Τῌ ΕΠΑΥΡΙΟΝ

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ

Τὴν πρωΐαν μετὰ τὴν συνήθη
Ἑωθινὴν Ἀκολουθίαν, λέγε·

Τὸ πρωὶ μετὰ ἀπὸ τὴ συνηθισμένη Πρωϊνὴ
Ἀκολουθία λέγε·

Τρισάγιον... Δόξα. Καὶ νῦν. Παναγία
Τριάς... Κύριε, ἐλέησον (γ´)Δόξα.
Καὶ νῦν. Πάτερ ἡμῶν... Ὅτι σοῦ
ἐστιν... Κύριε, ἐλέησον (ιβ´)Δόξα.
Καὶ νῦν. Δεῦτε προσκυνήσωμεν... (γ
´), καὶ τοὺς ἑπομένους Ψαλμούς·

Ἅγιος εἶσαι Θεὲ (Πατέρα), Ἅγιος εἶσαι (Υἱὲ)
Δυνατέ, Ἅγιο εἶσαι Ἀθάνατο (Πνεῦμα),
ἐλέησέ μας (τρεῖς φορές).

Ψαλμὸς ΚΒ´ (22)
Κύριος ποιμαίνει με καὶ οὐδέν με
ὑστερήσει· εἰς τόπον χλόης, ἐκεῖ με
κατεσκήνωσεν. Ἐπὶ ὕδατος
ἀναπαύσεως ἐξέθρεψέ με· τὴν
ψυχήν μου ἐπέστρεψεν. Ὡδήγησέ με
ἐπὶ τρίβους δικαιοσύνης ἕνεκεν τοῦ
ὀνόματος αὐτοῦ. Ἐὰν γὰρ καὶ
πορευθῶ ἐν μέσῳ σκιᾶς θανάτου,
οὐ φοβηθήσομαι κακά, ὅτι σὺ μετ᾿
ἐμοῦ εἶ. Ἡ ῥάβδος σου καὶ ἡ
βακτηρία σου, αὗταί με
παρεκάλεσαν. Ἡτοίμασας ἐνώπιόν
μου τράπεζαν, ἐξ ἐναντίας τῶν
θλιβόντων με. Ἐλίπανας ἐν ἐλαίῳ
τὴν κεφαλήν μου, καὶ τὸ ποτήριόν
σου μεθύσκον με ὡσεὶ κράτιστον.
Καὶ τὸ ἔλεός σου καταδιώξει με
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου.
Καὶ τὸ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου
εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
Ψαλμὸς ΚΓ´ (23)
Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα
αὐτῆς· ἡ οἰκουμένη καὶ πάντες οἱ
κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ. Αὐτὸς ἐπὶ
θαλασσῶν ἐθεμελίωσεν αὐτὴν καὶ
ἐπὶ ποταμῶν ἡτοίμασεν αὐτήν. Τὶς
ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ
Κυρίου; ἢ τὶς στήσεται ἐν τόπῳ
ἁγίῳ αὐτοῦ; Ἀθῷος χερσὶ καὶ
καθαρὸς τῇ καρδίᾳ, ὃς οὐκ ἔλαβεν
ἐπὶ ματαίῳ τὴν ψυχὴν αὑτοῦ καὶ

Δόξα στὸν Πατέρα, στὸν Υἱὸ καὶ στὸ Ἅγιο
Πνεῦμα. καὶ τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς
ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν.
Παναγία Τριάδα, ἐλέησέ μας, Κύριε (Θεὲ
Πατέρα) δεῖξε εὐσπλαγχνία γιὰ τὶς
ἁμαρτίες μας. Δέσποτα (Υἱὲ) συγχώρεσε τὶς
ἀνομίες μας. Ἅγιο (Πνεῦμα) ἐπίσκεψε καὶ
θεράπευσε τὶς ἀδυναμίες μας, ἐξ αἰτίας τοῦ
ὀνόματός Σου.
Κύριε ἐλέησε, Κύριε ἐλέησε, Κύριε ἐλέησε.
Δόξα... καὶ τώρα...
Ἐπουράνιε Πατέρα μας, ἂς εἶναι ἁγιασμένο
τὸ ὄνομά Σου. Ἂς ἔλθει ἡ βασιλεία Σου, ἂς
γίνει τὸ θέλημά Σου, ὅπως στὸν οὐρανό,
ἔτσι καὶ στὴ γῆ. Δῶσε μας σήμερα τὴν
ἀπαραίτητη γιὰ τὴ συντήρησή μας τροφὴ
καὶ συγχώρεσε τὶς ἁμαρτίες μας, ὅπως κι
ἐμεῖς συγχωροῦμε ὅσους μᾶς ἀδικοῦν. καὶ
μὴν ἐπιτρέψεις νὰ πέσουμε σὲ πειρασμὸ
(ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴ δική μας διάθεση),
ἀλλὰ φύλαξέ μας κι ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς
ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν πονηρὸ (τὸν
διάβολο).
Γιατὶ ἐσὺ ἔχεις τὴν ἐξουσία καὶ τὴ δύναμη
καὶ σὲ Σένα ἀνήκει ἡ δόξα, στὸν Πατέρα καὶ
στὸν Υἱὸ καὶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τώρα καὶ
πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες.
Ἀμήν.
Κύριε ἐλέησε (δώδεκα φορές).

οὐκ ὤμοσεν ἐπὶ δόλῳ τῷ πλησίον
αὐτοῦ. Οὗτος λήψεται εὐλογίαν
παρὰ Κυρίου, καὶ ἐλεημοσύνην
παρὰ Θεοῦ σωτῆρος αὐτοῦ. Αὕτη ἡ
γενεὰ ζητούντων τὸν Κύριον,
ζητούντων τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ
Ἰακώβ. Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες
ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι,
καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς
δόξης. Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Βασιλεὺς
τῆς δόξης; Κύριος κραταιὸς καὶ
δυνατός, Κύριος δυνατὸς ἐν
πολέμῳ. Ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες
ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι,
καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς
δόξης. Τίς ἐστιν οὗτος ὁ Βασιλεὺς
τῆς δόξης; Κύριος τῶν δυνάμεων,
αὐτός ἐστιν ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης.
Ψαλμὸς ΡΙΕ´ (115)
Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ
ἐταπεινώθην σφόδρα. Ἐγὼ δὲ εἶπα
ἐν τῇ ἐκστάσει μου· Πᾶς ἄνθρωπος
ψεύστης. Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ
περὶ πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;
Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ
ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι. Τὰς
εὐχάς μου τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω,
ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.
Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος
τῶν ὁσίων αὐτοῦ. Ὦ Κύριε, ἐγὼ
δοῦλος σός, ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ
υἱὸς τῆς παιδίσκης σου· διέῤῥηξας
τοὺς δεσμούς μου. Σοὶ θύσω θυσίαν
αἰνέσεως καὶ ἐν ὀνόματι Κυρίου
ἐπικαλέσομαι. Τὰς εὐχὰς μου τῷ
Κυρίῳ ἀποδώσω ἐναντίον παντὸς
τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ἐν αὐλαῖς οἴκου
Κυρίου ἐν μέσῳ σου, Ἱερουσαλήμ.
Δόξα. Καὶ νῦν. Ἀλληλούϊα (γ´). Δόξα
σοι ὁ Θεός. Κύριε, ἐλέησον (γ´).
Καὶ τὰ παρόντα τροπάρια.
Ἦχος πλ. β´.
Τὰς ἀνομίας μου πάριδε, Κύριε, ὁ
ἐκ Παρθένου τεχθείς, καὶ τὴν
καρδίαν μου καθάρισον, ναὸν
αὐτὴν ποιῶν τοῦ ἀχράντου σου
Σώματος καὶ Αἵματος· μή με
ἐξουδενώσῃς ἀπὸ τοῦ σοῦ
προσώπου, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ
μέγα ἔλεος.

Δόξα... καὶ τώρα...
Ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσουμε καὶ νὰ πέσουμε
στὰ πόδια τοῦ Βασιλιᾶ μας Θεοῦ.
Ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσουμε καὶ νὰ πέσουμε
στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Βασιλιᾶ μας
Θεοῦ.
Ἐλᾶτε νὰ προσκυνήσουμε καὶ νὰ πέσουμε
στὰ πόδια τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Βασιλιᾶ καὶ
Θεοῦ μας.
Ψαλμὸς 22ος.
Ὁ Κύριος προνοεῖ γιὰ μένα καὶ ποτὲ δὲ θὰ
μοῦ λείψει τίποτα. Μὲ ἔφερε νὰ κατοικήσω
σὲ τόπους εὔφορους καὶ χλοερούς. Μὲ
διατρέφει κοντὰ σὲ δροσερὲς πηγὲς ποὺ μὲ
ἀναπαύουν. Μὲ ἐπανέφερε στὴ ζωή. Μὲ
ὁδήγησε στὸ δρόμο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς
δικαιοσύνης, ἀπὸ τὴ μεγάλη Του ἀγάπη γιὰ
τὴν ὁποία δοξάζεται τὸ ὄνομὰ Του. Ἐὰν
ποτέ, Κύριε, πορευθῶ μέσα ἀπὸ σκοτεινοὺς
τόπους στοὺς ὁποίους κυριαρχεῖ ὁ θάνατος,
οὔτε καὶ τότε θὰ φοβηθῶ τίποτε, γιατὶ θὰ
εἶσαι Ἐσὺ μαζί μου. Ἡ δύναμη τῆς πίστεώς
μου σ᾿ Ἐσένα, ποὺ τὴ χρησιμοποιῶ σὰν
στήριγμα καὶ ὁδηγό, αὐτὴ μὲ παρηγορεῖ
στὶς δύσκολες περιστάσεις. Ἑτοίμασες
πλούσιο τραπέζι γιὰ μένα, ἀκριβῶς
μπροστὰ στὰ μάτια τῶν ἐχθρῶν μου.
Ἄλειψες τὸ κεφάλι μου μὲ ἁγιασμένο λάδι
καὶ μοῦ πρόσφερες ποτήρι μὲ μεθυστικὸ
ἄριστο κρασί. καὶ τὸ ἔλεός σου θὰ μὲ
συνοδεύει σ᾿ ὅλη μου τὴ ζωή· ἕως ὅτου
ἀξιωθῶ νὰ κατοικῶ αἰώνια στὸν οἶκο τοῦ
Κυρίου.
Ψαλμὸς 23ος.
Στὴν ἐξουσία τοῦ Κυρίου ἀνήκει ἡ γῆ καὶ
ὅ,τι ὑπάρχει σ᾿ αὐτήν, ἡ οἰκουμένη κι ὅλοι
ὅσοι κατοικοῦν πάνω σ᾿ αὐτή. Γιατὶ ὁ
Κύριος τὴ θεμελίωσε πάνω στὴ θάλασσα
καὶ τὴ στερέωσε πάνω στὰ ποτάμια. Ποιός
θὰ ἀνεβεῖ πάνω στὸ βουνὸ τοῦ Κυρίου καὶ
ποιός θὰ σταθεῖ μὲ παρρησία στὸν ἅγιο
τόπο Του; Μόνον ὅποιος ἔχει καθαρὰ ἀπὸ
τὴν ἁμαρτία χέρια καὶ ἡ καρδιά του εἶναι
ἀμόλυντη· αὐτὸς ποὺ δὲν ἀσχολήθηκε μὲ
μάταια πράγματα καὶ ποτὲ δὲν ὁρκίστηκε
δόλια μὲ σκοπὸ νὰ ἐξαπατήσει τὸν ἀδελφό
του. Αὐτὸς θὰ λάβει εὐλογία ἀπὸ τὸν Κύριο
καὶ θὰ ἐλεηθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ Σωτήρα
του. Αὐτὴ εἶναι ἡ γενιὰ ἐκείνων ποὺ

δοθῆναί μοι τὴν ἄφεσιν. τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβὴς φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο καὶ ἀνόμοις κριταῖς σέ. Πίστεψα στὸ Θεό. Ἀνοῖξτε τὶς πύλες οἱ ἄρχοντες. Ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ ἔνδοξος Βασιλιὰς. πρῶτον καταλλάγηθι τοῖς σὲ συνεχῶς (στὴ ζωή τους) ἐκζητοῦν τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου. ἁγνή. ὁ χιτών με ἐλέγχει. Ὢ. ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ Δείπνου. Κύριε. καὶ κατάκρισιν προξενήσω τῇ πολυαμαρτήτῳ μου ψυχῇ. ὁ δυνατὸς στοὺς πολέμους. ἐλέησέ μας (τρεῖς φορές). τὴν διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. μόνη εὐλογημένη. φόβῳ πρόσελθε. ἐὰν γὰρ τολμήσω σοι προσελθεῖν σὺν τοῖς ἀξίοις. Καὶ νῦν. Κύριε.Κύριε. τὸν δίκαιον Κριτήν.. Καθάρισον. Εἰς τὴν μετάληψιν τῶν Ἁγιασμάτων σου πῶς ἀναιδεσθῶ ὁ ἀνάξιος. Σῶμα Δεσπότου. στὶς αὐλὲς τοῦ οἴκου Του. Ποιός εἶναι αὐτὸς ὁ ἔνδοξος Βασιλιὰς. ΣΤΙΧΟΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ Περὶ τοῦ. Στὴ μετάληψη τῶν ἁγίων Μυστηρίων Σου πῶς θὰ μπορέσω νὰ προσέλθω ὁ ἀνάξιος.. τὸν ῥύπον τῆς ψυχῆς μου καὶ σῶσόν με. Τὶς εὐχαριστίες μου πρὸς τὸ Θεὸ θὰ τὶς ἀναπέμψω μπροστὰ σ᾿ ὅλο τὸ λαὸ Του. πῶς δεῖ προσέρχεσθαι τοῖς Ἀχράντοις Μυστηρίοις Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ Μέλλων φαγεῖν. Ἀλληλούϊα (τρεῖς φορές). γι᾿ αυτὸ καὶ μίλησα (γιὰ τὶς εὐεργεσίες Του). Κύριε. καὶ τώρα. Ὁ Κύριος. πταισμάτων· πρὸς σὲ κατέφυγον. ἐκζητοῦν τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. σωτηρίας δεόμενος. καὶ μεγαλῶστε πύλες αἰώνιες γιὰ νὰ εἰσέλθει ὁ ἔνδοξος Βασιλιάς. παραδίδωσι. δόξα σοι. ἐλέησον (μ´). δοῦλος Σου εἶμαι ἐγὼ καὶ γιὸς τῆς δούλης σου· Ἐσὺ μὲ ἐλευθέρωσες ἀπὸ τὰ δεσμά μου. τὸ παρόν. ὁ ἰσχυρὸς καὶ δυνατός. Δόξα..Δόξα. τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον· φεῦγε ἀκόρεστον ψυχήν. Κύριε. κάνοντὰς την ναὸ ἄξιο νὰ δεχτεῖ τὸ ἄχραντο Σῶμα καὶ Αἷμα Σου. Τό. Ὅσες πύλες παραμένετε αἰώνιες ἀνοῖξτε διάπλατα γιὰ νὰ εἰσέλθει ὁ ἔνδοξος Βασιλιάς. Θεοτόκε. Καὶ τὰ τροπάρια. Τὶς εὐχαριστίες μου πρὸς τὸ Θεὸ θὰ τὶς ἀναπέμψω μπροστὰ σ᾿ ὅλο τὸ λαὸ Του.. Σὺ ποὺ γεννήθηκες ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία παράβλεψε τὶς ἁμαρτίες μου καὶ καθάρισε τὴν καρδιά μου. Σὺ ποὺ ἔχεις ἀμέτρητο ἔλεος μὴ μὲ διώξεις μακριὰ ἀπὸ τὸ πρόσωπό Σου. Εἶναι ὁ Κύριος ὁ πανίσχυρος καὶ κυρίαρχος. Δόξα σὲ Σένα Θεέ μας (τρεῖς φορές). Ἐπίσκεψαι τὴν ἀσθενοῦσάν μου ψυχὴν καὶ πρέσβευε τῷ Υἱῷ σου καὶ Θεῷ ἡμῶν. Βλέπε. Ἀνοῖξτε τὶς πύλες οἱ ἄρχοντες. ὧν ἔπραξα δεινῶν. Θεοτοκίον Πολλὰ τὰ πλήθη τῶν ἐμῶν. ὡς φιλάνθρωπος. Ὁ θάνατος τῶν Ἁγίων εἶναι σπουδαῖος στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. καὶ ἀμέσως τὰς ἑπομένας Ἰκετηρίους Εὐχάς. Δόξα. Ὅτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταὶ ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο. Ταπεινώθηκα πολὺ ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς καὶ εἶπα στὴν παραζάλη μου· κάθε ἄνθρωπος εἶναι ψεύτης. Γιατὶ ἂν τολμήσω νὰ προσέλθω μαζὶ μὲ . Θεῖον δὲ πίνων Αἷμα πρὸς μετουσίαν. Τί μπορῶ νὰ ἀνταποδώσω στὸν Κύριό μου σὰν ἀντάλλαγμα στὶς εὐεργεσίες Του. Ψαλμὸς 115ος. χρημάτων ἐραστά. μετανοίας ὅσας βούλει. ἄνθρωπε. αὐτὸς εἶναι ὁ ἔνδοξος Βασιλιάς. ἀφοῦ τοὺς χαρίζει τὴν αἰωνιότητα. Τῇ δὲ ἁγίᾳ καὶ Μεγάλη Πέμπτη. Κύριε. ποὺ βρίσκεται στὸ κέντρο σου Ἱερουσαλήμ. Μόνο μὲ τὸ νὰ πάρω ποτήρι ἀναμνηστικὸ τῆς σωτηρίας μου καὶ νὰ ἐπικαλεστῶ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μου. Γι᾿ αὐτὸ κι ἐγὼ θὰ Σοῦ προσφέρω θυσία εὐχαριστίας καὶ θὰ ἐπικαλεστῶ τὸ ὄνομά Σου. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός. μὴ φλεγῇς· πῦρ τυγχάνει.

