1

 
ΕΡΩΤΗΣΗ ΞΕʹ 
 

ʺΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑʺ 
ΑΛΗΘΕΙΑ Ἢ ΜΥΘΟΣ; 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

2
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ʺΓνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν 
καὶ ἡ Ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶςʺ 
(ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός–Ἰω. ηʹ 32) 
 
 
ʺYou may deceive  
all the people part of the time,  
and part of the people all the time,  
but not all the people all the timeʺ. 
(Abraham Lincoln). 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

3

Πρόλογος 
Ἕνας  σφόδρα  βλαβερὸς  μύθος  ἔχει  τυλίξει,  σὰν  ἀράχνη,  τὴν  ὑφήλιο!  Κὶ  αὐτός, 
ὅπως  κάθε  ψέμα,  ὀφελεῖ  τὸν  ψεύτη  καὶ  βλάπτει  τὸ  θῦμα·  τὰ  δὲ  ὠφέλη  τοῦ  ψεύτη,  ἐν 
προκειμένῳ,  δὲν  εἶναι  μόνο  ὑλικά,  ἀλλʹ  ἐκτείνονται  μέχρι  καὶ  τὴ  μεταφυσική,  ἀφοῦ  διὰ 
τοῦ  μύθου  αὐτοῦ  οἱ  κατασκευαστές  του  ἀπέκτησαν  τὸ  ἐργαλεῖο,  μὲ  τὸ  ὁποῖο  ἔχουν  τὴ 
δυνατότητα  νὰ  χαλκεύουν,  ἐδῶ  καὶ  70  χρόνια,  τὰ  ὀδυνηρὰ  δεσμὰ  τῆς  ἀνθρωπότητας. 
Πρόκειται  γιὰ  τὸ  ἀποτρόπαιο  κατασκεύασμα  τοῦ  ʺὉλοκαυτώματοςʺ,  κατὰ  τὸ  ὁποῖο 
ʺ6.000.000ʺ  ἑβραῖοι  ʺθανατώθηκανʺ  στὰ  ναζιστικὰ  στρατόπεδα  συγκεντρώσεως  (ἐφεξῆς 
σ.σ.).  Ὁ  Μῦθος  τοῦτος  ἔχει  ἐπιβληθεῖ  ἀξιωματικὰ  παγκοσμίως  καὶ  ὅποιος  τολμήσει  νὰ 
σταθεῖ  κριτικὰ  ἀπέναντί  του  προγράφεται  αὐτὸς  καὶ  τὰ  ἐν  αὐτῷ.  Τὴ  ʺγενοκτονίαʺ  πού, 
ὑποτίθεται,  ὑπέστη,  ἡ  ἑβραιουριὰ  φορτώνει  πρωτίστως  στὸ  ναζισμὸ  καὶ  δευτερευόντως 
στὰ  ἔθνη  ὅλα.  Ὅμως  φορτώνοντας,  στὸν  ὄχι  καὶ  μοναδικὸ  ἐχθρὸ  τῆς  ἀνθρωπότητας 
ναζισμό, κακὰ ποὺ αὐτὸς δὲν διέπραξε, τότε εὐνοεῖς παροχετεύσεις μεγάλων ὀφελῶν στὸ 
ταμεῖο σου. Ὁ ναζισμός, ὅπως καὶ κάθε ἰδεόληπτο ἢ θρησκόληπτο μόρφωμα, στήθηκε γιὰ 
νὰ  ἐξυπηρετήσει  τὸν  ἰουδαϊσμό.  Ἑπομένως  ὅποιος  στρέφεται  ἐναντίον  τούτων  τῶν  μορ‐
φωμάτων,  ἀποφεύγοντας  νὰ  ἀτενίσει  στὸ  βάθος  τὸν  ἀποκλειστικὸ  ἐχθρὸ  τῆς  Ἀνθρω‐
πότητας, τὸ σιωνισμό, τότε ἂς ἀναρωτηθεῖ μήπως τὸν διακατέχει δειλία, ἢ ἐθελοτυφλία. 
Ὅθεν  δὲν  ἐπιτρέπεται  σὲ  κανένα  νὰ  καθεύδει,  διότι  μὲ  τοῦτον  τὸν  βλαβερότατο 
Μῦθο, οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἀνθρωπότητας ἐργάζονται πυρετωδῶς γιὰ τὴν παγκόσμια πνευματι‐
κὴ  φυλακή.  Κάθε  ἄνθρωπος  ἐλεύθερος  πρέπει  νʹ  ἀσχοληθεῖ  μὲ  τὸ  ζήτημα.  Ἂν  τὸ  παρα‐
θεωρήσει,  γιὰ  ὁποιοδήποτε  λόγο,  τότε  προσφέρει  θετικὴ  ὑπηρεσία  στὸν  ἐχθρὸ  τῆς  Ἀλη‐
θείας.  Ὅμως  ἐνῶ  προτρέπουμε  τὸν  κάθε  ἐλεύθερο  ἄνθρωπο  νὰ  ἐρευνήσει  τὸ  θέμα  σὲ 
βάθος,  ἀπὸ  τὴν  ἄλλη,  ἀπαγορεύουμε  ρητῶς  στὸν  ἀδιάφορο,  τὸν  ξέγνοιαστο  (κατὰ  τὸν 
ποιητή: ʺΣτοὺς ξέγνοιαστους, ἀλίμονο, τοὺς πρέπει νἆναι δοῦλοιʺ), νὰ πάρει στὰ χέρια του 
αὐτὸ τὸ βιβλίο. Κὶ ἂν δὲν ἐπιτρέπουμε στὸν δοῦλο τοῦτο νὰ διαβάσει τὸ βιβλίο, ἐξίσου δὲν 
ἐπιτρέπουμε καὶ στὸν ὅποιο ἀφέντη νὰ πράξει τὸ ἴδιο. Οἱ δύο τοῦτοι τύποι εἶναι τὸ μισητὸ 
ἀνατολίτικο  εἶδος  τῆς  διαλεκτικῆς  τοῦ  ἀσιατικοῦ  καὶ  βάρβαρου  ἰουδαϊσμοῦ.  Ἐμεῖς,  σύμ‐
φωνα μὲ τὴν Πλατωνικὴ ὑποθήκη, ʺοὐκ ἀξιοῦμεν δοῦλοι οὐδὲ δεσπόται ἀλλήλων εἶναιʺ1· 
ἑπομένος ἔχουμε τὸ δικαίωμα, καὶ τὴν ὑποχρέωση, νὰ σταθοῦμε κριτικὰ καὶ ἐπιτιμητικὰ 
ἀπέναντι τοῦ Μύθου, ἂν δὲν θέλουμε νὰ στερηθοῦμε τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Ἐλευθερίας. 
Ἡ  πολεμικὴ  στάση  κατὰ  τοῦ  ἀδίστακτου  τρομοκράτη  τῆς  οἰκουμένης  ἀπαιτεῖ 
ἀπόθεμα  ψυχικῆς  δύναμης  καὶ  ἀνδρείας!  Γιʹ  αὐτό,  ὅσοι  ἀγωνίζονται  ἐναντίον  αὐτοῦ,  θὰ 
ὑποστοῦν,  ἀρχικά,  τὴν  κατηγορία  τῆς  καταστροφῆς  τοῦ  ἑβραϊσμοῦ:  ʺΟἱ  σκοποί  (ὅσων 
μάχονται  τὸ  σιωνισμό)  εἶναι  πάντα  ἴδιοι:  νὰ  καταστρέψουν  τοὺς  ἑβραίουςʺ2.  Τοὺς  διαβε‐
βαιώνουμε πώς, Ὄχι δὲν θέλουμε νὰ τοὺς καταστρέψουμε· ὅμως πολλῷ μᾶλλον δὲν μπο‐
ροῦμε νὰ δεχθοῦμε νὰ πάσχουν ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴ κακία, οὔτε οἱ Γερμανοί, ποὺ 
καταβάλλουν φανταστικὲς ἀποζημιώσεις στὰ ʺθύματαʺ τοὺς ἑβραίους. Φυσικὰ οἱ ἰουδαῖοι 
δὲν σταματοῦν μόνο σὲ ἀνώδυνες καὶ ἀκαδημαϊκοῦ χαρακτήρα διαπιστώσεις, ἀλλὰ προ‐
 Πλάτωνος, ʺΜενέξενοςʺ 239 Α. 
 περ. ʺΧρονικάʺ, Ἀθήνα 1982, τχ 49, σ. 2.  

1
2

4
χωροῦν  καὶ  στὴν  διὰ  τεθλασμένης  ἀπειλή,  πὼς  ὅποιος  ἀσχολεῖται  μὲ  τὸ  παραμύθι  τῶν 
ʺ6.000.000ʺ, ʺδὲν ἀντιλαμβάνεται, ὡς φαίνεται, τὴν παγίδα ποὺ στήνει στὸν ἑαυτό του μιὰ 
τέτοιου εἴδους προβληματικήʺ ὅπως ἀπειλοῦσε ὁ ἤδη πεθαμένος ἀχυράνθρωπος ἐκδότης 
τοῦ  περιοδικοῦ  ʺἈντιʺ.  Ἐμεῖς  ἀντιλαμβανόμαστε  τὴν  ʺπαγίδαʺ  καὶ  ἀντιμετωπίζουμε  μὲ 
αἴσθημα γενναιοφροσύνης καὶ περιφρόνησης τὶς συνέπειες αὐτῆς τῆς ʺπροβληματικῆςʺ. 
Δίνοντας στὴν κυκλοφορία τὸ βιβλίο τοῦτο, ποὺ ὅμοιό του δὲν ἔχει κυκλοφορήσει, 
ἐκφράζουμε  τὴν  εὐχή,  οἱ  καταγραμμένες  διαπιστώσεις  μας  νὰ  μὴ  παραθεωρηθοῦν,  νὰ 
χρησιμεύσουν  δὲ  ὡς  ἀρχὴ  γιὰ  τὴν  παραπέρα  ἔρευνα  τῆς  παγκόσμιας  συνωμοσίας  τοῦ 
σιωνισμοῦ. Ἂν κανεὶς στρέψει τὰ νῶτα του στὴν ἀλήθεια θὰ δέρνεται ἀπὸ αἰώνιες τύψεις. 
Ἀντίθετα γιὰ τὸν ἀληθομανὴ καὶ ἀπροκατάληπτο ἐρευνητή, ὁ συγγραφέας εὔχεται πλού‐
σιο τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 
 
1. Τέρμα τὰ ψέματα! Ἡ μεταφορὰ τῶν ἑβραίων ἦταν τὸ ἀποτέλεσμα εἰδικῶν συν‐
διασκέψεων, ποὺ ὀργάνωναν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν δύο βρώμικων ‐ισμῶν. Ἀπαρχὴ τῶν δραστη‐
ριοτήτων,  ποὺ  ἀφοροῦν  τὴ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων,  ἀποτελεῖ  ἡ  σύσκεψη  τῆς  Evian,  ὅπου 
συμφωνήθηκε ἡ ἵδρυση στρατοπέδων διαμετακομιστικοῦ χαρακτήρα1. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1

βλ. Judaica VI 987, Evian Conference.

5

Αʹ  ΙΔΕΕΣ  ΚΑΙ  ΣΧΕΔΙΑ  ΓΙΑ  ΤΗ  ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ  ΤΩΝ  ΕΒΡΑΙΩΝ, 
ΑΠΟ ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ ΗΠΑ, σς 9 ‐ 259. 
 
 
αʹ Προοίμιο σ. 6. 
βʹ Ἐποικιστικὲς ἐνέργειες τῶν σιωνιστῶν στὴν Παλαιστίνη, σ. 7. 
γʹ Τὰ μετὰ τὸ Α΄ σιωνιστικὸ συνέδριο, σ. 10. 
δʹ Ἀρχίζει ἡ σύσταση ὀργανωμένων κινημάτων, σ. 20. 
εʹ Δεῖ δὴ χρημάτων σ. 30. 
στʹ Τὰ ʺaliyaʺ συναντοῦν προσκόμματα, σ. 37. 
ζʹ Περὶ ʺpogromsʺ, σ. 40. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

6

ΜΕΡΟΣ Αʹ 
Προοίμιο 
 
 
2. Ὁ  ἰουδαϊσμός,  ἀπὸ  τὰ  τέλη  τοῦ  περασμένου  αἰῶνα  ἐμφανίζει  ἔντονη  κινητι‐
κότητα  ὅσον  ἀφορᾶ  τὴ  μετακίνηση  ὁμάδων  ἀπὸ  ἕνα  σημεῖο  τῆς  ὑδρογείου  σὲ  ἄλλο.  Οἱ 
πληθυσμιακοὶ  δεῖκτες  τῶν  ἰουδαϊκῶν  συνόλων  σὲ  κάθε  χώρα  ἀλλάζουν  κάθε  χρόνο 
αἰσθητά.  Στὴν  ἀρχὴ  οἱ  μετακινήσεις  τοῦτες,  τὰ  aliya,  ὅπως  τὰ  ὀνομάζουν  οἱ  ἰουδαῖοι, 
φαίνεται  νὰ  εἶχαν,  σὲ  κάποιο  ποσοστό,  καὶ  τὸ  στοιχεῖο  τῆς  αὐθορμησίας,  ἀλλὰ  ἀπὸ  τὸ 
1897  ὀργανώθηκαν  μέχρι  τὴν  τελευταία  λεπτομέρεια.  Στὸ  ἑξῆς  οἱ  μετακινήσεις  τῶν 
ἑβραίων δὲν γίνονται καθόλου στὴν τύχη, ἀφοῦ διέπονται ἀπὸ ἕναν ἀτσάλινο προγραμ‐
ματισμό: οἱ ἰουδαῖοι μετακινοῦνται ἐπὶ τῇ βάσει διαταγῆς τοῦ βασιλιὰ Rothschild. Τὸ γιγα‐
ντιαῖο  αὐτὸ  σχέδιο  ἀπέβλεπε  στὴν  ἰσομερῆ  κατανομὴ  τῶν  ἰουδαϊκῶν  ὁμάδων  ἀνὰ  τὰ 
ἔθνη,  στὴν  ἰουδαιοποίηση  τῶν  ΗΠΑ,  στὴν  ἵδρυση  τοῦ  ἱσραήλ.  Εἰδικὰ  στὴν  Παλαιστίνη, 
ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει ἄμεσα, ἀναφορὰ μαζικῶν μεταναστεύσεων δὲν γίνεται πρὶν τὸ 1897. 
Ὅσοι,  τότε,  μετέβαιναν  ἐκεῖ,  ἦταν  ἄτομα  μεμονωμένα,  ἢ  ὀλιγομελεῖς  ὁμάδες  5‐10  ἑβραί‐
ων1. 
Ἐκεῖνος  ποὺ  συνετέλεσε  νὰ  γίνει  ἀμετακίνητος  ὁ  στόχος  τῆς  ἑβραιοποίησης  τῆς 
Παλαιστίνης  ὑπῆρξε  ὁ  βασιλιὰς  Rothschild.  Πρόκειται  γιὰ  ἀρχηγικὴ  οἰκογένεια,  τὰ  μέλη 
τῆς  ὁποίας  εἶναι  οἱ  ἀφανεῖς  πρωτεργάτες  τῆς  παγκοσμίου  συνωμοσίας  Σύλληψη  καὶ 
πράξη τῆς ἰουδαιοποίησης τῆς Παλαιστίνης ἦταν τοῦ Rothschild. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 βλ. Judaica IV 998, Bilu. 

1

7

βʹ  Ἐποικιστικὲς ἐνέργειες τῶν σιωνιστῶν στὴν Παλαιστίνη. 
 
 
3. Οἱ ἰουδαῖοι, ἤδη ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ ΙΘ΄ αἰ., ψυχανεμίζονται ὅτι ἐγγίζει ʺἡ ἀπόλυτη 
βασιλεία  τουςʺ,  ὅπως  τοὺς  κατήγγειλλε  ὁ  μέγας  Φιοντὸρ  Ντοστογιέφσκι.  Προετοιμάζο‐
νται  πυρετικά,  ἂν  καὶ  χωρὶς  πρόγραμμα  κατεστρωμμένο.  Κάποια  ὀλιγάριθμα  σύνολα  ἑ‐
βραίων  μεταναστεύουν  στὶς  ΗΠΑ,  ἄλλοι  στὴ  Νότιο  Ἀφρική,  τὴ  Λατινικὴ  Ἀμερική,  τὸν 
Καναδά,  τὴν  Αὐστραλία.  Ἄλλοι  στρατεύονται  γιὰ  Παλαιστίνη,  μὲ  σκοπὸ  τὴν  ἰουδαιο‐
ποίηση  τῆς  χώρας. Θὰ ἐξετάσουμε τούτους τοὺς τελευταίους ἰδιαίτερα, ἀφοῦ καὶ μεταξὺ 
τῶν  ἰουδαίων  ἀπολαύουν  τιμῶν  ὡς  ʺḥalutzimʺ  (ἑν.  ḥalutz),  πιονέροι  ἀγρότες  στὴν  ʺereẓ 
Israelʺ (γῆ ἰσραήλ). 
Ὅλα  τὰ  κινήματα  ἐποικισμοῦ  συνδέονταν  μὲ  τὴν  ἔλευση  τοῦ  messiah.  Ὁ  πρῶτος 
ποὺ  ἔδωσε  σʹ  αὐτὸ  προμεσσιακὲς  διαστάσεις  ὑπῆρξε  ὁ  ἑβραιοσέρβος  ραμπὶ  Yehudah 
Alkalai, ὁ πρῶτος ποὺ μίλησε γιὰ τὴν κατάληψη τῆς Παλαιστίνης 50 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν 
Herzl.  Παρότρυνε  τοὺς  ὁμοθρήσκους  του  νὰ  ἐγκατασταθοῦν  στὴν  Παλαιστίνη  χωρὶς  νὰ 
ἁναμένουν  πρῶτα τὴν ἔλευση τοῦ μεσσία τους.  Μεταξὺ  τῶν  ὀπαδῶν  τοῦ Alkalai ὑπῆρξε 
καὶ ὁ παποῦς τοῦ Herzl1. 
Ἀναφέρεται πὼς ἀπὸ τοὺς πρώτους, ποὺ ἐγκατεστάθησαν στὴν Ἰερουσαλήμ, καὶ σʹ 
ὅλη  τὴν  Παλαιστίνη,  ἦταν  ὁ  Alb.  Kohen,  ἱερατικοῦ  ἀξιώματος  σαφῶς,  ʺμὲ  σκοπὸν  τὴν 
ἀναδιοργάνωσιν τῆς ἰσραηλιτικῆς κοινότητοςʺ. Ἦταν τὸ ἔτος 18542. 
Εὐθὺς μετὰ στέλνεται ὁ ραμπὶ Kalischer Τσεβὴ Χίρς (θ. 1874), ὁ ὁποῖος ἐξαίρεται ὡς 
ʺὁ  πρωτεργάτης  τῆς  παλαιστινείου  ἀποικιοποιήσεωςʺ.  Ὁ  ἐνάρετος  ραμπὶ  εἶχε  τάξει  τὸν 
ἑαυτό  του  στὴ  σύσταση  μιᾶς  ὀργάνωσης  δολοφονικῆς,  χρηματοδοτούμενης  ἀπὸ  ὁρισμέ‐
νους ἰουδαίους ʺφιλανθρώπουςʺ, μὲ ἀνάθεση συγκεκριμένου ἔργου: τὴν προετοιμασία γιὰ 
τὴν ἐγκατάσταση τῶν ἑβραίων στὴν Παλαιστίνη, ἀφοῦ, προηγουμένως, θὰ συντελεῖτο τὸ 
ξερίζωμα τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαοῦ. Τὸ σχέδιο του ἄρχισε νὰ ὑλοποιεῖται μὲ τὴ σύσταση 
στὴ  Φρανκφούρτη  τῆς  ὀργάνωσής  του,  ποὺ  τῆς  ἔδωσε  τὴν  εὔγλωττη  ὀνομασία  ʺγινσοὺβ 
ἔρετς  ἱσραέλʺ  (=ʺἐπανεγκατάσταση  στὴ  γῆ  ἱσραήλʺ),  ὅμως  τὸν  βρῆκε  ὁ  θάνατος  καὶ  ἡ 
ὀργάνωσή του μετασχηματίσθηκε3. 
 
4. Στὴν ἱστορία τῆς ἰουδαιοποίησης τῆς Παλαιστίνης μεγάλο ρόλο ἔπαιξε ὁ ραμπὶ 
Leo  Pinsker,  ὁ  ὁποῖος  διέδωσε  τὶς  ἰδέες  του  μὲ  τὴν  ἔκδοση  στὰ  1882  τοῦ  φυλλαδίου 
ʺΑὐτοαπελευθέρωσηʺ. Τὸ φυλλάδιο, τοῦ ὁποίου οἱ ἀπόψεις συνοψίζονταν στὸ slogan: ʺΟἱ 
ἰουδαῖοι  πρέπει  ὁριστικὰ  νὰ  γίνουν  λαὸς  μὲ  γῆ  δική  τουςʺ,  ἐπέδρασε  βαθειὰ  στὸ  νὰ  δη‐
μιουργηθεῖ  μεταξὺ  τῶν  ἑβραίων  τῆς  Ρωσίας  μεγάλη  ρατσιστικὴ  ἔξαρση,  καὶ  νὰ  δη‐
μιουργηθεῖ  τὸ  ἔτος  ἐκεῖνο  στὸ  Kharkov  ἡ  πρώτη  ὁμάδα  300  νέων  ἑβραίων  πιονέρων, 
γνωστὴ ὡς ʺBiluʺ (ἀπὸ τʹ ἀρχικὰ τῶν λέξεων: ʺὉ οἶκος Ἰακώβ, δεῦτε πορευθῶμεν…ʺ Ἠσ. βʹ 

 S. Sergeyev, Reactionary theories of political zionism, στὸν συλλογικὸ τόμο Zionism: enemy of peace and social 
progress, is. 2, ʺProgress Publ.ʺ, Moscow 1983, σ. 9 (ὁ τίτλος εἶναι προβοκατόρικος). 
2 Γ. Ἐλιγιά, Ἑβραϊκὰ Μελετήματα, ἐπιμ. Γ. Ζωγραφάκη, Θνίκη 1978, σ. 164. 
3 Γ. Ἐλιγιά, σ. 149. 
1

8
5)1. Στὴ συνέχεια ὁ ραμπὶ θὰ ὀργανώσει, τὸ 1884, στὸ Katowice, τὸ ἑβραιομεταναστευτικὸ 
κίνημα ʺHoveve Zoinʺ (=οἱ ἀγαπῶντες τὴν Σιών)2, προσπαθώντας ἔτσι νὰ συντελέσει στὴν 
ἰουδαιοποίηση τῆς ταλαίπωρης Παλαιστίνης. 
Οἱ  ἰδέες  τοῦ  Pinsker  ἐπέδρασαν  ὑπνωτικὰ  σʹ  ἕναν  ἑβραῖο  καπιταλιστή,  τὸν  Paul 
Freedman, ʺπροτεστάντη, πρώην ἑβραῖοʺ. Ὁ ʺχριστιανὸςʺ ἰουδαῖος ἀναλαμβάνει διʹ ἐξόδων 
του  νὰ  ἐποικήσει  διʹ  ἑβραίων  τὴν  Μιντιάν,  στὴν  ἔρημο  τοῦ  Σινᾶ.  Γιὰ  τὴ  μεταφορὰ  τῶν 
ἐποίκων, διαθέτει τὴν ἰδιωτική του θαλαμηγό, ποὺ ὀνόμαζε ʺIsraelʺ. Τὸν Ἰούλιο τοῦ 1893 οἱ 
46 πρῶτοι ἔποικοι ἀποβιβάζονται στὶς αἰγυπτιακὲς ἀκτές. Ὅμως, λίγο ὁ καύσωνας, λίγο ἡ 
τυφλὴ πειθαρχία ποὺ ἀπαιτοῦσε ὁ ʺχριστιανὸςʺ ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς του, ἐπέδρασαν ἀρνη‐
τικὰ στοὺς 30 ὀπαδούς, οἱ ὁποῖοι, μόλις ἔφτασαν στὸ Κάιρο, ἐξαφανίστηκαν! Παίρνοντας 
μαζί  τους  τοὺς  18  ὑπόλοιπους  ὀπαδούς  του,  ὁ  Freedman,  ἀρχίζει  νὰ  διασχίζει  τὴν  ἔρημο 
τοῦ  Σινᾶ,  πορευόμενος  γιὰ  τὴν  Ἐρυθρὰ  Θάλασσα,  ἔχοντας  στὴ  θρησκόληπτη  φαντασία 
του τὸ Μωσαϊκὸ ἀρχέτυπο. Ἀνέκοψε ὅμως τὴν ἀπονενοημένη περιπλάνηση τῆς ἰουδαϊκῆς 
ὁμάδας ἡ ʺἀγγλικὴʺ διπλωματία3. 
 
5. Τὸ  1894  ἕνας  ἄλλος  ἑβραῖος  ποιμένας,  ὁ  D.  Wolffson,  ἱδρύει  στὴν  Κολωνία  ʺτὴν 
πρώτην  ἐν  τῇ  πόλει  ταύτῃ  ὀργάνωσιν  πρὸς  ἐνθάρρυνσιν  τῆς  Παλαιστινιακῆς  μετανα‐
στεύσεωςʺ4. 
Ἕνας  ἰουδαῖος  βοσκός,  ὁ  Dubnow,  ἦρθε  νὰ  ἀναπληρώσει  μιὰ  ἔλλειψη,  ποὺ  παρα‐
τηρήθηκε  στὴ  συνεχῶς  ἑβραιοποιούμενη  Παλαιστίνη:  συσταίνει  τὴ  μεταναστευτικὴ 
ὀργάνωση  SHAHU  (ἀπὸ  τὰ  ἀρχικὰ  τῶν  λέξεων:  ʺἐπιστροφὴ  τῶν  τεχνιτῶν  καὶ  τῶν  σιδη‐
ρουργῶνʺ), στελεχωμένη ἀπὸ τεχνίτες5. 
Ὁ  Otto  Warburg  (1859‐1938)  εἶναι  κι  αὐτὸς  ἀπὸ  τοὺς  πρωτεργάτες.  Τὸ  1894  ἔγινε 
μέλος τῆς ἐπιτροπῆς Ezra τῆς βερολινέζικης ἑταιρείας Ḥovevei Zion6. 
Ἀκόμα  καὶ  ἀπὸ  τὴ  μακρινὴ  Καλκούτα τῶν Ἰνδιῶν συντρέχουν ἰουδαῖοι. Ἡ ἰουδαία 
Mozelle, ἤ, ἐπὶ τὸ ἰουδαϊκότερον Mazal‐Tov (1850‐1921), γέννημα τῶν Sassoon, σύζυγος δὲ 
τοῦ  Elias  D.  Ezra  (θ.  1886),  ἐκτελῶντας  διαταγὴ  τοῦ  συζύγου  της,  ἀναλαμβάνει  τὸ  ἐποι‐
κιστικὸ  ἔργο  της:  ἔχτισε  δύο  yeshivot  (ἰουδαϊκὲς  παραδοσιακὲς  ʺἀκαδημίεςʺ,  ἔνθα  διδά‐
σκεται  βασικῶς  ἡ  ραμπινικὴ  ʺφιλολογίαʺ),  στὴν  Ἰερουσαλήμ,  στὸ  ὄνομα  αὐτῆς  καὶ  τοῦ 
συζύγου, ὀνομάζοντάς τα ʺMazal Ẓomeʹaḥʺ καὶ ʺKnesset Eliahuʺ7. 
 
6. Τὰ  ἔργα  καὶ  οἱ  προτροπὲς  τῶν  παραπάνω  πρὸς  τὸ  πλῆθος,  γιὰ  τὴν  ἰου‐
δαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης,  εὕρισκαν  κάποιους  ὀπαδούς,  ποὺ  δέχονταν  νὰ  ἐγκα‐
τασταθοῦν  στὴν  ἄγονη  γῆ,  χωρὶς  κανένα  ἀντάλλαγμα.  Ἦταν  οἱ  λεγόμενοι  ʺχαλουτζὶμʺ 
καί (θηλ.) ʺχαλουτζότʺ (ʺσκαπανεῖςʺ), οἱ ὁποῖοι καὶ ἔθεταν τοὺς ἑαυτούς τους στὴ διάθεση 
τῶν ραμπί, νὰ κατευθύνουν τὰ βήματά τους στὴν ereẓ ἱσραήλ. Ἐπρόκειτο γιὰ ἐθνικιστὲς 
 Is. Epstein, rabbi, Judaism: a historical presentation, ʺPenguinʺ 1959/ 1986, σ. 308‐309. 
 βλ. ʺZionismʺ, ʺIsrael Pocket Libraryʺ, Jerusalem 1975, σ. 17. 
3 Judaica VII 193, Freedman P. 
4 Ἐλιγιά, σ. 52. 
5 Judaica VI 257, Dubnow. 
6 Judaica XVI 287, Warburg Otto καὶ Ḥibbat Zion. 
7 Judaica VI 1108, Ezra. 
1
2

9
ἀφιονισμένους,  χαμηλοῦ  βιοτικοῦ  καὶ  μορφωτικοῦ  ἐπιπέδου.  Εἶναι  δεδομένο,  τὸ  πάθος 
τοῦ φανατισμοῦ καταλαμβάνει περισσότερο τὸν φτωχὸ ἀπὸ τὸν πλούσιο· τὸν νέο, ἀπὸ τὸν 
πρεσβύτερο· τὸν καθυστερημένο, ἀπὸ τὸν διανοούμενο· τὸν θρησκευόμενο ἀπὸ τὸν ἄθρη‐
σκο. Συνεπῶς, ὅσοι μετέβαιναν ἐκεῖ, κουβαλοῦσαν μαζί τους καὶ τὸ ʺεὐγενὲςʺ ὅραμα τῆς 
ἵδρυσης  ἑνὸς  θρησκειοκρατικοῦ  καθεστῶτος  στὴν  Παλαιστίνη.  Οἱ  ʺχαλουτζὶμʺ  δὲν  ἦταν 
παρὰ  ἀνεγκέφαλα  δίποδα  ποὺ  ἐνθουσιασμένα  ʺἔσπευδαν  εἰς  τὴν  φωνὴν  τῆς  ἀναγεν‐
νωμένης Παλαιστίνηςʺ1. 
Μὲ  τὴν  κοινοποίηση  τῆς  ἀπόφασής  τους,  οἱ  ἐνθουσιασμένοι  ἐκεῖνοι,  σὲ  εἰδικὴ 
τελετὴ  ποὺ  γινόταν  ἐντὸς  τῆς  συναγωγῆς,  ὀνομάζονταν  ʺχαλουτζίμʺ.  Τὸ  γεγονὸς  κοινο‐
ποιεῖτο, διὰ τοῦ ἑβραίικου εἰδησεογραφικοῦ πρακτορείουʺ, σὲ ὅλη τὴν ἑβραιουριὰ τοῦ κό‐
σμου:  ʺδύο  νεαραὶ  φοιτήτριαι  τελευταίως  ἔγιναν  χαλουτζότ…ʺ2.  Οἱ  ʺχαλουτζὸτʺ  πορεύ‐
ονταν σὲ ἰδιαίτερο συνοικισμὸ στὴν Παλαιστίνη, τὸν ʺΝαχαλάλʺ. 
Μόλις εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰπωθεῖ πὼς γιὰ τὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Παλαιστίνης αὐτοὺς 
ἀποδέχονταν  οἱ  σιωνιστὲς  ἀρχηγοί.  Ὁ  Herzl,  σὲ  σχετικὴ  ἐρώτηση  ποὺ  ἐτέθη,  ἀπάντησε 
χωρὶς ἐνδοιασμὸ πώς, ʺἀυτὸ ἀκριβῶς θέλουμε κιʹ ἐμεῖς: μόνο αὐτοὶ οἱ ἀπελπισμένοι μπο‐
ροῦν νὰ γίνουν καλοὶ κατακτητέςʺ3. 
Αὐτὲς  εἶναι  οἱ  προσπάθειες  ἀποικιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης,  ἀσυστηματοποίητες 
μὲν  καὶ  ἀνοργάνωτες,  οἱ  ὁποῖες  ὅμως  ἐξέφραζαν  αἰσθητὰ  τὸν  ἐπιδιωκόμενο  σκοπό:  τὴν 
ἵδρυση ἑνὸς κράτους, ποὺ θὰ προετοιμάσει τὴν ἐγκαθίδρυση τῆς παγκόσμιας τυραννικῆς 
βασιλείας. 
 
7. Στὸ  σχέδιο  τῆς  κατάληψης  καὶ  ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης  περιλαμβανό‐
ταν  καὶ  ἡ  ἐγκατάσταση  ἑβραίων  στὶς  γύρω  περιοχὲς  τῶν  ὁμόρων  χωρῶν.  Ὁ  Λίβανος,  ἡ 
Συρία,  ἡ  Ἰορδανία,  ἡ  Αἴγυπτος,  ἡ  Κύπρος,  θὰ  πληρώσουν  βαρὺ  τίμημα  στὴν  ὑλοποίηση 
ἐκείνου τοῦ ἄδικου καὶ ἀπάνθρωπου σχεδίου. Ἔτσι ἄρχισε ἡ στρατηγικὴ τῆς ἀγορᾶς γῆς, 
βάσει τοῦ δόγματος ὅτι ʺμὲ τὸν τρόπον αὐτό, τὸ ereẓ ἱσραὴλ θὰ ἔχει ἰσχυρὸ ἀπόθεμα πολι‐
τικῆς, οἰκονομικῆς καὶ δημογραφικῆς ἀρωγῆςʺ4. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 ἐφ. ʺἹσραήλʺ 22/3/1928, ἀρ. 5, σ. 4. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 3. 
3 Walter Laquer, A history of zionism, ʺWeidenfeld & Nicolsonʺ London 1972, σ. 95. 
4 Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
1
2

10

γʹ  …Τὰ μετὰ τὸ Α΄ σιωνιστικὸ συνέδριο. 
 
 
8. Τὸ 1897 πραγματοποιεῖται τὸ Α΄ συνέδριο τῶν σοφῶν σιωνιστῶν (ἐφεξῆς σι. συ. = 
σιωνιστικὸ συνέδριο) στὴ Βασιλεία (Basel) τῆς Ἑλβετίας. Τὸ συνέδριο ἐκεῖνο ὀργανώθηκε 
ἀπὸ  τὸ  βασιλιὰ  Rothschild  καὶ  συμμετεῖχαν  σʹ  αὐτὸ  204  ἀντιπρόσωποι  ἰουδαϊκῶν  κοινο‐
τήτων  ἀπὸ  17  χῶρες,  ὅλοι  ὑπάλληλοι  καὶ  ἀξιωματοῦχοι  τοῦ  Rothschild.  Τὸ  ροτσιλ‐δικῆς 
δομῆς ἐκεῖνο συνέδριο ἀπέβλεπε σὲ συγκεκριμένο σκοπό, τοὐτέστιν στὴ διοχέτευση θρη‐
σκευτικῆς  μανίας  μεταξὺ  τῶν  ἰουδαίων,  γιὰ  τὴν  προετοιμασία  ὑποδοχῆς  τοῦ  ψευτο‐
μεσσία. Καὶ δὲν ὑπῆρξε μόνο ἡ ἀπαρχὴ ὅλων τῶν μεταγενεστέρων ἐτησίων σιωνιστικῶν 
συνεδρίων, ἀλλὰ ὑψώθηκε καὶ σὲ καθοριστικῆς σημασίας χρονολογικὸ σημεῖο, τόσο ποὺ 
νʹ ἀποτελεῖ μέγιστο ἑβραιοθρησκόληπτο ταμπού, ἴσης ἀξίας μὲ τὸ βοθρικὸ ταλμούδ1. 
Στὸ  συνέδριο  ἐκεῖνο  συμμετεῖχαν  ὅλοι  οἱ  ἐπιφανεῖς  ἰουδαῖοι.  Πρωταγωνίστησε  ὁ 
βερέσχεθος  Ahad  Ha‐am*,  ὁ  ὁποῖος  καὶ  θεωρεῖται  ʺἡ  βάση  τῆς  θρησκευτικῆς  ζωῆς  τοῦ 
ἰουδαίουʺ2. Ὁ Ahad Ha‐am, ποὺ τὸ πραγματικό του ὄνομα εἶναι Ἀσὴρ Γκίντσμπεργκ εἶναι 
ὁ συντάκτης τῶν σατανικῶν ʺΠρωτοκόλλων τῶν σοφῶν σιωνιστῶνʺ3.  
Μὲ  τὸ  σι.  συ.  συντάχθηκαν  ἀμέσως  ὅλοι  οἱ  ἰουδαῖοι  καπιταλιστές,  ποὺ  ὅλοι  τους 
ἦταν  διευθυντὲς  τῶν  πολυεθνικῶν  ἐπιχειρήσεων  τοῦ  βασιλιᾶ.  Τέτοιοι  ὑπῆρχαν  καὶ  στὴ 
Θνίκη: ʺεἶχαν ἀμύθητους θησαυρούς, ἀλλὰ τοὺς ἑβραίους αὐτοὺς ἐμεῖς δὲν τοὺς βλέπαμε. 
Ἦταν μόνο ὀνόματα σὲ μεγάλες ταμπέλες ποὺ προξενοῦσαν δέος. Λεῖπαν, ἄλλωστε, συ‐
νεχῶς στὴν Εὐρώπη, στὰ Παρίσια…ʺ4. 
 
