1Η ΕΝΟΤΗΤΑ

Β
ΑΣΥΝΔΕΤΟ ΣΧΗΜΑ: Ένα σύνολο από
προτάσεις που είναι σχετικές μεταξύ τους ως
προς το νόημα και παρατίθενται απλώς η μια
κοντά στην άλλη χωρίς ασύνδετες λέξεις.
ΠΑΡΑΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ: Ένα σύνολο από
προτάσεις που παρατάσσονται η μια μετά την
άλλη ως ισότιμα στοιχεία του λόγου και
συνδέονται με παρατακτικούς συνδέσμους.
ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ: Ένα σύνολο
προτάσεων που πλέκονται αξεδιάλυτα μεταξύ
τους, έτσι ώστε κάποιες προτάσεις να
μεταβάλλονται σε μέρη μιας άλλης πρότασης
και να συνδέονται με αυτήν με διάφορες
συνδετικές λέξεις.
ΠΑΡΑΤΑΚΤΙΚΑ μπορούν να συνδέονται μεταξύ
τους:
1) είτε κύριες προτάσεις με άλλες κύριες
προτάσεις.
2) είτε δευτερεύουσες προτάσεις με άλλες
δευτερεύουσες προτάσεις.
Με ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΗ σύνδεση μπορούν να
συνδέονται:
1) Μία ή περισσότερες δευτερεύουσες
προτάσεις με μία κύρια πρόταση.
2) Μία ή περισσότερες δευτερεύουσες
προτάσεις με μία άλλη δευτερεύουσα πρόταση.

14)Παίρνω θέση. επισημαίνω αντιφάσεις. 6) Κρατάω σημειώσεις για καθετί που μου φαίνεται χρήσιμο για την εργασία μου. μόνο όταν θέλω να παραθέσω αυτολεξεί κάτι και τότε το βάζω σε εισαγωγικά. 5) Βρίσκω περισσότερες πληροφορίες σε ειδικά βιβλία και στο Διαδίκτυο σχετικά με το θέμα. 2) Διατυπώνω τον προβληματισμό μου ως ερώτημα. ανακαλύπτω σχέσεις. 10)Συνεχίζω να επιλέγω. 12)Γράφω το δικό μου κείμενο παραπέμποντας ταυτόχρονα στις πηγές μου. 13)Αντιγράφω από τις πηγές μου. 7) Σημειώνω την προέλευση των σημειώσεών μου. 3) Προσδιορίζω ποιες παράμετροι του θέματος με ενδιαφέρουν περισσότερο. 11)Συγκρίνω. 4) Αναζητώ τις βασικές πληροφορίες για το θέμα σε εγκυκλοπαίδειες και γενικά βιβλία.Γ Τι πρέπει να ξέρω για να κάνω μια ερευνητική εργασία: 1) Ξεκινώ από έναν προβληματισμό για ένα θέμα που με ενδιαφέρει. 9) Κατηγοριοποιώ τα στοιχεία που έχω συγκεντρώσει. 8) Κάνω επιλογές πληροφοριών σ’ όλη την διάρκεια της φάσης. .

εναντίωση ή παραχώρηση. ουσιαστικά. ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΕΣ: Οι δευτερεύουσες προτάσεις που προσδιορίζουν ως επιρρηματικοί προσδιορισμοί κυρίως το ρήμα των προτάσεων από τις οποίες εξαρτώνται. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη θέση ονομάτων και αντωνυμιών. δίνουν πληροφορίες σχετικά με κάποια από τις επιρρηματικές έννοιες: χρόνο. επεξήγηση. 16)Κάνω προτάσεις. αντικείμενα ή ονοματικοί προσδιορισμοί (παράθεση. δηλ. αποτέλεσμα. επίθετα ή αντωνυμίες και: Εξαρτώνται από μια άλλη πρόταση κύρια ή δευτερεύουσα. ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Οι δευτερεύουσες προτάσεις που εξαρτώνται συνήθως από τα ρήματα. κτλ). δείχνω. 17)Παραθέτω τον κατάλογο με τις πηγές μου. λέω. αναφορά. γνωρίζω. δηλώνω. ως υποκείμενα. αγνοώ. . Δηλ. αντιλαμβάνομαι. υποθέτω και άλλα με παρόμοια σημασία. σκοπό. νομίζω. 2Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β ΟΝΟΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Οι δευτερεύουσες προτάσεις που είναι ισοδύναμες με ονόματα.15)Επιχειρηματολογώ. προϋπόθεση ή όρο. διαπιστώνω.

θέλω. ΕΝΔΟΙΑΣΤΙΚΕΣ: Οι προτάσεις που εισάγονται με τους διστακτικούς συνδέσμους μη (και να μη). αισθάνομαι και άλλα με παρόμοια σημασία. μήπως και που εκφράζουν κάποιον ενδοιασμό ή φόβο για κάποιο δυσάρεστο ενδεχόμενο. ζητώ. που. ανησυχώ. Οι ειδικές προτάσεις είναι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις. μπορώ. υποπτεύομαι ή από λέξεις/ φράσεις με ανάλογη σημασία. οφείλω. Χρησιμοποιούνται συνήθως ως αντικείμενο του ρήματος. πως. αλλά μερικές φορές και ως υποκείμενο (απρόσωπων ρημάτων) ή ως επεξήγηση ενός ουσιαστικού που έχει σημασία ανάλογη με τα ρήματα που προαναφέραμε. Οι βουλητικές είναι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις. Εξαρτώνται από ρήματα που σημαίνουν φοβάμαι. ΒΟΥΛΗΤΙΚΕΣ: Οι προτάσεις που εισάγονται με το μόριο να και χρησιμεύουν συνήθως για τη συμπλήρωση της έννοιας ενός ρήματος. Μπορούν να είναι το αντικείμενο ή το υποκείμενο του ρήματος από το οποίο εξαρτώνται ή να λειτουργούν ως επεξήγηση του ονόματος από το οποίο εξαρτώνται. φυλάγομαι. . Τα πιο συνηθισμένα ρήματα που χρειάζονται για συμπλήρωμα μια βουλητική πρόταση είναι: πρέπει.Εισάγονται με έναν από τους ειδικούς συνδέσμους ότι.

να αποδεχτούμε προτάσεις. 3Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Οι προτάσεις που συνοδεύονται στον προφορικό λόγο με ανέβασμα της φωνής και στο γραπτό με ερωτηματικό. να προτείνουμε κάτι. έτσι ώστε το ένα νόημα να μπορεί να θεωρηθεί επέκταση του άλλου. τις χρησιμοποιούμε για να ζητήσουμε μια πληροφορία. να εκφράσουμε συναισθήματα. . να δώσουμε μια πληροφορία. Οι Ενδοιαστικές είναι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις. που όμως έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους.- Παίζουν το ρόλο του αντικειμένου του ρήματος από το οποίο εξαρτώνται ή του υποκειμένου στην περίπτωση που το ρήμα είναι απρόσωπο ή αν εξαρτώνται από όνομα. Με μια ερωτηματική πρόταση μπορούμε επίσης να ζητήσουμε από τον ακροατή μας να κάνει κάτι για μας. Γ ΠΟΛΥΣΗΜΙΑ: Το φαινόμενο κατά το οποίο η ίδια λέξη έχει δύο ή περισσότερες σημασίες. το ρόλο της επεξήγησης.

Χρησιμοποιούμε τον ΠΛΑΓΙΟ ΛΟΓΟ. όταν παραθέτουμε σε κείμενά μας προφορικά ή γραπτά απόψεις άλλων όχι αυτούσιες αλλά μετασχηματισμένες από εμάς. ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Είναι δευτερεύουσες ονοματικές προτάσεις. οι οποίες ουσιαστικά δεν είναι ερωτήσεις. οι ερωτήσεις διακρίνονται σε: 1) Γνήσιες ερωτήσεις .ΕΥΘΕΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ: Αυτές που ο ομιλητής διατυπώνει άμεσα ή απευθείας. όταν η ζητούμενη πληροφορία αφορά ένα από τα συστατικά της πρότασης. Ανάλογα με το είδος των απαντήσεων. 2) Μερικής άγνοιας. αλλά διατυπώνουν με έμφαση μια κρίση. ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ: Οι ερωτήσεις που έγιναν ή γίνονται ή πρόκειται να γίνουν και τις οποίες ο ομιλητής μεταφέρει σε κάποιον άλλο. με τις οποίες ζητάμε πληροφορίες. 3) Ερωτήσεις προσταγής. Είναι κύριες ανεξάρτητες προτάσεις. οι ερωτήσεις διακρίνονται σε: 1) Ολικής άγνοιας. οι οποίες ουσιαστικά διατυπώνουν με ευγένεια κάποια προσταγή ή παράκληση. 2) Ρητορικές ερωτήσεις. Ανάλογα με τη σκοπιμότητα του ομιλητή. . όταν η ζητούμενη πληροφορία σχετίζεται με ολόκληρη την πρόταση.

ανάλογα με το είδος των απαντήσεων που επιδέχονται. τα οποία δηλώνουν έκφραση ή σημαίνουν γνώση. Οι ΠΛΑΓΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ εισάγονται: Όταν είναι ολικής άγνοιας: με το ερωτηματικό μόριο αν ή το μη. Ο καθημερινός λόγος είναι γεμάτος μεταφορές. ερωτήσεις οι οποίες επιδέχονται απάντηση μονολεκτική ή πολύ σύντομη. ΜΕΤΑΦΟΡΑ: Σχήμα λόγου. Κλειστές. μπορούν να διακριθούν σε: Ανοιχτές. Οι ερωτήσεις. μην τυχόν. ερωτήσεις που ζητούν μια γνώμη. με κάποια ερωτηματική αντωνυμία ή επίρρημα. . που επειδή είναι τόσο συνηθισμένες. δεν τις αντιλαμβανόμαστε ως τέτοιες. δηλ. Στη μεταφορά μια λέξη ή μια φράση χρησιμοποιείται σε ένα ορισμένο περιβάλλον με σημασία διαφορετική από την αρχική. μήπως. Δ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ: Μία λέξη ή έκφραση διατηρεί τη βασική και ακριβή σημασία της. δηλ. Όταν είναι μερικής άγνοιας: όπως και οι αντίστοιχες ευθείες ερωτήσεις. δηλ. επιχειρήματα ή και συναισθήματα σχετικά με ένα θέμα και η απάντησή τους είναι σε συνεχή λόγο.Χρησιμοποιούνται ως αντικείμενα ρημάτων.

εξαρτώνται συνήθως από ένα ρήμα και μπορούν να είναι είτε: . που. Διακρίνονται σε ονοματικές και επιρρηματικές. Το αναφορικό που δεν τονίζεται. Εισάγονται με τις αναφορικές αντωνυμίες: ο οποίος. γι’ αυτό και πολλές μεταφορικές εκφράσεις δε μεταφράζονται εύκολα σε άλλες γλώσσες. όσος. όπως. ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Εκείνες που εισάγονται με τις αναφορικές αντωνυμίες όποιος. Είναι ονοματικές δευτερεύουσες προτάσεις. κλπ. Εισάγονται με αναφορικές αντωνυμίες. ή με τα αναφορικά επιρρήματα όπου. οποιοσδήποτε. η οποία. οσοσδήποτε κλπ. όποτε. ενώ το ερωτηματικό πού τονίζεται.τι. ό. ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Πολλές αναφορικές προτάσεις παίζουν ρόλο παρόμοιο με το ρόλο ενός επιθετικού προσδιορισμού. το οποίο. ΕΝΟΤΗΤΑ 4Η Β ΑΝΑΦΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Οι προτάσεις που εισάγονται με τις αναφορικές αντωνυμίες και τα αναφορικά επιρρήματα.- Συνδέεται άμεσα με τον πολιτισμό μιας χώρας.

