You are on page 1of 254

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కినిగె పత్రిక
జనవరి 2014

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కినిగె పత్రిక
సంచిక: జనవరి 2014
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?m=201401
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మందుమాట
చదువరులకు కినిగె పత్రిక తరపున నూతన సంవతసర శుభాకంక్షలు. పుసతకలు రాసే
వాళ్లకూ, వేసే వాళ్లకూ, చూసే వాళ్లకూ, తూచే వాళ్లకూ అందరికీ ఈ ఏడాది సమృదిిగా గడవాలని
ఆశిస్తతన్నం. మీతో పాటూ కినిగె పత్రిక కొతత ఏడాదిలో అడుగుపెడుతోంది. ఈ సంచికతో
మొదలుకొని పత్రిక విడుదల చేయటంలో కొతత పదితిని పాటిస్తతన్నం. ఈ నెలకై సమకూరిిన
రచనలనినంటినీ ఒకే సారి మీ మందు గుమమరించేయకుండా, రోజుకొకటి చొపుున నెలంతా
విడుదల చేద్దం అనుకుంటున్నం. సద్ మీ ఆదరణాభిలాషులం.

ఈ నెల సంచికలోని ప్రధాన్ంశాలు
కథలు:
 గా దేవుడు మీరే మలల – గుర్రం ఆనంద్
 పొరుగంటమామయి – శ్రీశాంతి దుగిరాల
 చౌరసాత – వంశీధర్ రెడ్డి
కవితలు:
 అంతిమ మంతనం – న్మాడ్డ శ్రీధర్
 హైకూలు – గాల న్సరరెడ్డి
 న్ం న్ం – కనక ప్రసాద్
మఖామఖీలు:
 కశీభటలతో
 పాలపరిత ఇంద్రాణితో
మ్యూజంగ్సస:
 సావతి కుమారి బండలమ్యడ్డ
 మరళీధర్ న్మాల

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అనువాదం:
 గణపతి వైదూం – కొల్లలరి సోమశ్ంకర్
 సీక్రెట్ లైఫ్ ఆఫ్ వాలటర్ మిట్టట – వంకట్ సిద్ిరెడ్డి (సినిమా వనుక కథలు శీరిికన)
సమీక్షలు:
 యు.ఆర్. అనంతమ్యరిత “సంసాార” నవల పై – ధీర
 ఎం.ఎఫ్ గోపీన్ధ్ “న్ పొగరు మిమమలన బాధంచింద్? అయితే సంతోషం” పుసతకం పై –
రమాస్తందరి
 పరవస్తత లోకేశ్వర్ “సిల్కా రూట్ లో సాహసయాత్ర” పుసతకం పై – కొల్లలరి సోమశ్ంకర్
 త్రిపురనేని గోపీచంద్ “పండ్డత పరమేశ్వర శాస్త్రి వీలున్మా” నవల పై – త్రిసతూ కమరాజన్
 సతూం శ్ంకరమంచి “అమరావతి కథలు” పై – శ్రీశాంతి దుగిరాల
 న్మిని “పచి న్కు సాక్షిగా” పై – ఐ.వి
సీరియల్కస:
 సాఫ్ట వేర్ ‘ఇతి’హాసూం – అదదంకి అనంతరామయూ
 రూపాంతరం – మెహెర్
ఇవిగాక:
 రచన కళ్ – ఫిలప్ రాత్ ఇంటరూవూ అనువాదం
 కవితానువాద్ల పోట్ట, చెపుుకండ్డ చూద్దం, సాహితీ మచిటుల, కొతత పుసతకల ప్రకటనలు
& వీటితో పాటు గత సంచికలో ప్రకటించిన పోట్టల ఫలతాలు కూడా.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గా దేవుడు మీరే... మళ్ళా!!
~ ఆనంద్ గుర్రం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కథ: గా దేవుడు మీరే... మళ్ళా!!
రచన: ఆనంద్ గుర్రం

ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత

లంకు

:

http://patrika.kinige.com/?p=751http://patrika.kinige.com/?p=329

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గా దేవుడు మీరే... మళ్ళా!!
కొకొారొక. . . మస్తగుతనిన మడుస్తకని పండుకునన న్ని సెవులలల నూటొకా రాగం
ఇనిపితతంది. కడ్డ పుంజు కూతలకు గోడ మీద బలల కీస్త గళ్ంతోని తాళ్ం ఏతతంది. అంటిలంట
నుండ్డ బోళ్ా సపుుడు, బోళ్ా మీద ఘలుల ఘలులమని అమమ సేతికునన గాజుల దరువు, సలకలపు
సననపు గాలకి కిర్రు కిర్రున ఊగే కిటికీ సపుుడు అనీన కలెగలసి న్నికి స్తప్రభాతం లెకా
ఇనవడతంది. లేతేత ఎకాడ గీ సంగీతం ఆగుద్దదనని న్ని ఇంక మడుస్తకునుి సెవులు రికాయించి.
మలల కడ్డపుంజు ఊకుంటద్?, తలాపుకచిి కూసింది,సెవులు కరికింది, అయిన్ స్తత న్ని
లెవవలే.
నడుం మీదెకిా డాన్స జేసింది. గపుుడు న్నికి సెకాలగులయి నవవచిింది, సెంగున లేసి
ద్నిన దొరకవటిటండు. సాన సేపటునంచి దుపుటలకి సొర్రడానికి సందు దొరకా తలలడ్డలలన ఎండపొడ
సర్రున అచిి న్ని సెంప మీద స్తరుకుాన మెరిసింది. ఈకలన నిమరుకుంట సవరితూతం న న్ని
అరసేతులకు మెతతగా యెచిగా తగలనయి. కళ్ా గోరుల కొచఛగా తొడల మీద గుచుితననయి.
కడ్డపుంజును సంకలవటుటకని మెలలగా లేసిండు, కడుపుబ్బి నెకారు గుండ్డ తపుకుాన
తెగపోయేటటుటంది, కని మందుగాలా కడ్డపుంజు కడుపు నిండ్డనంకనే న్ని కడుపు నిండుకవాలే.
మంచం మీనునంచి లేసి మ్యడడుగులేసి కుడ్డసేయి సాపిండు, ఇస్తర్రౌతు మీద వటిటన జొననల బసత
తలగంది. పిడ్డకెడు జొననలు తీసి గచుిమీదేసి పుంజునిడ్డసిండు. ఆనునంచి రెండడుగులేతేత ఇంటెనా
గడుప, రెండు మెటల గదెద దిగతే ఆకిల, ఐదడుగుల ఆకిల ద్టితే పెంట, న్ని రెండడుగులు పెంట
లోపలకి వోయి నెకారు గుండ్డపిుండు, ఆనకటట గేటుల తెరిసినటుట బొయిూమని సొద, కింద
వరకాయిదం అలలలాలడుతునన సపుుడు, పెండ బుడ్డదిలవనన పిలల పకా తడ్డసింద్ద ఎమో మాూవవని
లేసి పెయిూ ఇరిసింది. నెకారు గుండ్డ వటుటకుంట కుడ్డ కలుతోని మెలలగా అటు ఇటు తడ్డమితే సినన
బండ తలగంది, ఎడవచేయితో తీసి రైయిూన పిలల మీదికి ఇసిరిండు, ద్నికి తగలన నట ఉంది, కూవ
కూవ మని ఒర్రుకుంట తడ్డకె సందుల కెళ్ళా అవతలకురికింది. న్ని మొకంల యిజయ గరవం.
మాూవ మాూవమనే అరుపులు న్నికి సావు సపుులల లెకా ఇనవడతయి. గీదినికి కరణవేంద్ద
కనుకావాలనం న రకుతం కలువలు గటిట పారిన ఫ్లలషబాూకలకి పోవాలే. గీ కడ్డపుంజు ఉంది గద్,
దీని తలల పది గుడుల పొదిగ పదికి పది పిలలలన జేసింది. బుచిి బుచిి పిలలలు, అర సేతుల పోస్తకునన
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నూకలన సినన సినన మకుాలోత పొడుస్తకని తింటా ఉం న న్నికి గమమతిగా అనిపించేది. గీ కడ్డ
పిలలలోతనే దిన్ం పొదుదగూకేది న్నికి. గా టైమలేన పిలలకి స్తతా పాలు పోసి పెంచుతుండే. కని పిలల
పాలు తాకుాంటనే రకుతం రుసి మరిగంది. నవరాత్రులకు రోజుక కడ్డపిలల సొపుున పండుగ
జేస్తకుంది, దస్రన్డు తలలనే మింగంది. న్నికి ఏమంద్ద సమజయేటాలలకు లంకు లటుకుామని
ఒకా పిలల మిగలంది. పిలలని పిలల లెకానే దొరకవటిట పందిరి గుంజగిటిట సింత బరిగెలోత సితతం
కొటిటండు, పిలలని సంపుతే పాపంరో అని అమమ మొతుతకని ఆపకుం న గాన్డు నిఖారుసగ
సంపెటోడే. గపుటునంచి మాూవ మాూవ మనే అరుపుకు న్ని సెవులకు మధూ పచిి గడ్డి, ఎండ్డన
గడ్డి అసలుకి గడేి లేకున్న గూడా భగుిమంటంది. న్ని ఆకిటలకచిి ఎడుమకు తిరిగ ఆరడుగులేసి
మలాల కుడ్డకి తిరిగ న్లుగడుగులేసిండు. ఇంటి మంగట ఆకి నలసిన మగుి పిండ్డ అరి కళ్ాకు పొడ్డ
పొడ్డగా అంటింది. ఇంక రెండడుగులేసి అరుగు మీద పొదదటి ఎండ పొడకు యెచిగా గూస్తననడు.
“న్ని లేసినవరా? ఎడుననవ” ఇంటల నుంచి అమమ. “పండుల తొమక పో. . . తానం జేతుతవు
ఉడుకు నీళ్ళా వటిటన” అనుకుంట అమమ ఇంటి మంగటికచిింది. కళ్ా పటట గొలుస్తల సపుుడు
ఒకొాకా గదెద దిగుింట ఆకిటల నుంచి పదడుగుల దూరంల ఆగనయి.
బళ్ బళ్ ఖాళీ బొకెాన సపుుడు, గర గర గరుక సపుుడు, దభెళ్ళాన నీళ్ాల మనిగన బొకెాన
సపుుడు, మలాల బరువుతోని కిర్రు కిర్రున గరుక సపుుడు... నీలేేదేటపుుడు న్నికి గీ సపుులుల భలే
అనిపితతయి. “అమమ నేను కొదిదగాగనంక తానం జేతతనే, సల వడతంది” అని గావురానికి వోయిండు.
“స్తకుారారం గాదురా, తాలారా తానం జేసి దేవుడ్డకి దణణం పెటుటకుంటనేన్యే అననం దొరుకేది...
లేలే” సేది నీళ్ళా భళ్ళాన గోళంల వోసింది. న్ని అరుగు మీంచి లేసి గోళం దగిరికి నడ్డసిండు.
“మెలలగ రా... జారి వడతవ” అమమ ఇంక బొకెాన సేదింది. న్ని సెంబు కసం ఎతుకుతండు. “కుడ్డ
సెయిూ దికుాంది” బొకెాన మలాల బాయిలేసింది. సెంబందుకని న్ని గోళంల నీళ్ళా మంచిండు.
ఎడమసేయి దికుా తిరిగ సకాగా ఐదడుగులేసిండు. లేత ఆకులు సేతికి తగలనయి, సెంబెడ్ననళ్ళా
సెటుట మొదటల కుమమరించిండు. ఆకులన స్తతారంగా నిమిరితే, సననని ఈనెలు సేతికి తగులుతననయి.
ఒకటి, రెండు, మ్యడు అని గీమజ్జే అమమ దగిర నేరుసకునన అంకెల గానెంతో ద్ని ఆకుల లెకా
తేలిండు. “అమమ గదీనికి ఇంక ఆకు పుటిటందే... నినన ఎనిమిదే ఉండే, ఇయాూల ఏడుననయి”
ఎనిమిదిల ఏడుల పెదదదేద్ద మరిసపోయి సంబురంగా చెపిుండు. “నీ సంబురం సలలగుండా... జలదరా

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

తానం జ్జదుదవు” ఉడుకు నీళ్ళా తెద్దమని అంటిటలకు వొయింది. న్ని బాయికడ్డకచిి, ద్ని గోడ
వటుటకొని లోపలకి తొంగ, మొకం బాయిల వటిటండు, లోపలునంచి సెవులకు యెచిని గాల
తగలంది. “కూ...” అని కూసిండు, బాయి గూడ “కూ...” అని కూసింది. “ఓ” అననడు, మళ్ళా
“ఓ” అని బదులచిింది. భం అని భయపెటిటతేత గంతే గటిటగా భం అననది. “బాయిల మొకం
పెటటదుదరాని ఎంత జ్జపిున ఇనవందిరా... జపున బటటలడువు” ఉడుకు నీళ్ళా తెచిి పోసింది అమమ.
“అమమ... నీళ్ళా గీ బాయిల కెటలతతయే” ఎనుకకు తిరిగ రెండడుగులు ఎయూంగనే సేతికి బాలి
తగలంది. “బాయిల ఊట అతతది, గా ఊటతోని నీళ్ళారుతయి” న్ని అంగ లాగపిుంది. “గా ఊట
ఎటలతతది” బాలి పకాకు గూస్త న నీళ్ాను గుపిుటల దొరకవడతండు. “భమిల గంగుంటది, బాయి
తవివతే సననగా ఊట అతతది, ఆ ఊటతోనే నీళ్ళారుతయి” సెపిుందే మళ్ళల సెపిు సెంబడు
గొరెచినీనళ్ళా

నెతిత

మీదికచిినయంటవు

మీద

కుమమరించింది.

“వాన

ఇదివరకు

సెపిుంద్నికి,

గద్?”

వడిపుుడు
ఇపుుడు

స్తత,

బాయిల

సెప్పుద్నికి

నీళ్ళా
పొంతన

కుదరతలేదననటుట అడ్డగండు. “గదేరా... వాన నీళ్ళా భమిలంకి, బాయిలకి నీళ్ళా ఊరుతయి”
పెయూంతా సబుి వటిటంది. “మళ్ళా భమిల గంగుంటదననవు?” జారే మొలాతడుని పైకి ఎగ
ద్దపుకుంట అడ్డగండు. “యచి ప్రశ్నలేనసి ఒర్రియకురా... మొకం పటుట సబుి రాతత” మొకనికి
సబుి వటిట న్లుగైదు సెంబులు నీళ్ళా కుమమరించింది, దణ్ణం మీదునన తువాల్దదసి స్తటిట ఇంటలకు
తీస్తకవోయింది. ట్రంగ్స... ట్రంగ్స... అని సైకిల్క గంట మొగంగనే “అగోి... బాపచిిండు” అననడు
నెతితకి నూనె రాతుతనన అమమతోని. “ఊరు మీదవడ్డ తిరుగుడు సాలయింద్? బలేలకయి పెదదసారిన
అడ్డగతాత అంటివి... ఏవాయే?” సకాటి పాపిట తీసి దూసింది. “గానునంచే అతుతనన గని... ఇనిన
మంచినీళీాయి” అంగపిు సిలకాయూకు తగలేసిండు. “మరేమనే... బలేల సేరుసకుంటరటన్?”
అంటింటలకయింది.

“సేరుసకునే

రూలున్న,

మేమ

జాగరతగా

జూస్తకలేం,

స్తండ్డ

పోరగాండేలవలయిన్ ఏడ్డపితేత ఎవలద బాదెదత? అని అంటండు!!” గట గట నీళ్ళా తాగ నిటుటరిసండు.
“మరేంజేస్తడేంది?” సినన గలసలా ఛాయిచిింది. “పటనంల ఓ ఇస్తాలుందట... సిఫ్లరుస జేతత
అంటండు” బలల మీద గూసోని ఏడేడ్డ ఛాయి ఓ గుకా మింగండు. “పటనమా? మన తోనేడైతది?”
దేవుని అర్రలకయింది. “పటనవం న యాదికచేి... న్ని గానిన పరీచఛ జేసివోయిన డాకుటరు మలాల
మతులావు ఏమన్న పంపిండా?” దేవుడ్డ పటాలు తుడుస్తడు వటిటంది. “గపుుడే అతాతదే? గాన్డే

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

జ్జప్పు... మ నడ్డ నంబరు అచేిటానికియాడాదే వడతద్ద ఐదేండేల వడతద్ద తెలవదని” ఆఖరి బొటుట
ఛాయి తాగ గలాస కింద వటిటండు. “ఇగ ఎదురు జూస్తకుంట సేతులు మడుస్తకని ఇంటల
గూస్తనుడేన్?” దీపం వతుతలు ఒతుతకుంట నిషుురమాడ్డంది. “మరేం జేస్తడే... మన సేతుల
ఎమనునంద్? ఆడ్డ అదృటటం ఎటులం న అటలయిదిద” సిలకొాయూకునన అంగ తీసి ఏస్తకని “సంఘం
కడ్డకొయూతాత” అని గడపద్టిండు. ఒతుతలెకిాచిి దీపంల నూనె పోసి మాటిటచిింది. ఒతుతలెకిాచిి
దీపంల నూనే పోసి మటిటచిింది. కొబిరికయ కొటిట తీరథం ఓ గాలసల పటిటంది. గాలకి ఊగుతునన
సెటల ఆకుల సపుుడుని సెవులు రికిాంచి ఇనుకుంట, అటలనే నరుతోని సపుుడు జేతుతండు న్ని.
దేవుని అర్రలకు తీస్తకవోయి బొటుట వటిట, తీరథం నటల వోసింది. “దేవుడకి దండం పెటిట ఏడు
కొండలెకిా కళ్ళారా జలద నినున స్తడాలే సామీ! అని మొకుా” అని జ్జపిు దేవుడ్డ పటమనన దికుా
న్నిని తిపిుంది. “మందుగాల న్కు నినున స్తడాలనుందే అమామ” అనుకుంట దేవుడకి దండం
పెటిటండు న్ని!! గీ కథ సదివే మీకు జరంత పుణూం ఉంటంది, మీ అకెార తీరినంక న్నికి
ఆళ్ామమను జూపెటిట మీరే గా దేవుడు కరాదుండ్రి.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పొరుగంటమ్మాయి
~ శ్రీశంతి దుగిరాల

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అనువాదం: పొరుగంటమామయి
రచన: శ్రీశాంతి దుగిరాల
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=1038
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పొరుగంటమామయి
ప్రపంచం అంతా నిద్రావసథలో ఉంది. న్కు మాత్రం నిద్ర కరువయింది. మనసెందుక
అలజడ్డగా, అలసటగా ఉంది. వీధ తలుపు తెరిచి గేటు దగిరకు వచ్చిను. పోనీ వాకింగ్స కు
వళ్ద్మన్న తెలలవారడానికి ఇంక చ్చలా సమయమే ఉంది. మా వీధలో ఎపుుడూ వలగే ఆ కసిని
దీపాలు ఈ రోజు వలగడం లేదు.
ఎదురింటోల మాత్రం పెదదగా లైటుల వలుగుతున్నయి. ఆ ఇంటి నుండ్డ చిననగా ఎవరివో
ఆడవారి ఏడుపులు వినిపిస్తతన్నయి. చెవులు రికిాంచి అకాడ నేను విననది ఏడుప్పనని మరోసారి
రూఢీ చేస్తకున్నను.
రాకూడని కషటం ఏద్ద వచిింద్ కుటుంబానికి. ఏం జరిగంద్ద తెలయాలం న తెలలవారాల.
అంతవరకు న్ మనస్త ఆగలేదు, ఏం జరిగంద్ద తెలుస్తకవాల.
కనీ నేను వళ్ళాన్ వాళ్ళా బహుశా ననున గురుతపటటకపోవచుి, ఎందుకం న ఉద్దూగ
కరణంగా నేను నెలలో ఇంటి పటుటన ఉండేది చ్చలా తకుావ. న్కు అంతగా ఎవరితోనూ
పరిచయాలు లేవు. వంటనే ఓ ఆలోచన వచిింది. న్ భారూ న్లా కదు, అందరీన కలుపుకుపోయే
మనిషి. ఒకటి రెండు సారుల ఎదురింటి వారి గురించి ఏద్ద మాటాలడటం విన్నను.
న్ మనస్త నిలవటం లేదు, సాటి మనిషి కషటంలో ఉం న ఓద్రిడానికీ సాయం
చేయడానికీ పరిచయం అవసరంలేదు. వంటనే లోపలకి వళ్ళల బెడ్ రూంలో పడుకునన న్ భారూను
నిద్ర లేపాను. పగలంతా ఇంటి పనులతో అలసిపోయి పడుకునన తనకి నిద్రాభంగం
కలగంచకూడదని మనస్త చెపుతున్న వినలేదు.
మొదట నిద్ర మతుతలో నేను చెపిుంది సరిగా అరథం చేస్తకలేదు. మళీా చెపుుకొచ్చిను.
మొదట కంగారు పడాి తమాయించుకుని, మంచం మీద నుండ్డ లేచి నుంచుంది. చెదిరిన జుటుటను
సవరించుకుని, చీర సరిచేస్తకుంది.
ఇదదరం ఇంటి ప్రహారీ దగిరకు వచ్చిం. తన చెవులతో విన్నక, న్ వైపు తిరిగ “నిజమే
నండ్డ, నేను వళ్ళా విషయం కనుకుాని వసాతను” అంటూ బయలుదేరింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఎవరిద్ద బాధకు ఎందుకు న్కీ తపన. చుటుటపకాల ఎవరికీ లేని ఆరాటం న్కు మాత్రమే
ఎందుకు? ఇలా సాగుతున్నయి న్ ఆలోచనలు.
ఇంతలో రాధ తిరిగ వచిింది. వస్తతనే వరండాలో మెటల మీద కూలబడ్డ పోయింది. న్కు
నటి మాట రావడం లేదు. “ఏం... ఏం జరిగంది,” న్ గొంతులోని తడబాటు న్కు తెలుస్తతనే
ఉంది.
“వాళ్ా పెదదమామయి చనిపోయిందండ్డ. ఎలాగో నేనెవరినీ అడగలేదుగానీ, ఏద్ద
ప్రమాదంలో

చనిపోయిందని

మాత్రం

తెలుస్తతంది.

శ్వానిన

కసేపటి

క్రితమే

తీస్తకు

వచ్చిరనుకుంట, అంతా అదే బాధలో ఉన్నరు. ఎవరినీ పలకరించి కరణాలు అడగాలని
పించలేదు. ఇదదరు పిలలలు, చకాని సంసారం, పాపం నిండా మపఫయేూళ్ళా కూడా లేవు. ఎపుుడూ
నవువ మఖంతో కనపడేది. పచిని వంటి ఛాయ, పెదద కళ్ళా, గుండ్రటి మఖానికి ద్దసగంజ బొటుట,
కళ్ాకు కటుకతో, నుదుటన సింధూరంతో, చీర కటుటలో లక్ష్మీ దేవిలా ఆ ఇంటికే కళ్గా మసిలేది.
అలాంటమామయి ఇంత తొందరగా అందరినీ వదిల వళ్ళపోయిందం న న్కే మనసంతా ఎద్దలా
ఉంది, పాపం మరి ఆ కుటుంబం పరిసిథతి వేరే చేపాులా,” అంటునన రాధ మాటలతో మనుపు
నేను ఆ అమామయి రూపం న్ కళ్ా మందు కసేపు కదలాడ్డ మాయం అయిపోయింది.
న్ ఆలోచనల నుండ్డ బయటకు వస్తత, “నీకు ఎలా తెలసింది ఆమె ప్రమాదంలో
చనిపోయిందని,” అని అడ్డగాను.
“ఆ అమామయి తల నిండుగా మఖం కనిపించకుండా బండేజీ కటిట ఉంది. అం న ఏద్ద
ప్రమాదంలో చనిపోతే పోస్తటమారటం జరిగ ఉండాల,” అంది.
“సరే నువువ ఇలా వంటనే వచేిసేత వాళ్ళా వేరేగా అనుకుంటారు. పద నేనూ నీతో పాటు
వసాతను ఇదదరం వళ్ద్ం,” అంటూ లోనికి వళ్ళాను.
న్ వనకలే తనూ వస్తత, “రాత్రి నుండ్డ వాళ్ళా ఏం తిననటుటలేదు. కసత ట్ట చేస్తకు
వసాతను,” అంటూ వంట గదిలోకి వళ్ళపోయింది.
వంట గదిలోనుండ్డ రాధ మాటలు వినిపిస్తతన్నయి. “పోనీ ఆతమహతూ లాంటిది
చేస్తకుననదనుకున్న, అంత కషటం ఏమోచిింద్ద ఎంత ఆలోచించిన్ తెల్దటం లేదు. ఆమెను
మేనమామకే ఇచిి చేశారు. అతను ఇంటోల ఉన్న లేన నట ఉంటాడు. రతానలాంటి ఇదదరు బ్బడిలు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆరిథకంగా బాగానే ఉననవాళ్ళల. తలలతండ్రీ, అంతా ఉమమడ్డగానే ఉంటారు. కనీ చ్చలా కలంగా ఆ
అమామయి ఈ కుటుంబానికి దూరంగా ఉంటుంది. ఏం గొడవలో ఏమో. ఆ ‘లోగుటుట
పెరుమాళ్ాకెరుక’ బయటకు మాత్రం ఇంటిలో అతతకూ (అం న అమమమమకూ), ఆ పిలలకూ క్షణం
పడటం లేదని వేరుగా రాజమండ్రిలో కపురం పెటాటరని చ్చలా రోజుల క్రితం న్తో చెపిుంది వాళ్ా
అమమ. ఇపుుడు ప్రమాదం కూడా ఆ ఊళ్ళానే జరిగందనుకుంటా,” రాధ తన ధోరణిలో తాను
మాటాలడుకుంటూ పోతోంది.
ననేనవో ఆలోచనలు చుటుటమటాటయి. ఇంతలో రాధ వళ్ద్మా అనే సరికి తిరిగ ఈ
లోకంలోకి వచిి పడాిను. ఇదదరం ఆ ఇంటి వాకిటోలకి వళ్ళలమ.
మేమ వళ్ళా సరికి ఇంక ఎవరూ వచిినటుటలేదు. వరండాలో ఆ ఇంటి మగవారు
నలుగురూ విచ్చరంగా కూరుిని ఉన్నరు. మేం తిననగా గదిలోకి నడ్డచ్చం. పెదదగా ఉంది గది. ఆ
గదికి మధూగా పడుకబెటాటరు శ్వానిన. మఖానికి బండేజీ కటిట, పై నుండ్న దుపుటి కపిు ఉంది. తల
దగిర కొంత బ్బయూం పోసి, అగరవతుతలు వలగంచ్చరు. రాధ ఆమె గురించి చెపిున రూపు రేఖలు
ఏమీ తెలయడం లేదు.
శ్వానికి కొంత దూరంగా కూరుిని ఉన్నరు నలుగురు ఆడవాళ్ళా. బహుశా ఆమె తలల,
అతత, తోబుటుటవులు అయి ఉంటారు. ఆ గది నంతా ఎకుావగానే వాూపించి ఉంది అగరబతుతల
వాసన. వాళ్లంతా శ్వానికి అంత దూరంగా ఉండటం, తలల తపు మిగతావారంతా మౌనంగా
ఉండటం, పైగా అందరూ మకుాలకు గుడిలు అడిం పెటుటకు మరీ కూరుిని ఉండడం, అంత
దూరంగా ఉండ్డ రోదించడం కొంచె చిత్రంగా అనిపించింది.
జీవం ఉననపుడు మనిషితో ఉండే అనుబంధాల్ల ఆపాూయతల్ల అనీన, ఆ గూటిలోని చిలక
ఎగరిపోయాక మాయమపోతాయి కబోలు, ఎపుుడు కటికి తీస్తకుపోతారా అని చూసాతరు
కబోలు. కనన తలల కూడా బ్బడి శ్రీరం కుళ్ళల పోయిందని మకుా మ్యస్తకుంటుంది. అకాడ్డతో తలల,
బ్బడాి బంధాలు ఆవిరై, కటికి తీస్తకు పోవాలనే బాధూత మాత్రమే మిగల ఉంటుంది కబోలు.
ఇంతేన్ శ్రీరానికి, మనిషికీ ఉనన సంబంధం. మరి ఎందుకు శ్రీరం మీద ఈ వాూమోహం. ఇలా
పరిపరి విధాల ఆలోచిస్తత ఆ గది నుండ్డ వీధ అరుగు మీదకు వచ్చిను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బయట ఉనన మగవాళ్ళల నలుగురిలోనూ పెద్దయన ఆమె తండ్రి అనుకుంటాను. ననున
కూరోిమంటూ కురీి చూపించ్చడు. నేను ఇబిందిగానే వళ్ళా కూరుిన్నను. ఆయనతో మాటలు
ఎలా మొదలు పెటాటలో తెలయలేదు. నేను అడ్డగే లోప్ప ఆయనే మొదలు పెటాటడు, “పెళ్ాయి
పదేళ్ాయింది, మతాూలాలంటి బ్బడిలు, కళ్ా మందే ఉంటుంది కద్ని న్ బావమరిదికే ఇచిి
చేశాను. అందరం కలప్ప ఉంటున్నం. కొదిదకలంగా అతతకీ తనకూ పడేది కదు. ఆవిడా కూడా
అంతే. మనవరాలే లెమమని ఎకాడా తగేిది కదు. ఓ ఏడాది
క్రితం మేమ వేరుగా ఉంటాం అంటూ గొడవ చేసింది. ఎంత
నచిచెపిున్ విననదికదు. చివరికి రాజమండ్రిలో కపురం
పెటిటంచింది. సంవతసరం మధూ కవడం వలల పిలలలు ఇకాడే
చదువుకుంటున్నరు. అలులడు వారానికి రెండురోజులు వళ్ళా
వస్తతన్నడు. ద్నికి చిననతనం నుండ్న భకిత ఎకుావ. ఎంత
అన్రోగూంగా ఉన్న, కరీతకమాసం నెలంతా పూజలు
చేయడం మానదు. మొనన ఆఖరు రోజు దీపాలు వదలడానికి
వళ్ళలందలాల కనిపించటం మానేసింది. వతకని చోటు లేదు.
చివరకు గోద్వరిలో శ్వం దొరికిందని కబురు వసేత అలులడు రాత్రే వళ్ళలడు. దీపాలు వదులుతూ
కలుజారి పడ్డపోయి ఉంటుందని అంటున్నరు. పోల్దస్తలు పోస్తటమారటం అయాూక శ్వానిన ఈ
రోజే అపుగంచ్చరు,” అంటూ కళ్ానీళ్ళా పెటుటకున్నడు. తెలయకుండానే న్ కళ్ళా చెమరాియి.
భరత వైపు చూశాను. అతను మా మాటలు వినపడనటుట ఏద్ద లోకంలో ఉన్నడు. poruginti
jpeg borderకనుబొమలు మడేసి వేళ్ళల నలుపుకుంటున్నడు.
“తెలలవారుతోంది

నేను ఓసారింటికి వళ్ళా శ్మశాన్నికి మీతో వసాతన”ని

చెపిు

బయలుదేరాను.
మనసంతా చికకుగా ఉంది, కళ్ళా మంటగా ఉన్నయి, మంచం మీద పడుకున్ననే గానీ
మనసంతా తెలయని బాధ, అది ఎందువలల కలగంద్ద కూడా చెపులేను. ఆ ఆలోచనల నుండ్డ ననున
నేను బలవంతంగా తపిుంచుకవడానికి మారిం ఒకా న... నిద్ర. అలా కళ్ళా మ్యస్తకునన న్కు
తెలయకుండానే నిద్ర ప నటసింది. ఏద్ద అలకిడ్డకి మెలకువ వచిింది, ఎదురుగా రాధ ననున నిద్ర
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

లేపుతుంది. “వాళ్ాంతా శ్మశాన్నికి వళ్ళా చ్చలా సేపయిందండ్డ లేవండ్డ”. అపుుడు వదలపోయింది
నిద్ర మతుత. పావు గంటలో తెమలుికుని బయలుదేరాను.
శ్మశానం చేరుకునేసరికే జరగాలసన తంతు అంతా అయిపోయింది. ఆమె తండ్రి, భరత,
వచిిన వారంతా సానన్లు చేసి ఇంటికి బయలేదరుతున్నరు. తమతో వనకిా వచేియమన్నరు
గానీ, కసేపు అకాడే గడపాలనిపించించి ఆగాను. ఎంత ప్రశాంతంగా నిశ్శబదంగా ఉందీ చోటు.
ఆమె చితికి నిపుంటించి ఎంతో సమయం కలేదు. జనమనిచిిన కనన తలల కూడా చీదరించుకున్న,
ఈ అగన కీలలు మాత్రం ప్రేమగా తమ ఒడ్డలోకి చేరుికున్నయి. ఎంత గొపు బతుకు బతికిన్
మనిషి చేరుకవలసిన ఆఖరు మజల్ద ఇదే కదూ. ఏద్ద సతూం తెలసినటుట మనస్తలో వైరాగూ భావన
అలమకుంది న్లో.
అయినవాళ్ళా అనీన మగంచుకుని వళ్ళపోయారు నేను మాత్రం ఇంక మథన పడుతున్నను
అనుకుంటూ బయటకు నడ్డచ్చను. నేను ఆ గేటు ద్టుతుండగా న్ మందుకు సీుడుగా వచిి
ఆగంద్ద ఆటో, అందులో నుండ్డ ఒక అమామయి దిగంది. ననున ద్టుకుంటూ శ్మశానం గేటు వైపు
వళ్ళలంది. అకాడే ఆగ, పొగలేలస్తతనన చితి వైపు చూస్తత నిలబడ్డపోయింది. ఎందుక ఆమె
ఏడుసోతందని న్కనిపించింది. దగిరకు వళ్ళలను. “ఏమామ, మీ వాళ్లందరూ ఇపుుడే ఇంటికి
వళ్ళలపోయారు,” అన్నను. ఆమె కనీనరు కరుతునన చెంపలతో న్ వైపు చూసింది. ఎందుక
అడగాలనిపించింది, “ఆమె నీకే మవుతుంది?” అన్నను. ఆమె కళ్ళల తుడుచుకుంటూ “న్కేమీ
కదు” అంది.
న్కు చిత్రంగా అనిపించింది. అయిన్ అంత భావోదేవగంలో ఉనన ఆ అమామయిని ఇంక
ప్రశ్నలడగటం ఇషటం లేక, “నేను బండ్డ మీద వచ్చిను. మళీల ఇంటికే వళ్ళతన్నను. అకాడ
దింపమం న దింప్పసాతను,” అన్నను.
“చితి ప్పరిి కలి మరీ ననున వదిలంచుకున్నరు. వాళ్ల దృషిటలో ప్రస్తతతం నేను
కలపోయిన శ్వానిన. వటిట బూడ్డదని. ననున ఇంటికెలా తీస్తకెళ్ళతరు?” అంది.
న్కు చుటూట అంతా గర్రున తిరుగుతుననటుట అనిపించింది.
“ఏంటమామ నువవనేది?” ఏద్ద అనబోయాను.
ఆమె ఇక ఏడుపు పటటలేక అకాడే కూలబడ్డపోయింది.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇంతలో ఇంతద్క ఆమె తపు ఎవరూ లేరనుకునన ఆటో లోంచి ఒక యువకుడు దిగాడు.
వడ్డ వడ్డగా ఆమె పకాన మోకరిలాలడు. భుజాల మీద చేతులు వేసి ఓద్రుుగా మాటాలడుతున్నడు.
ఆమె తనను తాను సంభాళ్ళంచుకుంది. అతను ఆసరాగా ఆమెను పొదివి పటుటకుని ఆటో వైపు
నడ్డపించుకెళ్ళలడు. న్ నరు పెగలేలోగానే వాళ్ల ఆటో కదిల వళ్ళపోయింది.
నేను చితి వైపు చూశాను. కలుతోనన అన్థ శ్వం వైపు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చౌరస్తా
~ డా. వంశీధర్ రెడ్డి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కథ: చౌరసాత
రచన: డా. వంశీధర్ రెడ్డి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=1059
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చౌరసాత
ఐదు రూపాయలకు న్లుగు గపుిపుల.. నరూమస్తకనీకి నటల వటుటకునుడే..
వేడ్డమీదునన పపుు, పాూజ్ తోని పలసటి రసం అంచుకువటుటకొని
పట్.. పట్.. పట్..ట్ టాటక. కడుపులగంది.. గపుిప్పదన్.. భాయి.. గపుిప్.. దేన్..
వాన్గన జ్జరేశపటికే ఏడ న తవశుభ ఆశిశ్ మాగే..
చౌరసత పకాటి అరటిపండలబండ్డమీంచ్చ.. పంద్రాగసాట ఛబ్బిస్ జనవరా..
సరఫరోషీకీ తమన్న పారి పొరలనీకి.. అఛాి.. జనగనమన చైన్ ఫోన్ రింగోటనంద్..
పోసటరీమద బలలమొఖం తమన్న తడాఖా.. తడాా..
ఎలెవన్

సాటర్

బకరీసందులకెలల

ఎవలాలుల

దిలుసంద్

వాసనలు

మోస్తకచేిది..

పటుటచీరాంటి..మపుయాూరుంటద్? వొయిస్త కూడ? చూశినటుటందేడ న..
“పిలగా, పొదీమకి చిటిటపైశ్లయిూమను మీ అమమను..”
రేషన్ిపు కమటి నరుస పెండాలమా..
బారాబజే కలే, ఉజవలా వైన్స మంగట కూూ.. ఎండలవడ్డ..
బెలండర్స ప్రైడ్ 890, బాలక డాగ్స 1580,
పదహరువందలు పోసేతగని మతెతకాని మనుషులంటరా లోకమీమద, ఏంద్ద, లే నడు లేకేడ్డసేత
ఉ ననడు బలశేడ్డశినటుట.. పటనంల ఫ్లరిన్ సాాచ్ పదివేలుంటదట, ఏమాటగాిమాటనే, మహేష్బిబు
బ్రండ్ “రాయల్క సాటగ్స” కం న కిరాక మందుంటద్..
ఔగని బ్బజనెస్ మాూన్ సాటగ్స తాగుతడా..
కుయ్ య్ య్ య్ య్ య్ య్ కుయిూ యిూ యిూ యిూ
య్ూ ఇయ్ూ ఇ క ఉ య్ య్ య్ య్ య్ య్ య్ య్..
వంద్.. ఒన్నటైటా.. పోల్దసోడేటుం న గాడ అంబులెన్స గూడ ఉండాలేల..
రక్షక లకెలెలవరూ చెయ్యూపాతంది.. న్కేన్..

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“మాకొూడే.. రా.. ఏంరా కరా సీను.. ఏది గెలుసతదియాూల, రాత్రికి పోల్దస్ ఠానకొచిి
చెపిుపో.. భంకడే, బదదలు వలుగుతై రాపోతే.. మాకు తెలవదనుాంటార్రా మీరు, ఎంతరా నువువ,
బచున్ గానివి న్ మంగట, ఇంకపారి నీ ప్పరినిపిసేత స్తటటపోనివని గూడ స్తడ, బామమరీద,
సావకిపుుడే..”
బావగాడు.. ఎసెసస అనన బలుుతోని కుకాదొబుిల్దదబుికుంట పోయిండు కమాండర్ జీపెకిా
తూప్రాన్ పొంటి
ఈ పాసుండల లంజొడుా ఏడుండో.. ఫోన్ లేపతలేడు..
“అలో, లంజొడాా ఏడుననవ, నెంటూర్ అడ్డవిల ఎవనిద చీకుతుననవ, కుందేలుల పడుతన్నవ.
జలద రా, మా బావగాడు బెదిరిచిిపోయిండ్డపుుడే, వానమమన్... CI తానకి పోద్మియాల, కుందేలుల
మరిశపోకు, ఏసారా..”
బకర్ మాకొూడే గాడు, రొండ్రోజులకపారి కొడాండల దొమమరి గుడ్డశెల పొంటి పొయేూ వీనిా
మా అకానెటిలసతం.. మాదరోఛతాిడు.. పోల్దసైతె ఐపోతాది.... ఎండల్దదబుితానెసన..
“రాజగా, ఓ సెుషల్క షరితీరా.. బగర్ బరఫ్..”
సరాారాసిుటలల శ్వాల మీది బరఫ్ తెచిి పోసతరట అకాడకాడ జూూస్ సెంటరలల.ల .
విన్యక షరిత్ పాలెస్.. రొండు టైరుల పంచరైన తోపుడుబండ్డమీద...
“తమీమ ఎటులననవే”
ఎవడ్నడు.. కొమరన్న..
“నమసతన్న.. ఎటులంట, సగం సంకన్కి తిరుితున్న..”
“గటలంటవేంరా.. ఔగనీ, రేపు పటనంల మీటింగుంది.. ఆరు స్తమోలు, రొండు డ్నసీయమల
మాటాలడుతనన మన పోరగాలలను తీసాని రారాదు, హరీషననను కలపిసత..”
“పోయినేడాది సమెమ చేశిన కేస్తలంక అటలనే ఉనెసన.. పోల్దసానకొడుకులు వారానికొకడు
ఇంటికచిి గదిరిస్తతర్రు, మందుగాలల గా కేస్తలు మాఫ్ చేపియూన్న.. పోరగాలలను తెసతగని..”
“చేపిద్దం ర, చేపిద్దం.. రేపైతే గానీ”
“గటల నడవదన్న.. హరీషననకపారి ఫోనేిశి మాటాలడ్డపియిూపుుడే, వొసత రేపు..”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“రేపు మీటింగ్స ఐనంక కలుసత తమీమ, మన య్యత్ ఓ రెండొదలమందుంటరా.”
“ఇపుుడు మాటాలడ్డుసేతనే వొసాత అన్న.. నమాం పోయిూంది.. నీతోని కపోతె ఇడ్డశపెటటన్న..
FIR ఫైల్క ఐ, డ్డగ్రి కలేజలకెలల తీశేశిర్రు, గడ్నకి పోల్దసోడొచిి గెలుకుతాంటె ఎవవడు కొలువిసతలేడు,
ఎటాలగు నలుగురల గల్దజాినెసనన్ ఇంక మావులవోయేదేమందని IPL బెటిటంగ్స ల బ్రోకర్ దంద్
చేస్తతనన

ఆకలకి.

జ్జరేశపటిాందనే

ఎసెసస

నటూలంచిపోయిండు..

నీకు

మా

పోరలు

అపుుడుయాదికిరాలె కొమ్రన్న..”
“వారీ, ఊకుం న పైలావన్ మాటలు మాటలడుతననవ, పొదుదగాలల లేసేత ఒకలమొఖం ఒకలం
స్తస్తానేటోలలం.. పైలం మరి, రోజులు మంచిగలేవు..”
“మంచిదన్న.. పొయిూ రా..”
వీనకాన్.. గల్దజ్ కొడుాలు అంతా.. హరీషనన ప్పరు ఖరాబ్ చేస్తాంట..
పాసుండోలడొసేత మంచిగుండు.. ఆకలైతాంది, నినన రాత్రికి తినన ఫ్రైడ్ రైసే..
ఇంటికిపోతే

అమామ,

అకా

ఒకా

ల్దలల

కదు,

ఎసెసస

గా నతని

అకా

పెండ్లలతితపోయినపుటిసంది..
ఎవలోతననన మాటాలడాలనుంది చ్చనసేపు.. లోపలుననదంత కకాబుదెసతు
ద ంది..
అసోంటి మనిషేడ దొరుాతడు, మనలన వినే మనిషుంటడా నిజంగ..
బడ్డల సకాగ సదూకుంటె పోయేది, లంగసోపతులువటిట ఇటెస.ల .
ఐన్ మంచి చెడు చెపెుటోడు లేపోతే నేనేం జేసత, ఇంటల ఎవరిద వాలలకేన్యె,
బాపుకనుమానం నేన్యనకు పుటటలేదని.. లేని దేవునిన ఏడ్డకెలలనన గుంజుకరావొచుిగని,
ఉనన అనుమానం పోగొటుటడు ఎవ నతనతది..
పాసుండోలడొచేిద్క మెడ్డకలాిప్ మంగటునన మంజ్జకయలదంటా.. సలలగా..
"సీన్, అరేయ్.. ఇటు.. ఇసంత ఇసంత.."
ఇయాూల ఎంతమంది పిలుసతర్రబై ననున, మలెలవలు.. బడ్డల తెలుగు చెపిున రామలాసరా..
“నమసెత సార్, ఎటులర్రు, అంత మంచిదేన్ సా..”
న్ కతంత చెపిునంక సార్ కేమనిుచిింద్దఏమో..
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“సీన్.. ఇంటికివోద్ం పా, గీడేన, భారతనగర్ గలలల, తిననంక మాటాలడుకుంద్ం.. మా
పొలగానిన

స్తసితవా..

ఏడోతరితి

ఇపుుడు,

పటనంల

సదుకుంటుండు,

ఎండకలం

సెలవులకొచిిండు”
సార్ పాూషన్ పలస్ ఎకిా ఇంటికివోయి..
***
“ఇలుల మంచిగుననద్సర్, ఎనత, మ్యడొందల గజాలా, మేడం లేద్ ఇంటల..”
“లేద్రా, బ్బడిను తీసాని వాలలమమగారింటికిపోయింది ఇపుుడే బసాటండల ఇడ్డశొస్తతనన.. నువ
కనొచిినవ చౌరసతమీద,”
“మరి పిలగాడు పోలేదేంది.”
“మా గాశారానికి వాడు పటాననికి బాగ అలావటైండ్రా.. తాతింటికి పోద్మంటె ఆడ ట్టవీ
ఉండది, కంపూూటరుండది, ఎటులండాలె అని గయిూమననడు..”
“కంపూూటరా.. గపుుడే, న్కిపుటికి రాదు అది ఓపెనేిస్తడు..”
“వానిది టెకన స్తాల్క రా, సదువుకంటెకుావ గవేవ నేరుుతరాడ, చట్, కరెంట్ పాయెకద,
రూంలకెలల బైటికొసతడు స్తడు మావోడు.. బటా.. సంకీర్త.. అననయ్యూచిిండ్రా.. మాటాలడవా.. ద్..”
“హాయ్..ఆమ సంకీర్త, యువరేనం..”
“శ్రీనివాస్, కరెంట్ ఐదిటిద్క రాదు, ఆడుకుంద్మా ఏమనన, లంగోజ్, చెటిటరా, మీ
ఇంటెనా శింతచెటెటకిా ఓనగాయలెదంపుద్మా.. చ్చరుతత ఆడొచ్చి నీకు..”
“డాడ్న, వాట్ హి ఈజ్ సేయింగ్స..”
“ఏమంటున్నన, గోట్టలాడాతవు..”
“హ హ, సీన్.. వానికివేం తెలవద్రా.. చిననపుటిసంది హాసటలలనే.. మనూరెల ఇంగీలషీమడ్డయమ
సదువులేలవని పటనం పంపింది మీ మేడం..”
“సొంతూరులంటె సదువు రాదని, పరాయ్యరికి పంపి సొంత బాశ్ రాకుండ చేస్తతర్రా
సారూ.. ఎంత సదివేం ఫ్లయిద్.. మన భాశ్ మనక్రాపోతే..”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఔరా.. న్ భయం కూడ గదే.. ఇపుటి పోరలు సదువులలలవడ్డ మొద్లేద్ద, కొన్కేద్ద
మరుస్తతర్రు..

నేనెటలన్న

తెలుగు

సదివి

కలవడిందుకు

మావోనికి

నేరిుసతగని,

పటనంలుండేటోలేలంచేసతర్రా”
“గందుకే మన తెలంగాన మనక్రావాలె సార్..”
“తెలంగాన రాంగనే మన బతుకులు అన్వతం మారైరా.. మందుగాలల రాజకీయం
చేశెటోలుల మారాలె, వాలలకు నియూతుం న మన పొలగాలలకు మంచి సదువుల్ల, కొలువుల్ల
దొరుకుతై. లేకపోతె మలల 1956, 1969 కతైతది.. పైసా ఫేక తమాష దేఖ్ నడుసతది.. కని
ఒకాటైతె

నిజంరా..

కేసీఆరెననిన

తిటుటకున్న

మలల

మనలన

మంగ నస్తాని

మాటాలడేది

నడ్డశేదిగాయినేన.. మనకు వేరే దికుా లేద్రా.. న్కంటెకుావ నీకే తెలుస, గపుటల సదువిడ్డశపెటిట
ఉదూమంల తిరిిన్నకద..”
“కరకెటగని, రోజులటల లేవు సార్, బ్బజేపి ఉననదీసారి, ఆఖరుా ఎటాలగూ రెండు కలశెటటెట
కొడాతందిగని, ఎటెసలన్..”
“సీన్, పా రా, ఈ ల్దలల వొడువని మచిటగని, యాలలకమాల ఇంత తింద్ంపా.. మటన్
వొండ్డపోయింది మేడం..”
“డాడ్న, నేను వీడ్డయోగేమ ఆడుకుంటున్న.. మీరు తినండ్డ.. నేనతరావతితంట..”
“సరే బటా, సీన్ి, మ్యలుగ బొకాలేసోారా మంచిగుంటై.. ఔ ర, అడుగుద్మని
మరిశపోయిన, క్రికెట్ మాూచులలల ఎటల బెటిటంగ్స పెడతర్రా.. చెపుు న్కపారి..”
“ఏంలే సా.. ఇపుుడూ, మంబై హైద్రావాద్ మాచ్ హైద్రవాదల అనుకర్రి, హోమ గ్రండ్
కవటిట మ నలలకే గెలవనీకి ఛానెసకుావుంటది.. అటల, హైద్రావాద్ కు 100 కు 60 అనన, 70 అనన,
మంబైకి 100 కు 120 అటల రేటింగ్స ఇసతరు.. గెలుసతదనుకునన ట్టమ కు తకుావ
రేటింగసతరెపుుడైన్.. ఇది మాూచ్ కు మందుగాలల కత, మాూచ్ మొదలైనంక రేటింగులు మారుతై..
ఇటలకక, ఒకా బాలుా కూడ బెటిటంగ్స పెడతరు, అది మనూరెల నడవది, పటనంల నడుసతది బాగ,
మనూరెల న్లెకా నలుగురుననరు, మా మీద పటనంల ఇదదరుంటరు, వాలలమీద మంబైల నలుగురు,
చెనెసనల ఇదదరుంటరు.. ఇదంత ఒకా గ్రూప్ కత, ఇసోంటి బెటిటంగ్స గ్రూపులు ఇరవైగలులనెసన
దేశ్మీమద.. నిజానికి రేటింగ్సస ఎకుావుంటై, మేమ సిండ్డకేటై తకుావ రేటెిపతం.. హైద్రబాద్ కు
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఒరిజనలి 100 కు 80 ఉం న, మేమ 60 చెపతమికాడ, ఆ 20
రూపాయిలు మా కమీషన్.. అవి కకుంట మాూచ్ కింత అని
పైసలసతరు మాకు.. ఒకామాూచ్ కు ఆరేడువేలేస్తాంట..
కూసొని ఫోనలలల గరాకి నడ్డప్ప న్కె అనిన పైసల్దసేత, ఇగ
బెటిటంగ్స

పెటిట నలలకెనొనసతయో..

ఓడ్డపోయి నలలకడ

పైసలు

ఇండల

వస్తలు

ఒక న
చేస్తడు..

కషటం..

బెట్

ఎపుటియపుుడు

కలెక్షనియూకుం న మా మీదు ననలుల దొబుితరు.. ఊరెల అందరూ తెలశ నలెసల
ఉదెదర పెడతరు.. ఒకపారి పోల్దసలకు చెపతమనిబెదిరిసతరు.. సిన్మ టాకీస్
పాండురంగారావ రొండు లక్షలయాూలె న్లుగు మాూచులోడ్డపోయిండు
వరసగా..

రేపిసాత

ఎలులండ్డసాత

అని

తింపుతుండు..

ఇవాల

రాత్రి

సీ.ఐ

తోని

మలాఖతైద్మనుకుంటునన సార్, పైసలు వొస్తల్క చేయనీకి.. మలల వానికెంత ఇయూల్దససతద్ద..
ఏమ సార్, గవననడుగుతుర్రు, పైసలు పెటిటర్రా ఏంది ఇయాల మాూచల..”
“న్తోనేడైతద్రా పైసల యవావరం.. ఐన్ ఎవలు గెలుసతరో తెలవకుంట వేలకు వేలెటల
పెడతర్రా..”
“అనినంటికి తెలవది గానీ, కొనిన మాూచులకు మందే తెలుసతది ఎవలు గెలుసతరో.. మాకు
ఫోనొలసెసత పైకెలల, ఓడ్డపోయే ట్టమీమద రేటింగ్సస ఎకుావ ఇయిూమంటరు.. అది చూశి జన్లుద్నిమీద
బెట్ పెటాటలని.. లఫంగ దంద్ సార్, స్తకూని పైసల్దస్తతం న ఎవడొదదంటడు.. కనీ, న్కు
ఇడ్డశపెటాటలనుననద్సర్, మందిని మంచి కమాయిస్తతనన, ఎటెసలన్ అకా పెండ్డలచేయనీకిదంతా..
మీకెరేాగా ఎసెసస తోని మా అకా పెండ్డల చౌపట్ ఐందని, అపుటసంది వాడు పగవటిట ఎడ్డిస్తతండు ఏడ
కనొసేతగాడ, పైసా సార్, అంత పైస, మనకడ న్లుగు పైసలుంటెఅందరు మన మడ్లినానే..”
(పొడ్డశేటి పొద్దదలె ఎలమంద్, పోరు ద్రెంట వోతుండ్ల ఎలమంద్ )
“ఫోనొస్తతననదరా నీకు, పాట జబిరదస్త పెటిటన్న కద్, ఎవల్రా ఫొన్..”
“పాసుండోలడు, అదే బటటలుదకనం నవీన్ గాడు.. ఊరెలకొచిినటుటండు , మరి నేను పోత
సారింక, సీఐ సాబ్ ని కలావలె రాత్రి.. మాూచ్ టైమా ఫోనేిసత మలల, పెటాటలనిుసెత పెటుటర్రి, చేద్దం,
మనచేతిల పని”
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఆ, అటలనేరా.. ఆ అవుసరం రాదుతీ.. మంచిగుండు, వొస్తతండు ఇంటికపుుడపుుడు..”
***
“రేయ్, శాల నవీన్ి.. సీయై తోని మాటాలడ్డన, రుచి ద్బా కడ్డా రమమననడు, కుందేలుల
తెచిినవ కద్, అవి ద్బావోనికిచిి గంటల కూరొండుమను, బులెటుల కూడ చెయూమను, అదేరా,
పెనమీమద వైన్ పోశి చేసతరుకద్.. గది.. జలద.. నేను ఓ గంటల్దసాత ఏడు వరకు, దొమమరిండలలాలగాిదు
లంజొడాా.. ఇపుుడానిా తాపీయనీకి పైసలు తెసాత. ఔస్తల చ్చరిచేిదుండు, మొననటి మాూచ్
పైసలు.. ఆయన కడ తెసాత..”
శీ ఒకాపారి లంగగాడని ప్పరువడింక ఎంత మంచిగుంద్మన్న ఉండ్డ కలవడనీయది
జమాన్.. థూత్.. లౌడల జందగీ.. అటుతిరిగ ఇటుతిరిగ మలల చౌరసత కడ్డకే వొచిిన్న,
ఇకాడ్డదికాడేన గోల్క గోల్క ఫిర్ రహా మనే మసాఫిర్ కె తరాహ్.. మలెలవలులోల ఫోను..
“సీన్ ఏడుననవ రా..” గీ టైమల అమెమందుకు ఫోనేిస్తతంది..
“చౌరసత కడునననే, ఔస్తల చ్చరింటికి పోతునన, ఏమందే, ఆగమాగమామటాలడుతననవ..
మలేలం ల్దలల”
“మీ అకా దెంకపోయింద్రా.. ఇంటిపకాన బాపన్యినతోని.. మీ బాపింటల లేడు, ఏం
చెపాులోన తెలుసతలేదు, న్ సావుకు కనన కొడాా మిమమల..”
“ఏడవకే, ఏం చెపతవ, మపుయేూళ్ళాచిిన్ ఇంటల కూకవటిట బ్బడ్నలు చుటిటంచుకుంట బాసనుల
తోమిస్తతం న అదేం చేసతది, ఎవలో ఒక నతని పోకుంట, గాభరకకు ఇజేతు పోతదని, ఎసెసస గా నతని
పీటల మీది లగిమాగపోయినపుుడే మనిజేత్ పోయింది.. వానికంటె ఎవ నతనున్న అకా
మాగుంటది.. పని మీదునన, ఇంటికచిినంక మాటాలడత.."
దీనమమన్ ఇద్ద ల్దలల.. అలులడు సచిిండని అమాస ఆగుతద్.. నటలకింత మదదవడాలం న
దిన్ం ఆగుతె పనులౌతయా..
***
“నమసేత సీఐ సాబ్, గుసాస ఐతుర్రట న్ మీద ఎందుకు..”
“మస్తత కంపెలయింటొలస్తతనెసన రా నీ మీద ఊరెల పోరలను బెటిటంగులని పాడుచేస్తతననవని”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“లే సార్ గదే ఆఖరింక, మలల దిగేది లేదిండలకు, కని, టాకీస్ గాయిన పైసలసతలే సార్
రొండ్డయాూలె.. గవిపిుచిిర్రం న నేనిడ్డశిపెడత దంద్.. పైకెలల మస్తత ప్రెజరుననది కలెక్షన్ చేసతలేనని..
నవీన్ి సార్ కు మందు కలుపు, 100 పైపర్స నడుసతద్ సార్, కుందేలు బులెలటుల కూడునెసన.”
“లంగ నక్రాలాపురా ఛూతేగా.. నీకెవవడు పైసలచేిది లేదు, ఇపు నా నినున శాన దూరం
రానిచిిన”
“ఊకెనే

రానిచిిన్రా

సార్,

మీకెనిన

లక్షలు

కమాయించిపెటటలే

నేను..

నవీన్ి,

బ్బరిపోయినవేంరా బాడకవ, గలాసల ఐస్ గడ్లియిూ..”
“గవనిన పాత మచిటుల, ఇపుటసంది మలల నీ ప్పరినిుసేత బొకా బొకాకు నీలుల పోస్తకుంట
కొడత కొడాా.. సమఝంద్.. పోర్రింక, ఛల్క..”
***
“సీన్, సీఐ గాడు, టాకీసోడు మలాఖతై మనలన హౌలగాలలను చేస్తతననటుటననర్రా.. ఇపుుడేం
చేద్దం, కొమ్రననతోని మాటాలడ్లతటులంటద్దపారి.”
“శాలోడా.. మందుగాలల పాండురంగ నతని మాటాలడాల్రా, పైసలేలవ, పైసలు.. పైసలు కవాలె
మనకు, సరాస్ చెయాూలేద్ద ఒకటి.. హలో, అన్న, నమసెతనే.. నేను కరా సీననిన.. ఏమందే, బెట్
పెడతలేవియాూల్రేపు, మీదికెలల చ్చన సీక్రెట్ యవావరం అచిిందియాలటి మాూచ్ మీద, పెడతవా
ఏమనన, పెట్రాదే, లక్షూలలులందియాల బ్బజనెస్, ఉదెదరా.. వందలైతే నీద్కెందుకే, నీ ప్పరుమీద నేనే
పెటెటటోనినకద, లక్షలలల కత ఇయాల, టైమేలదు, 100 కు 180 నడుస్తతంది సన్ రైజర్స మీద,
ఏమంటవ, మలల ఫోనేిసతవా..పైసలయెూటుటంటె ఫోనేిసతవా.. తొందరిన్న.. మాూచ్చిలైతె రేటింగ్సస
మారెసత..”
“పిచిిసాలే గానివా రా.. వానికెందుకు ఫోనేిశినవ ర, వాడ్డపుుడు సీయై గా నతని చెపతడు,
వాడొచిి మన బదదలు బాశింగాలేిసతడు.. దేడ్ సాలే..”
“పాండురంగడు సీఐ కి ఫోనేియడు, జ్జరేశపాగు.. అసలు కత చెపాత.. కొమ్రననతోని
మాటాలడ్డనంక. హలో, కొమ్రన్న.. పండుకున్నవే, 8 గటల కలేకదనే, రేపొుదుదగాలల రెండొందల
మందొస్తతర్రు మన పోరలు, థంకస ఎందుకే, నీగాిపోతెవలకి చేసతన్న.. అన్న, మాూచ్ కేమనన

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పెడాతవే, పకా ఇనఫరేమషనుంది, హా, లక్షలలల నడుస్తతందియూల, రేపటి మీటింగ్స కరుిలు ఎలెసత నీకు,
కషటమా.. సరే అన్న.. రేపు మీటింగైతే కనిద్దం తీ.. సరే అన్న.. ఉంటా..
రేయ్, సాయంత్రమ అమమ మాటాలడునండ్ల, అకా మా ఇంటిపకా బాపన్యినతోని
దెంకపోయిందట, ఆరెనలలకింద ఎసెససతోని పెండ్లలతితపోకమందుకెలేల అకాం న ఆయనకు ఇషటమట,
మ్యడ్లనలల సంది లవ..
కులాల్దకటి కదని ఆగీ ఆగీ ఇయాల ఇటల..
(పొడ్డశేటి పొద్దదలె ఎలమంద్..)
రేయ్ స్తడు, టాకీసోడు ఫోన్.. నేనెిపులే ఈడు పైసలసతడ్డసతడని..
హలో, అన్న, రమమంటవా, మ్యడ్డసతవా, సరే, జాక పాట్ పో నీకియాూల, వొస్తతన్న అనన..
ఆ అమ మ మ మమ.. నవీన్ి.. సమఝంద్ కతేమనన, దిమాక ఏమనన తిరుగుతంద్..
ఇయాూలద్క మనకు తెలవని సంగతేందం న.. కొమ్రననకూ, సీఐ గానీా బ్బన్మీ మనటాకీసోడు..
న్లుగు రోజులలల సీఐ ట్రానఫర్ ఐతుండట.. మన ఆంధ్రజోతి రగాిడు లేడా, వాడు చెపిుండ్డయూల
పొదుదగాలల గపుిబిండ్డకడ, కని నేననమమలే వాడు చెపిున్..పెదదమనుస్తలోతటి పీకులాటెందుకని ...
సీఐ మనకు పైసలపిుయూకుంట బైటికి నూకినపుుడు కనఫర్మ ఐంది న్గూిడ, మ్యడ్రోజులలల
పోయేటోడు బాకీ ఎందుకు తీరుసతడ్రా..ఎగొిటిట పోతడుగని..”
“మరి పొదుదగాలల కొమ్రనన కలశనపుడే పోరగాలలను తెసాత అని చెపెత, అపుుడ్ల బెట్ పెటటనీకి
పైసలచెిటోడేమో కద.. గీ తిరుిడు, ల్దలలంతెందుకురా”
“లేద్రా.. ఎవనికైన్ అడింగనే సాథ్ ఇసేత మరిశపోతర్రా.. పొలట్టషియన్స ఐతే అసలు నియూతే
ఉండది.. వానికి ప్రానం మీదికొచిినపుుడు మనం హెల్కు చేసేత సచెిద్క గురుతంచుకుంటడు..
మనగూిడ విలువిసతడు.. పొదుదగాలలనే కొమ్రననకు వొంగుం న, పైసలచెిటోడు, స్తమోలకు, డ్నసీయం
లకూ మాటాలడుమని.. అదే ఇపుుడు గీ రాత్రి పోరగాలలను పంపిస్తతననమని చెపిునంక నిద్ర వడతది
వానికిపుడు పురసతుగ.. మనమేం అడ్డగన్ అదిసతడు ఇపుుడు.. కొమ్రనన టాకీసోనికి ఫోనేిశి మనకు
మ్యడు లక్షల్దమని చెపుుంటడు, అదిలెకా.. పా.. టాకీసాాడ్డా పోయి పైసలెదచుికుమాదం..”
“దీనమమ, గనిన కతలుననయా రా దీనల, సలలగా ఓ ఖజురా బ్బరాతగుద్ం పా, దమాగ్స
హిలాయించింది న్కు ఇదంత ఇని..”
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఆ పైసలలల, నీకు యాభైవేలసత, మాల్క తెచుికుని దుకనం నడ్డపిచుిక సాలే.. మీ అయూ
రేపో ఎలులండో పోయెటటుటండు, జ్జర పైస ఎనేాశి మంచిగుంచరాద్రా పెదదమనిషిని..”
“బెట్ పైసలు న్కిసెతటల రా.. వాలలడ్డగతెటాల..”
“బెటాట..న్.. బటాట.. మనకు పైసలచిింది టాకీసోడు, వాడు మనకెలాగూ రొండు
లక్షూలచేిదుండు.. అవేవ ఇవి.. పాండురంగడు ల్దలల పెడేత.. వాని థియేటరల ప్రతి శుక్రవారం కొతత
సిన్మలన పైరసీ చేసతరట, ఎరేాన్.. అది రగాిని ప్పపరొలస్తతంది.. ద్ంటలకెలల ఔతలవడ్డ మనలనడగనీకి
అపుుడు C.I గాడు కూడా ఉండడు..”
“కొమ్రనన అడ్డితే..”
“వాడ్లటల అడుగుతడు, మనకిచిిందెవడు, టాకీసోడు, కొమ్రడు మ్యసొాని కూస్తంటడు,
గటలనే ఓ రెండు మీటింగలకు పోరగాలలనీతసాపోతె అనిన మరిిపోతడు.. వానికిపుటిద్క
మనంచేశ్నపనికి ఈ పైసలే మ్యలకొసెసతరా.. సీ ఐ గాడు ఇయనిన పటిటంచుకడు, వాని ట్రన్స ఫర్
పనిమీద వాడుంటడు.. ఇగ మా ఫకీర్ బావ గాడంటవా.. వాడు నీలితె వాని గుడ్డశెల మాూటర్
పబ్బలక ఐతది.”
“ఔరా.. రగాిడు ప్పపరోడు, రేప్రేపు వాడేమనన లఫ్లి చేసేత ఎటలరా.”
“హ హ, రేయ్, మా అకా వోయింది రగాిని కజన్ తోనే.. ఆయిన కలేజ్ లెకిరర్రా..
మంచిగ సదూకు ననడు.. ఇగ రగాిడు న్ పార్ట నర్ ఎపుటసంద్ద.. పా.. టాకీసోలపలకి పోద్మాు..”
***
“దీనమామ.. రాత్రి పదకొండైన్ జనం తగిలేదింక ఉజవలా వైన్స ల.. నవీన్ి, ఓ బ్బ.పి
ఫులోలటి తీసోా మా అయూకు, అకా గురించి మాటాలడాలె ఇంటికి వోయినంక, మందులుం ననే
ఇంటడుమావోడు, మీ అయూగూిడోటి తీసాపోతావ్రా.. సాలే, తాగీ తాగీ గటెసలండుకదరా మీ అయూ,
పొదుదగాలా శ్ంకర్ హాసటల్క పోరలను రెడ్న ఉంచు.. మీటింగాడ్డకి.. రేయ్, ఓటి చెపాత.. దిమాగల
ద్సోా.. బతుకుడం న ఏంద్ద తెలాస.. సావకుండ ఉండుడే రా లోకమీమదవడ్డ అందినకడ్డకి
దొబుికతినుడే..”
(బతుాలేమో ఎండ్డపాయె మొండ్డమాను బతుాలాయె.. రాజగ ఈ రాజూమేలెటోడు కూల,
రాజగ..)
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఏం రో.. గీ రాత్రి ఫోన్.. రింగోటన్ మారిినవా, న్రనన పాట.. ఇపుటిద్క వేరేదొచెి
కదరా..”
“ఇది రగాిడు చేసెతనె వొసతద్రా.. అలో.. చెప్రా రగు, ఏం నడుస్తతంది.. టాకీసోని పైసల్దచిిన..
ఏమంది.. రామలాసరా.. మపెసు వేలు గెలశండా ఇయాూల, అమమనీ, న్ మంగట పతితతుతమాటలు
చెపెు కదరా.. సరే, అకా బావా ఏడుననరు, నీతానేన ఉననరు కద్.. గంటల మా ఇంటికి తీసారా..
ఆలోపు మా అయూను లైనల వడాత.. ఎకుావ మాటాలడ్లత మనమే వాలలను బైట ఉంచుద్ం రా, ఉంట
మరి”
అమమనీ.. సార్ గా.. నంగలెకాలువడ్డ నంగా న్చ్ చేశ్నవాద్..
గంతేతీ, నేననుకుననదే కద్,
బతుకుడంటె గదేకద, లోకమీమదవడ్డ అందినకడ్డకి దొబుికతినుడే..
చౌరసత కడ్డ చీకటలలల రెండు కర్రె కుకాలు
ఓ ద్నిమీద్దటి పడ్డ.. ఎనాకెలల..

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అంతిమ మంతనం
~ నామ్మడ్డ శ్రీధర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కవిత: అంతిమ మంతనం
రచన: న్మాడ్డ శ్రీధర్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=1090
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అంతిమ మంతనం
ఒకద్ని వంట ఒకటి
నననలులకుని నలువైపులా
పుషిుంచిన నక్షత్రాలనీన
ఈ రాత్రికి లఖిత సాక్ష్యూలు
ఒక మహతతర నిశ్శబదంలో
తెలలవారుల మేలుకొని వున్నను
మనుపటి ఎడబాటుని ద్టిపోవు
సతూపూరణ చంద్రుడ్డనే నేను
పూరవజనమలో వంటి
ఆ దూర ప్రాంతపు చెలయ
ఓ అమాయక చెంగలువ మలేల
మొగి రేకులుగా
పరాగ రేణువుల గుసగుసగా
మొదటి ప్రేమ పుటిటన విధం
ఈన్టికి
పాటకటిట అపురూపంగా ఆలపిసోతంది

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చిరంతన
అవూకత హృదయ రహసాూనిన
ఆమె ప్రణయ గానంతో
ప్రకటించిన క్షణం. . .
ఈ వంచక ప్రపంచంతో
న్కు పని తీరిపోయింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గాలి నాసరరెడ్డి హైకూలు
~ గాలి నాసరరెడ్డి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కవిత: గాల న్సరరెడ్డి హైకూలు
రచన: గాల న్సరరెడ్డి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=758
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గాల న్సరరెడ్డి హైకూలు

వాన వలసిన ఉదయం –
పువువ పువువపై వాలుతూ
సీతాకకచిలుక

పొదుదటి పొగమంచు –
ఒడ్డలో కుందేలు పిలలతో
చిన్నరి పాప

వేకువ చలలదనం –
నిశ్శబదంగా
రైస్ మిలుల

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పండలతో మామిడ్డతోట –
ఎర్రగా మెరుసోతంది
దిషిటబొమమ శిశానగ్రం

దీరఘరాత్రి –
ఇంక జీవించి వున్నను
పాడు గులాం అల్ద! పాడు

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నాం నాం
~ కనక ప్రసాద్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కవిత: న్ం న్ం
రచన: కనక ప్రసాద్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు: http://patrika.kinige.com/?p=769
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

న్ం న్ం
పిలలకయలం మేం
మా బొగుిల్దధలోం
వానలంట గంతలోల పడవలాడున్నం
వాగ వాగ గుంతలోల గొడవలాడున్నం
శిక్ష్యబ్బయాన్ కన్
రిక్ష్యలు కటిటంచుకున్
హిందీ భాష్బ యిశారద్ ఇరగరాస్తన్నం
ఇంకులు కరేలాగ పెనునలు అరగదీస్తన్నం
తెలాలరుఝం మొదల్క
పలేలరు కళ్ళాపుుకన్
ఆల్దేబ్ర జామింట్రీ ఆవలంచున్నం
అంత లావు పుసతకలన కవిలంచున్నం
నేల టికటలనే కొన్
బాలానీలోలనికే చన్
గేటుకడ దొంగమొహం చ్చటు చేస్తన్నం
ఓటు హకుా లేకుండానే ఓటుల వేస్తన్నం
పచికమెరల లోన్
ఉచి రంగు భయాన్న
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పసరు మందు తాగలేక పారబోస్తకున్నం
పద్దకలస్త జలాల ఫస్తట జారదీస్తకున్నం
ఎంసెట్ రాూంక కొరక
జమెిడ్పూర్ వరుక
ఎగన్ గైడూ దిగన్ గైడూ రుబ్బి పెటుటన్నం
పగల్ల రాత్రీ చదువేను వీడ్డకని ప్పరు తెచుికున్నం
వీసాల కసరం
వేష్బల్కస వేస్తకున్
ఉనిన కటు లేని గోటు వలగబెటుటన్నం
ఉననదంతా ఊడ్డి ఊడ్డి కరగబెటుటన్నం
కుల మత భద్లు లేకస
కడు శాస్త్రీయ ధోరణులోతకస
కలవారి పిలలలన మనవాళ్ానే చూసి కటటబెటుటన్నం
నలుగురోలనూ తగుమనుషులని ప్పరు అ నటపెటుటన్నం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పారిసపునీలో ఒకడ్
ఝరుసగుడాలో ఒకడ్
చెటుటకొకడు పుటటకొకడూ చెదరగొటుటన్నం
పటట బుర్ర బోర బొజే కుదరఁగటుటన్నం
ఆ పిలలకయలం...?
ఈ వీధ బొగుిలోలం!

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“నాలంటి వాడు మధయలో ఎకకడో ఉంటే తప్పం లేదు కదా”
: కాశీభటల వేణుగోపాల్ తో ముఖాముఖి
~ మెహెర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మఖామఖి: “న్లాంటి వాడు మధూలో ఎకాడో ఉం న తప్పుం లేదు కద్” :
కశీభటల వేణుగోపాల్క తో మఖామఖి [1]
నిరవహణ: మెహెర్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత

లంకు

:

http://patrika.kinige.com/?p=1256http://patrika.kinige.com/?p=329

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“నాలంటి వాడు మధయలో ఎకకడో ఉంటే తప్పం లేదు కదా” :
కాశీభటల వేణుగోపాల్ తో ముఖాముఖి
గత ఐదేళ్ళలగా పరిచయం ఉన్న, మేం ఇలాంటి విషయాలు మాటాలడుకుంది తకుావ. అయిన్
ఇలాంటి ప్రశ్నలకు ఆయన దగిర ఎలాంటి జవాబులు ఉంటాయో న్కు తెలుసనే అనుకునేవాణిణ.
కబటిట ఈ సంభాషణ పరమారథమలాల కశీభటల గురించి న్కు తెలసింది బయటి వాళ్లకి
చూపించటమే అనుకున్నను. రిసీవింగ్స ఎండ్ నేను కదనీ, చదవబోయే వాళ్లకి నేను ఒక
సంధానకరత మాత్రమే అనీ అనుకున్నను. కనీ ఆయన మాటాలడటం మొదలుపెటాటక న్కు
తెలయకుండానే శ్రోత పాత్రలో ఒదిగపోయాను. అంతే కదు, ఆయన తన రచన్ వాూసంగంలో
తీస్తకునన నిరణయాలు, చేస్తకునన ఎంపికల్ల ఏవీ రాండమ కదనీ, వాటనినంటి వనక ఒక
పటిషటమన నమమకల నిరామణం ఉందనీ ఈ సంభాషణ వలల అరథమంది.
మొదట అసలు ఇలాంటి ఇంటరూవూలేవీ ఒక వూకిత సారానిన సాకలూంగా పటిట చూపించలేవనన
సంగతి చెపూత ఆయన ఒక డ్డస్కెలయిమర్ తో ఇలా మాటాలడటం ప్రారంభించ్చరు:—
“నేనూ చీకటి”లో చెపాును. మనిషి వూకితతవం ఒక ఐసిర్ి (iceberg) లాంటిది. ద్ని
మొతతం బాడ్నలో తొంభై శాతం నీటిలోనే ఉంటుంది. ఉపరితలానికి కనిపించేది చ్చలా తకుావ. అదే
బయటకి తెలసేది. అలాంటి వూకత వూకితతవం నుంచి మాత్రమే ప్రపంచం మనిషిని గ్రహించుకవాల.
ద్నిన మించి ఏం ఆలోచించిన్ అది assumption. అది ఊహ, కలున, ఆలోచన. వాటి ద్వరా
ఏం న్నెసనుస పుటటగలద్ద అది పుడుతుంది. నీ అసలు సారం ఏంటనేది ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికీ
తెలయదు. నీ తలలకి, నీ భారూకి, నీ పిలలలకి, నీ సేనహితులకి ఎవరికీ తెలయదు. చివరకు నీ రచనలోల
కూడా అది కనపడదు. కశీభటల ఎసెన్స అనేది న్నెసన్స. అసలు కశీభటల ఎపుటికీ బయటకు
రాడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మీ అమమ గారు మిమమలన కవిగా చూడాలనుకునేవారని చెపాురు. అది ఎకాడో తపు ఏ
అమామ ఆశించని అరుదైన కరిక. మీ జీవితం రచన వైపు మళ్లటానికి తొల ప్రేరణ
అదేన్?
అమమ కననడ్డగ. పురంధర ద్స్త కీరతనలవీ అదుుతంగా పాడేది. ఆమెకు పద్ద ఏట
పెళ్లయింది. పదమ్యడో ఏటనే మొదటి సంతానం కలగంది. నేను పదకండో సంతానం. అందరీన
ఎలా పెంచింద్ద మరి పెంచింద్మె. న్ వరకూ వచేిసరికి చ్చలా తకుావ ఆసితపాస్తతలు మిగలాయి.
న్కు ఎనిమిద్ద నెలలోనే మాటలు వచేిశాయని అనేవాళ్ళల. ఆమె... వీడేద్ద న్లుక మీద అక్షరాలోత
పుటాటడూ, సవచఛంగా ఒతుతల్ల పొలులలతో సహా మాటాలడేస్తతన్నడూ అని చిననపుటినంచీ ఆమె న్
చేత అమరకశ్ం వలెల వేయించింది. అలాగే కళ్ళద్స్త ఆమెకు ఇషుటడైన కవి. రఘువంశ్ం ఇంటోల
సట్టకం ఉండేది. రోజుకొక శ్లలకం న్ చేత ట్టక తో పాటూ చదివించేది. నేను కూడా ద్ నన సాధన
అ న కసరతత న అనుకునేవాణిణ కదు. అదొక అలవాటైపోయింది. అమరకశ్ం ప్రధమ కండ
అంతా వలెల వేయించిన తరావత ఓ రోజు కూచోబెటిట చెపిుంది. ‘ఒరే న్న్న ఇవి మంత్రాలు కదు.
ఇది బ్రహమణులకు మాత్రమే పరిమితమంది కదు. ఇది ఒక నిఘంటువు. ఒక అరాథనికి ఉనన న్న్
పద్లు ఈ ఒకొాకా శ్లలకంలో తెలుసాతయి’ అని చినన చిననగా నేరిుంచడం మొదలుపెటిటంది.
వయసొచిిం తరావత అడ్డగాను అమమని ‘ఎవరైన్ ఆకటరో, డాకటరో, కలెకటరో కవాలని
కరుకుంటారు, నీకేమే (నేను ఏమే అనే పిలచేవాణిణ అమమని) ఈ కవి కవడం కరిక’ అని. కొంత
నిశ్శబదం తరావత ఒక మాటనింది. కట్టశ్వరుడైన్ స్తడ్డగాడ్డకి పోయినపుడు (స్తడ్డగాడం న
కననడంలో వలలకడు) – వలలకటికి పోయినపుడు ఈ ప్రపంచంలో అతి దరిద్రమన ఆశ్ని
వదిలపోతాడురా, కనీ కవి అననవాడు అతూదుుతమన అక్షరానిన వదిలపోతాడూ ’ అంది. అది
ఎందుక ఆ వయస్తలో న్కు బలంగా న్టుకుపోయింది.

తొల రాతల గురించి చెపుండ్డ?
నేను మొదట చంద్దబదింగా రాయడం నేరుికున్నను. మా గురువుగారు భాగవతుల
జగన్నధం గారు. ఆయన మంచికవి. ఆయన ద్వరా కందల్ల, సీసాల్ల, ఆటవలదుల్ల రాయడం
మొదలుపెటాటను. తరావత కసత సామాజక దృషిట పెరిగ శ్రీశ్రీ ప్రభావం పడ్డంది. ధనిక ప్పద వరాిల్ల,
ధనికులందరూ దురామరుిల్ల, వాళ్లంతా ధనికులయిూంది ప్పదవాళ్ల కడుపులు కొ నట... ఇటాలంటి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

న్నెసనిసకల్క థట్ అంతా తలకెకిాంచేస్తకున్నను. “నేనూ చీకటి”లో ఒక చోట రాశాను:
“మావోసేటుంగ్స టంగ్స మని గంట కొడ్డతే మ్యతికి బటటలోత గోడల మీద బ్రషుిలోత ద్డులు” అని. ఆ
అడాలసెన్స, ఎరీల య్యత్లో ఆ ప్రభావాలుండేవి.
శ్రీశ్రీ ప్రభావం నుంచి నేను బయటపడటానికి కరణం శేషేంద్ర గారు. అంతకుమనుపు
ఆయన ప్పరు వినివుండటమే. యాధృచిఛకంగా కరూనలు కమిషనర్ గా వచ్చిరాయన. మా కలేజీ
మీటింగ్స దేనిక పిలచ్చం. ఆయన ఆధునిక మహాభారతంలో ఇంకూలడ్ చేసిన “మయ్యరపరవం”
అని ఒకటుంది. అపుటోల ఆ ద్నిన ‘శేషజోూతసన’ అనే చినన పుసతకంగా వలువరించి ఉన్నరు.
ఆయన కవితవం చదివే పదితి చ్చలా అదుుతంగా ఉంటుంది. అది వింటూ ఒక విధమన ట్రాన్స
లోకి వళ్ళపోయాను. అరె! కొటుట, కటుట, నరుకు, చంపు, రకతం, ఆకల్ద, కేకల్ల... నేను
చదువుతుననదీ, రాస్తతననదీ... ఇది కదు కవితవం... దీనికతీతంగా ఏద్ద ఉందీ అనిపించింది న్కు.
(నిజానికి శేషేంద్ర కూడా కమ్యూనిస్ట ప్రభావంతో రాశారు.) నేను రాస్తతననది శుది వచనం
అనిపించింది. కళ్ళద్స్తను అమమ అదే పనిగా ఎందుకు నేరిుంచిందీ, అని మళీల నేను రఘువంశ్ం
చదవటం మొదలుపెటాటను. ‘ఉపమా కళ్ళద్ససూ’ అని ఎందుకన్నరో ఆ పుసతకం మళీల చదివితే
అరథమవుతుంది. ఎంత గొపు ఊహలతనివీ!
అలా నెమమదిగా శేషేంద్ర ప్రభావంలోకి జారుకున్నను. ఆ విధమన కవితవం... ప్రకృతీ,
వనెనలా, ప్రేయసీ ఇటాలంటి న్నెసన్స రాయటం మొదలుపెటాటను. ప్రతీ కవికీ ఆ వయస్తలో అది
అతూంత సహజమన విషయం. ఆ ప్రభావం నుంచీ బయటపడటానికి న్కు ఐరోపీయ సాహితూం
సాయపడ్డంది. మన కృషణశాస్తుల్ల, శ్రీశ్రీల్ల వీరందరూ ఒకరితరావత ఒకరుగా వనకపడటం
మొదలుపెటాటరు.
తరావత కథలు కూడా చదవటం మొదలుపెటాటను. మలాలది రామకృషణశాస్త్రి గారు మంచి
కథలు రాశారు. ఒకాసారి అనిపిస్తతంది, మనం వీళ్లందరీన మరిచిపోయి ఇంక ఒక పోతననీ,
శ్రీన్ధుణ్ణణ, ఒక వేమననీ ఎందుకు గురుతపెటుటకుంటున్నం. బర్రెలు కచుకునేవాణిణ కూడా పోతన
ఎవర్రా అని అడ్డగతే ‘కవీ’ అంటాడు. అదే మలాలది రామకృషణశాస్త్రి ఎవరం న తెలయదంటాడు.
వీళ్లందరూ

ఎందుకు

కొటుటకుపోతున్నరు.

వాళ్లందరూ

ఇంక

ఎందుకు

చిరసాథయిగా

ఉండ్డపోయారు. అంత గొపు కవితవం రాశార న, మరోట న కదు. మరెందుకూ అం న వాళ్ళల
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మందు మౌఖికంగా ప్రజలోలకి వచ్చిరు. ఒక ప్రతి రాసేసేత ద్నిన చూసి మరొకడు చదివి
నేరుికునేవాడు, చీకటి పడగానే పదిమందీ కలక్షేపానికి ఊరికటట దగిరకు జేరేవారు, ఆ పదూం
తెలసినవాడు

అకాడ

కూరుిని

చదివితే

విననవాళ్లలో

కనీసం

ఐద్రుగురు

ద్నిన

వంటబటిటంచుకుంటారు, మరలా వాళ్ల ద్వరా ఇంకొందరికి చేరుతుంది, కబటిట అక్షర జాానం
లేకున్న, లపి తెలయకున్న ఆ ప్రజల బుర్రలోల వేమన అలా మద్రపడ్డపోయాడు. ఆ కలంలో
పోతన భాగవతం చదవాల్ద అం న ఇంకొకరు మనకు వినిపించ్చల. అందుకే ‘పురాణ శ్రవణాలు’.
ఇపుటోల అలా జరిగే సౌలభూం లేదు.

అం న లపి సాహితాూనికి చేటు చేసిందంటారా?
అలాగని కదు. మన జన్భా విసోఫటం కూడా కరణం. చిననపుుడు పాడేవాళ్లం “మ్యడు
రంగులా జ్జండా నీడన మపఫది కటుల జన హృదయం” అని. ఇపుుడు నూట ఇరవై కటుల
ద్ నసింది. అవే నదులు, అవే వనరులు... సాహితీ వనరులు కూడా అవే. And reaching
people has become more difficult.

జన్భాతో పాటు చదివే వాళ్ళల కూడా అనులోమానుపాతంగా పెరగాలేమోగా?
ఇకాడ తిండ్డకీ బుదిికీ సంబంధం ఉంది. ఒక మదదను ఒకడు తినే రోజు నుంచీ, ఒకే
మదదను పది మంది తిన్లసన సాథయికి ఈ జన్భా విసోఫటం జరిగంది. తద్వరా వాడు రోజులో
ఎకుావ భాగం తిండ్డ సంపాదించటానికి కేటాయిసాతడు. తిండ్డ వేట అం న మరీ పాశ్వికం అని
కదు. వాడూ, వాడ్డ పెండాలం, వాడ్డ పిలలలు, తల్దలదండ్రీ... వీళ్లందరి కసం సంపాదించటం వైప్ప
వాడ్డ మొగుి ఎకుావగా ఉంటుంది. బుదిి వికసానికి సమయం కేటాయించడం బాగా
తగిపోయింది. కొండొకచో లుపతం కూడా అయిపోయింది.
‘ఫలాన్ పుసతకం నువువ చదివావా’ అం న, చదవకపోవటం వలల వచేి నషటం ఏమిట్ట అని
వాడాలోచిస్తతన్నడు. నేను కఫ్లాని చదవలేదు. చదవకపోవటం వలల న్కొచేి నషటం ఏమిటి? ఏమీ
లేదు. ఎటూ అరథం కని కఫ్లాని చదవటానికి ఒక గంట కేటాయించే కం న, ఆఫీస్తలో ఓ గంట
ఓవర్ టైమ చేసేత న్కు ఇంకొంచెం ఎకుావ డబుిలు వసాతయి. నేను ఇంటికి న్ భారూకి పూలో పళ్ళల
తీస్తకెళ్లచుి, లేద్ న్ పిలలలకి చ్చకెలటుల తీస్తకెళ్ళలచుి. అది న్ లోపల మనిషికి మరింత సంతృపిత
కలగంచే విషయం.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

దీనికి ఎవరూ ఎవరోన బలమ చేయాలసన పని లేదు. బలమ చేసి సాధంచేది లేదు. ఎవడ్డకైతే
ఇనేనట్ గా సాహితూం పటల ఆసకిత ఉంద్ద వాడు రాస్తకుంటున్నడు, చదువుకుంటున్నడు. రోజుకి
ఇరవై న్లుగు గంటలుం న అలాంటి వాడు తనకు ఇరవై మ్యడు గంటలే అనుకుంటాడు. ఆ ఒకా
గంటా తన ప్రవృతితకి కేటాయించుకుంటాడు.

సరే, శైల పరంగా శ్రీశ్రీ నుంచి శేషేంద్ర వైపు వళ్ళలరన్నరు. మరి ఆ కమ్యూనిస్తట
దృకుథం ఏమంది?
కమ్యూనిస్తటలం న మం న కనీ, కమ్యూనిజం న్లో ఇపుటికీ ఉంది. నువువ సంపాదించని
డబుి నీది కదు. అందుకే న్ వారసతవపు ఆసిత కూడా కదనుకున్నను.
మా న్ననకి మొతతం మ్యడ్లందొల ఎకరాలు. మేం పదకొండు మంది సంతానం. అపుుడే
ఆయన ఖరోమ మా ఖరోమ గానీ, డొకాల కరువు అని రాయలసీమలో కరువొచిింది. ఇరవై ఏళ్ల పాటు
చుకా వరిం లేదు, అణాకీ అరిణాకూ భమలమమకునే పరిసిథతి. న్కు ఆరుగురు అకాలు.
అందరికీ పెళ్ళలళ్ళల చేయాల. న్నన వేదపండ్డతుడు. అది డబుి తెచేిది కదు. ఇక ఆయనకు
మిగలంది ఒక న ద్రి. ఒకొాకా మకాగా పొలాలనీన విరుచుకుంటూ వళ్ళపోయారు. ఆఖరుకు న్
దగిరకు వచేిసరికి ఇరవై తొమిమదెకరాల మామ్యలు చేను, ఒక మ్యడ్లకరాల వరి మడ్డ, ఒక పాత
కొంపా మిగలాయి. ద్నిన కూడా నేనూ మా అనన పంచుకునే పరిసిథతి. అపుుడు నేను మా తండ్రి
గారితో అన్నను “అపాు” (అలాగే పిలచేవాణిణ, కననడ ప్రభావం), “బాండు ప్పపరు తెపిుంచి
రాయించేయండ్డ అవనీన అననయూ ప్పర” అన్నను. ఆయనలాగే తెపిుంచ్చడు. నేను సంతకం
పె నటశాను. ద్ంతో 28 యేళ్ల ప్రాయంలో అలా ఆసిత కూడా వదిలంచేస్తకున్నను.
అసలు నిజానికి టెన్త కలస్తలోనే... ఒకసారి ఫీజు కటాటలస వచిింది. మా తండ్రి గారి
దగిరకు పోయినపుడు, ఏవో మాటలు జరిగాయి మా ఇదదరి మధూన. ద్ద్పుగా ఎటాలంటి
మాటలం న, “తెరవని తలుపులు” లో తండ్రీ కొడుకుల మధూ జరుగుతుంది చూడండ్డ యుదిం...
అలాంటి యుదిం, కని అంత మరీ తీవ్ర సాథయిలో కదు. ఎందుకం న అపుటికి ఇంక కుర్రవాణిణ.
చలం “మ్యూజంగ్సస” లో తన తండ్రితో కొటాలడ్డన ఒక సందరాునిన గురించి రాసాతడు. “పదహారు
సంవతసరాల క్రితం అతను చేసిన తపుుకు పశాితాతపం అతని కళ్లలోల కనపడ్డంది” అంటాడు.
ఎందుకు పుటిటంచ్చన్రా వీడ్డని అననటుట అననమాట. అలాగే చూశారు మా తండ్రి.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆ తరావత సరిగాి వారం రోజుల పాటు ఒక ఫ్లకటరీలో నట్ షిఫుటలు కూల పని చేశాను. ఆ
కూల డబుితో టెన్త కలస్త ఫీజు కటిట పెదద మొనగాణణనుకున్నను. తరావత డ్డగ్రీ వరకూ మా
పెదదకాయూ దగిరుండ్డ చదువుకున్నను. ఆమె ననున ద్ద్పు దతుత తీస్తకుంది. ఇపుటికీ అందరికీ
ఆమెను అమమగానే పరిచయం చేసాతను.
తరావత డ్డగ్రీ అయాూక... అపుటోల న్ మిత్రుడు ఒకడు కరూనలోల మొటటమొదటి
డ్డపార్టమెంటల్క సోటర్స తెచ్చిడు. “ఏరా చేరతావా” అని అడ్డగాడు. “సలక్షణంగా, పిలచి అననం
పెడతానం న ఎవరు వదదంటారు” అన్నను. డోన్, నంద్ూల, ఆద్దని, ఎమిమగనూరు అవనీన స్తట్
కేస్త పటుటకుని తిరిగ రైస్ కుకారలవీ అమమటం, దుకణంలో ఉననపుడు కంటర్ బాయ్ గా,
న్నకరుగా... చేశాను. ఉదయానేన నేనే పోయి షటటరు తీసేవాణిణ. అదేద్ద చిననతనం అని ఎపుుడూ
అనుకలేదు. న్ డబుి న్కు వసోతంది.
అపుుడే తాగుడు అలవాటైంది. పొదుదనేన స్తట్ కేస్త పటుటకుని ఊళ్ళల తిరిగ, బయట
హోటళ్లలో భోజన్లు చేసి, రాత్రి కలెక్షనుల తీస్తకుని పదీ పదిననరకి ష్బపుకి చేరేవాణిణ. అపుటికి ఈ
‘ఉష్బ’, ‘రాల్ద’ ఇలా రకరకల కంపెనీల సేల్కస మేనేజరూల వాళ్లల వచేి వాళ్ళల. వాళ్లతో కూరుిని
తాగటం సరద్గా ఉండేది. పనెనండుననరా, ఒంటిగంటపుుడు ఇంటికి చేరేవాణిణ. అపుుడు మా
వాళ్ళల గవరనమెంటు కవరటర్స లో ఉండేవాళ్ళల. న్కు అది ఇబిందికరంగా అనిపించేది. ద్ంతో
తరావత ఇంటి బయట ఒక పాక వేస్తకున్నను. కొంచెం ఎలకిిఫై చేసి, ఒక లైటూ, ఫ్లనూ, ఒక
మడతమంచం... రాత్రి లేటయితే అకాడే పడుకునేవాణిణ. పొదుదనన లేచి మళీల మామ్యలే. ప్రతీ రోజూ
మందు రోజుకి నకలే.
అలాగే ఒకనొక సమయంలో ఒక ప్పపర్ మిలులకి సెకూూరిట్ట సాటఫ్ ని సపలయి చేసే కంట్రాకట
చేశాను. అలాగే వాళ్లకే స్తననమ్య బొగూి సపలయి చేసే కంట్రాకుటలు కొనిన చేశాను. అటాల రోజుకి
ఐదు వేలు ఆరు వేలు కూడా డబొిచేిది. ద్ంతో న్ వూసనం అనబడే ఈ తాగుడుకి అడుి లేకుండా
పోయింది.

ఇదంతా సాగుతుననపుడు మీలోని రచయిత ఏం చేస్తతన్నడు?
అలా డబుి సంపాదించే రోజులోలనే డబుి గురించి ఆలోచించటం మొదలుపెటాటను. The
creation of money. అపుటి బారటర్ సిసటం నుంచి ఇపుటి కరెనీస వరకూ. మన సామాజక
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

జీవితాలన నిరేదశించే ఇదేమిటి. ఈ విచికితసతో... నేను చదివిన కలేజకి చ్చలా పెదద లైబ్రరీ ఉండేది,
ఆ లైబ్రేరియనూ ఇంక ఇదదరు మగుిరు ప్రొఫెసరుల న్కు తెలసిన వాళ్ళలండేవాళ్ళల. కబటిట అపుటికి
నేను అకాడ్డ విద్ూరిథని కకపోయిన్ ననున లోపలకి అనుమతించేవారు. న్కు దొరికిన ఖాళీ
సమయమంతా అకాడే గడ్డప్పసేవాణిణ. రాండమ గా చదివేవాణిణ. ఒక పరిటకుూలర్ సబెేకట, ఒక
ఫిలాసఫీ అనేది లేకుండా చదువుకుంటూ వచ్చిను. అపుుడే న్కు ఐరోపీయ సాహితూం పరిచయం
అయింది. ఒకొాకా పుసతకం ఒకొాకా డైనమట్.
మనం ఎకాడున్నం? అసలు మనకు ఆలోచన్ వూవసథ అనేది ఎందుకు ఎదకుాండా
పోయింది? న్కు అపుుడు తోచిన జవాబులు కొనేన. కమ్యూనిజం మనిషిని ఎదగనీయదు. మనిషి
ఆలోచన్ వూవసథని ఎదగనీయదు. ఒకే కణంలో ఇదే చూడు నువువ, ఇదే తయారు చేయి,
అంటుంది. ద్ంతో డైకస్టలు (మ్యసలు) రావటం మొదలుపెటాటయి. ఎవడో ఒక మ్యస చేసి
పె నటసేత ఇక మీట నొకాగానే నకళ్ళల వచేియటం. కళ్ కసాత క్రాఫ్ట అయిపోయింది. మీరు కొండపలల
బొమమల్ల, నిరమల్క పెయింటింగేస తీస్తకండ్డ. ద్ని మీద కళ్ళకరుడ్డ సంతకమేం ఉండదు. అం న
కింద ప్పరని కదు. అనీన ఒకలాగే ఉండటం. అదీ క్రాఫ్ట.
మనిషి ఆలోచన వృదిి చెందటం అనేది మనలాంటి మతం చేత కంట్రోల్క చేయబడుతునన
దేశాలోలను, అటు కమ్యూనిజం చేత కంట్రోల్క చేయబడుతునన దేశాలోలనూ కూడా లేకుండా
పోయింది. కమ్యూనిస్ట రష్బూలో చ్చలామంది కళ్ళకరుల సృజనలన బయటకి రాకుండా చేశారు
వాళ్ళల. మరో పకా మతం కూడా అంతే. పాపానీన, పుణాూనీన తయారు చేసింది. ఫలాన్ ఆలోచన
నీకు రావడమే పాపం, తరావత అందుకసం నీ ప్రక్ష్యళ్న. అం న అకాడ్డతో నీలోని ఆలోచనను
నువువ నరికేస్తకుంటున్నవు.
శుకబ్రహామశ్రమం సాథపించిన విద్ూప్రకశానంద గరిసావమిని అడ్డగాను. ఈ మతంలోని
పుణూం పాపం ఈ చట్రాలనీన మనం తయారు చేస్తకుననవే కదండ్న అని. ఆయన బాగా
చదువుకున్నడు, “నిజమే న్యన్, మనకు మనమే తయారు చేస్తకుననవే కని, సమ్యహంగా
తయారు చేస్తకలేదు. సమ్యహంలో కొద్దద గొపోు తలకయ ఉననవాడు తయారు చేసినవి ఇవి.
సమ్యహం ఛిద్రం కకూడదని తయారు చేశారు. సమ్యహానిన కటిటపడేయటానికి కొనిన
సమ్యహానికి అరథం కని విషయాలు అవసరం. గొర్రెలన రెండు కుకాలు కంట్రోల్క చేసాతయి. అలా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

తయారైనవి ఇవి. గొర్రెల మంచికే. ఆ గొర్రెల కపరిని మేమ భగవంతుడంటున్నం.
భగవంతుడున్నడని మేం విశ్వసిసాతం. భగవంతుడు లేదూ అనుకున్న కూడా మీరు సరైన
ద్రిలోనే ఉన్నరు” అన్నడు. ఆయన మాటలు కొంత సతూం కనిపించింది. నిజమే, కుకాలు రెండు
వంద గొర్రెలన కంట్రోల్క చేసినటుటగా ఈ మతం అనేది వీళ్లకు అవసరమేమో అనిపించింది.
ఎందుకం న దైనందిన జీవితంలో ఇంత ఆలోచన అవసరం లేదు వాడ్డకి.

రాయాల్ద అనన తపన కన్న మందే ఈ సతాూనేవషణ మిమమలన లాకుాందననమాట.
అవును. యవవనంలో శేషేంద్ర శ్రమ ప్రభావంలో పడ్డ రాసిందేద్ద అకాడ్డతోనే ఆగపోయింది.
అపుుడే ‘రంగన్యకి లేచిపోయింది’ అని కథ కూడా రాశాను. (1973లో అనుకుంటాను
ఆంధ్రపత్రికలో అచియిూంది.) మా ఇంటి దగిర ఒకవిడ ఉండేది. చ్చలా చినన వయస్తలో వైధవూం
ప్రాపితంచటంతో ఇదదరు పిలలలన తీస్తకుని అననయూ ఇంటికి వచేిసింది. కుటుటపని చేసేది. ఒక రోజు
ఆ కుటుటమిషనుకి ఏద్ద రిప్పరొసేత చేయించుకొసాతనని పకా ఊరు వళ్ళలంది. మళీల తిరిగ రాలేదు.
అందరూ లేచిపోయిందని అన్నరు. కనీ అది మాత్రమే కరణం కవచ్చి అని న్ తలలో. మనం
రోజూ చూస్తతంటాం ప్పపరోల ‘గురుత తెలయని శ్వాలు’ అని. ఎకాడో ఏద్ద ఏకిసడ్లంట్ అయి
వుండచుి, లేద్ ఆమెకు హార్ట ప్రాబెలమో ఏద్ద ఉండ్డ ఎకాడో పడ్డపోయుండచుి, కొదిద రోజులు
చూసి మనిసపాలట్ట వాళ్ళల మారుిరీలో పారేసి ఉండొచుి... ఏదైన్ అయి ఉండొచుి. నేను ఆమె
చనిపోయిందని రాశాను.
అపుటోలనే ఏవో అంతర్ జలాల కవితవ పోట్టలు జరుగుతుం న కూడా వళ్ళలను. కవితావనికి
కంపి నషనేలవిటి అనన విచక్షణ ఉండేది కదు. భాష పటల న్కు కంట్రోల్క ఉందనన అహంకరం
ఒకటి ద్నికి తోడు. సరే వళ్ళలక అకాడ వాళ్ళలద్ద టాపిక ఇచ్చిరు. శిశిర వసంతం ప్పరుతో కవితవం
ఏద్ద రాశాను. అపుటోల మా గురువు గారు ద్వూద్ సాహెబ్ గారు, సంసాృతం, ఇంగీలషు, అరబ్బి
భాషలోల మంచి పండ్డతుడాయన. ఒకపుుడు నెల్లలరులో పాన్ ష్బపు నడ్డప్పవాడు. అది నెల్లలరు కవి
పండ్డతులందరికీ అడాిగా ఉండేది. అదుుతంగా పద్ూలు రాసేవాడు. ఆయనకు నేనం న ఇషటం. ఆ
కవితవం కంపిట్టష నల న్ ఖరమ కల ఫస్ట ప్రెయిజేద్ద వచిింది. న్కు న్లుగు పుసతకలేవో
బహుమతిగా ఇచ్చిరు. తరావత నేను కమర్స కలస్తలో ఎకాడో కూరుిని ఉండగా తెలుగు ప్రొఫెసర్
ద్వూద్ సాహెబ్ గారు పిలుస్తతన్నరని కబురొచిింది. ఆయనం న మాకందరికీ భయం. అలా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

భయం భయంగానే వళ్ళలను. ఆయన అన్నడు: “ఒరే నువువ చ్చలా బాగా రాస్తతన్నవు. కనీ నీ
మెదడ్డంక ఎదగాలస వుంది. ద్నికి నీకు పుసతకలకం న మనుషులెకుావ పని చేసాతరు. ప్రపంచ్చనిన
విసతృతంగా పరూటించటానికి ప్రయతినంచు. అధూయనం చేయి. రాసిన వాకూనిన సపోర్ట
చేస్తకగలవూ అననపుుడే ఒక వాకూనిన రాయి. పది మంది పది ప్రశ్నలేసేత ఆ పదిమందినీ కనివన్స
చేసేటుటగా ఆ వాకూం ఉండాల. లేదం న ఆ వాకూనిన నీకై నువువ సపోర్ట చేస్తకునేటుటగా ఐన్
ఉండాల. అంతవరకూ రాయదుదరా నువువ” అన్నరు. నేను ద్నిన ఆదేశ్ంగా తీస్తకున్నను. ఆయన
న్ మంచి కరే చెపాుడనుకున్నను, ఆ రోజుతో రాయటం ఆప్పశాను. అం న డైరీల్ల అవీ ఇవీ
రాస్తకుంటూనే వచ్చిను. కనీ వాటిని పత్రికలకి పంపించటం మానేశాను. అపుటికీ
ఎమరేనీసటైంలో ప్రభుతవం అణిచివేత సహించలేక దొంగప్పరుల పెటుటకుని పత్రికలకి రాశాను. అవి
తపు ఇంకేం రాయలేదు.
ద్ని తరావత మళీల రాసింది “నేనూ చీకటి”నే. మధూలో పాతికేళ్ళల ఏదీ ప్రచురించలేదు.
చదవటం, చదవటం, చదవటం. జన్నిన గమనించటం. పదిమందిలో కూరుిన్న కూడా
నరూమస్తకుని కూచునేవాణిణ. ఎవరెవరు ఎటాల మాటాలడుతున్నరు, అలా పదిమందీ కూరుిననపుుడు
కమన్ సబెేకట ఒకటుంటుంది, ద్నికి ఆ పదిమందీ ఎలా రియాకట అవుతున్నరు... అది
గమనించటమే న్ పని. అలా చ్చలా యేళ్ళల మిననకుండ్డపోయాను.

ఈలోగా చ్చలా చదివానన్నరు. ఈ చదవటంలో మీపై బాగా ప్రభావం చూపించిన
రచయితలు?
మా ద్వూద్ సాహెబ్ గారే చెప్పువారు. గొపు పుసతకం అని చెపిు ఏ పుసతకనీన చదవదుద
నువువ. వీలైతే మందు ప్పజీలు చింప్పసి చదువు. పుసతకం చదివేటపుడు నీ అభిప్రాయానిన నువువ
ఏరురుచుక. వాళ్లల వీళ్లల చెపిున మాటలు వినకు. గొపు వాడననపుుడు ఎపుుడూ గొపుగా
రాయాలసన అవసరం లేదు.
ననున డ్డపార్టమెంటల్క సోటర్లో చేరుికునన సేనహితుని దగిరే మగుిరు రచయితలు న్కు
పరిచయమయాూరు: అయాన్ రాండ్ (Ayn Rand), ఖల్దల్క జబ్రన్ (Kahlil Gibran), ఫ్రిటేఫ్
కప్రా (Fritjof Capra). వీళ్ళల మగుిరూ మ్యడు భినన సంసాృతులకు చెందిన వారు. అయాన్
రాండ్ ద్ద్పు నబొకొవ లాగే రష్బూ నుంచి పారిపోయి అమెరిక చేరింది, తనదైన సిద్ింతానిన
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చెపిుంది, అది తపాు ఒపాు అననది తరావతి సంగతి. ఇక జీవిత తాతితతకతను చెపిున వాడు ఖల్దల్క
జబ్రన్, ఎపుుడూ కలవని జయాద్కు అతను రాసిన ప్రేమ లేఖలు. ఇంక కప్రా మతానీన సైనుసనూ
అనుసంధానిస్తత రాసిన శాస్త్రవేతత.
వీళ్లతో పాటూ సారు్ (Sartre) ప్రభావం కూడా న్పై పడ్డంది. అసితతవ వాద్నిన తవవటం
మొదలుపెటాటను. ‘నేను’ అననది అనినంటికీ మ్యలభతం. అం న “లేదు లేదు, నువువ సమ్యహం
కసం బతకలం”టూ పుటిటనపుటినంచీ మనకు నూరిపోస్తతంటారు. అదంతా న్నెసనిసకల్క. మనం
మన కసం బతుకుతాం. చేయాలనిపిసేత ఇంకొకళ్లకు చేసాతం. ఈ సొసైట్ట ఎవరు ననున
నిరేదశించటానికి. I’m just a speck of that conglomeration.

మీ రచనలనీన ఫస్ట పెరస నల సాగటానికి అదొక కరణమా?
అవును. ఈ కసినంతా కకుాకవటానికి అది పనికొస్తతంది. రచయిత ఒక పాత్రగా ఐపోతే,
ఆ పాత్ర ద్వరా రచయిత కవాలనుకుననదంతా చెపొుచుి అననది ఒక కరణం. న్కు లోపలునన
భావాలనీన ఆ పాత్ర ద్వరా చెపొుచుి. ఫిలాసఫీ గురించే కదు, ఆర్ట గురించే కదు, సెకస గురించే
కదు, ప్రపంచంలో ఉనన దౌరాుగాూలనినంటి గురించీ చెపుటానికి... “నేను” ఒక పాత్ర ఐపోతే ద్ని
ద్వరా చెపుుకవచుి. ఆ “నేను”కి ప్పరు ఉండదు, కనీ చ్చలా చోటల “గడిపోడు” గానే ఉంటాడు.
కబటిట నేనే. ఇంక నంటం న, అది న్కొక సంతకం లాంటిది. “కవేరి”, “లెనిన్” ఇలా కొనిన
పాత్రలు పదే పదే వసాతయంటారు. అదంతా న్ సంతకం. నేను కవాలనే అలా చేసాతను.
“న్కు గురితంపు కసం ఏం పటిటంపు లేదండ్న, ఏద్ద నేను రాయాలనుకుననది నేను
రాస్తతన్నను” అనేది దొంగమాట. ననున గురితంచ్చల అనేది న్కుంది. చిననపుటి నుంచీ న్కు అలా
ఉంది. I want to be aloof from the ordinary throngs. మామ్యలు మ్యకలనంచీ
భిననంగా ఉండాల. కరణం మా అమమ “నువువ సెుషల్క రా” అని పదే పదే అంటూండటం న్
మనస్తలో ఎకాడో న్టుకుందేమో. వయస్తలో కసత అందంగా ఉండటం కూడా కరణం
కవొచుి. సహజాతంగా ప్రతీ ఒకాడ్డకీ అహం ఉంటుంది. చూపించుకునే అవకశ్ం రాదు.
సథలకల పరిసిథతులు వాణిణ చూపించుకనివవవు. ఎకాడక స్తంకిరెడ్డిపలలకి పోయి నేను ఫలాన్
అం న పోరాబచ్చి అంటారు. కబటిట కనీసం మనలన చూపించుకగలగం దగిరైన్ మనలన
చూపించుకవాలని న్కు చిననపుణిణంచీ ఉండేది. ఇపుటికీ అదే చేస్తతన్నను.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇంకటి: నేను రాసినవేవీ అభత కలునలు కవు. అకాడ కొంచెం, ఇకాడ కొంచెం ఇవనీన
తీస్తకుని... ఆ వేపపువువ, ఈ గనేనరుపువువ, ఈ మలెలపువూవ ఇవనీన తీస్తకొచిి ఒక ద్రంలో
కుడతాను. కథ అంటూ న్ రచనలోల ఏమీ ఉండదు. కథ స్తత్రమ్య, కథ పాత్రల్ల చ్చలా
తేలపోయేవిగా ఉంటాయి. బలమన వూకితతావల్ల అటాటంటివేవో అంటుంటారుగా, అవేవీ ఉండవు.
మామ్యలు సాద్సీద్ cheapest of cheap stratum లో ఉనన మనుషులే ఉంటారు,
మానసికంగా. కరణం ఏమిటం న, మన డారార్ సెల్కవస్ మనందరికీ తెలుస్త, తెలసిన్
బయటపెటుటకవటానికి మనమేన్డూ ఇచఛగంచం. వాటిని చూపించ్చల.

ఆ చీకటి కణాలన ప్రతేూకించి తెచిి ప్పజీ మీద పరచ్చలసన అవసరమేంటి?
అవసరం అం న, నేను మందు నుంచీ భిననంగా ఉండాలనుకున్నను.
కరెకేట, అదే రాయాలసన అవసరం ఏమంది. ప్రేమ గురించీ, స్తనినతతవం గురించీ, అందం
గురించీ రాయచుి కద్. వాటి గురించి కూడా నేను రాసినంత బలంగా ఎవరూ రాశానని
అనుకను. నేను పచిి సెకస గురించి కూడా చ్చలా అందమన పద్లోల రాశాను. వాటి గురించి
కూడా రాస్తతనే ఉంటానేనను. “నికషం” చదవండ్డ. అందులో పాత్ర తాను తండ్రి అయేూ వీలేలదని
సైంటిఫిక గా తేలన తరావత, స్తటడ్డయోలో ఏడుికుంటాడు, బటటలనీన విప్పుసి చూస్తకుంటాడు,
వాడ్డ మరామంగాలనీన మామ్యలుగానే ఉంటాయి, వాడ్డ సెకస జీవితం మామ్యలుగానే ఉంటుంది,
కనీ సెుర్మ కంట్ లేదు వాడ్డకి, ఇంటికొచిిం తరావత భారూకీ అతనికీ మధూ అనుబంధానిన సెకస
ద్వరానే చూపించ్చను. ఒక purgation లాంటి సెకస అది. ఇదదరు పెళ్లయిన ఆడవాళ్ళల, బాగా
చదువుకునన వాళ్ళల న్కు ఫోన్ చేశారు. ఇంతకం న గొపుగా మగవాడూ ఆడద్ని మధూలో
ఇటువంటి సందరుంలో దీనిన గురించి రాసినవాళ్ళల మాకింత వరకూ తగలేలదండ్న అన్నరు.

అం న నేననేది చీకటి కణాలు అందరోలనూ ఉంటాయి. కనీ తెలుగు సాహితూంలో
ద్నేన ఒక ఇతివృతతంగా ఇంత రాసినవారు తకుావ.
ఉన్నరండ్డ, ఇననర్ సెల్కఫ ని బయటపెటిటనవాళ్ళల. బుచిిబాబు కొదిదగా చేసే ప్రయతనం చేసి
వనకుా అడుగు వేశాడు. “చివరకు మిగలేది” అనే పెదద కథని ఆయనే నవలగా తయారు
చేస్తకున్నడు. It’s a nonsensical novel. అతని కథలే బెస్ట. చండ్నద్స్ కూడా రాశాడు. కనీ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతని “హిమజావల” కన్న “అనుక్షణికం” – టూమెనీ పాత్రలున్న – ఇంక మంచి నవల
అనిపిస్తతంది.

కనీ ఆ డారార్ సెల్కఫ ని బ్రకెట్ చేసి చూపించ్చలనే ఆ డ్రైవ మీలోనే ఎకుావ
కనిపిస్తతంది. ద్ని వనకనుననదేమిటి?
మనుషులోల ఉనన హిపోక్రసీ. న్ చుటూట ఉనన మనుషులోలని హిపోక్రసీ. నేను డైరెకట గానే
చెప్పువాణిణ. ఎవరైన్ ఒక మాట అనన తరావత, “కదు మీలో ఇది కదు, ఇంకటి ఉందీ” అని. ఈ
మధూ వచిిన కథ చదివి కొంతమంది, “అబి ఈ కథ సార్, స్తపర్ి సార్” అని అన్నరు. నేను
మగుిరిన అడ్డగాను, “సార్ నిజంగా మీకరథమంద్?” అని. “కలేదనుకండ్న, కనీ మీ సటయిల్క కద్
అది,” అని సమాధానం. “అటాలంటపుుడు అదుుతం అని ఎటాల అంటారు. లోపల ఉననదేద్ద
చెప్పుయండ్డ. బాలేపోతే బాలేదని నిషారిగా చెప్పుయండ్డ. ఇటాలంటి కథల బదులు రామకటి
రాస్తక అని చెపుండ్డ, సంతోషిసాతను”.

మిమమలన హిపోక్రసీ చ్చలా ఇబింది పెడుతుందననమాట.
చిననపుటి నుంచీ భరించీ భరించీ... మా తండ్రి గారితో న్కు మొదలైంది. ఆయన వేదం
చదివారు, తన దగిరకొచేి వాళ్ా నుండ్డ పది రూపాయల తాంబూలం తీస్తకుని మరీ ఈ పని
చేయచూి ఆ పని చేయకూడదూ అని చెప్పువారు. నేనూ గుళ్ళల పూజారిగా కూడా పని చేశాను. ఓ
మగుిరు ఆడవాళ్ళల బాగా గురుత. అందమన ఆడవాళ్ళల వైధవూం పాలై గుండుల గీయించుకుని
వచేివారు.

న్కు

గొంతు

ద్క

వచేిది

అడగాలని.

అమామ

మనస్తఫరితగా

గుండు

గీయించుకున్నరా అని. వీళ్లందరికీ మా న్నన అవీ ఇవీ చెపూతండేవాడు. ఆయన చెప్పుది వేరే,
ఆయన పాటించేది వేరే. నికరెససన అంటరానితనం చచిిపోయేద్క పాటించ్చడాయన. “కలం
కథ”లోల ‘మనకాయ దొంగలు’ అనేద్ంటోల రాశాను కూడా. సామేూలు అనీ న్ సేనహితుడు మా
న్నన లేని టైంలోనే మా ఇంటికి వచేివాడు. ఏవం న వాడు మాదిగ. మా న్ననకి వాడు రావటం
ఇషటం లేదు.
ఈ హిపోక్రసీ చూసినపుడు అనిపించేది, వీళ్ల వనకల ఉననదేమిటసలు? వీడ్డ వనక ఇది
వుండ్డ తీరుతుందీ అననది నేను సిథరపరచుకుంటాను. అది తెలుస్తకవాలనుకుంటాను. మళీల ఐసిరుి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పోలకనే తీస్తకువసాతను. ఆ కింద ద్గనద్నిన ఎకసపోలర్ చేయటంలో న్కు ఆనందం ఉంది. ఏద్ద
హాల్దవుడ్ డ్డటెకిటవ సినిమా ఒకటి వుంది. ఇదదరు డ్డటెకిటవలో పోల్దస్తలో ఒక గదిలోకి ప్రవేశిసాతరు.
వాళ్లలో ఒకడంటాడు: I smell a rat, everything looks very clean and tidy అని.
అంతా పెరెఫకుటగా ఉందీ, అం న ఎకాడో ఏద్ద తపుుందీ అని. ఆ డైలాగ్స న్కు ఇపుటికీ లోపల
ఉంది. ఎవరన్న ఇంటికొస్తతన్నరం న, “వాళ్ళలచేిస్తతన్నరు, నబుల్క మీద కఫీ మరకలు, ఆ బటట
తీస్తకొచిి కప్పుయి, సోఫ్ల మీదునన జాకెటూల బనీనూల అనీనలోపల సరేదయి,” అంటూ వచేివాళ్ా
కసం సిదిమ మనం దొంగలాలగా ఉంటాం.
మనం ఇంకళ్ల కసం మనం కకుండా ఎందుకుంటాం? అది ననున చిననపుణిణంచీ
తొలుస్తతనన ప్రశ్న. మనలో తొంభై తొమిమది శాతం గడపద్టి సమాజంలో అడుగుపెటటగానే
హిపోక్రటికల్క గా మారిపోతాం.

అరాచకంగా కనపడటానికి మరీ డ్లలబరేట్ ప్రయతనం చేస్తతన్నరేమో?
లేదు, డ్లలబరేట్ గా ఎపుుడూ న్ అసలు ననున ద్చుకలేదు. అది చిననపుణిణంచీ వచిింది.
కనీ న్లో ఉనన అరాచకతావనికి ఒక క్రమశిక్షణ ఉందండ్డ. న్ది disciplined anarchy.
నేనెంత డ్డసిపెలయిన్ి గా ఉంటా న, న్ అన్రీా కూడా అంతే డ్డసిపెలయిన్ి గా ఉంటుంది.

మీదైన గొంతు మీకు పటుటబడ్డన తొల సందరుం “నేనూ చీకటి”నే అనుకుంటాను.
ద్ని గురించి చెపుండ్డ.
“నేనూ చీకటి” రాయటం పూరిత చేసేటపుటికి న్ వయస్త 38. నేను మ్యడుసారుల దేశ్
సంచ్చరం చేశాను. ద్నిన అకాడకాడా రాస్తకుంటూ వళ్ళలను.

మొదలెడ్డతే ఒకే ఊపులో రాస్తకుంటూపోయే రచయిత కదననమాట.
లేదు, అలాంటిదేమీ లేదు. నేను ఒకేసారి మ్యడు పుసతకలు చదవగలను. ఒకేసారి రెండు
రచనల్ల చేయగలను. నేను ఒక నేను కదు, మీరు ఒక మీరు కన నట. అందుకే అది
సాధూపడుతుంది.
1989లో “నేనూ చీకటి”ని కన్ూకుమారిలో పూరిత చేశాను. తరావత ద్నిన పబ్బలష
చేయటానికి న్కు ఏడేళ్ళల పటిటంది. అపుటికి న్కు ధనవంతులైన సేనహితులున్నరు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“పత్రికలవాళ్లనీ ఇంకళ్లనీ అడుకావడం ఏందిరా. ఒక పదివేలు పెడ్డతే మనమే వేసేయచుి,
వేసేద్దం పా” అన్నరు చ్చలామంది. But I wanted it to come out by virtue of its
quality. డబుిలుం న ఎవరైన్ వేస్తకవచుి. కనీ న్కు అలా ఇషటం లేదు. కబటిట వయి నిశాను.
అందులో జానకి పాత్ర వనుక నూర్బా న అనే ఒకమె ఉంది. అది “కలం కథలు” లో
రాశాను. లకనలో పుటాుత్ మీద సుృహ లేకుండా పడ్డ ఉం న ఆమె ననున ఇంటోలకి తీస్తకువళ్ళలంది.
ఒక పది రోజులు నేన్మెను చూడలేదు. ఎవరో పనిమనిషి వచిి బ్రెడూి, పాల్ల, చ్చయ్ తెచిి
ఇస్తతండేది. ప్రతీ రోజూ పై నుంచి ఆమె సంగీతం మాత్రం వినపడేది. ఇక వళ్ళపోబోయే మందు
ఆమెను చూశాను. పగలపోయిన బ్బరువాలు, అందులో ఉరూద సాహితూం, ఆ మాహోల్క, మీకు
సంగీతం రాకపోయిన్ సరే మీరు సంగీతానిన చుటూటతా కపుుకుని బయటకొసాతరు. ఆమె ఆ రోజు
అదుుతంగా గానం చేసింది. “నేను ఎదురుచూస్తతననది వసంతాల కసం” (మెరె ఇంతెజార్ థీ
బహారోంకీ) అని మొదలుపెటిట, “కనీ ఎదురొస్తతననవనీన బతికునన శ్వాలు” (జంద్యే లాష)
అంటూ పూరిత చేసింది. అహిర్ భైరవ (అం న మన చక్రవాకరాగం)లో పాడ్డంది.
ఎపుటికైన్ నేనూ అంటూ వదిలపోయే జాాపకలోల ఈమె ఉండాల్ద అని ఆ రోజే నేను
నిరణయించుకున్నను. ఆ రోజు ఆమే లేకపోయి ఉం న నేను ఆ పుటాుత్ మీదే చచిిపోయేవాణిణ. ఆమె
ఒక నవాబ్ ఉంచుకునన వేశ్ూ. వాడ్డకునన వందలాదిమందిలో ఆమె ఒకతె. ఆమె ఎలా బతికింద్ద
ఏమంద్ద వాడు మాత్రం ఒక మొహలాలలో ఒక చినన బ్బలింగ్స ఆమె ప్పరన పెటాటడు. ఆమె “నేను
చీకటి”లో జానకిగా మారింది. అం న రొమాంటిసైజ్ చేశాను బాగా. అందున్ ‘పాూసా’ ప్రభావం
ఒకటుంది. అలాగే కరూనలోల వూభిచ్చరం మమమరంగా జరిగే ఏరియా ఒకటి ఉండేది ధరమప్పట అని.
ఆ లకనలో ఆవిణిణ తీస్తకొచిి ధరామప్పటలో పెటాటను. గౌరీమ నహరి బ్బయసీస ఫైనల్క అని చెపిు ఆమె
కఫ్లా పుసతకం మీద రాశాను. మీరు మీ సోకల్కి రివూూ ఆఫ్ కశీభటలలో రాశారు: ఇంత చదువూ
చదివి ఈ వూభిచ్చర వృతిత చేయటంలో అరథం పరథం కనిపించదూ అని.
మీకొక ఇనిసడ్లంట్ చెపాతను. ఇకాడొక కులం ఉంది. కతతర కులమంటారు ద్నిన. అందరూ
వూభిచ్చరంలోనే ఉండేవారు. వాళ్ాలో ఒక అమామయి పదహారు పదిహేడేళ్ల వయస్తసంటుంది.
చదువుకుంది. ఇంటరీమడ్డయట్ చేసి ఎ.ఎన్.ఎమ కరుస చేసింది. గవరనమెంటు ఉద్దూగం
సంపాయించింది. మంచి ఉద్దూగం, మంచి జీతం. ఒక రోజు నేను వేరే ఊరికి వళ్లత బసాటండులో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బస్ ఎకిా కూచున్నను. ఆ అమామయి డూూట్ట మీద పలెలలకు వళ్ళలల. అలా మెడ్డకల్క కిట్ పటుటకుని,
తెలల చీరలో చ్చలా మదుదగా ఉంది. బస్ కసం వయిట్ చేసోతంది. ఇంతలో ఒక జీపాగంది. ఇదదరు
దగిరకెళ్ళల ఏద్ద మాటాలడారు. ఆ అమామయి తల అడింగా ఆడ్డస్తత ఎటాలగో ఉంది. ద్ని తరావత
ఇంకొకడు వచ్చిడు, మగుిరూ కలసి ఈడుికుపోతున్నరు. అరవడం మొదలుపెటిటంది.
కనిసేటబుల్క వచ్చిడు. నేను కూడా దిగ వళ్ళలను. అందరాలగే సినిమా చూశానేనను. ఆ కనిసేటబుల్క
అనన మాట: “ఏమే నీకేం కొతతన్ ఇది. సార్ పిలుస్తతన్నడు పో.” ఆ పాప నిససహాయంగా జీపెకిా
కూరుిని వళ్ళలపోయింది. చదువుకుని, మంచి ఉద్దూగాలు చేస్తత, వూభిచ్చర వృతితలో బలవంతంగా
పని చేస్తతననవాళ్ళల చ్చలామందిని చూపించగలను. చదువుకూ ద్నికీ సంబంధం ఉండదు. ఒకసారి
మద్ర పడి తరావత ఎవరైన్ సరే. లకనలో ఆమే, ఆమె పుసతకలు, ఆ వాతావరణం అది ననున
వదలేలదు, ఈ రోజుకీ ననున వదలేలదు.
మనకు కనిపించని విషయాలపైకి న్ టార్ి లైట్ ఎందుకం న ఇందుకే. మామ్యలు
విషయాలు చెపుటానికి చ్చలామంది ఉన్నరు. జీవితానీన ప్రపంచ్చనీన సౌందరూవంతం చేయటానికీ,
మనస్తను చలలబరచటానికీ, ఉపశ్మనంగా రాయటానికీ కటాలదిమంది రచయితలున్నరు.
న్లాంటి వాడు మధూలో ఎకాడో ఉం న తప్పుం లేదు కద్. ఇపుుడు కదు, ఇంకెనిన రాసిన్ నేను
డారార్ సైడ్ ఆఫ్ లైఫ్ గురించే రాసాతను. ఈ లాబరింత్ (labyrinth) ను నేను ఎకసపోలర్ చేస్తతనే
వళ్ళతన్నను. బయటకు ద్రి దొరుకుతుందేమో తెలయదు. దొరకదేమో కూడా. By the time I’ll
be dead. నేను చచిిపోయింతరావత ఏమవుతానననది అసితతవవాదం ప్రకరం న్కు సంబంధం
లేదు. న్ రచనలనీన నేను బతికుండగానే తగలబెటిట ఎవడన్న ద్ని మీద ఒం నలుకు పోయిన్
కూడా న్కేం ప్రోబెలం లేదు. I wanted to speak out my inner self. That’s what I
am doing, and I’ll be doing.
ద్ని కసం న్కు ఇంక ఇంక ప్రపంచ జాానం కవాల. అది సమద్రం. మనం తీస్తకెళ్ళల
పాత్రని బటిట మన ఇంటికి జాానం వస్తతంది. పెదద బ్బందె తీస్తకెళ్ళత పెదద బ్బందెడు వస్తతంది. న్
దగిరునన జాానం ఉదిరిణులతో తెచుికుననదని నేను అనుకుంటాను, హిపోక్రటికల్క గా
మాటాలడుతున్న అనుకకపోతే. ఒక కొతత పుసతకం ఒక కొతత ప్పజీ చదివిన ప్రతీ రోజూ న్కు
మరుగుజుే భావన కలుగుతుంది. ఓ న్లుగు పుసతకలు రాసి పారేశాం ఇక కలరెతుతకు తిరగొచుి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అనే భ్రమలు న్కు లేవు. ఇపుటికీ ఐ ఫీల్క ష్బర్ట. న్కు సైనుస తెల్దదు. కంపూూటర్ న్లెడ్డే లేదు.
ఇకాడ న్కు పుసతకలు దొరికే సౌలభూం లేదు, గైడుల తపు ఏమీ దొరకవు. సేనహితులెవరైన్ వతికి
పంపిసేత చదువుతాను. కొదిదగా భాష రావటం న్కునన సౌలభూం. ఇంగీలషు బానే వచుి, తెలుగూ
కొంత తెలుస్త. తద్వరా న్ జాాన్రేనకు మంచి మాధూమం ఏరుడ్డంది.

మీర్రాసిందంతా కవితవమే అనే అభిప్రాయానికి మీరేమంటారు. వచనం, కవితవం
విభజనలన మీరంగీకరిసాతరా?
కవితవం అం న ఏమిటనే ద్నికి న్ నిరణయాలు నేను చేస్తకుని ఉన్నను. వచన కవితవం
అనేది ఉననపుుడు కవితా వచనం ఎందుకుండకూడదు? “Sound and meaning combined
to convey a feeling or an idea is poetry” అననది కవితావనికి నిఘంటవరథం. సౌండ్
ఉండాల... అం న రైమ, రిథం, ఒకలాంటి galloping, ప్రాసలు, ఉపమలు, ఉత్రేుేక్షలు... ఇవనీన
ఉండాల న్కు కవితవం అం న. కళ్ళద్స్త కూడా అదే అంటాడు. రఘువంశ్ం మొదలుపెడుతూ
“వాగరాథ వివ సంపృకత వాగరథః ప్రతిపతతయే” అని పారవతీ పరమశ్వరులన ప్రారిథసాతడు. వాకుా
అం న ‘వరాణతమక శ్బదం ఇతి వాకుా’. శ్బదం ఉండ్డ తీరాల కవితావనికి. ద్ంతో పాటూ అరథమ్యను.
“పారవతీ పరమేశ్వరులైన మీరు ఎలా కలసి ఉన్నరో అటాల శ్బదమ్య అరథమ్య కలసి న్
కవితవంలో ఉండేటుటగా నేను ఈ కవాూనిన రాసేటుటగా ననున దీవించండ్న” అని ఆయన ప్రారథన.
ఆయన తన కవితవంలో ఈ ద్రి నుంచి ఎపుుడూ తపులేదు. నేను రఘువంశ్ం నుంచి ఎపుుడూ
కట్ చేసే శ్లలకమే మళీల కట్ చేస్తతన్నను: “శ్రేణ్ణ బంధాదివ తనవదిురసతంభాం తోరణ స్రజమ
సారసైః కలనిర్రారదై
ే ః కవచిదున్నమితానన్న”. దిల్దపుడు స్తదక్షిణ అడవులోల పోతూంటారు. అపుడు
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పైన మధురమన ధవనితో సారస పక్షులు వళ్ళతన్నయి. మామ్యలుగా దూరంగా పోతునన కొంగలు
ఇటాల “V” ఆకరంలో కనిపిసాతయి కద్. అవి ఎటాల ఉన్నయని చెపుతన్నడం న, “సతంభాలు లేని
తోరణానికి కటిటన పూమాలలాల ఉననటువంటి ఎగురుతోనన సారస పక్షుల ధవనికి (కల నిరారద్నికి),
తలలెతిత చూసినవాళసల దిల్దపుడు స్తదక్షిణా ఉన్నరూ” అని చెపుతన్నడు. “కొంగలెగురుతుం న ఆ
శ్బాదనికి వీళ్ళలదదరూ తలెతిత చూశారూ” అని చెపులేక? కవితవం అం న అలా ఉండాలని న్ ఉదేదశ్ం.
“ఇరాక పై అమెరిక చరూను ఖండ్డంచండ్న”, “గుజరాత్ గాయం”, “నిరుయ”... ఇలా రాసేత
రాయండ్డ. శ్రీశ్రీ అనుం న అనుండొచుి గాక “కుకాపిలాల, అగిపులాల, సబుిబ్బళ్ళల” అని. కనీ సబెేకట
ఏదైన్ సరే అందులో కవితవం ఉండాల. న్ వరకూ ఉపమల్ల, ఉత్రేుేక్షల్ల, శ్బదమ్య లేకపోతే,
అవి కవితవం కదు. “నేనూ చీకటి”లో ఒక న్లుగు లైనుల ఉంటాయి: “తపతతమోకణపాణ్ణ సిథత
లుపత తంత్రీ వీణియయై ఆమె/ ఆలాపన మరిచిన అభిశ్పత గాంధరువడ్డలా నేను/ శిలారామంలో
మౌన్లై మేమ గాయాల గానసభలు చేస్తతన్నం” అని. న్ కవితవం గొపుదని కదు గానీ, న్కు
కవితవం ఇలానే ఉండాల.
మళ్ళల నేనే అబ్సాికట కవితవమ్య కూడా రాశాను. “ఒక బహుమఖం” చదివితే తెలుస్తతంది.
కవితవం ఇలా ఉండాల అని ఎవరూ స్తత్రీకరించలేరు. సథలకలాలన బటిట. న్ అభిప్రాయం మీరు
అడ్డగారు కబటిట చెపుతన్నను.

వాూకరణానీన వాకూ నిరామణానీన నిరలక్షూం చేయవచినన ఎరుక ఎలా కలగంది?
ద్నికి నేనివవగలగన జవాబు ఒక న. మన జీవితం, అసలు ఇన్ జ్జనరల్క గా జీవితమే, ఒక
పెదద సంకిలషట వాకూం. ద్నికి మొదల్ల లేదు, తుద్ లేదు. మనం ఎకాడ మొదలయాూమో మనకి
తెలయదు. ఆకసిమకంగా మొదలయాూం మనం. పుల్కసాటప్ పెటటడానికి ఏ గురూత లేదు మన దగిర.
హఠాతుతగా మగసిపోతాం. ఈ మొతతం ప్రపంచం, ఈ మొతతం జీవితపు అమరిక... అంతా ఒక పెదద
సంకిలషట వాకూం. మన ఆలోచన కూడా అంతే. నేను కగతం మీద పె నటది న్ ఆలోచన. ప్రతీ
ఆలోచన పుటిటం తరావత ఎ నన శ్కలాలుగా విచిఛననమ చివరకు మాయమపోతుంది. అచిం ఒక
మెరుపులాగనే. మెరుపు మొదల్ల తుదీ మనకు తెలయదు. క్షణమాత్రం మన కళ్లమందు
కనపడుతుంది. శాఖోపశాఖలుగా చీలపోతుంది. ఎకాడా ఖచిితంగా మగయకుండానే అది
ఆరిపోతుంది. హిందీలో ఒక పదం ఉంది. “కంద్ జాన్” అంటారు. ఆరిపోవటం అని. ఎటాల
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆరిపోవటం అం న... ఎర్రగా కలన చువవని నీళ్లలో పెడ్డతే “షుయ్” మని ఒక సౌండ్ వస్తతంది.
మెరుపు అటాలనే ఆరిపోతుంది. మన ఆలోచన కూడా అంతే. ఏ ఆలోచన ఎకాడ నుంచి పుడుతుంద్ద
మనకి తెలయదు. శాస్త్రీయంగా చూసేత ప్రతీ ఆలోచన్ ఒక ఎలకిికల్క ఇంపల్కస. ద్నిన ఏది ట్రగిర్
చేస్తతంద్ద మనకి సరిగా తెలయదు. ట్రగర్ అయినపుడు అదీ ఒక మెరుపులాగే ప్రవరితస్తతంది.
శాఖోపశాఖలైన ఆలోచనలుగా విడ్డపోతుంది. ద్నిన యథతథంగా కగతం మీద పెడ్డతే అది
వాూకరణానిన మనినంచదు. ఒక ఆలోచన ఎలా పోయేద్నిన అలా పె నటసేత అది పాఠకునికి
దుగ్రాహూంగా అయిపోతుంది. న్ రచనలోల నేను చేసేది అదే. I want to grab everything
but I am unable to do so. అది మానవ సాధూం కదు. ఎవరికైన్ సరే, మనిషి ఆలోచనను
యథతథంగా అనువదించటం అసాధూం. కనీ నేను అదే చేయటానికి ప్రయతినస్తతన్నను.
ఇంకట్ట... మన మెదడుకు మరపు అనేది లేదనేది న్ ఉదేదశ్ం. ఇద్ద చెతతబుటట. మొతతం
అంతా తనలోకి పారేస్తకుంటుంది. అది ఎపుుడు ఏ రూపంలో బయటకు వస్తతందనేది తెల్దదు.
మరపు అం న కేవలం గురుత తెచుికలేనితనం (recollection problem) అని న్ అభిప్రాయం.
ఆ చెతతబుటటలోంచి మనకు కవలసింద్నిన తోడుకవటంలో ఉనన కష్బటనిన మనం మరపు
అనుకుంటుంటాం. కనీ ఈ మెదడు ఏదీ మరిిపోదు. అనీన లోపల పడ్డ ఉంటాయి. సైఫర్
కబడకుండానే పడ్డ ఉంటాయి. ద్ని డ్డసైఫరింగ్స అనేది, మళీల అద్ద సైన్స. Mnemonics.
న్ రాతలోల నేను విషయం నుంచి అటూ-ఇటూ పోతుననటుట ఉంటుంది. కనీ మ్యలంతో
ఎకాడో

ఏద్ద

సంబంధం

ఉంటుంది.

పాఠకులు

అయోమయపడే

అవకశ్ం

ఉందని

ఒపుుకుంటాను. కనీ ఆ అయోమయానిన నేను కవాలని సృషిటస్తతన్న అనుకుంటారు. కదు. నేను
న్ ఆలోచనని ఉననదుననటుట కగతంపై పెటాటలనుకవటం వలల అలా జరుగుతుంది. ఆలోచన
యథతథంగా పెటటడం అం ననే వాూకరణానిన కలదననడం.

మీ నవలలోల మీకు నచిిందిగా “దిగంతం” ప్పరు చెపుుకున్నరు. ప్రతేూకత ఏమిటి?
ఈ “దిగంతం”లో వాడ్డ అమమం న విపరీతమన ఇషటం వాడ్డకి, ఆ వేశ్ూ న్గరతన అన్న
వాడ్డకి ఇషటమే. ఆ నవలలో ఎకాడా కనపడని మీనన్ అన్న కూడా వాడ్డకి ఇషటమే. అలా అందరీన
ప్రేమిస్తతనే వాడు తనదైన అసితతావనిన కలగ ఉంటాడు. ద్నికి మందుమాటలో రాశాను, ప్రాణమ
వేరే, ప్రాణప్రదమ వేరే అని. మా అమమ న్కు ప్రాణ ప్రదమందే, కనీ ప్రాణం మాత్రం కదు. మా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అమమ చచిిపోయినంత మాత్రాన నేను ఏటోల దూక రైలు కింద పడో చచిిపోను. మనం
చచేివరకూ కంటినూూ చేస్తతనే ఉంటాం జీవితానిన. మనిషికి తనదీ అనేటువంటి అసితతవం అతూంత
అవసరమన మ్యల వస్తతవు. నేను, నేను, నేను... నేను తరావతే సరవ ప్రపంచమ్య. దీనికి కొంచెం
వూంగూం కలపి నేను చెపుుకుంటూ వచ్చిను. పెదద ఉద్దూగం పోయిన్, గుమాసాత బతుకు
బతుకుతున్న, సిగరెట్ బదులు బ్బడ్న కలుస్తతన్న... నేను నేనే. వాడ్డ అమమతో నిరంతరం ఒక డైలాగ్స
ఉంటుంది. ఆమెకు వినపడదు, మాటాలడదు. కనీ నిరంతరం వాడు ఆమెతో మాటాలడుతూనే
ఉంటాడు. అది ఒక లౌడ్ సాలలాకీవ లాంటిది.
అలాగే న్ మిగతా రచనలు నేనూ చీకట్ట, తపన్, మంచుపూవూ వీటిలోలలా
transcending physical mundane life అనేది ఇందులో లేదు. మామ్యలు కింది అటటడుగు
జీవితాలు ఎటాల ఉంటాయో అటాలనే ఉంటుంది. వాడు ఆ జీవితానిన తనదిగా చేస్తకున్నడు. ద్నిన
ద్టి పోవాలనుకడు. వాడు రోజూ అనుకుంటూనే ఉంటాడు, పోయినెనల కలెండర్ అలాగే
ఉండ్డపోయిందని. అది అలక్షూం కదు. వాడ్డకి గతంతో ఉనన అనుబంధానిన సింబలైజ్ చేయటానికి
నేనది పెటాటను. మామ్యలు మనిషి. సాద్ సీద్ మనిషి.

అం న ఆ transcendent sphere లేకపోవటం వలేల మీకు ఆ నవల ఇషటమా?
అలాగని కదు. “దిగంతం” చదివితే ఏ రీడరైన్ మగవాడననవాడు ఐడ్లంటిఫై
చేస్తకగలడు. అలా చ్చలామంది ఐడ్లంటిఫై చేస్తకగలగేటుటగా నేను అది రాయగలగాను అనే తృపిత
న్కుంది. అందుకే న్కది ఇషటం. నిజానికి భాషపరంగా ఇంక పరంగా చెపుుకవాలం న మళీల
“నేనూ చీక న” న్ కిషటం అంటాను.
భాష్బపరంగానతేనేం, కవితాతమకమన గొంతు పరంగా ఐతేనేం “నేనూ చీకటి” పూరితగా
వేరే. అది అసలు న్ జాన్రా (genre) కదని చెపాతను. న్ రచనలోల మిగతా అనినంటినీ ఒక పకా
పెటొటచుి, నేనూ చీకటిని ఒక పకా పెటొటచుి. కరణం అందులో ఉనన భాష, కవితవం, కవితా
వచనం. మిగతా రచనలోల ఉననటువంటి జాాన్నిన నేను “నేనూ చీకటి”లో చూపించలేదు. వాళ్లనీ
వీళ్లనీ కట్ చేయటం అవీ ఏమండవు అందులో. ఒకాసారి కవితవం తనునకొచేిసేత అలాగే
ప్పజీలకు ప్పజీలు వచేిస్తతంది. అందుకే “నేనూ చీకటి”లో కథ గోల్దమార్, కథ అంటూ ఏమీ లేదు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చీకటి గురించి చెపాులనుకుననది చెపాునంతే. చీకటి అం న గల్దజు, అసహూం అని కదు. న్
అజాానం. మనకు తెలయనితనం. మరుక్షణం ఏమిటనేది మనకు తెలయదు.
కనీ దిగంతం మాత్రం నేను చూసిన జీవితం. వాతావరణం మాత్రం కొదిదగా వేరే. అంతే.
నిజానికి అలాంటి వాతావరణంలోనూ నేను చ్చలా రోజులు బతికను. అంతేగాక, కె.ఎన్.టి శాస్త్రి
‘దిగంతం’ నవలని సినిమా చేసాతనని వచిినపుడు, మేం ఇదదరం కూరుిని ద్నిన స్క్ాేప్ట
చేస్తతననపుుడు, ద్నిన సీన్ బై సీన్ అనలైజ్ చేస్తత రాస్తతననపుుడు... I fell flat for my own
self. ఆర్ట ఫిలంస్ తీస్తతంటారుగా, పూరి గుడ్డసెను అతూంత సౌందరూవంతంగా amber light
లో చినన దీపం పె నటసి లేద్ చినన మంట పె నటసి మగుిరూ దగిరగా కూరుిననటుటగా దరిద్రానిన
రొమాంటిసైజ్ చేస్తత అశ్లక సింఘాల్క ఫొటోలా... అలా అరె భలే చేశావే అని న్ భుజం నేనే
తటుటకున్నను.

మీ పాత్రలు కొనిన అవే వేరేవరు ప్పరలతో వేరేవరు నవలలోల కొనసాగుతుననటుట
అనిపిసాతయి. “నేనూ చీకటి”లో భగవానుల, “నికషం”లో అలెకస రామ స్తరి.
అవును. ఆ రెండు పాత్రల మధాూ ఉనన సంబంధం గురించి నేనూ చెపాులనుకుంటున్నను.
న్కునన గటిట నమమకం ఏంటం న, ఈ భమీమద ప్రతీ ఒకారూ అన్థే. బయలాజకల్క గా తలులల్ల,
తండ్రుల్ల, అకాల్ల, అననల్ల ఉండొచుి. వివాహం ద్వరా భారాూ పిలలల్ల ఉండొచుి. కనీ
మనిషి ఎపుుడూ ఒంటరే. ఆ భావన అతనిన పూరితగా ఎపుుడూ వదిలపోదు. ఒకాసారి కవాలనే ఆ
భావనను మీదికి తెచుికుంటాడు. మనకెవవరూ లేని క్షణాలు సందరాుల్ల చ్చలా తగులుతుంటాయి
జీవితంలో. ఎవరన్న ఆసరా దొరికితే బాగుండు అనిపిస్తతంది. ప్రతీ ఒకారికీ ఉంటాయి ఈ క్షణాలు.
ఈ అన్థ కరెకటర్స వనుక మ్యలం ఆ క్షణాలే.
ఈ రెండు పాత్రలకీ మధూ పోలకలు కూడా బాగా కలుసాతయి. వాడూ అన్థే, వీడూ
అన్థే. వాడు కుపు తొటెటలో దొరికడు, వీడు రొచుి మోరీ దగిర, వాడ్డకి సోఫటకం, వీడ్డకి బొలల.
భగవానుల లటరేచర్ లో దిటట, రామస్తరి పెయింటింగోల, మ్యూజక లో దిటట.
న్లో ఉనన డారార్ సైడ్స కి మ్యరత రూపమే భగవానుల. అవి న్లోనూ నేను భరించలేనివి.
వాటిని తుడ్డచేయాలనుకున్నను. అందుకే భగవానలను చంప్పశానేనను. (Neal Cassady లాగా:
అతను కూడా నలభయ్యూ నలభై రెండేళ్ల వయస్తసలో ఒక రైలేవ ట్రాక మీద చచిిపడ్డ కనిపించ్చడు.)
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అలా వాణిణ చంప్పశాక ఒక విధమన catharsis... ఇపుుడు నేను పరిశుభ్రపడాిను అనన మిథూ
భావన. అది రాసిన ఇరవై రెండేళ్లకు నేను “నికషం” రాశాను. ఈ మధూనునన కలంలో న్కు న్
గురించి మరింతగా తెలయసాగంది. ఇపుటికీ న్కు తెలయని ననున నేను వతుకుాంటూనే
ఉన్నను, కనుకుాంటూనే ఉన్నను. ఆ వతుకులాటలో, ఆ దేవులాటలో, ఆ దొమీమలో కొంత
రియలైజేషన్ న్కు కలగంది. Bhagavanlu cannot be killed. భగవానుల చ్చవడు, వాడు
న్తో పాటూ న్ సమాధ ద్క వచిి తీరతాడు. అలా వాడు ఫీనికస లా మళీల పైకి లేచి అలెగాేండర్
రామస్తరి అనే ప్పరు తొడుకుాన్నడు. వాడు చంపబడడు అనన నిజం ఇపుుడు తెలుస్త కబటిట
“నికషం”లో నేను వాణిణ దూరంగా పంప్పశాను. అదీ ఆ రెండు పాత్రల మధాూ ఉనన సంబంధం.
ఇరవై ఏళ్ళలగా నేను నడుచుకుంటూ వచిిన ద్రులోల న్కు తెలసిందేమిటం న, మనలో చీకటి
తతతతం చచిిపోదు, అది మనతో పాటూ చ్చవాలసందే.

మీరు రచనలోల వేరే రచయితల, సంగీత కరుల, పెయింటరల ప్పరుల ఎకుావగా కట్
చేస్తతంటారుగా.

ద్నిన

వటిట

నేమ

డ్రాపింగ్స

అనుకునే

అవకశ్ం

ఉందని

మీకనిపించలేద్?
అనుకవడం కదు, అంటున్నరు. ఈ రోజుకీ అంటున్నరు. I never bothered
about the reader. పాఠకుణిణ దృషిటలో పెటుటకుని ఉం న ఇలాంటి రచనలు చేసేవాణ్ణణ కదు.
నేను ఇంక పాపులర్ రైటర్ అయి ఉండేవాణిణ. నేను చెపాులనుకుననది న్ దైన పదితిలో
చెపుటానికి సిదిపడ్డన తరావతనే కలం పటాటను. నేను కొదిదమంది పాఠకులేన రీచ్ అవుతానని న్కు
తెలుస్త కూడా. “నేనూ చీకటి” ప్రచురణ కసం ఏడేళ్ళల ఆగాలస వచిినపుడే ఆ సంగతి న్కు
అరథమంది. వాకటి పాండురంగారావు అదుుతమన నవల అన్నడు చితుతప్రతి చదివి. కనీ
ప్రచురించే ైరరూం చేయలేకపోయాడు. ఇంద్రగంటి శ్రీకంతశ్రమ న్లుగేళ్ళల పెటుటకున్నడు. ఆయన్
ైరరూం చేయలేదు. కనీ ఆయన హయాంలోనే ఏద్ద పోట్ట పెడ్డతే, వంకట కృషణ అని ఒకయన
ద్నిన తిరగరాసి పంపించ్చడు. జడ్నేలందరూ ఔట్ రైట్ రిజ్జకట చేసేశారు. కనీ వలలభాచ్చరుూలు
అసిసెటంట్ ఎడ్డటర్ గా ఉండేవాడు. ఆయన శ్రీకంతశ్రమతో కూరుిని ఈ నవల నబ్బల్క మీద
పెటుటకుని, “తెలుగు సాహితాూనికి ఇది ఒక విలక్షణమన రచన. గొపుద్ద దిబిద్ద మనకు
తెలయదు. నువూవ నేనూ ఎలాగూ వళ్ళపోతున్నం. వళ్ళపోయేలోపులో ఈ నవల మనం సీరియలైజ్
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చేయాల” అన్నడు. అపుుడు ఇంద్రగంటి కూడా చదివాడు. చదివి... ఫిరంగ ప్పలినటుటగా ప్పలాిడు.
మొదటి ప్పజీలో విషయ స్తచిక, అది కంగానే రెండు ప్పజీల కలర్ ఇలలసేిషన్తో “నేనూ చీకటి”
ప్రకటన... బాంగ్స! మ్యడువారాల పాటు కలరోల ఫుల్క ప్పజీలు ప్రకటనలచ్చిడు. తరావత ఆయన
అటాలంటాకు వళ్ళలనపుుడు అకాడ “నేనూ చీకటి” గురించి గంటసేపు మాటాలడాడు.
ఇదే ఊపులో నేను “తపన” పంపాను ఆయనకి. గోడకి కొటిటన బంతిలాగా వనకుా
వచిింది. చినన ఉతతరం కూడా రాశాడు. “మళ్లకిరీటానిన ఎవరైన్ ఒకాసారే ధరిసాతరు. రెండోసారి
న్ వలల కదు సావమీ మీకు నమసాారం” అంటూ. ఈలోగా న్ సేనహితుడు షౌకత్ అల్ద “నేనూ
చీకటి”ని పబ్బలష చేయటం, గుంటూరు శేషేంద్ర శ్రమ మందు మాట రాయటం ఇవనీన జరిగాయి.
ఈలోగా సావతి నవలల పోట్ట ఏద్ద పెడ్డతే మళీల ఆ సేనహితుడే తాను చదువుతానని తీస్తకునన
“తపన” చితుత ప్రతిని రీరైట్ చేసి పోట్టకి పంపించ్చడు. అకాడ పెదిదబొటల స్తబిరామయూ గారికి అది
నచిింది. డ్లభై ఒకా నవలలోలంచి ద్నిన ఇంక రెండు నవలల్దన కలపి ఎంపిక చేసి అకాడ జంపాల
చౌదరికి పంపాడు. వృతితరీతాూ సైకఅనలస్ట అయిన ఆయనకి ఇందులో సైక అన్లసిస్
నచిటంతో ఆ లక్షరూపాయలు వచ్చియి. “తపన” ఆవిషారణ సభలో శేషేంద్ర, శివారెడ్డి,
జయప్రభలతో పాటూ శ్రీకంతశ్రమ కూడా ఉన్నడు. అపుుడు నేను మాటాలడుతూ “ఆ రోజు దీనిన
మీరు వనకిా పంపకపోయి ఉం న నేను లక్ష్యధకరిని అయేూవాణిణ కదండ్న శ్రీకంతశ్రమ గారూ”
అన్నను. “అందుకసమన్ ననున నువువ గురుతంచుకుంటావు కదయాూ జీవితకలం” అన్నడాయన
సరద్గా.

కొంతమంది రచయితల ప్పరుల చెపాతను (మీ దగిర తరచూ విననవి). వంటనే మీకాలగే
భావం చెపుండ్డ. What they mean to you, or what they represent to
you అననది.
Franz Kafka: He can never be solved. He is a mystery,a mist. He
wrote with a very thick mask. కఫ్లానే బతికొచిి చెప్పత తపు, మనకు కఫ్లా ఏం
రాశాడో పూరితగా ఎపుటికీ అరథం కదు.
Milan Kundera: He is ala Kafka & Very bold. చ్చలామంది కగతం పై
పెటటడానికి జంకే విషయాలను కూడా ఎంతో ఫ్రీగా రాసేయగలిన అదుుతమన ఊహాకరుడు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

Khalil Gibran: ఆయనున అందరూ గొపు తతతతవేతత అంటారు. కనీ న్ వరకూ ఆయన
గొపు చిత్రకరుడు. గొపు ప్రేమికుడు. చూడనిద్నీన, తెలయనిద్నీన ఎలా ప్రేమించగలవు. ఆయన
జయాద్కు రాసిన ప్రేమలేఖలోల అది వూకతమవుతుంది. చ్చలా తవరగా చనిపోయాడు, కనీ
సంపూరణంగా జీవించ్చడు.
Philip Roth: Again, he is the boldest. I wish I could write like him.
Vladimir Nabokov: Victorian Russian American writer. హాల్దవుడ్ హీరో
అంత అందంగా ఉంటాడు. నికొలస్ కేజ్ మఖం చూసినపుడు నబొకొవ మఖం గురొతస్తతంది.
మొదటోల ఆయన భాషతో న్కు ఇబింది ఉండేది. Highly victorian english. పదే పదే
నిఘంటువు దగిరకు పరిగెతేతవాణిణ. తరావతతరావత న్ భాష్బ జాానం పెరిగే కొదీద అలవాటయాూడు.
“ల్దల్దటా” చదివినపుుడు ఒక ఫిడోఫీల్క ని ఇంత రొమాంటిసైజ్ చేయ్యచ్చి అనిపించింది. అలాగే
ఆయన రచనలోల ఆ థీం చ్చలాసారుల రిపీట్ అవుతుంది కూడా.
వీళ్ల ప్రసాతవన వచిింది గనుక నేనొకటి గటిటగా చెపాులనుకుంటున్నను. నబొకొవ లాగా,
కఫ్లాలాగా, కుందేరా లాగా తెలుగులో ఎవరన్న రాయగలగన వాళ్ళల వచిిన రోజున తెలుగు
సాహితాూనికి సంకెళ్ళల తీరిపోతాయని నిరదతందవంగా చెపాతను.

కొంతమంది తెలుగు రచయితల ప్పరుల...
శ్రీశ్రీ: He is a man who capitalized communism all through his life.
నేన్యనన ‘చీనిగాడు’ అన్న ఏద్ద నవలోల. మరి ఆయన విశ్వన్థను పటుటకొని ‘విసిసగాడు’ అన్ల!
కనీ ఆయన మంచి కథకుడు.
చలం: In the name of feminism he wrote sexual liberalism. మగవాడ్డ
విశ్ృంఖల కమనకు స్త్రీ ఎలా ఉం న బాగుంటుంద్ద అలా చూపించ్చడు ఆమెను.
శేషేంద్ర: అందమన కవి. కనీ ఎకాడో ద్రి తపాుడు. నిజమన గురితంపు రాలేదని
చనిపోయే వరకూ బాధపడాిడు. ఆయన చేసిన బలండర్ ఏమిటం న, తాను రాసిన కవితవమంతా ఒక
సంకలనంగా తీస్తకొస్తత ‘ఆధునిక మహాభారతం’ అని ప్పరు పెటటడం, ‘కవి సేన మానిఫెసోట’
రాయటం ఒకటి. ఇవనీన తపిుసేత ఆయన మంచి కవి. భాష మీద్, హిందూ సంసాృతి మీద్ మంచి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కమాండ్ ఉనన వూకిత. రామాయణం మీద్, వాల్దమకి మీద్ ఆయన పరిశ్లధనలు చ్చలా గొపువి.
ఆయన మంచి అకడమిషియన్ కూడా. కవితవంలో ఇమేజరీ బాగుంటుంది. రోమ లో ‘వీనస్ డ్డ
మెల్దల’ విగ్రహానిన చుస్తత (ఆ పాలరాతి శిలుంలో కళ్ళల రెండూ సరిగా ఉండవు), “కనునలా కవవి
మినునలు విరిగన రెండు నీల శ్కలాలు ఏ దికుాలక” అంటాడు. మంచి కవి, మంచి గీత రచయిత
కూడా. “అటు చూడ వనమమంతా, ఇటు చూడు జగమమంతా, ఎటు చూడు రంగేళీ పూల సంత”
ఇలా మంచి gallop ఉనన గీతాలు కూడా రాశాడు.
విశ్వన్థ: పండ్డతుడు. అతను గ్రాంథికంలో రాసినవి చ్చలామందే చదివారు గానీ, శుది
వాూవహారికంలో రాసినవి చ్చలావరకు బయటకు రాలేదు.
ఛంద్దబదిమన కవితవం అతని న్భి నుంచి వస్తతంది. నేను వినన ద్ని ప్రకరం ఆయన
పద్ూలు చ్చలా వరకూ ఆశువుగా చెపుతం న వేరే వాళ్ళల రాసినవి. అం న ఆయన ప్పరుికుంటూ రాసే
కవి కదననమాట. ఆయనలో కవితవం సహజంగా ఉండ్డ ఉండాల. ద్నిన ఛంద్దబదింగా కూడా
చెపుగలుగుతున్నడం న, పాండ్డతూం కూడా కలసి ఉండాల. ఫలాన్ పదం ఫలాన్ దగిరే
పడుతుందం న అతను నిఘంటువులు నిఘంటువులేన మింగేసి ఉండాల.
త్రిపుర: ఆయనతో నేను ఆయన ఇంటోల గంట గడ్డపాను. కఫ్లా పటల ఆయనకునన అబెసషన్
న్కు చ్చలా కుతూహలంగా అనిపించింది. నేను ఆయనిన కలవటానికి వళ్ళలనపుడు ఒకే ప్రశ్న వంట
తీస్తకెళ్ళలను. కఫ్లా పటల మీకంత అబెసషన్ ఎందుకు? ఎందుకు అనీన కఫ్లాకి అట్రబూూట్
చేసాతరు? అని. ఆ అరవై చిలలర నిమష్బల్ల ఆయనునంచి జవాబు రాబటటడానికే ప్రయతినంచ్చను.
కనీ ఆయన ఏ జవాబూ చెపులేదు. న్కు చ్చలా డ్డసపాుయింటింగా అనిపించింది. ఆయన
“జరాన్” కథ న్కిషటం. “పామ” కూడా. He is a good writer, recognized by writers
again. అతనికి సామానూ పాఠకులు ఉండరనుకుంటాను.

మీ రచనలోల చ్చవు చుటూట చ్చలా సంరంభం ఉంటుంది.
చ్చవు జీవితంలో భాగమే. చీకటి లేకపొతే వలుగు లేదు. రాహితూం ద్వరానే అసితతావనికి
ఉనికి. చ్చవు ద్వరానే జీవితానికి అసలైన ఉనికి. “అసుషట చిత్రం” అనే కథలో రాశానేనను. ఒక బలల
మిడతను పటుటకునన దృశాూనిన ఒకడు చూస్తతంటాడు. ఏం చూస్తతన్నవూ అం న వాడంటాడు,
“మరణపు అసితతావనిన” అని. మిడతను తినటం బలలకి కవాల. బలలనుండ్డ తపిుంచుకవటం
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మిడతకు కవాల. ద్నికి జీవం దీనికి మరణం. కబటిట జీవితానికీ మరణానికి చ్చలా దగిరి లంకు
వుంది.
న్ రచనలోల ద్నిన ఒక catharsis గా వాడుకుంటాను. “నేను చీకటి” లో భగవానలను
చంపాను. “దిగంతం”లో న్గరతనను, అమమను చంపాను. “రంగులగది”, “మంచుపూవు”లోలనూ
చ్చవులున్నయి. ఇవనీన ఎందుకు వచిి న్ రచనలోల చేరుతున్నయ్య ప్రశ్నకు నేనూ ఖచిితంగా
జవాబ్బవవలేను. తెల్దకుండానే అలా జరుగుతోందేమో అనిపిస్తతంది.

రాయకుండా మిగలపోయిన పెదద ఇతివృతతం లాంటిదేమన్ మిగలపోయింద్?
చెపులేనండ్డ. బహుశా ఇదే న్ ఆఖరు ఇంటరూవూ కూడా కవొచేిమో. నేను చూసింది,
రాయకుండా మిగలపోయిందీ ఇంక చ్చలా ఉంది. కనీ అందులో చెపుదగనవీ, నేను అక్షరాలోలకి
ఒదిగంచగలగనవీ చ్చలా తకుావ. సగటు మనిషిని నేను. గొపు గొపు ఘటనలేవీ న్ జీవితంలో
ఘటించలేదు. మామ్యలు సాద్ సీద్ thrid rate drunkard నేను. నేను చూసిన జీవితానిన
కొదిదగా పాలష చేసి, అందంగా చూపియూటానికి ప్రయతినసాతను. ఏద్ద ఉద్రిం
ే థం రాసేయాూలని
ఫ్యూచర్ పాలన్స ఏమీ లేవు. మీరు గమనిసేత, న్ పుసతకలేవీ వందప్పజీలు ద్టవు. నేను
చెపుదలుికుననది అంతా కండ్లన్సడ్ గా ఉంటుంది. I hurry towards the end. చివరి వాకూం
కసం పరిగెడుతుంటాను. అకాడ్డకి వచ్చిక ‘ఆహ్’ అనన రిల్దఫ్.
నేను ఏదీ సాఫు చేసి తిరిగ రాయను కూడా. ఒకా “రాళలతితన కూల్ద” అనన కథ తపు, నేను
ఏదీ మళీల తిరిగ రాయలేదు. న్కు దొరికిన ఎడ్డటర్స పుణూమాని రాసింది రాసినటుటగా, ఒకా
అక్షరం కూడా ఎడ్డట్ కకుండా బయటకు వచ్చియి.

ఫిక్షనల్క ఆబ్బలగేషన్స లేని ఆతమకథ ఏమన్ రాయాలని లేద్?
లేదు. ఎందుకం న ఆతమ కథలనీన దొంగ కథలే అనిపిసాతయి న్కు. శ్రీశ్రీ ‘నేను అనంతం
పచిిగా రాసేశాను’ అనుకునుండొచుి. ఆయన తన లైంగక సంబంధాల గురించి రాయటం ద్వరా
తన ట్రాన్సపరెనీసని ఎసాటబ్బలష చేయాలనుకున్నడు. కని అతను నిజంగా ట్రాన్సపరెంట్ గానే
ఉన్నడా? కమ్యూనిజం గురించి ట్రాన్సపరెంట్ గా లేడు. శ్రీశ్రీ కమ్యూనిసటని న్కెపుుడూ

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అనిపించదు. అతని రచనలోల కమ్యూనిజం ఉండొచుి. కనీ శ్రీశ్రీ ప్రవరతనలో ఎపుుడూ కమ్యూనిస్తట
కదు. అది చ్చలామంది ఎతిత పొడ్డచ్చరు కూడా.
న్ వరకూ నేను ఆతమకథ రాసేంత పెదదవాణిణ కదు.

మిమమలన చదవటం కషటమని పకానపె నటసే వాళ్ళల ఎకుావే గానీ, కషటపడైన్ చదివిన
వాళ్లలో మిమమలన కలసి మీతో మాటాలడాలననంత గాఢాభిమానం పెంచుకునేవాళ్లల
ఎకుావే. వాళ్లని ఏది మీ వైపు లాకొాస్తతందని మీ కనిపించింది?
అది వాళ్లనే అడగాల. మీరననది నిజమే. అది సంతోషమే. ఉనన కొదిదమంది పాఠకుల్ల ఈ
సంబంధానిన పరసనలైజ్ చేస్తతంటారు. కొందరు ననున ఓన్ చేస్తకవటానికి ప్రయతినస్తతంటారు. అది
కొదిదగా ఇబిందిగానే ఉంటుంది. “మీరు ఇది రాయండ్న అది రాయండ్న” అని, “మీరు అటాల
తాగొదూద” అని పెరసనల్క జీవితంలోకి తొంగ చూసినపుడు మాత్రం ఇరిటబుల్క గా అనిపిస్తతంది.

What does writing mean to you? ఇంత జీవితానిన అక్షరానికే అంకితం
చేస్తకవటం... is it worth it అని ఎపుుడైన్ అనిపించింద్?
న్ ఇంటికి ‘అక్షరం’ అని ప్పరు పెటుటకున్నను నేను. అందులోనే న్కు రచన పటల ఉనన
కనివక్షన్ తెలయాల.
Worth it అనన ప్రశ్న ఎపుుడూ రాలేదు. నేను డబుిలు సంపాదించుకలేకపోయాను,
వివాహ బంధానిన వదదనుకున్నను. అది న్కు చ్చలా సాయం చేసింది కూడా. అలాగని నేను
వివాహ వూవసథని తిరసారిస్తతన్న అని కదు. అదం న న్కు చ్చలా గౌరవం. అందుకే ‘తపన’
రాయగలగాను. ‘మంచుపూవు’ రాయగలగాను.

రచనకీ వివాహానికీ కలష వస్తతందనుకున్నరా?
తపుకుండా వచిి తీరుతుంది. ఎవరికైన్ సరే అది తాడు మీద నడక లాంటిదే. న్కు ఆ
బాలెన్స లేదని బాగా తెలుస్త. అదేగాక, న్ తాగుడు, న్ భ్రమణ కంక్ష, ఆ కంక్ష కరణంగా నేను
ఎపుుడు అనిపిసేత అపుుడు కొనిన బటటలు సంచీలో వేస్తకుని భుజాన తగలంచుకుని వళ్ళపోవటం...

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇవనీన ఒక పెళ్లయిన మనిషికి వీలయేూవి కవు. ఒక కళ్ళకరునికి పెళ్ళల వలల వచిి తగలే అదనపు
బరువులనీన చ్చలా కఠినమనవీ, అడుగడుగున్ అడుి తగలేవీను.

వారసతవ ఇచఛ, మన రకతనిన భమీమద వదిలపోతున్నం అనే భావన... ఆ లో నమీ
స్తఫరించద్?
ఆలోచన అననది తనతానను బలపరుచుకుని పున్దులు వేస్తకుని మేడలు కటుటకునన
తరావత ఆ అవసరం సెకండరీ అయిపోయింది. ద్నిన ప్రయారటైజ్ చేయాలసన అవసరం
లేకపోయింది.

నేను చనిపోయాక న్ బ్బడిలుంటారు అనే భావనను, నేను చనిపోయాక అక్షరాలో
పుసతకలో ఉంటాయి అనే భావన substitute చేయగలద్?
నేను చనిపోయిన తరావత న్ వరకూ ప్రపంచపు ఉనికి కూడా నశించిపోయిన నట. తరావత
ఇక న్ బ్బడిలా, న్ పుసతకలా, న్... “న్” అనన ఇది లేకుండా పోతుంది. నేను అనన భావన
నశించ్చక ద్ని తరావత ఏం జరుగుతుందనేది అనవసరం. న్కటాల ఏం లేదు. న్ పుసతకలు ఉన్న
పోయిన్ న్కేం లేదు.
ఒకయన అన్నరు, “ఏం సార్ మీరు కూడా అందరాలగే నేనుండంగానే పబ్బలష కవాల
అంటారూ” అని. అవును మరి, నేనుననంతవరకే న్ లోకం, నేను చూస్తకవాల న్ పుసతకనిన.
నిజం చెపాులం న, మా న్నన ననున వారసతవంగా వదులుతన్ననన తృపితతో పోయాడా?
ఆయన న్ ఉనికినే అసహిూంచుకున్నడు. ఆయన బ్రహమణతావనీన, పౌరోహితాూనీన నేను
కొనసాగంచలేదని

చనిపోయేంతవరకూ

తీవ్రమన

నిరేవద్నికి

గురయాూడు.

అందరూ

అనుకుంటారు తపిుంచి, ఎవడూ తలలదండ్రుల లక్షణాలన తీస్తకుని రాడండ్డ. ఎవడ్డ బతుకు వాడు
బతుకుతాడు. ఎవడ్డ ప్రపంచం వాడ్డది.
పుసతకలు వదిలపోవడం, విగ్రహాలు వదిలపోవడం ఇదంతా న్నెసన్స. శ్రీశ్రీ విగ్రహం పెడ్డతే
ఆయనకేమన్న తెలుస్తతంద్. ద్ని మీద పావురాలు రె నటయచుి, కకులు రె నటయచుి. లేకపోతే
ఎవడో వచిి మెళ్ళా చెపుుల దండలో, టైర్ టూూబులో వేయచుి. మొతాతనికి విరగొిటిటన్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విరగొిటటచుి.

అవనీన

వాళ్లకు

అంటుతాయాండ్డ?

వాళ్లతోనే

వాళ్ల

ప్రపంచం

తుడ్డచిపెటుటకుపోయింది.

ఉననంతవరకైన్...
ఉననంతవరకూ మాత్రం ఖచిితంగా ఉంటుంది. ఇది న్ రచన అనే భావన. మొనేన ఎవరో
ఈ రాతల వలల డబుిల్దసాతయా అనేద్ద అం న అన్నను. “డబుిలేమందండ్న! న్ జేబులో వయిూ
రూపాయలు మీ జేబులోకొసేత మీదవుతుంది. కనీ న్ పుసతకం మీ దగిరకు వచిిన్ అది కశీభటల
వేణుగోపాల్క పుసతకమే అవుతుంది.” అని గరవంగా చెపాును. న్ రచనలు పరమ చెతత రచనలే
అయి ఉండొచుి గాక, వాటిని తీస్తకెళ్ళల మీ జాబ్బతాలోల అటటడుగున పెడ్డతే పెటొటచుి గాక... కనీ
అవి న్వి. నేను గరవంగానే ఫీలవుతాను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బుక్ రిలీజ్ ఇంటర్వ్యూ: పాలపరిా ఇంద్రాణితో
~ Kinige

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మఖామఖి:

బుక రిల్దజ్ ఇంటరూవూ: పాలపరిత ఇంద్రాణితో

నిరవహణ:

కినిగె

ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు: http://patrika.kinige.com/?p=1062
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బుక రిల్దజ్ ఇంటరూవూ: పాలపరిత ఇంద్రాణితో
గత ఏడాది విడుదలైన మంచి పుసతకలోల ఒకటి “ఱ”. తవరలో ప్రంటు పుసతకంగా
రాబోతోనన ఈ పుసతకం గురించి ద్ని రచయిత పాలపరిత ఇంద్రాణితో ఇంటరూవూ:

వచనంలో పుసతకం రాయటం మీకు ఇదే మొదటిసారి అనుకుంటున్నను. ఈ
అనుభవం ఎలా ఉంది. Poetical grammar కీ prose grammar కీ తేడా ఏం
కనిపించింది. Did it come easy?
కవితవం రాయడంలో న్కు కలగే ఆనందం వచనం రాయడంలో కలగలేదు. ఒకా వాకూం
రాయడమే కషటంగా అనిపించింది. న్కు ఆలోచన కలగనపుుడలాల కొనిన వాకూలు రాస్తత
పోయాను. అం న తోచింది రాయడం పకాన పె నటయడం అనన మాట. ఎపుుడో రెండు నెలల తరావత
ఇంకొంచెం రాయడం అలా. ఒకాసారి రాసింది మారిడం లేదు. రాయడంలో ఒక నిరామణం గాని,
మందస్తత ప్రణాళ్ళక గాని ఏవీ లేవు.

ఎందుక ఇబింది? చదవటానికి మాత్రం మీ వచనం effortless గా వచిిన నట
అనిపించింది. మధూ మధూలో రాయటం వలల కలగే ఎమోషనల్క డ్డస్కనెక్షన్ కూడా
ఎకాడా అనిపించలేదు.
కవితవం రాస్తతననపుుడు మనస్త సుందించి రాయడం, వచనం రాస్తతననపుుడు ఆలోచన
వేధంచి, రాయడానికి పురిగొలుడం వలల వచనం – అం న ఈ నవల – రాయడంలో న్కు ఇబింది
అనిపించింది.
అపుటి న్ మానసిక సిథతి ఒక న విష్బద గీతానిన పదే పదే ఆలపిస్తత ఉండడం వలల బహుశా
మీకు ఎమోషనల్క డ్డసానెక్షన్ కనిపించ లేదేమో.
నేను నిజ జీవితంలోను ఎకుావ మాటాలడను. దుఃఖానిన హాసూంతో కపిు ఉంచుతాను. అదే
ధోరణి న్ రాతలో కూడా అకాడకాడా మీకు కనిపించి ఉండవచుి.
కనీ ఇబింది ఉన్న ఇకమీదట వచనం కూడా రాసాతను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మీరననటుట ఇందులో పాత్రల సవరూప సవభావాలనీన పూరితగా కలుతం అనిపించలేదు.
కలుతం అని నేను ప్రకటించ్చక ఇంక ఆ విషయం మాటాలడను. అయితే పాత్రలు ఎపుుడైన్
నిజ జీవితం నుండే పుడతాయి. ఒకా పాత్ర నిజంగా కలుతమే అయిన్ మనం చూసిన ఇదదరు
మగుిలు మనషుల సవభావాల కలగలుపు వలల,అందులో మన కలునల జోడ్డంపు వలల ఆ పాత్రలు
సజీవమ కళ్ా మందు ప్రతూక్షమౌతాయి – అని అనుకుంటాను.

ఈ నవల రాసాక ద్ద్పు 20 ప్పజీల వరకూ తీసివేసాను. ఎందుకు- అం న
చెపులేను. వదుద అని అనుకుని తీసివేసాను.
చ్చలామంది స్త్రీ రచయితలు తమ ఫిమేల్క ఐడ్లంటిట్టని రచనలోల నిలుపుకవాలని చూసాతరు.
మీ నవలకలో అది పెదదగా కనపడ లేదు.

స్త్రీ రచనల గురించి మీరు చేసిన పరిశీలన నిజమే.
అయితే నేను ఇంద్రాణి ని కద్. :) న్ సవభావానిన గురించి కొంచెం చెబ్బతే మీ ప్రశ్నకు
సమాధానం అవుతుందేమో.
న్కు ఎపుుడూ అమామయిననన విషయం గురుతకు రాదు. ఎవరైన్ వచిి గురుత చేసేత తపు.
అలాగే నేను ఎవరితోనన్ మాటాలడేటపుుడు వాళ్ా జ్జండర్ న్కు ఱ - పాలపరిత ఇంద్రాణిగురుతకు
రాదు. ఇది వూకితతవ లోపం కవచుి.
న్లో ఆడుతూ పాడుతూ ఉండే ఓ చినన పిలల, స్తనినతమన ఓ అమామయి, ఏదీ లెకా చేయని,
తిరుగుబాటుద్రుడైన ఓ యువకుడు ఉన్నడని ఇనేనళ్ా తరువాత న్ సొంత పరిశీలన. చినన
పిలలతో పెదద ఇబింది లేదనుకండ్డ. స్తనినతమన మనస్తనన ఈ అమామయి ప్రేమ, మోహం,
విరహంలాంటి రకరకల భావోదేవగాలకి గురి అవుతూ దుఃఖిస్తత ఉంటుంది. దేనీన లెకా చేయని ఆ
యువకుడు వచిి- ఇంక చ్చలేల పద పోద్ం అంటూ ఆమె ఎననడూ చూడని వలుగు ద్రులోలకి
తీస్తకు వళ్ళతడు. చీకటి గుయాూరాలోలకి పరుగులు తీయిసాతడు. ననెనపుుడూ కిందికిలాగే న్లోని
ఆమె న్కు ఇషటం లేదు. బురదలోకి దించిన్ సరే న్లోని ఈ యువకుడే న్కిషటం. న్ రచనలకు
మ్యలం. న్లోని ఈ యువకుడే కవితవం రాసాతడు. రచనలు చేసాతడు. భావుకురాలైన ఈ స్త్రీ కూడా
రచనలు చేస్తతంది ఎపుుడైన్. కనీ ప్రేమ, విరహం లాంటి స్త్రీతవపు భావాలని కవితవంలో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ప్రకటించదు. బహుశా అటువంటి ఆ దుఃఖాలను,ఆ యువకుడు చేసిన సాహసాలను ఆ యువకుడే
ఎపుుడో ఇంకసారి, బహుశా రాసాతడు.

ప్రతీ అధాూయం మందూ జత చేసిన కవితలు కొనిన అతికినటుట అనిపించలేదు.
ఓ కవితతో ప్రతి అధాూయానిన ప్రారంభించ్చలని అలా చేసేత బాగుంటుంది అని
అనుకున్నను.మొ దట నేను కవయిత్రిని కద్.. :) అలాగే అకాడకాడా చినిన చినిన పాటలు. నవలక
రాసిన కొతతలో మీ పుసతకం చూపించండ్డ చదువుతాను అని ఓ మిత్రులు అడ్డగతే ఇచ్చిను. వారు
వంటనే ననున అనుకరిస్తత తన నవలలో ఇటువంటి మారుులు చేసేయడం విశేషం.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విరామ చిహ్నం

~ సావతి కుమారి బండలమ్యడ్డ

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మ్యూజంగ్స: విరామ చిహనం
రచన: సావతి కుమారి బండలమ్యడ్డ
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు:

http://patrika.kinige.com/?p=1002

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విరామ చిహనం
సేటష నల రైలాగడం గది కిటికీ లోంచి కనపడిది.
“ఆ రైలేగా, కరెటనుల వేసెయూకూడదూ?” కళ్ల వనక సగం తెరుచుకునన లోకలోలంచి ఆమె.
“అంతదూరానికి కనపడతామనే?” సగం లోకల తలుపులన పెద్లోత మ్యస్తత అతను.
“అంతదూరమ్య మనకి కనపడకూడదని”
మ్యడూ, న్లుగూ, ఐద్ద పాట కూడా ఐపోవచిింది కేసెటోల. . .
వొళారకుాండా అంటాడు “నీతో ఎపుటికీ. . .”
“మాటాలడకలా, చిరాకు” మతుతగా విస్తకుాంది.
“నిజం చిటిటతల్దల. . .ఇదివరకెపుుడూ ఇంతలా !” ఆ క్షణంలో నిజమని నమమతూనే
చెబుతాడు.
“చెపాున్వదదని !” మాటలన వేళ్ాతో పొడవుగా, నిలువుగా నిలప్పసింది.
*
పాటలు ఆగపోయాయి.
కరెటనుల తీసిన కిటికీలోంచి చూస్తత .“నయం, ఇంక అరగంట టైమందిటికెటెటకాడ

.

పెటాట న” నబుల్క పైన్, మంచం కింద్ తనని తాను తిటుటకుంటూ వతుకుాంటున్నడు.
సంచీలోకి అనీన సరేదసి “ఇది తీసికెళ్ావూ? పాటల్ల, మనమ్య, ఎపుుడైన్ వింటావుగా!”
అందించబోయింది.
“ఫరావలేదు, ఇకాడే ఉండనివువహమమ .న్ దగిర చ్చలా కలెక్షనుల ఉన్నయి .యూదొరికింది !
.టికెటుట” సంచీ తీస్తకుని టైం చూస్తకుంటూ తలుపు తెరిచ్చడు.
*
రెండో వైపు పాడుతుంది కేసెటుట ఇంద్కటి కన్న చ్చలా పెదద వాల్లూమ లో..
న్లుగు, ఐదు, ఆరో పాట…
వళ్ళాపోతునన రైలుని కిటికీలోంచి చూస్తతంద్మె.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పాటలైపోయాయి.
కిటికీ రెకాలు పెదద చపుుడుతో మ్యస్తకవడం అంతదూరానికి ఎలానూ కనపడదు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆనందమనేది ఒక ప్రవృతిా
~ మరళీధర్ న్మాల

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మ్యూజంగ్స: ఆనందమనేది ఒక ప్రవృతిత
రచన: మరళీధర్ న్మాల
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు: http://patrika.kinige.com/?p=1371
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆనందమనేది ఒక ప్రవృతిత
“జీవితం బోర్ దొబిస్తతందిరా అబాియ్” మరలా అనేసాడు సాగర్. ఈ నెలలో రెండువేల
పదమ్యడోసారి ఇదే మకా వాడనటం. నిజానికి వాడ్డకే కదు న్కు కూడా రోజుకసారనన ఈ
మకా అనుకవటం పరిపాటి. అనుకవటానికి మాకు పెదద కరణాలు కూడా అవసరం లేదు.
ఉదయానేన ఆఫీస్తలో బండ్లడు వరుానన, అససలు వరుాలేక ఊస్తపోకపోయిన్, జీతం పెరిగన్
పెరగకపోయిన్, ప్రమోషన్ వచిిన్ రాకపోయిన్, వరిం పడకపోయిన్, సమయానికి రావాలసన
ట్రైన్ రాకపోయిన్, ట్రాఫిక సిగనలోల ఇరుకుాపోయిన్ చిరాగాి ట్టకొటుటకి వళ్ళా ఒక చ్చయ్ చెపిు “చీ
దీనెమమ జీవితం బోర్ దొబిస్తతంది బాబాయ్” అనుకవటం ఒక అలవాటు. కదు కదు ఒక
వూసనం. మందు తాగటం, సిగరెట్ కలిటంలానే ఇది మా వూసనం. మేనేజ్మెంట్ పాఠాలోల
చెపిునటుట మనకునన కసిని, కపానిన ఇలా బయట పె నటసేత, మనసంతా హిమాలయాలోల తపస్తస
చేసేత వచేింత ప్రశాంతతతో నిండ్డపోతుంది.
ఈ రోజు రాహువు, కేతువులు న్ రాశిచక్రమనే రిసార్టలో ఏ ఏ గదులోల మకం పెటాటరో
తెలయదు కనీ, వాడనన ఆ మకా న్కు నచిలేదు. నచికపోవటానికి ఒక కరణమంది. పనిలేక
అదే పనిగా ఫేస్తబుకుాలో తిరుగుతూ ఉం న జన్లు వ్రాసే టెకన ఫ్లస్టఫుడ్ హితభోధలనీన బాగా
వంటబ నటసి, సొంత రెసిపీతో ఒక థియరీ తయారు చేస్తకున్నను. ద్నిన ప్రపంచ్చనికి పరిచయం
చెయూటానికి సరైన సమయం కసం ఎదురు చూస్తతండగా ఈ మకా అనేసాడు సాగర్ గాడు.
ఆపిల్క ఐఫోన్ 5ఎస్/ఎన్ (*ఎన్ అం న న చేంజ్) అనే 2014 లో రాబోయే సరికొతత మోడల్క
రిల్దజ్ ఫంక్షన్ రేంజులో, న్ థియరీని విశ్వవాూపతంగా జన్లు వర్రెకిా చూస్తతండగా, టిఆరిుల
గ్రాఫులు చూసి సకల చ్చనెళ్ా యజమానులు అపోలో హాసిుటల్కకి పరుగులు తీస్తతండగా డయాస్
మీదకి టూపీస్ లుంగీలో వచిి ప్రకటిద్దం అనుకున్న. కనీ ఇలా ట్టకొటుటలో చెప్పుయాల్దసస్తతందని
కలలో కూడా అనుకలేదు.
కించితుత నిరాశ్ కలగన్, కనబడనివవక ద్చేస్తత సాగర్కి సమాధానం చెపాును.
“ఆనందమనేది ఒక ప్రవృతితరా. సంతృపిత అనేది ఒక మానసికసిథతి, జీవనవిధానం”. నటిలో
ఒంపుకునన ట్టని మింగలేక కకాలేక నిలబడ్డపోయాడు సాగర్. మరో క్షణంలో నరుకల, మ్రంగాక
గొంతుకల న్న్ ఆపసోపాలు పడాిడు. తరావత చిర్రెతుతకొచిి ఏవో చిటాటలు ఏకరువు
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పెటాటడులెండ్డ. చిరాకులో ఉ ననడ్డకి చిదంబర రహసాూలు అరిం కవని గ్రహించే సాథయికి నేనెపుుడో
మెచూూర్ అయిపోయాను. అందులోనూ ప్పదరికం ఒక మానసిక సిథతి అనన పెద్దయనిన అందరూ
మీదపడ్డ ఈకలు పీకి ఏకిపారేసిన సంగతి కూడా న్కు గురుతంది. జన్లకు నచిిన్
నచికపోయిన్ న్ సీవయ జాానంతో, సవంత అనుభవంతో తయారు చేస్తకునన థియరీ
వృధాపోనిసాతన్? జీవితమంతా యధాశ్కిత పుసతకలు వ్రాసో, ఉపన్ూసాలచోి దీనికి ప్రచ్చరం
కలుసాతను మరి. పనిలో పని మీరూ విన్ల మరి.
ఈ బలమన థియరీకి భీజం పడటానికి మొదటి కరణం బస్తస డ్రైవరుగా పనిచేసే మా
బాబాయ్ పైడ్డరాజు. పైడ్డరాజు చిన్ననన ఏ రాశిలో పుటాటడో తెలయది కనీ, మనిషికి వొళ్ాంతా
చమతాారమే. నిండుగా నవువతాడు, పకూారికి వినిపించేలా మాటాలడతాడు. మా కుటుంబంలో
చెవుడు ఉననవాళ్ాకి మిషనల అవసరం లేకుండా చేసాడు. చెవులు ఉ ననళ్ాకి చెవుడొచేిలా
చేసాడంటారు. మా పినిన పురటాలుగా ఉననపుుడు బ్బడి పాల ఖరుి కన్న, చెవులో పెటుటకునన దూది
ఖరెికుావయిూంది అని చెబుతుంది. కదనటానికి న్ అనుభవమ్య ఒపుుకలేదు.
ఓసారెపుుడో మా పెదదమమగారు కలం చేసారు. పదకొండోరోజు పెదదకరూం జరుగుతుం న
చిన్ననన మా న్ననగారి దగిరకొచిి “ఎపుుడో కని రావు. ఒకిస్తరు మా ఇంటిలో కూడా అడుగెటిట
వళ్ళా. చంటిది హడావుడ్డ చేసింది. రేపు ఇంటి దగిరే భోజన్లు పెడుతున్న అన్నడు”. “చ్చవింటి
నుండ్డ వేరే ఇంటిలో అడుగు పెటటకూడదురా. ఇపుుడ్లలా?” అన్నరు న్నన. “ననున న్ కుటుంబానిన
నిండు మనస్తతో దీవించే బంధువులు మీరే. మీ ఆశీస్తసలు లేకపోతే న్ కూతురి విశేషం వలతి
అయిపోతుంది. ఏ అనుమాన్లు పెటుటకకండ్డ. మీరంతా చలాలగా దీవిసేత మా ఇంటికే కీడురాదు”
అని పటుటబటిట అకాడునన బంధువులందరినీ ఇంటికి తీస్తకునిపోయాడు. అకాడే మొదటిసారి
బాబాయ్ న్ థియరీకి బలమన పున్ది వేసాడు.
ఆ రోజు ఆ మందితో పాటూ నేనూ చిన్ననన ఇంటిలో మొదటిసారి అడుగుపెటాటను.
ఇంటిలో ఉననది నలుగురు బాబాయ్,పినిన,చెలల,తమమడు. మ్యసలో పోసి చేసినటుటగా అందరూ ఒకే
రీతిలో సననగా, పొడవుగా ఉన్నరు. ఇలుల చూసేత చిననది. బంధువులంతా వచేిసరికి అనిన గదులు
నిండ్డపోయాయి. జన్లకి పడుకవటానికే తపు అటుఇటూ కదిలే అవకశ్ం లేనటుటంది. అందరూ
ఇబింది పడుతుండగా బాబాయ్ బయట నుండ్డ అపుుడే ఇంటికొచ్చిడు. ఈ ఇబింది చూసి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బాబాయ్ నొచుికుంటాడేమో అని అందరూ ఆయన మొహంలోకే చూస్తతన్నరు. “హమమయూ
ఇన్నళ్ళా ఈ ఇంటిలో అనీన నిండుకవటం తపు ఇళ్ళా నిండటం ఇదే మొదటిసారి” అని గటిటగా
నవావడు. ఆ నవువలోల పడ్డ అందరూ నిద్ర మరిిపోయి రాత్రంతా కబురుల చెపుుకుంటూ గడ్డప్పసారు.
ఆ మాటల మధూలో “దొమలెకుావగా ఉన్నయేంటిరా పైడ్డ” అని మా మేనతత కంపెసలంట్
చేసింది. “కొంపదీసి కొటిట చంప్పసావా ఏం న? అవి మా పెంపుడు ద్దమలు. మేమ నీచు తిన్న
తినకపోయిన్ వాటికి మాత్రం రోజూ మా రకతం పెటిట పెంచుకుంటున్నం” అన్నడు బాబాయ్. ఆ
మాటకి జన్లు నవావరో లేద్ద గురుతలేదు కనీ, న్ వరకూ ఆ మాటతో లైఫ్సెసటల్క అనే పుసతకం పై
సంతృపితని నిరవచిస్తత తనదైన సిగేనచర్ పె నటసాడు బాబాయ్.
న్లో నిద్రానమ పోయినన పైడ్డరాజు చిన్ననన తతావలన ఇపుుడు బటటబయలు చేసింది
ఇంటర్నె నట. ఎలా అం న అదీ చెబుతా. వరిం కురిసి చికకు పడ్డపోతుం న “ఈరోజు వరింలో
తడ్డసాను. చ్చలారోజుల తరావత న్ ఫ్రండ్ వరిం ననున చూడటానికి వచిింది. వి హగ్స ఈచ్
అదర్” అని సాఫ్టవేర్ ఇంజనీరయిన ఒకమామయి పోసేటస్తతంది. జనమంతా పొలోమని లైకులు
కొడతారు. ఒకాసారిగా ఫేస్బుకాంతా వరిం కురుస్తతంది. ఎండమండ్డపోతునన ఒక మధాూహనం
“ఈ రోజంతా వేడ్డగా ఉంది. బయటకు వళ్ాలేదు. కిటికీలో నుండ్డ న్ పూల మొకాలన, నీటికై
వతుకుాంటునన పిచుికలన చూస్తత గడ్డప్పసాను. BTW మీరు కూడా మీ మేడ మీద పిచుికుల
కసం వేసవిలో ఒక గనెనతో నీళ్ళా పెటటడం మరిచిపోకండ్డ” అని ఒక గృహిణి కిటికీ గుండా తీసిన
పిచుికుల ఫోటోలతో సహా పోస్తట వేస్తతంది. తరావత ప్రహసనం మీకు తెలసిందే.
మనలో

నలలబటటలేస్తకుని

తిరిగే

సైతాన్

గాడ్డని

బయటకు

నె నటసి,

తెలల

బటటలేస్తకు ననడ్డతో చరిిసేత మనక విషయం అరిమవుతుంది. ఆ ఎండలో రిల్దజ్ సినిమా
టికెటలకసం పడ్డగాపులు కసి, బాలకుటికెటుట గాడ్డతో బరాలాడ్డ చిరాకు పడ్డపోతున్నవు కనీ
ఇంటిపటుటనే ఉండ్డ, తలకి నవరతన వ్రాస్తకుం న నీకు మాత్రం మెదడు కూలుగా ఉండదూ?
అంచేత నే చెపోుచేిదేంటం న “ఆనందమనేది ఒక ప్రవృతిత. సంతృపిత అనేది ఒక
మానసికసిథతి, జీవనవిధానం”. అవి రైతుబజారులో న, బ్బగ్సబజారులో న దొరకవు. ఎవరికి వారి
సవంత రెసిపీ ఉండాల. మీరు తయారు చేస్తకున్నక పదిమందికీ పంచటం మరిచిపోకండ్డ. అపుుడే
కద్ ఆ పదిమంది వారి రెసిపీలు మీకూ పంచుతారు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

*
patrika.kinige.com

సీక్రెట్ లైఫ్ ఆఫ్ వాలటర్ మిట్టట
~ జేమ్స్ థరబర్ (అనువాదం: వంకట్ సిదాారెడ్డి)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సినిమా వనుక కథ: సీక్రెట్ లైఫ్ ఆఫ్ వాలటర్ మిట్టట
రచన: జేమస థరిర్
అనువాదం: వంకట్ సిద్ిరెడ్డి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: డ్డసెంబరు 1022
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=821
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“సినిమా

వెనుక కథలు” శీర్షికన వస్ుునన ర్ెండో కథ ఇది నినన కథ లన్ని .ముఖ్యమన

ఆలన్చనను తీస్ుకుని, దానిని విస్ు ర్షెంని పూర్షు స్థాయి చలననిత్రెంగథ రూప ెందిెంచడెంలన్
విజయవెంత్మైన వథటిలన్ ఒకటి .“సీక్ెట్ ల ఫ్
ై ఆఫ్ వథలట ర్ మిటటట” చాలా నినన కథక్థా .
క్థ టట ల ు ైలల ై ా ల ని ట్ కథ .విస్ు ర్షెంచడానిక్వ ెంతం

వక్థాెం ింనన కథ1947 లన్ ే

ఒక పూర్షు స్థాయి చలననిత్రెంగథ తెరక్క్వకెంది; వథరెం క్వెత్మే డబెంెం ర్(, 25, 2013) మర్ోస్థర్ష
మర్షక్థలన్

ట్

కథ

ఆధారెంగథ

రూప ెంనిెంచ డడ

మర్ో

చలననిత్రెంవిడు ల ైెంది. ఆస్క్వుకరమైన విషయెం ఏమిటెంట, ట్ కథ రచయిత్ జేమ్స్
థరబర్, త్న కథ ఆధారెంగథ సినిమా తీయకుెండా ింెండడానిక్వ ఒక నిర్థాత్కు పదివల

డాలరలు

ుర్షవవడానిక్వ సి ధ పడాడడట. చాలా గమాత్త
ు గథ స్థగే ట్ కథలన్ ముఖ్య పథత్రధార్ష

వథలట ర్ మిటటటకథ పరెంగథ చ సు ఇెం ులన్నుెంని క్ేవలెం సోటు మాత్రమే తీస్ుక్ంగపగే .
. వక్థాెం ింెంది1947 లన్ వనిిన సినిమాలన్ మిటటట పథత్ర వయస్ు త్గషగెంని, త్ని భారయ
స్థానెంలన్ త్పు పథత్రని పరవేా ైోటట ారల ఆ ైోైన .మర్ష క్ొనిన క్ొత్ు పథత్రలను పర్షచయెం
చేయడమే క్థకుెండా, కలలన్ు మాత్రమే క్థకుెండా నివర్షక్వ నిజలవిత్ెంలన్ కూడా హీర్ో గథ
నిపనిపో యిే పథత్రలా మిటటట పథత్ర ను రూప ెందిెంచారలట్ కథ ైరరేతం ే మన . తెలుగు
రచయిత్ త్రరపుర “స్ు ాబర్థయుడబ రహస్య లవిత్ెం” కథను ర్థెంథరల .– వెెంకట్ సిదధ ార్డబడ

సీక్రెట్ లైఫ్ ఆఫ్ వాలటర్ మిట్టట
“మనం బయలేదరుతున్నం!” కమాండర్ గొంతు కంచులా మోగంది. అతను య్యనిఫ్లమ
ధరించి ఉన్నడు; భారీ అలలకలు కలగన తెలలని టోపీని ఒక వైపుగా కిందకి లాగ సెసటలష గా తలపై
పెటుటకున్నడు. “నననడ్డగతే ఈ తుఫ్ల నల మనం మందుకు వళ్లడం ఏ మాత్రం మంచిది కదు
సార్”. “నేను నినున అడగడం లేదు లెపెటనెంట్ బెర్ి. మనం బయలేదరుతున్నం! హెడ్ లైట్స సివచ్చన్
చేయండ్డ! ఇంజన్ సామరాథూనిన 8500కు పెంచండ్డ!” అన్నడు కమాండర్. ఇంజన్ విభాగంలోని
సిలండరుల సంఘటితమ భారీ శ్బదం చేస్తతన్నయి: టా-టకటా-టకటా-టకటా-టాటకటా. పైలట్
సీటు దగిరునన కిట్టకీ అదదంపై ఏరుడ్డన మంచు వైపు తేరిపార చూసాడు కమాండర్. దగిరకు నడ్డచి
అకాడునన కిలషటమన అమరికలో ఉనన మీటలను అటూయిటూ మారాిడు. “ఎనిమిదవ నెంబర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సహాయక ఇంజన్ ని కూడా ఆన్ చేయండ్డ” అంటూ అరిచ్చడు. ఆ మాట అందుకుని, “ఎనిమిదవ
నెంబర్ సహాయక ఇంజ్జన్ ని ఆన్ చేయండ్డ” అంటూ తన వాళ్లవైపు చూసి అరిచ్చడు లెఫెటనెంట్
బెర్ి. “మ్యడో నెంబర్ ఫిరంగలో మందుగుండు పూరితగా నింపండ్డ!” అరిచ్చడు కమాండర్.
“మ్యడో నెంబర్ ఫిరంగలో మందుగుండు పూరితగా నింపండ్డ!” హైడ్రోప్పలన్ లోని ఎనిమిది ఇంజనుల
గటిట శ్బదం చేస్తత మొదలయాూయి. ప్పలన్ లోని వివిధ భాగాలను సిదిం చేస్తతనన సిబింది ఒకరి
వైపొకరు చూస్తకుని నవువకున్నరు, “ఈ మసలాడు ఎలాగోలా మనలన ఇకాడునంచి
బయటపడేసాతడు. అసాధుూడు. అసలు భయమననది ఏ కశాన్ లేదు!” ఒకరితో ఒకరు
అనుకున్నరు.
“చ్చలా సీుడ్ గా వళ్ళతన్నరు” అరిచింది మిట్టట భారూ . “ఎందుకంత సీుడు? అవతలేం
మనిగపోయిందని” అడ్డగంది.
“ఏంట్ట?” అన్నడు వాలటర్ మిట్టట. తన పకా సీటోల కూరుిని ఉనన తన భారూ వైపు
ఆశ్ిరూంగా చూశాడు; నిరాఘంతపోయాడు. ఓ క్షణం అతనికేమీ అరథం కలేదు. గుంపులోనుంచి
తోస్తకొచిి అకరణంగా తన మీద అరిచి గోలచేసే వింత మహిళ్లా అనిపించింద్మె. “యాభై
ఐదులో వళ్ళతన్నరు మీరు,” అంద్మె. “నలభై కిలోమీటరల సీుడు కి మించి వళ్లడం
న్కిషటమండదని మీకు తెలుస్త కద్. యాభై ఐదులో ఉన్నరు మీరు.” వాలటర్ మిట్టట ఏమీ
మాటాలడలేదు. ఇరవై ఏళ్ల తన విమానయానపు అనుభవంలోకెలాల అతి ఘోరమన తుఫ్లనులో
దూస్తకెళ్ళతనన SN202 హైడ్రోప్పలన్ చపుుళ్ళల తన మదిలోనుంచి మెలలగా జారుకుంటుండగా,
నగరంలోని ష్బపింగ్స మాల్క వైపు మౌనంగా తన కరుని పోనిచ్చిడు. “మీకు మళీల ఏద్ద అయిూంది.
ఎందుకలా బ్బగుస్తకుపోతున్నరు?” అంది అతని భారూ. “చెప్పత వినరు. డాకటర్ రెన్ి కి
చూపించుకండ్డ ఒకసారి. ఎందుకైన్ మంచిది.”
వాలటర్ మిట్టట కరు ని ష్బపింగ్స మాల్క మందు ఆపాడు. “నేను హెయిర్ కటింగ్స చేస్తకుని
వచేి లోగా మీరెళ్ళల మంచి బూటుల కొనుకాండ్డ,” అంద్మె కరులోనుంచి దిగడానికి సిదిమవుతూ.
“న్కేమీ అవసరం లేదు,” అన్నడు మిట్టట. “మీతో వాదించే సమయం న్కు లేదు. అయిన్
మీరింక వయస్తలో ఉన్నరనుకుంటున్నరేమో,” అంటూ అదదంలో ఒకసారి తనని చూస్తకుని
కరు లోనుంచి దిగంద్మె. ఆమె దిగగానే మిట్టట కరు ని మందుకు తియూడానికి సిదిమయాూడు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“మీ గొలవస ఏమపోయాయి? ఈ చలలో మీరు గొవస ఎందుకు వేస్తకవటం లేదు?” మిట్టట
మౌనంగా తన పాూంట్ జేబులోనుంచి గొలవస తీస్తకుని చేతులకు వేస్తకున్నడు. ఆమె అలా
ష్బపింగ్స మాల్క లోకి వళ్లగానే కరుని మందుకు పోనిచ్చిడు. కరు ఒక రెడ్ సిగనల్క దగిర ఆగగానే
గొలవస తీసి వేసే ప్రయతనం చేస్తతండగా ట్రాఫిక సిగనల్క రంగు మారింది. పకానే ఉనన పోల్దస్త వాడు
“బ్రదర్, కరు తీయండ్డ,” అని హడావుడ్డ చేయడంతో గొలవస వనకిా లాకుాని అకాడునంచి
బయలేదరాడు. ఏ లక్షూం లేకుండా కసేపు నగర వీధులోల చకారుల కొటాటడు మిట్టట. కసేపటికి
హాసిుటల్క పకాన ఉనన పారిాంగ్స సథలం వైపు కి కరుని పోనిచ్చిడు.
“…వలంగటన్ మెకిమలాన్ అనీ ఒక కట్టశ్వరుడు,” అంది నర్స. “అవున్?” అన్నడు మిట్టట,
తన చేతికి ఉనన గొలవస తీస్తత. “ప్రస్తతతం కేస్ ఎవరు హాూండ్డల్క చేస్తతన్నరు?” అని అడ్డగాడు.
“డాకటర్ రెన్ి మరియు డాకటర్ బెన్బో. వాళ్లతోపాటు ఇదదరు సెుషలషట లు కూడా ఉన్నరు; డాకటర్
రెమింగటన్ నూూయార్ా నుంచి వచ్చిరు. డాకటర్ పిచర్ి మిట్ఫోర్ి లండన్ నుంచి ఈ కేస్త కసం
ప్రతేూకంగా వచ్చిరు.” నర్స తో పాటు మిట్టట కరిడార్ లో నడుస్తతండగా ఒక గది తలుపు
తెరుచుకుని డాకటర్ రెన్ి బయటకు వచ్చిడు. అతని మొహంలో తీవ్రమన అలసట, ఆంద్దళ్న
కొటొటచిినటుట కనిపిసోతంది. “హలో మిట్టట. నీకు మెకిమలాన్ తెలుస్త కద్! అదే కట్టశ్వరుడు;
రూజ్వల్కట కి మంచి సేనహితుడు కూడా! అతని కేస్త మా చ్చవుకొచిింది… కలమ వాయువులు
కలేయంలోకి పాకడంతో పరిసిథతి విషమించింది. మీరొక సారి చూడగలగతే…” అన్నడతను.
“తపుకుండా,” అన్నడు మిట్టట.
ఆపరేషన్ థియేటర్ లో గుసగుసల మధూ మిట్టటని పరిచయం చేశాడు అందరికీ : “డాకటర్
రెమింగటన్, డాకటర్ మిట్టట. డాకటర్ పిచర్ి మిట్ఫోర్ి , డాకటర్ మిట్టట.” “ఎకెసవర్ి డయాబ్బట్టస్ సిండ్రోమ
గురించి మీ పరిశ్లధనలను చదివాను, నిజంగా అదుుతం సర్,” మిట్టట తో సంతోషంగా చేతులు
జోడ్డస్తత అన్నడు పిచర్ి. “ధనూవాద్లు,” అన్నడు మిట్టట. “మీరు అమెరికలో ఉన్నరనన
విషయమే తెలయదు మిట్టట,” కొంచెం కపంగా అన్నడు రెమింగటన్. “ఈ కేస్త కసం ననున
నూూయార్ా నుంచీ, పిచర్ి ని లండన్ నుంచి ప్రతేూకంగా పిలపించ్చరు” “ఈ కేస్ గురించి మీరు
ప్రతేూకంగా వచిినందుకు ధనూవాద్లు,” అన్నడు మిట్టట. ఇంతలో ఆపరేషన్ నబుల్క కి
అనుసంధానంగా ఉనన ఒక పెదద మెషీన్ “టా-టకటా-టకటా-టకటా-టాటకటా” అంటూ శ్బదం
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చేయన్రంభించింది. “ఈ కొతత అనసిథటైజర్ మెషీన్ ఎకాడో దెబితిననటుటంది,” కంగారుగా
అరిచ్చడు ఒక జూనియర్ డాకటర్. అందరూ అతని వైపు చూశారు. “దీనిన బాగు చేయగలగే వాళ్ళా
ఈ రాష్ట్రంలో ఎవరూ లేరు,” అన్నడతను. “సరే, అరవొదుద. ఏద్ద ఒకటి చేద్దం లే!” అంటూ మిట్టట
ఎంతో ప్రశాంతంగా మెషీన్ దగిరకు వళ్ళలడు. అది ఇపుుడు “టా-టకటా-ట్టటిక-టా-ట్టట్టటిక”
అంటూ వింతగా శ్బాదలు చేసోతంది. మెషీన్ పై మెరుస్తతనన కొనిన మీటలను కదిలంచి చూశాడు.
“మీలో ఎవరి దగిరైన్ ఫంటెన్ పెన్ ఉంద్?” అన్నడు మిట్టట. ఎవరో అతనికి ఒక ఫంటెన్ పెన్
అందించ్చరు. మెషీన్ పై భాగానిన తెరిచి చూశాడు; లోపల ద్ద్పు విరిగపోయే పరిసిథతిలో ఉనన
ఒక సీల తీసి ద్ని సాథనంలో ఫంటెన్ పెన్ ని అమరాిడు. “ఒక పది నిమిష్బల వరకు ఈ మెషీన్
పనిచేస్తతంది. ఆపరేషన్ కొనసాగంచండ్డ,” అన్నడు. ఇంతలో ఒక నర్స వేగంగా రెన్ి వదదకు వళ్ళల
చెవిలో ఏద్ద చెపిుంది. మిట్టట చూస్తతండగానే రెన్ి మొహం తెలలబోయింది. “ప్పషంట్ కరియాపిసస్
సిథతిలోకి జారుకున్నడు,” ఇబిందిగా అన్నడు డాకటర్ రెన్ి. “మిట్టట, ఇక మీరే ఏదైన్ చెయాూల”
భయంతో వణుకు మొదలైన అతని వైపు ఒకసారి చూశాడు మిట్టట. మరో వైపు ఏం చెయాూలో
తెలయక చేతులు నలుపుకుంటూ నిలుిన్నరు ఇదదరు సెుషలస్ట వైదుూలు. “సరే న్ ప్రయతనం
చేసాతను,” అన్నడు మిట్టట. అతనికి ఒక తెలలటి డాకటర్ గౌన్ తొడ్డగారు; మిట్టట తన మాస్ా ని ఒకసారి
సరి చూస్తకున్నడు; గోలవస ని పైకి లాకుాన్నడు. ఇంతలో నర్స మెరుసోతనన ఒక పరికరానిన అతని
చేతిలో…
“గురువుగారూ కసాత చూస్తకుని వళ్లండ్డ. ఏద్ద ఒకద్నిన గుదెదయూగలరు!” వాలటర్ మిట్టట
ఒకాసారిగా సడన్ బ్రేక వేశాడు. “ఇకాడ పార్ా చెయూకూడదండ్న,” అన్నడు పారిాంగ్స అటెండ్లంట్.
“ఓ సారీ,” అన్నడు మిట్టట. తను కరాపిన ప్రదేశ్ం కరుల బయటకు వళ్ళల ద్రిలో అడింగా ఉందని
గ్రహించ్చడు మిట్టట. కరు వనకిా తీస్తతండగా “ఫరావలేదు సార్. అకాడ వదిలేయండ్డ. నేను పార్ా
చేసాతను” అన్నడు పారిాంగ్స అటెండ్లంట్. మిట్టట కరులోంచి దిగుతుండగా “తాళ్ళలవవండ్డసార్”
అని అటెండ్లంట్ అనడంతో, మిట్టట తన కరు తాళ్ం చెవులని అతనికి ఇచ్చిడు. వంటనే
అటెండ్లంట్ కరులోకి దూస్తకెళ్ళల మందుకీ, వనకిా ఎంతో చ్చకచకూంగా నడుపుతూ ఖాళీ
ప్రదేశ్ంలో కరుని పార్ా చేశాడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఈ పనివాళ్ళల పెదద అతిగాళ్ళా; వీళ్లకే అనీన తెలుసనుకుంటారు, అని అనుకుంటూ వీధలో
నడక ప్రారంభించ్చడు మిట్టట. మంచులో ప్రయాణించేందుకు వీలుగా తన కరు టైరలకు బ్బగంచిన
గొలుస్తలు విపుడంలో తను ఇబింది పడ్డన ఘటన అతనికి గురుతకొచిింది. ఆ రోజు కరు టైరలకు
ఉనన గొలుస్త తొలగంచే క్రమంలో, టైరల మధూ గొలుస్త ఇరుకుాపోయింది . ఆ తరావత కసేపటికి
ఒకడు వచిి తన వైపు చూసి అద్దలా నవువతూ, గొలుస్త విపాుడు. అపుటునంచీ కరు టైర్ కి వేసిన
గొలుస్త విపుడానికి ఎవరో ఒకరి సాయం తీస్తకమని బలవంతపెడుతంది మిట్టట భారూ. ఈ సారి
నుంచీ ఇలాంటి పరిసిథతులోల, తన కుడ్డ చేతికి ఒక కటుట కటుటకవాలనుకున్నడు మిట్టట; అపుుడు
ఎవరూ తనని చూసి నవవరనుకున్నడు. ఈ ఐడ్డయా ఏద్ద బావుంది. కుడ్డచేతికునన కటుట చూసిన
వాళ్ళా, నేన్ గొలుస్త తీసే పరిసిథతిలో లేనని అనుకుంటారు. ఇలా ఆలోచిస్తత నడుసోతనన మిట్టట ఫుట్
పాత్ మీద ఉనన మటిట కుపును కలతో తన్నడు. “బూటుల,” అని తనలో తనే అనుకుని, దగిరలో
ఏదైన్ చెపుుల అంగడ్డ కనిపిస్తతందేమోనని చుటూట చూశాడు.
అపుుడే కొనన బూటల డబాిను చంకలో పెటుటకుని వీధలోకి వచిిన వాలటర్ మిట్టట, తన భారూ
కొనమని చెపిున మరొక వస్తతవేంటో గురుతరాక సతమతమయాూడు. ఇంటినుంచి బయలేదరే మందు
ఆమె రెండు సారుల మరీ మరీ చెపిుంది. అయిన్ వారం వారం ఇలా టౌన్ లోకి ష్బపింగ్స కి
రావడం, ప్రతి సారీ ఏద్ద ఒక తపుు జరగడం- ఇదంతా చ్చలా ఇబిందికరంగా తోచింది మిట్టటకి.
మొహం తుడుచుకునే తువావలా? షేవింగ్స చేస్తకునే బలడా? కదు కదు. టూత్ ప్పస్ట, బ్రష, సోడా
ఉపుు, బొంద మరియు బోష్బణం? అతని వలల కలేదు. కనీ ఆమెకు మాత్రం ఖచిితంగా
గురుతంటుంది. “నేను తెమమనన అది ఏది? మరిిపోయానని మాత్రం చెపొుదుద,” అంటుంద్మె.
ఇంతకీ-ఏంటా-అది. వారాతపత్రికలమమతునన ఓ కుర్రాడు, ఏద్ద సెనేసషనల్క కేస్త గురించి వచిిన
హాట్ హాట్ నూూస్ అరుస్తత మిట్టట ని ద్టుకుంటూ వళ్ళలడు.
…“బహుశా ఇది చూసేత మీకు జాాపకం వస్తతందేమో!” డ్డఫెనుస న్ూయవాది హఠాతుతగా
బోను లో ఉనన వూకిత వైపు దూస్తకొచిి ఒక తుపాకీ ని అతనికి అందచేశాడు. “ఇది మీరెపుుడైన్
చూశారా?” వాలటర్ మిట్టట తుపాకీ ని తన చేతిలోకి తీస్తకుని క్షుణణంగా పరిశీలంచ్చడు. “ఇది న్దే.
వబల వైకర్స. 50.80 మోడల్క,” నెమమదిగా చెపాుడు మిట్టట. కరుట హాలోల కలకలం రేగంది. “ఆరిర్.
ఆరిర్” అంటూ ఆదేశించ్చడు న్ూయమ్యరిత. “పటటపగలే ఆయుధాలు పటుటకుని తిరిగేంత
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కిరాతుకుడ్డవి నువువ, నిజమేన్?” పరోక్షంగా ఆరోపిస్తతనన ధోరణిలో అడ్డగాడు న్ూయవాది.
“అబెేక్షన్ యువరానర్!” అరిచ్చడు మిట్టట తరపు న్ూయవాది. “న్ కలయింట్ తుపాకీ వాడగలగే
పరిసిథతులోల లేడని ఇదివరకే మేమ నిరూపించ్చమ. జులై పధానలుగవ తేదీ రాత్రి న్ కలయింట్
చేతికి కటుట కటటబడ్డ ఉననదనన సాక్ష్యూధారాలు మీకు అందచేశాం.” వాలటర్ మిట్టట ఏద్ద
చెపుదలుచుకుననటుటగా

తన

చేతిని

పైకెతతడంతో

వాదించుకుంటునన

న్ూయవాదులదదరూ

ఆగపోయారు. “ఈ తుపాకే కదు. ప్రపంచంలోని ఏ తుపాకీతో ఐన్, మ్యడొందల అడుగుల
దూరం నుంచి సైతం, న్ ఎడం చేతోత గ్రెగరీ ని కలి చంపి ఉండేవాణిణ.” మరోసారి కర్ట హాలు
మొతతం గందరగోళ్ంలో పడ్డపోయింది. ఇంతలో ఒక యువతి గటిటగా ఏడుస్తత వాలటర్ మిట్టట
నిలుినన బోను దగిరకు వచిి అతని ఒడ్డలో వాలపోయింది. న్ూయవాది ఆమెను అకాడునంచి లాగే
ప్రయతనం చేశాడు. న్ూయవాది గడిం పై ఒక పిడ్డగుదుద విసిరుతూ “పోరా పిచిి కుకా!” అంటూ
అరిచ్చడు మిట్టట.
“కుకా బ్బసెాటుల!” సంతోషంగా అరిచ్చడు వాలటర్ మిట్టట. రోడ్ మీద నడుస్తతననవాడలాల
ఒకాసారిగా ఆగపోయాడతను. అపుటివరకూ తనను చుటుటమటిటన కర్ట భవంతి మెలలగా
మాయమ నగరంలోని భవన్లు ఒకాసారిగా లేచి నిలబడాియి. మిట్టటని చూస్తత నవువకుంటూ
వళ్ళలపోయింద్ద యువతి. “అతను కుకా బ్బసెాటలంటున్నడు.” అని తన పకానున్నమెతో అంది.
“తనలో తానే కుకా బ్బసెాటలని అనుకుంటున్నడు. వినలేద్?” వాలటర్ మిట్టట అకాడునంచి చపుున
మందుకు కదిలాడు. మందు కనిపించిన పెదద స్తపర్ మారెాట్ వదిలేసి రోడుి చివరోల ఉనన మరో
చినన స్తపర్ మారెాట్ లోకి అడుగుపెటాటడు. “చినన కుకా పిలల కసం బ్బసెాటుల కవాల,” అని
అకాడ పనిచేసే గుమాసాతని అడ్డగాడు. “ఏదైన్ సెుషల్క బ్రండ్ కవాలా సార్?” తుపాకీ
ప్పలిటంలో జగమెరిగన మొనగాడు కసేపు ఆలోచించ్చడు. “ఆ పాకెట్ మీద ‘ఒకసారి తిం న మళీల
మళీల కవాలంటాయి’ అని రాసి ఉంటుందే అది,” చెపాుడు మిట్టట.
వాచీలో టైం చూస్తకున్నడు. ఇంక పదిహేను నిమిష్బలోల తన భారూ కటింగ్స
చేపించుకవడం పూరతవుతుంది. ఒకవేళ్ తలారడం ఆలసూమతే ఇంకొంచెం సమయం పటొటచుి;
ఒకాసారి ఆమె తలారడానికి చ్చలా సమయం పడుతంది. మందు ఆమే హోటల్క కి చేరుకవడం
ఆమెకిషటం ఉండదు. మిట్టటనే మందు హోటల్క కి చేరుకుని అకాడ తన కసం ఎపుటిలానే
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఎదురుచూడాలనుకుంటుంది. హోటల్క లాబ్బ లో ఉనన పెదద కురీిలో కూలబడాిడు మిట్టట. బూటల
పెటెటను, కుకా బ్బసెాటులనన సంచీతో పాటు నేలమీద పెటాటడు; పకానే ఉనన పాత పత్రికనొకద్నిన
తీసి కురీిలో చేరగలబడాిడు. “తన వైమానిక దళ్ంతో జరమనీ ప్రపంచ్చనిన జయించగలద్?” అనే
వాూసంలో ఉనన విమాన్లు, బాంబు ద్డ్డలో నేలమటటమయిన భవన్ల చిత్రాలను చూశాడు
వాలటర్ మిట్టట.
… “సార్, ఫిరంగుల మోతకి మన రాూలే బాగా జడుస్తకుననటుటన్నడు,” చెపాుడు
సారెేంట్. చెరిగపోయిన జుటుట తన మొహం మీద పడుతుండగా, తలెతిత పైకి చూశాడు కెపెటన్ మిట్టట,
“అతనిన మిగతావాళ్లతో కలపి పడుకబెటటండ్డ. నేను ఒకాణ్ణణ వళ్ళతను.” “కనీ మీరు వళ్లడం
అసాధూం సర్! ఆ బాంబర్ విమానం నడపడానికి ఇదదరు పైలటుల ఖచిితంగా అవసరం.
అంతేకదు. ఆ జరమన్ విమాన్లు ఇపుటికే మన విమాన్లను తుతుతనియలు చేసేస్తతన్నయి. వోన్
రిచమన్ తన జరమన్ విమాన్లతో ఇకాడునంచి ఫ్రాన్స వరకూ గాలోల విన్ూసాలు చేస్తతన్నడు,”
ఆంద్దళ్నగా అన్నడు సారెేంట్. “ఎవరో ఒకరు మందుకు వళ్లకపోతే వాళ్ల ఆటలు సాగుతూనే
ఉంటాయి సారెేంట్! నేను వళ్ళతన్నను. రా, ఓ పెగేిస్తకుంద్ం,” రెండు గాలస్తలోల బ్రందీ పోసి
ఒకద్నిన సారెేంట్ కి అందించ్చడు. యుది బ్బభతసపు గరిేంపులు అతి సమీపంలో వినిపిస్తతన్నయి.
బయట ప్పలన ఒక బాంబు ధాటికి వారు కూరుినన గది తలుపులు సైతం ఛిన్నభిననమయాూయి.
“ఇదేద్ద బాగా దగిరగా పడ్డంది,” లెకాలేనటుటగా అన్నడు కెపెటన్ మిట్టట. “జరమన్ సైనూం
చుటుటమడుతోంది కెపెటన్,” అన్నడు సారెేంట్. “చచిిన్ బతికిన్ ఒక న సారి కద్ సారెేంట్,”
అలవోకగా నవువతూ అన్నడు మిట్టట. “కనీ చచిికూడా బతకగలం తెలుసా?” అంటూ మరొక పెగ్స
బ్రందీ పోస్తకుని తాగేశాడు. “క్షమించండ్డ సార్… కనీ మీ అంత సెసటల్క గా బ్రందీ తాగేవాళ్లని
మరెకాడా చూడలేదు సార్,” అన్నడు సారెేంట్. మిట్టట సమాధానం చెపులేదు. అకాడునంచి లేచి
తన వబల వైకర్స తుపాకీ ని సరుదకున్నడు. “ఎదర ఓ నలభై కిలోమీటరల ద్క నరకమే సార్,”
అన్నడు సారెేంట్. మిట్టట చివరి పెగ్స కనిచేిశాడు. “ఆలోచిసేత జీవితమే నరకం సారెేంట్!”
మరఫిరంగుల ద్డ్డ

పెచిరిలులతోంది. టట్-టట్

మంటూ

మెషీన్ గన్ ల చపుుళ్ళల

మారుమోగపోతున్నయి. దూరంగా ఎకాణుణంచో యుది టాూంకులు “టా-టకటా-టకటాటకటా-టాటకటా” అని వికృతంగా శ్బాదలు చేస్తత మందుకు కదులుతున్నయి. “ప్రయతమా

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నీవచట కుశ్లమా” అని పాడుకుంటూ తలుపు దగిరకు నడ్డచ్చడు వాలటర్ మిట్టట. ఇంతలో వనకిా
తిరిగ సారెేంట్ వైపు చూస్తత, “మళీల కలుద్దం!” అని చెపుతండగా…
అతని భుజానేనద్ద తాకింది. “హోటలంతా మీ కసం వతుకుతున్నను! ఈ పాత కురీిలో
మనగదీస్తకు పోతే మీరెకాడున్నరో న్కెలా తెలుస్తతంది?” అంది మిట్టట భారూ. “టారెిట్
దగిరకొచేిస్తతంది,” అన్నడు పరధాూనంగా. “ఏంట్ట! ఇంతకీ నేను తెమమనన అది తెచ్చిరా? కుకా
బ్బసెాటాల? ఆ బాకస ఏంటి?” అంద్మె. “బూటుల,” అన్నడు మిట్టట. “ష్బప్ లోనే వేస్తకుని
రావొచుిగా,” అంది. “ఆలోచించ్చను. నేను కూడా అపుుడపుుడూ ఆలోచించగలనని నీకెపుుడూ
తటటద్?” అన్నడు మిట్టట. ఆమె మిట్టట వైపు చిత్రంగా చూసింది. “ఇంటికి వళ్లగానే కసత మీ
టెంపరేచరు చూడాల,” అంద్మె.
కిర్రు కిర్రు మని శ్బదం చేస్తతనన రివాలవంగ్స డోర్స నుండ్డ వారు బయటకు నడ్డచ్చరు. కరు
పారిాంగ్స చేసిన సథలం అకాడకు రెండొందల మీటరల దూరంలో ఉంది. ఇదదరూ పారిాంగ్స వైపు
నడుస్తతండగా, ద్రిలో కనిపించిన మందుల ష్బపు ఎదురుగా ఆగ, “మీరు ఇకాడే ఉండండ్డ. నేను
ఏద్ద కొనడం మరిిపోయాను. ఒకా నిమిషంలో వచేిసాతను.” అంద్మె. ఆమె నిమిషంలో
తిరిగరాదని అతనికి తెలుస్త. సిగెరెట్ మటిటంచ్చడు వాలటర్ మిట్టట. ఇంతలో వరిం మొదలైంది;
మంచు కలసిన వరిం. అతను సిగెరెట్ తాగుతూ మందుల ష్బపు గోడకనుకునన వాడలాల…
ఉననటుటండ్డ నిటారుగా నిలుిన్నడు. “ల్దంగే ప్రసకేత లేదు” అంటూ, ఆఖరు దమమ లాగ సిగెరెట్ ని
నేలకేసి కొటాటడు. అతని మొహం మీద ఒక చిరునవువ ప్రతూక్షమంది. ఎదురుగా మంచుకొస్తతనన
పటాలానిన ఏ మాత్రం లెకా చెయూకుండా వారి కేసి తిరసాారపూరితంగా చూస్తత తన చొకా
గుండ్నలు విపిు గరవంగా రొమమ చూపించి కలిమని సవాలు చేస్తత శిలుంలా నిలుిన్నడు –
చివరివరకూ అజేయంగా పోరాడ్డన వాలటర్ మిట్టట.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గణపతి వైదయం
~ కొల్లలరి సోమశంకర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అనువాదం: గణపతి వైదూం
రచన: కొల్లలరి సోమశ్ంకర్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=991
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గణపతి వైదూం
“అబాి...”- అరిచింది మంజుల. ఎంత నొపిుగా ఉంద్ద ఆ అరుపులోనే తెలుసోతంది.
ఏమన్ తను ఓ భోళ్ళ మనిషి. ఆనందమన్, దుఃఖమన్ వంటనే ప్రదరిశస్తతంది.
నేను వనకిా తిరిగ ఆమె వైపు చూసాను. పొదుదనేన లేచి, బలల మీద పరిచి ఉనన పిలలల స్తాలు
య్యనిఫ్లమస ఇస్త్రీ చేస్తతన్నను. “ఏమంది?” అన్నను కసత కంగారుగా.
“మోచెయిూ గోడకి కొటుటకున్నను...” – అంది మంజుల, ఇంక నొపిుతో విలవిలలాడుతూ.
తను వంటింటోలకి వసోతం న, పరాకుగా ఉండడం వలల మోచెయిూ గోడకి గటిటగా తగలనటులంది.
హాలోలకి వంటింటోలంచే ద్రి ఉంది, ద్నికి తలుపులు లేవు.
మంజు మీద జాలేసింది. కనీ తిరిగే కలు, వాగే నరు ఊరుకవననటుల, న్ నటి తీట
ఊరుకదు. మా ఆవిడ్డన ఎపుుడూ ఏద్ద ఒకటి అంటూనే ఉంటాను, మా ఇదదరి మధూ వాగుూద్ిలకు
కరణమవుతూంటాను.
“హాఁ.... బహుశా నినన రాత్రి కురిసిన వరాినికి, మన ఇలుల మడుచుకుపోయిందేమో...”
అన్నను హాసూంగా.
న్కేసి కపంగా చూసింది మంజు. “నేను కొంచెం లావయాూనని న్కు తెలుస్త... మీరేం
వేళ్ళకళ్ం చెయకారాల...”.
“అహ.. అది కదు..” అంటూ అనవసరంగా నరు జారి చికుాకునన ఆ విపతార
పరిసిథతిలోంచి బయటపడేందుకు ప్రయతినంచ్చను.
“ఓ సననని న్జూకైన పిలలని చూడమని మీ అమమగారిని అడగొచుిగా, తమరికి మరో
పిలలని... ఓ మెరుపుతీగని చూడమం న ఆవిడ ఇపుటికీ సిదిమే....” అంది వూంగూంగా.
ఇంక మంజు మాటల ప్రవాహం మొదలయింది. ఎంత తకుావ తిన్న, బరువు
పెరిగపోతున్ననని, ఇంటి పనులనీన చేయడానికి తనకి శ్కిత కవాలని, కుటుంబ బాధూతలెకుావై
పోయి తనని తాను పటిటంచుకడం మానేసానని వాపోయింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇది మాకు మామలే. మంజు ఓ తేనెట్టగలాంటింది. ఎంతో కషటపడుతూ, సంగీతానీన,
మధువుని అందించే తేనేతీగలు... తేనెపుటటని కెలకితే మాత్రం..... కుటటందే వదిలపెటటవు. తను మా
ఇంటి ఇరుస్త. మా వూవహారాలనీన తన చు నట తిరుగుతాయి. మా సతుతవకి కరణం తనే.
“అయూయోూ... అవనీన సరద్ కసం అనన మాటలు మంజూ! మన పెళ్ాయిన కొతతలో
నువువ ఎలా ఉన్నవో, ఇపుుడూ అలానే ఉన్నవు, 17 ఏళ్ాయిన్....” తను చలలబడటానికి కసేపు
ఆగ, “అపుటికీ ఇపుటికీ పెదద తేడా ఏం లేదు....” అని మగంచ్చను.
కనీ వటకరానికి అలవాటు పడి న్ నరు అకాడ్డతో ఆగలేదు. “అయిన్, ఇదంతా మన
వాషింగ్స మెషిన్ వలేల. అది నీ బటటలన బ్బగుతు చేస్తతననటులంది... అంతే. ఇదివరకు మనం బటటలు
చేతోత ఉతుకుానేవాళ్ాం...”
ఈసారి నేను తనని ఆపలేకపోయాను. నిజానికి తనదేం మరీ అంత ఊబకయం కదు,
నేను ఊరికే హాసూమాడతున్నను, కనీ అలా తనని నమిమంచలేకపోయాను. బరువు తగి, 17 ఏళ్ా
క్రితం తనెలా ఉండేద్ద ప్రపంచ్చనికి మరోసారి చూపిసాతనని శ్పధం చేసింది మంజు.
***
“నిజంగాన్...?” మంజుల ఫోన్లో అడుగుతోంది. తను వాళ్ాకాతో మాటాలడుతోంది.
“అమెరికలోని ఆ మ్యలకమందు అంత శ్కితవంతమనద్? నమమలేకుండా ఉన్నను. మ్యడు
నెలలోల పది కిలోల బరువు తగిచ్చి....?”
“నువువ మ్యడు నెలలోల పది కిలోల బరువు తగితే, నీకు కనసరనన మా న....” అన్నను
సరద్గా. “ఆ మందు కనసర్ని కూడా నయం చేస్తతంద్...” నేను న్ లాప్టాప్ నుంచి
కళాతతకుండానే అడ్డగాను.
“అదేం కదులే.... ఆయనెపుుడూ అంతే... నితూ శ్ంకితుడు.....” అని ఫోన్లో చెబుతోంది
మంజు. బహుశా వాళ్ా అకాకి న్ మాటలు వినబడ్డ ఉంటాయి. “సరే ఆ మందు ఎకాడ
దొరుకుతుంద్ద, ఎంతవుంద్ద చెపుు...” అంటోంది మంజు.
వివరాలనీన సేకరించ్చక, ఫోన్ని రిసీవర్ మీద గటిటగా చపుుడయేూలా విస్తరుగా పెటిటంది
మంజు. “మీ వధవ జోకులేవీ మా అకా మీద వేయకండ్డ... ద్నిది స్తనినతమన మనస్త...” అంది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“అది కదు మంజు...” అన్నను తనను ఓద్రుస్తత. “చూడు, అనిన రకల మ్యలక
వైద్ూనికి భారతదేశ్ం పెటిటంది ప్పరు. మరి నువేవమో అమెరిక నుంచి మ్యలకల మందు
తెపిుంచుకవాలనుకుంటున్నవు. అసలు అదేంటో, ఏం చేస్తతంద్ద మనకి తెలయదు. అటువంటి
మందులని ప్రస్క్ాేపిన్ లేకుండా వాడకూడదు.”
“న్ సలహా ఏంటం న... నీ ఆరోగూంపైన నీకేవైన్ అనుమాన్లుం న... ఓసారి హెల్కత చెకప్
చేయించుకడం మంచిది...” అన్నను.
“అదేం కదు....” న్ మాటలని తీవ్రంగా ఖండ్డంచింది మంజుల. “మా అకా వాళ్ా
సేనహితురాలు వాడ్డందట. చ్చలా మంచి ఫలతం కనబడ్డందట.. కబటిట మరేం పరావలేదు. నేను
సననగా, న్జూగాి తయారవుతానని అస్తయ పడకండ్డ....” అంది.
***
మరుసటి రోజు రాత్రి భోజన్లు చేస్తత మాటాలడుకుంటున్నం. “మా అకా చెపిున మందు
గురించి ఇంక సంగతి తెలసింది. ద్ని వలల పితాతశ్యంలో ఏవో సమసూలు వసాతయట.. న్ ఫ్రండ్
శాంతి తెలుస్తగా, వాళ్ా సేనహితులెవరో ఈ మందు వాడ్డ చ్చలా ఇబిందులు పడాిరట....” అంది.
“నేను మందే చెపాునుగా.....”
“అదేం కదు. ఆ మందుకి సైడ్ ఎఫెకట్ ఉంటాయని మీరేం చెపులేదు. ఎపుుడూ ఏద్ద
ఒకటి నెగటివగానే మాటాలడుతుంటారు. ఆ మందు గురించి మా శాంతే సరీగాి చెపిుంది...”
“ఓహ్, అలాగా... నిజమే అయుూంటుంది.... కనీ మా బంధువులోలనూ, న్ సేనహితులోలనూ
ఎవరికీ ఊబకయం లేదు. కబటిట సైడ్ ఎఫెకట్ గురించి న్కు సరీగాి తెలయదు....”
ఈ వధవ వాూఖూతో మళీా మొదలైంది మా గొడవ.
“అం న మీ ఉదేదశ్ంలో మా బంధువులు, న్ మిత్రులు అంతా ఊబకయులా?” కపంగా
అడ్డగంది మంజు.
“సారీ మంజూ.... నేను మళీా మళీా చెబుతున్నను. నీది ఊబకయం కదు. నువువ
పర్ఫెకటగా ఉన్నవు. గుమమడ్డకయలా గుండ్రంగా.....” అన్నను. నేను మరో సారి మాటలు
తూలుతున్ననని గ్రహించి న్లుక కరుచుకున్నను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“అయితే, గుమమడ్డకయలా గుండ్రంగా ఉండడం ఆరోగాూనికి చ్చలా మంచిదని నేను
ఎకాడో చదివాను...” అంటూ తనని ఊరడ్డంచడానికి ప్రయతినంచి మరింత రెచిగొటాటను. తనే
మాత్రం లావు లేదని న్కు నిజంగా తెలసిన్, మంజుని మాత్రం ఒపిుంచలేకపోయాను.
***
రోజూవారీ వూవహారాలలో పడ్డ, ఈ సంగతి మరిిపోయాను. కొనిన రోజుల తరావత బాలానీ
లోంచి మంజుల, మా ఎదురింటావిడ మాటాలడుకడం న్ చెవిన బడ్డంది.
“మీరు ఆకుకూరలు ఇకాడ ఎకాడ కొంటారు?” అడుగుతోంది ఆవిడ.
“ఆకుకూరల విషయంలో చ్చలా జాగ్రతతగా ఉండాల..” అంది మంజుల. “ఈ మధూ
న్కొచిిన ఒక ఈ-మెయిల్క ఫ్లరావర్ిలో చదివాను – ఆకుకూరలపైన చినన చినన కీటకల గుడుల
ఉంటాయట. అవి మామలు కంటికి కనపడవట. వాటిని తిం న చ్చలా సమసూల్దసాతయట. మనకి
ఖచిితంగా తెలసేత గాని ఆకుకూరలు తినకూడదని ద్ని సారాశ్ం.....” చెపుుకొచిింది మంజు.
“ఆకుకూరలనేం వుంది లెండ్డ, ఈ రోజులోల పళ్ాలో కూడా ఎ నన రసాయన్లు
ఉంటున్నయట. మొదటోల బరువు తగిడం కసం నేను ఆకుకూరలు, పళ్ళా మాత్రమే
తింద్మనుకున్నను. కనీ ఇంటర్నెట్లో వతికి చూసేత, మనలాంటి నగరాలలో ఆకుకూరలు,
పళ్ళా తీస్తకడం కూడా ఆరోగాూనికి హానికరమే అని తెలసింది...” అంది ఎదురింటామె.
“ఇంతకీ మీరు వాకర్ ప్రయతినంచ్చరా?” అడ్డగంద్మె మంజుని, “బరువు తగిడానికి
వాకర్ చ్చలా మంచిదట. మా చెలెలలు వాకర్ వాడ్డ 15 కిలోలు బరువు తగింది. మా తమమడ్డకి
అటువంటి వాకరుల అమేమ కొటుటంది. వాడ్డని మీకు ఫోన్ చేయమని చెబుతాను. ఎంతో అవదు,
పదివేల రూపాయలంతే.....” అంద్మె.
“తపుకుండా. నేను సిదిం. మీ తమమడ్డ ఫోన్ నెంబర్ ఇవవండ్డ....” అంది మంజు.
***
“శ్నివారం ఒకసారి ఎదురింటావిడ తమమడ్డతో మాటాలడుద్ం. ఆయన కొటోలంచి వాకర్
ఆరిర్ చేయాల. కకపోతే ద్నిన ఎకాడ పెటాటలననదే సమసూ. బెడ్ రూమలో పెడద్మా?” అంది
మంజు
“కనీ మన బెడ్ రూమ చిననది కద్, సరిపోతుంద్?” అన్ననేనను.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఎకాడోకాడ పెటాటలగా... పోనీ హాలోల పెడద్మా?”
“అది కద్దయ్... నువువ అసలు లావుగానే లేవు. పూరిత ఫిట్గా, అందంగా ఉన్నవు.
నీకెందుక అభిప్రాయం కలగంద్ద అరథం కవడం లేదు... బహుశా మన అదదం నిననలా లావుగా
చూపిస్తతందేమో....”
మళీల నరు జారాను. ఇలా ఎందుకు మాట తూలాత న న్కు అరథం కదు.
“అదిగో మళీా ఎగతాళ్ళ చేస్తతన్నరు... ఎలాగొలా బరువుతగుితాను.... వాకర్ కసం
ఎకాడోకాడ సథలం చూసాతను, లేద్ ఇంకేదైన్ చేసైన్ తగుితాను. మీరే చూదుదరుగాని...”
***
“ఎలకలది

ఇష్బటరాజూం

అయిపోయింది.

చూడండ్డ,

పొదుదనేన

ఇలలంతా

ఎలా

పరిగెడుతున్నయో. అసలు ఎలకల బోను ఎలా వాడాలో కూడా మీకు తెలయదులా ఉంది.
లేకపోతే, ఆ బోనులో ఒకా ఎలక కూడా పడదేం....?”
హాలోలంచి వంటింటోలకి వళ్ళా ద్రి మొదటోల నిలుచుని, న్తో మాటాలడుతోంది మంజుల.
నేను ఆమె పకాన నిలుచుని ఉన్నను.
“ఆఁ. నేను ఎలకల బోను బానే వాడాను. కనీ ఏం జరిగంద్ద తెలుసా? నినన నువువ చేసిన
గారెలలో ఒక మకాని రాత్రి బోనులో ఉంచ్చను. తెలలవారి లేచి చూసేత, ఇంకేమంది! గారె పకానే
ఉలలపాయ మకా ఉంది. బహుశా ఎలకకి ఉలలపాయ గారె కవాలేమో....?”
“ఏంటి జోకులా....? నేను చేసిన గారెలు ఎలకకి కూడా నచివననది మీ వటకరం ఐతే,
మీరే సవయంగా గారెలు చేయచుిగా? సరే, ఎలక నేను చేసిన గారెని మటుటకలేదు... మరి మీరు
చేసేత న... ss trans NEW1 - Copyకనీసం చీమలు కూడా మటుటకవు....”
కసత దూరంలో కూరుిని మా అబాియి తెలుగు రైమస చదువుతూ – “ఏనుగమామ
ఏనుగు... మాఊరొచిిం దేనుగు... మంచినీళ్ళా తాగందేనుగు... ఏనుగమామ అమమ.. ఏనుగమామ”
అంటూ కూడబలుకుాంటున్నడు. అప్రయతనంగా ఎందుక న్కు నవొవచిింది.
“ఏంటి నేను ఏనుగులా ఉన్నన్....?” కపంగా అంది మంజు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“అబాి, అదేం కదు మంజూ. ఎందుక కరణం తెలయదు గానీ, కొదిద రోజులుగా నువువ
చ్చలా బరువు తగాివు. బాగా సననబడాివు. నేనేద్ద సరద్ హాసూమాడుతున్నను అంతే. అయితే
ఇపుుడు సీరియస్గా అడుగుతున్నను – చెపుు బరువు తగిడానికి ఏం చేసావు?” అని ఓ క్షణం ఆగ,
“పైగా మనం ఇంక వాకర్ కూడా కొనలేదు. మరి బరువలా తగాివా అని న్కు
ఆశ్ిరూంగా ఉంది” అన్నను.
“నిజంగాన్...” అంది మంజు... “నేనేమీ ప్రతేూకించి చేయలేదు మరి....” అంటూ
ఆలోచనలో పడ్డంది.
“మనింటి దగిరోని
ల సిదిి బుదిి విన్యకుడ్డ గుడ్డలో వారం రోజులనంచి రోజూ 108
ప్రదక్షిణాలు చేస్తతన్నను. అపుటోల మీకు ఒంటోల బాలేనపుుడు మండలం పాటు రోజూ 108
ప్రదక్షిణాలు చేసాతనని మొకుాకున్నను. ఆ మొకుా తీరినేలేదు. క్రితం వారం మీరు ఛాతి నొపిు అని
చెపిునపుుడు ఆ మొకుా సంగతి గురొతచిింది. వంటనే ప్రదక్షిణాలు ప్రారంభించ్చను. ఈ
హడావుడ్డలో పడ్డ మిగతా విషయాలేవి పటిటంచుకలేదు...” అంది.
“ఓహ్, ఈ విషయం న్కు తెల్దదు. ఇపుుడు నువవంతో ఫిట్గా కనిపిస్తతన్నవు...” అన్నను.
“బుకయించదుద... చెబ్బతే ప్రతీద్నిన అతిశ్యోకితగా చెబుతారు లేదం న మరీ శ్ంకిసాతరు...
నిజం చెపుండ్డ నేను సననగా కనిపిస్తతన్నన్?”
ఇంతలో “అమామ... ఎలక... ఎలక...” అంటూ మా అబాియి గటిటగా అరిచ్చడు. మేమలా
మాటాలడుకుంటుండగానే ఓ ఎలక హాలోలకి వంటింటోలకి పరిగెతుతకు వచిింది. తన పాద్ల మధూ
నుంచి ఎలక వంటింటోలకి రావడం చూసి మంజు గబుకుాన పైకి గెంతింది.
తను పడ్డపోకుండా ఆపడం కసం తనని నేను ఎతుతకున్నను. ఇలా కిందకి దిగంద్ద లేద్ద
ఎలక మళీా మంజు పాద్ల మధూ నుంచి దూరి మాయమపోయింది. ద్ంతో మంజు మళీా
గెంతింది. మళీల తనని పొదివి పటుటకున్నను.
“చూసావా, నువవంత బకాపలచగా అయిపోయావో. ఎలక నీ పాద్ల మధూ నుంచి
వడుతుం న, నేను నినున తేలకగా ఎతుతకగలగాను. అదే నువువ లావుగా ఉం న ఇలా
ఎతుతకగలగేవాడ్డన్ చెపుు....”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అసలే మంజులవి పెదద కళ్ళా. అవి ఇపుుడు మరింత పెదదవయాూయి. “ననెనతాతరా? నేను
అంతగా సననబడాిన్? నిజంగాన్?... అంది కళ్ాలో మెరుపులతో.
“అవును. కవాలం న ఇంకసారి ఎతుతకుని చూపిసాతను...”
“వదుదలెండ్డ... అయిన్ పిలలల మందు ఏంటా చేషటలు...” అంటూ సిగుి పడ్డంది.
“ఓ విన్యకుడా, నీకూ , నీ ఎలకకీ థంకస. మా ప్రయమన వాళ్ల కసం కొనిన కొంటె
అబద్ిలు చెపుక తపుదు.....” ఈ సారి న్ మనస్త మాటాలడ్డంది. నేను మాటలు బయటకు
రాకుండా పెద్లను వేళ్ాతో బంధంచేసాను.
“ఆరోగూంగా ఉండడానికి – రోజూ గణపతి గుడ్డ చుటూట 108 ప్రదక్షిణాలు చేయడం!
మనస్త, గుండ్ల రెండ్డటికీ వాూయామం కదూ. ఇంతకం న మంచి వైదూం ఏమంటుంది?...”
లోగొంతుతో అనుకున్నను.
“ఏద్ద అంటున్నరు... ” అంది మంజు.
“ఏం లేదు. నీ న్జూకుదన్నిన మెచుికుంటున్న. అంతే....”
*
ఆంగల మ్యలం: రాజారాం బాలాజీ
సేవచ్చఛనువాదం: కొల్లలరి సోమ శ్ంకర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పొసగని సంస్తకరం
~ ధీర

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సమీక్ష: పొసగని సంసాారం
రచన: ధీర

ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత

లంకు

:

http://patrika.kinige.com/?p=1006http://patrika.kinige.com/?p=329
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పొసగని సంస్తకరం
ఒక బ్రహమణ అగ్రహారంలో దైవానీన, ఆచ్చరాల్దన ధకారిస్తత, నిరసిస్తత బ్రతికిన
న్రాయణపు అనేవాడు మరణిసాతడు. అతనికి భారాూపిలలలు లేరు. చంద్రి అనే శూద్ర స్త్రీ మాత్రం
అతనితో వుంటూ వుంటుంది. అగ్రహారంలో వునన ఒకరిదదరు బంధువులతోనూ అతనికి
సంబంధాలు లేవు. ఇపుడు ఆ శ్వానికి సంసాారం ఎవరు చేయాల ఎలా చేయాల అననది పెదద ధరమ
సందేహమవడం, అగ్రహారంలోని మహాపండ్డతుడు ప్రాణ్ణశాచ్చరూతో సహా ఎవరూ ద్నికి
పరిష్బారం చెపులేకపోవడం, ఆ శ్వం కుళ్ళాపోవడం, అగ్రహారమంతా దురావసన వాూపించడం –
ఇలా మొదలవుతుంది “సంసాారం” అనే ఈ నవల.
న్రాయణపు ప్పలగు వాూధతో మరణిసాతడు. ఆ వాూధ అగ్రహారమంతా వాూపించి
మరికొందరు చనిపోతారు. శ్వానిన ఏం చేయాలనన సమసూకి పరిష్బారం మాత్రం దొరకదు.
ఆ న్రాయణపుకి కసత ఆసిత వుంటుంది. అతనికి సంసాారం చేసినవాళ్ాకి అది
దకుాతుందనన ఆశ్ ఒకపకా అలాంటి వాడ్డకి సంసాారం చేసేత కులభ్రషుటలమవుతామేమోననన
భయం ఒకప్రకా ఆ అగ్రహారం బ్రహమణులని పీడ్డంచడంతో సమసూ తేలదు.
న్రాయణపు బ్రతికుననంత కలం పండ్డతుడు, నిష్బటగరిషుటడు అయిన ప్రాణ్ణశాచ్చరూని
సవాలు చేస్తత వుంటాడు. అతను చనిపోయాక ఊరంతా సమసూకి పరిష్బారం కసం ప్రాణ్ణశాచ్చరూ
మీద ఆధారపడుతుంది. కనీ ప్రాణ్ణశాచ్చరూకి ఏం చెపాులో తెలయదు. ధరమశాసాులనీన తిరగేసి
సమాధానం దొరకక దేవాలయానికి వళ్ళా భగవంతుడ్డ మందు కూరుింటాడు, నువేవ సమాధానం
చెపాుల అంటూ. ఆ భగవంతుడేమీ చెపుడు. ఆకలతో, దిగులుతో ఏడుస్తతనన ఆచ్చరుూలవారిని
చీకటోల పటుటకుని న్రాయణపు ఉంపుడుగతెత అయిన చంద్రి ఓద్రుస్తతంది. రోగషిట భారూని
కటుటకుని స్త్రీస్తఖం ఎరగకుండా బ్రతుకుతునన ప్రాణ్ణశాచ్చరూ చంద్రి యిచిిన అనుభవంతో
ఆతమశ్లధన(?) లో పడతాడు. ఈ సంఘటన జరిగన రాత్రే చంద్రి న్రాయణపు శ్వానిన ఒక
తురక వూకిత సహాయంతో తగలబెటిటంచేసి, తన సవగ్రామానికి వళ్ళాపోతుంది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆ విషయం ఎవరికీ తెలయదు. శ్వం యింక ఆ యింటోలనే ఉందనుకుంటూ వుంటారు.
ప్రాణ్ణశాచ్చరూ పరిష్బారం చెపులేకపోవడంతో మఠానికి వళ్ళా గురువుగారి సలహా అడుగుద్మని
అగ్రహారంలోని మగవాళ్ాందరూ బయలేదరి పోతారు. ఆడవాళ్ాని పుటిటళ్ాకి పంపుతారు.
భారూని వదిలపెటిట వళ్ాలేక ప్రాణ్ణశాచ్చరూ అగ్రహారం లోనే ఉండ్డపోతాడు. వాళ్ాటు
వళ్ాగానే ఆయన భారూ మరణిస్తతంది. ఆవిడ్డన దహనం చేసి, ఆయన కళ్ళా నడ్డపించిన దిశ్గా
నడ్డచిపోతాడు. ద్రిలో పుటట అనే వూకిత కలుసాతడు. అతనితో సంభాషణ. ప్రయాణం. రెండు
రోజులపాటు

ఏవేవో

ఆలోచనలు.

అనుభవాలు.

వాటనినటిలోనుంచీ

చివరికి

ఏద్ద

తెలుస్తకున్నననుకుంటాడు. వనకిా వళ్ళా న్రాయణపు శ్వానికి తానే సంసాారం చేసి, చంద్రి
దగిరికి వళ్ళా ఆమెతో ఉండ్డపోద్మని నిరణయించుకుని ఆగ్రహారానికి తిరుగు ప్రయాణమవుతాడు.
ఇదీ కథ.
ఈ కననడ నవలకు నేను స్తజాత పటావరి గారి అనువాదం చదివాను. నవలకు వ్రాసిన
మందు మాటలోనే అనువాదకురాలు కొనిన విషయాలు ప్రసాతవించ్చరు. కొనిన పాత్రలని మఖూంగా
స్త్రీ పాత్రలని, సంఘటనలని రచయిత ప్రణాళ్ళక ప్రకరం సృషిటంచినటుల కనిపించిందనీ, అది తనని
కొంత ఇబిందికి, అసహన్నికి గురి చేసిందనీ అన్నరు.
కననడ బ్రహమణ స్త్రీలను శారీరక మానసిక అంద్లు రెండూ లేనివారుగా చిత్రించడం,
నవల మొతతంలో అలా సాధారణ్ణకరించే ప్రయతనం జరగడం కృతకంగా వుందని అన్నరు. అలాగే
అనిన రకల, వరాణల స్త్రీలకీ కూడా ఎలాంటి సామాజక సమసూలు, విలువలపరమన సమసూలు
ఉండకపోవడం, వారు మఖూ పాత్రధారి ప్రాణ్ణశాచ్చరూకు ఎదురయేూ నతిక, సాంసాృతిక
సంఘరిణలకు పూరావపరాలుగా వుండ్డపోవడమే తపు సొంత వూకితతావలకు నచుకకపోవడం
వంటి వాటిని ప్రసాతవించ్చరు.
ఇదేమిటో చూద్దమని కొంత ఆసకితతో చదవడం మొదలుపెటిటన నేను చ్చలా ఆశ్ిరూ
పోయాను. “కొనిన” పాత్రలు, సంఘటనలు కదు నవల అంతా ‘ప్రణాళ్ళక’ ప్రకరమే నడ్డచింది
సహజతావనికి చ్చలా చ్చలా దూరంగా, ఊహించుకడానికీ అవకశ్మివవనంత తరారహితంగా.
చిన్న చితక పాత్రలు కవు. మఖూ పాత్ర ప్రాణ్ణశాచ్చరేూ మనకి ప్రపంచంలో ఎకాడా
ఎపుటికీ కనబడే అవకశ్ం లేని పాత్ర. వైరుధాూనికి పరాకషట. ఈయన గొపు పండ్డతుడు. కశీలో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సంసాృతం అభూసించ్చడు. అకాడ వేద్ంతం చదువుకుని వచిి దక్షిణ భారతమంతా ప్పరుగాంచిన
వేద్ంత శిరోమణి. కనీ ఆయనకి న్రాయణపు శ్వానిన ఏం చేయాల అనే చినన విషయం
తెలయదు!!
తెలయదు అని పూరితగా అనడానికీ లేదు. ఎందుకం న అందరూ ఒకచోట చేరగానే ఆయన
నటినుంచి మొదట వచిిన వాకూం “సంబంధీకులు లేకపోతే ఏ బ్రహమణుడైన్ చేయ్యచిని
ధరమశాస్త్రం చెపోతంది.” అననదే.
అంత చినన విషయం తరావత సమసూ ఎందుకు అయింది అనన విషయమే హేతుబదింగా
వుండదు. న్రాయణపు సాలగ్రామానిన వీధలోకి విసిరి కొటాటడని, మదూమాంసాలు సీవకరించ్చడనీ,
శూద్ర స్త్రీ తో సంబంధం పెటుటకున్నడనీ ఇవనీన ప్రాణ్ణశాచ్చరూకీ తెలుస్త. ద్నితో పాటూ అతనికి
పిలలలేలరనీ, బంధువులతో సంబంధాలు లేవనీ కూడా తెలుస్త. తెలసే ఆ పరిష్బారం చెపాుడు. మరి
మళీా అది సమసూ ఎందుకవుతుంది? తెలుస్త కనీ ఒకా క్షణం మరిిపోయాడు. మరిిపోయి
మామ్యలుగా పరిష్బారం చెప్పుశాడు, కనీ అందరూ న్రయణపు భ్రషుటడయాూడనన విషయానిన
గురుత చేయడంతో సంకటంలో పడాిడు అనుకుంద్మా అం న – అందరూ గురుత చేశాక కూడా
“… వాడు బ్రహమణ్ణకం వదిలేసిన్ వాణిణ బ్రహమణ్ణకం వదలేలదు. వాడ్డకి బహిషారణ వయూలేదు.
శాసోుకతంగా వాడు బహిషాృతుడు కకుండానే చ్చవడం వలన వాడు బ్రహమణుడ్డగానే చచిినటుల
లెకా…” అని అపుడూ మళీా సుషటంగానే చెపాతడు.
మరి ఇక సమసూ ఏమిటి? తెల్దదు. నవల నడవడానికి ఒక సమసూ కవాల కనుక రచయిత
ద్నిని “సమసూ” చేశారు అని అరిమవుతూనే వుంటుంది. అనువాదకురాలు చెపిునటుల ఇది కేవలం
రచయిత “ప్రణాళ్ళక” తపు నిజంగా జరిగే సంఘటన కదు. నిజంగా అయితే ఈ సమసూని
పరిషారించడానికి కశీకి వళ్ళా చదువుకొని వచిిన పండ్డతుడ్డ అవసరమే లేదు. అగ్రహారం లోని
అతిమామ్యలు బ్రహమణుడైన్ ఈ విషయంలో ఏం చేయాలో చెప్పుసాతడు. (పోనీ ఎకుావ చదివాడు
కనుక ప్రాణ్ణశాచ్చరూ చినన సమసూని జటిలం చేశాడు అని సమరిించుకునేందుకూ రచయిత ఎకాడా
అవకశ్ం యివవరు.)
లేదు, డబుి కసం సందేహిస్తతన్నరని అనుకుంద్మా అం న ఇలాంటి పంచ్చయితీల్ల
ఎకాడా లేనివీ, ఎవరూ ఏన్డూ తీరుు చెపులేకపోయినవీ కదు. కటల రూపాయల ఆస్తతలు, ఇంక
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కిలషటమన వారసతవ గొడవలు వునన సందరాులలో కూడా శ్వానిన కుళ్ాబెటిట చరిలోలకి దిగడం
ఎకాడా కనలేదు. వినలేదు.
అందుకే చదవడం మొదలు పెటిటన కసేపటికే ఇది బయటి ప్రపంచంలో ఏ మ్యలా జరిగే
విషయం కదు. రచయిత మనస్తలో నుండ్డ వచిిన ఉహాజనిత సమాజం, పాత్రలు అని మనకు
అరిమయి పోతుంది. అయితే యిబింది ఏమిటం న కనీసం ఆ ఊహకైన్ మనం ప్రస్తతతం
నివసిస్తతనన మానవసమాజం నుంచి ఒక చినన దురిలమన లంకె కూడా లేకపోవడం. మొతతం
సంఘటనలు, పాత్రలు, మనసతతావలు – అనీన తరాానికి అందని అభతకలునలే కవడం!
‘ప్రణాళ్ళక’ తపు మరేమీ లేకపోవడం.
ఈ ప్రణాళ్ళక ఎంత హాసాూసుదంగా వుంటుందం న న్రాయణపు చనిపోగానే “దేవుడ్డ దయ
వలల ఇంక ఏ బ్రహమణుడూ భోంచేయలేదు.” అంటారు రచయిత. ఇంక ఏ బ్రహమణుడూ
భోంచేయకపోవడంలో ఉనన దేవుడ్డ దయ ఏమిటి? అది ఎవరికి ఉపయోగపడే దయ? ఇంత
సుషటంగా బయటపడుతుంది ప్రణాళ్ళక. అయితే “ఏద్ద” చెపాులనన ప్రణాళ్ళక వుంది కనీ “అది
ఏమిటి?” అనన విషయంలో మళీా సుషటత లేదని నవల పొడుగున్ వునన వైరుధాూలు
తెలయచేసాతయి.
ఈ రకమన రచనలనినటిలోనూ సాధారణంగా ఒకే రకమన లోపాలు చూస్తతంటాం. అవనీన
ఈ నవలలో ఉన్నయి. ఒక మ్యడ్డటిని మాత్రం ప్రసాతవిసాతను.

2. మిడ్డమిడ్డ జాాన్నిన “శాస్త్రం” గా చూపడం :
ఇది మొదటి లోపం. శాస్త్రం గురించి పెదదగా అవగాహన లేనివాళ్ానీ మిడ్డమిడ్డ జాానంతో
మాటాలడే వాళ్ానీ చూసి రచన చేయడానికి పూనుకునన రచయితలు తమ రచనలో అలాంటి పాత్రనే
సృషిటంచరు. ఒక గొపు పండ్డతుడ్డని సృషిటసాతరు. అతనికి తామ చూసిన మిడ్డమిడ్డ జాానం వాడ్డ
లక్షణాలు ఆపాదిసాతరు. తమకి తెలసిన మిడ్డమిడ్డ జాానపు వూకిత నటి వంట తామ వినన మాటలనీన
ఈ పండ్డతుడ్డ నట పలకిసాతరు. నిజమన పండ్డతులు అలా మాటాలడతారా లేద్ అని
పరీక్షించుకరు. తెలుస్తకరు. కనీసం వూహించరు!
ఉద్హరణకి ఈ కథలో ప్రాణ్ణశాచ్చరూ లాంటి గొపు శాస్త్ర పండ్డతుడు రోగషిట భారూని
కటుటకవడం ద్వరా మకిత సంపాదిద్దమనుకున్నడని వ్రాయడమే హాసాూసుదం.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“సన్ూసి అవావల లేద్ తాూగపు జీవితం గడపాల అనే కరెాతో, కవాలని రోగ అయిన
ఆమెను పెళ్ళాచేస్తకున్నడు.” –అనన వాకూం చదివితే నవావలో ఏడవాలో అరిం కలేదు. శాస్త్రం
చదువుకునన “చ్చదస్తతలకి” అంత “అభుూదయ” భావాలే వుం న ఇక గొడవేమంది? శాస్త్రం
వంటబటిటంచుకుననవాళ్ళా పెళ్ళాకి సవాలక్ష చూసాతరనీ, పిలల లక్షణంగా వుం న తపు పెళ్ళాడరనీ
మనకి తెలుస్త కద్!
ధరమబదింగా కమానిన తీరుికవడమ్య, సతాసంతాన్నికి జనమనివవడమ్య శాస్త్రం తెలసిన
ప్రతివాడూ వివాహంలో కరుకునే విషయాలు. నిజంగా శాస్త్రం తెలసినవాడు, శాస్త్రం ప్రకరం
నడ్డచేవాడు అన్రోగూంతో వునన స్త్రీని పనిగటుటకుని పెళ్ళాడడు.
ఈ నవలలో ప్రాణ్ణశాచ్చరూ చేసే ప్రతీ ఆలోచన్, ప్రతీ సంభాషణా నిజంగా శాస్త్రం
తెలసినివాడు, శాసాునిన నమిమనవాడు ఎంతమాత్రమ్య చేయనివీ, చేయలేనివీ.
ప్రాణ్ణశాచ్చరూ ఒక కుహన్ పండ్డతుడు, శాస్త్రం తెలుసని చెపిు జన్నిన మోసం చేస్తతన్నడు
కనీ నిజానికి అసలు శాస్త్రంలో ఏమంద్ద అతనికి తెల్దదు అం న అది సమంజసంగా వుండేది. కనీ
నవల ఆసాంతమ్య రచయితా, మిగలన పాత్రల్ల కూడా ఆయన పాండ్డతాూనీన, తేజస్తసనీ
పొగుడుతూనే వుంటారు.
చివరికి ప్రతూరిి న్రాయణపు కూడా “నేను బ్రహమణాూనిన న్శ్నం చేసాతను. న్
బాధేమిటం న న్శ్నం చేయడానికి మీలో తపు అగ్రహారంలో ఇంకెవరిలోనూ అసలు బ్రహమణూమే
లేదు.” అంటాడు ప్రాణ్ణశాచ్చరూతో. ఇదింక వైరుధూం.
ఒకా న్రాయణపు నటివంట వచిిన ఈ మాటలే కదు. నవల పొడుగున్ ఇదే ధోరణి
వుంటుంది. బ్రహమణూం న్శ్నం చేయాలసన విషయమా కద్! బ్రహమణూంలో ఏ గొపుదనమ్య
లేకపోతే అది ఒకా ప్రాణ్ణశాచ్చరూలో తపు మరెవరిలోను మిగలలేదని బాధపడడమెందుకు?
బ్రహమణాూనిన వదులుకునన వారి పటల నిరసననీ, పాటించే ప్రాణ్ణశాచ్చరూ పటల గౌరవానీన నవల
ఆసాంతమ్య ప్రకటించడం ఎందుకు?

1. సిద్ింతంలో వైఫలాూనికీ, ఆచరణలో వైఫలాూనికీ మధూ సుషటత లేకపోవడం :

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇది యిలాంటి రచనలలో వుండే మరో లోపం. సిద్దంతానిన బాగా వలలంచే వాడు కూడా
ఆచరణలో కొనిన సారుల విఫలమవవవచుి. ద్నికి కొనిన ప్రలోభాలు, బలహీనతలు కరణం
కవచుి. ఇది శాస్త్రం తెలసినవారందరూ ఒపుుకునే విషయమే. శాస్త్రం తెలసినవారందరు చేసే
సాధనే ఆ వైఫలాూలని జయించడం కసం కద్! వైఫలాూలే ఉండకపోతే ఇక సాధన ఎందుకు?
అయితే శాస్త్రం తెలుస్తకుని జీవితంలో చ్చలావరకు ద్నిని ఆచరిస్తత ఎపుడో ఒకసారి
వైఫలూం చెందినవాడూ, అసలు శాసాునేన ఒపుుకకుండా తిరిగేవాడూ ఒక ననని తీరామనించడమే
అసంబదిమయిన విషయం. నియమంగా నిగ్రహంగా ధరమబదింగా బ్రతకలని ప్రయతినస్తత ఎపుడో
ఒకసారి అందులో విఫలమయినవాడూ, అసలు నియమంగా బ్రతకడమే చేతకనివాడూ ఒక ననని
నిరణయించడమే తపుు.
సరే పోనీ బయటి నుంచి చూసేవాళ్ళా అలాగే భావించవచుి. ఒక సిద్దంతానికి కటుటబడ్డ
బ్రతుకుతునన వాడు అందులో ఒకాసారి విఫలమవగానే బయటివాళ్ళా “వాడ్డకీ నీకూ తేడా లేదురా”
అనేయవచుి. కనీ వైఫలూం చెందినవాడు కూడా అలాగే అనుకుంటాడా? ఒక సిద్ింతానిన నమిమ
అన్నళ్ళా సాధన చేసినవాడు కూడా అలాగే అనుకుంటాడా!
ఇకాడ సిద్దంతం అం న శాస్త్రమ, సంప్రద్యమే కనవసరం లేదు, మనిషి నమేమ ఏ
సిద్ింతమయిన్ కవచుి. తాను అపుటివరకూ ఆచరిస్తతనన ఏ సిద్దంతం విషయంలోనన్
ఒకసారి విఫలుడైన వూకిత ఏం చేసాతడు అననది ప్రశ్న. అది తెలయకపోతే, కనీసం ఉహించలేక పోతే
పాత్రౌచితూం దెబి తింటుంది. ద్నిని సరిగా పటుటకకుండా ప్రణాళ్ళక ప్రకరం సృషిటంచిన పాత్ర
హాసాూసుదంగా తయారవుతుంది.
ఉద్హరణకి, ఎపుుడూ తొంభై శాతం పైన మారుాలు తెచుికునేవాడు ఒకసారి పరీక్షలో
ఉతీతరుణడు కకపొతే వాడ్డ ఆలోచన ఎలా వుంటుంది? వాడు ద్నిన ఎలా విశేలషిసాతడు? “ఛీ, నేను
ఎపుుడూ స్తన్న మారుాలు తెచుికునేవాడ్డ కన్న హీనం” అనుకుంటాడా? అపుటిద్క వాడు
చేసిన సాధన, సాధంచిన విజయమ్య మరిిపోయి “ఇకనుంచి నేనూ స్తన్న మారుాలే
తెచుికుంటాను. ఇదే బావుంది.” అనుకుంటాడా?

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

జీవితమంతా

ఒక

సిద్ింతానిన

నమిమనవాడు

ఒకసారి

ద్నిని

ఆచరించడంలో

విఫలమయితే వంటనే ద్నికి వూతిరేకమన సిద్దంతం లోకి మారిపోవడం సహజమేన్? అలా
జరిగే అవకశ్ం అసలెపుడయిన్ వుంటుంద్?
ఉంటుంది. మొదట తాను గడ్డపిన జీవితమ్య, తన ప్రవరతన్ బలహీనతలతోనూ,
ప్రలోభాలతోనూ కూడ్డనది అయితే, అలాంటి జీవితంలో ఒకసారి వైఫలూం ఎదురయి, బుదిి
పనిచేయడం ప్రారంభిసేత అపుుడు బలహీనతలతో కూడ్డన మొదటి జీవితానిన వదిలేయడం
జరుగుతుంది.
ఈ నవలలో అదే జరిగందని చెపాులని రచయిత ఉదేదశ్ూం. ప్రాణ్ణశాచ్చరూ మొదట గడ్డపిన
జీవితం శాసాునిన గుడ్డిగా నమమడం అనే బలహీనతతో కూడ్డన జీవితం అనీ, చంద్రితో అనుభవం
తరావత ఆయనకి సతూం తెలసివచిిందనీ చెపాులనన ప్రయతనం. బానేవుంది.
అయితే అది ఎలా చెపాురనేది ప్రశ్న. చంద్రితో అనుభవానిన విశేలషించుకుననపుడు
ప్రాణ్ణశాచ్చరూ – అది తనకే తెలయకుండా, తన బాధూత లేకుండా జరిగపోయిన చరూ అనీ,
అందులో ఆలోచన లేదనీ, అది ఆచితూచి చేసిన పని కదనీ – అనుకుంటాడు. స్తఖం వుందని
మాత్రం గ్రహిసాతడు. ఆ స్తఖానిన అన్లోచితమన సిథతిలో కక ఆలోచనతో, తెలవితో వుననపుడు
పొందడమే తాను సాధంచ వలసిన విజయంగా భావిసాతడు. ఇది అసహజం.
అన్లోచితంగా

ఇంద్రియాలు

కరుకునే

స్తఖానిన

ఆలోచనని

ఉపయోగంచి

పొంద్లనుకవడం! బుదిి పనిచేయని సమయంలో చేసిన పనిని బుదిి ఉపయోగంచి
చేయాలనుకవడం! ఇది అసంబదిం. ఇలా ఎవరూ అనుకరు.
“బుదిిలేకపోవడమే బావుంది. అందులోనే స్తఖం వుంది.” అనుకునేవారు కొందరుంటారు.
కదనలేమ. కనీ “బుదిిని ఉపయోగంచి బుదిితో అవసరంలేని స్తఖానిన పొందుతాను.” అని
ఎవరైన్ అనుకుంటారా! ఈ నవలలో ప్రాణ్ణశాచ్చరూ అనుకుంటాడు!!

2. మానవతవమ్య, సంప్రద్యమ్య రెండు పరసుర విరుది విషయాలుగా
చిత్రీకరించడం :

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మానవతవమ్య, సంప్రద్యమ్య రెండు పరసుర విరుది విషయాలుగా చిత్రీకరించడం
అన్నమ కనీ నిజానికి అలా చిత్రీకరించడం కుదరదు. చిత్రీకరించ్చలనన వూరిప్రయతనం మాత్రం
మిగులుతుంది. అంతే. ఎందుకం న అది నిజం కదు కబటిట.
ఒక అవాసతవానిన వాసతవంగా చూపాలని ప్రయతినంచిన్ నవలలో ఏరుడే వైరుధాూలు ద్నిన
పటిట ఇచేిసాతయి.
అగ్రహారంలో సంప్రద్యానిన, శాసాునిన పటుటకుని ప్రాకులాడే బ్రహమణులకి మానవతవం
లేదనీ, శాసాునిన ధకారించి తిరిగే న్రాయణపుకి మానవతవం ఉందనీ చెపాులనే ఒక ప్రయతనం
కనిపిస్తతంది ఈ నవలలో.
చంద్రి న్రాయణపు శ్వానిన తగలబెటటడం కసం చేపల వాూపారం చేసే అహమమద్ బాూరి
సహాయం కరినపుడు అతను “ఒకపుుడు చేతిలో డబుిలేలకపోతే ఎడలని కొనుకావడానికి బాకీ
యిచిిన మహానుభావుడాయన” అంటూ న్రాయణపు చేసిన మేలు తలుికుంటూ వచిి శ్వానిన
బూడ్డద చేసి వళ్ళతడు.
ఇకాడ శాసాునిన నమమకపోయిన్ న్రాయణపు మంచితనమ, మానవతవమ అతనికి
సహాయానిన అందించిందని చెపుడం రచయిత ఉదేదశ్ూంగా కనిపిస్తతంది. కనీ కొంచెం లోతుగా
ఆలోచిసేత ఆ ఉదేదశ్ూం నెరవేరలేదని మనకి అరథమవుతుంది. అహమమద్ బాూరి న్రాయణపు తనకి
చేసిన

మేలుకి

ప్రతుూపకరం

చేశాడు

నిజమే,

కనీ

ద్నికి

న్రాయణపు

శాసాునిన

నమమకపోవడమ్య, అహమమద్ బాూరి ఆ శాసాునికి సంబంధంచిన వాడు కకపోవడమ్య కరణాలు
కవని రచయిత చెపుకనే చెపుతన్నరు. న్రాయణపు శాసాునిన నమేమవాడూ, ఆచ్చరపరుడూ అయిన్
కూడా అవసరమయితే అహమమద్ బాూరి ఆ సహాయం చేసి వుండేవాడే కద్! అం న ఇకాడ
శాస్త్రంతో సంబంధం లేకుండా ఒక మనిషి మరొక మనిషికి చేసిన మేలు వుంది. అంతే.
అయితే శాసాునిన నమేమవారు మరోమనిషికి సహాయమే చేయరనీ, శాసాునిన నమమని వాడు
కబ నట న్రాయణపు తోటిమనిషికి సహాయడాిడనీ చెపుడానికీ వీలులేదు. ఈ అహమమద్ బాూరీకి,
ఊరోల న్టకలేసే కుర్రాళ్ాకీ సహాయపడ్డన న్రాయణపు తనతో పాటు ఒకే వీధలో వుండే తోటి
బ్రహమణులకి మాత్రం ఏన్డూ సహాయపడడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అగ్రహారంలో మిగలన పది ఇళ్ా వాళ్ళా కలసికటుటగా వుండ్డ ఒకొాకా యింటోల
ఒకొాకారకం పూల చెటుల పెంచుతుంటారు. అందరూ అనిన రకల పూల్ల కస్తకుని దేవుడ్డకి పూజ
చేస్తత వుంటారు. పూల్ల, పళ్ళా ఒకరికి ఇచిి మనం వాడుకవాలనన భావంతో వుంటారు. ఒకా
న్రాయణపు ఇంటోలని పూలు మాత్రం చంద్రి కొపుుకే పరిమితమవుతుంటాయి.
ఇవనీన నవలలో చెపిున విషయాలే. అం న ఏమిటి? ఎవరి సేనహాలు వాళ్ాకి వున్నయి.
ఎవరికి నచిినవాళ్ాకి వాళ్ళా సహాయం చేస్తకవడం అందరిలోనూ వుంది.
కబటిట ఇలాంటి విషయాలని ఎంతగా మసిపూసి మారేడుకయ చేయాలని ప్రయతినంచిన్
చదివేవారికి అసలు విషయం అరథమయిపోతూనే వుంటుంది. అంతేకదు. “గరుడాచ్చరి
న్రాయణపుతో గొడవపడ్డ సంబంధాలు తెగతెంపులు చేస్తకున్న అతని మరణవారత వినగానే నటి
దగిర మదదని వదిలేసి లేచ్చడు” లాంటి కొనిన వాకూల వలల అంతకు మించిన సతూమ్య
పటుటబడుతుంది.
ఇలాంటి లోపాలు లెకాలేననిన వున్నయి ఈ నవలలో. ఇటు ప్రాణ్ణశాచ్చరూ పాత్రని ఎంత
అసంబదింగా చిత్రించ్చరో అటు ప్రాణ్ణశాచ్చరూకి పోట్టగా సృషిటంచిన న్రాయణపు పాత్రనీ అంతే
అభాస్తపాలు చేసాతరు రచయిత.
ప్రాణ్ణశాచ్చరూతో అతని వాదనలు, అనినటినీ ధకారించే అతని ప్రవరతన్ – అవనీన కేవలం
మొండ్డతనంతో చేసినవే తపు నిజంగా హేతుబదింగా విషయానిన పరిశీలంచి తెలవితో చేసిన
పనులు కవని చంద్రి అతని గురించి చేసిన ఆలోచనలలో మనకి అరిమవుతుంది.
ఏరోజూ దేవుడ్డ మందు చేతులు జోడ్డంచని న్రాయణపు జవరం తలకెకిానపుటినుంచి,
సుృహ తప్పుంత వరకూ “..భగవంతుడా.. న్రాయణా.. రామచంద్రా..” అంటూ కలవరించడం
ఆమెకి విచిత్రంగా అనిపిస్తతంది. అతని విషయాలనీన గురుత చేస్తకుని, పైకి ఎలా ప్రవరితంచిన్ అతని
మనస్తలో శాస్త్రం పై నమమకం వుందనీ, కనుక ఇపుడు శాసోుకతంగా సంసాారం చేయకపోతే
తపుకుండా దయూం అవుతాడనీ అనుకుంటుంది చంద్రి.
తీస్తకునన వస్తతవు పటల సరైన అవగాహన లేకపోతే అది పాత్రల ఔచితాూనిన ఎంతగా
దెబితీస్తతంద్ద అరిమయింది కద్! ఇక సనినవేశ్చిత్రణలో ఏరుడ్డన లోపాలని కూడా ఒకాసారి
ప్రసాతవించి ఈ సమీక్షని మగసాతను.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మొదట ‘సమసూ’ మొదలయే సనినవేశ్మే తీస్తకుంద్ం.
“సంసాారం

చేసేత

న్రాయణపు

ఆసిత

దకుాతుందనన

ఆశ్

ఒకపకా,

కులభ్రషుటలమవుతామేమోననన భయం ఒకప్రకా ఆ అగ్రహారం బ్రహమణులని పీడ్డంచడం వలల ఆ
సంసాారం సమసూ అయింది” ఇది కద్ చిత్రించ్చల ఆ సనినవేశ్ంలో!
కనీ ఈ రెండు మాటల్ల కూడా (ఆసిత వస్తతందనన మాట, కులభ్రషుటలవుతారనన మాట)
అసలు ఎకాడ్డనుంచి వచ్చియో ఆ సనినవేశ్ం చదివితే అరిం కదు.
ఆ చరి అంతా పరమ అడిగోలుగా వుంటుంది. మొదట ప్రాణ్ణశాచ్చరూ పరిష్బారం చెపూత
ఏమంటాడు? సంబంధీకులు ఎవరూ లేకపోక పొతే ఏ బ్రహమణుడైన్ చేయచుి అని కద్! కబటిట
చరి అకాడ్డనుంచి మొదలవాల కద్! అం న సంబంధీకులు ఎవరూ లేరు కనుక ఇపుడు “వేరే”
ఎవరు చేయాల అనన విషయం కద్ చరిింపబడాల! కనీ అది వదిలపెటిట సంబంధీకులు ఎందుకు
చేయరు? సంబంధాలు ఎందుకు చెడ్డపోయాయి? అనన విషయం చరిిస్తత వుంటారు అందరూ
(శ్వానిన అకాడ పెటుటకుని).
ఏ సందరుంలోనన్ ఒకరో ఇదదరో చరిని పకా ద్రి పటిటంచేవారు వుంటారు. అపుడు
మిగలనవారు ద్నిన మళీా ద్రిలో పెడతారు. కనీ ఇకాడ అలా జరగదు. పోనీ అందరి
ఇంగతమ్య న్శ్నం అయిూందనన విషయానేన రచయిత చెపుదలుికున్నరు అనుకుంద్ం అం న,
ద్నికి కరణం ఏమిటి? శాస్త్రంలో లోపమా? ధనంపై ప్రలోభమా? ఆ రెండ్డటోల దేనిని
ఎనునకవడానికీ రచయిత అవకశ్ం కలుంచరు. ఎందుకం న అపుటికి శాస్త్రం వలన్ ఇబింది
రాలేదు. ధనం ప్రసకీత అపుటికి రాలేదు.
సరే తరావత, బంధువులు ఎందుకు చేయలేకపోతున్నరు అని చరిిసాతరు కద్, అపుడు
ప్రాణ్ణశాచ్చరూ, గతంలో న్రాయణపు, గరుడాచ్చరి తమ మధూ ఇక ఏ సంబంధాల్ల వదుద అని
ఒటుట పెటుటకున్నరు కనుక, ఇపుడు న్రాయణపుకి గరుడాచ్చరి సంసాారం చేసేత ఆ ఒటుట
తపిునటుల అవుతుందనన సందేహం అకారలేదనీ ద్నికి ప్రాయశిితత కరమలున్నయనీ, కకపోతే
ద్నికి ఖరుి అవుతుందనీ అయితే ఆ ఖరింతా గరుడాచ్చరి పెటుటకవాలని చెపుడానికి తనకి
అధకరం లేదనీ అంటాడు. అం న అపుుడు కూడా ప్రాణ్ణశాచ్చరూ ఒటుట తపిుతే చేస్తకవలసిన

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ప్రాయశిితత కరమ గురించి చెపాతడు తపు సంసాారం చేసేత ప్రాయశిితతం అవసరమని చెపుడు.
సంసాారం చేసిన వాడు కులభ్రషుటడు అవుతాడనీ అనడు.
కనీ అందరూ చిత్రంగా ఆ రెండు మాటల్ల ఎతుతకుంటారు. “నేన్ మాట అనలేదు. న్
ఉదేదశ్ూం అది కదు.” అని ఈ ప్రాణ్ణశాచ్చరూ చెపుడు.
పైపెచుి ధరమశాసాులనీన మందేస్తకు కూరుిని వతుకుతాడు. భరత జబుితో వుం న
దేవుడ్డమండు కూరుిని పాటలు పాడే చలనచిత్ర కథన్యికలా దేవాలయానికి వళ్ళా “అకాడ
శ్వం కుళ్ళాపోతోంది. ఏం చేయాలో చెపువయాూ మారుతీ” అంటూ కీరతనలు పాడతాడు!
అలాగే న్రాయణపు పోయాడని ద్దసిటోల మఖం ద్చుకుని వకిాళ్ళా బ్బగబటిట చెపిున
చంద్రి.. ఆతరావత కసేపటికి ప్రాణ్ణశాచ్చరూ తేజస్తస చూసి మరిసిపోయి ఇలాంటివాడ్డ వలల న్క
కొడుకు పుటాటల అనుకుంటుంది. రెండురోజుల నుంచీ భోజనం లేక, సమసూకి సమాధానం
తెలయక బాధపడుతునన ప్రాణ్ణశాచ్చరూతో గుడ్డ దగిర చీకటోల అనుభవానిన పొంది (న్రాయణపు
శ్వం అకాడ యింటోల కుళ్ళాతూ వుండగానే) ఆనందిస్తతంది.
ఇలా ఉంటాయి సనినవేశాలు!
సంభాషణలు, విశేలషణలు, ఆలోచనలు కూడా అంతే గందరగోళ్ంగా వుంటాయి. అసలు
రచయిత ఏం చెపుదలుికున్నరు? ఆచ్చరాలు వదిల దేవుడ్డన మాత్రం పటుటకవాలని
చెపాులనుకున్నరా? అసలు దేవుడేన వదిలేయాలని చెపాులనుకున్నరా?
కరికలు

ఉండడం

తపుు

కదు,

కరికలు

తీరుికునేందుకే

జీవితం

అని

చెపుదలుికున్నరా! లేక కరికలు బలవంతంగా చంపుకకూడదు, వాటిని తీరుికుంటూ క్రమంగా
కరెాలు లేని సిథతికి ఎదగాల అని చెపుదలుికున్నరా!
శాసాునిన నమమతున్నమనేవారు కూడా ప్రలోభాలకి లోబడ్డపోయి శాసాునిన వదిలపె నటసాతరని
చెపుదలుికున్నరా! లేక చ్చలా ప్రలోభాలుననవారు కూడా శాస్త్రమ, సమాజమ ఏరురచిన
నియమాలకు భయపడ్డ ఆ ప్రలోభాలను నిగ్రహించుకుంటారని చెపుదలుికున్నరా!
ఇలాంటి ఎ నన ప్రశ్నలకి సమాధాన్లు ఈ నవల మొతతం చదివిన్ మనం కనిపెటటలేమ.
ఎందుకం న ఒక వాకూం అలా ఒక వాకూం ఇలా వుంటుంది.
మగంపు గురించి కూడా ఒక మాట చెపుుకుంద్ం.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నవల మగంపులో ప్రాణ్ణశాచ్చరూ “ఓ సమాధానం చెప్పుమందు పశాితాతపపడుతునన
గరవం కనీ పాపినయాూననన దుఃఖం కనీ రెండూ ఉండకూడదు. లేకుం న ఈ దవందవపు
అంతససంఘరిణ పోదు.” అనుకుంటాడు. “మన నిశ్ియంతో మనం సంపాదించుకునే సవరూపం
మాత్రమే ఖచిితంగా మనది!” అనన నిశ్ియానికి వసాతడు.
ఇదీ రెండురోజుల సంఘరిణ తరావత ఆయన కనిపె నట సిద్దంతం.
చదువుతుండగానే దీని కన్న తికమక సిద్దంతం లేదని అరథమయిపోతుంది. మన ప్రస్తతత
సవరూపం మన నిశ్ియంతో సంపాదించుకునన సవరూపం కదని మనకెలా తెలుస్తతంది!
ఎపుుడుతెలుస్తతంది? ఎపుటికపుడు మన సవరూపం మన నిశ్ియంతో సంపాదించుకునన
సవరూపమే కద్ (ఆ నిశ్ియం మారేవరకు)!
ఎవరయిన్ ఒక పని చేస్తతననంత కలం ఒక రకంగా బ్రతుకుతుననంత కలం అది తామ
నిశ్ియంతో చేస్తతనన పని అనే కద్ అనుకుంటారు! శాసాునిన నమిమ ఆచ్చరాలు పాటించేవాడు,
నమమకుండా ఆచ్చరాలని నిరసించేవాడు యిదదరూ కూడా అది తామ తమ నిశ్ియంతో
చేస్తతన్నమనే అనుకుంటారు.
ఆమాటకొసేత ప్రాణ్ణశాచ్చరూ కూడా తన నిశ్ియాలతోనే కద్ జీవితమంతా గడ్డపింది!
రోగషిట భారూని చేస్తకుంటాను, తాూగమయ జీవితానిన గడుపుతాను, కశీకి వళ్ళా చదువుకుంటాను
– ఇవనీన ఆయన నిశ్ియాలే కద్! చంద్రితో గడపడం ఒకా న ఆయన నిశ్ియంతో, ఆలోచనతో
కక అన్లోచితంగా చేసిన పని. ఇది నేనంటునన మాట కదు. నవలలో ఆయన అనన మా న.
అంతకుమందు ప్రతివిషయానీన శాసాునికి మడ్డపెటిట ఆలోచించేవాడ్డని. చంద్రితో
గడ్డప్పటపుడు మాత్రం ఆ పని చేయలేదు. దొరికినద్నిని, పరిసిథతులు సమకూరిినద్నిని అలాగే
అనుభవించ్చను తపు ఆలోచించలేదు. – అని ఆయనే అనుకుంటాడు.
ఇలా ఆయన సంఘరిణ, విశేలషణ, వాటినుంచి చివరికి ఆయన కనిపెటిటన సిద్ింతం, ఆ
సిద్దంతం ఆధారంగా ఆయన గడపాలనుకుంటునన శేషజీవితం – వీటనినటి మధాూ ఏ పొంతన్
కనిపించక పోవడం ఈ నవల ప్రతేూకత.
– ధీర

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇతని ఆగ్రహానికి ఒక ధరాం ఉంది. ఈ యుదాానికి ఒక అనివారయత ఉంది.
~ రమ్మ సందరి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పుసతక సమీక్ష: “న్ పొగరు మిమమలన గాయపరచింద్. అయితే సంతోషం”
రచన: రమా స్తందరి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=979
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇతని ఆగ్రహానికి ఒక ధరమం ఉంది. ఈ యుద్ినికి ఒక అనివారూత ఉంది.
చదివి వంటనే పుసతకనిన విసిరేశాను కని... పుసతకం మెదడుకు పంపిణ్ణ చేసిన చేదు వాసతవ
రసాయన్లు... అవి అచుిలేసిన మద్రలను తుడ్డచి వేయలేక పోయాను. ఇది డా. గోపీన్థ్ ఆతమ
కధగానే నేను చదవగలగ ఉం న ఇందులో నిజాలు, నిరాిరణల కసం పరుగులు పె నట అగతూం
న్కు కలగేది. కనీ ఈ పుసతకం ఒకనొక ప్రాధానూత కలగన కలంలో రచయిత సాగంచిన
చేవగలగన బతుకు నడక. తన మ్యలాల తాల్లకు యధారాినిన ఏమారకుండా అప్రమతతతతో కలు
సాగంచిన త్రోవరీ ఈయన. ఈ నడకలో న్కు... ఒక మారుమ్యల భారతీయ పలెల నుండ్డ కొదిదగా
తెగువ, విశావసం మ్యట మడ్డచి కర్రకు చివర కటుటకొని బయలు దేరిన పాదచ్చరి కనిపించ్చడు.
గమూం తెలుస్త. కనీ ద్దవ ఎవరూ వేయలేదు. కషటపడ్డ వేస్తకొననద్రి తిననననదేమీ కదు.
ద్నికసం చేసిన యుదదం తకుావదీ కదు.
ఈ పుసతకంలో రచయిత బయలు పరిచిన వస్తతవుకి సారవజనీనత ఉంది. వరతమాన
సామాజక చిత్రంలో ఇపుటికీ అనేకనేక సంఘటనలుగా కనిపిస్తత ఈ వస్తతవుకి తిరుగు లేని
ద్ఖలాలు చూపిస్తతన్నయి. దళ్ళతులు అయినందుకు ప్రాజ్జకట గైడ్ గా ఉండటానికి ఒపుుకని
ప్రొఫెసరుల, ‘మీరు ప్రభుతవ దతతపుత్రులు’ అని ఎకెసెకాం చేసే విద్ూరుిలు వీరందరితో కూడ్డన
సమాజం చుటూట ఇపుటికీ ఉననపుడు ఈ ఆతమకధలో ఏ విషయానిన తిరసారించగలం?
రాజాూంగంలో హకుాలు, వస్తలుబాటులు ఉంటాయి. అమలు పరిచే కడ నిష్ఠురం ఉంటుంది.
గ్రంధాలయాలోల దళ్ళతులకు పుసతకలు ప్రతేూకంగా ఉంటాయి. ఇచేి దగిర మనస్త ఒపుదు.
సాాలరిిపుులు అరకొరగా వసాతయి. సమమతించటానికి అధకరులు నొసలు చిటిలసాతరు. ఉనన ఒకా
చొకా రోజూ ఉతుకొాని, అరాికల కడుపుతో కలేజీకి వళ్ళా విద్ూరిిలో క్రమశిక్షణ, శుభ్రత లేదనే
‘సమన్ూయ’ అధాూపకుల ఆగ్రహం. ఇవనీన ఇపుటి సమాజం వదిలేసిన విషయాలా?
“ఇంక కులవివక్షత ఉంద్?” “కుల ప్రయోజన్లు పొందుతుననపుుడు కులం పోవాలని
అనటం విడూిరం.” “రిజరేవషనులు పొందుతున్నరు కబటిట కుల ధూషణ కూడా పొంద్లసందే”...
ఇలాంటి వాూఖూలు, వాూఖాూన్లు నిరంతరం మేధోజీవుల నుండ్డ కూడా వినవచేి ఈ సందరాునికి
ఇలాంటి లక్షల జీవితాలు అచుికెకాటం తపునిసరి అవుతుంది. ఈ పుసతకం వేసిన మౌలక
ప్రశ్నలను ద్టవేసి ఇతర విషయాలను రంధ్రానేవషణ చేసేవారి గురించి ఇక చెప్పుదేమీ ఉండదు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ప్రకృతితో దగిర సంబంధం ఉండే కుర్రాడ్డకి వృతిత విదూ బాగా వంటబడుతుందనే ప్రాధమిక
స్తత్రం పటల కవాలనే ఉద్సీనత వహించ్చరు. పాండ్డతూం ఒక కులం సొతుతగా మారుికవటానికి
చేసిన కుట్రకు వూతిరేకంగా అనిన శూద్ర కులాలు పోరాటాలు చేశాయి. చివరగా మాలా మాదిగలు
చేసిన పోరు సొగస్తగా ఉండక పోవచుి. గరుకుగా, కురూపంగా ఉండవచుి. కనీ ఆ యుద్దనికి
ఒక అనివారూత ఉంది. గతితారిాక స్తత్రం ప్రకరం అడింకులను బదదలు కొ నట సవభావం ఆ
యుద్దనికి ఉంటుంది.
కులాలని ప్పరుపెటిట తిటిటన్, కమ్యూనిషుటల అవకశ్వాద రాజకీయాలను ఎండగటిటన్
(పారీటల కతీతంగా), ప్రొఫెసరల కలరు పటుటకొన్న... ద్ని వనుక నిరామణమ ఉనన ఒక వూవసథకు,
పదును పెటిటన కతితని ఆనించి ఎదురొడ్డిన సాహసమే కనిపిస్తతంది. కసతంత అసహనం ఉం ననేం?
కూసంత అతిశ్యం కనిపిసేతనేం? యుగాలుగా మెదళ్ా పొరలోల కరడు కటుటకు పోయి ....చేతలోల,
మాటలోల, సైగలోల, రాతలోల, భావాలోల... ప్రకటిత, అప్రకటిత కుల అహంకర రంకెలకు సమాధానం
ఆ మాత్రం కటువుగా, పొగరుగా ఉండదూ?
పెదద చదువులు చదివితే దళ్ళతులకు మెరుగైన పౌర జీవనం లభిస్తతంది అనే నిరవచనం
పాక్షిక సతూం. మందుకు పోవటానికి వేసే ప్రతి అడుగు తుసాారానికి, నిందకు గురి
అవుతుననదశ్లో ఏద్ద రూపంలో ఊతం ఇచిిన వస్తలుబాటును మననం చేస్తకవటం సహజమన
విషయం. క్రిషిటయానిట్ట ఇచిిన చేయ్యతను పదే పదే తలుచుకొని కృతజనతలు తెలుపుకవటం
కూడా అందులో భాగమే. తన ఆలోచన స్రవంతి ని ప్రభావితం చేసిన విపలవ సంసథలకు కూడా అదే
వినమ్రతతో ధనూవాద్లు తెలపాడు.
డా. గోపీన్థ్ కుల వూవసథకు, విద్ూ వూవసథకు సంబంధంచిన కొనిన మౌలక ప్రశ్నలు
వేశాడు. సమాధాన్ల కసం వదికడు. అణగారిన తమ కులాల సమననతి కసం విపలవానిన కల
కన్నడు. ద్ని కసం తను నమిమన రాజకీయాలలో తలమనకలుగా పని చేశాడు. విభధంచిన
చోట మాటాలడాడు. ఎకాడా తన కుదుళ్ాను మరిిపోలేదు. మొదలుకీ, గురికి స్తటి గీత
గీయగలగాడు. ఆచరణతో ఆ గీతకు చకాగా లంకె పెటటగలగాడు. ఆర్.ఎస్.య్య. లో పని
చేస్తతననపుుడు కనీ, విద్ూరిి ప్రతినిధగా కనీ... ఈ దేశ్ మ్యలవాసిగా తన కుల న్ూయ లక్షణాలను

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వదులుకక పోవటం ఎననదగన విషయం. ఆ కొనసాగంపును మిగలన ఆయన జీవితంలో
నిససంకచంగా ఆశించవచుి.
జీవిత కధలు విశిషట చ్చరిత్రిక సంఘటనలతో కలబోసి ఉం న ఆ జీవితాలకు ఒక ప్రతేూకత,
సారికత ఉంటాయి. గోపీన్ధ్ కధలో ఆ వనరులు చ్చలా ఉన్నయి. రమిజాబ్బ ఉదంతం, ఇంద్రవలల
మారణ కండ, ఈశానూ రాష్బిల ప్రజా పోరాటాలు, “ది గ్రేట్ ఎసేాప్” లాంటి విశేష
సంఘటనలతో ఈ రచయిత జీవితం మడ్డవడ్డ ఉంది. చెరుకూరి రాజ్ కుమార్ లాంటి నిపుు
రవవతో మానసిక ఏకతవం రచయిత జీవితానిన ప్రభావితం చేసినటుల కనబడుతుంది. కేవలం
‘ప్రజలకు ఇంక న్ అవసరం ఉంది’ అనే ప్రాతిపాదిక మీదే ‘ప్రాణాలు నిలబడటం అనే విషయం’
నిరణయించబడ్డ అంతకు మించి పూచిక పులల కూడా ద్నికి విలువ ఇవవని విపలవ సంసథలలోని
వూకుతల సాంగతూం ఈ డాకటరుగారిని మొండ్డగా, సాహసిగా నిలబెటాటయి. అణగారిన వరాిలవైపు
షరతులు లేకుండా నిలబడి ఆ సంసథల నిబదదత రచయితను స్తదంటు రాయి లాగా
ఆకరిించినదనటానికి సందేహం లేదు. అందుకే తన జీవితంలోని ఒక కీలకమన దశ్లో జీవికను
ఫణంగా పెటటటానికి సైతం వనకడలేదు.
భారత దేశ్ంలో కులం, వరిం... ఈ రెండు షరీకై చేసిన విన్ూసాలను ఈయన జాగ్రతతగానే
పరిశీలంచినటులగా కనబడుతుంది. ఈ రెండ్డటి మధూ సారూపూత, వైరుధూం అంచన్ వేయటానికి
మారిాజానిన, అంబడారిజానిన కలపి అధూయనం చేయాలని అంటారు. “కులానిన పటుటకొని వరిమే
లేదనే వాళ్ళా ఎంత మ్యరుాలో, వరిమే తపు కులం లేదనన వాళ్ళా మ్యరుాలే కక పచిి
మోసగాళ్ళా.” అలాగే పీపుల్కస వార్ లోని వూకుతలు కులాతీతులు అనటం సహజ స్తత్రానికి విరుదిం
అని ఒపుుకొన్నరు. విపలవ కరాూచరణలో భాగంగా ఆ లక్షణాలను వదిలంచుకవటం
జరుగుతుంది. అయితే ఈ బలహీనత అనిన విపలవ సంసథలలో తరతమ సాథయిలోల ఉంటుందనీ...
వరికుల సమాజాలోలని సంసథలు, వూకుతలు వాటికి అతీతంగా ఉండరనీ... వాటి నుండ్డ విడ్డవడటానికి
ఏ మేరకు ప్రయతనం చేస్తతన్నరనేదే మ్యలమనే విషయం డాకటరు గారు అంగీకరిసేత ఇతర విపలవ
సంఘాల పటల ఆయన అసహనం తగుితుంది. ఎనినకలోల పాలోివటం ఒక ఎతుతగడగా పాటిస్తతనన
సంసథల ఆచరణను ఇనిన సంవతసరాలుగా గమనించి కూడా... ఎనినకలు వసతుల కసం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఎంచుకొననద్రులని ఆయన భావించటం ఆయా సంసథలలో పని చేస్తతనన నిజాయితీ కలగన
వూకుతలకు ఇబింది కలగంచవచుి.
కులాల పాకుడురాళ్ాపై ఎగబాకి వచిిన దళ్ళత జీవితాలు ఇపుుడు మద్రణ పొంది మన
మందుకు వచిి జఠిలమన ప్రశ్నలు వేస్తతన్నయి. ఎనిన తరాలకూ మారని రాజకీయ ఆరిిక చిత్రానిన
గీసి చూపించి సమాధాన్ల కసం గలాల పటుటకొని అడుగుతున్నయి. గుండ్ల, గొంతు ఒక న చేసి ఈ
పుసతక జీవితాలతో సంభాషిద్దమా? లేదం న విసిరి కొటిట లేచి పోద్మా?
– రమా స్తందరి
ప్రాపిత:
ప్రంటు & ఈ-పుసతకలు కినిగెలో లభూం
ప్రతులకు, వివరాలకు: హైదరాబాద్ బుక ట్రస్ట,
పాలట్ నెం. 85, బాలాజీ నగర్,
గుడ్డమలాాపూర్, హైదరాబాద్ – 500 006.
ఫోన్: 23521849
www.hyderabadbooktrust.blogspot.com
వల: రూ.100/-

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఓ సయపన సంచారి యాత్రాకథనంలో స్తహ్స యాలోసిల్క ర్వ్ట్ :
~ సోమశంకర్ కొల్లలరి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పుసతక సమీక్ష: ఓ సవపన సంచ్చరి యాత్రాకథనం: సిల్కా రూట్లో సాహస యాత్ర
రచన: సోమశ్ంకర్ కొల్లలరి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=788
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఓ సవపన సంచ్చరి యాత్రాకథనం: సిల్కా రూట్లో సాహస యాత్ర
The wish to travel seems to me characteristically human: the desire to
move, to satisfy your curiosity or ease your fears, to change the circumstances
of your life, to be a stranger, to make a friend, to experience an exotic
landscape, to risk the unknown..”
― Mr. Paul Theroux,
The Tao of Travel: Enlightenments from Lives on the Road
పై వాకూలకి అదదం పటిటన పుసతకం పరవస్తత లోకేశ్వర్ గారి “సిల్కా రూట్లో సాహస యాత్ర”.
తెలుగులో ఈ మధూ కలంలో వచిిన యాత్రాసాహితూంలో ఆసకితకరమన పుసతకం.
మనలో చ్చలామందికి పరూటనలం న ఇషటమే. ఎకుావగా స్తాల్క, కలేజ సాథయిలలో
విజాాన, విహార యాత్రలతో సరిపోతుంది. మరికొందరు ఆధాూతిమక ప్రదేశాలు తిరుగుతారు.
ఇలాంటి వాళ్ళల టూరిస్తటలు కని, ట్రావలరుల కదు. టూరిస్తటలకు పరాూటక సథలాల సందరశనం
ఆనందమిసేత, ట్రావలరలకి ప్రయాణమే ఆనంద్నినస్తతంది. పరాయి దేశాలలో, భాష కూడా తెల్దని
పరిసిథతులలో ఒక లక్షూం కసం ప్రయాణించడం కషటమే. అయితే లోకేశ్వర్ గారు అరవై రెండు
సంవతసరాల వయస్తలో, ఒంటరిగా, సరైన అననపానీయాలు కూడా లేకుండా, ఎ నన కష్బటలకరిి
ఒక ట్రావలర్గా ప్రయాణంలోని ఆనంద్నిన ఆసావదించడమే కకుండా, ఆ ఆనంద్నిన మనకూ
పంచ్చరు.
ఇలా తిరగడానికి రచయితని ప్రేరేపించిన చోదకశ్కిత ఏది? “న్ జీవితంలో ననున నడ్డపించే
న్వ నేను చదివిన సాహితూమే. అక్షరాలను ఆచరణలో అనువదించుకునన ఫలతమే న్ దేశ్దిమమరి
తనం. న్ నిరంతర యాత్రలు. ఎంతకూ తీరని ఓ స్తదీరఘ సంచ్చర ద్హం.” అని అంటారాయన.
పూరవజనమలో తానొక ప్రయాణాల పక్షినేమోనని అనుకుంటారయన. సైబ్బరియా మంచు ఎడారుల
నుండ్డ బయలుదేరి, ఎండలు మండే ఇస్తక ఎడారులను ధకారించి, మానస సరోవరం ద్టి
హిమవననగమలనధగమించి మన దేశ్ంలో, మన ఊరిలోని రాగచెటుటపై ప్రతిఏటా వాలే సిలకన్
పక్షిని తనేనేమో అని అనుకుంటారు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పంచి బనూ
ఉడ్తే ఫిరూఁ
నీలగగన్ మే..
అని పాడుకుంటారు.
వీరు గతంలో బుదుిడ్డ జనమసథలమన నేపాలులోని ‘లుంబ్బనివనం’ నుండ్డ గౌతమడు
మహాపరినిరావణం చెందిన‘కుసిన్రా’ ద్క రెండుసారుల పరూటించ్చరు. మధూమధూ మజల్దలుగా
బుదుిడు నడయాడ్డన నేలలో, సంచరించిన అడుగుజాడలలో శ్రావసిత, జేతవనం, కశాంబ్బ, వైశాల్ద,
నలంద్, రాజగృహ, గృధ్రకూట పరవతం, వేణూవనం, బోధగయ, సారన్థ్లలో సంచరించ్చరు.
అంతేకదు, హైదరాబాద్ నుండ్డ ఛతీతస్గడ్కు స్తాటర్ యాత్ర చేసి అడవులన, కొండలన చుటిట,
మందుపాతరలను ద్టిన సాహసవంతుడాయన. మరి ఈయనకి పరూటనలం న ఎందుకింత
మోజని పాఠకులకి సందేహం రావడంలో ఆశ్ిరూం లేదు. జవాబు ఆయన మాటలోలనే వింద్ం.
“న్ భ్రమణ కంక్ష మ్యలాలు మా పూరీవకుల రకతం నుండ్డ వారసతవంగా వొచిినటులంది.
రామానుజుడ్డ భోధనల ఆధారంగా వైషణవ మతప్రచ్చరం కసం మా పూరీవకులు తమిళ్దేశ్ం నుండ్డ
బయలుదేరి దేశాటనం చేసారు. మా మాతామహుడు వొందేళ్లక్రిందట కలనడకన హైద్రాబాదు
పటనం నుండ్డ ఓఢ్రదేశ్ంలోని పూరీజగన్నధానికి వళ్ళలన వైనం గురొతచిింది”. ఇంక, “పుసతకలు

అందరూ చదువుతారు కని అందులోని ప్రదేశాల అనేవషణ కసం, ఆ అక్షరాల అడుగుజాడలలో ఆ
బాటలలో నడ్డచే అదృషటం కొందరికే దకుాతుంది. ఆ కొందరిలో నేనొకాడ్డని ” అని అంటారు.
మరి ఆయన ఈసారి “సిల్కా రూట్” ఎంచుకడానికి కరణం ఏమిటి? సిల్కా రూట్
ప్రామఖూత ఏమిటని కొందరికి సందేహం కలగవచుి. రెండుననర వేల సంవతసరాల క్రితం నుండ్డ
13వ శ్తాబదంలో సమద్ర మారాిల ఆవిషారణ వరకూ ఆసియా దేశాలకు, య్యరపు దేశాలకు
మధూ ‘వారధ’గా ఉపయోగపడ్డన మారిమే ‘సిలుారోడుి’. అయితే ఈ మారిం వాణిజూ వాూపారాలకే
పరిమితం కక విజాాన శాసాులు, కళ్లు, మతాలు, సంసాృతుల పరసుర మారిుడ్డకి, ప్రభావాలకు
కూడా ఉపయోగపడ్డంది. ఆసియా ప్రాచీన న్గరికత ఈ ‘బంగారు పటుటద్రుల’ ద్వరానే
య్యరపు దేశాలలోకి ప్రవహించి విసతరించింది.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

‘సిలుా’ ఆవిషారణ కన్న మందే చైన్లో మొదటిసారిగా రంగురాళ్లను కనుగొని ద్నిని
ఒక పరిశ్రమగా అభివృదిి చేసి మధూ ఆసియా దేశాలకు ఎగుమతి చేసి నగదు బదులు మధూ
ఆసియా నుండ్డ బలమన గుర్రాలను దిగుమతి చేస్తకునే వారు. ఈ వాూపారం కసమే చైన్ నుండ్డ
మధూ ఆసియా దేశాలకు ‘మారిం’ ఏరుడ్డ తరావత కలంలో రోమ ద్క విసతరించి ‘సిలుారూట్’గా
ప్రఖాూతిగాంచింది. య్యరపు దేశాలనుండ్డ వండ్డబంగారాలు రతానలు వజ్రాలు దిగుమతి
అవుతుం న చైన్ నుండ్డ పటుటవసాులు, పింగాణ్ణ సామానులు, మందుగుండు, ప్పపరు, చెకార
లాంటివి ఎగుమతి అయేూవి. కవులు, కళ్ళకరులు, దేశ్దిమమరులు, మత ప్రచ్చరకులు, వృతితపని
వారు ఈ మారాిలలో రాకపోకలు సాగంచేవారు. కేవలం వాూపార వాణిజూ మారిమే కక వివిధ
సంసాృతుల పరసుర మారిుడ్డకి మఖూంగా బౌదిం, ఇసాలం మతాల వాూపితకి ఈ సిలుారోడుి ఒక
వారధగా, వాహికగా పనిచేసింది.
ఆ వైభవోజవల చరిత్ర సందరశనం కసమే ఉజ్జికిసాథన్, కిరిిజ్సాథన్, చైన్ దేశాలలో
పరూటించ్చరు

రచయిత.

అలెగాేండర్,

ఫ్లహియాన్,

హుయాన్తాసంగ్స,

మారోాపోలో,

ఛంఫీీుజ్ఖాన్, బాబర్, ఛంఫీీుజ్ ఐత్ మాతోవ, అనేకమంది బౌదిభిక్షువుల అడుగుజాడలలో
గతించిన జాాపకలను అనేవషించడం కసం ఈ మారింలో సంచరించ్చరు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఒకపుుడు ఈ మధూ ఆసియా దేశాలనీన ప్రాచీన భరతఖండంలో అంతరాుగంగా న, లేద్
దగిరి సంభంధం కలగునన రాజాూలుగా న ఉండేవని చెబుతూ, ఆయా దేశాల పురాతన న్మాలని
తెలయజేసారు రచయిత.
ఈ మారింలోని దేశాలలోని పటటణాలు, నగరాలు, గ్రామాల గురించి, వాటి చరిత్ర గురించి,
పాలకుల గురించి, జాతుల గురించి, జాతి ఘరిణల గురించి, పౌరుల మధూ సంబంధాల గురించి
చకాగా వివరించ్చరు రచయిత.
ఆయా దేశాల గతం గురించి చెబుతుననపుుడు ఓ చరిత్రకరుడ్డలా, వరతమానం గురించి
చెబుతుననపుుడు ఓ విశ్వపౌరుడ్డగా కనిపిసాతరు లోకేశ్వర్. అంతేకదు ప్రాచీన రాజాూలలో
దండయాత్రల గురించి చెబుతూ, ఒక చోట యుదిపిపాసిగా, ద్దపిడ్డద్రుగా మద్రపడ్డన వూకిత, తన
సొంత దేశ్ంలో వీరుడ్డగా కీరితంచబడడానిన ప్రసాతవిస్తత, “సంపూరణ సతూం అంటూ ఏదీ ఉండదు.
ప్రతీ సతూం సాప్పక్షకమే” అని అనడంలో ఆయనలో ఓ వేద్ంతి కనబడతాడు.
ఆయా దేశాలలో చరిత్రలో జరిగన కొనిన ఘోరాలను వివరిస్తతననపుుడు, చదువరులు
అయోూ అనుకకుండా ఉండలేరు. రచయితతో పాటు పాఠకుడు కూడా ఆ ఘోరాలకు బలైపోయిన
వారికి మౌనంగా నివాళ్ళ అరిుసాతరు.
ఈ దేశాలలోని క్రమశిక్షణా, మౌలక వసతులు, పరిసరాల పరిశుభ్రత, పెదదలను, కవులను,
రచయితలను గౌరవించే పదితులను శ్రదిగా గమనించి, మన దేశ్ంలో మనం వాటిని ఎందుకు
అమలు చేస్తకలేకపోతున్నమో ఆతమశ్లధన చేస్తకవాలని చెబుతారు.
లోకేశ్వర్ గారు మంచి చదువరి. ఆయన ఎ నన పుసతకలు చదివారని, ఎందరో రచయితల
పుసతకల సారానిన ఆసావదించ్చరని పుసతకంలోని ఉటంకింపుల వలల తెలుస్తతంది. చెంగజ్ ఐత్
మాతోవ, రాహుల్క సాంకృతాూయన్, తెనేనటి స్తరి, చెరబండరాజు, రూసో, విక్రం సేఠ్, శ్రీశ్రీ,
కళ్ళజ, హరీంద్రన్థ్ చటోపాధాూయ్, రావిశాస్త్రి, సద్శివ, ఎడాిర్సోన, పెరల్క బక, ల్దష్బవచీ,
డాకటర్ న్రమన్ బెతూన్, డాకటర్ కట్టనస్ వంటివారిని సందరోుచితంగా ప్రసాతవించ్చరు లోకేశ్వర్.
“చెంఫీీుజ్ ఐత్ మాతోవ రచనల ప్రభావం వలల నేను కిరిిజ్సాథన్ను ప్రేమించ్చను. ఆ దేశానిన
సందరిశంచి ఆ పాత్రల అడుగుజాడలను అనేవషించ్చలని కలలు కన్నను. ఆ దేశ్ంలోని ప్రాచీన
సిలుా రహద్రులలో ప్రయాణిస్తత న్ లోపల సంచ్చరద్హానిన సంతృపిత పరచుకవాలని
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

తహతహలాడాను. కనన కలలు సాకరమవుతునన క్షణాలలో ఆ తెలలవారుజామ అమృత
గడ్డయలలో నేను ‘తలల భదేవి’ ఒడ్డలోకి ప్రవేశించ్చను. ‘జమీలాూ’ ధనియార్ల ప్రేమ దేశ్ంలోకి
అడుగుపెటాటను. ప్రకృతి ఒడ్డలో పసిపిలలలకు పాఠాలు నేరిున ‘తొల ఉపాధాూయుడ్డ’ పాఠశాల
అనబడే పాకలోకి వినమ్రంగా ప్రవేశించ్చను. మనం చదివిన పుసతకలలోని లక్షల అక్షరాలు మనలన

మన ఇరుకిరుకు ఇళ్ల నుండ్డ ఇవతలకి లాగ స్తవిశాల ప్రపంచంలోకి నెటిట దేశ్దేశాల రహద్రుల
మీద నడ్డపిస్తత, సంచరించేటటుట చేసాతయని చెపుటానికి ఒక పెదద ఉద్హరణ న్ కిరిిజ్సాథన్
యాత్ర.”
ఈ పుసతకం చదువుతునన పాఠకులు, మౌనంగా తల్లపూతారు.
రచయితలో ఓ భావుకుడు ద్గ ఉన్నడు. “పాలు పంచద్ర లేని తేనీరునే నీరుగా భావించి
సేవించి తరించి వణికించే ఆ రాత్రి చల చెలతో కలసి కళీలడుస్తత నడుస్తత గదికి చేరుకుం న
అలసిసొలసిన శ్రీరానికి ఇక హాయిగా మతుతగా మొదుద నిద్ర ఎందుకు పటటదు?” అని పాఠకులని
ప్రశినంచడంలోనూ, “రోడుికు రెండువైపులా పచిని చెటలమీద అలలరలలరిగా నవువతునన పువువలు. ఆ
చెటలక్రిందనే అరచేయంత పెదదసైజు రోజాపూవులు పూజకు పనికిరాని పువువలాల వాడ్డ వడల రాల
నేలమీద దొరిలపడ్డ ఏడుస్తతన్నయి. అది ఇంకరకమన
పుషువిలాపం.” అని బాధపడడంలోనూ, రచయిత
భావుకతవం వూకతం అవుతుంది. మరోచోట, ఓ
విగ్రహానిన వరిణస్తత, “పొడుగాి గడిం మీసాలు ఉండ్డ
మడతలు దేరిన మఖంలో పొదుద వాలన పడమటి
సంధాూరాగం ఒకవైపు, పసిమఖం కళ్లలోల పెద్లోల
తొలజామ వలుగురేఖలు మరోవైపు. ఒక జీవిత సతాూనిన బోధస్తతనన దృశ్ూం” అని ప్పరొాననపుుడు,
పాఠకులు ఆ విగ్రహానిన చూడాలని కుతూహలపడడంలో ఆశ్ిరూం లేదు.
ఒకచోట తన చుటూట చోటు చేస్తకుంటునన సంఘటనలన ఓ అదుుతమన చిత్రంగా
చిత్రించ్చలనుకుంటారు లోకేశ్వర్. కనీ తనకి చిత్రలేఖనం రాదని, ఆ సనినవేశానిన అక్షరాలలో
నిక్షిపతం చేయలేకపోయానని అంటారు. కనీ ఆయన రాసిన ఆ వాకూలను చదివితే, ఆ దృశ్ూం
కళ్ామందు కదలాడుతుంది. ద్ద్పు చిత్రలేఖనంతో సమానంగా ఉంటుంద్ వరణన.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కిరిిజ్సాథన్ లోని భారతీయ వైదూ విద్ూరుథల గురించి తెలుస్తకడం ఓ అనుభవం. వాస్త
లాంటి కషటపడే విద్ూరుిల గురించి చదువుతుం న ఆనందం కలగతే, అజత్, వికస్ల గురించి
తెలుస్తకున్నక, మనస్త భారమపోతుంది. దేశ్ం కని దేశ్ంలో, హైదరాబాద్ అనే పదం
వినబడగానే ప్రాణంలేచొచిి, రచయితని ఆపాూయంగా పలకరించిన ఇదదరు తెలుగమామయిలను
కలుస్తకుననపుుడు వారి మఖాలు ఆనందంతో వలగపోయాయట. గుంటూరు నుంచి ఇకాడ్డకొచిి
మెడ్డసిన్ చదువుతున్నరట.
రచయిత ఆయా సందరశన్ సథలాలను ఎంత స్తందరంగా వరిణంచ్చరో, కొనిన
సంఘటనలను అంతే చమతాారంగాను వివరించ్చరు. ఆయన వాడ్డన వాకూలకు పాఠకుల
పెద్లపై చిరునవువ మొలుస్తతంది.
ఈ రచనలో కొనిన జనరల్క న్లెడ్ేకి సంబంధంచిన అంశాలను కూడా సందరోుచితంగా
చెపాురు. ఉద్హరణకు మౌల్దవ నసీరుదీదన్ ప్రసాతవన వచిినపుుడు యునెసోా వారు ఆయన ప్పరిట
1996 సంవతసరానిన “అంతరాేతీయ మలాల నసీరుదీదన్” సంవతసరంగా ప్రకటించినటుల గురుత
చేయడం; మధూ ఆసియాలోని దేశాలలో స్తాలు పిలలల డ్రెస్తస అంతటా ఒక ననని, పైన తెలుపు
క్రింద నలుపని చెపుడం ఇందుకు ఉద్హరణ.
ఉజ్జికిసాథన్లో 876 కి.మీ., కిరిిజ్సాథన్లో 4,736 కి.మీ., చైన్లో 9,000 కి.మీ., చొపుున
మొతతం 14,612 కి.మీ. 55 రోజుల పాటు పరూటించ్చరు. రకరకల కష్బటలకరిి, ఇలా
తిరగడమెందుకు అనే ప్రశ్నకి జవాబుగా, “మనలన మనం తెలుస్తకవాలం న, మన లోపల నిగూఢ
శ్కుతలన బహిరితం చేస్తకవాలం న, ఇటువంటి అరుదైన సాహసయాత్రలు చేయాల. ఈ
అనుభవాల సారంతో మనం మరింత పదును తేరుతాం. మనలన మనం మెరుగులు దిదుదకుంటాం.
ఈ యాత్రలు కూడా ఒక రకమన ఆతామవలోకన్లే. ప్రకృతి ఒడ్డలో ప్రయాణించడం అం న మన
అంతరంగక ఆతమలోకలలోకి ప్రయాణించటమే!” అని అంటారు రచయిత.
ఈ పుసతకం చదువుతుననపుుడు మనకి కూడా అదే భావన కలుగుతుంది. రంగుల
ఫోటోలతోనూ, సిల్కా రూట్ మాూప్ల తోనూ ఉనన ఈ 232 ప్పజీల పుసతకం ఆసాంతం హాయిగా
చదివిస్తతంది. రచయిత వంట మనమ్య సహయాత్రికులమ ప్రయాణిసాతమ.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రచయితకి ఈ యాత్ర చేయడానికి మ్యడుననర లక్షల రూపాయలు ఖరియితే మనకు
మాత్రం రూ. 250/-మాత్రమే అవుతుంది. “A book is the cheapest ticket you will
ever hold.” అని Stefanos Livos చెపిున మాటలు అక్షర సతాూలనిపిసాతయి ఈ పుసతకం
చదివాక.
~ కొల్లలరి సోమ శ్ంకర్
ప్రాపిత:
ఈబుక & ప్రంటుబుక: కినిగెలో లభూం
1. పి. లోకేశ్వర్, ఇం.నెం. 12-2-709/5/1/సి, నవోదయ కలనీ,
హైదరాబాదు – 28, సెల్క: 9160680847, 9392 6988 14
2. నవోదయ బుకష్బప్, కచిగూడ, హైదరాబాద్.
ఫోన్: 040 2465 2387
3. విశాలాంధ్రా బుక హౌస్, అనిన బ్రంచీలలోను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతీత మ్మనవుని అనేయషణలో
: పండ్డత పరమేశయర శస్త్రి వీలునామ్మ
~ త్రిసతయ కామరాజన్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పుసతక సమీక్ష: అతీత మానవుని అనేవషణలో : పండ్డత పరమేశ్వర శాస్త్రి వీలున్మా
రచన: త్రిసతూ కమరాజన్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=984
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతీత మానవుని అనేవషణలో : పండ్డత పరమేశ్వర శాస్త్రి వీలున్మా
మనస్తకి ఉలాలసానిన కలగంచే నవలలు కొనెసనతే, మనస్త లోతులోలకి ప్రయాణింపజేసి సాధారణ
పాఠకులకు అంతగా పరిచయం లేని మ నమయ ప్రపంచంలో త్రిపిు తీస్తకువచేివి మరికొనిన.
కనీ తాతివకదృషిటతో ఇలాంటి రచనలు చేయగల రచయితలు చ్చలా అరుదుగా కనపడతారు.
అలాంటి వారిలో త్రిపురనేని గోపీచంద్ మందు వరసలో ఉంటారు. అలా పూరిత తాతివక దృషిటతో
వ్రాయబడ్డన నవల పండ్డత పరమేశ్వర శాస్త్రి వీలున్మా.
కేశ్వమ్యరిత, స్తజాతలది అ నూనూ ద్ంపతూం. కేశ్వమ్యరిత మంచి ప్పరునన రచయిత.
విలువలు కలగన జీవితం గడ్డప్పవాడు. ఏద్ద ఒక సిద్ింతానిన అంటి పెటుటకుని మిగలన
సిద్ింతాలను విమరిశంచడం మానవాభుూదయానికి అతి పెదద అడింకి అని భావించే మనసతతవం
కలవాడు. ఇక స్తజాత పండ్డత పరమేశ్వరశాస్త్రి గారి పెంపుడు కూతురు. గటిట సాంప్రద్యవాది
అయిన తండ్రిని ఎదిరించి కేశ్వమ్యరితని కులాంతర వివాహం చేస్తకుంటుంది. భరతని
ప్రేమానురాగాలతో అనుగమించే ఇలాలలు. ఇలా ఉండగా పరమేశ్వర శాస్త్రి గారి ఆసిత కేశ్వమ్యరితకి
దకాకుండా చేయాలని ప్రయతనం చేస్తతంటారు కేశ్వమ్యరిత పాత మిత్రులు కొందరు. కేశ్వమ్యరితకి
ఉనన ప్పరు, మంచితన్లే వారికి అతనిపై ఉనన దేవష్బనికి కరణం. ఈ మఠాకు సీమంతం
న్యకతవం వహిస్తతంటాడు. పరమేశ్వరశాస్త్రి గారి కరిక మేరకు ఆయన ఆసితతో ఒక సంసాృత
కళ్ళశాల సాథపించబోతున్నమని, ద్నికి తామ నిరావహకులుగా ఉండ్డ భాష్బ సంప్రద్యాలకు
సేవ చేసాతమని కనపడ్డన వారందరితో చెబుతుంటారు. ఈ విషయంలో శాస్త్రి గారు కూడా
అంగీకరం తెలపారనే వారు భావిస్తతంటారు. పైకి పవిత్రమన ఆలోచనలా కనిపించిన్ ఆసిత మొతతం
వారి క్రిందకు రావాలననదే వారి లక్షూం.
వీరందరూ కలసి కేశ్వమ్యరిత కుటుంబానిన ఎనిన ఇబిందుల పాలేేశారు, వాటినుండ్డ
కేశ్వమ్యరిత, స్తజాత ఎలా బయటపడాిరు, చివరికి పండ్డత పరమేశ్వరశాస్త్రి గారు తన
వీలున్మాలో ఏం వ్రాశారు అననదే మిగలన కథ.
పైకి కథ ఒకింత మామ్యలుగా ఉననటుల కనిపించిన్, పాత్రల సృజన, సంఘటనల
చిత్రీకరణలోనే

రచయిత

అసలు

శ్కిత

తెలుస్తతంది.

అయితే

రచయిత

అంతరీలనంగా

చెపుదలచుకుననది, అతీత మానవుని ఆవిరాువం గురించి. మనిషి తనకంటూ కొనిన సిద్ింతాల
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గరి గీస్తకుని మనసతతావనిన కుచింప చేస్తకకుండా మనస్త పైనునన ఒకా అంతస్తతనూ
అధగమించి అతీత మానసిక సాథయికి ఎదగాలననది రచయిత చెపుదలచుకునన ఉదేదశ్ూం. ఇందుకు
ఉద్హరణగా, కమ్యూనిస్తటల తాూగపరతవం, పటుటదలలకు ఆధాూతిమక దృషిట తోడైతే ఈ దేశ్ చరిత్ర
మరోవిధంగా ఉండేదని కేశ్వమ్యరిత సవగతంలో అనుకుంటాడు. ఇకాడ ఆధాూతిమకత అం న
భగవంతునిపై నమమకం కదు, మానవపరిణామ దశ్లో మానసిక సాథయిని ద్టిన మరో దశ్
ఉందని తెలుస్తకవడం అంటాడు. ఈ అతీత మానవుని గురించి, ఈ మనస్త పై అంతస్తతల
గురించి రామమోహనశాస్త్రి పాత్రతో విపులంగా చెపిుసాతడు రచయిత.
భరతను అమితంగా ప్రేమిస్తత అనుగమించే పాత్ర స్తజాతది. భరతపై అంత ప్రేమ, గౌరవం
ఉండ్డ కూడా సీమంతం పనినన ఉచుిలో చికుాకొని భరతను అనుమానిస్తతంది. చెపుకుండా ఇంటి
నుండ్డ వళ్ళాపోతుంది. తరువాత తపుు తెలుస్తకొని భరతను చేరుకుంటుంది. తన కుటుంబానిన
విచిఛననం చేయాలనుకునన సీమంతానిన, తనమీద లేనిపోని విషయాలను పత్రికలో వ్రాసిన
కృషణమ్యరితని, అకరణంగా తనపై నిందలు వేసే రాధారమణ, శారదవతుడు, న్సరయూ వీరందరినీ
క్షమించేసాతడు కేశ్వమ్యరిత. ఇంతటి ద్రుణాలు చేస్తతన్న వారినలా ఎందుకు క్షమిస్తతన్నడో
అరథంకక చదివే పాఠకుడు అయోమయంలో పడతాడు. కనీ మందుకు వళ్ళాకొదీద రచయిత
కరుకునన అతీతమానవుడు కేశ్వమ్యరేతనని అరథమవుతుంది. అరవిందులను దరిశంచుకవడానికి
వళ్ళానపుుడు అరవిందులు, మదర్ కేశ్వమ్యరితవైపు నిశ్ిలమన దృకుాలను ప్రసరించడంతో ఈ
విషయం రూఢీ అవుతుంది.
ఇంక ఈ నవలలో మారిా్స్తటలమని చెపుుకునే కుహన్ కమ్యూనిస్తటల గురించి, లమిటెడ్
కంపెనీల ప్పరుతో జరిగే మోసాల గురించి, మనుగడ కసం సీనీ ప్రమఖులపై బురదజలేల
సినీపత్రికల గురించి రచయిత పాఠకులకు ఒక అవగాహన కలపిసాతడు.
భావాల కసం పుసతకలు చదవకూడదని, మన భావాలను విశాలపరచుకవడం కసం
పుసతకలను చదవాలంటాడు. సాధారణంగా అదృషటం అలవాటైతే ద్నివలల వచేి ఆనంద్నికి
విలువ లేకుండా పోతుంది అందుకే జాగ్రతతగా ఉండాలంటాడు. జాాన్నిన తటుటకవడం అందరివలాల
కదని, మానవ పురోగమన్నికి మఖూ అడింకి... అంతవరకూ ఊతంగా ఉనన ఆధారాలను
విడ్డచిపెటిట మందుకు వళ్లడంలో ఉండే భయమేనంటాడు. ఇలా విభినన విషయాలను చరిిస్తత, తన
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అభిప్రాయాలు వూకీతకరిసాతడు. అంతే కకుండా మధూ మధూలో పాత్రలతోనే కథ చెపిుంచడం అనే
ప్రక్రియ ద్వరా స్తటిగా పాఠకుని హృదయంలోనికి తను చెపుదలచుకొనన భావాలు చొచుికు
పోయేటటుల చేసాతడు. మొతతంమీద నవల చివరికి వచేిసరికి పాఠకునికి అతీత మానవుని సవరూపం
కళ్లమందు మెరుస్తతంది. ఆ భావాల బరువుని మోయలేక అతని కనురెపులు మ్యస్తకుపోవడం
మాత్రం నిశ్ియం.
చివరిగా ఒక మాటలో చెపాులం న... తెలుగు సాహితూ చరిత్రలో చిరసాథయిగా నిలచిపోయే
తతవవేతతలు వంటి అసాధారణ రచన చేసిన గోపీచంద్ తాతివకభావాలకు నవలారూపమే... ఈ
పండ్డత పరమేశ్వరశాస్త్రి వీలున్మా!
– త్రిసతూ కమరాజన్

ప్రాపిత:
అశ్లక బుక సెంటర్
22-2-2C, St, Anthony Church Compound
Jagadamba Junction
Visakhapatnam 520 001
Phones: (0892) 1565995, 1562055
*
అక్షర
Plot No. 46, Srinagar Colony,
Hyderabad – 500 072
Phone: 040 12726161
వల: రూ. 200/-

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అమరావతీ కథలు అపుర్వ్ప శిలపలు
~ శ్రీశంతి దుగిరాల

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పుసతక సమీక్ష: అమరావతీ కథలు అపురూప శిలాులు
రచన: శ్రీశాంతి దుగిరాల
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=1015
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అమరావతీ కథలు అపురూప శిలాులు
“అలలంత దూరాన మబుిలన తాకుతునన గాలగోపురం. ఆ వనుక స్తరూకిరణాల పలకరింపుకు
మెరుస్తతనన బంగారుపూత అమరేశ్వరాలయ శిఖరం. ఎతతయిన ఆ శిఖరానికి చుటూటతా ఎ నన
ఆలయాలు. ఎనెన నన శిఖరాలు. తూరుున వైకుంఠపురం కొండ, దక్షిణాన పాడుపడి బౌది స్తతపాలు,
పడమట ఈన్డు దిబిగా మారిన అలలపుటి శాతవాహనుల రాజధాని ధానూకటకం, ఉతతరాన ఆ
స్తతపాలన, ఆ దిబిలన వాటిమధూ ఉండే ప్రజలన, ఆ ఊరిన వడాిణంలా చుటిట గల గల పారుతునన
కృష్బటనది. అదిదీ అమరావతి.”
అమరావతి కథలు సతూం శ్ంకరమంచి రచించిన 200 కథల సంపుటి. సతూంగారి
రచనకు బాపూ గారి బొమమలు, మళ్ాపూడ్డ వంకట రమణగారి మందు మాట మరింత
వనెనతెచ్చియి. ఈ కథలోల తనకు పరిచయమనన ఊరిని, ఊరివారినీ మనకు పరిచయం చేసారు.
కథ నిడ్డవి చిననదైన్ కథ చెపిున తీరు, కథ విషయం నిరాడంబరంగా ఉంది. అమరావతి ఊరితో
ఆయనకునన అనుబంధం ప్రతీ కథలోనూ కనిపిస్తతంది. రాజులు, దొరలు, దొంగల్ల, సామానూ
ప్రజల్ల, అందరూ కథ పాత్రలే. ఒకింత హాసూమ, వూంగూమ్య కలబోసి చెపాతరు. ప్రతీ కథ
కులపతంగా, స్తటిగా, మనస్తకు హతుతకునే విధంగా ఉంది. ఈ కథలను చదువుతునన పాఠకుడ్డ
మనస్తకు కృష్బణనది గలగలలు వినిపిసాతయి. అమరావతి పరిసరాలు ఒకాసారి పలకరిసాతయి. అతి
సరళ్ంగా ఉండే ఆయన శైల మామ్యలు పాఠకుడు కూడా స్తలువుగా అరథం చేస్తకగలడు.
ఒకన్టి అమరావతి నగరం దేదీపూమానంగా వలగడం చూపుతూనే, ఈన్డు ఎంత
నిరాదరణకు గురౌతుననద్ద చెపుుకొచ్చిడు రచయిత. ఒకన్డు రథలతో, గుర్రాలతో, సైనిక
విన్ూసాలతో పురవీధులు ఎంతో రమణ్ణయంగా ఉండేవి. ఇపుుడు ఆ వీధుల వంట కుకాల్ల,
గాడ్డదల్ల నడుస్తతన్నయి. మతాూల మ్యటలు బళ్ాకెతిత నడ్డచిన ఆ వీధులంట ఇపుుడు పొటుట
బసాతల వళ్ళతున్నయి. శుభ్రం తగిపోయి, రోడలంట చెతత ప్పరుకుపోయింది. ఆ గుడ్డగోపురాలు,
బౌధాిరామమ అనీన పూరవ వైభవానిన కలోుయాయి. వీటనినంటినీ చూస్తత మౌన సాక్షిగా
నిలచింది కృషణవేణి.
మొతతం పుసతకంలో న్కు నచిిన కొనిన కథల గురించి చెపాతను:

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వరద:— కృషణ పొంగ ప్రళ్య రూపం ద్లింది. అమరావతిని అతలాకుతలం చేసేసింది.
పూరిళ్లల భవంతుల్ల అనీన మ్యకుమమడ్డగా కొటుటకుపోయాయి. వరద శాంతించ్చక ప్పద్, గొపు
భధం పోయింది. శాస్త్రిగారికీ, సంగడ్డకీ ఉనన దూరానిన చెరిప్పసిందీ వరద. ఆకలకి కులంలేదంటూ
మనషులు తమ చుటూట కటుటకునన గోడలన కూలి వళ్ళా పోయింది. ఊరి వారంతా సహపంకిత
భోజన్లరగంచ్చరు. కృషణకు మళీల వరద వచేి న్టికి కొతత గోడలు పుటుటకొసాతయి.
స్తడ్డగుండంలో మకుాపుడక:— ఎలకలోళ్ల బాచిగాడ్డ తాతలు తండ్రుల్ల అంతా రతానల
కసం కృషణ స్తడ్డగుండాలు గాలంచినవారే. ఒకా రతనమ్య దొరకలేదు, శ్రమకు ఫలతం దకాలేదు.
ఒకరోజు యధావిధగా బాచిగాడూ, భారూ సింగ స్తడ్డగుండం ఎండ్డన గుంటలో రతన్ల కసం
వతుకుతున్నరు. వీళ్ల పని చూసిన భమయూ భారూ స్తరూకంతానికి అకాడే పోయిన తన
మకుాపుడుక సంగతి గురొతస్తతంది. భారూ ఈ సంగతి చెప్పుసరికి భమయూ తెలాలరే లోగా ఆ
మకుాపుడుక వతికి తేవాలని జంటకి హుకుం జారీచేసాతడు. పసివాడ్డ ఆకలని కూడా లెకాచేయక
అదే పనిగా వతుకుతారు. చివరిక మకుాపుడక దొరికే సరికి పెదద రతనమే దొరికినంత
ఆనందిసాతరు. ఆశ్ చ్చవని ఆ జంట పరుల సొమమ ఆశించక ఇంక కృషణలో వతుకుతూనే ఉంది.
పుణుకుల బుటటలో లచిితలల:— ధన్నికి మనిషి ఇచేి ప్రామఖూం, ఆ ధనంతో మనిషికి
వచేి ప్రామఖాూనిన చకాగా తెలుపుతుందీ కథ. పుణుకుల స్తబాియి కసాత డబుిరాగానే
స్తబాిరావుగారు గా మారినటుట.
రాగ చెంబులో చేపపిలల:— ఆతమ శుదిి లేని ఆచ్చరమది ఏల? బాంఢ శుదిిలేని పాకమేల?
చితత శుదిిలేని శివ పూజలేలరా? అని వేమన అననటుల, ఆచ్చరాలనేవి మనం తెచిి పెటుటకుననవే.
స్తబిమమగారు అచ్చరం ప్పరుతో ఎంత మ్యఢతవంలో కూరుకుపోయి ఉననద్ద ఈ కథ చెపుతుంది.
అననపూరణ కవిడ్డ:— అననపూరణకవిడ్డతో యాచించి తెచుికునన కసతలో తనకన్న
బ్బదవారికి అననం పంచి, తాను మిగలతే తింటాడు లేదం న కృష్బణజలంతో కడుపు నింపుకుంటాడు
శ్రభయూ. జీవితం పై విరకిత నుండ్డ వైరాగూంలోకి వచిిన శ్రభయూ, తనకునన ద్ంటోలనే
నలుగురికీ పంచుతూ తృపితగా పోయాడు.
కకితో కబురు:— జువివ తన మనస్తలోని బాధనంతా కకులతో, ఉడతలతో, రామ
చిలకలతో చెపుుకునేది. వేయి కళ్లతో అతని రాక కసం ఎదురు చూసేది. ధాూసంతా మామ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చింతాలు మీదనే, ఎపుటికైన్ తన బతుకు పండ్డసాతడని ఆ చిననద్ని ఆశ్. ఎపుటికీ తీరని ఆశ్.
నేను ఏడవటం లేదని మామతో చెపుమంటూ కకితో కబురంపిస్తతంది.
తులసి తాంబూలం:— స్తషిటగా భోజనం చేసాక, కమమగా వేస్తకునే తాంబూలమే ఆ
ఇంటి వారికి భోజనమ ఆకల తీరిింది. వామనయూ, తాయారమమల నరు పండ్డంచింది.
బాకీ సంతతి:— తండ్రి చేసిన అపుు తీరిడం కసం తన రకతనిన కరిగంచ్చడు. ఏడాదంతా
కషిటంచి పండ్డంచిన పంటను కళాం నుండే తీస్తకెళ్ళాన్ సహించ్చడు, కడుపుకు గంజ తాగాడు,
బాధ పెటిటన్ ఊరుకున్నడు కనీ, బాకీ మొతాతనిన జమచేస్తకడానికి పొలం దునేన ఎదుదలన జపుత
చేయటం ద్క వచేిసరికి సహించలేకపోయాడు. కటటలు తెంచుకునన ఆవేశ్ంతో విరుచుకు
పడాిడు. కపంతో బుసలు కొటాటడు. కనీ తన ఎదుదలన తిరిగ ఇచేిసాతననే సరికి అంత ఆవేశ్మ్య
చలాలరిపోయింది. కృతజాతతో చినన పిలాలడై ఏడుసాతడు.
అంపకం:— శివయూ తన ఒకాగానొకా కూతురు సీతని అతతవారింటికి పంపుతూ,
అలులడ్డకి కూతురి మీద కపం వసేత తనకు కబురు చేయమని తాను తక్షణమే ఇంటి
మందుంటాననీ అంటాడు. ఆ కపం తన మీద తీరుిక మంటాడు. ఆడపిలలను కనన ప్రతి తండ్రీ
తన బ్బడిను అతతవారింటికి పంప్పటపుుడు పడే ఆవేదన్ రూపమే అంపకం.
తృపిత:— పది మందికి వంట చేసి వడ్డించే వారికి, అతిథులు కడుపు నిండుగా భోంచేసి
వంటకలు బాగున్నయం న చ్చలు, మఖంలో వేయి తారా జువవల వలుగు వస్తతంది, ఆ
మాటలతోనే కడుపు నిండ్డ పోతుంది. పూరణయూ తీరు అదే. పది మందికీ పెటటడంలోనే తన తృపిత
చూస్తకుంటాడు.
ఈ కథలు మచుితునకలు మాత్రమే. ఇంక ఈ 200 కథలోల మనకు గురుతండ్డపోయే
కథలు చ్చలానే ఉన్నయి. ఈ పుసతకం 2979 సంవతసరానికి గాను ఆంధ్ర రాష్ట్ర సాహితూ అకడమీ
పురసాారానిన దకిాంచుకుంది. వీటిని ప్రమఖ సినీ దరశకులు శాూమ బెనగల్క హిందీలో
ధారావాహికగా నిరిమంచ్చరు. సతూం శ్ంకరమంచి ఈ కథల ద్ూరా అమరావతికి చెరగని గురితంపు
తెచ్చిరు.


కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పచ్చనాకు స్తక్షిగా అలకాదు.
~ ఐ.వి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పుసతక సమీక్ష: పచిన్కు సాక్షిగా అలాకదు.
రచన: ఐ.వి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు : http://patrika.kinige.com/?p=1070
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పచిన్కు సాక్షిగా అలాకదు.
మీది వూవసాయ కుటుంబమా?
మీది చితూతరు జలాలన్?
మీ అమామ అయాూ రెకాలు మకాలు చేస్తకొని మిమమలన సాకరా ?
చినిగన నికారేలస్తకొని బడ్డకెళ్ళలరా ?
అరాదకలతో రోజుల తరబడ్డ నిద్రపొయాూరా?
కడుపునిండా మాసం కూర తినేది సాలుకు రెండుసారేలన్?
చేలో పిటటలు తరిమారా?
మీకు తెలుగు భాషలోని యాసలం న మకుావా?
మీకు పలెల సంసాృతం న ఆసకత?
పై ప్రశ్నలోల ఏ ఒకాద్నికి అవును అనేది మీ సమాధానం అయితే, ఈ పచిన్కు సాక్షిగా
పుసతకం మీ కసమే.
పచిన్కు సాక్షిగా... ఇపుుడు మిటుటరోడ్డ పుసతకంలో తొల భాగంగా రిల్దజ్ అవుతోంది.
రచయిత న్మిని. మొతతం నలభై కథలు.
అనగా అనగా ఒక ఊరు. ఆ ఊరిలో ఒక గుడ్డసె. ఆ గుడ్డసెలో ఒక నులక మంచం. ఆ
గుడ్డసె వారికి ఒక ఎకరానికి ఎకుావ, రెండ్లకరాలకు తకుావా పొలం. ఆ గుడ్డసెలో ఒక అమామ,
న్నన, ఒక అననయూ, ఒక అకాయూ, ఒక చినన కొడుకు ఉన్నరు. వారి కథలే ఈ పచిన్కు
సాక్షిగా.
పొదుద పొడవక మందుండ్న, రాత్రి ద్క అందరూ కన్ కషటం చేసేటోళ్ళల. బకా మడుస్తలు,
బకా ఆవుల అరక. సంకటి పచిడ్డ కడుపు నిండా ఉం న ఆ రోజుకు పండగే.
చ్చలా కరణాలుగా ఇవి అమ్యలూమన కథలు. కలానికి తటుటకొని నిలబడాియి,
నిలబడాతయి. చితూతరు జలాల యాసను రచయిత విరివిగా వాడాడు. నిరంతరం యాసలు మారే ఈ
కలంలో ఈ పుసతకం ఆ యాసకు ఒక సానప్ ష్బట్.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఉననది చ్చటంత పొలమే అయిన్ కన్కషటంతో బంగారం పండ్డంచేవాళ్ళల. బకావుల నుండ్డ
ఎడల అరకకు మారిన్, శ్నగ, వరి, మిరప, కూరగాయలు వంటి పంటలనినంటిలోనూ వృదిి కళ్ల
చూసిన్రు. ఈ వృదిికి కయకషటం, ప్రకృతి సహకరంతో పాటు ఆ కలంలోని గ్రీన్ రివల్లూషన్
సాంకేతిక విపలవ ప్రభావం తెరవనుక తన వంతు పాత్ర పోషించింది.
ఈ కలంలో కథలు వ్రాస్తతనన వారంతా పొలటికల్దల కరకుటగా ఉండటం కసం కులం అనేది
మన సమాజంలో ఒక భాగం అనే విషయం మరిిపొయి ఒక మిథూ ప్రపంచ్చనిన సృషిటంచుకొని
ద్నిలోనే కథలనీన వ్రాస్తతన్నరు. కనీ ఈ పచిన్కు సాక్షిగా అలాకదు. చూసిని ప్రపంచ్చనిన
చూసిన నట చెపాురు. అకా పెళ్ళల కగానే బడ్డ మానేసిన మాదిగ పలల న్గరాజు కత (మా నవువలోడ్డ
దఃఖం), కలస్ లోని మాదిగపలల అంజలకి గరుగుడ్డలోని పటాలు చూపించి ఒపిుంచలేని
చేతకనితనం. (మా అంజల కరిక)
"ఒరే న్ బటాట, అసలు నీది మా వూరు గాదు, మా కమమ కులం గూడా కదు నీది.
అనంతపురం జలాలలో కదిరి వుండాది జూడు, అదీ నీ వూరు. అకాడ అడకా తినే స్తగాలోళ్ళల
వుంటారు జూడూ, వాళ్లల నీ అయి నళ్ళల ... (న్ మింద అలగన మా అమమ) అంటూ
హాసాూలాడుకునే సనిన వేశాలోలనూ కులాల గురించి తను చూసింది రచయిత కథలోల రాశాడు.
ఇంక ఈ కతల గురించి రాయడానికి మనస్త కదలడంలేదు. ఎందుకం న ఇవనీన
మనస్తకు దగిరైన కథలు. మీరూ చదవండ్డ మీ మనసేం చెపుతుంద్ద చూడండ్డ.
ప్రాపిత:
పుసతకం కినిగెలో లభూం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ర్వ్పాంతరం

~ ఫ్రాంజ్ కఫ్లా (తరుేమా: మెహెర్)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సీరియల్క (అనువాదం): రూపాంతరం [1]
రచన: మెహెర్
కవర్ ఇమేజ: రమణ జీవి
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు:

http://patrika.kinige.com/?p=890

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కఫ్లా

“మెటమారఫసిస్”

తెలుగు

అనువాదం

వారం

వారం

ధారావాహికంగా ఇస్తతన్నం. మొదటునంచి చివరిద్క ఒకే ఇంటిలో జరిగే ఈ
రచనను సరిగాి ఆసావదించటానికి, ఆ ఇంటి అమరిక తెలయటం కూడా మఖూమని
న్ భావన. అందుకే, ఆ పాలను ఇకాడ ఇచ్చిను. - మెహెర్

రూపాంతరం
1
గ్రెగర్ జమాే ఒక ఉదయం కలత కలలనంచి నిద్ర లేచే సరికి, మంచంపై తా న ఒక పెదద
కీటకంగా మారిపోయి ఉన్నడని గమనించ్చడు. అతను గటిటగా పెంకు లాగా ఉనన వీపు మీద
పడుకుని ఉన్నడు, తల కొంచెం పైకెతిత చూసేత ఉబెితుతగా బ్రౌన్ రంగులో ఉంది పొటట, ద్నిన
అడింగా విడదీస్తత బ్బరుసైన చ్చపాలుగా వంగన పలకలు ఉన్నయి, పొటట మీద దుపుటి నిలకడగా
నిలవలేక ఏ క్షణానన్ జారిపోయేటుటంది. ఈ శ్రీరపు భారీతనం పోలసేత చ్చలా బకాగా ఉనన కళ్ళా
బోలెడనిన అతని కళ్ా మందు నిససహాయంగా కదులుతున్నయి.
‘ఏమయింది న్కు?’ అనుకున్నడు. ఇది కలైతే కదు. అతని గది, మనుషులుండే
మామ్యలు గది, బహుశా కసత చిననది, చిరపరిచితమన న్లుగు గోడల మధాూ సతబుిగా ఉంది. బలల
మీద కొనిన దుస్తతల శాంపిళ్ళల విపిు పడేసి ఉన్నయి – జమాే ఒక ట్రావలంగ్స సేల్కసమెన్ – బలల
పైనునన గోడ మీద అతను ఈమధేూ ఒక పత్రికలోంచి కతితరించి అందమన గలుట ఫ్రేమలో బ్బగంచి
పెటుటకునన బొమమ ఒకటి వేలాడుతోంది. అందులో ఒక అమామయి ఉనిన టోపీ పెటుటకుని, ఉనిన
శాలువా వేస్తకుని, నిటారుగా కూరుింది, మంజేతిని పూరితగా కప్పుసిన ఉనిన చేతొడుగును
చూపరుల వైపు చ్చపుతోంది.
తరావత గ్రెగర్ కిటికీ వైపు చూశాడు, బయట వాతావరణం మబుిగా ఉంది – కిటికీ
చువవల మీద వాన చినుకుల చపుుడు వినిపిసోతంది – అతనికి దిగులుగా అనిపించింది. ‘ఇంకసేపు
నిద్రపోతే ఈ గోలంతా మరిిపోవచుి,’ అనుకున్నడు, కనీ అది అంత స్తలువు కదని వంటనే
అరథమంది, అతనికేమో కుడ్డ వైపుకు ఒతితగల పడుకవటం అలవాటు, ఇపుుడునన సిథతిలో అది
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కుదరటం లేదు. ఎంత బలంగా అటు వైపు ఊగన్, తిరిగ మళీా తన వీపు మీదకే వచిి
పడుతున్నడు. అలా ఓ వంద సారలయిన్ ప్రయతినంచి ఉంటాడు, కలవరంగా అలలలాలడుతునన తన
కళ్ాను చూడలేక కళ్ళా కూడా మ్యస్తకున్నడు, చివరికి తన పకా భాగంలోంచి సననగా
ఇదివరకెననడూ లేని ఓ నొపిు మొదలవటంతో ఇక ఆ ప్రయతనం మానుకున్నడు.
‘దేవుడా! ఈ గొడుి చ్చకిరీ ఉద్దూగానిన ఎందుకు ఎనునకున్న న నేను! పొడ్డచిన పొదుద గుంకే
ద్క ప్రయాణాలతోనే సరిపోతోంది. ఆఫీస్తలో ఒక చోట నిలకడగా కూరుిని చేసే పనితో పోలసేత,
అసలే ఇందులోRupantaram Stamp ఉద్దూగపరమన ఒతితళ్ళా చ్చలా ఎకుావ. అవి
చ్చలవననటుట, ఈ ప్రయాణాల అలసట, రైళ్ళా అందుతాయో లేద్దననే గాభరా, వేళ్ళ పాళ్ళ లేని చెతత
తిండ్డ, చిరకలం మిగలే దగిరి సేనహాలకు అవకశ్ం లేకుండా ఎపుటికీ పరిచయమాత్రంగానే
మిగలపోయే ఎడతెగని మఖాల ప్రవాహం... గంగలో కలవనీ ఇదంతా!’ అతనికి పొటట మీద చినన
దురద మొదలైంది; తనున తాను నెమమదిగా మంచం పై భాగానికి లాకుాన్నడు, అలాగైతే తల కసత
పైకెతిత చూసే వీలుంది; అతనికి దురద పెడుతునన చోటు కనిపించింది, అకాడ తెలలని చుకాలాలంటి
మచిలు గుంపుగా ఉన్నయి, అవేమిటో అతనికి అరథం కలేదు; పరీక్షిద్దమని ఒక కలు అకాడ
తగలంచ్చడు గానీ ఆ సురశకు వళ్లంతా జవువమనటంతో చపుున వనకుా లాకుాన్నడు.
మళీా యథసాథన్నికి జారిపోయాడు. ‘మరీ పెందలాడే లేసేత ఒకాసారి ఇలాంటి పిచిి
భ్రమలే కలుగుతాయి,’ అనుకున్నడు, ‘ఏ మనిషికైన్ సరిపడా నిద్ర అవసరం. మిగతా సేల్కసమెన్స
అంతా జన్న్లో ఆడవాళ్ాలా స్తఖంగా ఉంటారు. మొననటికి మొనన, పొదుదనేన నేను కలెకట చేసిన
ఆరిరుల రాద్దమని హోటల్కకి వళ్ళాసరికి, ఆ దొరగారలందరూ ఇంక టిఫినుల తినటంలోనే ఉన్నరు.
అదే నేను గనక అలా చేసేత మా యజమాని వంటనే ననున ఉద్దూగంలోంచి పీకి పారేసాతడు. ఏమో
ఎవరు చెపొుచ్చిరు, అలా జరగటమే మంచిదేమో. న్ తలలదండ్రుల గురించి ఆలోచించి వనకుా
తగాిలస వసోతంది గానీ, లేకపోతే ఎపుుడో రాజీన్మా ఇచేిసేవాణిణ, తిననగా లోపలకి దూస్తకుపోయి
మా యజమాని మందు నిలబడ్డ అతని గురించి నేనేమనుకుంటున్న న నిరొమహమాటంగా
చెప్పుసేవాణిణ, దెబికి డ్లస్తా మీంచి జారి పడేవాడు! అయిన్ అదేం పదితో, అలా డ్లస్తా మీద
ఎతుతగా కూరుిని ఉద్దూగులతో కిందికి చూస్తత మాటాలడటం, పైగా అతనికి చెవుడు కవటంతో
దగిరగా మాటాలడ్డతే తపు వినపడదు కూడానూ. ఏద్ద ఒకటిలే, న్కు మాత్రం ఇంక ఆశ్
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చ్చవలేదు; అతనికి న్ తలలదండ్రులు చెలలంచ్చలసన బాకీ మొతతం తీరేిశాక (ద్నికి ఒక ఐద్రేళ్ళా
పటొటచుి) అపుుడ్డక నేననుకునన నట చేసాతను. ఈ చ్చకిరీ నుంచి పూరితగా బయటపడతాను. అదంతా
తరావత గానీ, ప్రస్తతతానికి, నేను ఇక లేవటం మంచిది, న్ రైలు ఐదింటికి బయలేదరిపోతుంది.’
అతను పకాన సొరుగులబలల మీద టిక టిక మంటునన అలారం వైపు చూశాడు. ‘అరె!’
అనుకున్నడు. అపుుడే ఆరుననర ద్టిపోయింది, అలారం మళ్ళా మందుకు కదుల్లతనే ఉన్నయి,
పావు తకుావ ఏడు అవటానికి ఇంకెంతో సేపు పటటదు. అలారం మోగలేద్? మంచం మీంచి
చూటాటనికైతే అది న్లుగు గంటలకు సరిగాినే పెటిట ఉంది; చెవులు చిలులలు పడే ఆ మోతకి
ఎవరన్న ప్రశాంతంగా పడుకగలరా? మరి, తను మాత్రం ప్రశాంతం కన్న కూడా గాఢంగా
నిద్రపోయాడు. ఇపుడేం చేయాల? తరావతి రైలు ఏడ్డంటికి ఉంది; పిచెితితనటుట పరిగెడ్డతే తపు
ద్ననందుకలేడు, పైగా అతని శాంపిళ్ానీన ఇంక సరదకుండా ఎకాడ్డవకాడే పడ్డ ఉన్నయి; అతనికి
వంటోల ఏమంత చురుగాి కూడా అనిపించటం లేదు. ఒకవేళ్ ఆ రైలు అందుకగలగన్,
యజమానితో చీవాటుల ఎలాగూ తపువు, ఎందుకం న ఇపుటికే ఐదింటి రైలు దగిర కూల్ద ఎదురు
చూసి చూసి వళ్ళాపోయుంటాడు, బహుశా ఈపాటికే నేను రాలేదనన విషయం చేరవేసిస ఉంటాడు.
అసలే వాడు యజమానికి ఒక చెంచ్చ లాంటి వాడు, వనెనమక లేని మ్యరుాడు. తనకు ఒంటోల
బాగా లేదని చెప్పత? కనీ అదేమంత నమమశ్కూంగా ఉండదే. గ్రెగర్ తన ఐదేళ్ా ఉద్దూగ జీవితంలో
ఎననడూ సెలవు పెటిట ఎరుగడు. యజమాని తపుకుండా ఆరోగూ బ్బమా వైదుూణిణ వంటబెటుటకుని
వచేిసాతడు, అపుుడ్డక తన సోమరితన్నికి తలలదండ్రులు మాట పడాలస వస్తతంది, సంజాయిషీ
ఏమన్న చెపుద్మన్న యజమాని వినే రకం కదు, బ్బమా వైదుూణిణ చూపించి తన నరు
మ్యయిసాతడు, ఆ బ్బమా వాడ్డ దృషిటలోనేమో ప్రపంచం అంతా ఆరోగూంగా ఉండ్డ కూడా పని ఎగొి నట
మనుషులోత కికిారిసిపోయి ఉంటుంది. నిజానికి తన విషయంలో ఆ వైదుూడ్డ అభిప్రాయం తప్పుమీ
కదు కూడా? కసత నిద్రమతుత తపిుసేత (అది కూడా ఇంత నిద్ర తరావత అరథరహితమే) గ్రెగర్ బానే
ఉన్నడు, చ్చలా ఆకలగా కూడా ఉంది.
మంచం

మీంచి

దిగేందుకు

ఇంక

మనసారించక,

అతను

వేగంగా

ఇదంతా

ఆలోచిస్తతండగా – అలారం ఇక పావుతకుావ ఏడును చూపించబోతోందనగా – తలగడ వైపునన
తలుపు దగిర, సంకచంగా తడుతునన చపుుడు వినపడ్డంది. ‘గ్రెగర్,’ అంది ఓ గొంతు – అది
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతని తలల గొంతు – ‘పావుతకుావ ఏడయిపోయిందిరా. రైలు అందుకవా?’ ఎంత మారదవమన
గొంతు! గ్రెగర్ ద్నికి బదులవవబోయిన వాడలాల, తన గొంతు విని తానే తుళ్ళాపడాిడు; అది
అవటానికి తన గొంతే కనీ, ద్ంతో పాటూ, అటటడుగునుంచి, ఏద్ద కీచుమనే శ్బదం
పెలులబుకుతోంది; ద్ని వలల అతని మాటలు క్షణం పాటు మాత్రమే సుషటంగా వినపడుతున్నయి,
మరుక్షణం ఎంతగా కలుషితమపోతున్నయం న, అవతల వాళ్ాకు తామ వింటుననది అసలు
మాటలేన్ అనన సందేహం కలగ తీరుతుంది. గ్రెగర్ వివరంగా జవాబ్బద్దమనుకునన వాడలాల, ఇక
చేసేది లేక, ‘ఇపుుడే లేస్తతన్న అమామ,’ అని మాత్రం అనగలగాడు. మధూలో చెకా తలుపు వుండటం
వలల గ్రెగర్ గొంతులోని మారుు బయటికి తెలసినటుట లేదు, తలల ఈ మాటలకు సంతృపిత చెంది
వళ్ళాపోయింది. కనీ ఈ కులపత సంభాషణ కరణంగా ఇంటోల కుటుంబ సభుూలందరికీ, తామ
అనుకుననటుట గ్రెగర్ ఇంక ఆఫీస్తకు బయలేదరలేదనీ, ఇంటోలనే ఉన్నడనీ అరథమంది, ద్ంతో అతని
తండ్రి పకానునన తలుపులోల ఒక ద్నిన నెమమదిగానే కనీ, పిడ్డకిలతో తటటసాగాడు. ‘గ్రెగర్, గ్రెగర్,
ఏమంది నీకు?’ అన్నడు. కసేపాగ, ఇంకసత కటువైన గొంతుతో, ‘గ్రెగర్! గ్రెగర్!’ అని మళీా
పిలచ్చడు. ఈలోగా రెండో పకా తలుపు నుంచి అతని చెలాలయి గొంతు మృదువుగా, జాలగా
వినిపించింది: ‘గ్రెగర్? వంటోల బాలేద్? ఏమన్ కవాలా?’ అంద్మె. గ్రెగర్ ఇరు వైపులకూ
ఒకేసారి,

‘నేను

వస్తతన్నను,’

అంటూ

జవాబ్బచ్చిడు,

తన

గొంతును

మామ్యలుగా

ధవనింపజేసేందుకు చ్చలా ప్రయాసతో ప్రతీ పద్నీన పటిట పటిట పలుకుతూ, పద్ల మధూ పెదద
విరామాలస్తత మాటాలడాడు. తండ్రి తిరిగ తన టిఫిన్ దగిరకు వళ్ళాపోయాడు, చెలాలయి మాత్రం గుస
గుసగా, ‘తలుపు తీయి, గ్రెగర్, దయచేసి,’ అంది. కనీ గ్రెగర్కు ఆ ఉదేదశ్ం లేదు, అలా తలుపులు
మ్యసి పడుకునే తన అలవాటును అభినందించుకున్నడు కూడా, ట్రావలంగ్స సేల్కసమెన్గా
రాత్రుళ్ళా తలుపులనీన బ్బడాయించుకు పడుకవటం అలవాటైంది, ఆఖరుకు అది తన ఇలలయిన్
సరే.
మొదట నింపాదిగా లేవాల, డ్రెస్ చేస్తకవాల, అనినంటికన్న మఖూంగా టిఫిన్ చేయాల;
అపుుడు తరావతి సంగతి ఆలోచించ్చల, అంతే తపు, ఊరకనే ఇలా మంచం మీద పడుకుని
ఆలోచించటం వలల ప్రయోజనమేం లేదు. అతనిక సంగతి గురొతచిింది, ఇదివరకూ కూడా
చ్చలాసారుల నిద్రలో ఏద్ద ఇబిందిగా అనిపించేది, తీరా లేచి చూసేసరికి అదంతా సరైన భంగమలో

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పడుకకపోవటం వలల కలగన భ్రమగా తేలేది, పొదుదనేన చుటుటమటిటన ఈ భ్రమలనీన క్రమంగా ఎలా
తొలగపోనున్నయో చూడాలని అతనికి చ్చలా కరికగా ఉంది. ఇక తన గొంతులో వచిిన మారుు
బహుశా జలుబు చేస్తతందనటానికి ఒక స్తచన మాత్రమే, అది ట్రావలంగ్స సేల్కసమెనలందరికీ
ఎదురయేూ ఇబిందే.
దుపుటిని తపిుంచటం స్తలువుగానే అయిపోయింది, కసత బోర విరుచుకగానే అది
కిందకు జారిపోయింది. తరావతే అసలు కషటం మొదలైంది, దీనికి కరణం అతను బాగా వడలుుగా
ఉండటమే. లేచి కూరోివాలం న భుజాల్ల చేతుల్ల కవాల; కనీ అతనికి ఉననవలాల బోలెడు
కళ్ళా మాత్రమే, అవి అంతూపొంతూ లేకుండా ఏవేవో కదలకలన ప్రదరిశస్తతన్నయి, వాటిని అదుపు
చేయలేకపోతున్నడు. ఏ కలునతే వంచ్చలని అనుకున్నడో, అదే అనినంటి కన్న మందు
నిటారుగా అయేూది; అతి కషటం మీద ఆ కలు చేత చేయించ్చలనుకుననది చేయించగలగన్,
ఈలోగా మిగతా కళ్ానీన అదుపు తపిు ఏద్ద బాధాకరమన కలవరంతో అలలలాడే
ల వి. ‘మంచం మీద
సోమరిగా పడుకవటం వలల ప్రయోజనం లేదు,’ తనకు తాను చెపుుకున్నడు గ్రెగర్.
మందు తన దిగువ భాగానిన మంచం మీంచి బయటకు నెటాటలని ప్రయతినంచ్చడు, కనీ
ఇపుటిద్క అతని కంటపడనిదీ, కనీసం ఊహకు కూడా సరిగా అందనిదీ అయిన ఈ దిగువ
భాగానిన కదపటం చ్చలా కషటమంది; ఆ పని చ్చలా నెమమదిగా సాగంది; చివరికి, ఆరాటం
కటటలుతెంచుకవటంతో, ఒకాసారి బలమంతా కూడగటుటకుని తనను తాను గుడ్డిగా మందుకు
నెటుటకున్నడు, కనీ దిశ్ను తపుుగా అంచన్ వేశాడు, శ్రీరం మంచం కింది అంచుకు బలంగా
గుదుదకుంది; ప్రాణాలు జలాలరుికుపోయినంత బాధ కలగాక గానీ అతనికి అరథం కలేదు, తన
శ్రీరమంతటిలోనూ ఆ దిగువ భాగమే అతూంత స్తనినతమన భాగమని.
ద్ంతో ఇపుడు ఎగువ భాగానిన బయట పడేయాలని ప్రయతినంచ్చడు, జాగ్రతతగా తన
తలను మంచం వారనునన అంచు వైపు జరిపాడు. అది తేలగాినే అయిపోయింది, ద్ంతో పా న
అతని మిగతా శ్రీరం కూడా, కసత వడలుుగా బరువుగా ఉన్న కూడా, నెమమదిగా తల జరిగన
వైపుకే జరిగంది. అలా అంచెలంచెలుగా జరుపుకుంటూ వచ్చిడు. కసేపటికి తల మంచం అంచు
ద్టి గాలోల వేలాడేద్క వచిింది, ఇక అంతకన్న మందుకు జరపాలం న భయమేసింది, ఈ
పదితిలో గనక కిందపడ్డతే, తలకు దెబి తగలకుండా కచుకవటం చ్చలా కషటం. ఏదేమన్
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇపుుడు మాత్రం సుృహ కలోుకూడదు; అంతకన్న ఎలా ఉననవాడు అలా మంచం మీదనే
ఉండ్డపోవటం మంచిది.
మరోమారు ప్రయాసపడ్డ, తిరిగ యథసాథన్నికి వచిి, ఆయాసంగా ఊపిరి తీస్తకుంటూ,
ఇంద్కటి కన్న తీవ్రంగా అలలలాలడుతునన తన చినిన కళ్ాను చూశాడు, వాటి అరాచకతావనిన
అదుపు చేసి క్రమశిక్షణలో పె నట మారిమేమీ తోచలేదు, ఇక మంచం మీద ఉండటం తన వలల
కదనుకున్నడు, ద్నినంచి బయటపడటానికి ఎంతకు తెగంచిన్ ఫరేలదనిపించింది. కనీ ఇలాంటి
పరిసిథతులోల కంగారుగా నిరణయాలు తీస్తకవటం కన్న, సిథరంగా నింపాదిగా ఆలోచించటం చ్చలా
మఖూమనన సంగతి కూడా మరిిపోకూడదు. ఇలా అనుకుంటూ కసేపు తన చూపును నిశ్ిలంగా
కిటికీ మీదే నిలపి ఉంచ్చడు, కనీ బయట కూడా అతణిణ ఉతేతజపరిచే దృశ్ూమేదీ కనిపించలేదు,
అంతా తెలలవారుఝమ పొగమంచు, అది కూడా ఎంత దటటంగా ఉందం న వీధ అవతల భాగం
కూడా కనిపించటం లేదు. ఈ లోగా అలారం మళీా కొటిటంది, ‘ఏడయిపోయింది, అయిన్ ఇంక
మంచు విడవలేదు,’ అనుకున్నడు. తరావత కసేపు కదలకుండా పడుకున్నడు, శావస నెమమదిగా
తీస్తకున్నడు, అలాంటి సంపూరణ సతబిత మళీా తనను అలవాటైన, ఖచిితమన వాసతవికతలోకి
తెచిిపడేస్తతందననది అతని ఆలోచన కవచుి.
మళీా వంటనే అనుకున్నడు: ‘ఏడుంపావు కకుండానే నేను మంచం దిగ తీరాల. ఆఫీస్త
ఏడ్డంటికి తెరుసాతరు, ఆ లోగా ఆఫీస్త నుంచి ఎవరో ఒకరు వివరం కనుకావటానికి వచేి
అవకశ్ం ఉంది.’ ఈ ఆలోచన రాగానే ఇక ఆలసూం చేయకుండా, తన మొతతం శ్రీరానిన పడవలా
అటూ యిటూ ఊపుకుంటూ మంచం మీంచి కింద పడే సన్నహానిన ప్రారంభించ్చడు. ఈ పదితిలో
కింద పడ్డనపుడు, నేల తాకిన మరుక్షణం తలను పైకెతతగలగతే చ్చలు, ద్నికి దెబి తగలకుండా
కపాడుకవచుి. వీపు గురించేం భయపడనకారేలదు, అది గటిటగానే ఉననటుటంది; పైగా కింద తివాచీ
ఉంది కబటిట పెదదగా దెబిమీ తగలదు. ఇక ఆలోచించ్చలసందలాల, కింద పడగానే అయేూ చపుుడు
గురించే, ద్నివలల తన చుటూట ఉనన తలుపుల కవల ఆంద్దళ్న పెంచిన వాడవుతాడు, కనీ ఆ
పాటి రిస్తా తీస్తకక తప్పుటుట లేదు.
గ్రెగర్ అపుుడే మంచం మీంచి సగం బయటకు వేలాడుతున్నడు. ఈ పదితి ప్రయాసగా
కన్న ఒక ఆటలాగా ఉంది, తాను చేయాలసందలాల అటూ ఇటూ ఊగటమే. కనీ ఎవరన్న వచిి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సాయపడ్డతే ఇదంతా ఎంత స్తలభంగా అయిపోయేద్ద కద్ అనిపించింది. ఇదదరు బలంగా ఉనన
వూకుతలు – తండ్రీ, పనమామయి చ్చలు – ఈ పనికి సరిపోతారు; వాళ్ళా చేయాలసందలాల, తన వీపు
కిందకు చేతులు దూరిి, మంచం మీంచి గాలోలకి పైకి లేపి, ఆ బరువుతో పాటూ తామ్య వంగాల,
తరావత జాగ్రతతగా తనని నేల మీద పల్దట కొ నటటుట చేసేత చ్చలు, అకాడ్డ ద్క వచ్చిక, ఇక తన
బకాపలిటి కళ్ళా అకారకు వసాతయనే ఆశ్. కనీ ఇలా తలుపులనీన మ్యసి ఉండగా తను
సాయానికి రమమని పిలసేత మాత్రం ఎవరు రాగలరు. తన తెలవితకుావ ఆలోచనకు తనకే
నవొవచిింది.
అతను అంచు దగిరికి వచేిశాడు, ఇంకొంచెం ఊగన్ బాలనుస నిలుపుకవటం
కషటమయేూటుటంది, ఏడుంపావు కవటానికి ఐదే నిమష్బలుంది, కబటిట ఇక తాడో ప్పడో
తేలుికవటానికి సిదిమపోయాడు – సరిగాి అపుుడు ఎవరో బెలుల మోగంచిన చపుుడైంది. అతను
బ్బర్రబ్బగుస్తకుపోయాడు, ‘ఆఫీస్త నుంచి ఎవరో వచ్చిరు,’ అనుకున్నడు, అతని బకా కళ్ళల
వేగంగా కొటుటకసాగాయి. క్షణం పాటు అంతటా నిశ్శబదం ఆవరించింది. ఏద్ద వర్రి ఆశ్తో ‘వాళ్ళా
తలుపు తీయ’రెలమమంటూ తనను తాను సమద్యించుకున్నడు. కనీ ఎపుటిలాగే పనమామయి
దబదబా అడుగులేస్తకుంటూ వళ్ళా తలుపు తెరిచింది. గుమమం దగిర మాట వినపడగానే గ్రెగర్కు
అరథమపోయింది: వచిింది ఎవరో కదు, సవయాన్ పెదదగుమాసాతనే. చినన లోటుపాటుల కూడా పెదద
అనుమాన్లకు తావిచేి ఇలాంటి ఆఫీస్తలో పని చేయటం తన ఖరమ కకపోతే మరేమిటి? వీళ్ా
దృషిటలో ఉద్దూగులందరూ పనిదొంగల కిందే లెకా! తనలాంటివాడు ఒకాడూ ఉండడా, నిజాయితీ
నిబదితలు కలవాడూ, ఒక ఉదయం గంటా రెండుగంటల ఆఫీస్త సమయానిన వృథ చేసినందుకే
మనసాసక్షి చేత చిత్రవధకు గురై మతి భ్రమించి, చివరకు మంచం మీంచి లేవడమే కషటమయేూ
పరిసిథతికి చేరుకునేవాడూ, అలాంటి వాడు ఒకాడూ ఉండడా? విషయమేంటో కనుకుారమమని
అప్రెంటిస్త న ఎవరోన పంపితే చ్చలద్ (నిజానికి అది కూడా అనవసరమే)? ఇంతోసి ద్నికి
సవయంగా పెదదగుమాసాతనే కదిల రావాలా, వచిి ఈ వూవహారం సాక్ష్యతూత పెదదగుమాసాత అంతటి
వాడు మాత్రమే నిగుి తేలాిలసనంత గంభీరమంది కమోసని తన అమాయకమన కుటుంబం
కంగారుపడేటుట చేయాలా? గ్రెగర్ మొదట ఆచితూచి జరుగుద్మనుకుననవాడలాల, ఈ ఆలోచనల
వలల కలగన ఆంద్దళ్నతో, ఒకా ఉదుటున తనున తాను మంచం మీంచి కింద పడేస్తకున్నడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చపుుడు కకుండా తివాచీ కొంతవరకూ కపాడ్డంది, అదీగాక అతని వీపు కూడా మరీ గటిటదేం
కదు, అందుకే మెలలగా దబుిమనన శ్బదం మాత్రం వచిింది. కనీ పడేటపుుడు తన తల
తగనంతగా పైకెతతక పోవటం వలల, అది కింద కొటుటకుంది; ద్నిన బాధగా చికగాి మెల
తిపుుకుంటూ తివాచీ కేసి రాసాడు.
‘లోపల ఏద్ద పడ్డన చపుుడైంది,’ ఎడమవైపునన గదిలో పెదదగుమాసాత అన్నడు. ఇలాంటి
పరిసిథతే ఎపుడన్న పెదదగుమాసాతకు ఎదురైతే ఎలా ఉంటుంద్ అనిపించింది గ్రెగర్కు. ఈ
ఆలోచనకు సుందనగా అననటుట, పకా గదిలో పెదదగుమాసాత తోలు బూటుల కిర్రుమనిపిస్తత నడవటం
వినిపించింది. గ్రెగర్కు కుడ్డ వైపునునన గది నుంచి చెలాలయి అతణిణ కూడా ప్రస్తతత సనినవేశ్ంలోకి
గుంజుతుననటుట గుసగుసగా అంది: ‘గ్రెగర్, పెదదగుమాసాత ఇకాడే ఉన్నరు.’ ‘న్కు తెలుస్త,’ గ్రెగర్
తనలో తాను అనుకున్నడే గానీ చెలాలయికి వినపడేటుట గొంతు పెంచి మాటాలడే ైరరూం
చేయలేకపోయాడు.
‘గ్రెగర్,’ తండ్రి ఎడమ వైపు గది నుంచి అన్నడు, ‘పెదదగుమాసాత వచ్చిరు, నువువ పొదుదనన
రైలుకి ఎందుకు రాలేద్ద కనుకావాలనుకుంటున్నరు. మాకేం చెపాులో తెలయటం లేదు. ఆయన
నీతో మఖామఖీ మాటాలడతారట. కబటిట దయచేసి తలుపు తీయి. నీ గది కసత అశుభ్రంగా
ఉననంత మాత్రాన ఆయనేం అనుకరు.’ వనక నుంచి పెదదగుమాసాత కూడా ‘గుడ్ మారినంగ్స, మిసటర్
జమాే,’ అంటూ పలకరించ్చడు. తండ్రి అలా తలుపు దగిర మాటాలడుతుండగా, తలల
పెదదగుమాసాతతో, ‘వాడ్డకి వంటోల బాలేదు, నమమండ్డ. లేకపోతే రైలు అందుకకుండా ఎందుకు
ఆగపోతాడు? ఆ పిలాలడు పని గురించి తపు వేరే ఏదీ ఆలోచించడు. న్కైతే వాడు అలా
సాయంత్రాలు కూడా ఇంటి పటుటనే ఉండ్డపోవటం ఒకాసారి కపం కూడా తెపిుస్తతంది; వాడు గత
వారమంతా ఊళ్ళానే ఉన్నడు, అయిన్ ప్రతీ సాయంత్రమ్య ఇంటోలనే గడ్డపాడు. ఇదే లవింగ్స
రూమలో ఊరకనే కూరుిని ప్పపర్ చదువుకవటమో, లేదం న తన రైలేవ టైమ నబ్బల్కస
చూస్తకవటమో చేస్తతంటాడు. ఆ ఫ్రేమలు తయారు చేయటమననది ఒకాడే వాడు విశ్రాంతి కసం
చేసే వాూపకం. మొ నన రెండు మ్యడు సాయంత్రాలు కూచుని ఒక చినన ఫోటో ఫ్రేమ తయారు
చేశాడు; అదెంత అందంగా ఉంద్ద చూసేత మీరే ఆశ్ిరూపోతారు. వాడ్డ గదిలోనే వేలాడుతోంది;
గ్రెగర్ తలుపు తీయగానే చూదుదరుగాని. మీర్రావటం కూడా ఒకందుకు మంచిదే అనిపిసోతంది. మా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అంతట మేమ వాడ్డ చేత తలుపు తీయించలేకపోయేవాళ్ాం; చ్చలా మొండ్డవాడు. పైగా ఏద్ద స్తసీత
చేసి ఉంటుంది; పొదుదనన చెపుటమతే అలాంటిదేమీ లేదని చెపాుడునుకండ్డ,’ అంటోంది. ‘నేను
వస్తతన్న,’ గ్రెగర్ నెమమదిగా పటిట పటిట అన్నడు, వాళ్ా సంభాషణలో ఏ మాటా తపిుపోకుండా
విన్లని కటెటలా కదలకుండా ఉండ్డపోయాడు. పెదద గుమాసాత తలల మాటలకు జవాబుగా,
‘న్కూాడా అది తపు వేరే కరణమేమీ తోచటం లేదండ్న. మరీ పెదద ఇబిందేమీ కబోదనే ఆశిద్దం.
కనీ ఒకటి మాత్రం చెపాుల, మంచిక చెడుక, మాలాంటి వాూపారస్తతలం అపుుడపుుడూ ఇలాంటి
చినన చినన అన్రోగాూలన దులప్పస్తకుని పనిలో పడ్డపోక తపుదు,’ అంటున్నడు. తండ్రి
అసహనంగా తలుపు తడుతూ, ‘పెదదగుమాసాత గారు లోపలకి రావచ్చి?’ అని అడ్డగాడు. ‘వదుద,’
అన్నడు గ్రెగర్. ఆ జవాబుతో ఎడమ వైపు గదిలో ఇబిందికరమన నిశ్శబదం రాజూమేలంది; కుడ్డ
వైపు గదిలో చెలాలయి వకిా వకిా ఏడవటం మొదలుపెటిటంది.
చెలాలయి ఎందుకు అటు తిరిగ వచిి మిగలన వాళ్ాతో కలవటం లేదు? బహుశా ఆమె
ఇపుుడే నిద్ర లేచి ఉంటుంది, ఇంక పడక దుస్తతలోలనే ఉండుంటుంది. అయిన్ అసలెందుకు
ఏడుసోతంది? తానింక లేవనందుక, పెదదగుమాసాతని లోపలకి రానివవనందుక, ఉద్దూగం
పోగొటుటకునే పరిసిథతిలో పడాిడన్, అలా జరిగతే ఆఫీస్త యజమాని తన తలలదండ్రులన పాత
అపుుల కసం వేధసాతడన్? కనీ ఇపుటికైతే అవనీన అనవసర భయాలే. గ్రెగర్ ఇంక ఇకాడే
ఉన్నడు, కుటుంబానిన గాలకొదిలేసే ఉదేదశ్ం అతనికేమీ లేదు. ఇపుడు అతని పరిసిథతేం బాలేక
తివాచీ మీద వలలకిలా పడ్డ ఉన్నడననది నిజమే, ఈ సంగతి తెలసేత వాళ్ళా కూడా పెదదగుమాసాతని
లోపలకి రానివవకూడదనే కరుకునేవారు. కనీ ఇలాంటి చిననపాటి అమరాూదకే – తాను తరావత
సరైన సంజాయిషీ ఇచుికగల ద్నికే – తన ఉద్దూగం పోతుందననటుట ఎందుకిలా
కంగారుపడుతున్నరు? తననిలా కనీనళ్ాతోనూ ప్రాధేయపడటాలోతనూ ఇబింది పెటటడం మానేసి,
కసేపు మనశాశంతిగా వదిలేసేత బాగుండుననిపించింది గ్రెగర్కి. అయితే ఈ పరిసిథతి వాళ్ానెంత
కంగారు పెటిట ఉంటుంద్ద కూడా తాను ఊహించగలడు, వారి ప్రవరతననూ అరథం చేస్తకగలడు.
‘మిసటర్ జమాే,’ పెదదగుమాసాత గొంతు పెంచుతూ అన్నడు, ‘నీ పదితేం బాలేదు. ఇలా
గదిలో ద్కుాని, లోపలకి రావాలనుకునేవాళ్ాకి వదదని పెడసరం సమాధాన్లస్తత, నీ తలలదండ్రులన
చ్చలా కంగారు పెడుతున్నవు, అంతేగాక – మాట వచిింది గనక చెపుతున్నను – నీ ఆఫీస్త
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విధులన కూడా నిరలక్షూం చేస్తతన్నవు. నేను ఇపుుడు నీ తలలదండ్రుల తరపునే కదు, మన యజమాని
తరపున కూడా మాటాలడుతున్నను, న్కు తక్షణం ఒక సుషటమన సంజాయిషీ కవాల.
ఆశ్ిరూమేసోతంది, నిజంగా ఆశ్ిరూమేసోతంది. నినున నేనెపుుడూ ఒక నెమమదస్తతడైన, పదితి గల
కుర్రాడనుకున్నను, ఇపుుడు ఉననటుటండ్డ ఇలా నీ వర్రి చేషటలనీన ప్రదరిశంచటానికి ఎందుకు
ఉబలాటపడుతున్నవో అరథం కవటం లేదు. అపుటికీ మన యజమాని నీ గైరారజరుకి ఒక కరణం
ఏమ ఉండచోి ఊహించ్చడు – ఈ మధేూ నీకు డబుిలు వస్తలు చేసే అధకరం
అపుగంచబడ్డంది కద్, ద్ని గురించి – కనీ అలాంటిదేం అయి ఉండదు లెమమంటూ నేను నీ
తరపున మాట ఇచేింత ద్క వళ్ళాను. కనీ ఇపుుడు నీ య్య మొండ్డతనం చూస్తతం న, నీ తరపున
మాటాలడలనే కరికే చచిిపోతోంది. ఇంక నంటం న, ఆఫీస్తలో నీ సాథనం మరీ అంత పదిలమేం
కదు. ఈ విషయం నినున పకాకు పిలి చెపుద్మనుకున్నను, కనీ నువువ న్ సమయాననంతా
ఇలా నిషులంగా వూరథం చేస్తతం న, ఇక నీ తలలదండ్రులు మాత్రం దీనిన విం న తప్పుమందనిపిసోతంది.
కబటిట చెపుతన్నను, గత కొంత కలంగా నీ పనితీరు చ్చలా ప్పలవంగా ఉంది; ఇది వాూపారం
తకుావ జరిగే సీజన్ అననది నిజమే, అది మేం అరథం చేస్తకగలం, కనీ వాూపారం అససలు జరగని
సీజన్ అం న మాత్రం, మిసటర్ జమాే, అలాంటిది ఉండదు, ఉంటానికి వీలేలదు.’
ఈ మాటలతో గ్రెగర్ను గాభరా చుటుటమటిటంది, తన పరిసిథతి ఏంటననది కూడా
మరిిపోయాడు: ‘కనీ సర్, నేను ఇపుుడే, ఇంకొకా క్షణంలో తలుపు తెరుసాతను. కసత అన్రోగూం
అంతే, తల తిపుడం వలల లేవలేకపోయాను. ఇంక మంచం మీదే పడుకుని ఉన్నను. కనీ ఇపుుడు
అంతా సరుదకుంది. ఇపుుడే మంచం మీంచి లేస్తతన్నను. ఒకా అర క్షణం ఓపిక పటటండ్డ!
అనుకుననంత బాగా ఏం లేదు న్ పరిసిథతి. ఇలాంటి అన్రోగాూలు ఎంత హఠాతుతగా మనలన
చుటుటమడతాయో కద్! నిననటికి నినన కూడా అంతా బానే ఉంది, న్ తలలదండ్రులన అడగండ్డ
వాళ్ళా చెపాతరు, ఉం న గం న ఏద్ద కొదిదగా శ్ంకలా అనిపించిందేమో. ఏవో లక్షణాలు కనపడే
ఉంటాయి. అపుడే నేను ఆఫీస్తకు తెలయజేసి ఉం న పోయేదేమో! కనీ ఇలాంటి చినన చినన స్తసీతలు
వచిిపోతాయనుకుంటాం గానీ, మనలనలా ఇంటి దగిరే కటిటపడేసాతయని ఊహించం కద్ సర్!
దయచేసి మా తలలదండ్రుల గురించి కొదిదగా ఆలోచించండ్డ! మీరు చేస్తతనన ఆరోపణలకి ఏ ఆధారం
లేదు; అలాంటివి ఇదివరకెననడూ న్ దగిర మాటమాత్రంగానన్ ప్రసాతవనకు రాలేదు. బహుశా

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నేను పంపించిన చివరి విడత ఆరిరుల ఇంక మీ కంటపడుండవు. పోనెలండ్డ అదలా ఉంచండ్డ, నేను
ఇదిగో ఇపుడే ఎనిమిదింటి రైలుకి బయలేదరి పోతాను; ఈ కసేపూ విశ్రాంతి తీస్తకవటం వలల కసత
తేరుకున్నను. న్ కరణంగా మీరు ఇకాడ ఆగపోవదుద సర్; కనునమ్యసి తెరిచేలోగా ఆఫీస్త
ఆవరణలో ఉంటాను, దయచేసి ఈ సంగతి న్ మాటగా యజమానికి తెలయజేయండ్డ, న్
తరపున క్షమాపణలన సీవకరించమని చెపుండ్డ!’
తానేం మాటాలడుతున్నడో తనకే తెలయకుండా, ఇదంతా ఆదరాబాదరాగా వళ్ాగకేాస్తత,
బహుశా ఇంద్క మంచం మీద చేసిన సాధన వలల కబోలు, గ్రెగర్ చ్చలా స్తలభంగా బ్బరువా
ద్క చేరగలగాడు, ద్నికి ఆనుకుని తనున తాను నిటారుగా పైకి నిలబెటుటకునే ప్రయతనంలో
ఉన్నడు. అతను నిజంగా తలుపు తీయాలనే అనుకున్నడు, పెదద గుమాసాత ఎదుటపడ్డ
మాటాలడాలనే అనుకున్నడు; తన సమక్ష్యనికై ఇంతగా ఆరాటపడుతునన వీళ్ాంతా ఒకసారి తాను
ఎదుటపడాిక ఏమంటారో తెలుస్తకవాలనన ఆత్రం అతనిలో ఉంది. ఒకవేళ్ వాళ్ళా భయపడ్డతే,
ఇక తాను చేయగలగందేమీ లేదు, వచిి ప్రశాంతంగా పడుకవచుి. అలాకాక వాళ్ళా దీననంతా
మామ్యలుగా తీస్తకున్న కూడా, అతను పెదద కంగారు పడకారేలదు, కొదిదగా తవరపడ్డతే
ఎనిమిదింటికలాల సేటషన్ చేరుకగలడు. బ్బరువా నుననగా ఉండటం వలల పదే పదే కిందకు
జారిపోయాడు, కనీ చివరకు మొండ్డతనం తెచుికుని ఒకా ఉదుటున పైకి లేచి, నిటారుగా
నిలబడాిడు; దిగువ భాగాలు తీవ్రంగా సలుపుతున్నయి, కనీ ఆ బాధను లక్షూపెటటడం మానేశాడు.
ఇపుుడు నెమమదిగా ఒక కురీి వనున మీదకు జారాడు, తన బకా కళ్ాతో ద్ని అంచులన
ఒడ్డసిపటాటడు. ఇలా తనను తాను అదుపులోకి తెచుికున్నక, కసేపు నిశ్శబదంగా ఉండ్డపోయాడు;
ఇపుుడు అతనికి పెదదగుమాసాత మాటలు వినపడుతున్నయి.
‘అందులో ఒకా మకాన్న అరథమంద్? మనలేనం వర్రి వధవలన చేయటానికి
ప్రయతినంచటం లేదు కద్?’ పెదదగుమాసాత తలలదండ్రులతో అంటున్నడు. తలల అపుటికే కనీనళ్ాతో
ఉననటుటంది, ‘అయోూ దేవుడా, అకాడ వాడ్డ పరిసిథతేం బాగుండ్డ ఉండదు, ఇకాడ మనమేమో
వాణిణంక బాధపెడుతున్నం. గ్రెటె! గ్రెటె!’ ఆవిడ అరిచింది. ‘ఏమామ?’ చెలాలయి రెండో వైపు నుంచి
పలకింది. వాళ్ళాదదరూ గ్రెగర్ గది మీదుగా మాటాలడుకుంటున్నరు. ‘నువువ వంటనే వైదుూణిణ
పిలుచుకురావాల. గ్రెగర్ వంటోల బాలేదు. పరిగెతుత, వంటనే. విన్నవుగా గ్రెగర్ మాటలు ఎలా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఉన్నయో?’ అంద్విడ. ‘ఏద్ద జంతువు మాటాలడ్డనటుట ఉంది,’ అన్నడు పెదదగుమాసాత, బ్బగిరగా
మాటాలడుతునన తలల గొంతుతో పోలసేత అతని గొంతు చ్చలా నెమమదిగా ఉంది. తండ్రి హాలోలంచి
వంటగది వైపు చపుటుల చరుస్తత, ‘అన్న! అన్న!’ అంటూ పనమామయిని పిలచి, ‘వంటనే వళ్ళా
తాళ్ళలు బదదలగొ నటవాణిణ పిలుచుకురా!’

అన్నడు. అపుటికే

ఇదదరమామయిల్ల

సారుటలు

రాస్తకుంటునన చపుుడుతో హాలోలంచి పరిగెడుతున్నరు – చెలాలయి ఇంత తవరగా ఎలా బటటలు
వేస్తకగలగంద్ద? – ఫ్రంట్ డోరు విస్తరుగా తెరిచ్చరు. ఆ తలుపును మళీా మ్యసిన శ్బదమేమీ
వినపడలేదు; బహుశా ద్నిన తెరిచే వదిలేశారు కబోలు, ఏద్ద పెదద విపతుత సంభవించిన ఇళ్ాలోలనే
అలా జరుగుతుంది.
గ్రెగర్కి ఇపుుడు కసత సిథమితంగా అనిపించింది. అతను మాటాలడ్డన మాటలోల కొంచెం
కూడా సుషటత లేదు (అతనికి మాత్రం సుషటంగానే అరథం అవుతున్నయి, బహుశా అతని చెవి వాటికి
అలవాటు పడటం వలల కబోలు, ఇదివరకటి కన్న కూడా సుషటంగా అరథం అవుతున్నయి), కనీ
కనీసం అతనికేద్ద అయిందనన సంగతైన్ అవతల వాళ్ాకు అరథమంది, సాయం చేయటానికి
సిదిమవుతున్నరు. ఆ దిశ్గా జారీ అయిన తొల ఆదేశాలోల ధవనించిన ధీమా అతనికి ఊరట
కలగంచింది. తాను మళీా మానవ సమ్యహంలో భాగం కబోతుననటుట అనిపించింది, వైదుూణిణంచీ
తాళ్ళలు బదదలుగొ నటవాణిణంచీ – వాళ్ళాదదరి మధాూ పెదద తేడా లేన నట – గొపు గొపు ఫలతాలన
ఊహించ్చడు. ఇపుుడు వాళ్ాతో మాటాలడాలసన అవసరం ఉంది గనుక అందుకసం తన గొంతు
సిదిం చేస్తకుంటూ చిననగా దగాిడు, ఆ దగిన చపుుడు గటిటగా రాకుండా జాగ్రతత పడాిడు, తన దగుి
కూడా ఇక మనిషి దగుిలా ఉండదేమోనని అతని భయం, ఈ విషయంలో తన జడ్డేమెంటుని తానే
నమమటం మానేశాడు. ఈలోగా పకా గదిలో పూరిత నిశ్శబదం ఆవరించింది. బహుశా తలలదండ్రులు
పెదదగుమాసాతతో కలసి నబ్బల్క దగిర కూరుిని తనకు వినపడకుండా మాటాలడుకుంటున్నరేమో,
లేద్ అందరూ కలసి తన తలుపు దగిర గుమికూడ్డ నిశ్శబదంగా వింటున్న వింటూండచుి.
గ్రెగర్ కురీి వనున మీద అలాగే ఆనుకుని, ద్నిన మందుకు నెడుతూ ద్నితో పాటూ తాను
కూడా తలుపు ద్క వచ్చిడు, అకాడకు చేరాక కురీిని వదిల వచిి తలుపు మీద పడాిడు, కసేపు
తంటాలు పడ్డ నిటారుగా నిలబడాిడు – అతని కల అంచులోలని మెతతలకు అంటుకునే గుణం
ఉండటం అతనికి కలసొచిింది – నిలబడాిక కసేపు ప్రయతానలకు విరామమిచ్చిడు. తరావత
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నెమమదిగా తన నటిని వాడుతూ తాళ్ళనిన తిపుటానికి ప్రయతినంచ్చడు. కనీ అతనికి నటోల పళ్ళా
లేవు – మరి తాళ్ళనిన దేంతో పటుటకవాల? – ఈ లోటు తీరిటానికే అననటుట అతని దవడలు
మాత్రం చ్చలా దృఢంగా ఉన్నయని ఋజువైంది; వాటి సాయంతో మెలలగా తాళ్ళనిన
కదపగలగాడు, ఈ ప్రయతనం వలల తనకు కలుగుతునన నషటం కూడా పటిటంచుకవటం లేదు, అతని
నటి నుంచి ఒక గోధుమరంగు ద్రావకం కరుతోంది, తాళ్ళనిన తడుపుతూ నేలకి జారుతోంది.
‘అదిగో వినండ్డ, తాళ్ం తిపుుతున్నడు,’ బయట పెదదగుమాసాత అన్నడు. ఇది గ్రెగర్కి చ్చలా
ఉతాసహానిన కలగజేసింది; నిజానికి తలలదండ్రులతో సహా వాళ్ాంతా కూడా చపుటూల కేరింతలతో
తనను ప్రోతసహించ్చల: ‘రా గ్రెగర్, రా! తిపుు తాళ్ం, తిపుు!’ అని అరవాల. బయట అందరూ తన
ప్రయతానలన ఊపిరి సలపని ఉతాంఠతో చూస్తతననటుట ఊహించుకుంటూ, అతను శ్కిత నంతా
కూడదీస్తకుని దవడలన తాళ్ం చుటూట బ్బగంచ్చడు. తిరుగుతునన తాళ్ంతో పాటూ తానూ చుటూట
కదలసాగాడు; కసేపు ద్నిన తన నటి సాయంతో పైకి గెంటుతున్నడు, మళీా ఇంకసేపు, తన
శ్రీరం బరువంతా ద్నికి వేలాడేసి కిందకు గుంజుతున్నడు. ఎటటకేలకు కిలక మనన చపుుడుతో
తాళ్ం తిరిగంది, అతనికి ఈ ప్రయాస నుంచి విమకిత లభించింది. ఊరటగా నిటూటరిి, ‘తాళ్ం
బదదలుగొ నట వాడ్డ అవసరం లేదిక!’ అని అనుకున్నడు.
తలుపు తెరవటానికి అతను పాటించిన పదితి వలల, తలుపు పూరితగా తెరుచుకునేద్క
అతను ఎవరికీ కనిపించే అవకశ్ం లేకపోయింది. మొదట తలుపుకి ఒక వైపునునన రెకా పటుటకుని
ద్ంతో పాటూ వనకుా జరుకుాంటూ రావాల, ఇలా చేయటంలో ఏ మాత్రం పటుట తపిున్ గుమమం
వారనే వలలకిలా పడ్డపోయే ప్రమాదం ఉంది. ఎవరీన పటిటంచుకునే తీరిక లేకుండా అతను ఈ
కషటమన కసరతుతలో మనిగ ఉండగా, పెదదగుమాసాత నటి వంబడ్డ ‘ఓహ్’ అంటూ గాల వదిలన
శ్బదం వినపడ్డంది. ఇపుుడు గ్రెగర్ కూడా అతణిణ చూడగలుగుతున్నడు, అతను ఇపుటిద్క తలుపు
దగిరే నిలబడ్డనటుటన్నడు, ఇపుుడు తన చేతిని నటికి అడింగా పెటుటకుని ఏద్ద అదృశ్ూశ్కిత తనను
నిరివరామంగా వనకుా నెడుతుననటుట ఒకొాకా అడుగే వనకుా జరుగుతున్నడు. గ్రెగర్ తలల మొదట
తండ్రిని గటిటగా ప నటస్తకుంది, తరావత గ్రెగర్ వైపుగా రెండు అడుగులు వేసింది, క్రమంగా నేల
మీదకు వాలపోయింది, చుటూట ఆవిడ సారుట గుండ్రంగా ఉబ్బి నెమమదిగా అణగారింది, ఆవిడ
మఖం రొమమలోలకి కుంగపోయి కనపడటం లేదు. తండ్రి గ్రెగర్ను తిరిగ గదిలోకి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

తరిమేయదలుికుననటుట బెదిరింపుగా పిడ్డకిల బ్బగంచ్చడు, తరావత ఏం చేయాలో పాలుపోనటుట
అయోమయంగా లవింగ్స రూమంతా కలయజూశాడు, వంటనే అరచేతులోత కళ్ళా కప్పుస్తకుని తన
భారీ ఛాతీ ఊగపోయేలా వకిా వకిా ఏడవటం మొదలుపెటాటడు.
గ్రెగర్ ఆ గదిలోకి వంటనే రాలేదు, తలుపు రెండో రెకా గటిటగా బోలుట వేసి ఉం న ద్నికి
ఆనుకున్నడు, ఇపుుడు అతని శ్రీరం అరిభాగం మాత్రమే కనపడుతోంది, పైన తల ఒక వైపుకు
వాల ఉంది, ద్నితో అందరి వైపూ ఓరగా తొంగ చూస్తతన్నడు. బయట వాతావరణంలో ఇపుుడు
కసత వలుగొచిినటుటంది; వీధవతల ఒక
పొడవాటి బూడ్డద రంగు భవనంలో
కొంత భాగం కనిపిసోతంది – అది ఒక
ఆస్తపత్రి

ద్నికి

వరుస

కిటికీలున్నయి; వాన ఇంక పడుతూనే
ఉంది, ఇంద్కటి కన్న పెదద చినుకులోత
పడుతోంది, చూటాటనికి ఎవరో ఒకొాకా
చినుకునూ

పటుటకుని

గరవా నస్తతననటుటన్నయి.

భమీమదకు
నబ్బల్క

మీద

టిఫిన్ దండ్డగా వడ్డించి ఉంది, తండ్రికి
రోజులో టిఫినే ప్రధాన ఆహారం, కబటిట
గంటల కొదీద ద్ని మందు కూరుిని
అనిన

నూూస్

ప్పపరూల

చదువుతూ

నెమమదిగా తింటాడు. ఎదుట గోడకి ఒక
ఫోటో వేలాడుతోంది, అది గ్రెగర్ సైనూంలో పని చేసినపుటిది, అందులో అతను లెఫిటనెంట్
హోద్లో, కతిత పిడ్డపై చేయి వేసి, లెకాలేనటుట నవువతూ, తన య్యనిఫ్లంకూ, సైనిక ఠీవికీ
దకాలసన గౌరవానిన తనకిమమననటుట నిలుిన్నడు. హాలోలకి వళ్ళా తలుపు తెరిచి ఉంది, ఫ్రంట్ డోరు
కూడా తెరిచే ఉండటంతో, ఇకాణిణంచే బయట లాండ్డంగూ, మెటల పైభాగమ్య కనపడుతున్నయి.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గ్రెగర్ నరు విపాుడు – అతనికి తెలుస్త ప్రస్తతతం అకాడ నిబిరంగా ఉననది తానొకాడే
అని – ‘సరేన్, నేను ఇపుుడే రెడ్న అయి, న్ శాంపిలుస తీస్తకుని బయలేదరిపోతాను. మీరు ననినక
వదులుతారా? నేనేం మరీ అంత మొండ్డఘటానిన కదనీ, న్కు న్ పని అం న చ్చలా ఇషటమనీ
మీకూ తెలుస్త కద్ సార్; రోజూ ప్రయాణాలు తపుని ఈ ఉద్దూగం కసత కషటమే, కనీ అది
లేకుండా ననున నేను ఊహించుకలేను. ఎకాడ్డకి సార్ వళ్ళతన్నరు? మళీా ఆఫీస్తకు వళ్ళతన్నరా?
అంతే కదూ? ఇకాడ పరిసిథతి ఉననదుననటుట చెపాతరు కదూ? ఒక వూకిత తాతాాలకంగా పని చేయలేని
పరిసిథతిలో పడ్డనంత మాత్రాన, అతను ఇదివరకూ ఎంత పనిమంతుడో మరిిపోకూడదు కద్, ఆ
కషటమేద్ద ద్టిపోయాక అతను అంతకుమందు కన్న చలాకీగా చురుకుగా పని చేసి తీరతాడని
నమమకపోతే ఎలా. మన ఆఫీస్త యజమానికి నేను చ్చలా బాకీ ఉన్ననని మీకూ తెలుస్త. మరోపకా
న్కు న్ తలలదండ్రుల పటాల, చెలాలయి పటాల నెరవేరాిలసన బాధూతలున్నయి. నేను చ్చలా
ఇరకటంలో ఉన్నను, కనీ ఎలాగోలా బయటపడతాననన ఆశ్ ఉంది. ఈలోగా మీరు పరిసిథతులన
మరింత కన్కషటం చేయ్యదుద. దయచేసి ఆఫీస్తలో న్ తరపున మాటాలడండ్డ! ట్రావలంగ్స
సేల్కసమెనలం న ఎవరికీ సానుభతి ఉండదు, న్కు తెలుస్త. వాళ్ళాద్ద మ్యటల కొదీద డబుి కూడబెటిట
విలాసంగా బతుకుతారని అంతా అనుకుంటారు. ఈ తపుుడు అభిప్రాయానిన ప్రశినంచ్చలసన
అవసరం ఎవరికీ లేకపోవటంతో అదలా చెలులబాటైపోతోంది. కనీ మిగతా సిబింది మాట ఎలా
ఉన్న, మీకు ఈ విషయాలపై మంచి అవగాహన ఉంది, నిజానికి – మనలో మన మాటగా
చెపుతన్నను – మన యజమాని కన్న మంచి అవగాహన ఉంది, ఆయన ఎంత లేదన్న యజమాని
కబటిట, తన ఉద్దూగులోల కొందరి పటల తపుుడు అభిప్రాయమన్న చెలలపోతుంది. మీరుమాత్రం
అలాకాదు, మీకు అంతా తెలుస్త, ట్రావలంగ్స సేల్కసమెన్ ఏడాది పొడుగున్ ఆఫీస్త ఆవరణలో
లేకుండా బయ న తిరుగుతుంటాడు గనుక, కిటటనివాళ్ళా అతనిపై నిరాధారమన ఫిరాూదులు
చేయటం, అపనిందలు మోపటం చ్చలా స్తలువు, అతను వాటిని అరికటటలేడు, ఎందుకం న చ్చలా
వరకూ అవి ఉన్నయనన సంగతే అతనికి తెలయదు, ఎపుుడో ఏద్ద ప్రయాణానిన మగంచుకుని
అలసటగా తిరిగ వచ్చికనే వాటి పరూవసాన్లు అతనికి ఎదురవుతాయి, ఇక అపుటికి అవి
ఎకాణిణంచి పుటుటకొచ్చియో తెలుస్తకవాలన్న తెలుస్తకలేడు. సార్, అలా వళ్ళాపోకండ్డ, న్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మాటలోల కొంతైన్ నిజం ఉందని మీరు నమమతున్నరని ఏద్ద ఒక మాట ద్వరా చెపుకుండా
దయచేసి అలా వళ్ళాపోకండ్డ!’
కనీ గ్రెగర్ మాటాలడటం మొదలుపెటాటడో లేద్ద పెదదగుమాసాత వీపు చూపిస్తత అటు
తిరిగపోయాడు, నరు బారాల తెరిచి, వణుకుతునన భుజాల మీదుగా గ్రెగర్ వైపు అలాగే
చూస్తతండ్డపోయాడు. గ్రెగర్ మాటాలడుతుననంత సేపూ అతను సిథరంగా లేడు, గ్రెగర్ మీంచి కళ్ళా
తపిుపోనివవకుండా తలుపు వైపు వళ్ాటం మొదలుపెటాటడు, కనీ, తాను ఈ గది వదిల వళ్ాటం
ద్వరా ఏవో అదృశ్ూ ఆదేశాలన ధకారిస్తతననటుట, చ్చలా నెమమదిగా వళ్ళాడు. గడప ద్క
చేరుకున్నక, ఏద్ద మలుల దిగనవాడ్డలా చపుున కలెతిత లవింగ్స రూమ నుంచి హాలోలకి
అడుగుపెటాటడు. ఒకసారి హాలోలకి చేరుకగానే, బయట అలౌకిక మోక్షమేద్ద తనకు అందుబాటులో
ఉననటుటగా, చేతులన సాగనంట దూరం మెటల వైపు చ్చపాడు.
గ్రెగర్కి ఒక న అరథమంది, ఆఫీస్తలో తన సాథనం గలలంతవకుండా ఉండాలం న,
పెదదగుమాసాతను ఇలాంటి అభిప్రాయంతో బయటకు వళ్ానివవకూడదు. తలలదండ్రులు ఇదంతా
అరథం చేస్తకునే సిథతిలో లేరు; వాళ్ళా గత కొనేనళ్ళాగా గ్రెగర్ ఆఫీస్తలో అతని సాథన్నికి ఢోక లేదనన
నమమకనికి వచేిశారు, పైగా తమ మందునన తక్షణ సమసూలో పడ్డ ప్రస్తతతం భవిషూతుత
ఆలోచించే శ్కిత కలోుయారు. కనీ గ్రెగర్కి ఆ శ్కిత ఇంక ఉంది. పెదదగుమాసాతని ఆపాల,
సమద్యించ్చల, బుజేగంచ్చల, ఎలాగైన్ బుటటలో పడేయాల; కుటుంబ భవిషూతతంతా ద్ని మీదే
ఆధారపడ్డ ఉంది! చెలాలయి ఇకాడ ఉండుం న బాగుండేది! ఆమె పరిసిథతిని అరథం చేస్తకగలదు;
ఇంద్క గ్రెగర్ ఇంక తన గదిలో ఉలుకూపలుకూ లేకుండా పడ్డ ఉండగానే, ఆమె అంతా
గ్రహించిన ద్నిలా కనీనరు పెటుటకుంది. పైగా పెదదగుమాసాత కసత స్త్రీ పక్షపాతి కవటం మ్యలాన
ఖచిితంగా ఆమె మాట వినేవాడు; ఆమె ఉండుం న ఈ పాటికి ఫ్రంట్ డోరు మ్యసేసి,
పెదదగుమాసాతని లోపలకి రపిుంచి అతని భయం తొలగేలా సమద్యించేది. కనీ ఇపుుడామె
లేదు, ఏం చేసిన్ గ్రెగరే చేయాల. ఇలా అనుకవటం ఆలసూం, తన గమనశ్కిత ఎలాంటిద్ద
తనకింక తెలయదనన సంగతి మరిిపోయి, అసలు తాను ఇపుటి ద్క మాటాలడ్డందంతా ఎవరికీ
అరథం కకపోయి ఉండవచిననది కూడా పటిటంచుకకుండా, తలుపుని వదిలపెటిట, మిగలన గుమమం
ఖాళీలోంచి బయటకు దూరాడు; అపుటికే మెటల లాండ్డంగ్స దగిర రెయిలంగ్సను ఆత్రంగా రెండు
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చేతులోతనూ పటుటకవటానికి ప్రయతినస్తతనన పెదదగుమాసాత వైపు వళ్ళాలననది అతని ఉదేదశ్ం; కనీ
అటువైపు అడుగు వేయబోయిన మరుక్షణం గాలోల ఆసరా కసం అలలలాలడుతూ, చిననగా కేక పెటిట,
తన అనేకమన కళ్ా పై పడాిడు. అలా పడాిడో లేద్ద, తన శ్రీరానికి ఈ ఉదయం నుంచీ ఎపుుడూ
లేనంత సౌకరూం లభించినటటయింది; ఇపుడు అతని అనిన కళ్ా కింద్ నికరమన ఆధారం ఉంది;
అవి తాను ఎలా చెప్పత అలా నడుచుకవటం చూసి సంతోషించ్చడు; ఎటు కవాలం న అటు తనను
తీస్తకు వళ్ాటానికి అవి తెగ ఉబలాటపడుతున్నయి; ఇక తన కష్బటలనీన ఓ కొలకిా
వచేిశాయననంత ధీమా కలగంది. కదలాలనన ఆత్రానిన ఉగిబటుటకునన అతని శ్రీరం సననగా
కంపిసోతంది, అదే సమయంలో, అతనికి దగిరగా, సరిగాి ఎదురుగా ఉనన తలల – అపుటి ద్క
పరధాూనంలో ఉననదలాల – ఉననటుటండ్డ పైకి లేచింది, చేతులు బారజాచి, వేళ్ళా విపాురిి,
ఒకాపెటుటన, ‘ఎవరైన్ కపాడండ్డ, ననున కపాడండ్డ!’ అంటూ అరిచింది; గ్రెగర్ని మరింత
సుషటంగా చూడటానికననటుట కొంగలా మెడ మందుకి చ్చస్తతనే, అతనికి దూరంగా వనకుా
నడవసాగంది; తన వనక టిఫిన్ వడ్డించిన నబ్బల్క ఉందనన సంగతి మరిిపోయింది; కంగారులో
ద్నిన గుదుదకుంది; నబ్బల్క మీద ఒక పెదద కఫీ గనెన బోరాల పడ్డ అందులోని ద్రవమంతా వలకి
ఎడతెగని పాయగా కింద తివాచీ మీదకు కరుతోంది, అయిన్ ఆవిడ ద్నిన గమనించలేదు.
‘అమామ,’ మృదువుగా పిలుస్తత ఆవిడ వైపు చూశాడు గ్రెగర్. తాతాాలకంగా పెదదగుమాసాత
అతని ఆలోచనలోలంచి తపుుకున్నడు; మరోపకా కరుతునన కఫీని చూస్తత తన దవడలన
టకటకలాడ్డంచకుండా ఉండలేకపోయాడు. అది చూసి తలల మరో కేక పెటిట నబ్బల్క మీంచి లేచింది,
ఆవిడ వైప్ప వస్తతనన తండ్రి చేతులోల గువవలా ఒదిగపోయింది. కనీ గ్రెగర్కి తలలదండ్రులన
పటిటంచుకునేంత తీరిక లేదు; పెదదగుమాసాత అపుుడే మెటల మీదకు వళ్ళాపోయాడు; తన చుబుకనిన
రెయిలంగ్స మీద ఆనిి చివరగా ఒకసారి తొంగ చూస్తతన్నడు. అతణిణ అందుకవాలని గ్రెగర్
మందుకు పరిగెతాతడు; పెదదగుమాసాత ఇది మందే ఊహించినటుటన్నడు, పెదద పెదద అంగలతో
బోలెడు మెటుల ఒకే సారి దూకేస్తత పారిపోయాడు; అతని అరుపులు ఇంక సెటయిర్ కేసంతా
మారోమగుతూనే ఉన్నయి. అపుటిద్క తకిాన వాళ్ాతో పోలసేత కసత నిబిరంగానే ఉనన తండ్రి,
ఇపుుడు పెదదగుమాసాత పారిపోవటం చూసి అయోమయానికి గురైనటుటన్నడు, ఆ అయోమయంలో
పెదదగుమాసాతను ఆపాలనన సంగతి మరిిపోయి, ఆ ప్రయతనంలోనే ఉనన గ్రెగర్కు సాయపడిం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మానేసి, ఆయన తన కుడ్డ చేతోత పెదదగుమాసాత తాల్లకు ఊతకర్రని అందుకున్నడు, (పెదదగుమాసాత
ద్ంతో పాటూ తన టోపీనీ, ఓవర్కటునీ కూడా అకాడే కురీి మీద వదిలేశాడు), ఎడం చేతోత
నబ్బల్క మీదునన పెదద నూూస్ప్పపర్ని అందుకున్నడు, వాటిని గాలోల ఆడ్డస్తత, కళ్ాను నేల మీద
తాటిస్తత, గ్రెగర్ని తిరిగ తన గదిలోకి తరిమేయటానికి ప్రయతినంచ్చడు. గ్రెగర్ ఎంత వేడుకొన్న
లాభం లేకపోయింది, అసలు ఆ వేడ్డకళ్ళా ఆయనకి అరథం కలేదు కూడా; గ్రెగర్ అణకువని
స్తచిస్తత తన తల అటూయిటూ ఎంత వంచిన్, తండ్రి అంతకంతకూ గటిటగా నేల మీద కళ్ళా
తాటిస్తతనే ఉన్నడు. తలల గదికి ఆవల వైపునునన కిటికీని దభాలన తెరిచి, చల వాతావరణానిన సైతం
లెకా చేయకుండా, తలని చేతులోత గటిటగా పటుటకుని బయటపెటిటంది. మెటల మీదుగా వీధలోని
బలమన ఈదురు గాల లోపలకి వీచింది, కరెటనుల ఉబెితుతగా పైకి లేచ్చయి, నబ్బల్క మీద
నూూస్ప్పపరుల ఒకద్నొనకటి రాస్తకున్నయి, ప్పజీలు విడ్డపోయి నేల మీద పడ్డ రెపరెపలాడాయి.
తండ్రి ఏ మాత్రం నెమమదించటం లేదు, అడవి మనిషిలా ఏవో బుసకొడుతుననటుట చపుుళ్ళా చేస్తత,
అతణిణ వనకిా తరుమతూనే ఉన్నడు. కనీ గ్రెగర్కు ఇంక వనకుా నడ్డచే పదితి అంతగా
పటుటబడలేదు, ద్ంతో చ్చలా నెమమదిగా కదులుతున్నడు. అటు వైపు తిరిగ మందుకి నడ్డచే
అవకశ్ం దొరికితే క్షణంలో తన గదిలో ఉండేవాడు, కనీ అలా అటు వైపు తిరిగే లోగా, తండ్రి
సహనం మరింత నశించే ప్రమాదం ఉంది, ఇపుటికే ఆయన ఏ క్షణానెసనన్ కర్రతో గ్రెగర్ తల
మీద్ద, వీపు మీద్ద దెబి వేసేలా ఉన్నడు. కనీ చివరకు గ్రెగర్కి మారాింతరం లేకపోయింది, ఈ
కంగారులో వనకుా వళ్ళాలసన దిశ్ను అదుపులో ఉంచుకవటం చ్చలా కషటమవుతోంది; ఇక ఓ
నిశ్ియానికి వచిి, తనకు ఎంత వేగం సాధూమో అంత వేగంగా, అం న నిజానికి చ్చలా నెమమదిగా,
తనను తాను అటు తిపుుకునే ప్రయతనంలో పడాిడు, మధూ మధూలో తండ్రి వైపు జంకుగా ఓర
చూపులు చూస్తతన్నడు. బహుశా గ్రెగర్ సదుదేదశ్ం అరథమంది కబోలు, తండ్రి ఇక జోకూం
చేస్తకవటం మానేశాడు, అంతేకదు, గ్రెగర్కు సాయంగా అడపాదడపా తన కర్రతో మారి నిరేదశ్ం
కూడా చేశాడు. కనీ ఆ బుసకొ నట చపుుడు కూడా మానేసేత బాగుండేది! అది గ్రెగర్ మతి పోయేలా
చేసోతంది. ద్ని ధాూసలో పడ్డ ఒకసారి అటు తిరగవలసిన వాడే పొరబాటన ఇటు తిరగబోయాడు.
ఎలాగైతేనేం, చివరికి తన తలను గుమామనికి అభిమఖంగా తీస్తకు రాగలగాడు. అపుుడు ఇంక
సమసూ ఎదురైంది, ఇపుుడునన భంగమలో మందుకు వళ్ళతే తన శ్రీరం వడలుు ఆ గుమమంలో

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పటటదు. బోలుట వేసి ఉనన రెండో తలుపు కూడా తీసేసేత గ్రెగర్కి మారిం స్తగమం అయేూది. కనీ
తండ్రి అదంతా ఆలోచించే మ్యడ్లో లేడు. గ్రెగర్ని వీలైనంత తవరగా గదిలోకి తోలేయడమే
ఆయన ఏకైక లక్షూం. గ్రెగర్ ఇంద్కటాల పైకి లేచి నిటారుగా నిలబడ్డతే ఆ గుమమంలోంచి
స్తలువుగా లోపలకి వళ్ాగలడు, కనీ తండ్రి అలాంటి సన్నహాలేవీ అనుమతించే సిథతిలో లేడు.
నటితో బ్బగిరగా చపుుడు చేస్తత, అసలు గ్రెగర్కి ద్రిలో ఏ అడూి లేదనన నట మందుకు
తరుమతున్నడు; గ్రెగర్కి తన వనుక ఆ శ్బాదలు చేస్తతనన తండ్రి ఒకాడేన్ అనన అనుమానం
కలగంది; ఇపుుడ్డక తపుదు, ఏమతే అదయిందిలే అని స్తటిగా గుమమం వైపు దూస్తకుపోయాడు.
అతని శ్రీరం ఒక పకాంతా పైకి లేచిపోయింది, అతను గుమామనికి ఒక కణంలో ఏటవాలుగా
ఆగపోయాడు, అతని పకా భాగం ఒరుస్తకుని చిటిలపోయింది, తెలలని తలుపు మీద వికృతమన
మరకలు అంటుకుపోయాయి, అతను ఉనన చో న బ్బగుతుగా ఇరుకుాపోయాడు, తనంతట తాను
ఇక మందుకు కదిలే వీలేలదు, శ్రీరానికి ఒక వైపు బకాపలిటి కళ్ళా గాలోల వేలాడుతూ
అలలకలోలలంగా కంపిస్తతన్నయి, రెండో వైపంతా నేల కేసి బాధాకరంగా నొకిావేయబడ్డంది – సరిగాి
ఇపుుడు అతని తండ్రి వనక నుంచి తనినన తనున గ్రెగర్కి ఒక విమకితలా పని చేసింది, అతను గది
లోతులోలకి ఎగరిపడాిడు, విపరీతంగా రకతం స్రవించ్చడు. ఊతకర్రతో నెటటడంతో తలుపు దఢాలన
మ్యస్తకుపోయింది, ఎటటకేలకు అంతా నిశ్శబదం ఆవరించింది.

2
గ్రెగర్ గాఢ నిద్ర నుంచి – నిజానికి మ్యరఛలా అనిపించిన గాఢ నిద్ర నుంచి –
సాయంత్రానికి కనీ లేవలేకపోయాడు. అపుటికి నిద్ర ఎలాగూ తీరిపోయింది కబటిట, ఎవరూ
కదపకపోయిన్ కసేపటోల తనంత తానుగా లేచే వాడే, కనీ ఈలోగా చకచక పరిగెతితన పాద్ల
సవవడ్న, హాలోలకి వళ్ళా తలుపు ఒబ్బిడ్డగా జారేసిన అలకిడ్న, తనను నిద్రలేపినటుట అనిపించింది.
బయటునంచి వీధ దీపాల వలుతురు పైన సీలంగ్స మీద్, ఫరినచర్ ఉపరితలాల మీద్ సననగా
పడుతోంది, కనీ నేల మీద గ్రెగర్ పడుకునన చోట అంతా చీకటిమయంగా ఉంది. అతను
నెమమదిగా లేచ్చడు, తన మఖానికి ఇరుపకాలా ఉనన సురశకలతో గుడ్డిగా తడుమకుంటూ
(ఇపుుడే వాటి ఉపయోగమేమిటో మొదటిసారి తెలసొచిింది), తలుపు దగిర అలకిడేమిటో
చూడటానికి దేకుాంటూ వళ్ళాడు. అతని ఎడమ భాగం అంతా ఒకే పొడవాటి గాయంలా బ్బరుసెకిా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సలుపుతోంది, తన రెండు వరుసల కళ్ా మీద్ కుంటుతూ నడుస్తతన్నడు. పైగా పొదుదటి గొడవలో
ఒక కలు తీవ్రంగా దెబితింది – అసలు ఆ ఒకా న దెబితిందం న అదృషటమనే చెపాుల – ఇపుుడా
కలు ఎందుకూ పనికిరాకుండా మిగతా శ్రీరంతో పాటూ ఈడిబడుతోంది.
తలుపు ద్క వచ్చిక, తనను అకాడ్డకి రపిుంచిందేమిటో అరథమంది: తిండ్డ వాసన.
అకాడ ఒక గనెన నిండా చికాటి పాలున్నయి, అందులో తెలలని రొటెట తునకలు తేలుతున్నయి.
అతను ఆనందంతో ఎగరి గంతేసినంత పని చేశాడు, పొదుదనన కన్న ఇపుుడు మరింత ఆకలగా
ఉంది, చటుకుాన తన తలను కళ్ళా కూడా మనిగేంతగా పాలలో మంచేశాడు. కనీ వంటనే
నిరాశ్గా తలను వనకుా తీసేస్తకున్నడు. తన శ్రీరపు ఎడమ భాగంలోని నొపిు ద్నికి ఒక
కరణం (మొతతం శ్రీరమంతా సంకచ వాూకచ్చలతో సాయపడ్డతే తపు అతను తినలేడు), అదీ
గాక ఎందుక పాలు అససలు తాగాలనిపించలేదు, మామ్యలుగా అతనికి పాలం న చ్చలా ఇషటం,
చెలాలయి వాటిని అకాడ తెచిి పెటిటంది కూడా అందుకే; అలాంటిది ఇపుుడు మాత్రం వగటు
పుటిటంది, గనెనకి దూరంగా వనకుా వచేిశాడు.
తలుపు సందులోంచి చూసేత లవింగ్స రూమలో అపుుడే గాూస్ లైటు వలుగుతూ
కనిపిసోతంది, మామ్యలుగా ఈ సమయంలో తండ్రి ఈవనింగ్స ప్పపరు చేతపుచుికుని, అందులో
వారతలన తలలక చెలాలయిక పైకి చదివి వినిపించేవాడు (ఈ తంతు గురించి చెలాలయి ఎపుుడూ
ఉతతరాలోల రాస్తతండేది), కనీ ఇపుడు అంతా నిశ్శబదంగా ఉంది. ఒకవేళ్ పైకి చదివి వినిపించే
అలవాటు ఈ మధూ పోయిందనుకున్న, ఈ నిశ్శబదం ఒకా లవింగ్స రూమకే పరిమితం కలేదు,
ఇలుల మొతతం అలానే ఉంది, అలాగని ఫ్లలటులో మనుషులేలరా అం న ఉన్నరు. ‘న్ కుటుంబం ఎంత
ప్రశాంతమన జీవితం గడుపుతోంద్ద,’ గ్రెగర్ తనలో తాను అనుకున్నడు, అలా చీకటోల కూరుిని,
తన కుటుంబానికి ఇలాంటి అందమన ఫ్లలటు ఏరాుటు చేయగలగనందుకు గరవపడాిడు. కనీ
ఇపుుడ్న ప్రశాంతతా, సౌకరూవంతమన జీవితమ్య అనీన ఒక మగంపుకి వచేి పరిసిథతి
ద్పురించింద్? ఇలాంటి ఆలోచనల వైపు దృషిట మళ్ాకుండా గ్రెగర్ గదిలో అటూ ఇటూ పాకడు.
ఎంతకీ మగయని ఆ సాయంత్రంలో అపుుడపుుడూ గదికి ఇరువైపులా ఉనన తలుపులు
వారగా తెరుచుకునేవి, మళ్ళా వంటనే మ్యస్తకుపోయేవి; బహుశా ఎవరో రావాలనుకుని మళ్ళా
వనకుా జంకుతున్నరు. గ్రెగర్ వళ్ళా లవింగ్స రూమ దగిరే కపు కశాడు, ఆ తటపటాయిస్తతనన
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతిథులెవరో చూసి, వాళ్ాని ఎలాగైన్ లోపలకి రపిుంచ్చలననది అతని ఆలోచన; కనీ ఆ తలుపు
మళీా తెరుచుకలేదు, అతను అకాడ పడ్డగాపులు కయటమే మిగలంది. ఇవాళ్ పొదుదనన గది
తలుపులు మ్యసి ఉననపుడేమో అందరూ లోపలకి రావాలని ఒక న ఉబలాట పడాిరు; ఇపుుడు
మాత్రం, సవయంగా తానే ఒక తలుపు తెరిచిన్, మిగతా తలుపులనీన కూడా తెరుచుకున్న,
తలుపులకు తాళ్ళలు కూడా బయ న ఉన్న, ఎవరూ లోపలకి రావటం లేదు.
రాత్రి బాగా పొదుదపోయాక గానీ లవింగ్స రూమలో లైటు ఆరలేదు, తలలదండ్రుల్ల,
చెలాలయ్య అపుటిద్క మెలకువగానే ఉన్నరని గ్రెగర్గ్రహించ్చడు, వాళ్ళా మనివేళ్ా మీద
నడవటం సుషటంగానే వినపడ్డంది. లైటు ఆరిపోయాక, ఇక తెలాలరే వరకూ ఎవరూ గ్రెగర్ జోలకి
వచేి అవకశ్ం లేదు కబటిట, తన జీవితానిన మళీా ఒక క్రమంలో పెటుటకవటం ఎలాగననది
ఆలోచించేందుకు తగనంత సమయమ్య, తీరిక లభించిన నట. కనీ పైకపుు అంతెతుతన ఉనన ఈ
గదిలో ఇలా నేల మీద బోరాల పడుకవటం – అది తన గదే అయిన్, గత ఐదేళ్ళాగా అందులోనే
ఉంటున్న – ఏద్ద చెపులేని ఆంద్దళ్నకు గురి చేసింది, ద్ంతో, అప్రయతనంగానే జరజరా
పాకుాంటూ వళ్ళా, ఏ మాత్రం సిగుి పడకుండా, సోఫ్ల కిందకు దూరాడు, అకాడ తన వీపు కసత
నొకుాకుపోతున్న, తల ఎతేత వీలేలకపోయిన్, చ్చలా స్తఖంగా అనిపించింది, కనీ అతని శ్రీరం
వడలుు ఆ సోఫ్ల కన్న పెదదది కవటం చేత పూరితగా నకేా వీలేలక కొంత భాగం బయటకు
కనిపిస్తతనే ఉంది.
మొతతం రాత్రంతా సోఫ్ల కిందే గడ్డపాడు, అపుుడపుుడూ చిననపాటి కునుకు తీసేవాడు, కనీ
ఆకల వలల మళ్ళా మెలకువ వచేిసేది, అపుుడపుుడూ తనకెదురైన కషటం గురించీ, తన అసుషట
ఆశ్ల గురించీ ఆలోచించేవాడు, అవనీన ఒకే తీరామన్నిన చేరేవి, అదేమిటం న, ఈ పరిసిథతిలో
కంగారుపడకూడదు, తన ఓపిక అంతా కూడగటుటకవాల, ఈ పరిసిథతి వలల కలగే ఇబిందిని
ఎదురోావటంలో తన కుటుంబానికి తన వంతు సాయపడాల.
మరుసటి రోజు తెలాలరగటల, ఇంక చీకటుల కూడా తొలగకుండానే, గ్రెగర్కి తన కొతత
నిరణయాలోల ఏ మాత్రం బలమంద్ద పరీక్షించుకునే అవకశ్ం చికిాంది. అపుటికే చెలాలయి పూరితగా
మసాతబై, అతని గదికి హాలోలంచి ఉండే తలుపు తీసి అతను ఎకాడ ఉన్నడా అననటుట తొంగ
చూసింది. అతను వంటనే కనపడలేదు, చివరికి సోఫ్ల మీద ఆమె చూపు పడనే పడ్డంది – మరి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఎకాడో అకాడ ఉండక ఏం చేసాతడు, ఉననపళ్ళన ఎగరిపోలేడు కద్ – అతణిణ చూడగానే ఎంతగా
ఉలకిపడ్డందం న, ఇక ఆ దృశ్ూం భరించలేనటుట, తలుపు దఢాలన మ్యసేసింది. కనీ తన
ప్రవరతనకు తానే సిగుిపడ్డంది కబోలు, మళీా తెరిచింది, తరావత, ఎవరో రోగ న, ఎరుగనివాణ్ణణ
కలవటానికొస్తతననటుటగా, మనివేళ్ా మీద జాగ్రతతగా నడుస్తత లోపలకి వచిింది. గ్రెగర్ తన తలను
సోఫ్ల అంచు ద్క సాగదీసి ఆమె వంక చూస్తతన్నడు. తాను పాలు మటుటకకుండానే
వదిలేశాడని గమనిస్తతంద్, అలా చేసింది ఆకల లేక కదని అరథం చేస్తకుంటుంద్, అతనికి
హితవు చేసే ఇంక తిండేదైన్ తీస్తకు వస్తతంద్? ఒకవేళ్ ఆమె గమనించకపోతే, తాను ఆకలతో
చ్చవనన్ చసాతడు గానీ, ఆమెకు ఆ విషయం తెలయజ్జప్పు ప్రయతనం చేయడు (లోపలోలపల
మాత్రం వంటనే సోఫ్ల కింద నుంచి పాకుాంటూ వళ్ళా, ఆమె కళ్ా మీద పడ్డపోయి, తింటానికి
ఏదన్న తీస్తకురమమని దేబ్బరించ్చలననంత ఆత్రం ఉంది). కనీ ఆమె గమనించింది, గనెన అంచుల
చుటూట కొదిదగా వలకడం మినహాయిసేత, పాలు ఎలా పెటిటనవి అలానే ఉండటం చూసి
ఆశ్ిరూపోయింది; వంటనే గనెనను బయటకు తీస్తకుపోయింది. వటిట చేతులతో కదు, గుడితో
పటుటకుని. బదులుగా ఏమి తీస్తకు వస్తతంద్ అని గ్రెగర్ చ్చలా ఉతాంఠతో ఎదురు చూశాడు,
రకరకల ఊహాగాన్లు చేశాడు. కనీ ఆ దయగల తలల చివరికి ఏం తెచిింద్ద అతనెననటికీ
ఊహించగలగే వాడు కదు. అసలు అతనికి ఏం ఇషటమో తెలుస్తకవటానికననటుట, రకరకల తిండ్డ
పద్రాథలు ఏరి, వాటనినంటినీ ఒక పాత నూూస్ ప్పపరు మీద పరిచి తీస్తకువచిింది. అవి: సగం
కుళ్ళాన పాత కూరగాయలు; నినన రాత్రి భోజనంలో మిగలన మడుస్తలు, వాటి మీద గడికటిటన
తెలలని సాస్; కొనిన ఆలమండుల, రైసినుల; గ్రెగర్ కొనిన రోజుల క్రితమే పులసిపోయిందని వదిలేసిన
పెరుగు; ఒక ఎండు రొటెట మకా, నెయిూ పూసిన మరో రొటెట మకా, నెయిూతో పాటూ ఉపుు చలలన
ఇంక రొటెట మకా. ఇవి గాక, ఇంద్కటి గనెనలో కొంచెం నీరు పోసింది తెచిింది (బహుశా ఆ
గనెన ఇక గ్రెగర్కి తపు ఇంకెవరికీ వాడరు కబోలు). తరావత, తన సమక్షంలో తినటానికి ఇబింది
పడతాడని గ్రహించి, ఎంత తవరగా వచిింద్ద అంతే తవరగా అకాణిణంచి వళ్ళాపోయింది, తాను
వళ్ళాపోయానని ఖాయంగా తెలయటానికి తలుపు అవతలనంచి అతనికి వినపడేలా తాళ్ం కూడా
తిపిుంది. గ్రెగర్ తన కళ్ా మందు వడ్డించిన భోజనం వైపు బకాపలిటి కళ్ాను టకటకలాడ్డస్తత
వళ్ళాడు. ఆ వళ్ాటంలో పెదదగా ఇబింది లేకపోవటానిన బటిట అపుుడే తన గాయాలనీన పూరితగా

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మానిపోయాయని అరథమంది; ఇది అతనికి ఆశ్ిరాూనిన కలగంచింది, ఒక నెల క్రితం పొరబాటన
వేలు తెగతే ఆ చిననపాటి గాయం నిన్న మొననటి ద్క కూడా సలపిన సంగతి గురొతచిింది. ‘న్లో
స్తనినతతవం తగి మొదుదబారిపోతున్నన్?’ అనుకున్నడు, కనీ అపుటికే పెరుగు మీద పడ్డ ఆబగా
జుర్రుకుంటున్నడు, ఎందుక మిగతా అనిన పద్రాథల కన్న పెరుగు పటల ఉగిబటుటకలేనంత
బలమన

ఆకరిణ

కలగంది.

కళ్ా

వంబడ్డ

ఆనంద

బాష్బులు

కరుతుం న,

వేగంగా

ఒకద్ంతరావతొకటి... పెరుగూ, కూరల్ల, సాస్ అనీన లాగంచేశాడు; తాజా తిండ్డ పద్రాథలు
మాత్రం ఎందుక అతనికి రుచించలేదు, సరికద్, అసలు వాటి వాసనే భరించలేకపోయాడు, తాను
తినే పద్రాథలన వాటికి దూరంగా లాకుాపోయి మరీ తిన్నడు. తినటం అంతా పూరిత చేసి, అకాడే
సోమరిగా పడుకుని కునుకు తీస్తతండగా, బయట నుంచి చెలాలయి తాళ్ం చ్చలా నెమమదిగా తిపుటం
మొదలుపెటిటంది, అది అతనకాణిణంచి వళ్ళాపోవాలనన ద్నికి స్తచన. ఉలకిాపడ్డ లేచి మళీా సోఫ్ల
కిందకు దూరిపోయాడు. కనీ అంత స్తషుటగా భోజనం చేసిన తరావత శ్రీరం కసత ఉబిటంతో
చెలాలయి ఆ గదిలో ఉనన కసేపూ సోఫ్ల కింద ఉండటానికి కూడా అతను చ్చలా కషటపడాలస
వచిింది, ఆ ఇరుకైన జాగాలో శావస అందటం కషటమంది. ఓ పకా సుృహ కలోుతుననంత
పనవుతున్న, అతను ఉబ్బిపోతునన కళ్ాతో చెలాలయిని అలాగే చూస్తతండ్డపోయాడే తపు
కికుారుమనలేదు. ఇదేమీ తెలయని ఆమె ఒక చీపురు తీస్తకుని, అతను ఎంగల చేసిన పద్రాథలతో
పాటూ అసలు మటుటకకుండా వదిలేసిన పద్రాథలను కూడా అవి ఇక ఎందుకూ పనికి రావననటుట
తుడ్డచి, ఆ చెతతనంతట్టన ఒక బకెటుటలోకి ఎతిత, ద్నిన ఒక చెకా మ్యతతో మ్యసి, గదిలోంచి
బయటకు తీస్తకుపోయింది. ఆమె అలా వళ్ళాంద్ద లేద్ద గ్రెగర్ సోఫ్ల నుంచి బయటపడ్డ పొటట
సాగదీస్తత వళ్ళా విరుచుకున్నడు.
గ్రెగర్భోజనం ప్రతి రోజూ ఇదే పదితిలో అయేూది, తలలదండ్రుల్ల పనమామయ్య ఇంక
నిద్రలేవకమందే ఒకసారీ, కుటుంబమంతా మధాూహన భోజనం చేశాక మరొకసారీ వడ్డించబడేది,
మధాూహన భోజనం కగానే తలలదండ్రులదదరూ కసేపు కునుకు తీసేవారు, పనమామయిని చెలాలయి
ఏద్ద ఒక పని మీద బయటకు పంపించేది. అతను తిండ్డకి మాడకూడదని ఆమెకి ఎంత ఉంద్ద
ఆమె తలలదండ్రులకూ అంతే ఉంటుందనటంలో సందేహమేం లేదు, కనీ ఆ ఏరాుటల గురించి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ప్రతూక్షంగా తెలుస్తకునేంత ైరరూం వారికి లేదేమో, లేద్ అసలే బాధలో ఉనన వాళ్ాని మరింత బాధ
పెటటకూడదనన ఉదేదశ్ంతో అతని చెలేల వాళ్ాను ఈ బాధూత నుంచి మినహాయించింద్ద.
ఆ మొదటి రోజు ఇంటికి పిలుచుకువచిిన వైదుూణ్ణణ, తాళ్ళలు పగలగొ నటవాణిణ, తిరిగ ఏ
సాకు చెపిు వనకుా పంపించ్చరో గ్రెగర్ తెలుస్తకలేకపోయాడు; అతను మాటాలడేది ఇతరులకు
అరథం కవ నలదు సరే, కనీ తమ మాటలైన్ అతనికి అరథం కవచేిమో అనన అనుమానం వాళ్ాలో
ఎవరికీ రాలేదు, చెలాలయితో సహా; అందుకే అతని గదిలో ఉననపుడు ఆమె అడపాదడపా
నిటూటరుులు విడవటమో, దేవుళ్ాకు మొర పెటుటకవడమో చేసేదే తపు, అంతకుమించి ఏమీ
మాటాలడేది కదు. కనీ రోజులు గడ్డచి ఈ పరిసిథతికి అలవాటుపడే కొదీద ఆమె నరు విపుటం
ప్రారంభించింది, ఆ మాటలోల జాల ఉండేది, కనీసం ఉండేదని అనుకవచుి. తాను పెటిటన
పద్రాథలనినంటినీ గ్రెగర్ ఖాళీ చేసినపుడు, ‘ఇవాళ్ బాగా తిన్నడు,’ అనేది, ద్నికి విరుదింగా
జరిగనపుడు (రాన్రానూ అలా జరగటం ఎకుావైంది), ఆమె చ్చలా బాధగా: ‘మళీా ఇవాళ్ అంతా
వదిలేశాడు,’ అనేది.
గ్రెగర్కి ఏ వారాత స్తటిగా తెలసేది కదు, పకా గదుల నుంచి కొంత విని
తెలుస్తకునేవాడు, చిననగా ఏ గొంతు వినపడ్డన్, అతను వంటనే అటువైపునన తలుపు దగిరకు వళ్ళా
తన శ్రీరం మొతాతనిన ద్నికి అదిమిపెటిట శ్రదిగా వినేవాడు. తొల రోజులోల అతని ప్రసాతవన
పరోక్షంగానన్ లేకుండా ఏ సంభాషణా పూరతయేూది కదు. ఒక రెండ్రోజులైతే భోజన్లైనపుుడలాల
గ్రెగర్ని ఏం చేయాలనన విషయమ చరిలు సాగేవి; భోజన్లయాూక కూడా అవే కొనసాగేవి,
ఫ్లలట్లో ఒంటరిగా ఉండటానికి ఎవరూ ఇషటపడక, అలాగని ద్నిన ఖాళీగానూ వదిలేయలేక,
కుటుంబసభుూలోల ఎవరో ఒక ఇదదరు ఎపుుడూ ఇంటోల ఉండేలా చూస్తకునేవారు. పనమామయైతే –
ఆమెకు విషయం ఎంత వరకూ తెలుసో తెలయదు గానీ – మొదటి రోజే తలల కళ్ా మీద
సాగలబడ్డపోయి తనను పనిలోంచి తీసేయమని బతిమాలంది, ఒక పావుగంట తరావత సెలవు
తీస్తకుని వళ్లత, తనను తీసేయటం ద్వరా ఈ కుటుంబం తనకు ఎంతో మేలు చేసినటుట
కళ్ామమటా నీళ్ాతో కృతజాతలు తెలుపుకుంది, ఈ విషయం గురించి బయటెకాడా మాటాలడనని
ఎవరూ అడకాపోయిన్ ఒటుట కూడా వేసింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ద్ంతో ఇపుుడు వంటపని తలల పైన్, చెలాలయి పైన్ పడ్డంది; అయిన్ అదేం పెదద పని
కదు, ఈ మధూ ఆ కుటుంబం సరిగా తిండ్డ తినటమే తగించింది. ఇంక మదద తినమంటూ వాళ్ళా
ఒకరొనకరు నిషులంగా బతిమాలుకవటం గ్రెగర్ వినిపిస్తతనే ఉండేది, ద్నికి సుందన కూడా
ఎపుుడూ ఒక న: ‘వదుద, సరిపడా తిన్నను,’ అనన అరథం వచేిలా ఏద్ద అనేవాళ్ళా. వాళ్ళా తాగేది
కూడా తకుావే. చెలాలయి తరచూ తండ్రిని బ్బరేమన్ కవాలా అని అడ్డగేది, సవయంగా తనే వళ్ళా
తెసాతననేది; ఆయనునంచి జవాబమీ రాకపోతే, కూతురి చేత పని చేయించుకుంటున్నడనే బాధ
నుంచి తపిుంచటానికననటుట, ఎవరనయిన్ పంపించయిన్ తెపిుసాతననేది; కనీ చివరకు తండ్రి
‘వదుద’ అని గటిటగా చెపుటంతో ఆ ప్రసాతవన మగసేది.
తండ్రి మొటటమొదటి రోజే కుటుంబం ఆరిథక పరిసిథతి ఏమిటో, ఇపుుడు తమ మందునన
అవకశాలేమిటో తలలకీ చెలాలయికీ వివరించి చెపాుడు. చెపుతననవాడలాల మధూ మధూలో నబ్బల్క
దగిరునంచి లేచి వళ్ళా, ఐదేళ్ా క్రితం తన వాూపారం దివాలా తీసినపుడు రక్షించి తెచుికునన ఒక
ఇనపెుటెట నుంచి, ఏద్ద రసీదు పుసతకమో నటు పుసతకమో పటుటకొచేివాడు. పకడిందీగా ఉండే ఆ
ఇనపెుటెట గడ్డయ తెరుచుకవటం, అందులోంచి కవాలసంది తీస్తకున్నక మళీా మ్యసేయటం
ఇవనీన గ్రెగర్కి వినపడేవి. అతను గదిలో బంధీ అయిన దగిరునంచీ ఇపుటిద్క వినన
విషయాలనినంటిలోకీ కసత సంతోష్బనిన కలగంచే విషయం తండ్రి ఇచిిన ఈ వివరణలే. గ్రెగర్
ఇపుటి ద్క తండ్రి పాత వాూపారం నుంచి ఒకా పైసా కూడా మిగలేలదని అనుకునేవాడు, తండ్రి
కూడా మిగలందని ఎపుుడూ చెపులేదు, గ్రెగర్ గుచిి అడగనూ లేదు. ఆ రోజులోల గ్రెగర్కునన
లక్షూమలాల ఒక న, తన కుటుంబానిన నిరాశ్లో కూరుకుపోయేటుట చేసిన ఆ దివాలా తాల్లకు
జాాపకలనంచి వాళ్ాను వీలైనంత తొందరగా బయటపడేయటం. అందుకు తన శ్కుతలనీన
కూడదీస్తకుని పని చేశాడు, చినన గుమాసాత సాథయి నుంచి చ్చలా వేగంగా ట్రావలంగ్స సేల్కసమెన్
సాథయికి చేరుకున్నడు, ఆ హోద్కి చేరాక అతని రాబడ్డ అవకశాలు పెరిగాయి, అతని
విజయాలు

కమీషనల

రూప్పణా

తక్షణం

డబుిగా

మారేవి,

ద్నిన

వంటనే

తీస్తకెళ్ళా

ఆనంద్శ్ిరాూలతో మెరిసే కుటుంబ సభుూల కళ్ా మందే నబ్బల్క మీద పె నటవాడు. ఆ రోజులే వేరు,
గ్రెగర్ తరావత కూడా డబుి బానే సంపాదించిన్, కుటుంబం ఖరుిలనీన తనే భరించిన్, ఆ రోజుల
వైభవం మళీా ఆ సాథయిలో ఎపుుడూ పునరావృతం కలేదు. వాళ్ాకు అది మామ్యలైపోయింది,

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కుటుంబానికీ, గ్రెగర్కీ కూడా; డబుి కృతజాతాపూరవకంగానే తీస్తకునేవాళ్ళా, అతను కూడా
ఆనందంగానే ఇచేివాడు, కనీ ఇదివరకటాల అందులో ఎటువంటి ఆతీమయ భావన్ ఉండేది కదు.
చెలాలయితో మాత్రం ఎపుుడూ సనినహితంగానే ఉండేవాడు, ఆమె భవిషూతుత కసం గుటుటగా ఒక
ప్రణాళ్ళక కూడా సిదిం చేస్తకున్నడు. ఆమె గ్రెగర్లా గాక సంగీత ప్రయురాలు, పైగా మనస్త
కరిగేలా వయ్యలన్ వాయించగలదు, కబటిట, ఎంత ఖరియిన్ ఎలాగోలా భరించి, ఆమెను వచేి
ఏడాది సంగీత కళ్ళశాలలో చేరుద్దం అనుకున్నడు. గ్రెగర్ ఇంటి దగిర ఉండేది తకుావే అయిన్,
ఆ ఉనన కొనిన సందరాులోలనూ చెలాలయితో ఎపుుడు మాటాలడ్డన్ ఈ సంగీత కళ్ళశాల ప్రసాతవనకు
వచేిది, కనీ ద్నిన అందరాని కలగానే చూసేవారు, తలలదండ్రులైతే ఆ ప్రసాతవన కూడా
ఇషటపడేవారు కదు; కనీ ఈ విషయంలో గ్రెగర్ నిరణయం తీసేస్తకున్నడు, రాబోయే క్రిసమస్
పండగ న్డు ఆ నిరణయానిన అటటహాసంగా ప్రకటించ్చలనుకున్నడు కూడా.
గ్రెగర్ అలా తలుపులకు ఆనుకు నిలబడ్డ వింటుననపుుడు ఇలాంటి నిషులమన ఆలోచనలే
అతని మనస్తలోకి వచిి పోయేవి. ఒకాసారి భరింపరాని నిసుృహ ఆవరించి వినటం మానేసి
పరాకులో పడ్డపోయేవాడు, అతని తల పొరబాటన తలుపుకు తగలేది, చపుున ద్నిన నిటారుగా
నిలబెటుటకునేవాడు, ఎందుకం న ఏ చినన అలకిడైన్ పకా గదిలో అందరూ నిశ్శబదమపోయేవారు.
కొదిద విరామం తరావత తండ్రి, బహుశా తలుపు వైపు చూస్తత కబోలు, ‘ఏం చేస్తతంటాడో ఇపుుడు,’
అనేవాడు, ఆ తరావత నెమమదిగా అంతరాయానినంచి తేరుకుని సంభాషణ తిరిగ కొనసాగేది.
ఈ సమయంలోనే గ్రెగర్తండ్రి ద్వరా ఒక కొతత విషయం తెలుస్తకున్నడు (తండ్రి
ఇలాంటివి చెపిునవే మళీా మళీా చెప్పువాడు, ద్నికి ఒక కరణం ఆయన ఈ విషయాలన
పటిటంచుకుని చ్చలా కలం అవటమ్య, మరో కరణం తలల వాటిని మొదటిసారి విననపుడే అరథం
చేస్తకలేకపోవటమ్యను), ఇంతకీ విషయమేమిటం న, తండ్రి వాూపారం దివాలా తీసిన్ కూడా ఆ
పాత రోజుల న్టి డబుి కొంత మిగలంది, అది అవటానికి చిననమొతతమే కనీ, ద్ని మీద వచేి
వడ్నిని కదపకపోవటంతో, ఇపుుడు కసత పెదద మొతతంగా మారింది. అదేగాక, గ్రెగర్ నెలనెలా
ఇంటికి తెచిిన డబుి – అతను అవసరాలకంటూ కొంత చిలలర మాత్రమే చెంత ఉంచుకునేవాడు
– పూరితగా ఖరియిపోలేదు, అది కూడా ఓ మాదిరి పెటుటబడ్డగా ఎదిగంది. ఇది వింటూ గ్రెగర్
తలుపు వనక నుంచి తల ఉతాంఠగా ఆడ్డంచ్చడు, ఈ అనుకని పొదుపూ, మందుచూపూ అతనికి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

పటటరాని ఆనంద్నిన కలగంచ్చయి. నిజానికి ఈ డబుి ఉందని మందే తెలసేత అతను ద్ంతో
తండ్రి తన యజమానికి పడి బాకీ తీరేిసి ఉండేవాడు, ఆ రకంగా ఆ వటిటచ్చకిరీ ఉద్దూగం నుంచి
తవరగా బయటపడగలగేవాడు, కనీ ఇపుటి పరిసిథతులన బటిట చూసేత తండ్రి ఇలా చేయటమే
మంచిదైందనిపించింది.
కనీ ఈ డబుి మీద వచేి వడ్ని ఒక కుటుంబం గడవటానికి సరిపోయేది కదు; మహ
అయితే ఒక ఏడాద్ద రెండేళ్ళా గడుసాతయి, అంతే. కబటిట ఆ డబుి అతూవసరమనపుడు
వాడుకునేలా ఓ పకాన అ నట పెటటడానికి మాత్రమే పనికొస్తతంది; రోజు గడవటానికి కవాలసన డబుి
కసం మాత్రం పని చేయక తపుదు. తండ్రి ఆరోగూంగానే ఉన్నడు కనీ, మసలవాడైపోయాడు,
పైగా గత ఐదేళ్ళాగా ఏ పనీ చేసినవాడు కదు; కబటిట ఆయనునంచి పెదదగా ఆశించగలగేదేమీ
లేదు; కఠినంగా శ్రమించిన్ వైఫలాూలమయంగానే సాగన ఆయన జీవితంలో ఆయన కసత
విశ్రాంతి తీస్తకున్నడం న అది ఈ గత ఐదేళ్ాలోనే, ఈ కలంలో ఆయన చ్చలా లావకాడు,
ఇపుుడైతే కదలటం కూడా బాగా బరువుగా కదులాతడు. ఇక తలల విషయానికొసేత, ఉబిసం వలల
ఆవిడకు ఫ్లలట్లో ఉండటమే కషటం, శావస అందక చ్చలాసారుల తెరిచిన కిటికీ మందు సోఫ్లలో
కూలబడ్డపోతుంది, అలాంటావిడ ఇపుుడు డబుి కసం పని చేయగలద్? ఇక చెలాలయి, ఆమెకు
పదిహేడేళ్ళాచ్చియనన మా న గానీ ఇంక చినన పిలేల, అందమన దుస్తతలు వేస్తకవటం, ఆలసూంగా
నిద్ర లేవటం, ఇంటి పనులోల చేతననంత సాయం చేయటం, ఏవో చిరు సరద్లోల
పాలుపంచుకవటం, అనినంటికన్న మఖూంగా వయ్యలన్ వాయించటం, ఇలా సాగే జీవితంలో
జోకూం చేస్తకవటమే పెదద పాపం, అలాంటిది డబుి కసం ఆమెను పనిలో పెటాటలా? ఇంటోల
సంభాషణ ఇలా సంపాదన మీదకు ఎపుుడు మళ్ళాన్, గ్రెగర్ అపుటి ద్క తలుపు ఆనుకుని
వింటుననవాడలాల, ద్నిన వదిలేసి, పకానునన చలలని తోలు సోఫ్ల మీద కూలబడేవాడు, సిగుితో,
బాధతో అతని వళ్ళా కగపోయేది.
అతను ఎ నన ఎడతెగని రాత్రుళ్ళా అలాగే కూలబడ్డ, కంటి మీద కునుకననది లేకుండా,
సోఫ్లని గీరుకుంటూ గడ్డప్పసేవాడు. లేదం న ఒకాసారి గదిలోని పెదద కురీిని కిటికీ ద్క
లాకుావళ్ాటమనే బృహత్ ప్రయతనం మొదలుపె నటవాడు, తరావత ఆ కురీి మీద నిలబడ్డ, కిటికీ
అంచు అందుకుని, ద్ని గాజు పలకకు మఖానిన ఆనించేవాడు, ఇదివరకటి రోజులోల ఇలా కిటికీ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

దగిర నిలబడటం వలల కలగన సేవచ్చఛ భావనని తిరిగ పొందటానికి తపు ఈ చరూ వలల వేరే
ప్రయోజనం లేదు, ఎందుకం న, అతని కంటి చూపుకు ఇపుుడు దగిరునన వస్తతవులే అంతంత
మాత్రంగా కనపడుతున్నయి; ఇదివరకూ కిటికీ లోంచి ఎపుడు చూసిన్ వీధవతల ఆస్తపత్రి అడుి
వసోతందనీ అది తపు వేరే ఏం కనిపించటం లేదని విస్తకుానేవాడు, ఇపుడు అది కూడా సుషటంగా
కనిపించడం మానేసింది; తాను పటటణ ప్రాంతంలోని చ్చరలటన్ వీధలో నివసిస్తతన్నడని అతనికి
ఖాయంగా తెలసి ఉండబటిట గానీ, లేదం న ఇపుుడు కిటికీ బయట కనపడేది బూడ్డదరంగు
ఆకశ్మ్య నేలా హదుదలేకు
ల ండా కలసిపోయిన ఒక బ్బడు దృశ్ూమేమో అనుకునేవాడు. చురుకైన
అతని చెలాలయి కిటికీ దగిర ఈ పెదద కురీిని రెండు మ్యడు సారుల గమనించటంతో న విషయం
అరథం చేస్తకుంది; తరావత ఆమె గది తుడవటానికి వచిినపుడలాల, ఆ కురీిని జాగ్రతతగా కిటికీ
దగిరకు జరిప్పది, కిటికీ రెకా తెరిచి పె నటది.
గ్రెగర్కి చెలాలయితో మాటాలడే వీలుండ్డ ఉం న – ఆమె తన కసం చేస్తతనన ఈ
పనులనినంటికీ కృతజాత తెలుపుకగలగే వీలుండ్డ ఉం న – ఆమె చూపిస్తతనన ఈ శ్రదిను ఇంకసత
తేలగాి సీవకరించగలగేవాడు, కనీ ఆ వీలేలకపోవటం వలల, అతనికెందుక ఇబిందిగా అనిపించేది.
ఆమె తనవంతుగా ఈ పనులోల అప్రయతావనిన కపిుపుచిటానికి వీలైనంత ప్రయతినంచేది,
సహజంగానే కలక్రమేణా అందులో ఆరితేరింది, కనీ సమయం గడ్డచే కొదీద అసలు రంగు
బయటపడసాగంది. అసలామె లోపలకి అడుగుపె నట తీరే అతనిలో కంగారు పుటిటంచడం
మొదలైంది. ఆమె గదిలోకి ఇలా వచిింద్ద లేద్ద, కనీసం తలుపు మ్యయటానికి కూడా ఆగకుండా
(గ్రెగర్ గది ఇతరుల దృషిటలో పడకుండా తాను ఇదివరకూ పాటించిన జాగ్రతతను ఇపుుడు
మరిిపోయి), తిననగా కిటికీ దగిరకు దూస్తకు వళ్ళా, తనకు ఊపిరాడటం లేదననటుట, ద్నిన
విస్తరుగా అసహనంగా తెరిచేది, తరావత, బయట వాతావరణం ఎంత చలగా ఉన్న, కసేపు అలా
కిటికీ మందే నిలబడ్డ పెదదగా ఎగశావసతో ఊపిరి పీలుికునేది. రోజుకి రెండుసారుల ఈ
అలజడ్డతోనూ, చపుుళ్ాతోనూ ఆమె గ్రెగర్ను బెంబలెతితంచ సాగంది; ఆమె గదిలో ఉనన కసేపూ
అతను సోఫ్ల కింద దూరి గజ గజ వణికిపోయేవాడు, కనీ అతనికి తెలుస్త, కిటికీలు మ్యసి ఉనన
గదిలో ఆమె తనతో ఉండలేదు కబ నట, తనను ఇంతగా ఇబింది పెటాటలస వసోతందని.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఒక రోజు ఆమె మామ్యలు కన్న కసత పెందలాడే రావటం మ్యలాన, అతను ఇంక కిటికీ
దగిరే నిలబడ్డ ఉండగా ఆమె కంటపడాిడు, అతని భీకరాకరం నిశ్ిలంగా నిలబడ్డ బయటకు
చూసోతంది, అతను అకాడ ఉననపుుడు కిటికీ తెరిచే వీలేలదు, కబటిట ఆమె కిమమనకుండా అకాణిణంచి
వళ్ళాపోయుం న గ్రెగర్ పెదదగా ఆశ్ిరూపోయేవాడు కదు, కనీ ఆమె ఆ వళ్ాటం మామ్యలుగా
వళ్ాలేదు, ఉలకిపడ్డనటుట ఒకాసారిగా బయటకు గెంతి తలుపు దఢాలన మ్యసేసింది (అపుటికే
గ్రెగర్ రూపాంతరం చెంది ఒక నెల కవొస్తతంది, కబటిట ఆమె అతని రూపం చూసి మరీ అంత
హడలపోవాలసన పనేలదు), కొతతవాళావరైన్ ఆమె హడావిడ్డ చూసేత, గ్రెగర్ ఆమె మీద పడ్డ
కరిచేందుకే అకాడ కపు కసి ఉన్నడేమో అనుకునేవారు. అతను వంటనే సోఫ్ల కిందకు పాకి
ద్కుాన్నడు, కనీ ఆమె మళీా మధాూహనం ద్క వనకుా రాలేదు, వచేి ద్క అతను సోఫ్ల కిందే
ఎదురుచూడాలస వచిింది, మధాూహనం వచిినపుడు ఆమె మామ్యలు కన్న కసత చీకకుగా
ఉననటుట తోచింది. అపుుడు అతనికి అరథమంది, తన రూపమం న ఆమెకు ఇంక అసహూమే,
బహుశా ఎపుటికీ అసహూంగానే మిగలపోవచుి, అంతెందుకు, ఈ సోఫ్ల కింద నుంచి కనపడే
తన

కొదిద

పాటి

శ్రీరానిన

చూసి

పారిపోకుండా

ఉండటానికి

కూడా

ఆమె

చ్చలా

నిగ్రహించుకుంటుందేమో. ఆమెకు ఆ ఇబింది కూడా లేకుండా చేద్దమని ఒక రోజు సోఫ్ల
మీదునన దుపుటిని తన వీపు మీదకి మారుికున్నడు – ఈ పనికి న్లుగు గంటల పైనే పటిటంది –
తాను ఏ మాత్రం కనపడకుండా ఉండేటుటగా ద్నిన అమరుికున్నడు, ఇపుుడు చెలాలయి కిందకు
వంగన్ అతణిణ చూడలేదు. ఈ అమరిక అనవసరమని ఆమెకు అనిపిసేత ఆ దుపుటిని తీసేసేదే
(ఎందుకం న ఇలా తనున తాను కపిువుంచుకుని గ్రెగర్ స్తఖపడేదేం లేదని ఎవరికైన్
అరథమవుతుంది), కనీ ఆమె ఎలా ఉననద్నిన అలాగే వదిలేసింది, అంతే కదు, ఈ అమరిక పటల
ఆమె సుందన ఏమిటో చూద్దమని గ్రెగర్ తన దుపుటిని కొంచెం పైకెతితనపుడు, ఆమె తన వంక
కృతజాతా భావంతో చూసినటుట కూడా అనిపించింది.
తలలదండ్రులైతే మొదటి రెండు వారాల్ల అతని గది దరిద్పులకు వచేి ైరరూం కూడా
చేయలేకపోయారు, అతని చెలాలయి పడుతునన శ్రమని మాత్రం మెచుికునేవారు (ఇదివరకటాల
ఆమెను అకారకు రాని పిలలగా చూడటం మానేశారు), రోజులు గడ్డచే కొదీద వాళ్ాలో కసత ైరరూం
వచిింది, చెలాలయి అతని గది సరుదతుం న ఇదదరూ బయట నిలబడటం ప్రారంభించ్చరు, ఆమె

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బయటకు రాగానే లోపల విషయాలనీన అడ్డగ కనుకుానేవారు, ఆమె వళ్ళానపుడు అతనేం
చేస్తతన్నడో, ఆ రోజు ఏం తిన్నడో, ఈ సారి అతని ప్రవరతన ఎలా ఉంద్ద, పరిసిథతిలో ఏమన్న
మెరుగుదల కనిుంచింద్ద లేద్ద, ఇవనీన ఆమెను అడ్డగ చెపిుంచుకునేవారు. అతని తలలయితే తాను
కూడా గ్రెగర్ని చూసాతనని పటుటబటటడం మొదలుపెటిటంది, మొదటోల తండ్రీ, చెలాలయ్య ఇదదరూ కలసి
తారిాకమన వాదనలతో ఎలాగోలా నచిజ్జపిు ఆపగలగారు (ఈ వాదనలన గ్రెగర్ చ్చలా శ్రదిగా
విని, పూరితగా ఏకీభవించ్చడు), కనీ రాన్రానూ ఆవిణిణ బలవంతంగా ఆపాలస వచేిది, అంతా
అయాూక ఆవిడ ఇలా అరిచేది: ‘ననున న్ బ్బడిను చూడనివవండ్డ, వాడు కషటంలో ఉన్నడు!
ఎందుకు అరథం చేస్తకరు ననున?’ ఇలాంటి మాటలు విననపుుడు గ్రెగర్కి కూడా ఆవిణిణ లోపలకి
రానివవటమే మంచిదేమో అనిపించటం మొదలైంది, రోజూ కకపోయిన్, కనీసం వారానికసారి
రానివవచుి; ఎంతైన్ ఆవిడ చెలాలయి కన్న మెరుగాి పరిసిథతులన అరథం చేస్తకగలదు, చెలాలయి పడే
కషటం తకుావనేం కదు గానీ, నిజానికి ఆమె ఇంక చినన పిలేల, బహుశా బాలూ సహజమన
తెంపరితనంతోనే ఇదంతా తన భుజాల మీద వేస్తకుందేమో కూడా.
తలలని చూడాలనన గ్రెగర్ కరిక తవరలోనే తీరింది. ఈ మధూ అతను తలలదండ్రులన ఇబింది
పెటటడం ఎందుకులెమమని పగటిపూట కిటికీ దగిర గడపటం మానుకున్నడు, ఇక మిగలన కొనిన
చదరపు అడుగుల నేలా ఎంతసేపని పాకుతాడు, రాత్రంతా ఒకే చోట కదలకుండా పడుకవాలం న
దురురంగా ఉండేది, మరోపకా తిండ్డపటల ఇదివరకటి అనురకిత కూడా చ్చలా తవరగా
క్షీణించిపోసాగంది, ద్ంతో, ఇక వేరే కలక్షేపం ఏం లేక, అతను గోడల మీద్, పై కపుు మీద్
అడిదిడింగా పాకటం అలవాటు చేస్తకున్నడు. అనినంటోలకీ పైకపుు నుంచి వేలాడటం అతనికి
బాగా నచిిన విన్ూసం; నేల మీద నిలబడటంతో పోలసేత ఇది చ్చలా భిననమనది; ఈ భంగమలో
మామ్యలు కన్న బాగా శావస తీస్తకగలగేవాడు, శ్రీరం అంతా సననగా కంపిస్తతండేది,
సంతృపతమయమన ఈ పరాకులో పడ్డ ఒకాసారి పటుటకలోుయి కింద కూడా పడ్డపోయేవాడు.
కనీ ఇదివరకటి కన్న మెరుగాి శ్రీరానిన అదుపులో ఉంచుకవటం అలవాటవటంతో, అంత ఎతుత
నుంచి కింద పడ్డన్ ఏ దెబాి తగలకుండా కచుకగలగేవాడు. గ్రెగర్కి ఓ కొతత కలక్షేపం
దొరికిందనన సంగతి చెలాలయి తవరలోనే గురితంచింది – ఎందుకం న అతను పాకిన చోటలాల ఏద్ద
జగట పద్రథం జాడలుగా అంటుకునేది – వంటనే ఆమె బుర్రలో ఒక ఆలోచన పుటుటకొచిింది,

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గ్రెగర్కు పాకటానికి తగనంత చోటు కలుంచ్చల, అందుకసం అతనికి అడుి లేకుండా కొంత
ఫరినచర్ని తొలగంచ్చల, వీటిలో మఖూమనవి అతని మేజాబలల, బ్బరువా. కనీ వాటిని కదపటం
ఆమె ఒకాద్ని వలాల అయేూ పని కదు; తండ్రిని సాయం అడ్డగే ైరరూం చేయలేకపోయింది;
పనమామయి

సాయానికి

రావటమనన

ప్రసతకే

లేదు,

ఎందుకం న,

పాత

వంటమనిషి

మానేసిందగిరునంచీ మేకపోతు గాంభీరూంతో ఎలాగో నెటుటకొసోతనన ఈ పదహారేళ్ా అమామయి
మందే ఒక షరతు విధంచింది, అదేమిటం న, ఎవరైన్ తెరవమం న తపు ఆమె వంటగది తలుపు
ఎపుుడూ మ్యసే ఉంచుతుంది; ద్ంతో ఇక చెలాలయికి మిగలంది ఒక న ద్రి. ఒకరోజు, తండ్రి
ఇంటోల లేనపుడు, తలలని పిలుచుకొచిింది. ఆవిడ రావటం ఆనందంతో తబ్బిబుిగా మాటాలడుతూనే
వచిింది, కనీ గ్రెగర్ గది గుమమం ద్క వచేిసరికి మౌనం ద్లింది. మొదట చెలాలయి లోపలకి
వచిి అంతా సక్రమంగా ఉంద్ద లేద్ద చూసింది; ఆ తరావతే తలలని లోపలకి రానిచిింది. గ్రెగర్
కంగారుగా తన దుపుటిని మరింత కిందకు లాకుాని, ద్నిన అటూ ఇటూ గుంజుతూ మడతలు
పడేటుట చేశాడు; ఇపుుడు చూటాటనికి ఆ సోఫ్ల మీద ఒక దుపుటి కజువల్కగా పడ్డ ఉననటుట
కనిపిస్తతంది. గ్రెగర్ ఈసారి దుపుటి చ్చటు నుంచి చూసే ప్రయతనం కూడా చేయలేదు; తలల దరశన
భాగాూనిన

తరావతెపుటి

కన్న

వాయిద్

వేస్తకున్నడు,

అసలు

ఆమె

రావటమే

మహద్ుగూమనుకున్నడు. చెలాలయి, ‘రా అమామ, నీకు కనిపించడు,’ అంటోంది, ఆమె తలల చేయి
పటుటకుని లోపలకి నడ్డపిస్తతననటుటంది. కసేపటికి ఆ ఇదదరు బకా ప్రాణుల్ల కలసి చ్చలా బరువైన
ఆ బ్బరువాని కదపటానికి చేస్తతనన చపుుడు గ్రెగర్కి వినిపించసాగంది, తలల మందలస్తతన్న
వినకుండా,

చెలాలయి

ఎకుావ

బరువు

తన

మీదే

వేస్తకుంటోంది,

ఎకాడ

మీద

పారేస్తకుంటుంద్దనని తలల భయం. ఇదదరూ కసేపు తంటాలు పడాిరు. ఒక పావుగంట తరావత,
ఇక తలల చేతులెతేతసింది, ఆ బ్బరువా ఎకాడుంద్ద అకాడే వదిలేయటం మంచిదని తీరామనించింది.
ఎందుకం న, మొదటి కరణం, అది చ్చలా బరువుగా ఉంది, తండ్రి వచేిలోగా ఆ పని పూరతవటం
అననది అసాధూం, చివరికి ఎలాగూ మధూలోనే వదిలేయాలస వస్తతంది, అపుుడది గ్రెగర్ కదలకలకు
ఇదివరకటి కన్న పెదద ఆటంకం అవుతుంది; రెండో కరణం, అసలు ఫరినచర్ తొలగంచటం
ద్వరా గ్రెగర్కి తామ మేలే చేస్తతన్నమా అననది కూడా ఖచిితంగా తెలయదు. కీడే ఎకుావని ఆవిడ
ఉదేదశ్ం; ఆ బోసిపోయిన గోడలు చూసేత ఆవిడకే గుండ్లలు దేవేస్తతన్నయే; మరి గ్రెగర్కి కూడా

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అలానే అనిపించదని గారంట్ట ఏంటి, అతను ఈ ఫరినచర్కి చ్చన్నళ్ళాగా అలవాటు పడ్డపోయాడు,
ఇపుడు గది ఖాళీ చేసేత అందరూ తనని వల వేశారని అనుకునే అవకశ్ం ఉంది. ‘పైగా వాడ్డకి
అనిపించదూ,’ ఆమె మెలలగా అంది – నిజానికి ఆవిడ ఇదంతా గుసగుసగానే మాటాలడుతోంది, తన
మాటలు అతనికి అరథం కవని ఎలాగూ తెలుస్త, వినిపించకూడదని కూడా అనుకుంటుంది –
‘ఇలా ఫరినచర్ తొలగంచటం వలల వాడు ఇక ఎపుటికైన్ బాగవుతాడనన ఆశ్ మనం
వదిలేస్తకుననటూట, వాడ్డ మాన్న వాణిణ కరాశ్ంగా విడ్డచిపెటిటనటూట వాడ్డకి అనిపించదూ? అందుకే
గది ఎలా ఉంద్ద అచిం అలాగే వదిలేయటం మంచిది. అలాగైతే, వాడు మళీా మనలో
ఒకడయాూక, అంతా ఇంతకుమందులాగే ఉందనీ, ఏదీ మారలేదనీ గమనిసాతడు, అపుుడు ఈ
మధూలో జరిగందంతా మరిిపోవటం వాడ్డకి ఇంకసత స్తలభమవుతుంది.’
తలల మాటాలడ్డన ఈ మాటలు విన్నక గ్రెగర్కు ఒక న అనిపించింది, గత రెండు నెలలుగా
మనిషనన వాడ్డతో మాటలు లేకపోవటం వలలనూ, మొన్టనస్గా సాగే కుటుంబ జీవితం వలలనూ,
తన బుదిి మందగంచినటుటంది; లేదం న గది ఖాళీగా ఉం న బాగుంటుందనే ఆలోచన తనకసలు
ఎలా కలగంది? పాత ఫ్లూమిల్ద ఫరినచర్తో సౌకరూవంతంగా అమరిన ఈ గది ఒక గుహలా
మారితే చూడాలని తానెలా అనుకున్నడు, అందులో సేవచఛగా పాకటానికీ, నిరాటంకంగా
నలుదికుాలకీ వళ్ాటానికీ ఏ అడూి లేకపోవచుి గాక, కనీ ద్నికి బదులుగా చెలలంచ్చలసన
మ్యలూం తన మానవ గతానిన పూరితగా మరిిపోవటమే కదూ? నిజానికి ఇపుటికే తాను ఆ మరుపు
అంచులోల కొటుటమిటాటడుతున్నడు, ఇపుుడు తలల గొంతు, చ్చన్నళ్ళాగా వినని తన తలల గొంతు
విన్నడు కబ నట తిరిగ తెలవిలో పడాిడు. అవును, ఒకా వస్తతవు కూడా కదపటానికి వీలేలదు; ఎలా
ఉననది అలాగే ఉండాల; ఈ ఫరినచర్ తన మీద కలగంచే మంచి ప్రభావం తనకు అతూవసరం;
ద్రీతెనూన లేని తన పాకుళ్ాలో ఫరినచర్ అడిం వసేత మాత్రం ఏమంది, అదేం పెదద నషటం కదు,
అదీ తన మంచికే.
కనీ చెలాలయి ఆలోచన వేరేలా ఉంది; గ్రెగర్కి సంబంధంచిన వూవహారాలోల ఆమె
తలలదండ్రుల మందు ఒక సెుషల్క ఎకసపరుట హోద్ ప్రదరిశంచటానికి బాగా అలవాటు
పడ్డపోయింది; ఇపుుడు తలల కలగజేస్తకుని తనకు సలహా ఇవవబోవటంతో ఆమె మరింత
రెచిిపోయి, మందు అనుకుననటుటగా ఒకా బ్బరువానూ, మేజాబలలనే కదు – తపునిసరైన ఒకా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సోఫ్ల మినహాయించి – చినన చెకా మకాననది కూడా మిగలకుండా ఫరినచర్అంతా బయటకు
పటుటకుపోద్మని పటుటబటటడం మొదలుపెటిటంది. ఈ పటుటదల వనుక పసితనపు మంకుపటుట
కొంతా, ఈ మధూ ఆమెలో అనూహూంగా పెరిగన ఆతమవిశావసం కొంతా ఉన్నయి; పైగా గ్రెగర్కి
పాకటానికి చ్చలా చోటు అవసరమనీ, అతనెలాగూ ఈ ఫరినచర్వాడేది లేదనీ ఆమెకు నిజంగానే
అనిపించింది. ద్నికి తోడు, ఆ వయస్త ఆడపిలలలలో సహజంగా ఉంటూ, ఏ సందు దొరికిన్
వూకతం కవాలని చూసే, సాహసకంక్ష కూడా తన వంతు పాత్ర పోషించింది. అదే ఆమె చేత గ్రెగర్
పరిసిథతిలోని తీవ్రతను ఉననద్నికన్న రెటిటంపు చేసి చూసేలా చేసింది, అపుుడైతే అతని కసం
మరింత పెదద విన్ూసాలు చేయ్యచుి. ఎందుకం న, గ్రెగర్ ఒంటరిగా ఖాళీ గోడలన ఏలే ఆ గదిలోకి
అడుగు పె నట ైరరూం అపుుడు ఒకా గ్రెటెకి తపు ఇంకెవరికీ ఉండబోదు.
అందుకే తలల ఎంత నచిచెపిున్ ఆమె తన నిరణయానిన ససేమిరా మారుికలేదు, ఓ పకా
తలల కూడా తానుననది గ్రెగర్ గదిలో అనన గాభరాలో పడ్డ, తన జడ్డేమెంటుపై తనకే నమమకం లేని
సిథతిలో ఉంది; ద్ంతో ఇక నచిచెపుడం మానేసి, బ్బరువా బయటకు సాయంపటటడంలో కూతురికి
సాయంగా తనూ ఓ చేయి వేసింది. పోనీ బ్బరువా పోతే పోయింది, కనీ మరింకేమీ పటిటకెళ్ాటానికి
వీలేలదు; మేజాబలల ఖచిితంగా ఉండాలసందే. ఆ ఇదదరు ఆడవాళ్ళా ఆపసోపాలు పడుతూ బ్బరువాను
గుమమం ద్టించ్చరో లేద్ద, గ్రెగర్ సోఫ్ల కింద నుంచి తల బయటకు పెటిట ఈ విషయంలో తాను
చ్చకచకూంగా ఎలా జోకూం చేస్తకవాలా అననది పరిశీలంచ్చడు. కనీ ఇంతలో అతని తలల గదిలోకి
తిరిగ వచిింది. చెలాలయి పకా గదిలోనే ఉండ్డపోయి, బ్బరువా తానొకాతే మోసేయాలని, ద్ని
చుటూట చేతులు బ్బగంచి, అటూ ఇటూ ఊగసోతంది, కనీ ఒకా అంగుళ్ం కూడా కదపలేకపోతోంది.
తలలకి గ్రెగర్ ఆకరం అలవాటు లేదు; భయపడే అవకశ్ం ఉంది; కబటిట గ్రెగర్ కంగారుగా
సోఫ్లకి అటువైపు ద్కుాన్నడు. కనీ ఈ క్రమంలో సోఫ్ల మీది దుపుటి చిననగా ఊగటానిన
అరికటటలేకపోయాడు. ఆ మాత్రం కదలక సరిపోయింది, తలల అప్రమతతం కవటానికి. ఆవిడ ఉనన
చో న సాథణువై ఆగపోయింది, క్షణం పాటు కదలకుండా అలాగే నిలబడ్డ, చపుున వనకిా తిరిగ
కూతురు దగిరకు వళ్ళాపోయింది.
జరుగుతుననది పెదద ఉపద్రవమేం కదనీ, వాళ్ళా చేస్తతననదలాల కొంత ఫరినచర్ని బయటకు
తీస్తకువళ్ాడమేననీ గ్రెగర్ ఎంతగా తనకు తాను నచిచెపుుకవటానికి ప్రయతినంచిన్, గదిలోకి ఆ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇదదరాడవాళ్ా రాకపోకలు, ఒకరిన ఉదేదశించి ఒకరి అరుపులు, ఫరినచర్ నేల మీద ఈడుస్తతనన
చపుుడు, వీటనినంటి వలాల నలువైపులునంచీ తనను ఏద్ద పెదద అపాయం చుటుటమడుతుననటుట
అతనిలో కంగారు మొదలైంది. తన తలనూ కళ్ానూ దగిరగా మడుచుకుని నేలకు కరచుకుపోయి
పడుకున్న లాభం లేకపోయింది, ఇదంతా తాను ఎకుావ సేపు భరించలేడనన నిజానిన
అంగీకరించక తపులేదు. వాళ్ళా తన గదిని న్మరూపాలేలకుండా చేస్తతన్నరు; అతూంత ప్రయమన
వస్తతవులనినంటినీ తనకు కకుండా చేస్తతన్నరు; తాను ఫ్రేమలు తయారుచేయటానికి వాడే పొటిట
రంపమ్య, ఇంక వేరే పనిమటూల ఉనన బ్బరువా ఇపుటికే బయటకు తీస్తకుపోయారు; ఇపుుడు
నేలలో దిగబడ్డ ఉండే తన మేజాబలలని బయటకు పెకలంచటానికి అటూ యిటూ ఆడ్డస్తతన్నరు,
అతను కమరిియల్క అకడ్లమీలో వాూకరణ విద్ూరిథగా ఉననపుటి నుంచీ ఆ బలల మీదే హోమవరుా
చేస్తకునేవాడు, అవును, తన ప్రైమరీ స్తాలు రోజులనంచీ, ద్నేన వాడేవాడు, ఇపుుడు అది కూడా
దూరమపోతోంది – ద్ంతో ఇక అతనికి ఆ ఆడవాళ్ా ఉదేదశాల్ల మంచివో కవో ఆలోచించే
తీరిక ఓపిక లేకపోయింది, అసలు వాళ్ా ఉనికే మరిిపోయాడు, ఎందుకం న వాళ్ళా పూరితగా
అలసిపోయి ఇక నిశ్శబదంగా పని చేస్తకుంటూ పోతున్నరు, తడబడుతూ బరువుమోస్తతనన వాళ్ా
పాద్ల చపుుడు తపు మరింకేం వినపడటం లేదు.
అపుుడు అతను తన మరుగు నుంచి బయటకు వచ్చిడు – ఆ సమయంలో
ఇదదరాడవాళ్లా పకా గదిలో ఉన్నరు, మేజాబలలకు ఆనుకుని ఆయాసపడుతూ కసత విరామం
తీస్తకుంటున్నరు – అతను మందు ఏ సామాను రక్షించుకవాలో తెలయక, కంగారుగా ఓ
న్లుగుసారుల అటూ ఇటూ చకారుల కొటాటడు, అపుుడు కనిపించింది, గోడ మీద ఉనిన దుస్తతలోల
మనిగపోయిన అమామయి బొమమ, అపుటికే ఆ గోడ అంతా ఖాళీ కవటంతో అది మరింత
కొటొటచిినటుట కనిపిసోతంది, అతను జరజరా ద్ని మీదకు పాకడు, ఆ బొమమపై ఉనన గాజుపలక
కేసి తనను అదుమకున్నడు, అతని వేడ్డ పొటటకు ఊరట కలగస్తత గటిటగా అతుకుాపోయింది.
వాళ్ళా దేననయిన్ పటుటకుపోనీ, ఈ బొమమని మాత్రం పటిటకెళ్ాటానికి వీలేలదు. అతను ఇపుుడా
బొమమను పూరితగా ఆక్రమించుకుని ఉన్నడు. తల మాత్రం లవింగ్స రూమ తలుపు వైపు తిపిు
ఆడవాళ్ళాదదరూ ఎపుుడు తిరిగ వసాతరా అని చూస్తతన్నడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వాళ్ళాదదరూ విరామానిన తవరగానే మగంచుకుని తిరిగ వచ్చిరు; గ్రెటె తలల చుటూట చేయి
వేసి ద్ద్పు ఆమెను మోస్తతనన నట లోపలకి తీస్తకు వచిింది. ‘చెపుు, ఇపుుడేం తీస్తకెళ్ళదం?’ అంటూ
గదంతా కలయజూసింది. అపుుడు, ఆమె కళ్ళా, గోడ మీంచి తన వైప్ప చూస్తతనన గ్రెగర్ కళ్ాతో
కలశాయి. బహుశా తలల పకానే ఉండటం వలల కబోలు, గ్రెటె ఏమీ చూడన నట తమాయించుకుంది,
తలల దృషిట అటు వైపు పోకుండా తన తలను ఆవిడకు తలకు బాగా దగిరగా తెచిి, కంపిస్తతనన
గొంతుతో, గబగబా, ‘ఏమామ, ఇంకసేపు లవింగ్స రూమలోనే రెస్తట తీస్తకుంద్మా,’ అంది.
గ్రెగర్కు ఆమె ఉదేదశ్మేమిటో సుషటంగానే అరథమంది: మందు అమమని జాగ్రతతగా బయటకు
పంపించి, తరావత ననున కిందకు తరిమేయాలనుకుంటోంది. అదెలా జరుగుతుంద్ద నేనూ
చూసాతను! అతను బొమమకు మరింత దగిరగా అదుమకుపోయాడు. ద్నిన మాత్రం వదులుకునే
సమసేూ లేదు, అంత ద్క వసేత గ్రెటె మఖం మీదకే దూకుతాడు.
కనీ గ్రెటె మాటలు తలల గాభరాను మరింత పెంచ్చయి; ఆవిడ వారగా వంగ, పువువల వాల్క
ప్పపర్ మీద మకుాపొడుం రంగులో ఉనన మరకను చూడనే చూసింది, తాను చూసోతంది గ్రెగర్నే
అని ఇంక జీరిణంచుకక మందే, ‘దేవుడా, అయోూ దేవుడా!’ అంటూ జీరగా పూడుకుపోయిన
గొంతుతో

గటిటగా

అరిచింది,

సరవం

కలోుయినటుట

చేతులు

వేలాడేసి

సోఫ్ల

మీద

కూలబడ్డపోయింది, ఇక మళీా కదలేలదు. ‘ఏయ్ గ్రెగర్! నినేన,’ చెలాలయి ఆగ్రహంతో పిడ్డకిల బ్బగంచి
అరిచింది. గ్రెగర్ రూపాంతరం తరావత ఆమె అతనితో మాటాలడటం ఇదే మొదటిసారి. తలలకి
సుృహ తపుకుండా ఏదన్న అరుకు తేవాలని ఆమె పకా గదిలోకి పరిగెతితంది; గ్రెగర్ కూడా
సాయపడాలనుకున్నడు – ఆ బొమమని తరావతైన్ కపాడుకవచినిపించింది – కనీ అతని పొటట
ఆ గాజు పలకకు గటిటగా అంటుకుపోవటంతో బలవంతాన ఊడ పెరుకావాలస వచిింది; గోడ దిగ
పాత రోజులోలలా చెలాలయికి ఏద్ద సలహా ఇవవటానికననటుట పకా గదిలోకి పరిగెతాతడు; తీరా వళ్ళాక
ఏం చేయాలో తోచలేదు, ఆమె వనక ఊరికే అలా నిలబడాిడు; ఆమె అకాడునన అరుకు సీసాలనీన
ఆదరాబాదరాగా వతుకుతుననదలాల ఎందుక వనకుా చూసి హడలపోయింది; ఒక సీసా గచుి మీద
పడ్డ పగలంది; ఏద్ద మంట పుటిటంచే ద్రావకం అతని చుటూట ఒలకింది; గ్రెటె ఇంక ఆలసూం
చేయకుండా మోస్తకెళ్ాగలగననిన మందు సీసాలన చేజకిాంచుకుని తలల దగిరకు పరిగెతితంది, గది
లోపలకి వళ్ాగానే కలతో తలుపును వనకుా తనిన మ్యసేసింది. ఇపుుడు గ్రెగర్ తలల నుంచి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వేరైపోయాడు, ఆవిడేమో లోపల తన కరణంగా మరణపు అంచులోల ఉంది; కనీ తలుపు తీసే
ైరరూం చేయలేకపోయాడు, తీసేత చెలాలయి బెదిరి పారిపోగలదు, ఇపుుడు తలలకి ఆమె అవసరం
చ్చలా ఉంది; ఎదురుచూడటం తపు తాను చేయగలగందేమీ లేదు; తనున తాను తిటుటకుంటూ
గాభరాగా అటూ ఇటూ పాకడం మొదలుపెటాటడు, గోడల్ల, ఫరినచర్, పైకపుు, అనీన ఎడాపెడా
పాకేస్తతన్నడు, కసేపటికి గది మొతతం తన చుటూట గర్రున తిరుగుతుననటటనిపించింది, నిససతుతవగా
గది మధూన ఉనన నబ్బల్క మీద కుపుకూలపోయాడు.
సమయం గడ్డచింది; గ్రెగర్ ఎకాడ్డవాడకాడే నీరసంగా పడ్డపోయి ఉన్నడు; చుటూట
నిశ్శబదంగా ఉంది, అది శుభ స్తచకమే కవచుి. ఇంతలో డోర్బెల్క మోగంది. పనమామయి
వంటగదికి తాళ్ం వేస్తకుని లోపలే కూరోివటంతో, గ్రెటె బయటకెళ్ళా తలుపు తీసింది. తండ్రి
లోపలకి వస్తతనే, ‘ఏమంది?’ అన్నడు; బహుశా గ్రెటె వాలకం చూడగానే విషయం
కనిపె నటసినటుటన్నడు. గ్రెటె ఆయన గుండ్లల మీద తల వాలినటుటంది, ఆమె గొంతు
పూడుకుపోయినటుట వినిపించింది: ‘అమమ సుృహ తపిుంది, కనీ ఇపుుడు బానే ఉంది. గ్రెగర్
అదుపు తపాుడు’ అంద్మె. ‘అనుకుంటూనే ఉన్నను. మీకు చెపూతనే ఉన్నను కూడా, కనీ మీ
ఆడాళ్ళా న్ మాట వినే రకలు కదుగా,’ అన్నడు తండ్రి. గ్రెగర్కి అరథమంది, చెలాలయి అతి
కులపతంగా చెపిున విషయానిన తండ్రి వేరేలా అరథం చేస్తకున్నడు, తానేద్ద హింసాతమకంగా
ప్రవరితంచ్చనని అనుకుంటున్నడు. ఇపుుడు గ్రెగర్కి సంజాయిషీ ఇచుికునే వీల్ల సమయమ్య
లేవు, తండ్రిని ఏద్దలా శాంతపరచక తపుదు. అతను చకచక తన గది తలుపు దగిరకు వళ్ళా
ద్నికి బాగా అతుకుాపోయి నిలబడాిడు. ఇలాగైతే తండ్రి హాలోలకి వచిి చూసినపుడు, తాను తిననగా
తన గదిలోకి

వళ్ళాపోవాలనన సదుదేదశ్ంతోనే ఉన్నడనీ, తనను తరమకారేలదనీ అరథం

చేస్తకుంటాడు; కనీ మందు ఈ తలుపు తెరుచుకుం న బాగుణుణ.
కనీ తండ్రి ఇలాంటి స్తనినతమన భద్లన పటిటంచుకునే మ్యడోల లేడు; లోపలకి వస్తతనే,
గ్రెగర్ని చూసి, ‘ఆహ్!’ అని అరిచ్చడు; ఆ గొంతులో పటటరాని ఆగ్రహమ్య, దొరికడనన
ఉతాసహమ్య ఒకేసారి ధవనించ్చయి. గ్రెగర్ తలుపు మీంచి తల తిపిు తండ్రి వైపు చూశాడు. ఆయన
ఎంత దృఢంగా నిలబడాిడో! తండ్రి ఇలా ఉంటాడని గ్రెగర్ ఎపుుడూ ఊహించలేదు; తానీ మధూ
ఇరవైన్లుగింటల్ల
కినిగె పత్రిక

అడిదిడింగా

పాకటమనే

సరద్లో

జనవరి 2014

పడ్డ

ఇంటోల

ఏమవుతుంద్ద

patrika.kinige.com

పటిటంచుకవటం మానేశాడు, పరిసిథతులు చ్చలా మారి ఉంటాయని మందే గ్రహించ్చలసంది.
అయితే మాత్రం, మరీ ఇంత మారాు! అసలు ఈ కనిపించేది నిజంగా తన తండ్రేన్? తాను ఉద్దూగ
ప్రయాణాల నిమితతం బయటకు వళ్ళాటపుడు, ఎపుుడు చూసిన్ నిససతుతవగా మంచం మీద
పడుకుని కనిపించే మనిషి ఈయనేన్; మళీా సాయంత్రాలు తిరిగ వచిినపుడు డ్రెసిసంగ్స గౌన్
వేస్తకుని పడకుారీిలో నడుంవాలి కనిపించే మనిషి ఈయనేన్; ఆ సమయాలోల పైకి లేచే ఓపిక
కూడా లేనటుట ఓ చెయిూ మాత్రం ఎతిత పలకరించి ఊరుకునేవాడు; అలాగే అరుదైన సందరాులోల
(ఏడాదికి కొనిన ఆదివారాలోల న, య్యదు సెలవుదిన్లోల న) కుటుంబమంతా కలసి సరద్గా
బయట వాకింగ్సకు వళ్ళానపుడు కూడా, ఆయన తన పాత ఓవర్కటు తొడుకుాని, అసలే
నింపాదిగా నడ్డచే గ్రెగర్కీ అతని తలలకీ మధూ, వాళ్ా కన్న కూడా నింపాదిగా నడ్డచేవాడు, ప్రతి
అడుకీా తన వంపు తిరిగన ఊతకర్రని ఎదురుగా మోపుతూ నడ్డచేవాడు, తాను ఏదైన్
చెపాులనుకుననపుడు ఉనన చో న ఆగపోయి, మందు వళ్ళతనన వాళ్ాని తన చుటూట గుమికూడేటుట
చేస్తకునేవాడు; ఆ మనిషీ ఈ మనిషీ ఒకరేన్? ఇపుుడ్నయన నిటారుగా దృఢంగా ఉన్నడు, గలుట
బొతాతలు మెరుసోతనన బ్బగుతైన నీలం య్యనిఫ్లం తొడుకుాన్నడు, అది బాంకు బంట్రోతులు
తొడుకుానే య్యనిఫ్లం; ఎతుతగా బ్బరుస్తగా ఉనన ద్ని కలర్ మీద ఆయన బలమన కింది
చుబుకం ఉబ్బి బరువుగా వేలాడుతోంది; గుబురులాలంటి కనుబొమమల కింద నలలని కళ్ళా చురుగాి
స్తదులాల చూస్తతన్నయి; ఇదివరకూ ఎపుుడూ చెదిరి కనిపించే ఆయన తెలలని జుటుట ఇపుుడు
తిననగా తీసిన పాపిటకు చెరో వైపూ నుననగా తళ్తళ్ళాడేలా దువవబడ్డంది. ఆయన తన టోపీ
విసిరాడు – ద్ని మీద ఏద్ద బాంకుకి సంబంధంచిన లోగో ఉంది – అది గదికి అడింగా ఎగరి
గాలోల వంకీ కొడుతూ సోఫ్ల మీద పడ్డంది, తన కటు అంచులు వనకుా పడేటుట చేతులన పంటాలం
జేబులోల ద్దపుకుని, భీకరమన మఖంతో గ్రెగర్ వైపు నడ్డచ్చడు. ఆయన ఏం చేయాలనుకున్నడో
ఆయనకైన్ తెలుసో లేద్ద; మందైతే కలు మాత్రం ఎతుతగా లేపాడు; ఆయన బూటు అంచుల భారీ
పరిమాణం గ్రెగర్ను నిశేిషుటణిణ చేసింది. అతను ఇక ఏమీ ఆలోచించలేదు; ఈ కొతత జీవితం
మొదలైన తొల రోజు నుంచీ అతనికి ఒకటి ఖాయంగా తెలుస్త, తండ్రి తనతో ఎంత వీలైతే అంత
కరాశ్ంగా వూవహరించ్చలననది ఒక పదితిగా పెటుటకున్నడు. అందుకే అతను వంటనే తండ్రికి
అందకుండా పారిపోవటం మొదలుపెటాటడు, తండ్రి ఆగనపుుడలాల ఆగుతున్నడు, ఆయన ఏ

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మాత్రం కదిలన్ మళీా పాకుతున్నడు. ఇలా వాళ్ళాదదరూ గది చుటూట చ్చలా చకారుల కొటాటరు, కనీ
ఫలతమేం తేలలేదు, అసలు ద్నిన తరమటం అని కూడా అనలేం, అంత నెమమదిగా సాగుతోంది.
అందుకే గ్రెగర్ ఇంక నేలనే అంటిపెటుటకుని పాకుతున్నడు, అదీ గాక ఇపుుడు తాను గోడల
మీద్, పైకపుు మీద్ పాకటం మొదలుపెడ్డతే, తండ్రి ద్నిన ధకారంగా భావించి మరింత
రెచిిపోతాడేమో అని అతని భయం. కనీ నేల మీద ఎకుావ సేపు పాకడం కూడా కషటమేనేమో.
ఎందుకం న, తండ్రి వేసిన ఒకొాకా అడుగుకీ బదులుగా తాను కళ్ాతో అనేకమన కదలకలన
చేపటాటలస వసోతంది. ఊపిరాడక ఆయాసం మొదలయింది, అయిన్ అలా తూలుతూనే
పరిగెడుతున్నడు; చివరికిక కళ్ళా కూడా మ్యసేస్తకుని తన శ్కుతలనీన గుడ్డిగా పరిగెతతటానికే
ఖరుిపెడుతున్నడు; తపిుంచుకవడానికి పరుగును మించిన ద్రేదన్న ఉందేమో అననది
ఆలోచించటం

కూడా

మానేసి

పరిగెడుతున్నడు;

అయోమయంలో

పాకటానికి

గోడలున్నయనన సంగతి కూడా మరిిపోయాడు (అయిన్ నిజానికి ఆ గోడలకి జారేసిన ఫరినచర్
అంతా పదునన కణాలతోనూ, చువవలతోనూ ఉంది) – ఉననటుటండ్డ ఏద్ద వస్తతవు అతని పకా
నుంచి విస్తరుగా దూస్తకుపోయింది; నేల మీద పడ్డ అతని మందు నుంచి దొరులకుంటూ
పోయింది. అది ఒక ఏపిల్క; వనువంటనే ఇంక ఏపిల్క కూడా ఎగురుతూ వచిింది; గ్రెగర్ సాథణువై
ఆగపోయాడు; ఇక పరిగెతిత లాభం లేదు; తండ్రి దొరికిందలాల విసరటానికి ఏ మాత్రం వనుకడటం
లేదు, ఆయన అలమరాలోని పళ్ా గనెన నుంచి జేబులు నింపుకున్నడు, ఒకా ఆపిల్క
విస్తరుతున్నడు, ప్రస్తతతానికైతే ఇంక ఒకాట్ట స్తటిగా తగలేలా విసరలేకపోయాడు. ఎర్రెర్రని
ఆపిల్క పళ్ళా కరెంటు తాకినటుట నేలంతా దొరులతున్నయి, ఫిరంగ గుళ్ాలా ఒక ద్ని తరావత
మరొకటొచిి పడుతున్నయి. ఒక ఆపిల్క పెదద ప్రమాదం లేకుండానే అతని వనక భాగానిన
రాస్తకుంటూ పోయింది. కనీ వనువంటనే ఎగురుకుంటూ వచిిన మరో పండు మాత్రం, అతని
వనక భాగంలోకి దూరి, లోపలకంటా చొచుికుపోయింది; మెలతిప్పు బాధ భంగమ మారిసేత
పోతుందేమో అననటుట, గ్రెగర్ మందుకు కదలటానికి ప్రయతినంచ్చడు; కనీ మేకు కొటిటనటుట ఉనన
చోటి నుంచి అససలు కదలేలకపోయాడు, సరేవంద్రియాల్ల అయోమయంతో కంపిస్తతండగా, నేల
మీద చదునుగా కూలబడ్డపోయాడు. ఇక సుృహ ఇక కలోుతున్నడనగా, తన గది తలుపు ధడాలన
తెరుచుకవటమ్య, తలల పరిగెతుతకుంటూ రావటమ్య అతనికి కనిపించింది, ఆవిడ వనకనే చెలాలయి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అరుస్తత వంటపడ్డంది, ఆవిడ పెట్టట కటు మాత్రమే వేస్తకుని ఉంది, (ఇంద్క సుృహతపిునపుడు
గాల ఆడేందుకు వీలుగా చెలాలయి ఆవిడ పై దుస్తతలన తొలగంచినటుటంది); ఇపుుడు ఆవిడ అతని
తండ్రి వైపు పరిగెడుతోంది, ఆవిడ వనకలే వదులు చేయబడ్డన లోదుస్తతలనీన నేల జారుతున్నయి;
సారుట కలకి అడుిపడటంతో తిననగా వచిి తండ్రి మీద పడ్డంది, ఆయనున గటిటగా కగలంచుకుని,
ఒక న శ్రీరంగా ఐకూమపోయింది – ఇక గ్రెగర్ చూపు పూరితగా మసకబారుతుండగా – ఆవిడ
తండ్రి మెడ చుటూట చేతులు వేసి గ్రెగర్ని చంపొదదని వేడుకుంటోంది.

3
ఈ గాయం గ్రెగర్ని నెల రోజుల పాటు లేవనీయకుండా చేసింది, ద్ని గురుతగా ఆ ఆపిల్క
ఇంక అతని మాంసంలోనే ఉంది, ద్నిన తొలగంచే ైరరూం ఎవరికీ లేకపోయింది. ఈ గాయం వలల
తండ్రికి మాత్రం ఒక విషయం అరథమంది, ఎంత జుగుపాసకరమన రూపంలో ఉన్న, గ్రెగర్కూడా
తన కుటుంబంలో ఒక సభుూడే, అతణిణ శ్త్రువుగా చూడకూడదు, కుటుంబం పటల తన బాధూతలో
భాగంగా, జుగుపసను అణచుకుని, అతణిణ భరించ్చల, తపుదు.
గాయం కరణంగా గ్రెగర్ కొనిన కదలకలన శాశ్వతంగా కలోుయాడు, ఇపుడు రోగషిట
మసలవాడ్డలా కొనిన నిమష్బలపాటు నరకప్రాయంగా కషటపడ్డతే తపు గదిలో ఆ చివరినంచి ఈ
చివరి ద్క పాకలేకపోతున్నడు, ఇక గోడ మీద పాకడమనన ప్రశేన లేకుండా పోయింది, అయితే
క్షీణించిన ఈ పరిసిథతికి ఊరటగా అతనికొక సదుపాయం అందజేయబడ్డంది: ప్రతీ రోజూ
సాయంత్రం వేళ్ లవింగ్స రూమ వైపు తలుపు కసేపు తెరిచి ఉంచేవాళ్ళా, అతను ఆ సమయం
ఎపుుడవుతుంద్ అని ఓ గంటా రెండు గంటల మందు నుంచే తలుపు వైపు చూస్తతండేవాడు; అది
ఎపుటిక తెరుచుకునేది, బయట అతని కుటుంబమంతా నబ్బల్క చుటూట చేరి దీపం వలుగులో
మాటాలడుకునేవారు, అతను వాళావరికీ కనపడని తన గది చీకటి మ్యలలో కూరుిని, ఇదివరకటాల
దొంగచ్చటుగా కకుండా, పరసుర ఒపుందం మీదే, వాళ్ా సంభాషణ వినేవాడు.
అయితే ఈ సంభాషణలు పాతరోజులోలలా సరద్గా సాగేవి కవు, అపుటోల గ్రెగర్ ఎకాడో
తాను బస చేసిన చినన మరికి హోటల్క గదిలో చెమమటిలలన మంచం మీద అలసటగా వాలన
క్షణాలోల కూడా ఈ సంభాషణలన ఎంతోRupantaram Stamp మరిపెంగా తలుచుకునేవాడు.
ఇపుటి సంభాషణలోల జీవం లేదు. రాత్రి భోజనం కగానే తండ్రి పడకుారీిలోనే నిద్రపోయేవాడు;
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

తల్దల, చెలాలయ్య చపుుడు చేయవదదని ఒకరికొకరు జాగ్రతత చెపుుకునేవారు; తలల దీపం వైపుకు బాగా
వంగ ఏద్ద ఫ్లషన్ సోటరు కసం లోదుస్తతలు కు నటది; సేల్కస గర్లగా ఉద్దూగం సంపాయించిన
చెలాలయి, అంతకం న మెరుగైన అవకశాల కసం, రాత్రుళ్ళా ఫ్రంచీ, ష్బర్టహాండూ నేరుికునేది.
అపుుడపుడూ తండ్రి ఉననటుటండ్డ లేచేవాడు, తాను అపుటిద్క నిద్రలోకి జారుకున్నడనన సంగతి
మరిిపోయినటుట, తలలతో, ‘ఇవాళ్ ఇంతసేపు కుడుతున్నవేమి న!’ అనేవాడు, అనన మరుక్షణం
మళీా నిద్రలోకి జారుకునేవాడు, ఆడవాళ్ళాదదరూ ఒకరివైపొకరు చూసి నీరసంగా నవువకునేవారు.
అదేం మంకుతనమో గానీ, తండ్రి ఇంటి దగిర కూడా తన బాంకు బంట్రోతు య్యనిఫ్లంని
విపుటానికి ఒపుుకునేవాడు కదు, ఓ పకా ఆయన పాత డ్రెసిసంగ్స గౌను ఊరకనే బటటలకొకేానికి
వేలాడేది, ఆయన మాత్రం, విధ నిరవహణకు ఎపుుడం న అపుుడు తయారే అననటూట, ఇకాడ కూడా
పై అధకరికి ఏ క్షణానన్ అందుబాటులో ఉననటూట, య్యనిఫ్లం పూరితగా ధరించి, అలానే
పడకుారీిలో పడుకునేవాడు. అసలే ఆ య్యనిఫ్లం ఏ మంత కొతతది కదు, ద్నికి తోడు ఇలా
అతిగా వాడటం వలల, గ్రెగర్ తల్దల చెలాలయ్య ఎంత శ్రదిగా ఉతికి పెడుతున్న, క్రమంగా ద్ని
మెరుగు తగిపోసాగంది. గ్రెగర్ చ్చలాసారుల సాయంత్రమలాల ఆ మరకలతో నిండ్డన, పాలషి
బొతాతలతో మెరిసే య్యనిఫ్లంని అలాగే చూస్తతండ్డపోయేవాడు. తండ్రి మాత్రం అంత
ఇబిందికరమన య్యనిఫ్లంలోనూ చ్చలా ప్రశాంతంగా నిద్రపోయేవాడు.
గడ్డయారం పది కొటటగానే తలల మెతతని మాటలతో తండ్రిని నిద్ర లేప్పది, ఆయనిన మంచం
మీదకు వళ్ళా పడుకమని బతిమాలేది, ఇలా కురీిలో పడుకవటం వలల సరైన నిద్ర పటటదు, మళీా
తెలాలరి ఆరింటికి లేచి డూూట్టకి వళ్ళాలం న మంచి నిద్ర తపునిసరి. కనీ ఆయన మాత్రం, ఈ మధూ
బాంకు బంట్రోతు అయిందగిరునంచీ కొతతగా నేరిిన మంకుతనం ప్రదరిశస్తత, తానింక కసేపు
నబ్బల్క దగిరే కూచుంటాననేవాడు, కనీ మళీా నిద్రలోకి జారుకునేవాడు; ఇక ఆ తరావత ఆయనిన
పడకుారీి నుంచి కదపాలం న విశ్వప్రయతనమే చేయాల్దసచేిది. గ్రెగర్ తల్దల చెలాలయ్య కలసి
లోపలకి వళ్ళల పడుకొమమని ఎంతగా పోరిన్, ఆయన పైకి లేవటానికి ససేమిరా అంటూ కళ్ళా
కూడా తెరవకుండా ఓ పావుగంట తల అడింగా ఆడ్డస్తతనే ఉండేవాడు. గ్రెగర్ తలల ఆయన భుజానిన
పటుటకు లాగుతూ, చెవిలో బుజేగంపుగా మాటాలడేది, చెలాలయి కూడా తన పని పకాన పెటిట తలలకి
సాయం వళ్ళాది, అయిన్ ఆయన అంగుళ్ం కదిలేవాడు కదు. సరికద్ మరింతగా పడకుారీిలో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కూరుకుపోయేవాడు. ఇలా లాభం లేదని ఆడవాళ్ళాదదరూ ఆయన చంకల కింద చేతులు పెటిట పైకి
లేప్పందుకు ప్రయతినంచేవారు, అపుుడు కనీ కళ్ళా తెరిచే వాడు కదు, అటూ ఇటూ ఆడవాళ్ళాదదరి
వైపూ మారిి మారిి చూస్తత, ‘ఇదీ, ఈ మసలతనంలో న్కు దొరికిన మనశాశంతి!’ అనేవాడు,
నెమమదిగా ఇదదరాడవాళ్ా మీద్ బరువు మోపి కళ్ాపై లేచి నిలబడేవాడు, వాళ్ళా మీదే వాలపోయి
గుమమం ద్క వళ్ళావాడు, అకాడ ఇదదరీన విడ్డపించుకుని వాళ్ాకి చేయి ఊపుతూ తనంతట తాను
లోపలకి నడ్డచేవాడు, ఆయనకు మంచం దగిర సాయపడేందుకు తలల తన కుటుటపనీ, చెలాలయి తన
పెనూన వదిలేసి, ఆయన వనకే లోపలకి వళ్ళావారు.
ఇలా పని భారంతో కుంగ అలసిపోతునన కుటుంబంలో మరీ అవసరమతే తపు గ్రెగర్ని
పటిటంచుకునే తీరిక ఎవరికుంటుంది? ఇంటోల మనుషుల సంఖూ కూడా తగిపోయింది;
పనమామయిని పంపించేశారు; ఒక చప్రాసీని మాత్రం కుదురుికున్నరు. ఆమె పొడుగాి, మొరటు
శ్రీరంతో, మగుిబుటటలాంటి తెలలని చింపిరి జుటుటతో ఉండేది; ఉదయమ్య, సాయంత్రమ్య వచిి
ఇలుల ఊడ్డి వళ్ళాపోయేది; ఇక మిగతా పనంతా అతని తలేల తన కుటుటపనితో పాటూ చూస్తకునేది.
గతంలో ఏవైన్ వేడుకల్ల పండుగల్ల వచిిన సందరాులోల తల్దల చెలాలయ్య ఎంతో ఇషటంగా
వేస్తకునే ఇంటి నగలు కూడా ఇపుుడు అమేమస్తకవాలస వచిింది, అవి అమమగా వచిిన ధరల
గురించి ఒక రోజు వాళ్ళా మాటాలడుకుంటుం న గ్రెగర్కి ఈ విషయం తెలసింది. వాళ్ళా
అనినంటికన్న ఎకుావగా ఈ ఫ్లలట్ గురించే వాపోయేవారు, అది ప్రస్తతత పరిసిథతిలో వాళ్ాక
మోయలేని బరువుగా మారింది, కనీ గ్రెగర్ని ఇకాణిణంచి బదలాయించటం అసాధూం గనుక, దీనిన
వదిల వళ్ాలేకపోతున్నరు. కనీ గ్రెగర్కి తెలుస్త, అదొకా న కరణం కదని, అంతగా అతణిణ బదిల్ద
చేయాలనుకుం న అదేం పెదద విషయం కదు, తగన కొలతలునన పెటెటకి గాల ఆడేలా కన్నలు చేసి
అందులో అతణిణ మోస్తకుపోవచుి, కనీ వాళ్ళా మారలేకపోవటానికి అసలు కరణం నిసుృహ,
తామ ఓ వలకి రాలేని ఊబ్బలో కూరుకుపోయామనన నిసుృహ, తమ సేనహితులోల గానీ బంధువులోల
గానీ ఎవరికీ ద్పురించనంత పెదద దౌరాుగూం తమకు ద్పురించిందనన నిరాశ్. వాళ్ళా ఇపుటికే
ప్పదవాళ్ా నుంచి ప్రపంచం ఏం ఆశిస్తతంద్ద అదంతా నెరవేరుస్తతన్నరు; తండ్రి బాంకు
గుమాసాతలకు టిఫిన్ తెచిిపెడుతున్నడు, తలల అపరిచితుల కసం లోదుస్తతలు తయారు చేసోతంది,
చెలాలయి కసటమరల ఆదేశానుసారం కంటరు వనుక అటూ యిటూ తిరుగుతోంది; ఇక ఇంతకన్న

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చేయటం ఆ కుటుంబానికి సాధూం కదు. తండ్రిని మంచం మీద పడుకబెటిటన తరావత, తల్దల
చెలాలయ్య తిరిగ లవింగ్స రూమలోకి వచిి, తమ పనులన ఎకాడ్డవకాడే వదిలేసి, కురీిలన దగిరకు
లాకొాని, చెంపా చెంపా రాస్తకునేంత దగిరగా కూరుినేవారు; తలల గ్రెగర్ గది వైపు చూపిస్తత,
‘గ్రెటె, ఆ తలుపు మ్యసేయ్,’ అనేది, అతను చీకటోల మిగలపోయేవాడు, ఆ పకాగదిలో
ఆడవాళ్ళాదదరూ కలసి ఏడ్డి తమ కనీనటి బరువు దింపుకునేవారు, లేద్ బహుశా ఎండ్డపోయిన
కళ్ాతో నబ్బల్క కేసి చూస్తత కూచునేవారు. ఇలాంటపుుడే గ్రెగర్ గాయం ఎవరో పనిగటుటకు
కెలకినటుట మళీా సలప్పది.
గ్రెగర్ పగల్ల రాత్రీ కూడా ఎపుుడూ నిద్ర లేకుండానే గడ్డప్పసేవాడు. ఒకాసారి
పగటికలలు అలులకునేవాడు, ఈసారి తలుపు తెరవగానే పాత రోజులోలలాగే తాను బయటకు వళ్ళా
కుటుంబ బాధూతలన తన చేతిలోకి తీస్తకబోతుననటుట ఊహించుకునేవాడు; అపుుడపుుడూ అతని
ఆలోచనలోల, చ్చన్నళ్ా విరామం తరావత, పాత పరిచయాల రూపాలు కదలాడేవి; తన ఆఫీస్త
యజమానీ పెదదగుమాసాత, తోటి సేల్కసమెనూల అప్రెంటిస్తల్ల, బాగా మందబుదిి అయిన ఆఫీస్త
బాయ్, పకా ఆఫీస్తలోల పని చేసే ఇదదరు మగుిరు సేనహితుల్ల, ఒక పలెలటూరి హోటలోల
పనమామయ్య – ఇది ఒక చిరు తీపి జాాపకం –, ఒక టోపీల దుకణంలో కేషియర్ అమామయి,
ఈమె మనస్త గెలుచుకవటానికి చ్చలా నిజాయితీగా ప్రయతినంచ్చడు గానీ మరీ తాతాసరం చేశాడు
– వీళ్ాతో పాటూ అతను ఎపుుడో మరిిపోయిన వాళ్లా, అపరిచితుల్ల, అందరూ అతని మ న
ఫలకంపై కదలాడేవారు, కనీ వీళ్ాలో ఎవరూ అతనికి గానీ, అతని కుటుంబానికి గానీ ప్రస్తతతం ఏ
మాత్రం

సాయం

చేయలేనంత

దూరంలో

ఉననటుట

కనిపించేవారు,

వాళ్ా

రూపాలు

మాయమయాూక అతనేం పెదద బెంగపడే వాడు కదు. కనీ ఒకాసారి అతను తన కుటుంబం
గురించి ఇంతగా ఆంద్దళ్న పడటం మానేసేవాడు, వాళ్ళా తనని ఎంత నిరలక్షూం చేస్తతన్నరో
తలుచుకగానే

కపంతో

ఉకిారిబ్బకిారయేూవాడు,

అలాంటపుుడు

నిజానికి

ఏదీ

తిన్లనిపించకపోయిన్, ఆకల కూడా వేయకపోయిన్, వంటగదిలోకి వళ్ళా తనకు న్ూయంగా
దకాలసన తిండ్డ అంతా తినేయాలని ప్రణాళ్ళకలు వేస్తకునేవాడు. చెలాలయి ఇదివరకటాల అతనికి
ఏది నచుితుంద్ద ఆలోచించి తేవటం మానేసింది, పొదుదన్న మధాూహనం తాను పనికి వళ్ళా
హడావిడ్డలో ఉననపుడు, పాచిపోయిన తిండ్డ ఏద్ద తెచిి, కలతో అతని గదిలోకి తోసి వళ్ళాపోయేది;

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మళీా సాయంత్రం వచ్చిక, అసలు ఆ తిండ్డ కొదిదగా అయిన్ తిన్నడా, లేక – ఈ మధూ తరచూ
జరుగుతునన నట – ఎలా ఉననది అలాగే మటుటకకుండా వదిలేశాడా అననది కూడా చూడకుండా,
చీపురుకటటతో ఒకా ఊడుు ఊడ్డి బయటకు నె నటసేది. ఈ మధూ అతని గది తుడవటానికి ఆమెకు
సాయంత్రం మాత్రమే వీలు చికుాతోంది, అపుుడు కూడా ఆ పని చ్చలా అరకొరగా చేస్తతంది.
రాన్రానూ గది గోడల పొడవున్ బూజు వేలాడుతోంది, అకాడకాడా చెతాత చెద్రం ఉండలు
కడుతున్నయి. గ్రెగర్ మొదటోల దీనిన చెలాలయికి దృషిటకి తేవాలని ప్రయతినంచేవాడు, ఆమె లోపలకి
వచిినపుడు గదిలో మరికి బాగా కొటొటచిినటుట కనిపించే ఏద్ద ఒక మ్యలకు వళ్ళా నిలబడేవాడు,
తనని అలాంటి పరిసిథతిలో చూసేత అయిన్ ఆమెలో పశాితాతపం కలుగుతుందని భావించేవాడు.
కనీ అతను వారాల తరబడ్డ అకాడే నిలబడ్డన్, ఆమె చేత తన గదిలో ఏ మారూు
తెపిుంచలేకపోయాడు; ఆ మరికి అతని కెంత సుషటంగా కనిపిస్తతంద్ద ఆమెకూ అంతే సుషటంగా
కనిపిస్తతంది,

అందులో

అనుమానం

లేదు,

కనీ

ఆమె

ద్ననలాగే

వదిలేయాలనన

నిరణయానికొచేిసింది. అలాగని ఆ పని వేరే వాళ్ానీ చేయనిచేిది కదు, గ్రెగర్ గది శుభ్రం చేసే
హకుా తన ఒకాద్నికే సొంతమనన విషయంలో ఇదివరకెననడూ లేని స్తనినతతావనిన ప్రదరిశంచేది,
ఒక సందరుంలో తలల అతని గదిని శుభ్రంగా కడ్డగంది, కడగటమం న కొనిన బకెటల నీరు మాత్రం
తెచిి పోసింది – ఆ తడ్డ గ్రెగర్ను మరింత చికకు పరిచింది, కడుగుతుననంత సేపూ అతను
మఖం మడుచుకుని సోఫ్ల మీద కదలకుండా కూరుిన్నడు – కనీ ఇలా చేసినందుకు తలల
తవరలోనే తగన గుణపాఠం నేరుికవాలస వచిింది. చెలాలయి ఆ సాయంత్రం గ్రెగర్ గదిలోని
మారుును చూడగానే, అకాస్తతో రగలపోతూ, లవింగ్స రూమలోకి విసవిసా నడ్డచి వళ్ళాంది, ఆమె
తలల గారంగా చేతులెతుతతున్న ఆగకుండా, ఒకా పెటుటన వకిా వకిా ఏడవటం మొదలుపెటిటంది,
తండ్రి పడకుారీిలో ఉలకిాపడ్డ లేచ్చడు, తలలదండ్రులదదరూ మొదట ఏం చేయాలో తోచనటుట
చూస్తతండ్డపోయారు, తరావత తామ కూడా అందులో పాలుపంచుకున్నరు; తండ్రి, కుడ్డవైపునునన
తలలని చూస్తత, గ్రెగర్ గది శుభ్రం చేసే బాధూతను కూతురికే వదిలేయనందుకు మందలంచ్చడు;
ఎడమ వైపునునన చెలాలయిని చూస్తత, ఆమె ఇక ఎననడూ గ్రెగర్ గదిని శుభ్రం చేయటానికి వీలేలదని
అరిచ్చడు; ఉదేవగంతో ఊగపోతునన ఆయనిన తలల పడకగది వైపు లాకెాళ్ాటానికి ప్రయతినంచింది;
చెలాలయి వకిాళ్ాతో కంపిస్తత తన చినన పిడ్డకిళ్ాతో నబ్బల్క మీద మోదింది; అసలు వీళ్ాలో ఎవవరికీ

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కనీసం ఆ తలుపైన్ మ్యసి తనను ఈ ప్రహసనం నుంచి మినహాయించ్చలనన ఆలోచన
రానందుకు లోపల గ్రెగర్ ఆగ్రహంతో బుసలు కొటాటడు.
చెలాలయి ఉద్దూగంలో అలసిపోయి ఇదివరకటాల గ్రెగర్కి సేవలు చేయలేకపోతోందననది
నిజమే, కనీ అంతమాత్రాన ఆ బరువును తలల భుజానికెతుతకవాలసన పని లేదు, అలాంటి పనుల
కసం ఇపుుడు చప్రాసీ ఉంది. ఆ విధవరాలన చూడగానే జీవితంలో ఎ నన కషటనష్బటలకరిిందనీ,
తన మొరటు శ్రీరంతో వాటనినంటినీ ద్టుకుని వచిిందనీ తెలసిపోతుంది. ఆమె గ్రెగర్ని చూసి
అసహూపడేది కదు. ఒకసారి ఎందుక యాదృచిఛకంగా అతని గది తలుపు తీసి చూసింది, గ్రెగర్
ఆమె కంటపడటం అదే తొలసారి – ఈ రాకను ఊహించని అతను ఎవరో తరుమతుననటుట
కంగారుగా గదిలో అటూ ఇటూ పరిగెతతసాగాడు – ఆమె మాత్రం అబుిరపాటుతో అలా చేతులు
కటుటకుని చూస్తత నిలబడ్డపోయింది. అపుటినంచీ ఆమె ప్రతీ రోజూ ఉదయమో సాయంత్రమో ఏద్ద
సమయంలో ఒకసారి అతని గది తలుపు కొదిదగా తీసి అతని వంక చూస్తత నిలబడేది. మొదటోల
అతణిణ తన వైపు రమమని పిలచేది కూడా, ఆమె మాటల వనుక ధవనించేది బహుశా సేనహమేనేమో:
‘ఇలా రావోయ్, న్ ప్పడపురుగా!’ అ న, ‘మా ప్పడపురుగేం చేస్తతందండ్న!’ అ న పిలచేది. ఈ
మాటలన గ్రెగర్ ఏ మాత్రం లెకా చేయనటుట సుందించేవాడు కదు, అసలు అకాడ తలుపు
తెరుచుకనే

లేదననటుట

కదలకుండా

మెదలకుండా

ఉండ్డపోయేవాడు.

చప్రాసీకి

బుదిిపుటిటనపుడలాల తనను విసిగంచగలగే వీలుకలుస్తత ఆమెనిలా అచోిసి వదిలేసే బదులు,
ఎవరైన్ ఆమె చేత తన గది శుభ్రం చేయిసేత ఎంత బాగుండును! ఒకసారి, తెలలవారు ఝమన,
వసంతాగమన స్తచనగా కురుస్తతనన భారీ వరాినికి కిటికీ రెకాలు టపటపా కొటుటకుంటుం న, ఆ
చప్రాసీ తలుపు తెరిచి మళీా తన నిలవ మాటలతో అతణిణ పలకరించటం మొదలుపెటిటంది,
అతనిలో అసహనం ఇక హదుదలు ద్టిపోయింది, ద్డ్డ చేయటానికననటుట ఆమె మీదకు వచ్చిడు,
నిజానికి నీరసంగా నింపాదిగానే వచ్చిడు. ఆమె ఏ మాత్రం భయపడలేదు సరికద్, తలుపు
వారనునన కురీి నొక ద్నిన గాలోలకి ఎతిత పటుటకుంది, ఆమె అలా కురీిని పటుటకునన తీరు చూసేత,
ద్నిన గ్రెగర్ వీపు మీద పడేసే ద్క ఊరుకునేటుట లేదనిపించింది. వనకుా మళ్ళాతునన గ్రెగర్ని,
‘అంతేగా, అంతకన్న దగిరకు రావుగా?’ అని అడ్డగంది, తరావత కురీిని మెలలగా మ్యలన
పె నటసింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

గ్రెగర్ ఈ మధూ తిండ్డ తినటమే మానేశాడు. గదిలో అతని కసం తిండ్డ ఉంచిన్,
ఎపుుడన్న ద్నిన ద్టుకుంటూ అటుగా వళ్ళతననపుడు మాత్రం, ఊరికే కలక్షేపానికననటుట, ఒక
మకా నటోల వేస్తకునేవాడు, ద్నిన గంటల తరబడ్డ అలాగే ఉంచుకుని, ఎపుుడో మళీా బయటకు
ఊసేసేవాడు. మొదటోల తన గది పరిసిథతి ఇలా ఉండటం వలల తనకు తిండ్డ సయించటం లేదేమో
అనుకున్నడు, కనీ నిజానికి గదిలో రాన్రానూ వచిి చేరుతునన మారుులకి అతను తవరగానే రాజీ
పడ్డపోయాడు. ఎకాడా చోటు దొరకని సామానంతా తెచిి ఈ గదిలో పడేయటం ఆ కుటుంబానికి
ఒక ఆనవాయితీగా మారింది, ఇపుుడు ఇలాంటి సామాను మరింత పెరిగ పోయింది, ఎందుకం న
ఫ్లలట్లో ఒక గదిని మగుిరు కిరాయిద్రలకు అదెదకిచ్చిరు. గంభీరమన వాలకలు గల ఈ
యువకులు (ఈ మగుిరికీ గెడాిలు ఉండటం గ్రెగర్ తలుపు సందులోంచి గమనించ్చడు) శుభ్రత
అం న ప్రాణం పెడతారు, వాళ్ా గది మాత్రమే శుభ్రంగా ఉం న సరిపోదు, మొతతం ఇలలంతా
శుభ్రంగా ఉండాల, మఖూంగా వంటగది. వస్తతవులు మరికిగానే కదు, అనవసరంగా అదనంగా
ఉన్న భరించలేరు. వాళ్ాకు కవాలసన సామానంతా వాళ్ాతోపా న తెచుికున్నరు. ద్ంతో చ్చలా
వస్తతవులు అదనమ కూచున్నయి, అవి అమమగలగేవీ కదు, అలాగని పారేసేవీ కదు. ఈ బాపతు
సామానంతా గ్రెగర్ గదిలోకి బారులు తీరింది. బూడ్డద బకెటుట నుంచి వంటగది చెతతబుటట ద్క
దీనిలో సరవం ఉన్నయి. ప్రస్తతతానికి అవసరం లేదనుకునన ఏ వస్తతవునన్ సరే, చప్రాసీ
తీస్తకువచిి గ్రెగర్ గదిలో పారేసేది; ఆమె ఎపుుడూ ఆదరాబాదరాగా పని చేయటం వలల
అదృషటవశాతూత గ్రెగర్కి ఆమె చేయ్య, ఆ చేతిలో పారేయదలుికునన వస్తతవూ తపు మరింకేం
కనపడేది కదు. వాటిని పారేయటంలో చప్రాసీ ఉదేదశ్ం బహుశా మళ్ళా అవసరమనపుడు తెచిి
వాడుకవచి న, లేక అవనీన కుపులాగా పోగుపడాిక మొతతం ఒకేసారి వదిలంచుకవచి న అయి
ఉంటుంది; కనీ వాసతవానికి అవి ఎన్నళ్లయిన్ విసిరిన చోట అలానే పడ్డ ఉండేవి, అపుుడపుుడూ
గ్రెగర్ ఆ చెతత కుపులోంచి పాకుాంటూ వళ్ళలనపుడు మాత్రం కసత కదిలేవి, ఇలా వళ్ాక తప్పుది
కదు, అతనికి పాకటానికి ఇంకెకాడా చోటు మిగలేలదు, కనీ ఒకాసారి ఊరికే సరద్కి కూడా
ఇలా చేసేవాడు, కనీ ఇలాంటి సరద్ ఆటల అయిన తరావత అతనేద్ద దిగులోల కూరుకుపోయి,
ఉనన చో న మృతప్రాయంగా పడ్డ ఉండేవాడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కిరాయిద్రుల తరచూ తమ రాత్రి భోజన్లన ఇంటి దగిర లవింగ్స రూమలోనే
కనిచేిస్తతండటంతో, సాయంత్రాలు లవింగ్స రూమ తలుపు పూరితగా మ్యసే ఉండేది; అయిన్ ఈ
సదుపాయానిన కలోుయినందుకు గ్రెగర్ పెదదగా ఏం చింతించలేదు, ఈమధూ అతను ఆ తలుపు
తెరిచి ఉన్న పెదద పటిటంచుకవటం లేదు, తన గది కటిక చీకటి మ్యలలోల నిసేతజంగా పడ్డ
ఉంటున్నడు. కనీ ఒక సందరుంలో, చప్రాసీ లవింగ్స రూమ తలుపు ఎందుక తీసి మళీా
వేయకుండా అలా వారగా తెరిచే వదిలేసింది, ఆ సాయంత్రం దీపం వలగంచటమ్య, కిరాయిద్రుల
లోపలకి రావటమ్య అనీన గ్రెగర్ కంటపడుతూనే ఉన్నయి. గతంలో గ్రెగర్, తండ్రీ, తల్దల
నబ్బల్కచుటూట ఏ సాథన్లోల కూరుినేవారో ఇపుుడు కిరాయిద్రుల అదే సాథన్లోల కూరుిని, న్ప్కిన్స
మడత విపిు, చ్చకుల్ల ఫోరుాల్ల చేతిలోలకి తీస్తకున్నరు. వంటనే గుమమం దగిర తలల మాంసం
కూర గనెనతోనూ, ఆవిడ వనుకనే చెలాలయి బంగాళ్ళదుంపల కూర గనెనతోనూ ప్రతూక్షమయాూరు.
ఆహారం పొగలు కకుాతోంది. కిరాయిద్రుల తమ మందు పెటిటన పద్రాథలన పరీక్షించటానికననటుట
మందుకు వంగారు, వారిలో మధూలో కూచుని, తకిాన ఇదదరికీ ల్దడరులా కనిపిస్తతననవాడైతే,
మాంసం తగనంత మెతతగా ఉంద్ద లేక వంటగదికి తిపిుపంప్పయాలో అననది పరీక్షించటానికి
కబోలు, అదింక గనెనలో ఉండగానే ఒక మకా తుంచి రుచి చూశాడు. తృపితగా తలపంకించ్చడు,
ఉతాంఠగా చూస్తతనన తల్దల చెలాలయ్య ఊరటగా నిటూటరాిరు, వాళ్ా మొహాలోల వలుగొచిింది.
కిరాయిద్రుల లవింగ్స రూమలో తినటం మొదలుపెటాటరు కబటిట, గ్రెగర్ కుటుంబం తమ
భోజన్లు వంటగదిలో కనిచేియటం మొదలుపెటిటంది. తండ్రి మాత్రం వంటగదిలోకి వళ్ాబోయే
మందు ఒకాసారి లవింగ్స రూమలోకొచిి, టోపీ చేత పుచుికుని వినయంగా వంగ, నబ్బల్క చుటూట
ఓ ప్రదక్షిణ చేసేవాడు. కిరాయిద్రుల జటుటగా పైకి లేచి తమ గడాిలోలకి ఏద్ద పలకరింపు
గొణిగేవారు. తండ్రి వళ్ళాపోయాక, వాళ్ళా నిశ్శబదంగా తమ భోజనం కనిచేివారు. గ్రెగర్కి ఒకటి
చిత్రమనిపించేది, భోజనం తింటుననపుుడు అయేూ చపుుళ్ానినంటి మధాూ వారి నమలుతునన పళ్ా
చపుుడు మాత్రం అతను పొలులపోకుండా పసిగటటగలగేవాడు, బహుశా తినటానికి పళ్ళా తపునిసరి
అనీ,

అవి

లేనపుుడు

ఎంత

పదునన

దవడలు

ఉన్న

లాభం

లేదనీ

అతనికిలా

గురుతచేయబడుతోందేమో. ‘న్కు ఆకల బానే ఉంది, కనీ వాళ్ళా తినేలాంటి తిండ్డ మీద లేదు.
అయిన్ ఒకపకా నేనేమో ఆకలతో చస్తతం న, వీళ్ళా ఎలా మెకుాతున్నరో!’ అని అనుకునేవాడు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అదే రోజు సాయంత్రం – ఇన్నళ్లా గ్రెగర్కు ఒకాసారి కూడా వినపడని వయ్యలన్ న్దం
– ఇపుుడు వంటగది నుంచి మంద్రంగా తేల వస్తత అతని చెవినపడ్డంది. కిరాయిద్రుల అపుటికే
తమ భోజన్లు మగంచ్చరు, వాళ్ా ల్దడరు తాను తెచిిన నూూస్ ప్పపరు తెరిచి, మిగతా ఇదదరికీ
చెరో ప్పజీ తీసి ఇచ్చిడు, తరావత మగుిరూ కురీిలోల వాల, దమమకొడుతూ చదువుకుంటున్నరు.
వయ్యలన్ వినపడేసరికి అంతా చెవులు రికిాంచ్చరు, లేచి అడుగులో అడుగు వేస్తకుంటూ హాలు
గుమమం దగిరకి వళ్ళా, అకాడ గుంపుగా నిలబడాిరు. వాళ్ా అలకిడ్డ వంటగదిలోకి వినపడ్డంది
కబోలు, తండ్రి అకాణిణంచే గటిటగా ఇలా అన్నడు: ‘ఈ సంగీతం మిమమలేనం ఇబింది పెటటడం
లేదుగా? పెడుతుందం న చెపుండ్డ, వంటనే ఆప్పసాతం.’ ‘అబి అదేం లేదు, అయిన్ ఆ అమామయి
ఈ గదిలోకి వచిి మా మందు వాయిసేత ఇంక బాగుంటుంది కద్, ఇకాడ అనువుగా కూడా
ఉంటుంది?’ అన్నడు కిరాయిద్రల ల్దడరు. ‘ఓ ద్నికేం భాగూం,’ సంబరపడుతూ అరిచ్చడు తండ్రి,
అకాడ్డ ఆ వాయించేది తానే ఐనటుట. కిరాయిద్రుల మళీా గదిలోకి వచిి ఎదురుచూశారు. మొదట
తండ్రి మ్యూజక సాటండు మోస్తకొచ్చిడు, వనకనే తలల మ్యూజక నటుసతోనూ, చెలాలయి
వయ్యలన్తోనూ ప్రవేశించ్చరు. చెలాలయి మౌనంగా ప్రదరశనకు అనీన సిదిం చేస్తకుంటోంది;
తలలదండ్రులు ఇపుటిద్క ఎవరికీ గదులు అదెదకు ఇచిినవాళ్ళా కకపోవటంతో ఈ కిరాయిద్రల
పటల అతి మరాూద చూపిస్తతన్నరు, కనీసం సొంత కురీిలోల కూరుినే ైరరూం కూడా చేయటంలేదు;
తండ్రి తలుపుకు ఆనుకుని నిలబడాిడు, పూరితగా బొతాతలు పెటుటకునన య్యనిఫ్లం జాకెట్
తొడుకుాన్నడు, కుడ్డ అరచేతిని రెండు బొతాతల మధూన దూరిి ఉంచ్చడు; తలలకి మాత్రం
కిరాయిద్రుల ఒక కురీిని ఆఫర్ చేశారు, వాళ్ళా ద్నిన ఎకాడ పెడ్డతే అకాడే అందులో ఓ మ్యలకు
ఒదిగపోయి కూరుింద్విడ.
చెలాలయి వాయించటం మొదలుపెటిటంది; తల్దల తండ్రీ చెరో వైపు నుంచీ ఆమె చేతుల
కదలకలన శ్రదిగా గమనిస్తతన్నరు. ఈ సంగీతానికి ఆకరిితుడైన గ్రెగర్, కొంత మందుకు వచ్చిడు,
ఇపుటికే తన తలను లవింగ్స రూమలో పెటిట చూస్తతన్నడు. ఇదివరకూ ఇతరుల సౌకరూం పటల
తాను చూపించే శ్రదికు ఎంతో గరవపడే గ్రెగర్, ఇపుుడు తనలో పెరుగుతునన నిరలక్ష్యూనిన గమనించి
ఆశ్ిరూపడాిడు. నిజానికి ఇపుుడే అతను ఎవరి కంటా పడకుండా ఉండాలసన అవసరం ఎకుావ
ఉంది. ఎందుకం న, అతని గదిలో బాగా ప్పరుకుపోయి, చిననపాటి కదలకకు కూడా పైకి ఎగుస్తతనన

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

దుమమంతా, ఇపుడు అతని వంటి నిండా కూడా పొరలా కపుుకుపోయి ఉంది; వాటితో పాటూ,
అతను ఎకాడ్డకి వళ్ళాన్ తన వీపు మీద మోస్తకుంటూ, పకాలకు వేలాడుికుంటూ బోలెడంత
మరికినీ, జుతుత ఉండల్దన, ఆహారావశేష్బల్దన తనతో పాటూ తీస్తకెళ్ళతన్నడు; ఇదివరకూ రోజులో
ఎ ననసారుల వలలకిలా పడుకుని తనున తాను తివాచీ కేసి రుదుదకుంటూ శుభ్రపరచుకునే వాడు,
ఇపుడు అది కూడా మానేశాడు. ఇపుుడు తన అవతారం ఇలా ఉందని తెలసి కూడా, తళ్తళ్ళాడే
లవింగ్స రూమ నేల మీద అడుగుపెటటడానికి ఏ మాత్రం జంకలేదు.
అయితే ఇంక అతణ్ణవరూ గమనించటం లేదు. అతని కుటుంబం వయ్యలన్ వినటంలో
పూరితగా నిమగనమపోయి ఉంది; కిరాయిద్రుల మొదటోల జేబులోల చేతులు ఉంచుకుని, మ్యూజక
సాటండుకు చ్చలా దగిరగా వచిి నిలబడాిరు – మరీ మ్యూజక నటుస కూడా చదవగలగేంత
దగిరగా నిలబడాిరు, అది తన చెలాలయికి ఇబిందిగానే ఉండ్డ ఉంటుంది – కనీ కసేపటి తరావత
కిటికీ దగిరకు వళ్ళాపోయారు, తలలు దించుకుని ఏద్ద సణుకుాంటున్నరు, తన తండ్రేమో వాళ్ాని
ఉతాంఠగా గమనిస్తతన్నడు. వాళ్ా ధోరణిలో అసంతృపిత తేటతెలలమవుతూనే ఉంది, జోరైన సరద్
సంగీతానిన విన్లనుకునన తామ నిరాశ్కు గురయాూమనీ, ఇంక ఈ ప్రదరశన చ్చలంచవచినీ,
అది తమ ప్రశాంతతకు భంగం కలగస్తతన్న కేవలం మరాూద కరణంగానే ఇంక భరిస్తతన్నమనీ
వాళ్ళా చెపుకనే చెపుతున్నరు. మఖూంగా వాళ్ళా సిగార్ పొగలన మకుాలోలంచీ, నళ్ాలోలంచీ
పైకపుు కేసి వదులుతనన తీరులో తీవ్రమన అసహనం వలలడవుతోంది. నిజానికి చెలాలయి ఎంతో
చకాగా వాయిసోతంది. ఆమె మఖం ఓ పకాకు వాల ఉంది, ఏద్ద వతుకులాటతో, విష్బదంతో
నిండ్డన ఆమె చూపులు మ్యూజక నటుస వంట నెమమదిగా సాగుతున్నయి. గ్రెగర్ ఇంకసత
మందుకి కదిలాడు, తమ ఇదదరి చూపుల్ల కలుస్తకునేందుకు వీలుగా తన తలను నేలకు దగిరగా
వంచ్చడు. సంగీతం ఇంతగా చలంపజేసోతందం న తానొక జంతువేన్? తాను దేనికైతే తపిస్తతన్నడో
ఆ గమూం వైపు తీస్తకెళ్ళా ద్రులు తన కళ్ా మందే తెరుచుకుంటుననటుట అనిపించింది. చెలాలయిని
చేరేద్క ఎకాడా ఆగకూడదని నిశ్ియించుకున్నడు. కసేపటోల ఆమెను చేరి సారుట కొదిదగా
గుంజుతాడు, ఆమె తన వైపు చూడగానే తన గదిలోకి వయ్యలన్తో సహా వచేియమని
ఆహావనిసాతడు, ఇకాడ ఆమె సంగీతానిన వినే అరరత అతనికి తపు ఇంకెవరికీ లేదు. ఆమెను ఇక
ఎపుుడూ తన గది వదిల వళ్ానివవడు, కనీసం తాను బతికుననంత కలం; తన వికృతమన ఆకృతి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఎందుకు పనికిరాకపోయిన్ అందుకు పనికొస్తతంది; తన గదికి ఉనన ప్రతీ తలుపు దగిరా
ఏకకలంలో కపు కసాతడు, ఎవరు చొరబడటానికి ప్రయతినంచిన్ బుసలు కొడుతూ ఉమమలు
ఊస్తత తరిమేసాతడు; చెలాలయిని మాత్రం బలవంత పెటటడు, ఆమె తన ఇషటం మీదే అతనితో
ఉండాల; ఆమె అతని పకానే సోఫ్ల మీద కూరుింటుంది, అతనికి చెవి ఒగుితుంది, అపుుడు నరు
విపుుతాడు, ఆమెను సంగీత కళ్ళశాలకు పంప్ప ఆలోచన తనకు ఎపుటునంచో ఉందనీ, ఈ
దౌరాుగూమే తనకు పటటకపోయుం న గత క్రిసమస్ న్టికే (ఇంతకీ క్రిసమస్ ద్టింద్ద లేద్ద?) ఎవరి
అభూంతరాల్ల లెకా చేయకుండా అందరి మందూ ఈ విషయానిన ప్రకటించి ఉండేవాడనీ
చెపాతడు. ఈ నిజం తెలుస్తకగానే చెలాలయి కనీనటి పరూంతమపోతుంది, గ్రెగర్ ఆమె భుజాల
మీదకు లేచి ఆమె మెడ మీద మదుదపెటుటకుంటాడు.
‘మిసటర్ జమాే!’ కిరాయిద్రల ల్దడరు అరిచ్చడు, మరో మాట వూరథం చేయకుండా, తన
చూపుడువేలు ఎకుాపెటిట, నెమమదిగా మందుకొస్తతనన గ్రెగర్ వైపు చూపించ్చడు. వయ్యలన్
మ్యగబోయింది, కిరాయిద్రల ల్దడరు తన సేనహితుల వైపు తలాడ్డస్తత నవివ, మళీా గ్రెగర్ వైపు
చూశాడు. తండ్రి గ్రెగర్ను తరమటం కన్న మందు కిరాయిద్రలను శాంతింపజేయటం మఖూమని
భావించ్చడు, కనీ నిజానికి వాళ్ళామంత కంగారు పడటం లేదు, వాళ్ాకు వయ్యలన్ కన్న, గ్రెగరే
ఎకుావ సరద్ కలగజేసినటుటన్నడు. తండ్రి ఆదరాబాదరాగా వాళ్ా వైపు వళ్ళాడు, తన బారచ్చపిన
చేతులతో వాళ్ాను గదిలోకి పంప్పందుకు ప్రయతినస్తతనే, గ్రెగర్ వాళ్ా కంటపడకుండా తన
శ్రీరంతో అడిం పడుతున్నడు. తండ్రి ప్రవరితస్తతనన ఈ తీరుక, లేక ఇన్నళ్లా తమకు
తెలయకుండా ఎదుటి గదిలోనే ఇలాంటి పురుగు ఒకటుననదనన విషయం ఇపుడే గ్రహించటం
వలల న తెలయదు గానీ, కిరాయిద్రలలో కపం అంతకంతకూ పెరిగంది. తండ్రిని సంజాయిషీ
ఇమమని దబాయించ్చరు, ఆయనలాగే చేతుల్లపుతూ మాటాలడారు, విస్తగాి గడాిలు పీకుాన్నరు,
చివరకు అయిషటంగానే తమ గదుల వైపు కదిలారు. ఈ లోగా చెలాలయి, తన వయ్యలన్ ప్రదరశన
ఇలా అవమానకరంగా మగయగానే పరధాూనంలోకి వళ్ళాపోయిందలాల, ఇపుడు తేరుకుంది; ఆమె
ఇపుటిద్క తన వయ్యలన్నూ, ద్ని కమానునూ నిరీేవంగా వేలాడుతునన చేతులోత పటుటకుని,
ఇంక వాయిస్తతనన ద్నిలాగే తన మందునన నటుస వంక చూస్తత నిలబడ్డపోయింది. ఇపుడు
తేరుకగానే, ఆ వాయిద్ూనిన తలల ఒడ్డలో పడేసి (ఆవిడ ఇంక కురీిలోనే కూరుిని శావస

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అందనటుట రొమమలన ఎగబ్బలుసోతంది), ఒకా ఉదుటన కిరాయిద్రల గదిలోకి పరిగెతుతకుంటూ
వళ్ళాంది. వాళ్ళాంక తండ్రి బలవంతం మీద తమ గదివైపు నడవటంలోనే ఉన్నరు. ఈలోగానే ఆ
గదిలోని మంచం మీది దుపుటూల తలగళ్లా చురుకైన ఆమె చేతులోలంచి ఎగరిపడుతూ తమ తమ
సాథన్లోలకి చకాగా కుదురుకున్నయి. కిరాయిద్రుల ఇంక గది ద్క రాకమందే ఆమె వాళ్ా
మంచ్చలు సరేదసి బయటకు జారుకుంది. తండ్రిని మళీా మంకుతనం పూనినటుటంది, కిరాయిద్రలకు
ఇవావలసన కనీస మరాూద కూడా మరిిపోయి, వాళ్ాను ఇంక ఇంక వనకుా తోలుతూనే ఉన్నడు.
చివరకు కిరాయిద్రల ల్దడరు పడకగది గుమమం దగిర ఆగ, తన కలని నేల మీద గటిటగా
తాటించ్చడు. తన చేతిని పైకెతిత, ‘నేనిపుుడే చెపుతన్నను,’ అంటూ తన చూపుని తలల వైపూ, చెలాలయి
వైపూ కూడా సారిస్తత, ‘ఈ ఇంటోలనూ ఈ కుటుంబంలోనూ బయటపడుతునన జుగుపాసకరమన
పరిసిథతుల కరణంగా,’ – ఇకాడ అతను నేల మీద ఉమేమశాడు – ‘నేను తక్షణం నట్టస్త
ఇస్తతన్నను. అంతేకదు, ఇపుటిద్క ఉనన రోజులకు కూడా ఒకా పైసా ఇవవను; ఇవవడం మాట
అటుంచితే, అసలు మీ నుంచి నషటపరిహారం రాబటాటలా వద్ద అని ఆలోచిస్తతన్నను,
రాబటాటలనుకుం న – నమమండ్డ నమమకపొండ్డ – అది చ్చలా స్తలువైన పని.’ అతను మాటాలడటం
ఆపి, దేనికసమో ఎదురుచూస్తతననవాడ్డలా, మందుకే చూస్తత నిలబడాిడు. వంటనే పకానునన
వాళ్ళాదదరూ వంతపాట అందుకుననటుట, ‘మేం కూడా తక్షణం నట్టస్త ఇస్తతన్నం,’ అన్నరు. వంటనే
అతను తలుపు పిడ్డ మీద చేయి వేసి, దఢాలన తలుపు మ్యసేసాడు.
తండ్రి తడుమకుంటునన చేతులోత, తూలుతూ వచిి, పడకుారీిలో కూలబడ్డపోయాడు;
చూడబోతే తన రోజువారీ కునికిపాటలకు సిదిమవుతున్నడా అనిపించింది, కనీ తన తల అదుపులో
లేదననటుట తీవ్రంగా ఆడ్డంచటం చూసేత, నిద్రకు చ్చలా దూరంలో ఉన్నడని తెలుసోతంది. గ్రెగర్
ఇంక ఉనన చోటు నుంచి కదలేలదు, కిరాయిద్రుల చూసినపుడు ఎకాడ ఉన్నడో అకాడే ఉన్నడు.
అనుకుననదంతా తలక్రిందులు కవటం వలల కలగన నిరాశా, ద్ంతో పాటూ ఈ మధూ
చ్చన్నళ్ళాగా సరైన తిండ్డ లేకపోవటం వలల కలగన నిససతుతవా, అతణిణ కదలేలకుండా చేశాయి. ఈ
సనినవేశ్ంలోని ఉద్రికతత ఏ క్షణాననయిన్ బదదలై తన నెతిత మీద కూలటం ఖాయమని
తెలసినవాడ్డలా, భయంతో ఎదురుచూస్తతన్నడు. వణుకుతునన తలల వేళ్ా నుంచి వయ్యలన్ జారింది,
చెవులు మారోమగేలా కంపిస్తత కిందపడ్డంది, కనీ అతను ఇస్తమంత కదలేలదు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

‘అమామ, న్న్న,’ అతని చెలాలయి ఉపోద్ఘతం లాగా నబ్బల్క మీద ఒక చరుపు చరిచి
మాటాలడటం మొదలుపెటిటంది, ‘ఇదిలాగే సాగతే మనం చ్చలా ప్రమాదంలో పడతాం. ఆ సంగతి
మీకరథం కవటం లేదేమో గానీ, న్కరథమవుతోంది. ఈ పురుగు సమక్షంలో న్ అననయూ ప్పరు
కూడా ఉచఛరించను, కనీ నేను చెపుదలుికుననది ఒక న: మనం దీని అడుి తొలగంచుకవాల.
దీనిన పోషించ్చం, భరించ్చం, మన వలల అయేూదంతా చేశాం, ఆ విషయంలో మనలెనవరూ వేలెతిత
చూపించటానికి సరిపోరు.’
‘తను చెప్పుది మమామటికీ నిజం,’ తండ్రి తనలో తాను అనుకున్నడు. తలల ఇంక శావస
అందక ఆయాసపడుతూ, విహవలమన చూపులు చూస్తత, నటిని చేతోత మ్యస్తకుని దగుితోంది.
చెలాలయి గబగబా తలల దగిరకు వళ్ళా నుదుటి మీద ఊరటగా చేయి వేసింది. చెలాలయి
మాటాలడ్డన ఈ మాటలతో తండ్రి ఆలోచనలనీన ఒక కొలకిా వచిినటుటన్నయి; ఆయన ఇపుుడు
నిటారుగా కూరుిన్నడు, నబ్బల్క మీద తన య్యనిఫ్లం టోపీతో ఆడుకుంటున్నడు, చుటూట
ఇంద్క కిరాయిద్రల భోజనం చేసిన ఎంగల పళ్ళాలు ఇంక అలానే ఉన్నయి; మధూ మధూలో
తలెతిత కదలకుండా ఉనన గ్రెగర్ ఆకరం వైపు ఓ చూపు విస్తరుతున్నడు.
‘దీని అడుి తొలగంచుకుని తీరాల,’ చెలాలయి ఈ సారి తండ్రిని మాత్రమే ఉదేదశించి అంది,
తలల తన దగుి తెరలో పడ్డ ఏం పటిటంచుకునే సిథతిలో లేదు, ‘లేదం న ఇది మీ ఇదదరీన ఎకుావకలం
బతకనివవదు, ఆ స్తచనలు ఇపుుడే కనిపిస్తతన్నయి కూడా. అసలే మనం బయట గొడుి చ్చకిరీ
చేసేత తపు రోజు గడపలేని సిథతిలో ఉన్నం, అలాంటపుుడు ఇంటోల ఇలాంటి నరకనిన ఎవరు
భరించగలరు చెపుు. కనీసం న్ వరకూ నేనిక భరించలేను.’ అంటూనే ఆమె భోరున
ఏడవన్రంభించింది, ఆ తీవ్రతకు ఆమె కనీనళ్ళా వలులవలా కిందకు జారి ఆమె తలల మఖం మీద
పడాియి, ఆవిడ వాటిని యాంత్రికంగా తుడుచుకుంది.
‘అవునమామ,’ తండ్రి ఆమె బాధ అరథం చేస్తకుననటుట సానుభతితో అన్నడు, ‘కనీ మనం
చేయగలగేదేమంది?’
చెలాలయి ఈ ఏడుపు వలల కలగన నిససహాయతతో కబోలు, ఇంద్కటి ఖరాఖండ్నతన్నికి
భిననంగా, ఏం చేయాలో తనకూ తెల్దదననటుట భుజాలు ఎగరేసింది.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

‘వాడు మనం చెప్పుది అరథం చేస్తకునే పరిసిథతే ఉం న,’ గొంతులో కొంత ప్రశ్న కూడా కలపి
అన్నడు తండ్రి; కనీ చెలాలయి ఏడుస్తతనే అసలా ఆలోచనే వృథ అననటుట చేయి విస్తరుగా గాలోల
ఆడ్డంచింది.
‘వాడు మనం చెప్పుది అరథం చేస్తకునే పరిసిథతే ఉం న,’ తండ్రి మళీా అన్నడు, అది
అసాధూమనన కూతురి నమమకనిన జీరిణంచుకవటానికననటుట కళ్ళామ్యస్తకున్నడు, ‘అపుుడు
బహుశా వాడ్డతో ఏద్ద ఒక రాజీకి వచిి ఉండేవాళ్ాం. కనీ పరిసిథతులన బటిట చూసేత–’
‘వాడ్డకాడ ఉండకూడదు,’ చెలాలయి అరుస్తతననటుట అంది, ‘అదొకా న పరిష్బారం న్న్న. ఆ
కనపడేది గ్రెగర్ అనన నమమకనిన నువువ వదిలంచుకవాల. ఆ నమమకమే మన అగచ్చటలనినంటికీ
మ్యల కరణం. అసలు అది గ్రెగర్ ఎలా అవుతుంది? ఒకవేళ్ అదే గ్రెగర్ అయి ఉం న, ఇలాంటి
పురుగులతో కలసి బతకటం మనుషులకి సాధూం కదనన సంగతి ఎపుుడో అరథం చేస్తకుని,
తనంతట తానే ఎటైన్ వళ్ళాపోయుండేవాడు. అపుుడు ఇంటోల మనకు అననయూ ఉండడు, నిజమే,
కనీ కనీసం మన బతుకేద్ద మనం బతికేవాళ్ాం, అతని జాాపకనిన గౌరవంగా మనస్తలో
నిలుపుకునేవాళ్ాం. కనీ ఈ పురుగుంది చూశావా, ఇది మనలన పటిట పీడ్డంచటానికే
నిశ్ియించుకుంది,

మన

కిరాయిద్రలని

తరిమేసోతంది,

నెమమదిగా

మొతతం

ఫ్లలటంతా

ఆక్రమించుకుని మనలన వీధులోలకి గెం నయాలననది ద్ని ఆలోచన అని సుషటంగానే తెలుసోతంది.
న్న్న, చూడు, చూడు,’ హఠాతుతగా పెదదగా అరిచింది, ‘మళీా అదేం చేస్తతంద్ద చూడు!’ అంటూ
గ్రెగర్కి కూడా అరథం కని గాభరా ప్రదరిశస్తత, ఆమె తలల కురీి దగిరునంచి వేగంగా గెంతి, గ్రెగర్కు
దగిరగా ఉండటం కన్న తలలని తాూగం చేయటమే తేలక అననటుటగా, ఒకా ఉదుటున తండ్రి వనకిా
పారిపోయింది, ఆమె ప్రవరతనకు బెదిరి ఆయన కూడా దిగుిన పైకి లేచ్చడు, ఆమెని
రక్షించటానికననటుట ఆమె మందుకొచిి నిలబడ్డ తన చేతులన అడింగా పైకెతాతడు.
కనీ నిజానికి గ్రెగర్కి ఎవరీన భయపె నట ఉదేదశ్ం లేదు, చెలాలయిని భయపెటాటలని అసలే
అనుకలేదు. తన గదిలోకి వళ్ాటానికి వనకుా తిరగబోయాడంతే, అయితే నిజానికి ఆ ప్రయతనం
చూసేవాళ్ాని కసత హడలగొ నటటుటగానే ఉంది, ఎందుకం న, తన బలహీనసిథతి కరణంగా వనకుా
తిరగటం కషటమవటంతో, అందుకసం అతను తన తలను కూడా వాడాలస వచిింది, ద్నిన
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మాటిమాటికీ పైకెతిత మళ్ళా నేలకేసి కొడుతున్నడు. ఇపుుడు ఆగ చుటూట చూశాడు. అతని
సదుదేదశానిన వాళ్ళా గురితంచ్చరు; వాళ్ా గాభరా తాతాాలకమే. ఇపుుడు అంతా అతణిణ నిశ్శబదంగా,
దిగులుగా చూస్తతన్నరు. తలల పడకుారీిలో కళ్ళా వేలాడేస్తకు కూరుింది, ఆమె కనురెపులు
అలసటతో వాలపోతున్నయి; తండ్రీ చెలాలయ్య పకా పకానే కూరుిన్నరు, చెలాలయి తన చేతిని
తండ్రి మెడ చుటూట వేసింది.
‘ఇపుుడ్డక నేను వనకుా తిరగవచుి కబోలు,’ అనుకుంటూ గ్రెగర్ మళీా తన ప్రయాసలో
పడాిడు. ఈ శ్రమ కలగస్తతనన ఆయాసానిన అదుపుచేస్తకవటం కషటమవుతోంది, పదే పదే ఆగ
విశ్రాంతి తీస్తకవాలస వసోతంది. అయితే ఎవరూ అతణిణక ఇబింది పెటటలేదు, అతని మాన్న
వదిలేశారు. అతను నింపాదిగా వనకుా తిరిగ, తిననగా గది వైపు నడవటం మొదలుపెటాటడు. తనకీ
ఆ గదికీ మధూ ఉనన దూరం అతణిణ ఆశ్ిరూపరిచింది, అసలు ఈ నీరసంతో ఇంత దూరం ఎలా
రాగలగాడో అరథం కలేదు. ఇపుుడు గది వైపు పాకటమే అతని ఏకైక లక్షూం, ఈ పరూంతం తన
కుటుంబం ఒకా మాట కూడా మాటాలడలేదననది కూడా గమనించలేదు, ఇక గుమమం
ద్ నశాడనుకున్నకనే తల వనకుా తిపాుడు; అపుుడు కూడా, మెడ ప నటయడం వలల, పూరితగా
తిపులేకపోయాడు; తిరిగనంత మేరకు చూసేత వనకనునన దృశ్ూం ఏమీ మారలేదు, చెలాలయి
మాత్రం ఇపుుడు నిలబడ్డ ఉంది. ఆఖరుగా కనిపించింది తలల, ఆవిడ అపుటికే గాఢంగా
నిద్రపోతోంది.
అతను గదిలోకి అడుగుపెటటడం ఆలసూం, వనుకనే తలుపు దఢాలన మ్యస్తకుపోయింది,
గొళాం పడ్డంది, తాళ్ం తిరిగంది. ఈ ఆకసిమక శ్బదం వలల కలగన అదురుకు కళ్ళా
చచుిబడ్డనటటయి అతను ఉనన చో న కుపుకూలపోయాడు. ఈ తొందర అతని చెలాలయిది. ఆమె
మందుగానే సిదింగా పొంచి నుంచుంది, అదను చూసి చురుగాి గుమమం దగిరకు గెంతింది, ఆ
అలకిడ్డ కూడా గ్రెగర్కి వినపడ లేదు; తరావత ఆమె తలలదండ్రుల వైపు చూసి, ‘హమమయూ!’ అని
అరుస్తత తాళ్ం తిపిుంది.
‘ఇపుుడేంటి?’ గ్రెగర్ చుటూట చీకటోలకి చూస్తత ప్రశినంచుకున్నడు. తానిక కదలేలడని అరథం
కవటానికి ఎకుావ సేపు పటటలేదు. ఏమంత ఆశ్ిరూం కూడా కలగలేదు; అసలు ఆ బకాపలిటి
కళ్ళా ఇన్నళ్ళా తనను మోసాయం ననే చిత్రం. అదొకాట్ట తపిుంచి బానే ఉన్నడు. వళ్ాంతా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నొపుులైతే ఉన్నయి గానీ, అవి కూడా క్రమంగా నెమమదిసాతయనీ, చివరకు పూరితగా తగిపోతాయనీ
అనిపించింది. శ్రీరం దిగువ భాగంలో కుళ్ళాపోయిన ఆపిల్ల, ద్ని చుటూట కటిటన పుండూ, ద్ని
మీద ప్పరుకునన పలిటి దుమ్యమ, ఇవనీన ఇక ఇబింది పెటటడం మానేశాయి. తన కుటుంబానిన
ఆతీమయంగా తలుచుకున్నడు. తాను ఇకాణిణంచి వళ్ళాపోవటమే మంచిదని తన చెలాలయి కన్న
గటిటగానే అనుకున్నడు. తెలలవారుఝమన బయట గడ్డయారసతంభం మ్యడు గంటలు కొ నట ద్క,
అతను ఇలా శూనూ ప్రశాంత మనస్తసతో ఆలోచిస్తతనే ఉన్నడు. కిటికీ బయట వలుగు మారటం
అతని చైతన్ూనికి అసుషటంగా తెలసింది. కసేపటికి, అతని తల ద్నంతటదే వాలపోయింది, అతని
చివరి శావస మకుాపుటాలోలంచి బయటకు జారుకుంది.
మరుసటి రోజు చప్రాసీ పొదుదనేన యథవిధగా వచిింది – ఎవరెనినసారుల వారించిన్, ఆమె
తలుపులు వేసేటపుడూ తీసేటపుడు, తన బలమ్య అసహనమ్య అంతా చూపెడుతూనే ఉంటుంది,
ఆమె పనికి రావటమంటూ జరిగాక ఆ చపుుళ్ాకి ఇక ఆ ఫ్లలట్ లో ఎవరూ నిద్రపోవటమనే ప్రసకేత
లేదు – ఆమె తన రోజువారీ అలవాటు ప్రకరం గ్రెగర్ గదిలోకి తొంగ చూసింది, వంటనే తేడా
ఏమీ పసిగటటలేకపోయింది. అతను కవాలనే అలా కదలకుండా పడుకున్నడనీ, మనస్త
గాయపడ్డన వాడ్డమలేల ఫోజు పెడుతున్నడనీ అనుకుంది; ఆమె దృషిటలో గ్రెగర్ పెదద కంత్రీ.
సమయానికి తన చేతిలో బూజుకర్ర ఉండటంతో, ద్నిన లోపలకి జొనిపి తలుపు దగిరునంచే
గ్రెగర్కు చకిాలగల పెటిటంది. ఏ ఫలతం లేకపోవటంతో విస్తగెతిత ఇంకసత గటిటగా పొడ్డచింది,
చివరకు ఉనన చోటు నుంచి గటిటగా అవతలకి నెటిటన్ కూడా అతణిణంచి ఏ సుందన్
రాకపోవటంతో అపుుడు పరిశీలనగా చూసింది. విషయం వంటనే అరథమంది, కళ్ళా పెదదవి చేసి
చిననగా ఈల వేసింది; వంటనే వళ్ళా పడకగది తలుపు దభాలన తెరిచింది, తన గొంతంతా
ఉపయోగస్తత లోపల చీకటలలోకి గటిటగా అరిచింది: ‘ఓయ్, రండ్డ రండ్డ, ఆ పురుగు పనపోయింది;
అకాడ చచిి పడుంది!’
జమాే దంపతులు మంచం మీద దిగుిన లేచి కూరుిన్నరు, చప్రాసీ గొంతు కలగంచిన
ఉలకిపాటు నుంచి తేరుకున్నక గానీ, ఆమె చెపుతనన దేమిటో వారికి అరథం కలేదు. ఇదదరూ
చెరోవైపు నుంచీ వేగంగా మంచం దిగారు; మిసటర్ జమాే దుపుటి తీసి తన భుజాల చుటూట
కపుుకున్నడు, మిసెస్ జమాే తన నట్ గౌనులోనే బయలేదరింది; అందరూ గ్రెగర్ గదిలో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అడుగుపెటాటరు. ఈలోగా లవింగ్స రూమ వైపునన తలుపు కూడా తెరుచుకుంది, ఒక గదిని
కిరాయిద్రలకు అదెదకిచిినపుణిణంచీ గ్రెటె అకాడే పడుకుంటోంది; ఆమె రాత్రంతా నిద్రపోలేదని ఆమె
దుస్తతల్ల, పాలపోయిన మఖమ్య ఋజువు చేస్తతన్నయి. మిసెస్ జమాే సందేహంగా చప్రాసీ వైపు
చూస్తత, ‘చనిపోయింద్?’ అని అడ్డగంది, నిజానికి చూడాలనుకుం న ఆమే చూడవచుి, పెదద
పరిశీలంచనకారేలకుండానే అరథమపోతుంద్ విషయం. ‘అనే అనుకుంటున్న,’ అంది చప్రాసీ,
నిరూపించటానికననటుట తన చేతిలో బూజుకర్రతో గ్రెగర్ శ్వానిన ఓ పకాకు నెటిటంది. మిసెస్ జమాే
బూజుకర్రను అడుికవటానికననటుట చేయి గాలోల జాపి మళీా వనకుా తీసేస్తకుంది. ‘హ్మ... దేవుడ్డ
దయ,’ అన్నడు మిసటర్ జమాే. అంటూ తన ఛాతీపై శిలువ గీస్తకున్నడు, తకిాన
మగుిరాడవాళ్లా ఆయనలానే చేశారు. గ్రెటె ఆ శ్వానిన కళ్ళారుకుండా చూస్తత అంది: ‘చూడండ్డ
ఎంత బకాగా ఉన్నడో. చ్చన్నళ్ళాగా సరిగా తినటమే మానేశాడు. పెటిటన తిండ్డ పెటిటన నట వనకుా
తీస్తకురావాలస వచేిది.’ గ్రెగర్ శ్రీరం నిజంగానే పూరిత చదునుగా, ఎండ్డపోయినటుట ఉంది; ద్నిన
ఇక ఏ కళ్లా మోయటం లేదు కబటిట, ఆ సంగతి ఇపుడు సుషటంగా తెలుసోతంది.
‘ఒకాసారి లోపలకి వసాతవా గ్రెటె,’ విష్బదంగా నవువతూ అంది మిసెస్ జమాే; గ్రెటె శ్వం
వైపు చూస్తకుంటూ తలలదండ్రుల వంట వాళ్ా పడకగది లోకి వళ్ళాంది. చప్రాసీ తలుపు మ్యసి,
కిటికీ బారాల తెరిచింది. ఇంక పూరితగా ఎండ్లకాకపోయిన్, అపుుడే మారిి నెల ఆఖరుకు
వచేిసిందనన ద్నికి స్తచనగా, గాలలో ఏద్ద మందకొడ్డతనం ఉంది.
కిరాయిద్రుల తమ గదిలోంచి బయటకు వచ్చిరు, తమకు ఇంక టిఫిన్ వడ్డించలేదేమిటా
అని ఆశ్ిరూంగా చూశారు; తమని నిరలక్షూం చేశారని అరథమంది. ‘మా టిఫినెకాడ?’ కిరాయిద్రల
ల్దడరు గదిదస్తతననటుటగా చప్రాసీని అడ్డగాడు. కనీ ఆమె తన చూపుడు వేలును పెద్ల మీద
నిలువుగా ఆనిి, ఏ మాటాలడకుండా గ్రెగర్ గది కేసి చూపించింది. వాళ్ళా మగుిరూ తిననగా
లోపలకి వళ్ళపోయారు, ఇపుుడు లోపల వలుగు పూరితగా పడుతోంది, వాళ్ాంతా తమ మాసిన
కటు జేబులోల చేతులుంచుకుని, గ్రెగర్ శ్వం చుటూట వలయంలా నిలబడాిరు.
అపుుడే జమాే దంపతుల పడకగది తెరుచుకుంది, మిసటర్ జమాే య్యనిఫ్లం ధరించి
లోపలకి ప్రవేశించ్చడు, ఆయన చెరొక భుజం మీద్ భారాూ కూతురూ వాల ఉన్నరు, అందరి
కళ్లా తడ్డగా ఉన్నయి; గ్రెటె మధూ మధూలో తన మఖానిన తండ్రి భుజం కేసి తుడుచుకుంటోంది.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

‘వంటనే న్ ఇంటోలంచి బయటకు ఫొండ్డ!’ అన్నడు మిసటర్ జమాే, ఇదదరాడవాళ్ాని భుజాల
మీదే ఉంచుకుని, తన చూపుడు వేలతో తలుపు వైపు చూపించ్చడు. కిరాయిద్రల ల్దడరు, కొంత
బ్బతతరపోయి, ప్పలవంగా నవువతూ, ‘ఏంటి మీరనేది?’ అన్నడు. తకిాన ఇదదరూ, జరగబోతునన
గొడవ పటల ఉతాంఠతో, అందులో గెలుపు ఖచిితంగా తమదేననన ధీమాతో, వీపుల వనక చేతులు
రుదుదకుంటున్నరు. ‘ఎనినసారుల చెపిున్ ఒక న మాట,’ అన్నడు మిసటర్ జమాే, అంటూనే
ఇదదరాడవాళ్ాతోనూ కలసి చిననసైజు పటాలంలా కిరాయిద్రు మీదికి నడ్డచ్చడు. ఆ కిరాయిద్రు
కదలకుండా, కసేపు నేలవైప్ప చూస్తతండ్డపోయాడు, అతని బుర్రలో పరిసిథతులు కొతత మలుపు
తిరుగుతున్నయి. ‘సరే, వళ్ళాపోతున్నం ఐతే,’ అన్నడతను, అంటూ మఖంలో ఉననటుటండ్డ కొతత
అణకువ తెచుికుని, తన నిరణయానికి మరోమారు ఆమోదం కవాలననటుట, మిసటర్ జమాే వైపు
చూశాడు. ఆయన కటువుగా చూస్తత, అంగీకరంగా పలుమారుల తలాడ్డంచ్చడు. ఇక తపుదననటుట
ఆ కిరాయిద్రు నిజంగానే పెదద పెదద అంగలోత హాలు వైపు నడ్డచ్చడు; అతని సేనహితులదదరూ
(వాళ్ళా చేతులు రుదుదకవటం ఎపుుడో మానేసి ఈ మాటలన అప్రమతతంగా విన్నరు) ఇపుుడు
అతని వనకే – ఎకాడ మిసటర్ జమాే అడుిపడ్డ తమను తమ ల్దడరినంచి వేరు చేసాతడో అననటుట –
పరుగు పరుగున వళ్ళాపోయారు. హాలోల మగుిరూ అలామరా నుంచి తమ టోపీలు తీస్తకున్నరు,
గొడుగుల సాటండు నుంచి తమ ఊతకర్రలు లాకుాన్నరు, మరాూదపూరవకంగా ఓమారు వంగ,
ఫ్లలట్ నుంచి నిష్కాేమించ్చరు. మిసటర్ జమాే ఆడవాళ్ళాదదరీన వం నస్తకుని, అరథంలేని అనుమానంతో,
ఆ మగుిరి వనక మెటల లాండ్డంగు ద్క నడ్డచ్చడు; అకాడ మెటల రెయిలంగుకు ఆనుకుని
అందరూ కిందకు చూశారు, ఆ మగుిరు కిరాయిద్రూల పొడవాటి మెటుల నెమమదిగా దిగుతున్నరు,
ప్రతీ అంతస్తతలోనూ మెటుల మలుపు తిరిగే చోట కసేపు అదృశ్ూమవుతున్నరు, తిరిగ
ప్రతూక్షమవుతున్నరు; వాళ్ళా కిందకు దిగే కొదీద జమాే కుటుంబానికి వాళ్ా మీద ఆసకిత
తగిపోయింది; ఒక మాంసం కొటుట కుర్రాడు తల మీద ట్రేను ధీమాగా మోస్తత వాళ్ాకు ఎదురై,
వాళ్ాను ద్టుకుని మందుకు వచేిశాడు; అపుుడ్డక కుటుంబమంతా రెయిలంగ్స విడ్డచి వనకుా
వచేిసింది, ఊరటగా తమ ఫ్లలట్లో అడుగుపెటిటంది.
వాళ్ళా తకిాన రోజంతా విశ్రాంతిగా గడపాలని, బయట వాకింగ్సకి వళ్ళాలని
నిశ్ియించుకున్నరు; తమ పనులనంచి ఆ మాత్రం విశ్రాంతి పొంద్లనుకవటం వారి

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విషయంలో న్ూయమే కదు, అవసరం కూడా. మగుిరూ నబ్బల్క చుటూట కూచుని, మ్యడు సెలవు
ఉతతరాలు రాయటం మొదలుపెటాటరు, మిసటర్ జమాే తన బాంకు మేనేజరుకూ, మిసెస్ జమాే తనకు
కుటుటపని కేటాయించే వూకితకీ, గ్రెటె తన ష్బపు యజమానికీ రాస్తతన్నరు. వాళ్ళాలా ఉతతరాలోల
నిమగనమ ఉండగా చప్రాసీ వచిింది, తన పని అయిపోయిందనీ, ఇక ఈ రోజుకి వళ్ళాపోతున్నననీ
చెపిుంది. ఉతతరాల రచయితలు మగుిరూ కనీసం కళ్ళా కూడా పైకెతతకుండా తలాడ్డంచి
ఊరుకున్నరు, కనీ చప్రాసీ ఇంక అకాడే తచ్చిడుతుండటంతో, విస్తగాి తలెతిత చూశారు.
‘ఏంటి?’ అని అడ్డగాడు మిసటర్ జమాే. చప్రాసీ జవాబ్బవవకుండా గుమమం దగిరే నిలబడ్డ
నవువతోంది, తన దగిర ఈ కుటుంబం కసం ఏద్ద మంచి కబురు ఉననటూట, కనీ సరైన ప్రశ్నలు
అడ్డగ రాబటుటకుం న తపు అదేంటో చెపునననటూట ఉంది ఆ నవువ. ఆమె టోపీలో నిటారుగా గుచిి
ఉనన ఆసిిచ్ ఈక నలువైపులకూ మెలలగా ఊగుతోంది (ఆమె పనిలో చేరిందగిరునంచీ ద్నిన
చూసినపుడలాల మిసటర్ జమాేకు వళ్ళా మండేది). ‘ఏం కవాల నీకు?’ అడ్డగంది మిసెస్ జమాే,
మిగతా వాళ్ా కన్న ఆవిడం న చప్రాసీకి కసత గౌరవం ఎకుావ. ‘అదీ,’ అని చెపుడం
మొదలుపెటిటంది గానీ, మధూలో తన కులుకు నవువ ఆపుకలేక కసేపు తంటాలుపడ్డంది, తరావత
తిరిగ కొనసాగంచింది, ‘ఆ పకా గదిలో ఉనన ద్నిన వదిలంచుకవటం గురించి చెపుద్మని. ఇక
మీరేం ఇబింది పడకారేలదు. ఆ పని ఐపోయింది.’ మిసెస్ జమాే, గ్రెటె ఇదదరూ మళీా
రాస్తకవటానికి తమ ఉతతరాల పైకి వంగారు; చప్రాసీ విషయమంతా వివరంగా చెపుటానికి
ఆరాటపడుతోందని గమనించిన మిసటర్ జమాే, అదేం అవసరం లేదననటుట చేతిని అడింగా
ఆడ్డంచ్చడు. తను ఎంతో ఉబలాటపడ్డన విషయం చెప్పుందుకు అనుమతి రాకపోవటంతో, చప్రాసీ
తనకునన బోలెడు పనులన గురుత తెచుికుంది; కినుక ద్చలేని మఖంతో, ‘సరే, వళ్ళతన్న ఐతే!’
అంటూ గటిటగా చెపిు, కపంగా వనుతిరిగంది, తలుపులు దబదబలాడ్డస్తత ఫ్లలట్ నుంచి
వళ్ళాపోయింది.
‘ఆమెకి ఇవాళ్ళటతో నట్టసిచేిసాతను,’ అన్నడు మిసటర్ జమాే, కనీ ఈ మాటకి ఆయన భారూ
నుంచి గానీ కూతురు నుంచి గానీ, ఏ జవాబు రాలేదు, వాళ్ాకు ఇన్నళ్ా తరావత దకిాన
మనశాశంతిని ఆ చప్రాసీ పాడుచేసినటుటంది. ఇదదరూ లేచి, కిటికీ దగిరకు వళ్ళారు, ఒకరొనకరు
నడుం ఒకరు పటుటకుని అకాడే నిలబడాిరు. మిసటర్ జమాే కురీిలో వారి వైపు తిరిగ కసేపు

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నిశ్శబదంగా చూశాడు. తరావత ఇలా అన్నడు: ‘రండ్డ రండ్డ, ఆ పాత విషయాలనీన ఇక పకాన
పె నటయండ్డ. న్ గురించి కూడా కసత ఆలోచించండ్డ.’ ఆడవాళ్ళాదదరూ ఈ మాటలు వినన వంటనే,
గబగబా ఆయన దగిరకు వచిి, ఆయనున ప్రేమగా నిమిరారు, తమ ఉతతరాలన తవరగా పూరిత
చేసేశారు.
కసేపటికి మగుిరూ కలసికటుటగా ఫ్లలట్ నుంచి బయటకు వచ్చిరు, వాళ్ళాలా చేసి చ్చలా
నెలలయింది, అకాణిణంచి ఒక ట్రామ కరు ఎకిా ఊరి శివారలలోని బయళ్ా వైపు బయలేదరారు.
ట్రామ కరులో వాళ్ళా తపు ప్రయాణికులెవరూ లేరు, కరు నిండా వచిగా నీరెండ పడుతోంది.
సీటలలో స్తఖంగా వాల కూరుిని తమ భవిషూతుతని సమీక్షించుకున్నరు, ఇపుుడు తరచి చూసేత
అదేమంత నిరాశాజనకంగా లేదు, ఇంతకుమందెననడూ ఒకరి ఉద్దూగాల గురించి ఒకరు
మాటాలడుకలేదు, కనీ ఇపుుడు మగుిరి ఉద్దూగాల్ల పూరితగా సంతృపితకరంగా ఉన్నయనీ,
మనుమందు ఇంక మెరుగవనున్నయనీ తేలంది. వాళ్ా పరిసిథతులోల తక్షణం ఒక మంచి మారుు
రావాలం న, అనినంటికన్న మందు తామండే నివాసానిన మారాిల; వాళ్ళా ప్రస్తతతం ఉంటునన
ఫ్లలటును గ్రెగర్ ఎంపిక చేశాడు, ద్ని కన్న ఇంకసత చిననదీ చవకదీ, కనీ ఇంక మంచి
పరిసరాలోల ఉండేదీ, మేనేజ్ చేయటానికి స్తలువైనదీ అయిన ఫ్లలటు తీస్తకవాల. సంభాషణ ఇలా
సాగుతుండగా, తమ కూతురిలో ఉపొుంగుతునన ఉతాసహానిన చూసి, తలలదండ్రులదదరికీ
ఏకకలంలో ఒకే భావం కలగంది, శ్రమ వలల ఆమె చెంపలు కసత పాలపోవటం మినహాయిసేత,
ఆమె ఇట్టవల చ్చలా అందమ్య సౌషటవమ్య గల పిలలగా ఎదిగంది. వాళ్ళాదదరూ కసేపు మౌనం
ద్లాిరు, తమ కూతురికి ఒక మంచి సంబంధం వతకలసన తరుణం ఆసననమందనన
ఆలోచనతో, చూపుల ద్వరానే పరసురం ఒక అవూకత ఒపుంద్నికి వచ్చిరు. వాళ్ా ఈ కొతత
కలల్దన, మంచి ఉదేదశాల్దన ధృవీకరిస్తతననటుట, ప్రయాణం అయిపోగానే, అందరికన్న మందు
కూతురే లేచి నిలబడ్డ, తన పడుచు దేహానిన బడలకగా సాగదీసింది.
~ సమాపతం ~

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

స్తఫ్టవేర్ ‘ఇతి’హాసయం
~ అదదంకి అనంతరామయూ

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సీరియల్క: సాఫ్టవేర్ ‘ఇతి’హాసూం
రచన: అదదంకి అనంతరామయూ
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు:

http://patrika.kinige.com/?p=957

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అతూధకంగా అమమడుపోయిన ఈ-పుసతకంగా ప్పరు తెచుికునన
"రామ్॒@శ్ృతి.కమ" రచయిత అదదంకి అనంతరామయూ రాసిన రెండవ
హాసూ నవల ఈ "సాఫ్టవేర్ 'ఇతి'హాసూం". ఇవాళ్ళటతో ఇది వారం వారం
సీరియలైజ్ కనుంది. ఇది మొదటి భాగం.

సాఫ్టవేర్ ‘ఇతి’హాసూం
డ్లబెసి వేలు ఖరీదు చేసే కొతత బండ్డ మీద, డ్లబెసి కిలోల బరువు ఉనన అజయ్ ఆఫీస్తకి
బయలు దేరాడు .సాద్రణంగా అజయ్ కడ్డ ఆరింటికి కకుండా పదింటికి కూస్తత ఉంటుంది .
పదకొండు, పనెనండు గంటల మధూలో ఆఫీస్తకి రావటం, ఏ అరిరాత్రి ద్టాక న ఇంటికి చేరటం
అజయ్ కి మామ్యలే.
అజయ్ , హార్ి వర్ా చేసే సాఫ్ట వేర్ ఇంజనీర్కలుషూంతో నిండ్డన హైదరాబాదులో .
వారంలో ఐదు రోజులు నరకంలో మిగలన రెండు .కలమషం లేని మనస్తసతో ఉద్దూగం చేస్తతన్నడు
పనిలోకి దిగతే ప్రపంచం .లో గడుపుతూ ఉంటాడురోజులు నిద్ర
ఏమపోయిన్, పాకిసాత నత క్రికెట్ మాూచ్ ఉన్న, పటిటంచుకనివవని
పరిసిథతులోల పనిచేస్తతంటాడుఉదయం పది ఇంటినుంచి రాత్రి

.

.పనెనండు ద్క పనిచేయటం పరిపాటి
మధాూహనం పనెనండ్డంటికలాల తన కరాూలయానికి చేరాడు .
రం దగిర ఒకొాకా కరుని ఆపిసింహద్వ, క్షుణణంగా తనిఖీ చేసి కనీ
లోపలకి పంపటం లేదు అజయ్ తన .బండ్డని ఆపి, తలకునన
శిరసాుణానిన తీసి, తన గురితంపు బ్బళ్ాను భధ్రతా సిబిందికి చూపించి,
లోపలకి బండ్డని పోనిచ్చిడుఈ సాఫ్ట వేర్ కరాూలయాలోల

.

భద్రతా / ఉద్దూగులకు ఉననంత రక్షణ, ఉద్దూగాలకు ఉండదనేది
సతూందగితే రాలపోయే పళ్ళా లాంటివి ఈ ఉద్దూగాలనీన కూడా .ను .
బండ్డని తాను రోజు ఉంచే చోటున పెటిట, అదదంలో చూసి, తల దువివ,
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఒక చేతోత లాూప్ టాప్ బాూగుిని, ఇంక చేతోత శిరసాుణానిన పటుటకొని, కరాూలయం లఫుట దగిరకు
వచిి నిలబడాిడుఅజయ్ పని చేసేది అనినంటికన్న పైన ఉనన .ఎనిమిది అంతస్తతల భవనమది .
.అంతస్తతలోఆ కరణం చేత అజయ్ తన కింద కొనిన వందల మంది పని చేస్తతంటారని ఎపుుడూ
ఆనందపడుతూ ఉంటాడు.లఫుట కసం ఎదురు చూస్తత ఉన్నడు .
అపుటికే అకాడ అమామయిలు నిలబడ్డ ఉన్నరుతులోల చినన చ్చటలంత సెలుల ఇదదరి చే .
జీనస .ఇంక చేతిలో గురితంపు బ్బళ్ాలు ఉన్నయి .ఫోనులు ఉన్నయిుీు ఫ్లూంటు, ట్టషర్ట లో ఇదదరు
అమామయిల్ల తళ్తళ్లాడ్డ పోతున్నరుఅజయ్ సరిగాి .అజయ్ ఇదదరినీ తేరిపారా చూశాడు .
.చూస్తతన్నడా లేద్ అననటుటగా ఆ అమామయిలు కుడా అజయ్ వైపు చూశారు
“I was very busy when you called me” అననది ఒక అమామయి.
“oh sorry, I thought you were free. Where were you?” అడ్డగంది రెండో
అమామయి.
“I was at the theatre with Vimal”
“Oh! How was the movie?”
“Awesome yaar! A must watch movie, Amazing work by the cast &
crew”
అంటూ ఇదదరమామయిలు మదుద మదుదగా ఇంగీషులో మాటాలడుతుం న అజయ్ వింటూ
నిలబడాిడుఈ ల .ు పు లఫ్ట రానే వచిిందిఅజయ్ .అమామయిలదదరూ లఫుట లోకి వళ్ళారు .
లఫుట పైకి .వాళ్ళా వాడ్డన పెరూఫూమ వాసన లఫ్ట అంతటా నిండ్డపోయింది .వాళ్ాని అనుసరించ్చడు
.యిలు మళీా మాటాలడుకవటం మొదలెటాటరుఅమామ .కదిలంది
“Where was the theatre?”
“Been to Inorbit mall”
“Great that you guys got the tickets”
“Hmm, today I didn’t feel like coming to office, I hate coming to
office on monday”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“కద్న్కు కుడా !” అని రెండో అమామయి అనటంతో అజయ్ అవాకాయాూడుఆ

.

ఆశ్ిరూంలో ఉండగానే రెండో అమామయి, “అవును మండే చ్చలా వర్ా ఉంటుంది” అంటుండగా
లఫుట వాళ్ళా దిగాలసన అంతస్తత రావటంతో, లఫుట తెరుచుకుందిఇదదరూ మళీా ఆంగలంలో

.

ఇంద్కటి నుండ్డ ఇదదరూ ఇంగీలషులో ఇరగదీస్తతం న .మాటాలడుకుంటూ వళ్ళాపోయారు, ఉతతరం
నుంచి వచిిన ఊరవశులేమో అనుకునన అజయ్ కి, వాళ్ళాదదరూ తెలుగు అమామయిలని తెలుస్తకొని
తేరుకొనే సరికి చ్చలా సేప్ప పటిటంది .“ఏంటో ఈ అమామయిలు, మాటాలడ్డన్ కనీ, మనమామయిలో
కద్ద తెలుస్తకవటం కషటంగా ఉందని మనస్తసలో తిటుటకున్నడు అజయ్.
ఎనిమిద్ద అంతస్తతలో ఉనన భద్రతా అధకరికి తన గురితంపు బ్బళ్ాను మళీా చూపించ్చడు .
అజయ్ బాూగును ఒకటికి రెండుసారుల తనిఖీ చేసి అజయ్ ని లోపలకి అనుమతించ్చడు .
తెలసినవాళ్ాంతా“గుడ్ ఆఫటర్ నూన్ అజయ్” అంటూ పలకరించ్చరు అజయ్ కుడా వాళ్లకి తిరిగ .
“గుడ్ ఆఫటర్ నూన్” చెపూత మందుకు కదిలాడుకూరుిండే చోటికి చేరి తను ., శిరసాుణానిన, లాప్
టాప్ ను, తన బలల మీద సరుదతూ ఉండగా, “గుడ్ ఆఫటర్ నూన్ అజయ్” అంటూ పలకరించ్చడు
డాలర్ బాబు భరత్ .“మనం మధాూహనం తినే భోజనంలో గుడుి ఉంటుంది తపిుతే, మన
జీవితాలలో గుడుి ఎకాడుంది డాలర్ బాబు” అని అజయ్ అసహనంతో అనటంతో భరత్ నవివ
ఊరుకున్నడు.
అజయ్ తన లాప్ టాపును మొదలుపె నట పనిలో ఉండగా తన ప్రకాన కూరుినే అమామయి,
“హాయ్ అజయ్, గుడ్ ఆఫటర్ నూన్” అని నవువతూ పలకరించింది, ప్రయాంక సింగ్స, పంజాబ్బ
అమామయి, అందమనది, తెలవైనది, పెళసలనదివారాంతం బాగానే గడ్డచిందని తన పనిలోకి

.

ఒక అరగంటకు డాలర్ బాబు వచిి .పోయాడుదూరి, “తింద్మా అజయ్” అని డాలర్ బాబు
అడ్డగాడు ఇదదరు కలసి .తినటానికి అదే భవంతిలో ఉనన భోజనశాలకు వళ్ళారు.
“డాలర్ బాబు” డాకటర్ ఫ్రీగా చూసాతడని జబుిలు తెచుికొనే రకంప్పరులోని డాలర్ ని .
చూసేతనే అరిం అవావల, బాబుకి అమెరిక సంయుకత రాష్బిలతో సంభందం ఉందనిపావుగంట .
మాటాలడ్డతే అందులో పది నిమష్బలు అమెరిక గురించే ము టాలడుతుంటాడుఅలా అని చెపిు .
పని మీద వళ్ళల .మ నడు పుటిట పెరిగంది అమెరికలో కదు, అమెరికలో పది వారాల పాటు అకాడ
ఉండ్డ వచ్చిడువళ్ళల వచ్చిక జన్లు

.డేవాడుఅమెరిక వళ్ళాద్క ఒకిాంత బాగానే ఉం .

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇపుుడు కొంత నయం కనీ .భరించలేనంతగా మారాడు భరత్, అమెరిక నుండ్డ వచిిన కొతతలోల
జన్లకు నరకం చూపించేవాడు.
ద్దశ్ ఎంతరా అని అడ్డగతే డాలరుకి రెండు అని సమాధానం చెప్పువాడుదూరాలను .
కిలోమీటరలలో గాక మళ్ాలోల కొలచి చెపుటం, పదే పదే ఇకాడ్డ వాతావరణానిన, కలుష్బూనిన, ఇకాడ్డ
మనుషులన తి నటవాడుఏ మాట చెపాులన్న ., ‘ఇదే అమెరికలో అయితే’ అ న, ‘నేను అమెరికలో
ఉననపుుడు ఒకసారి’ అ న మొదలు పె నటవాడు.
ఇదదరూ భోజనం తీస్తకొని, కూరొిని తినటం మొదలు పెటాటరు .“పచిడ్డ చ్చలా బాగుంది
కద్ అజయ్” అన్నడు బాబు .“అమెరిక నుండ్డ తెపిుంచిన ఆవకయట!!” వటకరం చేశాడు
అజయ్ .“ననున పిలవకుండా వచేిశారు, మీ కసం వతికి వతికి వస్తతన్న” అననది గీతఅందమన .
ప్పరుకు తగి నట .మాటాలడుతుం ననే మదొదచేస్తతంది .అమామయి, వీళ్ా మేనేజరు గీతను ద్టడు, గీత
మాటను జమద్టడు .“వడ్డించేవాడు మనవాడైతే, కడ పంకితలో కూరుిన్న వచిిన లో నమీ
వుండదనన విషయానిన వంట పటిటంచుకునన గీత, పని చేయటం ఎపుుడో మానేసిందికనీ తనకు ..
ఈ విషయంలోనే అజయ్ మేనేజర్ తో .కవాలసన పనులు చేయించుకవటంలో మాత్రం దిటట
గెలుస్తత ఉంటాడు ప్రతి సారీ మేనేజరు .ఎపుుడూ గొడవ పడుతూ ఉంటాడు, అజయ్ రగల పోతూ
ఉంటాడు.
“నీ కసం చూశాను గీత, మేనేజరుతో మాటాలడుతున్నవు, కదిలంచటం ఎందుకులే అని”
అన్నడు డాలర్ బాబు .“అవునవును, ఇదదరు మాటాలడుకుంటూ ఉం న, మధూలో వచిి డ్డసిబ్
చేయటం అమెరికలో కూడా సభూత కదు” అని గీత నవవటంతో అజయ్ కి కూడా నవువ ఆగలేదు .
.భోజనం చేసి ఎవరి పనిలో వాళ్ళా మనిగ పోయారు
ఆ తరావత రోజు అజయ్ ని మేనేజరు పిలవటంతో తన గదికి వళ్ళాడుఅజయ్ ని

.

.కూరోిమని చెపాుడు“గీత, రెండు వారాలు సెలవు మీద వళ్ళతననదికబటిట తన పని కూడా నువేవ .
చూస్తకవాలస ఉంటుంది” అన్నడు .“కషటం సార్అంత పని చేయటం !”, అన్నడు అజయ్ .
“కషటపడాల అజయ్, ఈ వయస్తసలో ఎంత కషటపడ్డతే అంత మంచిది”, అన్నడు మేనేజర్ .
“కుదరదు సార్, ఇపుటికే చ్చలా పని ప్పరుకు పోయి ఉననదితన పని కూడా నేనే చేయటం .

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అసాధూం, న్ వలల కదు”, అన్నడు అజయ్ఈ విషయం మీదనే ఇదదరికీ మాట ., మాట పెరిగంది .
“అంత ప్రేమ ఉం న ఆ పనేద్ద నువేవ చేయి” అని చెపిు విస్తరుగా బయటికి వచేిశాడు అజయ్.
మధాూహనం మ్యడు గంటలకు , అజయ్ కఫీ తీస్తకొని కూరుిన్నడు తన పైఅధకరితో .
. జరిగన గొడవతో చిర్రెతిత పోయి ఉన్నడు“ఏమి చేద్దం అనుకుంటున్నవు ?” అని డాలర్ బాబు
అడ్డగాడు, అజయ్ చేతిలో ఉనన సిగరెట్ అందుకుంటూ .“అదే ఆలోచిస్తతన్ననురావాడు

!

చెపిునటుల తల వంచుకుని పని చెయూటం న్ వలల కదు న్కొచిిన కపానికి .,
నరికేద్దమనిపించింది” అని సిగరిట్ డాలర్ బాబు దగిర నుండ్డ తీస్తకొని గటిటగా పీలాిడు .
“ఈ కంపెనీకి రాజీన్మా చేసాతవా ఏంటి కొంపతీసి?”, “కంపెనీకి రాజీన్మాన్, అససలు
సాఫ్ట వేర్ ఉద్దూగమే మానేయాల అనుకుంటున్నను” అన్నడు అజయ్ , “ మానేసి...” “అదే ఏమి
చేయాలో అరథం కకనే ఆగపోయా, లేదం న ఈ పాటికి ఊరోల ఉండేవాడ్డని” అన్నడు .“అదేంటిరా
? ఈ కంపెనీ కకపోతే ఇంకొకటి , సాఫ్ట వేర్ వదదం న ఎలా? వనుక ఆసిత ఎంతుందేంటి ?” ,ఆసిత
పెదదగా లేదు రా,ఏద్ద ఒకటి చేయకపోతే పిచిి ఎకేాలా ఉంది ! ఇవాళ్ ఏ వారం?” “బుధవారం”.
“ఈ వీకెండ్ ఇంటికి వళ్ళాల, ఇకాడ మనశాశంతి లేదు” అన్నడు అజయ్ .“ఆ వళ్ళాదేద్ద ఇవాళ్
రాత్రికే వళ్ళాకుతుందిఆ మనశాశంతి ఏద్ద రెండు రోజుల మందే దొరు .” అని డాలర్ బాబు
చెపుతండగానే అజయ్ మఖం కొంచెం వికసించింది .“నిజమేరా ,ఆ ఆలోచనే రాలేదు? అంటూ తన
కంపూూటర్ దగిరకు చేరాడు.ఇంటరెనట్ లో టికెట్ కసం వతకసాగాడు .
“ఏసి బస్తసలో సీటుల లేవురా.” అన్నడు అజయ్ దిగులుగా .“ పుటిట పెరిగంది ఏసి లో .
న్యే, ఏలేకపోతే యాకస తో సరిపెటుట చెమట వాసన రాకుండా సి., మామ్యలు బస్తసకు చేయి
మాటాలడకుండా” అన్నడు డాలర్ బాబు .“నిజమే సి ఎందుకులే.ఏదీ కలసి రానపుుడు ఏ !”
అంటూ మామ్యలు బస్తసకు టికెట్ తీస్తకున్నడు .“అంతా బాగానే ఉంది కనీ ,నువువ అడ్డగతే
సెలవు ఇసాతడంటావా? ” అన్నడు డాలర్ బాబు అనుమానంతో .“వాడ్డని ఎవడు అడుగుతాడు?
రేపు ఉదయం ఫోను చేసి, జలుబ న, జవరమ న చెపాతను” అన్నడు అజయ్.
అజయ్ పుటిట పెరిగంది అదదంకిలోనే. ఇంటర్ విజయవాడలో, ఇంజనీరింగ్స ఒంగోలులో
చేసి, ఇపుుడు హైదరాబాదులో ఉద్దూగం చేస్తతన్నడు. సెల్క ఫోను ఉం న బాూటరీ ఉంచటం ఎంత
తపునిసరో, ఉద్దూగంతో పాటు ప్రయురాలు ఉండటం కూడా అంతే తపునిసరి. ఒకా న తేడా,
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

బాూటరీకి ఛార్ే చేసేత సెల్క ఫోను పనిచేస్తతంది. ప్రయురాలని ఛార్ే చేసేత ప్రయురాలే సంతోషిస్తతంది.
ప్రయుడ్డకి మిగలేది మనస్తసకి తృపిత, జేబుకి చిలల .
నిష్బ, అజయ్ కి హుష్బరెకిాంచే అమామయి. వీళ్ా ప్రేమకి, వరాినికి చినన సంబంధం ఉననది.
అపుుడు అజయ్ ఇంజనీరింగ్స కలేజ చేరిన మొదటి రోజులు. కలేజీ చేరిన వారానికి
అనుకకుండా అజయ్ కి నిష్బతో పరిచయం అయిూంది. ఆ రోజు అజయ్ కి ఎపుటికీ గురుతండ్డ
పోయే రోజు. అసలే శ్రావణ మాసం, ఆంగలంలో చెపాులం న ఆగస్తట నెల. ఊరంతా పెళ్ళాళ్ళా,
రాష్ట్రమంతా వరాిలు.
అజయ్ తన క్రొతత బండ్డ మీద కలేజీకి వస్తతన్నడు. కలేజీ గేటు దగిరకి రాగానే వరిం
జోరందుకుంది. బండ్డ వేగం పెంచ్చడు. ఆ వరింలో నిష్బ తడుస్తత, నడుస్తత ఉననది. అజయ్ బండ్డ
నిష్బ దగిర ఆపి, software for uploadఎకామననటుట సైగ చేశాడు. “పరావలేదు” అంటూ నిష్బ
నడకలో వేగానిన పెంచింది. “ చ్చలా దూరం ఉంది, పరేలదు ఎకుా” అని అజయ్ ఇంకొంచెం గటిటగా
అడ్డగాడు. మారు మాటాలడకుండా బండ్డ ఎకిా కూరుిననది. క్షణాలోల ఇదదరూ కలేజీలో ఉన్నరు. “ఏ
బ్రంచ్?” అని అడ్డగాడు అజయ్ తన తలకునన హెలెమట్ తీసి, తలను చేతితో తుడుచుకుంటూ.
“ఇ.సి.ఈ సార్” అని చెపిుంది తన మఖాన ఉనన మస్తగుని తీస్తత. ‘సార్’ అనటంతోనే అజయ్ కి
విషయం అరథం అయిూంది . నిష్బ తనని సీనియర్ అనుకుంటుననది అని.
“ఏ ఊరు?” అని అడ్డగాడు . తనని చూడగానే అజయ్ కి గుండ్లలో టిమటిమలు మొదలు
అయాూయి. తను ఏ ఊరిప్పరు చెపిుంద్ద కూడా తన చెవులకు వినపడలేదు. ఆకశ్ంలో విహరిస్తతనన
దేవకనూలలో నుంచి ఒక స్తందరి మెరుపుకి భయపడ్డ కిందకి జారిపడ్డందేమో అననంత అందంగా
తోచింది . “కనీసం థంకస కుడా చెపులేదు, ఏ బడ్డలో చదువుకున్నవు? ఇవేమీ నేరులేద్?”
అన్నడు అజయ్ కపానిన నటిస్తత. “సారీ సార్ సీనియర్ అనే భయంతో చెపులేదు, థంకస” అని
నవివంది. “సీనియరలంతా రాక్షస్తలు కదు, సాటఫ్ అంతా దేవుళ్ళా కదు! సీనియర్స లో కుడా
మంచోళ్ళా ఉంటారు. న్ ప్పరు అజయ్” అని చెయిూ చ్చపాడు. నిష్బ కూడా తన ప్పరు చెపిు
ఇచిింది, చెయిూ. ఎవరి తరగతులకు వారు వళ్ళాపోయారు.
అజయ్ తన ఇతర సేనహితుల ద్వరా నిష్బ గురించి వివరాలు సేకరించ్చడు. హాసటలోల
ఉంటుంది , హారిలకస తాగుతుంది, హై హీల్కస వేస్తతంది, హార్ి వర్ా చేస్తతంది, హచ్ి సిమ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వాడుతుంది, హిందీ కూడా మాటాలడుతుంది, హంబుల్క నెస్ ఎకుావ , హెలుంగ్స నేచర్ తకుావ. ఆ
తరువాత రోజున కలేజీ లో అజయ్ నిష్బ కసం వతుకుంటూ ఉండగా దూరాన నిష్బ ఎవరితో న
మాటాలడుతూ కనిపించటంతో ఆ వైపుగా వళ్ళాడు. తనని నిష్బ కూడా చూసింది. “అజయ్ సార్”
అని పిలచింది. అజయ్ నిష్బ దగిరకు వళ్ళాడు. అజయ్ ని చూడగానే అకాడ ఉనన వాళ్ా మఖం
రంగు మారిపోయింది. తను సీనియర్ అని అంతా భయపడ్డ పోతున్నరనుకున్నడు అజయ్.
“వీడేన్ నీకు తెలసిన సీనియర్” అన్నడు ఆ గుంపులో ఒకడు. “వీళ్ళా ననున రాూగంగ్స
చేస్తతన్నరు సార్” అని అజయ్ కి ఫిరాూదు చేసింది నిష్బ. కుడ్డతిలో పడి ఎలుక లాగ అయాూడు
అజయ్. సాఫ్ట వేర్ పరి భాషలో చెపాులం న వైరస్తసనన కంపూూటర్ కు గుచుికునన కొతత పెన్ డ్రైవ
లాగా అయాూడు. “ఏ బ్రంచ్ రా నువువ?” అని అడగడటంతో “కంపూూటర్స సార్” అన్నడు
అజయ్, భయంగా సీనియర్ ని, జాలగా నిష్బని చూస్తత. “చేరి వారం కూడా కలేదు, అపుుడే
రాూగంగ్స మొదలు పెటాటవారా? వీడ్డ సంగతి మేమ చూసాతం” అని సీనియర్ చెపుటంతో నిష్బ తన
సేనహితులతో వళ్ళాపోయింది.
ఆ రోజు సీనియరలంతా కలసి అజయ్ ని ఆడుకని, ఆరేశారు. తరావత రోజు కలేజీ
కూంట్టన్ లో టిఫిన్ చేస్తతన్నడు. దూరంగా నిష్బ కూడా టిఫిన్ చేస్తతండటం గమనించ్చడు. తన
దగిరకి వళ్ళల కూరుిన్నడు. “సారీ! ఏద్ద సరద్కి ఆట పటిటంచటానికి సీనియర్ అని చెపాును”
అన్నడు అజయ్. నిష్బ ఏమి మాటాలడలేదు. “ఐయామ రియల్దల సారీ!” అన్నడు. “ఇట్స ఓకే ,
నినున బాగా ఆడుకున్నరా?” అని నిష్బ అడ్డగంది. అవునననటుట అజయ్ తల్లపాడు . “మరి
సీనియర్ అని చెప్పత ఆడుకరా” అననది నిష్బ. “ఏంటి సీనియర్ మళీా రాూగంగ్స చేస్తతన్నడా?” అని
వనుకనుంచి అజయ్ భుజం మీద చేతులు వేసి అడ్డగాడు ఒక సీనియర్. “అదేమీ లేదు సార్!” అని
నిష్బ అకాడనుండ్డ తవరతవరగా వళ్ళాపోయింది. అజయ్ వనకుాతిరిగ చుసేత, అదే సీనియర్ నవువతూ
నిలబడ్డ ఉన్నడు . రెండో రోజు కూడా అజయ్ ని దిగవజయంగా ఆడుకున్నరు.
మెలలగా నిష్బతో సేనహం చిగురించింది. పూలు పూయటానికి కూడా ఎకుావసేపు పటటలేదు.
తవరగానే దగిరై పోయారు. నిష్బ హాసటలోల ఇంటికి దూరంగా, అజయ్ కి దగిరగా ఉండటంతో వీళ్ా
ప్రేమ పరవళ్ళా తొకిాంది. నిష్బతో తన ప్రేమని ఒకరోజు చెప్పుయాల అనే నిరణయానికి వచేిశాడు.
తన చినన న్టి మిత్రుడు వేణుతో కలసి ఆంతరంగక సమాలోచనలోల మనిగ పోయాడు.ఎలా
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చెపాుల ? ఎపుుడు చెపాుల ? అనన తీవ్ర తరేన భరేనల మధూ ఒక నిరణయానికి వచేిశాడు అజయ్.
“ఎలా చెపాతవురా?” అని వేణు అడ్డగాడు. తరతరాలుగా ,యుగయుగాలుగా ప్రేమలేఖలు
ఇవవటమనేది ఆనవాయితీగా వస్తతననది. ఆ ద్రినే అజయ్ కూడా ఎంచుకున్నడు.కగతం ,కలం
తీస్తకొని కమ గా కూరొిని కసిగా రాయటం మొదలు పెటాటడు.వేణు ప్రకానే కూరొిని అజయ్
ఏమి రాయబోతున్నడా అని ఆశ్ిరూంగా చూస్తతన్నడు.....
To me, the thing sweeter than the sugar is your name
To me, the place better than the best place is the path you go
To me, the blueness in the sky is all what you have in your eyes
I curse myself, when I can’t express my feelings straight to you
I praise myself, when you just say a word to me
I will be myself, if you are with me, and I will go nuts without you
అని న్లుగు ఇంగీలష పంకుతలను రాసాడు. “ఎలా ఉందిరా?” అని వేణుని అడ్డగాడు. వేణు
ద్నిని ఒకటి రెండుసారుల చదివాడు. “అదుుతం రా! ఇంత బాగా ఎలా రాసావురా ” అని
ఆశ్ిరూంతో అడ్డగాడు. “ఏద్దరా అలా వచేిసింది” అన్నడు. “ ఆ రాసేదేద్ద తెలుగులో రాసేత
పోయేది కద్! ఇంక బాగుండేది” అన్నడు వేణు. “నువేవ మారిి చూడు” అన్నడు. అలానే
మారిటం మొదలు పెటాటడు వేణు. మొదటి రెండు లైనుల మారేి సరికి వేణుకి అరథం అయింది, అది
తెలుగు సినిమా పాటని, ద్నినే అజయ్ తెలవిగా ఆంగలంలోకి మారిి రాశాడని. “నువువ కేకరా!
బొమమరిలుల సినిమాలో పాటని ఇంగీలష లోకి రాసి సొంత కవితవంగా షో చేశావు” అన్నడు వేణు
నవువతూ. “మరి ! కవశ్ిన్ ప్పపర్ ను పైనుండ్డ కిందకు న్లుగు సారుల రాసి, అదే సమాధానం అని
నమిమంచి మారుాలు తెచుికగా లేనిది, ఈ ప్రేమలేఖ ఓ లెకా” అన్నడు కలర్ ఎగరేస్తత.
ఆ తరావత రోజు కలేజీ లైబ్రరీకీ వళ్ళాడు అజయ్. అపుటికే నిష్బ అజయ్ కసం ఎదురు
చూస్తతననది. ఇదదరూ కలసి లోపలకెళ్ళారు. “ఏంటి రమమన్నవు? అననది. “నీక విషయం చెపాుల”
అన్నడు అజయ్. ఏంటో చెపుు అననటుట నిష్బ అజయ్ వైపు ఆతృతగా చూసింది . తనకు కూడా
అరథం అయింది అజయ్ ఏమి చెపాులనుకున్నడో. “నీక విషయం తెలుసా” అన్నడు. “ఏంటి
ఏంటి” అననటుట కళాగరేసింది నిష్బ . లైబ్రరీ కవటంతో అంతా నిశ్శబదంగా ఉననది.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చీమ చిటుకుామన్న, ద్దమ కుటుకుామన్న వినిపిస్తతంది. చుటూట ఎవవరూ లేరని
నిరాిరించుకున్నడు అజయ్. దూరంగా లైబ్రేరియన్ ఆ రోజుటి దిన పత్రిక చదువుకుంటున్నడు.
గాల తకుావ సౌండ్ ఎకుావ ఫ్లూన్ గర్రున తిరుగుతుననది. “నిష్బ... అమామయిలలో పది శాతం
అపసరసలుంటారు, ఇరవై శాతం అందమన అమామయి లుంటారు, మిగలన వాళ్ళా అంతా తామ
ఆ ఇరవై శాతం లో ఉన్నమనుకుంటారు, నీతో సహా!” అనటంతో నిష్బ మఖం లో రంగులు
మారాయి. “ కనీ నువువ మొదటి పది శాతం లో ఉంటావు ,యు ఆర్ ఎన్ ఏంజల్క” అనటంతో
నిష్బ సిగుిపడ్డంది. “అయితే ఏంటి ఇపుుడు ?” అననది నిష్బ . “నీకసం ఒకటి తెచ్చిను” అన్నడు.
ఏంటి అననటుట మళీా కళాగరేసింది నవువతూ. తన చేతిలో ఉనన పుసతకంలో నుంచి తాను రాస్తకునన
కవిత ఉనన కగతం తీసి నిష్బ చేతికి ఇచ్చిడు. నిష్బ ఆతృతగా ద్నిని చూసి అరథం అయేూవరకు
చదివింది. సిగుిపడుతూ ఆ కగతం తన పుసతకంలో పె నటస్తకొని అకాడ్డ నుండ్డ వళ్ళాపోయింది. ఈ
విధంగా వీళ్ా ప్రేమ పటాటలెకేాసింది.
ఇంజనీరింగ్స అయిపోయాక చెరొక అంతరాేతీయ సంసథలో ఉద్దూగం దొరికింది. ద్నితో
హైటెక సిట్ట కేంద్రంగా తమ ప్రేమ కరూకలాపాలను కొనసాగంచ్చరు.శ్ని,ఆదివారాలలో వీళ్ళా
తిరగని మాల్క లేదు, చూడని హాల్క లేదు.
ఎకుావ పని చేసేత, ఎకుావ డబుిలు వసాతయో రావో కని ఎకుావ జబుిలు రావటం మాత్రం
ఖాయం.అందుకే ఈ సాఫోటళ్ాకు ఎపుుడూ ఏద్ద ఒక సమసూతో బాధపడుతూ ఉంటారు పాపం.
కొంతమంది అయితే విచిత్రంగా సమసూలను వతుకొాని మరీ బాధపడుతుంటారు. వీళ్లోల
చ్చలామందికి చికకెకుావ, సహనం తకుావ,అజయ్ తో సహా. ఆఫీస్తలో వాళ్ళా ఎనిన యోగా
తరగతులు పెటిటన్ వీళ్ా రోగాలు తగివు.
మానేజరు గొడవతో మనస్తస బాగోక, అనుకుననటుటగానే అదదంకి పయనం అయాూడు.
తాను అరగంట మందుగా వసేత తన బస్తస రావాలసన సమయానికన్న గంట ఆలసూం అని
చెపుటంతో, చేసేది ఏమి లేక, వచిి పోయే బస్తసలను లెకేాస్తత నిలబడాిడు. “బస్ సాటప్ లోనే ఉన్న
డాడ్న! బస్తస గంట ఆలసూం అట, అది వచ్చిక చేసాతను” అని ఫోనులో మాటాలడుతునన ఒక
అందమన అమామయి అజయ్ కంట పడ్డంది. ఆసకితగా అజయ్ ఒక చెవి అటు వైపు వేసాడు. “ఏ
విషయం మెయిల్క చేసాతమని చెపాుడు. నేనతే బాగానే చేశాను” అని వినపడ్డంది. ఇంజనీరింగ్స
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అయిపోయి ఉద్దూగ ప్రయతనంలో ఉననదనన విషయం అరథమంది అజయ్ కి. “ఉద్దూగం వచేిద్క,
అది రాలేదనన బాధ మాత్రమే ఉంటుంది. వచ్చిక అససలు బాధలు మొదలవుతాయి” అని
మనస్తలో అనుకున్నడు అజయ్.
మానేజరు గొడవతో మనస్తస బాగోక, అనుకుననటుటగానే అదదంకి పయనం అయాూడు .
ట ఆలసూం అని తాను అరగంట మందుగా వసేత తన బస్తస రావాలసన సమయానికన్న గం
చెపుటంతో, చేసేది ఏమి లేక, వచిి పోయే బస్తసలను లెకేాస్తత నిలబడాిడు .“బస్ సాటప్ లోనే ఉన్న
డాడ్నబస్తస గంట ఆలసూం అట !, అది వచ్చిక చేసాతను” అని ఫోనులో మాటాలడుతునన ఒక
అందమన అమామయి అజయ్ కంట పడ్డంది .ఆసకితగా అజయ్ ఒక చెవి అటు వైపు వేసాడు .“ఏ
విషయం మెయిల్క చేసాతమని చెపాుడునేనతే బాగానే చేశాను .” అని వినపడ్డందిఇంజనీరింగ్స .
అయిపోయి ఉద్దూగ ప్రయతనంలో ఉననదనన విషయం అరథమంది అజయ్ కి .“ఉద్దూగం వచేిద్క,
అది రాలేదనన బాధ మాత్రమే ఉంటుందివచ్చిక అససలు బాధలు మొదలవుతాయి .” అని
మనస్తలో అనుకున్నడు అజయ్.
ఆ అమామయిని పైనుండ్డ కింద ద్క తన కళ్ాతో సాాన్ చేయటం మొదలు పెటాటడు .
“ఇపుుడే షోరూమ నుండ్డ వచిిన వోలోవ బస్తసలాగుంది” అనుకున్నడుపోలక బాగోలేకపోయిన్ .
అజయ్ తనని చూడటం ఆ అమామయి కూడా .అమామయి బాగుందనన విషయం అరథం అవావల
గమనించింది, అజయ్ ని తిరిగ చూడటం మొదలు పెటిటంది .“టైం బాగలేనపుుడు కూడా మన
టైమింగ్స బాగానే ఉననదే” అని మనస్తలో అనుకున్నడుకసేపటికి ఆ . అమామయి అజయ్ దగిరకి
వచిి “మీరు అజయ్ కద్న్ ప్పరు లావణూ గురుతపటాటరా !?” అననది ఆశ్ిరూంతో .“ఇంద్కటి
నుండ్డ అదే చూస్తతన్న ఎకాడో చూసినటుటననది, గురుతకు రావటం లేదు” అన్నడు .“మీరు R N E
C కలేజీలో మాకు సీనియర్ సార్మాకు మీరు కూంపస్ ట్రైనింగ్స కూడా ఇచ్ .చ్చరు” అననది,
అజయ్ ఆశ్ిరాూనికి తెర దించుతూ.
“అదీ సంగతిమనదగిర ట్రైనింగ్స తీస్తకున్నక ఇంక ఉద్దూగం ఏమొస్తతంది !?” అని
మనస్తసలో అనుకొని, “ఓ నస్ , ఏమి చేస్తతన్నవు ఇపుుడు?” అని అడ్డగాడు .“ కూంపస్ లో జాబ్
రాలేదు మీకు లాగా, అందుకని జాబ్ ట్రై చేస్తతన్న?” అననది .“ఇంక మతూం కంపెనీలోనే
చేస్తతన్నరా మీరు?” అని అడ్డగంది .“అవును అకాడే చేస్తతన్నను” అన్నడు అజయ్ .“హే, నిష్బ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అకా ఎలా ఉననది? ఎపుుడు మీ పెళ్ళల, ఆల్రెడ్న చేసేస్తకున్నరా?” అని అడ్డగంది, అందమన
తనకళ్ాను పెదదవి చేస్తత .“ తను బాగానే ఉననదిపెళ్ళల గుర .ుుంచి ఇంక ఏమి అనుకలేదు”
అన్నడుఈలోగా నిష్బ ఫోన్ చేసింది ., బస్తస ఎకావా?” అని తన బస్తస ఆలసూం అయిన .
సంగతి, లావణూ పరిచయం అయిన సంగతి వివరించ్చడు .లావణూ తో మాటాలడ్డంది నిష్బ కూడా .
అజయ్ ఎడమ వరుసలో .ఇదదరిదీ ఒకే బస్తస .ఇంతలో బస్తస కుడా రానే వచిింది, సరిగాి అదే వైపు
కుడ్డ వరసలో లావణూ కూరుిన్నరుఫోను నెంబరులలు .తెలలవారూల మచిటలతోనే సరిపోయింది .
తీస్తకవటం, ఫేస్తబుకుాలో కూడుకవటం టక టక జరిగపోయాయిట ఒక సామర్ట ఏమాటకమా .
ఫోన్, ద్నిలో ఇంటరెనట్ ఉం న ప్రపంచం మన చేతులోల ఉనన భావన కలుగుతుంది .
తెలలవారుఝమన అజయ్ అదదంకిలో దిగాడు.లావణూ వాళ్ా ఊరు వళ్ళాపోయింది .
అదదంకి అటు పటటణం కదు , ఇటు పలెలటూరు కదు న్లుగు సినిమా హళ్ళా .,రెండు డ్డగ్రీ
కలేజీలు, అరడజను ఇంటరెనట్ పాయింటుల, డజను మెడ్డకల్క ష్బప్ లు ,ఒక పోల్దస్ సేటషన్ , పది
మంది పోల్దస్తలుకులపతంగా ., ఇది ఆ ఊరు పరిసిథతిసేటషన్ ., పోల్దస్తలని మొదలయిూందని ఇదేద్ద
రకతపు కధ అనుకునేరు . దేవుడ్డ దయ వలల ఇంక అంత హింస ఊరిని తాకలేదు .
అజయ్ ఎకుావగా బయటి ఊరలలోనే చదవటంతో, ఆ ఊరోల తనకునన మిత్రులు అందరూ
బాలూ మిత్రులేతన బాలూ సేనహితులందరిలోకీ ఎకుావ చదువుకుననది అజయ్ మాత్ర .మే .
కొంతమంది వాూపారాలోలను, వూవసాయంలోను, సిథరపడాలస రావటంతో చదువుకలేదు .
యిన్ చదువుకకపో .కొంతమంది సరిగా చదువుకకపోవటంవలల వాూపారాలోలకి రావాలస వచిింది
.అజయ్ కన్న ఎకుావగానే సంపాదించగలుగుతున్నరు
రియల్క ఎసేటట్ అనన ప్పరుతో భమి ధరకు రెకాలు రావటంతో, ఆ రెకాలు పటుటకొని
బాగానే గడ్డంచ్చరుఒకాగానొకా కొడుకు కవటంతో .అజయ్ న్ననగారు బాూంక లో ఆఫీసర్ .,
అజయ్ ఇంటోల కన్న బజారులోనే ఎకుావ సమయం గడుపుతుంటాడుబాలూ సేనహితులంతా .
కలసి బజారల వంట తిరుగుతుం న, ఆ బజారులకే కళ్ వచేిది.
ఊరికి నడ్డమధూలో పెదద సిమెంటు రోడుి, ఆ రోడుికి ఇరువైపులా చెటుల న్టించటం
అశ్లకుడు మరిిపోయాడేమో, అందుకే వాటి సాథనం లో వాణిజూ సమద్యాలు ఏరుడాియి .
కు ఆ బజారునే ఆశ్రయించి ఉండటంతోచుటుటప్రకాల పలెలటూరుల చ్చలా వర, అది ఎపుుడూ
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రదీదగానే ఉంటుంది అదే బజారు లో అజయ్ చిననన్టి మిత్రుడు.CM ,బటటల వాూపారం
చేస్తతంటాడు .CM అం న ఏ రాష్బినిక అనే అనుమానం రాక మానదురంగు రంగు బటటలతో .
వస్త్ర వాూపారి గనుక .తపు రాజకీయాలతో ఇతనికి సంభందం లేదు, ఆంగలంలో కలత్ మరెింట్
అనే పద్లలో మొదటి రెండక్షరాలని కలపి CM అని పిలుస్తతంటారు.
CM అసల ప్పరు శ్రీనివాస గుపతచిత్రగుపుతడు అందరి తపుులు రాసేత ., ఈ గుపుతడు అందరి
అపుులు రాస్తతంటాడువీళ్ా మిత్ర బృందం లో ఎవరికి డబుి అవసరం వచిిన్ మొదట గురుతకు .
కని వాూపారం చేయాలని ఇంటోల పటుట .ఇంటర్ వరకూ ఇరగదీసి చదివాడు .పుతడేవచేిది గు
పటటటంతో, చేసేది లేక పరీక్షలు రాయటం మానేసి పదుదలు రాయటం మొదలు పెటాటడు, అలా
రాస్తతనే ఉండ్డపోయాడు .బాలూమిత్రులకి తపిుంచి సొంత బాబాయికైన్ వడ్ని లేనిదే డబుి ఇవవడు .
రిమితం కకుండావస్త్ర వాూపారనికే ప, భ క్రయ విక్రయాలు, షేరుల, ఇలా పలు రకలుగా
సంపాదిస్తతన్నడుద్ద్పు అనిన బాూంకులలో ఖ .ు తాలలో పాటు వాటిలోల డబుిలు కూడా
ఉన్నయిఈ బాలూమిత్రులందరికీ ద్ద్పు పదేళ్ళలగా ఈ గుపుతడ్డ వస్త్ర దుకణమే విశ్రాంతి

.

.భవనంగా పని చేస్తతననది
రాత్రంతా లావణూ తో పులహోర కలపిఅలసిపోవటంతో ..కలపి .., ఇంటికి చేరి చేరగానే
మంచం ఎకిా నిద్రపోయాడుమధాూహాననికి న .ుద్ర లేచి సాననం చేసి రెండు మదదలు తిని, టివి .
.మందు కూరుిన్నడు“చితకొాటుట చీరపటుట” లాంటి కరూక్రమాలు వస్తతన్నయి .“ఏంటి న్నన,
కనీసం వస్తతననటుట చెపునన్ లేదు, అది కూడా వారం మధూలో, ఏదైన్ పనుంద్?” అని అడ్డగంది
అజయ్ అమమగారు, మజేగ కలపిన గాలస్త అజయ్ చేతికి అందిస్తత .“అవునమామ, సేనహితుడు
ఒకడు అమెరిక నుంచి వచ్చిడువాడుకవాలసన సెలవులు కూడా .వాడ్డని కలవటానికి వచ్చిను .
చ్చలా ఉండ్డపోయాయి” అని తడుమకకుండా అబదదం చెప్పుశాడుఈ సాఫ్ట వేర్ కంపెనీలలో ఆ .
మాత్రం అబద్దలు ఆడగలగతే తపు బతకలేమని అలా అలవాటుచేస్తకున్నడు అజయ్ఆ మజేగ .
.తాగ బజారున పడాిడు
సరద్గా CM దగిరకు వళ్ళాడుతన .అజయ్ ని దూరం నుంచే చూసి ఆశ్ిరూపోయాడు .
ఊరు మొతాతనికి అదే పెదద .కురీి వేయమని పురమాయించ్చడు దగిర పని చేసే కుర్రవాడ్డని
.రెండంతస్తతలలో విశాలమన భవనం లో ఉననది .బటటలకొటుట“ ఏరా, సాఫ్ట వేరోళ్ాకి వారానికి
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

న్లుగు రోజులు సెలవులు చేసారా ఏంటి? శ్ని , ఆదివారాలు చ్చలటం లేద్ ?” అని నవువతూ
అజయ్ కసం వేయించిన కురీిని చూపించ్చడు , కూరోిమననటుట .“అవునురా జీతం చ్చలటం !
.మ్యడురోజులు ఉద్దూగం మిగలన న్లుగు రోజులు వాూపారం చేస్తకమని పంపారు .లేదుకొటోల
కుర్రాళ్ళా తగితే చెపుు” అన్నడు అజయ్ వటకరంగా .“ మీలాంటి వాళ్ాని పనిలో పెటుటకుం న
కనీ, నేను వాూపారం మానేసి ఇంటోల కూరోినూ అదృషటం మాకొదుదలే అంత !” అన్నడు కసత
వూంగూంగా .“అదేరా నువువ వాూపారం మానేసి ఇంటోల కూరుిన్న నీకు గడ్డచిపోతుంది .న్కు అలా
కదు కద్వేళ్ళా ఆడ్డతే కని డొకాడని పరిసిథతి !” అనటంతో అరథం కనటుట మఖం పెటాటడు
గుపాతనిండదు అని చెపుతన్న అదేరా వేళ్ాతో కంపూూటర్ ఆడ్డసేత కనీ కడుపు .” అన్నడు అజయ్ .
“మీ చదువుకునన వాళ్ాతో ఇదేరా బాబు ఇబింది జోక అని మీరు చెప్పత కనీ అరథం .కదు, నవువ
రాదువీలు చూస్తకొని నవువతాలే కని ఏంటి విశేష్బలు .?” అంటూ కబురలలో మనిగపోయారు.
సాయంత్రం న్లుగు గంటల సమయంలో గుమాసాతని కొటుట చూస్తకమని చెపిు ఇదదరూ
బయటకు బయలుదేరారుఊరికి ఆధారమన గుండలకమమ నది ఒడుిన పొలాల వైపు బండ్డని

.

ఊరికి దూర .నడ్డపాడు అజయ్ుంగా, నదికి దగిరగా పొలం, ఆ పొలం మధూలో ఒక పెంకు
పంచ, ద్ని చుటూట రకరకల కూరగాయల మొకాలు ఆ పొలం గటుటన బండ్డ ఆపి ., ఇదదరూ ఆ
ఇంటి వైపు నడ్డచ్చరుచ బయట వేసి ఉనన నులక మంచం మీద కూరొిని అజయ్ సిగరెట్ పం .
.ఆ ప్రకృతిని ఆసావదిస్తతన్నడు .వలగంచ్చడు“సంక్రాంతికి రావాలసన పంట, మందుగా
శ్రీరామనవమికే వచేిసిందే” అంటూ పొలంలో నుంచి బయటకు వచ్చిడు ద్త .“నీ బొందరా !
శ్రీరామ నవమి కన్న మందే సంక్రాంతి వస్తతంది” అన్నడు అజయ్ .“మమమలన కూడా నీలాగా
ఇంజనీరింగ్స చదివిసేత తెలసేది, ఏది మందు వస్తతంద్ద? పొలం చేసే వాడ్డకేమి తెలుస్తతంది
పండగల గురించి., ఏద్ద వైన్ ష్బపు లో విసీా లాంటోళ్ాం” అన్నడు ద్తఅదేమి దికుామాలన .
.పోలకననటుట ఇదదరూ చూసారు“బావిలో కపులాగా అం న బాగోలేదనిపించి” అనటంతో ఇదదరూ
తలలు పటుటకున్నరు.
ద్త ఇతనొక . అంటుం న ఇతనేద్ద ద్నధరామలు చేసే బాపతు అనుకునేరు ! ద్త !
రుతుఅందుకే అననద్తలో నుంచి ద్తని తీస్తకొని ., అలా పిలుస్తతంటారుఈన్డులో వచేి .
కసం ప్రతి యేడు చంద్ అననద్త డైరీ .అననద్త కరూక్రమంతో వీడ్డకి రోజు తెలలవారుతుంది
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఊరవతల నదికి ఆనుకొని అయిదు ఎకరాల . అసలు ప్పరు వంకటరావు .కూడా కడుతుంటాడు
పొలంలో వూవసాయం చేస్తతంటాడుఇది కక ఊరోల చినన చినన ఆస్తతలు ., సొంత ఇలుల ఉన్నయి .
వాడు తన లాగా వూవసాయం చేయకుండా మంచి ఉద్దూగం .టెక చదివిస్తతన్నడు.తమమడ్డని బ్బ
చేయాలని,తమమడ్డ కం న ఎకుావగా తపిస్తతఉంటాడు.
“మీరు కూరొిని ఉండండ్డ నేను పని పూరిత చేస్తకుని పది నిమష్బలలో వసాతను” అని
వళ్ళాడు పొలంలోకిచలలని గాల ., చకాని పాడ్డ, చ్చకిరి ఎకుావ ,కలుషూం తకుావ, వీడ్డ పని
స్తఖంరా, న్కన్న ఇంక ఇరవై సంవతసరాలు ఖచిితంగా ఎకుావ బతుకుతాడు” అన్నడు
అజయ్ .“అదేంటిరా, అంత మాటనేశావు” అన్నడు గుపాత.
“ఈ సాఫ్ట వేర్ జాబులు, అందులో జబుిలు అంతే కదరామపెసు ద్టకుండానే

!

లు.పి.బ్బ,షుగరుల వస్తతం ననూ” అన్నడు అజయ్ ఇంక సిగరెట్ కలుస్తత .“ఇలా సిగరెట్ మీద
సిగరెట్ తాగతే బ్బపి ఏమి ఖరమ కనసర్ కూడా వస్తతంది !” అన్నడు గుపత.
“ఎనిన సారుల చెపాునురా?” ఇకాడ సిగరెట్ తాగ వదుద, పచిని పొలాలు పాడవుతాయని”,
అన్నడు ద్త పొలంలో నుంచి గుణపం తీస్తకొని లోపల పెడుతూ .“ఇకాడ్డకొచేిదే సిగరెట్
తాగటానికి అదే వదదం న ఎలా?” అన్నడు అజయ్ .“వీడు కలేి అర పెటెటకి నీ అయిదెకరాలు
తగలబడవులేరా” అన్నడు గుపాత .“ఇంతకి ఏంటి అజయ్ ఉనన పళ్ంగా ఊడ్డ పడాివు ? ఆ ఊరు
పొమమననద్ ? ఈ ఊరికడ్ల రమమననద్ ?” అన్నడు ప్రాస కసం ప్రయతినస్తత .“నీక దండంరా
బాబు, మరీ అంత తెలుగు మాటాలడకురా సెలవలు చ్చలా .మా ఆరోగాూలకు అంత మంచిది కదు !
ఉన్నయి, అందుకే వచ్చిను” అన్నడు అజయ్.
“ఇంతకీ అకాడ అమామయిలంతా ఎలా ఉన్నరు?” అని అజయ్ ని అడ్డగాడు వంకటరావు .
“ఏ అమామయిలు?” అడ్డగాడు అజయ్మాకం న ఆవులు .మీ హైటెక అమామయిలు బావా ., అపుులు
తపు అమామయిలు తెలయదుఎనిన సినిమాలోల చూడలేదు !నీకు అంతా రంగులే కద్ .? వీకెండ్
వసేత ఎండ్ లేని ఆనందం, లేసేత పబ్, లేకపోతే కలబ్” అని వటకరంగా అన్నడు .“ఇవనీన
సినిమాలోల తపు నిజంగా ఉండవని లక్ష సారుల చెపిున్ వినరే?” అని అజయ్ కొంత అసహనం
ప్రదరిశంచ్చడుడునన కూరగాయలు మొకాలకి నీళ్ళా పె నట పనిలో ఈ లోగా వంకటరావు అకా .
.నిమగనమయాూడు
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చలలని గాల,రకరకల పూలు చెటల నుండ్డ వీచే స్తవాసన పక్షుల కిలకిలలతో వాతావరణం
ఎంతో ఆహాలదకరంగా ఉననది.అంతా నిశ్శబదం. అజయ్ ఆ మంచం మీద వనకుా వాలపోయి
ఆలోచనలో పడాిడు. గొడవపడి మేనేజరు గురించి,తారసపడి లావణూ గురించి, ఇలా ఆలోచిస్తత,
మెలలగా మగత నిద్రలోకి జారుకున్నడు. పది నిమష్బల తరావత వంకటరావు తన పని పూరితచేసి
వచిి,అజయ్ ని తటాటడు. “భలే నిద్ర ప నటసిందిరా ! రాత్రంతా నిద్ర లేదు కద్” అన్నడు అజయ్,
చెరిగపోయిన జుటుటని దువువకుంటూ. “ఎనిన రోజులుంటావ?” అడ్డగాడు వంకటరావు. “ఆదివారం
రాత్రి బయలుదేరాల . సోమవారం నుంచి మళీల మామ్యలే కద్ !” అన్నడు అజయ్.
పెంకు పంచలోకి వళ్ళల , రెండు పెదద జామకయలు తెచిి, చెరొకటి ఇస్తత , “చెటుట
కయలురా” అని అన్నడు వంకటరావు. “కయలు చెటలకు కయకుండా మనుషులకు కసాతయా?
కసిన్ వాటిని మనం తినగలమా? నువువ నీ అతి” అని అజయ్ అనటంతో , మగుిరూ
ఒకాసారిగా నవావరు . ఇంతలో అజయ్ కి నిష్బ నుండ్డ ఫోను వచిింది. “రాత్రికి చేసాతను,
అపుుడైతే ప్రశాంతంగా మాటాలడవచుి” అని చెపిు ఫోను పె నటశాడు. అపుటికే సాయంత్రం ఆరు
కవస్తతననది. “నేను ఇంటికి వళ్ళల నేరుగా ష్బపుకు వచేిసాత . న్నన ఇంటికి వచేిస్తతంటారు.
ఉదయం కనీసం పలకరించలేదు. కసేపు ఇంటోల కనపడ్డ వసాతను” అని చెపిు గుపాత బండ్డ మీద
ఇంటికి బయలుదేరాడు అజయ్. పొలం పని మగయటంతో , వంకటరావు గుపాత కలసి, గుపాత
కొటుట దగిరకి చేరారు.
“సొంత ఇలుల, ఇంటి మందు కరు ప నటంత ఖాళ్ళ సథలం, ఇంటివనుక న్లుగు మొకాలు
పెంచేంత ఖాళ్ళ సథలం, సగటు మధూ తరగతి కుటుంబం అజయ్ ది. ఇంటికి చేరేసరికి, వాళ్ా
న్ననగారు తెలలని లుంగీ ,బనియ నత మడత మంచం మీద చలలగాలకి కూరొిని ఉన్నడు.
“ఎపుుడొసాతడు ,నీ సేనహితుడు అమెరిక నుంచి ?” అని అడ్డగాడు “ఇంద్కే వచ్చిడు న్నన ,
కసేపు ఆగ వళ్ళల కలవాల” అని చెపాుడు. “నువువ చెపాు పెటటకుండా వచేి సరికి ,ఖంగారు పడాిను.
ఎందుకు వచ్చివో అని” అన్నడు. అజయ్ ఉలకలేదు, పలకలేదు. “ఎలా ఉంది ఉద్దూగం ,పని
ఒతితడ్డ విపరీతంగా ఏమీ లేదు కద్?” అని అడ్డగాడు. “పెదదగా ఒతితడ్డ ఏమీ లేదు న్నన. నెలకొక
వారం రోజులు పని బాగా ఉంటుంది. మిగతా రోజులు మామ్యలే” అని చెపాుడు. ఇదదరూ కలసి
ఇంటోలకి వళ్ళలరు.తనకసం అపుుడే చేస్తతనన పకడ్నల వాసన, మకుాకి బలంగా తాకటంతో
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వంటింటోలకి వళ్ళాడు.అకాడే వంట చేసే గటుట పైన కూరొిని పకడ్నలు ఒకొాకాటి తినటం
మొదలుపెటాటడు.”ఇంక

ఏంటి

హైదరాబాదు

విశేష్బల్ల

?”

అని

వాళ్ా

అమమ

అడ్డగంది.హైదరాబాదుకేమి హాయిగా ఉందంటూ, తినటం పూరిత చేసి నేరుగా CM దగిరకు
వళ్ళాడు.
పెళ్ళాళ్ళా ,పండుగల కలం కకపోవటంతో, కొటుట మొతతం ఖాళీగానే ఉననది. కని CM
మాత్రం చ్చలా హడావుడ్డగా లెకాలు చూస్తకుంటున్నడు. తనకసం వేసిన కురీిలో కూరుిన్నడు
అజయ్. పని చేసే కుర్రాడు గాలస్తలో మంచినీళ్ళా తీస్తకొచిి అజయ్ కి ఇస్తత “ట్ట న్ కఫీ న్
అన్న” అని అడ్డగాడు. “ఇపుుడేమీ వదుద తమమడు మీ అనన కపుు ట్ట కూడా అపుు కింద రాసి, వడ్ని
కూడా వేసాతడు” అన్నడు గుపాత కేసి చూస్తత. ఆ మాటకు గుపాత కపంగా మఖం మారిి, ఆ
కుర్రవాడ్డని “ఏరా ,ఒళ్ళా ఎలా ఉంది? సాఫ్ట వేర్ వాళ్ళా ఎపుుడు పడ్డతే అపుుడు, ఏది పడ్డతే అది
తాగుతారనుకున్నవా ఏంటి? చలలని కక , చిల్కి బ్బరో అడగాల కని” అని అనటంతో అంతా
నవువలోల మనిగపోయారు.
గుపాత అజయ్ వైపు తిరిగ “ ఓ పది నిమష్బలురా! లెకా తేలి వసాత” అన్నడు. పరవాలేదు
అననటుట సైగ చేశాడు అజయ్. రోడుి మీద వళ్ళా ఆటోల ,బస్తసల మోత బాగా వినిపిస్తతననది. ఇవాళ్
రేపు, క్షణం తోచకపోతే అరక్షణంలో చేసే పని సెల్క ఫోనుతో ఆడుకవటం. అజయ్ అమెరిక
నుంచి ఇషటంగా తెపిుంచుకునన ఐఫోనుని, ప్రేమతో తీసి చూస్తతన్నడు. అపుటికే నిష్బ “ఏమి
చేస్తతన్నవు? మిసిసంగ్స యు” అని సందేశానిన పంపింది. “ఎవరిని ఏమి చేసేత ఎవరు ఊరుకుంటారు
?” అని అజయ్ సమాధానం పంపాడు. “ఒకసారి చేసేత కద్ ఊరుకుంటారో లేద్ద తెలసేది” అని
నిష్బ పపింది. “చేసెయూరా బాబు, అంతలా అడుగుతుననపుుడు ఏద్ద ఒకటి చేసెయ్” అని వేణు
వనుకనుంచి అనటంతో అజయ్ ఉలకిా పడ్డ వనకిా తిరిగ చూశాడు.
అపుటికే అజయ్ సెలులని చ్చటుగా గమనిస్తతనన వేణుబాబు వికటాటటహాసం చేశాడు. “ఏరా
ఎంతసేపు అయింది వచిి” అని అడ్డగాడు అజయ్ వేణుని, తన సెల్క జేబులో ద్చేస్తత . “ఇపుుడే
వచ్చిలేరా! కంగారు పడకు ఇంతకు మందువి చదవలేదు”, అని నవవటం మొదలుపెటాటడు.
“ఆఫీస్తలో కల్దగ్స రా! ఏద్ద సహాయం చేయమం నను...” అని దీరఘం తీశాడు, తపిుంచుకవటానికి
ప్రయతినస్తత. “కల్దగా, కలరింగా . . . అయిన్ నీ గొడవ న్కెందుకులేరా! నువువ ఏది
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చేయాలనుకుం న అది చెయిూ” అని వటకరం చేశాడు. “ఇంక ఏంటి విశేష్బలు?” అన్నడు
అజయ్. “ఇంద్కే వంకటరావు చెపాుడురా, సాఫోటడు సెలవులకు వచ్చిడని, ఒకసారి దరశనం
చేస్తకొని వళ్ళదమని వచ్చిను.. ఎలాగూ CM గారికి కూడా మఖం చూపించినటుల ఉంటుంది కద్”
అన్నడు వేణు, “చూపిసాతవు, చూపిసాతవు ఇవావలసన డబుిలు ఇమననపుుడు, ఎకాడ పెటుటకు
తిరుగుతావురా ఆ మఖానిన?” అని CM అన్నడు, తన పనిలోంచి కొంచెం బయటకు వచిి. “ఏ
జనమలో ఏ పాపం చేశా న , నీ దగిర అపుు చేశాను” అన్నడు వేణు .
“ఇంతకీ ఏంటి ఉననపళ్ంగా ఊడ్డ పడాివు ఏంటి సంగతి?” అడ్డగాడు వేణు, అజయ్ ని.
“ప్రతి ఒకాళ్ళా ఇదే ప్రశ్న అడుగుతారేంటో? నేను వచ్చినని ఆశ్ిరూం కన్న అనుమానం
ఎకుావైపోయింది” అనుకుని బాధపడాిడు అజయ్. ఈలోగా గుపాత తన లెకాలనీన సరి చూస్తకుని
చిటాట పుసతకలనీన లోపల సరిద, వీళ్ా సంభాషణలోకి దూరాడు. “ఏరా! వీడ్డకి కూడా ఏద్ద ఒకటి మీ
కంపెనీ లోనే చూడచుి కదరా? తెగ బాధపడుతున్నడు ఉద్దూగం రాలేదని” అని అన్నడు గుపాత
అజయ్ తోటి, వేణు ని ఉదేదశించి. “చికెన్ మొతతం తినేసి, కడ్డ చచిిపోయిందే అని ఏడాిడంట!
వీడ్డలాంటోడు. ఇంజనీరింగ్స అంతా గాలకి తిరిగ ఇపుుడు బాధపడ్డ ఏం లాభం?” అన్నడు
అజయ్. “వీడ్డ బాధ న్ గురించి కదులేరా! నేను తీస్తకునన అపుు గురించి. న్కు ఉద్దూగం
కకుండా ఒక 20 వేలు ఇపిుంచు, వీడు జనమ లో న్గురించి నీ దగిర మాటాలడడు” అన్నడు వేణు
వూంగంగా. “ఐతే ఇవాళ్ సభ పెటుటకుంద్మా?” అడ్డగాడు గుపాత అజయ్ ని. ‘సభ’ అనగా
‘చతురుమఖ పారాయణం’. అరథం అయేూటుట అచి తెలుగులో చెపాులం న ‘ప్పకట’ ఈ
బాలూమిత్రులందరికీ, క్రీడా స్తఫరిత దండ్డగా ఉండడంతో, మహతతరమన ప్పకను తమ అధకరిక
క్రీడగా ఎంచుకున్నరు. రాత్రి తొమిమదిననరకు మొదలుపెటిట తొంగొనేద్క ఆడుతుంటారు. ద్ద్పు
ఆ సభలనీన గుపాత కొటుటలోనే జరుగుతుంటాయి.
అజయ్ ప్రయాణం చేసి అలసిపోయి ఉండటంతో “ఇవాళ్ కదు, రేపు పెటటండ్డ సభ, న్కు
బడలకగా ఉంది” అన్నడు అజయ్. “నేను ఎపుటినుంచో మొతుతకుంటూ ఉన్నను, సాఫ్ట వేరోళ్ా
కసం మన ఊరికి ట్రైన్ వేయించమని” అన్నడు వేణు. “వీళ్ా కసం ఎందుకు వేసాతరు రా ట్రైన్?”
అడ్డగాడు గుపాత. “ఇంతకుమందు మన ఊరోల ఇంటరెనట్ పాయింటుల ఉన్నయా? సాఫ్ట వేరోళ్ళా
సెలవులకొసేత ఇబింది పడతారని పెటిటంచలేదూ! ఇది కూడా అంతే” అనటంతో అజయ్ మఖం
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మండ్డపోయింది .మొదటోల ఇలాంటివాటికి అజయ్ కి కపం వచిిన్ తరువాత తరువాత అలవాటు
అయిపోయింది. అపుటికే సమయం తొమిమది కవోస్తతననది .అజయ్ లేచి “నేను వళ్ళతను రా, రేపు
మాత్రం సభకు సెలవు లేదని చెపుండ్డ” అంటూ ఇంటికి వళ్ళాడు.
బండ్డ

లోపల వళ్ళతండగా,

పకా

ఇంటోల ఉండే అతను

“అజయ్,బాగున్నవా?

ఎపుుడొచ్చివు?” అని అడ్డగాడు. “ప్రొదుదన వచ్చి బాబాయి, ఆదివారం రాత్రికి వళ్ళాపోతాను”
అన్నడు,మళీల ఎపుుడు వళ్ళతవు అనే ప్రశ్న ఎదురు కకూడదు అనే ఉదేదశ్ంతో. సాటక మారెాట్ లో
మంచి అవగాహన ఉనన వూకిత అతను. వాూపారంలో సంపాదించిన ద్ంటోల ఎంతో కొంత ఈ సాటకస
మీద పోగొటుటకవటం అతనికి పరిపాటి. “మారెాట్ బాగా పడ్డపోయేటుట ఉననదే, మీకేమి ఇబింది
ఉండదు కద్!” అన్నడు. అజయ్ కి ఏమి మాటాలడాలో అరథం కలేదు. “ఉద్దూగులను
చ్చలామందిని తీసేసాతమంటున్నరు?” అన్నడు. “ఎవరు తీసేసాతరననది?” అని అడగాల
అనుకొన్నడు. కని రాయేసేత మఖాన పడుతుందని భావించి, “మాకు ఇబింది ఏమి ఉండదు
బాబాయి” అన్నడు. “మా అననయూ కొడుకు రెండేళ్ా క్రితం అమెరిక వళ్ళల అకాడే సెటిల్క
అయిపోయాడు, అంతకు మందు “హైటెక సిట్ట” లో పని చేశాడు” అని చెపాుడు. “ఈ సోదంతా
న్కెందుకురా బాబు” అనుకున్నడు అజయ్. “ నీకు అలాంటి అవకశ్ం లేద్? వళ్ళల రావాల
అబాియి నువువ కూడా ,ఇండ్డయాలో అనవసరం” అన్నడు. అంతలోపు అజయ్ కి ఫోను
వచిింది.ఆ ఫోను చేసి నడ్డక బాలంక చెకుా రాసివావల అని ఆనందంతో అకాడ నుండ్డ మెలలగా
జారుకున్నడు. “ఏమి చేస్తతన్నవు?” అడ్డగంది నిష్బ. “ఉద్దూగం ఎలా సంపాదించ్చలా అని?”
అన్నడు. “అదేంటి, ఏమంది నీ ఉద్దూగానికి?” అననది. “మారెాట్ పడ్డపోయి, ఉద్దూగాలు
పోతాయని మా మారెాట్ బాబాయి చెపాుడు” అనటంతో కిలకిలా నవివంది నిష్బ. ఆ నవువలో ఓ
అరగంట మనిగాడు అజయ్.
తరువాత రోజు అజయ్ వాళ్ా న్ననగారికి భోజనం తీస్తకొని బాూంకుకు వళ్ళాడు. బాూంకు
చ్చలా రదీదగా ఉననది. నేరుగా తన తండ్రి దగిరకి వళ్ళల భోజనం ఇచ్చిడు. “మీ అబాియా సార్ !
ఏమి చేస్తతన్నడు?” అని అడ్డగాడు, బాూంకు పని మీద వచిినతను. “హైదరాబాదులో సాఫ్ట వేర్
ఇంజనీర్ గా పనిచేస్తతన్నడు అని చెపాుడు కించిత్ గరావనిన ప్రదరిశస్తత. “అవున్! ఎంతిసాతరు
అబాియి జీతం” అని అడగటంతో అకాడుననవాళ్ాంతా అజయ్ వైపుకు తిరిగ చూశారు, తనేద్ద
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నలభై ఏళ్ళా నడ్డచిన గొడవకు తీరుు చెపుతన్నడననటుట. “న్కు ఎంతోసేత వీడ్డకెందుకు? పిలలనిచిి
పెళ్ళామన్న చేసాతడా?” అని తిటుటకున్నడు. కనీ చెపుక తపుని పరిసితతి “భోజనం పెటిట రెండు వేలు
ఇసాతరు. రెండుపూటలా ట్ట కూడా పోయిసాతరు” అనటంతో అంతా ఒకాసారిగా నవావరు,
అడ్డగనతనితో సహా. “తికా కుదిరాివు” అననటుట చూసాడు అజయ్ వైపు వాళ్ా న్ననగారు. “
మీలాగే మీవాడు కూడా మంచి చమతాారండ్డ” అని పొగడాడు. నిజానికి అజయ్ వాళ్ా న్ననగారు
చ్చలా తకుావ మాటాలడతారు. అనవసరంగా ఎవరితోనూ మాటాలడరు. బాూంకులో పనులు
చేయించుకొవటానికి ఇలా భజన చేసాతరు కబోలు అనుకుని అజయ్ అకాడ్డ నుండ్డ బయటకు
జారుకొని నేరుగా గుపాత దగిరకు వళ్ళాడు.
“రాత్రి బాగా నిద్ర పటిటంద్ దొరా? అకాడ లాగా మా ఊరోల ఏ.సిలు గట్రా ఉండవు కద్”
అన్నడు గుపాత. అజయ్ ఏమి మాటాలడలేదు. “పద్ బాూంకు ద్క వళ్ళల వద్దం” అన్నడు అజయ్
తో, డబుిల కటటలను ఒక నలలని బాూగులోకి సరుదతూ. “ఇపుుడు అకాడ నుంచేరా రావటం, కసేపు
ఆగ వళ్ళదం” అన్నడు అజయ్. “ఎకుావ చేయకు రాజా! ఊరోల మీ న్నన చేసే బాూంకు ఒక న కదు,
చ్చలా ఉన్నయి” అంటూ లేచి బయటకు బయలుదేరారు. “ఏమి చేస్తకుంటారురా అంత డబుి,
న్లాగా లేని వాడ్డకి ఇవొవచుి కదరా!” అన్నడు అజయ్. “నీ దిషిట తగలేరా! వాూపారం దెబితింది,
పది రూపాయలకు కూడా కరుిలు గీకుతుండేసరికి, మీకు వయిూ రూపాయల కటట కూడా లక్ష
లాగా కనిపిస్తతందేమో” అన్నడు. “నిజమేరా, ఈ మధూ డబుిలు వాడటం చ్చలా అరుదు
అయిపొయింది. ప్రతిద్నికి పాలసిటక కరుి గీకటమే” అన్నడు అజయ్. “అతిగా గీకకు, పుండు
పడుతుంది” అన్నడు గుపత.
బాూంకు నుంచి తిరిగ వచేిసరికి సాయంత్రం న్లుగు అయిూంది. వీళ్ళా వచేిసరికి అకాడ
రాజుగారు వీళ్ాదదరి కసం ఎదురు చూస్తత ఉన్నడు. రాజు అనగా సతూన్రాయణరాజు ,
వయస్తసలో మిగతా వాళ్ా కన్న రెండు మ్యడేళ్ళా పెదదవాడు. బాగా ఆసిత కలవాడు. చదువు రాక,
వాూపారం కలసిరాక, చివరకు రాజకీయాలోలకి దిగాడు. రోజు ఉదయానేన ఖదదరు బటటలు
తొడుకొాని, పారీట కరాూలయానికి వళ్ళల కలయాపన చేయటం, సభలకు ధరానలకు జన్నిన
సమీకరించటం, పారీట తరపున మంచి పనులు చేయటం ఇలా చ్చలా రకల ‘టం’ లు చేస్తతండటం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఇతని పని. గురితంపు కసం రోజు ఏద్ద ఒక వూవహారంలో వేలు పెడుతుంటాడు. కొనిన
సందరాిలలో చెయిూ విరగొిటుటకుంటాడు.
రాజకీయం అం ననే ఎదుటి వాడ్డని ఎపుుడు ఏమని తిటాటలా అని చూస్తతంటారు.అలాంటి
రాజకీయాలను ఇపుుడ్డపుుడే రుచి చూస్తతన్నడు కద్, తనలో ఉనన మంచి కన్న, ఎదుటి వారిలో
ఉనన చెడు గురించే ఎకుావ మాటాలడుతూ ఉంటాడు. చిననపుటి నుండ్డ ఇంతే, తరగతి గదిలో
గుంపు కటటటం, వీడ్డకి మారుాలు ఎకుావ రాకపోయిన పరవాలేదు కని, పగవాడు మాత్రం పాస్త
కకూడదు అనుకునేవాడు. ఎలాగైన్ పెదద న్యకుడైపోవాలని ఆశ్యంతో బతుకుతున్నడు.
అజయ్ రాజుగారిని చూడగానే “ఏం రాజుగారు ఎలా ఉన్నరు? మన ప్రభుతవం, ప్రజలు ఎలా
ఉన్నరు?” అన్నడు. “నేను, న్ ప్రభుతవం అంతా బాగానే ఉన్నమ. ప్రజలే బలసిపోయారు. నినన
అనగా ఊరిలో దిగ ఇపుటిద్క కనపడలేదు” అని అజయ్ ని ఉదేదశించి అన్నడు. “అదేమీ కదు
రాజుగారు, మీరే ప్రజలకి అందుబాటులో ఉండటం లేదు” అన్నడు. ఇదదరూ అలా రోడుి మీద
వచిి, రాష్ట్ర, దేశ్, ప్రపంచ రాజకీయాల గురించి మాటాలడుకుంటున్నరు. మాటాలడుకుంటున్నరు
అనటం కం న, రాజు గారు చెపుతన్నడు, అజయ్ ఆలకిస్తతన్నడు. సంకీరణ ప్రభుతావల గురించి
సంకిలషటమన సమాసాలతో వివరించ్చడు.
అపుటికే సాయంత్రం ఏడుననర అయిూంది.గుపాత,రాజు గారు,అజయ్ కలసి రెండు
హండాల మీద ఊరికి ఐద్రు కిల్దమీటరల దూరంలో ఉనన పంజాబ్బ ద్బాకి వళ్ళారు. బయట పెదద
తొటిటలో ఉనననీళ్ాతో మఖం చేతులు కడుకొాని లోపలకి వళ్ళతున్నరు. ఆ ద్బా యజమాని
నిజంగా పంజాబ్బ వాడు అవు న కద్ద కనీ, హిందీ మాత్రమే వచుి. పరుగు పరుగున వీళ్ాకు
ఎదురు వచిి రాజు గారిని చూసి “నమసేత రాజా సాబ్ కైసే హాయ్ ఆప్ , బైటియే” అని
నమసారిస్తత పలకరించ్చడు. అకాడ పని చేసే కుర్రాడ్డని కేకేసి “జాగ్రతతగా చూస్తక” అని అరథం
వచేిలా చెపిు వళ్ళాపోయాడు.
అందరు కలసి తలా రెండు రోటిలు తిని బయటకు వచ్చిరు. ద్నికి ఆనుకుని ఉనన ఖాళీ
సథలానిన చూపిస్తత, “ఈ సథలానిన రాజుగారు నేను కలపి తీస్తకొన్నమ అజయ్” అన్నడు గుపాత.
“ఏమి చేస్తకవటానికి? ఏమి పండ్డసాతరు?” అన్నడు. “ఛ! పండ్డసేత ఏమోస్తతంది, మహాఅయితే
పంట తపు, పాలట్స వేసి అమమటానికి తీస్తకున్నమ” అనటంతో అజయ్ అవాకాయాూడు.
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“ఇకాడ్లవరు కొంటారు? అయిన్ ఇది పొలం కద్ ?” అన్నడు అమాయకంగా. “పిచిి డబుి ఉనన
సాఫ్ట వేరోడు ఎవడో ఒకడు కొంటాడులే, ఇవాలట పొలాలే రేపటి పాలటుల అజయ్” అనటం తో
అజయ్ కి అరథం అయింది. కని కనీసం ఊరు ఇంత పెరగటానికి కనీసం ఇంక మపెసు నలభై
యేళ్ళా పడుతుందేమో” అన్నడు అజయ్. “అవి మాకు అనవసరం” అని మకత కంఠంతో
అన్నరు. తిరిగ గుపాత కొటుట దగిరకి చేరారు. అపుటికే బాలూ మిత్రుల బృందంలో మిగలన సభుూలు
సిదింగా ఉన్నరు. అజయ్ ,గుపాత ,వేణు ,వంకటరావు, రాజుగారు అంతా లోపలకి చేరారు.
[కొనసాగంపు వచేి నెల సంచికలో]

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

స్తహితీ ముచ్చట్లల
~ కినిగె పత్రిక

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సమీక్ష: సాహితీ మచిటుల
రచన: కినిగె

ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత

లంకు

:

http://patrika.kinige.com/?p=1104http://patrika.kinige.com/?p=329

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సాహితీ మచిటుల
పరశురామప్రీతూరథం
మధున్పంతుల సతూన్రాయణ శాస్త్రి తన “ఆంధ్ర రచయితలు”లో వేల్లరి శివరామశాస్త్రి ప్పరు
ఎతుతకుని ప్పరా కకమందే ఇలా అంటారు: “శాస్త్రి గారి జననమ 1892లో. 1926 సంవతసరమ శాస్త్రి
గారి జీవితలో నొక పెదద మారుు తెచిినది. మపుది న్లేిండల వయస్తస ద్టిన తరువాత నునన
శివరామశాస్త్రి గారు వేఱు.”
ఏమంది 34 ఏళ్ల వయస్తసలో శివరామశాస్త్రి గారికి? ఈ మడ్డ వేసేసి, అపుుడు ఆయన జీవిత కథ
చెపుడం మొదలుపెడతారు. వేల్లరి చినన వయస్తలోనే పెదద పండ్డతుడు. సంసాృతంతో పాటూ ఇంగీలషు ,
ఫ్రంచి, బెంగాల్ద భాషలోల కూడా దిటట. ద్నికి తోడు చెళ్లపిళ్ల వేంకట శాస్త్రి గారి దగిర శిషూరికం. పదూ
రచన్,

శ్తావధాన్లతో

పాటూ,

తమ

గురువులైన తిరుపతి వేంకట కవుల తరుపున
పండ్డతయుద్ిలోల

పాల్దినేవారు.

“నినున్

గెలవగ వచిిన్ నిదె సభం జేయింతువో?
వతుతవో?” అని తొడలు చరిచే నూనూగు
మీసాల పౌరుషం. గురువుల గొడుగు ద్టి
బయటకు వచిి సంసారంలో పడాిక చ్చలా
నిషటగా సాహితూ సేవలో నిమగునడయాూరు.
పురాణ

గ్రంథల

అనువాదం,

ఫ్రంచు

సాహితూం ప్రేరణతో వచన వాంఙ్మయ రచన, షేక సిుయర్ ప్రేరణతో న్టక రచన, ‘ధవన్ూలోకం’
తెనిగంపు, అనినంటికన్న మఖూంగా ఏడాశావసాల ప్రబంధం “మణిమేఖల” రచన... ఇలా కలానిన
గడ్డపారు. “మణిమేఖల” వినన వాళ్లందరూ ద్ని సొగస్త గురించి ఇంక పదిమందితో చెప్పువారట.
అపుుడు తగలంది మొదటి దెబి. ఈ గ్రంథలనీన పెటెటన పెటుటకుని తోటి కవి సమృతి సభకు వళ్ళత దొంగలు ఆ
పెటెట కొ నటశారు. అయిన్ నిసుృహను ద్టుకుని ఎలాగో పుంజుకున్నరు. తరువాత వంగ వాఙ్మయం
ప్రభావంలో పడ్డ వంద పైగా కథలు, ఆరు న్టకలు రాశారు. ఇంక ఎ నన భాష్బూలు, అనువాద్లు,
వేద్ంతంపై చినన చినన పుసతకలు కూడా రాశారు. ఒక రోజు ఉననటుటండ్డ ఇలుల తగలబడ్డంది. ఇంత
సాహితాూనీన అగనదేవుడు న్లకలోత పూరాగా జుర్రుకుని ఋజువు లేకుండా తుడ్డచిపె నటశాడు. ఇదీ 1926
వ సంవతసరమలో 34 యేళ్ల వయస్తలో వేల్లరి గారి జీవితంలో వచిిన పెదద మారుు. విదూను
ద్దచుకవటం అసాధూం అంటారు నిజమే. కనీ విద్ూ ఫలాలన ద్దచుకవచుి. కళ్ళకరుణిణ సృజన వైపు

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

నె నట ఎ నన ఉత్రేుేరకలోల, ఆ కళ్ అనశ్వరంగా కలానికి ఎదురు నిలచి ఒక ప్పరుగా తననూ
నిలబెడుతుందనన

ఆశ్

కూడా

ఒకటి.

పైకి

ఒపుుకున్న

ఒపుుకకపోయిన్,

చెపుుకున్న

చెపుుకకపోయిన్ను. మరి అలాంటిది ఒకా రోజులో మొతతం సృజనంతా ఆనవాళ్ళల లేకుండా
తుడుచిపెటుటకుపోతే. (మనం మెయిలోల న, ఆనెసల నల న ద్చుకునే పీడ్నఎఫ్ వరినుల మాత్రం నిజంగా అంత
శాశ్వతమా?) వేల్లరి వారికి ఇది ఎంత పెదద దెబోి ఆయన తరావత రాసిన పద్ూలోలని వేదన చెబుతుంది:
ఉ. కలితి విలుల సరవమను గాలితి పాత్రమల్లచుమటుటగా
గాలితి వలలయున్ ధనమ కలితి వలలయు ధానూరాస్తలన్
గాలితి వునన వలలయును గాలిన గాలితికక గ్రంతమల్క
గాలిన నీకు నజవలన! కడుది నిండ్లనొ? కలు నిండ్లనొ?
ఈ సంఘటనతో ఆయన ఉతాసహం ఉస్తరుమందట. స్తరవరం అనే ఊళ్ళా తోట కొని అకాడో
కుట్టరం కటుటకుని చ్చలా ఏళ్ళల ఒంటరిగా గడ్డపారట. తరావత కూడా ఏవో రాశారు. కనీ మరి ఆ
“మణిమేఖల”! ఇంక ఎ నన రచనలు! అవనీన ఉం న ఇపుుడు విశ్వన్థ పుసతకలునన అరలోలనే దీటుగా
ఈయన పుసతకలు కూడా బారులు తీరి ఉండేవేమో. అయిన్ అది అంత తేడా కలగజేస్తతంద్? వాళ్లంటూ
పోయాక, మనం భుజాలకెకిాంచుకుం న విశ్వన్థకేం ఒరిగందీ, వదిలేసేత వేల్లరికి ఏం పోయిందీ అని
కూడా అనిపిస్తతంది. ఈ ఉదంతం మనకేద్ద చెపాుల. మన కీరిత కపీన్ల గురించీ, వాటి పెళ్ళస్త పున్దుల
గురించీను. అవనీన ఒపుుకున్న కూడా... ఆ కవి మనస్తలో పుటిటన ప్రపంచం, అతణిణ కొన్నళ్ళల ఊగంచి
అందులోనే మంత్రమగుిడై బతికేటుట చేసిన ప్రపంచం, ఇపుుడు ఎవరికీ ఎపుటికీ అబధూంగా మారిపోవటం,
మ్యస్తకుపోవటం... ఆయనకు కకపోయిన్, మనకే ఏద్ద లోటు.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

ఆనందగజపతిన్ూయం
విజయనగరం ఆనంద గజపతి మహారాజు ప్రధాన పాత్ర వహించిన ఎ నన పిటట కథలోల ఇదొకటి.
‘ప్రన్స ఛారిమంగ్స డారిలంగ్స’ అనే చిరు వాూసంలో తనికెళ్ా భరణి రాశారు. ఒకసారి రాజావారి
అంతరంగక కరూదరిశ చ్చగంటి జోగారావూ, రాజా వారూ కలసి సాయంత్రం పూట వాూహాూళ్ళకి
బయలేదరారు:
“జోగారావు గారూ మీ అబాియేం చేస్తతన్నడయాూ?”
“.......”
“జోగారావు గారూ మిమమలేన”
కళ్లనిండా నీళ్ళల కుకుాకున్నడు జోగారావు గారు.
“అదేమిటండ్న, ఏమయిందీ?”
“వాడు పుటుటగుడ్డి బాబూ. ఏమీ చేయలేని అసమరుథడు”
రాజావారు కడుపులో చెయెూటిట దేవినటటయింది. చ్చలా
నొచుికున్నరు.
“ఓ పనేేసేత! మీ వాడ్డకి సంగీతమేమన్న నేరిుసేత”
“నేరిుసేత

ఏద్ద

కలక్షేపంగా

ఉండొచుి...,”

నసిగారు

జోగారావు గారు.
“కలక్షేపం కదండ్న.. జీవనభృతి.. అపారమన కీరీతనూ...”
“సరే వంటనే... ఫలాన్ చోట సంగీత కళ్ళశాల నిరిమద్దం”
“మా ఒకా కురాడ్డ కసం – కళ్ళశాలా...”
“ఏమోనండ్న ఏది ఎలా జరగాలో అలాగే జరుగుతుందీ. ఈ విజయనగరం సంగీత కళ్ళశాలకి మీ
వాడ్డ వలల బ్బజం పడాలని రాస్తందీ... జరిగంది!”

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వదంతిగా బతక గలగటం. . .
“ఇకాడే ఒక స్త్రీతో వుండేవాడు – అతని వదదకి వచేి వాళ్ళా తకుావ. అతనెలలపుుడూ నలలమందు
తినేవాడు – అతనిది చ్చలా నికృషటమన జీవితం – న్ పకావాడే ఐన్ నేనతడ్డని తపిుంచుక తిరిగేవాణిణ.”
ద్ద్పు పదైదు సంవతసరాలు ఊరూరూ తిరిగ, మనిషి మనిషినీ కలుస్తకొని శ్రత్ జీవిత చరిత్ర రాసిన
హిందీ రచయిత శ్రీ విషుణ ప్రభాకర్ కి ఎదురైన ఒక జవాబు ఇది.
శ్రత్ అం న చ్చలామందికి కసత మేధో పటాటోపం సమకూరగానే సిగుి పడ్డ ద్చుకునే
వానరబుల్క ప్రేమకథ. మన తెలుగు వాళ్లకి శ్రత్ మఖం
తెలుస్త, అతని కలునిక ప్రపంచ్చల్ల తెలుస్త. కనీఅతని
జీవితం గురించి తెలసింది చ్చలా తకుావ. దిగంబర కవి
జావలామఖి “శ్రత్ జీవన దరశనమే ఒక జాతీయ నవల”
అని రాసిన వాూసంలో శ్రత్ జీవితం గురించి కొనిన
తెలయని విషయాలు చెపాురు. తన జీవితం గురించి
తెలయటం శ్రత్ కు అంత ఇషటం లేదని కూడా ఈ
వాూసంలో తెలుస్తతంది.
“కొన్నళ్ా తరావత మీరూ వుండరు. నేనూ వుండను.
న్ వూకితగత జీవితానిన తెలుస్తకవాలనే అభీష్బటనిన ఎవరూ
వూకతం చేయరు. ఆన్డు న్ రచనలన మాత్రమే తీస్తకొని
చరిిసాతరు.

కని,

న్

జీవితానిన

తీస్తకొని

ఎవరూ

చరిించరు.”
నిజమే, ఎవరూ శ్రత్ విషయంలో ఎవరూ అతని
రచనలు చదివి అతని జీవితానిన గురించి తెలుస్తకవాల్ద
అనుకరు. కనీ చ్చలా ఇషటంగా దగిరగా చదివిన వారికి మాత్రం, ఆ పదితైన ప్రపంచ్చల వనుక పూరితగా
మస్తగు తీయటానికి వరుస్తతనన పరమ అరాచక హేలా ప్రపంచ్చల సందడ్డ వుందని కొంతైన్ అనుమానం
కలుగుతుంది.
అరాచకం అవధులు ఏ కలానికైన్ మారుులేకుండా నికరంగానే ఉంటాయి. ద్ని అటటడుగు
తలం గటిటది. అకాడ్డద్క వళ్ళల కొటుటకున్నక ఇక అంతకన్న లోతుకు జారలేరు. ఈ వాూసం చదివితే శ్రత్
ఆ అటటడుగుని అందుకున్నడనే అనిపిస్తతంది:

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

“శ్రత్ తాగేవాడు – తాగేసిన ఖాళీ సీసాలన వచిి పోయేవారి దృషిటలో పడేటుల బహిరంగంగా,
అందరి చూపులానకరిించేటులగా ఒక అలంకరంలా ప్రదరిశంచేవాడు – అలానే నలలమందు తినే విషయంలో
కూడా ఎలాంటి ద్పరికం ఉండేది కదు – ఆయనలో ఎకాడా సహజంగా రచయితలోల కనిపించే
‘ఆదరశశూరతవం’ కని, హిపోక్రసీ కని, కీరితకండూతికని, అహంభావుకత కని ఏ మాత్రం కనిపించేది
కదు. ఆయనిన చూడగానే ‘సభూలోకం’ ఛెళ్ళలన చెంప దెబి తిననటుటగా దిమమ తిరిగపోయేది – ఆయన
ప్రవరతనలో ఎకాడా దురుస్తతనం కూడా వుండేది కదు – సభూలోకనికి సవాలుగా నిలుచునన శ్రత్
పెదదలనబడేవారికి శేషప్రశ్నగానే కలతపెటాటడు.”
కనీ మరి శ్రత్ ప్రపంచ్చలు ఈ అటటడుగు ద్క వళ్ళల ైరరూం చేసినటుట కనిపించవు. (ఒకా
‘దేవద్స్త’లో

తపు.)

శ్రత్

తాను

వళ్ళలన

లోతులోలకి

తన

సాహితాూనిన

పటుటకెళ్ళల

ైరరూం

చేయలేకపోయాడేమో. శ్రత్ కన్న, మన చలానికే ఆ ైరరూం ఎకుావ అనిపిస్తతంది. ఒక సారి రవీంద్రన్థ్
ఠాగూర్ “నీవు ‘సీవయ చరిత్ర’ ఎందుకు రాయవూ?” అని శ్రత్ ప్రశినసేత – “గురుదేవా! ఇంత
గొపువాణణవుతానని తెలసివుం న, నేను మరో రకంగా బతికి వుండేవాణిణ” అని శ్రత్ సమాధానమిచ్చిడట.
ఇదే శ్రతుతకూ, చలానికీ ఉనన తేడా. చలంలో ఈ దవంద్వలు లేవు.
జావలామఖి వాూసంలో నచిిన ఒక వాకూం: “ఆయా స్త్రీలతో వుండే సంబంధాలన బటిట శ్రత్ ఒక
వదంతిగానే బతికినంతకలం మిగలపోయాడు”.

లాఘవం – ఉదేవగం
ఈ మధూ ఎకాడో చదివిన వాకూం “ఉలని లాఘవంగా తిపుటం వలల పు నట శిలుం ఒకలా ఉం న,
ఉలని ఉదేవగంతో ఊగపోనీయటం వలల పు నట శిలుం మరోలా ఉంటుంది.” ఇందులోని స్తచనని రచనకూ
అనవయించుకవచినిపించింది.

రచనల్దన

రకలుగా

విడదీయవచినిపించింది:

నడ్డపించి

రాసిన

రచన

ఒకలా

అలా

కలానిన

రెండు

మెళ్కువగా

ఉంటుంది.

కలం

నిభాయించలేని ఉదేవగంతో కగతానిన చింపుకుంటూ రాసే
రచన ఒకలా ఉంటుంది. ఈ మధూ ఇంద్రగంటి హనుమచ్చఛస్త్రి
రాసిన వాూసం “గురజాడ వాల్దమకి”లో ఇదే భావం మరోలా
వివరింపబడ్డంది. ఆయన మాటలవి:
Electric shock వంటి అనుభవాఘటటనం ఏ
సహృదయుని కొటిట వివశుని చేస్తతంద్ద అతని హృదయమను

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

చీలుికొని కవితవం ఎగసిపడుతుంది. ద్నికి తగన భాష్బ సహకరం దొరికితే అదే సావదయోగూమయిన
కవూం

అవుతుంది.

కవూమలోని

ప్రతి

మాట

పఠితను

పటుటకొని

అంతరింద్రియాలలో

మారుమ్రోగుతుంది.
తలలో

కలుంచుకొనిన

ఆవేశ్మనూ

కవితవమలాగే కనపడుతుంది.

అదీ

సావదుగానే

అనుభవమలోకి వస్తతంది. కని తాతాాలకంగా మెరసి పోతుంది. ఇందులో కవి దిదుదతుంటాడు.
మొదటిద్నిలో కవిని పటుటకలేమ. పాలలో వననవలె అంతటా నిండ్డపోయి అగోచరుడవుతాడు.
సంసాృత వాంఙ్మయంలో మొదటి కక్షూకు చెందిన వారు వాల్దమకి, భవభతి, జయదేవుడు
మొదలయిన వారు. రెండవ కక్షూలోని వారు కళ్ళద్స్త, మాఘుడు, శ్రీహరుిడు మొదలయినవారు.
పూరావంధ్ర వాఙ్మయంలో పోతనన, తాూగయూ ప్రభృతులు ప్రథమ కక్షూకు, తికానన, స్తరనన, శ్రీన్థుడు
మొదలగు వారు రెండవ కక్షూకు చెందుతారు.

ఒక కొంటె కిరణం, నలగన కయితం ఉండ.
“సీన్ తీసే మందు రోజు అసిసెటంట్ డైరెకటరు – స్క్ాేపుట చూసి కవలసిన
సెుషల్క ప్రాపరీటస్ (అం న మంచం, టూత్ బ్రష, దువవన మరచెంబు –
ఇలాంటివి) లస్తట వేస్తకుని ప్రొడక్షన్ మేనేజరుకి చెపిుమరానడు సెట్ లో
ఉండేటుల చూసాతడు. ఆ లస్తటలో చూసేత ‘ఒక కొంటె కిరణం, నలగన కయితం ఉండ’ అని ఉన్నయి.
స్క్ాేపుటలో చూసేత ‘పడుకునన అబాియిని కిటికీ లోంచి ఒక కొంటె కిరణం వచిి పొడ్డచింది. అతను అటు
తిరిగ దుపుట్ట మొహం మీదికి లాకుాన్నడు’ అని వుంది. ఇంక సీనులో ‘అతని మొహం నలగన
కయితంలా వుంది’ అని వుంది. గ్రాఫికస అందుబాటులో వునన ఈ రోజులోల రమణ గారి భావం తపుక
తీస్తకురావచుి – కనీ ఆ రోజులోల మా అసిసెటంటు కగతం వుండలోంచి మొహం ఎలా తయారు చేద్ం
అనుకున్నడో ఇపుటికీ అరథం కదు.” – బాపు ‘మా సినిమాలు’ వాూసం నుంచి.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

కొతా పుసాకాలు

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

సమీక్ష: కొతత పుసతకలు
రచన: కినిగె

ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక http://patrika.kinige.com
కలం: జనవరి102 4
శాశ్వత
:

http://patrika.kinige.com/?p=1117

లంకు
http://patrika.kinige.com/?p=329

©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మిటూట రో డ్డ పుసత కం
మిటూటరోడొచ్చిడు. న్మిని ‘మిటూటరోడ్డ పుసతకం’ కొతత ఎడ్డషన్ వచిింది.
గత ఎడ్డషన్ కీ ఈ ఎడ్డషన్ కీ ఒకా మఖచిత్రం మాత్రమే తేడా కదు (పాతది
బాపు మఖ చిత్రం, ఇపుుడు తోట వైకుంఠం మఖచిత్రం). లోపల కొనిన కథలు
ఇపుటి ద్క పుసతక రూపంలో వలుగు చూడనివి వచిి చేరాయి. అంతే కదు,
ఇన్నళ్ళలగా మనం కేవలం న్మిని అక్షరాలోలనే రూపాలు వతుకునన పాత్రలు
ఇపుుడు ఫొటోలోల మ్యరుతలుగా ఈ పుసతకం చివర ప్రతూక్షమయాూరు. న్మిని
అమమ ‘సినకా’, న్నన ‘న్రపు’, ‘బూలోక రంబ’, ‘ఉమమడు’, ‘గూనయోూరు’, ‘మనికననడు’, ‘కర్రెకా’,
‘బకాతత’... వీళ్లందరి ఊహా చిత్రాలకూ ఇపుుడు మఖాలు అతికించుకవచుి మనం.
~ లభూం

మరువం
‘మరువం’ బాలగుతో సందడ్డ చేసిన ఉష్బరాణి తొల కవితా సంపుటి ఇది.
కవితావకశ్ంలోకి ఎగరిన, ఎగురుతోనన, ఎగరాలని రెకాలలాలడ్డసోతనన గువవ
పంకుతల గుంపు ఈ పుసతకం నిండా. కొనిన గువవలు గరవంగా ఎతుతలోల , కొనిన ఆ
ఎతుతల ఆకంక్షలన మాత్రం ద్చుకునన ఎదలోత తుళ్ళలపోతూ. మనుమందు స్తనినతంగా
తెలలగా విపాురనునన రేకల మృదుతావనికై ప్రస్తతతం ఇకాడ తేలవచిి సోకుతోనన
మరువంపు తావి ఎ నన ప్రమాణాలు చేసోతంది. మరిచిపోకూడని ఇంక మాట, ఈ
పుసతకం చేతులోల తీస్తకవటానికి చూడమచిటగా ఉంది.
~ లభూం

ఊహాచిత్రం
“ఒక భావుకుని స్తందర సవపానల్దన, ఒక మంచి మనిషి ఆశ్య వాంఛల్దన,
వైవిధూభరితంగా వలువరించిన కథనికలు ఇవి. చదివించే గుణంతో పాటుకథ
చెప్పు విధానంలో తనదైన నపుణాూనిన రుజువు చేస్తకున్నడు సతూప్రసాద్. సామాజక
కేంద్రం నుండ్డ సాగన మానవసంబంధాల వృతాతలు ఈ కథంశాలు. రచయిత
అధూన శీలానికి, జీవితానుభవానికీ మాత్రమే కక, ఒక కథశిలు ప్రయోగశీలతకి
కూడా ఇవి నిదరశన్లు.” అంటున్నరు సాహితీ విమరశకులు విహారి. ~ లభూం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

విశ్వవిజేత విజయ గాథ
ద్సరి న్రాయణరావు అభిమానుల కసం, అరుదైన ఫొటోలం న ఇషటపడే
వారి కసం, తెలుగు సినిమా కలసికస గా మిగలపోయిన కొనిన సినిమాల తెర
వనుక సంగతులం న చెవి కస్తకునేవారి కసం... ఈ పుసతకం. ఈ ప్పజీలోల మన
గురుతలో మిగలపోయిన సినిమాలెనిన ఉన్నయో చూసేత, ఒకటి గురొతచిి
ఆశ్ిరూమేస్తతంది. ద్సరి న్రాయణరావు కన్న గొపు దరశకులుండవచుి, కనీ
హిటుల రాలిటంలో ఆయనంత కనిససెటనీస ఉనన దరశకులు తెలుగులో అపుటికీ
ఇపుటికీ లేరేమో అని. పుసతకనిన కలెకటర్స ఎడ్డషన్ల చ్చలా ఖరీదుగా మద్రించ్చరు. చేతిలోకి తీస్తకున్నక
ప్పజీలనీన తిపిు చూడకుండా వదిలపెటటం.
~ లభూం

ఊబ్బలో దునన
బాలగరు వేణు ఈ పుసతకం ప్రతేూకత ఇలా చెపుతన్నరు: “డాకటర్ కేశ్వరెడ్డి
గారు ‘అతడు అడవిని జయించ్చడు’ 1984లో రాశారు. అపుటికి 14
సంవతసరాలమందే

1970లో

న్గరాజు

గారి ‘ఊబ్బలో

దునన’ నేరుగా

పుసతకరూపంలో వచిింది. ఈ రెండు నవలల్ల ‘చైతనూ స్రవంతి’ (ఛాయల) లో
రాసినవే. రెండ్డటికీ స్తఫరితనిచిిన నవల ఒక న- అది హెమింగేవ రాసిన ‘The old
man and the sea’.”
ఊబ్బలో

కూరుకుపోయిన

దుననను

రాజకీయంగా

అవినీతి

అసమరథతల

ఊబ్బలో

కూరుకుపోయిన సమాజానికి ప్రతీకగా చేస్తకుని పుసతకం. ప్రతీ వూకిత నుంచీ తన వంతు నిరంతర
ప్రయతనం ఉం న తపు ఆ ఊబ్బలోంచి బయటపడదనన ప్రతిపాదనను మన మందుంచుతుంది.
~ లభూం

పెదిద భొ టల స్తబిరామయూ నవలలు
“అయితే ఈ జీవితం గురించి మనకి చెప్పుది ఎవరు? నేను చూడని
కొతతకణం వైపు బైన్కులర్స పెటిట చూపించేది ఎవరు? ఒక పుసతకం. ఒక జజాాస.
ఒక ప్రశ్న. ఇదిగో అలాంటి ప్రశ్నలనినంటినీ తలకెతుతకని తిరిగే పెదదమనిషి
ఒకయన వున్నడు. పెదిదభొటల స్తబిరామయూ అంటారు ఆయనిన. మృతుూవుని

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రకతం రంగులో కళ్ళారా చూసినవాడు. తలలప్రేమని అభద్రత రూపంలో అనుభవించిన వాడు. కష్బటనిన కనీనటి
రుచిలో తెలుస్తకుననవాడు. జీవితం అం న కష్బయం అని కనిపెటిటన మానసిక శాస్త్రవేతత. ఆ కష్బయానిన ఏ
మిశ్రమాలలో కలపాలో తెలుస్తకునన సరికొతత రసవాది. కథ అనే అంబులపొదిలో అక్షయతూణ్ణరాలాలంటి
పాత్రలన పెటుటకని మనస్తని కరుణాస్త్రబదుిలన చేయగల విలుకడు.” అంటున్నరు అరిపిరాల సతూప్రసాద్
~ లభూం

రియాలట్ట చెక
రాజరెడ్డి వాకూలు బయట కన్న ఎకుావ లోపల వైప్ప చూసాతయి. అకాడ
కనపడ్డంద్నికి ఏ అలంకరమ్య దిగేయకుండా ఉననదుననటుటగానే పటుటకవాలని
అతని ప్రయతనం. ఈ ప్రయతనంలోని నిషట ఎంత శుదిమనదం న, అది కథ
కవితలాలంటి ఇంకే ప్రక్రియలోనూ ఇమడక తనదైన ప్రక్రియని కూడా వతుకుాని
సమకూరుికుంది. ఈ ప్రయతనంలోంచి తెలుగు సాహితాూనికి ఒక కొతత గొంతు,
తెలుగు వచన్నికి ఒక కొతత వాకూమ్య సమకూరాయి. సాక్షి ఫన్ డేలో ఆయన
రాసిన సథల పురాణాలు (మఖూంగా హైదరాబాదు సథలపురాణాలు) ఇపుుడు పుసతకంగా వలువడాియి.
బహుశా ఇపుటి హైదరాబాదుని తనలో బ్బగంచి పటుటకునన కలన్ళ్ళకగా మనుమందు ఈ పుసతకం అలా
ఎపుటికీ నిలచిపోతుందేమో.
~ లభూం

సంజీవదేవ జీవన రాగం
“రావల సాంబశివరావు తను అందించదలచిన పుసతకనికి కవలసన
అంశాలను సంజీవదేవ రచనలోలంచి, లేఖలోలంచి, మచిటల నుంచి, మౌనంలోకి
సంగ్రహించి

గ్రహించి

జీవనరాగంగా

శ్రుతిలయలు

తపుకుండా

పొదిగారు.

“పొదగడం”తో ఎవరికైన్ శ్రమ, శ్రది వుననపుుడే ఫలతం వుంటుంది. ఏరిన
మతాూలను తన వాకూల జగనీ గొలుస్తతో సర-పరిచ్చరు. చదివాక ‘రా.సా.రా’
యింత చకాగా రాశారా అని అభినందిసాతరు మీరంతా. సంజీవదేవని సంపూరణంగా
చదివిన వారిని య్య రచన ఆతీమయంగా సుృశిస్తతంది. చదవని వారికి సావగత తోరణం అవుతుంది.
సంజీవదేవ సమగ్ర సాహితాూనికి యిది పీఠికగా నిలుస్తతంది.” అంటున్నరు శ్రీరమణ
~ లభూం

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రచ్న కళ – ఫిలిప్ రాత్
~ తరుేమా: మెహెర్

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రచన కళ్: పిలఫ్ రాత్
తరుేమా: మెహెర్
ప్రచురణ: కినిగె పత్రిక patrika.kinige.com
కలం: జనవరి 2014
శాశ్వత లంకు: http://patrika.kinige.com/?p=1390
©Author.
What can you do with this document?
Read it!
Store this PDF on your device.
Share the link with your friends
Share this PDF with your friends via personal communication (e.g. email)
Take printouts for personal use
What is not allowed by Owner of this document?
Editing the document. No page to be removed or added.
Distributing to public (instead kindly share the link to Kinige given above)

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

వాసతవానిన కలునతో అతి దగిరగా మడేసి కథ నడుపుతాడు ఫిలప్ రాత్.
మొదటి నవలలు “గుడ్ బై కొలంబస్”, “పోరీటనస్ కంపెలయింట్”లు అమెరికన్ నవలా
సాహితాూనిన ఉలకిాపడ్డ లేచేలా చేశాయి. మొదటి నవల యాభై ఏళ్ల క్రితమే పబ్బలష
అయిన్ ఇపుటికీ పిలఫ్ రాత్ నవల విడుదలవటం అం న ఒక ఈవం న. ఆయన
‘పారిస్ రివూూ ఇంటరూవూ’లోని కొంత భాగానిన ఇకాడ అనువదించి ఇస్తతన్నం:

రచన కళ్ – ఫిలప్ రాత్
వాసతవానిన కలునతో అతి దగిరగా మడేసి కథ నడ్డప్ప రచయిత ఫిలప్ రాత్మొదటి .
నవలలు“గుడ్ బై కొలంబస్”, “పోరీటనస్ కంపెలయింట్”లు అమెరికన్ నవలా సాహితాూనిన
ఉలకిాపడ్డ లేచేలా చేశాయిమొదటి నవల యాభై ఏళ్ల క్రితమే పబ్బలష అయిన్ ఇపుటికీ పిలఫ్ రాత్ .
నవల విడుదలవటం అుం న ఒక ఈవం న ఆయన .‘పారిస్ రివూూ ఇంటరూవూ’లోని కొంత
భాగానిన ఇకాడ అనువదించి ఇస్తతన్నం:

కొతత రచన ప్రారంభించటం ఎలా ఉంటుంది?
ఇబిందికరంగానే ఉంటుందిన్కు ఇంక పాత్ర ఏమిటననది తెలయదు ., ద్నికునన సమసూ
ఏమిటననది తెలయదునేనెపుుడూ సమసూలో ఉనన పాత్రతోనే ర .చన మొదలుపెడతానుఇతివృతతం .
ఏమిటో తెలయకపోవటం కన్న కన్కషటం ఏమిటం న, ఆ ఇతివృతాతనిన ఎలా ట్రీట్ చేయాలో
కూడా తెలయకపోవటంటైప్ చేయటం

.ఎందుకం న అదే రచనకు ఆయువుపటుట .

అంతక్రితం రాసిన రచనకు .మొదలుపెటిటనపుడు న్ రచనల ప్రారంభాలు చ్చలా చెతతగా ఉంటాయి
పారడ్నలాల ఉంటాయినిజానికి న్కావలసంది క్రితం రచన నుంచి తెగతెంపులు చేస్తకుని కొతతగా .
రచన అంతట్టన తన వైపు లాకుానే ద్ని కేంద్రమేద్ద .మొదలుపెటటడం, ఆ అయసాాంత క్షేత్రమేద్ద
న్కు కవాల – ఏదైన్ కొతత రచన మొదలుపెటిటన కొనిన నెలల వరకూ న్ వతుకులాట ద్ని
కసమే ఒకాసారి వందల .కొదీద ప్పజీలు అలా రాస్తకుంటూ పోయాకనే, ఒక ప్రాణమనన ప్పరా
మనకు తారసపడుతుందిఅపుుడు నిశిింతగా ఉంటుంది ., న్కు న్ ప్రారంభం దొరికింది, ఇక
అకాణిణంచి మొదలుపెటొటచుిమొదటి ఆరు నెలల్ల .అదే న్ పుసతకనికి మొదటి ప్పరా అవుతుంది .
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

అందులో కసత ప్ .అలా రాస్తకుంటూ పోతానురాణంతో ఉనన ఒకా ప్పరా గానీ, వాకూం గానీ,
ఒకాసారి కేవలం ఒక మాట గానీ ఎరుపు ఇంకుతో అండరలయిన్ చేస్తకుంటూ పోతాను .
మామ్యలుగా ఇదంతా కలపి ఒక ప్పజీ కన్న .వీటనినంటినీ మళీల కొతత ప్పజీ మీదకు టైప్ చేసాతను
అదృషటం న్ పక్ష్యన ఉం న అదే న్ పుసతకనికి మొద .ఎకుావ అవదుటి ప్పజీ అవుతుంది .
రాసేటపుడు నేను వతికేది అందులో జీవం కసం, అదే రచన గొంతు ఎలా ఉంటుందననది
నిరేదశిస్తతందిఇలాంటి గడుి ప్రారంభం ద్టిన తరావత నెలల తరబడ్డ రచన స్తన్యాసంగా .
సాగపోతుంది, ఆ తరావత మళీల పెదద సంకటపరిసిథతి ఎదురవుతుంది, మీ రచనపై మీకే వూతిరేకత
మొదలవుతుంది, మీ పుసతకనిన మీరే అసహిూంచుకుంటావు.

ప్రారంభానికి మందు రచనలో ఎంత భాగం మీ మనస్తలో ఉంటుంది?
ఏది మఖూమో అది అసలు అకాడ ఉండనే ఉండదుఅం న ప్రశ్నలనే కదు ., వాటి
పరిష్బారాలు కూడారాయటం మొదలుపెటిటనపుడు ., ఏది ననున అడిగంచబోతోంద్ద ద్నికై
ఎదురుచూసాతను. ఆటంకం కసం ఎదురుచూసాతనుప్రారంభంలో ఒకాసారి రాయటం

.

ప్రయాసగా సాగటం వలల కదు, అనుకుననంత ప్రయాస లేకపోవటం వలల కూడా అనుమానం
కలుగుతుందిస్తన్యాసంగా సాగటం అనేది పనికొచేిదేదీ సంభవించటం లేదనటానికి స్తచన .
కవచుి; అది నిజానికి అకాడ్డతో ఆప్పయటం మంచిదనటానికి గురేతమో కూడా, వాకూం తరావత
వాకూం చీకటోల తడుమలాటలా ఉండే పరిసిథతే న్కు మందుకు సాగే ఉతేతజానిన కలగజేస్తతంది.

మీకు ప్రారంభం సిదింగా ఉండ్డ తీరాలా? ఎపుుడన్న మగంపు దగిర మొదలుపెటటడం
జరుగుతుంద్?
నేను మొదలుపెటిటంది చివరకు మగంప్ప అవుతుందేమోఒక ఏడాది తరావ .త చూస్తకుం న
మొదటి ప్పజీ అనుకుని రాసింది రెండొందలో ప్పజీగా మారొచుి, అసలంటు అపుటిద్క అది
మిగలతే.

మరి వదిలేసిన ఆ రెండొందల ప్పజీల సంగతి ఏమవుతుంది? వాటిని ద్చిపెడతారా?
సాధూమనంత వరకూ మళీల వాటి వంక చూడకుండా ఉంటానికే ప్రయతినసాతను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

రాస్తకవటానికి రోజులో ఏదన్న ప్రతేూక సమయం కేటాయిసాతరా?
నేను రోజంతా పని చేసాతను, ఉదయమ్య మధాూహనమ్య, ద్ద్పు ప్రతీ రోజుఅలా ఓ .
రెండు మ్యడేళ్ళల క్రమం తపుకుండా కూరోిగలగతే, చివరకు ఓ పుసతకం పుడుతుంది.

మీ తోటి రచయితల్ల ఇంత సమయం పనిచేసాతరంటారా?
వేరే రచయితలన వాళ్ల వాూసంగపు అలవా నలమిటో ఎపుుడూ అడగనుఅవి న్కు

.

.అనవసరంJoyce Carol Oates ఒక చోట అంటారు రచయితలు ఒకరొనకరు :“రాయటం
ఎపుుడు మొదలుపెడతారు”, “ఎపుుడు మగసాతరు”, “భోజన్నికి ఎంత సమయం కేటాయిసాతరూ”
ఇలాంటి ప్రశ్నలు అడుగుతున్నరం న ద్ని అరథం “వీడు న్ అంత పిచిివాడేన్, కద్?” అననది
తెలుస్తకవటానికని.న్ వరకూ ఆ ప్రశ్నకు జవాబు అకారేలదు .

మీరు పఠనం మీ రాతలన ప్రభావితం చేస్తతంద్?
రచన చేస్తతనన రోజులోల కూడా నేను చదువుతూనే ఉంటాను, రాత్రి సమయాలన ద్నికి
కేటాయిసాతనుఒకరకంగా అది ఉతాసహం నీరుగారకుం .డా నిలపి ఉంచుతుందిన్ పని నుంచి .
.విరామం తీస్తకుని కూడా న్ పనికి సంబంధంచిన ఆలోచనలోల గడపటానికి ఇది పనికొస్తతంది
.రచ నతాసహానికి ఒక ఇంధనంలా పని చేస్తతంది

రచన ఇంక పూరితకకమందు ద్నిన ఎవరికైన్ చూపిసాతరా?
న్ పొరబాటుల వాటంతటవి పెరిగ బదదలవటమే మంచిది .రాస్తతననపుుడు ననున నేనే
చ్చలనంత ఆక్షేపించుకుంటాను, ఇక ప్రశ్ంసల విషయానికొసేత, సగం కూడా పూరిత కలేదని న్కే
తెలసిన రచనకు ప్రశ్ంసలు అందిన్ అవి ఎందుకూ పనికి రావుఇక ఏ మాత్రం మందుకు .
సాగలేను అనిపించేద్క, చేయదలుికుందంతా చేసేశాను అనిపించేద్క న్ రచన ఎవరి కంటా
పడనీయను.

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

మీరు రాస్తతననపుుడు ఫిలఫ్ రాత్ పాఠకుడంటూ ప్రతేూకించి ఎవరైన్ మీ దృషిటలో
ఉంటారా?
లేదు .కు బదివిరోధ ఐన పాఠకుడు న్ దృషిటలో ఉంటాడుఅపుుడపుుడూ ఫిలఫ్ రాత్ .
“వాడు దీనిన ఎలా అసహిూంచుకుంటాడో కద్!” అని ఆలోచిస్తతంటానుఅదే న్కు పెదద

.

ప్రోతాసహం.

ఇంద్క మీరు రచన ఆఖరు దశ్లో ఉననపుుడు ఎదురయేూ ఒక సంకట సిథతి గురించి
మాటాలడారుఆ

దశ్లో

మీ

రచనకు

మీరే

ఇది ప్రతీ పుసతకం విషయంలోనూ ప్రతీసారీ ఇలా

వూతిరేకులై

ద్నిన

.

.అసహిూంచుకుంటారన్నరు

జరుగుతుంద్?
ప్రతిసారీనెలల తరబడ్డ చితుతప్రతి వైపు చూడటం ., “ఇందులో ఏద్ద తేడా ఉంది — కనీ
ఏమిటది?” అని ననున నేనే ప్రశినంచుకవటం జరుగుతుంది .“ఈ పుసతకం ఒక కల ఐతే, అది దేనిన
గురించిన కల?” అని ప్రశినంచుకుంటానుకనీ ఇలా ప్రశినంచుకుంటున్ననం న నేను రాసింద్నిన .
విశ్వసించే ప్రయతనం కూడా చేస్తతన్ననని అరథం, అది ఒక రచన అనన సంగతి మరిిపోయి “ఇది
నిజంగా జరిగంది” (జరగకపోయిన్.అనన దృషిటతో చూసే ప్రయతనం చేస్తతన్ననని అరథం (

మిమమలన పోలన పాత్ర Nathen Zuckerman అవతారం ద్లినపుడు ఏం
జరుగుతుంది?
న్ జీవితపు అసలైన డ్రామా నుంచి ఒక నకిల్ద ఆతమకథని, బూటకపు చరిత్రని, అరికలుత అసితత్వానీన పుటిటంచటమే న్ జీవితంన్ వరకూ న్ వాూసంగంలో కసత సరద్ ఉండ్డ తీరాల .,
అంతేనేను కనిద్నిన అవునని .ఒక పాత్రగా వేషం వేయటం .మస్తగు వేస్తకుని తిరగటం .
ఒక వంట్రలాకివస్తటని .మోసపుచేి దొంగ మఖాలు తొడుకుాని ఆట .నటించటం .నమిమంచటం
మాటాలడేది .ఊహించుకండ్డతానే అయిన్ తనకు దూరంగా ఉనన మరొకడ్డ నుంచి తన గొంతు
వస్తతననటుట నమిమంచటానికి ప్రయతినసాతడుకనీ మీ కళ్లమందు అతను లేకపోతే మీరు అతని .
అతని కళ్కు ఆయువుపటుట కనిపిస్తతనే అదృశ్ూం కగలగటంలో ఉంది .కళ్ని ఆసావదించలేరు;
అతను ఇంకొకనిలా నటించటం ద్వరా తనను వూకీతకరించుకుంటున్నడు, కనీ ఒకసారి తెర
కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com

దింప్పశాక అతను ఇదదరిలో ఎవరూ కదుఒక రచయితగా ఇలా మీరు మారువేషం ధరించినపుడు .
అలా విడ్డచి పెటటకపోవటమే ఇంక .మీ ఆతమకథని పూరితగా విడ్డచిపెటాటలసన అవసరమేం లేదు
ద్నిన మీరు వక్రీకరిసాతరు .ఆసకితకరంగా ఉంటుంది, వేళ్ళకళ్ం చేసాతరు, పారడ్న చేసాతరు, ద్నిన
తూటుల పొడ్డచి కల్దత చేసాతరు, మీకు నచిినటుట వాడుకుంటారు – ఇదంతా ఎందుకం న, మీ ఆతమకథ
ఎలా ఉం న మీ అక్షరాలన కదిలస్తతంద్ద అలా ద్నిన మలచేందుకుకటాలదిమంది అనునితూం ఇలా .
చేస్తతనే ఉంటారు, కనీ సాహితూ సృషిట అనే సాకు ఉండదు వాళ్లకుఒకాసారి జనం తమ సొంత .
మఖాల మస్తగుల వనుక ఎటాలంటి అబద్ిలన మోయగలరో తలుచుకుం న ఆశ్ిరూం
రంగసథలం అనగానే :అక్రమసంబంధం పెటుటకునన వూకితలోని కళ్నే గమనిద్దం .కలుగుతుంది
బెదిరిపోయే మామ్యలు భారూల్ల భరతల్ల, తమ ఇలుల అనే రంగసథలంలో మాత్రం, తమ చేత
మోసానికి గురవుతునన జీవితభాగసావమలనే ప్రేక్షకుల మందు, ఎంతో ఒతితడ్డని తటుటకుంటూ,
ఎ నన గడుిపరిసిథతులన ద్ నస్తత, అమాయకతవం విధేయతలు కలబోసిన తమ పాత్రలన అదుుతమన
నటన్ప్రతిభతో పోషిసాతరుఎంతో చ్చతురూంతో చినన చినన అంశాల పటల శ్రది తీస్తకుంటూ .
వంకపెటటలేనంత సహజమన నటనతో అలరారే గొపు గొపు ప్రదరశనలవిపైగా వాళ్లంతా ఏ .
మాత్రం నేరుు లేని అమెచూూర్స, “తమలా” తామ ఎంతో చకాగా నటించగలరుకబటిట

.

అలాంటిది నమిమంచటమే వృతిత ఐన .నమిమంచటమనేది ఇనిన కవలోల ఇనిన రూపాలు ధరించవచుి
నవలా రచయిత, భారూను వంచించే మొదుద గుమాసాత మందు ఎందుకు తీసికటుట కవాల?

కినిగె పత్రిక

జనవరి 2014

patrika.kinige.com