9. Τὸ  πρῶτο  βῆμα  γιὰ  τὴν  ὑλοποιήση  τοῦ  σχεδίου  ὑποδοχῆς  τοῦ  Καθάρματος  θὰ 
ἦταν  ἡ  ἵδρυση  ἑνὸς  μονιστικοῦ  κράτους  διεπομένου  ἀπὸ  τὸ  σιωνιστικὸ  δογματισμό. 
Αὐτομάτως ἡ προσοχὴ δὲν στρέφεται ἀλλοῦ, παρὰ πρὸς τὴν πολύπαθη Παλαιστίνη! Ὁ δὲ 
Herzl,  στὸν  προγραμματικὸ  λόγο  ποὺ  ἐκφώνησε  στὸ  συνέδριο,  ἐξῆρε  τὴ  μανία  τῶν 
ʺἀγαπώντων τὴν Σιώνʺ, προτρέποντάς τους νὰ ἀναλάβουν ἀγῶνα γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς 
Παλαιστίνης. Στὴν προσπάθειά τους θὰ βροῦν ὁλόθυμο ὑποστηρικτὴ τὸ διεθνὴ σιωνισμὸ 
ποὺ θʹ ἀναλάβει τὸ καθῆκον νὰ τοὺς συντρέξει πλέρια. Τὸ βάρος ρίχνεται στὴν προαγωγὴ 
καὶ ἐμπέδωση τοῦ συμβόλου τῆς Σιών· γιʹ αὐτὸ καὶ ὁ Herzl πιπιλίζει τὸ slogan, ὅπως τοῦ τὸ 
ὑπέδειξε  ὁ  βασιλιάς  του:  ʺνὰ  προβληθεῖ  τὸ  πρόβλημα  τῶν  ἑβραίων,  ὡς  πρόβλημα  τῆς 
Σιώνʺ5. 
Τὸ σχέδιο γιὰ τὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Παλαιστίνης προβλέπει ἀλλαγὴ καθεστῶτος. 
Τὴ χώρα κατέχουν οἱ Τοῦρκοι, ποὺ μπορεῖ μὲν νὰ εἶναι ὑποταγμένοι στὸ διεθνὴ σιωνισμό, 
εἶναι ὅμως μουσουλμάνοι, μὲ πολιτικὴ ἀστάθμητη. Ἄλλωστε ὁμολογεῖται ὅτι τὸ τουρκικὸ 
καθεστὼς στὴν Παλαιστίνη εἶναι τυραννικό, τόσο ποὺ οἱ σιωνιστὲς ἀρχηγοὶ καταβάλλουν 
 Ἰδοὺ πῶς ἀρχίζει τὸ λῆμμα ʺIsraelʺ στὴ Judaica (XII 732): ʺΜετὰ ἀπὸ σχεδὸν 2.000 χρόνια, χωρὶς κράτος, στὴ 
διασπορά, καὶ μισὸν αἰῶνα μετὰ τὸ πρῶτο σιωνιστικὸ συνέδριο στὴ Βασιλεία τῆς Ἑλβετίας…ʺ. 
2 Arberry, σ. 36. 
3 βλ. δρ. Ἀρ. Ἀνδρόνικος, Ὁ Ἰούδας διὰ μέσου τῶν αἰώνων, Ἀθῆναι (1927), σ. 34. 
4 Γ. Ἰωάννου, στὴ Φιλολογικὴ Σελίδα τῆς ʺΚαθημερινῆςʺ 7/3/1976. 
5 βλ. Ar. Hertzberg, The zionist idea· a historical analysis and reader, ʺGreenwood Press Publ.ʺ, Westport, Conn., 
1970, σς 227, 229. 
1

11
προσπάθειες  ʺνὰ  ἀναχαιτίσουν  τοὺς  τουρκικοὺς  διωγμοὺς  στὴν  Παλαιστίνηʺ1.  Φυσικὰ  οἱ 
παραπάνω  χαρακτηρισμοὶ  γιὰ  τὸ  τυραννικὸ  καθεστὼς  τῆς  Τουρκίας  στὴν  Παλαιστίνη 
εἶναι  ἀληθινοί,  ἀφοῦ  ὅσοι  λαοὶ  τὸ  γνώρισαν,  ἔτσι  τὸ  καταγγέλλουν.  Ὅμως  ἡ  διαβόητη 
τουρκικὴ τυραννία δὲν ἄγγιζε κἂν τοὺς ἰουδαίους τῆς Παλαιστίνης, ποὺ τότε ἄρχισαν νὰ 
συρρέουν στὴ  χώρα· ἐστρέφετο ἀποκλειστικὰ κατὰ τῶν ἰθαγενῶν. Ἀναφέρεται ὁ ἑβραιο‐
κατευθυνόμενος πασᾶς Τζεμάλ, ποὺ ἐπέβαλε καθεστὼς τρόμου καὶ ὠμῆς τυραννίας, κα‐
τὰ τῶν Ἀραβικῶν φυλῶν. 
 
10. Ὅμως ὁ βασιλιὰς Rothschild εἶναι ἀποφασισμένος νὰ ἰουδαιοποιήσει τὴν Παλαι‐
στίνη,  χρησιμοποιώντας  γιὰ  ὄχημα  τὴν  τουρκικὴ  τυραννία.  Αὐτὸ  στὴν  πρώτη  φάση.  Ἡ 
εὐκαιρία  ἔρχεται  μὲ  τὴν  κατασκευὴ  τῆς  σιδηροδρομικῆς  γραμμῆς,  ποὺ  ἀρχίζει  τὸ  1895. 
Ἀμέσως ἐπιβάλλεται καθεστὼς στυγνῆς τρομοκρατίας, ποὺ ξεκικᾶ μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι οἱ 
Παλαιστίνιοι παρακωλύουν τὴν ἀνάπτυξη τῆς σιδηροδρομικῆς κατασκευῆς. Γιὰ νὰ στρω‐
θεῖ  αἴφνης  ἡ  σιδηροδρομικὴ  γραμμὴ  Ἰερουσαλήμ‐Ἄκαμπα,  τὸ  1901,  ἐπιβάλλεται,  μὲ  τὴν 
ἔγκριση τοῦ σουλτάνου Ἀβδοὺλ Χαμὶτ Β΄ (1876‐1909), εὐρύτατη γενοκτονία εἰς βάρος τῶν 
Ἀραβικῶν φυλῶν. 
Στὴ δεύτερη φάση, ὁ βασιλιὰς θὰ ἐπιτρέψει τὴν καθίζηση τῆς Τουρκίας. Γιὰ νὰ τῆς 
προξενήσει  οἰκονομικὴ  καχεξία  θὰ  ἐπιτρέψει  τὴν  ἐμπλοκή  της  σὲ  πολέμους  μὲ  τὴν  Ἰτα‐
λία, μὲ τὰ Βαλκάνια καὶ μὲ τὶς Ἀραβικὲς χῶρες. Ἀπὸ Μάιο μέχρι Δεκέμβριο τοῦ 1915 γίνο‐
νται πολεμικὲς συρράξεις μέσα στὰ ὅρια τῆς Τουρκίας, στὴν Καλλίπολη, ὅπου ἔλαβε μέ‐
ρος  καὶ  ὁ  σιωνιστὴς  στρατιωτικὸς  Joseph  Trumpeldor2.  Ἡ  εὐκαιρία  γιὰ  τὴν  ʺἀπελευ‐
θέρωσηʺ τῆς Παλαιστίνης ἔρχεται μὲ τὶς τουρκογερμανικὲς ἐπιχειρήσεις στὴ διώρυγα τοῦ 
Σουέζ,  ὁπότε  οἱ  Βρετανοὶ  εἰσέρχονται  ἀνενόχλητοι  στὴ  χώρα,  τὴν  11  Ὀκτωβρίου  1917. 
Ἐπικεφαλῆς τῆς βρετανικῆς ἐκστρατείας βρίσκεται ὁ στρατηγὸς Ed. Allenby, ἕνας ἔντιμος 
καὶ ἀνεξίθρησκος στρατιώτης. Παρὰ ταῦτα τὸ γεγονὸς προξενεῖ εὐχαρίστηση στοὺς σιω‐
νιστὲς ἀρχηγοὺς διότι γνωρίζουν ὅτι τὸ καθεστὼς θʹ ἀλλάξει σύντομα. Ὁ στρατάρχης ἔχει 
πολλὴ  δουλειά.  Ἀπὸ  τὴ  χώρα  εἶχε  ἀφαιρεθεῖ  ἡ  οἰκονομικὴ  ἱκμάδα  καὶ  ὁ  Παλαιστινιακὸς 
λαὸς  πέθαινε  τῆς  πείνας.  Ἀμέσως  ἐπιτρέπει  τὴ  διάνοιξη  τῶν  ἐμπορικῶν  ὁδῶν,  γιὰ  τὴν 
εἰσροὴ ἀγαθῶν. Διακηρύττει τὴν τήρηση τῶν πολιτικῶν ἐλευθεριῶν καὶ τὸ σεβασμὸ τῶν 
θρησκευτικῶν δικαιωμάτων. Παράλληλα ἐγκαθιστᾶ στρατιωτικὴ διοίκηση, τοποθετώντας 
ἐπικεφαλῆς  τὸν  στρατηγὸ  Clayton.  Ἡ  Ἀγγλικὴ  βουλὴ  γρήγορα  θʹ  ἀρχίσει  τὶς  ἀντικα‐
ταστάσεις,  ἀναζητώντας  τὸν  ἰουδαιοκατευθυνόμενο  στρατηγό.  Ἔτσι  ὁ  Clayton  ἀντικαθί‐
σταται ἀπὸ τὸν Moouen, αὐτὸς ἀπὸ τὸν Watson κι αὐτὸς ἀπὸ τὸν Bols, ὅλους στρατηγούς. 
Τὸ  ἑπόμενο  βῆμα  στὴν  ἰουδαιοποίηση  τῆς  χώρας  ἦταν  ἡ  ἀντικατάσταση  τῆς 
στρατιωτικῆς  διοίκησης  ἀπὸ  πολιτική.  Τοῦτο  ἐπετεύχθη  τὴν  1/7/1920  καὶ  πρῶτος  ὕπατος 
ἁρμοστὴς τοποθετήθηκε ὁ ʺSirʺ H. Samuel (ἀργότερα ὑπουργὸς καὶ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευ‐
θέρων στὴ βουλὴ τῶν λόρδων). Τὸ ἀξίωμα δὲν σημαίνει παρὰ τὸν ʺἘντολοδόχοʺ. 
 
11. Ὅμως  οἱ  σιωνιστὲς  δὲν  ἀνησυχοῦν.  Ἀπόδειξη  τούτου  ἀποτελεῖ  ἡ  διαβόητη 
ʺΔήλωση  Balfourʺ,  ἡ  ὁποία  ἐκδίδεται  στὶς  2  Νοεμβρίου  τοῦ  1917,  λίγες  μέρες  μετὰ  τὴν 
 Judaica XVI 288, Warburg Otto. 
 βλ. Judaica XV 1412, Trumpeldor Joseph. 

1
2

12
κατάληψη  τῆς  χώρας  ἀπὸ  τοὺς  Βρετανούς.  Ὁ  Ἀρθοῦρος  Balfour  ὑπῆρχε  ὑπουργὸς 
Ἐξωτερικῶν καὶ τὴ ʺΔήλωσηʺ ἐπέδωσε ἐπισήμως καὶ μὲ τρεμάμενα χέρια στὸν ἀφέντη του 
Rothscshild.  Ἀμέσως  τούτη  υἱοθετεῖται  ἀπὸ  τὶς  Συμμαχικὲς  δυνάμεις  καὶ  καταχωρεῖται 
στὴ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν. Ἡ ʺΔήλωσηʺ ἐκείνη ἦταν ἀποφασιστικὴ καὶ ἀπετέλεσε καμπὴ 
στὴν πορεία γιὰ τὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Παλαιστίνης. Μὲ τὴ δημοσίευση τῆς ʺΔήλωσηςʺ, ὁ 
παγκόσμιος ἑβραϊσμὸς ὁδηγήθηκε στὸ λοῦκι τοῦ ἐνθουσιασμοῦ. Τὸ ὁμολογοῦν, ἄλλωστε, 
οἱ  ἴδιοι  οἱ  ἑβραῖοι:  ʺκατέλαβεν  ἐνθουσιασμὸς  τὸν  λαόν  μαςʺ.  Ὅλοι  τους  ζοῦσαν  μὲ  τὴν 
αἴσθηση τῶν ἀναμενομένων συμβάντων· ζοῦσαν ʺμὲ τὴν θέρμην τῶν ἐλπίδων, τὴν δύνα‐
μιν τῆς φαντασίας, τὴν ὁρμὴν τῆς ἀνυψώσεως τῆς ἐθνικῆς ψυχῆς…ʺ1. 
 
12. Ἡ σιωνιστικὴ προπαγάνδα ἐξαπλώνεται σὰν πυρκαγιά. Ὅλοι οἱ ἑβραῖοι, ἐν μιᾷ 
νυκτί, προσθέτουν στὴν γκριζάδα τῆς ψυχῆς τους τὴ μέλανα ἁδρὴ πινελιὰ τοῦ σιωνισμοῦ. 
Ἦταν  τόση  ἡ  σιωνιστικὴ  ἔξαρση  ποὺ  κατέλαβε  τοὺς  ἑβραίους,  ὥστε  θὰ  μποροῦσε  νὰ  ἐ‐
κληφθεῖ ὡς φαινόμενο ὁμαδικῆς ψύχωσης. Ἔτσι ἀρχίζουν νὰ ἐμφανίζονται κατὰ δεκάδες 
οἱ  ἐπιτόπιες  σιωνιστικὲς  ὀργανώσεις:  ʺ…ὁμάδες  νέων,  φλογερῶν  καὶ  μαχητικῶν,  ἐφο‐
δίαζαν στελέχη προπαγανδιστῶν, ἀποστόλων ποὺ θʹ ἀπεκάλυπταν σὲ λίγο τὴ μαγικὴ λέ‐
ξη τῆς ἐθνικῆς ἀναγεννήσεως στὶς μάζες (…). Κάθε προάστειο, κάθε συνοικία δὲν ἄργησε 
νʹ  ἀποκτήση  τὴ  σιωνιστικὴ  λέσχη  τηςʺ2.  Οἱ  ἑβραῖοι  ὅλοι  βρίσκονται  σὲ  κατάσταση  παρά‐
κρουσης.  Καὶ  προτρέπονται  ἀπὸ  τοὺς ἡγέτες τους,  ʺνὰ  ὑπενθυμίζουν εἰς τὸν  ἑαυτόν των 
ἀκαταπαύστως, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς μιᾶς Ν έ α ς  ἐ π ο χ ῆ ς …ʺ3. Σήμερα δὲν 
εἶναι  πιὰ  μυστικὸ  ὅτι  ἡ  ʺΝέα  ἐποχὴʺ  ἀναφέρεται  στὴν  τυραννικὴ  δικτατορία  τοῦ  Ἀντι‐
χρίστου. Τὸ ʺνὰ ὑπενθυμίζουν οἱ ἑβραῖοι ἀκαταπαύστωςʺ τοὺς σιωνιστικοὺς σκοπούς, ση‐
μαίνει νὰ διακατέχονται ἀπὸ ἀνανεούμενο ἐνθουσιασμό, ποὺ ἀποκλείει τὴ λήθη καὶ τὴν 
ἀδράνεια:  ʺἘκεῖνο  ποὺ  περισσότερο  φοβούμαστε,  λένε,  εἶναι  ἡ  εἴς  τινας  ἑβραϊκοὺς  κύ‐
κλους  μεταμόρφωσις  τοῦ  σιωνιστικοῦ  ἰδεώδους  εἰς  ἕνα  ʹμάθημα  μεμαθημένονʹ,  εἰς  μίαν 
ἕξιν  μηχανικήν,  μακρὰν  παντὸς  βαθυτέρου  αἰσθήματοςʺ4.  Πρῶτα  νὰ  ἐξαφθεῖ  τὸ  πάθος 
στὴν  ἰουδαϊκὴ  μάζα·  μετὰ  νὰ  ἐμπεδωθεῖ  ἀνεκρίζωτο·  στὴ  συνέχεια  νὰ  ὁμολογηθεῖ  τὸ 
τυφλὸ δόσιμο αὐτῆς· τέλος νὰ ὑλοποιηθεῖ στὸ σχέδιο ἰουδαιοποίησης τῆς Παλαιστίνης. Ἡ 
συνεχὴς  ἀναμόχλευση  τῆς  σιωνιστικῆς  λύσσας,  θὰ  ὑποδείξει,  ἀργότερα,  καὶ  ἄλλα  σχέ‐
δια….  Ὅλοι  προσέρχονται  στὸν  ἐπιφανέστερο  ἐκπρόσωπο  τοῦ  βασιλιᾶ,  τὸν  Herzl.  Καὶ 
στὸν πυρετὸ τῆς σιωνιστικῆς μανίας τους παραδίδονται σʹ αὐτόν: ʺοἱ τρεῖς ἀδελφοὶ Μάρ‐
μορεκ, ποὺ τοῦ ὁρκίσθησαν πίστιν. Ἦλθαν οἱ Βίρμπαουμ, ὁ Κέλνερ, ὁ Συίρερ, ὁ Καμίνκα, 
ὁ Λανδάου…ʺ. Συνέτρεξε ὁ ἑβραιοπολωνὸς διπλωμάτης Νεβλίνσκι, ποὺ ʺεἶχεν εἰσχωρήσει 
πολὺ  εἰς  τὴν  Ὑψηλὴν  Πύλην…ʺ5.  Ὁ  Otto  Warburg  καὶ  ὁ  πεθερός  του  Gustav  Cohen  προ‐
σχωροῦν  στὸ  κίνημα  τῶν  θιασωτῶν  τοῦ  Herzl6.  Προσέρχονται  καὶ  πολλοὶ  ʺgoimʺ:  ὁ 
ʺἀγγλικανὸςʺ πάστορας Ἔσλερ, ὁ ὁποῖος ʺεἶχεν ὑπολογίσει, ἐπὶ τῇ βάσει παλαιᾶς προφη‐
τείας (;!), ὅτι ἡ ἀπολύτρωσις τοῦ ἰσραὴλ εἶναι ἐγγύςʺ. Ὁ ἴδιος, ὅστις ὑπῆρξε γιὰ τὸν Herzl 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/8/1928, ἀρ. 14. 
 In memoriam, ἔκδ. ʺἱ.κ. Θνίκηςʺ, Θνίκη 1974, σ. 37. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 20/6/1928, ἔτ. Α΄ ἀρ. 11. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/8/1928, ἀρ. 14, σ. 1.  
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/6/1928, ἔτ. Α΄, ἀρ. 10. 
6 βλ. Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
1
2

13
ʺἕνας δραστήριος καὶ πιστὸς συνεργάτηςʺ, συνέθεσε σιωνιστικὰ ἄσματα προτρεπτικὰ τῆς 
καταλήψεως τῆς Παλαιστίνης1. Μεταξὺ τῶν ἐπιφανῶν ἰουδαίων ποὺ ἐπισκέπτονταν πρὸς 
ἐμψύχωση  τὴν  Παλαιστίνη,  ἦταν  καὶ  ὁ  Otto  Warburg,  ὁ  ὁποῖος  σημειώνεται  πὼς  ὑπῆρχε 
ʺἀφομοιωμένοςʺ,  ὅμως  δεινὸς  σιωνιστὴς  καὶ  ʺτρίτος  πρόεδρος  τοῦ  παγκόσμιου  σιωνι‐
στικοῦ  ὀργανισμοῦʺ.  Ἔγινε  δὲ  σιωνιστὴς  ʺμὲ  τὴν  ἐπίδραση  τοῦ  πεθεροῦ  του  Gustav 
Cohenʺ2.  Φυσικὰ  καὶ  ὁ  Herzl  ἔκανε  ἐπίσκεψη  ἐδῶ,  κατὰ  τὶς  ἀρχὲς  τοῦ  1900.  Ἀλλὰ  καὶ 
παράγοντες τῆς πολιτικῆς ζωῆς τῆς Ἀγγλίας, δηλωμένοι σιωνιστές, ἐπισκέπτονται συχνὰ 
‐ πυκνὰ τὴν Παλαιστίνη, ὑποβοηθώντας τὴν ἐπιβολὴ τοῦ σιωνιστικοῦ σχεδίου. Ἐδῶ ἔμεινε 
ἀρκετὲς μέρες τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1920, ὁ ἑβραιοάγγλος ὑπουργὸς Σεφινέλ. 
 
13. Γιὰ  τὴν  ἀγορὰ  Παλαιστινιακῆς  γῆς,  ὁ  ʺσιωνιστικὸς  ὀργανισμὸςʺ  στήνει  τρεῖς 
ἑταιρεῖες  γιʹ  αὐτὸν  ἀκριβῶς  τὸ  σκοπό:  τὴν  ʺJewish  Colonization  associationʺ  (=  ʺἰουδαϊκὴ 
ἑταιρεία  ἀποικιοποίησηςʺ)3·  τὴν  ʺPalestine  land  development  companyʺ  (=  ʺἑταιρεία  ἀξιο‐
ποίησης  τῆς  Παλαιστινιακῆς  γῆςʺ)  καὶ  τὸ  ʺJewish  national  fundʺ  (=  ʺἰουδαϊκὸ  ἐθνικὸ  τα‐
μεῖοʺ).  Λέγεται  ρητῶς  ὅτι  τὰ  παραπάνω  κατασκευάσματα  ʺἀγόραζαν  γῆ  καὶ  ἐνθαρ‐
ρύνονταν στὴν ἐπένδυση ἰδιωτικῶν ἰουδαϊκῶν κεφαλαίων στὴ γεωργία, τὴ βιομηχανία, τὸ 
ἐμπόριο…ʺ4. 
 
14. Κατὰ  τὴν ἀρχὴ  τοῦ 1900 τίθεται σὲ ἐφαρμογὴ ʺτὸ σχέδιο ἐγκατάστασης 100.000 
ἱσραηλιτῶν σὲ 500 χωριὰ τῆς Ἀνατολίαςʺ5. Τὸ ἔργο τοῦτο ἀνατέθηκε στὸν ἐπιφανὴ μεγα‐
λοϋπάλληλο  τοῦ  Rothschild,  τὸν  Otto  Warburg  (θ.  1938),  ποὺ  ʺμὲ  δικά  του  κεφάλαια 
ἀνέλαβε  τὴν  οἰκονομικὴ  κάλυψη  δύο  ἰουδαϊκῶν  ἐγκαταστάσεων  στὴν  Ἀνατολίαʺ6.  Οἱ 
ἐγκαταστάσεις  ἐκεῖνες  στὴν  ἰουδαϊκὴ  συνθηματική,  πρὸ  τῆς  ἐπισήμου  ἀνακηρύξεως  τοῦ 
ἰσραὴλ  σὲ  κράτος,  λέγονται  ʺyishuvʺ.  Μάλιστα  διακρίνονται  σὲ  ʺπαλαιὰ  yishuvʺ,  ὅσα 
συγκροτήθηκαν πρὸ τοῦ Α΄ σιωνιστικοῦ συνεδρίουʺ  (σι. συ.) καὶ σὲ ʺνέα yishuvʺ, τὰ μετὰ 
τὸ  συνέδριο  ἐκεῖνο.  Ὁ  ἴδιος  Warburg,  ποὺ  φαίνεται  δὲν  ἐφέρετο  ρεαλιστικὰ  πρὸς  τοὺς 
ἀριθμούς, κατὰ τὸ 1905‐06, ʺἀρχίζει τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ σχεδίου τῆς ἐγκατάστασης 1.000.000 
ἑβραίων  στὴ  Μεσοποταμίαʺ.  Ὅμως  ὁ  Herzl,  ποὺ  προσβλέπει  στὴν  ἄμεση  ἐγκατάσταση 
ἑβραίων  στὴν  El‐Arish,  ματαιώνει  τὸ  σχέδιο  τοῦ  Warburg.  Εἶχε,  ἄλλωστε,  αὐτὸ  τὸ  δι‐
καίωμα,  διότι,  ἂν  ὁ  τελευταῖος  ὑπῆρξε  μεγαλοϋπάλληλος  τοῦ  βασιλιᾶ,  ὁ  Herzl  ὑπῆρξε  ὁ 
ἀξιωματοῦχος,  στὸν  ὁποῖο  ἀνατέθηκε,  μὲ  βασιλικὴ  ἐντολή,  ἡ  ἀρχηγία  τοῦ  σχεδίου  ἰου‐
δαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης.  Ὁ  Warburg,  πρὶν  πέσει  ἐπάνω  του  ὁ  κεραυνὸς  τῆς  ὀργῆς 
τοῦ  βασιλιᾶ,  συντάσσεται  μὲ  τὸν  Herzl,  ʺκαὶ  γίνεται  ὁ  σύμβουλός  του  σὲ  θέματα  ποὺ 
ἀφοροῦσαν τὴ μετανάστευσηʺ7. 

 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/6/1928, ἔτ. Α΄, ἀρ. 10. 
 Judaica XVI 286‐287, Warburg Otto. Βλ. καὶ φωτογραφία αὐτ. (287), τὸν Warburg μαζὶ μὲ τὸν Leo Baeck, στὸ 
ἀτμόπλοιο ʺTel Avivʺ, ἐν πλῷ γιὰ τὸ ereẓ israel, τὸ 1938. 
3 βλ. Judaica VII 178‐181, Colonization Association. 
4 Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
5 Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
6 αὐτ. 
7 Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
1
2

14
15. Παρὰ  τὸν  καταιγισμὸ  τῶν  σιωνιστικῶν  συνθημάτων,  ὁρισμένοι  ἑβραῖοι  μένουν 
ἀσυγκίνητοι.  Εἶναι  οἱ  ʺἀφομοιωμένοιʺ,  ἐκεῖνοι  δηλαδὴ  ποὺ  ἀκολουθοῦν  ʺἐθνικοὺςʺ  τρό‐
πους ζωῆς. Τὸ συνέδριο, καὶ τὶς ἰδέες ποὺ ἀπέρρεαν ἀπʹ αὐτό, ἰσχυρίζεται ἰουδαϊκὴ πηγή, 
ʺὑποστήριξαν  ἀπὸ  τοὺς  ἰουδαίους  ἐκεῖνοι  ποὺ  ἦταν  ὀπαδοὶ  αὐτοῦ,  ἢ  ἐκεῖνοι  ποὺ  εἶχαν 
διάθεση νὰ πιστέψουν σʹ αὐτό. Ὅμως οἱ μεγάλες μάζες τῶν ἀφομοιωμένων ἑβραίων δὲν 
ἦταν εὔκολο νὰ ἐπηρεασθοῦν…ʺ. Ἔτσι ὁ Herzl, στὸ β΄ σιωνιστικὸ συνέδριο τοῦ ἑπόμενου 
χρόνου, θὰ προτρέψει στὴν ὁλοκληρωτικὴ σιωνιστικοποίηση τῆς ὅποιας ἰσραηλιτικῆς κοι‐
νότητος (ἰ.κ.), ἀναγγέλλοντας νέο slogan βιαίας ἐπιβολῆς: ʺἘξαναγκάστε τὴν κοινότητα!ʺ1. 
Γενικά, παρὰ τὸν ἐνθουσιασμό τους, καὶ τὶς ἀπειλὲς τῶν ἀξιωματούχων τοῦ πολυχρονε‐
μένου βασιλέως τους, οἱ ἑβραῖοι δὲν δείχνουν ὄρεξη νὰ μεταφερθοῦν στὴν Παλαιστίνη. Ὁ 
βασιλιὰς  θυμώνει  καὶ  ἀλίμονο  στοὺς  ὑπηκόους  του.  Διατάζει  νὰ  ὀργανωθοῦν  pogroms, 
ποὺ  ὅμως  οἱ  ἐνοχὲς  αὐτῶν  θὰ  φορτώνονται  στὶς  ξένες  κυβερνήσεις,  ὅπου  διαδραματί‐
ζονται τὰ pogroms. 
 
16. Στὴ σειρὰ τῶν slogans θὰ προστεθεῖ ἕνα τρίτο, ποὺ θὰ θεμελιώσει ʺβιβλικάʺ, ὄχι 
μόνο  τὴν  πανσιωνιστικοποίηση  τῶν  πάντων,  ἀλλὰ  θὰ  ὁπλίσει  μὲ  τὸ  ἐπιχείρημα  τῆς 
ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης.  Τὸ  τελευταῖο  θὰ  ἐκφέρει  ὁ  Ben  Gurion  καὶ  θὰ  εἶναι 
τοῦτο: ʺἩ Βίβλος εἶναι ἡ ἐντολή μας!ʺ (ἡ Βίβλος δηλαδὴ ἐντέλλεται τὴν ἐγκατάσταση τῶν 
ἑβραίων στὴν Παλαιστίνη)2. Στὸ ἑξῆς δὲν θὰ μείνει τίποτα ἐκτὸς τοῦ σιωνιστικοῦ κύκλου. 
Ἡ  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης  ἀποτελεῖ  ἄρθρο  σιωνιστικῆς  πίστης,  ποὺ  ἐπαναφέρει 
ἐποχὲς Παλαιοδιαθηκικῆς αἰχμαλωσίας, ὅπου κάθε τόπος, ἐκτὸς Παλαιστίνης, ἐθεωρεῖτο 
ʺgalutʺ (=ʺἐξορίαʺ). Σʹ αὐτὴν τὴν πίστη ὑποχρεοῦνται ὅλοι, ʺσιωνιστὲςʺ καὶ ʺμὴ σιωνιστέςʺ, 
νὰ  συμπίπτουν,  διακατεχόμενοι  ἀπὸ  μόνιμο  ἐνθουσιασμό.  Τὸ  σχέδιο  τῆς  ἰουδαιοποίσης 
τῆς Παλαιστίνης εἶναι κοινὸ γιὰ ὅλους τοὺς ἰουδαίους, σὲ ὅλες τὶς πτυχές του: νὰ πραγμα‐
τοποιηθεῖ  ʺμεγάλης  κλίμακας  ἐγκατάσταση  ἐποίκων  στὴν  ereẓ  israel,  πράγμα  ποὺ  θʹ 
ἀποτελέσει  τὴ βάση ἑνὸς ἰουδαϊκοῦ κράτους· ἡ δὲ ἐγκατάσταση νὰ  γίνει χωρὶς καθυστέ‐
ρηση, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἔκδοση τοῦ καταστατικοῦ χάρτηʺ3. 
 
17. Ὀργανώνεται  πρῶτα  στρατιωτικὸ  σῶμα  ἰουδαίων  φονιάδων  καὶ  σαμποτέρ,  μὲ 
ἐπικεφαλῆς τὸν Joseph Trumpeldor. Τοῦτο στελεχώθηκε ἀπὸ ἐκλεκτοὺς ἰουδαίους ἀσσασ‐
σίνους, ποὺ ὑπηρετοῦσαν στὸ σύνταγμα τοῦ βασιλιᾶ Rothschild, εὑρισκομένους ἐκτὸς Πα‐
λαιστίνης:  ʺὁ  σιωνιστὴς  Τρούμπελδορ  ὀργανώνει  ἕναν  ἰσχυρὸ  ἑβραϊκὸ  στρατὸ  ποὺ  μετα‐
φέρει  στὴν  Παλαιστίνηʺ4.  Πολλοὶ  ἀπὸ  ἐκείνους  τοὺς  στρατιῶτες  ἐργάζονταν  ἀγροτικὲς 
δουλειές, ʺδιὰ νὰ ἐξοικειωθῶσι μὲ τὴν ζωὴν τοῦ χωρίουʺ5. 
Ἐν  συνεχείᾳ  ἱδρύονται  οἱ  συναγωγὲς  καὶ  οἱ  πειραματικοὶ  ἀγροτικοὶ  σταθμοί.  Ὁ 
πρῶτος ἀπʹ αὐτοὺς ἱδρύεται στὴν Athlit, ἕνα moshavah (ἰουδαϊκὸ χωριὸ στὸ σύγχρονο ἰσ‐
ραήλ, ὅπου ἡ ἀγροτικὴ καλλιέργεια διεξάγεται μὲ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία) παραθαλάσσιο, 
νότια τῆς Χάιφα. Ἱδρύθηκε τὸ 1903 καταπῶς διέταξε ὁ ʺβαρόνοςʺ Edmond de Rothschild. Ὁ 
 Alex Bein, Theodore Herzl: a biography, ʺThe Jewish Publ. Society of Americaʺ, Philadelphia 1945, σς 246, 272. 
 D. Ben Gurion, Memoirs, ʺThe World Publ. Companyʺ, N.Y. 1970, σ. 107. 
3 Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
4 περ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3. 
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 9/5/1928, ἀρ. 8, σ. 2. 
1
2

15
ἴδιος  ἀνέθεσε  στὸν  μεγαλοϋπάλληλό  του  Otto  Warburg  νὰ  τὸ  στελεχώσει  μὲ  ἐθελοντές. 
Αὐτὸς δὲ τὸν πρῶτο ποὺ κάλεσε ἦταν ὁ Aaron Aaronsohn, ἕνας φανατικὸς ḥalutz (πιονέρος 
γεωργός)1. Στὸν Warburg ὁ βασιλιὰς θὰ ἀναθέσει καὶ ἄλλες ὑπεύθυνες ἀποστολές, ἐκτὸς 
ἀπὸ τραπεζικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἀξιώματα. Τὸ 1921 θὰ τὸν τοποθετήσει διευθυντὴ τοῦ ἀγρο‐
τικοῦ σταθμοῦ ἔρευνας στὸ Rehovot, καὶ τὸ 1925, διευθυντὴ τοῦ βοτανικοῦ τμήματος τοῦ 
ἑβραίικου πανεπιστημίου2. Ἀργότερα, κατὰ τὴν ἔκρηξη τοῦ Β΄ Π.Π., θὰ τοῦ ἀφαιρέσει αὐ‐
τὰ τὰ ἀξιώματα. 
 
18. Στὴν  Παλαιστίνη,  μὲ  τὴ  βαθμιαία  ἰουδαιοποίηση  της,  ἄρχισε,  παράλληλα,  νὰ 
διαμορφώνεται  τὸ  εἶδος  τοῦ  ἐσχατολογικοῦ  ἰουδαίου,  ἀφοῦ  ἡ  ἵδρυση  τοῦ  ἱσραὴλ  ἀνοίγει 
τὴν αὐλαία τοῦ ἐσχατολογικοῦ ʺμυστηρίου  τῆς  ἀνομίαςʺ3.  Πρόκειται  γιὰ  γενιά, ποὺ  καλ‐
λιεργήθηκε  σύμφωνα  μὲ  τὴν  προδιαγραφὴ  τῶν  σιωνιστῶν  ἀρχηγῶν:  ʺ…ἕτοιμη  ὄχι  μόνο 
νὰ μοχθήσει γιὰ τὴν ἵδρυση τοῦ ἰουδαϊκοῦ κράτους, ἀλλὰ καὶ νὰ πολεμήσει ὑπὲρ αὐτοῦ· 
νὰ  ὑποφέρει  καὶ  νὰ  πεθάνει  γιὰ  χάρη  του,  ὅταν  τὸ  καλέσει  ἡ  ὥραʺ4.  Εἶναι  οἱ  λεγόμενοι 
ʺshabrasʺ (αὐτόχθονες ποὺ παρασκευάζουν τὴν ὑποδοχὴ τοῦ Καθάρματος). Ἐδῶ δὲν ἀνα‐
φέρεται  σὲ  κάποια  ἐπεξεργασία  πατριωτικῆς ἔξαρσης, ἀλλὰ σὲ ἕναν ρατσισμὸ θρησκευ‐
τικῆς  κατεύθυνσης,  ὅπου  ἡ  θρησκεία  ἀποβαίνει  ὁ  ἀποκλειστικὸς  γνώμων  τῆς  ζωῆς  τοῦ 
ἄποικου.  Εὔγλωττο  παράδειγμα  ἀποκλειστικότητας  τῆς  θρησκείας  ἐπὶ  τοῦ  ἐθνικισμοῦ 
ἀποτελεῖ ὁ τίτλος τοῦ βιβλίου ʺReligion is the source of jewish nationalismʺ (= ʺἩ θρησκεία 
εἶναι  ἡ  πηγὴ  τοῦ  ἰουδαϊκοῦ  ἐθνικισμοῦʺ).  Συγγραφέας  τούτου  ὑπῆρξε  ὁ  ραμπὶ  Yehiel 
Michael Pines, ἀρχηγὸς τοῦ κινήματος ʺHoveve Zionʺ πού, διὰ τοῦ βιβλίου του ἐκείνου, τὸ 
ὁποῖο  κυκλοφόρησε  συγχρόνως  μὲ  τὴν  πραγματοποίηση  τοῦ  Α΄  σιωνιστικοῦ  συνεδρίου, 
καλοῦσε τὸ ἑβραιαριό, ʺὑπὲρ ἑνὸς ἐθνικισμοῦ, τοῦ ὁποίου ψυχὴ θὰ εἶναι ὁ torah (ἐννοεῖ τὸ 
talmud, σαφῶς) καὶ ζωὴ θὰ εἶναι οἱ ἐντολὲς καὶ τὰ διατάγματα (τοῦ βασιλιᾶ, βεβαίως!)ʺ5. 
Εἴπαμε  πὼς  τὸ  κύριο  μέλημα  τοῦ  σιωνισμοῦ  ὑπῆρξε  ἡ  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαι‐
στίνης6. Ἕνας ἐπιφανὴς ἰουδαῖος, ὁ Vl. Zeʹ ev Jabotinsky, δημοσιογράφος ἀπὸ τὴν Ὀδησσό, 
διάδοχος τοῦ Herzl καὶ ἀρχηγὸς τοῦ ἰουδαϊκοῦ ρεβιζιονισμοῦ, θὰ δώσει, σὲ μιὰ τετραπλὴ 
πρόταση, τὸ διάγραμμα τοῦτο: ʺΤοῦ σιωνισμοῦ σκοπὸς εἶναι ἡ ἵδρυση τοῦ ἰουδαϊκοῦ κρά‐
τους· τόπος; οἱ δύο πλευρὲς τοῦ Ἰορδάνη· τρόπος; οἱ ὁμαδικὲς μεταναστεύσεις· οἰκονομικὸ 
πρόβλημα; ἡ λύση ἑνὸς ἐθνικοῦ δανείου…ʺ7. 
 