Β) Το αντικείμενό του. Οι λέξεις αυτές λέγονται ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΕΣ. πουλώ – αγοράζω. π. . Δ ΣΥΝΩΝΥΜΕΣ: Οι λέξεις που έχουν την ίδια περίπου σημασία. εξαρτώνται από ένα ρήμα και εκφράζουν διάφορες επιρρηματικές σημασίες. ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ: Οι λέξεις που έχουν αντίθετες σημασίες Αντίθετες είναι επίσης δύο λέξεις όταν η μία περιγράφει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους ή πράγματα και η άλλη λέξη περιγράφει την ίδια σχέση αλλά από την πλευρά του άλλου ατόμου. . Γ) Κατηγορούμενο.Α) Το υποκείμενό του.χ. 5Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β Οι δευτερεύουσες προτάσεις που εισάγονται με τους συνδέσμους: για να και να και δηλώνουν σκοπό λέγονται ΤΕΛΙΚΕΣ και είναι επιρρηματικές.Οι ελεύθερες αναφορικές προτάσεις που εισάγονται με αναφορικά επιρρήματα είναι δευτερεύουσες επιρρηματικές προτάσεις.

5) Τις λέξεις με τις οποίες διατυπώνονται οι ιδέες του συγγραφέα. 3) Το επιμέρους ζήτημα που αναπτύσσει η κάθε παράγραφος. . κύριες και δευτερεύουσες. Δ ΟΜΟΗΧΕΣ ή ΟΜΩΝΥΜΕΣ: Δύο λέξεις με διαφορετική σημασία που έχουν την ίδια προφορά.Οι δευτερεύουσες προτάσεις που εισάγονται με τους συνδέσμους: γιατί. επειδή. Έτσι μπορούμε να εντοπίζουμε: 1) Το θεματικό πεδίο στο οποίο ανήκει. ΤΟΝΙΚΑ ΠΑΡΩΝΥΜΑ: Παρώνυμες λέξεις που διαφέρουν μόνο ως προς τον τόνο. μια και και μερικές φορές με το που και δηλώνουν την αιτία μιας κατάστασης λέγονται ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΕΣ και είναι επιρρηματικές. διότι. ΠΑΡΩΝΥΜΕΣ: Λέξεις που μοιάζουν πολύ στην προφορά αλλά έχουν διαφορετικές σημασίες και συνήθως διαφορετική ορθογραφία. εφόσον. που δίνουν τις λεπτομέρειες της κάθε παραγράφου. 4) Τις προτάσεις. καθώς. αφού. Γ Ένα κείμενο μπορεί να αναλυθεί από τα γενικά στοιχεία του στα ειδικότερα. 2) Το ειδικό θέμα στο οποίο αναφέρεται.

Είναι επιρρηματικές. όποτε. 2) Προτερόχρονο: άμα. ώσπου να. ενώ. προτού να. Η πρόταση η οποία περιέχει τον όρο που πρέπει να ισχύει για να γίνει αυτό που δηλώνει η άλλη ονομάζεται ΥΠΟΘΕΣΗ. στο οποίο η μία πρόταση αποτελεί όρο για να ισχύσει η άλλη. ενόσω. όποτε. σαν. σαν. . όταν.6Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Δευτερεύουσες προτάσεις με τις οποίες δηλώνεται η χρονική σειρά που υπάρχει ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα γεγονότα. 3) Υστερόχρονο: μέχρι να/που. Για να δηλώσουμε τη διαφορετική χρονική σχέση. αφού. χρησιμοποιούμε διαφορετικούς χρονικούς συνδέσμους: 1) Ταυτόχρονο: εκεί που. όσο να/που. ωσότου να. όσο. μετά που. Το γεγονός που δηλώνεται με τη δευτερεύουσα χρονική πρόταση μπορεί να συμβαίνει ταυτόχρονα ή πριν (προτερόχρονο) ή μετά (υστερόχρονο) από εκείνο που δηλώνεται με την κύρια πρόταση. καθώς. αφότου. όταν. ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ: Ένα ζευγάρι προτάσεων. όταν. όποτε. πριν να. μόλις.

