You are on page 1of 1

BELGISCHE ECONOMIE KAN VASTGOEDCRASH DOORSTAAN Dolzotte Itali: het land van extremen en opportuniteiten succes van sch

Met de veroordeling van Silvio Berlusconi in het Mediaset-proces en een potentieel verlies van zijn politiek mandaat, stond Itali de voorbije weken opnieuw in het middelpunt van de belangstelling. De Italiaanse regering, met de partij van Berlusconi als belangrijkste coalitiepartner, hield echter stand. Dat en de door Il Calaviere georganiseerde en geflopte steunmars amper 2000 van de amper 25,000 verwachte sympathisanten tekenden present geven aan dat de oud-premier van Itali lang niet meer zo incontournable is als hij zelf hoopt. De politieke chaos is vermeden, maar economisch gaat het land door een woestijn. In het tweede kwartaal kromp de economie opnieuw met -0.2%, de 8de kwartaal-op-kwartaal krimp op rij. In rele termen staat het bbp op hetzelfde niveau als in 2000. Reeds 13 jaar gaat de economie op en neer, maar groei zit er niet in. Heeft Itali economisch niets te bieden? Het recente Fyra-treindebacle heeft dat beeld nog versterkt. Wie recent Itali doorkruiste met de trein, weet beter. State of the art zijn de treinstellen die de verschillende steden met elkaar verbinden. En punctueel als de klok in tegenstelling tot andere spoorwegmaatschappijen. Vooral het rijke Noorden heeft tal van troeven in handen. Milaan blijft d modestad van de wereld, Turijn een bolwerk van autos. Pimonte en Toscani produceren van de lekkerste wijnen ter wereld. En jaarlijks vergapen miljoen toeristen zich aan de pracht en praal van Firenze, Rome, Veneti, enzovoort. Desondanks staat de Italiaanse overheidsschuld met 131.5% van het bbp (tegenover 100% voor Belgi) op zijn hoogste niveau ooit. Investeerders maken zich zorgen over de houdbaarheid van die schuld en eisen een rente van 4.15% voor leningen op tien jaar. In Belgi is dat amper 2.6%. De hoge schuldenlast in combinatie met de negatieve groei maakt Itali volgens sommige economen de volgende dominosteen in de eurocrisis. Snel doorstijgen zal die staatschuld niet. De begroting exclusief de rentelasten vertoont een fors overschot. De hoge schuld is evenmin een drama: Itali is arm maar heeft rijke burgers. Het nettovermogen van de Italianen behoort met 150% van het bbp tot de hoogste van de Eurozone. De binnenlandse financiering van die overheidsschuld loopt daarenboven op tot 65%. Een plotse kapitaalvlucht van buitenlandse investeerders leidt niet perse tot een liquiditeitscrisis. De talrijke hervormingen van ex-premier Monti moeten leiden tot meer efficintie en een gunstiger ondernemingsklimaat. Afgeschermde beroepen worden langzaam opengesteld, het overheidsapparaat waaronder provincies wordt afgebouwd. Itali heeft vandaag haar imago tegen. De aangehaalde troeven en het bewandelde hervormingstraject toveren de hoge Italiaanse rentevoeten echter om in een investeringsopportuniteit eerder dan dat het een fel knipperend waarschuwingssignaal is. Siegfried Top & Koen De Leus Economisten KBC Groep

1/1