You are on page 1of 2

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Μηνός Σεπτεμβρίου

 Κάθε Σάββατο και Κυριακή: Όρθρος και Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
 Κατά το Εσπέρας της παραμονής Θείας Λειτουργίας, η Ακολουθία του Εσπερινού
στις 6:00 μ.μ.
*Πέμπτη 05 Σεπτεμβρίου, εορτή του Προφήτου Ζαχαρίου: Θεία Λειτουργία στις 7:00
π.μ.
*Δευτέρα 09 Σεπτεμβρίου, Σύναξις των Θεοπατέρων Ιωακείμ και Άννης: Θεία
Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου, εορτή της Αγ Ευφημίας: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου, εορτή της Αγ. Σοφίας, Πίστεως και Αγάπης: Θεία Λειτουργία
στις 7:00 π.μ.
*Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου, εορτή του Αγ. Ευσταθίου: Θεία Λειτουργία στις 7:00 π.μ.
*Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου, εορτή της Συλλήψεως του Προδρόμου: Θεία Λειτουργία στις
7:00 π.μ.
*Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου, εορτή της Μεταστάσεως του Ιωάννου του Θεολόγου: Θεία
Λειτουργία στις 7:00 π.μ.

*Ο Ιερός Ναός παραμένει ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. μέχρι τις 12:00 μ.μ. και
από τις 5:00 μ.μ. μέχρι τις 7:00 μ.μ.
*Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στην Οδό Αετόπετρας 19, Τ.Κ. 13122 – Ίλιον
*Τηλέφωνο Ναού: 210-2634025
*Τηλέφωνα Ιερέων:
π. Γεώργιος Κορρές: 6937-270622
π. Συμεών Αυγουστάκης: 6975-517775

*Το παρόν έντυπο εκδίδεται υπό την πνευματική καθοδήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου
Ιλίου, Αχαρνών, και Πετρουπόλεως κ.κ. Αθηναγόρα, και με τη συντακτική ευθύνη του
Εφημερίου της Ενορίας Αρχιμ. Συμεών Αυγουστάκη.

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Μηνιαία έντυπη έκδοση της Ενορίας Αγίου Διονυσίου Ιλίου
Τεύχος 7ο, Σεπτέμβριος 2013

Η ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού
Σταυρού
Η Εκκλησία μας έχει καθιερώσει στις 14 Σεπτεμβρίου να εορτάζει και να
τιμάει ο Λαός του Θεού την ύψωση του Τιμίου Σταυρού, ήτοι του μέσου που
έφερε την πνευματική λύτρωση στον πεπτωκότα από την αμαρτία άνθρωπο. Οι
πιστοί γεμίζουν τους Ναούς την ημέρα αυτή, εναποθέτουν στο Σταυρό του
Κυρίου μας ένα κλωνάρι βασιλικό, λαμβάνουν δύναμη από αυτόν, και προπάντων- ενθυμούνται τα γεγονότα της ευρέσεως του Σταυρού στα
Ιεροσόλυμα από την Αγία Ελένη, τη
μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου.
Η Αγία Ελένη το έτος 326 μετέβη
στα Ιεροσόλυμα, προκειμένου να
προσκυνήσει και να τιμήσει τα
θεοβάδιστα χώματα, όπου περπάτησε
και δίδαξε ο Χριστός, όπως και να
ευχαριστήσει το Θεό για τις μεγάλες
επιτυχίες του γιού της, του Μεγάλου
Κωνσταντίνου.
Εκεί
βρήκε
ειδωλολατρικούς ναούς, και έτσι το
πρώτο μέλημά της ήταν να τους
καταστρέψει και να τους αντικαταστήσει
με χριστιανικούς ναούς. Έφτασε στη
μαρτυρική θέση του Γολγοθά, στο σημείο
δηλαδή όπου είχε σταυρωθεί ο Χριστός, και όπου το 136 ο ρωμαίος
αυτοκράτορας Ανδριανός είχε οικοδομήσει έναν ειδωλολατρικό ναό προς τιμήν
της Αφροδίτης, και πάραυτα τον κατεδάφισε. Στον τόπο εκείνο ανεκάλυψε τρεις
Σταυρούς, το Σταυρό του Χριστού και των 2 ληστών. Πολύ εύκολα διεπίστωσε το
ποιος ήταν ο Σταυρός του Χριστού, λόγω του μεγέθους, διότι ο Σταυρός των
ληστών είχε σχήμα "Τ", ενώ του Χριστού το γνήσιο σταυρικό σχήμα. Όμως, ο

λόγος που πείστηκαν άπαντες ότι επρόκειτο για το Σταυρό του Χριστού ήταν ότι
αποδείκτηκε αμέσως θαυματουργός θεραπεύοντας μία πολύ άρρωστη γυναίκα.
Η συγκίνηση και η χαρά ήταν μεγάλες για όλους, η χαρμόσυνη είδηση διεδόθη
αστραπιαία σε όλα τα Ιεροσόλυμα, ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε από τον Επίσκοπο
Ιεροσολύμων Μακάριο και τέθηκε αμέσως σε προσκύνηση στο συγκινημένο
χριστιανικό Λαό των Ιεροσολύμων.
Η
Αγία
Ελένη
μετέφερε
πανηγυρικά ένα μέρος του Τιμίου
Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη, όπως
και τους ήλους, δηλαδή τα καρφιά με τα
οποία είχαν καρφώσει το Χριστό επί του
Σταυρού. Τα ιερά κειμήλια υποδέχτηκαν
οι Πιστοί της Βασιλεύουσας με μεγάλες
τιμές, και κατόπιν με ευλάβεια τα
ασπάστηκαν λαμβάνοντας δύναμη από
τον Τίμιο Σταυρό. Τον έναν εκ των ήλων
έθεσε στην περικεφαλαία του ο
Αυτοκράτορας, ο Μέγας Κωνσταντίνος,
αποδίδοντας έτσι τιμή και σέβας στο
Σταυρωθέντα Χριστό.
Η Εκκλησία μέχρι τη στιγμή
εκείνη που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός
του Χριστού, δεν απέδιδε σε αυτόν
ιδιαίτερες τιμές, χωρίς ωστόσο τούτο να
σημαίνει ότι αμφισβητούσε τη δύναμη
του Σταυρού. Με την εύρεση του Τιμίου
Σταυρού από την Αγία Ελένη εισέρχεται
ο Σταυρός στη ζωή των Χριστιανών, ενώ
ορίζεται η 14η Σεπτεμβρίου ως ημέρα
μνήμης της ευρέσεως και υψώσεως του
Τιμίου Σταυρού. Στη συνέχεια έχουμε τη
συγγραφή και τη μελοποίηση πάρα
πολλών ύμνων προς τιμήν του Τιμίου
Σταυρού, με αποτέλεσμα σε όλες τις
Ακολουθίες μας να ψάλλουμε ύμνους
για τον Τίμιο Σταυρό. Ο δημοφιλέστερος ύμνος για τον Τίμιο Σταυρό είναι το
απολυτίκιο αυτού: «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν
σου, νίκας τοῖς βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ
τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα» Ο Σταυρός γίνεται έμβλημα και ταυτότητα για τους

Χριστιανούς. Βλέπουμε ο Τίμιος Σταυρός να κοσμεί τους Ιερούς Ναούς, τις
κορυφές βουνών και κάστρων, όπως και πάρα πολλές σημαίες των χριστιανικών
χωρών. Είμαστε τυχεροί και τιμημένοι που η Ελληνική Σημαία έχει πάνω της το
Σταυρό.
Πολλοί άνθρωποι, άλλοτε καλοπροαίρετα και άλλοτε κακοπροαίρετα,
επικρίνουν την Εκκλησία που αποδίδει τιμές στον Τίμιο Σταυρό, ισχυριζόμενοι
ότι ο Σταυρός υπήρξε το μέσο με το οποίο θανατώθηκε ο Χριστός, οπότε κακώς
οι Ορθόδοξοι τον τιμάνε. Ο Σταυρός, λοιπόν, έγινε το μέσο με το οποίο
μπορούμε εδώ και 2000 χρόνια να ζούμε πνευματικά ελεύθεροι από τη φθορά
της αμαρτίας. Ο Χριστός σταυρώθηκε εκούσια, με τη θέλησή Του, γνώριζε τι θα
Του συμβεί, η θυσία Του είχε σκοπό τον Άνθρωπο, η άπειρη αγάπη Του έσκεπε
το τέλειο δημιούργημα του Θεού. Για να επιτελέσει αυτήν την αυτοθυσία, ο
Χριστός έθεσε το σώμα Του επάνω στο Σταυρό, και όπως μας λέγουν οι ύμνοι της
Μεγάλης Παρασκευής, ο Σταυρός του Κυρίου μας είναι η Ζωή και η Ανάσταση. Ο
Σταυρός έχει αστείρευτες θεραπευτικές ιδιότητες, καθώς καθημερινά βιώνουμε
άπειρα θαύματα. Το γεγονός της Σταύρωσης δεν βαδίζει μόνο του, αλλά πάντα
με σχέση με την Ανάσταση, δεδομένου ότι χωρίς Σταύρωση δεν έχουμε
Ανάσταση. Έτσι λοιπόν, ο Σταυρός δεν αποτελεί φονικό όπλο για το Χριστό, αλλά
το μέσο για να είναι το ανθρώπινο γένος δίπλα στο Θεό Πατέρα.
Πρέπει να τιμούμε όλοι μας τον Τίμιο Σταυρό ως το μέσο που έφερε στον
άνθρωπο τη λύτρωση από την αμαρτία. Δεν τον τιμούμε σαν ένα απλό
σταυροειδές ξύλο, διότι κάτι τέτοιο θα ήταν κουτό και θα μετατρεπόμασταν σε
ειδωλολάτρες. Αποδίδουμε τιμές στο Σταυρό του Χριστού, ακριβώς επειδή εκεί
σταυρώθηκε, αφήκε το πνεύμα, και ύστερα από τρεις ημέρες ανεστήθη. Αυτό
ακριβώς μας λέγει και ο όρος της Πίστεως της 7ης Οικουμενικής Συνόδου στη
Νίκαια: «...του τιμίου και ζωοποιού σταυρού...τιμήν ποιείσθαι, καθώς και τοις
αρχαίοις ευσεβώς είθισται. Η γαρ της εικόνος τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει,
και ο προσκυνών την εικόνα, προσκυνεί εν αυτή του εγγραφομένου την
υπόστασιν…»