'Εβραίους.Κρητες ψαχαίρ<. Ό Χριστός ούδέποτε έσφαξεν. οί Χιτλερικοί. ούδέποτε ήπείλει νά άφανl­ ση τόν ό νθρωπον καΙ τά ζωα. Στόν «Ίησοϋ τοϋ Ναυη» (1.τ. ούδέποτε έζήτησε καταστροφή πόλεων. οί νεοπαγανισταl κατηγοροϋν τόν 'Ιεχωβά ώς πολεμοχαρη. ούδέποτε έξω­ λόθρευσε λαούς. Διόσπολι κ. ούδέποτε άπεκάλεσε τούς 'Εβραίους λαόν &γιον. ούδέ­ ποτε έπυρπόλησε πόλεις.Δ. ούδέποτε άπεφάσισε τήν σταδιακήν έξολόθρεuσιν των έθνων.». 23) πού μερικοί σκοτισμένοι άπό τόν διάβολον κατηγόρησαν βλέπετε νά βάφωνται οί πόδες των 'Εβραίων στό αΤμα καΙ νά τό γλείφουν οί σκύλοι μέ τήν γλωσσαν των: «διά νά 8αφij ό ποDι. Είς δλους τούς πολέμους των 'Εβραίων ό 'Ιεχωβά εΤναι παρών π. 8-1 3 ) διό νά νικήσουν οί .

10 Καf κατετρόπωσεν αύτούς ό Κύριος έμπρο­ σθε ν τοϋ 'ΙσραήΛ.'Εβραίοι ό 'Ήλιος έστάθη καΙ ή Σελήνη έσταμάτησε! διά «νά κατακόψουν έν μαχαfρφ> oi υίοl τοϋ 'Ισραήλ δσους τούς παρέδωσε ό Κύριος.». Δέν εlναι τοϋτο yεyραμμένον έ ν τψ 6ι6Μψ τοϋ Ίασήρ. πολεμοχαροϋς. καί κατέκοπτο ν αύτούς lως Άζηκά καί lως Μακκηδά. καf άπέθα­ νον· περισσότεροι ήσαν οί άποθανόντες έκ των Λίθων τής χαlιάζης. καf ή σεΛή νη έμει νεν. Βασιλειάδης άγνοεί αίιτά τά κείμενα . άπό άντισημιτισμό κατηγοροϋν ώς σκληρόν καΙ πολεμο­ χαρη : «8 Καf ε!πε Κύριος πρός τό ν Ίησοϋν. έπf τή ν Γα6αών. 13 Καf ό i]Ιιιος έστάθη. τόν όποίον οί ναζισταl. Στήθι. τΗ/ιθε Λ οιπόν έ π ' αύτούς ό Ίησοϋς έξ­ αfφνης. πού έπιβεβαι­ οϋν. καί έκατοντάδας όλλα. δτι οί χαρακτηρισμοί τοϋ 'Ιεχωβά ώς σκληροϋ. καθ' ή ν ήμέραν ό Κύριος παρέδωκε τούς Άμορραfους έμπροσθεν των υfων 'ΙσραήΛ. 12 Τότε έ/ιάlιησεν ό Ίησοϋς πρός τόν Κύριον. καί έπάταξαν αύτούς έν σφα­ γfj μεyά?ιπ έν ΓαΒαω ν. φεύγοντες άπ' έμπροσθεν τοϋ 'ΙσραήΛ. έκδικητικοϋ εΤναι χαρακτηρι- . άνα6άς άπό Γα/ι yά/ιων δι ' δ/ιης νυκτός. ήσαν έ ν τfj κατα6άσει τής Βαfθ­ ώρώ ν. καf κατεδίωξαν αύτούς είς τήν όδόν τήν ά να6αfνουσαν πρός Βαίθ-ώρών. Είλικρινως εΤμαι περlεργος ό κ . τιμωροϋ. ό Κύριος έρριψεν έκ τοϋ ούρανοϋ κατ' αύτων Λίθους μεγάΛους lως Άζηκά. Μή φο6ηθής αύτούς διότι παρέδωκα αύτούς είς τήν χείρα σου δέν ΘέΛει σταθή έμπροσθέν σου ούδείς έξ αύτων. καf σύ σεΛή νη. έπί τήν φάραyyα Αία/ιώ ν. i]Λιε. παρ ' δσους ο/ υΙοί 'ΙσραήΛ κατέκοψαν έ ν μαχαίρςχ. 1 1 Καf έ νω. καί ε!πε ν έ νώπιον τοϋ 'ΙσραήΛ. έωσοϋ ό Λαός έκδικήθη τούς έχθρούς αύτοϋ.

υΟλοι πρέ­ πει νά σφαγοϋν. Δέν έμαθε ό κ. Ναί τέτοια έγκλημα­ τικά ζητεί ό 'Ιεχωβά κι' &ν δέν πιστεύετε διαβάσατέ τα στό «Δευτερονόμιον» (ΙΓ' 1 5-1 6): rr15 έξάπαντος ΘέΛεις πατάξει τούς κατοίκους τfjς πόΛεως έκεfνης έν στόματι μαχαfρας. Βασιλειάδης διά την σφαγήν τών νηπίων τών Αίγυπτίων. 42): rr42 ΘέΛω μεθύσει τά ΒέΛη μου άπ6 αϊματος. καΙ τά κτήνη αύτfjς. καί ή μάχαιρά μου ΘέΛει καταφάγει κρέατα. άπό τfjς κεφαΛfjς των άρχό ντων των έχθρώ ν». ί6στε νά μείνη έρείπιον διά πάντα. rrΠοιήσω έκδlκησιν» δηλώνει ό . έξοΛο­ Θρεύων αύτήν. Ά πό τοΟ αί'ματος τών πεφονευμένων καί των αΙχμα­ Λ ώ τω ν. άπό τήν χώραν τών Αίγυπτίων καί θά σκοτώσω κάθε πρωτότοκον στήν χώραν αύτήν άπό &νθρωπον μέχρι ζώον. 'Ασφαλώς άξίζει θαυμασμοϋ έκείνο τό rrέξάπαντος ΘέΛεις πατάξει τούς κατοίκους τfjς πόΛεως έκεlνης έ ν στόματι μαχαlρας>>! τ ί άγριότης. πού διαλαλεί δτι ( ένθ. άκόμη καί τά κτήνη . Θά διέλθω λέγει ό Έβραιοθεός στόν Μωϋσfiν. έ ν στόματι μαχαlρας. Δέν ε'ί μεθα έμείς πού χαρακτηρίζομεν τόν 'Ιεχωβά έγκλημα τία . εΙς Κύριο ν τόν Θεόν σου · καί ΘέΛει εlσΘαι εΙς τόν αΙώνα έρεlπια · δέν ΘέΛει οlκοδομηθfj πΛέον». Μάλιστα στήν σφαγήν τών λαών ό αΙμοχαρής 'Ιεχωβά είναι άπαιτητικός. Ή δέ πόλις πού θά κυριευθη πρέπει νά πυρποληθη όλοκληρωτικώς. καΙ ΘέΛεις καύσει έν πυρί τήν πόΛιν. άνωτ. . . ύπό τοϋ 'Αγγέλου άπεσταλμένου τοϋ Θεοϋ. . πού σχεδιάζει καί έκτελεί είδεχθη έγκλήματα . τ ί βαρβαρότης! καί μάλιστα θεόπνευστος. καί πάντα τά Λάφυρα αύτfjς όΛοκΛήρως. ΛΒ.σμοί έπιεικέστατοι. 1 6 Καί ΘέΛεις συνάξω πάντα τά Λ άφυρα αύτfjς έ ν μέσφ τfjς πΛατεlας αύτfjς. Είναι ό ϊδιος. καΙ πάντας τούς έν αύτfj.

Έγε ννήΘη δέ μεσούσης τijς νυκτός καf Κύριος έπάταζε πάν πρω τότοκο ν έ ν γfj Αίγύπτφ άπό . μέχρι τό πρωτότοκον κάθε ζώου ( αύτά γιατί. διά σφαγήν. &στε ό σφαγεύς 'Άγγελος νά ίδfϊ τό αΤμα καί νά προχωρήση παρακάτω. ό lστι παρά τή ν Θύραν· ύμείς δέ ούκ έζεΛεύσεσΘε tκαστος τή ν Θύραν τοϋ οίκου αύτοϋ tως πρωf. 1 2-1 6): «καf διεΛεύσομαι έν γfj Αίγύπτφ έ ν τfj νυκτf ταύτπ καf πατάζω πάν πρω τότοκο ν έ ν γfj Αίγύπτφ άπό άνΘρώπου tως κτήνους καί έ ν πάσι τοίς Θεοί<. πού άκόμη εύρίσκοντο στήν Αϊγυ­ πτον είδοποίησε τόν Μωϋσfϊν κ ι ' αύτός τήν Έβραϊκήν γερουσίαν νά βάψουν μέ αΤμα προβάτου τάς θύρας τών 'Εβραϊκών οίκιών. 'Έσφαξε τόσον πολλά παιδιά. δταν παίω έ ν γij Αίγύπτω. των Αίγυπτίω ν ποιήσω τήν έκδί­ κησιν· έ γώ Κύριος. Τό μεσονύκτιον (όγνωστον ποίας χρονολογίας) ό αίμοσταγής Έβραιοθεός κατέσφαξε δλα τά πρωτότο­ κα τών Αίγυπτίων. καί ούκ lσται έ ν ύμίν πΛηγij τοϋ έκτρι8ijναι. καf παρεΛεύ­ σεται Κύριος πατάζαι τούς Αίγυπτίους καf δψε­ ται τό αlμα έ πf τijς φΛιάς καf έπ' άμφοτέρω ν των σταΘμων. Διά νά μή μπερδευθη δμως καί φονεύση 'Εβραίους. έπί τω ν οίκιω ν.μή έκδικητικός Θεός. καf Βάψαντος άπό τοϋ αί'ματος τοϋ παρά τή ν Θύραν καΘfζετε τijς φΛιάς καί έπ' άμφοτέρω ν των σταΘμων άπό τοϋ αϊματος.). άπό τό παιδί τοϋ Φαραώ. έν αίς ύμείς lστε έκεί. ωστε καθώς γράφουν τά θεόπνευστα κείμενα έσηκώθη στήν Αϊγυπτον «κραυγή μεγάΛη». καf lσται τό αlμα ύμίν έ ν σημείφ. καί παρεΛεύσεται Κύριος τήν Θύραν καΙ ούκ άφήσει τόν όΛοΘρεύο νται είσεΛ­ Θείν είς τάς οίκlας ύμων πατάζαι. Τάς περιγραφάς τών δολοφονιών τοϋ αίμοδιψοϋς 'Ιεχωβά διαβάζομεν στήν «'Έξοδον» (IB. ΛήψεσΘε δέ δέσμη ν ύσσώπου. καΙ δψομαι τό αlμα καf σκεπάσω ύμάς.

Στό «Δευτερονόμιον» ό Έβραιοθεός πολεμεί ό 'ίδιος. καί πράττης πάντα όσα λέyω.πρω τοτόκου Φαραώ τοΟ καΘημένου έπf τοΟ Θρόνου lως πρωτοτόκου τfjς αίχμαλωτίδος τfjς έν τφ λάκκcρ καί lως πρωτοτόκου παντός κτή­ νους. πού όνομάζει : «20 ΙΔΟ Υ. τότε έ yώ Θέλω εlσΘαι έχΘρός τω ν . 22 Έάν όμως προσέχης νά ύπα­ κούης είς τήν φωνή ν αύτοΟ. Στέλλει μάλιστα 'Άγγελον. καί ύπάκουε είς τήν φω νήν αύτοΟ· μή παρορ yfσης αύτόν· διότι δέν Θέλει συγχωρή­ σει τάς παραΒάσεις σας έ πειδή τό ό νομά μου εlναι έν αύτφ. έν ή ούκ ήν έν αύτή τεΘνηκώς. έ yώ άποστέλλω a yyελο ν lμπροσΘέν σου. 20-23) πληροφορούμεθα. δτι θά έξολοθρεύση τούς λαούς. Στήν «'Έξοδον» (ΚΓ. βοηθεί τούς 'Εβραίους στήν έξόντωσιν λαών π. 30) καί μετά ό κ .: «Κύριος ό Θεός σου. πού έν πάσn περιπτώσει εΤναι τό όλιγώτερον. καί έκάλεσε Φαραώ Μωϋσfjν καf Άαρω ν νυκτός καf εlπεν αύτοίς άνάστησε καf έξέλΘετε έκ τοΟ λαοΟ μου καί ύμείς καί οί υίοf 'Ισραήλ · 6αδfζετε καf λατρεύσατε Κυρfcρ τφ Θεiρ ύμω ν. καί άναστάς Φαραώ νυκτός καf οί Θερά­ ποντες αύτοΟ καί πάντες οί Αίyύπτιοι καf έ yε ν­ νήΘη κραυγή μεγάλη έ ν πάσπ yf7 Αίyύπτcρ · ού yάρ ήν οίκία. Βασιλειάδης δια­ μαρτύρεται. παροτρύνει είς πόλεμον. καΘά λέγετε -». όστις προ­ πορεύεται lμπροσΘέν σας αύτός Θέλει πολεμήσει ύπέρ ύμων» (ένθ. διά νά φυλάττη τούς 'Εβραίους καί καταλήγει.χ. τό όποίον έμείς τοϋ προσάπτομεν. άνωτ. δτι εΤναι έχθρός τών έχθρών του καί ένάντιος τών έναντίον των. καί νά σέ φέρη είς τόν τόπον τό ν όποίον προητοfμασα · 21 φο6ο0 αύτόν. δτι ό 'Ιεχωβά διακηρύσσει πρός τούς 'Εβραίους. πού άποκαλοϋν τόν 'Ιεχωβά πολεμοχαρή. Α. διά νά σέ φυλάττη έν τή άδω.

Ή άγαθό­ της τοu Έβραιοθεοu φαίνεται είς δλην της τήν έκτασιν στό «Δευτερονόμιον» (ΛΒ. καί μετά όρyijς καf με τά με γάλης ά yα vακτήσεως. 41 ) δπου άπειλεί: . Μήπως εΤναι θεολογικά. 'Ασφαλώς όχι. δηλαδή ό Θεός δρα άπό θυμόν καί όργήν. Θεούς τούς ό ποίους δέv ijξευρο v. διότι διαβάζομεν στό θεόπνευστον «Δευ­ τερονόμιον» ( ΚΘ. διότι ό Θεός ώς ύπερφυ­ σικόν καί ύπερβατικόν "Ον δέν θυμώνει. ά νωτ. Έδω ή ίστορία καί ή θεολογία σταματοuν καί παραπέμπουν. καf Θέλει σέ είσαyάyει είς τούς Άμορραίους. καί προσεκύvησαv αύτούς. Τότε τί εΤναι. καf έ vαvτfος τώ v έ vαvτfωv σου.καί fρριψε v αύτούς είς aλληv yijv. ΚΘ 23-24) καταστρέφει πόλεις. μετά όργfjς καί μετά μεγάλης άγανακτήσεως. ό όποίος συμπε­ ριεφέρθη. η οί 'Εβραίοι τόν έξενείιριζαν. Εύαίους. δέν οργίζεται. καf Ίε6ουσαfους καf Θέλω έξολοθρεύσει αύτούς». καf Χετταfους. Οuτε. είς aλλον κλάδον έπιστήμης. 'Όταν μάλιστα οργίζεται ό Κύριος «έν τfj όρyfj αύτού καf έ v τψ Θυμψ αύτού» ( ένθ. 23 Διότι ό ayyελός μου Θέλει προπορεύεσθαι fμ­ προσθέv σου. Ό 'Ιεχωβά νά ήτο πολίι όξίιθυμος. ή όργή κι' ό θυμός τοu Κυρίου εΤναι ίστορικά γεγονότα. ούδέ fδωκε v είς αύτούς 27 διά τούτο έξήφθη ό Θυμός τού Κυρίου έ vαvτfov τijς yijς έκεfvης.έχθρώv σου. καί Χαvαvαfους. καθώς εlvαι τή v ήμέραv ταύτη ν». διά vά έπιφέρη έπ' αύτήv πάσας τάς κατάρας τάς yε yραμμέvας έ v τώ 6ι6Μω τούτω · 28 καf έξερρίζωσε v αύτούς ό Κύριος άπό τijς yijς αύτώv μετά Θυμού. Έξήφθη λοιπόν ό θυμός τοu Θεοu. 22-25. δέν άγανακτεί. Έρωτwμεν: ή μεγάλη άγανάκτησις. καf Φερεζαfους. Άπλως παραμυθάκια. 26-28): «26 καί ύπijyov καf έλάτρευσαv aλλ ους Θεούς.

Διατί ό 'Ιεχωβά άγα πά τόν 'Ιακώβ καί μισεί τόν Ήσαίι μόνον οί Παλαιοδιαθηκολόγοι τό γνωρiζουν. "Αν ό 'Ιεχωβά σέ άγαπά έσώθης. πρόβατα κ . Μέ τήν συμπαράστασι ν τοίι 'Ιεχωβά οί 'Ιουδαίοι έπυρπόλησαν τήν 'Ιεριχώ: <<καf κατέκαυσαν τήν πόλιν έ ν πυρί καί πάντα τα έ ν αύτ.τ. 25 "ΕξωΘεν μάχαιραι καί έσωΘεν τρόμος Θέλει καταναλώσει τώ ν τε νέον καί τήν παρΘέ­ νονι τό Θηλάζον νήπιον καf τόν πολιόν γέροντα. ώς καταληφθέντα άπό παραληρήματος καταστροφfϊς. Ζ. 24 Θέλουσιν άναλωΘfj έκ τfjς πείνηςι καί κατα­ φαγωΘfj μέ φλο γώδεις νόσουςι καί μέ πικρόν όλεΘρον · Καf όδόντας Θηρίων Θέλω έξαποστείλει έπ' αύτούςι καί φαρμάκων τών έρπόντων έ πf τfjς γfjς.fj» έλεηλά τησαν <<Τό χρυ­ σfον καί τό άργύριον>> καί διεσώθη μόνον ή πόρνη Ραάβ μέ τούς συγγενείς της <<διότι έκρυψε τούς κατα­ σκόπους>> τών 'Εβραίων ( «'ΙησοΟ τοΟ Ναυfϊ». (Μαλαχίας Α.ν σέ μισfϊ άπωλέσθης π. 23 Θέλω έ πισωρεύσει έπ' αύτούς κακάι πάντα τά Βέλη μου Θέλω έκκενώσει έ π ' αύτούς. Οί είδικοi ψυχίατροι. Έκτός άπό μίσος ό 'Ιεχωβά αίσθάνεται καί ά γάπην. 41 Έάν άκονfσω τήν άστραπηφόρον μάχαιpάν μουι καί έπιΒάλω τήν χείpά μου είς κρfσινι Θέλω κάμει έκδfκησιν είς τούς έχΘρούς μου».<<22 Διότι πDρ έξήφΘη έ ν τ(jJ Θυμψ μουι καf Θέλει έκκαυΘfj έως είς τά κατώτατα τοD aδουι Καί Θέλει καταφάγει τή ν γfjν μετά τών γεννημάτω ν αύτfjςι καί Θέλει καταφλογfσει τά Θεμέλια τών όρέω ν. 24-25 ) . δταν διαβάζουν τέτοια κείμενα χαρακτηρίζουν τόν συγγραφέα.2-3): «λέ γει Κύριος. Ό 'Ιακώβ Γj το α ύτός πού έξηπάτησε τόν Ήσαίι. ό. . διά νά εϊμεθα είλικρινείς.λ. δπως όνοι. Νά βεβαιώσωμεν τοίιτο. Θά σοίι έξασφαλίση άγαθά. πλή ν ή γάπησα τόν ΊακώΒι τόν δέ ΉσαD έμίσησα καί κατέστησα τά όρη αύτοD έρήμωσιν καf τήν κληρονομίαν αύτοD κατοικfαν έρημο ν».χ.

(«Βασιλέων !\» ΘΊ 20-21 ) : <<20 Πάντα δέ τ6 ν λα6 ν τ6ν έ ναπολειφθέντα έκ τών Άμορραfων. (ούτοι. 21 άλλ ' έκ τών τέκνω ν έκεfνω ν τών έ ναπολειφθέντω ν έ ν τfj yfj. καf Ζεραtαι. καί Ά6ιούδ. καf '/Θάμαρ. καf Άζαρfαι. ό Σολομώ ν έ πέ6α­ λε φ6ρο ν f. 'Ελεάζαρ. 7 Μεραϊώθ έyέννησε τ6ν Άμαρίαν. στό «Χρονικό /\» (Στ'.χ. 1 -30) διαβόζομεν: «[ΚΕΦ τ'. 9 καf Άχιμά­ αι.. έ yέννησε τ6 ν Άχιτώ6. καf Μωϋσijι.Μετό τός σφαγός καi τός καταστροφός πόλεων οσοι έκ τών θuμότων διεσώζοντο Γjσαν ύποχρεωμένοι νό πληρώνουν φόρον στούς Έβραiοuς π . τώ ν Φερεζαίω ν. καί Σαδώκ έ yέννησε τ6ν Άχιμάαι. έ yέννησε τ6ν Ά 6ισσονά. έ yέννη­ σεν τ6 ν Ίωανάν. ταύτηι. έ πf τούτουι. εlναι ό ίεpατεύσαι. τών Εύαfων. όποίουι. ήμέραι. 'Αμράμ. τών Χετταfω ν. καf Όζιήλ. Χριστιανός η μή. θό τήν άπορρίψη ώς βιβλίον τελείως άνιστό­ ρητον καf άκόμη κόθε λογικός &νθρωπος θό άπορήση. έν τψ ναψ. 'Α αρών. Ίσαάρ. καf Άμαρίαι. έ yέννησε τ6ν Άζαρfαν. έ yέννησε τώ ν ΜεραϊώΘ.ωι. καί τών Ίε6ουσαίων. ΚαάΘ καf Μεραρί. 10 καί Ίωανάν έ γέννησε τ6ν Άζαρfαν. Γηρσών. 4 Ό 'Ελεάζαρ έ yέννησε τ6ν Φινεέι. καf Βουκκί έ yέννησε τ6ν Όζί. 2 Καί οί uίof τοϋ ΚαάΘ. διαβόση τήν Π. ό Φινεέι. πού άνέγραψε ή ραββινική φαντασία π.5 καί Ά6ισσονά έ yέννησε τ6ν Βουκκί..».. τijι. οί υίοί 'Ισραήλ δέν ήδυνήθησαν νά έξολοθρεύσωσιν. 'Οποιοσδήποτε ίστορικός.Δ. καί ή Μαριάμ. Οί δέ υίοί τοϋ 'Α αρών. 8 καf Άχιτώ6 έ yέννησε τ6ν Σαδώκ. 3 Καί οί υίοί τοϋ 'Αμράμ. καf Χε6ρών. δέν ήσαν έκ τών υίώ ν 'Ισραήλ. Ναδά6. άπό τό π ληθος τών γενεαλογιών.} Οί υίοί τοϋ Λευf ήσαν . χ. . οΤτινει. τούι. 6 καί Όζί έ yέννησε τ6 ν Ζεραfαν.

Σουφί υί6ς τούτου καf Ναχά8 υί6ς τού­ του. Έλκαvά υί6ς τούτου. . 18 Καf οί υίοί τοϋ Καά8. Κορέ υίός τούτου. Σιμεt υί6ς τού­ του. καί Σιμεt. 'Αμράμ. καί Ά σεfρ υί6ς τούτου. 26 Καί Έλκαvά · οί υίοf τοϋ /ικανά. δτε ό Κύριος έκαμε vά μετοικισθij ό 'Ιούδας καf ή 'Ιερουσαλήμ διά χειρός τοϋ ΝαΒου­ χοδονόσορ. 23 Έλκαvά υί6ς τούτου. 22 Οί υίοί τοϋ Καά8. καf Σεραtας έ yέννη­ σε τό ν Ίωσεδέκ. Καά8. καf Σαούλ υί6ς τούτου. Ά yyία υί6ς τούτου. καί Έθια­ σάφ υίός τούτου. 1 9 Οί υίοf τοϋ Μεpαρf. 23 Έλκανά υί6ς τούτου.τ6ν όοίον ώκοδ6μησεν ό Σολομών έ ν 'Ιερουσα­ λήμ) 1 1 καί 'Αζαρίας έ yέννησε τ6ν Άμαμίαν. 14 καί 'Α ζα­ ρίας έ yέννησε τ6ν Σεραtα ν. 27 Έλιά8 υί6ς τούτου. καί Χεθρώv. Ίδδώ υί6ς τούτου. καί Ά σείρ υίός τούτου. καΙ Μεραρf. καf Έθιασάφ υί6ς τούτου. Βασvf ό πρω τότοκος. 17 Καί ταύτα εΤvαι τά ό vόματα τών υίών τοϋ Γηρσώμ· Λιθvf. Άσαtας υίός τούτου». 30 Σιμαά υίός τούτου. Ίεpοάμ υίός τούτου. 20 Τοϋ Γηρσώμ. Μααλf. Ά σεfρ υί6ς τούτου. Μααλf. Ούριήλ υί6ς τούτου. Γηρσώμ. Ζιμμά υί6ς τούτου. Ούζά υίός τούτου. 15 καf Ίωσεδέκ ύπijyε είς τήν μετοικεσίαv. 29 Οί υίοί τοϋ Μεpαρf. Όζίας υί6ς τούτου. Ίεθραf υί6ς τούτου. καί Άχιμώ8. καί Χελκfας έ yέννησε τ6ν Άζαρfαν. Άμμιvαδά8 υίός αύτοϋ. Καf αύται εΤvαι αί συyyέvειαι τών Λευϊτών. Λ ιθvί υί6ς τούτου. καί Σαδώκ έ yέννησε τόν Σαλλ ούμ. κατά τάς πατριάς αύτώv. Λιθνί υίός τούτου. καf Μουσf. 21 Ίωάχ υί6ς τούτου. καf Ίσαάρ. Ζεpά υί6ς τούτου. Άμασαf. καf Όζιήλ. 16 Οί υίοί τοϋ Λευt. καf Άθιά. 25 Καf οί υίοί τοϋ Έλκανά. Ίαά8 υί6ς τούτου. 13 καf Σαλλούμ έ yέννησε τόν Χελκίαν. 28 Καί οί υίοί τοϋ Σαμουήλ. καf Άμαμfας έ yέννησε τ6ν Άχιτώ8. 12 καf Άχιτώ8 έ yέ ννησε τ6ν Σαδώκ. 24 Ταχά8 υίός τούτου.

"Αν ό Χριστιανισμός δέχεται ενα Θεόν πού σφάζει νήπια. η στοιχεία έχομεν. Πότε τά γράφει. aγνωστον. "Ισως κάποιοι φανατικοί μέ κατηγορήσουν. ζηλεύει. άπό aλλην πηγήν πλήν τfjς Π . δηλώ δτι τέτοι­ ος Χριστιανός δέν εΤμαι. 21 -32) παρατίθεται μία αύθε­ ντική έξιστόρησις.τ. Παρουσιάζο­ νται τά πρόσωπα αύτά κάπου άλλοϋ. 'Όχι. aγνωστον. Ούδέν.λ: «24 Άί\ί\ ' ό άyyεί\ος τοΟ Κυρίου έστάθη έ v μιά στεvn ό δψ τω ν άμπεί\ώ vω vι δπου ήτα φραyμ6ς . πολεμεί έθνη. Στούς «'Αριθμούς» (ΚΒ. διεγείρει είς μάχας. δτι δέν εΤμαι Χριστιανός. "Οχι. Ό 'Άγγελος εiς ενα στε­ νωπόν (aγνωστον διατί) έσπρωξε τήν όνον πρός τόν τοίχον καi έκτύπησε τόν πόδα τοϋ Βαλαάμ. διά τά πρόσωπα πού άναφέροντα ι . "Αν ή θρησκεία τοϋ Χριστιανισμοϋ δέχετα ι συνομιλίας όνου! καί 'Αγγέλου. 'Όχι. έξολοθρεύει λαούς.τ.τ.λ. Γνωρίζο­ μεν ενα στοιχείον διά τήν ζωήν. . ό όποίος έξοργισθεfς κ . Ναί. πυρπολεί καΙ λεηλατεί πόλεις κ. Μήπως τά πρόσωπα αύτά τά μνημονεύει κάποιος συγγραφεύς. Δ . Έξ aλλου δλα δσα διέπραξε ό 'Ιεχωβά καi δλα δσα τάχα έδfδαξε δλα άντιβαiνουν στόν λόγον τοϋ Ίησοϋ. τήν δράσιν των κ . κατά τήν όποfαν ή ό νος τοϋ Βαλα­ άμ εΤδε καθ' όδόν "Αγγελον τοϋ Κυρίου καi έν συνεχεiςχ άκολουθεί συζήτησις μεταξύ τfjς όνου τfjς όποίας «ijvoιξε v ό Κύριος τ6 στ6μα».λ. Σοϋ ρίπτουν κι' εναν ύπαρκτόν Ναβουχοδονόσορα ώς διακοσμητικόν καi τά όνόματα τών φανταστικών προσώπων μνημονεύονται ώς Ιερά καi άποτελοϋν μέρος τfjς Χριστιανικfjς Θρησκείας ! Δηλαδή έκτός άπό άμόρφωτος πρέπει νά εΤναι βλάξ δποιος πιστεύει δσα πρό α Ιώνων σκοπίμως έπενόη­ σαν οΙ ραββίνοι καί τά όποία στεροϋντα ι τfjς παραμι­ κρός ένδείξεως άληθεfας. δηλώ δτι δέν εΤμαι τέτοιος Χρι­ στιανός.Ποίος τά γράφει αύτά. 'Άρα δλα εΤναι άστήρικτα .

». Πάντως ίστορlα δέν εΤναι. Συμπληρώνω άκόμη δτι κατά τήν θεόπνευστον διή­ γησιν παρεξηγήθη 6 'Άγ γελος. Ποίος θά μδς τούς έρμηνεύση. ράΒδου. Τότε καΙ μέ τό δiκαιόν του έξωργlσθη ό 'Ιεχωβά. ό Βαλαάμι έκτύπησε τή ν δ νο ν διά τfjc.» "Ισως κάποιος άντιτεlνει δτι εΤναι συμβολισμοl.) οί 'Εβραίοι έθυσlασαν στόν Κύριον χωλόν καΙ όρρωστον ζώον. 28 Καί ή νοιξεν ό Κύριος τό στόμα τfjc. η μήπως εΤναι θεολογlα νά 6μιλοuν τά γαϊδούρια. δτι ή όνος. δ νου· καΙ εlπε πρόc. τόν τοίχονι καΙ συνέθλιψε τόν πόδα τοϋ Βαλαάμ είc. Β. "Ας εΤναι δτι θέλουν. τόν τοίχον · αύτόc. πού 6 Βαλαάμ έκτύπη­ σε τήν όνον: «Καf εlπε πρόc. τοϋ Κυρlουι Διά τί έκτύπησαc.έ ντεϋθενι καί φραyμόc. τρίc. 1 2-1 4. ταύτην φοράν. τήν δνον σου τρfτην ταύτην φοράν. δέ έκτύπησεν αύτήν πάλιν. έναντίον δσων εΤχαν στό ποlμνιόν των όρρεν καΙ άντ' αίιτοu έθυσlασαν όρρωστον ζώον καΙ ώς Βασιλεύς μέγας. τόν ayyελ ο ν τοϋ Κυρlουι προσέθλιψεν έαυ­ τήν πρόc. αύτόν ό ayyελoc. 6 'Άγγελος καΙ 6 Βαλαάμ εΤναι ίστορlα. τί συμβολισμοi.ι καί έστάθη έ ν στενψ τόπψ1 δπου δέν ήτο όδόc. τοϋ Κυρlου ύπfj yε παρεμπρόc. Στόν «Μαλαχlα» (/\. διά νά έκκλίνη δεξιά ή άρι­ στερά 27 καί ίδοϋσα ή δ νοc. πού εΤναι καΙ τό όνομά του εΤναι τρομερόν στά έθνη ηρχισε νά τούς καταρδται νά τούς έπικαταρδται καΙ νά σκορπlζη κόπρον στά πρόσωπά των! . διότι ό Κύριος τούς rϊνοιξε τό στόμα. 26. έ ντεϋθεν· 25 καΙ ίδοϋσα ή δ νοc. μέ συνέπεια ή τράπεζα τοu Κυρlου νά έχη φαγητόν άξιοκαταφρόνη­ τον. τόν 6γyελον τοϋ Κυρίουι συνεκάθησεν ύποκάτω τοϋ Βαλαάμ · καί θυμωθεlc. τόν Βαλαάμ· Π σοΙ έκαμαι καΙ μέ έκτύπησαc. ΚαΙ ό ayyελoc. Σδς έρωτώ : θέλετε νά παραδεχθώ.

Ή τράπεζα τοϋ Κυρlου εlvαι μεμιασμένη · καΙ τά έπι­ τιθέμε να έπ) αύτήν. . ό ποΙα ένό­ χλησις! καί κατεφρονήσατε αύτήν. άξιοκα­ ταφρόνητο ν. ίερείς. καί θέλω σκορπίσει κόπρο ν έ πί τά πρόσωπά σας». διότι δέν 8άλλετε τούτο είς τή ν καρδfαν σας. «[ΚΕΦ. λέγο ντες. καί τό ό νομά μου εlvαι τρομερόν έ ν τοίς fθνεσι». διά νά ίδfiτε μέ τί άσχο­ λείται ό Θεός. διά νά δώσητε δόξαν εΙς τό όνομά μου. διά νά χαρακτηρiσωμεν τά λεγόμενά του . καί θέλω έπικαταρασθfj τάς εύλο γfας σας να!. ί6στε μάς προκαλεί νά τοϋ άλλάξωμεν κάποιο σύμφωνον τοϋ όνόματός του. κατά τόν Μαλαχίαν. Συνέβη πραγματικώς ό Θεός νά άπειλfi νά σκορπίση κόπρον στά πρόσωπα τών ίερέων του. 'Ιδού. ναf. λέyει ό Κύριος τών δυνάμεω ν. ό όποίος δίδει μίαν άθλιω­ τάτην είκόνα τοϋ Θεοϋ. έ γώ θέλω άπορρίψει τά σπέρματά σας. καί κάμνει εύχή ν. 3 'Ιδού. καf θυσιάζει είς τόν Κύριο ν πρayμα διεφθαρμένον· διότι έ yώ εlμαι Βασιλεύς μέyας. τάς άνα­ λύουν καί μάς έξηγοϋν τά νοή ματά των! Πρόκειτα ι περί ίστορίας. τοιαύτη ν προ­ αφοράν έφέρατε · fίθελο ν δεχθfj αύτήν έκ τfjς χει­ ρός σας. λέyει Κύριος. μάλιστα καί κατηράσθη ν αύτάς. 14 'Όθεν έ πικατάρατος ό άπατεών. 13 Σείς είπετε fτι. λέγει ό Κύριος τών δυνάμεων· καί έφέρατε τό ήρπαyμένο ν. λέγει ό Κύριος τώ ν δυνάμεων. δστις fχει έ ν τώ ποψνίω αύτοϋ άρσε ν. τάς μελετοϋν. Θεολογοϋντες δια­ βάζουν αύτάς τάς περιγραφάς. καί τό χωλόν. τότε θέλω έξαποστεfλει τήν κατάρα ν έ φ ) ύμάς. τό φαγητόν αύτfjς. Ό Μαλαχίας. καf τό cφρωστον. 2 Έάν δέν άκούσητε. καf έάv δέν 8άλητε τοϋτο είς τήν καρδfαν. 8ΌJ ΚΑΙ τώρα είς έσάς γίνεται ή έ ντολή αuτη.«12 Σείς δμως έ8ε8ηλώσατε αύτό. Σάς παρέθεσα τό κείμενον. Ποίος τό εfπε.

καf τούι. ό Κύριοι. κατά τοϋ άδεΛφοϋ αύτοϋ. κατά Α ίyυπτίω ν. ΒασιΛεfα κατά ΒασιΛείας 3 Κα/ ΘέΛει έκλείψει τό πνεύμα τijι. κατά πόΛεωι. Αίyύπτου. 4 Καf ΘέΛω παραδώσει τούι. Ναί ύπάρχει. καf ή καρδία τijι. 1 -4): « 'Ιδού. κούφηι. Νά δανείζουν μέ . Φαντάζεσθε ενα Θεό νά άσχολfjται μέ τήν τοκογλυφίαν. μάντειι. έ πι8αfνει έπf νεφέΛηι. Ώστόσον ό Θεός 'Ιεχωβά φροντίζει. Αύτά μάς τά βεβαιώνει ό προφήτης Ήσαίας ( ΙΘ. μάyουι.. είς χείραι. καί ΘέΛει έ πέΛΘει έπf τήν Α lyυπτον καί τά ε/δωΛα τijι...χ τούς έπιζήσαντας νά τούς καταδυναστεύη aγριος Βασιλεύς. Αίyυπτίουι. είς χείρας σκληρών κυρίων καί θά τούς έξουσιάζη aγριος Βασιλεύς. οτι δέν έπιτρέπεται νά δανεί­ ζουν μέ τόκον οί 'Εβραίοι μεταξύ των. καπνών καί έπί νεφέλας καθώρισε. Αίyύπτου ΘέΛουσι σεισΘij άπό προσώπου αύτοϋ.. ΕΤναι ό 'Ιεχωβά. έ yyαστριμύ­ Θουι. Τέτοιοι πράξεις εΤναι βεβαίως έναντlον τοίι Χριστια­ νισμοίι. ό όποίος έν μέσφ σαλπισμών. ΘέΛει έξουσιάζει αύτούι.. διά τήν ήθικήν τών 'Εβραίων στό θέμα τοίι τόκου. τών δυνάμεων». καί τούι. Αίyύπτου ΘέΛει διαΛυΘij έ ν μέσψ αύτijι. Πράγματι εΤναι άπαlσιον νά βάζη ό Θεός τούς ά νθρώπους νά σφάζωνται μεταξύ των καί έν συνεχεί<. καf τούι. καf έκαστοι. έ ν μέσψ αύτijς καf ΘέΛω άνατρέ­ ψει τήν ΒουΛήν αύτijς καί ΘέΛουσιν έρωτήσει τά ε/δωΛα. Λέγει ό Κύριοι..Ό 'Ιεχωβά πλήρης άγάπης καί άγαθότητος έπέρχε­ ται έναντiον τfjς Αίγύπτου έπιβαlνων νεφέλης καί έξε­ γεlρει τούς Αίγυπτίους έναντίον τών Αίγυπτίων είς άδελ­ φοκτόνον πόλεμον καί στό τέλος άφοίι καταστρέψη τήν χώραν θά παραδώση τούς Αίγυπτlους.. 2 Κα/ ΘέΛει σηκώσει Αίyυπτfουι. κατά τοϋ πΛησfο ν αύτοϋ · πόΛιι.. a yριοι. ό Κύριοι. καf ΘέΛουσι ποΛεμήσει έκαστοι. σκληρών κυρfων· καf ΒασιΛεύι.

ό Θεόc. ποίος θά τούς κυβερνήση κι' ό Θεός ωρισεν τόν 'Ιούδα. εfc. Θέλει ά να8ij ύπέρ ήμwν πρwτοc. υοταν π .· εlc. τάc. κατά των Χαναναfων. 1 9-20): «19 ΔΕΝ Θέλειc. ήρώτησαν οί υίοf 'Ισραήλ τόν Κύριον. Λέyοντεc. δέν Θέλειc. Τό διέταξε ό 'Ιεχωβά στό Δευτερονόμιον (ΚΓ. τόν άδελφόν σου δμωc. 2 Καί εlπε ν ό Κύριοc. αύτή ν».. διά νά πολεμήση αύτούc. Έκτός τούτων ό Κύριος τών δυνάμεων άσχολείται καί μέ τά διοικητικά τών 'Εβραίων. δτι οί ' Εβραίοι ήρώτησαν τόν Θεόν τους ποίος θά τούς κυβερνήση . άπεβίω­ σε ό Ίησοϋς τοϋ Ναυη οί υίοί τοϋ 'Ισραήλ ήρώτησαν τόν 'Ιεχωβά ποίος θά ήγηθη είς αύτούς. Θέλει άνα8ij · Ιδού. τροφάc. διά νά κληρο νομήσηc. 20 Είc. τή ν χείρα αύτοϋ». Πc. . δανείζει είc. ούδέν πράγμα δανειζόμενον έπf τόκω. μέ ποία στοιχεία νά κρίνω.τόκον στούς ξένους. ΚΑΙ μετά τόν Θάνατον τοϋ Ίησοϋ. σου.. τι νά σχολιάσω . Ή γραμ­ ματική έρμηνεία καί ό ούσιαστικός έλεγχος τοϋ περιε­ χομένου δέν έπιδέχονται άμφισβήτησιν. έ πf τijc. yijc. Αύτό εΤναι ήθικόν καί πρέπον. διά νά πολε­ μήσουν τούς Χαναναiους. τοκfσει· διά νά σέ εύλο yήση Κύριοc. παρέδωκα τόν τόπο ν είc. έπιχειρήσειc. οlιτε άλληγορίαι. 1 -2): «[ΚΕΦ.. δτι οί Ίσραηλίται συνεζήτησαν μέ τόν Θεό. Ό Κύριος τών δυνάμεων άπεφάσισε νά άναλάβη ό 'Ιούδας. δ πως μaς π ληροφορεί τό θεόπνεuστον βιβλίον «Κριταί» ('Ά. σου εfc. έπf τόκφ. τόν ξένον δύνασαι νά τοκfζηc. Ό Ίούδαc. τή ν ό ποfαν ύπά yειc. 'Απορώ &ν νομίζουν. κι' ό Ίεχωβάς άνέθεσε τήν έξουσiαν στόν 'Ιούδα . Οί 'Εβραίοι πιστεύουν καi μαζί των συμφωνοϋν καί οί Χριστιανοί. τόν άδελφόν σου χρή­ ματα έπf τόκφ. α Ό ΚΡΠΑ Ι]. τών όποίων ηρπασαν τήν γην. πάσαc. Οlιτε συμβολισμοί. οlιτε θεολογία . δτι εΤναι ίστορiα. χ.

ι καί έλαΒε τή ν Ίάθ καί τάι. άνδρώ ν. Μδς λέγουν δτι ό Κύριος . Ποίος Άδαρέζερ.. &λλους ύποδουλώνει. 2 Καί έπάταξε τούι. έν τfj Συρίς:χ τijc. καί ποία Αίμόθ. τόν ΔαΒίδι πανταχοίJ οπου έπορεύετο. ΔαμασκοίJ διά νά Βοηθήσωσι τόν Ά δαρέζερ Βασιλέα τijι. δπως τούς Συρiους! καί έπόταξε Βασιλείς. ίππέωνι καί ε/κοσι χιλιάδαι. 3 Έπάταξεν έτι ό ΔαΒίδ τόν Ά δαρέζερ Βασιλέα τijc.ι καί έπτά χιλιάδαι.Πόντως ό Ίεχωβδ γνωρίζομεν.ι καί έyειναν οί ΜωαΒfται δοίJλοι τοίJ ΔαΒfδ ύποτε­ λείι. ΣωΒάι έ ν Αι'μά81 ο τε έπορεύετο νά στήση τή ν έξουσίαν αύτοίJ έπί τόν ποταμόν Εύφράτη ν. τούι. αύτijι.. έκ χειρόι.ι καf κατετρόπωσε ν αύτούι. ιη Ό J ΜΕΤΑ δέ ταίJτα έπάταξεν ό ΔαΒίδ τούι. ποία Σωβό. 4 Καf έλαΒε ν ό ΔαΒίδ έξ αύτοίJ χιλfαι. τών Φιλισταfω ν. δτι συμπαρίσταται στούς 'Εβραίους καί ίδίως στόν άγαπημένον του Δαυίδ. ΣωΒάι ό ΔαΒfδ έπάταξεν έκ τώ ν Συρίω ν είκοσιδύο χιλιάδαι. Καί έσωσεν ό Κύριοι. Μδς λέγουν δτι ό Δαυtδ εβαλε φρουρούς έν τfi Συρίςχ της Δαμασκοu. Ό τσοπάνος της έρήμου έσκλό­ βωσε έθνη. Μδς λέγουν δτι ό Δαυίδ «ένεuροκόπησε» (έκοψε τό νεuρα τών ποδιών) έπτό χιλιάδας ϊππους. 1 -6) διαβόζομεν: «[ΚΕΦ. Διατί &ρό γε. 6 Καί έΒαλεν ό ΔαΒfδ φρουράι. Φιλισταίουι. ΜωαΒίται. άμάξαι. δπως τόν Άδαρέζερ Βασιλέα της Σωβό έν Αίμόθ. Στό «Χρονικό !\ » (Ι Η. 5 Καf ο τε ήλθο ν οί Σύριοι τijι. κώμαι. ό όποίος σφόζει ύπαρκτούς η άνυπόρκτους λαούς. των άμαξώ νι καί έφύλαξεν έξ αύτών έκατόν άμάξαι. πεζώ ν· καf έ νευροκόπησεν ό ΔαΒίδ πάνται. διότι ή Δαμασκός ύπόγεται στήν Συρίαν κ ι ' οχι aντιστρόφως. ί'ππουι. Δαμα­ σκοίJ· καf οί Σύριοι έyειναν δοίJλοι τοίJ ΔαΒfδ ύποτελείι. ένώ τό όρθόν εΤναι έν ηϊ Δαμα­ σκψ της Συρίας..

καί άπό των Άμορραίω ν. καf οί Άμα­ . δτι ό Θεός έβοήθει τόν Δαυίδ. τούς όποίους έξέλεξαν. 1 1 -1 4) ό Κύριος άπεuθύνεται πρός τούς υίούς 'Ισραήλ: «11 Καί εΤπε Κύριος πρός τούς υίούς Ίσραή. δτι δέν πρόκειται στό μέλλον νά τούς λυτρώση άπό τούς έχθρούς των. 12 οί Σιδώνιοι έτι. χάριν aλλων Θεών π . τούς λέγει νά παρακαλέσουν τούς Θεούς.ατε · αύταΙ aς σaς .λ.λιψαν· καf έ8οήσατε πρός έμέ.λυτρώσωσι ν έ ν τcp καιpψ τfjς άμη­ χανfας σας».λ. Μετά παλλάς συζητήσεις. 'Έ. Είς aλλας έποχάς Χριστιανικώτατα θά έκαίγετο έπί της πυράς. δτι δέν εΤναι Χριστιανός. αύτοί τόν έγκατέλειψαν. καί οί Μαωνfται. δπου αυτος έ πορεύετο. 'Όποιος δέν τά πιστεύει άποκηρύσσετα ι . άναμφι­ σβήτητα.λ. σάς κατέθ. τοϋτο σημαίνει.ληκίται. Στούς «Κρι­ τάς» (1.λυτρώσει πΛέον · 14 ύπάyετε καί 8οή­ σατε πρός τούς θεούς τούς όποΙους έκ. Παρά τήν συμπαράστασιν τοϋ 'Ιεχωβά πρός τούς 'Εβρα ίους. Μέ δλον τό δfκαιόν του.λω σaς . άληθη. παράπονα.διά τοuτο δέν θέ.έσωσε τόν Δαυtδ παντοϋ. Δέν σaς έ. διαπραγμα­ τεύσεις μέσφ 'Αγγέλων καΙ Προφητών συνήθως οί 'Εβραίοι έπανέρχονται στόν 'Ιεχωβά. τοϋ χρυσοϋ βοδιοϋ.λύτρωσα έκ τfjς χειρός αύτων· 13 ά. καΙ άπό των Φι. vΕνα άπό τά ά μέ- . λοιπόν aν κάποιος δέν πιστεύει.λά σείς μέ έ yκατε.λύτρωσα άπό τω ν Αίyυπτlων. 'Έτσι πλήρης παραπόνων ό Κύριος διαμαρτύρεται πού οί ' Εβραίοι δέν τόν π ιστεύ­ ουν πλέον.λίπετε.λατρεύσατε a.λέΕ.λισταίω ν.λους θεούς. 'Αναφέρει πόσον τούς έβοήθησε καί στό τέλος δηλώνει. διά νά τούς βοηθήσουν. άπό των υίων Άμμω ν. χ. καί έ yώ σάς έ. Αύτά πού κακώς άποτελοϋν μέρος της Χριστιανικης θρησκείας θεωροϋνται θεόπνευστα. διά νά ύποδουλώση λαούς. καί έ.

κακίας. καΙ έστ6Λισας τούς ύψηΛούς σου τ6πους μέ ποικfΛα χρώ­ ματα. Ύπ ' αύτήν τήν έννοιαν ό Ιστορικός δέν δέχεται. άνοίγματα γυναικείων ποδών πρός πάντα διαβάτην.τρητα παραδείγματα έχομεν στό βιβλίον τfjς Π. μισθώσεις πορνών. Κύριο ν τ6ν Θε6ν ήμών 8έΛομεν Λατρεύει. Ό θεολόγος μπορεί νά νομίζη. καί έ πορνεύ8ης διά τήν φήμη ν σου. καί είς τήν φωνή ν αύτοϋ 8έΛομεν ύπακούει». κυλίσματα είς αίμα. Καf έΛα8ες έκ τών ίματίων σου. μοιχαλίδας. ότιδήποτε θέλει. διαπεράσεις μέ ξίφη. καί έξέχεας τήν πορνεfαν σου είς πάντα δια8άτη ν. δτι ό Θεός παρα­ πονείται . βδελύγματα. αίσχύνας. γυμνότητας. «Ί η­ σοϋς τοϋ Ναυfj» (ΚΔ. καί κλίνατε τήν καρδfαν ύμώ ν πρ6ς Κύριο ν τ6ν Θε6 ν τοϋ 'ΙσραήΛ . καf έξεπορ νεύ8ης έπ' αύτών · τοιαύτα δέ . 23-24) : «23 Τώρα Λοιπ6ν άποθάΛετε τούς ξένους Θεούς. πορνοστάσια έν πλατείyι. λιθοβολισμούς. ά ναισχυντίαν πόρ­ νης. δτι κατόπιν ό 'Ιεχωβά παρεπονείτο (μά άληθώς οί θεολόγοι άποδέχονται. τούς έ ν τψ μέσφ ύμώ ν. 1 5-42) έχομεν έκχυσιν πορνείας. Ό Ιστορικός δμως άκολουθεί έπιστημονικάς μεθόδους. δτι αύτοί τόν έγκατέλειπαν. ) καί οί 'Εβραίοι άποφασίζουν νά άποβάλλουν τούς ξένους Θεούς καί νά λατρεύουν μόνον τόν ίδικόν των. άχορτάγους πορνείας.τ. πυρπό­ λησις κατοικιών κ . «15 Σύ δμως έ8αρρεύ8ης είς τ6 κάΛΛος σου. οίκήματα πορνικά. μαστρωπείαν. γινομένη αύτοϋ. Στό άκόλουθον κείμενον τοϋ προφήτου 'Ιεζεκιήλ ( ΙΣΤ. πολλαπλασιασμόν πορνείας. έκπόρνεuσιν. σφαγήν τέκνων.λ. 24 Καf εlπεν ό Λα6ς πρ6ς τ6 ν Ίησοϋν. αίσχράς όδούς. πού έφαρμόζονται βάσει άποδεικτικών στοιχείων.Δ. δτι ό 'Ιεχωβά συνεπολέμει μέ τούς 'Εβραίους. διαφθοράς. τόν ' Ιεχωβά .

23 ΚαΙ μετά πάσας τάς κακfας σου. καί παρέδωκας αύτά διά νά δια8ι8άσωσιν αύτά διά τοϋ πυρός είς τιμήν αύτών. τάς δ ποίας έ γέννησας είς έμέ. καί τό μέΛι. καΙ fκαμες είς σεαυτήν πορνοστάσιον έν πάσπ πΛατεfςχ. (Ούαf. καf έσκέπασας αύτάς· καf fθεσας fμπροσθεν αύτών τό fΛαιόν μου καΙ τό Θυμίαμά μου. τό ν δποίον fδωκα είς σέ. καί έπΛήΘυνας τή ν πορνεfαν σου. δ τε ήσο γυμνή καΙ άσκέπαστος. καΙ έξεπορνεύθης μέ αύτάς 18 καf fΛα8ες τά κε ντητά σου ίμάτια.fγειναν. έξήπΛωσα τή ν χεJρα μου έ πί σέ. ούαί είς σέ! Λέγει Κύριος ό Θεός) 24 fκτισας καί είς σεαυτή ν οίκημα πορνικόν. 21 δτι fσφαξας τά τέκνα μου. ούδέ ΘέΛουσι γεfνει. καί . 22 ΚαΙ έ ν πδσι τοίς ΒδεΛύγμασί σου καΙ ταίς πορνεfαις σου. καΙ τό fΛαιον. 26 ΚαΙ έξε πορνεύ­ Θης μέ τούς Αίγυπτfους τούς πΛησιοχώρους σου. διά νά μέ παροργfσης. καΙ τά έκ τοϋ άργυρfου μου. fθεσας καΙ ταϋτα fμπροσθεν αύτώ ν είς όσμήν εύωδfας οuτως fγεινε. τά όποΙα fδωκα είς σ( και εκαμες είς σεαυτή ν εικονας άρσενικάς. 27 'Ιδού Λοιπόν. καΙ ήνοιξας τούς πόδας σου είς πάντα δια8άτην. τούς μεγαΛοσάρκους καί έποΛυπΛασίασας τήν πορνεfαν σου. 19 ΚαΙ τό ν aρτο ν μου. 17 Καί εΛα8ες τά σκεύη τής Λαμπρότητός σου. 25 Είς πδσαν άρχήν δδοϋ ώδκοδόμησας τό πορνοστάσιόν σου. κυΛιομένη έ ν τφ αϊματf σου. δέν έ νεΘυμήΘης τάς ήμέρας τής νεότητός σου. 20 ΚαΙ fΛα8ες τούς υίούς σου καΙ τάς Θυγατέρας σου. τα έκ τοϋ χρυσfου μου. Λέγει Κύριος ό Θεός. διά νά άνα­ Λωθώσιν έν τώ πυρ!· μικρόν έργο ν τώ ν πορνεύ­ σεώ ν σου ήτο τοϋτο. μέ τά όποΙα σέ fτρεφον. αί ταϋτα έθυσίασας είς αύτάς. τήν σεμfδαΛιν. καί fκαμες τό κάΛΛος σου 8δεΛυκτόν.

33 ΕΙς πάσας τάς πόρνας δίδουσι μίσΘωμα· άλλά σύ τά μισΘώματά σου δ/δεις είς πάντας τούς έραστάς σουι καΙ διαφΘεfρεις αύτούςι διά νά είσέρχωνται πρός σέ πανταχόΘε ν έ πf τfj πορνεlςχ σου.άφήρεσα τά νε νομισμένα σουι καΙ σέ παρέδωκα είς τήν Θέλησιν έκείνων αϊτινες σέ έμfσουνι τών Θυγατέρων τών Φιλισταfω νι αϊτινες έ ντρέπονται διά τήν όδόν σου τήν αίσχράν. 34 ΚαΙ γίνεται είς σέ τό άνάπαλιν τών άλλω ν γυναικών έν ταίς πορνείαις σου· διότι δέν σέ άκολουΘεί ούδεlς διά νά πράζη πορνείαν· καΘότι σύ δlδεις μlσΘωμαι καΙ μfσΘωμα δέν δlδεται είς σ( κατά τοϋτο γlνονται είς σέ τό άνάπαλιν. 35 Διά τοϋτοι άκουσονι πόρνηι τόν λόγον τοϋ Κυρfου· 36 Οϋτω λέγει Κύριος ό Θεός 'Επειδή έζέχεας τόν χαλκόν σύι καf ή γύμνωσΙς σου έζε­ σκεπάσΘη έ ν ταίς πορνείαις σου πρός τούς έρα­ στάς σουι καί πρός πάντα τά είδωλα τών Βδε­ λυγμάτων σουι καΙ διά τό αΤμα τω ν τέκνω ν σουι τά όποΙα προσέφερες είς αύτά· 37 διά τοϋτοι ίδούι έ γώ συνάγω πάντας τούς έραστάς σου μεΘ' ω ν κατετρύφησαςι καf πάντας δσους ή γά- . 28 ΚαΙ έζεπορ­ νεύΘης μέ τούς Ά σσυρfουςι διότι ήσο άπληστος να� έζεπορνεύΘης μέ αύτούςι καί {τι δέν έχορ­ τάσΘης. 29 ΚαΙ έ πολυπλασίασας τήν πορνεfαν σου έ ν γή Χαναάν μέχρι τών Χαλδαfω ν · καΙ ούδέ οϋτως έχορτάσΘης. 30 Πόσον διεφΘάρη ή καρδfα σουι λέγει Κύριος ό Θεός1 έ πειδή πράττεις πάντα ταϋται {ργα τής πλέον ά ναισχύντου πόρνης! 31 Διότι {κτισας τό πορνικόν οίκημά σου έ ν τή άρχή πάσης όδοϋ1 καί {καμες τό πορνοστάσιόν σου έ ν πάση πλα­ τείςχ· καΙ δέν έστάΘης ώς πόρνη1 καΘότι κατε­ φρόνησας μfσΘωμα · 32 άλλ ' ώς γυνή μοιχαlιίςι ά ντί τοϋ ά νδρός αύτής δεχομένη ζένους.

καί έκχεουσώ ν αlμα· καί ΘέΛω σέ παραδώσει είc. λεηλατοϋν. Π εριμένω aπά­ ντησιν aπό τόν κ. κλέπτουν. καί κατά τόν κ . . κατά τήν κρίσιν τών μοι­ χαΛίδω ν. Βασιλειάδη ή Π . 39 Καf ΘέΛω σέ παραδώσει είc. 40 Καί ΘέΛουσι φέρει έπί σέ 6χΛουc. καί κατεδαφίσει τούc. στοΛισμούc. αίμομικτοϋν. αlμα μέτ' όρyijc. έ νώπιον ποΛΛών γυναικών· καf ΘέΛω σέ κάμει νά παύσηc. Θεολογία . δτι θεω­ ροϋνται ίερά ! καί θεόπνευστα ! ! δπως όλόκληρος ή Π .. Λ αμπρότητόc. η έκείνων πού κατα­ δικάζουν τούς aνωτέρω έγκληματίας. μοιχεύουν. καί ζηΛοτυπίαc. Δ .πησαc.. σου. σουι καί ΘέΛουσι σέ άφήσει yυμνήν καf άσκέπαστον. Παραλήρημα. 'Άγνωστον. Βασιλειάδη . αι'.ι θαυμάζει δσους σφάζουν. καί ΘέΛουσιν ίδεί δΛη ν τή ν yύμνωσίν σου.ιτά . ύψηΛούc. ΘέΛουσι σέ ΛιθοΒοΛήσει μέ Μ8ουc. σου · {)έΛουσιν fτι σέ έκδύσει τά ι'μάτιά σου1 καί άφαι­ ρέσει τούc. δολοφονοϋν. Συνέβησαν η όχι. τί εΤναι αι'. 6πουc. οίκίαc. πορνεfαc. 41 Καί ΘέΛουσι κατακαύσει έ ν πυρί τάc. Δ .ι καί σέ διαπεράσει μέ τά ξίφη αύτών. καί ΘέΛω άποκαΛύψει τή ν αίσχύνην σου είc.. Τό βέβαιον εΤναι. καί δέν ΘέΛειc. άπό τijc. 'Εκείνου ποι'. .. 'Ερωτώ τέλος: ποίου έσκότισε ό διάβολος τόν νοϋν. βιά­ ζουν. μετά πάντω ν τών μιση8έντω ν ύπό σο{)· καί ΘέΛω συνάξει αύτούc. 'Ιστορία . τijc.ιματος τοϋ Θεοϋ. αύτούc. τή ν χείρα αύτώ ν· καi ΘέΛουσι κατασκάψει τό πορνικόν οί'κημά σου. εΤναι έργον τοϋ πνει'.ι ο/τινεc.τ. 38 Καί ΘέΛω σέ κρfνει. παιδοκτονοϋν κ .λ. 42 Καί ΘέΛω άναπαύσει τό ν Θυμό ν μου έπί σέι καί ή ζηΛοτυπία μου ΘέΛει σηκω8ij άπό σο01 καί ΘέΛω ήσυχάσειι καί δέν ΘέΛω όρyισ8ij πΛέον» ('ΙεζεκιήΛ ιστΊ 15-41). έπί σέ πανταχόθε ν. δίδει το{) Λοιπο{) μίσθωμα. καf ΘέΛουσιν έκτεΛέσει έπί σέ κρί­ σειc. .ινανίζονται.

'Εμείς άρνούμεθα τά άνόσια έργα. Διά νά καταστήσουν όμως πειστικόν τό κεί­ μενον οΙ ψευδολογοϋντες Ραββίνοι προσδιώρισαν Ιστο­ ρικώς τό πότε «lγεινε ό λόγος Κυρfου πρός Ζαχαρfαν» καί γράφουν. τψ δευτέρψ tτει τοϋ Δαρεfου. καί Θέλω έπιστρέψει πρός έσaς. Τά συμπεράσματα δικά σας. tγεινε λόγος Κυρfου πρός Ζαχα­ ρfαν. Δαρείος ό υΙός τοϋ Ύστάπους. Δαρείος ό τΩχος. Κάποιοι όλλοι τά θεωρούν θεόπνευστα . ώς πρός τόν όγδοον μηνα. 'Εν τούτοις καί τά άναφε­ ρόμενα πραγματικώς Ιστορικά γεγονότα η πρόσωπα οΙ 'Εβραίοι συνήθως άπό aγνοια δέν τά καθορίζουν έπακριβώς. 'Έτσι τό μόνον πού κάνουν εΤναι νά έντυ­ πωσιάζουν καί νά παρασύρουν τόν άδαιϊ π . Δαρείος ό Μfiδος. Δ . λέγει ό Κύριος τω ν δυνάμεων». Ό Ζαχαρίας (1 -3) περιγράφει πώς ό Κύριος ώμiλησε πρός Ζαχαρiαν. Οuτω λέγει ό Κύριος τω ν δυνάμεων· Έπιστρέψατε πρός έμέ. πού περιγράφει ή Π . ότι ό λόγος εγεινε τόν όγδοον μηνα τοϋ δευτέρου έτους τοϋ Δαρείου. 3 Διά τοϋτο είπέ πρός αύτούς. διότι Δαρείος δέν ύπ fi ρξε εΤς. άλλά πολλοί π . Δαρείος ό Κοδομα­ νός. Σύμφωνοι. τοϋ δευτέρου έτους. τόν προφήτην. α Ό ]. Ή παραπλανητική τακτική τών Έβραiων νά άναφέ­ ρουν κάποιο Ιστορικό γεγονός η κάποιο Ιστορικό πρό­ σωπο καί κατόπιν νά τό συνδέουν μέ τάς φαντασιώ­ σεις των. 2 Ό Κύριος ώργfσ8η με γάλως έπί τούς πατέρας σας. υΙού τού Ίδδώ. υίοϋ τοϋ Ίδδω. μδς εΤναι γνωστόν. τόν υίό ν τοϋ Βαραχίου. άλλά ποίου Δαρείου. τόν υlόν τού Βαραχίου. χ. ότε ήτο δη λαδή Βασιλεύς ό Δαρείος: «[ΚΕΦ. ΕΙς ποίον άπό αύτούς τούς Δαρείους τήv συγκε117 . χ. ΕΝ τψ όγδόψ μηνf. Βεβαίως όλοι τούτοι οΙ Έβραίοι εΤναι άνύ­ παρκτοι . τόν προφήτη ν λέγων. λέγει ό Κύριος των δυνά­ μεων.

Κι' όν άκόμη τό θεόπνεuστον βιβλίον μάς έπληροφόρει μέ άκρίβειαν καί μάς έλεγε π . τά όποία κάποιοι ήλiθι­ οι άποστηθίζουν π. 'Έτσι λοιπόν. &ν πράγ ματι ό Κύριος ώμίλησε πρός τόν Ζαχαρiαν.χ. τijς όποΙας τό όνομα ι]το Ά τάρα· αuτη ι]το μήτηρ τοϋ Ώνάμ. πρω το τόκου τοϋ Έσρών. Έπανερχόμεθα στό ζήτημα τών γενεα­ λογιών: «25 Καf οί υίοf τοϋ Ίεραμεήλ. τόν άνύπαρκτον. άλλά θά εϊχαμε άμφιβολiαν. χ. γράφουν όνόματα υίών. συζύ­ γων. «Χρονικά» η «Παραλειπόμενα» (Β). πατέρων. έστω ένδειξιν της ύπάρξεώς του έχομεν. τίποτε περισσότερον. τι εΤναι . διότι περί αύτοϊι ούδεμία άπόδειξιν. Παρατίθεται εΤς άπό τούς πολλούς καταλόγους γενεαλογιών. καf Όρέν. ΕΤναι παράθεσις φανταστικών όνομάτων. (διότι έξ αύτών ούδείς ούδαμοϊι άναφέρεται η πιστοποιείται ) οϋτε άρχειακόν ύλικόν (διότι ούδέποτε ούδαμοϊι άνευ­ ρέθη) οϋτε θεολογία (διότι δέν περιλαμβάνει δόγμα ) . ι]σαν Άράμ ό πρωτότοκος. όπως καΙ νά έξετάσωμεν τό θέμα προ­ κ ύπτει ή έλλειψις ίστορικότητος της Π . 26 Ό Ίεραμεήλ lλα8ε καί aλλην γυναίκα. πρός τόν προφήτην Ζαχαρίαν. Δ . χωρίς τό παραμικρόν στοιχείον γεμίζουν σελί­ δας μέ κατεβατά γενεαλογιών. Παρα μύθια μάς διηγοϊινται. καί Βουνά. τόν όγδοον μήνα τοϊι δευτέρου έτους της βασιλείας του έγινε λόγος τοϊι Κυρίου. θυγατέρων. Προκειμέ νου μάλιστα περί γενεαλογιών γράφουν. Δίχως μίαν ένδειξιν ύπάρξε­ ώς των. δτι έπί Δαρείου τοϊι Μήδου. έμείς δέν θά ε'ί χαμε άμφιβο­ λiαν ώς πρός τήν ίστορικότητα τοϊι Δαρείου τοϊι Μήδου. όνόματα. 27 Καf . καf Όσέμ. 'Ονόματα. καf Άχιά.κριμένην μηνοχρονολογίαν ό Κύριος ώμίλησε πρός Ζαχαρίαν. πού δέν εΤναι οϋτε ίστορiα. τά όποία κάποτε-κάποτε τοποθετοϊιν aτόν ίστορικόν χώρον άνακριβώς η άποφεύγοντες συστηματικώς νά μνημονεύσουν χρονολογίας.

τόν δού­ λ ο ν αύτού. 43 Καί οί uίof τού ΧεΒρών.αρfας έ yέννησε τό ν Χελής. Ίεσεί. 32. Φαλέθ. Καί οί uίof τού Ίεσεί. καf Χελής έ yέννησε τόν Έλεασά. ήσαν Μησά ό πρω τότοκος αύτού. καί Ρεκέμ. Άαλαf. άλ ­ λά θυγατέρας. πρω τοτόκου τού Ίεραμεήλ. καf Ά πφαiμ· άπέ­ θανε δέ ό Σελέδ aτεκνος.αρfαν. 44 Καf ό Σεμά έ yέννησε τόν Ραάμ. Ίεθέρ καί Ίωνάθαν· άπέθανε δέ ό Ίεθέρ aτεκνος. Σησάν. 28 Καf οί υίοί τού Ώ νάμ ήσαν Σαμμαi καf Ίαδαέ. καf Θαπφουά. Καf οί uίof τού Σαμμαt. καf έ yέννη­ σε ν εΙς αύτόν τόν Ά σΒάν. άδελφού τού Ίεραμεήλ. 38 καί ΏΒήδ έ yέννησε τό ν Ίηοϋ έyέννησε τόν Ά l. 37 καf ΖαΒάδ έ yέννησε τόν Έφλάλ. Καf εlχεν ό Σησάν δοϋλον Αίyύ­ πτιον. καf Ίαμείν. καί Ζαl. Καρέ.οί uίof τού Άράμ. 42 Οί δέ uίof τού ΧάλεΒ. 33 Καί οί uiof τού Ίωνάθαν. πατέρα τού Ίορκοάμ· καf ό ό Ρεκέμ έyέννησε τόν Σαμμαt. 39 καf Ά l. 29 Καf τ6 ό νομα τής γυναικός τοϋ Ά Βισούρ ήτα Ά Βιχαfλ. 45 Καί ό υί6ς τοϋ Σαμμαi ήτα Μαών· ό δέ Μαών ήτα πατήρ Βαfθ- . Καί οί uίof τού Σησάν. 41 καf Σαλλούμ έ yέννησε τόν Ίεκαμίαν. 30 Καf οί uίof τού ΝαδάΒ ήσαν Σελέδ.ά· ούτοι ήσαν οί uίof τού Ίεραμεήλ. 40 καf Έλεασά έ yέννησε τόν Σισαμαt. 36 Καf Ά τθαt έ yέννησε τόν Νάθαν. πατρός τού ΧεΒρών. καf Έφλάλ έ yέννησε τόν ΏΒήδ. καf Σεμά. ΝαδάΒ καf Ά Βισούρ. 34 Ό δέ Σησάν δέν εlχεν υίούς. ήσαν Μαάς. ό νομαl. Καί οί uίof τού Ίαδαέ.όμενο ν Ίαραά · 35 καί lδωκεν ό Ση­ σάν τήν θυγατέρα αύτού είς τόν Ίσραά. δστις ήτα ό πατήρ τού Ζfψ καf οί uίof τοϋ Μαρησά. καf Έκέρ. άδελφού τού Σαμμαt. καf Σισαμαt έ yέν­ νησε τό ν Σαλλούμ. 31 Καf οί uίof τού Ά πφαiμ. είς yυναfκα · καf έ yέννησεν είς αύτό ν τόν Ά τθαi. καf τώ ν Μωλήθ. καf Νάθαν έ yέ ννησε τόν ΖαΒάδ. καί Ίεκαμfας έ yέννησε τόν Έλισαμά.

δτι ό Χριστός διά νά όμιλη περί νέας ( κα ινης) διαθήκης. έ yέννησε τό ν ΣεΒέρ καί τό ν Θεονανά. καf Γησάν. καί τόν Μασά. 1 9 ) δτι διά νά είναι έγκυρος ώς συμφωνία ό Μωϋσης έρράντισεν μέ αίμα μόσχων καί τράγων μαζί μέ νερό.Δ. άπό τήν παλαιουμένην καί γηράσκουσαν Π. πού πλησιάζει νά έξαφανισθη εΤναι σαφής. παλ­ λακή τοϋ ΧάλεΒ. Ρεyέμ καί Ίωθάμ. αύτό τε τό ΒιΒλίον καί πάντα τό ν λαόν έρράντισε». δτι έκήρυξε παλαιάν τήν πρώτην. καf Γεφά. 20). 47 Καf οΙ ulof τοϋ Ίουδαί. καf Σαyάφ. πεπαλαfωσε τήν πρώτην· τό δέ παλαιούμενον καί γηράσκον έyyύς άφανισμοϋ». σημαίνει. Θ. κόκκινο μαλλί καί ϋσσωπον (άρωματώδες φυτόν) αύτήν καi δλον τόν λαόν : «λαθώ ν τό αlμα τώ ν μόσχω ν καί τράyων μετά uδατος καί έρfου κοκκfνου καί ύσσώπου. καf τόν Γαζέζ. Καf Χαρρά ν έ yέννησε τόν Γαζέζ.σούρ.Δ. Τήν Π. Περαιτέρω ό 'Απόστολος Παϋλος άπομακρύνεται έκ της Π. 46 Καf ή Γεφά. 'Εκείνο δέ πού παλαιώνει καί γηράσκει πλησιάζει νά έξαφανισθη: «έν τψ λέyειν καινήν. 81 3) έπιστολήν του άναφέρεται στήν Καινήν Διαθήκην καί γράφει. έ yέν­ νησε τόν Χαρρά ν. Συγκεκριμένως είς τήν «πρός 'Εβραίους» (Η'. καί Φελέτ. izo . Ή Καινή Διαθήκη τήν άντικαθιστa πλήρως καί εΤ ναι καί αύτή «αίωνία» (Παϋλος: «πρός 'Εβραίους» ΙΓ.Δ. μaς πληροφορεί ό 'Απόστολος Παϋλος ( πρός 'Εβραίους. Ή διάθεσις λοιπόν άπομακρύνσεως τοϋ Χριστιανισμού. παλλακή τοϋ ΧάλεΒ. 48 Ή Μααχά.

πού άποτελοϋν κανόνας ζωης συμφώ­ νως πρός τούς όποίους πρέπει νά ζοϋν oi πιστοί.Δ. πού δέν είναι 'Υπέρτατον "Ον. ήσαν κακο­ ποιοί. έξολοθρεuτής έθνών. άπατεώνες.Δ. λεηλάτης. διά νά μή τά έπαναλαμβάνω έδω. Αuνάν. Κάϊν. ANIE T OP H TA Κ Α Ι Ε Χ Ι Ζ Ο Φ Ρ ΕΝ Ι Κ Α ά θρησκευτικά βιβλία περιέχουν ήθικά διδάγ­ ματα. αiμο­ μίκται. Ai φυσιο­ γνωμίαι τοϋ Έλληνικοσ 'Έθνους είναι Ιστορικά πρόσωπα κι' οχι άποκυήματα της Έβραϊκfϊς νοσηρός φαντασίας. Δέν είναι δυνατόν νά γίνη σύγκρισις. δολοφόνοι. μοιχός. Πράγματι δέν ύπάρχει οϋτε εΤς 'Εβραίος της Π.Δ. κοινοί λωποδύται. 'Ισαάκ. τά όποία εΙναι πρότυπα βίου. πόρναι. άλλά κοινός έγκληματiας. Ή Π. ΕΤναι τά λεγόμενα βιώματα . ληστής λαών. άντάξια ύπανθρώπων κ ι ' έπί πλέον μός παρουσιάζει lναν Θεό. 'Εμείς oi 'Έλληνες έχομεν ύπαρκτά πρόσωπα. μαστρωποi καί κάθε τί άνή­ θικο κι' έγκληματικό πού περνά στήν φαντασία σας τό διέπραξαν oi ψευτοπροπάτορές μας. μεταξύ των άνυ­ πάρκτων 'Α βραάμ. Σχετικά παρέθεσα άρκετά κ είμενα κι' &ν θέλετε περισσότερα θά διαβάσετε άναλυτικως στό βιβλίον μου « "Ας μιΛήσουμε yιά 'ΕΒραίους» δπου σάς παραπέμπω. τόν Ίεχωβό. πού νά άποτελη ύπόδειγμα ζωης.1 4 . σφαγεύς παιδιών. κτηνοβάται. Δαυlδ. 'Ιωσήφ. έμπρηστής κι' ότιδήποτε &λλο κακό μπορείτε νά φαντασθητε. &ρπαξ ξένων περιουσιών. rn . ώς θρη­ σκευτικόν βιβλίον μός προσφέρει βιώματα άντάξια ένός άπολιτiστου λαοϋ. 'Α κόμη αi «προσωπικότητες» της Π. φθονερός.