19. Ὁ  σιωνισμός,  ἅμα  τῇ  γενέσει  του,  ὑπῆρξε  συμπαγὴς  καὶ  σιδηροῦς.  Ὅμως  ἔτσι 
δὲν  ἦταν  δυνατὸν  νὰ  δίνει  πρὸς  τοὺς  ʺἔξωʺ  τὴν  εἰκόνα  ἑνὸς  πλουραλιστικοῦ  καὶ  δημο‐

 βλ. Judaica III 821, Athlit· XVI 287, Warburg Otto. 
 βλ. Judaica XVI 288, Warburg Otto. 
3 Β΄ Θεσ. β΄ 7. 
4 M. Begin, The revolt, σ. 3. 
5 Arthur Hertzberg, The zionist idea· a historical analysis and reader, ʺGreenwood Press Publ.ʺ, Westport, Conn. 
1970, σ. 414. 
6 Ἰδοὺ ἡ βινιέτα τῆς 15θήμερης ἐφημερίδας ʺἹσραήλʺ (ʺὀργάνου τῆς σιωνιστικῆς ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδοςʺ): 
ʺὉ  σιωνισμὸς  σκοπεῖ  νὰ  ἱδρύσει  ἐν  Παλαιστίνῃ  ἑστίαν  διὰ  τοὺς  ἱσραηλίτας  ἠγγυημένην  ὑπὸ  τοῦ 
δημοσίου δικαίου ‐ Πρόγραμμα Βασιλείαςʺ (ἐννοεῖ τὸ συνέδριο τοῦ 1897). 
7 Walter Laquer, A history of zionism, ʺ Weidenfeld & Nicolsonʺ, London 1972, σ. 353. 
1
2

16
κρατικοῦ  κινήματος·  οὔτε  μποροῦσε  νὰ  κερδίσει  τοὺς  ʺἀφομοιωμένουςʺ  ἑβραίους  ἀνώ‐
δυνα. Ὅθεν εἶναι ἀνάγκη νʹ ἀρχίσει νὰ φαίνεται διασπασμένο καὶ πολυεδρικό. Ἔτσι ἐμφα‐
νίζονται ἰουδαῖοι ἀρχηγοὶ ποὺ εἰσηγοῦνται κάποιες αἱρέσεις μὲ κάποια ἀπόκλιση ἀπὸ τὸ 
ἀρχικὸ πρότυπο: ὁ Ahad Haʹ am ποὺ προτείνει τὸν ʺπνευματικὸ σιωνισμόʺ· ὁ Vladimir Jabo‐
tinsky,  ποὺ  κατασκευάζει  τὸν  ʺἀναθεωρημένο  σιωνισμόʺ·  ὁ  ραμπὶ  Samuel  Mohilever  ποὺ 
ἀρχηγεύει  μεταξὺ  τῶν  ὁπαδῶν  τοῦ  ʺθρησκευτικοῦ  σιωνισμοῦʺ·  ὁ  David  Wolffsohn,  ποὺ 
βαρύνει μὲ τὴν παρουσία του τὴν πλάστιγγα ὑπὲρ τοῦ ʺπολιτικοῦ σιωνισμοῦʺ. 
Ἔρχονται  καὶ  ἄλλοι  σιωνιστές,  ποὺ  προτείνουν  ἄλλες  σιωνιστικὲς  ἐκδοχές:  τὸν 
ʺπρακτικὸ σιωνισμόʺ, τὸν ʺἐκτελεστικὸ σιωνισμόʺ, τὸν ʺπολιτικὸ σιωνισμόʺ…. Ἐμφανίζον‐
ται, ἀκόμα, καὶ σιωνιστές, ποὺ δηλώνουν ʺμὴ σιωνιστέςʺ, ἀλλὰ καὶ … ʺἀντισιωνιστέςʺ, ἂν 
εἶναι δυνατόν! Ὅλο τοῦτο τὸ ἐπιφαινόμενο τῆς διαφωνίας τῶν φαρισαίων, γνωστὸ στοὺς 
ἰουδαϊκοὺς  κύκλους  ὡς  ʺẓiyyonei  Zionʺ,  γινόταν  θεατρικὰ  καὶ  δὲν  εἶχε  καμιὰ  ἐσωτερικὴ 
ἐπίδραση· ἦταν στάχτη στὰ μάτια τῶν ʺἔξωʺ. Ἀπόδειξη ὅτι ὅλοι τοῦτοι οἱ παρδαλοὶ κατέ‐
χουν ἀρχηγικὲς θέσεις σὲ σημαντικὰ πόστα ἀποτελεῖ ἡ ἀναφορὰ σὲ κάποια δείγματα. Ὁ 
Edward  Norman  ποὺ  δηλώνει  ʺμὴ  σιωνιστήςʺ,  εἶναι  διευθυντὴς  τῆς  ʺJoint  Distribution 
Committeeʺ καὶ μέλος τοῦ ʺJewish Agency Executive Councilʺ1. Κοντὰ σʹ ὅλα τοῦτα, ὑπῆρχε 
κὶ ἕνας σιωνιστὴς ποὺ τὸ ἔπαιζε ἀντίθετος! Πρόκειται γιὰ τὸν ὠμὸ τοκογλύφο καὶ πολιτι‐
κάντη H. Lehman, ποὺ κορόιδευε τοὺς πάντες ἀναφανδόν, ἐμφανιζόμενος ὡς … ἀντίθετος 
τοῦ σχεδίου μετανάστευσης τῶν ἑβραίων πρὸς Παλαιστίνη καὶ Η.Π.Α.. 
Ὁ  L.  Marshall,  ʺἡ  ἐξοχωτέρα  ἑβραϊκὴ  προσωπικότης  τοῦ  ἰουδαϊσμοῦ  τῶν  Η.Π.Α.ʺ2, 
δήλωνε ʺμὴ σιωνιστὴς ἰουδαῖοςʺ. Ἦταν ὅμως ʺπρόεδροςʺ τῆς ʺAmerican Jewish Committeeʺ! 
Κάποτε  τοῦ  ἐτέθη  ἡ  ἐρώτηση,  Πῶς  αὐτός,  ὄντας  ʺμὴ  σιωνιστὴςʺ  συνεργάζεται  στενὰ  μὲ 
τοὺς  σιωνιστές,  στὸ  θέμα  τῆς  ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης;  Κι  αὐτὸς  ἔδωσε  μιὰν  ἀ‐
πάντηση ἀρκετὰ ἀποκαλυπτική: ʺΔὲν εἶμαι σιωνιστής, ὅμως ἐνδιαφέρομαι γιὰ τὴν κατά‐
ληψη τῆς Παλαιστίνης, ἀφοῦ θεωρῶ πὼς αὐτὸ εἶναι καθῆκον κάθε ἑβραίου: νὰ βοηθήσει 
πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση…ʺ3. Ἴδια στάση τηροῦσε καὶ κεῖνο τὸ βδέλυγμα, ὁ Henry Mor‐
genthau, γραμματέας τοῦ θησαυροφυλακίου, τότε, ποὺ ἐμφανιζόταν ὡς ʺἀντισιωνιστὴςʺ ὁ 
ἀναίσχυντος.  Ταυτόχρονα  ἐξέφραζε  ʺτὴ  βαθειά  του  θλίψη  (δηλαδή,  χαρά)  στὴν  ἀναζή‐
τηση λιμένων κατάλληλων γιὰ τὴν ἀποβίβαση τῶν ἑβραίων, ποὺ μεταφέρονταν ἀπὸ τὴν 
Εὐρώπη πρὸς Παλαιστίνη…ʺ4. 
Ὄχι  μόνο  ἐπιφανεῖς  ἰουδαῖοι,  ἀλλὰ  καὶ  συμβούλια.  Τὸ  ʺAmerican  council  for  ju‐
daismʺ  πού,  μετὰ  ἀπὸ  κάθε  συνεδρία  του,  προέβαινε  σὲ  διάφορες  θεατρικὲς  ἐνέργειες 
ʺκατὰ τοῦ σιωνισμοῦʺ, ὅμως ʺδὲν προσπάθησε καθόλου νʹ ἀλλάξει τὴν ἐπίδραση τοῦ σιω‐
νισμοῦ  στὶς  Η.Π.Α.ʺ5.  Ἀλλά,  τὶ  λέω  γιὰ  μεμονωμένους  ἰουδαίους  καὶ  γιὰ  ἰουδαϊκὰ  συμ‐
βούλια, ποὺ τάσσονταν ʺκατὰʺ τοῦ σιωνισμοῦ. Ἐδῶ ʺὑπερορθόδοξοιʺ ραμπί, οἱ ἐνταγμένοι 
στὴν  ὀργάνωση  ʺAgudat  israelʺ,  διὰ  τοῦ  ἀρχηγοῦ  τους  Isaac  Brener,  δήλωναν  ʺἀντισιω‐
νιστέςʺ6. 
 Judaica XII 1216, Norman Edward. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/8/1928, ἀρ. 14, σ. 3. 
3 Halpern Ben, The idea of the jewish state, ʺHarvard University Pressʺ 1961, σ. 198. 
4 John Blum, Roosevelt and Morgenthau, Boston 1970, σ. 518‐519. 
5 D. Tschirgi, The politics of indecision, ʺPraeger Publ.ʺ 1983, σ. 65. 
6 Tschirgi, σ. 65. 
1
2

17
20. Ὥστε,  ἀπὸ  τὰ  παραπάνω  ποὺ  παρετέθησαν,  διαπιστώνεται  ἡ  συμφωνία  ποὺ 
ἔδενε τοὺς σιωνιστὲς μὲ τοὺς ʺμὴ σιωνιστὲςʺ στὸ σημεῖο τῆς κοινῆς στάσης ἀπέναντι τῶν 
σκοπῶν καὶ πράξεων τῶν ἰουδαίων ἀσσασσίνων στὴν Παλαιστίνη, καὶ στὴν ὑπόγεια συ‐
νεργασία  ὅλων  γιὰ  τὴν  ὑλοποίηση  τῶν  σιωνιστικῶν  σχεδίων1.  Τὸ  κίνημα  τῶν  ʺμὴ  σιωνι‐
στῶνʺ  ἢ  ʺπνευματικῶν  σιωνιστῶνʺ,  αὐτῶν  δηλαδὴ  ποὺ  ἔρχονταν  σὲ  ʺσύγκρουσηʺ  μὲ  τὸν 
σιωνισμό,  χρησίμευε,  πρὸς  τὰ  μέσα,  ὡς  μάνδρα  δυσαρεστημένων  πού,  μετὰ  ἀπὸ  ʺκατερ‐
γασίαʺ ὑφίσταντο τὴ σιωνιστικοποίηση· πρὸς τοὺς ʺἔξωʺ δὲ τὸ κίνημα εὐπροσωποῦσε ἕναν 
ἑβραϊσμὸ  πλουραλιστικὸ  καὶ  φιλελεύθερο.  Ἀπόδειξη  τοῦ  ὅτι  ὅλοι  τοῦτοι  τιμήθηκαν  στὴ 
χώρα τοῦ τρόμου ἀποτελεῖ ἡ ὀνοματοδοσία τινῶν σημείων τῆς χώρας, πρὸς ʺτιμήνʺ τους: 
στὴ μνήμη τοῦ Warburg, τὸ ʺmoshav Sedeh Warburgʺ· στὴ μνήμη τοῦ Truman τὸ ʺkefar (χω‐
ριό) H. Trumanʺ· πρὸς ʺτιμὴνʺ τοῦ ʺφιλανθρώπου Nathan Straus, τὴν πόλη ʺNetanyaahʺ (ὅ‐
που  ἡ  ἐπεξεργασία  ἀδαμάντων)· πρὸς ʺτιμὴνʺ τῶν Rothschild, ἀμέτρητα τοπία, κτίσματα 
καὶ ὁδοί…. 
 
21. Πρέπει  νὰ  ποῦμε,  πὼς  ἀπαιτεῖται  πολὺ  ὀξύνοια,  γιὰ  νὰ  ἐπισημανθοῦν  οἱ  ἀνε‐
παίσθητες διαφορὲς μεταξὺ ὅλων αὐτῶν τῶν παραπλανητικῶν κατασκευασμάτων. Ἐμεῖς 
ὅμως  γνωρίζουμε  ἀλάθητα  πὼς  οἱ  διαφωνίες  ὅλων  τούτων  εἶναι  ἐξωτερικές,  μιὰ 
ὑπολογισμένη  προβοκάτσια,  μιὰ  ἐξοργιστικὴ  φενάκη.  Ὅλοι  οἱ  σιωνισμοὶ  εἶναι  ἴδιοι  – 
δαίμων  δαίμονος  οὐ  διαφέρει  –  ,  συντελεστὲς  τοῦ  θρησκευτικοῦ  φανατισμοῦ,  μιὰ  γεύση 
τοῦ ἴδιου ἑβραίικου μάννα. Σʹ ὅλους τοὺς σιωνισμοὺς εἶναι κοινὴ ἡ ταλμουδικὴ μανία καὶ 
ἡ  ἐσχατολογικὴ  ταύτιση.  Σʹ  αὐτοὺς  δὲν  ἐπιτρέπεται  οὔτε  ἡ  πιὸ  ἐπουσιώδης  παρέκκλιση 
ἀπὸ  τοὺς  δογματισμοὺς  τούτους,  ἐνῶ  ἐπιμένουν  στὴ  θεμελίωση  τῆς  ἀπόλυτης  θεοκρα‐
τίας. Ἕνας ʺὀρθόδοξοςʺ ἰουδαῖος, ὁ De Han, ἀρχηγὸς τοῦ ʺAgudat Israelʺ θέλησε νὰ διεγεί‐
ρει  τοὺς  ʺὀρθοδόξουςʺ  ἑβραίους  ἐναντίον  τῶν  ʺθρησκευτικῶν  σιωνιστῶνʺ·  δολοφονεῖται 
πάραυτα σὲ δρόμο τῆς Ἱερουσαλήμ (Ἰούνιος 1924), ʺἀπὸ μέλη μυστικῆς σιωνιστικῆς τρομο‐
κρατικῆς  ὀργάνωσηςʺ2.  Συμπέρασμα:  καμιὰ  θρησκευτικὴ  σέκτα  τοῦ  ἰουδαϊσμοῦ  δὲν 
μπορεῖ  νὰ  τὰ  βάλει  μὲ  τὸ  σιωνισμό.  Ἐν  πάση  περιπτώσει  ἡ  διάκριση  μεταξὺ  τῶν  σιωνι‐
στῶν  ἦταν  ταξική.  Ὅλοι  τοῦτοι  χωρίζονταν  σὲ  δύο  ἁδρὲς  κατηγορίες:  τοῦ  ʺπολιτικοῦ 
σιωνισμοῦʺ  καὶ  τοῦ  ʺπρακτικοῦ  σιωνισμοῦʺ.  Ὁ  ʺπολιτικὸς  σιωνισμὸςʺ  ἀποτελοῦσε  μιὰ 
κλειστὴ λέσχη διευθυντικῶν στελεχῶν τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ βασιλιᾶ, στοὺς ὁποίους καὶ 
εἶχε ἀνατεθεῖ ἡ κατόπτευση καθὼς καὶ τὸ νομοθετικὸ ἔργο τῆς πορείας τοῦ σιωνισμοῦ· ὁ 
ʺπρακτικὸς σιωνισμὸςʺ στέγαζε ὅλα τὰ λοιπὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα καὶ ἦταν ἐπιφορτισμένα 
μὲ τὴν ἐκτέλεση ἐντολῶν τῶν πρώτων. Τὶς δύο τοῦτες σιωνιστικὲς τάσεις ἀνεχώνευσε σὲ 
νέο σχῆμα, τὸν ʺσυνθετικὸ σιωνισμόʺ, ὁ σιωνιστὴς David Wolffsohn. 
 
22. Πιὸ συγκεκριμένα, στὴν πρώτη τάξη καταγράφονται ὅλες οἱ μεγάλες φίρμες: ὁ 
Th. Herzl, ὁ Ot. Warburg (διάδοχος τοῦ πρώτου στὴν προεδρία τοῦ ʺZionist Executiveʺ), ὁ D. 
Wolffson,  ὁ  Ed.  Norman,  ὁ  Mor.  de  Hirsch,  ἡ  οἰκογένεια  τῶν  τραπεζιτῶν  Dreyfus  (ὁ  Jules, 
πρόεδρος,  μεταξὺ  1914‐36,  τῆς  ʺUnion  of  jewish  communitiesʺ,  καὶ  ὁ  Paul,  ἱδρυτὴς  τῆς 
O.R.T.), ὁ S. Bloom (θ. 1949), τοποθετημένος ἀρχηγὸς τῆς ἰουδαϊκῆς ʺForeign Affairs Com‐
 βλ. Tschirgi, σ. 46. 
 S. Sergeyev, The organisational system…, σ. 66. 

1
2

18
mitteeʺ. Ἐξαιρέτως μνημονεύονται οἱ δύο μεγάλοι ʺφιλάνθρωποιʺ: ὁ Nath. Straus, ὅστις τὸ 
1914,  σὲ  ἡλικία  ʺ66 ἐτῶνʺ, ʺἀπεσύρθη  τῶν ἐργασιῶν του, διὰ νὰ ἀφιερωθῆ εἰς τὴν φιλαν‐
θρωπίαν  καὶ  τὴν  σιωνιστικὴν  ὑπόθεσινʺ1·  ὁ  ἴδιος  ʺἵδρυσε  τὸ  ʹἸνστιτοῦτο  Pasteur  στὴν 
Παλαιστίνη καὶ προικοδότησε νοσηλευτικὰ ἱδρύματα στὴν Ἰερουσαλὴμ καὶ τὴν Τὲλ Ἀβίβʺ. 
Ἐν  τέλει  ὁ  ʺφιλάνθρωποςʺ  ʺδιέθεσε  τὰ  2/3  τῆς  περιουσίας  του  γιὰ  ποικίλα  σχέδια  στὴν 
Παλαιστίνηʺ2. Ὁ δεύτερος εἶναι ὁ C. Laemmle, παραγωγὸς κινηματογραφικῶν ταινιῶν καὶ 
ἰδιοκτήτης  τῆς  ʺUniversal  Studiosʺ,  ὅστις  καὶ  διέθεσε  τὴν  τεράστια  περιουσία  του  γιὰ  τὴ 
μεταφορὰ  καὶ  ἐγκατάσταση  ἑβραίων  στὴν  Παλαιστίνη3.  Στὴ  δεύτερη  τάξη  ἀναγνω‐
ρίζουμε,  μεταξὺ  τῶν  ἀνωνύμων  στρατιωτῶν,  κάποιους  ἐπώνυμους  φονιάδες:  Weizmann, 
Ben Gurion, Menahem Begin, Jabotinsky, Joseph Trumpeldor. 
 
23. Ὁ σιωνισμός, ὅποιας ἐκδόσεως καὶ νὰ εἶναι, ἔχει συγκεκριμένους στόχους, πανο‐
μοιότυπους καὶ συνταυτισμένους. Τούτους καὶ ἐπιβάλλει ἀναντιρρήτως ἐπὶ τῶν ἑβραϊκῶν 
μαζῶν.  Διακατεχόμενος  μονίμως  ἀπὸ  τὸ  ἐσχατολογικὸ  πάθος  τῆς  κατακυριαρχήσεως, 
ἔκρινε  πὼς  θὰ  ἔπρεπε,  ὑπὲρ  πάντα,  νὰ  προηγηθῆ  ἀνακατάταξη  καὶ  νέος  καταμερισμὸς 
τοῦ ἀριθμοῦ βοσκημάτων του, οὕτως ὥστε νὰ πραγματοποιηθῆ ἡ κατάληψη τῶν ΗΠΑ καὶ 
νὰ  συντελεσθῆ,  τέλος,  ἡ  ἵδρυση  τοῦ  κράτους  τοῦ  ἰσραήλ.  Ἔτσι  παντοῦ,  σὲ  κάθε  ἑβραϊκὴ 
κοινότητα, οἱ ἡγέτες τοῦ ἰουδαϊσμοῦ καθορίζουν ἀνάλογα σχέδια καὶ στόχους. 
 
24. Στὴ Ρουμανία λειτουργεῖ ἡ ʺδράση Βίλλμανʺ, στὴν ὁποία συσπειρώνονται ὅλοι οἱ 
ἑβραῖοι  τῆς  χώρας,  ἀξιώνοντας  ʺμίαν  ἑστίαν  στὴν  Παλαιστίνη  γιὰ  τοὺς  ἑβραίουςʺ4.  Στὴ 
Βουλγαρία  πρωτοστατεῖ  ὁ  ἰουδαῖος  καπιταλιστὴς  J.  Baruch,  ὁ  ὁποῖος  καὶ  ἐπεδόθη  στὴ 
σύσταση  μεταναστευτικῶν  ὀργανώσεων,  στελεχωμένων  μὲ  ʺνοσταλγοὺςʺ  τῆς  Παλαιστί‐
νης5. 
Στὴν  Τουρκία,  λειτουργεῖ  στὴν  ΚΠολη  γραφεῖο  καὶ  ἀγρόκτημα  ποὺ  προετοιμάζει 
μετανάστες καὶ πιονέρους γιὰ Παλαιστίνη. Οἱ ἑβραιοτοῦρκοι ἐγκαθίσταντο στὸ ʺmesillah 
ḥadashahʺ6. Στὴν Οὐκρανία, οἱ σιωνιστὲς ἡγέτες χρηματοδοτοῦν καὶ προστατεύουν ʺτὸ με‐
γαλύτερο  στρατόπεδο  ἑβραίων  γεωπόνων  στὴν  Εὐρώπη  μὲ  σχολεῖα,  ἐφημερίδα  κὶ  ἕνα 
θέατρο  yiddishʺ7.  Στὴν  Ἀργεντινὴ  ὀργανώνεται  τὸ  Jewish  Colonisation  Association,  τὸ  ὁ‐
ποῖο ἀναλαμβάνει ὑπὸ τὴν προστασία του ὁ ʺβαρόνοςʺ Moritz de Hirsch, διαθέτοντας γιὰ 
τὴν ἐκτέλεση τοῦ σχεδίου μετανάστευσης, τὸ κεφάλαιο τῶν 2.000.000 λιρῶν8! Στὴ Γαλλία, 
ἡ  ὀργάνωση  σύνολης  τῆς  σιωνιστικῆς  προπαγάνδας  ἀνατίθεται  στὸν  ἑβραῖο  δημοσιο‐
γράφο  Fer.  Corcos.  Στὴν  Ὁλλανδία  λειτουργοῦσε  μιὰ  σημαντικὴ  σιωνιστικὴ  ὀργάνωση 
στρατιωτικῆς  δομῆς,  μὲ  ἀγροτοκαλλιέργειες  καὶ  ὁμάδες  νεότητος,  ὅπου  ʺἐκπαιδεύονταν 
 ἐφ. ʺἸσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2.  
 Judaica XV 430, Straus Nathan. 
3 βλ. Judaica X 1355, Laemmle C.. 
4 ἐφ. ʺΤὸ Φῶςʺ Θνίκης 7/2/1938. 
5 Judaica IV 1493, Bulgary. 
6 Judaica XV 1412, Trumpeldor J. 
7 Judaica II 408, Agriculture. 
8 S. Sergeyev, The organisational system of international zionism, στὸ συλλογικὸ τόμο Zionism: enemy of peace 
and social progress, is 3, Moscow 1984, σ. 48 (προβοκατόρικο ἔργο). 
1
2

19
ʹπιονέροιʹ ἱκανοὶ νὰ μεταναστεύσουν στὴν Παλαιστίνηʺ1. Στὴ Γερμανία ἱδρύονται ἀνάλο‐
γοι  σύλλογοι.  Δραστήρια  ἀρχηγός,  τῆς  κινήσεως  μεταναστεύσεως  ἑβραίων  καὶ  καταλή‐
ψεως τῆς Παλαιστίνης, ἀναφέρεται ἡ Lucy (ἀπὸ τὸ ʺLuciferʺ!). Borchardt ʺἥτις, ἀπὸ τὸ 1933, 
ἀφιέρωσε  τὴν  ἐνεργητικότητά  της  καὶ  τὴν  περιουσία  της,  ἀποβλέπουσα  στὸ  νὰ  διευ‐
κολύνει  τοὺς  ἑβραίους,  νὰ  ἀποδράσουν  ἀπὸ  τὴ  Γερμανίαʺ2.  Στὴν  Ἑλλάδα  οἱ  ἰουδαῖοι 
παλάβωσαν,  μὲ  τὴν  προκήρυξη  ποὺ  ἀπηύθυνε  πρὸς  αὐτοὺς  ὁ  σιωνιστὴς  ἡγέτης  Ἀνρὺ 
Μαρξ: ʺΔιὰ τὴν τιμὴν Σας, διὰ τὴν Συνείδησίν Σας, διὰ τὴν δόξαν τοῦ Ἱσραήλ, εἰσέλθετε 
εἰς τὸν ἀπελευθερωτικὸν Σιωνισμόνʺ3. Καὶ μιὰ ἑβραία δαιμονισμένη ‐ ἱερατική, ἡ Λουίζα 
Κοὲν ἔσκουζε: ʺΝὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸν ἑβραϊσμόν· αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τῶν 
συλλόγων μας καὶ τῶν ὀργανώσεών μας…ʺ4. 
 
25. Στὴ  Ρωσία,  οἱ  ἑβραῖοι  εἶναι  πολὺ  πιὸ  παθιασμένοι.  Ἐδῶ  πολὺ  πρὶν  πραγματο‐
ποιηθεῖ  τὸ  Α΄  σιωνιστικὸ  συνέδριο,  εἶχαν  ἤδη  ἱδρυθεῖ  πολλὲς  ἰουδαϊκὲς  ὀρ‐γανώσεις,  μὲ 
καταστατικὸ  σκοπὸ  νὰ  συμβάλλουν  στὴν  ἀποικιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης.  Τὰ  μέλη  τῶν 
ὀργανώσεων  ἐκείνων,  εἶναι  ὁμολογημένο,  ʺεἶχαν  ἐμποτισθεῖ  βαθειὰ  μὲ  τὴν  ἰουδαϊκὴ 
συνείδηση, κι ἕνα ὑψηλὸ ποσοστὸ τῶν νέων προπαρασκευαζόταν δραστήρια, νὰ ἐγκατα‐
σταθεῖ στὴν Παλαιστίνηʺ. Ἀκόμα καὶ μέχρι τὸν Β΄ Π.Π., διδάσκονταν μὲ ταχύρρυθμο σύ‐
στημα,  ʺἑβραίικα  καὶ  yiddis,  θρησκευτικὴ  καὶ  κοσμικὴ  παιδεία,  καθὼς  καὶ  τὴ  μεγάλη 
yeshivothʺ (ταλμουδικὴ ʺπαιδείαʺ), παρόλο ὅτι πορεύονταν στὸ ʺθάνατοʺ! Τώρα ἦταν ἕτοι‐
μοι  νὰ  μεταφερθοῦν  στὴ  Βίλνα,  ἀπʹ  ὅπου  ʺπολλοί  τους  κατόρθωναν  νὰ  φτάσουν  στὴν 
Παλαιστίνη ἢ τὶς Η.Π.Α.ʺ5. Ὁ αἰσχυντηλὸς συντάκτης τοῦ λήμματος γράφει ʺπολλοί τουςʺ, 
ὥστε νὰ ὑπονοήσουμε πώς, τάχα, κάποιοι σκοτώθηκαν ἀπὸ τοὺς ʺἐχθρούςʺ, οὔ! Τὰ πράγ‐
ματα  στὴ  Ρωσία,  ὅπως,  ἄλλωστε,  πανταχοῦ,  ἔπαψαν  νὰ  γίνονται  αὐθόρμητα  καὶ  αὐτο‐
σχεδιαστικά,  εὐθὺς  μετὰ  τὸ  Α΄  σιωνιστικὸ  συνέδριο.  Καὶ  ἰδοὺ  συσταίνεται  στὸ  Μίνσκ  ἡ 
πρώτη σ ι ω ν ι σ τ ι κ ὴ  ὀργάνωση, μὲ τὴν ὀνομασία ʺΥἱοὶ τοῦ Ἀκιβάʺ (τοῦ ραμπὶ ἐκείνου 
ποὺ δοξάζεται παρὰ ἰουδαίοις ὡς ὁ δημιουργὸς τῆς ἰουδαϊκῆς ἰδέας). Στὸ σιωνιστικὸ δογ‐
ματισμὸ  τούτης  ὑποτάχθηκαν  ἀμέσως  ὅλα  τὰ  ἰουδαϊκὰ  κινήματα,  ἀπὸ  τοὺς  ʺχαλουτζὶμʺ 
μέχρι  τοὺς  ἔγκλειστους  ἑβραιορώσους  τῶν  γερμανικῶν  στρατοπέδων  συγκεντρώσεως 
(σ.σ.). 
 
 
 
 
 
 
 
 
  M.  Linklater  –  Is.  Hilton  –  N.  Ascherson,  The  Fourth  Reich:  Klaus  Barbie  and  the  neo‐fascist  connection, 
ʺCoronet Booksʺ 1985, σ. 58. 
2 Judaica IV 1241, Borchardt, Lucy. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 25/4/1928, ἀρ. 7. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4. 
5 Judaica XIV 473, Russia. 
1

20

δʹ  Ἀρχίζει ἡ σύσταση ὀργανωμένων κινημάτων. 
 
 
26. Τὴν ἑπομένη τῆς πραγματοποιήσεως τοῦ Α΄ σ.σ., τὸ 1897, ἀρχίζει ἡ σύσταση σιω‐
νιστικῶν  ὀργανώσεων,  ὡς  φορέων  τοῦ  σιωνιστικοῦ  ρατσισμοῦ  καὶ  δογματισμοῦ.  Ἐπι‐
κεφαλῆς  τούτων  τοποθετοῦνται  ἰουδαῖοι  ‐  σιωνιστές,  ἀξιωματοῦχοι  τοῦ  βασιλιά,  ἀπὸ  τὸ 
ἐπίλεκτο  τάγμα  του  τῶν  ἀσσασσίνων.  Ἀμέσως  ὁ  βασιλιὰς  τοὺς  περιβάλλει  μὲ  κῦρος, 
τιτλοφορώντας τους ʺσοφούςʺ1.  
 
27. Μερικὲς φορὲς παρετηρεῖτο καὶ τοῦτο τὸ φαινόμενο: ἰ.κ. μὲ λυσσασμένους ὀπα‐
δοὺς τοῦ σιωνισμοῦ, ὅμως στερημένη ἑνὸς κατάλληλου ἡγέτη. Τότε ἀνελάμβανε τὸ ʺσιω‐
νιστικὸ συνέδριοʺ νὰ μεταθέσει ἕναν ἀπὸ ἄλλη ἰ.κ., ὅπου πλεόναζαν οἱ ʺἄξιοιʺ. Ἔτσι, ὅταν 
διαπιστώνεται  πὼς  ἡ  Ἰταλία  στερεῖται  σιωνιστῆ  ἡγέτη,  κατάλληλο  νὰ  μεταδώσει  τὴ 
σιωνιστικὴ θρησκοληψία, τὸ ʺΣυνέδριοʺ ἀποφασίζει νὰ τοποθετήσει ἐκεῖ τὸν Moshe Beilin‐
son, ʺμὲ σκοπὸ νὰ ἐνεργοποιήσει τὴ σιωνιστικὴ κίνησηʺ2. Στὶς γερμανόφωνες χῶρες, ὁ σιω‐
νιστικὸς  δογματισμὸς  ἀνατίθεται  σʹ  ἕνα  ἰουδαϊκὸ  ζωντόβολο,  τὸν  ʺραμπὶ  καὶ  ταλμου‐
διστὴʺ Z. H. Duenner (θ. 1911) καὶ στὸν ὑποδεέστερο δάσκαλό του στὸ σατανισμό, τὸν Mo‐
ses Hess3. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ μὲ τὴν Ἑλλάδα. Κὶ ἐδῶ, παρὰ τὴ σιωνιστικὴ ἔξαρση, ἔλειπε ὁ 
ἡγέτης. Ἔτσι στέλνεται τὸ 1935 ἀπὸ τὴν Οὑγγαρία, ὁ Ἰωσὴφ Λόβιγγερ, γιὰ τὸν ἴδιο σκοπό. 
 
28. Στὸ  πρῶτο  σι.  συ.  ἐτέθησαν  οἱ  βάσεις  γιὰ  τὴ  δημιουργία  τῶν  ʺaliyaʺ  (ʺμετανα‐
στευτικῶν  κυμάτωνʺ).  Τοῦτα  πραγματοποιοῦνταν  μὲ  ἔξαρση  τοῦ  σιωνιστικοῦ  δογματι‐
σμοῦ, ποὺ ἀπέρρεε ἀπὸ τὴν κοσμοκρατορικὴ ἰδέα τοῦ σιωνισμοῦ. Εἰδικὰ ἡ μετανάστευση 
στὴν  Παλαιστίνη  εἶχε  συγκεκριμένη  πηγὴ  ἐνθουσιασμοῦ,  τὸ  βιβλίο  τοῦ  Theodore  Herzl, 
ʺDer  Judenstaat.  Στὸ  βιβλίο  ἐκεῖνο  κυριαρχοῦσε  τὸ  σύνθημα:  ʺμιὰ  γῆ  χωρὶς  κανένα  λαό, 
γιὰ τὸ λαὸ χωρὶς γῆʺ4. Ποὺ ἐννοεῖ: ʺΝὰ δοθεῖ στὸ λαὸ χωρὶς γῆ, μιὰ γῆ ποὺ δὲν κατοικεῖται 
ἀπὸ κανένα λαόʺ. Ὁ ʺλαὸς χωρὶς γῆʺ εἶναι οἱ ἑβραῖοι καὶ ἡ ʺγῆ χωρὶς λαὸʺ εἶναι ἡ Παλαι‐
στίνη5! 
 
29. Ἀναφέραμε πιὸ πάνω, πὼς κύριος σκοπὸς τοῦ σιωνισμοῦ εἶναι ἡ παρασκευὴ τοῦ 
ἰουδαϊσμοῦ στὴν ὑποδοχὴ τοῦ Ἀντιχρίστου. Γιʹ αὐτὸ τὸ λόγο γινόταν ἡ ἀποικιοποίηση τῆς 
Παλαιστίνης, μὲ παράλληλο σκοπό, ἐξίσου σημαντικό, τὴν ἐπιβολὴ τοῦ ταλμουδισμοῦ σὲ 
ὅλες  τὶς  δραστηριότητες  τῶν  ἐποίκων.  Φυσικὰ  καὶ  ἡ  ἐπιβολὴ  τῆς  βάρβαρης  ἀφωνήεντης 
1

Ὁ  ʺσοφόςʺ,  τίτλος  ʺτιμῆςʺ  στὸν  ἰουδαϊσμὸ  ἀποτελεῖ  κεφάλαιῶδες  ἄρθρο  γιὰ  τὴν  παμβέβηλη  καὶ  παν‐
δαιμονιακὴ  πίστη  τοῦ  ταλμούδ,  ἔνθα  βρίσκεται  ταμιευμένο  τὸ  ἀπόφθεγμα  τοῦ  rabbi  Amemar:  ʺὉ 
σοφὸς  εἶναι  ἀνώτερος  ἀπὸ  τὸν  προφήτη,  καθὼς  διδάσκει  ἡ  Γραφήʺ  (B.  Baba  Batra  12a).  Αὐτὸ  γιὰ  νὰ 
ἐκτοπισθεῖ ὁ Μεσσίας, ποὺ φέρει τὸ ἀξίωμα τοῦ Προφήτου, ὡς ὑποδεέστερος τοῦ ʺσοφοῦʺ ραμπί! Προ‐
βαίνουμε στὴν ἐξέταση τῶν ὀργανώσεων τούτων, στὶς ὁποῖες ἀνατέθηκε τὸ ἔργο τῆς ἰουδαιοποίησης 
τῆς Παλαιστίνης.
2 Judaica IV 399, Beilinson Moshe. 
3 Judaica VI 261, Duenner Zevi. 
4 βλ. Seth Tillman, The U.S. in the Middle East, ʺIndiana University Pressʺ, Bloomington 1982, σ. 10. 
5 Encyclop. Universalis XIV 1060b. 

21
γλώσσας, ὅπως ἀναφέρεται ἀπὸ ἰουδαϊκὴ πηγή: ʺἡ ἀναγέννηση τῆς ἑβραίικιας, ὡς γλώσ‐
σας ἐθνικῆς, ἔγινε ἰδέα φλογερὴ σὲ ἀπειράριθμους ἑβραίους τῆς μεγάλης διασπορᾶς τοῦ 
ἰουδαϊσμοῦʺ1.  Ἀπὸ  τὸ  1897  συνέχει  πλέον  τοὺς  ἑβραίους  μιὰ  ἀτσάλινη  τρομοκρατία,  ποὺ 
ἀρχίζει  ἀπὸ  τὴ  μηνιαία  εἰσφορά,  τὴν  ʺπέτσιαʺ,  καὶ  ἐκτείνεται  στὴν  εἰδικὴ  στρατιωτικὴ 
θητεία  καὶ  τὴ  στράτευση  στοὺς  σκοποὺς  τοῦ  σιωνισμοῦ·  καταλήγει  δὲ  στὴν  ταύτιση  τῆς 
βούλησης  ὅλων  τῶν  ἑβραίων,  ἀνεξαρτήτως  θρησκευτικῆς  ἢ  ἰδεολογικῆς  παράταξης,  μʹ 
ἐκείνη τοῦ βασιλιᾶ. 
 
