POLITECHNIKA GDAOSKA

Wydział Inżynierii Lądowej i Środowiska
Katedra Konstrukcji Metalowych i Zarządzania w Budownictwie
PROJEKTOWANIE POŁĄCZEO SPAWANYCH
według PN-EN 1993-1-8

2 | S t r o n a


ZAŁOŻENIA

 Postanowienia normy dotyczą stali konstrukcyjnych spawalnych przywołanych
w PN-EN 1993-1-1 (S235, S275, S355 i S460) i dotyczą sprawdzania nośności
połączeo pod obciążeniami przeważająco statycznymi

 Norma odnosi się do elementów wykonanych z blach grubych, kształtowników
otwartych i zamkniętych walcowanych na gorąco jak też produkowanych na zimno
(okrągłych, kwadratowych i prostokątnych)
Reguły łączenia elementów z blach cienkich (gdy grubośd materiału jest mniejsza
niż 4mm z wyjątkiem przekrojów rurowych - 2,5mm) stosuje się PN-EN 1993-1-3

 Norma obejmuje projektowanie spoin pachwinowych, pachwinowych
obwodowych, czołowych (z pełnym lub niepełnym przetopem), otworowych
(w otworach krągłych i owalnych), szerokobruzdowych


3 | S t r o n a

 Materiał spoiny musi mied właściwości mechaniczne (granicę plastyczności i
wytrzymałośd na rozciąganie, wydłużenie przy zerwaniu i minimalną pracę łamania
Charpy) co najmniej takie same jak materiał rodzimy – do spawania używa się
elektrod o wytrzymałości większej niż wytrzymałośd materiału rodzimego

 Spoiny są wykonane na odpowiednim poziomie jakości (zazwyczaj jest wymagany
poziom C według PN-EN ISO 5817)

 Obliczanie połączeo, w których występuje kilka odcinków spoin wymaga określenia
podziału obciążenia na poszczególne ich fragmenty. Podział obciążenia w
połączeniu może byd określany w dowolny racjonalny sposób przy zachowaniu
warunków równowagi i założeniu, że nośnośd każdego fragmentu połączenia jest
wystarczająca do przeniesienia wyznaczonych sił i momentów.




4 | S t r o n a





ZASADY OBLICZANIA POŁĄCZEO SPAWANYCH
przedstawione w PN-EN 1993-1-8 są bardziej ogólne
w porównaniu z normą PN-90/B-03200, gdzie
w większym stopniu podano gotowe schematy
obliczeniowe i gotowe do zastosowania wzory dotyczące
różnych typów połączeo spawanych.







5 | S t r o n a

SPOINY PACHWINOWE

 Spoiny pachwinowe można stosowad do łączenia części, których ścianki tworzą kąt
od 60° do 120°
 Kąty mniejsze niż 60° są dopuszczalne przy założeniu, że spoina będzie traktowana
jako czołowa z niepełnym przetopem
 Przy kątach większych od 120° nośnośd spoin pachwinowych określa się za pomocą
badao
 Spoiny pachwinowe na koocach blach lub ścianek przedłuża się w sposób ciągły
pełnym przekrojem poza naroże na długośd nie mniejszą od dwóch boków
przekroju spoiny, chyba że brak dostępu to uniemożliwia (przedłużone zakooczenia
pokazuje się na rysunkach)






6 | S t r o n a

SPOINY PACHWINOWE PRZERYWANE


ELEMENTY SPAWANE ROZCIĄGANE
L
1
≤ min (16t; 16t
1
; 200mm)

ELEMENTY SPAWANE ŚCISKANE LUB ŚCINANE
L
2
≤ min (12t; 12t
1
; 0,25b; 200mm)

L
1
, L
2
– przerwy pomiędzy odcinkami spoin
L
w
– odcinek spoiny
L
we
– skrajny odcinek spoiny

Skrajny odcinek spoiny wykonuje się
zawsze na każdym koocu łączonych części.

L
we
≥ min (0,75b; 0,75b
1
)



7 | S t r o n a

SPOINY PACHWINOWE OBWODOWE

 Spoiny pachwinowe obwodowe (w tym spoiny pachwinowe otworowe) powinny
byd stosowane tylko jako ścinane lub do zapobiegania wybrzuszeniu i separacji
części zakładkowych

 Średnica otworu okrągłego / szerokośd otworu owalnego dla spoiny obwodowej nie
powinna byd mniejsza od 4-krotnej grubości blachy z otworem

 Rozstaw osiowy obwodowych spoin pachwinowych nie powinien przekraczad
wartości granicznej ze względu na lokalną utratę stateczności (Tablica 3.3. dot.
rozstawów łączników)





8 | S t r o n a

SPOINY CZOŁOWE

 SPOINA CZOŁOWA Z PEŁNYM PRZETOPEM – spoina, która ma całkowity przetop
i jest wtopiona w materiał rodzimy na całej grubości złącza

 SPOINA CZOŁOWA Z NIEPEŁNYM PRZETOPEM – spoina, która ma głębokośd
przetopu mniejszą od całkowitej grubości materiału rodzimego










9 | S t r o n a

SPOINY OTWOROWE

 Spoiny otworowe (czopowe) mogą byd stosowane jako:
- ścinane
- w celu zapobiegania wybrzuszeniu lub separacji części zakładkowych
- jako złącza pośrednie części w elementach złożonych
 Nie zaleca się ich stosowad do przenoszenia przyłożonego od zewnątrz rozciągania
 Średnica otworu okrągłego lub szerokośd otworu owalnego dla spoiny otworowej
powinna byd co najmniej o 8mm większa niż grubośd blachy z otworem
 Stosuje się okrągłe zakooczenie otworu owalnego albo inne z zaokrąglonymi
narożami przy promieniu nie mniejszym od grubości blachy z otworem
 Gdy grubośd materiału t ≤ 16mm grubośd spoiny otworowej a = t,
dla t > 16mm grubośd spoiny a = ½ t i a ≥ 16mm
 Rozstaw osiowy obwodowych spoin pachwinowych nie powinien przekraczad
wartości granicznej ze względu na lokalną utratę stateczności (Tablica 3.3. dot.
rozstawów łączników)


10 | S t r o n a

SPOINY SZEROKOBRUZDOWE



Obliczeniowa grubośd
spoin szerokobruzdowych „a”
przy prętach pełnych
łączonych do płaskich powierzchni

Obliczeniowa grubośd spoin
szerokobruzdowych między
kształtownikami rurowymi prostokątnymi






11 | S t r o n a




W normie PN-EN 1993-1-8 prawie całkowicie pominięto
ZAGADNIENIA KONSTRUKCYJNE I TECHNOLOGICZNE
oraz wynikające z nich ograniczenia w projektowaniu połączeo
spawanych. Nie wspomniano między innymi o granicznych
grubościach spoin pachwinowych, o zleceniach dotyczących
płynnej zmiany przekroju, o unikaniu krzyżowania się spoin itp.
Nie oznacza to, że po wprowadzeniu Eurokodów zalecenia te
zanikają. W trosce o właściwe kształtowanie i technologiczność
projektowanych konstrukcji należy o nich pamiętać i ich
przestrzegać.





12 | S t r o n a

POŁĄCZENIA NA SPOINY PACHWINOWE

 EFEKTYWNA GRUBOŚD SPOINY PACHWINOWEJ „a” przyjmowana jest jako
wysokośd największego trójkąta (z równymi lub nierównymi ramionami) jaki może
byd wpisany w obrys przekroju poprzecznego spoiny, mierzoną prostopadle do
zewnętrznego boku tego trójkąta. Grubośd spoiny pachwinowej nie powinna byd
mniejsza niż 3mm

 Przy określaniu nośności obliczeniowej spoiny pachwinowej z głębokim przetopem
można uwzględniad dodatkową grubośd spoiny o ile wstępne badania wykażą, że
wymagana głębokośd wtopienia może byd regularnie uzyskiwana


13 | S t r o n a

 EFEKTYWNA DŁUGOŚD SPOINY PACHWINOWEJ „l
eff
” przyjmuje się jako długośd, na
której spoina ma pełny przekrój. Można ją przyjmowad jako długośd całkowitą
spoiny zmniejszoną o dwie efektywne grubości „a”.

 Redukcja długości efektywnej ze względu na początek i koniec nie jest wymagana
pod warunkiem, że spoina ma pełny przekrój na swojej długości łącznie z
początkiem i koocem.

 Do przenoszenia obciążeo nie powinno się stosowad spoin pachwinowych o
długości efektywnej mniejszej niż 30mm ani też krótszych niż sześciokrotna grubośd
spoiny

 NOŚNOŚD SPOIN PACHWINOWYCH sprawdza się stosując METODĘ KIERUNKOWĄ
(wektorową) lub METODĘ UPROSZCZONĄ



14 | S t r o n a

METODA KIERUNKOWA
jest metodą ogólną odwzorowującą najwierniej wytężenie spoin pachwinowych pod
wpływem obciążenia


 Siły przenoszone przez spoinę o długości jednostkowej rozkłada się na składowe
równoległą i prostopadłe do osi podłużnej spoiny oraz składowe normalną i styczne
do płaszczyzny jej przekroju

 Jako obliczeniowe pole przekroju spoiny przyjmuje się: A
w
= a ∙ t
eff


 Przyjmuje się, że obliczeniowy przekrój spoiny przechodzi przez jej grao










15 | S t r o n a

Przyjmuje się równomierny rozkład naprężeo
w przekroju spoiny oraz składowe naprężenia
normalne i styczne:



σ
±
– naprężenia normalne prostopadłe do płaszczyzny przekroju obliczeniowego
spoiny
σ
II
– naprężenia normalne równoległe do osi podłużnej spoiny
τ
±
– naprężenia styczne (w płaszczyźnie przekroju obliczeniowego spoiny)
prostopadłe do osi podłużnej spoiny
τ
II
– naprężenia styczne (w płaszczyźnie przekroju obliczeniowego spoiny) równoległe
do osi podłużnej spoiny




16 | S t r o n a

Nośnośd obliczeniowa spoiny jest wystarczająca, gdy spełnione są warunki:

±
2
+3 ∙
±
2
+
II
2


2
oraz
±

0,9∙

2
(4.1)
gdzie:
f
u
– nominalna wytrzymałośd na rozciąganie słabszej z łączonych części
|
w
– współczynnik korelacji według Tablicy 4.1 uwzględniający wyższe właściwości
mechaniczne materiału spoiny stosunku do materiału rodzimego
¸
M2
– częściowy współczynnik bezpieczeostwa, ¸
M2
= 1,25 lub według załącznika
krajowego

 Naprężeo normalnych σ
II
równoległych do osi nie uwzględnia się przy sprawdzaniu
nośności spoiny
 Spoiny między częściami z materiału o różnej wytrzymałości oblicza się przyjmując
właściwości materiału słabszego








17 | S t r o n a




Tablica 4.1: Współczynniki korelacji |
w
dla spoin pachwinowych


Według wzorów (4.1) można obliczad spoiny pachwinowe dowolnie zorientowane
względem działającego obciążenia.


18 | S t r o n a

METODA UPROSZCZONA
Nośnośd obliczeniowa spoiny pachwinowej jest odpowiednia, gdy w każdym punkcie na
jej długości wypadkowa wszystkich sił przenoszona przez jednostkę długości spoiny
spełnia warunek:
F
w,Ed
≤ F
w,Rd
(4.2)
gdzie:
F
w,Ed
– wartośd obliczeniowa siły na jednostkę długości spoiny
F
w,Rd
– nośnośd obliczeniowa spoiny na jednostkę długości
F
w,Rd
= f
vw,d
∙ a (4.3)
gdzie:
f
vw,d
– obliczeniowa wytrzymałośd spoiny na ścinanie

,
=

3∙


2
(4.4)




19 | S t r o n a

ZŁĄCZA DŁUGIE
W połączeniach zakładkowych ze spoinami podłużnymi o długości przekraczającej 150a
nie jest możliwe wyrównanie naprężeo na długości spoiny. Dlatego nośnośd
obliczeniową takich połączeo zmniejsza się stosując współczynnik redukcyjny:

=
,1
= 1,2 −
0,2∙

150
lecz
,1
≤ 1,0 (4.9)
gdzie:
L
j
– całkowita długośd zakładki w kierunku przekazywania siły

W przypadku spoin pachwinowych dłuższych niż 1,7m łączących żebra poprzeczne
w elementach spawanych z blach, przyjmuje się współczynnik redukcyjny:

=
,2
= 1,1 −

17
lecz 0,6 ≤
,2
≤ 1,0 (4.10)
gdzie:
L
w
– długośd spoiny w metrach

20 | S t r o n a






Podane warunki nie mają zastosowania, gdy rozkład
naprężeo wzdłuż spoiny odpowiada rozkładowi naprężeo
w przyległym materiale rodzimym (jak w przypadku
spoiny łączącej pas ze środnikiem w dźwigarze
spawanym).












21 | S t r o n a



NOŚNOŚD OBLICZENIOWA SPOIN OTWOROWYCH
Nośnośd obliczeniowa spoin otworowych jest określona wzorem:

F
w,Rd
= f
vw,d
∙ A
w
(4.5)
gdzie:
f
vw,d
– nośnośd obliczeniowa spoiny na ścinanie (4.4)
A
w
– obliczeniowe pole przekroju spoiny przyjmowane jako pole powierzchni
otworu











22 | S t r o n a


KĄTOWNIKI POŁĄCZONE JEDNYM RAMIENIEM
Kątowniki połączone jednym ramieniem można traktowad jako osiowo obciążone,
przyjmując efektywne pole przekroju


 W kątownikach równoramiennych i nierównoramiennych połączonych szerszym
ramieniem, efektywne pole przekroju można przyjmowad polu przekroju brutto

 W przypadku kątowników nierównoramiennych połączonych ramieniem węższym,
efektywne pole przekroju przyjmuje się równe polu przekroju brutto zastępczego
kątownika równoramiennego o szerokości ramion równej ramieniu węższemu.









23 | S t r o n a

SPAWANIE W POBLIŻU STREF ZGNIOTU
Spawanie może byd wykonane w strefach o szerokości 5t po
obu stronach strefy gięcia na zimno pod warunkiem
spełnienia jednego z poniższych warunków:
 Strefa zgniotu na zimno została znormalizowana po
odkształceniu i przed spawaniem
 Stosunek r/t spełnia warunki podane w Tablicy 4.2





24 | S t r o n a

POŁĄCZENIA NIEUŻEBROWANE
W przypadku spawanego styku poprzecznej blachy (lub pasa belki) z nieużebrowanym
pasem słupa, ze względu na odkształcalnośd pasa słupa stosuje się redukcję szerokości
pasa belki lub blachy do wartości współpracującej b
eff
.


Spoiny powinny byd projektowane na pełną nośnośd obliczeniową blachy.


25 | S t r o n a

Dla nieużebrowanych kształtowników:

=

+2 +7 ∙

(4.6a)

=


,


,
lecz k ≤ 1,0 (4.6b)
gdzie:
f
y,f
– granica plastyczności pasa kształtownika
f
y,p
– granica plastyczności przyspawanej blachy
f
u,p
– wytrzymałośd na rozciąganie przyspawanej blachy
s = r dla kształtowników walcowanych
s = 2a dla elementów spawanych

Jeżeli obliczona wartośd b
eff
spełnia warunek to w połączeniu nie trzeba stosowad żeber:

,

,

(4.7)
W przeciwnym przypadku węzeł należy usztywnid.

26 | S t r o n a

POŁĄCZENIA NA SPOINY CZOŁOWE


NOŚNOŚD SPOINY CZOŁOWEJ Z PEŁNYM PRZETOPEM przyjmuje się równą nośności
obliczeniowej słabszej z łączonych części pod warunkiem, że spoina będzie wykonana
z odpowiedniego materiału (o właściwościach nie gorszych od właściwości materiału
rodzimego).
Ponieważ sprawdzanie nośności połączeo jest zwykle poprzedzane wymiarowaniem
elementów, norma PN-EN 1993-1-8 nie wymaga osobnego sprawdzania
wytrzymałościowego spoin czołowych o pełnym przetopie.

SPOINY CZOŁOWE Z NIEPEŁNYM PRZETOPEM oblicza się jak spoiny pachwinowe z
głębokim przetopem, odpowiednio określając ich grubośd.






27 | S t r o n a

ZŁĄCZA TEOWE NA SPOINY CZOŁOWE


NOŚNOŚD OBLICZENIOWĄ CZOŁOWEGO ZŁĄCZA TEOWEGO
z dwiema spoinami czołowymi z niepełnym przetopem
i nadbudowanymi spoinami pachwinowymi można wyznaczyd jak
dla spoin czołowych z pełnym przetopem gdy:

 Całkowita nominalna grubośd spoiny jest nie mniejsza niż
grubośd „t” środnika złącza teowego: a
nom,1
+ a
nom,2
≥ t

 Szerokośd niezespawanej szczeliny c
nom
≤ min (t/5 ; 3mm)





Nośnośd złącz teowych, które nie spełniają powyższych wymagao wyznacza się zależnie
od głębokości przetopu jak w przypadku spoin pachwinowych zwykłych lub z głębokim
przetopem. Grubośd spoiny określa się odpowiednio zgodnie z zaleceniami dla spoin
pachwinowych lub dla spoin czołowych z niepełnym przetopem.


28 | S t r o n a

ZADANIE 1
Sprawdzid warunek wytrzymałości połączenia
czołowego płaskownika ze stali S355
rozciąganego osiowo siłą F
Ed
= 190kN.
Dane: f
y
= 355 MPa, f
u
= 510 MPa, częściowy
współczynnik bezpieczeostwa ¸
M0
= 1,00.


Nośnośd płaskownika na rozciąganie według wzoru (6.6) normy PN-EN 1993-1-1
(obliczeniowa nośnośd przy rozciąganiu dla przekrojów brutto – obliczeniowa nośnośd plastyczna)

pl ,Rd
=

0
=
1,0∙10∙35,5
1,0
= 355
Warunek nośności według wzoru (6.5) normy PN-EN 1993-1-1
(warunek nośności przekroju przy obciążeniu siła podłużną)


Ed
= 190 <
pl ,Rd
= 355
warunek jest spełniony


29 | S t r o n a

ZADANIE 2
Obliczyd maksymalną wartośd
siły rozciągającej, jaką może
przenieśd spawane
połączenie doczołowe
przedstawione na rysunku.
Dane:
f
y
= 355 MPa, f
u
= 510 MPa
¸
M0
= 1,00


(4.7.1) Nośnośd obliczeniowa spoin czołowych z pełnym przetopem przyjmuje się równą nośności
obliczeniowej słabszej z łączonych części, pod warunkiem że spina będzie wykonana
z odpowiedniego materiału o właściwościach mechanicznych nie gorszych od materiału rodzimego.

Pole przekroju spoiny A

= a ∙ l = 12 ∙ 150 = 18 cm
2

Nośnośd styku spawanego rozciąganego osiowo:

Ed
=
,
=
,
=

0
=
18∙35,5
1,0
= 639


30 | S t r o n a

ZADANIE 3
Zaprojektowad spoiny
pachwinowe w połączeniu
pomiędzy płaskownikiem a
blachą węzłową
przedstawionym na rysunku.
Dane:
F
Ed
= 400kN
Stal S235
f
y
= 235 MPa, f
u
= 360 MPa
¸
M2
= 1,25


Przyjęcie grubości spoin
0,2 ∙

≤ ≤ 0,7 ∙

0,2 ∙ 16 = 3,2 ≤ ≤ 0,7 ∙ 10 = 7
Przyjęto spoinę o grubości a=5mm.


31 | S t r o n a

OBLICZENIE METODĄ KIERUNKOWĄ

±
2
+3 ∙
±
2
+
||
2


2

±

0,9∙

2


Dla stali S235 współczynnik korelacji wynosi |
w
=0,8.
Wymagana minimalna długośd spoiny wynosi:

∙3∙


2

∙2
=
400∙3∙0,8∙1,25
36∙2∙0,5
= 193
Przyjęto l=200mm
Sprawdzenie długości spoiny:
= 200 >
6 ∙ = 6 ∙ 5 = 30
30

= 200 < 150 ∙ = 150 ∙ 5 = 750
warunek spełniony


32 | S t r o n a

OBLICZENIE METODĄ UPROSZCZONĄ

≤ ∙
,
→ ≥

,


,
=
,

Obliczeniowa wytrzymałośd spoiny na ścinanie:

,=

/3


2
=
36/3
0,8∙1,25
= 20,78

2

Wymagana minimalna długośd spoiny wynosi:

2∙
,
=
400
2∙0,5∙20,78
= 194






33 | S t r o n a

ZADANIE 4
Sprawdzid nośnośd spoin pachwinowych łączących blachę węzłową ze słupem w złączu
teowym przedstawionym na rysunku.
Dane:
F
Ed,H
= 100kN, F
Ed,V
= 50kN
Stal S235: f
u
= 360 MPa, f
y
= 235 MPa
¸
M2
= 1,25


34 | S t r o n a

OBLICZENIE METODĄ KIERUNKOWĄ
Pole przekroju spoiny A

= 2 ∙ a ∙ l = 2 ∙ 0,5 ∙ 40 = 40 cm
2

Wskaźnik wytrzymałości spoiny na zginanie przy analizie sprężystej:
W = 2 ∙
a ∙ l
2
6
= 2 ∙
0,5 ∙ 40
2
6
= 267 cm
3


Sprowadzenie sił do środka ciężkości kładu spoiny – wartośd momentu:
M
Ed
= F
Ed,H
∙ e
1
+ F
Ed,V
∙ e
2
= 100 ∙ 20 + 50 ∙ 30 = 3500 kNcm
Naprężenia normalne od rozciągania siłą F
Ed,H

o
H
=
F
Ed,H
A
=
100
40
= 2,50
kN
cm
2
Naprężenia normalne od zginania momentem M
Ed

o
M
=
M
Ed
W
=
3500
267
= 13,12
kN
cm
2
35 | S t r o n a

Maksymalne naprężenia normalne w spoinie (górna krawędź spoiny)
o
max
= o
M
+o
H
= 2,50 + 13,12 = 15,62
kN
cm
2

±
=
±
=

2
=
15,62
2
= 11,05

2
<
0,9∙

2
=
0,9∙36
1,25
= 25,92

2

warunek spełniony
Naprężenia styczne od siły F
Ed,V

τ
||
=
F
Ed,V
A
=
50
40
= 1,25
kN
cm
2
Dla stali S235 współczynnik korelacji wynosi |
w
=0,8.
Sprawdzenie warunku nośności

±
2
+3 ∙
±
2
+
||
2
= 11,05
2
+3 ∙ 11,05
2
+1,25
2
= 22,21

2


22,21

2
<


2
=
36
0,8∙1,25
= 36

2

warunek spełniony

36 | S t r o n a

OBLICZENIE METODĄ UPROSZCZONĄ
Naprężenia normalne od zginania momentem M
Ed

τ
M
=
M
Ed
W
=
3500
267
= 13,12
kN
cm
2
Naprężenia normalne od rozciągania siłą F
Ed,H

τ
H
=
F
Ed,H
A
=
100
40
= 2,50
kN
cm
2
Naprężenia styczne od siły F
Ed,V

τ
V
=
F
Ed,V
A
=
50
40
= 1,25
kN
cm
2
Naprężenia wypadkowe

=
V
2
+

+

2
= 1,25
2
+13,12 +2,5
2
= 15,67

2

Obliczenie wytrzymałości spoiny na ścinanie

,=

/3


2
=
36/3
0,8∙1,25
= 20,78

2

37 | S t r o n a

Sprawdzenie warunku nośności

= 15,67

2
<
,
= 20,78

2

warunek spełniony











38 | S t r o n a

ZADANIE 5
Sprawdzid warunek wytrzymałości spoin pachwinowych użebrowanego połączenia
wspornika ze słupem wykonanych ze stali S355. W połączeniu działa moment zginający
M
Ed
= 5000kNcm i siła poprzeczna V
Ed
= 100kN. Dane: f
u
= 510 MPa, ¸
M2
= 1,25.




39 | S t r o n a

Moment bezwładności kładu spoin
4
3
2
3
2
3
y
cm 11703
12
37 5 , 0
2 75 , 9 5 , 0 7
12
5 , 0 7
4 25 , 20 5 , 0 15
12
5 , 0 15
2 J =
·
· +
|
|
.
|

\
|
· · +
·
· +
|
|
.
|

\
|
· · +
·
· =

Pole przekroju spoin środnika
A
,,
= 2 ∙ 0,5 ∙ 37 = 37 cm
2


Wskaźniki wytrzymałości kładu spoin
W
y1
=
J
y
z
1
=
11703
20,5
= 570 cm
3


W
y2
=
J
y
z
2
=
11703
18,5
= 633 cm
3



Naprężenia w punkcie 1 (zewnętrzna spoina stopki)
o
1
=
M
Ed
W
y1
=
5000
570
= 8,77
kN
cm
2
2
1
1 1
cm
kN
20 , 6
2
77 , 8
2
= =
o
= t = o
± ±
= 0

40 | S t r o n a

Naprężenia w punkcie 2 (spoina środnika)
o
2
=
M
Ed
W
y2
=
5000
633
= 7,25
kN
cm
2
2
2
2 2
cm
kN
13 , 5
2
25 , 7
2
= =
o
= t = o
± ±

2
II
Ed
cm
kN
70 , 2
37
100
A
V
= = = t

Sprawdzenie nośności połączenia w punkcie 1
σ
±1
2
+3 ∙ τ
±1
2
+ τ
II
2
= 6,20
2
+3 ∙ 6,20
2
+0 = 12,4

2

12,4

2

f
u
β
w
∙γ
M2
=
51,0
0,9∙1,25
= 45,33

2



±1
= 6,20

2

0,9∙

2
=
0,9∙51,0
1,25
= 36,7

2


41 | S t r o n a


Sprawdzenie nośności połączenia w punkcie 2
τ
±2
2
+3 ∙ τ
±2
2
+ τ
II
2
= 5,13
2
+3 ∙ 5,13
2
+2,70
2
= 11,28

2

11,28

2

f
u
β
w
∙γ
M2
=
51,0
0,9∙1,25
= 45,33

2



±2
= 5,13

2

0,9∙

2
=
0,9∙51,0
1,25
= 36,7

2

warunki są spełnione





42 | S t r o n a

ZADANIE 6
Sprawdzid nośnośd połączenia przedstawionego na rysunku obciążonego siłą V
Ed
=90kN.
Łączone elementy wykonane są ze stali S275.
Dane: f
u
= 430 MPa, f
y
= 275 MPa, ¸
M2
= 1,25.





43 | S t r o n a

Pole kładu spoiny
A = 2 ∙ 0,5 ∙ 10 + 0,5 ∙ 15 = 17,5 cm
2


Wyznaczenie środka ciężkości kładu spoin
S
z
= 2 ∙ 0,5 ∙ 10 ∙ 5,25 = 52,5 cm
3

y
c
=
S
z
A
=
52,5
17,5
= 3 cm

Wartośd momentu w środku ciężkości kładu spoin
M = V
Ed
∙ e = 90 ∙ (8 + 10,25 - 3) = 1373 kNcm

Momenty bezwładności kładu spoin
( )
4 2
3 3
y
cm 772 25 , 0 5 , 7 5 , 0 10
12
5 , 0 10
2
12
16 5 , 0
J =
|
|
.
|

\
|
+ · · +
·
· +
·
=

4 2
3
2
3
z
cm 206 25 , 2 5 , 0 10
12
5 , 0 10
2 3 16 5 , 0
12
16 5 , 0
J =
|
|
.
|

\
|
· · +
·
· + · · +
·
=

4
z y o
cm 978 206 772 J J J = + = + =

44 | S t r o n a

Naprężenia w spoinie w najbardziej wytężonym punkcie (1):
cm 61 , 10 75 , 7 25 , 7 r
2 2
= + =

t
M
=
M·r
J
o
=
1373·10,61
978
= 14,90
kN
cm
2
sin u =
7,75
10,61
= 0,73 cos u =
7,25
10,61
= 0,68

t
My
= t
M
∙ cos u = 14,90 ∙ 0,68 = 10,14
kN
cm
2
t
Mz
= t
M
∙ sin u = 14,90 ∙ 0,73 = 10,88
kN
cm
2
t
V
=
V
Ed
A
=
90
17,5
= 5,14
kN
cm
2
Naprężenia wypadkowe

=
My
2
+

+

2
= 10,14
2
+10,88 +5,14
2
= 18,96

2


45 | S t r o n a


Dla stali S275 współczynnik korelacji wynosi |
w
=0,85.
Obliczenie wytrzymałości spoiny na ścinanie

,=

/3


2
=
43/3
0,85∙1,25
= 23,40

2

Sprawdzenie warunku nośności

= 18,96

2
<
,
= 23,40

2

warunek spełniony