άθλητής. οϋτε [να άνάκτορον. 'Ελληνιστικός. Οϋτε εΤς! Οί πρόγονοί μας κατεσκεύασαν στάδια. 'Αριστοτέλους. Οί θεολογοϋντες ίσχυρίζονται. Οί πραγματικοί δικοί μας πρόγο­ νοι προσέφεραν στήν άνθρωπότητα τόν πολιτισμόν άντιθέτως οί φανταστικοί πρόγονοι τών 'Εβραίων οίιδέν προσέφεραν. βιβλιο­ θήκας. εΤς μαθημα­ τικός. Τούς εΤπε σείς θά εΤσθε ό «έκλεκτός λαός» μου. 'Ηρακλείτου κ. δτι τήν έποχήν τοϋ Μινωϊκοϋ πολιτισμοϋ ό 'Ιεχωβά άπεφάσισε νά ύπο­ γράψη συμφωνία (διαθήκη) μέ τούς 'Εβραίους. γλύπτης. θέατρα. Πλάτωνος. 'Αλεξανδρινός. Μινωϊκός.λ. Κλασσικός. Αίγαίος.λ. Τά ε'ίπαμε καί προηγουμένως. Ταίιτοχρόνως οί ίδικοί μας άληθείς προπάτορες έδη­ μιούργησαν περίλαμπρους πολιτισμούς π. λουτρά. 'Όλα τά μουσεία τοϋ κόσμου εΤναι ύπερπλήρη μέ 'Ελληνικά έκθέματα . Βυζαντινός ένώ οί 'Εβραίοι ποίον πολιτι­ σμόν έχουν νά δείξουν.χ. οϋτε [να γυμναστήριον. Πυθαγό­ ρου.λ. τ. Ποία ή ίδική μας θέσις. θά σας .τ. Σωκράτους. ήθοποιός. 'Απε­ ναντίας δέν έχουν τό παραμικρό ' Εβραϊκό καλλιτεχνικό έπίτεuγμα. Μυκηναϊκός. 'Οποιαδήποτε σύγκρισις Έλληνικης ' Ιστορίας καί Έβραϊκης ίστορίας εΤναι βλασφημία. γυμνάσια. δραματουργός. Οίιδένα . οϋτε μίαν βιβλιοθήκην. οϋτε [να θέατρον. πού εΤναι δημιούργημα τοϋ Έλληνικοϋ πνεύματος έχομεν καί τήν ίστορίαν. τ . Μά οϋτε [να! διότι ησαν τελείως άπολίτιστοι κτηνοτρόφοι της έρήμου. Μήπως εύρίσκεται στήν Π.λ. άνάκτορα. καί ποία ή θέσις τών 'Εβραίων. άρχιτε­ κτονικά άριστουργήματα κ. τ.'Ιακώβ κ .Δ. καί τών ύπαρκτών 'Ομήρου. οϋτε [να λουτρόν κ . Έκτός άπό τόν πολιτισμόν. 'Αδύνατον νά γ ίνη ή σύγκρισις μεταξύ της αίιτοκρατο­ ρικης-κοσμοκρατορικης φυλης τών 'Ελλήνων καί τών πρωτογόνων 'Εβραίων κ τηνοτρόφων. Οί πρόγονοι τών 'Εβραί­ ων δέν κατεσκεύασαν οϋτε [να στάδιον. Είικλείδου. Τά ε'ίπαμε καί προηγουμένως. 'Ηροδότου.

Οί μέν 'Εβραίοι λοιπόν ύποστηρίζουν τήν Παλαιόν Δια­ θήκην. Κατόπιν ό Ί εχωβa άφοϊι έβαλε κι' έσφόγησαν λαοί κ . διό νό σώση δλον τόν κόσμο μέ νέαν συμφωνία (διαθήκη) ή όποία όνομόζεται Καινή Διαθήκη καί συνήφθη μεταξύ τοϊι 'Ιεχωβά κι' όλο­ κλήρου τοϊι άνθρωπίνου γένους. Ή Δευτέρα συμφωνία έγένετο μεταξύ τοϊι άνθρωπίνου γένους καί τοϊι Ίεχωβa. οί δέ Χριστιανοί τήν Καινην Διαθήκην. έν άντι­ θέσει πρός τήν Παλαιόν Διαθήκην ή όποία. Μίαν . έγκαθιστa τούς 'Εβραίους είς ξένην γην. τήν γην της έπαγγελίας. 'Εσείς πόλιν θό μέ τιμάτε ώς τόν μόνον Θεόν σας καί θό έκτελητε τός έντολός μου. άλλό οί 'Εβραίοι άθετοϊιν τήν συμφωνίαν καί ό Ίεχωβa. διό τό έγκυρόν της έρραντίσθη μέ αΤμα τρόγων. Οί 'Εβραίοι δμως έπιμένουν.Δ. Ή πρώτη συμφωνία πού όνομόζεται Παλαιό Διαθή­ κη έγένετο μεταξύ Ίεχωβa καί Άβραόμ ένεργοϊιντος διό λογαριασμόν τών 'Εβραίων.ν εΤχε πληρεξουσιότητα.λ. μέ τήν άνθρωπότητα.δώσω τήν «γην της έπαγγελίας» καί θό σας έξασφα­ λίσω τήν κυριαρχίαν έφ' δλων τών έθνών. Αύτή εΤναι είς συνοπτικήν παρουσίασιν δλη ή Π. 'Εδώ δέν γνωρίζομεν ποίος έξεπροσώπησε τό άνθρώπινον γένος. 'Επί τοϊι προ­ κ ειμένου οί θεολογοϊιντες Χριστιανοί αύθαιρέτως μας π ληροφοροϊιν. Οί Χριστιανοί θεολόγοι συμφωνοϊιν άπολύ­ τως έπ' αύτοϊι. ό. τό όποία θό τό ύποδουλώσετε μέ τήν βοήθειόν μου. Ποϊι τό γνωρίζουν. 'Άγνωστον. Νομικώς τό ζήτημα θό έλύετο. δτι ό 'Ιεχωβά δέν τούς έγκατέλειψε καί ή Καινή Διαθήκη δέν έκπροσωπεί κότι. δ τι ή Καινή Διαθήκη εΤ ναι ή συμφωνία τοϊι Θεοϊι. τό όποίον άρμοδίως θό άπεφόσιζε ποία διαθήκη ίσχύει . καί πώς έγινε.ν οί ένδιαφερόμενοι προσέφευ­ γαν στό Μονομελές Πρωτοδικείον 'Αθηνών. οϋτε είς ποίον συμβολαιογρόφον ύπεγρόφη.τ. άφοϊι διαμαρ­ τύρεται άποφασίζει νό τούς έγκαταλείψη καί στέλλει στήν γη τόν μονογενη υίόν του. οϋτε ό. 'Έτσι λέγουν οί Χριστιανοί.

άπατεώνες. τέλος ή Κ . uπηρξε ή βαθυτέρα αίτία της Σταυρώσεως τοϋ Χριστοϋ.Δ. και διατί.Δ. Συγκεκριμένως ό 'Ιεχωβά ητο ό μονοπρόσωπος Θεός της Π. 'Επίσης έματαίωσαν τηλεοπτικούς διαλόγους. λόγφ φόρτου έργασίας. έχει ήθικόν περιεχόμενον. άπό τούς Άρχαίους Έλληνας Φιλοσόφους καθ' όλοκληρίαν. δτι δέν γνωρίζει τόν Ίησοϋ) ό δειλός (οί μαθηταi έγκατέλειψαν τόν Χριστόν στό μαρτύριόν του) άλλά όπωσδήποτε στήν Κ. Δ . τήν έξολόθρευσιν. δτι στήν Κ.λ. έπειδή έκεί έπικρατεί τό δόγμα. δτι ό Χριστός καταστρέφει («διαφθείρει» έλεi24 . Ή άντίθεσις Π. οϋτε ύπέγραψαν συμφω­ νία ν μαζί του.λ. δτι οί Κο­ σμοκράτορες υΕλληνες δέν συνεζήτησαν μέ τόν 'Ιεχωβά. ύπό τών 'Εβραίων πού έβλεπαν. Δέν έπιθυμώ νά μετατοπίσω τήν συζήτησιν πρός τήν θεολογiαν.Δ. άπαντάται ό προδότης ( ' Ιούδας) ό &πιστος (Θωμάς) ό ψεύδορκος ( Π έτρος πού ώρκiζετο κι' άναθεμάτιζε. πού τό πρώτον διε­ τυπώθησαν έκτενώς. καί κυρίως ό Χριστός δέν έδί­ δαξε τήν σφαγήν. Πέραν τών άνωτέρω δημιουργείται κι' &λλο ζήτημα.Δ.τ.σκέψιν διατυπώνω.Δ. 'Όποτε συνεζήτησα μέ σοφούς θεολόγους δέν έλαβον πειστικάς άπαντήσεις. τήν κλοπήν. οϋτε οί 'Απόστολοι ησαν λωποδύ­ ται. οϋτε τοϋ έζήτησαν νά στείλη τόν μονογενη υίόν του. Δ .Δ. δέν ύπάρχει ή άθλία νοσηρότης της Π. τό όποίον περιλαμβάνει πνευματικάς άξίας. Δ . τήν πυρπόλησιν κ . οϋτε γνωρίζω νά προσεχώρησαν κατό­ πιν είς συμφωνίαν. δέν παρατηρούνται τά έγκλήματα της Π. μέ τήν Κ . Συγκρί­ νων δμως τήν Π. διαπιστώνω άμέσως.Δ.Δ. Πάντως γνωρίζω. Βεβαίως στή Κ.Δ. Υίός καί υΑγιον Πνεϋμα). ό Θεός εΤναι Τριαδικός ( Πατήρ. δολοφόνοι κ . δπως οί «προπάτο­ ρες ή μών» 'Εβραίοι της Π .Δ. Ένώ στήν Κ.τ. καί Κ . διά νά τούς σώση. Πότε έγιναν αύταΙ αί άλλαγαf.

aλλά χάριν στόν ϋψιστον Φυλετικόν ' Εαυτόν μας. aλλά πολλάς φοράς. συνοχή καf συνε­ πώς έπιβiωσιν. 'Όταν οί 'Εβραίοι παρέβησαν -όχι μΙαν. ΑΧΑΖ. ΚΕΦ. σπέρμα κακοποιών. ούρανο� καί άκροάσθητι. Τούς aποκαλεί έθνος άμαρτωλόν. πού οί 'Εβραίοι τόν έγκατέλειψαν καΙ τούς uβρfζει μέ βαρυτάτους χαρακτηρισμούς. λαόν πεφορτωμένον μέ aνομiαν. άλλ ' αύτοί άπεστάτη­ σαν άπ' έμοϋ. ΙΩΑ ΘΑΜ. 2 'Ακούσατε. πού ούδεiς &λλος λαός τό έπέτυχε. Έμεγαλουργήσαμεν στήν Παγκόσμιον Ίστορίαν τόσον πολύ. Οί 'Εβραίοι έναπέθεσαν τήν ϋπαρξiν των στόν Θεό των καΙ αύτό τούς δίδει δύναμιν. όπως πάντα. Σήμερον. ό 'Εβραϊσμός στό 'Ισραήλ καΙ διεθνώς βασίζεται aποκλειστικώς στήν θρησκ είαν του. Ή όρασις τοϋ Ήσαlου έχει aκριβώς ώς έξης: «ΗΣΑlΑΣ. 1 ΟΡΑΣΙΣ ΗΣΑlΟ Υ Υ/Ο Υ ΑΜΩΣ. καί ΕΖΕΚΙΟ Υ. δηλαδή έπί χιλιετίας ή ίστορiα της 'Ελλάδος ητο ή ίστορία όλου τοϋ κόσμου. διά νά έπιζήσουν καί έλπίδα διά νά έπικρατήσουν.γαν) τήν θρησκευτικήν βάσιν της ένότητος τοϋ Έβραϊ­ κοϋ έθνους. ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΙΟ ΥΔΑ. . aλλά στήν ίσχύν τοϋ πνεύματος της Φυλης μας καί στήν ρώμην τοϋ 'Έθνους μας. όπου ό Κύριος διαμαρτύρεται. α. &στε κατωρθώσαμεν κάτι. ή όποία τοϋ έξασφαλίζει ένότητα. ό Κύριος έλάλησε ν· Υι'ούς lθρεψα καί uψωσα. ΕΝ ΤΑ/Σ ΗΜΕΡΑΙΣ ΟΖ/Ο Υ. yfj · διότι. ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ Ε/ΔΕ ΠΕΡ/ ΤΟ Υ ΙΟ ΥΔΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΕΡΟ ΥΣΑΛΗΜ. υίούς διεφθαρμένους ! Κι' όλα αύτά τά έξα­ πολύει ό 'Ιεχωβά έναντίον τοϋ έκλεκτοϋ του λαοϋ. 'Εμείς οί 'Έλληνες ένεπιστεύθημεν τήν ϋπαρξίν μας καΙ τό μέλ­ λον μας όχι είς Θεόν aληθη η ψεuδη.τήν συμφωνiαν των μέ τόν 'Ιεχωβά ό προφή­ της Ήσαlας είδε όρασιν. δfχως νά μάς βοηθήση κάποιος Θεός.

ό λα6ς μου δέν έννοεί. 1 -3 ) : «[ΚΕΦ. σπέρμα κακοποιών. 2 Δι6 τι ό 8υμ6ς τοϋ Κυρίου εΤναι έπί πάντα τά έθνη. καf ό ονος τήν φάτνην τοϋ κυρfου αuτοϋ · ό 'Ισραήλ δέν γνωρfζει. ] ΠΛΗΣΙΑΣΑ Π.χ. καί τ6 πλήρωμα αuτής ή οίκουμένη. υίοί διεφθαρμένοι· έ γκατέλιπον τ6ν Κύριον. οuδέ μέ έτίμησαν μέ τάς Θυσίας σου». έστράφησαν είς τά 6πfσω». καί ή δυσωδία αuτών δέλει άναδο8ή άπ6 τώ ν πτωμάτων αuτώ ν· τά δέ ορη 8έλουσι διαλυ8ή άπ6 τοϋ αlματος αuτών». 4 Οuα� έθνος άμαρτωλ6ν. είς έμέ τά άρνία τών όλοκαυτωμάτων σου. δτι ό περιούσιος λαός δέν τοϊι προσέφερε τά άρνιά τών όλοκαυτωμάτων του. στόν Ήσαfαν (ΜΓ. δέν μέ έπεκαλέσ8ης· άλλά σύ. οuτε τόν έτίμησαν μέ τάς άπαραιτήτους θυσίας π. Έπi πλέον ό Κύριος ό Θεός τοϊι 'Ισραήλ θά ύψώση τήν χείρα του. έ8αρύν8ης άπ) έμοϋ. λ αοί· άς άκοuση ή γή. καί πάντα δσα γεννώνται έ ν αuτfj. 23 Δέν προσέ­ φερε<. Έκτός άπό τήν άθέτησι τών συμπεφωνηθέντων ό 'Ιεχωβά παραπονείται. δτι θά σφάξη δλα τά 'Έθνη (Ήσαίας ΛΔ. διά νά άκούσητε καί προσέξατε. 3 Οι' δέ πεφονεuμένοι αuτώ ν 8έλουσι ριφ8ή έξω. λαέ πεφορτωμένε άνομίαν.3 Ό 8οϋς γνωρfζει τ6ν κτήτορα αuτοϋ. κατεφρ6νησαν τ6ν 'Ά γιον τοϋ 'Ισραήλ. λ δ'. έθνη. 22-23) διαβάζομεν: «22 Άλλά σύ. καί ή φλογερά 6ργή αuτοϋ έ πί πάντα τά στρατεύματα αuτών· κατέ­ στρεψε αuτά όλοκλήρως παρέδωκε ν αuτά είς σφαγήν. πρός τά 'Έθνη τά όποία θά φέρουν στήν άγκαλιά των τούς 'Εβραίους καί τάς Έβραiας στούς wμους των! ένώ οί Βασιλείς τών 'Εθνών θά εΤναι . 'ΙακώΒ. 'Ισραήλ. Παρ' δλα αίιτά ό 'Ιεχωβά ύπεσχέθη.

παιδοτρόφοι τών 'Εβραίων καi αί Βασiλισσαι τών 'Εθνών
θά γίνουν αί τροφαί τών Έβραιοπαiδων. 'Όλοι τέλος
θά προσκυνοϋν τούς Έβραiους μέ τό πρόσωπον κάτω
στήν γην καί θά γλείψουν τό χώμα, πού έπάτησαν οί
πόδες τών 'Εβραίων ! ! ('Ησαlας, ΜΘ, 22-23) :
«22 Οuτω λέγει Κύριος ό Θε6ς- 'Ιδού, Θέλω
ύψώσει τήν χείρα μου πρ6ς τά fΘνη, καf στήσει
τήν σημαfαν μου πρ6ς τούς Λαούς, καf ΘέJιουσι
φέρει τούς υίούς σου έν ταίς άγκάλαις, καf αί
Θυγατέρες σου ΘέJιουσι φερΘή έπ' ωμω ν· 23 καf
Βασιλείς ΘέJιουσιν εlσΘαι οί παιδοτρ6φοι σου, καf
αί ΒασfJιισσαι αύτώ ν αί τροφοf σου· ΘέJιουσι σέ
προσκυνήσει μέ τ6 πρ6σωπον πρ6ς τήν γήν,
γJιεfφει τ6 χώμα τών ποδών σου.

Κι' αίιτά τά γελοία, τά σχιζοφρενικά, τά άπαίσια,
τά έχουν έ νσωματώσει στήν Χριστιανικήν θρησκεiαν,
μέ τήν 6ποiαν βεβαίως έρχονται είς άπόλυτον άντiθε­
σιν, διότι οίιδέποτε 6 Χριστός έδίδαξε, δτι δλα τά 'Έθνη
θά ύποδουλωθοϋν στούς 'Εβραίους καί οί Βασιλείς καί
αί Βασίλισσαι τών 'Εθνών θά ύπηρετοϋν τά Έβραιό­
πουλα κι' δτι δλα τά 'Έθνη θά γλείφουν τό χώμα τών
ποδών τών Έβραiων! Τέλος 6 Έβραιοθεός διαβεβαιώ­
νει, δτι δσοι στενοχωροϋν τούς 'Εβραίους θά τούς κάμη
νά φάγουν τάς σάρκας .των καi νά μεθύσουν μέ τό
αΤμα των. Φρικαλεότητες πού ά ναφέρει 6 Ήσαtας
(ΜΘ, 26).
«26 Τούς δέ καταΘJιι86ντάς σε Θέλω κάμει νά
φάγωσι τάς ίδίας αύτών σάρκας- καf ΘέJιουσι
μεΘυσΘή μέ τ6 ί'διον αύτών αΤμα, ώς μέ νέον
οlνον».

Ό 'Ιεχωβά σκέπτετα ι καί δρδ πάντοτε πρός όφελος
τών 'Εβραίων. 'Άλλως τε τό θέμα εΤναι ξεκαθαρισμένο.
Ό 'Ιεχωβά εΤναι «6 Θεός τοϋ 'Ισραήλ» ('Ιερεμίας, ΙΣΤ, 9ΙΘ,3-ΙΕ,27 κ .τ.λ.). Δέν εΤναι 6 Θεός ό.λλων έθνών, άλλά

μόνον τών 'Εβραίων, πού εiναι ό λαός του καί αύτός ό
Θεός του, πού μάλιστα περιπατεί μεταξύ τους!
«12 καί θέλω περιπατεί μεταξύ σας, καf θέλω
εlσθαι Θεός σας, καί σείς θέλετε εlσθαι λαός
μου». («Λευϊτικόν» ΚΣΤ, 12)

Ό Ίεχωβδ λοιπόν δηλώνει σαφέστατα, δτι εΤναι
Θεός τών 'Εβραίων καΙ έκείνοι ό λαός του . Πώς λοιπόν
ύπεισέρχονται τέτοια κείμενα στήν Χριστιανική θρη­
σκεία ; μέ τήν όποίαν άσφαλώς ούδεμίαν σχέσιν έχουν
η μάλλον διά νά άκριβολογώμεν άντιτίθενται πρός τό
Χριστιανικόν πνεϋμα, κατά τό όποίον ό Θεός εΤναι
Θεός όλων τών άνθρώπων κ ι ' όχι μόνον τών 'Εβραίων.
Σημειώσατε, ότι ή συμφωνία Ίεχωβδ-Άβραάμ, κατά
τόν Έβραιοθεό εΤναι αίώνιος καί διά τό άσφαλές τοϋ
λόγου ό Ίεχωβδ έβεβαlωσε μέ δρκο στόν 'Ισαάκ καί
aτόν 'Ιακώβ, περί της αίωνίου διαθήκης:
«16 της διαθήκης τήν ό ποίαν έκαμε πρός τόν
'Α Βραάμ, καί τό ν δρκο ν αύτοϋ πρός τόν 'Ισαάκ ·
17 Καf έΒεΒαfωσε ν αύτόν πρός τόν 'ΙακώΒ διά
νόμον, πρός τόν 'Ισραήλ διά διαθήκην αίώ νιον».
(«Χρονικά Α /», /ΣΤ, 16-17)

Άλλοϋ πάλιν, διά νά μή μένη άμφιβολία είς κάποιον,
ό Ίεχωβδ δηλώνει ό 'ίδιος, ότι εΤναι ό Κύριος ό Θεός
τών 'Εβραίων, τούς όποίους άπεχώρισε άπό τούς
λαούς: « 'fyώ εlμαι ό Κύριος ό Θεός σας, δστις σδς
άπεχώρισα άπό τών λαώ ν» («Λευϊτικόν» Κ, 24) .
'Όπως έδιδάχθη άπό τήν Π.Δ. ό Ίεχωβδ έξασφαλl­
ζει τήν παγκόσμιον κυριαρχίαν τών Έβραlων, στούς
όποίους δλα τά έθνη θά γίνουν δοϋλοι, μέ ά ντάλλαγ­
μα οί 'Εβραίοι νά κόβουν τά πουλάκια τους (περιτομή)
νά μή άπασχολοϋνται τό Σάββατον, νά τηροϋν τά θεία
διδάγματα καί νά άφιερώνουν στόν Ίεχωβδ τά πρω­
τότοκα βόδια καί πρόβατα, τά όποία ώς πρωτότοκα
δέν έπιτρέπεται νά έργάζωνται καΙ είδικώς τό πρωτό-

τοκον πρόβατον δέν πρέπει νά τό κουρεύουν! Ναί
τέτοιας σοβαράς έπιταγάς δίδει 6 Θεός:
«19 Πάντα τά πρωτ6τοκα1 δσα γεννώ νται μετα­
ξύ τώ ν Βοών σου καf τώ ν προΒάτων σου τά
άρσε νικάι θέΛεις άφιερώ νει είς Κύριο ν τ6ν Θε6 ν
σου· δέν θέΛεις μεταχειρισθij είς έρyασίαν τ6ν
πρω τ6 τοκον μ6σχον σουι ούδέ κουρεύσει τ6
πρω τ6 τοκον τών προΒάτων σου. («Δευτερο ν6μιον» /ξ 1 9)

'Υπάρχουν κι' όλλαι έξ 'ίσου σοβαραί έντολαί σχετι­
καί μέ τά πρωτότοκα των βοδιών, των προβάτων καί
των αiγών, τά όποία δέν επιτρέπεται νά πωλοϊινται,
διότι εΤναι &για! καί 6 Κύριος εύχαριστείται άπό τήν
όσμήν τοϊι καιομένου λίπους των. Στό θεόπνευστον
βιβλίον τών «'Αριθμών» ( ΙΖ, 1 7-1 80 διαβάζομεν:
« Τά πρω τ6τοκα δμως τώ ν Βοώ ν1 η τά πρωτ6τοκα τώ ν προΒάτωνι η τά πρωτ6τοκα τών
αίyώνι δέν θέΛουσιν έξαyοράζεσθαι· ayια εΤναι·
τ6 αlμα αύτών θέΛεις ραντfζει έπf τ6 θυσιαστή­
ριο ν1 καf τ6 πάχος αύτών θέΛεις καίει διά προ­
αφοράν yινομένη ν διά πυρ6ςι είς 6σμήν εύωδfας
πρ6ς τ6ν Κύριον. 18 Καί τ6 κρέας αύτών θέΛει
εΤσθαι σοΟι καθώς τ6 κινητ6ν στijθος καf ό δεξι6ς
ώμος εΤναι σοΟ».

ΕΙλικρινώς δέν γνωρίζω όν άκόμη καί σήμερον οΙ
'Εβραίοι άκολουθοϊιν τάς όδηγίας τοϊι Ίεχωβa, διά τά
πρωτότοκα βόδια, πρόβατα καi αΤγας. Πάντως τά
πουλάκια των τά κόβουν.
Διά τήν περιτομήν (Γ) όλλως άκροβυστίαν, έκτομή
όκρου πόσθης) νά διεuκρινίσωμεν τά άκόλουθα. Τό
έλαστικόν δέρμα, τό όποίον περιβάλλει τό πέος όνο­
μάζεται πόσθη. Τό κόψιμο (έκτομή) κυκλοτερώς γύρω,
γύρω δηλαδή, τοϊι μέρους της πόσθης πού καλύπτει
τήν βάλανον τοϊι πέους λέγεται περιτομή . Αύτή γίνε-

μολονότι ό Χριστός δέν [κανε περιτομή.χ. δπως συμβαίνει στήν Έβραϊκήν θρησκείαν.59) δέν βεβαιώνει. δπως άνα­ κριβώς έρμηνεύουν τό έδάφιον οί άγνοοϊιντες Έλλη­ νικά. διά λόγους ύποτίθετα ι καθαριότητος. Κάμε είς σεαuτόv Λι8ίvας μαχαfρας κοπτεράς. Παραδόξως τό Έ βραϊκόν αuτό θρησκευτικόν έθιμον διετη ρείτο στόν Χ ριστιανι­ σμόν μέχρις δτου τό κατήργησε ό 'Απόστολος Παϊιλος ( «πρός Γα λάτας» Ε. 'ίσως διότι τήν πρώτην δέν τά έκοψαν καλώς η διότι κάποιοι έξέφυγαν: «2 Κατ ) έκείvοv τό v καιρόν είπεv ό Κύριος πρός τόv Ίησοϋv. Μάλιστα άναφέρεται στό θεόπνευστον βιβλίον τfjς Π . καί περίτεμε έκ δευτέρου τούς uίούς 'ΙσραήΛ.ται διά λόγους ύγιείας π. Σή μερον τήν διατηροϊιν έκτός τών 'Εβραίων διάφοροι Άσιατικοί καί Άφρικανικοί λαοί. 2-3) δτι ό Κύριος εΤπε στόν Ί ησοϊι τοϊι Ναυfj νά κατασκευάση κοπτεράς μαχα ίρας. Τήν περιτομήν άπηχθάνοντο οί 'Έλληνες καί οί Ρωμαίοι. πρός άντιμετώπισιν τfjς φιμώσεως καί διά θρησκευτικούς. «Ίησοϊις τοϊι Ναυfj» (Ε. άπό πέτρας καί νά κόψη τά πουλάκια τών 'Εβραίων. δτι ό Ίησοϊις περιετάμη. Παρά ταϊιτα καθιερώθη ( πιθανώς τόν 9ον αίώνα ) νά έορτάζεται ύπό τfjς 'Ορθοδόξου 'Εκκλησίας τό γεγονός τfjς περιτομfjς τοϊι Χριστοϊι τήν 1 η ν 'Ιανουαρίου. Δεύτερον καί όν περιετάμη ( πού έπιμένω δέν συνέβη) διατί έορτάζει τό γεγονός τοϊιτο ή 'Εκκ λησία . οϋτε άκροΒuστfαι») . 6) ώς άσυμβiβαστον πρός τόν Χριστιανισμόν ( «έ v Χριστψ οϋτε περιτομή τις ίσχύει. διά δευτέραν φοράν. Ό Εόαγ γελιστής Λουκάς (Α. 3 Καί fκαμεv ό Ίησοϋς είς έαuτόv Λι8ίvας μαχαίρας κοπτεράς καί περιέτεμε τούς uίούς 'ΙσραήΛ». Δ . . δπου ό 'ίδιος ό 'Ιεχωβά διέταξε νά περιτέμνωνται τά όρρενα καί πρώτος κατά τήν συμ­ φωνίαν του μέ τόν Έβραιοθεό έκανε περιτομή ό 'Αβρα­ άμ.

Δ . &στε νά εΤναι συνεπής. Ό Χριστιανισμός δέν δέχεται τήν περιτομήν. διά τήν όποίαν ό 'Απόστολος Παίιλος ( πρός Κορινθίους Κ Ζ. <'χπό τήν Χριστιανικήν θρησκείαν. 'Επομένως ή 'Εκκλησία έορτάζει ενα «γεγονός» πού πρώτον δέν συνέβη καί δεύτερον.καί τέλος πώς έορτάζεται κάτι πού ό 'Απόστολος Παίιλος θεωρεί <'χσυμβίβαστον πρός τόν Χριστιανι­ σμόν. πού <'χπό τόν Παίιλον θεωρείται aνεu σημασίας. άλλά τήρησις έ vτολωv Θεού» καί προ­ σθέτει ( πρός Γαλάτας Ε. "Αν ό κ . 'Απενα ντίας aν ό Χ ριστός εΤχε περιτμηθη ό 'Απόστολος Παίιλος δέν θά διεχώριζε αύτήν τήν πρόξιν. πρός τήν πίστιν του στήν Π .Δ. Στήν «πρός Γαλάτας» (Ε. 6) έπιστολήν του ό Παuλος γράφει: « 'Άλλωστε έκεί πού κυριαρχεί ό 'Ιησούς Χριστός δέv εχει καμιά σημασfα οuτε τό vά κάvης περι­ τομή οuτε το vά μήv κάvης σημασfα εχει ή πίστις ατό Χριστό. πού μάλιστα έορτάζει ή 'Εκκλησία μας. 2) δτι έάν περιτέμνεσθε ό Χρι­ στός δέν πρόκειται νά σας ώφελήση είς τίποτε! « "/δε έ yώ Παύλος λέγω ύμίv δτι έάv περιτέμvη­ σθε. πού καταστρέφουν πόλεις. οι 'Εβραίοι πού σφάζουν όλοκλήρους λαούς. aς μεταβη στά έξωτερικά ίατρεία τοίι νοσοκομείου «Συγγρού» νά τοίι κόψουν τό πουλάκι του. Βασιλειάδης θεωρεί τήν περιτομήν σημαντικόν γεγονός ώς μέρος της Π. Χριστός ύμaς ούδέv ώφελήσει». 1 9) σαφώς λέγει. ή όποfα έκδηλώ vεται εμπρα­ κτα μέ άyάπη». δτι ή περιτομή δέν εΤναι τίποτε! κι' αύτό πού έχει σημασίαν εΤναι ή τήρησις τών έντολών τοίι Θεοu: «ή περιτομή ούδέv έστι καί ή άκροΒuστfα ούδέv έστιv. πού δολοφονούν παιδιά καί γυναίκας δέν ένοχλοuνται. <'χλλά aν κάποιος έργασθη .

πρόc. τό ν Μωϋσijν καf τόν 'Ααρών. καf άπέθανε . τόν Μωϋσijν». 'Όποιος έξ άγνοΙας άμαρτήση μπορεί νά σωθη. θέί\ει θανατωθij· πάσα ή Συναγω γή θέί\ει λιθοΒολήσει αύτόν μέ Jιίθουc. 35 Καf εΤπε Κύριοι. αύτόν συί\λέ­ γοντα ξύί\α. 'Αμέσως τόν συνέλαβαν καί τόν ώδήγησαν στόν Μωϋσfjν. Πάντως τό θείον μεγαλείον τοϋ Ίεχωβa φαίνεται στήν άντιμετώπισιν τών άκουσίων αμαρτημάτων. 'Ερωτώ τό άνωτέρω κείμενον εΤναι ίστορία . καί έί\ιθο6όλησαν αύτό ν μέ ί\ίθουc. πάσαν τήν Συναγω­ γή ν· 34 καf l6αί\ον αύτόν είc. Ό aνθρωποc. δτι ό όνθρωπος έκείνος έπρεπε όπωσδή­ ποτε νά θανατωθη διά λιθοβολισμού. 32) άναφέρεται ή περίπτωσις κάποιου. 'Επιβάλλει θανατικήν ποινήν διά λιθοβολισμού. έξάπαντοc. 33 Καί οί εύρόντεc. στόν 'Ααρών καί ένώπιον δλης της Έβραϊκfjς Συνόδου καί διερωτώντο τί νά τόν κάνουν. καf πρόc. πρaγμα πού φυσικά ούδέποτε έδίδαξε ό Χριστός. 'Ενεφανίσθη λοιπόν τότε ό Κύριος καί διέταξε τόν Μωϋσfj. αύτόν. είc. έ πειδή δέν ήτο lτι φανερόν τί lπρεπε νά κάμωσιν είc. lφεραν αύτόν πρόc.καθώc. 36 Καί πάσα ή Συναγω γή lφεραν αύτόν lξω τοϋ στρατο πέδου.. έάν φέρη στόν ίερέα μίαν κατσίκαν ένός έτους. όπότε ό . προέταξε Κύριοι. τότε ένοχλοϋνται καί τόν σκοτώνουν. Στούς «'Αριθμούς» ( I E.τό Σάββατον. ό όποίος έμάζευε ξύλα στήν έρημον τήν ή μέραν τοϋ Σαββάτου. 'Ιδού καί τό θεόπνευστον κείμενον: «32 ΚΑΙ δτε ήσαν οί υίοf 'Ισραήλ έν τfj έρήμφ. δπως καί συνέ­ βη. φύί\αξιν. εύρον aνθρωπον συλλέγοντα ξύλα τήν ήμέραν τοϋ ΣαΒΒάτου. 'Α σφαλώς όχι. τόν Μωϋσijν. Ό Ίεχωβa δπως ε'ίδατε στήν τήρησι τών έντολών του εΤναι σκληρός. lξω τοϋ στρατοπέδου.

ιόν Βραχlονα.ίερεύς τόν έξιλεώνει έκ τοϋ άκοuσiοu ά μαρτήματος. καΙ τούς δύο νεφρούς. Διά τούς άμφισβητοϋντας παραθέτω · τό θεόπνεuστον κ είμενον («'Αριθμοί» ΙΕ. οτι οπως καί άλλοϋ γράφεται 6 'Ιεχωβά ένδιαφέρεται ίδιαιτέρως. καί τό στέαρ τό περικαλύπτον τά έντό­ σθια. καί τό στέαρ τό έπ' αύτών1 καί τόν δεΕ. τοϋ όποiοu προτιμά τό εύρισκό­ μενον ύπεράνω τοϋ ηπατος η πού περικαλύπτει τά έντόσθια. Διά τήν πληρότητα ομως της προσφοράς ζητεί πήτταν έλαιωμένην. «22 Καί θέλεις Λ άθει έ κ τού κριού τό στέαρ καΙ τήν ούράν. Μερι­ κός φοράς εΤναι λεπτομερής στάς άξιώσεις τοu. 23 καΙ lνα ψωμόν. «27 Έάν δέ ψυχή τίς άμαρτήση έΕ. διά τά έρίφια .ιλέωσιν δ ίερεύς ύπέρ τή ν ψυχής ijτις ήμάρτησεν έΕ. είς όσμήν εύωδίας ένώπιον Κυρίου· τοϋτο είναι θυσία γε νομένη διά πυρός είς τόν Κύριον». είς κινητήν προσφορaν ένώ πιον Κυρlου. 25 Καί θέλεις ΛάΒει αύτά έκ τών χειρώ ν αυτων. Τόν ένδιαφέρει έπίσης ή ούρά τοϋ κριοϋ. &ρτον καί μίαν λαγάναν! 'Ιδού τό θεό­ πνεuστον κεiμενον ( «'Έξοδος» ΚΘ 22-25) . καί μΙαν πήτταν έλαιωμένην. (διότι είναι κριός καθιερώσεως). άyνοίας1 ούτος πρέπει νά φέρη αίyα έ νιαύσιον είς προσφοράν περl άμαρτlας 28 καΙ θέλει κάμει έΕ. . 27-28). καί τό ν έ πάνω Λο8όν τοϋ ijπατος. καΙ καύσει έ πί τού θυσιαστηρίου έπάνω τού δλοκαυτώματος. ΕΤναι σύνηθες. άyνοί­ αςι δταν άμαρτήση». οπως οταν πρόκειται νά δεχθη προσφοράν άπό στέαρ (λίπος) έκ τοϋ κριοϋ. καί lν Λάyανον έκ τού κανίστρου τών άζύμων τών προτεθειμένων έ νώπιον Κυρίου· 24 καΙ θέλεις έπιθέσει τά πάντα είς τάς χείρας τού Άαρώ ν1 καί είς τάς χείρας τών υίών αύτού· καί θέλεις κινήσει αύτά.

ν έπισύρω τ ή ν όργήν τοϋ Ίεχωβα.τ. Είς τά δέκατα καf είς τάς προσφοράς. σείς.Δ. Δ . πού θεωροϋν αότάς τάς άνοησίας θεόπνευστα κείμενα.τ. Τώρα τί θέλετε. . ) γεγονός. άσχολείται καί μέ τάς Έβραίας. 10 Φέρετε πάντα τά δέκατα είς τήν άποθήκη ν.. άλλά τοός καταρaται. δταν τοϋ κλέπτουν τά προσφερόμενα κρέατα. ναί. γελοιότητες καΙ έγκλήμα­ τα συνθέτουν τό θεόπνευστον βιβλίον της Π . Ψεuδολογίαι. Είς τί σέ έκ­ λέψαμεν. φαντασιώσεις. Βασιλειάδης μπορεί νά τό κάνη. Τ6 δέ παιδίο ν ό Σαμουήλ έμεyάλωνε ν ένώ­ πιο ν τοίJ Κυρίου». ίστορικόν βιβλίον καί νά θεωρήσω τήν έγκυμοσύνην της 'Άννης (ποία 'Άννα .Αότά βεβαίως δέν είναι ίστορία.. έκτός άπό τά βόδια. έκλεψαν τάς προσφοράς.λ.καί λέγετε. νά χαρακτηρίσω τήν Π.ν έξετα­ σθοϋν θρησκειολογικώς. τότε χωρίς άντlρρησιν έχομεν [να κτηνοτρόφον Θεόν. κ . («Μαλαχίας» Γ. «21 'Επεσκέφθη δέ ό Κύριος τήν 'Ά νναν· καί συνέ­ λαΒε. πήττας κ . τούς όνους κ . διά νά r] ναι τροφή είς τ6ν οΤκ6ν μου· καί δοκιμάσατέ με». 9 Σείς εΤσθε κατηραμένοι μέ κατάραν· δι6τι σείς μέ έκλέψατε. καί έ yέννησε τρείς υι'ούς καί δύο θυγατέ­ ρας. πού ησαν ή τροφή τοϋ Κυρίου! Ό Ίεχωβα παρακινεί τούς Έβραίους νά σκοτώνουν. έστω κ ι ' ό. άλλά κι' ό. σείς δμως μέ έκλέπτετε . 9-1 0): «8 Μήπως θέλει κλέπτει ό aνθρω πος τ6 ν Θε6ν. λαγάνας. Δ. έγώ όχι. δπως δταν «έπεσκέφθη» τήν 'Άνναν ή όποία μετά τήν έπίσκεψιν έλλείψει άντισυλλήψεως έτεκεν τρείς υίούς καί δύο θυγατέρας (Σαμουήλ Κ Β. τά πρόβα­ τα. δλο ν τ6 {θνος. Είλικρι νώς άπορώ πώς ύπάρχουν ό. 21 ) . Ό άπολογητής της Π . 'Ακόμη κι' ό 'ίδιος ό Ίεχωβα.νθρωποι. ό όποίος άπαιτεί προσφοράς φαγητών! Μάλιστα κατήγγειλε τοός Έβραlους δτι τοϋ.λ.

καί δέν θέΛει εlσθαι άνο­ μία μεταξύ σας. τήν άσχημοσύνην τοϋ πατρ6ς αύτοϋ άπεκάΛυψεν· έξάπαντος θέΛοuσι θανατωθη άμφ6τεροι· τ6 αfμα αύτών θέΛει εΤσθαι έπ' αύτούς. παραλείπει τάς έξαδέλφας.. τήν πεθεράν του κ ι ' ένώ άναφέρει έρωτικάς σχέσεις μεταξύ γυναι­ κός καί κτήνους. εlναι άνομfα· έν πυρf θέΛοuσι καuθη. Σάς παρακαλώ διαβάσατε τό θεόπνευ­ στον κείμενον («Λευϊτικόν» Κ.ν τις «κοιμηθη» μετά της θείας του. Προφανώς έπιτρέπεται νά «ΚΟψηθη» κάποιος μέ έξαδέλφην. καθώς κοιμάται μετά yuναι­ κ6ς. 1 1 -21 ) : « 1 1 Καί άνθρωπος.ό.ν κάποιος «κοιμηθη» μέ τήν μητέ­ ρα του. 16 Καf ή yuνr] ijτις πΛησιάση είς οίον- . ΒδέΛu yμα {πραξαν άμφ6τεροι· έξάπαντος θέΛοuσι θανατωθη · τ6 αΤμα αύτώ ν θέΛει εlσθαι έπ' αύτούς. έξάπαντος θέΛοuσι θανα­ τωθη άμφ6τεροι· σύyχuσιν {πραξαν· τ6 αΤμα αύπvν θέΛει εΤσθαι έπ' αύτούς. αύτ6ς καf αύταΙ. 15 Καί έάν τfς σuνοuσιασθη μετά κτή νους.Έν πάσn περιπτώσει μιά καί τό έφερε ή συζήτησις θά σας π ληροφορήσω χάριν της «ίστορικης θεολογίας» τά διατάγματα τοϊι 'Ιεχωβά πού σχετίζονται μέ τά σεξουαλικά καΙ έπί τό 'Ελληνοπρεπώς άφροδiσια τών 'Εβραίων. 12 Καf έάν τίς κοιμηθη μετά της νύμφης αύτοϋ. όπότε ή ποινή εΤναι ή άτεκνiα. 13 Έάν δέ τfς κοι­ μηθη μετά άρρενος. 14 Καi έάν τίς Λ άθη yuναίκα καf τήν μη τέρα αύτής. δέν μaς όρίζει ό 'Ιεχωβά . όμοφυλοφίλων κ. τούς όποΙους δποιος παραβη ύπόκειτα ι είς ποινήν θανατώσεως. τήν νύμφην του. έκτός κι' ό. Ό Ίεχωβα προ­ βλέπει τί θά συμβη ό. Έλάλησε λοιπόν ό Κύριος τών δυνάμεων πρός τούς 'Ιουδαίους άφροδισιακούς περιορισμούς. τήν άδελφή του. Μέ αύτάς τί γίνεται. δστις κοιμηθη μετά της yuναι­ κ6ς τοϋ πατρ6ς αύτοϋ. έξά­ παντος θέΛει θανατωθη· καf τ6 κτήνος θέΛετε φονεύσει.

δστις κοιμηΘή μετά γυναικός έχούσης τά γυναικεία αύτής. δτι ό 'Ιεχωβά άπαγορεύει νά «κοιμηθfi» τις μετά άρρενος. καθώς κοιμάται μετά γυναικός. Θέλεις φονεύσει τήν γυναίκα καί τό κ τήνος έξάπαντος Θέλουσι ΘανατωΘή· τό αfμα αύτών Θέλει εΤσΘαι έπ' αύτούς. 19 Καf τήν άσχημοσύνην τής άδελφής τής μητρός σου. 'Ίσως παρατηρήσατε. ή τής άδελφής τού πατρός σου. καί ϊδη τή ν άσχημοσύνη ν αύτής. διά νά 8ατευΘή. καί άποκαλύψη τήν άσχημοσύνη ν αύτής. 18 Καf aνΘρωπος. δέν Θέλεις άπα­ καλύψει · διότι τήν στε νή ν συγγενή αύτού άπα­ καλύπτει· τήν άνομfαν αύτών 8έλουσι 8αστάσει. καθώς κοιμάται μετά ά νδρός. . ή τήν Θυγατέ­ ρα τής μητρός αύτού. καί αύτή ϊδη τήν άσχημοαύνη ν έκεfνου. τή ν άσχημοσύνην τού Θείου αύτού άπεκάλυψε · τή ν άμαρτίαν αύτώ ν 8έλουσι 8αστάσει · aτεκνοι Θέλουσιν άποΘάνει. 17 Καf έάν τfς λ ά8η τή ν άδελφήν αύτού. Διά τάς γυναίκας όμοφυλοφίλους δμως δέν προβλέπε­ ται ποινή. 21 Καί έάν τfς λά8η τή ν γυναίκα τού άδελφού αύτού.δήποτε κτήνος. καί αuτη τήν πηγήν τού αϊματος αύτής άπεκάλυψεν· δΘε ν άμφότεpοι Θέλουσιν έξολοΘρευ8ή έκ μέσου τού λαού αύτών.τή ν άνομίαν αύτού Θέλει 8αστάσει. εΤναι αίσχρόν· καf Θέλουσιν έξολοΘρευΘή lμπρο­ σΘε ν τού λαού αύτών· τήν άσχημοσύνην τής άδελφής αύτού άπεκάλυψε . 20 'Εάν δέ τfς κοιμηΘή μετά τής Θεfας αύτού. άλλά δέν άπαγορεύει στήν γυναίκα νά κοι­ μηθη μετά γυναικός. εΤναι άκαΘαρσία· τή ν άσχημοσύνην τού άδελφού αύτού άπεκάλυ­ ψε ν· aτεκνοι Θέλουσι μεfνει». τήν Θυγατέρα τού πατρός αύτού. Οί άνδρες όμοφυλόφιλοι «έξάπαντος Θέλουσι Θανατω8ή». ούτος τήν πη γήν αύτής έξεσκέπασε.

δποu δέν ύπάρχοuν στοιχεία.Δ. παρά μόνον στήν φαντασίαν τών μεταφραστών-σχολιαστών. Διότι δποu σuζη­ τοϋν οί όνθρωποι μέ τόν Θεόν. Περιορίζομαι είς δύο. 'Ένας φανατικός βλάξ θά aπαντήση ναί. 1 492/1 5-3-1 997) .- . δποu οί 'Άγγελοι σφάζουν παιδιά κ. λ . Πρώτον κείμενον. αίώνιον. Δέν πρόκειται περί ίστορίας. διότι άπ λούστατα aπουσιάζει παντελώς τό πνευματι­ κόν περιεχόμενον. Τέλος πάντων πιστεύετε. 'Όσον aφορά διά τήν έπικαιρότητα τοϋ Λόγοu τοϋ Θεοϋ ούδαμοϋ τήν εύρίσκομεν. Χάριν aκριβείας τών aπόψεών μοu θά ήδuνάμην νά μεταφέρω έδώ π ληθος aποσπασμά­ των. πρωτ. όφθαρτον. aρχίζω μέ τον (aνύπαρκτον) 'Ιώβ. «Ή ίστορfα τοΟ 'Ισαάκ καί τοΟ 'ΙακώΒ». δτι τό ύπερβατικόν. m� Ό:-.τ. Οί έκδόται στόν πρόλογον μάς λέγοuν δτι σκοπός της μεταφράσεως εΤναι νά ύποβοηθήση ίδιαιτέρως τούς νέοuς «νά Βιώσουν τόν πάντοτε έπί­ καιpο καf ζωντανό Λ όγο τοΟ Θεού».Άξιοπερίεργον εΤναι. ύπερ­ φuσικόν. διά τήν πράξιν. πνευματικόν "Ον. πού λέγεται Θεός aσχολείται μέ τέτοιας γελοιότητας. τό όποίον δέν εύθύνεται. δποu έπεμβαίνει προ­ σωπικώς 6 Θεός είς πράξεις στήν ζωήν τών aνθρώ­ πων. Πραγματικώς οί 'Εβραίοι έξηuτέλισαν τήν έννοιαν της Θεότητος. Οuτε πνευ­ ματική ώφέλεια ύπάρχει aπό τήν aνάγνωσιν της Π. δέν έχομεν ίστορίαν. Τό 1 997 ή 'Ελληνική Βιβλική ' Εταιρεία έξέδωσε τήν Παλαιάν Διαθήκην στήν νεοελληνικήν δημοτικήν γλώσσαν καί διά τήν <ψετάφρασιν» αύτήν έδέχθη τά συγχαρητήρια aπό τήν Ίεράν Σύνοδον (aριθμ.τ. Στό διάγραμμα μάλιστα τών περιεχομένων διαβάζομεν: «Ή ίστορfα τοΟ Άθραάμ». «Ή ίστορfα τοΟ 'Ιωσήφ καί τών άδεlιφών του» κ . δτι ό ν aνήρ η γuνή σuνοuσια­ σθοϋν μετά κτήνοuς τιμωρούνται μέ θάνατο καί φονεύ­ εται καi τό κτηνος.λ. Ή χρησιμοποίησις τοϋ δροu ίστορία εΤναι aπολύτως λαν­ θασμένη.

7 'Όταν ό Κύριος έπαψε νά μιλάει μέ τό ν Ίώ81 εΤπε στό ν Έλιφά τό ν Θαιμανfτη: "Θύμωσα πολύ μ) έσένα καΙ μέ τούς δύο φfλους σουι γιατl δέ μιλήσατε σωστά γιά μέναι οπως ό δούλος μου ό Ίώ8. 7-1 6) : « 'Α ποδοχή τοϋ Ίώ8 άπό τόν Θεό. 13 Ά πέκτησε άκόμα έφτά γιούς καί τρείς Θυγατέρες. 1 1 Τότε τό ν έπισκέφθηκαν ολοι οί άδερφοί του κι οί άδερφές του καί ολοι οί παλιοί του γνώριμοι. ΝΕτσι ό Ίώ8 άπέκτησε δεκατέσσερις χιλιάδες πρόΒατα καί tξι χιΛιάδες καμijλεςι χΙΛια ζευγάρια Βόδια καf χfΛια γαϊδούρια. « 'Α ποκατάσταση τijς εύδαιμονfας τοϋ Ίώ8. ΚαΙ ό Κύριος δέχτηκε μέ εύμένεια τήν προσευχή τοϋ Ίώ8». 8 Τώρα λοιπόν πάρτε έφτά μοσχάρια καΙ έφτά κριάρια καΙ πη γαlνετε νά Βρείτε τό δοϋλο μου τόν ΊώΒ καΙ νά τά προσφέρετε όλοκαύτω­ μα γιά τήν έ νοχή σας. Καθώς έτρω γαν στό σπfτι του μαζl τουι τοΟ έδειξαν πώς συμμετέχουν στόν πόνο του καί τό ν παρη­ γόρησαν γιά οΛες τΙς δυστυχfες πού τούς εΤχε στεΙΛει ό Κύριος. Νά προσευχηΘεί γιά σάς ό δοϋλος μου ό Ίώ8 κι έ γώ Θά δεχτώ μέ εύμένεια τή ν προσευχή του καΙ δέ Θά σάς μεταχειριστώ κατά πως ταιριάζει στήν άφροσύνη σας)). 12 Στά χρόνια πού άκοΛού8ησανι ό Κύριος εύΛό­ γησε τόν Ίώ8 περισσότερο άπό πρΙν. ΚαΙ ό καθένας τους τοϋ χάρισε tνα νόμισμα καί t να χρυσό δαχτυΜδι. 10 'Όταν ό ΊώΒ προσευχήΘηκε γιά τούς φlλους τουι ό Κύριος τοϋ έδωσε πάλι πΛούτηι καί μάΛι­ στα διπλάσια άπ) οσα εΤχε πρfν. 9 Τότε ό Έλιφάζ ό Θαιμανlτηςι ό Βιλδάδ ό Σουχίτης καΙ ό Σωχάρ ό ΝααμαΘΙτης έφυγαν καΙ έκαναν οπως τούς εΤπε ό Κύριος. 14 Τή ν πρώ τη τήν ό νόμασε .Στό οικειον θεόπνεuστον βιβλίον διαβάζομεν: ( «'Ιώβ» 42.

γιατf δέ θά ζήσεις γιά ποΛύ άκόμη. σάν τfς κόρες τοΟ 'ΙώΒ. . 15 Σέ κανένα μέρος τής γijς δέν ύπijρχαν τόσο ώραίες γυναίκες. τέσσερις γενιές.τ. Ό πατέρας τους τούς έδωσε κΛηρονο­ μικό μερίδιο δπως καf aτούς άδερφούς τους. ό 'Ιεχωβά δηλαδή.Ά ππούχ (Θήκη ΚαΛΛυντικών). Θά πεθάνεις». τή δεύτερη Κεσfα (ΚανεΛΛο­ ΛούΛουδο) καf τήν τρfτη Κέρε ν.λ . πολύ δέ περισσότερον δι' ούδένα Ιστορικόν. χ. καί τοΟ εlπε: « "Ακου τί Λέει ό Κύριος: Τακτοποfησε τfς ύποθέσεις τοΟ σπιτιού σου. Τό δεύτερον κείμενον τό έλαβα άπό τόν Ήσαlαν ( 38. χ ίλια ζευγάρια βόδια καί χίλια γαϊδούρια! Μδς ρίχνουν καί μερικά όνόματα π .Ίεμιμά (Περιστέρα). 1 6 Μετά άπ' αύτά τά γεγονότα ό ΊώΒ έζησε έκατόν σαράντα χρόνια. Τό νά δίδη ό Θεός γαϊδού­ ρια. άλλά τοu έδωσε 1 4. άγαθότητα. ιι2 Ό Έζεκfας γύρισε τότε τό πρόσωπο aτόν τοίχο καf προσευχήθηκε aτόν Κύριο. Κι' έδώ βλέπετε κ ριάρια καί μοσχάρια .λ.000 καμηλες. γιός τοΟ 'Αμώς. Ό Θεός. Σωχάρ. έσωτερικήν άρμονίαν. πού προσέφερε ό 'Ιεχωβά στόν 'Ιώβ μaς λέγουν «μετά άπό αύτά τά γεγονότα»! άντί τοu όρθοu «μετά άπό α ύτά τά παραμύθια».τ. 17 ΠέΘανε μακροήμερος σέ Βαθιά γεράματα». Έλιφά κ .000 πρόβατα. 3 ιιΚύριε». ψυχικήν γαλήνην κ. 1 -8): «38 'Εκείνη τήν έ ποχή ό ΒασιΛιάς Έζεκfας άρρώ­ στησε Βαριά. διά νά εύτυχήση ό 'Ιώβ δέν τοu ένέ­ πνευσε άρετήν. καί εΤδε τά παιδιά του καί τά παιδιά τών παιδιώ ν του. 6. βόδια. πού όν τόν έρω­ τήσετε άσφαλώς θά γελάση. καί άφοu περιγράφουν τά πλού­ τη. Τότε τόν έ πισκέφθηκε ό προφήτης Ήσαίας. πρόβατα καί καμήλας δέν εΤναι Ιστορικό γεγονός δι' ούδένα ό νθρωπον μέ κοινόν νοuν. νά πεθάνει. ήθι­ κήν.

οτι θά άποθάνη καί συνεπώς νά τακτο­ ποιήση «τiς ύποθέσεις τοu σπιτιού του» διά τάς όποί­ ας ένδιαφέρεται ό Ίεχωβa. Ποu όλλως τε Γ]το Βασιλεύς.είπε. σέ παρακαλώ. Ό Θεός στέλλει τόν προφήτην νά τόν προ­ ειδοποιήση. Καf πραγματικά ή σκιά όπισθο­ χώρησε κι 6 r}Jιιos ξαναφώτισε τά δέκα σκαλο­ πάτια δπου εΤχε κατεΒεί ή σκιά». θά έκπJιηρώσω τήν ύπόσχεσή μου. 6 Κύριοs. 7 Καf γιά νά Όαι ΒέΒαιοs δτι έ γώ. Λέει: 'Άκουσα τήν προσευχή σου καf είδα τά δάκρυά σου. στούς περιφερομένους κτηνο­ τρόφους. πώs έζησα ένώ­ πιόν σου μέ πιστότητα καί μέ εύθύτητα καρδιάs. τοϋ προ­ γόνου σου. ΚΙ έπραξα δ.να σημείο: 8 Στή σκάλα τοϋ 'Άχαζ δπου ή σκιά έχει κατέΒει δέκα σκαλοπάτια. άπό τόν Βασιλέα τfjς Άσσυρίας. «καf πέs aτόν Έζεκία: «Ό Κύριοs. Θά προσθέσω. Ό Βασιλεύς 'Εζεκίας ούδαμοu άναφέρεται. "Αν εΤναι νοητόν. Λοιπόν. ατή ζωή σου δεκαπέντε χρόνια 6 Θά ύπεpασπιστώ αύτή τήν πόλη καf θά σάs έJιεuθερώσω έσένα καί τήν πόλη άπό τό Βασιλιά τfίs Ά σσυρίαs. "Αν εΤναι δυνατόν. τοϋ είπε 6 Κύριοs. θά σοϋ δώσω f. πού aποφασίζει νά προσθέση στήν ζωήν τοu Έζεκία 1 5 χρόνια άκόμη καί έπi πλέον νά έλευθερώση τήν πόλιν του. Ό Βασιλεύς ( ! ) άρχίζει προ­ σευχάς καί γοερά κλάμματα. Πρός άπό­ δειξιν μάλιστα των ύποσχέσεών του κάνει τό θαuμα τfjς όπισθοχωρήσεως τfjς σκιάς. 6 Θεόs τοϋ ΔαΒfδ. 4 Τότε ήρθε aτόν Ήσαtα Jιόγοs τοϋ Κυρfου: 5 «Γύρνα πίσω». ΤΙ σοϋ ήταν άρεστό!» Κι aρχισε νά κJιαfει γοερά. «θυμήσου. διά τfjς άλλαγfjς τfjς πορείας του 'Ηλίου! ΑύταΙ αί άνοησfαι θεωρούνται άπό τούς σοφούς παλαιοδιαθηκολόγους ίστορία καί θεολογία. θά τή ν κάνω νά γυρfσει πίσω». Κι' ομως ύπάρχουν φανατι- . πού συγκινούν τόν Κύριο.

αίώνα άνεπτύχθη ή αϊρεσις των «άδηλοφάγων» οί όποίοι δέν έτρωγαν έπί παρουσί<. Θαϊιμα . προφήτις-ιδος) όνομάζεται έκείνος. δτι θά τά κατατάξετε στά παιδικά παραμύθια. χ. έπίσης ή Ιδιότης τοϊι προφήτου ά νεγνωρίζετο καΙ είς γυναίκας π . 'Ιωνάς. είς «Βασιλειών Γ'» ( ΙΓ) διαβάζομεν δι' εναν προφήτην η δι' όλλον γέροντα προφήτην καί διήγησιν περιστατικών μέ λέοντα καΙ όνον.χ όλλων! Τελεία παραφροσύνη δηλαδή . πού παρέμεινε προ­ σευχόμενος έπί τριήμερον στήν κοιλίαν θαλασσίου κήτους. ΟΙ Έβραιοπροφηται διακρίνονται είς <ψείζονας» ('Ησαtας. έκτός aν θεωρητε ύπαρ­ κτά πρόσωπα. Στό ποίημά του <<Είc. 'Ιωήλ.τ.χ. Ναούμ. περιλαμβάνει βιβλία πού περιέχουν Προφη­ τείας· καί συνεγράφησαν ύποτίθεται ύπό προφητών. Κατά τήν έρμηνείαν της λέξεως προφήτης (θηλ. έξ οίι προφητεία. πού ά νακοινώνει τάς θελήσεις τοϊι Θεοϊι καί έκείνος πού προλέγει τά μέλλοντα. αί Βάκχαι ησαν προφήτιδες τοϊι Διονύσου. 'Αμώς.Χ. 'Ιερεμίας. ΕΤναι παραμυθάκια. ΟΙ Θεοί των Άρχαιοελλή­ νων εΤχαν προφήτας π . δπως ό 'Ιωνάς.κοί ή λίθιοι πού τά πιστεύουν. 'Αγγαίος. 'Ιστορία. Ό ποιητής 'Ανακρέων θεωρεί δτι ό τζίτζικας εΙναι προφήτης πού προαναγγέλει τό καλοκαίρι . Σοφονίας. πού όν τά διαβάσετε εiμαι βέβαι­ ος. λ . χ. 'Αββακούμ. Μιχαίας. Ό Τειρεσίας προφήτης τοϊι Διός. τέττιyα>> («Άνακρεό- .Δ. ό 'Ορφεύς προφήτης τοϊι Βάκχου κ . 'Εννοείται δτι εΤναι άπο­ λύτως άδιανόητος οΙαδήποτε Ιστορική η έστω λογική έξέτασίς των. 'Υπάρχουν έπί­ σης aλλοι προφηται παντελώς aγνωστοι π. πιθανώς. ή Πυθία τοϊι Άπόλλωνος κ . Ζαχα­ ρίας καί Μαλαχίας) aπαντες Ιστορικώς άνεξακρίβωτοι καί τά έργα των φανταστικά. Ή Π. Άβδιοϊι. Θά σημειώσω δτι στό προαναφερθέν βιβλικόν κείμε­ νον οί άνώνυμοι προφηται άναφέρονται είς τροφάς καί έξ αίτίας των άπόψεων τόν Sον μ. τ. οχι. 'Ιεζεκιήλ καΙ Δανιήλ) καί είς δώδεκα «έλάσσονας» ( Ώσηέ.λ.

δ πως ή το φυσικό ν. 'Απεναντίας διά τούς 'Εβραίους προφήτας δέν έχομεν ίστορικά. στοιχεία περί της ύπάρξεώς των καί δσα είπαν η εΤναι τελείως φανταστικά η τόσον βλακώδη. έξεπ λάγη στήν θέα ν τοϋ Ίεχωβδ κ ι ' έπεσε μέ τό πρόσωπον κάτω στήν γην. ΙΖ) έκ της έγκεκριμένης δημο­ τικης γλώσσης. 'Εάν θέλετε διαβάσατε στήν άνωτέρω παραπομπήν καί τό κείμενον της Κοινης Έλληνικης. πρωτίστως ήσαν ύπαρκτά πρόσωπα καί δέν έλεγαν φαντασιώσεις. Κατά τήν Άρχαιοελληνικήν άντίληψιν ύπάρχουν ύπερέχοντες &νθρωποι. 'Εκείνα τά χαρισματικά πρόσωπα κα­ τείχαν στήν Άρχαίαν 'Ελλάδα δημόσιον άξίωμα. οί όποίοι ησκουν λειτούργημα. Πρός διευκόλυνσιν θά χρησιμοποιήσω έδώ τό κείμε­ νον της «Γενέσεως» (κεφ. άρχαιολογι­ κά κ . δτι ήσαν άπεσταλμένοι τοϋ Ίεχωβδ.ντεια» ΜΓ) χαρακτηρίζει τόν τζίτζικα γλυκύν προφή­ την τοϋ θέρους: «Θέρεος γλυκύς προφήτης». 'Αντιθέ­ τως στούς 'Εβραίους οί προφηται ίσχυρίζοντο. δηλαδή ήσαν 'Άρχοντες. 'Όταν ό 'Αβραάμ ήτο 99 έτών τοϋ έφανερώθη ό Ίεχωβδ . Οί Άρχαιοέλληνες προφηται. τά μελετούν καί τά άναλύουν! 'Εννοείται δτι τά μυθεύματα τών έβραιο­ προφητών ούδεμίαν σχέσιν έχουν μέ τήν ίστορικήν πραγματικότητα. Ό 'Αβρα­ άμ. διότι τότε οί ένδελεχώς έξετάζοντες τά πάντα 'Έλλη­ νες θά τούς εΤχαν άπορρίψει. διά τών όποίων έκφέρεται ό λόγος τοϋ Θεοϋ η άλλέως δι' έκείνων όμιλεί («φθέγγε­ ται») ό Θεός.τ. πού άπορώ πώς σοβαροί ( κατά τά &λλα ) &νθρωποι μέ πτυχίον θεολογίας τά διαβάζουν. Κατ' άρχήν τοϋ συνεστήθη δτι εΤναι ό Θεός ό Παντοκράτωρ. Ό Κύριος κατόπιν άνεκοίνωσε τό περιεχόμενον της δια- . πού &ν ό 'Αβραάμ ζη συμφώνως πρός τό θέλημά του θά συνάψη μαζί του διαθήκην (συμφω­ νίαν) καί θά τοϋ δώση πολλούς άπογόνους. διά νά άνακοινώσουν στούς 'Εβραίους τάς έπιθυμίας τοϋ Θεοϋ.λ.

άνωτ. Τήν ίδίαν ήμέραν της συνομιλίας του μέ τόν 'Ιεχωβά ό 'Αβραά μ έκανε περιτομήν είς ήλικίαν 99 έτών ( « Γένεσις» Ι Ζ. "Ας έξακολουθήσωμεν στό θεόπνευστον βιβλίον της «Γενέσεως». κατά τό όποίον ό 'Αβραάμ θά γίνη πατήρ π λ ή­ θους έθνών.τ. Τό κόψιμο αύτό άποτελεί κατά τόν 'Ιε χωβά τό σημείον της διαθήκης μεταξύ τών συμβαλλομένων μερών.λ . Ό άπερίτμητος θεω­ ρείτα ι παραβάτης της διαθήκης καί θά έκδιώκεται άπό τόν λαό. τών ύπηρετών καί δλων τών άρρένων της οίκίας. Ό 'Ιεχωβά δίδει στούς Έβραiους τήν ξένη γη. ) τήν Μινωϊκήν καί Μυκηναϊκήν Αύτοκρατορiαν κ . 62) αύτά συνέβησαν μεταξύ τών έτών 1 . Ή διαθήκη πρωτίστως ιbριζε δτι κάθε aρρεν παιδίον θά περιτέμνετα ι . 'Ακόμη θά πρέπει ό 'Αβραάμ νά τηρη τήν διαθήκη-συμφωνία αύτός καί αί έπόμεναι γενεαί. κατά τούς μεταφραστάς της Π . 'Ιδού τό βιβλικόν κ είμενον στήν δημοτικήν έκδοσίν του: 143 . ωστε νά εΤμαι Θεός ίδικός σου καi τών άπογόνων σου .000 π . της «Βιβλικης έταιρείας» (ένθ. 'Υπόσχεται μάλιστα ό Θεός 'Ι εχωβά νa δώση στόν 'Αβραάμ καί στούς άπογόνους του δλη τήν χώραν της Χαναάν. 24) δηλαδή έκοψε μέρος τοϋ r'jδη άχρήστου πέους του. Δ. Θά τοϋ κόβουν δηλαδή τό πουλάκι καί άκ ριβώς τό έμπροσθεν μέρος της πόσθης. Χρονολογικώς. μέ σειράν Βασιλέων δέν άνήκο­ μεν στά έθνη. στήν όποίαν τώρα κατοικοϋν ώς ξένοι. ταύτοχρόνως έκοψε καί τά πουλάκια τών παιδιών. δι' αίωνiαν ίδιοκτησiαν καί φυσικά θά εΤναι Θεός τους.850-1 . Ή συμφωνία πού συνάπτω μαζί σου.θήκης.χ. θά ίσχύη καί στούς άπογόνους σου καί θά εΤναι αίωνία. λέγει ό ' Ι εχωβά. σελ. Χ . γενάρχης λαών καί βασιλείς θά προέλθουν έξ αύτοϋ. 'Επομέ­ νως έμείς οί 'Έλληνες οί όποίοι ηδη ε'ί χαμε τόν Αίγαίον πολιτισμόν (1 0. πού έχουν πατέρα τόν 'Αβραάμ. Ό άκρωτηριασμός τοϋ πέους Γjτο πρώτη προϋπόθεσις έγκυρότητος της συμφωνίας.700 π .

καΙ Θά σοΟ δώσω πολλούς άπογόνους". 6 Θά κάνω ν' άποκτήσεις πολλ ούς άπα­ γόνους καί νά γfνεις γενάρχης λαω ν · καf Βασι­ λιάδες Θά προέλΘουν ά πό σένα. 1 1 Θά κάνετε τήν περιτομή. Αύτό ίσχύει γιά κάΘε άρσενικό παιδf σέ δλες τfς γενιές σας. Νά ζείς σύμφωνα μέ τό Θέλημά μου καΙ νά εlσαι τέλειος. καΘώς καf γιά κάΘε δούλο. τοΟ φανερώΘηκε ό Κύριος καί τοΟ εlπε: " 'Εγώ εlμαι ό Έλ-Σαδδάι (Θεός παντοκράτορας). 12 ΚάΘε παιδί Θά περιτέμνεται τήν όγδοη ήμέρα άπό τή γέννησή του. είτε εlναι γεννημένος ατό σπfτι είτε άγορασμένος άπό ξένους καΙ δέν περιλαμΒάνεται aτούς άπα­ γόνους σας.διαΘήκη αίώνια. γιά αίώνια ίδιοκτησία καΙ Θά εlμαι Θεός τους". 8 Σ' έσένα καί τούς άπογόνους σου Θά δώσω τή χώρα δπου τώρα κατοικείς σάν ξένος. άλλά Θά ίσχύει καf γιά δλες τΙς γενιές των άπογόνω ν . νά τηρείς τή διαΘήκη μου τόσο έσύ δσο καΙ οί έ πόμενες γενιές των άπογόνων σου.«17 υοταν ό 'ΑΒραάμ ήταν έ νενήντα έ ννέα έτω ν. wστε νά εlμαι Θεός δικός σου καΙ των άπογόνω ν σου. κι αύτη άποτελεί σημείο τής διαΘήκης άνάμεσα σ' έμένα καί σ' έσάς. δλη τή χώρα τής Χαναάν. 9 Εlπε άκόμα ό Θεός aτόν 'ΑΒραάμ: "Θά πρέπει. δμως. 5 Δέ Θά ό νομάζεσαι πιά 'ΆΒραμ άλλ ά 'ΑΒραάμ. 2 Θά συνάψω μαζl σου διαΘήκη. 13 Θά πρέπει όπωσδήποτε καΘένας πού γεννήΘηκε ατό απ/τι σου η άγοράστηκε μέ . γιατf Θά σέ κάνω πατέρα πλήΘους έΘνων. 10 Αύτή ε/ναι ή διαΘήκη μου πού Θά τηρείτε: ΚάΘε άρσενι­ κό παιδί σας Θά περιτέμνεται. 7 Τή διαΘήκη μου τή συνάπτω μαζί σου. 3 Ό 'Α Βραάμ έπεσε μέ τό πρόσωπό του ατή γή καΙ ό Θεός τοΟ εlπε: 4 "Αύτή ε/ναι ή διαΘήκη πού κάνω μαζf σου: Θά γfνεις πατέρας έ νός πλήΘους έΘνω ν.

Δια­ θήκη ώς ίερό καί θεόπνευστο ΒιΒλίο. ττσι ή διαθήκη μου θά μαρτυρείται ατό σώμα σας. νά περιτέμνεται. κο ντά ατή Δρϋ ΜαμΒρή. έκδ. έ νώ αύτός καθόταν ατό άνοιγμα τfjς σκη νfjς του κατά τό μεσημέρι». γιατί θά tχει παραΒεί τή διαθήκη μου"». wστε νά γνωρiζωμεν έπακριβώς πότε καΙ ποϋ συνη­ ντήθη ό Ίεχωβa μέ τόν 'Αβραάμ. διαθήκη αίώνια. Κατόπιν τό κεφάλαιον 1 8 τfjς «Γενέσεως» aρχίζει μέ τήν π ληροφορiαν. ίστορικόν. διότι λέγουν εlναι γεμάτη άπό φοΒερά έγκλήματα πάσης φύσεως. έκδικήσεις. ίστορiα. Ή άπάντηση εlναι: Μά άκριΒώς ή Π.Δ . σέλ. Τρίτη. ήθικές δια­ στροφές. Ό 'Αρχιμανδρίτης κ . άποκαλύπτει τήν κατάστα­ ση πού ήταν τότε οί άνθρωποι. θεολογία. δ τι: «18 Ό Κύριος παρουσιάστηκε aτόν 'Α Βραάμ. Καλώ τον όποιοδή­ ποτε θεολόγον. παραμυθολογiα . έρευνητήν κ . 2003. νά μοϋ έξηγήση τΙ εΤναι αύταΙ αί συναντήσεις Ί εχωβa­ Άβραάμ. δτι ό Κύριος συνηντήθη μέ τόν 'Αβραάμ «κατά τό μεσημέρι» (εύγε ακρίβεια) ένώ αύτός έκάθητο ατό &νοιγμα τfjς σκηνfjς του .χρήματα. Διανθίζουν τήν φαντασiωσιν. έκεΊνο τό «κατά τό μεση­ μέρι» μοϋ aρέσει πολύ. Τιμόθεος Κιλίφης στό βιβλίον του «Ό Χριστός» (Άθ. Μπορώ νά σχολιάσω. 32) γράφει: «Πολλ οf άντιδροϋν ατό νά δεχτοϋν τήν Π. θά άποκόπτεται άπό τό λαό του. 14 Ό άπερίτμητος δηλαδή αύτός πού δέ θά έχει κάνει περιτομή. φόνους. ίερωμένον. μίση. άκόμα καί οί «έκλεκτοί» τοϋ Θεοϋ καf τήν άνάγκη πού ύπfjρχε νά έρθει ό Μεσσfας Χριστός νά σώσει τόν κόσμο».τ. άπάτες καf τόσα άλλα Βρομερά γεγο­ νότα άναφέρονται σ' αύτήν. . ΠοΙαν κριτικήν ίστορικότητος νά κάνω.λ.

λ.λ. άλλά τά έκανε κι' ό 'Ιεχωβά ό 'ίδιος προσωπικώς η μέσψ 'Αγγέλων του. μάς πληροφορεί ή Π.Δ.τ. στάς αίμομικτρίας κόρας τοϋ Λώτ. δέν άποκ λύπτουv τήν κατάστασιν πού ήσαν τότε οί όνθρωποι. έκλεπτε ξένη γην. έμοiχευε. πατέρα Τιμόθεε. Μ ά έμείς περιγράφομεν έπi πλέον τήν κατάστασιν πού ήτο ό 'Ιεχωβά. Αύτά βεβαίως τά διέπρατταν οί ' Εβραίοι.λ. οί Χαλδαίοι κ .τ.λ. δτι ή Π. στόν Αύνάν."Ας προσέξωμεν παρακαλώ. Ό καθ' δλα όξιος Άρχιμανδρiτης δiδει τήν άπάντησι.Δ. ώς άπο- . τά φοβερά έγκλήματα πάσης φύσεως. ό όποίος ό Ιδιος προσωπικώς έσφαζε παιδάκια. οϋτε οί Μυκηναίοι κ.τ. aτόν δολοφόνον Δαυίδ κ . . δτι τώρα πού ήλθε ό Χρι­ στός δέν ε'ί μεθα πλέον ύπόδουλοι ( ! ) aτόν νόμον τοϋ Μωϋσέως της Π. διέταζε λαφυραγωγήσεις. έξεδικείτο. κατέστρεφε πόλεις. Στόν Κάϊv. άφοϋ στήν έπιστολή του «πρός Γαλάτας» καθορlζει. ύπεδούλωνε λαούς κ . Κι' έν τέλει ενα βιβλίον γεμάτο μέ φοβερά έγκλήματα πάσης φύσεως καi βρω­ μερά γεγονότα δι' έμέ δέν εΤναι ίερόν η θεόπνεuστον.τ.Δ. Οί Χαναναίοι. οί Φιλισταίοι.Δ. αi r')θικαί διαφθοραi κ. .λ. Έξ όλλου ό 'Απόστολος Παϋλος άπεδέσμεuσε τους Χριστιανούς άπό τήν Π. άποκα­ λύπτει τήν κατάστασι πού ήσαν τότε οί ό νθρωποι .τ.Δ. οί φόνοι. διά τούς πολλούς λόγους. Δηλαδή ποϋ εΤναι ή θεοπνευστία του. καi ποϋ ή ίερό­ τητά του. ΠΡΟΤΑΣΙΣ Ή Π. άλλά τήν κατάστασιν πού ήσαν οί 'Εβραίοι. δτι μας περι­ γράφει τήν έπικρατοϋσαν κατάστασιν. άλλά μάς περι­ γράφει τΙ διέπραττον οί 'Εβραίοι κι' ό Θεός τους. πού άναφέρομεν πρέπει νά όπο6λη3η έκ τοϋ Χριστιανισμοϋ.. κατηύθυνε πολέμους. Οϋτε. Δέν έκαναν τέτοια πράγματα οϋτε οί Κρητες. έξηφάνιζε λαούς. τά μiση. Προσθέτω καί τό έξης: τά βρωμε­ ρά γεγονότα πού άναφέρονται στήν ΠΔ.

Δ.Δ. 'Οπωσδήποτε έπiσης πρέπει νά έκβληθfi άπό τήν Έλληνικήν έκπαίδευσιν. Δέν εΤναι βιβλίον ίστορικόν. διότι οί Έλληνόπαιδες είς ούδέν πρόκειται νά ώφελη­ θοuν έξ αύτης. ΕΤναι ή άπόσταξις τοu Έβραϊκοu μισανθρω­ πισμοu. οϋτε ήθικο­ π λαστικόν. όφεiλεται είς δογματικόν φανατισμόν. τέλος έμείς οί 'Έλληνες μέ τήν περiλαμπρον Άρχαιοελληνικήν καΙ Βuζαντινήν γραμματεiαν περι­ φρονοuμεν τήν χαμερπη Π. άπεναντiας θά ζημιωθοuν.λύτως άντiθετος πρός τήν Χριστιανικήν ήθικήν καΙ την έν γένει διδασκαλiαν τοu Ίησοu. πού έπενόησε ή νοσηρά φαντασία των άπ λύτων ραββiνων. των φανταστικων διηγή­ σεων των άνuπάρκτων 'Εβραίων. Ή έπιμονή στήν Π. .

'Ιδού μερικά άποσπάσματα έξ αύτών: [Q] • KERITHUTH • ΜΑΚΚΟΤΗ (78). . «Οί Χριστιανοf έπλάσ8η­ σανι διά νά ύπηρετοΟν τούς 'ΕΒραίους πάντοτε». (225). « Τό σπέρμα τοΟ Χριστιανού fχει τήν αύτή ν άζfαν μέ τό σπέρμα τοΟ κτή νους». Οί Χριστιανοf δέν 6 νομάζονται άνθρωποι».8).νας λαός γαϊδάρω ν». «01 'ΕΒραίοι 6 νομάζονται ά ν­ Θρωποι.1 5. « 'Ύποπτοι εlναι οΙ Χριστια­ νοί τijς συνουσίας μετά τώ ν ζώων». « Ά8ώος δολοφονfαςι έφ' δσον ό σκοπός εlναι ή δολοφο νία Χριστιανού». ABHODAH ZARAH (22Α). σ. (68Α). e ELEN HAERAR • ZOHAR (44. «ΑΙ γεννήσεις τώ ν Χριστιανών πρέπει νά έλαττω8ο0v άρι8μητικώς». 78). Ποίος καλλιεργεί μίσος πρός ποίον μδς τό άποκαλύπτουν τά «Ταλμούδ» πού εΤναι τά ίερά βιβλία τών 'Εβραίων. e MI DRASCH TALPIOTH (6Β. «01 γάμοι μεταζύ τών Χρι­ στιανώ ν καί 'ΕΒραίω ν άκυροι». «01 Χριστιανοί εlναι Ε. • KHHUBOTH • KIDDUSCHIM (38). (1 1 . Π Ρ Ο Σ ΑΡ Τ Η Μ Α ' ' ' κειμεvα και φωτ οyραφιαι καθηγητής τοϋ Πανεπ ιστημίου Χάρβαρντ έβραίος Ντάνιελ Γκολντχάyκεν «κατη γορεί τόν Χριστιανισμό δτι καλλιέργησε τό μίσος τijς Δύσης πρός τούς ΈΒραfους» («Βfjμα» 20-1 -2002) . 648).

ο SAN HEDRI N (59Α). • SAN HEDRI N (588). • SCHABBOUTH HAG (60). « 'Εάν 'ΕΒραίοι. • ZOHAR ( 1. «Ό κατασκοπεύων τό ν ΈΒραϊ­ κόν Νόμο ν δέον νά τιμωρείται διά Θανάτου».1 ) . • IORE DEA (1 59.43Α). • ΒΑΒΑ ΚΑΜΑ ( 1 1 38).ΈΒραίον είναι ώς. • I ROE DEA (1 58. • GLU LLI N (91 Β). τή ν όποίαν οϋτε ό aγγεΛοι.1 60Α). e ZOHAR (1 1 .Χριστιανούς». • ZOHAR (1 .2) e SEPHER OR ISRAEL (1 778) .• SCHABBATH (1 1 6Α).νά ραπίση τό πρόσωπο ν τοΟ ΘεοΟ». οί όποίοι κάνουν καΛό είς τούς Χριστιανούς-. «Ή τοκογΛυφία έπιτρέπεται τώρα.ύπεκφυγijς». « Τό νά κτυπήση τις. «Ή έξοΛόΘρευσις τώ ν Χριστιανώ ν εlναι μία άναγκαfα Θυσfα».στραφέντας πρός τό Χριστιανικόν δόγμα». χρησιμοποιών Λέξεις.2). « 'Εκείνοι. φονεύση HAG. «Οί 'ΕΒραίοι πρέπει πάντοτε νά προσπαΘοΟν νά έξαπατοΟν τούς. δέν διαπράττει έγκΛημα». . τούς. ούδέποτε Θά άναστηΘοΟν». δύναται νά έχη».τώ ν Χρι­ στιανών». «Οί Ταlψουδισταf συμφωνούν δτι τά ΒιΒλία των Χριστιανών πρέπει νά καίγωνται». 8 HI LKOTH AKUM ( Χ. « 'Επιτρέπεται νά έξαπατά τις τούς Χριστιανούς». «Φονεύσατε τούς. «Οί 'ΕΒραίοι έχουν άξιοπρέπειαν. «Ό 'ΕΒραίος δύναται νά όρκισΘij ψευδώς. «Οί ΒαπτισΘέντες 'ΕΒραίοι δέον νά Θανατώνω νται».258).άρνησιΘρή­ σκους. Χριστιανόν. διά όποιανδήποτε αίτίαν είς Βάρος.

τόμος Θ'. » ( 'Εγκυκλοπαίδεια «ΠΥΡ­ ΣΟΣ».Πιστοί στά ταλμούδ οί 'Εβραίοι έθανάτωσαν χιλιά­ δας Χριστιανούς. 71 7). «Οί 'ΕΒραίοι έπfjyαv εΙς τόv Κούρτ Πασάv καί τοϋ iδωσαv πολλά πουyyιά yιά vά τόv Θαvατώση» («Βίος Κοσμά» Βενετία 1 81 4. 65). 28) . «Οί Έθραίοι άπέκοψαν πρώτον τά άπόκρυφα μέλη του καί άφοϋ τά {{)ε­ σαν εΙς τό στόμα του τό ν κατέκαυσαν ζώντα άκόμη»!! ( 'Εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ». σελ. νά φάτε» («Λεξικό Έλληνικfiς 'Επαναστάσεως» Στασινοπούλου. 'Ανα­ φέρω μερικάς περιπτώσεις. . 8 ΓΑΒΡΙΗΛ (ίερομάρτuρας) οί «Χριστιανομάχοι 'ΕΒραίοι τόν έκατη yόρησαν ψευδώς καί άπη yχο νίσθη» («Συ ­ ναξαριστής Νεομαρτύρων». • ΣΥΜΕΩΝ ό Τραπεζοuντος. . 720). σελ. 1 93). 8 ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ό Άντιοχ είας. iδίως Χριστιανούς ίερωμένους. ι:= Δ ΙΟΝΥΣΙΟΣ ό Τρίκκης « Tfj προδοσί� τώ ν Έθραίω ν τό χρονικόν άvαyράφει καί ή παράδοσι διασώζει. « Τόν έκρέμασαν εΙς τόν έκεί πλάτανον κάνοντας χάριν τών 'ΕΒραί­ ω ν» («Συναξαριστής Νεομαρτύρων» σελ. συλληφθείς έζεδάρει ζώ v. 406) . . σελ. 8 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ό Κορώνης. τόμος Β'. σελ. 1 64). «Οί 'ΕΒραίοι άφοϋ πρώτα τόν Βασάνισαν. • ΙΩΑΝΝΗΣ ό Θάσου ('Άγιος) όπεκεφαλίσθη έξ αiτίας <ψιαροϋ 'ΕΒραίου πού τόν έσυκοφάντησε» («Συνα­ ξαριστής Νεομαρτύρων» σελ. ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑlτΩΛΟΣ. κομμάτιασαν τόν Γρη γόριο καί πέταζαν κάτω άπό τό κάστρο τά κομμάτια του φωνάζο ντας aτούς 'Έλληνες: « Έλδτε θρέ Ρωμιοί νά πάρετε τό κρέας άπό τό ν Δεσπότη σας. τόμος 2ος. σελ. ('Άγιος).

Πόσον δίκαιον έ χουν ό Μέγας Άθανόσιος. σελ. τόμος Β'. Άνδριανουπόλεως. ό όποίος «διεξήyα­ yε ν έ ν Σπάρτπ άyω νας κατά των έκεί έ yκατεστημέ­ νω ν 'Ιουδαίω ν. ό Μπιταχί καf ό Λε6ύ πήραν τόν νεκρό τοϋ Πατριάρχη καΙ τόν {σουρναν aτούς δρόμους τijς πόλης» («Λεξικό Έλληνικfjς Έπα­ ναστόσεως 1 821 » Στασινοπούλου. «Οί Έ6ραίοι lδεσαν τούς πόδας τοϋ λειψάνου τό {συραν άπό των Πατριαρχεlων μέχρι τοϋ Αίyιαλοϋ καί τοϋ Φαναρίου χλεuάζοντες καΙ 6λασφημοϋντες καf τό lρριψαν είς τήν Θάλασσαν». 87). 64) . Οί 'Εβραίοι έδολοφόνησαν χιλιόδας όρθοδόξους ίε­ ρωμένους μέχρι καί Άρχιεπισκόπους δπως τόν Έφέσ­ σου Εύγένιον. . σελ. οί όποίοι στό . Δω­ ρόθεον κ . ό πολιοϋχος της Σπόρτης. δπως έκανε ό 'Άγιος Νίκων ό Μετα­ νοείτε.• . ιιΤρείς Έ6ραίοι ό Μουτάλ. Αϊμου Κύριλλον. βιβλία τους καταγγέλουν τούς 'Εβραίους διό τό έγκλήματό τους καΙ μδς συνιστοuν νό τούς άντιμετωπίζομεν. • Γ Ρ Η ΓΟΡΙΟ. 457). («'Ιστορία Έλλη­ νικfjς Έπαναστόσεως» Τρικούπη. τόμος Κ. οuς καί κατώρθωσεν έν τέλει νά έκδιώ­ ξη» ('Εγκυκλοπαίδεια «ΗΛΙΟΣ».λ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ ό Φαναρίου καί Νεοχωρίου.τ. 'Εξ αιτιας των 'Εβραίων «έσου6Μσθη καί μετά ταύτα άπεκόπη ή κεφαλή αύτοϋ» ( «Λεξικόν των Νεομαρτύρων». σελ.Σ ό Ε ' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. ό Πατριόρχης Γεννόδιος Β' ό Μόρτυς 'Ιουστίνος κ .τ. 450) .λ. σελ. τόμος 3ος. τόμος 1 4.

. ΚΟΤΟΠΟΥ ΛΟ Τά ά μ α ρ τ ή ματα τη ς ε ί κον ι ζ ό μενης γυ να ί κα ς . . . Ό όνθρω­ πος περιπατεΤ στήν Σελήνη κ ι ' oi ΈβραΤοι μεταφέρουν άμαρτίας στό κοτόπουλο! σφάζουν κατόπιν τό κοτό­ πουλο καί έξαφανίζοντα ι αί άμαρτίαι .1 999 ) έδημοσιεύθη η προηγουμένη φωτογραφία. Στήν έφημερίδα «'Αδέσμευτος Τύπος» ( 1 6-9. . . Αίι τό π ι στ εύ ο υ ν δ σ ο ι τ ε λ ο ύν ά κ ό μ η τό έθ ι μ ο το ίι Κά πα ροτ στ ό ' Ι σρα ή λ . με ταφ έ ροντα ι στό ό τ υχο κ οτό πο υλ ο πο ύ κ ουνά ε ι π έ ρα δώθε ό ό ρ θόδοξο ς Έ 6 ραίος . .ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟ . 152 . Ή φωτογραφ ί α εί να ι ά πό τ ή σ υ νο ι κ ία Μέσ Σ έ α ρ ι μ τ η ς ' Ι ε ρο υ σ α λ ή μ .

όπό τούς ό πογόνους τοϋ Αuνάν.'Άλλη φωτογραφία («Χώρα» 26-9-2001 ) πά λι μέ κοτό­ πουλο ! 'Εδώ μεταφέρονται αi Έβραιοαραβικαί aντιθέ­ σεις στό κοτόπουλο ! σφάζουν κατόπιν τό κοτόπουλο καί έξαφανίζονται αi αντιθέσεις. 'Έτσι άπλώς έπ ι λύε­ ται τό Μεσοανα τολικόν. . διότι έξ αίτίας κάποιων Έβραιοπλήκτων 'Αμερικανικών κυβερνήσεων 153 . 'Έ ' νας Εβ ρα ί ο ς προσφ ε ύ γ ε ι σ έ ά κρα ί ε ς θ ρησκ ε υ τ ι κ έ ς ' τ ε λ ε τ έ ς γ ι ά νά τ ε ρματ ι σ τ ε ί ή κ ρ ί ση στ ή Μ έ ση Ανατο λ ή . . Ai δύο φωτογραφίαι μέ τό κοτόπουλον aποδεικνύ­ ουν τόν Έ6ραϊκό θρησκευτι κό φανατισ μ ό. ό όποίος μάς ένδιαφέρει έπειδή oi φανατικοί αuτοί διαθέτουν πυρηνικάς βόμβας! Ή a νθρωπότης πράγματι κινδυνεύ­ ει.

διά νά γελάσωμεν καί τά όποία oi φανατικοί μπορούν νά πυροδοτήσουν. νά έξαπατό. π ρ ό ς τά δ ι δά γματα τών Τα λ μ ο ύδ. κατά των Χριστιανών. Θά τό μ άθ ο υ ν νά ψεύδετα ι . δ ο λ οφ ό νος Χ ρ ι σ τ ι α ν ών. 154 . άλλά θάλασσα. Αύτά τοίι δ ι δά σκ ου ν. Ο ί έ.τό 'Ισραήλ άπέκτησε άτομικά δπλα. τά όποία βεβαίως δέν ε ίναι κοτόπουλα. πού μεταξύ της καί τοϋ 'Ισραήλ δέν όρθοϋνται όρη. Τό πα ιδά κ ι πο ύ βλέπετε θά δι α πα ι δ α γωγη θή σ υ μφ ώ νως . νά ψεuδ ο ρ κ ίζετα ι . μέ τό μίσος. νά γ ί νη τ οκογλύ φο ς κ ι ' δτα ν ελθ η ή w ρα .βραίοι δ ιδάσκονται καί διαπαιδαγωγούνται άπό πα ιδιά. διότι κάποιος όγγε λος η προφήτης άπεσταλμένος τοϋ 'Ιεχωβά τούς τό έζήτησε. όπότε αi καταστρεπτικαί συνέπειαι θά είναι φοβεραί! Ιδίως διά τήν πατρίδα μας. πρόσφορος στήν διέλευσι της ραδιενεργού κόνεως.

ΙΣΡΑΗΛ

�σ α ύ ναν ι σμ ό ς

,

,

,

,

φτα ι ε ι γ ι α τη φτωχε ι α ,
λέ ε ι ρα βί νος
« Είναι αίτία σχεδόν δλων τών διαταραχών
καί τών άγωνιών»
Ή συνεχής έπιδεiνωση της οίκονομικης κατάστασης
τοϋ 'Ισραήλ φαίνεται δτι εχει προβληματίσει πολλούς.
Δέν εΤναι λίγοι μάλιστα πού προσπαθοϋν νά άνακαλύ­
ψουν τήν πηγή τοϋ κακοϋ καί νά δώσουν μιά άπά­
ντηση γιά τήν οίκονομική δυσχέρεια της χώρας.
'Εντύπωση δμως προκάλεσε ή aποψη τοϋ ραβίνου
Νταβίντ Μπαρτζί, πού οϊιτε λίγο οϊιτε πολύ θεωρεί δτι
ή κακή οίκονομική κατάσταση τοϋ 'Ισραήλ όφείλεται
στόν ύπερβολικό. . . αόνανισμό! Σύμφωνα μάλιστα μέ
άφίσες πού έχουν άναρτηθεί στήν 'Ιερουσαλήμ, ό αόνα­
νισμός προκαλεί «πανούκλα καί διαφθορά» καί εΤναι
αίτία «σχεδόν δλων των διαταραχων, των άγωνιων, των
πολέμων, των άσθενειων καί της φτώχειας».
Σέ δλα αότά έρχονται νά προσθέσουν δτι «Oi δίκαι­
οι aνθρωποι δέν διαπράττουν αότό τό πικρό καί βια­
στικό άμάρτημα». Μέ τή σειρά της ή θεολογική σχολή
Χασαλόμ της 'Ιερουσαλήμ πρόκειται νά διοργανώσει
σήμερα . . . είδική προσευχή τήν όποία μάλιστα θά κάνει
ό Ίδιος ό Μπαρτζi.
ΧΩΡΑ 2-1-02
ΑΝΕΥ .ΣΧΟΛ ι ΟΥ

1 6 . Ε f ΚΛ Η Μ Α Τ Ι ΚΗ Θ Ρ Η Σ ΚΕ Ι Α

i ' Εβραίοι δταν μποροϊιν σφάζουν τοίις άδυνά­
τους. 'Όταν κάποιοι στραφοϊιν έναντίον τους
άμυνόμενοι, τότε oi 'Εβραίοι διαμαρτύρονται καί
κλαψουρίζουν, δτι τοίις καταδιώκουν. Είναι γνωστή
όλλως τε ή λαϊκή ρfjσις κατά τήν όποίαν ό 'Εβραίος έδερ­
νε εναν καί συγχρονως έφώναζε «βοήθεια»! Πηγή της
Έβραϊκfjς έγκληματικfjς τάσεως είναι ή ίδία ή θρησκεία
τους. Αίιτή τοίις διαπαιδαγωγεί στόν φόνο. Ό Θεός
Ίεχωβα έσφαξε. Ό Μωϋσfjς έδολοφόνησε, ό Δαυίδ τό
'ίδιο. 'Επί πλέον έρχονται τά έξωφρενικά ταλμοίιδ καί
έπαινοϊιν τοίις 'Εβραίους, ποίι σκοτώνουν χριστιανούς!
Ή Π.Δ. έχει πολλά παραδείγματα όμαδικών έγκλη­
μάτων των ' Εβραίων, oi όποίοι φυσικά δέν τά έχουν
άποκηρίιξει, άλλά τά θαυμάζουν, τά μελετοϊιν μέ θρη­
σκευτική προσήλωσι κι' δπως θά άποδείξω τά έπανα­
λαμβάνουν, κατά θείαν έπιταγήν. 'Από τό π λfiθος τών
θεοπνείιστων περικοπών παίρνω έδάφια, έκ τοϊι iεροϊι
βιβλίου της Π.Δ. ποίι τιτλοφορείται «'Α ριθμοί» ( ΛΑ, 1 71 8) . 'Εκεί διαβάζομεν:

[Q]

«17 καί τώρα Θανατώσατε έκ τω ν παιδίω ν
πάντα τά άρσε νικά, καί Θανατώσατε πάσαc; τάc;
yυναίκαc;, δσαι έ y νώρισαν aνδρα, κοιμηΘείσαι
μετ' αύτοu· 18 πάντα δμωc; τά κοράσια, δσα δέν
έyνώρισαν κο/τη ν άνδρ6c;, φυλάξατε ζώντα δι'
έαυτούc;. . . » .

Ό Μωϋσfjς καθοδηγεί τοίις 'Εβραίους νά σφάξουν τά
άρσενικά παιδιά τών Μαδιανιτών καί νά θανατώσουν
τάς γυναίκας, ποίι έγνώρισαν όνδρα. Τάς παρθένους νά
τάς κρατήσουν διά τοίις έαυτοίις των! Oi 'Εβραίοι έσφα-

ξαν τούς όνδρας τών Μαδιανιτών, τούς Βασιλείς των,
ελεηλότησαν τό ύπόρχοντό των καί επυρπόλησαν τός
κατοικίας καί τός πόλεις των, δπως διέταξε ό 'Ιεχωβά
τόν Μωϋση νό κόνουν. («'Α ριθμοί» ΛΑ 7-1 1 ) :
«7 Καί έπολέμησαν έ ναντίον τού Μαδιάμ, καθώς
προσέταξε Κύριος είς τό ν Μωϋσfjν, καf έθανά­
τωσαν πάν άρσε νικόν. 8 Καί έκτός τώ ν Θανα­
τωθέντω ν, καί τούς ΒασιΛείς τού Μαδιάμ έθανά­
τωσαν, τό ν Εύ� καί τό ν Ρεκέμ, καί τό ν Σούρ, καί
τόν Ούρ, καί τόν ΡεΒά, πέντε ΒασιΛείς τού
Μαδιάμ καί τό ν ΒαΛαάμ υίό ν τού Βεώρ έθανά­
τωσαν έν μαχαίρςχ. 9 Καf ήχμαΛώ τευσαν οί υίοί
'ΙσραήΛ τάς γυναίκας τού Μαδιάμ, καί τά παιδfα
αύτώ ν, καί πάντα τά κτήνη αύτώ ν, καί πάντα
τά ποίμνια αύτώ ν, καί πάντα τά ύπάρχοντα
αύτώ ν, έΛηΛάτησαν. 10 Καί πάσας τάς πόλεις
αύτώ ν κατά τάς κατοικίας αύτώ ν, καί πάντας
τούς πύρ γους αύτώ ν, κατέκαυσαν έν πυρί. 1 1
Καί fΛαΒον πάντα τά Λ άφυρα, καί πάσαν τή ν
ΛεηΛασfαν άπό άνθρώπου lως κτή νους. . . » .

'Αγαπητοί άναγνώσται, μόλις εδιαβόσατε τός εγ­
κληματικός όδηγίας, τός όποίας δίδει ό Μωϋσης στό
θεόπνευστον βιβλίον της Π.Δ. Καί δέν εΤναι μόνον
αύταί. Ή Π .Δ . εΤναι πλήρης προτροπών δι' εγκληματι­
κός πρόξεις, μέ προεξάρχοντα τόν ϊδιο τόν 'Ιεχωβά,
πού ό 'ίδιος σφόζει νήπια. Σάς παρακαλώ νό ξαναδια­
βάσετε καί νό ξαναδιαβάσετε προσεκτικώς τό άνα­
φερθέντα εδόφια . Στάζουν μίσος. Περιέχουν άπαν­
θρώπους πρόξεις. Καί θεωρούνται ίερό.
Ή Π . Δ. ώς θρησκεuτικόν βιβλίον διδάσκεται στό
Έβραιόπουλα, τό όποία θεωροίιν ήθικόν νό σκοτώνουν
παιδιό, μικρό παιδιό . Ό Έβραίος εΤναι εν δυνάμει δολο­
φόνος, διό θρησκευτικούς λόγους, άφοίι τό θρησκευτι­
κό του πρότυπα καί ό Θεός τους εΤναι δολοφόνοι.

'Όπως θά διαβάσετε παρακάτω καί στά ταλμούδ διδάσκεται ή δολοφονία. καί της έστη­ σαν μνημείο στήν. . Χαρακτηριστικόν παράδειγμα της δολοφονικής μα­ νίας τών 'Εβραίων είναι ή συμπεριφορά τους. πυραύλους. είναι. πυροβολικό σκοτώνουν καθημερινώς μικρά παιδιά . πού ό καθηγητής Φωρισών άπέδειξε. Είναι έγκληματίαι. Ένώ ταυτοχρόνως ή 'Εβραϊκή προπα­ γάνδα κλαψουρίζει διά τήν 'Άννα Φράνκ κ ι ' ϊνα Έβραι­ όπουλο μέ άνασηκωμένας χείρας είς κάποιο γερμανικό «μπλόκο». Χιλιά­ δες παιδάκια έδολοφονήθησαν άπό τούς «γενναίους» στρατιώτας τοϋ 'Ισραήλ! Πάνοπλοι 'Εβραίοι μέ άερο­ πορία. cχρματα. 'Αντιθέτως οί 'Εβραίοι δ έ ν σέβονται τά aνυπεράσπι­ στα παιδιά της Παλαιστίνης καΙ τά δολοφονοuν.λ. Αί τηλεοράσεις τό ά νέχοντα ι .Δ. δτι οί Έβραίοιείχαν καί διατηροϋν μίαν έγ­ κλη ματικήν θρησκείαν. ΚαΙ ή διεθνής κοινωνία τό άνέχετα ι ! Ai έφημερίδες τό ά νέχονται. δτι είναι «λογοτεχνική άπάτη». 'Υπάρχουν χιλιάδες φωτογραφίαι . Ό δολοφόνος παιδιών 'Ιεχωβά τούς κατευθύνει aκόμη . Είναι δολοφόνοι παιδιών. &ν ύπέστησαν. Σκοτώνουν παιδάκια. Κάποι­ αι φωτογραφίαι aποδεικνύουν τήν άλήθειαν. . ώς μέσον έπιβολης. τώρα σφάζουν παιδάκια στήν Παλαιστίνη . 'Υόρκ η . Κατόπιν ό πατήρ της έξεμεταλλεύθη τό «ήμερολόγιόν» της. Παραθέτω μερικάς φωτογραφίας τών θυμάτων τους. Καί ένώ κλαίγονται. . 'Εν τούτοις στά σχολικά μας βιβλία έπέρασαν τήν 'Άννα Φράνκ μέ φωτογραφία κ . Δέν τήν έδολοφόνησαν. Τά διδάγματα πού έξάγωνται άπό τήν μελέτην της Π.τ. δια τούς διωγμούς πού ύπέστησαν κάποτε. 'Απεβίωσε έξ άσθενείας. Τό &λλο Έβραιόπουλο ζrϊ στήν Ν . Λάρισα ! ! Άπό τύφο άπέθανε δέν ήτο ήρωίς. άπέναντι στά ήρωϊκά παιδιά της μαρτυρικής Παλαιστίνης. δπου άπέθανε άπό τύφο. Ή 'Άννα Φράνκ συνελήφθη μέ τήν οίκογέ­ νειά της καί ένεκλείσθη στό στρατόπεδο συγκεντρώ­ σεως Μπέλσεν.

Τό 12χρονο παιδί τής Παλαιστίνης δέν fJά ξαναπαίξει. Νεαρός ήρως tπεσε yιά τήν πατpίδα του.12-01 159 . Τό δολοφόνησαν οί 'Ισραηλινοί.Μοχάμεντ Έλ Ντίρα. τήν tνδοξη Παλαιστίνη! ΕΛΕ ΥΘΕΡΟ Τ ΥΠΙΑ 1 0.

διότι δποιος άπειλεί καί σκοτώνει παιδιά δέν μ πορεί νά είναι στρατιώ της. 'Όπως αύτού τού 12χρο νου. στήν πράξη οί σφαίρες του τερματίζουν ζωές. πού άποτελεί τιμή ν διά τόν aνδρα.- Ό Έ6ραίος «στρατιώτης>> σημαδεύει τά παιδιά. Κρατεί τό δ πλ ο ν του άπειλητικώς καί τρομοκρατεί δύο κοριτσάκια. Έ6άλ αμεν τό στρατιώτης σέ εΙσα γωγικά. ΕΛ ΕΥΘΕΡΟ Τ ΥΠΙΑ 25-4-2001 160 . πού πυρο6ολή8ηκε στό κεφάλι. Στά λ ό για τό Τέλ Ά 6ί6 δηλώνει aρση κυρώσεων. Είναι ύ πά νfJρωπος.

..Όvομάζεται Ίμάv Χάτζου. . Τή v 7η Μαiου 200 1 τό v σκό τωσαν οί Ίσpαηλ ι vοί! . - .. Α ίσχος! 161 . Φpίκη! Οί Έ6pαίοι σκοτώvουv παιδάκια. • . . Γιά τό ζεκ οιΆιασμέ vο αύτό κ οριτσάκι δέv άσχοΆείται ή διε:Jvής κοιvή yvώμη. . Είvαι μόΆις 4 μηvώv. .

στή ΧεΒpώ να. ΚΑ ΘΗΜΕΡΙΝΗ 1 1 -8-01 162 . Τό ν δολ οφόνησαν Τό ν δολοφόνησαν οί Ίσpαηλι νοί. οί Ισpαηλι νοί. Χαμζά Όμπέι ντ.'Ονομάζε ται Ίyιάντ Σαάτ. Ήταν μόλις 14 έτών. Ίσpαηλινός στpατιώτης σημαδεύει μέ τό ο πλ ο του μιά γυναίκα καί τό ν νεαpό yιό της. Είναι 13 χpονών. άφού κά8ε Παλαιστίνιος είναι πιά iνας έν δυνάμει ΒομΒιστής.

98 163 . ήλικίας 1 1 χρο νώ ν.Ό Παλαιστίνιος Σάμι. διά τής Βίας lνα παιδάκι. Οί 'Ισραηλινοί τόν χτύπησαν μέ σφαίρα ατό κεφάλι. ''> Ό Παλαιστίνιος πατέρας όδύρι:ται πάνω ατό σκο τωμένο παιδί του.12. Ή σχολική του τσάντα κρέμεται άκ όμη στήν πλ άτη του. Α ΠΌΓΕΥΜΑ ΠΝΗ 29. 'ΕΒραίοι «στρατιώ ται>> άρπάζουν άπό τόν πατέρα του.

164 .Σκηνή 'Αpχαιοελ λ η νικής τραγωδίας. lξω άπό όpφανοτpοφείο τής Βη8λεέμ. Πότε 8ά ξεσηκω8ή. Τό aγαλμα τής Πανα γίας. λ αΒωμένο ά π ό τά πυpά τών ίσpαηλινών τάνκς. Ή διε8νής κοινή γνώμη πότε έπί τέλους 8ά συγκ ινη8ή. ΕΛΕ ΥΘΕΡΟ Τ ΥΠΙΑ 2 Ί -2-2002 Ό «στόχος». Ό Παλαιστίνιος πατήp φιλεί τό νεκpό παιδί του!! Τό έσκότωσαν οί ύπά ν8pωποι Έ6pαίοι.

Κ ερ ι ά στ ή μν ή μ η τών δ ο λ οφον η μ έ νων πα ι δ ι ών ά πό το ύς ' Ι σρα η λ ινο ύ ς . 165 .

166 .Σάν νά κοιμάται ή 6χρονη Παλαιστίνια ατή Ράφα. Παλαιστίνιες 8ρηνούν στήν ταφή 21 Παλαιστι νίων ατή Ραμάλ α. μόνο πού τά ο νειρά της 8ά είναι τό ίδιο σκοτεινά οπως καί ή μικρή ζωή της.

Ή 9χροvη "Ιvας Σαλάχ μεταφέρεται vεκρή στό νοσοκ ομείο. Ή Βία στό μεγαλείο της. δπως καί ή 36χρο vη μητέρα τη ς κι l vας άκόμα Παλαιστίνιος. Τό 12χροvο fJύμα τής ίσραηλ ι vή ς Βίας. Βόρεια τής Γάζας.Ί Ο-0 1 167 . ΕΛ Ε ΥΘΕΡΟ Τ ΥΠΙΑ 1 7. ΕΛΕ ΥΘΕΡΟ Τ ΥΠΙΑ 20-2-2001 Ριχάμ Ναμπίλ . άπό τίς άvταλ λ α yές πυρώv. 'Ότα v aρματα μάχης είσέΒαλ α v στήv Τζεvίv.Ή ίσραηλιvή άεροπορία μόλις fχει ΒομΒαρδίσει τήv Τζαμπαλίyια. fπεσε vεκρή μέσα στό σχολείο της.

! θά έξακολουθή­ σετε νά είσθε θύματα τfjς Έβραϊκfjς προπαγάνδας. θά λέγετε οί δυστυ­ χείς 'Εβραίοι. πού μέ τόν έπισημότερον καί ίερώτερον τρόπον στά δύο θρη­ σκευτικά των βιβλία διδάσκουν. πού εΤναι σφαγαί παιδιών.ν συμπαρίσταται εΙς κάτι στούς 'Εβραί­ ους. τοϊι 'Ιούδα καί τοϊι Αύνάν.λ. καί (Κρfίτες) μαχαίρc.χ πεσοΟνται» («'Ιεζεκ ιήλ» Λ. έ . μέ τήν 'Άννα Φράνκ καί μέ τό ψεuτοολοκαύτωμα ! ! Ξυπνήσατε καί άπαλ­ λαγfjτε άπό τήν 'Εβραϊκή προπαγάνδα καί άποφασί­ σατε τί θά ύπολογίζετε: τά θεατρικά έργα η τήν ζωή. 'Όσον άφορα εΙς έμέ άνάβω κερί στήν μνήμη τοϊι Βασιλέως Άντιόχου τοϊι Έπιφανοϊις. Τό ψεϋδος η τήν άλήθειαν. Φ8άvει πιά! 'Αποφασίσατε δπως σας φωτίση ό Θεός. 'Έχομεν λοιπόν τούς κυρίους 'Εβραίους. Μόνον σφαγαί. Μετά άπό δλα αύτά πρέπει νά είναι κάποιος τυφλωμένος. Μόνον έγκλημα.1 4. πού τούς καταδιώκουν. Σιών έπί τά τέκ να τω ν 'ΕΛΛήνω ν» («Ζαχα­ ρίας» Θ. ό. Σήμερον οί 'Εβραίοι στό 'Ισραήλ διαθέτουν τήν ύλικήν δύναμιν (όχι άπό τόν Ίεχωβα. Μόνον έξολο­ θρεύσεις λαών διαβάζει κάποιος στήν Π."Ενα ήθικό δίδαγμα δέν προέρχεται άπό τό ίερό βιβλίο των άπογόνων τοϊι Κάϊν. έξυμνοϊιν καί έπιβάλ­ λουν τό έγκλημα. Δ. ! η θά φωνάξετε.1 3) «καί έξοΛο8ρεύσω Κρήτας . 'Ανήγγειλαν οί 'Εβραίοι προφfjται: «καί έξεyερω τά τέκνα σου. οί όποίοι στήν πραγματικότητα σφάζουν παιδιά καί στήν προπαγάνδα σέ βομβαρδίζουν ψυχολογικώς μέ θεατρικά έργα τύπου «Μάλα». καταστροφαί πόλεων κ . δπως πίνουν τό κρασί! 'Έτσι.5. γυναικών. διά τήν άκρίβειαν δλα τά έγκλήματα καί σας έρωτώ: έσείς τί θά κάνετε. ! Θ ά έσφαζαν τούς 'Έλληνας καί θ ά μετέτρεπαν τήν Κρήτην εΙς «μάνδρα προβάτων»! Τελικώς τί συνέβη .τ. δσον μποροϊιν τό έργο των προγόνων των. άλλά άπό τάς ΗΠΑ) καΙ συνεχίζουν δπου μποροϊιν..1 7) καί θά πίουν τό αίμα των 'Ελλήνων.

διά νά σωθοίιν: «καί έκpύ­ Βη ό λαός έ ν τοίς σπηλαίοις καί έ ν ταίς μάνδpαις καί έν ταίς πέτpαις καΙ έν τοίς ΒόΘpοις καί έν τοίς λάκ­ κοις» («Βασιλειών Α» ΙΓ. Κάποτε πού έπανεστάτησαν κ ι ' έσφαξαν μερι­ κούς 'Έλληνας κι' 'Ελληνίζοντας έτιμωρήθησαν σκληρώς άπό τόν Άντίοχον τόν Έπιφανη. τόν όποίον ό Άντίοχος έτηγάνισε είς «τήγανον μέγα»! 'Έτσι. . 9) δηλαδή δέν έλεγαν. 'Επί χιλιετίας ε'ίχομεν τούς 'Εβραίους καταφρονημένους δού­ λους. Πάντως πόλεμος Έλλήνων-Έβραίων δέν uπηρξε ποτέ στήν ίστορlα. 5-7).000 'Εβραίους καί θά τό ξαναγράψω έτηγάνιοε τόν . Κάποτε έδολοφόνη­ σαν μερικούς 'Έλληνας καί ' Ελληνίζοντας . Πτολεμαίων. Δέν ήτο δυνατόν νά ύπάρξη πόλε­ μος μεταξύ μιάς Έλληνικης Αύτοκρατορίας (Μινωϊκή. Σελευκιδών. Στ.ίστορικώς μέ τά τέκνα της Σιών. Ό Στρατηγός τών Πτολεμαίων Σκόπας ( Πολύβιος: «'Ιστορία» ΙΣΤ. άνωτ. 1 9-29 καί Ε. παίδας καί άόπ λους. νά σφάζουν τούς ' Εβραίους. 1 1 -1 7) ίόρμησε στήν 'Ιουδαία. . οί όποίοι έντρομοι «οδτε άπλώς Ίοuδαίο ν όμολο yείν εlναι» (ένθ. πού έξηγέρθησαν κατά τών τέκνων της 'Ελλάδος. άλλ' οϋτε καί τόν άρχιερέα του 'Ελεάζαρ. ό όποίος κατέσφαξε 50. Βυζαντινών) καί περιφερομένων τσοπάνηδων. Άλεξανδριανή. Ό δέ Βασι­ λεύς Άντίοχος ό 'Επιφανής («Μακαβαίων» Α. οϋτε δτι εΤναι 'Εβραίοι καί «πάς ό οlκος 'ΙακώΒ έ νεδύσαντο αίσχύνην». Ό 'Ιεχωβά δέν διέσωσε τούς Έβραiους. τήν ύπέταξε καί διέτα­ ξε τούς στρατιώτας του «κόπτειν άφειδώς» δηλ. έπί τών τέκνων της 'Ελ­ λάδος έμαθαν κατόπιν τί σημαίνει τέκνα της ' Ελλάδος! ! Ο ί ' Εβραίοι πού ήσαν συνηθισμένοι νά σφάζουν γυναίκας. 39) εΙσέβαλε στό 'Ισραήλ καί «κατεστpέ­ ψατο έν τφ χεψώνι τό Ίοuδαίον 'ΈΘνος». άφοίι οί προφη ται έξήγειραν τά τέκνα της Σιών. Μυκηναϊκή. δύο-τρείς φοράς πού άντεμετώπισαν τά «τέκνα τής Έλλάδος» έκρύπτοντο άκόμη καΙ μέσα εiς βόθρους. .

Ό Άντίοχος έκυρίεuσε τήν ΑΊγυπτο καί ώρκίσθη Βασιλεύς στήν Μέμφιδα .­ έξοντώνουμε. Συρία κ ι ' έφθα­ νε μέχρι τήν Π ερσία . . . Τό Βασίλειόν του περιελάμβανε τήν Αϊγυπτο. 'Α φρική. Ίδοό τί διακηρύσσει ό ραββiνος Όβαντία Γιόσεφ («'Ελευθεροτυπία» 1 9/4/2001 ): « ΥΑς. πού οόδείς έδιδε σημασία.τούς. εΙς έκείνους καί εΙς τά άσήμαντα χωρία των. Β.καί νά τό άποΛαμ6άνουμει νά τούι. Μέσα εΙς αότήν τήν Αότοκρατο­ ρίαν έζη ό «περιούσιος λαός» τών 'Εβραίων κτηνοτρό­ φων. . Εfναι κακο� εΤναι καταραμένοι».Λυπούμαστε. Ε1ναι καί τώρα.νά χαθε� ΚΙ aς. Πρέπει νά τούς.ρίξει δ Θεός.τήν έκδίκησή του ατά κεφάΛια τών Άρά6ων κι aς.έξοΛοθρεύσει.άρχιερέα τους. Ά παγορεύεται νά τούς.ρίχνουμε πυραύΛους.κάνει τόν σπόρο τους. Oi 'Εβραίοι Γjσαν τότε έγκληματίαι.

ιι'Ο Χpιστόc. τήc. ΒΡΑ Ν Ο ΠΟΥΛΟΣ. ιιΈΒpαϊκοf μύθοι» I.Β Ι Β l\ ΙΟ Γ Ρ Α Φ ΙΑ ( Π η γα ί . ΓΟΥΩΛΜΠΑΝΚ. Κ ΙΛ Ι Φ ΗΣ. ΒfΒΛου καί 'Εκ­ κΛησιαστική αύθε ντία» Ε . ιιΈΛΛη νοϊουδαϊκαf με/ιέταΙ>> Χ. οί γείτο νεc. ΙΛΑΡΙΔΗΣ. ΓιαννοπούΛου» Β. ιιΘpακοΛογfωι ΝΕΚΤ ΑΡΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΣ ('Άγιος Νεκτάριος). ΚΑΨΗΣ. ά πο σπάσμα τα τών όποίων άναφέρονται ο τ ό πα ρ ό ν β ι β λ ίον ) Ρ. ΔΙΩΤΗΣ.» ΑΝΑΚΡΕΩΝ. ιιΠεpf pήτopoc. οί έΒpαίοι» ΙΩΣΗΠΟΣ. ιι'ΕΛΛηνική ΠατροΛο γία» Α . ΓΙΑΡΟΣΛΑΒΣΚΙ. ιιΚpιτική τήc. Δια­ θήκηc. « ΈκκΛησιc. ΒΑΝ ΛΟΥΝ. ιιΈΛΛηνιστικόc. ιι '/στοpία άpχαfω ν χpό νω ν» I. « Ά νακpεόντεια» Α. ζοϋν καf πεθαίνουν οί Θεοί καί οί Θεέc. ΓΚΡΑ Ι ΗΒΣ. «ΣχόΛια είc..» Μ.» Ν. ιιΠώc. ιιΤό μέγα μή νυμα τοϋ Π. ιιΣτpωματείc.» .» Α. ιι'Η ίστοpfα τήc.» Ρ. ιιΤο ΜεγάΛο ψέμμα» Τ. ιιΚfνδυνοc. ΒΕΖΑΝΗΣ. ιι'Η ΠαΛαιά Διαθήκη στήν Όpθόδοξη v 'ΕκκΛησίαν» Δ. πpόc. ΚΑΛΟΠ ΟΥΛΟΣ. ΠαΛαιάc. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. ιιΈΒpαϊκή άpχαιοΛο γfα». κόσμοc. Π. ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ.» Π . ΑΣΕΡ.». ιιΟί "ΕΛΛη νεc.ιι ΚΛΗΜΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ. ιιΘpησκεuτικαί πpοσωπικότητεc.. ΒΕΛΛΑΣ.» Φ. ΑΜΠΕΛΑΙΝ. ιι Ίησοϋc. τό ΠανεΛΛήνιον κοινόν» Ε. «Κα τ ' Ά πίω νοc. γεννιούνται. ιι'Ιεpώ ν καf φιΛοσο- φικών Λ ογfων θησαύρισμα» Κ Ι Κ ΕΡΩΝ. έν όψει» Μ. άνθpωπότητοc. Β Α Σ Ι Λ Ε Ι ΑΔΗΣ.Δ. Γ Ι ΑΝΝ ΑΚΟΠΟΥΛΟΣ.

Χ ΙΩΝΗ. « ' Ο 'Ιουδαϊσμός σάν πpόδpομος τού Χpιστιανισμού» Α. ΣΙΑΜΑΚΗΣ. ΝΤΟΠΟΓΙ ΕΦΣΚΙ. ΜΠΟΝΑΡ. ΧΑΛΝΤΟΥΝ. « Ο Μ. Άλέξανδpος» ' Α. « 'Η Παλαιά Διαθήκη ατό φώς τijς κpιτικijς» Ρ. «'0 Μω ϋ σ fi ς » Δ. « 'Η άληθινή πpοϊστοpfα» I. «'Η ίστοpία τής Θpησκείας τού άpχαίου Ίσpαήλ» Γ. « 'Ιησούς Χpιστός.οί πλαστο γpάφοι τijς Έλλη νικijς ίστοpfας» I . ΠΛΕΥΡΗΣ. «Ό Θάνατος καί οί θpησκείες» Φ . « 'Η Ά γfα Γpαφή». ΜΠΑΛΑΝΟΣ. Φουράκης. ΝΤΥΡΑΝ. «Πpοχpιστιανική έ ποχή». «ΒιΒλικές οίκογένειες» Λ. «Γλώσσα καί μοpφή τού Χpιστού>> Α . «Παγκόσμιος ίστοpία τού πολιτισμού» Ι . « 'Η άποκάθαpση τού ΧpιστιανισμοΟ άπ6 τά έθpαϊκά στοιχεία» Π . ΜΠΡΑΤΣΙΩΤΗΣ. ΛΟΝΤΣ.Χ. « Έθpαίοι . ΧΡΗΠΟΥ . «Πpολε γ6με να στήν Ίστοpfαν» Δ. «Βασfλειος ό Μέγας καf τά 'Ελληνικά γpάμματα» Θ . «Είσαγωγή είς τήν Παλαιάν Διαθήκην» Τ. <<'Ελληνική Πατpολο γfα» . ΚΟΝΤΟΣ. Φ Ι Λ Ι Π Π ΙΔΗ. « Οί χειpότεpοι έχθpοf τών λαών» Π. «Παλαιά Διαθήκη».» Α . « 'Η Θpησκεfα τώ ν Άpχαfω ν 'Ελλήνω ν» Κ. ΡΑΝΟΒJτΣ.». ΠΑΣΣΑΣ. ΛΙΒΙ ΝΓΚΠΩΝ. "Ελλη νας Θεός καί άντισημίτης» Γ. ΚΟΡΔΑΤΟΣ. «Ό 'Ελλη νισμός καf ό ίστοpικ6ς του p6λος.Γ. ΜΠΩΟΥΚΕΡ. ΜΠΙΡΤ. « Τό Έλληνικόν πνεύμα καί ή σημασία του γιά μcφ. ΠΗΛ Ι ΛΗΣ. « Τό ήμεpολό γιο έ νός σuγγpαφέα» Γ. ι<Ο Άpχαίος 'Ελληνικός Πολιτισμός» Ζ . 336- 30 π. ΜΠΟΥ ΑΓΙΕ. «Μιλούσε ό Χpιστ6ς 'Ελληνικά. « 'Ά ς μιλήσουμε γιά έθpαfους». ΛΟΝΤΖ . «'Ελληνικά ίδεώδη καf σύγχpονη ζωή» Α.

Οί 'Έλληνες 2. 'Αξιωματικός καί οί Νεοραγιάδες 1 5 . Πάς μή Έλλην Βάρβαρος 30. 26. Ό Σωκράτης μπροστά στόν θάνατο 5. Δικαιοσύνη . Ό Διωγμός τών 'Αρίστων 1 1 . Κριτική Ιδεών 27 . Γλώσσα καί μορφή τοϊι Χριστοί> 31 . Ό Λαός ξεχνά τί σημαίνει 'Αριστερά 28.'Ι στορία Σκακιοϊι 24. Μετακομμουνισμός 1 3. 'Αγία Σοφία 1 2 . Οί Βάρβαροι 3 . Φύσις . Θέματα Πολιτ ικης Κοινωνιολογίας 22. 21 'Απριλίου 1967 29. Σκόπιμα λάθη 23. Έ κδ ο 3έ ντα Β ι β λ ί α 1 . Ό Ρατσισμός 7 . Παράγοντες πολιτικών συγκρούσεων 20. Θρήσκευμα καί ταυτότης 34. Οί 'Εθνοπατέρες 33. Γκαίμπελς-Ήμερολόγιον 2 1 . Γεωπολιτική θέσις τfjς Μακ εδονίας 1 8. Πλεύpη Α .Συyyραφικό v έp yov Κ. Τό Έλληνικόν 'Α λφάβητον 1 4. Ό Γέλως στήν 'Αρχαία ' Ε λ λάδα 9. Π ολιτική προπαγάνδα 10. Βασιλεία 32. ' Ι ωάννης Μεταξάς 25. "Ας μιλήσουμε γ ι ά 'Εβραίους 6. Κοσμοθεωρία τοϊι 'Εθνικ ισμοί> 1 6. Κοινωνιολογία 8. Οί "Ελληνες Φιλόσοφοι 4. Ό Καπιταλιστής 17. Τά είκοσι πρωτόκολλα τfjς προδοσίας 1 9 . Ποία Γλώσσα καί γιατί.

Ό Καραγκιόζη ς 1 1 . Έ κδ ο 3 εί σ α ι tρyασ ί α ι - Μ λέ α ι ε τ 1 . Ή 'Αστυνομία στήν 'Αρχαία ' Ε λλάδα 4. Τράπεζαι καΙ άσφάλειαι στήν 'Αρχαία 'Ελλάδα 5 . Ρωσία 1917 2.1935 7. Σουρfjς .Β . Πόντιος Π ι λάτος 6. Νεοελλ η νική 'Ιστορία 1915 . 'Ελευθέριος Βενιζέλος 10. Καποδίστριας 8. Βαλαωρίτης 9 . Ό Μϋθος 3.

Τρίτον. του Δια6όλοv καί τών δια.Δ. Κωνσταντίνος Πλεvρης . έστω ένδεiξεων ίστορικό­ τητος. τά περιγραφόμενα γεγονότα τά διαδραματιζόμενα μεταξύ άνυπάρκτων προσώ­ πων εΙναι ώς έκ τούτοv ψεvδίj. Μέ άλλα λόγια έχομεν iστορίαν η μύ3οvς.Πρός άναγνώστας. Δεύτερον. πού άναψέρονται στή Π. άφου ουδείς. Περιέχει πλίj3ος όνομάτων καί περιγράφει πλίj3ος γεγονότων. οi>δάμου. δλα τά άναΦερόμενα πρόσωπα στερουνται τεκμηρίων. σvνεπώς δέν άπο­ τελουν iστορίαν. τό όποίον μετεφέρ3η καί στόν Χριστιανισμόν. αί συναντήσεις καi αi σuνομιλίαι μεταξύ του Ίε­ χω6ά. Ή έπιστtιμονική έρευνα πρό πολλου κατέληξε όμοΦώνως είς τρία σvμπεράσματα: Πρώτον. Ή Παλαιά Δια3ήκη εlναι lνα 3ρησκεvτικό 6ι6λίο τών 'Εβραίων. οvδέποτε τά έπι6ε6αιοί καί κατ' οi>δένα τρόπον πιστοποιείται ή tmαρξίς των. λόγφ τίjς άνη3ικότητός των. φόρων έ6ραιοπροφητών αvτονοήτως δέν εΙναι ίστορία. Δίχως προκατάληψιν παρουσιάζω καί άναλύω τά στοιχεία βάσει τών όποίων τά 6ι6λία τίjς Παλαιάς Δια3ήκης εΙναι παραμύ3ια άκατάλληλα δι' άνηλίκους. τών 'Αγγέλων. εlναι άλη3ίj η φαντα­ στικά. Εvλόγως τί3ε­ ται τό έρώτημα: τά πρόσωπα καί τά γεγονότα.