You are on page 1of 2

Samoglasnici

itajudi ovu pjesmu na prvi pogled nam se ini da Rembo afirmie Bodlerove ideje o univerzalnoj analogiji mirisa izmeu mirisa, boja i zvukova, ali naprotiv Rembo dijeli ovu pjesmu na 5 cjelina na 5 samoglasnika.Najprije na poetku pjesme Rembo pridodaje samoglasniku neki epitet, eledi da naglasi da su samoglasnici stubovi jezika. Dalje dolazi do 5 slojeva u kojima se kompletno moe opisati ljudski ivot od njegovog nastanka pa do zavretka. Razne su teorije o simbolici samoglasnika u ovoj pjesmi. Ja nedu pisati svoje miljenje, na vama je da to utvrdie. To je individualnoimpresionisticki nacin spoznaje ove pjesme. Tako da se moe sa sigurnodu tvrditi da je nad samoglasnicima izvrena odreena stepenizacija vrijednosti. Poevi od prvog samoglasnika od poetka cjeline , od najnieg djela ovjekovog ivota, od raanja pjesnik opisuje dolazak na svijet i patnje pri njemu. Drugi sloj samoglasnik E, prvi stepen ivota, predstavlja sigurnost ,ljepotu prirode, okrenuvi ga naopake simbolizuje ator, zatitu za ovjeka. Samoglasnikom I Rembo dolazi do ovjekovog ideala ljubavi to jest daje vedi znaaj ljubavi od prva dva sloja. U predstavlja spokoj i mir, zrelost, odmakle godine ivota. I na kraju O kao omega, kraj ivota,postojanja. Truba simbolizuje Boga njegovu mod i poloaj naspram ostala 4 sloja u ovoj pjesmi.Po meni poenta ovje pjesme je povezanost samoglasnika sa prirodom tj sa ovjekovim ivotom od njegovog raanja preko prvih koraka, ljubavi, zrelosti do vrhovne Trube ivota. Kao to sam ved napisao dosta je aluzija i naina tumaenja ove pjesme. Pored mog tumaenja bez puno aluzija proitajte svakako i ovaj nain tumaenja pjesme:"Neki smatraju da se inspirisao Bodlerovom idejom o analogiji izmeu boja, zvukova i mirisa, meutim,Remboova namera nije da simbolizuje jedinstvo sveta, ved on razlae celinu, tj. re , na elemente i od njih pravi novo delo. Za poetak, zanimljivo je to to boje pripisuje samo vokalima. Intrigira i to to slova nisu poreana po azbunom redu i to svako slovo ne zauzima jednak prostor. Ako svako slovo rotiramo i posmatramo njegovu formu, moemo otkriti skrivenu sliku enskog tela, a na to ukazuje i kalambur samog naziva pesme : voyelles vois elles. Kada se A okrene naopako, predstavlja pubini trougao, to se i potvruje slinodu sa korsetom, tipinim enskim odevnim predmetom. Zatim, jedna nimalo romantina slika, smrad mogudi enski ciklus, gde se kupe muve, sjajnih krila. Mrani zaliv je jasna asocijacija. Ako se E, koje je Rembo pisao kao grko slovo epsilon (), poloi, dobijaju se grudi. Belina im se naglaava i etimolokim znaenjem rei candeur belina. Od pare postaju atori, zatim koplja gordih santi i uzvienost belih kraljeva. Emociju doarava evocirajudi drhtaje cveda. Potom, ako se I postavi horizontalno, postaje linija usana, koje i spominje, i pod uticajem pijanstva i kajanja, postaju krvavo crvene. Obrnimo U i dobidemo dugu kosu. Pesnik je vidi kako proizvodi talasanje mora, kao kovrde, uz latinski pridev viridis, koji oznaava tamnu nijansu zelene boje. ivotinje na panjacima su vake, ved poznate iz pesme Les chercheuses de poux, blizu ela, tj. bora, ploda alhemije koju i sam pesnik eli i trai. O, bez potrebe za rotiranjem , predstavlja usta, vhovnu Trubu punu lude cike (suprme Clairon plein des strideurs tranges), pri emu lan des ukazuje na to da je re o odreenom zvuku, onom kojeg prati aneoska tiina, vrhunac seksualnog uitka. Zato je O mega, u znaenju velik, ali i u znaenju grkog slova i simbolike pesma ide od alfe do omege, i tako postaje jasan redosled slova. U tom vanom trenutku, O su i oi koje svetle, a ljubiast sjaj moe biti aluzija na devojku sa ljubiastim oima (la fille aux yeux de violette) koja ga je pratila do Pariza februara 1871. Posesiv Ses napisan velikim slovom ukazuje na to. Na ovom primeru mogu da se vide odlike Remboove poezije, hermetinost, predvianje i uklapanje svih znaenja u celokupan smisao izvrsnom upotrebom jezika.

Pijani brod
U pesmi Pijani brod Rembo se identifikuje sa naputenim brodom, brodom bez posade koji plovi egzotinim morima i ije putovanje se zavrava brodolomom. Tema pesme Pijani brod je, kako istiu brojni tumai njegove poezije, drevni pesniki topos: simbolino prikazivanje ivota kao putovanja brodom: navigatio vitae. Ova tema se dosta srede u svetskoj knjievnosti, kod svih naroda koji su iveli na obalama mora ili okeana, poev od staroegipatske knjige o brodolomniku koji strada, preko Odiseje i Sindbada moreplovca, do, recimo, savremenog portugalskog pesnika Fernanda Peue. Tema je prisutna naroito u romantizmu: Kolridova Pesma o starom mornaru, Poove prie U dubinama Melstrema i Avanture Artura Gordona Pima, Bodlerove pesme. Tema pesme moe se shvatiti i kao eros putovanja. Pesnik se poistoveduje sa brodom, iju posadu su pobili Indijanci. Putovanje poinje iz pobune, iz nemirenja sa svetom u kome su oveku okviri jednom zauvek zadati, to simbolizuje red i poredak kopna i luke. Pobunjeni ljudski duh, zapuden u svet beskraja, ne moe vie da se pomiri sa trivijalnim ogranienjima i datostima na koje je bio osuen. To je bekstvo u poigravanje na beskrajnoj morskoj puini. O tom bekstvu, jedan od tumaa ove pesme Jing Peter Ri, kae: "To je odricanje od sveta organizacije, od raundijske trgovine, od nacionalnog ponosa, od evropske civilizacije uopte na izmaku XIX veka." Zatim brod plovi u slobodu prostora, gde su pomeani elementi unutranjeg, duhovnog sveta i spoljanjeg, "realnog". Ovaj brod sasvim slobodno luta egzotinim morima i zemljama. Istie se da je egzotina priroda, koju Rembo u ovoj pesmi stavlja nasuprot evropskoj civilizaciji, predeo bez ljudi. "Egzotina morska vegetacija i prauma - kae Ernst Ri to su ustaljeni simboli jedne sile koja preti da preplavi i uniti kulturu u raspadanju." Evropski, civilizovani kontinent, olien je metaforino u usidrenim, starim brodovima. Putovanje se zavrava brodolomom i tonjenjem u nitavilo, jer je pesnik duboko preobraen onim to je video.