αναλογίαπαρομοίωση. όπως έντονη αντίθεση. ΥΠΩΝΥΜΑ: Λέξεις ή φράσεις των οποίων η σημασία συμπεριλαμβάνεται μέσα στην έννοια μιας άλλης λέξης ή φράσεις. δηλ. πχ. Δύο είδη υποθετικών λόγων: 1) Αυτοί που εκφράζουν ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ. Ο ΟΡΙΣΜΟΣ μας βοηθάει: 1) Να ταξινομήσουμε. αιτία κλπ. ΥΠΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Είναι δευτερεύουσες επιρρηματικές προτάσεις και εισάγονται συνήθως με το σύνδεσμο αν. Οι ΥΠΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ μπορεί να υποδηλώνουν και κάτι άλλο πέρα από την υπόθεση. απειλή.έννοια. τότε αληθεύει και η απόδοση. ΟΡΙΣΜΟΣ μιας λέξης – έννοιας: Η ακριβής και σαφής περιγραφή της σημασίας ή των σημασιών της. επεξήγηση. . δηλ. να συσχετίσουμε μια λέξη με άλλες λέξεις. αν αληθεύει η υπόθεση.: γιατρόςπαιδίατρος. έτσι ώστε να ξεχωρίζει από κάθε άλλη λέξη. 2) Αυτοί που εκφράζουν το ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ. καταστάσεις στις οποίες η υπόθεση δεν έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν. αποτέλεσμα.- Η πρόταση που προσδιορίζεται από αυτήν λέγεται ΑΠΟΔΟΣΗ.

π. Είναι επιρρηματικές. 3) Να χρησιμοποιήσουμε σωστά τη λέξη. Εισάγονται με τους συνδέσμους ώστε. 7Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Δευτερεύουσες προτάσεις που δηλώνουν τις συνέπειες ή τα αποτελέσματα ενός γεγονότος. ΕΝΑΝΤΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Δευτερεύουσες προτάσεις που εκφράζουν αντίθεση ή εναντίωση προς ένα γεγονός ή ενδεχόμενο. για να δηλώσουμε το δημιούργημα. μολονότι. .2) Να συνειδητοποιήσουμε το σύνολο των πραγμάτων που περιλαμβάνονται στην έννοια της λέξης. Εισάγονται με τους συνδέσμους: ενώ. που. αν και. Είναι επιρρηματικές. και ας.χ. Γ ΜΕΤΩΝΥΜΙΑ: Το σχήμα του λόγου κατά το οποίο χρησιμοποιούμε: 1) Το όνομα του δημιουργού. και ώστε να. παρόλο που κλπ.: Στην Εθνική Πινακοθήκη εκτίθεται ένας Θεοτοκόπουλος = Ένας πίνακας του Θεοτοκόπουλου.

Γ Στον ΠΡΟΦΟΡΙΚΟ ΛΟΓΟ αποδίδουμε το νόημα όσων θέλουμε να πούμε ή και τα συναισθήματά μας χρησιμοποιώντας μικρές ή μεγαλύτερες παύσεις. ανεβοκατεβάσματα και χρωματισμούς της φωνής μας.χ.: Έλα να πιούμε ένα ποτηράκι = κρασί. π.2) Αυτό που περιέχει κάτι. όταν τις χρησιμοποιούμε με σημασίες που δε μας επιτρέπουν να τις κατατάξουμε σε κάποιο από τα άλλα άκλιτα μέρη του λόγου. π. 8Η ΕΝΟΤΗΤΑ Β ΜΟΡΙΑ: Οι λέξεις να και θα που χρησιμοποιούμε για να σχηματίσουμε την υποτακτική έγκλιση και τους μελλοντικούς χρόνους. Τόπο στα νιάτα = στους νέους. . Όλες γενικά οι άκλιτες λέξεις.χ. Τα μόρια χρωματίζουν συναισθηματικά το λόγο και δίνουν εκφραστικότητα. Στο ΓΡΑΠΤΟ ΛΟΓΟ χρησιμοποιούμε τα ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΙΞΗΣ. για να δηλώσουμε το περιεχόμενο. αντί για το συγκεκριμένο. 3) Το αφηρημένο.

το συσχετίζουμε με κάτι άλλο πολύ γνωστό. Στην παρομοίωση χρησιμοποιούμε υποχρεωτικά το σαν ή το όπως. ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ: Για να τονίσουμε μια ιδιότητα ενός προσώπου ή πράγματος ή ιδέας. . Δ Κάθε λέξη δημιουργείται με μία μόνο σημασία που λέγεται ΑΡΧΙΚΗ ή ΚΥΡΙΑ. οι οποίες ονομάζονται ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ή ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΕΣ ΣΗΜΑΣΙΕΣ. ΣΧΗΜΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ: Όταν αντί για μια λέξη ή φράση χρησιμοποιούμε την αντίθετή της μαζί με άρνηση. Με τον καιρό η λέξη αποκτά διάφορες άλλες σημασίες. ΕΙΡΩΝΕΙΑ: Όταν χρησιμοποιούμε με προσποίηση λέξεις ή φράσεις για να δείξουμε το εντελώς αντίθετο από αυτό που λέμε. ΥΠΕΡΒΟΛΗ: Όταν για να προκαλέσουμε ισχυρή εντύπωση λέμε κάτι που ξεπερνά το πραγματικό ή το συνηθισμένο.Στη μοντέρνα ποίηση παραλείπονται ολότελα ή χρησιμοποιούνται ελάχιστα σημεία στίξης. που έχει αυτή τη σημασία σε μεγάλο βαθμό. ΣΧΗΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ: Οι αποκλίσεις από την κύρια σημασία και οι διάφορες ιδιόρρυθμες χρήσεις των λέξεων ή φράσεων μέσα σε ένα ορισμένο περιβάλλον επικοινωνίας.

2) Να μελετήσω τη δομή του. Καλό θα ήταν να αποφεύγεται η χρήση αυτούσιων λέξεων ή φράσεων του αρχικού κειμένου. 5) Να τα αποδώσω σε ένα νέο κείμενο που να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο παράγεται. 4) Να σημειώσω πλαγιότιτλους.ΣΥΝΕΚΔΟΧΗ: Όταν χρησιμοποιούμε το μέρος ενός συνόλου αντί για το σύνολο και αντίστροφα. την ύλη αντί για το πράγμα που γίνεται από αυτήν ή εκείνο που παράγει αντί για εκείνο που παράγεται από αυτό. Οι περιλήψεις είναι εξαιρετικά χρήσιμες και έχουν πολλές εφαρμογές στην καθημερινή ζωή. 3) Να εντοπίσω και να υπογραμμίσω τα βασικά στοιχεία κάθε ενότητας. διατηρώντας μόνο τα βασικά τους στοιχεία και παραλείποντας τις λεπτομέρειες. Για να κάνω την περίληψη ενός κειμένου πρέπει: 1) Να κατανοήσω το αρχικό κείμενο. Ε ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ: Σύντομα κείμενα που προκύπτουν από άλλα εκτενέστερα. Πρέπει οπωσδήποτε να τηρούμε το όριο των λέξεων που έχει δοθεί. .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful