“Η πέτρα, το σίδερο και το ατσάλι δεν

αντέχουν, ο άνθρωπος
αντέχει”
Ν. Καζαντζάκης.

Τόμος 2

Το Τσέρνομπιλ σήμερα

Νοέβριος 2013

Το Τσέρνομπιλ του
χθές και του σήμερα.

F.E.M.A

Η προέλευση του χρήματος..

Η οικονομική κρίση..

Πλάτωνας!

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2013
Μόνιμες στήλες.
Editorial

Εκδοτικά νέα
Έρευνα
Βιβλιοθήκη Ιούλιος Βέρν
Συνεντεύξεις
Web t.v/radio eoellas.org
Οι δρόμοι της Αβησσυνίας

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
ΑΡΧΑΙΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ

Editorial

Αν δεν βγαίνει από μέσα σου σε πείσμα όλων, μην το κάνεις... Αν δεν πλημυρίζει την καρδιά
και το μυαλό και το στόμα και την ψυχή σου, μην το κάνεις... Αν το κάνεις μόνο για τα
χρήματα ή και την δόξα, μην το κάνεις... Αν το κάνεις για να ρίξεις γυναίκες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις... Αν είναι κουραστικό ακόμη και να σκέφτεσαι να το κάνεις, μην το κάνεις...
Αν προσπαθείς να μιμηθείς κάποιον άλλο, ξέχασέ το...
Αν πρέπει να περιμένεις μέχρι να ωριμάσεις μέσα σου, τότε περίμενε υπομονετικά...
Αν δεν σου βγαίνει δοκίμασε κάτι άλλο. Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στην γυναίκα σου,
στη φίλη ή στο φίλο ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε άλλο, δεν είσαι έτοιμος...
Μην είσαι αδιάφορος και μονότονος και υπερβολικός. Μην αναλώνεσαι στην αυταρέσκεια,
μην το κάνεις... εκτός εάν βγαίνει από την ψυχή σου σαν πύραυλος. Μην το κάνεις, εκτός εάν
ο ήλιος μέσα σου καίει τα σωθικά. Μην το κάνεις...
Όταν έρθει πραγματικά εκείνη η στιγμή, αν έχεις επιλεγεί, θα γίνει από μόνο του. Και θα
συνεχίσει να συμβαίνει μέχρι να πεθάνεις ή να πεθάνει αυτό μέσα σου. Δεν υπάρχει άλλος
τρόπος και δεν υπήρχε ποτέ.
Πρόδρομος Κοφσανίδης CEO EOE

TAYTOTHTA

Ο Eρευνητικός Oργανισμός Eλλήνων έχει ιδρυθεί στις 28
Δεκεμβρίου 2001.
Εδώ και 11 χρόνια έχει πρωτοπορήσει σε διάφορους τομείς
έρευνας και δραστηριοτήτων στην πατρίδα μας, ενώ
ασχολείται και με όλα τα κοινωνικά και παγκόσμια γεγονότα
που απασχολούν τον καθένα από μας. Ο ΕΟΕ δημιουργήθηκε
με αρχικό στόχο την προσφορά υποστήριξης σε όσους θέλουν
να ασχοληθούν με την έρευνα και την αναζήτηση, πάνω στο
αντικείμενο που τους ενδιαφέρει.
Ο ΕΟΕ είναι ένας Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός, ο οποίος
διοικείται από ένα τετραμελές διοικητικό συμβούλιο και έχει
πολλούς συνεργάτες ανά την Ελλάδα, οι οποίοι συνεισφέρουν
εθελοντικά στις δραστηριότητές του. Σκοπός του Οργανισμού
μέσα από τις εργασίες του, τις μελέτες και τις έρευνές του,
είναι η αναζήτηση και η προώθηση της αλήθειας, η παραγωγή
πολιτισμού καθώς και η αφύπνιση και ενημέρωση του κόσμου
στις εξής θεματικές ενότητες: 1) ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ, 2)
ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ και 3)
ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Συμπεριλαμβάνει τους
ακόλουθους τομείς έρευνας: 1) ΤΟΜΕΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
(01), 2) ΤΟΜΕΑΣ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ, 3)
ΤΟΜΕΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ, 4) ΤΟΜΕΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, 5) ΤΟΜΕΑΣ
ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΩΝ, 6) ΤΟΜΕΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ, 7) ΤΟΜΕΑΣ
ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΤΟΠΩΝ, 8) ΤΟΜΕΑΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ
«ΣΚΕΨΙΣ» και 9) ΤΟΜΕΑΣ VIDEO.

ΕΚΔΟΤΙΚΑ ΝΕΑ
ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΤΟΥ ΓΥΓΗ ΤΟ ΠΗΡΑΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ
ΒΡΑΧΙΟΛΙ!
Στο 2ο βιβλίο της Πολιτείας του Πλάτωνα αναφέρεται η ιστορία του ”αόρατου
ανθρώπου” του Γύγη.
Ο βασιλειάς της Λυδίας ο Κάνδαυλος, είχε έναν τσοπάνη τον Γύγη, ο οποίος κάποτε μέσα σε
μια σπηλιά βρήκε στο δάκτυλο ενός ανθρώπινου σκελετού ένα χρυσό δαχτυλίδι και το πήρε.
Όταν έγινε η συγκέντρωση των ποιμένων του βασιλιά για να λογοδοτήσουν για τα κοπάδια,
έφθασε ο Γύγης φορώντας το δαχτυλίδι. Έτυχε να περιστρέψει την πέτρα του δαχτυλιδιού
προς τα μέσα του χεριού. Αμέσως έγινε αόρατος απο τους παρακαθημένους που απορούσαν
για το γεγονός αυτό. Ο Γύγης έκπληκτος και αυτός, προσπάθησε να δώσει εξήγηση στο
παράδοξο φαινόμενο, και αφού έστρεψε προς τα έξω τον πολύτιμο λίθο, έγινε και πάλιν
αόρατος. Διαπίστωσε οτι το δαχτυλίδι είχε μόνιμη την έκπληκτη αυτην ιδιότητα, δηλαδή κάθε
φορά, που έστρεφε προς τα μέσα τον πολύτιμο λίθο, γινόταν αόρατος, ενώ όταν τον έστρεφε
πτος τα έξω, γινόταν ορατός…
Τί μας θυμίζει άραγε;;;;
Λίγο Τόλκιν μήπως; Τα συμπεράσματα δικάς σας…
Εμείς πάντως σας το είχαμε μεταφέρει από τους πρώτους όχι πριν λίγες ημέρες… αλλά στις
25 Ιανουαρίου του του 2011 !!

ΕΡΕΥΝΑ

Αλήθεια έχουμε κάτσει ποτέ να σκεφτούμε ότι κάποιες από τις λέξεις που προφέρουμε ή
γράφουμε στην καθημερινοτητά μας με φίλους, συγγενείς, γνωστούς κ.λ.π μπορεί να έχουν την πιο
απίθανη προέλευση ή να φέρουν εννοιολογικά κάποια σημασία την οποία ποτέ δεν έχουμε
φανταστεί;
Από την μια μπορεί να φαντάζει αστείο, άλλα από την άλλη πρέπει να αντιληφθούμε οτι δεν
είναι τόσο απλό. Διενεργώντας, λοιπόν, μια πρόχειρη έρευνα βρήκαμε κάποιες λίγες λέξεις από τις
πολλές φορές χρησιμοποιούμε καθημερινά χωρίς να αντιλαμβανόμαστε και να γνωρίζουμε την
βαθύτερη σημασία τους ή την χρήση τους, βάσει θεολογικών και άλλων κειμένων ή παραδόσεων,
στο παρελθόν. Ορισμένες λέξεις από αυτές είναι μας θυμίζουν επιφωνήματα, άλλες γνωστές
εμπορικές φίρμες ή απλά ουσιαστικά αντικειμένων. Κι όμως, σε κάποια άλλη γλώσσα, φέρουν ένα
αντελώς διαφορετικό περιεχόμενο από αυτό που τους δίνουμε εμείς.
Για παράδειγμα αναφέρουμε ορισμένες τέτοιες λέξεις που εντοπίσαμε στο “Λεξικό των
Αγγέλων” του Gustav Davindson είναι οι εξής:
1) Αχαχά: Ο Αχαχά είναι ένας άγγελος σφραγίδας, που το όνομά του χρησιμοποιείται σε
εξορκισμούς.
2)Μπάρμαν: Ο Μπάρμαν στην αρχαία περσική κοσμολογία είναι ένας μεγάλος άγγελος. Κύριος
όλων των ζώων και της γής, εκτός των ανθρώπων.

3) Νισάν: O Νισάν είναι ένας ταλμουδικός άγγελος που αναφέρεται στην Βίβλο.
4) Νικίτα: Ο Νικίτα είναι ένα κακό πνεύμα των πολύτιμων λίθων.
5) Ράβδος: Ο Ράβδος είναι ένα πανίσχυρο φώς που είναι ικανό να σταματήσει τα άστρα στην
πορεία τους. Είναι επίσης δαίμονας, ο οποίος στραγγαλίζει ανθρώπους. Ο Ράβδος μπορεί να
υποταχθεί μόνο με την δύναμη του αγγέλου που ονομάζεται Βριμύς.
6) Σούτ: Ο Σούτ είναι ένας από τους 5 Υιούς του μωαμεθανικού πεπτωκότος αγγέλου Ιμπλίς. Ο
Σούτ είναι ο δαίμονας των ψεμάτων.
7) Ποτέ: Ο Ποτέ είναι ο πρίγκηπας της λήθης. Ο Ποτέ καλείται στις νεκρομαντικές τελετές από
τους Ιουδαίους στο τέλος του Σαμπάθ.
8) Τέτρα: O Tέτρα είναι ένας άγγελος που καλείται στην τελετουργική μαγική προσευχή για την
εκπλήρωση των επιθυμιών εκείνων που τον προσκαλούν.
9) Τιμωρός: Ο Τιμωρός είναι ο κολάζοντας, ο καταστροφέας άγγελος.
Κλείνοντας αυτήν την πρώτη σύντομη αναφορά στο θέμα των περίεργων λέξεων, οι οποίες
αναφέρονται σε αγγέλους και πνεύματα άγνωστα εν πολλοίς, πρέπει να τονίσουμε αυτό που
τονίζουν και οι πηγές ή οι ερευνητές που έχουν ασχοληθεί με το θέμα, όπως ο Gustav Davindson,
την προειδοποίηση δηλαδή ότι καλό θα ήταν αν αποφεύγεται όσο το δυνατόν περισσότερο η χρήση
των λέξεων αυτών, καθώς μπορεί να αποτελεί και επίκληση των εν λόγω οντοτήτων. Είτε κάποιος
πιστεύει στην ύπαρξη όλων αυτών είτε όχι, η ταύτιση ορισμένων λέξεων με αυτά τα εξωκοσμικά
όντα παραμένει αξιοπερίεργη.
Φυσικά η χρήση ορισμένων ονομάτων π.χ. σε φίρμες προϊόντων, αυτοκινήτων, ηρώων σε
ηλεκτρονικά παιχνίδια και ταινίες κ.λπ. προφανώς γίνεται εις γνώσιν αυτών που τα επιλέγουν. Θα
μπορούσε αυτό να σημαίνει κάτι παραπάνω; θα μπορούσε αυτό να μην είναι απλά μια σύμπτωση;
Σε αυτά τα ερωτήματα μπορεί να απαντήσει ο καθένας από εσάς ξεχωριστά. Η έρευνά μας δεν
τελειώνει εδώ. Θα συνεχιστεί περαιτέρω με την ελπίδα να οδηγηθούμε σε περισσότερο ξεκάθαρα
και χρήσιμα συμπεράσματα.
ΕΟΕ

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ
ΚΛΑΔΟΣ 1: ΒΙΒΛΙΑ, ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ.
ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ, ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΥΠ.ΕΚΔΟΣΗΣ: Ντρενογιάνης Γιάννης
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ(κείμενα): Νατάσα Μπαστέα
2007
1. Η δύναμη της φύσης
2. Μνημεία, παγκόσμιας κληρονομιάς
3. Θεοί(τελετές-θρησκείες)
4. Πρώτη σελίδα, γεγονότα που άλλαξαν τον κόσμο
5. Του κόσμου τα παράξενα
6. Σύγχρονα θαύματα
7. Πόλεμος και ειρήνη
8. Ματιές
9. Γή και θάλασσα
10.Σώμα
11.Ο κόσμος της ταχύτητας
12.Παιχνίδια με την μπάλα
13.Άγρια ζωή
14.Άβυσσος
15.Πόλεις του κόσμου
16.Ραντεβού με το μέλλον

Τα βιβλία μας θα τα βρειτε στο site:eoellas.org και στη βιβλιοθηκη των γραφειων μας.

WEB T.V/RADIO

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

«Υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι η προσέγγιση της Ρωσσίας με την Γερμανία εσύγχισε την κοινή
γνώμη της Αμερικής, γιατι πρίν εκεί εκυριάρχη το ιδανικόν της δημοκρατίας και με την προσέγγιση
αυτή, το ιδανικόν το δημοκρατικό δεν ημπορούσε να σταθή. Δεν μου φαίνονται αυτά σωστά…. Αν
εξετάσουμε καλά-καλά τί θα πη δημοκρατία στην Αμερική και εις τας Δυτικάς Δυνάμεις, βρίσκουμε
ότι πρόκειται περι του Φιλελευθερισμού, δηλαδή του κοινοβουλευτικού Λιμπεραλισμού. Γιατί
αλλοιώς τί εννοούμε με δημοκρατία; Αλλίως δημοκρατία είναι και η της Γερμανίας και της
Ρωσσίας, όπου δεν την απέκλεισαν πρίν συνεννοηθεί με την Γερμανία. Αυτή λοιπόν η δημοκρατία
είναι το παιδί του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Είναι το όργανο με το οποίο κατορθώνει ο καπιταλισμός να
ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ στην ΛΑΙΚΗ ΜΑΖΑ. Είναι το όργανο με το οποίο ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ κατορθώνει να
ΠΑΡΙΣΤΑΝΗ την ΘΕΛΗΣΗ του ως τη ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΗ. Αυτό το είδος της δημοκρατίας
χρειάζεται εκλογές καθολικής μυστικής ψηφοφορίας, άρα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑ και
συνεπώς μεγάλα ΚΕΦΑΛΑΙΑ. Για τον ίδιο λόγο χρειάζεται εφημερίδες, άρα μεγάλα κέφαλαια,
εκλογική οργάνωση, εκλογικούς αγώνες, άρα πολλά χρήματα. Επομένως μόνον οι κάτοχοι του
μεγάλου ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ή τα ΟΡΓΑΝΑ τους μπορούν να κάμουν τέτοιους αγώνες. Ανθρωποι ή και
ομάδες ανθρώπων χωρίς τα κεφάλαια, όσο και μεγάλα ιδανικά και αν έχουν, είναι προωρισμένοι

να χάσουν.Όταν δεν εχείς ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, τότε αυτοί που τις κατέχουν μορφώνουν την ΚΟΙΝΗ
ΓΝΩΜΗ όπως θέλουν. Ακομα και αν οι εφημερίδες υπερασπίζονται πράγματα ΓΥΜΝΑ που θα τα
αποστρέφετο ο λαός, τα ΣΚΕΠΑΖΕΙ με τέτοια δημοσιογραφικά ΡΟΥΧΑ ώστε να τα ΚΑΤΑΠΙΝΗ ο
ΛΑΟΣ ή αν δεν τα καταπίνη, ΒΑΖΕΙ τις ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ να ΓΡΑΦΟΥΝ πώς τα ΚΑΤΑΠΙΕ. Τότε ο
καθένας πίστευει πως το κατάπιαν ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ και ΥΠΟΤΑΣΣΕΤΑΙ και αυτός».
Αυτά είχε πεί ο μπαρμπαγιάννης ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ, εν έτει 1940. Είναι επίκαιρος ή
όχι; Αραγε οι σημερινές εφημερίδες και τα κανάλια δεν διοχετεύουν εις την κοινή γνώμη τις δικές
τους αλήθειες που «περιέργως» είναι προς το δικό τους συμφέρον; Βέβαια στις μέρες μας έχουμε
παρατηρήσει πως αυτοί που κατέχουν τα μέσα παράλληλα έχουν και το προνόμιο να είναι και
κρατικοί επιχειρηματίες, δηλαδή να πλουτίζουν παίρνοντας εργολαβίες από το κράτος, που οι ίδιοι
θεωρητικά από τα κανάλια τους και τις εφημερίδες τους θα έπρεπε, για το καλό του λαού και του
ΕΘΝΟΥΣ, να ελέγχουν τον κυβερνώντα και να καυτηριάζουν τα κακώς κείμενά του. Δυστυχώς,
όμως, αυτό συμβαίνει μονάχα όταν η εκάστοτε κυβέρνηση δίνει εις αλλον τας εργολαβίας. Αρα
στην καπιταλιστική τους δημοκρατία μια κυβέρνηση πράττει καλώς ή κακώς ανάλογα με το σε
ποιον και πώς μοιράζει την κρατική περιουσία, δηλαδή το κεφάλαιο επιβίωσης του ΕΘΝΟΥΣΛΑΟΥ. Γι’ αυτό πολλές φορές παρατηρούμε τις εναλλαγές στρατοπέδων αυτών που κατέχουν τα
μεσα κατεύθυνσης της κοινής ανυποψίαστης γνώμης. Η δημοκρατία τους στηρίζεται εις τον
πυλώνα του προσωπικού τους συμφέροντος και όχι στο σύνολο, το ΚΟΙΝΟΝ ΚΑΛΟΝ όπως έλεγαν
και οι πρόγονοί μας που μεγαλούργησαν.
Έχουμε διαπιστώσει πως όλα τα δήθεν δημοκρατικά κράτη της δύσεως προσπαθούν με λύσσα
να μειώσουν και να περιορίσουν στο ελάχιστον το ίδιο το κράτος. Αυτό συμβαίνει γιατι η
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ χρειάζεται να συσσωρεύσει κεφάλαια στα χέρια
ολίγων οικογενειών που τον εκπροσωπούν, δια να κάνει όλον τον κόσμο σκλάβο τους. Σε αυτό το
σημείο μπαίνει το περίβλημα της δημοκρατίας, γιατί ουδείς λογικός άνθρωπος θέλει να είναι
σκλάβος κάποιου αλλου και έτσι η ελίτ αυτή προσπαθεί να σκλαβώσει τα ΕΘΝΗ-ΛΑΟΥΣ με
τέτοιον τρόπο, ώστε να νομίζουν πως είναι ελεύθεροι. Το κατορθώνει αυτό με βάσει της
«ελευθέρας» οικονομίας, του περιορισμού του κράτους σε κάθε επέμβαση εις την οικονομία της
κοινωνίας. Έχουν προβλέψει δε πως αν χρειαστεί κάποια παρέμβαση του κράτους να είναι παντα
προς όφελός τους. Τρανό παράδειγμα σήμερον είναι οι συνεχιζόμενες ενισχύσεις των τραπεζικων
ιδρυμάτων. Επομένως πού καταλήγουν πάλι τα χρήματα της κοινωνίας;
Στην δημοκρατία τους που ζούμε, με μια προσεχτική ματιά, διαπιστώνουμε πως ακόμα και
αυτοί που παρουσιάζονται ως πλουτοκράτες, οι έχοντες και οι κατέχοντες των κατά τόπους χωρών
είναι συνήθως μιαν φούσκα, διότι οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν ως «εργοδότη» τους το ίδιο το
κράτος. Αρα όταν ο επιχειρηματίας έπαιρνε κάποιο έργο από το κράτος με τις γνωστές σε όλους
μας πλέον μεθόδους συναλλαγής, πήγαινε εις την τράπεζα και έπαιρνε δάνειο με εγγύηση του
δημοσίου, αυτομάτως δηλαδή δημιουργούνταν χρήμα που δεν υπήρχε από πλευράς επιχειρηματία
και χρέος σε ένα κράτος, σε περίπτωση μη εφαρμογής των συναλλαγών. Έτσι ο επιχειρηματίας
δυνάμωνε γιατί είχε πλεον εις την δούλεψη του πόσο κόσμο, αρα μπορούσε άνετα να απειλεί το
κράτος προς όφελός του, ενώ την ίδια στιγμή οι τράπεζες ανήκουν σε άλλους και δεν ελέγχονται
από την χώρα που δρούν. Με τον τρόπο αυτόν μπορούμε να φανταστούμε πώς κάποιοι δύνανται να
δημιουργούν επιχειρηματίες (δηλαδή αυτούς που φαίνονται προς τα έξω) και πώς μπορουν να
ελέγχουν τα ΕΘΝΗ.
Όταν σε ένα κράτος επικρατεί η διευθυνομένη οικονομία, είτε είναι δημοκρατικά είτε όχι,
δηλαδή ,ε τρόπο που να αποσκοπεί εις το συμφέρον του συνόλου και το οποιο πλεονάζον έργον
επιστρέφει εις τον ΛΑΟ του ΕΘΝΟΥΣ, αυτό αυτόματα είναι ενάντια εις τους
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΕΣ. Αν τώρα φανταστούμε μίαν κυβέρνηση όπου οι παγκοσμιοποιητές δεν
μπορούν να έχουν πρόσβαση εις τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, άρα να μην δύνανται να μοιράζουν

ψευδείς πληροφορίες, δηλαδή να μην επηρεάζουν την κοινή γνώμη – προς την αναστάτωση των
προσωπικών τους συμφερόντων – ούτε να χρησιμοποιούν τα κόμματα για να κάνουν μανούβρες
προς ολοκλήρωση του σκοπού τους, τότε και μόνο τότε μπορεί ο κάθε άνθρωπος να πει πως
επιτέλους ειμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ! ΑΛΛΙΩΣ θα εξακολουθεί εις την νέα τάξη πραγμάτων, τα
ΠΡΑΓΜΑΤΑ να είναι αυτός ο ΙΔΙΟΣ . Δηλαδή ένα αναλώσιμο προϊόν, όπου θα είναι τα χέρια και
τα πόδια αυτών που ποιούν την ζωή του. Όποτε αποφασίσει ο «μέγας εγκέφαλος» πως δεν θα είναι
πλέον χρήσιμος τότε αρχίζει η εξόντωση, είτε μέσω του πολέμου είτε μέσω της οικονομικής
υγειονομικής εξαθλίωσης. Όπως και να έχει, ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις πάλι κερδίζει ο
«μέγας εγκέφαλος», ενώ πολλές φορές αυτοί οι θάνατοι επιφέρουν πολλά περισσότερα κέρδη! Γιατι
στις σημερινές δημοκρατίες μας που τα πάντα ελέγχονται, εσύ πρέπει να νομίζεις πως είσαι
ελευθερος για να λειτουργεί ο μηχανισμός τους ρολόι. Σε αυτές τις κοινωνίες σε μαθαίνουν να ζείς
για τον ευατό σου, γιαυτό πρέπει να κλειστείς στο καβούκι σου να δέχεσαι τα πάντα και να κάνεις
τα πάντα για να διαφυλάξεις τον ατομικισμό σου.
Αυτό ως ΕΛΛΗΝΕΣ οφείλουμε και πρέπει να το πολεμήσουμε, γιατί οι παππούδες μας
μεγαλούργησαν για την προσφορά τους εις το σύνολο. Ακουμπήστε την κεφαλί σας πάνω τους
άφοβα και τότε θα δείτε με τις δικές σας δυνάμεις πώς αλλάζει ο κόσμος γύρω σας! Τότε και μόνο
τοτε θα είμαστε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!
Κείμενο:ΕΟΕ

ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΒΗΣΣΥΝΙΑΣ

Ο Κόσμος· οι άνθρωποι· οι περιχαρακωμένες μέρες· οι αυλακιές του ουρανού και των
προσώπων. Οι λέξεις που ξεψύχησαν στον αχνό προτού να συναντήσουν το τέρμα και ξερόβηξαν,
πέφτοντας χαλάζι στον δρόμο. Ήρθαν οι εποχές και μας τύλιξαν σε μιαν ανυπόφερτη σχισμή του
χρόνου. Ίσως αύριο να μην υπάρχουν μνημεία να μας θυμίζουν το πέρασμα των αιώνων.
Ο Περιπλανώμενος πάντα τριγυρίζει μέσα στις οδούς, στα λημέρια των εξόριστων, στα λιμάνια,
στις στέγες και τα υπόγεια, έτσι απλά γιατί η περιπλάνηση είναι η ιστορία που ήρθε να διηγηθεί.
Ό,τι είμαστε είναι εικόνα και ομοίωση κάποιου άλλου. Γύρω μας, εικόνες και κατασκευές που
κάποιος άλλος ετοίμασε για μας. Άλλοι θέλουν να μάθουν και άλλοι πασχίζουν ν’ αγνοούν. Η
εκτεταμένη φύση κι η διαφορετικότητα των ανθρώπων είναι σαν ένα ρυάκι· και το ρυάκι προχωρά
μέσα στην κοίτη που υπάρχει ήδη – εκατομμύρια ξεχωριστών μα ομοίων μορίων – και μπορεί να
χαράξει αμέτρητα άλλα μικρά μονοπάτια συνύπαρξης. Τίποτα δεν μένει το ίδιο ποτέ ενώ,
ταυτόχρονα, τίποτα δεν αλλάζει. Πόσο περίεργος κόσμος· πόσο μεγάλος και πόσο μικρός
ταυτόχρονα. Πόσο σημαντικά και πόσο ασήμαντα όλα σ’ αυτή την τύρβη, που μια μέρα έτσι απλά
αρχινάει και κανείς δεν ξέρει πότε, πώς και πού θα καταλήξει. Άγνοια και πίστη· μίσος και αγάπη·
ενδιαφέρον κι αδιαφορία. Όλα μαζί, ταυτόχρονα.
Κανείς άνθρωπος δεν γνωρίζει κανέναν. Κανείς εαυτός δεν είναι γνώριμος του εαυτού του. Δεν
υπάρχουν πολλά για να μάθει ο υιός του ανθρώπου, παρά την έλλειψη και το κενό, την απουσία σε
έναν κόσμο σκιών. Μόνο όταν μάθεις να ξεχνάς θα μπορέσεις να θυμηθείς στ’ αλήθεια. Τα όρια
που ξεπερνούν τα περιθώρια εμβαπτίζονται στις υπώρειες του απείρου – μα υπάρχει άπειρο στ’
αλήθεια; Τι μπορείς να πιστέψεις; Μπορείς να πιστέψεις όσα ακούς, όσα βλέπεις; Μπορείς να
πιστέψεις όσα σου μίλησαν κάποτε τ’ αστέρια, τα δέντρα, τα φύλλα που είναι πλεγμένα στο χώμα;
Μπόρεσες ποτέ να πιάσεις κουβέντα με τον άνεμο; Τίποτα λιγότερο από όσα μπορείς. Ποιος
γνώρισε την αλήθεια, την ανακατεμένη με τα καρφιά της λήθης; Ποιος άντεξε την όψη της
απώλειας, την εκμηδένιση της υποταγής, την οιμωγή της παραίτησης, την απέχθεια της
επανάληψης, την κραυγή της σιωπής; Υποτίθεται πως τα πάντα κυλάνε..
Ήταν σε ένα ορεινό χωριό, από αυτά με τα πέτρινα σοκάκια, τις μεγάλες πλατείες με τα υπέργηρα
δέντρα στην μέση, που χαίνουν στο χάος, σε μιαν απέραντη θάλασσα από δάση με τον βυθό της
γεμάτο χαμηλή βλάστηση και άγρια ζώα. Εκεί όπου το κρύο είναι πάντα παρόν αλλά δεν σε
τρομάζει· κι όταν θέλεις να καθαρίσεις το μυαλό σου απλά απιθώνεις το βλέμμα στον ορίζοντα, στο
απέραντο της ομορφιάς, στο αχανές αναφιλητό της φύσης. Εκεί, την πρώτη φορά που πήγα για να
διασχίσω το τοπίο με τα μάτια μου, σε ένα παγκάκι στην άκρη της πλατείας – δυο βήματα από την
κατακόρυφη κόψη του ύψους – καθόταν ένας παππούς. Είχε μιαν έκφραση στο πρόσωπο μειλίχια
μα και δυναμική, σαν να διηγιόταν ιστορίες από άλλους κόσμους δίχως να αρθρώνει ούτε φθόγγο.
Μου μίλησε για την ανθρώπινη περιπέτεια, για το πηγαινέλα των ανθρώπων σε αυτήν την πλάση,
για τους φόβους, τις θλίψεις, τις χαρές, τις ευλογίες, την γλύκα και την πίκρα της ζωής τους.
Συγκατάνευσα με μια κίνηση του κεφαλιού όταν μου είπε για τους πρώτους ανθρώπους και για όλα
όσα είχε βρει στις αναζητήσεις που έκανε από μικρό παιδί. Έπειτα, πήγαινα και τον συναντούσα
συχνά, όσο καιρό ταξίδευα πέρα δώθε σε κάθε σπιθαμή κείνου του τόπου· τις πιο πολλές φορές
μιλούσαμε για την περιπέτεια και το πεπρωμένο των ανθρώπων.

Γνώριζε και είχε δει πολλά· μιλούσε σαν σοφός και λες κι είχε πάρει την θέση του γέροντα που
όλοι θα πήγαιναν να ζητήσουν τη γνώμη του, σε κείνα τα παλιά συμβούλια των πρωτόγονων
φυλών. Σήμερα βέβαια, οι άνθρωποι έχουν εξελιχθεί – ή έτσι θέλουν να νομίζουν. Έχουν ακόμα
συμβούλια τα οποία αποκαλούν με άλλα ονόματα, ωστόσο δεν βασίζονται πια στην πείρα των
παλιών κι ούτε πιστεύουν στους μύθους των αρχαίων φυλών.

Θα σας πω κι άλλα για αυτόν τον παππού του ορεινού χωριού. Για τώρα, θα επαναλάβω τα λόγια
που πολλές φορές έλεγε όταν μιλούσαμε για την ιστορία του Προμηθέα και για τα μαλώματα των
θεών, οι οποίοι θέλανε – ο καθένας για τον εαυτό του – να έχουν στην κατοχή τους την εποπτεία
και την μοίρα των ανθρώπων. Συνήθιζε λοιπόν πολλές φορές, πριν φύγει από την πλατεία και
επιστρέψει στο σπίτι του, που ήταν λίγο έξω από το χωριό κι εκεί που αρχινούσε το δάσος, να
απαγγέλλει με την σταθερή κι αρμονική φωνή ενός ηθοποιού τα λόγια του Τιτάνα Προμηθέα, από
το ξακουστό έργο του Αισχύλου: «Κι όμως ενώ τέτοια καλά είδε από μένα ο άρχοντας των θεών, μ’
εξόφλησε με τούτη την κακιά πλερωμή, γιατί κατάρα το΄ χει ο τύραννος να μην πιστεύεται σε
φίλους. Και τώρα αυτό που με ρωτάτε, για ποια αιτία έτσι άτιμα μου φέρνεται, θα σας ξηγήσω.
Ευτύς που κάθισε στον πατρικό του θρόνο κι αμέσως στους θεούς τιμές να ορίζει αρχίζει άλλες στο
καθένα και να τους μοιράζει με τάξη την αρχή, χωρίς όμως καθόλου για τους ανθρώπους να
γνοιαστεί, μα είχε στο νου του να τους εξοντώσει ολότελα κι άλλους να σπείρει. Σ’ αυτά δεν
βρέθηκε κανείς ν’ αντιμιλήσει, μα εγώ μονάχα τόλμησα, και τους ανθρώπους έσωσα να μην
κατεβούν στον Άδη στάχτη. Γι’ αυτό με τέτοιες συμφορές καταπονούμαι, αβάσταγες να τις κρατώ κι
άθλιες να βλέπεις. Κ’ ενώ όλη την συμπόνια μου για τους ανθρώπους έδειξα εγώ, δεν αξιώθηκα να
λάχω κι ο ίδιος την όμοια, μα έτσι μ’ έχουν διορθώσει σκληρά – που ντρόπιασμα άδικο του Δία να
στέκω». Συμπόνια: βαριά λέξη και δύσκολη να χωνευτεί, ακόμα κι από τους ίδιους τους θεούς!
Κείμενο:Δήμος Μαβής

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΕΥΧΟΣ.

ΘΕΜΑΤΑ




ΑΓΓΕΛΟΙ
ΤΖΟΝ ΚΕΝΕΝΤΙ
ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ;
ΚΥΚΛΩΝΕΣ
ΑΝΤΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful