Ruim-er-zicht Helaas houdt zich niet elke bezoeker aan de kijktip op het entreebewijs.

Anders zou ik als derde eenling, naast de kunstenaar en het kunstwerk in alle serene stilte hebben kunnen genieten van de dertien ingerichte ruimtes. Ik bezocht als opmaat van mijn vakantie de tentoonstelling De Drie Eenlingen in Villa Ruimzicht te Doetinchem. Waar normaal leerlingen van het Rietveld-lyceum zwoegend hun lesstof opdoen maak ik vanaf het schoolbord een reis naar het mythologische Ithaka. Enkele haastige reizigers verstoren mijn tocht door het goud-gele doolhof van Johanna Boer. Met mijn wijsvinger verticaal op m'n getuite mond verdrijf ik ze uit het paradijs. Het idee van de tentoonstelling is om de onbegrepen kunstenaar, het onbegrijpelijke werk en de niet begrijpende toeschouwer hun eigenwaarde en onderlinge band terug te geven. In dertien lokalen zijn evenveel diverse kunstenaars met de opdracht aan de slag gegaan. Bijvoorbeeld: Frans Venhorst, hij straalt fröbelplezier uit met zijn ingenieus bewegende, frêle, fragiele constructies. Met een druk op de knop zet men beelden in beweging. De bezoeker wordt uitgedaagd deel te nemen aan een ballonwedstrijd. Je kan er een tafel-golfslagbad mee winnen. Of neem beeldend kunstenaar-tekenleraar Jacques Blommestijn, die zich in zijn voormalig leslokaal bloot geeft. De expositie laat zich niet één, twee, drie in woorden vangen. Ga zelf kijken en ervaar! Het is zeer de moeite waard. Als u dit leest heb ik naar alle waarschijnlijkheid Documenta X in Kassel achter de kiezen. Een vijfjaarlijkse grootschalige beeldende kunstmanifestatie waar men vaak door het massale bezoek het kunstwerk niet meer ziet. Waarschijnlijk lig ik nu ergens in Sauerland, samen met m'n lief op een camping, daarvan te bekomen. Of loop ik op een Tsjechisch wandelpad mijn gestresste en stramme rug te strekken. Thuisblijvers hebben nog twee dagen de tijd om in alle rust de tentoonstelling te bezoeken. Overigens een mooie gelegenheid voor de Gendringse wethouder van cultuur om samen met een aantal burgerlijke ongehoorzamen uit zijn gemeente deze leerzame expositie te bezoeken. Daar manifesteerden zich cultuurbarbaren, door objecten in te pakken en te voorzien van ludiek bedoelde teksten. Tijdens de Ettense kermis werd een beeld ingepakt en onlangs kregen de drie onbegrepen eenlingen bij de rotonde Ettenseweg-Slingerparallel een soortgelijke behandeling door lui die niets van kunst willen begrijpen. In de drie toeters, die onder andere verwijzen naar de gloeiende Hütte, de ijzergieterijen van weleer, zagen de actievoerders iets anders heets. Drie zinderende proemenpotten. Wellicht krijgen ze na het bezoek een ruimer zicht op de bedoelingen van beeldende kunstenaars en verzoenen ze zich met de geplaatste kunstzinnige uitingen.

In ieder geval hebben ze hier wel ruim zicht op, de door Floor Bos gevouwen, kutjes. Als ik de warrige toelichting goed begrijp dan krijgt de ballonwedstrijd van Frans Venhorst morgen zijn apotheose. De uit de atmosfeer opgevangen en vastgelegde televisiebeelden worden met behulp van luchtballonnen teruggegeven aan de lucht. Moving Pictures, bewegende plaatjes letterlijk opgevat. Een poëtisch eind van een manifestatie waar de Achterhoek trots op kan zijn.