30. Ὅλες τοῦτες οἱ δραστηριότητες γίνονταν εὐρύτερα γνωστὲς στὸν πολὺ κόσμο. Κὶ 
ὅλα  ἑρμηνεύονταν  ὡς  ἐσωτερικὴ  ὑπόθεση,  ὅμως  ἡ  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης  ἦταν 
ἕνα ἔγκλημα εἰς βάρος ἑνὸς λαοῦ καὶ ἦταν φυσικὸ νὰ προκαλεῖ τὸ αἴσθημα δικαίου τῶν 
λαῶν.  Ἐδῶ  οἱ  σιωνιστὲς  θὰ  κάνουν  πονηρὸ  ἑλιγμό,  μιὰ  παροχέτευση  τοῦ  ἐνδιαφέροντος 
σὲ κάτι παραπλανητικό. Τὸ 1903, μὲ τὸ 6ο σιωνιστικὸ συνέδριο καὶ τὸ 1905 μὲ τὸ 7ο τοιοῦτο, 
οἱ  σιωνιστὲς  διαδίδουν  πὼς  σχεδιάζουν  νὰ  ἐγκαταστήσουν  τὰ  κουνέλια  τους  στὴν… 
Οὐγκάντα2.  Πλὴν οἱ μεταναστεύσεις τῶν ἑβραίων πρὸς Παλαιστίνη  συνεχίζουν νὰ  γίνο‐
νται  μὲ  αὐξητικὸ  ρυθμό,  ʺμὲ  πρωτοβουλία  τῶν  τριῶν  μεγάλων  σιωνιστῶν  κεφαλαιο‐
κρατῶν, τῶν βαρόνων Rothschild, Hirsch, Μοντεφιόρεʺ3. Κάποια στιγμή, μὲ τὴν ἀκάθεκτη 
συρροὴ ἑβραίων στὸ ἔδαφος τῆς Παλαιστίνης, ὁρισμένοι ὑπεύθυνοι ἄνδρες τοῦ Ἀγγλικοῦ 
Κοινοβουλίου, κατὰ τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1939, συνιστοῦν τὴ λήψη κάποιων μέτρων. Ὅμως 
τὸ ἑβραιαριὸ τῆς Ἀμερικῆς τὰ σχέδια, γιὰ τὴ μεταφορὰ τῶν ἑβραίων τῆς Εὐρώπης, τὰ ἔχει 
ἢδη ἕτοιμα· τὰ ὀνομάζει, μάλιστα, περιφραστικὰ ʺεἰδικὸ σκοπὸ τοῦ σιωνισμοῦʺ4. Ἔτσι ἀρ‐
χίζει ἐκστρατεία κατὰ τῆς Ἀγγλίας: ὁ πατριάρχης τοῦ παγκόσμιου σιωνισμοῦ Louis Bran‐
deis καλεῖ τοὺς ὁμοθρήσκους του σὲ ἀποφασιστικὴ ἀντίσταση κατὰ τῆς Βρετανίας, καὶ τὸ 
ʺJewish Congressʺ τῶν Η.Π.Α. κατηγορεῖ τὸ Λονδῖνο γιὰ προδοσία τοῦ ἑβραίικου λαοῦ. Ὁ 
δὲ ραμπὶ ʺdrʺ Solomon Goldman (θ. 1953), ʺσυντηρητικὸςʺ σιωνιστὴς καὶ πρόεδρος πολλῶν 
σιωνιστικῶν ὀργανώσεων τῶν Η.Π.Α.5, λασπολογεῖ θρασύτατα ἐναντίον τῆς Ἀγγλίας, ὅτι 
ʺβουλιάζει στὸ τέλμα τῆς βίαςʺ ἐναντίον τῶν ἑβραίων, ἐπειδὴ ζητοῦσε κάποια ὑποτυπώδη 
δικαιώματα ὑπὲρ τῶν Παλαιστινίων6. 
Στὴν  πολεμικὴ  κατὰ  τῆς  Ἀγγλίας  ἐπιστρατεύονται  καὶ  ὅσοι  ἑβραιόδουλοι  παρά‐
γοντες  τῆς  πολιτικῆς  ζωῆς  τῆς  Ἀμερικῆς:  20  γερουσιαστές,  10  κυβερνῆτες,  πολλοὶ 
δήμαρχοι κ.ἄ. ἀξιωματοῦχοι ʺἀναγκάζουνʺ τὸν πρόεδρο Roosevelt νὰ πιέσει τὴ Βρετανία, 
ὥσπου  νʹ  ἀνοίξει  τὶς  πύλες  τῆς  Παλαιστίνης  πρὸς  κάθε  ἑβραῖο.  Ἡ  ὁποία  καὶ  συνθη‐
κολογεῖ,  ἐπιτρέποντας  ἀκωλύτως,  μέχρι  τέλους,  τὴν  ἀνεξέλεγκτη  εἴσοδο  ὅλων  τῶν  ἑ‐
βραίων7. 

 Judaica VI 424, Education. 
  Τοῦτο  ἐκλήθη  ʺUganda  Schemeʺ  (Σχέδιο  Οὐγκάντα)  καὶ  προεβλήθη  τὸ  1903.  Διʹ  αὐτοῦ  προὐτείνετο 
παρελκυστικῶς ἡ μεταφορὰ τῶν ἑβραίων ἐκεῖ. Ἀργότερα θὰ προτείνουν τὴ… Μαδαγασκάρη. 
3 βλ. Encyclop. Universalis, vol. 14, col. 1057, Zionisme. 
4 Judaica VII 724, Goldmann Nahum. 
5 βλ. Judaica VII 722, Goldmann Solomon. 
6 βλ. ʺNew York Timesʺ 28/2/1939. 
7 Tschirgi, σ. 17‐19. 
1
2

22
Ἡ  Ἀγγλία  ἀνέκαθεν  πειθήνια  στὰ  σιωνιστικὰ  κελεύσματα,  γρήγορα  ἐπιβάλλεται 
στοὺς ἀντιφρονοῦντες καὶ τρέχει ὄπισθεν τοῦ ἰουδαϊσμοῦ. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Disraeli (θ. 
1881), ἡ Ἀγγλία ἤδη εἶχε ἰουδαιοποιηθεῖ. Μέχρι καὶ τὸ κέντρο τοῦ παγκοσμίου ἰουδαϊσμοῦ, 
μὲ ἕδρα τὴν Κοπεγχάγη, μέχρι τὸν Α΄ Π.Π., μετεφέρθη στὸ Λονδῖνο1. 
 
31. Τὴν ὑλοποίση τοῦ σχεδίου μετανάστευσης τῆς ἑβραιουριᾶς πραγματοποίησαν οἱ 
ποικιλώνυμες  ἰουδαϊκὲς  ὀργανώσεις  μετανάστευσης,  οἱ  ὁποῖες,  εἶναι  αὐτονόητο,  συστή‐
θηκαν γιʹ αὐτὸ τὸ σκοπό. Προβαίνουμε σὲ μιὰ καταγραφὴ ἐκείνων τῶν ὀργανώσεων, ποὺ 
ὁ σοφὸς βασιλιὰς ἵδρυσε, κατεύθυνε καὶ προστάτευσε, μέχρι τὴν ἐκπλήρωση τοῦ σκοποῦ 
γιὰ  τὸν  ὁποῖο  συστήθηκαν.  Ἀμέτρητες  ὀργανώσεις  μεταφορᾶς  καὶ  ἐγκαταστάσεως  ἑ‐
βραίων,  ποὺ  ἔδρασαν  ἀποκλειστικὰ  ἐπάνω  σʹ  αὐτὸ  τὸ  ἀντικείμενο,  ἐκτὸς  ἀπὸ  ἐλάχιστες 
ποὺ  ἔδρασαν  διὰ  τεθλασμένης.  Ἂς  μελετήσει  ὁ  ἀπροκατάληπτος  νοῦς  τὴ  μετανάστευση 
τῶν  ἑβραίων  πρὸς  Παλαιστίνη  καὶ  Η.Π.Α.,  καὶ  θὰ  ἐκπλαγῆ  ἀπὸ  τὴν  πληθώρα  τῶν 
σχετικῶν ὀργανώσεων. Ἰδοὺ τινές:  
ʺMizrachiʺ,  ʺHadassahʺ,  ʺPoalei  Zionʺ.  Οἱ  τρεῖς  τοῦτες  ὀργανώσεις  διατελοῦσαν  σὲ 
ἐξάρτηση  ἀπὸ  τὸ  ἀναδιοργανωμένο  συμβούλιο  ἀμέσων  ἀναγκῶν,  τὸ  ʺAmerican  zionist 
emergency councilʺ (AZEC), στὶς Η.Π.Α.. Ἡ πρώτη, ποὺ σημαίνει πνευματικὸ κέντρο, ἀπο‐
τελεῖ  ὀργάνωση  ἐντασσόμενη  σʹ  αὐτὲς  τοῦ  ʺθρησκευτικοῦ  σιωνισμοῦʺ.  Τὸ  πρόγραμμα 
ʺMizrachiʺ,  τὸ  ὁποῖο  συστήθηκε  στὴν  πόλη  Μίνσκ  τῆς  Ρωσίας  (ἀργότερα  Λευκορωσία), 
καλοῦσε τοὺς ἑβραίους νʹ ἀγωνισθοῦν ὑπὲρ τῆς ἰουδαιοποιήσεως τῆς Παλαιστίνης2. 
Ἡ  ʺBerihahʺ  (=  ʺδιαφυγήʺ).  Σʹ  αὐτὴν  ἀνατέθηκε  ἡ  ἀποστολή,  νὰ  ἐξασφαλίζει  ʺτὴν 
ἀναχώρηση τῶν ἑβραίων πρὸς τὴν Παλαιστίνη, διὰ μέσου τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Ἰταλίαςʺ3. 
Γιʹ  αὐτὸ  καὶ  ἐγκωμιάζεται  ὡς  ʺὁ  πρωταγωνιστὴς  τῆς  λαθραίας  ἐγκατάστασης  ἑβραίων 
στὸ  ἱσραήλʺ4.  Ἡ  δράση  της  ἦταν  περισσότερο  σύνθετη  ἀπʹ  ὅσο  περιγράφηκε  πιὸ  πάνω: 
πρόκειται γιὰ μιὰ ʺὀργανωμένη παράνομη ἐπιχείρηση μεταφορᾶς ἑβραίων ἀπὸ Πολωνία, 
Οὑγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Βαλτικὲς Χῶρες καὶ Ε.Σ.Σ.Δ., πρὸς 
Κεντρικὴ καὶ Νότια Εὐρώπη, ὡς διαμετακομιστικοὺς σταθμοὺς πρὸς Παλαιστίνηʺ5. Μετε‐
φέρθησαν  200.000  ἑβραῖοι  στὴ  χώρα  τοῦ  ἐγκλήματος  ʺμὲ  τὴ  βοήθεια  τῶν  shelihim,  τοῦ 
hishuvʺ6. 
Ἡ  ὀργάνωση  ʺMerkaz  la  ‐  Golahʺ.  Πρόκειται  γιὰ  μεταναστευτικὸ  κέντρο,  μὲ  ἀρχη‐
γοὺς  ἐπιφανεῖς  ραμπί,  οἱ  ὁποῖοι  εἶχαν  ὑπὸ  τὴν  ἐξουσία  τους  εἰδικοὺς  ἀπεσταλμένους  ‐ 
λαγωνικά, τοὺς ʺshelihimʺ, ποὺ ὄργωναν τὴν Εὐρώπη, γιὰ νὰ βροῦν ἰουδαίους μὲ ʺεἰδικὰʺ 
προσόντα. Τέτοιους ἑβραίους, εἰδικὰ ἐπιλεγμένους, συγκέντρωσαν, κατὰ τὴν περίοδο τοῦ 
πολέμου, 15.000, τοὺς ὁποίους ʺφυγάδευσαν πρὸς Παλαιστίνηʺ. Ἀπὸ τοὺς ʺshelihimʺ, ποὺ 
ἀναφέρονται,  οἱ  πιὸ  γνωστοὶ  ὑπῆρξαν  ὁ  Levi  Kopelevich,  ὁ  Isser  Ben  ‐  Zvi,  ὁ  Asher  Ben  ‐ 
Nathan, ὁ Ephraim Frank κ.ἄ.7. 
 βλ. Judaica XVI 288, Warburg Otto. 
 S. Sergeyev, The organisational system … σ. 65. 
3 S. Wiesenthal, Οἱ δολοφόνοι βρίσκονται ἀνάμεσά μας, μετ. Π. Βοβολίνη, Ἀθῆναι 1968, σ. 111. 
4 Judaica IV 630, Berihah. 
5 αὐτ. 622, Berihah. 
6 αὐτ. 630, 622. 
7 Judaica IV 630, Berihah. 
1
2

23
Ἡ  ʺHaganahʺ.  Χαρακτηρίζεται  ὡς  ʺμισομυστικὸς  καὶ  παράνομος  στρατόςʺ1,  ποὺ 
δροῦσε  στὴν  Παλαιστίνη.  Ἀπὸ  τὴ  στιγμὴ  τῆς  σύστασής  της,  ἔχει  ἀναλάβει  τὸν  πολλα‐
πλασιασμὸ  καὶ  τὴν  προστασία  τῶν  κουνελιῶν,  ποὺ  τὰ  ἐλέγχει  κάτω  ἀπὸ  σιδηρᾶ 
κατόπτευση. Κοσμεῖται μὲ ἀναρίθμητα ἐγκλήματα. 
Ἡ  ʺḤibbat  Zionʺ  (=  ʺἡ  ἀγάπη  τῆς  Σιώνʺ)  ἀναφέρεται  ὡς  κίνημα  παθιασμένο  ρα‐
τσιστικό, πλατειὰ διαδεδομένο μεταξὺ τῶν ἑβραίων τῆς Ρωσίας, τῆς Ρουμανίας, ἀλλὰ καὶ 
τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης. Ὁ σκοπὸς τῆς σύστασής του δὲν ἦταν διαφορετικὸς ἀπὸ ἐκεῖνο τῶν 
προδρόμων τοῦ σιωνισμοῦ, δηλαδὴ ʺνὰ βρεῖ διέξοδο στὸ πρόβλημα τῆς ἀνεξέλεγκτης ζω‐
ῆς τῶν ἑβραίων τῆς διασπορᾶςʺ. Τοποθετεῖται στὸν ʺἐνδιάμεσο κρίκο μεταξὺ τῶν προδρό‐
μων τοῦ σιωνισμοῦ, τῶν μέσων τοῦ ΙΘʹ αἰ., καὶ τῶν πολιτικῶν σιωνιστῶν, ὅπως αὐτοὶ ὀρ‐
γανώθηκαν  ὑπὸ  τὸν  Theodor  Herzl,  κατὰ  τὸ  Α΄  σιωνιστικὸ  συνέδριοʺ2.  Οἱ  ἐνταγμένοι  σʹ 
ἐκείνη τὴν ἀκραία θεοκρατικὴ ὀργάνωση ὀνομάζονταν ʺḤovevei Zionʺ (= ʺοἱ ἐραστὲς τῆς 
Σιώνʺ). Ἐδῶ στεγάσθηκαν οἱ ʺθρησκευτικοὶ σιωνιστέςʺ, μὲ ἀρχηγὸ τὸν ραμπὶ Samuel Mo‐
hilever. 
Ἡ ʺComité des délegations juivesʺ (ʺἘπιτροπὴ ἑβραίικων ἀντιπροσωπειῶνʺ), ἡ ὁποία 
καὶ ἀποτελεῖ ʺτὴν πρώτη προσπάθεια ἐκπροσωπήσεως τῶν ἑβραϊκῶν διεκδικήσεων, ὑπὸ 
ἑνοποιημένη μορφήʺ3. Ἱδρύθηκε τὸ 1918. 
Ἡ ʺO.R.T.ʺ. Πρόκειται γιὰ ἑβραιορωσικὴ ὀργάνωση, ποὺ ʺμέσω εἰδικῆς ἐκπαίδευσης, 
ἔδινε  τὴ  δυνατότητα  σὲ  δεκάδες  χιλιάδες  νεαροὺς  ἑβραίους  μετανάστες,  νὰ  εἰδικευθοῦν 
σὲ κάποιο ἐπάγγελμαʺ4. 
Ἡ ʺHe Ḥalutzʺ. Ὀργάνωση σιωνιστικὴ ‐ μεταναστευτική, ἡ ὁποία ἱδρύθηκε στὴ Ρω‐
σία, κατὰ τὴ 10ετία τοῦ 1910, μὲ σκοπὸ νὰ ἁλιεύσει νέους ἑβραίους γιὰ ἐγκατάσταση στὸ 
ἱσραήλ.  Τὸ  1919  ἡ  συναγωγὴ  τοποθετεῖ  ʺπρόεδροʺ  τὸν  στρατιωτικὸ  σιωνιστὴ  Joseph 
Trumpeldor  (θ.  1920),  ὁ  ὁποῖος  καὶ  τὴν  μεταποιεῖ  σὲ  στρατιωτικῆς  δομῆς  ὀργάνωση,  μὲ 
10.000 ὁπλῖτες5. 
Ἡ  ʺIrgun  Zevai  Leummiʺ,  γνωστὴ  μὲ  τὰ  ἀρχικά  ʺI.Z.L.ʺ.  Πρόκειται  γιὰ  μιὰ  δολο‐
φονικὴ  ὀργάνωση  ποὺ  ἡ  δράση  της  ἑστιάζεται  στὴν  Παλαιστίνη.  Ἐπικεφαλῆς  αὐτῆς 
τοποθετήθηκε  ὁ  διαβόητος  ʺχασάπηςʺ  Menahem  Begin,  ὁ  ὁποῖος  ἐκλήθη  εἰδικὰ  ἀπὸ  τὴ 
Ρωσία στὴν Παλαιστίνη, ʺμὲ τὸν πολωνικὸ στρατό, ποὺ σχηματίσθηκε στὴν Ε.Σ.Σ.Δ.ʺ, γιὰ 
νὰ ἀγωνισθεῖ στὸ πλάι τῶν ἑβραίων, κατὰ τῶν Παλαιστινίων. Ὡς ἀρχηγὸς τῆς ʺI.Z.L.ʺ, ὁ 
Begin  ʺκήρυξε  τὸν  ἔνοπλο  ἀγῶνα  κατὰ  τοῦ  Ἐντολοδόχου  τῆς  ἀγγλικῆς  κυβέρνησηςʺ, 
ἡγούμενος  ʺἑνὸς  ἀποφασιστικοῦ  παράνομου  ἀγώνα  κατὰ  τῶν  Βρετανῶν,  οἱ  ὁποῖοι  καὶ 
πρόσφεραν ἀμοιβὴ γιὰ τὴ σύλληψή τουʺ6. 
ʺPalmaḥʺ  (συντομογρ.  τῶν  λ.  ʺpelugot  maḥazʺ,  ἤγουν  ʺὁμάδες  κρούσεωςʺ).  Ὑπῆρχε 
θυγατρικὴ  τῆς  ʺHaganahʺ  καὶ  ἦταν  ἡ  πιὸ  ἐπικίνδυνη  ἀπʹ  ὅλες,  ἀφοῦ  ἦταν  στελεχωμένη 
ἀπὸ  ἀμούστακα  ἑβραιόπουλα,  πολὺ  φανατισμένα,  ὄντας  ποτισμένα  μὲ  τὰ  βρωμόνερα 
τοῦ  ταλμούδ.  Παρὰ  τὴ  νεαρή  τους  ἡλικία,  γυμνάζονταν  ὅπως  οἱ  κομμάντος,  στρα‐
 J. Hurewitz, The struggle for Palestine, N.Y. 1950, σ. 41‐42. 
 Judaica VIII 463, Ḥibbat Zion. 
3 περ. ʺΧρονικάʺ, Μάιος ‐ Ἰούνιος 1986, σ. 7. 
4 John, σ. 236. 
5 Judaica XV 1412, Trumpeldor. 
6 Judaica IV 392, Begin Menahem. 
1
2

24
τωνισμένα σὲ εἰδικὰ κοινόβια ʺκιμπούτςʺ1. Εἰδικεύονταν στὰ σαμποτὰζ κατὰ τῶν Παλαι‐
στινίων. Τὰ φασιστάκια ballilas καὶ τὰ κομμουνιστάκια ὠχριοῦσαν μπροστὰ σʹ ἐκεῖνα τὰ 
δαιμόνια2. 
Ὁ  ʺNiliʺ·  μία  ἰουδαιοσύνθετη,  ʺμυστικὴ  φιλοβρετανικὴ  ὀργάνωση  πληροφοριῶνʺ, 
ποὺ δούλευε τὸ σχέδιο καταλήψεως τῆς Παλαιστίνης3. 
Ἡ ʺIndustrial removal officeʺ: ἵδρυμα ποὺ ἔστησε ὁ ʺβαρόνοςʺ Hirsch στὴν Ἀμερική, 
γιὰ τὴ μεταφορὰ ἐργατῶν. 
Ἡ  ʺAgudat  Israelʺ. Ἦταν ὀργάνωση ʺὀρθόδοξηʺ καὶ  εἶχε  ἐπικεφαλῆς τὸν ραμπὶ  De 
Han, τὸν ὁποῖο ἐκτέλεσαν οἱ σιωνιστὲς τὸ 1924. 
Ἡ  ʺO.S.E.ʺ  (ἀπὸ  τʹ  ἀρχικά:  ʺἑβραίικια  ἑταιρεία  ὑγείαςʺ).  Πρόκειται  γιὰ  ὀργάνωση 
ἑβραιορωσική,  ποὺ  ἱδρύθηκε  στὴν  Ε.Σ.Σ.Δ.  πρὶν  ἀπὸ  τὸν  πόλεμο.  Ἐκπαίδευε  τοὺς  μετα‐
νάστες πρὸς Παλαιστίνη σὲ ζητήματα ὑγιεινῆς. 
Μιὰ  σειρὰ  ὀνομασίες  φέρει  ἐκείνη  ἡ  μεγάλη  ὑπηρεσία,  ποὺ  ἱδρύθηκε  κατὰ  τὴ 
συνεδρία τοῦ 6ου σι. συ. τὸ 1905, μὲ ἕδρα τὴ Γιάφφα. Ὀνομάστηκε ʺPalestine Officeʺ ἢ ʺPale‐
stinaamtʺ,  ʺPalestine  Commissionʺ,  ʺPalestine  jewish  colonization  associationʺ.  Ἐπρόκειτο 
περὶ  γιγαντιαίας  σιωνιστικῆς  ἀράχνης  ποὺ  διέθετε  ὑπηρεσίες  στρατολόγησης  ἑβραίων 
ἐποίκων,  σὲ  πολλὲς  πόλεις  τοῦ  κόσμου:  Βερολῖνο,  Μόσχα,  Πράγα,  Βουδαπέστη,  Ρώμη, 
Μασσαλία,  ΚΠολη,  Τεχεράνη…  Ἡ  ὀργάνωση,  ἥτις  καὶ  ἀπέβλεπε  ἀπροσχημάτιστα  στὴν 
ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης  καὶ  ἐξουσιοδοτημένη  ἐπὶ  τῆς  ἑτοιμασίας  ἐποικιστικοῦ 
προγράμματος, εἶχε ὡς πρόεδρό της τὸν Warburg καί, πρὸ αὐτοῦ, τὸν Ar. Ruppin, ἀπὸ τὸ 
19054.  
Δὲν  παραλείπουμε  τὸ  ʺWorld  Zionist  Congressʺ  (Παγκόσμιο  σιωνιστικὸ  συνέδριο), 
μὲ πρόεδρο τὸν N. Goldmann, ὁ ὁποῖος συγχρόνως συμμετεῖχε στὶς συνεδρίες τοῦ ʺJewish 
agency executiveʺ καὶ τοῦ ʺWorld zionist organizationʺ. 
 
32. Ἐπὶ  γερμανικοῦ  ‐  ναζιστικοῦ ἐδάφους λειτουργοῦσαν ποικίλες ὀργανώσεις  ἰου‐
δαϊκές, ποὺ συνέχιζαν νὰ μεταφέρουν ἑβραίους μὲ ἀσφάλεια, τῇ προστασία τοῦ ναζιστι‐
κοῦ καθεστῶτος. Νὰ τὶς γνωρίσουμε. 
Ἡ ʺHigh Commision for refugees from Germanyʺ. Τούτη ἱδρύθηκε τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 
1933  ἀπὸ  κυβερνήσεις  Συμμαχικῶν  κρατῶν·  ἀνέπτυξε  δὲ  μεγάλη  δραστηριότητα,  διασώ‐
ζοντας ἀντιφρονοῦντες τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος. Ὅμως, ἐπειδὴ οἱ ἀδιάφθοροι ἄνδρες 
ποὺ ἐργάζονταν σʹ αὐτὴν ἀρνοῦνταν νὰ τὴν παραδώσουν νὰ δουλεύει ὑπὲρ τῶν ἑβραίων, 
οἱ σιωνιστὲς κατόρθωσαν νὰ τὴ διαλύσουν ἐντὸς τριετίας5! 
Ἡ  ʺCentral  British  Fund  for  German  refugeesʺ.  Τούτη  ἡ  ὀργάνωση  ἱδρύθηκε  τὸ  1933 
καὶ ʺδιέσωσεʺ ἀρκετοὺς ἑβραιογερμανούς. Ἕδρα της ἦταν τὸ Λονδῖνο καὶ συνδρομητές της 
ἀποκλειστικὰ οἱ ʺgoimʺ6. 

 Judaica VIII 759, History. 
 Πλείονα, βλ. Judaica VII 182, Ladʹ s Brigade. 
3 Judaica III 822, Athlit. 
4 βλ. Judaica XVI 287, Warburg Otto. 
5 βλ. Judaica IV 622, Berihah. 
6 Judaica IV 622, Berihah. 
1
2

25
Tὸ 1936 ἱδρύεται στὴ Γενεύη τὸ ʺWorld jewish congressʺ, στὸ ὁποῖο ἀνατίθενται ὅλες 
οἱ δραστηριότητες ἀπὸ ἄλλες ὀργανώσεις. 
Ἀπὸ  τὸ  1938  ἄρχισε  νὰ  λειτουργεῖ  μιὰ  ʺμισοπαράνομηʺ  σιωνιστικὴ  ὀργάνωση,  ἡ 
ὁποία  ʺσυνεργαζόταν  μὲ  ναζὶ  πράκτορες  τῆς  Οὑγγαρίαςʺ  μεταφέροντας  ἑβραίους  πρὸς 
Παλαιστίνη1. 
Ἡ ʺVaʹ adat Ezrah va‐Hazzalahʺ· ἦταν μιὰ ὀργάνωση ραμπινικὴ ʺὀρθόδοξηʺ, ἡ ὁποία 
δροῦσε,  ὑπὸ  τὴν  προστασία  τῆς  Gestapo,  στὴ  Βουδαπέστη.  Τὴν  ἀρχηγία  τούτης  ἀνελάμ‐
βαναν  πάντοτε  φανατικοὶ  ραμπί,  προσηλωμένοι  στὸ  ἔργο  ποὺ  τοὺς  ἀνατέθηκε.  Τρεῖς 
ραμπί,  οἱ  πιὸ  ἐπιφανεῖς  καὶ  πιὸ  φανατικοί,  ποὺ  ἀνέλαβαν  τὴν  ἀρχηγία  τῆς  ὀργάνωσης, 
ὑπῆρξαν ὁ Otto Komoly, ὁ Rezsö Casztner καὶ ὁ Joel Brand. 
Ἡ ʺJewish Brigadeʺ (= ʺἰουδαϊκὴ ταξιαρχίαʺ). Σʹ αὐτὴν ἀνατέθηκε εἰδικὸ ἔργο, ἡ περι‐
συλλογὴ  τῶν  ὅσων  ἀπέμειναν  ἑβραίων  στὰ  σ.σ.,  εὐθὺς  μετὰ  τὴ  λήξη  τοῦ  πολέμου.  Πιὸ 
συγκεκριμένα:  ʺἐργάστηκε  γιὰ  τὴ  συγκέντρωση  τῶν  ἐπιζώντων  ἑβραίων,  εὐθὺς  μετὰ  τὴ 
λήξη τοῦ πολέμου, τοὺς ὁποίους, στὴ συνέχεια, ἔστελνε στὴν Παλαιστίνηʺ2. Πιστεύω, θὰ 
τοὺς ἔστελνε σὲ πλάκες ʺσαπούνιαʺ, συσκευασμένους σὲ κάσες…. 
Ἡ ʺAmerican‐jewish joint distribution committeeʺ (πιὸ γνωστὴ μὲ τὰ ἀρχικὰ ʺJ.D.C.ʺ ἤ, 
ἁπλῶς,  ʺJointʺ).  Τούτη  ἡ  ʺφιλάνθρωπηʺ  ἑταιρεία  διέθετε  τὰ  μεγαλύτερα  κεφάλαια  γιὰ  τὴ 
μεταφορὰ  τῶν  κουνελιῶν,  γιʹ  αὐτὸ  καὶ  χαρακτηρίζεται  ὡς  ʺτὸ  πιὸ  μεγάλο  πρακτορεῖο 
μετανάστευσης  στὸν  κόσμοʺ3.  Στὴν  ʺJointʺ  πρῶτος  πρόεδρος  τοποθετήθηκε  ὁ  μεγαλο‐
ϋπάλληλος  τοῦ  βασιλιά,  ὁ  τραπεζίτης  Felix  Warburg,  ἀνεγνωρισμένος  ʺφιλάνθρωποςʺ 
μεταξὺ τῶν ὁμοθρήσκων του. Ὁ ἴδιος δήλωνε ʺμὴ σιωνιστήςʺ, χά! Σημειώνεται πὼς σὲ κά‐
θε πόλη, ὅπου κατοικοῦσαν πολλοὶ ἑβραῖοι, στέλνονταν ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ἀντιπρόσωποι 
τῆς  ʺJointʺ,  ποὺ  ἦταν,  κατὰ  κανόνα,  ραμπί.  Στὴν  Ἀθήνα  ἀντιπρόσωπος  αὐτῆς  ἐστάλη  ὁ 
ραμπὶ Μάρβιν Γκόλδφάιν, ποὺ τὸ 1950 ἀπεχώρησε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ʺδιετήρησε ἕνα 
γραφεῖο γιὰ τὴν παρακολούθηση τοῦ ἀναστηλωτικοῦ ἔργουʺ4. 
Καὶ τὸ ἐπιδόρπιο: ὁ ʺArtists international associationʺ ἕνας ʺριζοσπαστικόςʺ, ʺἀντινα‐
ζιστικόςʺ (!) ὀργανισμός, ποὺ φρόντιζε τὴ μεταφορὰ ἑβραίων ʺκαλλιτεχνῶνʺ, πρὸς Η.Π.Α.5. 
Εἶναι  καὶ  ἄλλες  πολλές,  ποὺ  ἂν  τὶς  ἀναφέρουμε  καταλεπτῶς  διεκφεύγουμε  τοῦ 
σκοποῦ. Ἁπλῶς τὶς μνημονεύουμε: ʺNational Committee for Labour Israelʺ, ʺH.I.A.S.ʺ, ʺRelief 
and  rescue  committeeʺ,  ʺNICEMʺ,  ʺWorking  Groupʺ,  ʺBenei  Binyamin  associationʺ,  ʺSternʺ, 
ʺPalestine offices of the zionist organizationʺ….  
Τέλος, ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Παλαιστίνης, ὅμως σὲ συνεργασία μὲ τὶς ἐκτὸς Παλαι‐
στίνης  ὀργανώσεις,  λειτουργοῦσε  ἡ  ʺIrgun  Ẓevai  Leʹ  ummiʺ  (I.Ẓ.L.),  παναπεῖ  ἡ  ʺἐθνικὴ 
στρατιωτικὴ ὀργάνωσηʺ, ἥτις ἱδρύθηκε τὸ 1931, μὲ σκοπὸ τὴν ἐκδίωξη τῶν Παλαιστινίων 
ἀπὸ  τὰ  ἐδάφη  τους  καὶ  τὴν  κατάργηση  τῆς  βρετανικῆς  ἐντολῆς.  Ἔτσι  μὲ  σειρὰ  δολιο‐
φθορῶν,  φόνων  καὶ  ἐκτοπίσεων  τῶν  ἰθαγενῶν  κέρδιζε  ἐδάφη  γιὰ  τὴν  ἐγκατάσταση  τῶν 
ἰουδαίων μεταναστῶν. 

 Judaica IV 1214, Brand Joel. 
 Judaica VIII, μεταξὺ col. 766‐767, ἀρ. σ. κδ΄ (συμβατικός). 
3 R. John, Jews, Justice and judaisme, ʺDoubleday & Co.ʺ 1969, σ. 234. 
4 ʺΧρονικὰʺ 78, 1985, σ. 53. 
5 Judaica IV 1063, Black Misha. 
1
2

26
33. Ὅλες  οἱ  παραπάνω  σιωνιστικὲς  ὀργανώσεις,  ποὺ  ἵδρυσε  ὁ  βασιλιάς,  ἦταν 
περιορισμένης  εὐθύνης,  μὲ  καθορισμένα  καθήκοντα1.  Ἦταν,  συνάμα,  καὶ  θνησιγενεῖς, 
γιὰ  εἰδικοὺς  λόγους:  γιὰ  νὰ  ὑπάρχει  συνεχὲς  ἐνδιαφέρον  τῶν  ὑποτακτικῶν  καί,  τὸ 
κυριότερο,  ὅσο  πιὸ  μακρόβια  εἶναι  μιὰ  σιωνιστικὴ  ὀργάνωση,  τόσο  καὶ  γίνεται  ἔκθετη 
στοὺς  ʺπερίεργουςʺ,  μὲ  κίνδυνο  νʹ  ἀποκαλυφθοῦν  πτυχὲς  τῆς  πολύχρονης  δράσης  της,  ἡ 
ὁποία καὶ θὰ εἶναι, ἀσφαλῶς, κατακοσμημένη ἀπὸ πλούσιο ἐγκληματικὸ ἀρχεῖο. 
 
34. Καὶ  ἔρχεται  ἡ  στιγμὴ  νὰ  ἱδρυθεῖ  τὸ  ʺJewish  Agencyʺ  (ʺἰουδαϊκὸ  πρακτορεῖοʺ),  τὸ 
ὁποῖο  ἐγκωμιάζεται  ὡς  τὸ  μεγάλο  καύχημα  τῶν  σιωνιστῶν  ποιμένων.  Γιὰ  καμιὰ  ἄλλη 
σιωνιστικὴ  ὀργάνωση  δὲν  πραγματοποιήθηκαν  τόσες  συσκέψεις,  ὅσο  γιʹ  αὐτήν,  ἀφοῦ  τὸ 
ʺΠρακτορεῖοʺ  ἀποτελεῖ  τὴν  ὑλοποίηση  πολλῶν  προηγουμένων  χειρισμῶν.  Ἀρκεῖ  νʹ  ἀνα‐
φερθεῖ  ὅτι  γιὰ  τὴν ἵδρυση τοῦ ʺΠρακτορείουʺ, εἶχε προηγηθεῖ ἡ σύσταση τῆς ʺἘπιτροπῆς 
τοῦ ἑβραίικου πρακτορείουʺ, ποὺ μὲ σειρὲς συνεδριάσεων ποὺ ὀργάνωσε στὸ Λονδῖνο καὶ 
τὴν  Ἱερουσαλήμ,  ἔθεσε  τὶς  βάσεις  γιὰ  τὴν  ἵδρυση  τούτου.  Ἀποτελεῖ,  βάσει  τοῦ  ἐπίσημου 
ὁρισμοῦ,  ʺδιεθνὲς  μὴ  κυβερνητικὸ  σῶμα,  μὲ  ἕδρα  τὴν  Ἱερουσαλήμ,  ὡς  ἐκτελεστὴς  καὶ 
ἀντιπρόσωπος  τοῦ  World  zionist  organization·  σκοπός  του  εἶναι  νὰ  συμπαρίσταται  στοὺς 
ἑβραίους  καὶ  νὰ  τοὺς  ἐνθαρρύνει  νὰ  βοηθήσουν  στὴν  ἀνάπτυξη  καὶ  πληθυσμιακὴ 
κατάληψη  τῆς  erez  israelʺ2.  Τὸ  ʺΠρακτορεῖοʺ  ἱδρύθηκε  τὸ  1917,  μὲ  σκοπὸ  ʺτὴν  ἐπέκτασιν, 
ἥτις  εἶναι  ἡ  μόνη  ὁδός,  διὰ  τῆς  ὁποίας  τὸ  ἔργον  ἐν  Παλαιστίνῃ  θὰ  ἀποδώση  τὰ  ἀνα‐
μενόμενα ἀποτελέσματαʺ, κατὰ τὸν σιωνιστὴ ἀξιωματοῦχο ʺδρʺ Βάισμαν (H. Weizmann)3. 
Κατὰ  τὸν  Ἰούλιο  τοῦ  1922  καὶ  μὲ  τὸ  ἄρθρο  4  τῆς  ʺἘντολῆςʺ  τῆς  ʺΚοινωνίας  τῶν  Ἐθνῶνʺ, 
σχετικὰ μὲ τὴν Παλαιστίνη, ἡ ἵδρυση τοῦ ʺΠρακτορείουʺ ἐπικυρώνεται: ʺΣτὸ ἑξῆς θʹ ἀνα‐
γνωρίζεται  ἕνα  εἰδικὸ  ἰουδαϊκὸ  πρακτορεῖο, ὡς ἕνα σῶμα λαϊκό. Σκοπός του θὰ εἶναι  νὰ 
συμβουλεύεται  καὶ  νὰ  συνεργάζεται  μὲ  τὴν  (ἀγγλική)  διοίκηση  τῆς  Παλαιστίνης  στὰ 
οἰκονομικά, κοινωνικά κ.ἄ. ζητήματα, καὶ νὰ ἐκφέρει γνώμη σχετικὰ μὲ τὴν ἐγκαθίδρυση 
τῆς ἰουδαϊκῆς Ἐθνικῆς Ἑστίας καὶ στὰ προβλήματα τοῦ ἐν Παλαιστίνῃ ἰουδαϊκοῦ λαοῦʺ4. 
ʺΣῶμα λαϊκόʺ, ὅμως μὲ στρατιωτικὴ δομὴ καὶ θρησκευτικὴ διαπαιδαγώγηση· αὐτὸ δὲν τὸ 
ἀντελήφθησαν  οἱ  ἠλίθιοι  σύνεδροι  τῆς  ʺΚοινωνίας  τῶν  Ἐθνῶνʺ….  Στὸ  ἄρθρο  γινόταν 
ἀναφορὰ καὶ τοῦ ʺΠαγκόσμιου σιωνιστικοῦ ὀργανισμοῦʺ, ὡς δύο coterminus ὀργανώσεις, 
ἐπικυρωμένες  ἀπὸ  τὴ  συνέλευση  τῆς  ʺΚ.Ἐ.ʺ,  τὸν  Ἰούλιο  τοῦ  1922.  Τὸ  ʺΠρακτορεῖοʺ,  μετὰ 
τὴν  ἀναγνώριση  του  ἀπὸ  τὴν  ʺΚ.Ἐ.ʺ  ἄρχισε  νὰ  διευρύνεται  ὡς  ὄργανο  πολιτικό,  στρα‐
τιωτικό, ἀστυνομικό, ὡς ʺδιεθνὲς μὴ κυβερνητικὸ σῶμαʺ, ἐνῶ ὁ ʺΠαγκόσμιος σιωνιστικὸς 
ὀργανισμόςʺ,  θὰ  βρίσκεται  μονίμως  στὴ  σκιά:  ʺἈπὸ  τὴν  ἡμέρα  ἐκείνη  τῆς  ἀναγνώρισής 
του, μέχρι τὴν ἵδρυση τοῦ κράτους τοῦ ἱσραὴλ τὸ σῶμα τοῦτο ἔπαιξε τὸν κύριο ρόλο στὶς 
σχέσεις  μεταξὺ  ἐθνικῆς  ἐστίας  καὶ  παγκόσμιου  ἰουδαϊσμοῦ  ἀφενὸς  καὶ  τῆς  Ἐντολῆς  καὶ 
τῶν ἄλλων δυνάμεων ἀφετέρουʺ5. Τὸ ʺΠρακτορεῖοʺ διέθετε ὑπηρεσίες καὶ στρατὸ καὶ δια‐
κινοῦσε  ἡμερησίως  ἑκατοντάδες  καὶ  χιλιάδες  ἑβραίους.  Τὸ  ʺΠρακτορεῖοʺ  ἦταν  στεγανὰ 
 Ὅποιος θέλει νὰ καταγράψει τὸ πλῆθος τῶν σιωνιστικῶν ὀργανώσεων τῆς περιόδου ἐκείνης, ἂς  ἐγκύψει 
στὴ Judaica IV 505‐509 καὶ 577‐581, Ben Gurion καὶ Ben Zvi. 
2 Judaica X 26, Jewish Agency. 
3 ἐφ. ʺἸσραήλʺ 21/8/1928, ἀρ. 15, σ. 1.  
4 Judaica X 26, Jewish Agency. 
5 Judaica X 26, Jewish Agency. 
1

27
κλειστό,  ἀκόμα  καὶ  γιὰ  τοὺς  τυχόντες  σιωνιστές·  ἦταν  στὴν  κυριολεξία  ἕνα  club  ἐγκ‐
ληματιῶν,  ἐπελεγμένων  ἀπὸ  τὸν  ἴδιο  τὸ  βασιλιὰ  Rothschild.  Τὸ  μορφωτικὸ  ἐπίπεδο  τους 
ἦταν  μηδενικό·  ὁ  ἴδιος  ὁ  ʺπρόεδροςʺ,  ὁ  διαβόητος  ʺdrʺ  H.  Weizmann,  μόλις  γνώριζε  ἀνά‐
γνωση  καὶ  γραφή!  Ἄλλοι,  ποὺ  ἀναφέρονται  ὡς  ἱδρυτικὰ  μέλη,  ἐκτὸς  ἀπὸ  τὸν  Weizmann, 
ἦταν ὁ ʺλόρδοςʺ Μελσέτ, ὁ Λ. Λίπσκυ, ὁ Ἰ. Σιμόν, ὁ Φ. Κίς (συνταγματάρχης), ὁ Μουσάλ, ὁ 
L. Marshall, ὁ Π. Ἔδερ, ὁ Φ. Ρόζενμπλούχτ, ὁ Σζόλδ, ὁ Οὐσικλίκιμ (ἀρχηγὸς τοῦ ʺΚέντρου 
Καγιέμεθʺ),  ὁ  Ναοὺμ  Σοκολόφ  (πρόεδρος),  ὁ  Χ.  Σάκκερ  (μέλος  τῆς  ʺἐκτελεστικῆς  σιω‐
νιστικῆς  ἐπιτροπῆςʺ),  ὁ  δρ  Δ.  Γιέλλιν  (ἀρχηγὸς  τοῦ  ʺἑθνικοῦ  ἑβραίικου  συμβουλίουʺ),  ὁ 
Σουδέδ (συνταγματάρχης, ἀρχηγὸς τοῦ ʺἀγροτικοῦ τμήματος τῆς παλαιστινιακῆς κυβερ‐
νήσεωςʺ)1. Οἱ ʺσυνταγματάρχεςʺ, ποὺ ἀναφέρονται ἐδῶ εἶναι βαθμοῦχοι στὴ στρατιωτικὴ 
ἐπετηρίδα τοῦ βασιλιά, ὁ ὁποῖος εἶχε, καὶ ἔχει μέχρι σήμερα, δικό του στρατό! Τὰ μέλη τοῦ 
ʺΠρακτορεῖουʺ,  ὄντας  στοιχεῖα  ἀπαίδευτα  καὶ  ἐγκληματικά,  προσλαμβάνονταν  μὲ  κρι‐
τήριο τὴν προσήλωσή τους στὴ βουλὴ τοῦ βασιλιά. Αὐτονόητος ὅρος εἰσδοχῆς, νὰ γίνονται 
δεκτοὶ  μόνο  ʺὅσοι  ἀνήκουν  100%  εἰς  τὴν  σιωνιστικὴν  ὀργάνωσιν,  ἐνῶ  πρόεδρος  τοῦ 
Πρακτορείου  θὰ  εἶναι  ὁ  πρόεδρος  τῆς  παγκοσμίου  σιωνιστικῆς  ὀργανώσεωςʺ2.  Στὴ 
συνέχεια περνοῦσαν ἀπὸ εἰδικὴ μύηση θρησκευτικὴ καὶ ἀπὸ εἰδικὴ στρατιωτική. Γιὰ ὅλα 
δὲ  τὰ  τεκταινόμενα  στὸ  σατανικὸ  ʺΠρακτορεῖοʺ  τὰ  μέλη  δὲν  ἀπεκάλυψαν  ποτὲ  τίποτε: 
ʺτηροῦσαν αὐστηρὰν σιγήνʺ3! 
Ἐκεῖνο  δὲ  ποὺ  ἔκαναν  εὐρύτατα  γνωστὸ  ἦταν  ἡ  ἀπειλή,  πρὸς  ἑβραίους  καὶ  μή: 
ʺἘνθυμηθεῖτε καλά· ἐὰν καταστρέψετε τὸ ʹἙβραϊκὸν Πρακτορεῖονʹ, αἱ ἑβραϊκαὶ μάζαι θὰ 
σᾶς κομματιάσουν…ʺ4. 
Τὸ ʺΠρακτορεῖοʺ διατελοῦσε μὲν ὑπὸ τὴν ἄμεση κατόπτευση τοῦ βασιλιά, ὄχι ὅμως 
καὶ νὰ τὸ χρηματοδοτεῖ! Ὁ βασιλιάς, ὡς σφόδρα φιλοχρήματος, εἶναι γιὰ νὰ μαζεύει λε‐
φτά,  ὄχι  νὰ  δίνει.  Λοιπὸν  ὁ  προϋπολογισμὸς  τοῦ  ʺΠρακτορεῖουʺ  καθωρίσθη  εἰς  1.000.000 
λίραςʺ5.  Τὸ  κονδύλι  ἐκαλύπτετο  ἀπὸ  τὶς  φανταστικὲς  συνδρομὲς  τοῦ  ʺKeren  Hayessodʺ 
(περὶ αὐτοῦ, παρακάτω). 
Τὸ  ʺΠρακτορεῖοʺ  εἶχε  νὰ  ἐπιτελέσει τὸ γιγάντιο ἔργο μιᾶς πολυδικτυωμένης  μετα‐
φορᾶς ἑκατομμυρίων ἑβραίων ἀπὸ Εὐρώπη σὲ Παλαιστίνη καὶ Η.Π.Α.. Γιὰ τὸ λόγο τοῦτο 
τοῦ  ἀνετέθησαν  ὅλες  οἱ  συναφεῖς  ὑπερεξουσίες,  ὥστε  ʺνὰ  διαχειρίζεται  ὅλες  τὶς  ὑπο‐
θέσεις τῆς μετανάστευσης, ἐν λευκῷʺ6. 
 
35. Δὲν χωρεῖ ἀμφιβολία, ὅλες οἱ ὀργανώσεις, ποὺ ἀναφέρθηκαν, λειτουργοῦσαν ὡς 
ἐκτελεστικὰ  ὄργανα,  κάτω  ἀπὸ  μιὰ  σιδηρὰ  πειθαρχία.  Ὅμως  ἐκεῖνα  ποὺ  διέγραφαν  τὸν 
προγραμματισμὸ  καὶ  τὸ  πρακτέο  ἦταν τὰ συνέδρια, τὰ τακτικὰ καὶ τὰ ἔκτακτα. Τακτικὰ 
ἦταν ἐκεῖνα ποὺ γίνονταν κάθε χρόνο, ὅπως τὸ ἐτήσιο σιωνιστικὸ Συνέδριο καὶ ἔκτακτα, 
ἐκεῖνα ποὺ πραγματοποιοῦνταν ἐκτάκτως, γιὰ τὴν ἐξεύρεση ἄμεσης λύσης. Ὁ λόγος τῆς 
ὑπάρξεως  ὅλων  τούτων  ἦταν  νὰ  δίνουν  καθημερινὰ  ʺμιὰ  δραστικὴ  ἀπάντηση  στὴν  ἀρα‐
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 18/7/1928, ἀρ. 13, σ. 1. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 20/7/1929, ἀρ. 30, σ. 1. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 18/7/1928, ἀρ. 13, σ. 1. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 21/8/1928, ἀρ. 15, σ. 3. 
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/5/1929, ἀρ. 26. 
6 Judaica IV 508, Ben Gurion. 
1
2

28
βικὴ  τρομοκρατίαʺ1!  Μόνο  νὰ  σημειωθεῖ  ὅτι  ἡ  ἀπάντηση  τῶν  ἰουδαίων  γινόταν  μὲ 
σφαῖρες,  ἐνῶ  τῶν  Παλαιστινίων,  μὲ  πέτρες….  Ἂν  καὶ  φαίνεται  τραγελαφικὸ  καὶ  γκροτέ‐
σκο,  οἱ  ἰουδαῖοι  κατακτητὲς  τῆς  Παλαιστίνης  ἐξοπλίζονταν  ἐπισήμως  ἀπὸ  τὴν  Ἀγγλικὴ 
κυβέρνηση! Ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλίας, ὁ W. Churchill, ἀποτυπώνει ἐγγράφως τὴ βού‐
λησή  του,  νὰ  ἐξοπλίζει  τοὺς  ἑβραίους  ἀποίκους,  πράγμα  ποὺ  τὸ  ἔκανε  συνεχῶς  καὶ 
ἀδιαλείπτως2.  Ὁ  ὠμὸς  καὶ  ἀπάνθρωπος  ἐπεκτατισμὸς  τῶν  ἰουδαίων  ἐν  Παλαιστίνῃ  εἶχε 
ὡς  ἀποτέλεσμα  τὸν  ἐκπατρισμὸ  250.000  Παλαιστινιακῶν  οἰκογενειῶν,  πολλὲς  ἀπὸ  τὶς 
ὁποῖες  παραχώθηκαν  ζωντανές,  κάτω  ἀπὸ  σωροὺς  χωμάτων,  σύμφωνα  μὲ  στρατηγικὴ 
τοῦ  σκιάχτρου  M.  Begin.  Ἐκτοπίσθηκαν  μαζὶ  καὶ  περισσότερες  ἀπὸ  200  Ἑλληνικὲς 
οἰκογένειες! Ἀλλὰ περὶ αὐτῶν, ἀλλοῦ. 
 
36. Μὲ  τὴν  ἔναρξη  τοῦ  πολέμου  ἡ  μεταφορὰ  τῶν  ἑβραίων  ἀρχίζει  νὰ  ὀγκώνεται. 
Ὅμως, παρὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀργανώσεων ἡ μεταφορὰ δὲν ἔχει τὰ γνωρίσματα ἑνὸς ἔργου 
συστηματικοῦ,  ἀφοῦ  δὲν  διαγράφονται  σαφῶς  οἱ  δικαιοδοσίες  κάθε  ὀργάνωσης,  οὔτε  τὸ 
δρομολόγιο  μεταφορᾶς  τῶν  κουνελιῶν.  Ἀνάγκη  νὰ  πραγματοποιηθεῖ  ἕνα  ἔκτακτο  συ‐
νέδριο ποὺ θὰ διαγράψει μὲ κῦρος ἀτσάλινο τὸ πρακτέο. 
 
37. Λοιπὸν  τὸ  λόγο  ἔχει  ὁ  βασιλιάς,  ποὺ  ἀποφασίζει  νὰ  ὀργανωθεῖ  τὸ  ἔκτακτο  συ‐
νέδριο  ʺBiltmoreʺ  (ἀπὸ  τὸ  ὁμώνυμο  ἑβραίικο  ξενοδοχεῖο  τῆς  Νέας  Ὑόρκης).  Τὸ  συνέδριο 
πραγματοποιήθηκε  ἀπὸ  6‐11  Μαΐου  τοῦ  1940,  μὲ  σκοπὸ  νὰ  ἐπεξεργασθεῖ  στὶς  λεπτο‐
μέρειές  του  τὸ  σχέδιο  μεταφορᾶς  καὶ  ἐγκατάστασης  τῶν  κουνελιῶν  ἀπὸ  Εὐρώπη  πρὸς 
Παλαιστίνη  καὶ  Η.Π.Α..  Τὸ  συνέδριο  ἐκεῖνο  περιεβλήθη  τὸ  κῦρος  τακτικοῦ  σιωνιστικοῦ 
συνεδρίου  καὶ  ἔμεινε  γνωστὸ  ὡς  ʺBiltmore  Program(me)ʺ.  Συμμετεῖχαν  σʹ  αὐτὸ  ὅλοι  οἱ 
φονιάδες ἀρχηγοὶ τοῦ σιωνισμοῦ, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Chem Weizmann (μόνιμο ʺπρόεδροʺ 
τοῦ ʺΠαγκοσμίου σιωνιστικοῦ ὀργανισμοῦʺ) καὶ δεύτερο τὸν David ben Gurion (ʺπρόεδροʺ 
τοῦ ἐκτελεστικοῦ τοῦ ἰουδαϊκοῦ Πρακτορεῖου, τοῦ ʺJewish Agency Executiveʺ). Ἀναφέρεται 
ἡ  συμμετοχὴ  κὶ  ἄλλων  ἐπιφανῶν  σιωνιστῶν,  ὅπως:  Nahum  Goldmann,  L.  Marshall,  L. 
Brandeis, ʺδρʺ Φράνκελ, Λίπμαν, ʺλόρδοςʺ Μελσέτ, B. Joseph, Bibas Judah, ʺλόρδοςʺ Hirsch, 
Baruch Joseph, Moses Hess, Z. Duenner. Μεταξὺ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν, ἀναφέρεται καὶ τὸ 
ὄνομα  τοῦ  βασιλιᾶ  Rothschild,  ὡς  ἑνὸς  ʺτυχαίουʺ  σιωνιστῆ3.  Στὸ  συνέδριο  ἐκεῖνο  πάρ‐
θηκαν καθοριστικὲς ἀποφάσεις γιὰ τὴν πραγματοποίηση τοῦ σχεδίου καταμερισμοῦ τοῦ 
παγκοσμίου ἰουδαϊσμοῦ. Φυσικὰ τὸ βάρος τοῦ σχεδίου ἔπεσε στὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Πα‐
λαιστίνης. Γιὰ τὴ ζήτημα τοῦτο πάρθηκε σημαντικὴ ἀπόφαση, ἀποκαλυπτικὴ τοῦ σκοποῦ 
τοῦ  μεθύστερου  ʺὉλοκαυτώματοςʺ:  οἱ  ἔποικοι  δὲν  θὰ  ἔχουν  πλέον  καμιὰ  ἀναφορὰ  πρὸς 
τὸν Βρετανὸ Ἐντολοδόχο τῆς Παλαιστίνης, τὸν ὁποῖο ἀντικατέστησε ἡ κυβέρνηση τοῦ ἰου‐
δαϊκοῦ Πρακτορείου4· ποὺ σημαίνει ὅτι ἡ χώρα πέρασε ἤδη, ἀπὸ τὸν Μάιο τοῦ 1940, στὴν 
ἐξουσία τῶν σιωνιστῶν, 8 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἀνακήρυξή της σὲ κράτος. Τὸ Program(me) 
ὁρισμένες ἰουδαϊκὲς ὀργανώσεις ʺδὲν τὸ δέχτηκανʺ, ἐφαρμόζοντας τὸ συνηθισμένο κόλπο 

 Judaica VIII 759, History. 
 W. Churchill, Ἀπομνημονεύματα, τόμ. Β΄, βιβλ. 1, κεφ. Η΄, σ. 186. 
3 βλ. N. Goldmann, The autobiography of Nahum Goldmann, ʺHolt, Risehart and Winstonʺ, N.Y. 1969, σ. 200. 
4 βλ. Judaica IV 997, Biltmore Programme. 
1
2

29
τῆς  ἐπιφανειακῆς  διαφωνίας·  ὅμως  σύντομα  υἱοθετήθηκε  ἀπʹ  ὅλους  τοὺς  ἰουδαίους  καὶ 
ʺχρησίμευσε ὡς βάση γιὰ τὸν πολιτικὸ ἀγώνα τοῦ σιωνιστικοῦ κινήματος, ἀπὸ τὸ 1942 ὣς 
τὴν ἀνακήρυξη τοῦ κράτους τοῦ ἱσραήλ, τὸ 1948ʺ1. Στὸ συνέδριο ἐκεῖνο ʺἐτέθη, πλέον, κα‐
θαρὰ  ὁ  τελικὸς  σκοπὸς  τῆς  δημιουργίας  ἑνὸς  ἰουδαϊκοῦ  κράτουςʺ2.  Εἴδαμε  ἡ  κυβέρνηση 
τοῦ ἰσραὴλ νὰ ὑφίσταται ἤδη ἀπὸ τὸ 1940. Σὲ λίγο ὀργανώνεται καὶ ὁ ἰουδαϊκὸς στρατός: 
πρὶν παρέλθει δίμηνο ἀπὸ τὴν πραγματοποίηση τοῦ συνεδρίου ʺBiltmoreʺ, ʺἡ ἐκτελεστικὴ 
ἐπιτροπὴ τῆς ἑνώσεως τῶν σιωνιστῶν προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν καθʹ ἣν ζητεῖται ὁ ἄμε‐
σος  σχηματισμὸς  ἑβραϊκοῦ  στρατοῦ  ὑπὸ  τὴν  ἀνωτάτην  βρετανικὴν  διοίκησιν,  πρὸς  προ‐
άσπισιν τῆς ἑβραϊκῆς πατρίδος ἐν Παλαιστίνῃʺ3. 
Ἕνα  ἄλλο  συνέδριο  ἦταν  τὸ  ʺ  ʹMʹ  Projectʺ.  Τοῦτο  ἔγινε  μὲ  σύσταση  τοῦ  ʺBiltmore 
Program(me)ʺ καὶ ἡ προστασία του ἀνατέθηκε στὸν πρόεδρο τῶν Η.Π.Α. Roosevelt. Πρό‐
κειται γιὰ ἕνα ὀλιγομελὲς μυστικὸ σῶμα, ἀποτελούμενο ἀπὸ ἀξιωματούχους καὶ ἀκαδη‐
μαϊκούς,  μὲ  ἐπικεφαλῆς  τὸ  σιωνιστὴ  ʺdrʺ  Isaiah  Bowman,  τὸ  ὁποῖο  καὶ  συνεδρίαζε  στὴ 
Βιβλιοθήκη  τοῦ  Κογκρέσσου.  Θέματα  ποὺ  ἀπασχολοῦσαν  τὸ  συνέδριο  ἦταν:  ἡ  ἀνεμπό‐
διστη μαζικὴ ἐγκατάσταση τῶν ἑβραίων ἐποίκων στὴν Παλαιστίνη καὶ τὶς Η.Π.Α., καθὼς 
καὶ ἡ ὑποβοήθηση τῆς ναζιστικῆς μηχανῆς4. 
Ἀπεδείχθη, νομίζουμε, ἀλλὰ τὸ καθομολογοῦν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ σιωνιστές, ὅτι ὅλες οἱ 
παραπάνω  ὀργανώσεις  συστήθηκαν  ʺγιὰ  νὰ  προαγάγουν  καὶ  διευθύνουν  τὴ  μετανά‐
στευσηʺ5.  Δούλευαν  ὅλες  τους  μὲ  τέτοιο  ζῆλο,  ʺὥστε  νὰ  δημιουργεῖται  ἔνταση  στὴν  Πα‐
λαιστίνη,  μεταξὺ  τῆς  Haganah  καὶ  τῶν  διαφωνούντων  μυστικῶν  ὀργανώσεων  I.Z.L.  καὶ 
Lehi,  ποὺ  συχνὰ  παρενέβαιναν  στὸ  ἔργο  τῆς  Berihah·  ἀποτέλεσμα,  ὁ  φόνος  ἑνὸς  μέλους 
τῆς Berihah, κατὰ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1947, ἀπὸ μέλη τῆς I.Z.L.ʺ6. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 αὐτ. 998. 
 Judaica VIII 769, History. 
3 ʺΒραδυνὴʺ 7/7/1942. 
4 βλ. Tschirgi, σ. 91. 
5 Judaica VIII 742, History. 
6 Judaica IV 632, Berihah.
1
2

30

εʹ  ʺΔεῖ δὲ χρημάτων…ʺ. 
 
 
38. Ἡ  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης  ἦταν  ἕνα  σχέδιο  ὄντως  μεγαλεπήβολο,  τὸ 
ὁποῖο  καὶ  ἀπέβλεπε  ἀσφαλῶς  στὴν  ἵδρυση  ἑνὸς  νέου  κράτους  (τοῦ  ἰουδαϊκοῦ),  μὲ  τὴν 
ἐξάλειψη  τοῦ  ἄλλου  (τοῦ  Παλαιστινιακοῦ).  Γιὰ  τὴν  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστινιακῆς 
γῆς χρησιμοποιήθηκαν τρεῖς ἄτιμοι τρόποι, προσφιλεῖς στὴν ἰουδαϊκὴ πρακτική, ὅπως τὸ 
βλέπουμε  μέχρι  σήμερα.  Εἶναι  τοῦτοι:  ἡ  ἀγορὰ  γῆς  (ὅπου  ἀγοράζονταν  φθηνὰ  ἄγονες 
ἐκτάσεις  ἀπὸ  τοὺς  ἀπονήρευτους  βεδουίνους)·  ἡ  ὑποθήκη  (ὅπου  δίνονταν  ἔντοκα  δάνεια 
στοὺς ἀνάργυρους νομάδες πού, φυσικά, ὅσο ἐπωφελῶς καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιοῦσαν, στὸ 
τέλος θὰ ἔχαναν καὶ τὴν ὑποθήκη τους, ποὺ δὲν ἦταν τίποτʹ ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ γῆ)· ἡ διὰ τῶν 
ὅπλων ἐπέκταση (ὅπου οἱ ἰουδαῖοι ἀσσασσῖνοι, ἀφοῦ στέριωναν κάπου, στὴ συνέχεια προ‐
έβαιναν  σὲ  γεωεπεκτατικὲς  ἁρπαγὲς  τῶν  ἰθαγενῶν,  τῶν  ὁποίων  ἡ  γῆ  ἐκείνη  ἀνῆκε  ἀπὸ 
5.000  ἐτῶν).  Δὲν  εἶναι  τοῦ  παρόντος  νὰ  ἐξετάσουμε  ἐδῶ  τοὺς  τρόπους  τούτους  ἀπὸ  τὴν 
ἐφαρμογὴ καὶ τὸ ἀποτέλεσμά τους. Νὰ σημειώσουμε μόνο πὼς οἱ δύο πρῶτοι εἶναι κοινοὶ 
καὶ χρωματίζονται μὲν ὡς ʺαἰσχρὴ συναλλαγήʺ, γιὰ νὰ ἀποσιωποιηθεῖ ὁ τρίτος. Ὁρῖστε: ʺἡ 
γῆ ἄρχισε νὰ περνᾶ στὴν ἐξουσία τῶν ἰουδαίων, μὲ ἀγορὲς ποὺ γίνονταν εἶτε εὐθέως εἴτε, 
συχνότερα,  μὲ  ὑποθήκηʺ1.  Ἐδῶ  θὰ  ἐξετάσουμε  τοὺς  χρηματοδότες·  θʹ  ἀναφέρουμε  συγ‐
χρόνως καὶ τὰ χρηματικὰ ποσὰ ποὺ διέθεσαν: γιὰ τὴν ἀγορὰ γῆς, γιὰ τὴν ἐξαγορὰ συνει‐
δήσεων,  γιὰ  τὸν  ἐξοπλισμὸ  δολοφονικῶν  μονάδων,  γιὰ  τὴν  ἀνέγερση  κτιρίων,  γιὰ  τὴ 
τροφοδοσία τῶν ἐποίκων, γιὰ τὴ μισθοδοσία τῶν πρακτόρων καὶ τῶν meshullaḥ (ἀπεσταλ‐
μένοι τοῦ βασιλιᾶ, ποὺ στέλνονται ἐπισήμως σὲ μία ἰ.κ., νὰ μεταδώσουν τὴ βουλή του, ἢ 
νὰ συγκεντρώσουν ἐράνους γιὰ τὶς ραμπινικὲς σχολὲς κ.ἄ. ἱδρύματα). 
Παρέλκει νὰ εἰπωθεῖ πὼς τὴν κίνηση ὅλων τῶν κεφαλαίων χειριζόταν ὁ βασιλιάς, 
ὅμως, γιὰ νὰ μὴ φαίνεται, ἀνέθετε ὁρισμένες δραστηριότητες σὲ μεγαλοϋπαλλήλους του 
ἢ στρατιωτικούς του. Παρὰ ταῦτα ἀναφέρεται μετρίως: ἡ οἰκογένεια τῶν ʺμεγάλων φιλαν‐
θρώπων  Ρότσιλνδʺ  ἀγοράζει  μεγάλες  ἐκτάσεις  στὴ  Σομρόν  (Σαμάρεια),  στὴ  Χάιφα  (Ἰόπ‐
πη)  κ.ἀ..  Οἱ  Rothschids  ἐμφανίζονται,  πάλι  μετρίως,  καὶ  στὴ  συντήρηση  ὁρισμένων  ἱδρυ‐
μάτων:  γιὰ  τὸ  νοσοκομειακὸ  ἵδρυμα  ʺΧαδασσὰʺ  στὴν  Ἱερουσαλήμ,  ποὺ  ὀνομάζεται  ʺτῶν 
Ρότσιλνδʺ, αὐτοὶ ʺπροσφέρουν διὰ τὴν συντήρησίν του, κατʹ ἔτος, 2.000 χρυσᾶς λίραςʺ2. Οἱ 
ἴδιοι,  στὸ  πλαίσιο  τῶν  ὁρατῶν  δραστηριοτήτων  τους,  ἀνέλαβαν  ὑπὸ  τὴν  προστασία  τους 
τὸ σιωνιστικὸ κίνημα ʺHoveve Zionʺ, διαθέτοντας μὲ μιᾶς 5.000.000 χρυσὲς λίρες3. 
Στὴ  σειρὰ  θʹ  ἀναφερθοῦν  τὰ  ὀνόματα  τῶν  μεγαλοϋπαλλήλων  τοῦ  βασιλιά.  Ὁ 
ʺλόρδοςʺ  Μελσέτ  (πρώην  ʺSirʺ  Ἀλ.  Μόνδ),  ἑβραιοάγγλος  σιωνιστὴς  καὶ  πρώην  ὑπουργὸς 
δημοσίων ἔργων στὴν κυβέρνηση τοῦ Λόυδ Τζώρτζ (δύο ὁμόθρησκοι ποὺ κατάκλεψαν τὰ 
ταμεῖα τῆς Ἀγγλίας), διαθέτει μὲ μιᾶς 11.000 χρυσὲς λίρες, γιὰ τὴν ἀγορὰ τῶν ἀκτῶν τῆς 
Νεκρᾶς  Θαλάσσης4.  Ἕνας  ἄλλος  ἑβραῖος,  ὁ  Νατὰν  Στράους,  ʺἰδιοκτήτηςʺ  τῆς  ὁμώνυμης 

1

W. Churchill, A History of the english‐speaking peoples, 11th ed. I, p. 228. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/2/1928, ἀρ. 1. 
3 S. Sergeyev, The organisational system… σ. 48. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/2/1928, ἀρ. 1. 
2

31
ἑταιρείας  ὑαλικῶν  καὶ  πορσελάνης,  διαθέτει,  γιὰ  τὸν  ἴδιο  σκοπό,  τοὐτέστιν  τὴν  ἀγορὰ 
ἀκτῶν τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης, τὸ ποσὸ τοῦ 1.500.000 δολαρίων1. 
 
39. Παράλληλα  ἱδρύονται  καὶ  διάφοροι  ἐρανικοὶ  ὀργανισμοί,  κατὰ  τὸ  πρότυπο  τῆς 
ʺḥalukkahʺ,  ἑνὸς  συστήματος  χρηματοδότησης  τῶν  ἐλαχίστων  ἑβραίων  τῆς  Παλαιστίνης, 
τὸ  ὁποῖο  λειτουργοῦσε  στὴν  Εὐρώπη  κατὰ  τὴν  ʺπροσιωνιστικὴ  περίοδοʺ  δηλαδὴ  πρὶν  τὸ 
1897.  Λέγεται  καὶ  ʺkolelʺ  (εἰδικὰ  ὅταν  μιὰ  ἰ.κ.  τῆς  διασπορᾶς  ἀναλαμβάνει  ὑπὸ  τὴν  προ‐
στασία  της  μία  ἀντίστοιχη  κοινότητα  κοινῆς  καταγωγῆς  στὴν  erez  israel).  Ἐρανικοὶ 
ὀργανισμοί, μετὰ τὸ Α΄ σ.σ., λειτουργοῦν δύο: ὁ ʺKeren Hayessodʺ (Κέρεν Ἀγιεσσόδ) καὶ ὁ 
ʺKeren Kayemetʺ (Καγιέμεθ). 
Ὁ ʺKeren Hayessodʺ εἶναι ἕνας μεγάλος ἐρανικὸς ὀργανισμός, ποὺ ἱδρύθηκε τὸ 1922. 
Ἀπευθύνεται στοὺς κεφαλαιοκράτες, προσδιορίζοντας καὶ τὴν κλίμακα εἰσφορᾶς γιὰ τὸν 
καθένα:  ʺἡ  εἰσφορὰ  εἶναι  ὑποχρεωτική,  ὅπως  καὶ  διὰ  τὸ  Σεκέλʺ2.  Ὁ  ὀργανισμὸς  τοῦτος 
θεωρεῖται  ʺὁ  κύριος  οἰκονομικὸς  ὀργανισμὸς  ἀνοικοδομήσεως  τῆς  Παλαιστίνηςʺ3,  ἀφοῦ 
συντελεῖ  στὴν  ἐγκατάσταση  βιομηχανικῶν  μονάδων  ἐκεῖ.  Μέχρι  τὸ  1928  εἶχε  διαθέσει 
ʺ6.000.000  λίρας  εἰς  ἐπιχειρήσεις  βιομηχανικάς,  μόνον  εἰς  Τέλ‐Ἀβίβʺ4.  Γενικότερα,  ʺἔχει 
ἀναλάβει  ὑπὸ  τὴν  προστασία  του  τοὺς  ἀπόρους  μετανάστες·  βοηθεῖ  τὶς  ὀργανώσεις  τῶν 
χαλουτζὶμ  καὶ  προσελκύει  μετανάσταςʺ,  διατηρώντας  πρὸς  τοῦτο  σʹ  ὅλες  τὶς  μεγάλες 
εὐρωπαϊκὲς  πόλεις  ʺΓραφεῖα  Παλαιστινιακάʺ5.  Ἀνέλαβε  κι  ἄλλες  ὑπεύθυνες  δραστηριό‐
τητες, ὅπως τὴν ʺἐκπαίδευσηʺ, κυρίως αὐτήν! Ἀφοῦ ἀνέλαβε ἀκόμα καὶ ʺτὸ ἐκπαιδευτικὸν 
ἔργον τοῦ ὀρθοδόξου σιωνιστικοῦ κόμματος ʹΜισραχήʺ6. Τὰ ποσὰ ποὺ συγκεντρώνει κάθε 
μήνα εἶναι φανταστικά, ἀφοῦ ξεπερνοῦν τὶς ʺ50.000 χρυσὲς λίρεςʺ7: ἡ σιωνιστικὴ ὀργάνω‐
ση  τοῦ  Καναδᾶ  ʺσυνεκέντρωσε  100.000  λίρες  ὑπὲρ  τοῦ  Keren  Hayessodʺ8·  οἱ  ἰουδαῖοι  τῆς 
Νότιας Ἀφρικῆς, τῆς ταλαίπωρης ἐκείνης καὶ ἀγρίως ἐκμεταλλευόμενης χώρας ʺσυνεισέ‐
φεραν  τὸ  ποσὸν  τῶν  120.000  λιρῶν  εἰς  τὸ  Keren  Hayessodʺ,  ποὺ  θεωρήθηκε  ʺρεκὸρ  κατὰ 
κεφαλὴν προσφορᾶς εἰς τὰ σιωνιστικὰ κεφάλαια ὅλων τῶν χωρῶνʺ9. Ἡ συλλογὴ τῶν κον‐
δυλίων ἀνετέθη σὲ ἕναν ἐπιφανὴ σιωνιστή, τὸν Βέγβουδ, βουλευτὴ τῆς ἀγγλικῆς Βουλῆς 
τῶν  κοινοτήτων,  ἀρχηγὸ  τοῦ  ἀγγλικοῦ  Ἐργατικοῦ  κόμματος  καὶ  πρώην  ὑπουργὸ  στὸ 
ὑπουργεῖο Μὰκ Δόναλδ, ὁ ὁποῖος ὄργωνε τὶς ἀριστοκρατικὲς συνοικίες τῶν ἰουδαίων τοῦ 
κόσμου, ὑπὲρ τοῦ Keren Hayessod10. Ὁ βασιλιάς, γιὰ νὰ παρακινεῖ τοὺς ὑποτελεῖς του νὰ 
δίνουν ὅλο καὶ περισσότερα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἀδιόρατο καταναγκασμὸ χρησιμοποιεῖ καὶ τὸν 
συναγωνισμὸ καὶ τὸ ʺφιλότιμοʺ. Ἔτσι ὁ τραπεζικὸς οἶκος του, ποὺ τὸν εἶχε στὸ ὄνομα τοῦ 

 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3, σ. 4. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 20/6/1928, ἀρ. 11, σ. 1 καὶ 30/4/1929, ἀρ. 25, σ. 1. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 3. 
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/2/1928, ἀρ. 1, σ. 3. 
6 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3, σ. 4. 
7 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/2/1928, ἀρ. 1, σ. 3. 
8 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3. 
9 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3, καὶ 6/6/1928, ἀρ. 10. 
10 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/6/1928, ἀρ. 10, σ. 2. 
1
2

32
Γ. Μπένισσον, διπλασιάζει τὸ ποσὸ τῆς εἰσφορᾶς: ʺαὐξάνει ἑκουσίως τὴ μηνιαία εἰσφορά 
του σὲ 20.000 δολάριαʺ1. 
 
40. Ὁ ἄλλος ἐρανικὸς ὀργανισμός, ὁ Keren Kayemet, ἀπευθύνεται στὰ λαϊκὰ ἰουδαϊ‐
κὰ στρώματα, ἀπαιτώντας μικρὲς εἰσφορές: ʺἩμισεία δραχμὴ καθʹ ἑκάστην εἰς τὸ κυτίον 
τοῦ Keren Kayemet, διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς πατρίδος μας!ʺ2· ʺΜΗ ΜΕ ΞΕΧΑΣΗΤΕ! Ἡμισεία 
δραχμὴ καθʹ ἑκάστην διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῆς Πατρίδος μας!ʺ3. Τὰ ʺκυτίαʺ τοῦ ἐράνου τοπο‐
θετοῦνταν παντοῦ: στὶς συναγωγές, τὰ καταστήματα, ἀκόμα καὶ τὶς κατοικίες! Ἐκτὸς ἀπὸ 
τὰ  ʺκυτίαʺ,  ὁ  βασιλιὰς  Rothschild  διατάζει  τὴ  σύσταση  μιᾶς  ʺἐκτελεστικῆς  σιωνιστικῆς 
ἐπιτροπῆς  ὑπὲρ  τῆς  Παλαιστίνης,  τὴ  ʺΒάαδ  Λέμιʺ  (ʺVaʹ  ad  Leʹ  ummiʺ·  πολιτικό‐θρησκευ‐
τικὸ συμβούλιο ἰ.κ. στὴν erez israel, κατὰ τὴν περίοδο τῆς βρετανικῆς Ἐντολῆς), τῆς ὁποίας 
τὰ μέλη ἦταν ἐπιφορτισμένα μὲ τὴ συλλογὴ εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Keren Kayemetʺ, ἐπισκε‐
πτόμενα καὶ τὴν τελευταία ἑβραίικια κατοικία. Ἐπικεφαλῆς τῆς ἐπιτροπῆς ἐκείνης τοπο‐
θετήθηκε ὁ ʺδρʺ Μάξ Μπδενχάιμερ καὶ στὴ συνέχεια, ἀπὸ τὸ 1914, ἕνας ἄλλος σιωνιστής, 
ὁ Οὐσικλίκιμ. Τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, ὅπου μεταβαίνουν, κατορθώνουν θεαματικὰ ἀποτε‐
λέσματα:  ἡ  μετάβαση τοῦ ʺπροέδρουʺ τῆς ἐπιτροπῆς στὴ Σόφια, ἀποφέρει ʺἐντὸς ὀλίγων 
λεπτῶν,  τὸ  ποσὸν  τῶν  300.000  λέβʺ4·  ἡ  ἐπίσκεψη  τοῦ  ʺδρʺ  Weizmann  στὶς  Η.Π.Α.  ʺὑπερ‐
πληρώνει τὸ πλάνο τῶν 7.500.000 δολλαρίωνʺ5. 
 
41. Τὸ χρῆμα συλλέγεται καὶ μʹ ἄλλους τρόπους, ὅπως ʺμὲ τὴν ἀγορὰ χαρτοσήμωνʺ, 
τῶν  ὁποίων  ἡ  διάθεση  ἀνατέθηκε  στὸν  σιωνιστὴ  Σ.  Λινασάρ6,  καθὼς  καὶ  τὸ  ʺἰουδαϊκὸ 
ἀποικιακὸ  καταπίστευμαʺ  (ʺThe  jewish  colonial  trustʺ·  ʺJuedische  colonial  Bankʺ),  ποὺ  κυ‐
κλοφοροῦσε σὲ γραμμάτια μὲ ἔνδειξη ὑπὲρ τοῦ eretz ἱσραήλ7. 
Κι ἐδῶ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀόρατη τρομοκρατία, ὁ βασιλιὰς εἰσήγαγε τὸν συναγωνισμὸ 
κ.λ.π.  πονηρὰ  συστήματα:  ὅποιος  ἀπὸ  τοὺς  ἑβραίους,  δώσει  μὲ  μιᾶς  ἕνα  μεγάλο  ποσόν, 
ἐγγράφεται στὸ ʺχρυσοῦν βιβλίον τοῦ Keren Kayemetʺ8. 
 
42. Τὸ ποσὸ ποὺ συγκεντρώνεται κάθε μήνα ξεπερνὰει κάθε προσδοκία: ʺφτάνει τὶς 
20.000 λίρεςʺ9. Ὁ πακτωλὸς διατίθεται γιὰ τὴν ἀγορὰ Παλαιστινιακῆς γῆς: μέχρι τὸ 1928 ἡ 
ἐπιτροπὴ  ἀπέκτησε  ʺπλέον  τῶν  200.000  στρεμμάτων  ἀγροτικῆς  γῆς,  ὅπου  καὶ  ἀνηγέρθη‐
σαν πλέον τῶν 50 συνοικισμῶνʺ10. 
 

 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 30/4/1929, ἀρ. 25, σ. 3. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 1/2/1928, ἀρ. 1, σ. 3. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4, σ. 1. 
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4, σ. 2. 
6 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 29/2/1928, ἀρ. 3. 
7 Jewish Enc. VII 179 καὶ φωτογραφία τοῦ γραμματίου. 
8 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/6/1928, ἀρ. 10, σ. 2. 
9 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 3.  
10 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 13/9/1928, ἀρ. 17, σ. 3. 
1
2

33
43. Αὐτὲς εἶναι οἱ δύο ὀργανώσεις μὲ τὴν πιὸ μεγάλη ἐρανικὴ ἐπιφάνεια. Ὑπῆρχαν 
καὶ  ἄλλες,  μικρότερης  δυνατότητας,  ὅπως  ἡ  ʺORTʺ  καὶ  ἡ  ʺIKAʺ1,  στὶς  ὁποίες  ἀνατέθηκαν 
παραπλήσια  καθήκοντα.  Οἱ  δύο  ʺKerenʺ  διακρίνονταν  ἁδρά:  ἡ  ʺHayessodʺ  προέβαινε  σὲ 
ἀγορὰ γῆς· ἡ ʺKayemetʺ συγκέντρωνε τὸ ʺἐθνικὸ χρηματικὸ κεφάλαιοʺ2. Τὰ ποσὰ ποὺ συ‐
γκεντρώνονται  ἐτησίως  ʺἀπὸ  τὴν  εὐσπλαγχνία,  μέσω  τῶν  σιωνιστικῶν  ὀργανώσεων, 
ἀνέρχονται σὲ 800.000 ἕως 1.000.000 λίραςʺ. Τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ συντήρησης μιᾶς οἰ‐
κογένειας ἑβραίων ἐποίκων, ἐπὶ ἕνα χρόνο στὴν Παλαιστίνη, ʺκοστίζουν ἀπὸ 900‐1.000 λί‐
ραςʺ3. Ποὺ σημαίνει ὅτι 1.000 ἑβραίικες οἰκογένειες θὰ μποροῦσαν νὰ μεταφέρονται καὶ νὰ 
σιτίζονται στὴν παρασκευαζόμενη χώρα τοῦ μεταφυσικοῦ τρόμου ἐπὶ ἕνα χρόνο, χωρὶς νὰ 
κάνουν τίποτα! 
 
44. Κατὰ τὸ 1928, παρατηρεῖται μία σοβαρὴ καμπή, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ἑρανικὴ σκυ‐
τάλη καὶ τὴν συνεπόμενη ἰουδαιοκατάληψη τῆς Παλαιστίνης, μὲ ὅλα τὰ παρεπόμενα. Τὰ 
δύο προαναφερθέντα ταμεῖα εἰσφορῶν – τὸ ʺkeren kayessod καὶ keren kayemet – μεταφέ‐
ρονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ ʺἸουδαϊκοῦ Πρακτορείουʺ. Ποὺ σημαίνει ἔλεγχο ὅλων τῶν δρα‐
στηριοτήτων ὑπὸ κοινὸ φορέα. Σημειώνεται πὼς τοῦτο εἶχε γιὰ συνέπεια, οἱ 1.000.000 λί‐
ρες, τῶν εἰσφορῶν τοῦ παγκοσμίου ἰουδαϊσμοῦ, ʺνὰ γίνει διπλάσιος, χάρις εἰς τὴν λειτουρ‐
γίαν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ Πρακτορείουʺ4. 
 
45. Μεγάλα κονδύλια συγκεντρώνονταν στὶς Η.Π.Α., ὅπου, μέχρι τὴν ἔναρξη τοῦ Β΄ 
Π.Π., καταμετρήθηκαν 25 ἑβραίικες ὁμοσπονδίες ἐλεημοσύνης (tzedakah)5. Λεπτομερέστε‐
ρα, καὶ ʺμετριοπαθέστεραʺ, οἱ συνολικὲς συνδρομές, ἀπὸ τὶς Η.Π.Α. πρὸς τὶς ὀργανώσεις, 
γιὰ  τοὺς  σκοποὺς  τῆς  ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης,  μεταξὺ  τῶν  ἐτῶν  1901‐39,  ἔφτα‐
σαν τὰ 22.000.000 δολάρια. Ἀπὸ 1939‐47 ὑψώθηκαν θεαματικὰ στὰ 200.000.000 δολ. κατὰ τὸ 
ἴδιο  διάστημα  1939‐47  συγκεντρώθηκαν  600.000.000  δολ.  ἀπὸ  τοὺς  ʺgoimʺ,  ὑπὲρ  τῆς  ἴδιας 
ἰδέας.  Κατὰ  τὰ  ἔτη  1948‐76  συγκεντρώθηκαν  2.830.000.000  δολ.6.  Καὶ  ὁ  χορὸς  καλὰ 
κρατεῖ…. 
 
46. Τὸ  ἑβραιαριὸ  τῆς  Ἀμερικῆς  παρεῖχε  στὴν  Παλαιστίνη  ὄχι  μόνο  οἰκονομικὴ 
βοήθεια,  ἀλλὰ  καὶ  ἠθικὴ  καὶ  στρατιωτική,  σύμφωνα  μὲ  τὸ  σιωνιστικὸ  διάγραμμα:  ʺἩ 
μοῖρα  τῆς  πατρίδας  (τοῦ  ἱσραήλ)  ἐξαρτᾶται  ἀπὸ  τὸ  μέτρο  ὑποστήριξης,  ἠθικῆς  καὶ 
οἰκονομικῆς,  τῶν  σιωνιστῶν  τῆς  Ἀμερικῆς,  στὰ  ἀμέσως  ἑπόμενα  χρόνια7ʺ.  Ἀπὸ  δῶ  στέλ‐
νονταν ἀρχηγοὶ καὶ ἰνστρούχτορες, μέχρι τὸ διαμορφούμενο κρατίδιο νὰ ἀποκτήσει δυνα‐
τότητα  αὐθυπαρξίας.  Στὸ  ἱσραὴλ  ὅλοι  οἱ  διευθυντὲς  τῶν  κρατικῶν  καὶ  τῶν  ἰδιωτικῶν 
ἐπιχειρήσεων  ἦταν  καὶ  εἶναι  ἑβραιοαμερικανοί.  Πρόκειται  γιὰ  εἰδικὴ  μαγιὰ  σιωνιστικῆς 
 Judaica II 408, Agriculture. 
 βλ. ʺἩ Ἑλλὰς καὶ οἱ ἑβραῖοιʺ, ἔκδ. ʺἘθνικοῦ ἑβραϊκοῦ κεφαλαίου καὶ Κέρεν Ἀγιεσσόδʺ 1937, σ. 12.‐ ʺἹσραήλʺ, 
ἔκδ. ʺΔιπλωματικὴ ἀντιπροσωπεία τοῦ ἱσραήλʺ, ἐπιμ. Ἰ. Κουφός, Ἀθῆναι 1969, σ. 89. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 26/9/1928, ἀρ. 18. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/5/1929, ἀρ. 26. 
5 John, σ. 252. 
6 Sergeyev, The organisational system, σ. 51. 
7 ʺNew Palestineʺ, July 7, 1939, παρὰ Tschirgi, σ. 20. 
1
2

34
ʺαὐθεντικότηταςʺ, ποὺ δὲν ἐξαντλεῖται μόνο στὴν προτίμηση διευθυντικῶν στελεχῶν, ἀλ‐
λὰ  καὶ  κατώτερου  προσωπικοῦ.  Αἴφνης,  στὸ  νοσοκομεῖο  ʺΧαδασάʺ,  ἰδιοκτησίας  τοῦ  ἴδιου 
τοῦ βασιλιᾶ, προσελήφθησαν προϊσταμένες ἑβραιοαμερικανίδες σιωνίστριες1. Τὸ ποσοστὸ 
τούτων μεταξὺ τοῦ ἑβραίικου πληθυσμοῦ τῆς Παλαιστίνης, ἦταν: πρὶν τὸ 1929, 3%· πρὶν τὸ 
1939, κατέβηκε στὸ 2%· μετὰ τὸν πόλεμο μειώθηκε στὴ σταθερὴ τιμὴ τοῦ 1%2. Εἶναι γεγο‐
νὸς  καὶ  δὲν  ἀμφισβητεῖται,  ὅτι  τὸ  πολὺ  χρῆμα  γιὰ  τὴν  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης, 
προερχόταν  ἀπὸ  τὶς  Η.Π.Α.,  σύμφωνα  μὲ  τὴν  ἀπροκάλυπτη  ὁμολογία  τῆς  Judaica,  ὅτι  οἱ 
σιωνιστὲς μαζὶ καὶ οἱ ʺgoimʺ τῆς χώρας ἐκείνης ʺἀνεδείχθησαν ἡ μεγάλη πολιτικὴ δύναμη 
καὶ  τὸ  οἰκονομικὸ  στήριγμα,  γιὰ  ὅλες  τὶς  ἰουδαϊκὲς  δραστηριότητες  (…),  προσφέροντας 
τὸν συντονισμό, τὸ χρῆμα…ʺ3. Ὅμως ἡ πρώτη τράπεζα ποὺ ἱδρύθηκε, κατὰ τὶς ἀρχὲς τοῦ 
αἰῶνα, σὲ Ἱερουσαλὴμ καὶ Ἰόππη, καὶ ἀνῆκε στὸν βασιλιά, δὲν ὀνομαζόταν ʺἈμερικάνικηʺ 
ἀλλὰ ʺΝτόιτς‐Παλαιστὶν Μπάνκʺ…. 
 
47. Ἐδῶ πρωτοστατοῦσε ἐκεῖνο τὸ γέρικο τσακάλι, ὁ δικαστὴς L. Brandeis, πού, παρὰ 
τὸ γῆρας του, μετεῖχε ἐνεργὰ στὸ σιωνιστικὸ κίνημα (zionist movement), ἤδη ἀπὸ τὴν ἐπο‐
χὴ τοῦ Αʹ Π.Π., παραμένοντας, μέχρι τὸ θάνατό του, ὁ ἀνεγνωρισμένος ἀρχηγὸς τοῦ ἀμε‐
ρικάνικου σιωνισμοῦ. Ὑπῆρξε τόσο στυγνὸς καὶ ἀπόλυτος ἐπὶ τοῦ θέματος ἐποικισμοῦ τῆς 
Παλαιστίνης,  ὥστε  νὰ  ἔρθει  σὲ  ρήξη  ἀκόμα  καὶ  μὲ  τὸν  Chaim  Weizmann  τὸ  1921,  ὅπως 
λένε4. Ἄλλος ἐπίσης φανατικὸς σιωνιστὴς ὑπῆρξε ὁ Harold Ickes, γενικὸς γραμματέας τοῦ 
ὑπουργείου  ἐσωτερικῶν  τῆς  κυβέρνησης  Roosevelt,  ʺὁ  πιὸ  δραστήριος  προπαγανδιστὴς 
μιᾶς  μόνιμης  πατρίδας  τῶν  ἑβραίων  στὴν  Παλαιστίνηʺ.  Ὁ  ἰουδαῖος  ὄργωνε  τὶς  Η.Π.Α., 
προτρέποντας ʺστὴν ἠθικὴ καὶ ὑλικὴ ὑποστήριξη τῆς Ἀμερικῆς πρὸς τοὺς βασανισμένους 
ἑβραίους,  ὥστε  νὰ  ἐγκατασταθοῦν  στὴν  Παλαιστίνηʺ5.  Ἄλλοι  ἐπιφανεῖς  σιωνιστὲς  τῆς 
Ἀμερικῆς ὑπῆρξαν, ὁ Moshe Shertok καὶ ὁ El. Golomb· ὁ δεύτερος ἀπεστάλη ἀρχηγὸς τῆς 
ʺHaganahʺ. Ἄλλοι, ποὺ ἔλαβαν ἐνεργὸ μέρος στὴν προπαγάνδα τῆς μετανάστευσης, ὑπῆρ‐
ξαν  οἱ  τρεῖς  κολλητοὶ  τοῦ  Roosevelt,  ὁ  Cohen  Benjamin,  ὁ  F.  Frankfurter,  ὁ  ραμπὶ  Stephen 
Wise…. 
 
48. Ἡ Παλαιστινιακὴ γῆ, ποὺ περνᾶ στὴν ἑβραίικια κατοχή, συνεχῶς μεγαλώνει σὲ 
ἔκταση,  βάσει  τῶν  πληροφοριῶν  τοῦ  σιωνιστικοῦ  τύπου:  ʺτὸ  πραγματικὸν  σύνολον  τῶν 
γιαῶν, τὰς ὁποίας ἀπέκτησεν τὸ Ἐθνικὸν ἑβραϊκὸν κεφάλαιον, κατὰ τοὺς τελευταίους 18 
μῆνας ἀνέρχεται εἰς 116.820 στρέμματαʺ6. 
 
49. Ἀνοίγεται  ἰδιαίτερη  παράγραφος  γιὰ  κείνους  τοὺς  ἠλίθιους  χριστιανοὺς  ποὺ 
στρατεύθηκαν στὴν ἰδέα τῆς ἰουδαιοποίησης τῆς Παλαιστίνης, καταβάλλοντας ἠθικὴ καὶ 
οἰκονομικὴ ὑποστήριξη, πρὸς τὶς συμμορίες τῶν τσακαλιῶν ποὺ κατασπάρασσαν τὸν ἀνυ‐
περάσπιστο  Παλαιστινιακὸ  λαό.  Ὅλοι  τοῦτοι,  ἐγγραφόμενοι  στὴν  ὅποια  ἑβραιόδουλη 
 S. Sergeyev, The organisational system… σ. 48. 
 Tschirgi, σ. 277, σημ. 24. 
3 Judaica VIII 757 καὶ 769, History. 
4 Tschirgi, σ. 21. 
5 ʺNew York Timesʺ, Dec. 19, 1938, παρὰ Tschirgi, σ. 20. 
6 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 6/1/1929, ἔτος Β΄, ἀρ. 24. 
1
2

35
ὀργάνωση  τῶν  ʺgoimʺ,  αὐτομάτως  γίνονταν  συνδρομητὲς  στὸ  ʺἘθνικὸ  ἑβραίικο  κεφά‐
λαιοʺ, καταβάλλοντας μηνιαία ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά, βάσει τοῦ καταστατικοῦ αὐτῶν: ʺἡ 
εἰσφορὰ  εἶναι  ὑποχρεωτική,  ὅπως  καὶ  διὰ  τὸ  σεκέλʺ1.  Θὰ  ἀναφέρουμε  ἐδῶ  ὁρισμένες 
ὀργανώσεις,  ἀποτελούμενες  ἀπὸ  ʺgoimʺ.  Στὴ  Γαλλία  εἶχε  τὴν  ἕδρα  της  ἡ  μεγάλη  ὀργά‐
νωση ʺAppel uni pour la Palestineʺ, ποὺ στόχευε σὲ μεγάλους δωρητὲς μεταξὺ τῶν ʺgoimʺ 
τῆς Εὐρώπης. Πρόεδρος, ἅμα τῇ ἱδρύσει, τοποθετήθηκε ὁ σιωνιστὴς‐μεγαλοκαπιταλιστὴς‐
μεγαλοϋπάλληλος  τοῦ  βασιλιά,  ὁ  Νατὰν  Στράους.  Ὁ  ὁποῖος,  κάθε  λίγο  προτρέπει  τοὺς 
ʺgoimʺ  στὴν  κούρσα  ἐράνων.  Τὸ  τελευταῖο  μπαλάκι  ποὺ  τοὺς  ἔριξε  ἦταν  νὰ  συγκεντ‐
ρώσουν  τὸ  ποσὸ  τῶν  7.000.000  δολαρίων,  κι  ἐκεῖνοι  οἱ  ἀνόητοι  ἑβραιοθαυμαστὲς  τὸ  ὑπε‐
ρεκπλήρωσαν2!  Στὴν  Ἀγγλία  ἡ  ὀργάνωση  ʺMen  of  Treesʺ  προσέρχεται  στοὺς  σιωνιστές. 
Ἔτσι  οἱ  men,  ποὺ  ὠφέλιμο  hobby  τους  ἦταν  ἡ  δενδροφύτευση  φαλακρῶν  ἐκτάσεων, 
κατευθύνουν  ὅλες  τὶς  δραστηριότητές  τους  πρὸς  τὴν  Παλαιστίνη,  ὅπου  μὲ  πολὺ  ζῆλο 
ἀρχίζουν  τὴ  δενδροφύτευση3!  Ἡ  ὀργάνωση  τούτη,  σὰ  νὰ  μὴν  ἀρκοῦσε  ἡ  προσωπικὴ  ἐρ‐
γασία  τῶν  μελῶν  της,  δωρίζει  μὲ  μιᾶς,  ἡ  ἠλιθία,  100.000  λίρες  Ἀγγλίας  ὑπὲρ  τοῦ  ἐποι‐
κισμοῦ4!  Ἐδῶ  κι  ἕνας  ἰουδαῖος,  ὁ  ʺSirʺ  Ἐλὶ  Καντοῦρι,  γνωστὸς  ʺφιλάνθρωποςʺ,  τὶς  δωρεές 
του κάνει πλάγια καὶ ἀθῶα: δωρίζει μὲ διαθήκη του στὴν Ἀγγλικὴ κυβέρνηση 100.000, νὰ 
χτιστοῦν  σχολεῖα  στὴν  Παλαιστίνη,  τὶ  χαρά5!  Στὴ  Γερμανία  ἱδρύεται  ἡ  ʺΓερμανικὴ  ἑται‐
ρεία ὑπὲρ τῆς Παλαιστίνηςʺ, ὅπου καὶ τοποθετεῖται ἀρχηγὸς ὁ σιωνιστὴς ʺκόμηςʺ Μπένσ‐
φορδ,  ποὺ  καταναγκάζει  τὰ  κουτόμυαλα  μέλη  νὰ  καταβάλλουν  τεράστιες  μηνιαῖες  χρη‐
ματικὲς  συνδρομές,  γιὰ  τὴν  πραγμάτωση  τοῦ  σχεδίου  ἑβραιοκατάληψης  τῆς  Παλαιστί‐
νης6.  Στὴν  ἴδια  χώρα  λειτουργοῦσε  καὶ  μιὰ  ἄλλη  ὀργάνωση,  ἀποτελούμενη  ʺἀποκλειστι‐
κῶς  ἀπὸ  χριστιανούςʺ,  τὴν  ὁποία  καὶ  ἵδρυσε  ὁ  Ἐρρ.  Ντυνὰν  τὸ  1876,  θεωρούμενη  ὡς  ἡ 
ἀρχαιότερη. Οἱ βλακίστατοι ὀπαδοὶ τούτης δὲν κατέβαλλαν μόνο τὴν ἁδρὴ συνδρομή τους 
στοὺς  ἰουδαίους,  ἀλλὰ  ἔστελναν  καὶ  ʺγαβαωνῖτεςʺ  νὰ  ἐργαστοῦν  στὴν  Παλαιστίνη 
δωρεὰν ἐπὶ μῆνες.7… 
 
50. Στὶς  Η.Π.Α.  τὸ  φαινόμενο  ὑποστήριξης  τοῦ  ἐποικισμοῦ  τῆς  Παλαιστίνης 
προσέλαβε  ψυχωτικὲς  διαστάσεις.  Ἐδῶ  ὅλο  καὶ  στήνονται  ποικίλες  ὀργανώσεις,  τὰ  μέλη 
τῶν ὁποίων δήλωναν ʺχριστιανοὶʺ ἀλλʹ ἦταν τυφλὰ ὀρνίθια. 
Ἀναγνωρίζεται  πὼς  ἡ  πιὸ  δραστήρια  ὀργάνωση  στὶς  Η.Π.Α.  ὑπῆρχε  ἡ  ʺAmerican 
Palestine Committeeʺ (A.P.C.), ἡ ὁποία στέγαζε ʺἐπιφανεῖς ὑπερασπιστὲς ἐθνικούςʺ (ʺἐθνι‐
κὸςʺ  χαρακτηρίζεται  ἀπὸ  τοὺς  ἑβραίους  ὁ  ʺεἰδωλολάτρηςʺ,  δηλαδὴ  κατʹ αὐτούς,  πάντα,  ὁ 
Χριστιανός!).  Βέβαια  βοσκὸς  τῶν  ἀμνῶν  ἐκείνων  τοποθετήθηκε  ἕνας  σιωνιστής,  ὁ  Em. 
Neuman.  Ἡ  A.P.C.  τῶν  ἠλιθίων  χριστιανῶν  συνεχῶς  εὐρύνεται.  Δημιουργοῦνται,  σʹ  ὅλο 
τὸν  κόσμο,  πάνω  ἀπὸ  75  ἐθνικὲς  ὁμάδες,  τῶν  ὁποίων  τὰ  μέλη  ʺεἶναι  στρατευμένα  στὴν 
πραγματοποίηση  τοῦ  ἔργου  τῆς  aliya,  μὲ  πρώτη,  μεταξὺ  αὐτῶν,  τὴν  El.  Rooseveltʺ,  τὴν 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 9/5/1928, ἀρ. 8, σ. 4.  
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 3. 
3 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 20/7/1929, ἀρ. 30. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/12/1928, ἀρ. 23. 
5 περ. ʺΝέα Σιώνʺ Θνίκης, ἔτος Β΄, 1923, ἀρ. 3, σ. 8. 
6 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 2. 
7 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/12/1928, ἀρ. 23.  
1
2

36
κατοπινὴ  κυρία  Προέδρου,  ἡ  ὁποία  καὶ  θʹ  ἀναλάβει  ὑπὸ  τὴν  προστασία  της  τὴν  ὀργά‐
νωση1. Θὰ δοῦμε ἀλλοῦ πόσο ἁδρὰ πλήρωσε τὴν προθυμία της ὑπὲρ τοῦ ἑβραϊκοῦ ἐποικι‐
σμοῦ ἡ χαζούλα Elena. Νὰ σημειωθεῖ ὅτι ὁ Newman, ποὺ εἶχε εἰδικευθεῖ στὸ νὰ σερβίρει 
ἐκλεκτὸ κουτόχορτο σὲ ἐκλεκτοὺς μόσχους, συνετέλεσε στὸ στήσιμο ἀκόμα μίας ἑβραιό‐
δουλης ὀργάνωσης νεροπλυμένων χριστιανῶν, τῆς γνωστῆς ὡς ʺChristian council on Pale‐
stineʺ. Σὲ τούτη τὴν ὀργάνωση μάντρωσε τοὺς προτεστάντες πάστορες2. 
 
51. Οἱ  ἐνθουσιαστικὲς  χρηματικὲς  ὑποστηρίξεις  τῶν  ʺgoimʺ  πρὸς  τοὺς  σιωνιστὲς 
ὑπὲρ τῆς κατάληψης τῆς Παλαιστίνης, εἶχε γιʹ ἀποτέλεσμα τὴ συσσώρευση πολλῶν κεφα‐
λαίων,  ποὺ  ταμιεύοταν  σὲ  δύο  τραπεζικοὺς  ὀργανισμούς:  τὴν  τράπεζα  ʺJewish  Colonial 
Trustʺ  (μὲ  ἀρχικὸ κεφάλαιο 2.000.000  λίρες στερλίνες) καὶ τὴ μετοχικὴ ἑταιρεία ʺPalestine 
Economic  Corporationʺ.  Στὴ  δεύτερη  τούτη  ἐπικεφαλῆς  τοποθετήθηκε  ὁ  L.  Marshall,  ποὺ 
ἦταν συγχρόνως καὶ ʺπρόεδροςʺ τῆς ʺAmerican Jewish Committeeʺ3. Ὁ ʺσιωνιστικὸς ὀργα‐
νισμὸς  τῆς  Ἀμερικῆςʺ  (ʺZionist  Organization  of  Americaʺ  –  Z.O.A.).  Καὶ  σʹ  αὐτὸν  συμμε‐
τεῖχαν  μὴ  ἑβραῖοι  φιλοσιωνιστές,  ἀφήνοντας  τὴν  ἀρχηγία  σὲ  συνειδητοὺς  σιωνιστές,  νὰ 
τοὺς τρυγοῦν οἰκονομικά. 
 
52. Πολλοὶ οἱ δειλοὶ ἑβραιόδουλοι καὶ ἑβραιοθαυμαστὲς ποὺ τρέχουν ὑπὲρ τῶν σιω‐
νιστῶν. Ὁ βασιλιὰς τῆς Βουλγαρίας Βόρις, μὲ τὴν ἄφιξη τοῦ σιωνιστῆ ἀντιπροσώπου στὴ 
Σόφια, δίνει ἐντολὴ στὴ στρατιωτικὴ μπάντα νὰ παιανίσει τὸν ἑβραίικο ἐθνικὸ ὕμνο ʺΧα‐
τικβάχʺ!  Τοῦ  εὔχεται  δὲ  ʺτὰς  θερμοτέρας  εὐχὰς  διὰ  τὴν  ἐπιτυχίαν  τοῦ  σιωνισμοῦʺ4,  ποὺ 
στὴν πρώτη φάση ἀποβλέπει στὴν ὁλοκληρωτικὴ κατάληψη τῆς Παλαιστίνης. 
 
53. Ὅλες ἐκεῖνες οἱ ἑβραιόδουλες ʺχριστιανικὲςʺ ὀργανώσεις μὲ διοικητικὸ κέντρο τὴ 
Bʹnai  Bʹrith,  προήγαγαν  τὸ  σιωνιστικὸ  σχέδιο  ἰουδαιοποίησης  τῆς  Παλαιστίνης.  Τὸ  1945 
εἶναι  τὸ  ἔτος  ποὺ  τὸ  σχέδιο  ἐκεῖνο  βρίσκεται  στὴν  ὁλοκλήρωσή  του,  μὲ  τὴ  μαζικὴ  μετα‐
φορὰ τῶν ʺθυμάτωνʺ τοῦ ʺὉλοκαυτώματοςʺ, οἱ δὲ ὀργανώσεις τοῦτες συνέρχονται θριαμ‐
βολογώντας  στὸ  ʺδιεθνὲς  χριστιανικὸ  συνέδριο  ὑπὲρ  τῆς  Παλαιστίνηςʺ.  Τὸ  συνέδριο  σύ‐
στησε τὴν ʺΠαγκόσμια Παλαιστινιακὴ Ἐπιτροπήʺ, ποὺ πρόβαλλε πολλοὺς ἑβραιόδουλους 
στόχους  καὶ  κυριαρχικὴ  ἐπιδίωξη  τὴν  διὰ  παντοίων  τρόπων  ὑποστήριξη  τῆς  ὑπόστασης 
ἑνὸς  ἰουδαϊκοῦ  κράτους,  μὲ  τὴν  καταστρατήγηση  τοῦ  φυσικοῦ  καὶ  τοῦ  ἀνθρώπινου 
δικαίου. Τὸ 1948, οἱ ἐπαίσχυντες ἐκεῖνες ἰουδαιόληπτες ὀργανώσεις, ἀφοῦ δοῦν οἱ προσπά‐
θειές  τους  νὰ τελεσφοροῦν, μὲ τὴν ἵδρυση τοῦ ἱσραήλ, θὰ ἀναχωνευθοῦν σὲ νέο ἑβραιο‐
θαύμαστο σῶμα, καθιερωμένο ὡς ʺAmerican Christian Palestine Committeeʺ5. 
 
 
 
 Judaica XVI 865, Youth Aliyah. 
 Judaica XVI 865, Youth Aliyah. 
3 βλ. M. Urofsky, American zionism from Herzl to the holocaust, ʺAnchor Press/ Doubledayʺ, Garden City, N.Y. 
1975, σ. 323. 
4 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4. 
5 βλ. Tschirgi, σ. 47‐49. 
1
2

37

στʹ  Τὰ ʺaliyaʺ συναντοῦν ʺπροσκόμματαʺ. 
 
 
54. Ἡ  ἐγκατάσταση  τῶν  ἑβραίων  ἐποίκων  στὴν  Παλαιστίνη  δὲν  γινόταν  ἀνεμπό‐
διστα, ἰσχυρίζονται οἱ ἰουδαῖοι. Γιʹ αὐτὸ καὶ χυνόταν αἷμα, μονοπλεύρως, βεβαίως, ὅπως τὸ 
διεκήρυτταν τραγουδώντας οἱ ἀφιονισμένοι ἔποικοι: ʺΕἰς τὸ αἷμα καὶ τὴν φωτιὰ ἡ Ἰουδαία 
κατεστράφη/ εἰς τὸ αἷμα καὶ πῦρ ἡ Ἰουδαία θʹ ἀνοικοδομηθεῖ…ʺ1. Δὲν χρειάζεται νὰ εἰπω‐
θεῖ πὼς τὸ ἁδρὸ τίμημα ʺτοῦ αἵματος καὶ τοῦ πυρὸςʺ τὸ πλήρωναν οἱ Παλαιστίνιοι. 
 
55. Πρέπει  νὰ  ποῦμε  ἐξ  ὑπαρχῆς  πὼς  ἡ  ὀργάνωση  ἑνὸς  ʺaliyaʺ  ἦταν  πράξη  αὐτό‐
χρημα θρησκευτική, προβαλλόμενη ὡς kiddush ‐ ha ‐ shem2. Ὁ πιστός, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ 
ἐπελέγετο γιὰ τὴν ἀποστολὴ τούτη, ἀνῆκε ὁλοκληρωτικὰ στὴ βουλὴ τῶν ὑπευθύνων. Γιʹ 
αὐτὸ  καὶ  δὲν  ἀποκλειόταν  ἡ  ἐπανάληψη  τοῦ  ἴδιου  ʺaliyaʺ,  ἐὰν  ὅριζε  ὁ  βασιλιάς,  διὰ  τῶν 
ἀξιωματούχων του. Οἱ ἀρχηγοὶ ἐγκαθιστοῦν τὰ κουνέλια τους ὅπου αὐτοὶ βούλονται. Γιʹ 
αὐτὸ νὰ μὴ ἀμφιβάλει κανείς: ἡ ἑβραίικια πλέμπα μεταφερόταν ὅπου ὑπεδείκνυαν οἱ ἀρ‐
χηγοί.  Νὰ  προσκομίσουμε  καὶ  ἀποδείξεις.  ʺΤὸ  1901,  ὅταν  ἡ  μετανάστευση  τῶν  ἑβραίων, 
ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη, ἦταν στὸ ὕψος της, τὸ ἵδρυμα τοῦ βαρόνου Hirsch ἵδρυσε τὴν 
ʹIndustrial Removal Officeʹ ʺ. Ὁ σκοπὸς τῆς ὑπηρεσίας ἐκείνης ἦταν, ὅπως ὑποψιαζόμαστε, 
νὰ  ἀνακαλύπτει  διευθυντικὰ  στελέχη  μεταξὺ  τῶν  ἰουδαίων,  γιὰ  τὴν  ἀπέραντη  ἁλυσίδα 
τῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ βασιλιᾶ. Τοῦτο συνεπαγόταν, φυσικά, καὶ τὴ μετακίνηση (removal) 
τῶν ἑβραίων ἐκείνων ποὺ θὰ χρησίμευαν ὡς δορυφόροι τους. Λοιπόν, ʺἡ Bʹnai Bʹrith ἕνωσε 
τὶς προσπάθειές της μὲ ἐκεῖνες τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Hirsch, θεμελιώνοντας κοινότητες στὰ 
προάστια  τῆς  Νέας  Ὑόρκης,  εἰδικὰ  στὰ  δυτικὰ  καὶ  τὰ  νότια  τῆς  πόληςʺ,  ὅπου  καὶ 
ἐγκατέστησε ἐκ νέου τοὺς ἑβραίους ἐκείνους, ποὺ πρὶν λίγο καιρὸ εἶχε ἐγκαταστήσει ʺστὶς 
ἀνατολικὲς κυρίως πολιτεῖες τῶν Η.Π.Α.ʺ3. 
Γιὰ  νὰ  ὀργανωθεῖ  ἕνα  ʺaliyaʺ,  θὰ  ἔπρεπε  νὰ  εἶχε  προηγηθεῖ  ἡ  συγκατάθεση  στὸ 
σχέδιο μετανάστευσης, ἀπὸ μέρους τῶν κουνελιῶν. Πλὴν ἦταν συνηθισμένο τὸ φαινόμε‐
νο, οἱ ἑβραῖοι νὰ δείχνουν ἀπροθυμία στὴν πρόταση νὰ μεταναστεύσουν στὴν Παλαιστί‐
νη. Ὅμως μιὰ τέτοια στάση ἐξόργιζε τὸ βασιλιὰ ποὺ τὴ θεωροῦσε ἀνταρσία· δὲν εἶχε παρὰ 
νὰ  στείλει  τοὺς  ʺκάποςʺ,  νὰ  ἐφαρμόσουν  τὴν  προσφιλή  τους  τρομοκρατία,  ʺπογκρόμςʺ, 
ʺἀντισημιτικοὶʺ διωγμοί, πυρπολήσεις ἰ.κ., ὥστε νὰ ἔρθει ἡ ἀποτελεσματικὴ λύση. 
 
56. Στὴ Θνίκη, ἡ ʺμυστηριώδηςʺ, ὅπως χαρακτηρίσθηκε πυρκαγιὰ τοῦ 1917, γίνεται 
αἰτία νὰ μείνουν ἄστεγοι 20.000 ἑβραῖοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ὑποχρεώθηκαν νὰ μεταναστεύσουν 
στὴν Παλαιστίνη. Ἡ πυρκαγιὰ ἐκείνη κατέστρεψε καὶ κάποια σημαντικὰ ἑβραίικα κτίρια, 
ὅπως  τὸ  ʺEtz  Hahaimʺ,  τὴ  σχολὴ  ποὺ  παρῆγε  ραμπί4·  καὶ  τοῦτο  ἦταν  προσχεδιασμένο, 

 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 12/10/1928, ἀρ. 19, σ. 3. 
 Ὁ ὅρος ʺkiddush ha‐shemʺ, τὸν ὁποῖο θὰ ἀναφέρουμε καὶ ἀλλοῦ, σημαίνει τὴ διακράτηση ἀκεραιότητος τοῦ 
ἰουδαίου  ἀπέναντι  τῆς  θρησκείας  του.  Ἡ  βαθύτερη  σημασία  τοῦ  ὅρου  εἶναι,  ὄχι  νὰ  μαρτυρήσει  κά‐
ποιος ὑπὲρ αὐτῆς, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀναλώσουν καὶ νὰ τὸν θυσιάσουν οἱ ὁμόθρησκοί του! 
3 Judaica IV 1145‐46, Bʹnai Bʹrith. 
4 περ. ʺSefunotʺ 15, 1971‐81, σ. 11, ὑπὸ Abr. Amarillio. 
1
2

38
ὥστε  νὰ  δοθεῖ  ἡ  ἀποκλειστικότητα  παραγωγῆς  ραμπὶ  στὴν  Ἱερουσαλήμ.  Πρὶν  τὴν 
πυρκαγιὰ εἶχαν σταλεῖ στὴ Θνίκη σημαίνοντες ἰουδαῖοι, γιὰ νὰ πείσουν τοὺς ἑβραίους τῆς 
πόλης νὰ μεταναστεύσουν στὴν Παλαιστίνη, αὐτοὶ ὅμως ἔμεναν ἀμετάπειστοι. Ἄλλη πυ‐
ρκαγιὰ  ἔγινε  τὸ  1928,  πάλι  στὴ  Θνίκη,  στὴν  ἑβραίικια  συνοικία  τοῦ  ʺΚουτέʺ.  Αὐτὴ  κατέ‐
λειπε 6.000 ἑβραίους ἄστεγους, οἱ ὁποῖοι καὶ μεταφέρθηκαν στὸ ἱσραήλ1. Ἄλλη πυρκαγιά, 
στὴν  ἴδια  πόλη,  στὸν  ἑβραίικο  συνοικισμὸ  ʺΚάμπελʺ,  ἀπέφερε,  κατὰ  τὸ  1932,  11.000 
ἑβραίους μετανάστες πρὸς Παλαιστίνη. Τὴν πυρκαγιὰ ἐκείνη ἰουδαϊκὲς πηγὲς ἀποδίδουν 
σὲ  ʺἑξτρεμιστικὰ  στοιχεῖαʺ,  ἀποφεύγοντας,  βεβαίως,  νὰ  προσδιορίσουν  τὴν  ἐθνικότητα 
αὐτῶν. 
 
57. Τὰ ʺπογκρὸμςʺ πολλοὶ θέλουν νὰ τὰ θεωροῦν ὡς διωγμοὺς ὀργανωμένους, ποὺ 
γίνονταν  ἀπὸ  τὶς  κυβερνήσεις  τῶν  κυρίαρχων  κρατῶν,  ἐναντίον τῶν  φτωχῶν  καὶ δύστυ‐
χων ἑβραίων, ποὺ ὅλοι αὐτοὺς καταδιώκουν! Ὅμως αὐτὸ δὲν εἶνʹ ἀλήθεια: τὰ ʺπογκρὸμςʺ 
γίνονταν μὲ τὴν προτροπὴ τοῦ βασιλιᾶ. Ὅτι τοῦτα ὀργανώνονταν ἀπὸ τοὺς σιωνιστὲς ποι‐
μένες,  ὑπάρχουν  ἀποδείξεις  ἀδιάσειστες2.  Προσκομίζονται  κάποια  στοιχεῖα,  κὶ  ἂν  μπο‐
ροῦν οἱ σιωνιστὲς ἂς τὰ διαψεύσουν. 
 
58. Στὴ  Ρωσία,  τὸν Ἀπρίλιο  τοῦ  1903,  ἀρχίζει  τὸ  μεγάλο  ʺπογκρόμʺ,  ποὺ  ἐκτείνεται 
μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ 1904. Ὅμως προηγουμένως εἶχε πραγματοποιηθεῖ συνάντηση τοῦ σιω‐
νιστῆ Herzl μὲ τὸν ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν τῆς Ρωσίας, τὸν Vyacheslav Plehve, καθὼς καὶ μὲ 
ἄλλους ἀξιωματούχους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὁ σατανικὸς ἰουδαῖος ʺζήτησε τὴν ὑποστήριξη 
τῆς  ρώσικης  κυβέρνησης  στὸ  σχέδιο  ἵδρυσης  ἑβραίικου  κράτους,  ὅπου  θὰ  περιλαμ‐
βάνονται καὶ οἱ ʹκαταδιωκόμενοιʹ ἑβραῖοι τῆς Ρωσίαςʺ3. Ὁ Plehve, μετὰ τὴν κατακραυγὴ εἰς 
βάρος του, γιὰ τὸ προβοκατόρικο ʺπογκρόμʺ, ἀντιλαμβάνεται ὅτι συνετέλεσε στὸ πονηρὸ 
σχέδιο τῆς μεταφορᾶς τῶν ἑβραίων διὰ τοῦ αὐτοτραυματισμοῦ. Ξέρει πολλά! Μιὰ σφαῖρα, 
ἀπὸ ἕναν ʺσοσιαλιστὴ ἐπαναστάτηʺ, τὸν E. Sazanov, θὰ τοῦ κλείσει τὸ στόμα γιὰ πάντα! 
Ἔτσι  τὸ  ʺπογκρὸμʺ  ἐκεῖνο  παρεσκεύασε  20.000  μετανάστες  πρὸς  Παλαιστίνη.  Ἐκτὸς  ἀπὸ 
τὴν  ἐξωτερικὴ  βία,  στὴ  Ρωσία,  ὅπως  προπαγανδίζουν  οἱ  ἰουδαῖοι  γιὰ  τὰ  ʺπογκρόμςʺ, 
ἠσκεῖτο καὶ ἀόρατη ἐσωτερικὴ βία, γιὰ τὸν ἐξαναγκασμὸ τῶν ἑβραίων πρὸς Παλαιστίνη. 
 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 20/6/1928, ἀρ. 11, σ. 1. 
Στὴν  ἱστορία  τοῦ  ἰουδαϊσμοῦ,  ὅσα  pogroms  ἔγιναν  εἰς  βάρος  του,  ἔχουν  τὴ  σφραγίδα  τῆς  βασιλικῆς 
θέλησης. Τὰ pogroms ἦταν ὀργανωμένο λαϊκὸ ξέσπασμα, τὸ ὁποῖο ἔλεγχε καὶ κατεύθυνε ἡ κυβέρνηση 
τῆς ὁποιασδήποτε χώρας, μὲ σκοπὸ νὰ ἐκτοπίσει τοὺς ἑβραίους ἀπὸ τὴ χώρα. Τὸ ἴδιο ποὺ ἐπεδίωκε καὶ 
ὁ  βασιλιάς.  Τὰ  pogroms  ἦταν  ἐνδοϊουδαϊκὴ  ὑπόθεση,  ποὺ  συνήθως  οἱ  εἰδήσεις  περὶ  αὐτῶν  ἔφταναν 
πρὸς  τοὺς  ʺἔξωʺ  ἐντελῶς  διαστρεβλωμένες.  Αἴφνης,  ἡ  ἱστορία  μὲ  τοὺς  καραΐτες,  οἱ  ὁποῖοι  δὲν  κυνη‐
γήθηκαν  ἀπὸ  κανέναν,  παρὰ  μόνο  ἀπὸ  τοὺς  ἴδιους  τοὺς  ἰουδαίους.  Οἱ  καραΐτες,  ὅπως  καὶ  οἱ  σαμα‐
ρεῖτες, ἀποτελοῦν αὐθεντικὲς μορφὲς Παλαιοδιαθηκικοῦ ἰουδαϊσμοῦ, ποὺ σημαίνει μὴ ταλ‐μουδικοῦ. 
Οἱ  καραΐτες  χαρακτηρίζονται  ὡς  ʺδυσκοινώνητοι,  διακρίνει  δὲ  αὐτοὺς  ἡ  ἀγάπη  πρὸς  τὰ  ἁγνὰ  ἔθιμα, 
τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν εὐθύτηταʺ (Γ. Ἐλιγιά, σ. 153), στοιχεῖα δηλαδὴ πρὸς τὰ ὁποῖα οἱ ταλμουδιστὲς 
ἔχουν κηρύξει ἀμείλικτο πόλεμο. Πρὶν τὸν πόλεμο οἱ καραΐτες ὑπολογίζονταν σὲ 10.000, ἔχοντας καὶ 
δικό τους πατριάρχη· σήμερα δὲν ἀποτελοῦν παρὰ μιὰ μικρὴ κοινότητα, κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτεία ἑνὸς 
ʺχαχάμʺ, ὁ ὁποῖος μισθοδοτεῖται, ὅπως ὅλοι οἱ ραμπί, ἀπὸ τὸ βασιλικὸ ταμεῖο. Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς καὶ οἱ 
σαμαρεῖτες. 
3 Judaica XIII 644, Plehve. 
1

2

39
Ἔτσι  ἐξηγεῖται  καὶ  ἡ  δημιουργία,  κατὰ  τὸ  τέλος  τῆς  δεκαετίας  τοῦ  1890,  τῶν  ʺΜαύρων 
ἑκατοντάδωνʺ,  ἑνὸς  στρατοῦ  ἀποτελούμενου  ἀπὸ  ἰουδαίους  ἀσσασσίνους,  ποὺ  ἀνελάμ‐
βανε,  μὲ  καθοδήγηση  τῆς  συναγωγῆς  νὰ  προξενεῖ  ταραχὲς  μεταξὺ  τῶν  ἑβραίων,  μὲ 
ἀποτέλεσμα  ἀθρόες  ἀγελαῖες  μεταναστεύσεις  ἑβραίων  πρὸς  Παλαιστίνη1.  Μιὰ  ἄλλη 
περίπτωση  τώρα.  Ὁ  δικτάτορας  τῆς  Οὐκρανίας,  ὁ  S.  Petlyura  (1879‐1926),  ἐνῶ  εἶχε  ὀργα‐
νώσει  ὀνομαστὰ  ʺπογκρὸμςʺ  κατὰ  ἑβραίων  καί,  ἄρα,  θὰ  ἔπρεπε  νὰ  ἦταν  μισητὸς  στοὺς 
ἑβραίους,  ἀντίθετα,  ὅταν  κυνηγήθηκε  ἀπὸ  τὸν  οὐκρανικὸ  λαό,  ἀμέσως  τὸ  ἑβραιαριό,  μὲ 
ἐπικεφαλῆς  τὸν  σιωνιστὴ  ἐφιάλτη  Vl.  Zeʹev  Zabotinsky,  δηλώνει  τὴν  πρόθεση  νὰ  τὸν 
βοηθήσει, διαθέτοντας ὑπὸ τὴν ἐξουσία του πολὺ χρῆμα μαζὶ καὶ ἰουδαίους ὁπλῖτες, ὥστε 
νὰ καταλάβει ἐκ νέου τὴν ἐξουσία2. Τὸ ἴδιο στὴν Πολωνία. Ἐδῶ ἡ κυβέρνηση ἦταν, ἀλλὰ 
καὶ  καταγγελλόταν,  ὡς  ʺἀντισημιτικήʺ.  Παρὰ  ταῦτα  οἱ  σιωνιστὲς  ἀρχηγοὶ  τῆς  παραχω‐
ροῦν  πολλὰ  ὀφέλη,  ἀφοῦ  καὶ  ὁρισμένοι  ἀπʹ  αὐτοὺς  συμμετεῖχαν  σʹ  αὐτήν.  Ἔτσι  μὲ  τὴ 
συγκατάθεση  της  ὀργανώνουν  μυστικὸ  στρατό,  μέσα  στοὺς  κόλπους  τοῦ  στρατοῦ,  ὁ 
ὁποῖος  ἀνέλαβε  καὶ  ἔφερε  εἰς  πέρας  τὴ  φροντίδα  τῆς  μεταφορᾶς  καὶ  ἐγκατάστασης 
1.000.000 ἑβραιοπολωνῶν3. Καὶ στὴ ναζιστικὴ Γερμανία. Κὶ ἐδῶ οἱ σιωνιστὲς ἀφέντες, γιὰ 
νὰ ὀργανώσουν διωγμὸ κατὰ τῶν ἑβραίων, παρασκευάζουν τὴν οἰκεία τους προβοκάτσια, 
σὲ συνεργασία μὲ τὴ ναζιστικὴ μηχανή: ἕνας ἰουδαῖος φονιάς, ὁ Herschl Grynszpan, κατὰ 
τὶς  9  Νοεμβρίου  1938,  προβαίνει  στὴ  δολοφονία  τοῦ  γʹ  γραμματέα  τῆς  Γερμανικῆς 
πρεσβείας  στὸ  Παρίσι,  τοῦ  Ernst  von  Rath.  Ὁ  φόνος  ἐκεῖνος  ἔγινε  αἰτία  νὰ  ξεσπάσει  ἡ 
διαβόητη ʺΝύχτα τῶν κρυστάλλωνʺ, μὲ κυριαρχικὸ σύνθημα ὅτι οἱ ἑβραῖοι δὲν εἶναι δεκτοὶ 
στὴ  Γερμανία4!  Δὲν  ἀμφισβητεῖται,  ἡ  ʺΝύχταʺ  μεθοδεύτηκε  ἀπὸ  τὴν  ἰουδαιοκατευθυ‐
νόμενη  Gestapo,  μὲ  σκοπὸ  ʺνὰ  ὠθήσει  τοὺς  ἑβραίους  νὰ  ἐπισπεύσουν  τὴ  μετανάστευσή 
τους. Γιʹ αὐτὸ καὶ οἱ 30.000 ἑβραῖοι, ποὺ φυλακίστηκαν τὴ νύχτα ἐκείνη, ἀφέθηκαν ἀμέσως 
ἐλεύθεροι, μὲ τὸν ὅρο νὰ μεταναστεύσουνʺ5. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 Sergeyev, σ. 7. 
 Sergeyev, The organisational…, σ. 54. 
3 Sergeyev, The organisational…, σ. 54. 
4 D. Williamson, The Third Reich Seminar Studies in History, ʺLongmanʺ 1982/ 1986, σ. 40. 
5 J. Billig, ʺdrʺ, The launching of the ʹFinal Solutionʹ, ʺThe B.K.F.ʺ 1978, σ. 29. 
1
2

40

ζʹ  Περὶ ʺpogromsʺ. 
 
 
59. Ἡ λέξη ʺpogromʺ, ἰουδαιορωσικῆς προελεύσεως, ἐννοεῖ τὸν διωγμὸ ποὺ γίνεται 
κατὰ  τῶν  ἑβραίων.  Οἱ  κατασκευαστὲς  τῆς  λέξεως,  μὲ  τὸν  ὅρο  τοῦτο,  παραπλανοῦν  τοὺς 
ἔξω, φορτώνοντας τὴν ἐνοχὴ τοῦ ʺpogromʺ στοὺς ʺgoimʺ. Βεβαίως, ἔγιναν διωγμοί, διεπό‐
μενοι  ἀπὸ  αὐθορμησία,  μὲ  πρωταγωνιστὴ  τὸν  λαό,  ὅμως  μὲ  συγκεκριμένες  αἰτιολογίες, 
δικαιολογημένες,  ὅπως:  τοκογλυφίες,  βεβηλώσεις,  δηλητηριασμοί,  ἐγκλήματα,  ἀνθρω‐
ποθυσίες.  Ὅμως  τὰ  ὀργανωμένα  ʺpogromsʺ  ὀργάνωνε  ὁ  βασιλιὰς  τῶν  ἑβραίων.  Μέσῳ 
αὐτῶν  ὁ  Rothschild  πραγματοποιοῦσε  τὴ  μετεγκατάσταση  τῶν  ποιμνίων  του  σὲ  ἄλλα 
λιβάδια  πολύτροφα:  Ἀμερική,  Νότιο  Ἀφρική,  ἀλλὰ  καὶ  ἰσραήλ.  Τὰ  ʺpogromsʺ,  ποὺ  ἀνα‐
γνωρίζονται  ὡς  ὑποκινούμενα  ἀπὸ  ἐνδοϊουδαϊκὸ  μηχανισμό,  σημειώθηκαν  στὴ  Ρωσία, 
κατὰ τὰ ἔτη 1884‐1921. Συγκεκριμένα, ʺοἱ ἐπιθέσεις ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς κατὰ 
τῶν ἑβραίων, συνέβησαν κατὰ τὰ ἔτη 1881, 1884, 1903, 1906, 1917 καὶ 1921ʺ1. Οἱ χριστιανοί, 
ἂν καὶ τοὺς ἄλεθαν οἱ ἑβραιομπολσεβίκοι, ὅμως αὐτοὶ κατεδίωκαν τοὺς ἑβραίους (!!). Ἐξε‐
γέρσεις καὶ διαμαρτυρίες, μὴ ἐλεγχόμενες ἀπὸ τὸν βασιλιὰ τῶν σιωνιστῶν, ἐναντίον τῶν 
ἑβραίων,  ἀπὸ  Ρώσους  πατριῶτες,  ἔγιναν  ὁρισμένες.  Οὕτω  μεγάλες  λαϊκὲς  διαδηλώσεις, 
ἀπὸ  Ρώσους  ἐναντίον  ἑβραίων  ἔγιναν:  ἡ  μία  τὸ  1881,  ἡ  ἄλλη  τὸ  1882,  καὶ  ἡ  ἑπόμενη  τὸ 
1883. Τότε ὁ Ρωσικὸς λαὸς ξεσηκώθηκε, ἀπαιτῶντας τὴν ἀπέλαση τῶν ἑβραίων, ἐπειδὴ οἱ 
τελευταῖοι  προέβησαν  στὴ  δολοφονία  τοῦ  τσάρου  Ἀλεξάνδρου  Β΄,  τὴν  13  Μαρτίου  1881. 
Τὸν  τσάρο  δολοφόνησε  ἡ  ἰουδαϊκὴ  συμμορία  Narodnaya  Volya,  ἐπειδὴ  αὐτὸς  εὐεργέτησε 
τὸν  λαὸ  πολλαχῶς·  εἶναι  αὐτὸς  ποὺ  κατήργησε  τὸ  δουλεμπόριο,  τὸ  1861  (πρὸς  τοῦτο 
ἐκλήθη ʺἘλευθερωτήςʺ), μὲ συνέπεια τὴν καταστροφὴ τοῦ δουλεμπορικοῦ ἱστοῦ τῶν ἰου‐
δαίων.  Οἱ  ἀντιεβραίικες  διαδηλώσεις  κορυφώνονται  κατὰ  τὴν  ἄνοιξη  τοῦ  1883.  Τότε 
ʺξέσπασε ξαφνικὸ κῦμα pogrom στὶς πόλεις Rostov καὶ Yekaterinoslav. Οἱ ἀρχὲς ἀντέδρα‐
σαν δυναμικὰ κατὰ τῶν διαδηλωτῶν· ἔπεσαν καὶ ἀρκετοὶ νεκροίʺ2. Τὸ ἑπόμενο ἔτος, κατὰ 
μῆνα  Ἰούνιο,  γίνονται  μεγάλες  διαδηλώσεις  κατὰ  ἑβραίων,  στὴ  Nizhni  Novgorod. 
Μάλιστα,  ʺτὸ  πλῆθος  ἐπετέθη  στοὺς  ἑβραίους,  σκοτώνοντας  ἐννέαʺ3.  Οἱ  διαδηλώσεις 
ἔφεραν  τὸ  ἐπιθυμητὸ  ἀποτέλεσμα,  ὥστε  νὰ  ἀρχίσει  ʺμιὰ  μαζικὴ  μετανάστευση,  ἀπὸ  τὴ 
Ρωσία πρὸς τὶς Η.Π.Α., τὸ 1891‐92ʺ4. 
 
60. Τὸ  δεύτερο  μεταναστευτικὸ  κῦμα  ἑβραίων,  ἀπὸ  Ρωσία  πρὸς  Η.Π.Α.  καὶ  ἰσραήλ, 
ʺσυνδέεται μὲ τὶς ἐπαναστατικὲς ταραχὲς στὴ Ρωσία καὶ τὴν πρώτη ρωσικὴ ἐπανάσταση 
τοῦ 1905ʺ5. Οἱ ρωσικὲς διαδηλώσεις δὲν γίνονταν συχνά, οὔτε ἦταν ἀποτελεσματικές, ἀπὸ 
τὴν  ἄποψη  τῆς  δυνατότητος  συγκεντρώσεως  μεγάλων  ἀριθμῶν  ἑβραίων  πρὸς  μετα‐
νάστευση,  γιὰ  Η.Π.Α.  καὶ  ἰσραήλ.  Ὁ  Rothschild  ποὺ  εἶχε  ὑπὸ  τὶς  διαταγές  του  20.000 
στρατευμένους  φονιάδες,  δὲν  θὰ  καταδεχόταν  νὰ  ἀναθέσει  τὸ  ʺpogromʺ  σὲ  ξένους 
 Judaica XIII 694, 695, Pogroms. 
 Judaica XIII 696, Pogroms. 
3 αὐτ.. Βλ. καὶ Gorki. 
4 Judaica XIII 697, Pogroms. 
5 Judaica XIII 697, Pogroms. 
1
2

41
χειριστές.  Οὕτω  ὀργάνωσε  μία  ταξιαρχία  ἀδιστάκτων  δολοφόνων,  νὰ  δρᾶ  ἀρχηγικά, 
συντονίζοντας  ὅλες  τὶς  δραστηριότητες,  ὅσον  ἀφορᾶ  τὰ  ἰουδαϊκὰ  συμφέροντα.  Τὰ  μέλη 
ἐκείνης  τῆς  ἰουδαιοφασιστικῆς  ταξιαρχίας  τῶν  μελανοχιτώνων  χωρίζονταν  κατὰ  ἑκατο‐
ντάδες,  ὅπως  συνάγεται  ἀπὸ  τὴν  ὀνομασία  τους:  ʺBlack  Hundredsʺ.  Ὑπῆρχαν  καὶ  ἄλλες 
ὀργανώσεις,  μάλιστα,  μοναρχικές,  ὅπως  ἡ  ʺUnion  of  Russian  Peopleʺ,  ἡ  ʺDouble‐headed 
Eagle Societyʺ (Ἑταιρεία τοῦ Δικεφάλου Ἀετοῦ!), ποὺ ὅμως διατελοῦσαν ὑπὸ τὴν καθοδή‐
γηση  τῶν  ʺBlack  Hundredsʺ.  Ὀργανώσεις  ποὺ  ʺἔπαιξαν  σημαντικὸ  ρόλο  στὴν  ἐκτέλεση 
τῶν  pogromsʺ1.  Φύλλο  ποὺ  κατεύθυνε  τὰ  ʺpogromsʺ  ἦταν  ἡ  ʺἀντισημιτικὴʺ  ἐφημερίδα 
ʺBessarabetsʺ, τούτης ἐκδότης ἦταν ὁ P. Krusevan (Kishinev, 1903)2. Δηλαδὴ ἰουδαῖος ʺἀντι‐
σημίτηςʺ, διορισμένος ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν ἰουδαίων, ὀργανώνει τὰ ʺpogromsʺ κατὰ τῶν 
ἰουδαίων, καὶ θὰ πιστέψουμε ὅτι ταῦτα πάντα ἐστρέφοντο κατὰ τῶν ἑβραίων, ὑποκινού‐
μενα ἀπὸ ʺgoimʺ…. Παράλληλα δημιουργήθηκε καὶ ἕνα κίνημα αὐτοάμυνας (self‐defence), 
ʺστελεχωμένο  ἀπὸ  ἑβραίους  νέους.  Τὰ  μέλη  τους  κατάγονταν  ἀπὸ  τὰ  σιωνιστικὰ 
σοσιαλιστικὰ κόμματα καὶ τὸ Bundʺ3. 
 
61. Τὰ ʺpogromsʺ συνοδεύονταν συνήθως ἀπὸ θύματα, ἦταν ἑκατέρωθεν αἱματηρά. 
Κυρίως, μὲ τὶς κατεδαφίσεις κατοικιῶν, στὶς ὁποῖες ἀπέβλεπαν τὰ ʺpogromsʺ. Ἀναφέρεται 
pogrom  ποὺ  κατέλειπε  1.500  οἰκογένειες  ἑβραίων  ἀνέστιες,  οἱ  ὁποῖες  καὶ  ἀναγκάστηκαν 
νὰ μεταναστεύσουν: ʺΤὸ pogrom συνοδεύτηκε ἀπὸ 45 θανάτους καὶ ἑκατοντάδες τραυμα‐
τισμούς. 1.500 οἰκίες καὶ καταστήματα κατεδαφίστηκανʺ4. 
 
62. Τὸ δίχτυ τῆς σιωνιστικῆς τυραννίας ἐνῶ ὑφαπλοῦται στὴ Ρωσία, ὅμως ὑλοποιεῖ 
τὰ  σιωνιστικὰ σχέδια καὶ παρασκευάζει θρηνώδεις δικτατορίες ἐπὶ τοῦ Ρωσικοῦ λαοῦ.  Ὁ 
δὲ ʺἘρυθρὸς Στρατὸςʺ τείνει νὰ ὁλοκληρώσει τὸν ἔλεγχο τῆς Οὐκρανίας, σαρώνοντας τὰ 
πάντα: ʺΚατὰ τὸ 1920‐21, ὁ Ἐρυθρὸς Στρατὸς ἔθεσε ὑπὸ τὸν ἔλεγχό του τὴν Οὐκρανία, ἂν 
καὶ  οἱ  ἁρματωμένες  ἀντισοβιετικὲς  συμμορίες  ἀκόμα  διατηροῦσαν  ἀκμαία  τὴ  μαχητική 
τους ἑτοιμότηταʺ. Οἱ ʺἀντισοβιετικὲς συμμορίεςʺ, ὅπως τὶς χαρακτηρίζουν οἱ judaicoi, ἀγω‐
νίζονταν νὰ κρατήσουν τὴ Ρωσία ἐλεύθερη ἀπὸ τὸ ἰουδαιοκομμουνιστικὸ μίασμα, ὅμως τὶ 
θὰ  μποροῦσαν νὰ πράξουν παντέρημοι καὶ χωρὶς διπλωματικὴ κάλυψη; Πλὴν γνώριζαν 
τὸν ἐχθρό τους, πρὸς τὸν ὁποῖο καὶ ἔστρεψαν τὴν ἐκδικητικὴ ὁρμή τους: ʺτὰ pogroms καὶ οἱ 
θηριωδίες  κατὰ  τῶν  ἑβραίων  θεωρήθηκαν  ὡς  χαρακτῆρας  ἀντεκδίκησης,  ὅπως  ἡ  σφαγὴ 
στὸ Tetiev, ὅπου 4.000 ἑβραῖοι ὁδηγήθηκαν στὸ θάνατο καὶ ὅλη ἡ ἰουδαϊκὴ συνοικία πυρ‐
πολήθηκεʺ5. 
Ὁ  ταλμουδικὸς  ἰουδαϊσμὸς  νίκησε  στὴ  Ρωσία·  κατέβαλε  τὸν  γίγαντα,  ὑπέταξε  τὸν 
εὐγενῆ λαό. Πολέμησε μουλωχτά, ὅμως ἀπεκαλύφθη πλέρια. 
 
63. Οἱ ἑβραῖοι, ἐκτὸς τῶν μπολσεβίκων ποὺ τοὺς προστάτευαν – ὁμόθρησκοι γάρ – , 
εἶχαν  ὑπερασπιστὲς  καὶ  παραστρατικὰ  σώματα,  κατευθυνόμενα  ἀπὸ  τὸ  μπολσεβικικὸ 
 Judaica XIII 697, Pogroms. 
 Judaica XIII 697, Pogroms. 
3 Judaica XIII 697, Pogroms. 
4 Judaica XIII 697, Pogroms. 
5 Judaica XIII 700, Pogroms. 
1
2

42
καθεστώς.  Οἱ  ἰουδαῖοι  οἱ  ἴδιοι  ὁμιλοῦν  περὶ  ʺἰουδαϊκῶν  ὀργανισμῶν,  ταγμένων  νὰ  ὑπε‐
ρασπίζονται  τοὺς  ἑβραίους,  ὅπως  ἦταν  ὁ  ʹjewish  militia  for  war  against  pogromsʹ  ʺ.  Μάλι‐
στα,  μετὰ  τὴν  κατίσχυση  τοῦ  μπολσεβικικοῦ  πραξικοπήματος,  ταῦτα  πάντα  ʺὑπεστη‐
ρίχθησαν ἀπὸ τὸ σοβιετικὸ καθεστὼς καὶ ἔπαιξαν πρωταγωνιστικὸ ρόλο στὴν καταστολὴ 
τοῦ κινήματος τῶν ὁπλισμένων συμμοριῶνʺ1. 
 
64. Ἐν  τέλει  ἀποκαλύπτεται  ὁ  σκοπὸς  γιὰ  τὸν  ὁποῖο  ἔγιναν  τὰ  pogroms  μεταξὺ 
1917‐21,  τὰ  ὁποῖα  καὶ  ʺσυγκλόνισαν  τὸν  ἀνατολικοευρωπαϊκὸ  ἰουδαϊσμό,  ὅσο  καὶ  τὸν 
παγκόσμιοʺ. Ἐπετελέσθησαν βάσει σχεδίου: ʺἈπὸ τὴ μιά, οἱ ἑβραῖοι νὰ καταταγοῦν στὸν 
Ἐρυθρὸ Στρατό· ἀπὸ τὴν ἄλλη, νὰ ἐνισχυθεῖ ἡ ἐπιθυμία γιὰ τὴ δημιουργία τῆς ἰουδαϊκῆς 
ἑστίαςʺ2.  
Καὶ  τί,  τὰ  προγενέστερα  pogroms  ἔγιναν  ματαίως  καὶ  δὲν  ἀπέδωσαν;  Κάθε  ἄλλο. 
Ἐπιφανὴς ἰουδαῖος, ὁ Hayyim Hisin, γιὰ τὰ pogroms τοῦ 1881, σημείωσε: ʺΤὰ pogroms (τοῦ 
1881)  ἔχουν  συνεγείρει  βιαίως  τοὺς  αὐτοβαυκαλιζομένους  ἑβραίους  ἀπὸ  τὸν  γλυκό  τους 
ὕπνοʺ3. Στὴν Οὐκρανία, διὰ τῶν pogroms, θὰ εἶχε ἐπιτευχθεῖ πλήρης ἀποκάθαρση ἀπὸ τὸ 
ἑβραϊκὸ  στοιχεῖο, ἂν δὲν γινόταν αἰτία ʺἡ στρατιωτικὴ ἀποδιοργάνωση (τῶν  Οὐκρανῶν), 
χάρη στὴν ὁποία ἀπετράπη τὸ ὁλοκαύτωμα τῶν ἑβραίων τῆς Οὐκρανίαςʺ4. 
 
65. Ἀναφέρονται καὶ ἄλλα ʺθύματαʺ τῶν ʺpogromsʺ, ἑκατοντάδες καὶ χιλιάδες! Στὶς 
ʺσφαγὲςʺ τοῦ Proskurov (15/2/1919), ʺ1.700 ἑβραῖοι θανατώθηκαν, σὲ λίγες ὧρες, καὶ ἄλλοι 
600  στὶς  γύρω  πόλειςʺ5.  Ἐκεῖνος  ὁ  ataman  (ἀρχηγὸς  κοζάκων)  Grigoryev  ποὺ  θανάτωσε 
6.000  ἑβραίους  καὶ  κατέστρεψε  40  ἰουδαϊκὲς  κοινότητες,  τὸ  1919.  Λίγο  πρίν,  τὸ  ἴδιο  ἔτος, 
ʺἀπὸ  ἀγροτικὲς  ὁμάδες  στὸ  Trostyanets,  κατὰ  τὸν  Μάιο  τοῦ  1919,  περισσότεροι  ἀπὸ  400 
ἑβραῖοι ἔχασαν τὴ ζωή τουςʺ. Παρῆλθαν λίγοι μῆνες καί, κατὰ τὸν Σεπτέμβριο τοῦ ἰδίου 
ἐκείνου ἔτους, ʺσφαγιάζονται περὶ τοὺς 1.500 ἑβραίουςʺ. Ἄλλοι ʺ4.000 ἑβραῖοι ὁδηγήθηκαν 
στὸν  θάνατο,  στὸ  Tetievʺ,  ἀπὸ  τοὺς  Ρώσους6.  Γενικά,  συμπεραίνουν  οἱ  ἰουδαϊκὲς  πηγές, 
ʺεἶναι  δύσκολο  νὰ  ἐκτιμηθεῖ  ἡ  ἔκταση  τῶν  pogroms,  ἅτινα  συνέβησαν  κατὰ  τὰ  ἔτη  τοῦ 
ἐμφυλίου στὴ Ρωσία, καθὼς καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων, ποὺ προξενήθη ἐξ αὐτῶνʺ. Παρὰ 
ταῦτα  παρατίθενται  λεπτομερειακοὶ  πίνακες:  ʺσυνέβησαν  887  μεγάλα  pogroms  καὶ  349 
μικρά, μὲ 60.000 νεκρούςʺ7.  
 
66. Μεγάλα  pogroms  ὀργανώθηκαν  στὴν  Οὐκρανία.  Ἐδῶ  ʺσυστήθηκαν  ὁμάδες 
ʺatamansʺ,  στὶς  ὁποῖες  παραχωρήθηκε  ὁ  ἔλεγχος  τῆς  χώρας.  Οὕτω  οἱ  χωρικοὶ  τρομο‐
κρατοῦσαν  τοὺς  ἑβραίους.  ʺAtamans  δὲ  ἦταν  οἱ:  Angell,  Kazakov,  Kozyr  ‐  Zyrko,  Struk, 
Volynets,  Zeleny,  Tutunik  καὶ  Shepelʺ8.  Εἶναι  γνωστό,  οἱ  κοζάκοι  ἦταν  γνήσιοι  πατριῶτες 
 Judaica XIII 700‐701, Pogroms. 
 Judaica XIII 701, Pogroms. 
3 Judaica IV 998, Bilu. 
4 Judaica XIII 700, Pogroms. 
5 Judaica XIII 699, Pogroms. 
6 Judaica XIII 700, Pogroms. 
7 Judaica XIII 701, Pogroms. 
8 Judaica XIII 699, Pogroms. 
1
2

43
καὶ πάλευαν νὰ ἀπαλλάξουν τὴν πατρίδα τους ἀπὸ τὴν ἰουδαϊκὴ παρουσία. Ὅμως μεταξὺ 
αὐτῶν,  κατὰ  τὴν  ἀντίστασή  τους  ἐναντίον  τῶν  ἰουδαϊκῶν  μιασμάτων,  παρεισέφρυσαν 
ἰουδαῖοι  ἐγκάθετοι  οἱ  ὁποῖοι  καὶ  ἐξέτρεψαν  τὸ  φιλόπατρι  ἔργο  τους.  Προσκομίζεται 
ἐναργὲς παράδειγμα. Ὁ ataman Grigoryev, ὅστις ʺτὸν Μάιο τοῦ 1919 ἀποσχίσθηκε ἀπὸ τὸν 
Ἐρυθρὸ  Στρατό,  μαζὶ  μὲ  τοὺς  ἄνδρες  του,  ἦταν  ὁ  ὑπεύθυνος  γιὰ  τὰ  pogroms  σὲ  40 
κοινότητες  καὶ  γιὰ  τὸν  θάνατο  6.000  (!)  ἑβραίων,  τὸ  καλοκαῖρι  τοῦ  1919ʺ.  Τοῦτον  ὅμως 
ἐκδικήθηκε  ἕνας  ἄλλος  ataman,  ὁ  Makhno,  ὁ  ὁποῖος  καὶ  ʺπροέβη  στὴν  ἐκτέλεσή  τουʺ. 
Σημειώνεται  πὼς  ὁ  Makhno  ʺκατεύθυνε  μιὰ  ἀγροτικὴ  ἐπανάσταση  στὴν  ἀνατολικὴ  Οὐ‐
κρανίαʺ. Ὅμως ὄχι ἐναντίον ἑβραίων. Κάθε ἄλλο! Ἀναφέρεται πὼς τοῦτος ʺκατάφερε νὰ 
ἀποτρέψει  τοὺς  ἄνδρες  του  νὰ  ἐπιτίθενται  κατὰ  τῶν  ἑβραίωνʺ1.  Ἀπὸ  τὰ  μόλις  παρατε‐
θέντα ἐπιβεβαιώνεται πὼς τὸ μπολσεβικικὸ καθεστὼς προστάτευε τὴν ἑβραιουριά, ἀφοῦ 
ὁ Grigoryev, ὅταν ἀπεχώρησε ἀπὸ τὸν ʺἘρυθρὸ Στρατόʺ, τότε, καὶ σὲ διάστημα δύο μηνῶν, 
προέβη  στὴν  ἐκτέλεση  τῶν  ʺ6.000ʺ  ἑβραίων  (ἑκατό,  τὴν  ἡμέρα!  Χά…).  Ἀπορία  ἐγείρει  ὁ 
ἄλλος ataman, ὁ Makhno, ὁ δολοφόνος τοῦ Grigoryev. Αὐτός, γιὰ νὰ δολοφονήσει ἐκεῖνον 
ποὺ  τοὺς  ἑβραίους  ἄλεθε  ὡσὰν  μηχανή,  ἀσφαλῶς  ἦταν  ἰουδαίος.  Ἄρα,  ἀφοῦ  τὸ  μπολ‐
σεβικικὸ καθεστὼς ἦταν ἰουδαιοκράτητο καὶ οἱ δολοφόνοι τῶν ὅσων ὀργάνωναν pogroms 
ἦταν ἰουδαῖοι, τότε οἱ ἑβραιοπαθεῖς ἂς κοιμοῦνται ἥσυχοι. 
 
67. Παραμένουμε  στὸ  1919.  Τὸ  φθινόπωρο  τοῦ  ἔτους  ἐκείνου  ἐξαπλώθηκε  μεγάλο 
κῦμα  διωγμοῦ  κατὰ  τοῦ  ἑβραιαριοῦ,  ʺὡς  ἐπακόλουθο  τοῦ  ἐπαναστατικοῦ  ʹΛευκοῦ  Στρα‐
τοῦʹ2,  ὑπὸ    τὴν  διοίκηση  τοῦ  στρατηγοῦ  A.I.  Denikinʺ.  Ὁ  Λευκὸς  Στρατός,  ὄντως  γνήσιος 
πατριωτικὸς  στρατός,  πολεμοῦσε  νὰ  καταλύσει  τὴν  ἰουδαιομπολσεβικικὴ  ἀράχνη,  ποὺ 
ἁπλωνόταν  ἀπειλητικὴ  νὰ  καλύψει  τὴν  ἁγία  Ρωσία  (Святая  Русь).  Ἄρχισε,  λοιπόν,  νὰ 
προελαύνει  ἀπὸ  τὸν  Βόρειο  Καύκασο  ʺπρὸς  τὴν  καρδιὰ  τῆς  Ρωσίας.  Ὁ  στρατὸς  ἐκεῖνος, 
ποὺ ἀπέβλεπε στὴν ἐπαναφορὰ τοῦ παλαιοῦ καθεστῶτος, διεκήρυττε τὸ slogan: ʹΤσακίστε 
τοὺς  ἰουδαίους  καὶ  σῶστε  τὴ  Ρωσίαʹ  ʺ3.  Ὁπωσδήποτε,  ὁ  Λευκὸς  Στρατὸς  γνώριζε  ἐπακρι‐
βῶς τὸν ἐχθρὸ τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀλήθειας καὶ τῆς δικαιοσύνης. Γιʹ αὐτὸ καὶ ἐξεστράτευε 
ἐναντίον του: ʺΟἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ στρατιῶτες πραγματοποιοῦσαν ἀνθρωποφόνες ἐπι‐
δρομὲς  ἐναντίον  τῶν  ἑβραίων,  στοὺς  τόπους  ὅπου  κατοικοῦσαν.  Ἡ  πιὸ  ἀπάνθρωπη  ἐπι‐
δρομὴ  ἔγινε  στὸ  Fastov  Οὐκρανίας,  στὶς  ἀρχὲς  Σεπτεμβρίου  1919,  ὅπου  καὶ  ἐσφα‐
γιάσθησαν  περὶ  τοὺς  1.500  ἑβραίουςʺ4.  Κατὰ  τὸ  τρέχον  ἔτος  1919,  οἱ  ἐχθροπραξίες  συνε‐
χίζονται, ἐπεκτεινόμενες καὶ κατὰ τὸ ἑπόμενο. Οἱ Κοζάκοι προελαύνουν, προβαίνοντες σὲ 
ἀναίρεση ἰουδαίων: ʺΟἱ στρατιῶτες τοῦ ʹΛευκοῦ Στρατοῦʹ (sic) ὀργάνωσαν ὅμοια pogroms 
(ὅπως στὸ Fastov) σὲ ἄλλες περιοχὲς τῆς Ρωσίας, ὅπως καὶ τῆς Σιβηρίας. Διοικοῦντο ἀπὸ 
τὸν  ναύαρχο  (δὲν  τολμᾶ  κἂν  νὰ  ἀναφέρει  τὸ  ὄνομά  τοῦ  Al.  Koltchak,  τοῦ  τρανοῦ  Ρώσου 
πατριώτου,  ποὺ  δολοφόνησαν  ἑβραιομπολσεβίκοι  τὸ  1920),  ἐνῶ  ἐπικεφαλῆς  τῶν  κοζα‐
 Judaica XIII 699‐700, Pogroms. 
  Οἱ  ἰουδαῖοι  βάζουν  σὲ  εἰσαγωγικὰ  τὸν  Λευκὸ  Στρατό,  ποὺ  ἦταν  ἐθνικὸς  καὶ  πολέμιος  τοῦ  ἰουδαιο‐
μπολσεβικισμοῦ. Ὅμως, ὅταν ἀναφέρουν τὸν ἰουδαιοκατευθυνόμενο ʺἘρυθρὸ στρατόʺ, τότε ἀφαιροῦν 
τὰ  εἰσαγωγικά.  Τέτοια  καθάρματα  εἶναι,  ποὺ  ὑποστηρίζουν  ἀναφανδὸν  τὸ  μποσλεβικικὸ  πραξι‐
κόπημα ποὺ βούλιαξε στὸ πένθος τὴν εὐλογημένη χώρα! 
3 Judaica XIII 700, Pogroms. 
4 Judaica XIII 700, Pogroms. 
1
2

44
κικῶν ταγμάτων βρισκόταν ὁ βαρόνος R. Ungern‐Sternberg· τοῦτος ἔγινε διαβόητος γιὰ τὴ 
συστηματικὴ καταστροφὴ πολλῶν κοινοτήτων στὴν Ἀνατολικὴ Σιβηρία καὶ τὴ Μογγολία. 
Ἄλλος στρατηγός, ὁ Bulak‐Balachowicz τοποθετήθηκε, κατὰ τὸ 1920, ἀρχηγὸς τῶν Ρώσων 
ποὺ ὀργάνωναν τὰ pogromsʺ1. Ὁ πονηρὸς judaicos δὲν ἀντιλαμβάνεται πὼς ὅταν φορτώ‐
νει στοὺς Ρώσους πατριῶτες ἐναργῆ δράση ἐναντίον τῶν ἑβραίων, ὡς ἀποκλειστική τους 
ἐργασία, τότε μᾶς πείθει, χωρὶς νὰ ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπό, ὅτι ὄπισθεν τοῦ μπολσεβικικοῦ 
πραξικοπήματος ἐνεργοῦσαν ἰουδαῖοι πράκτορες. Πάντοτε οἱ δράστες ἔμεναν ἄθικτοι: ʺΟἱ 
ὑπεύθυνοι,  γιὰ  κεῖνα  τὰ  pogroms  ἔμειναν  ἀτιμώρητοι,  ἐνῶ  οἱ  Οὐκρανοὶ  στρατιῶτες 
θεωροῦσαν  τοὺς  ἑαυτούς  τους  ἐλεύθερους  νὰ  χύσουν  αἷμα  ἑβραίου.  Κατὰ  τοὺς  ἑβραίους 
ὑπεύθυνους  θεωρεῖται  ὁ  Simon  Petlyura,  πρωθυπουργὸς  τῆς  Οὐκρανίας,  τὸν  ὁποῖο  καὶ 
ἐκτέλεσε,  τὸ  1926,  ὁ  Shalom  Schwarzbard,  ὄντα  ἐξόριστο  στὸ  Παρίσιʺ2.  Ἀντὶ  νὰ  τὸν  ἐπαι‐
νέσουν  ποὺ  βοήθησε  στὸ  pogrom….  Ἀλλὰ  τὸν  Petlyura  οἱ  σιωνιστὲς  δὲν  δολοφόνησαν 
ἐπειδὴ συνετέλεσε στὸ ʺpogromʺ· τὸν δολοφόνησαν ἐξαιτίας τῆς ἀρνητικῆς τοποθετήσεώς 
του ἀπέναντι τοῦ μπολσεβικισμοῦ.  
 
68. Τὰ  pogroms,  στὴν  ἀρχὴ  ἀσυστηματοποίητα  δὲν  εἶχαν  μεγάλη  ἀποτε‐
λεσματικότητα.  Ὅμως  γρήγορα  ἀποκτήθηκε  ἡ  ἀνάλογη  ἐμπειρία  καὶ  κάθε  pogrom 
ἀπέφερε  κάμποσες  ἑκατοντάδες,  ἢ  καὶ  χιλιάδες  ἑβραίους,  ποὺ  δήλωναν  πὼς  ἐπιθυμοῦν 
νὰ μεταναστεύσουν. Τὰ pogroms, μεταξὺ 1903‐06, ʺἦταν διεγερτικά, γιὰ τὴ μεγάλη ἐθνικὴ 
ἀφύπνιση  τῶν  ἑβραίων  τῆς  Εὐρώπηςʺ.  Διʹ  αὐτῶν  ʺἐπεταχύνθη  ἡ  μετανάστευση  τῶν  ἑ‐
βραίων  καὶ  δημιουργήθηκε  τὸ  δεύτερο  aliyah  (μεταναστευτικὸ  κῦμα),  ἐνῶ,  συγχρόνως, 
ἱδρύεται στὸ erez Israel (γῆ ἰσραήλ) ἡ ἑταιρεία Hashomerʺ3, γιὰ νὰ ὑποδέχεται τοὺς μετα‐
νάστες,  ποὺ  δημιουργοῦσε  ἡ  ὑπεριουδαϊκὴ  ἐξουσία.  Κατὰ  τὸ  δεύτερο  ἐκεῖνο  ʺaliyaʺ  πρα‐
γματοποιήθηκαν  πολλὰ  ʺpogromsʺ.  Συγκεκριμένα,  τὸ  φθινόπωρο  τοῦ  1904  ʺἔγινε  σειρὰ 
pogroms  σὲ  διάφορες  πόλεις  τῆς  Ρωσίαςʺ4.  ʺὩστόσο  τὰ  πιὸ  ἄγρια  pogroms  ἐκείνης  τῆς 
περιόδου  ἔλαβαν  χώραν  κατὰ τὴν  πρώτη ἑβδομάδα τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1905, εὐθὺς μετὰ 
τὴν  ἔκδοση  τοῦ  μανιφέστου  τοῦ  Τσάρου  (Ὀκτώβριος  1905),  ποὺ  ὑποσχόταν  στοὺς  κατοί‐
κους  τῆς  Ρωσίας  πολιτικὲς  ἐλευθερίες  καὶ  τὴν  σύσταση  κοινοβουλευτικοῦ  σώματος,  τῆς 
Duma (Βουλῆς)ʺ5. 
ʺΤὸ  τρίτο  κῦμα  pogrom  –  φυσικὰ  καὶ  τοῦ  συνεπόμενου  aliya  –  πραγματοποιήθηκε 
μεταξὺ 1917‐21ʺ6. 
 
69. ʺΠρόσκομμαʺ,  ἐπίσης  μεγάλο  ἦταν  ἡ  Ἀγγλικὴ  κυριαρχία  στὴν  Παλαιστίνη. 
Αὐτὴν  κατηγοροῦν  οἱ  ἰουδαῖοι,  ὁ  ἀρχιεγκληματίας  Begin,  ποὺ  ἔγραψε:  ʺἐνῶ  ὁ  Χίτλερ 
ἐξολόθρευε τοὺς ἑβραίους στὴν Εὐρώπη κατὰ ἑκατομμύρια, ἡ Βρετανία συνέχιζε νὰ τηρεῖ 

 Judaica XIII 700, Pogroms. 
 Judaica XIII 699, Pogroms. 
3 Judaica XIII 698, Pogroms. 
4  Judaica  XIII  697,  Pogroms.  Ὁ  συντάκτης  ἀποδίδει  τὸ  pogrom  στὴν  στρατολόγηση  ἑβραίων  γιὰ  τὸν 
Ρωσοϊαπωνικὸ πόλεμο. 
5 αὐτ. 697. 
6 Judaica XIII 698, Pogroms. 
1
2

45
τὶς  πύλες  τῆς  ἑβραίικιας  ʹἐθνικῆς  ἑστίαςʹ  ἑρμητικὰ  κλειστὲς  πρὸς  τοὺς  ἑβραίουςʺ1.  Ὅμως 
κανεὶς ἑβραιόδουλος νὰ μὴ θλίβεται· τὸ ʺἐμπόδιοʺ ἦταν ἀπὸ κεῖνα ποὺ δημιουργεῖ καὶ δια‐
τηρεῖ ὁ σιωνισμός, γιὰ νὰ ἐμφανίζεται καταδιωκόμενος καὶ πάσχων. 
 
70. Ὥστε  οἱ  ʺἀντισημιτικοὶʺ  διωγμοί,  μὲ  ὅποια  μορφὴ  καὶ  ὅποιον  φορέα,  ὑποκι‐
νοῦνταν  ἀπὸ  τοὺς  ἴδιους  τοὺς  σιωνιστές.  Ὁ  σατανικὸς  Herzl  ὑπῆρξε  ἐκεῖνος  πού,  μὲ  ὑ‐
πόδειξη  τοῦ  βασιλιᾶ,  ἐνθάρρυνε  τὰ  ʺπογκρόμςʺ·  σώζεται  καὶ  ἐπιστολή  του  πρὸς  τοῦτο. 
Ἄλλωστε καὶ οἰ ἴδιοι οἱ σιωνιστὲς τὸ ὁμολογοῦν. Ἰδοὺ ἡ ἀφοπλιστικὴ μαρτυρία: ʺΧωρὶς τὴ 
σύμπραξη τοῦ σιωνισμοῦ μὲ τὸν ἀντισημιτισμό, καὶ χωρὶς τὴν ἀνάπτυξη τοῦ τελευταίου 
μέχρι  τὸ  ἀπόγειό  του,  τὸ  ναζισμό,  ἡ  σιωνιστικὴ  ἐπιχείρηση  στὴν  Παλαιστίνη,  θὰ  εἶχε 
πράγματι ἀποτύχει. Ἡ σιωνιστικὴ προπαγάνδα ὑ π ο σ τ ή ρ ι ξ ε  σ υ ν ε ι δ η τ ὰ τὴ θέση 
τοῦ  ἀντισημιτισμοῦ,  ὅτι  οἱ  ἑβραῖοι  εἶναι  ξένοιʺ2.  Ὥστε  τὸν  ʺἀντισημιτισμὸʺ  προάγουν  οἱ 
σιωνιστὲς  ἀρχηγοί,  τοὐλάχιστον  τόσο,  ὅσο  καὶ  οἱ  διάφοροι  ἀντισιωνιστές.  Ἰδοὺ  καὶ  ἡ  ρα‐
μπινικὴ  ὁμολογία:  ʺἡ  σιωνιστικὴ  καὶ  ἡ  ἀντισιωνιστικὴ  προπαγάνδα  εἶχαν  κοινὰ  slogans: 
ʹοἱ  ἰουδαῖοι  συνιστοῦν  ἕναν  λαὸ  μὴ  ἀφομοιώσιμο…ʹ  ʺ3.  Ἀξίζει  νὰ  ἀναφωνήσει  κανείς:  ʺτὶ 
ἔτι  χρείαν  ἔχομεν  μαρτυριῶν;ʺ.  Ἀντιεβραίικες  ἐκδηλώσεις  τῶν  λαῶν,  γιʹ  ἄλλους  λόγους, 
ἐκτὸς τῆς μετανάστευσης, ἀσφαλῶς καὶ γίνονταν. Ὅμως ἂν δὲν ὀφείλονταν σὲ σιωνιστικὸ 
σχέδιο,  τότε  νὰ  ἀναζητήσουμε  τὰ  αἴτια  τους,  στὴν  ἄγρια  καὶ  ὁρατὴ  ἐκμετάλλευση  ποὺ 
ἐπέβαλλαν  αὐτοὶ  στοὺς  ʺgoimʺ,  ἢ  σὲ  περίπτωση  ἀνθρωποθυσίας.  Θὰ  ἀναφερθοῦμε  καὶ 
παρακάτω, ὅτι κατὰ τὴν περίοδο τοῦ Βʹ Π.Π., οἱ ἑβραῖοι μετεφέροντο κατὰ χιλιάδες. Ἐπει‐
δὴ  αὐτοὶ  ὑπερέβαιναν  τὴν  προοπτικὴ  ἀπορροφήσεως,  οἱ  σιωνιστὲς  ἀρχηγοὶ  τοὺς  ἐγκα‐
θιστοῦσαν προσωρινὰ σὲ στρατόπεδα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, τὰ γνωστὰ ʺmaʹ barahʺ. 
 
71. Οἱ  παραπάνω  ἀναφορές,  γιὰ  τοὺς  ʺἀντισημιτικοὺςʺ  διωγμοὺς  ἐπιβεβαιώνονται 
καὶ ἀπὸ τὴ λειτουργία τῶν ʺγκέττοςʺ, αὐτῶν τῶν ἀμιγῶν ἰουδαϊκῶν συνοικιῶν, ὅπου δὲν 
ἐπιτρέπεται οὔτε κἂν ἡ διέλευση μὴ ἑβραίων, τὰ ὁποῖα πολλοὶ θέλουν νὰ τὰ θεωροῦν ὡς 
φυσικοὺς  τόπους  ἄμυνας  τῶν  χριστιανῶν  ἀπέναντι  τῶν  ἰουδαίων.  Ὅμως  ἠ  ὕπαρξη  καὶ 
λειτουργία  τοῦ  ʺγκέττοʺ  συνιστᾶ  σταθερὸ  καὶ  ἐπίμονο  αἴτημα  τῶν  ἰουδαίων  ποιμένων. 
Αὐτοὶ  εἶναι  ποὺ  ἔχουν  μόνιμο  τὸ  φόβο,  μήπως  τὰ  κουνέλια  τους  σκορπισμένα,  ὅπως  θὰ 
εἶναι, δεχθοῦν στοιχεῖα χριστιανικῆς πίστης καὶ ἀνθρωπιᾶς, μὲ συνέπεια νὰ ἀπομακρυν‐
θοῦν ἀπὸ τὴ λύσσα τοῦ ταλμούδ. Τὸ δόγμα τοῦτο τῆς διαστολῆς τῶν ἑβραίων ἀπʹ ὅλα τὰ 
ἔθνη εἶναι Παλαιοδιαθηκικῆς προέλευσης: ʺΔιαστάλτητε ἀπὸ λαῶν τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῶν 
γυναικῶν  τῶν  ἀλλοτρίωνʺ  (Ἔσδρα,  κεφ.  ι).  Ὅμως  ἐκεῖ  εἶχε  βασικὸ  Μεσσιακὸ  λόγο,  οἱ  ἑ‐
βραῖοι  νὰ  μείνουν  ἀνεπίμικτοι,  ὡς  λαὸς  ποὺ  θὰ  ὑπηρετήσει  τὸ  θεῖο  σχέδιο.  Μετὰ  δὲ  τὴν 
ἔλευση  τοῦ  Μεσσία,  ὅλα  ταῦτα  τὰ  δόγματα  αὐτομάτως  ἀναιροῦνται    (βλ.  τὴν  πρὸς 
Ἑβραίους  ἐπιστολὴ  τοῦ  Ἀπ.  Παύλου):  δὲν  ἔχουν  λόγο  ὑπάρξεως,  παρὰ  ὡς  ἀρνητικὴ  καὶ 
ἀντίχριστη πρόταση. Τὸ δόγμα τῆς ʺγκεττοποίησηςʺ τῶν ἑβραίων, εὐθὺς μετὰ τὴν ἄρνηση 
τους νὰ δεχθοῦν τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἐμφανίζεται τελεσίδικα ὡς τέτοιο μὲ τὸν παθιασμένο 
ἐκεῖνο  ρατσιστὴ  ἰουδαῖο  Ἰώσηπο,  στὸ  σύγγραμμά  του  ʺΚατʹ  Ἀπίωνοςʺ  (Α΄  12,  60‐61).  Στὴ 
 M. Begin, The Revolt, London 1951, σ. 26. 
 Encycl. Universalis, 1060b. 
3 J. Agus, rabbi, The meaning of jewish history, N.Y. 1964, παρὰ Encycl. Universalis, αὐτ. 
1
2

46
συνέχεια  αὐτὸ  ἀποκτᾶ  μεγαλύτερο  κῦρος  διὰ  τοῦ  ταλμοὺδ  καὶ  τῶν  λοιπῶν  ἰουδαίων 
ἀρχηγῶν. Σὲ ποιὰ πόλη, ὅπου ὑπῆρχαν ἰουδαῖοι, δὲν συναντᾶμε συμπαγεῖς τὶς ἰουδαϊκὲς 
συνοικίες…. Στὴν ἑλληνιστικὴ Ἀλεξάνδρεια οἱ ἑβραῖοι κατοικοῦσαν στὸ βορειοανατολικὸ 
διαμέρισμα τῆς πόλης· στὴν ΚΠολη, κατοικοῦσαν στὸ Πέραν· στὸ Λονδῖνο, στὸ East End…. 
Στὴ  Θνίκη  ʺοἱ  ἑβραῖοι  κατοικοῦσαν  σὲ  ἰδιαίτερες  συνοικίες  συνήθως  γύρω  ἀπὸ  τὶς 
συναγωγές  τους,  μόνο  γιατὶ  ἐπιθυμοῦσαν  νὰ  διατηρήσουν  τὴν  πνευματική  τους  ταυτό‐
τηταʺ1. Καὶ στὴν Ἀμερική, οἱ ἑβραῖοι ποὺ μετανάστευαν ἐκεῖ ʺσυγκεντρώνονταν ὅλοι μαζί, 
δημιουργώντας  νέα  γκέττοςʺ2.  Θέλετε  σαφέστερη  ὁμολογία  νεότερου  ἰουδαίου,  ὅτι  τὰ 
ʺγκέττοςʺ ἦταν κύριο ἰουδαϊκὸ αἴτημα ποὺ ὀργανώνονταν ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἰουδαίους 
αὐθόρμητα; ὁρῖστε τούτη: ὁ ἰουδαϊκὸς πληθυσμὸς ʺἐκ λόγων καθαρῶς θρησκευτικῶν καὶ 
ἐκ  τοῦ  αἰσθήματος  τῆς  αὐτοσυντηρησίας,  ἐπροτίμα  νὰ  ἐγκαθίσταται  σύσσωμος  ἐν  τῇ 
αὐτῇ συνοικίᾳ ἢ ὁδῷ, πέριξ μιᾶς συναγωγῆς, δίχως νὰ ὑφίσταται πρὸς τοῦτο ἐξωτερικὸν 
καταναγκασμόνʺ3. 
 
72. Ἐμπόδιο,  γιὰ  τὴν  ἐγκατάσταση  τῶν  ἑβραίων  στὴν  Παλαιστίνη,  ἡ  Ἀγγλία  δὲν 
πρόβαλλε  κανένα,  ἀφοῦ  ἡ  διαβόητη  ʺΔήλωσηʺ  τοῦ  ʺλόρδουʺ  Art.  Balfour,  γραμματέα  τοῦ 
Foreign  Office,  πρὸς  τὸ  ʺβαρόνοʺ  Rothschild,  στὶς  8/11/1917,  ἦταν  σαφής:  ἡ  Βρετανικὴ 
κυβέρνηση  ʺθὰ  καταβάλει  κάθε  προσπάθεια,  γιὰ  τὴν  πραγματοποίηση  τῆς  ἵδρυσης  τῆς 
ἑβραίικιας ἑστίας στὴν Παλαιστίνη…ʺ4. 
 
73. Ἀνάγκη νὰ σταθοῦμε στὸν Balfour καὶ νʹ ἀποκαλύψουμε τὸ ἰουδαϊκὸ μυστικό, ὅτι 
πρόκειται περὶ φανατικοῦ σιωνιστοῦ! Θὰ τεκμηριώσουμε αὐτὴ τὴ θέση, γιὰ νʹ ἀποδείξου‐
με  ὅτι  καὶ  στὸ  σημεῖο  τοῦτο  ψεύδονται  οἱ  ἰουδαῖοι.  Λοιπόν,  σὲ  διάγγελμά  του  πρὸς  τοὺς 
ἑβραίους  τῆς  Ἀμερικῆς,  προπαγανδιστικὸ  ὑπὲρ  τοῦ  ἐποικισμοῦ  τῆς  Παλαιστίνης,  ὁ  ʺλόρ‐
δοςʺ ἄρχιζε μὲ τοῦτα τὰ λόγια: ʺἑβραῖοι τῆς Ἀμερικῆς, μὲ ὑπερηφάνειαν δύναμαι νὰ εἴπω, 
ὅτι  ἐγώ,  ὁ  πλέον  ἡλικιωμένος  σιωνιστὴς  τῆς  Ἀγγλίας…ʺ  (γεν.  τὸ  1848)5.  Ὁ  Balfour  σιωνι‐
στὴς καὶ δὴ ραμπί6! 
Ὁ δολοφόνος αὐτὸς ἐκφώνησε τόσους λόγους ὑπὲρ τοῦ ἰουδαϊσμοῦ, ὥστε νὰ κυκλο‐
φορήσουν σὲ βιβλίο ὑπὸ τοῦ Ἱσραὴλ Κοέν7. Αἴφνης, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τῆς λειτουργίας τοῦ 
πανεπιστημίου  Ἱερουσαλήμ,  κατὰ  τὴν  2/4/1925,  ὁ  ʺλόρδοςʺ  ἦταν  ἐκεῖνος  ποὺ  ʺἀπήγγειλε 
πολύκροτον  λόγονʺ8.  Σὲ  κεῖνο  τὸ  πανεπιστήμιο  ὁ  Balfour  ἐκλήθη  ἀπὸ  τοὺς  πρώτους  νὰ 
διδάξει  ἀπὸ  τὴν  πλεονάζουσα  σοφία  του.  Νʹ  ἀναφερθεῖ  παρεκβατικῶς  πὼς  οἱ  ἄλλοι  δύο 

 Ἀλμ. Νάρ, Οἱ συναγωγὲς τῆς Θνίκης, ἔκδ. ʺἹσραηλιτικῆς κοινότητος Θνίκηςʺ, 1985, σ. 21.  
 Judaica VIII 735, History. 
3 Ἐλιγιά, σ. 57. 
4 βλ. πλήρη τὴ ʺΔήλωσηʺ στοῦ D. Hirst, The gun and the olive branch: the roots of violence in the Middle East, 
ʺFuture Publ.ʺ, London 1977, σ. 38.‐ Esco. Foundation for Palestine, Inc.: Palestine, a study of Jewish, Arab 
and British policies, ʺYale Univers. Pressʺ 1947, vol. I σ. 107‐108.‐ Judaica IV 131, Balfour Declaration. 
5 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 22/3/1928, ἀρ. 5, σ. 3. 
6 βλ. ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 15/2/1928, ἀρ. 2, σ. 1. 
7 βλ. ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 14/3/1928, ἀρ. 4, σ. 3. 
8 ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 21/8/1928, ἀρ. 15. 
1
2

47
ἰσάξιοι  αὐτοῦ  ὑπῆρξαν  ὁ  Βάισμαν  (ποὺ  ἦταν  ἐντελῶς  ἀγράμματος!)  καὶ  ὁ  ʺSirʺ  Ἀρτοὺρ 
Σιουστέρ1. 
Εὐθὺς ἀμέσως, μετὰ τὴ δημοσίευση τῆς ʺΔηλώσεωςʺ Balfour, ἡ ἀγγλικὴ κυβέρνηση 
συγκροτεῖ  τὴ  ʺΣιωνιστικὴ  Ἐπιτροπήʺ  (ʺZionist  Commissionʺ)  ʺμὲ  σκοπὸ  νὰ  διεκδικεῖ,  ἀπὸ 
τὶς  βρετανικὲς  στρατιωτικὲς  ἀρχὲς  τῆς  Παλαιστίνης,  τὴν  ἐφαρμογὴ  τῶν  ἄρθρων  τῆς 
ʹΔηλώσεωςʹ ʺ2. 
 
74. Μετὰ  ἀπὸ  τὸν  πρῶτο  ὕπατο  ἁρμοστὴ  Balfour,  τὸν  σιωνιστή‐ραμπί‐ʺλόρδοʺ,  ἡ 
ἀγγλικὴ  ἁρμοστία  στὴν  Παλαιστίνη,  καταλαμβάνεται  ὁριστικὰ  ἀπὸ  σιωνιστές,  ποὺ 
προωθοῦν  τὸ  σχέδιο  τῆς  ἰουδαιοποίησης.  Θὰ  ἐξετάσουμε  τούτους,  ἐπειδὴ  συνετέλεσαν 
ἀποφασιστικὰ  στὴν  ὑλοποίηση  τοῦ  σχεδίου  ἰουδαιοποίησης.  Ὁ  ʺSirʺ  Herbert  Samuel  χρη‐
μάτισε ὕπατος ἁρμοστὴς τῆς Παλαιστίνης, κατὰ τὰ ἔτη 1920‐25. Ἀναφέρεται ὡς ʺὁ πρῶτος 
καὶ  μόνος  ἰουδαῖοςʺ3,  ἐνῶ  οἱ  ἄλλοι  ἁρμοστὲς  προβάλλονται  ὡς  ʺgoimʺ.  Τὴν  ἑπόμενη 
τριετία  1925‐28,  διαδέχεται  αὐτὸν  ὁ  ʺλόρδοςʺ  Herbert  Plumer4.  Ὁ  τρίτος  ὕπατος  ἁρμοστής 
(1928‐31) ὑπῆρξε ὁ ʺSirʺ John Chancellor. Κατὰ τὴν ὑπατεία του ἔγιναν οἱ μεγάλες σφαγὲς 
τῶν  Παλαιστινίων  (Αὔγουστος  1929).  Ἐπειδὴ  προώθησε  πολὺ  τὸ  σιωνιστικὸ  σχέδιο  ποὺ 
ἀφοροῦσε τὴν Παλαιστίνη, ἄφησε καὶ ἕνα σημεῖο ἔκθετο ʺἀντιιουδαϊκῆςʺ στάσης: ʺἔλαβε 
μέρος  στὴν  ἐκστρατεία  τῆς  ἀντισιωνιστικῆς  πολιτικῆς,  ὅπως  αὐτὴ  διατυπώνεται  στὸ 
Passfield  White  Paper,  τὸ  1930ʺ5.  Ὁ  τέταρτος  ὕπατος  ἁρμοστὴς  ἦταν  ὁ  ʺSirʺ  Arthur  Wau‐
chope, στὴ μακρὰ θητεία του, κατὰ τὰ ἔτη 1931‐38. Ἐγκωμιάζεται ἀπὸ τὸν ἰουδαϊσμό, ὅτι 
ὅλα τὰ ἔκανε καθʹ ὑπόδειξιν: ʺἔδειξε κατανόηση γιὰ τὴν προσπάθεια τῶν ἰουδαίων στὴν 
Παλαιστίνη, ἐνῶ διατηροῦσε φιλικὲς σχέσεις μὲ τὸν Chaim Arlosoroffʺ. Κατὰ τὸ διάστημα 
τῆς ἁρμοστείας του, συνέβησαν μεγάλης σημασίας γεγονότα: ʺἡ ἄνοδος στὴν ἐξουσία τοῦ 
Χίτλερ, ποὺ ἔγινε ἡ αἰτία μεγάλης μετανάστευσης τῶν ἑβραίων στὴν Παλαιστίνη· ἡ ἔκρη‐
ξη τῆς Ἀραβικῆς ἐξέγερσης (1936‐39), ποὺ εἶχε γιʹ ἀποτέλεσμα τὸν διορισμὸ τῆς Βασιλικῆς 
(Peel) Ἐπιτροπῆς· στὴν ἔκδοση τοῦ πρώτου σχεδίου διαίρεσης τῆς Παλαιστίνης, τὸ 1937ʺ6. 
Πέμπτος  ὑπῆρξε  ὁ  ʺSirʺ  Harold  Mac‐Michael  (1938‐44).  Ἀκολούθησε  ʺἀντισημιτικὴʺ  πολι‐
τική, ἐφαρμόζοντας τὶς διατάξεις τοῦ White Paper τοῦ 1939 κὶ ἔτσι ʺἀρνιόταν νὰ ἐπιτρέψει 
καταφυγὴ  στοὺς  ἑβραίους  πρόσφυγες  ποὺ  ἔρχονταν  ἀπὸ  τὴ  γερμανοκρατούμενη  Εὐρώ‐
πηʺ.  Γιʹ  αὐτὸ  καὶ  τὸν  Αὔγουστο  τοῦ  1944,  ἡ  δολοφονικὴ  ὀργάνωση  ʺLohamei  Herut  Israelʺ 
ἀποπειράθηκε  νὰ  τὸν  δολοφονήσει,  ἀλλὰ  ʺδὲν  τὸ  κατόρθωσεʺ…7.  Ἔκτος  ὑπῆρξε  ὁ  John 
Standish Surtees, ποὺ ὑπηρέτησε μόνο γιὰ ἕνα χρόνο (1944‐45) καὶ ἀπεσύρθη λόγω κακῆς 
ὑγείας8.  Ἐγὼ  δὲν  ἀποκλείω  τὴ  δηλητηρίασή  του  ἀπὸ  κάποιον  ἑβραῖο  ἀσσασσῖνο  τοῦ 
περιβάλλοντός  του.  Ἕβδομος  καὶ  τελευταῖος  ὑπῆρξε  ὁ  Alan  Cunningham  (1945‐48),  ὁ  ὁ‐
ποῖος παρέδωσε καὶ τυπικὰ τὴ διοίκηση τῆς χώρας στοὺς φονιάδες ἐπήλυδες. 
 βλ. φωτογραφικὸ ἐνσταντανὲ τῶν τριῶν τούτων στὴν ἐφ. ʺἹσραὴλʺ 10/4/1928, ἀρ. 6, σ. 1. 
 Judaica IV 131, Balfour Declaration. 
3 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine. 
4 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine. 
5 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine. 
6 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine. 
7 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine.  
8 Judaica VIII 470, High Commissioner for Palestine. 
1
2

48
75. Συναφῶς καὶ ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Βρετανίας, ὁ W. Churchill δήλωνε, ἤδη μὲ τὴν 
ἔναρξη  τοῦ  πολέμου,  πὼς  ἡ  Παλαιστίνη  ἔχει  χαριστεῖ  στοὺς  ἑβραίους.  Δήλωνε  ὁ  μετέ‐
πειτα  ἀνεγνωρισμένος  ʺπατέρας  τῆς  νίκηςʺ  (!),  γεννημένος  ἀπὸ  ʺἀμερικανίδαʺ:  ʺἡ 
Παλαιστίνη  θὰ  ἀποβῆ  κράτος  καθολοκληρίαν  ἑβραϊκόν·  οἱ  δὲ  Ἄραβες  ἔχουν  ἀρκετὸν 
ἔδαφος,  ὅπως  ἐγκατασταθοῦν  ἀλλαχοῦ.  Κατὰ  συνέπειαν  θὰ  ἀπομακρυνθοῦν  ἐκ  Παλαι‐
στίνης  (…).  Ἡ  βοήθεια,  τὴν  ὁποίαν  οἱ  ἑβραῖοι  ὅλου  τοῦ  κόσμου  παρέχουν  εἰς  τὴν  βρετα‐
νικὴν  ὑπόθεσιν,  ἐπιβάλλει  ὅπως  τὸ  ζήτημα  τοῦτο  ἐπιλυθῆ  κατὰ  τρόπον  ὥστε  ἡ  Παλαι‐
στίνη  νʹ  ἀνήκη  ἀποκλειστικῶς  εἰς  τοὺς  ἑβραίουςʺ1.  Ἡ  Ἑλλάδα,  τὸ  1917  (κυβέρνηση  Ἐλ. 
Βενιζέλου) διὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Νικολάου Πολίτη, ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς δημιουργίας 
ἀνεξαρτήτου ἰουδαϊκοῦ κράτους στὴν Παλαιστίνη. 
 
76. Πολλοὶ  παράγοντες  τῆς  πολιτικῆς  τῶν  Η.Π.Α.  ὑποστήριζαν  τὸ  σχέδιο  μετανά‐
στευσης τῶν ἑβραίων πρὸς Παλαιστίνη, ἐγκρίνοντας, οἱ ἄθλιοι, τὸ ξερίζωμα τῶν Παλαι‐
στινίων. Καὶ ἔκαναν δηλώσεις ἀνάλογες. Πολὺ ὑποστήριξε τὴν ἰουδαιοποίηση τῆς Παλαι‐
στίνης ὁ πρόεδρος τῶν Η.Π.Α. Harry Truman (1945‐53), ὁ ὁποῖος, παραβαίνοντας συνεχῶς 
ἀποφάσεις  τοῦ  Κογκρέσσου,  προέβαινε  σὲ  πρωτοβουλίες  εὐνοϊκὲς  τῶν  σιωνιστικῶν 
σχεδίων. Χωρὶς νὰ σκεφθεῖ τὴ δυστυχία τῶν ἰθαγενῶν συνιστοῦσε στὸν Βρετανὸ πρωθυ‐
πουργὸ  Cl.  Attlee,  νὰ  ἐπιτρέψει  τὴ  μετανάστευση  στὴν  Παλαιστίνη  ἄλλων  100.000 
ἑβραίων2. Ὁρισμένοι Ἀμερικανοὶ ʺgoimʺ ὑποστήριζαν μὲν τὴν κατάληψη τῆς Παλαιστίνης, 
ὄχι ὅμως συνειδητά, πράγμα ποὺ δὲν ἱκανοποιοῦσε τοὺς σιωνιστὲς ἀρχηγούς. Τὰ μέλη τοῦ 
Κογκρέσσου,  παρατηροῦσε ὁ σιωνιστὴς  S. Goldmann, ἀποδέχονταν τὶς σιωνιστικὲς  ἀξιώ‐
σεις κὶ ἔδειχναν ʺἀξιοσημείωτη συμπάθεια πρὸς τὴν ἑβραίικη ἐθνικὴ ἑστίαʺ, ὅμως ἔπρεπε 
ʺνὰ τοὺς γίνει μύηση στὸ σιωνισμό, ὥστε νὰ μὴν εἶναι γιʹ αὐτοὺς ἕνα κλειστὸ βιβλίοʺ3. Τὸ 
ἴδιο  ἐπεσήμανε  καὶ  ὁ  David  ben  Gurion:  ʺστὸ  Κογκρέσσο  ὑπάρχουν  πολλοὶ  ἀφοσιωμένοι 
φίλοι  τοῦ  ἑβραϊσμοῦ. Ὅλοι τους συμπαθοῦν τὸ σιωνιστικὸ κίνημα, πλὴν οἱ περισσότεροι 
εἶναι  ἀπληροφόρητοι  καὶ  δὲν  γνωρίζουν  τίποτε  περὶ  Παλαιστίνης  καὶ  Βρετανοῦ  Ἐντολο‐
δόχου, οὔτε γιὰ τὰ κατορθώματα τῶν ἰουδαίων ἐκεῖ…ʺ4. Ὁ G. Sadowski, ἑβραῖος βουλευτὴς 
τοῦ  Michigan,  δικαιολόγησε  τὴν  ἰουδαιοποίηση  τῆς  Παλαιστίνης,  μὲ  δήλωση  ποὺ  ʺχτυ‐
ποῦσεʺ  στὸ  συναίσθημα: ʺὍταν ὁ πόλεμος τελειώσει καὶ πληροφορηθεῖ ὁ κόσμος γιὰ τὰ 
ἑκατομμύρια ἑβραίους θύματα, θʹ ἀρχίσουμε νὰ ψάχνουμε γιὰ φιλόξενες κατοικίες, ὅμως 
ὁ κόσμος θὰ στέκει ἀφιλόξενος ἀπέναντί τους. Λοιπόν, ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρξουν γιὰ τοὺς ἑ‐
βραίους ἄλλες εὐκαιρίες μαζικῆς μετανάστευσης, ὅπως αὐτὴ τοῦ Β΄ Π.Π., ἂς ἐγκαταστα‐
θοῦν στὴν Παλαιστίνη κὶ ὄχι ἀλλοῦ. Μαζικὴ μετανάστευση τῶν ἑβραίων πρὸς ἄλλη χώρα, 
ἐκτὸς  τῆς  Παλαιστίνης,  δὲν  θὰ  εἶναι  ἡ  ἐπιδιωκόμενη  λύσηʺ5.  Ὁ  ἑβραιόδουλος  γερουσια‐
στὴς Owen Brewster ἔθεσε σκοπὸ τῆς ἄχρηστης ζωῆς του τὴν ἑβραιοποίηση τῆς Παλαιστί‐

 ʺΒραδυνὴʺ 5/1/1942. 
 John Snetsinger, Truman· the jewish vote and the creation of israel, ʺStanford Universityʺ 1974, σ. 23.  
3 Tschirgi, σ. 27. 
4 B. Gurion, What Roosevelt told us, ʺJewish Observer and Middle East Journalʺ, Oct. 1, 1947, παρὰ Tschirgi, σ. 
27. 
5 Fink Reuben, America and Palestine, ʺAmerican zionist emergency councilʺ, New York 1944, σ. 369. 
1
2

49
νης,  ποὺ  τὴν  προπαγάνδιζε  ʺὡς  λιμάνι  γιὰ  τοὺς  κατατρεγμένους  ἀπὸ  τὰ  ἄλλα  ἔθνη  ἑ‐
βραίουςʺ1. 
 
77. Ἡ  μηχανὴ  τῆς  μεταναστεύσεως,  ἀπὸ  τὰ  μέσα  τοῦ  ΙΘʹ  αἰ.,  μέχρι  τὰ  χρόνια  μας, 
λειτουργεῖ ἀδιακόπως. Μὲ τὸ ἀντικείμενο αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀπασχοληθοῦμε ἐκτενῶς. 

 Tschirgi, σ. 28. 

1

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful