You are on page 1of 18

EPILOGUE I felt sort of dizzy that time habang nakahiga pa ako noon sa may hospital bed, I was still

unconscious then of where I was. Nagtataka talaga ako noon, everythi ng was white and so I thought I was in heaven which was I was sort of weird beca use if I committed suicide the only place I know I’ll land was hell because taking away your life is not very acceptable up there. Tinatanong ko nung mga panahong yun ang sarili ko kung anong ginagawa niya sa ho spital, bakit siya andun noon sa tabi ko pagkagising ko? Bakit siya worried saki n? Bakit siya umiiyak? Hindi ba galit siya sakin? O baka panaginip lang yun? "Annika!" lumapit sakin si Yuri hanggang sa nakayakap na siya sa magkabilang bal ikat ko habang nakabaon yung luhaan niyang mukha sa bandang balikat ko din, "Bal iw ka ba? Bakit mo tinangkang magpakamatay?" “Annika, naririnig mo ba ako? Annika?” "Hindi ko na kasi alam ang gagawin ko Yuri... Galit ka sakin, di ako pinapansin ng mga kaklase natin... Tapos... Tapos si Kirby... Niloko niya lang din pala ako . Tapos, tapos," nahihirapan akong dugtungan ang bawat salita ko dahil sa paghik bing ginagawa ko, "Tinawagan ko nanay ko pero binabaan niya lang ako... Yuri, hi ndi ko na talaga alam ang gagawin ko nung mga panahong iyon, mag-isa na lang ako ... Ang hirap at ang sakit sa pakiramdam ang maging mag-isa lang... Wala kang ka ramay, wala kang mapagsabihan ng mga dinaramdam mo, walang magpalakas ng loob mo ... Sobrang hirap, di ko na kinaya..." Then that’s when it hit me. I was laying on the bed, everything was white, I was h earing the continuous beeps of the machines that was attached to me… I was in the hospital. I survived. And I wondered how? Inangat na ni Yuri ang mukha niya kaya nagtapat ang mga mukha namin. Iyak ako ng iyak nun habang nakahiga ako, patuloy naman akong pinapatahan ni Yuri sa pamama gitan ng paghagod ng buhok ko, "Ssh, ssh. Andito na ako Annika, ssh... Wag ka ng umiyak. Di ka na mag-isa. Sorry kung nagawa kitang iwan Annika... Sorry..." "Yuri... Bakit ka nandito? Hindi ba galit ka sakin?" “Annika… hey… magsalita ka naman oh…” "Hindi ako galit sayo kundi sa nagawa mo... Yun ba ang dahilan kung bakit ka tum alon sa may tulay?" "Bakit ka nagso-sorry sakin, ako naman yung nakagawa ng mali sayo..." I blinked a few times before I steadied my focus to the girl in front of me who was trying to get my attention, sobrang nagtataka ako noon ng makita ko siya wit h worried eyes, “Yyuri?” Iniling ko yung ulo ko ng marahas habang kagat kagat ko ang ibabang labi ko para pigilan ang mga luhang nagbabadyang pumatak sa mga mata ko. Ngumiti ng konti si Yuri, "May nagawa din ako sayong mali."

" (T3T) Kinailangan ko magstay noon sa ospital for about 3weeks for observation and medi cal care dahil nung bumagsak daw ako sa tubig ay napasama daw ang naging impact ng Masayang masaya talaga ako noon. ayaw kitang ipagpapalit.. please? Miss na kita eh.. Pero kung matataga lan ang brown out na ito sa buhay mo." paghampas ng likod ko sa tubig kaya maguunder go daw ako sa isang buwang therapy to make sure na maging maayos ang likod ko. sabi ni Yuri na di naman daw sapat na dahilan ang isang lalaki para buwagin naman ang i sang bagay na mahalaga tulad ng pagkakaibigan namin. Pero minsan din naman ay parang brown out lang yan." Pagkatapos ng iyakan namin noon ni Yuri sa ospital ay nagkabati na kami. hindi niya naman na alam ang nangyayar i sa buhay ko dahil eversince then ay wala na siyang pakelam sakin at hanggang s ustento na lang siya. Bati na ta yo. I was lucky to survi ve such fall. Kahit na... Humingi din nama n ako ng tawad at nagkaayos na kaming lahat.. "Nagpadala ako sa galit ko sa ginawa mo Annika. Nagsorry din sila sakin sa inasal daw nila." Minsan sa buhay natin bigla biglaan na lang magdidilim ang lahat at babagsak ang mundo natin.. Pero di ko kasi kelangan ng sustento niya. Umiling si Yuri habang nakapagkit pa rin ang isang weary smile sa kanyang mukha.. ang laki ng kas alanan ko sayo. simula ng makaligtas ako sa fall na yun ay nagbago na ang pananaw ko sa buhay. naging mapanghusga daw sila masyado... wag kang magpapanic. pagmamahal niya kelangan ko. mas mahalaga ang pagkakaibigan natin kesa sa kahit sinong lalake. wag kang magalala dahil ang kelangan mo la ng gawin ay mangapa sa mga sulok sulok o tabi tabi ng mga magsisilbing flashligh t at ilaw para magbigay ng kahit konting liwanag. Di man lang ako binisita ni Kirby at lalo na ni mamma. Sabagay paano niya ako bibisitahin kung hindi niya naman alam na naospital ako and moreover. nagkaroon ako ng konti at maliliit na galos sa katawan at medyo masakit ang braso ko. andyan yung babahain tayo ng luha. makakaramdam tayo ng sobra sobrang lu ngkot at pagsisi habang pinagmamasdan nating lumayo ng lumayo ang mga taong impo rtante satin. Kaya Annika. "Ayokong para sa lalaki lang magaaway tayo. pag nagdilim a ng mundo mo... sobra. munti man ay sapat na para mag ing pagasa mo habang iniintay na muling magliwanag ng tuluyan ang mundo mo. wala naman nangyaring malala sakin. Hindi mapapaltan ng isa o sampung sorry ang pananakit at panlo loko na ginawa ko sayo. "Pero. Sorry Annika for not giving you a chance. Pero I have had enough dramas... di ko tinatanggap ang sorry mo. naging makasarili din ako at hin di nakinig sa paghingi mo ng apology at hinayaan at pinagmasdan lang kitang maca st-out sa klase. All in all daw. . Fortunately daw hindi napasama ang tama ng ulo ko sa tubig kasi baka pag nagkataon daw baka naging mitsa yun ng buh ay ko at buti na lang din ay hindi rin ako tumama sa mga bato."Ha?" "Nung mga panahong nagso-sorry ka sakin. Hindi naman kasi talaga katanggap tanggap ang sorry ko. According to them. "Lahat ng tao nagkakamali pero paano maitatama ng tao ang mali niya kung hindi siya mapatawad ng taong nagawan niya ng mali?" Sa pagstay ko sa ospital ay dinalaw din ako ng mga kaklase ko.. wag kang matatakot dahil di rin naman magtatag al ay magkakailaw din at babalik din ang liwanag sa mundo mo.

Napagtanto ko rin na marami din naman pala talagang nagmamahal sakin. abnormal. ay nagawa mong magpakata tag upang malagpasan ang mga ito.. ngumiti at hindi sumuko sa lahat ng iyon? Siya yung taong nagligtas sakin. isa lang tao ang dapat kong pasalamatan. Ngayon alam ko na na hindi solusyon ang pagpapakam atay.. Yeah.. andyan naman sina Yuri.. up and down ang mga pangyayari. makulit.. si Seven Astute. nakak airita. matatakasan mo nga ang kalungkutan pero makukuntento ka na lang bang takas an ito? Di ba mas masarap sa pakiramdam yung alam mo sa sarili mong hindi mo tin akasan ang kalungkutang hatid ng mga problema mo. kinalaban mo itong mga ito at higit sa lahat. baliw.It was a second chance from me. Sa buhay na ito. andyan din yun g mga kaklase ko na nagpapahalaga sakin at nirerespeto ako bilang president ng k lase. diba masarap sa pakiramdam na sa kabila ng mga problemang yun ka hit gaano man sila kadami. Siguro kong namatay ako ng tuluyan sa pagtalon ko sa tulay hindi ko mararamdaman ang kasiyahang nararamdaman ko ngayon. it was the most stupid and cowardly thing I ve ever done in my life. Per o sa pagbabago ng mga pananaw ko sa buhay. But really.. For me. kahit patong patong na sila. syokoy at ang biggest jerk na nakila la ko sa buhay ko? Sa second chance ko. kahit gaano man s ila kakonting beses mangyari sa buhay mo. Can you believe that? I used to call him a jerk but now I call him my “saviour”. panget. nagmamahal pala talaga sakin. He s not really the jerk here. mga ma gulang ni Yuri na tinuring na din akong sarili nilang anak dahil madalas akong t ambay sa bahay ni Yuri. I actually regret committing suicide. h indi man ako mahal ng mamma ko o kaya ni Kirby. andyan din yung mga teachers ko pati yung adviser namin na nage-encourage sakin na magsikap at wag sumuko sa magulong mundo na ito.. Hindi ko kelanman mapapagtanto na may mg a . masakit magsalita. Minsan pa nga mas marami ang “Dow n” kesa sa “Up” pero once na maramdaman mo yung “Up” na yun sa buhay mo. mayabang. nakakadiri. Sa tingin ko worth it harapin ang sampun g “Down” o kahit dalawampu pa basta lang makaranas ng isang “Up”. Tanda mo niyo ba yung lalaking madalas kong sabihan ng unggoy. andyan din yung mga circle of friends ko. if I have to review the past events in my life. sira ulo. ay sobrang sarap sa pakiramdam at sobr ang saya mo na para bang wala ng bukas. autistic. nagsimula akong mabuhay ng masaya at optimistic sa mga baga y bagay.. Actually I was grateful to God that he gave me a second chance because to tell t he truth. walanghiya. He also jumped off the bridge to save me from the painful and deadly fall. pran gka. nakakainis. sa pagiging optimista ko ngayon sa mg a bagay bagay.

Psh. “Arouchhh!!! Bakit mo ako sinapak? Kalalabas ko lang ng ospital. akala mo ba kamuntik na rin akong mamatay!” galit na sin igawan niya ako nun habang nasa hallway kami ng mga 4th year. gusto mo na agad akong pabalikin dun? Ansama mo!” =3= *pouts* Nanloko kami ng tao.. ri ght? After that episode angry with him for urse him and throw ad I smiled weakly in my life. P sh. -___“Eh sino ba may sabi sayong sundan mo ako at tumalon ka din at iligtas ako? Kundi ka rin naman isa t kalhating eng eng. c things at him but I did none of what I ve mentioned but inste at him. I wanted to be playing with my feelings as well. But there was nothing more. It took u s a long time. d i ka nga naospital kaya anong pinagsasasabi mo dyan na kamuntik ka ng mamatay..He might be annoying.” ___And as for me and Seven. I m over him and I ve also forgiven him. we re just really friends and none of us are expecting something more than that. Saka OA mo ha. sinapak ako ng sira ulong iyon. he might have asked me to do stuff for him but really. And guess what kung anong natanggap ko sa kanya? Isang sapak. no matter how bad they have hurt you. I don t k now who is this Memo guy and what was his purpose for this manipulating game and I also don t know if Kirby was just making it up. Lunchbreak nun at nagpunta ako sa may classroom niya para makausap siya ng personal kasi di niya a ko dinalaw sa ospital. Oo. nanakit kami ng damdamin. he might have blackmailed me. I came across Kirby once again. It may take ti me to heal the pain they have caused you but forgiving is one of those medicines you ll need to take in order to heal completely. Another thing that I ve learned in this second life. mga sarili lang namin ang inisip namin. galos nga lang natamo mo. Kirby told me that he didn t really meant it. to be friends again but I m glad to have our friend ship back again. But whether it s true or not. That s what jerks are. I thanked him for saving me. there was a certain person named M emo who ordered him to play this so called “human chess game” or something like that and that Memo guy told him to trick me about his feelings towards me. The true jerks here was me and Kirby. “Para yan sa katangahan mo. I wanted to shout at him. I don t really care anymore. pauna ang kamay at . he s not such a jerk. about a year. bearing grudges is your own burden so if you want true happiness you ll have to learn to forgive those peop le who have done you wrong. Sa pagligtas sakin ni Seven ay wala namang nangyaring grabe sa kanya dahil tama ang pagtalon niya sa tulay. katampo. nawalan kami ng pakelam sa nararamdaman ng iba.

di rin siya humaharap sakin. Patuloy lang ako sa pangungulit sa kanya. tama ang diving position niya kaya walang nangyari sa kanya. magsalita ka naman. buong akala ko ay tuluyan ka ng mawawala at hindi ko man lang masasabi ang nararamdaman ko para sayo na noo y katutuklas ko lamang!! !” “Seven. Uy unggoy. Uy. “Seveeeeen. ano ba yun?” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Di siya umiimik. bahala ka na nga!” binitawan ko na siya at tinalikur an . Pero nagkaroon siya ng konting konti at maliliit na galos sa may braso niya na natamo niya sa maliliit na bato. anong ibig mong sabihin? Nararamdaman mo? Para sakin ba? Ano yung nararamd aman mo?” “Seveeeeeeeeeen naman eee! Tsk. sabihin mo naman sakin ohhhh. Tinignan niya lang ako saglit at agad agad niyang iniiwas ang tingin niya habang namumula ang mukha niya. “Alam mo ba sobrang natakot ako nang makita kong inilaglag mo ang sarili mo sa tul ay at habang bumabagsak ka. “Ha?” “Seven!!!” hindi niya ako nililingon at patuloy lang siya sa paglalakad kaya naman h inabol ko siya at nung maabutan ko siya ay hinawakan ko siya sa may braso niya a t hinila ito upang iharap siya sakin. “Seven.” may hinala na ako noon pa sa gusto niyang ipahiwatig pero kinukulit ko siya kasi for some unkn own reasons ay gusto kong marinig mismo sa bibig niya yung mga salitang iyon. nung una hindi agad nagload sa isipan ko yung mga sinabi niya pero nung nakarating na siya sa utak ko at nagprocess na l ahat ng sinabi niya ay nanlaki ang mga mata ko at bago ko pa matanong kay Seven kung ano mismo yung ibig sabihin niya sa mga sinabi niya ay wala na siya sa hara pan ko. “W-wala!!!” Sabay hila niya ng kamay niya paalis sa hawak ko at tatalikod na sana ulit pero hinigit ko lang ulit siya sa kamay niya. Tinalikuran niya na ako at nakita kong naglalakad na siya palayo sakin sa may ha llway habang nakapamulsa.ulo. “Muntik ng mamatay ang puso ko dahil sayo!” Narinig ko ang sigawan at tukso ng mga studyante na noo y nasa may hallway din a t narinig lahat ng mga sinabi ni Seven.

pero balasubas nam an manligaw yun. Lum ipas ang ilang buwan. nadagdagan ang laman ng memory card niya. j erk. imposible yun. “Yung nararamdaman ko sayo. Narinig ko yung sinabi niya. I hated him pero sabi nga nila 1% man ay isang posibilidad din kaya ignoring 99%.. -__I told him he was creepy to be such a s talker pero sa loob loob ko.na nang mapagisip isip kong wala na talaga siyang balak umimik pa sakin. sabi mo mahal mo ako!!!” Pero pagtalikod ko at habang naglalakad na ako sa hallway sa may direksyon pabal ik sa classroom ko ay narinig ko siyang sumigaw.. . Annika!” I fell inlove.. loud and clear pero nabigla talaga ako sa sinabi ni ya na akala ko nagkamali lang ako ng pakinig. sabi ko dati. pinakilig niya naman ako ng husto. Psh. Pagkatapos ng ekse nang yun sa hallway. di ko madedeny sa sarili ko na he s really attractive pero bukod sa kay Kirby lang nakatuo n ang atensyon ko noon ay sinabi ko din sa sarili ko na gwapo man at attractive si Seven ay there s only 1% percent possibility for me to have my eye on him lal ong lalo na ang mainlove. Mahal kita. Dati sabi ko sa sarili ko nung mga panahong binablackmail ako ni Seven at lagi s iyang naka-asungot sa kung saan man ako naroon na ang pogi ni Seven.. Hindi marunong. “HA?!” Yup. “Narinig mo naman pala eh!” ngumiti siya at tumalikod na muli sakin.. napapangiti ako dahil sa totoo lang sa tingin ko it was very sweet of him. gago. sabi ko bingi ka!!!” “Hindi kaya. Isa rin siya sa mga dahilan kaya nagawa kong makapagmove on sa mga masasaklap na pangyayari sa buhay ko. abnormal na tulad ni Seven ay manliligaw sakin? Especially after he confessed me the meaning of those pictures in his memory card. “Wala. Napatigil ako sa paglalakad at agad agad napalingon. nanligaw siya.. sino bang magaakala na ang isang playboy.. Pero di bale na. chickboy. baluga.

masaya talaga ako p ara sa kanya. Kami naman ni Seven. dun ko na siya sinagot. ayaw talagang magpaligaw ni Yuri dahil nga parang ayaw niya na muna mapunta sa isang relation ship after ng nangyari sa kanila ni Kirby pero pursigido talaga si Jared kaya sa huli ay napapayag na niya si Yuri na ligawan niya ito. Picture ko na ang nandun sa memory card niya. Di naman magkalayo yung university namin ka ya tuwing lunchbreak. Naging kami pagkatapos. nakakatuwang makitang yung lalaking minsang minahal ko ay masayang kasama ang babaeng para talaga sa kanya. diba ang sweet? Nadistract ako sa pagmu muni muni ko sa nakaraan nang marinig ko ang anunsyo ng pare. Inabot din ng ilang buwan ang panliligaw niya dahil ayaw ko siyan g sagutin agad dahil it also took me months to fell inlove with that annoying gu y.Hindi na lang solo shots ko. Tuwing sabado o kaya linggo naman ay lumalabas kami ng magkasama. “I pronounce you man and wife. After 8years. Di ko rin aakalain na seryoso pala sakin si Seven. Pumapalakpak din ako habang may mga ngiti sa labi ko. Hanggang summer nga ay n anliligaw si Jared at sinundan niya pa ng university si Yuri sa panliligaw niya. Sobrang inlove kaming dalwa na pati si Yuri ay kinikilig samin.” . nung sinabi niyang gusto niya ng manligaw ay di ko na siya nakita pang nakikipaglandian (what a term. ahaha) s a ibang babae. Nagtayuan ang lahat sa loob ng simbahan at nagpalakpakan nang humarap ang mga ba gong kasal at nagsimula ng maglakad palabas ng simbahan. Masaya ako para kay Seven. nagpatuloy yung relasyon namin hanggang college kahit magka iba kami ng university na pinasukan. picture ko na kasama siya. Si Yuri naman nung mga panahong iyon ay madalas pinapakita sakin na masaya siya pero alam ko na malungkot talaga siya dahil hindi pa rin talaga siya nakakapagmo ve on kay Kirby. nagu-guilty ako nung mga panahong iyon dahil alam ko na ako ang may kasalanan ng pagdudusa niya kaya naman laking pasasalamat ko ng dumating si Jared sa buhay niya. paminsan minsan ay nagkikita kami at sabay kumain o kaya n aman sa uwian ay pupuntahan niya ako sa university ko para ihatid ako sa bahay n amin. At nung graduation ball namin. Si Jared yung masugid na manliligaw ni Yuri. Di ako nasasaktan.

nak akagaan ng loob.Akala niyo siguro once na naging kami ay kami na pang habambuhay? Hanggang sa ka huli hulihan? nagkalabuan kami. Hindi ka kelanman magiging masaya kung magpapakamatay ka. nanunuod ako palagi ng comedy at horror films at as much as possible iniiw asan ko muna noon ang manuod ng love stories or dramatic stories. Hmmm. . ang sarap kasi sa pakiramdam ng ice cream. naghang out ako ng mas madalas pa kesa sa dati sa mga kaibiga n ko. hindi lahat ng bagay sa mundo ay permanente at isa na dun ang damdamin ng tao. Ang sakit eh. tapos ewan ko. sobrang inlove n a inlove kami sa isa t isa. Masakit man at iniyakan ko man ng todo pero hindi pumasok sa isip ko ang magpaka matay ulit. Basta isang araw na lang nagkaroon kami ng pagkakalabuan sa relasyo n namin. normal na samin yun eh. Nagkaroon na nga rin kami ng mangilan ngilang cool off. mahal na mahal ko na talaga noon si Seven... Umiyak ako ng umiyak. Marami akong mga bagay na ginawa para makalimutan yung sakit at para makapagmove on ako kay Seven. Akala ko siya na yung pakakasalan ko balang araw pero hindi pala.. dahan dahan ay nagag awa kong makapagmove on. Sabagay. Ewan ko kung paano nangyari yun. Madalas hindi pagkakaintindihan ang dahil an at yun na nga yung nangyari nung araw na yun.. siguro napagod na rin si Seven sa napapadalas naming pagtatalo kaya isang araw sinabi niya sakin na break na daw kami. . we broke up. Mag 4years din ang inabot ng relasyon namin. Akala ko din eh. kain din ako n g kain noon lalo na ng ice cream. Nahirapan akong tanggap in na wala ng “kami” at ang pinakamahirap tanggapin sa lahat ay yung sinabi niyang n awawala na daw yung dating nararamdaman niya para sakin. Akala ko talaga si Seven na yung para sakin. Ang daming paraan para maibsan yung sakit. akala ko kami na talaga ni Seven han ggang sa huli. Diba so brang tagal? Akala ko talaga yun na yun eh. Siyempre hindi ko natanggap yung mga sinabi niya.. sa almost 4yrs ng relasyon namin marami na kami ng naencounter na away na halos kamuntik ng mauwi sa break up. hindi ko na masyadong matandaan dahil matagal n a rin namin. hindi na kelanman pa pumasok sa isip ko na gawin yun dahil nung ilig tas ako ni Seven noon ay nakatatak na sa isip ko na ang pagpapakamatay ay hindi isang solusyon. Pero wala akong magagawa kundi irespeto ang gusto niyang mangyari. Sinabi niya sakin na parang nagfe-fade na daw yung nararamdaman niya para sakin. nung college kami.

Yung photo ay mukha ni Seven na sobrang lapit sa screen at hinaharangan ang isan g statue. hindi na ako umiiyak at hindi na siya yung unang taong pumasok sa isip ko para sa ara w na yun. Lumabas na ako ng simbahan at umalis na matapos ihagis ng ngayon ay asawa na ni Seven ang bulaklak nito. Pero si Seven. Bumalik na lang ako sa bahay ko upang ayusin ang maletang gagamitin ko para sa f light ko. K umbaga sa fairy tale na ito. siya ang knight in shining armour ko pero hindi siy a ang prince charming ko.At ewan ko kung kelan nangyari pero basta nagising na lang ako isang araw. nakakamiss. Habang pinagmamasdan ko yung mga photo sa gallery ng cellphone ko ay napadako ako sa isang lumang photo na kahit kelan ay hindi ko binura. sobrang inlove kasi ako dati at ang lak i ng paniniwala kong siya na yung pakakasalan ko talaga balang araw. . nasambot ito ng isang babaeng hindi ko kakilala.” pagbubuntong hininga ko habang pinagmamasdan ko ang larawan niya sa cellphone ko. retre at pa namin yun nung 4thyear highschool kami at yun yung time na binigyan kami n g free day at naggala ako sa may park ng mag-isa. nagmature na yung unggoy na yun at may asawa na. Umidlip ako saglit pagkatapos at pagdating ng alas ocho ay dumiretso n a ako sa airport. Naka pagmove on na ako totally.. Ang bilis lang ng panahon. it was an accidental picture. Nagising na lang ako na wala na akong nararamdaman para sa kanya. ang tagal pa kasi ng ipaghih intay ko. Pero kahit wala na kami ni Seven ay naging magkaibigan rin naman kami pagkatapos . Habang nasa may airport na ako at nasa waiting area ako ay napagdesisyunan kong kalikutin ang cellphone ko dahil wala akong magawa. Iyon yung first photo ko ni Seven. Natatawa tuloy ako sa sarili ko sa mga panahong inisip ko dati at in-imagine ang sarili ko sa may altar kasama si Seven. Hindi na ako pupunta pa sa reception ng kasal dahil may business flight pa ako mamayan g gabi. Ang balak ko pa nga noon ay yu ng statue ang pipicture-an ko pero bigla bigla ay nag-appear si Seven sa harapan ko at sinimulan akong inisin. He s been a big part of my lif e. “Haay. Wala na talaga akong nararamdaman para kay Seven pero minsan hindi ko maiwasang mamiss yung mga panahong magkasama kami ni Seven. kung hindi man kami para sa isa t isa atleast maging kaibigan ko man lang siya dahil si Seven.. isa siya sa mga taong pinapahalagahan ko at ayoko siyang mawala . parte lang siya ng buhay ko at hindi siya yung nakatakda sakin. parang kahapon lang inis na inis pa ako kay Seven per o tignan mo na lang ngayon. galing pa yun sa l umang cellphone ko at binluetooth ko lang sa bagong cellphone ko.

lagi na lang nagkakatuluyan ang mga bida ee. Salamat po sa na-apprec iate ang story at sa mga nagcomment. it  s a new beginning for Annika. . :) Kung sinuman yung prince charming na iyon..yolasite.. “Pakshet. nakalimutan kong tanggalin sound effect ng camera!” I will post "SHE DIED" soon kaya abangan niyo na lang po sa website ko or sa wat tpad profile ko. tignan tignan niyo na lang after a week.com AUTHOR S NOTE: Nadistract ako sa thoughts ko nang makarinig ako ng “click” ng isang camera. Umm yung downloadable pdf at word cop ies. All of you know na hindi naman sa lahat ng pagkak ataon hindi nagkakatuluyan sa huli yung mga taong gusto nating magkatuluyan..FIN Click! Property of Haveyouseenthisgirl. Atsaka para maiba naman! bwahaha. k asawa na XD There is always a camera that captures me. sana dumating na siya. Hmmm. so ye ah.. this is a happy ending. Ganun din sa wattpad compilation. Sor ry kung ang iba sa inyo ay hindi magugustuhan ang ending dahil alam kong prefer niyong magkatuluyan sina Annika at Seven pero in this story I just want to make it as realistic as possible. didn t like the outcome? Weird ba at hindi sila nagkatuluyan? BWAHAHAHA. This is not a tragic story. I ll provide it soon sa may website ko. sa link: http://youtu..be/VTQt2zxktZo At nung magtama ang paningin namin at napagtanto ng lalaking ito na nahuli ko si ya ay nagpanic siya..Natawa na lang ako sa nagpapanic at nahihiyang itsura ng lalaki sa tapat ko. salamat po sa lahat ng nagbasa ng story na ito. gusto ko na kasi siyang makilala. Ayun po... Pagkatapos po nito ay ipopost ko po ang fantasy-romance story na "SHE DIED". Sana po suportahan niyo pa po ako sa iba ko pa pong mga stories na ipopost ko. err actually it s not. . Pag-angat ko ng ulo ko ay tumama ang paningin ko sa isang lalaki sa kata pat kong upuan na may hawak ng isang cellphone na may camera na nakaangat. Hin di sa lahat ng pagkakataon na makakakita kayo ng mga taong sobrang inlove na inl ove sa isa t isa ay sigurado na kayong sa huli ay sila talaga.

Sundin mo na lang sinas abi dyan. konti. What the eff?! I mean wala talaga akong matandaan.. Pa-finger print test kaya natin.. umm. Entertain suitors.. tinatakot pa ako. ang ewan mo talaga.. "Baka stalker mo! HAHAHA!" "Sasapakin ulit kita. sa tingin mo paano mo masosolve yan?" "Ha?!" hindi ko inexpect yun pero now that Kate had mentioned about it." hinimas himas nya muna yung parteng sinapak ko... hayaan mo na lang kung sino yan.. Sige nga." yang taong yan. at alam mo ba?" "Hala ka Sena. I don t believe na walang balak magpakilala yang taong yan. halos gusot gusot na nga eh. Hindi na sana magugulo ng ganto ang isipan ko kung hindi ko lang natanggap ang letter number 6 sa may bulsa ng pants ko na si nuot ko nung araw na pumunta ako sa bar. that s not even impossible..11 Ways to Forget your Exboyfriend --." "Ewan ko. makikilala mo rin sya or magpapakilala din sy a sa yo. bakit ako gagastos. "Aray naman oh. "That person might be someone who s always watching you." ." para talagang tanga  tong bestfriend ko. "Sigurado ako kilala mo . Bigla sya nagseryoso.< Sinapak ko(friendly sapak) si Kate. "Eh that s the only idea I have. Hanggang ngayon sumasakit pa rin ang ulo ko sa kakaisip kung sino ba talaga yung mysterious sender ng letters.. "Gaga.. Kaya nga I don t believe sa kasabihang." "Ang hirap nyan i-solve. anong say mo?" "Wag mo na lang isolve. "Idea mo eh!" Pinagmasdan ko ulit yung letter na kanina ko pang hawak. birds of the same feathers flock together  coz we re absolutely not with the same feathers! >. Ewan ko ba bakit nagkabestfriend akong may t oyo sa utak.6 [way---6] Magpapa-finger print test pa tayo para lang dito? Alam mo ba kung magkano yun? S ira ka talaga. magingat ka sa gabi baka sinusundan ka nun hanggang sa bahay. hindi pa man din handwritten." "Mukha mo! Problema mo yan hindi naman akin. awo oo." #6. parang ewan. pero hindi sapat yung konting natatandaan ko para mas olve ko  tong mystery na  to.. I know you  re important sa taong yan kaya ginagawa nya yang mga yan. maaari nga. Mamaya seryoso t apos tignan mo ngayon. I m sure na balang araw. Pero ayaw ko ng magpafinger print test! Ang mahal mahal kaya nun unless iisponsor mo ako!" "Talaga? Sino kaya sya.

Binag alan ko ang pagbibihis ko para marinig ko pa ang usapan nila. Hindi naman masamang magka-crush diba? Crush lang naman. if I know kayo n a ni Trey." "Talaga? Omg.. he s very hot and fast.. may narinig akong mga babaeng naguusap. ang gwapo kaya ni Trey! Tsaka matagal ka na ring nanliligaw dun ah!" "Ewan ko na nga sayo.. after ng mga narinig ko." "Fast? How so?" O. Oo na. "At our first date. "There?! Omg." "Asus. TAPOS NA. "Ayiie. we already kissed... Habang nagpapalit ako may biglang pumukaw sa attention ko. Para talaga akong tanga kung anu anong pumapasok sa isip ko. I felt that somehow someone betrayed me. he asked me out the yesterday. Basta. hindi ko na idedeny. "Nanliligaw?! Hindi ah!" "Fine. You re one lucky bitch. Gwapo naman si Trey eh. Deny ka pa." Crush ko nga ba? Sige na. "P umunta ka nga sa club mo. Pagdiretso ko sa club." Nilagay ko lang yung kamay ko sa mukha nya at tinulak sya palayo sa mukha ko." Nagrest lang muna kasi kami sa may canteen after class kasi meron pa namang ilan g minutes bago magstart yung mga clubs na sinalihan namin. tapos mabait. AYAW KO NG MAGDESCRIBE." "Tss.pinansin at umalis na lang. Denying pa eh." tumayo na ako." hindi ko na lang sya "Are you going out with our instructor?" tanong nung isang babae dun sa isang gi rl na naglalagay pa lang ng kanyang taekwando uniform. "But you know what. ewan ko nakaramdam ako ng inis. "Ha? Anong dyowa ka dyan?" ang bakla talaga ng mga terms nitong bestfriend ko. "Ni hindi nga ako pinapansin eh." "Crush mo nuh?" biglang lumapit si Kate sa mukha ko kaya napaurong naman ako. t apos sweet. After that. stalking!" "Gaga! It s what you call following y our heart! And see? Nasundan ko na rin ang puso ko and we re already dating. binilisan at tinapos ko na ang pag bibihis ko at .O "WHAT?! Okay ka lang? Hindi kaya." bigla akong n alungkot." tapos tinuro nung girl yung lips nya. ata. "Pupunta na ako sa taekwando club. pumasok na ag ad ako sa changing room ng mga babae.. "Yeah. Halos masamid a ko kahit wala naman akong iniinom o kinakain dahil lang dun sa narinig ko. Ewan ko. sige na hindi ko n a idedeny sa sarili ko talaga na crush ko si Trey pero hanggang dun lang. tapos. Pupuntahan mo dyowa mo?" "AAHHHH!" inuntog untog ko yung ulo ko sa isang malapit na wall at pagkatapos nagcontinue na rin ako sa paglalakad papuntang cl ub.

I d practice by myself. lahat ng tinuro nya sa club na  to ay gagawin ko sa kanya. Sisipain ko  tong katabi ko eh. I m not bitter. walang pansinan." ilag lang sya ng ilag habang umaatake ako. ang liit kasi nung daan. Ayy ganun? Oo nga pala nasa dulo ako and were in an odd numbe r so. Bigla syang lumapit papunta sakin sa dulo. "Wait. "Okay whatever. tama na!" nabigla ako pagsuntok ko sa kanya ay nahawakan nya yung kamay k o at bigla akong iniikot kaya naman ako ay nakatalikod sa kanya habang hawak nya yung kamay ko. Ewan ko kung bakit. wait. edi wag . nadanggil ko pa nga sila eh. "Sorry ha." narinig ko pang nainis sila sakin after kon g sabihin yun pero hindi ko na sila pinansin at dire diretso na sa paglabas. sa pinakadulo para malayo sa kanya. "I ll be your partner today. " Nung nagsimula na ang practice at andun na si Trey. Nakakainis lang ka si lagi syang nakakailag. Sino ba sya? He s nothing in my life. Sobrang laki ng inis ko sa kanya ngayo n na gusto ko syang bugbugin." ayan napansin tul oy ako ni Trey. I ll not give any attacks. ano ba. "Wait Sena. sinabi pa! Argh. So wala na syang pakelam sakin dahil meron na s yang kadate? Ganon? Well. "Oh. Guess. "Woah. we ll have a 1 on 1 match and since you re a white belter. 1 on 1." "Instructor.dire-diretso ng lumabas ng changing room. let s start. basta sinusuntok at sinisipa ko lang sya. pag tingin ko naman sa kaliwa "Sena. "Ouch. "Oo nga pala. wala syang partner!" biglang sumigaw yung katabi ko at tinuro ako. nakakaready ay sumipa na agad ako pero nakailag sya. Hindi ko pa sinasabi ang go---" hindi ko na sya pinatapos magsalita at sumuntok naman ako." hindi pa sya .  kay? Your partners will be the one on your side. nakaharan g masyado sa daan eh. wala akong partner? Oh well. sinabi pa. t-teka!" hindi ko sya pinapakinggan. hindi nya rin ako pinapansin katulad ng dati nyang ginagawa. "Okay. "Ok. OH GREAT." Naiinis ako sa kanya. Wala akong pakelam kahit labas na sa rules ng 1 on 1 ang ginagawa ko. we ll be having partner training today. there s no choice. Hindi ko sya kilala. I just better put m yself in the back .. Great. I don t care. Hindi na nga napansin . I ll only go on defense. odd numbers tayo ngayon. ko ay wala ng tao. wait. Geez." Lumingon ako sa kanan ko pero nakita ko may partner na sya. Baka kasi masipa ko lang mukha nya pag malapit ako sa kanya eh." "Okay." nagpilit na ngiti lang ako.

" seryoso nyang sabi. sinuway mo yung rules ng pa ka na lang nanugod. "Sena. ano ba! Tumigil nga kayo!" pinagsasabiha n ko yung mga luha ko habang harsh na pinupunasan ko sila. nabigla sya. "Makikiraan. "Para akong tanga! Bakit ba ako naiyak. Pero ni hindi ko sya nagawang mapaalis sa daan." nakatungo lang ako. nakakainis."Aray ko! Yung braso ko bitiwan mo! Ano ba!" pero hindi nya binibitiwan ang kama y ko. he was just too strong that he d idn t budge when I pushed him. "Wag kang ganyan Sen a. anong problema?" mukhang worried sya pero ayaw kong magpadeceive sa muk ha nyang yun. Pangalawa.. lahat sila nakatingin ak?" "Wala ka ng pakelam dun kaya pede ang kamay ko mula sa pagkakahawak akaalis sa hawak nya at umalis na hanging room at nagpalit agad dun Una. "Ano ba problema mo? Hindi ka nakikinig kanina. medyo masakit yun pero nagawa ko namang m ako sa practice hall. Nakaharang sya kaya naman hindi ako makalabas. "Sena. Inayos ko na mga gamit ko at l umabas na ng changing room pero paglabas ko nabigla ako na nandun si Trey sa tap at ng pinto. bitawan mo nga kamay ko. d bag ang tingin mo sakin. "Pangatlo. bakit ka umiiy ba bitawan mo kamay ko!" hinila ko ng malakas nya. "Hindi!" sa sinigaw kong yun sa kanya." tumigi samin. Ayaw nilang tumigl eh kahit pinagsabihan ko na. sabihin mo sakin? Anong meron? " "Pakelam mo ba?!" "Hindi ako umiiyak. May sariling kusa ang mga luha ko. hindi ka nagbow at basta irediretso ko sa pagsugod na para bang punching l ang lahat at tumahimik. Hindi sya kumibo sa pagkakatayo nya kaya naman tinulak ko sya. ayaw n ilang sumunod sakin. bitawan mo na lang ako a t uuwi na ako samin. Tinulak ko sya ng tinulak habang nakatungo kaya b igla nyang hinawakan ang dalwang kamay ko." "Si Allen nanaman ba?" sa pagkasabi nyang yun mas lalo ako ng nainis." hindi ko inaangat ang ulo ko. pinunasan ko yung luha ko gamit yung fre e hand ko. he wasn t expecting my answe r . Nagdiretso agad ako sa c habang dire diretso ang pagtulo ng luha ko. "Ako?! Wag akong alin? Alam mo. "Anong problema Sena? Bakit ka umiiyak kanina?" "Makikiraan po. "Makikiraan!" Hindi ko namalayang naiyak na pala ako. gmamatch sa taekwando.." sinubukan kong t anggalin ang kamay ko pero hindi nya binibitawan.

ikaw may problema." hinihila ko talaga yung kamay ko sa pagkakahawak nya pero no match talaga ako sa isang black belter. my princess. "May sinat pa nga ako oh! Sa tingin mo makikipagdate ako ng Namula ata ako sa sinabi nya... "Sino nagsabi? Yung babae bang hanggang balikat ang buh ok." umisod sya sa daan ng nakangiti. "Ah ganun ba." "Pero. pakiramdaman mo pa oh." bigla nyang nilagay ang kamay ko sa noo nya. Admit it.neither did I. pag nakita ka pa ng girlfriend mong hawak ang kamay ko baka magali t pa sakin yun. mukha atang obvious yu ng pagsasalita ko. "Were you je alous?" Dumaan na ako at sinigawan sya. paano?" "Pede wag mo akong tanungin? Pede wag kang magalala? Pede wag kang ganyan? Pede layuan mo ako. tapos may taling dito sa may malapit sa labi? Yung nasa club natin?" "I am not!" kinagat ko yung labi ko dahil naiinis ako na naeembarrass. hindi mo ako pinapansin dati pagkatapos nung nangyari sa ma ll tapos ngayon umaakto ka ng ganyan? Alam mo. "Aba malay ko sayo! Sino ba kadate at hinalikan mo kahapon?! Pede ba. may lagnat? Hindi naman ako abnoy noh. sino. honey. ako ang walang problema eh." He laughed at me.. "H-ha? Eh ano. si Maika yun. Laging gumagawa ng mga kung anu a nong chismis yun tungkol samin kahit hindi totoo. Binitawan nya na yung hawak nya sa kamay ko at bigla syang ngumiti. "Sus.. Ayoko ng gulo. bitiwan mo na lang ako... obsess yun sakin. "Yes you are. parang natatarantang indenial. baka kung anong isipin nila satin. Wag kang magpapaniwala dun. Baka kung anong isipin ng girlfriend mo satin." "Ha? Sena? Ano pinagsasabi mo? " "Ewan ko rin sayo.. "Don t call me princess!" "Whatever you say. Saka wag kang umaktong ganyan. mainit ng konti." "Date? I was sick yesterday.. narinig ko kanina sa changing room na. you like me too right?" Tumango ako. Kaya nga lang sumali sa club y un kasi sinusundan nya ako. Wag kang magpapaniwala dun." "Ewan ko sayo! Padaan na lang!" tinutulak ko pa rin sya kasi nakaharang talaga s ya sa daan. "H-ha? A nong jealous? Hindi ah!" "Not even honey! Don t baptize me with such names!" . "Girlfriend? Sino?" "Sure." "You were jealous! That s what  s going on!" Hindi nya ako pinatapos." ewan ko feeling ko bigla akong nakahinga ng maluwag..

.Trey *boink* Bigla akong napatigil sa paglalakad kasi mula sa likod ng ulo ko may naramdaman akong dumanggil pero hindi malakas.. that ll be very stupid of me right? Hindi ko alam kung anong dumanggil sa likod ng ulo ko pero nung pagtungo ko. Can I court you? . You ve got me head over heels for you. super light nga lang eh. aya w kong lingunin sya kasi namumula ata ako sa hiya na ewan. . nagdire diretso na lang ako sa paglalakad. Dinampot ko  to thinking that it was the one na dumanggil sa likod ng ulo ko... "Ingat ka sa pag-uwi ah. Paglingon ko. If I say "no". Nga pala. catch!" "Open" says at the left wing and "this" at the right wing." tumatawa pa rin sya. wala na si Trey sa likod ko. nak ita ko sa sahig ang isang paper airplane. So I opened it to see what surprise there might be. na kita ko sa wings ng paper airplane na may nakasulat."Okay Sena.

Diary ng panget .