μακρόθυμός τε καὶ πολυέλεος. πρόσδεξαι κἀμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ τὴν μετάνοιαν καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν ῥημάτων μου· ἥμαρτον γάρ. (Κύριε). ὁ δι᾿ ὑπερβολὴν ἀγαθότητος ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν σάρκα φορέσας. οὐδὲ εὐδοκεῖς ἐπ᾿ ἀπωλείᾳ ἀνθρώπων. ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν· οὐ γὰρ βούλει. τὴν ἐμὴν πάντως ἀναμένων ἐπιστροφήν. Σὺ γὰρ εἶπας. κι ἐσὺ ἄνθρωπε ποὺ ἀγαπᾶς τὰ χρήματα. καὶ παραδίνει Ἐσένα τὸν δίκαιο Κριτὴ σὲ κριτὲς ἄδικους καὶ παράνομους. αὐτὸς ἀθάνατε Βασιλεῦ. λοιπόν. αὐτὸν ποὺ ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὰ κρεμάστηκε· ἀπόφευγε νὰ γίνεται ἡ ψυχή σου ἄπληστη σὰν τοῦ Ἰούδα. Ἀμέτρητες εἶναι οἱ ἁμαρτίες μου. Θεοτόκε. εἰ καὶ ἀνάξιὸς εἰμι τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ αὐτῆς τῆς προσκαίρου ζωῆς ὅλον ἑμαυτὸν κείνους ποὺ εἶναι ἄξιοι. Δέσποτα. τότε ὁ ἀσεβὴς Ἰούδας σκοτιζόταν ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τῆς φιλαργυρίας. Ἀλλὰ σύ. τὸ λερωμένο (ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες) ἔνδυμα τῆς ψυχῆς μου θὰ μὲ ἐλέγξει. φιλάνθρωπε. Γι᾿ αὐτό. καὶ σταυρωθεὶς καὶ τυθεὶς ὑπὲρ τῶν ἀχαρίστων καὶ ἀγνωμόνων ἡμῶν. Ἄλλοι στίχοι ὅμοιοι· Πρὶν νὰ λάβεις κι ἐσὺ μέρος στὴν ὑπέρτατη θυ σία . Διὸ κἀγώ. μόνη εὐλογημένη. γιατὶ εἶναι φωτιά. Συμεὼν τοῦ Μεταφραστῆ. πλησίασε μὲ φόβο γιὰ νὰ μὴν καεῖς. Τὴν ἁγία καὶ Μεγάλη Πέμπτη λέγε τὸ παρόν· Ὅταν οἱ ἔνδοξοι μαθητές Σου. οὐ παρέδωκάς με συναπολέσθαι ταῖς ἀνομίαις μου. τὰς σὰς ἐντολὰς παραβὰς καὶ μὴ ὑπακούσας τοῖς σοῖς προστάγμασιν. φωτίζονταν (ἀπὸ τὸ ὑπόδειγμα τῆς ταπεινώσεὼς σου). ποὺ τόλμησε νὰ διαπράξει τὴν προδοσία στὸν Διδάσκαλο. ὁ τοῦ ἀνάρχου Πατρὸς συναΐδιος Υἱὸς καὶ συνάναρχος. μυστικὴν βρῶσιν φάγε. Ἁγνή. καὶ παρακάλεσε τὸν Υἱό σου καὶ Θεό μας νὰ μοῦ συγχωρήσει ὅσα φοβερὰ διέπραξα. διὰ τοῦ προφήτου σου. Καταφεύγω σὲ σένα. ἄνθρωπε. Θεοτοκίο. Πρὸ τοῦ μετασχεῖν τῆς φρικώδους θυσίας. τὸ πλάσμα τῶν σῶν ἀπολέσθαι χειρῶν. ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου καὶ οὔκ εἰμι ἄξιος ἀτενίσαι εἰς τὸ ὕψος τῆς δόξης σου· παρώργισα γάρ σου τὴν ἀγαθότητα. Ἕτεροι ὅμοιοι. καὶ θὰ προσθέσω κανούριες ἁμαρτίες στὴν πολυάμαρτη ψυχή μου. ὄντας ἀκατάλληλο γιὰ τὸ Μυστικό Σου Δεῖπνο. Σὺ ποὺ ὅλους τοὺς περιβάλλεις μὲ ἀγάπη. Πρόσεξε τὴν ἄρρωστη ψυχή μου. Κύριε. ὅτι οὐ θελήσει θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ. ἔχοντας ἀνάγκη σωτηρίας. ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας. τῷδε πρόσευξαι τῷ τρόπῳ μετὰ τρόμου. ὁ πάσης ὁρατῆς καὶ ἀοράτου κτίσεως δημιουργός. ποὺ πρόκειται νὰ μεταλάβεις τὸ Σῶμα τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ. Καὶ τώρα. Ἂς εἶσαι δοξασμένος Κύριε. ἔπειτα θαῤῥῶν. καὶ τῷ οἰκείῳ σου Αἵματι ἀναπλάσας τὴν φθαρεῖσαν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας φύσιν ἡμῶν. τὸ βράδυ τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου ποὺ τοὺς ἔπλενες τὰ πόδια.λυποῦσιν. Τώρα. Πρὶν τολμήσεις νὰ πιεῖς τὸ θεϊκὸ Αἷμα καὶ νὰ λάβεις ἔτσι μέρος στὸ Μυστήριο. Κύριε. ΕΥΧΗ Α´ Τοῦ Μεγάλου Βασιλείου Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. ἀνεξίκακος ὤν. Κύριε. ἀλλὰ θέλεις πάντας σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν. ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ Γιὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ προσέρχεται κανεὶς γιὰ νὰ κοινωνήσει τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. καθάρισε τὴν ψυχή μου καὶ σῶσε με ὡς φιλάνθρωπος. Πρόσεξε. συμφιλιώσου μ᾿ ὅσους σὲ ἔχουν ἀδικήσει κι ἔπειτα πρόσελθε μὲ θάρρος νὰ μεταλάβεις τὴ μυστικὴ τροφή. ὁ Θεὸς ἡμῶν. τοῦ ζωοποιοῦ Σώματος τοῦ Δεσπότου.

ἐξόργισα τὴν ἀγάπη Σου. μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς. Κύριε· ἁμάρτησα πρὸς τὸν οὐρανὸ καὶ σὲ Σένα τὸν Ἴδιο. ἀφοῦ ὑπέταξα ὅλον τὸν ἑαυτό μου στὴν ἁμαρτία καὶ τὸν ὑποδούλωσα στὶς μάταιες ἡδονές. Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. ἀλλὰ ποίημα καὶ πλάσμα σὸν γεγονώς. φιλάνθρωπε Χριστέ. καὶ ἄκουσε καὶ πρόσεξε τὶς προσευχές μου. φιλάνθρωπε Χριστέ. Γιατὶ δὲν θέλεις νὰ χαθεῖ ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶναι ἔργο τῶν χεριῶν Σου. πρόσδεξεκαὶ τὴ δική μου μετάνοια. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. προσευχήσου μὲ θεῖο φόβο κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπο. Δέξαι οὖν κἀμέ. δὲν ἀπελπίζομαι ὁ ἄθλιος γιὰ τὴ δική μου σωτηρία καὶ προσβλέποντας μὲ θάρρος στὴν ἀμέτρητη εὐσπλαγχνία Σου προσέρχομαι (νὰ κοινωνήσω). ὡς τὸν Τελώνην καὶ ὡς τὸν Ἄσωτον· καὶ ἆρόν μου τὸ βαρὺ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν. καὶ σήκωσε ἀπὸ πάνω μου τὸ βαρὺ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μου ποὺ μὲ πλακώνει· Ἐσὺ ποὺ βάσταξες καὶ βαστάζεις τὶς ἁμαρτίες τοῦ κόσμου (πάνω στὸ . ὅπως τὸν Τελώνη καὶ τὸν Ἄσωτο γιό. ἀλλὰ ἐπιθυμεῖς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ σωθοῦν καὶ νὰ γνωρίσουν τὴν ἀλήθεια. καὶ δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ στρέψω τὸ βλέμμα μου πρὸς τὴ μεγάλη Σου δόξα. φιλάνθρωπε Θεέ μας. ΕYXΗ B´ (τοῦ αὐτοῦ) Οἶδα. ὅτι ἀναξίως μεταλαμβάνω τοῦ ἀχράντου σου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου σου Αἵματος καὶ ἔνοχὸς εἰμι καὶ κρῖμα τοῦ ζωοποιοῦ Σώματος τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ. εἶπες διὰ τοῦ προφήτου Σου· Δὲν θέλω τὸ θάνατο τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀλλὰ τὴν ἐπιστροφή του καὶ τὴ σωτηρία του. ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν· καὶ καθάρισόν με ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος· δίδαξόν με ἐπιτελεῖν ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ σου. ἂν καὶ δὲν εἶμαι ἄξιος οὔτε γιὰ τὸν οὐρανὸ οὔτε γιὰ τὴ γῆ. ποὺ μὲ τὸ δικό Σου Αἷμα ἔδωσες καινούρια ζωὴ στὴ φθαρμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἀνθρωπότητα· Ἐσὺ ἀθάνατε Βασιλιά. μακρόθυμος καὶ πολυέλεος. Κύριε. Δέξου. εἰς Πνεύματος ἁγίου κοινωνίαν. κι ἐμένα. περιμένοντας πάντα τὴ μέρα ποὺ θὰ ἐπιστρέψω πάλι κοντά Σου. ἐπειδὴ ὅμως ἐξακολουθῶ νὰ εἶμαι δημιούργημα καὶ πλάσμα δικό Σου. Ἀμήν. Γιατὶ ἁμάρτησα. ἵνα ἐν καθαρῷ τῷ μαρτυρίῳ τῆς συνειδήσεώς μου. μὲ τὸ νὰ παραβῶ τὶς ἐντολές Σου καὶ νὰ μὴν ὑπακούσω τὰ προστάγματά Σου. καὶ ἕξω σε ἐν ἐμοὶ κατοικοῦντα καὶ μένοντα σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι. ἔγινες Ἄνθρωπος. σταυρώθηκες καὶ θυσιάστηκες γιὰ μᾶς τοὺς ἀχάριστους καὶ ἀγνώμονες. Κύριε. Ναί. σὺν πᾶσι τοῖς ἐκλεκτοῖς σου. ὁ τὴν ἁμαρτίαν αἴρων τοῦ κόσμου καὶ τὰς ἀσθενείας τῶν ἀνθρώπων ἰώμενος· ὁ τοὺς κοπιῶντας καὶ πεφορτισμένους πρὸς σεαυτὸν καλῶν καὶ ἀναπαύων· ὁ μὴ ἐλθὼν καλέσαι δικαίους. οὔτε χαίρεσαι ὅταν χάνονται οἱ ἄνθρωποι (ἐξαιτίας τῶν ἁμαρτιῶν τους). ὅταν ἦρθε ἡ κατάλληλη ὥρα. ὁ Δημιουργὸς ὅλης τῆς ὁρατῆς καὶ ἀοράτου κτίσεως. ποὺ εἶσαι ἀνεξίκακος. Μεγάλου Βασιλείου. Ἀλλὰ Σύ. καὶ ἔτσι ἀμαύρωσα τὴν εἰκόνα Σου. Γι᾿ αὐτὸ κι ἐγώ. ὅπως τὸν ληστή. οὐκ ἀπογινώσκω τὴν ἐμαυτοῦ σωτηρίαν ὁ ἄθλιος· τῇ δὲ σῇ ἀμετρήτῳ εὐσπλαγχνίᾳ θαῤῥήσας προσέρχομαι.ὑποτάξας τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ ταῖς ἡδοναῖς δουλώσας καὶ τὴν σὴν ἀχρειώσας εἰκόνα. Εὐχὴ 1η. ὁ πάντοτε ὑπάρχων ὡς Υἱὸς τοῦ ἀνάρχου Πατέρα Σου. ἀλλ᾿ οὔτε καὶ γι᾿ αὐτὴ τὴν πρόσκαιρη ζωή. ὧν ἡτοίμασας τοῖς ἀγαπῶσί σε. ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας. ὡς τὸν Λῃστήν. τῶν ἁγιασμάτων σου τὴν μερίδα ὑποδεχόμενος. εἰς ἐφόδιον ζωῆς αἰωνίου καὶ εἰς εὐπρόσδεκτον ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματός σου· ὅπως ἂν κἀγώ. ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τὴν μερίδα τῶν ἁγιασμάτων σου. ὡς τὴν Πόρνην. ὁ Θεός μας. Γιατί. Κύριε· ἐν οἷς δεδοξασμένος ὑπάρχεις εἰς τοὺς αἰῶνας. ἐκ τοῦ ἀναξίως αὐτῶν μεταλαμβάνειν· ἀλλὰ δός μοι. ἑνωθῶ τῷ ἁγίῳ Σώματί σου καὶ Αἵματι. Γιατὶ Ἐσύ. λοιπόν. ποὺ γιὰ τὴν πολλή Σου ἀγάπη. μηδὲ ἀσθενὴς γενοίμην ψυχῇ τε καὶ σώματι. ὁ Θεός μου· καὶ μὴ εἰς κρῖμά μοι γένοιτο ἡ μετάληψις τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν Μυστηρίων σου. μέτοχος γένωμαι τῶν ἀκηράτων σου ἀγαθῶν. δὲν μὲ ἄφησες νὰ χαθῶ μαζὶ μὲ τὰ ἁμαρτήματά μου. ὅπως τὴν πόρνη.

ποὺ ἑτοίμασες γιὰ κείνους ποὺ Σὲ ἀγαποῦν. ἀλλὰ ποίησον μετ᾿ ἐμοῦ κατὰ τὸ ἔλεός σου· καὶ γενέσθω μοι τὰ ἅγια ταῦτα εἰς ἴασιν καὶ κάθαρσιν καὶ φωτισμὸν καὶ φυλακτήριον καὶ σωτηρίαν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος· εἰς ἀποτροπὴν πάσης φαντασίας καὶ πονηρᾶς πράξεως καὶ ἐνεργείας διαβολικῆς. μένει μέσα Μου κι ἐγὼ μαζί του. οὕτω κατάδεξαι καὶ ἐν τῇ φάτνῃ τῆς ἀλόγου μου ψυχῆς καὶ ἐν τῷ ἐσπιλωμένῳ μου σώματι εἰσελθεῖν. Ναί. Ὅμως προσβλέποντας μὲ θάρρος στὴν καλοσύνη Σου. καὶ οὐκ ἔχεις παρ᾿ ἐμοὶ τόπον ἄξιον τοῦ κλῖναι τὴν κεφαλήν. καὶ οὔτε νὰ γίνω ψυχικὰ καὶ σωματικὰ ἀσθενής. καὶ νὰ κατοικεῖς καὶ νὰ μένεις μέσα μου. ἐπειδὴ μεταλαμβάνω ἀναξίως τὰ ἅγια Δῶρα Σου. μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα Σου. οἶδα. ἀλλὰ δεῖξε καὶ σὲ μένα τὸ ἔλεός Σου. ἀντιθέτως. τὸν ἁμαρτωλό. προσέρχομαί σοι τῷ εἰπόντι. κατὰ διάνοιαν τῆς ἐν τοῖς μέλεσί μου ἐνεργουμένης· εἰς παῤῥησίαν καὶ ἀγάπην τὴν πρὸς σέ· εἰς διόρθωσιν βίου καὶ ἀσφάλειαν· εἰς αὔξησιν ἀρετῆς καὶ τελειότητος· εἰς πλήρωσιν ἐντολῶν· εἰς Πνεύματος ἁγίου κοινωνίαν· εἰς ἐφόδιον ζωῆς αἰωνίου καὶ εἰς ἀπολογίαν εὐπρόσδεκτον. τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματός σου· μὴ εἰς κρῖμα ἢ εἰς κατάκριμα. προσερχομένην καὶ ἁπτομένην σου. Κύριε. ὅτι κοινωνῶ τὸ ἄχραντο Σῶμα Σου καὶ τὸ τίμιο Αἷμα Σου χωρὶς νὰ εἶμαι ἄξιος καὶ ὅτι εἶμαι ἔνοχος καὶ γι᾿ αὐτὸ τρώγω καὶ πίνω τὴν καταδίκη μου. ἀφοῦ κοινωνῶ χωρὶς νὰ ἔχω συνειδητοποιήσει πλήρως ὅτι τὰ Μυστήρια αὐτὰ εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Σου. καὶ ἂς συντελέσουν τοῦτα τὰ Ἅγια Δῶρα στὴ θεραπεία μου καὶ στὸν καθαρισμὸ καὶ τὸ φωτισμὸ καὶ τὴν προφύλαξη καὶ τὴ σωτηρία καὶ τὸν ἁγιασμὸ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματός μου· γιὰ νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ . καὶ μὴ παραδειγματίσῃς με τὸν ἁμαρτωλόν.ἐμαυτῷ ἐσθίω καὶ πίνω. Εὐχὴ 2η. συμμετρίασον καὶ νῦν τῇ ταπεινώσει μου. Λυπήσου με. γιὰ νὰ ἔχω τὴν χάρη καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. διότι ὅλη ἔρημος καὶ καταπεσοῦσὰ ἐστι. Κύριε. Ἀλλά. Ὁ τρώγων μου τὴν Σάρκα καὶ πίνων μου τὸ Αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. Ἀλλ᾿ ὡς ἐξ ὕψους δι᾿ ἡμᾶς ἐταπείνωσας σεαυτόν. ὅτι οὔκ εἰμι ἄξιος οὐδὲ ἱκανός. Κύριε. πλησιάζω σ᾿ Ἐσένα ποὺ εἶπες· ὅποιος τρώει τὴ Σάρκα Μου καὶ πίνει τὸ Αἷμα Μου. Καὶ ὡς οὐκ ἀπηξίωσας εἰσελθεῖν καὶ συνδειπνῆσαι ἁμαρτωλοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ. Ἀμήν. ἀπ᾿ τοὺς ὁποίους καὶ διαρκῶς δοξάζεσαι στοὺς αἰῶνες. καὶ μὴ μὲ τιμωρήσεις παραδειγματικά. Καὶ ὡς κατεδέξω ἐν τῷ σπηλαίῳ καὶ φάτνῃ ἀλόγων ἀνακλιθῆναι. Καὶ ὡς οὐκ ἀπώσω τὴν ὁμοίαν μοι πόρνην καὶ ἁμαρτωλόν. κἀγὼ ἐν αὐτῷ. ποὺ εἶσαι ὁ Θεός μου. ὁ Θεός μου· ἂς μὴ μοῦ προσθέσει κι ἄλλη ἁμαρτία ἡ μετάληψη τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν Σου Μυστηρίων. βοήθησέ με μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοὴ νὰ δέχομαι χωρὶς κατάκριση τὰ ἅγια Μυστήριά Σου. μὴ διακρίνων τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ μου· ἀλλὰ τοῖς οἰκτιρμοῖς σου θαῤῥῶν. Χριστέ μου. Κύριε. νὰ τὰ ἔχω ἐφόδια πολύτιμα γιὰ τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ νὰ εἶναι καλόδεχτη ἡ ἀπολογία μου ὅταν ἐνώπιόν Σου κριθῶ γιὰ τὶς πράξεις μου. τοῦ λεπροῦ καὶ ἁμαρτωλοῦ. ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς. ΕΥΧΗ Γ´ (Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου) Κύριε ὁ Θεός μου. Σπλαγχνίσθητι οὖν. Γιὰ νὰ μετάσχω κι ἐγὼ μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἐκλεκτούς Σου στὴν ἀπόλαυση τῶν αἰωνίων Σου ἀγαθῶν. Γιὰ νὰ μπορῶ μὲ ἤρεμη καὶ καθαρὴ συνείδηση νὰ δεχτῶ τὰ ἅγια Μυστήριά Σου καὶ νὰ ἑνωθῶ μὲ τὸ ἅγιο Σῶμα καὶ Αἷμα Σου. Τοῦ ἰδίου. οὕτω κατάδεξαι εἰσελθεῖν καὶ εἰς τὸν οἶκον τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς. Γνωρίζω. οὕτω Σταυρὸ) καὶ θεραπεύεις τὶς ἀδυναμίες τῶν ἀνθρώπων· ποὺ προσκαλεῖς κοντά Σου καὶ ξεκουράζεις ὅλους τοὺς κουρασμένους καὶ ἀποκαμωμένους (ἀπ᾿ τὸ ζυγὸ τῆς ἁμαρτίας)· ποὺ δὲν ἦλθες στὸν κόσμο γιὰ νὰ καλέσεις τοὺς δικαίους σὲ μετάνοια ἀλλὰ τοὺς ἁμαρτωλοὺς (ὅπως ἐγὼ)· καθάρισέ με ἀπὸ κάθε μολυσμὸ τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς μου· δίδαξέ με νὰ ζῶ ἁγία ζωὴ ποὺ θὰ ἐμπνέεται ἀπὸ τὸ σεβασμὸ στὶς ἐντολές Σου.

καὶ ὅπως καταδέχτηκες ὡς βρέφος νὰ τοποθετηθεῖς σὲ σπηλιὰ καὶ φάτνη ἄλογων ζώων. ἔτσι καταδέξου νὰ εἰσέλθεις καὶ στὸ σπίτι τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς. ἁμαρτωλὴ γυναίκα. καὶ τὸν ἁγιασμόν σου ἀνεξάλειπτον ἀπ᾿ ἐμοῦ ποίησον. ποὺ θὰ μὲ ἁγιάσει. προσερχομένῳ σοι καὶ ἁπτομένῳ σου. Δέσποτα. Ἀμήν. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Γιὰ νὰ ἔχω θάρρος νὰ Σὲ ὁμολογῶ καὶ νὰ Σὲ ἀγαπῶ· γιὰ νὰ ἀλλάξω τὴ ζωή μου καὶ νὰ ζῶ πλέον μὲ ἀσφάλεια κάτω ἀπὸ τὴν σκέπη Σου· γιὰ νὰ αὐξάνω σὲ ἀρετὴ καὶ τελειότητα τηρώντας τὶς ἐντολές Σου· γιὰ νὰ ἔχω τὴ χάρη καὶ τὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· γιὰ νὰ ἔχω ἐφόδιο γιὰ τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ νὰ εἶναι καλόδεχτη ἡ ἀπολογία μου (ὅταν ἐνώπιόν Σου κριθῶ γιὰ τὶς πράξεις μου). ποὺ ἡ ἁμαρτία τὴν κατήντησε χωρὶς σύνεση. ὡς μένα κάθε πονηρὴ σκέψη καὶ πράξη καὶ διαβολικὴ ἐνέργεια ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴ σκέψη μου καὶ πραγματοποιεῖται ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ σώματός μου. μηδὲ τὰ ἔμμυσα καὶ ἀκάθαρτά μου χείλη καὶ βέβηλα. τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν. οὔτε καὶ τὸ δικό μου στόμα νὰ σιχαθεῖς ποὺ εἶναι πιὸ ἀκάθαρτο καὶ πιὸ ρυπαρὸ ἀπὸ τὸ δικό της. ἀλλ᾿ ὡς θαῤῥῶν τῇ ἀφάτῳ σου ἀγαθότητι. καὶ ὅπως δὲ θεώρησες ἀνάξιο τὸ νὰ εἰσέλθεις καὶ νὰ δειπνήσεις μαζὶ μὲ ἁμαρτωλοὺς στὸ σπίτι τοῦ λεπροῦ Σίμωνα. Ἀλλὰ γενέσθω μοι ὁ ἄνθραξ τοῦ παναγίου σου Σώματος καὶ τοῦ τιμίου σου Αἵματος εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥῶσιν τῆς ταπεινῆς μου ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος· εἰς κουφισμὸν τοῦ βάρους τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων· εἰς φυλακτήριον πάσης διαβολικῆς ἐνεργείας· εἰς ἀποτροπὴν καὶ ἐμπόδιον τῆς φαύλης μου καὶ πονηρᾶς συνηθείας· εἰς ἀπονέκρωσιν τῶν παθῶν· εἰς περιποίησιν τῶν ἐντολῶν σου· εἰς προσθήκην τῆς θείας σου χάριτος καὶ τῆς σῆς βασιλείας οἰκείωσιν. καὶ τὴν ἀκαθαρτοτέραν μου γλῶσσαν. γνωρίζω πὼς δὲν εἶμαι ἄξιος. τῶν ἀΰλων σου λειτουργῶν καὶ ἀχράντων Δυνάμεων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Διὸ δέομαί σου. ἔτσι λυπήσου κι ἐμένα τὸν ἁμαρτωλό. ἐπὶ πολὺ ἀφιστάμενος τῆς κοινωνίας σου. οὔτε καὶ τὴν πιὸ ἀκάθαρτη γλώσσα μου. τώρα ποὺ σὲ πλησιάζω καὶ σὲ ἀγγίζω. Καὶ ὡς οὐκ ἐβδελύξω τὸ ῥυπαρὸν ἐκείνης στόμα καὶ ἐναγὲς καταφιλοῦν σε. τοὺς νεφροὺς καὶ τὰ σπλάγχνα. ἵνα εἰσέλθῃς ὑπὸ τὴν στέγην τῆς ψυχῆς μου· ἀλλ᾿ ἐπειδὴ βούλει σύ. ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτία. κυβερνῶν ἐν εἰρήνῃ τὴν ζωήν μου. μηδὲ ἐμοῦ βδελύξῃ τὸ ῥυπαρώτερον ἐκείνης στόμα καὶ ἐναγέστερον. ἔτσι καταδέξου νὰ ἔλθεις στὴ φάτνη καὶ τῆς δικῆς μου ψυχῆς. Οὐ γὰρ ὡς καταφρονῶν προσέρχομαί σοι. Χριστὲ ὁ Θεός. καταξιῶν με καὶ τῆς ἐκ τῶν δεξιῶν σου παραστάσεως μετὰ τῶν ἁγίων σου· εὐχαῖς καὶ πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός. Ἀλλά. καὶ ὅλον με ἀνακαίνισον καὶ ῥίζωσον τὸν φόβον σου ἐν τοῖς μέλεσί μου. οὔτε τὰ βρώμικα καὶ σιχαμερὰ καὶ ἀσεβὴ χείλη μου.σπλαγχνίσθητι καὶ ἐπ᾿ ἐμοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ. Κύριε καὶ Θεέ μου. θηριάλωτος ὑπὸ τοῦ νοητοῦ λύκου γένωμαι. ἔτσι καὶ τώρα ἔλα στὸ μέτρο τῆς δικῆς μου ταπεινώσεως. Ἀλλὰ ἂς μοῦ γίνει τὸ πανάγιό Σου Σῶμα καὶ τὸ πολύτιμο Αἷμα Σου ἄνθρακας (φωτιὰ). ὅπως ταπεινώθηκες καὶ κατέβηκες ἀπ᾿ τὸν οὐρανὸ γιὰ τὴ σωτηρία μας. καὶ στὸ μολυσμένο σῶμα μου. θὰ μὲ φωτίσει καὶ θὰ δυναμώσει (τὴν ἀδύναμη ἀπὸ τὴν ἁμαρτία) ταπεινή μου ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μου· ποὺ θὰ μὲ ἀνακουφίσει ἀπὸ τὸ βάρος τῶν πολλῶν μου . οὔτε ἱκανὸς γιὰ νὰ εἰσέλθεις καὶ νὰ κατοικήσεις στὴν ψυχή μου. Δέσποτα Κύριε. Καὶ γενοῦ μοι βοηθὸς καὶ ἀντιλήπτωρ. τῶν ἀπ᾿ αἰῶνος σοι εὐαρεστησάντων. Εὐχὴ 3η. ὡς μόνος ὢν ἅγιος. ἁγίασὸν μου τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα. τοῦ λεπροῦ (πνευματικὰ) καὶ ἁμαρτωλοῦ. καὶ δὲν θὰ βρεῖς κατάλληλο μέρος γιὰ νὰ μείνεις. καὶ ἵνα μή. ὅταν ἦρθε κοντά Σου καὶ σὲ ἄγγιξε. γιατὶ ἔχει ὅλη ἐρημωθεῖ καὶ καταπέσει ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἁμαρτιῶν. Γι᾿ αὐτὸ (Κύριε) ἂς μὴν ἀποβεῖ σὲ μένα ἡ Κοινωνία αὐτὴ καταδίκη ἢ κατάκριση. καὶ ὅπως δὲ σιχάθηκες τὸ ἀκάθαρτο (ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες) καὶ ρυπαρό της στόμα ποὺ Σὲ φιλοῦσε. ΕΥΧΗ Δ´ (τοῦ αὐτοῦ) Οὔκ εἰμι ἱκανός. καὶ ὅπως δὲν ἔδιωξες μακριά Σου τὴν ὅμοια μὲ μένα.

Καὶ τῇ πρεσβείᾳ τῆς ἀσπόρως κυησάσης σε παναχράντου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας τῆς Μητρός σου. ἀλλὰ γιατὶ προσβλέπω μὲ θάρρος στὴν ἀνέκφραστη ἀγάπη Σου. ἱλάσθητι καὶ συγχώρησὸν μοι. μὲ τὶς εὐχὲς καὶ τὶς πρεσβεῖες τῆς Παναχράντου Σου Μητέρας. ὡς πέφυκας· εἰσέρχῃ καὶ φωτίζεις τὸν ἐσκοτισμένον μου λογισμόν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ Ἐσύ. ὅταν μετενόησε. καὶ γιὰ νὰ μὴ γίνω ὑποχείριο τοῦ νοητοῦ λύκου (τοῦ διαβόλου) μένοντας γιὰ πολὺ καιρὸ μακριὰ ἀπὸ τὴν Κοινωνία τῶν Μυστηρίων Σου. ἁγίασὲ μου τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα. οὔτε ἀπομάκρυνες ἀπὸ κοντά Σου τὸν μετανοημένο Τελώνη. καὶ ὁλόκληρον ἀνανέωσέ με καὶ ρίζωσε τὸ θεῖο φόβο Σου βαθιὰ στὰ μέλη μου γιὰ νὰ εἶναι ὁ ἁγιασμός Σου σὲ μένα παντοτινός. ἃς σὺ μόνος ἐδημιούργησας. ὅλους ὅσοι σὲ πλησίασαν μὲ εἰλικρινὴ μετάνοια τοὺς τοποθέτησες στὴν ὁμάδα τῶν φίλων Σου. καταξίωσόν με ἀκατακρίτως μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων καὶ ἀθανάτων καὶ ζωοποιῶν καὶ φρικτῶν Μυστηρίων σου. ὃ ἦν· ἀλλὰ τοὺς ὑπὸ τῆς μετανοίας προσαχθέντας. Μὲ προσκαλεῖς ν᾿ ἀνοίξω διάπλατα τὶς πύλες (τῆς ψυχῆς μου). ἀναπετάσω τὰς πύλας. Δὲν εἶμαι ἱκανὸς Δέσποτα Κύριε. Ἀμήν. Πιστεύω ὡς τοῦτο ποιήσεις· οὐ γὰρ Πόρνην προσελθοῦσὰν σοι μετὰ δακρύων ἀπέφυγες. οὔτε τὸν διώκτη Παῦλο τὸν ἐγκατέλειψες. καὶ γίνε μου βοηθὸς καὶ προστάτης κυβερνώντας μὲ εἰρήνη τὴ ζωή μου καὶ ἀξιώνοντὰς με νὰ σταθῶ (κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία) στὰ δεξιά Σου μαζὶ μὲ τοὺς Ἁγίους Σου. Ἀμήν. καὶ πάσαις μου ταῖς αἰσθήσεσι. Χριστέ. εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον· εἰς ἁγιασμὸν καὶ φωτισμὸν καὶ ῥώμην καὶ ἴασιν καὶ ὑγείαν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ εἰς ἐξάλειψιν καὶ παντελῆ ἀφανισμὸν τῶν πονηρῶν μου λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων καὶ προλήψεων καὶ νυκτερινῶν φαντασιῶν τῶν σκοτεινῶν καὶ πονηρῶν πνευμάτων. τὰ πταίσματα καὶ πλημμελήματα καὶ παραπτώματά μου. . Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις. γι᾿ αὐτὸ κι ἐγὼ μὲ θάρρος προσέρχομαι (νὰ κοινωνήσω). νῦν καὶ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας. εἴτε ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ. προσέρχομαι σ᾿ Ἐσένα (γιὰ νὰ κοινωνήσω) ὄχι καταφρονώντας τὰ τίμια Δῶρα Σου. ὁ Θεός μου. τὸν ἔδιωξες. ἅπαντας ἐν τῷ χορῷ τῶν σῶν φίλων κατέταξας. Τοῦ ἰδίου. Κελεύεις. ποὺ σὲ πλησίασε μὲ δάκρυα (μετανοίας). Σὺ ποὺ εἶσαι ὁ μόνος πραγματικὰ Ἅγιος. θαῤῥῶν προσέρχομαι. Πιστεύω ὅτι καὶ τώρα θὰ τὸ κάνεις. Γιατὶ οὔτε τὴν Πόρνη. θέλεις νὰ κατοικήσεις μέσα μου. οὐδὲ Διώκτην μετανοήσαντα κατέλιπες. ὅπως ἁρμόζει στὴ θεία Σου Φύση. ἄνες. εἴτε ἐν λόγοις ἢ ἔργοις ἢ ἐνθυμήμασιν ἢ διανοήμασι καὶ ἐπιτηδεύμασι. τῷ ἁμαρτωλῷ καὶ ἀχρείῳ καὶ ἀναξίῳ δούλῳ σου. ὡς Φιλάνθρωπος. οὐδὲ Τελώνην ἀπεβάλου μετανοήσαντα. οἰκεῖν ἐν ἐμοί. Γι᾿ αὐτὸ σὲ παρακαλῶ Δέσποτα Κύριε. ὅταν (σὲ ὁμολόγησε καὶ) Σοῦ ζήτησε νὰ τὸν θυμηθεῖς στὴ βασιλεία Σου. καὶ εἰσέρχῃ μετὰ φιλανθρωπίας. ποὺ Ἐσὺ μόνος δημιούργησες καὶ εἰσέρχεσαι μὲ πολλὴ ἀγάπη. Γιατί. τὰ νεφρὰ καὶ ὅλα τὰ σπλάγχνα μου. ἀπέφυγες. τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά. ὁ Θεός μου. Εἰσέρχεσαι καὶ φωτίζεις τὴ σκοτισμένη μου σκέψη. ΕΥΧΗ Ε´ (τοῦ αὐτοῦ) Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ ἁμαρτιῶν καὶ θὰ μὲ προφυλάξει ἀπὸ κάθε διαβολικὴ ἐνέργεια· ποὺ θὰ διώξει ἀπὸ μένα κάθε πονηρὴ συνήθεια καὶ θὰ μὲ ἐμποδίσει νὰ ὑποκύψω ξανὰ σ᾿ αὐτήν· ποὺ θὰ ἀπονεκρώσει τὰ πάθη μου· ποὺ θὰ μὲ παρακινήσει στὴν πρόθυμη ἐκτέλεση τῶν ἐντολῶν Σου· ποὺ θὰ μοῦ προσθέσει ἀπὸ τὴ θεία Σου Χάρη καὶ θὰ μὲ κάνει μέτοχο τῆς βασιλείας Σου. τῆς μόνης ἀκαταισχύντου ἐλπίδος καὶ προστασίας καὶ σωτηρίας μου. οὐδὲ Λῃστὴν ἐπιγνόντα τὴν βασιλείαν σου ἀπεδίωξας.φιλάνθρωπος. Ἀντίθετα. ὁ μόνος ὑπάρχων εὐλογημένος πάντοτε. τῶν Ἀσωμάτων Ἀγγελικῶν Δυνάμεων καὶ ὅλων Σου τῶν Ἁγίων ποὺ σὲ ἔχουν εὐαρεστήσει διὰ μέσου τῶν αἰώνων. ἄφες. ὅσα σοι ἐκ νεότητός μου μέχρι τῆς παρούσης ἡμέρας καὶ ὥρας ἥμαρτον. γιὰ νὰ ἔλθεις καὶ νὰ κατοικήσεις κάτω ἀπὸ τὴ στέγη τῆς ψυχῆς μου. Εὐχὴ 4η. οὔτε τὸ Ληστή.

Χριστέ μου· καὶ μὴ παρωσάμενός μου. παράβλεψέ μου ὅλες τὶς ἁμαρτίες μου εἴτε τὶς διέπραξα ἐν γνώσει μου εἴτε ἐν ἀγνοία μου. δέξαι δέησιν. εἴτε γνωρίζοντας ὅτι ἁμαρτάνω εἴτε ὄχι. μαθοῦσα ποῦ κατάγεις.Πνεύματι. μὴ τοὺς λόγους. ἡ προστασία καὶ σωτηρία μου. Ὡς ἐκείνην οὐκ ἀπώσω. μᾶλλον δὲ καὶ δίδαξόν με. Τοῦ ἰδίου. προσελθοῦσαν ἐκ καρδίας. μηδ᾿ ἐμὲ βδελύξῃ. ἦλθε τολμηρῶς ἀλεῖψαι. ὁ Θεός μου. Ἀμήν. Γιατὶ σὲ Σένα (Χριστέ μας) ἀνήκει ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμη καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνηση μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. ποὺ εἶσαι ὁ μόνος εὐλογημένος. Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. τῆς Πάναγνης καὶ Ἀειπάρθενης Μαρίας. καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν. εἴτε μὲ ὅλες μου τὶς αἰσθήσεις. καὶ ἀξίωσόν με ἀκατακρίτως μεταλαβεῖν τῶν θείων καὶ ἐνδόξων καὶ ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν σου Μυστηρίων. Λόγε. μηδὲ τὴν ἀναισχυντίαν. ὅσα ἔχω κάνει ἀπὸ τὰ νεανικά μου χρόνια μέχρι τὴν παρούσα ἡμέρα καὶ ὥρα. τὴν ἐξουσία νὰ συγχωρεῖς τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων. ὄντας Ἀγαθὸς καὶ Φιλάνθρωπος. Ἂς μοῦ γίνει ἀκόμη (ἡ θεία Κοινωνία) τεῖχος ποὺ θὰ μὲ προστατεύσει καὶ βοήθεια. τῆς μητέρας Σου. ὁ Θεός μας. Σὺ ποὺ ἔχεις. καὶ ἀξίωσέ με χωρὶς κατάκριση νὰ μεταλάβω τὰ θεῖα καὶ ἔνδοξα καὶ ἄχραντα καὶ ζωοποιά Σου Μυστήρια. Εὐχὴ 6η. μὴ εἰς κόλασιν. ἃ βεβούλευμαι. ὁ μόνος ἔχων ἐξουσίαν ἀνθρώποις ἀφιέναι ἁμαρτίας. νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Σύ. ἐλέησέ με καὶ συγχώρεσε τὰ σφάλματα καὶ τὶς ἁμαρτίες μου. τί με δεῖ ποιεῖν καὶ λέγειν. ἀπὸ ἀκαθάρτου γλώττης. ἀξίωσέ με χωρὶς κατάκριση νὰ μεταλάβω τὰ ἄχραντα καὶ ἀθάνατα καὶ ζωοποιὰ φρικτὰ Μυστήριά Σου. νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. κατὰ μοναδικὸ τρόπο. ποὺ εἶναι ἡ μοναδικὴ καὶ σίγουρη ἐλπίδα. ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος. ἀλλὰ γιὰ νὰ καθαριστῶ καὶ νὰ ἁγιαστῶ καὶ νὰ λάβω ἔτσι τὸν ἀρραβώνα (τὴν πρόγευση) τῆς μελλοντικῆς ζωῆς καὶ βασιλείας Σου. ΕΥΧΗ Ϛ´ (Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ) Εὐχὴ 5η. Χριστέ μου. ΕΥΧΗ Ζ´ (Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου) Ἐκ τῶν θείων ἐρωτήσεων τῆς ἁγίας Μεταλήψεως Ἀπὸ ῥυπαρῶν χειλέων. ἀλλ᾿ εἰς καθαρισμὸν καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας· εἰς τεῖχος καὶ βοήθειαν καὶ ἀνατροπὴν τῶν ἐναντίων καὶ εἰς ἐξάλειψιν τῶν πολλῶν μου πλημμελημάτων. τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. εἴτε μὲ σκέψεις καὶ λογισμοὺς καὶ ἐπιθυμίες. τοῦ Δεσπότου καὶ Θεοῦ μου. ἐμένα τοῦ ἄθλιου καὶ ἀνάξιου δούλου σου. τώρα καὶ πάντοτε καὶ στὴν ἀπέραντη αἰωνιότητα. ἐκ ψυχῆς ἐῤῥυπωμένης. ὁ Θεὸς ἡμῶν. πάριδέ μου πάντα τὰ ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ πταίσματα. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἥμαρτον ὑπὲρ τὴν Πόρνην ἥ. λυπήσου με. Ἀμήν. μύρον ἐξωνησαμένη. κι ἂς . εἴτε ἁμάρτησα μὲ λόγια εἴτε μὲ ἔργα. ἀπὸ βδελυρᾶς καρδίας. καὶ οἱ σκέψεις καὶ οἱ προλήψεις καὶ οἱ νυκτερινοὶ πειρασμοὶ ποὺ μοῦ προκαλοῦν τὰ σκοτεινὰ καὶ πονηρὰ πνεύματα. δός μοι παῤῥησίᾳ λέγειν. σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι. γιὰ νὰ συγχωρεθοῦν οἱ ἁμαρτίες μου καὶ νὰ ἀποκτήσω τὴν αἰώνια ζωή· γιὰ νὰ φωτιστῶ καὶ νὰ λάβω δύναμη καὶ θεραπεία καὶ ὑγεία ψυχικὴ καὶ σωματική· γιὰ νὰ ἐξαλειφθοῦν καὶ ἀφανιστοῦν ἐντελῶς οἱ πονηροὶ λογισμοί μου. χωρὶς νὰ τιμωρηθῶ κι οὔτε νὰ προσθέσω ἄλλες ἁμαρτίες. Ἀμήν. σοῦ τοὺς πόδας τοῦ Χριστοῦ μου. Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἐλέους καὶ οἰκτιρμῶν καὶ φιλανθρωπίας. καὶ μὲ τὶς πρεσβεῖες (δεήσεις) ἐκείνης ποὺ Σὲ γέννησε ὑπερφυσικὰ χωρὶς ἀνθρώπινη σπορά. μὴ εἰς προσθήκην ἁμαρτιῶν. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. μὴ τοὺς τρόπους.

ἵνα καθαρᾷ καρδίᾳ. σὰν τὸ ἀκριβότερο μύρο. Τῶν γὰρ θείων ὁ μετέχων καὶ θεοποιῶν χαρίτων. καὶ τῷ ῥείθρῳ τῶν δακρύων. Ἀπὸ χείλη λερωμένα καὶ ἀκάθαρτη καρδιά. Ἁμάρτησα πιὸ πολὺ κι ἀπὸ τὴν πόρνη. καὶ τὴν πίστη μου γνωρίζεις καὶ τὴν προθυμία βλέπεις καὶ τοὺς στεναγμούς μου ἀκοῦς. νὰ μὲ σιχαθεῖς. ἴδε μου τὸν κόπον. ἀλλὰ μετὰ σοῦ. τῶν ἀχράντων σου μετάσχω καὶ πανάγνων μυστηρίων. Χριστέ μου· Καλύτερα ὅμως δίδαξέ με τί νὰ πράττω καὶ νὰ λέγω. πίνων δέ μου καὶ τὸ Αἷμα. γεγραμμένα σοι τυγχάνει. ποιητά μου. ὅσος! καὶ τὰς ἁμαρτίας πάσας ἄφες μοι. τὴν παράκλησή μου. Ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου. τούτους τολμηρῶς ἀλεῖψαι. Θεὲ τῶν ὅλων. Πλῦνόν με τοῖς δάκρυσί μου. Γιατὶ Ἐσὺ εἶσαι Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς τοῦ ἐλέους. Οἶδας τῶν κακῶν τὸ πλῆθος. καὶ Σένα δοξολογοῦμε μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. ἡ ὁποία. Ἀμήν. νά ῾ρθω τολμηρὰ ν᾿ ἀλείψω. κατατροπώσει τοὺς ἐχθρούς μου κι ἂς ἐξαλείψει τὶς πολλές μου ἁμαρτίες. Λόγε. τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. καὶ μὲ ποταμοὺς δακρύων. καὶ μ᾿ αὐτὰ καθάρισέ με. βοήθησέ με νὰ πῶ μὲ θάρρος ὅσα σκέπτομαι. ὡς πολυτιμήτῳ μύρῳ. Εὐχὴ 7η. σὰν ἔμαθε ποῦ μένεις. Σὺ γνωρίζεις τὶς πολλές μου ἀνομίες. ἀγοράζοντας τὸ μύρο. οἷς ζωοῦται καὶ θεοῦται πᾶς ὁ τρώγων σε καὶ πίνων ἐξ εἰλικρινοῦς καρδίας. λυτρωτά μου. Σὺ γὰρ εἶπας. Συμεών. οὔτε κι ἐμένα. Καὶ δίχως νὰ μὲ ἀποδιώξεις γιὰ τοὺς ἄσχημους λόγους καὶ τρόπους μου καὶ γιὰ τὴν ἀδιαντροπιά μου. τοῦ Δεσπότου καὶ Θεοῦ μου. περιτρόμῳ διανοίᾳ καὶ ψυχῇ συντετριμμένῃ. οὐκ ἔστι μόνος. Θεέ μου. Χριστέ μου. ἐν αὐτῷ δ᾿ ἐγὼ τυγχάνω. ἦλθε μὲ τόλμη γιὰ ν᾿ ἀλείψει τὰ δικά Σου πόδια. Κι ὅπως δὲ σιχάθηκες ἐκείνη ποὺ προσῆλθε ἀπ᾿ τὴν καρδιά της. τοῦ Χριστοῦ μου. ἐν ἐμοὶ μὲν οὗτος μένει. τοῦ Νέου Θεολόγου. οὐδὲ σταλαγμὸς δακρύων. Πλύνε με μὲ τὰ δάκρυά μου. τοῦ φωτὸς τοῦ τρισηλίου. Χριστέ μου. Λόγε. τῆς εὐσπλαγχνίας καὶ τῆς φιλανθρωπίας. Δῶσ᾿ μου τὰ δικά Σου πόδια νὰ κρατήσω καὶ φιλήσω. καὶ συγγνώμην πάρασχέ μοι. Δέσποτά μου· Πᾶς ὁ τρώγων μου τὴν Σάρκα. δέξου. κάθαρον αὐτοῖς με. οὐδὲ σταλαγμοῦ τι μέρος. γνωρίζεις καὶ τὰ τραύματά μου. ἄφες καὶ τὰ πταίσματά μου. Οὐ λανθάνει σε. οὔμενουν. Τὸ μὲν ἀκατέργαστόν μου ἔγνωσαν οἱ ὀφθαλμοί σου· ἐπὶ τὸ βιβλίον δέ σου. ὅμως. καὶ τὰ μήπω πεπραγμένα. ἀπὸ γλώσσα μολυσμένη καὶ ψυχὴ βρομερή. Ἀληθὴς ὁ λόγος πάντως τοῦ Δεσπότου καὶ Θεοῦ μου.σοὺς δὲ πάρασχέ μοι πόδας καὶ κρατῆσαι καὶ φιλῆσαι. Λόγε. οἶδας καὶ τὰ τραύματά μου· καὶ τοὺς μώλωπας ὁρᾷς μου ἀλλὰ καὶ τὴν πίστιν οἶδας καὶ τὴν προθυμίαν βλέπεις καὶ τοὺς στεναγμοὺς ἀκούεις. . βλέπεις καὶ τὶς πληγές μου· ἀλλά. Ἄφησε καὶ τὶς ἁμαρτίες μου καὶ συγχώρεσέ με.

τῆς ζωῆς μου. οὔτε σταγόνα ἀπ᾿ τὰ δάκρυά μου οὔτε καὶ μέρος ἀπ᾿ τὴ σταγόνα. ποὺ ῾σαι ὁ φωτεινότατος Ἥλιος ποὺ φωτίζει τὴν οἰκουμένη. ἃς ἐγὼ κατειργασάμην. τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας. λύτρον τῶν ἐμῶν πταισμάτων ἱκετεύων τοῦ λαβεῖν με. Γιατὶ ὅποιος μετέχει στὰ θεῖα Σου Μυστήρια καὶ στὴ θεοποιό Σου Χάρη. μονάχος χωρὶς Ἐσένα τὸν Ζωοδότη. οὐχ ἁμαρτημάτων πλῆθος. μὲ συνειδητοποιημένη σκέψη καὶ μὲ ψυχὴ ταπεινωμένη νὰ μεταλάβω τῶν ἀχράντων καὶ ἁγίων Σου Μυστηρίων. Γιὰ νὰ μὴ μένω. καὶ τὴν Πόρνην προσελθοῦσαν. διὰ τοῦτό σοι προσῆλθον. Διὰ τοῦτό σοι προσπίπτω καὶ θερμῶς ἀναβοῶ σοι· Ὡς τὸν Ἄσωτον ἐδέξω. ὥσπερ φίλοις σου γνησίοις. Οἰκτίρμον. Δέσποτά μου. πλάστη μου καὶ λυτρωτή μου. ὁμιλεῖς αὐτοῖς πολλάκις. καὶ τὶς ἁμαρτίες μου ὅλες συγχώρεσέ τες Θεὲ τῶν ὅλων. μὲ ψυχὴ ταπεινωμένη. ὡς οὐ μέγεθος πταισμάτων. καὶ φιλανθρωπίαν ἄκραν· ἀλλ᾿ ἐλαίῳ συμπαθείας. ταῦτά με πτεροῖ. δὲς καὶ τὴ μεγάλη προσπάθειά μου. τοὺς θερμῶς μετανοοῦντας. ἑπομένως. Ἀπὸ τότε ποὺ ἤμουν ἔμβρυο μὲ γνωρίζουν οἱ ὀφθαλμοί Σου. -ἀφοῦ μὲ βρεῖ ὁ πλάνος (ὁ . τὸ ξένον καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώπων διανοίαις. ὡς ὁρᾷς μετὰ δακρύων καὶ ψυχῆς συντετριμμένης. Γι᾿ αὐτὸ καὶ Σὲ πλησιάζω. γιὰ νὰ μένεις. Γιατὶ Ἐσὺ εἶπες. Δέσποτα καὶ Θεέ μου. ἀλλὰ μαζί Σου Χριστέ μου. καθὼς εἶπας. μὲ δάκρυα. χωρὶς εὑρών με τῆς σῆς χάριτος. οὐκ ἔπταισέ σοι οὐδὲ ἔπραξε τὰς πράξεις. Καὶ τὰ λόγια Σου εἶναι ἀλήθεια. τῆς πνοῆς μου. τοῦ ἀγαλλιάματός μου. μόνος πιὰ ποτὲ δὲ μένει. Σῶτερ. Ταῦτα τολμηρὸν ποιεῖ με. ἀφαρπάσῃ με δολίως. καὶ πλανήσας ἀπαγάγῃ τῶν θεοποιῶν σου λόγων. Ἀλλὰ τοῦτο πάλιν οἶδα. Γιὰ νὰ μπορῶ μὲ καθαρὴ καρδιά. οὕτω δέξαι με τὸν πόρνον καὶ τὸν ἄσωτον. μὲ τὰ ὁποῖα ζωοποιεῖται καὶ θεώνεται καθένας ποὺ τρώγει τὴ Σάρκα Σου καὶ πίνει τὸ αἷμα Σου μὲ συναίσθηση καὶ ταπεινὴ καρδιά. κοινωνοὺς Θεότητός σου ἐργαζόμενος ἀφθόνως· καί. λύτρα τῶν ἁμαρτιῶν μου ἱκετεύοντας νὰ μοῦ δώσεις καὶ τὰ δικά Σου ζωηφόρα καὶ πανάχραντα Μυστήρια νὰ μὲ ἀξιώσεις χωρὶς κατάκριση νὰ λάβω. ἵνα μείνῃς. ὅπως βλέπεις. ὑπερβαίνει τοῦ Θεοῦ μου τὴν πολλὴν μακροθυμίαν. Χριστέ μου· Τίποτε δὲ Σοῦ μένει κρυφό. καὶ στὸ βιβλίο Σου αὐτὰ ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχω πράξει ἔχουν γραφεῖ ἀπὸ Σένα. Οἶδα. ὅποιος τρώει τὴ Σάρκα μου καὶ πίνει τὸ Αἷμα μου. ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ νῦν με προσερχόμενόν σοι. καὶ καθαίρεις καὶ λαμπρύνεις καὶ φωτὸς ποιεῖς μετόχους. μετ᾿ ἐμοῦ τοῦ τρισαθλίου· ἵνα μή. μέσα μου αὐτὸς θὰ μένει μέσα του κι ἐγὼ θὰ μένω. Θεέ μου. ὁ πλάνος. Δὲς τὴν ταπείνωσή μου. ὡς ἐγώ. ὅπως εἶπες. καὶ τῶν σῶν ζωοπαρόχων καὶ ἀμέμπτων μυστηρίων μετασχεῖν ἀκατακρίτως. ὅτι ἄλλος. μαζὶ μ᾿ ἐμένα τὸν τρισάθλιο· γιὰ νὰ μή. Ἵνα γοῦν μὴ μόνος μένω δίχα σου τοῦ Ζωοδότου. ποὺ ῾σαι ἡ ἀναπνοὴ καὶ ἡ ζωή μου καὶ ἡ ἀγαλλίασή μου καὶ τοῦ κόσμου ἡ σωτηρία.τοῦ φωτίζοντος τὸν κόσμον.

Ὁ τῇ ἐπιδημίᾳ τοῦ παρακλήτου Πνεύματος σκεύη τίμια τοὺς ἱερούς σου μαθητὰς ἐργασάμενος. καὶ τὰ τῆς πονηρίας πνεύματα διασκέδασον. τὸν θάνατον. Φιλεύσπλαγχνε. σοφία Θεοῦ καὶ εἰρήνη καὶ δύναμις· ὁ τῷ προσλήμματὶ σου τὰ ζωοποιὰ καὶ σωτήρια πάθη καταδεξάμενος. κι ἐνῶ εἶμαι χορτάρι. χαίροντας καὶ τρέμοντας συνάμα μεταλαμβάνω τῆς φωτιᾶς (τῶν Μυστηρίων). Ὁ τῇ ταφῇ σου τὰ τοῦ ᾅδου σκυλεύσας βασίλεια. Καὶ τὸ παράξενο καὶ στῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων τὴ διάνοια. Χριστὲ Ἰησοῦ. ἡ ἀφλέκτως καιομένη. ὅπως δέχτηκες τὴ μετάνοια τοῦ Ἀσώτου καὶ τὴν Πόρνη ποὺ προσῆλθε. Πνεύματος Θείου ἐπελεύσει καὶ εὐδοκίᾳ Πατρὸς ἀϊδίου. μὲ κάνουν τολμηρό. ἐκ τῶν ἁγνῶν καὶ παρθενικῶν αἱμάτων τῆς ὑπερφυῶς κυησάσης σε. Γι᾿ αὐτὸ μπροστά Σου πέφτω καὶ θερμὰ παρακαλῶ Σε. δὲν μπορεῖ νὰ ξεπεράσει τοῦ Θεοῦ μου τὴν πολλὴ μακροθυμία καὶ τὴ μεγάλη φιλανθρωπία. ἀνάστησόν με τῇ ἁμαρτίᾳ κατολισθήσαντα. καὶ προσβλέποντας μὲ θάρρος στὶς ἄφθονες πρὸς ἐμᾶς εὐεργεσίες Σου. καθιστώντας τους μετόχους τοῦ θείου φωτός Σου καὶ κοινωνοὺς τῆς Θεότητός Σου. δίδοντάς τους ἄφθονη τὴ Χάρη σου. ὅπως τότε ἡ βάτος (στὸ Μωυσῆ) .καὶ θαῤῥῶν ταῖς σαῖς πλουσίαις πρὸς ἡμᾶς εὐεργεσίαις. τρόπους μοι μετανοίας ὑποτιθέμενος. Χριστέ μου. τοὺς καθαρίζεις (ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες) καὶ τοὺς λαμπρύνεις. Ὁ τῇ τριημέρῳ σου καὶ ζωηφόρῳ Ἀναστάσει τὸν πεπτωκότα προπάτορα ἀναστήσας. νέκρωσόν μου τὰ ψυχοφθόρα πάθη τοῦ σώματος. χόρτος ὢν καὶ ξένον θαῦμα! δροσιζόμενος ἀφράστως ὡσπεροῦν ἡ βάτος πάλαι. τὴν λόγχην. ὢ τί παράδοξο θαῦμα. χαίρων τε καὶ τρέμων ἅμα. Ὅλα αὐτὰ (σκεπτόμενος). Εὐχὴ Η´ (Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ) Ὁ μόνος καθαρὸς καὶ ἀκήρατος Κύριος. νὰ μὲ ἀπομακρύνει ἀπὸ τὰ θεοποιά Σου λόγια. ὡς εὐλογημένον ὄντα νῦν τε καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. τοὺς ἤλους. Ὁ τῇ ἐνδόξῳ σου Ἀναλήψει τῆς σαρκὸς θεώσας τὸ πρόσλημμα καὶ τοῦτο τῇ δεξιᾷ καθέδρᾳ τιμήσας τοῦ Πατρός. ὅτι κανεὶς ἄλλος δὲν ἁμάρτησε ἐνώπιόν Σου ὅπως ἐγώ. Σωτήρα μου. ἔτσι δέξου κι ἐμένα τὸν πόρνο καὶ τὸν ἄσωτο. τὸν Σταυρόν. μπορέσει νὰ μ᾿ ἁρπάξει μὲ δόλο καὶ ἀφοῦ μὲ πλανήσει. Τοίνυν εὐχαρίστῳ γνώμῃ. τῆς δεξιᾶς μερίδος τῶν σῳζομένων τυχεῖν. Τοῦτο γνωρίζω. τῆς ψυχῆς καὶ τῆς σαρκός μου προσκυνῶ καὶ μεγαλύνω καὶ δοξάζω σε. ὅλα αὐτὰ μοῦ δίνουν φτερά. εὐχαρίστοις μέλεσί μου. Ὅμως γνωρίζω πάλι καὶ τοῦτο· πὼς κανένα μέγεθος ἀνομίας καὶ πλῆθος ἁμαρτιῶν. ὁ δι᾿ οἶκτον φιλανθρωπίας ἀνεκδιήγητον τὸ ἡμέτερον ὅλον προσλαβόμενος φύραμα. εὐχαρίστῳ δὲ καρδίᾳ. διὰ τῆς τῶν ἁγίων σου μυστηρίων μεταλήψεως. Θεέ μου. ὁμιλεῖς μ᾿ αὐτοὺς πολλὲς φορὲς σὰν νὰ εἶναι πραγματικοί Σου φίλοι. ἀλλὰ δροσίζομαι χωρὶς νὰ μπορῶ νὰ τὸ ἐξηγήσω. Ἀντίθετα (ἡ φιλανθρωπία Σου) εἶναι λάδι συμπαθείας μὲ τὸ ὁποῖο ἐκείνους ποὺ μετανοοῦν εἰλικρινά. θάψον μου διὰ τῶν ἀγαθῶν λογισμῶν τὰ πονηρὰ διαβούλια. τοῦ πυρὸς μεταλαμβάνω. ποὺ μὲ ψυχὴ ταπεινωμένη τώρα ἐνώπιόν Σου προσέρχομαι. Ὁ διάβολος) χωρὶς νὰ μὲ σκεπάζει ἡ Χάρη Σου-. οὔτε ἔπραξε τὶς ἁμαρτωλὲς πράξεις ποὺ διέπραξα ἐγώ. δοχεῖον κἀμὲ τῆς αὐτοῦ ἀνάδειξον ἐπελεύσεως. δὲν καίγομαι. ἀξίωσόν με.

ἀξίωσέ με μὲ τὴ Μετάληψη τῶν ἁγίων Μυστηρίων Σου νὰ σταθῶ κι ἐγὼ στὰ δεξιά Σου μ᾿ ὅλους ἐκείνους ποὺ θὰ σωθοῦν. Ἐσύ. Ἐσύ. ὁ Τελώνην δικαιώσας καὶ Χαναναίαν ἐλεήσας καὶ τῷ Λῃστῇ παραδείσου πύλας ἀνοίξας. μὲ διάθεση εὐχαριστίας. Συμεὼν τοῦ Μεταφραστῆ. σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι. ἀνάδειξε κι ἐμένα δοχεῖο κατάλληλο νὰ δεχτῶ τὴ Χάρη Του. πρεσβείαις τῆς ἀσπόρως τεκούσης σε καὶ τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων. Πρὸ τῶν θυρῶν τοῦ ναοῦ σου παρέστηκα καὶ τῶν δεινῶν λογισμῶν οὐκ ἀφίσταμαι. ἔκανες τοὺς ἱεροὺς Μαθητές Σου σκεύη πολύτιμα τῆς Χάριτὸς Του. ποὺ καταδέχτηκες. τὴ λόγχη στὴν πλευρά Σου. τὴν λύσιν τῶν ἁμαρτημάτων ἐκομίσατο. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. νὰ ὑποστεῖς τὰ ζωοποιὰ καὶ σωτήρια Πάθη. ὡς τὴν Πόρνην καὶ τὴν Αἱμόῤῥουν· ἡ μὲν γάρ. ποὺ σὲ κυοφόρησε μὲ τρόπο ὑπερφυσικό. ὥσπερ ἐκείνας. καὶ φώτισόν μου τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια. σύμφωνα μὲ τὴ θέληση τοῦ αἰώνιου Θεοῦ Πατέρα Σου. Σὲ προσκυνῶ. ἡ δέ. νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ζωηφόρο Ἀνάστασή Σου ἀνέστησες τὸν προπάτορά μας Ἀδάμ. καὶ ὁμολογῶ ὅτι σὺ εἶ ἀληθῶς ὁ Χριστός. Ἀμήν. ποὺ μὲ τὴν ἔνδοξη Ἀνάληψή Σου θέωσες τὴν ἀνθρώπινη φύση ποὺ προσέλαβες καὶ τὴν τίμησες μὲ τὸ νὰ καθίσεις στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ Πατέρα Σου. Χριστὲ ὁ Θεός. μετὰ τρεῖς ἡμέρες. ποὺ γιὰ τὴν ἄπειρη φιλανθρωπία Σου ἔλαβες ὁλόκληρη τὴ δική μας ἀνθρώπινη φύση ἀπὸ τὰ ἁγνὰ καὶ παρθενικὰ αἵματα τῆς Παναγίας μας. καὶ τὸ θάνατο. θανάτωσέ μου τὰ πάθη ποὺ φθείρουν τὴν ψυχὴ μου ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα μου. θάψε μου τοὺς πονηροὺς λογισμοὺς μὲ τὴ δύναμη τῶν καλῶν κι ἀγαθῶν λογισμῶν. Κύριε. εὐχαριστίας ποὺ βγαίνει ἀπ᾿ τὴν καρδιά μου. καὶ μαζὶ μ᾿ ἐκεῖνον ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἐσύ. ποὺ μὲ τὴν ταφή Σου κυρίεψες τὸ βασίλειο τοῦ Ἅδη (τοῦ θανάτου). καὶ διῶξε μακριά μου τὰ πονηρὰ πνεύματα. Εὐχὴ Ι´ (Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου) Πιστεύω. Εὐχὴ Θ´ (Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ) Εὐχὴ 8η. ἀπ᾿ τὴν ψυχὴ κι ἀπ᾿ τὸ σῶμα μου. μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση ποὺ προσέλαβες. ἡ Εἰρήνη καὶ ἡ Δύναμη. Γι᾿ αὐτά. τὰ καρφιὰ στὰ χέρια καὶ τὰ πόδια Σου. ποὺ ἐνῶ φλεγόταν. ποὺ πρόκειται καὶ πάλι νὰ ἔλθεις (κατὰ τὴ Δευτέρα Παρουσία) γιὰ νὰ κρίνεις μὲ ἀπόλυτη δικαιοσύνη τὴν οἰκουμένη. μὴ καταφλεχθείην· ἀλλὰ δέξαι με. δείχνοντάς μου τρόπους γιὰ νὰ μετανοήσω. ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὰ μέλη μου. Δέομαι οὖν σου· Ἐλέησόν με καὶ συγχώρησὸν μοι τὰ παραπτώματά μου.μέλλων πάλιν ἔρχεσθαι κρῖναι τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ. λοιπόν. εὐδόκησον κἀμὲ προϋπαντῆσαὶ σοι ἐν νεφέλαις τῷ ποιητῇ καὶ πλάστῃ μου σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις σου· ἵνα ἀτελευτήτως δοξολογῶ καὶ ἀνυμνῶ σε. Σὲ ἐγκωμιάζω καὶ Σὲ δοξάζω Θεέ μου. τὰ ἑκούσια καὶ τὰ ἀκούσια. γιατὶ εἶσαι εὐλογημένος καὶ τώρα καὶ στοὺς αἰῶνες. τὰ ἐν ἔργῳ. ποὺ μὲ τήν. καταφλέγων μου τὰ τῆς ἁμαρτίας ἐγκλήματα. μὲ τὴν θεία ἐπέλευση καὶ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. τοῦ κρασπέδου σου ἁψαμένη εὐχερῶς τὴν ἴασιν ἔλαβεν. Κύριε. Χριστὲ Ἰησοῦ. τὰ ἐν λόγῳ. ποὺ πρῶτος ἔπεσε στὴν ἁμαρτία. τὰ ἐν γνώσει καὶ ἀγνοίᾳ· καὶ ἀξίωσόν με ἀκατακρίτως μετασχεῖν τῶν ἀχράντων σου . ἀλλὰ σύ. ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι. Ἀμήν. ποὺ εἶσαι ἡ Σοφία τοῦ Θεοῦ. Ἔτι πιστεύω ὅτι τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ ἄχραντον Σῶμά σου καὶ τοῦτο αὐτό ἐστι τὸ τίμιον Αἷμά σου. ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. δὲν καιγόταν. Ἐσύ. ὅλον τὸ Σῶμα τολμῶν δέξασθαι. τοὺς σοὺς ἀχράντους πόδας κρατήσασα. ὦν πρῶτὸς εἰμι ἐγώ. ὁ μόνος καθαρὸς (ἀναμάρτητος) καὶ ἁγνότατος Κύριος. ἄνοιξόν μοι τὰ σπλάγχνα τῆς φιλανθρωπίας σου καὶ δέξαι με προσερχόμενον καὶ ἁπτόμενόν σου. ποὺ μὲ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Παρακλήτου Πνεύματος (κατὰ τὴν Πεντηκοστὴ). Ἐγὼ δὲ ὁ ἐλεεινός. ἀνάστησε κι ἐμένα ποὺ κατρακύλησα μὲς στὴν ἁμαρτία. Ἐσύ. Ἐσύ. τὸν Σταυρό.

Μὲ τὶς προσευχὲς καὶ τὶς δεήσεις Ἐκείνης ποὺ Σὲ γέννησε χωρὶς ἀνθρώπινη σπορά. κι ὅμως ἀκόμη μὲ κυριεύουν οἱ πονηροὶ λογισμοί. ἄνοιξε καὶ σὲ μένα τὴν ἀγκαλιὰ τῆς φιλανθρωπίας Σου καὶ δέξε με τώρα ποὺ προσέρχομαι νὰ μεταλάβω. ὁ Υἱὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ. Χριστέ. ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. βαδίζω πρὸς θείαν κοινωνίαν· Πλαστουργέ. κοινωνόν με παράλαβε· οὐ μὴ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς σου τὸ μυστήριον εἴπω· οὐ φίλημά σοι δώσω. Ἀμήν. καὶ φώτισε τὶς δυνάμεις τῆς ψυχῆς μου καταφλέγοντάς μου τὶς ἁμαρτίες.μυστηρίων. Ἀπερχόμενος δὲ μεταλαβεῖν. Κύριε. ὅπως δέχτηκες τὴν Πόρνη καὶ τὴν Αἱμορροούσα γυναίκα· γιατὶ ἡ Αἱμορροούσα μόλις ἄγγιξε τὴν ἄκρη τοῦ ἐνδύματός Σου. Ἀμήν. Ἀλλὰ Ἐσύ. τὸν δὲ νοῦν τρέφει ξένως. Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ Ἰδού. ποὺ ἦρθες στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσεις τοὺς ἁμαρτωλούς. παρουσίας σου. πάνω στὰ σύννεφα μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Ἁγίους. καὶ δέσμιος ἐκβαλοῦμαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων. μὴ φλέξῃς με τῇ μετουσίᾳ· πῦρ γὰρ ὑπάρχεις τοὺς ἀναξίους φλέγον. Ἀλλὰ δέξου με ὅπως δέχτηκες κι ἐκεῖνες. ἐλέησέ με καὶ συγχώρεσέ μου τὶς ἁμαρτίες ποὺ ἔχω διαπράξει εἴτε μὲ τὴ θέλησή μου εἴτε χωρὶς τὴ θέλησή μου. καθάπερ ὁ Ἰούδας· ἀλλ᾿ ὡς ὁ Λῃστὴς ὁμολογῶ σοι· Μνήσθητί μου. ὁ ἐλεεινὸς ποὺ τολμῶ νὰ δεχτῶ ὁλόκληρο τὸ Σῶμα Σου. Τοὺς παρόντας στίχους· Θεουργὸν Αἷμα φρίξον. πρῶτος τῶν ὁποίων εἶμαι ἐγώ. Ἀμήν. λέγε τοὺς παρόντας στίχους. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. γιὰ νὰ Σὲ δοξάζω καὶ ὑμνολογῶ ἀσταμάτητα μαζὶ μὲ τὸν ἄναρχο Πατέρα Σου καὶ τὸ Πανάγιο καὶ Ἀγαθὸ καὶ Ζωοποιό Σου Πνεῦμα. Ἀμήν. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. εἴτε μὲ λόγια. Γιατὶ εἶσαι εὐλογημένος. Τὰ τροπάρια ταῦτα· Ἔθελξας πόθῳ με. Ἔχω σταθεῖ στὶς πόρτες τοῦ ναοῦ Σου. Σὲ παρακαλῶ. εἴτε χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζω· καὶ ἀξίωσέ με νὰ κοινωνήσω χωρὶς κατάκριση τὰ ἄχραντα Μυστήριά Σου γιὰ νὰ μοῦ συγχωρεθοῦν οἱ ἁμαρτίες καὶ νὰ ἀποκτήσω τὴν αἰώνια ζωή. Κύριε. λοιπόν. Χριστὲ ὁ Θεός. Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου. Πιστεύω. Πλάστη μου καὶ Δημιουργέ μου. Υἱὲ Θεοῦ. ποὺ δικαίωσες τὸν Τελώνη καὶ ἐλέησες τὴ Χαναναία καὶ ἄνοιξες τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου στὸ Ληστή. Ἀκόμα πιστεύω πραγματικὰ ὅτι αὐτὸ (ποὺ πρόκειται νὰ κοινωνήσω) εἶναι τὸ ἄχραντο Σῶμα Σου καὶ αὐτὸ τὸ τίμιο Αἷμα Σου. εἴτε γνωρίζοντας ὅτι ἁμαρτάνω. ἀλλ᾿ οὖν κάθαρον ἐκ πάσης με κηλῖδος. ὁ χιτών με ἐλέγχει ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ γάμου. καὶ ἠλλοίωσας τῷ θείῳ σου ἔρωτι· ἀλλὰ κατάφλεξον πυρὶ ἀΰλῳ τὰς ἁμαρτίας μου. Εὐχὴ 10η. Εὐχὴ 9η. βλέπων· ἄνθραξ γάρ ἐστι τοὺς ἀναξίους φλέγων· Θεοῦ τὸ Σῶμα καὶ θεοῖ με καὶ τρέφει· θεοῖ τὸ πνεῦμα. τώρα. ἵνα τὰς δύο σκιρτῶν μεγαλύνω. Τὸ Τροπάριον· Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ σήμερον. ἀληθινὰ καὶ ὁμολογῶ ὅτι Ἐσὺ εἶσαι ὁ Χριστός. Ἐὰν γὰρ τολμήσω συνεισελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα. καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς ἐν σοὶ τρυφῆς καταξίωσον. στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. εὔκολα θεραπεύτηκε· ἡ Πόρνη μὲ τὸ νὰ κρατήσει τὰ ἄχραντα πόδια Σου. Ἐγώ. ἔλαβε τὴ συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν της. πῶς εἰσελεύσομαι ὁ ἀνάξιος. ἄνθρωπε. ἂς μὴν κατακαῶ. τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. Κύριε. εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον. . τὸν ῥύπον τῆς ἄφησε καὶ μένα νὰ Σὲ προϋπαντήσω. καὶ τῶν ἐπουρανίων Δυνάμεων (τῶν Ἀγγέλων). Κύριε. Καθάρισον. Ἀγαθέ. εἴτε μὲ ἔργα.

βαδίζω πρὸς τὴ θεία Κοινωνία. ὡς φιλάνθρωπος. Γιατί. ὁ Θεός μου. Ἐμοὶ δὲ τῷ προσκολλᾶσθαι τῷ Θεῷ ἀγαθόν ἐστι· τίθεσθαι ἐν τῷ Κυρίῳ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου. Κύριε. τὸ ἔνδυμα (τῆς ψυχῆς μου) μὲ ἐλέγχει. κοινωνόν με παράλαβε· οὐ μὴ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς σου τὸ μυστήριον εἴπω· οὐ φίλημά σοι δώσω. καὶ μὲ τρέφει πνευματικὰ καὶ μὲ θεώνει. καὶ δέσμιος θὰ διωχθῶ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. ὥστε μὲ ἀγαλλίαση νὰ δοξολογῶ. Τώρα ποὺ πᾶς νὰ μεταλάβεις. ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. Καὶ τὴν παροῦσαν εὐχήν· Δέσποτα φιλάνθρωπε.ψυχῆς μου καὶ σῶσόν με. Μετὰ λέγε τὸ τροπάριο· Στὸ Μυστικό Σου Δεῖπνο δέξου με σήμερα νὰ συμμετάσχω. Θεώνει τὴν ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα μου. λέγε τοὺς παρόντες στίχους ποὺ ἔγραψε ὁ Συμεὼν ὁ Μεταφραστής· Νά. καὶ τὴν πρώτη καὶ τὴ δευτέρα παρουσία Σου. πῶς θὰ εἰσέλθω ἐγὼ ὁ ἀνάξιος. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. λοιπόν. Υἱὲ τοῦ Θεοῦ. Χριστέ μου. Ἔπειτα τοὺς ἑπόμενους στίχους· Ὦ ἄνθρωπε. Ἀλλὰ Ἐσύ. μὲ πνευματικὴ φωτιὰ τὶς ἁμαρτίες μου καὶ ἀξίωσέ με νὰ γεμίσει ἡ ψυχή μου ἀπὸ τὴ δική Σου ἀπόλαυση καὶ εὐτυχία. καὶ μοῦ ἄλλαξες τὴ ζωὴ μὲ τὴ θεία Σου ἀγάπη. Ἀγαθέ. θυμήσου με. . μὴ μὲ κατακάψεις τὴν ὥρα ποὺ θὰ μεταλαμβάνω Γνωρίζω πὼς εἶσαι φωτιὰ ποὺ κατακαίει ὅσους ἀνάξια κοινωνοῦν. Σὲ κανέναν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς Σου δὲ θὰ μιλήσω γιὰ τὸ Μυστήριο τοῦτο· οὔτε θὰ σοῦ δώσω φίλημα προδοσίας ὅπως ἔκανε ὁ Ἰούδας. Μὲς στὴ λαμπρὴ (πνευματικὴ) πανήγυρη τῶν Ἁγίων Σου. ὅταν ἔρθεις στὴ Βασιλεία Σου. Καὶ πάλιν· Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ σήμερον. μὴ εἰς κρῖμὰ μοι γένοιτο τὰ Ἅγια ταῦτα διὰ τὸ ἀνάξιον εἶναί με. καθάρισε τὸ ρύπο τῆς ψυχῆς μου καὶ σῶσε με ὡς φιλάνθρωπος. Τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ Σῶμα αὐτό. Καὶ τα τροπάρια· Μὲ μεγάλη ἐπιθυμία μ᾿ ἔκανες νὰ ῾ρθῶ κοντά Σου. ἀλλ᾿ εἰς κάθαρσιν καὶ ἁγιασμὸν ψυχῆς τε καὶ σώματος. Χριστέ μου. καθάρισέ με ἀπὸ τὰ στίγματα τῶν ἁμαρτιῶν μου. φρίξε βλέποντας τὸ Αἶμα ποὺ σὲ θεοποιεῖ· Γιατὶ εἶναι φωτιὰ ποὺ κατακαίει τοὺς ἀνάξιους. ἂν τολμήσω νὰ εἰσέλθω μαζί τους στὸ γάμο. ὄντας ἀκατάλληλο (ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας) γιὰ τὸ γάμο. Ἀλλὰ ὅπως ὁ Ληστὴς πάνω στὸν σταυρὸ Σὲ παρακαλῶ. Κύριε. καθάπερ ὁ Ἰούδας· ἀλλ᾿ ὡς ὁ Λῃστὴς ὁμολογῶ σοι· Μνήσθητί μου. Κύριε. Γι᾿ αὐτό. καὶ τρέφει τὸ νοῦ μου μὲ τρόπο παράδοξο. Υἱὲ Θεοῦ. καὶ εἰς ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης ζωῆς καὶ βασιλείας. Πλαστουργέ μου. Κατάκαψε.

ἐπειδὴ εἶμαι ἀνάξιος. Κύριε καὶ Θεέ μου. Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου. ὕμνησον εὐθύς. Σὺ ποὺ πέθανες πάνω στὸ Σταυρὸ καὶ ἀναστήθηκες καὶ μᾶς χάρισες αὐτὰ τὰ φρικτὰ καὶ ζωοποιά Σου Μυστήρια ὡς εὐεργεσία καὶ ἁγιασμὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων μας. Εὐχαριστῶ σοι. νὰ μεταλάβω τὰ ἄχραντα καὶ ἐπουράνια Δῶρα Σου. Γιατὶ γιὰ μένα αὐτὸ εἶναι τὸ ὕψιστο ἀγαθό. Ἐπὰν δὲ τύχῃς τῆς καλῆς μετουσίας τῶν ζωοποιῶν μυστικῶν δωρημάτων. καὶ τάδε θερμῶς ἐκ ψυχῆς Θεῷ λέγε· Δόξα σοι. Υἱὲ τοῦ Θεοῦ. Καὶ πάλι· Στὸ Μυστικό Σου Δεῖπνο δέξου με σήμερα νὰ συμμετάσχω. ἀλλὰ κοινωνόν με γενέσθαι τῶν ἁγιασμάτων σου κατηξίωσας. Ἀλλά. ἂς καθαρίσει καὶ ἁγιάσει τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα. νὰ βρίσκομαι κοντὰ στὸ Θεὸ καὶ στὸν Κύριο νὰ ἀναθέτω τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου. ἐμένα τὸν ἀνάξιο. Ἀλλὰ ὅπως ὁ Ληστὴς πάνω στὸν σταυρὸ Σὲ παρακαλῶ. Σ᾿ εὐχαριστῶ. ὁ Θεός· δόξα σοι. ὅτι με τὸν ἀνάξιον μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων σου καὶ ἐπουρανίων δωρεῶν κατηξίωσας.Καὶ τὴν παρούσα εὐχή· Δέσποτα φιλάνθρωπε. Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου. ὁ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανών τε καὶ ἀναστὰς καὶ Ὅταν ἀξιωθεῖς νὰ κοινωνήσεις τὰ ζωοποιὰ Μυστικὰ Δῶρα δοξολόγησε ἀμέσως. Ἀλλά. ὅταν ἔρθεις στὴ Βασιλεία Σου. Κύριε. ὁ Θεός· δόξα σοι. θυμήσου με. ὁ Θεός μου. Σὲ κανέναν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς Σου δὲ θὰ μιλήσω γιὰ τὸ Μυστήριο τοῦτο· οὔτε θὰ σοῦ δώσω φίλημα προδοσίας ὅπως ἔκανε ὁ Ἰούδας. Κι ἔπειτα τὶς ἑπόμενες εὐχαριστήριες εὐχές· Ἀνωνύμου. κάμε ὥστε νὰ γίνουν αὐτὰ (τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Σου) σ᾿ ἐμένα θεραπεία τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματός μου· νὰ διώξουν μακριά μου . ἂς μὴν μοῦ προξενήσει ἡ θεία Μετάληψη καταδίκη. ὁ Θεός μου. ὅτι οὐκ ἀπώσω με τὸν ἁμαρτωλόν. ἀλλὰ μὲ ἀξίωσες νὰ κοινωνήσω τὰ Ἅγια Σου. ὁ Θεός! Καὶ ἀμέσως τὰς ἐπομένας εὐχαριστηρίους Εὐχάς· Ἀνωνύμου Εὐχαριστῶ σοι. Δέσποτα φιλάνθρωπε. εὐχαρίστησον μέγα. Σ᾿ εὐχαριστῶ. κι ἂς μοῦ δοθεῖ σὰν ἀρραβώνας (πρόγευση) τῆς μελλοντικῆς Σου ζωῆς καὶ βασιλείας. εὐχαρίστησε πολὺ καὶ μὲ θέρμη ψυχῆς λέγε στὸ Θεό· Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου. Δέσποτα φιλάνθρωπε. γιατὶ μὲ ἀξίωσες. γιατὶ δὲν μὲ ἔδιωξες τὸν ἁμαρτωλό. Κύριε. Ἀντίθετα. ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΛΗΨΙΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ Στίχοι προτρεπτικοί· Στίχοι προτρεπτικοί. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ.

μέχρις ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς. νὰ μετέχω ἀξίως στὰ Ἅγια Μυστήρια. οἷς παρέσχου μοι ἀγαθοῖς. καὶ νὰ μὴ ζῶ πιὰ γιὰ τὸν ἑαυτό μου. νὰ καταστήσουν ἀκλόνητη τὴν πίστη μου· νὰ μοῦ χαρίσουν ἀγάπη ἀνιδιοτελή.χαρισάμενος ἡμῖν τὰ φρικτὰ ταῦτα καὶ ζωοποιά σου Μυστήρια. Σ᾿ εὐχαριστῶ γιὰ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ποὺ μοῦ χάρισες. βασιλεῦ τῶν αἰώνων καὶ δημιουργὲ τῶν ἁπάντων. πλησμονὴ σοφίας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ Σὲ δοξάζουμε μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀμήν. ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει μονίμως ἡ ἑορταστικὴ ἀτμόσφαιρα καὶ ἡ ἀτέλειωτη εὐχαρίστηση ἐκείνων ποὺ ἀντικρίζουν τὴν ἀνέκφραστη ὀμορφιὰ τοῦ προσώπου Σου. Καὶ οὕτω τοῦ τῇδε βίου ἀπάρας ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου. δύναμη πρὸς ἐκτέλεση τῶν ἐντολῶν Σου. τῆς σῆς χάριτος μνημονεύω διὰ παντὸς καὶ μηκέτι ἐμαυτῷ ζῶ. ὁ Θεός μας. Γιατὶ Ἐσὺ εἶσαι. ἀλλὰ γιὰ Σένα. νὰ κερδίσω τὴν αἰώνια ἀνάπαυση κοντά Σου. ἡ πηγὴ τοῦ ἁγιασμοῦ κι Ἐκεῖνος ποὺ δωρίζει στοὺς ἀνθρώπους κάθε ἀγαθό. κάθε ἐχθρό. νὰ φωτίσουν τὰ μάτια τῆς καρδιᾶς μου. εἰς περιποίησιν τῶν ἐντολῶν σου. εἰς πλησμονὴν σοφίας. Ἐσὺ ποὺ μοῦ ἔδωσες μὲ τὴ θέλησή Σου τὴ σάρκα Σου γιὰ τροφή μου. ἀλλὰ σοὶ τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καὶ εὐεργέτῃ. γι᾿ αὐτὸ καὶ Σὲ δοξολογεῖ ὅλη ἡ κτίση στοὺς αἰῶνες. Μεγάλου Βασιλείου. Σὲ παρακαλῶ. μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοή. Μεγάλου Βασιλείου Δέσποτα Χριστὲ ὁ Θεός. Κι ἔτσι. Ἀγαθὲ καὶ Φιλάνθρωπε. εἰς ἀποτροπὴν παντὸς ἐναντίου. εἰς φωτισμὸν τῶν ὀφθαλμῶν τῆς καρδίας μου. ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ καὶ ἁγιασμῷ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν. Δέσποτα Χριστέ. ἡ πηγὴ τοῦ ἁγιασμοῦ. Γιατί. Πλαστουργέ μου. Ἀμήν. Σὺ γὰρ εἶ ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. Δέομαι οὖν σου. καὶ γιὰ τὴ Μετάληψη τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν Μυστηρίων Σου. τὰ νεφρὰ καὶ τὴν καρδιά . ὁ δοτὴρ τῶν ἀγαθῶν· καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν. φύλαξέ με κάτω ἀπὸ τὴ σκέπη Σου καὶ στὴ σκιὰ τῶν φτερῶν (προστασίας) Σου· καὶ δώρησέ μου. εὐχαριστῶ σοι ἐπὶ πᾶσιν. Κι ἔτσι ἁγιασμένος καὶ μὲ τὴ φύλαξη ποὺ θὰ μοῦ παρέχει (ἡ Χάρη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων Σου). Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν. γιὰ νὰ μοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες καὶ νὰ κερδίσω τὴν αἰώνια ζωή. εἰς πίστιν ἀκαταίσχυντον. μὴ μὲ κατακάψεις. Βασιλιὰ αἰώνιε καὶ Δημιουργὲ τῶν πάντων. Ποὺ ῾σαι φωτιὰ καὶ καῖς τοὺς ἀναξίους. δὸς γενέσθαι ταῦτα κἀμοὶ εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος. μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰώνιας ζωῆς. ἀγαθὲ καὶ φιλάνθρωπε· φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου καὶ ἐν τῇ τῶν πτερύγων σου σκιᾷ· καὶ δώρησαὶ μοι ἐν καθαρῷ συνειδότι. νὰ ἐνθυμοῦμαι πάντοτε τὶς εὐεργεσίες Σου. σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι. ἡ πιὸ γλυκιὰ ἐπιθυμία καὶ προσδοκία. εἰς εἰρήνην τῶν ψυχικῶν μου δυνάμεων. εἰς ἀγάπην ἀνυπόκριτον. νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον. ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος καὶ ἡ ἀπέραντος ἡδονὴ τῶν καθορώντων τοῦ σοῦ προσώπου τὸ κάλλος τὸ ἄῤῥητον. γιὰ νὰ γίνομαι δέκτης τῆς Χάρης Σου καὶ σιγὰ σιγὰ μέλος τῆς Βασιλείας Σου. εἰς τὴν ἀΐδιον καταντήσω ἀνάπαυσιν. εἰς προσθήκην τῆς θείας σου χάριτος καὶ τῆς σῆς βασιλείας οἰκείωσιν· ἵνα ἐν τῷ ἁγιασμῷ σου δι᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος. ἐπαξίως μετέχειν τῶν ἁγιασμάτων σου. τὸν Δεσπότη καὶ Εὐεργέτη μου. νὰ εἰρηνεύσουν τὶς ψυχικές μου δυνάμεις. Χριστέ μας καὶ Θεέ μας. ὅταν πιὰ φύγω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ ζωή. Συμεὼν τοῦ Μεταφραστῆ. τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν. Ἀμήν. καὶ ἐπὶ τῇ μεταλήψει τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν σου μυστηρίων. λοιπόν. καὶ σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ κτίσις εἰς τοὺς αἰῶνας. Σὺ γὰρ εἶ τὸ ὄντως ἐφετὸν καὶ ἡ ἀνέκφραστος εὐφροσύνη τῶν ἀγαπώντων σε. ἀλλὰ πέρνα μέσα ἀπ᾿ τὶς ἑνώσεις τῶν μελῶν μου. καὶ ἡ ἀνέκφραστη εὐφροσύνη ἐκείνων ποὺ Σὲ ἀγαποῦν. στὶς κλειδώσεις. μὲ καθαρὴ συνείδηση. Ἐσὺ εἶσαι ὁ Ἄρτος τῆς ζωῆς.

φρούρει τε καὶ φύλαττέ με ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου. ὁ μόνος ἁγιασμός μας καὶ τῶν ψυχῶν μας ἡ λαμπρότης. ἀφοῦ τὴν θεία Κοινωνία θὰ ῾χω λάβει. Ἀνάδειξέ με κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος μόνο κι ὄχι κατοικητήριο τῆς ἁμαρτίας· ὥστε ὡς δικό Σου κατοικητήριο. εἰς πάντας ἁρμούς. τὸν Πρόδρομό Σου. Ἀεὶ σκέπε. Κράτα με ἁγνὸ καὶ καθαρὸ κι ὁδήγησέ με· ὀμόρφυνε. Ψυχὴν κάθαρον. τοὺς σοφοὺς Ἀποστόλους. ὡς Θεὸ καὶ Δεσπότη. Σὺ γὰρ ὑπάρχεις ἁγιασμὸς καὶ μόνος ἡμῶν. Σοῦ φέρνω πρεσβευτὲς ὅλους τοὺς ἁγίους. δόξαν ἅπαντες πέμπομεν καθ᾿ μου. μὴ δὴ καταφλέξῃς με. στήριξε τὰ πόδια μου κι ὅλα τὰ κόκκαλά μου· φώτισε καὶ τὶς πέντες αἰσθήσεις μου. Σὲ δοξολογοῦμε ὅλοι κάθε ἡμέρα. εὔσπλαγχνε. τοὺς σοφοὺς Ἀποστόλους. καὶ φωτὸς παῖδα τὸν σὸν ἔργασαι λάτριν. καὶ ἀξίωσέ με τὸν ἁμαρτωλό. ὁ Θεός μας. ἁγίασον τὰς φρένας· τὰς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα· αἰσθήσεων φώτισον ἁπλῆν πεντάδα· ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβω. εἰς νεφρούς. ὁ πῦρ ὑπάρχων καὶ φλέγων ἀναξίους. Γιατὶ Ἐσύ ῾σαι. μὲ τὶς μεσιτεῖες τῆς πάναγνης Μητέρας Σου κι ὅλων Σου τῶν Ἁγίων. καθήλωσέ με ὁλόκληρο στὸ φόβο Σου. ἐμένα ποὺ Σὲ λατρεύω. Ἂς μοῦ γίνει αὐτὴ ἡ θεία Εὐχαριστία πηγὴ χαρᾶς. ὡς Θεῷ καὶ Δεσπότῃ. καὶ μαζὶ μ᾿ ἐκείνους τὴν ἄχραντη κι ἁγνὴ Μητέρα Σου. ἀγαθέ. συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου. Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· κάλλυνε. σὰν τὴ φωτιὰ νὰ μὲ ἀποφεύγει κάθε κακοῦργος καὶ κάθε πάθος. τὶς ταξιαρχίες τῶν Ἀσωμάτων Δυνάμεων. ἁγίασε τὸ νοῦ μου.Συμεὼν τοῦ Μεταφραστοῦ Ὁ δοὺς τροφήν μοι σάρκα σὴν ἑκουσίως. Ὅλων αὐτῶν τὶς μεσιτεῖες δέξου. κι ὅπως Σοῦ ἁρμόζει. Χριστέ μου. νὰ σταθῶ στὰ δεξιά Σου. πρὸς τοῖς δε σὴν ἄχραντον ἁγνὴν Μητέρα· ὧν τὰς λιτάς. καὶ ἀνάδειξέ με γιὸ τοῦ φωτός. Εὔσπλαγχνε Χριστέ μου. Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ἡγιασμένους. τῶν ψυχῶν καὶ λαμπρότης· καὶ σοὶ πρεπόντως. . συνέτιζε καὶ φώτιζέ με. Καθάρισέ μου τὴν ψυχή. καὶ τὸ Αἷμα Σου τὸ Τίμιο τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. μὴ Πλαστουργέ μου· μᾶλλον δίελθε πρὸς μελῶν μου συνθέσεις. Ἀνωνύμου. Ἀμήν. Τὸ Σῶμα Σου τὸ Ἅγιο. Κάψε τ᾿ ἀγκάθια ὅλων μου τῶν παραπτωμάτων. Ἀνωνύμου. ὥστε νὰ ἀτενίζω τὴ δόξα Σου. προστάτευε καὶ φύλασσέ με ἀπὸ κάθε ἔργο καὶ λόγο ψυχοφθόρο. τὰς ταξιαρχίας τε τῶν Ἀσωμάτων. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. ἂς μοῦ χαρίσει τὴν αἰώνια ζωή. πᾶν πάθος. Ἀγαθέ. στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο. δέξαι. Πάντα σκέπαζέ με. τὸν Πρόδρομόν σου. ὑγείας καὶ εὐτυχίας. εἰς καρδίαν· φλέξον δ᾿ ἀκάνθας τῶν ὅλων μου πταισμάτων. κατὰ τὴ φοβερὴ Δευτέρα Παρουσία Σου. ὡς πῦρ με φεύγῃ πᾶς κακοῦργος. καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας· ἵν᾿ ὡς σὸν οἶκον εἰσόδῳ κοινωνίας.

Ἀνωνύμου Εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον Παναγία Δέσποινα. ὥστε νὰ σὲ ὑμνῶ καὶ νὰ σὲ δοξάζω ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς ζωῆς μου. ποὺ ἔλαμψε σὰν πυρσός. γιὰ νὰ θεραπεύεται ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μου· καὶ χάρισέ μου δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως. ἐσὺ ποὺ ῾σαι τὸ φῶς τῆς σκοτισμένης μου ψυχῆς. Ἀλλά. Ἡ χάρη τοῦ στόματός σου. τὸ φῶς τῆς ἐσκοτισμένης μου ψυχῆς. Κύριε. ἐμένα τὸν ἀνάξιο. Ὅτι σοῦ ἐστιν. καὶ ἀξίωσὲ με μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοὴ νὰ ὑποδέχομαι χωρὶς κατάκριση τὸν ἁγιασμὸ τῶν ἀχράντων Μυστηρίων. Μετὰ λέγε τό· Τώρα ἀπόλυσε. Καὶ τὸ ἀπολυτίκιο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. γένοιτό μοι εἰς ζωὴν αἰώνιον. ἡ σκέπη. γιατὶ τὰ μάτια μου εἶδαν τὴ Σωτηρία Σου. φῶς ποὺ θὰ φωτίζει τὰ ἔθνη καὶ θὰ δοξάζει τὸ λαό Σου Ἰσραήλ. νὰ κοινωνήσω τὸ Ἄχραντο Σῶμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα τοῦ Υἱοῦ Σου. εὐχαριστῶ σοι. καὶ νῦν. Ἀλλ᾿ ἡ τεκοῦσα τὸ ἀληθινὸν φῶς. ἐλέησέ με καὶ δῶσε κατάνυξη καὶ συντριβὴ στὴν καρδιά μου. Ἐσὺ ποὺ κυοφόρησες τὴν πηγὴ τῆς ἀθανασίας. Παναγία Τριάς. ἡ παρηγοριὰ καὶ ἡ ἀγαλλίασὴ μου. καὶ δὸς κατάνυξιν καὶ συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου. φώτισὸν μου τοὺς νοητοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας· ἡ τὴν πηγὴν τῆς ἀθανασίας κυήσασα. ἡ καταφυγή. εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως. ὑγείαν καὶ εὐφροσύνην· καὶ ἐν τῇ φοβερᾷ καὶ δευτέρᾳ ἐλεύσει σου ἀξίωσόν με τὸν ἁμαρτωλὸν στῆναι ἐκ δεξιῶν τῆς σῆς δόξης. καὶ ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου. ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν.Ἡ φιλεύσπλαγχνη Μητέρα τοῦ ἐλεήμονα Θεοῦ μας. σ᾿ εὐχαριστῶ ποὺ μὲ ἀξίωσες. Δέσποινα Θεοτόκε. ὃ ἡτοίμασας Παναγία. Ὁ ἱερεύς· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου Δέσποτα κατὰ τὸ ῥῆμα σου ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριὸν σου. Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν. πρέσβευε τὸ Χριστό. πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός. τὸν δοῦλο Σου. ὅτι ἠξίωσάς με τὸν ἀνάξιον κοινωνὸν γενέσθαι τοῦ ἀχράντου Σώματος καὶ τοῦ Τιμίου Αἵματος τοῦ Υἱοῦ σου. εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Γένοιτο δέ μοι ἡ εὐχαριστία αὕτη εἰς χαράν. Ἐὰν τελέσθηκε ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου λέγε τὸ τοῦ Ἁγίου· . ἐλέησόν με. Γιατὶ εἶσαι εὐλογημένη καὶ δοξασμένη στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν. σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Σου. ἐλέησον (τρεῖς φορές). Τρισάγιο. τὸ ἀγαλλίαμά μου. Πάτερ ἡμῶν. Δόξα. ἡ ἐλπίς. καὶ τὸ Αἷμά σου τὸ τίμιον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ. φώτισέ μου τὰ νοητὰ μάτια τῆς καρδιᾶς μου. τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ. ποὺ ἑτοίμασες γιὰ ὅλους τοὺς λαούς. Καὶ ἀξίωσόν με. ἐσὺ ποὺ γέννησες τὸ ἀληθινὸ Φῶς (τὸ Χριστὸ). Θεοτόκε.ἡμέραν. ἡ ἐλπίδα. Ἀμήν. νὰ σώσει τὶς ψυχές μας. φώτισε ὅλη τὴν οἰκουμένη· ἄφησε ὡς κληρονομιὰ στὸν κόσμο θησαυροὺς ὄχι ὑλικοὺς ἀλλὰ πνευματικούς· μᾶς ἔδωσε ἀκόμη ὑπόδειγμα ταπεινοφροσύνης. μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς. καὶ νῦν. Δέσποτα. καὶ πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἀνατρέφοντάς μας πνευματικὰ μὲ τοὺς λόγους σου. τὸ καταφύγιο. Ἀνωνύμου Τὸ Σῶμά σου τὸ ἅγιον. ζωοποίησε ἐμένα ποὺ ῾μαι νεκρὸς μὲς στὴν ἁμαρτία. ἡ παραμυθία. ἡ προστασία. Δόξα. πάτερ Ἰωάννη Χρυσόστομε. ταπείνωση στὶς σκέψεις μου κι ἐλευθέρωσέ με ἀπ᾿ τοὺς πονηροὺς λογισμούς. Ὅτι εὐλογημένη καὶ δεδοξασμένη ὑπάρχεις εἰς τοὺς αἰῶνας· Ἀμήν. ζωοποίησόν με τὸν τεθανατωμένον τῇ ἁμαρτίᾳ.

Ἦχος πλ. Καὶ νῦν.κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν. Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε. Ἀπολυτίκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Μὲ τὶς εὐχὲς τῶν ἁγίων Πατέρων μας. δι᾿ οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας· τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας. ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου. ἀφιλαργυρίας τῷ κόσμῳ θησαυροὺς ἐναπέθετο. Ἀμήν. Ἐκ τῶν οὐρανῶν. Τρισάγιον. Παναγία Τριάς. τὸ ὕψος ἡμῖν τῆς ταπεινοφροσύνης ὑπέδειξεν· ἀλλὰ σοῖς λόγοις παιδεύων. τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας· βασίλειον ἱεράτευμα. ἐλέησε καὶ σῶσε μας. Ἐσύ. Τὸ Ἀπολυτίκιον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Θεοτοκίον. ἀφοῦ δέχθηκε τὰ σοφὰ λόγια σου. τὸ τοῦ Ναοῦ καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον καὶ Κοντάκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἢ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. ἐκλάμψασα χάρις τὴν οἰκουμένην ἐφώτισεν. Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου. Πάτερ ἡμῶν. πρέσβευε τῷ λόγῳ Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν. καὶ διὰ τῶν σῶν. Μὲ τὴ θεοφώτιστη διδασκαλία σου. Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν. καθάπερ πυρσός. νὰ σώσει τὶς ψυχὲς μας. Κύριε. Εἰ ἐτελέσθη ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου λέγε τὸ τοῦ Ἁγίου· Ἀπολυτίκιον τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. ἐλέησον (γ´). ἐδέξω τὴν θείαν χάριν. Ὅτι σοῦ ἐστιν. φανέρωσες τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Ἦχος α´. προσκυνεῖν ἐν Τριάδι τὸν ἕνα Θεόν· Ἰωάννη Χρυσόστομε. πάτερ Ἰωάννη Χρυσόστομε. δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ Ἀπολυτίκιο. Κοντάκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου. ἀποκάλυψες τὴ φύση τῶν δημιουργημάτων καὶ στόλισες τὴ ζωὴ καὶ τὰ ἤθη τῶν ἀνθρώπων. χειλέων πάντας διδάσκεις. καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ. πραγματοποίησες τὸ «βασίλειο ἱεράτευμα» (ποὺ λέγει ἡ Γραφὴ). Ἡ τοῦ στόματός σου. δ´. Δόξα. ὅσιε Πάτερ. Δόξα. τὸ Θεό μας. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ. παμμακάριστε ὅσιε· ἐπαξίως εὐφημοῦμέν σε· ὑπάρχεις γὰρ καθηγητής. Πρέσβευε στὸ Χριστό. Σ᾿ ὅλο τὸν κόσμο ἁπλώθηκε ἡ φήμη σου. ὡς τὰ θεῖα σαφῶν. Καὶ νῦν. . Ἦχος πλ. β´. πάτερ ὅσιε.

ἐλέησον (ιβ´). νέμων πᾶσιν ἄσυλον. Ὁ Ἀναγνώστης· Ἀμήν. ἀνεδείχθη ἅπαντας φωταγωγοῦσα τοὺς πιστούς. Κύριε. Ὦφθης βάσις ἄσειστος τῇ Ἐκκλησίᾳ. Σὲ μεγαλύνομεν. Καὶ τό· Οὐρανὸς πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία. Ἐπεφάνης σήμεροv. οὐρανοφάντορ Βασίλειε ὅσιε. Δόξα. λέγει πρῶτον τὸ Ἀπολυτίκιον τροπάριον τῆς ἑορτῆς. τὴν ὄντως Θεοτόκον. Καὶ νῦν. Ὁ Προεστὼς τὴν Εὐχήν· Χριστέ. Καὶ νῦν. ἐπισφραγίζων σοῖς δόγμασιν.μέγα ἔλεος. Ἦχος δ´. πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου· πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρὸς καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἐν ὀνόματι Κυρίου εὐλόγησον Πάτερ. ἐλέησον (γ´). ἐν ᾧ ἑστῶτες κραυγάζωμεν· τοῦτον τὸν Οἶκον στερέωσον. Ὁ Ἱερεὺς ἐκφωνεῖ· Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς. Εἰ δε ἐστι Δεσποτικὴ ἢ Θεομητορικὴ ἑορτή. τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν. Κοντάκιον τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Πάτερ Ἅγιε εὐλόγησον. ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς ἀπρόσιτον· καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν. . Δόξα. εἶτα τὸ τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἢ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ ἐν τέλει· Κύριε. σημειωθήτω ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου. ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς. τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον. τὴν κυριότητα βροτοῖς. Κύριε. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξωτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ. τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν.

] Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν. Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν.. ἡ ἐλπὶς ἡμῶν δόξα σοι.Ὁ Ἱερεὺς ποιεῖ τὴν τελείαν Ἀπόλυσιν· Δόξα σοι ὁ Θεός. Ἀμήν.... Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν. Στ´. ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. [Ὁ ἀναστάς. οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκαν καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. 53-4). «Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα. .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful