You are on page 1of 3

Jose Antonio Rojas Carrera jarcius@gmail.

com

UT

Ut1 Ilia laeta cantat, Mrcus rtus imperat e ut3 taceat.


[= ut1 (= tempore, in qutempore ubi : cum / ubi / quand) Ilia laeta cantat, Mrcus rtus imperat e ut3 taceat (= Mrcus rtus iubet eam tacre).]

Mrcus: st! tac, Ilia! vol ut3 taces! [= Mrcus: st! tac, Ilia! hoc est quod vol!] Puella autem rrsus canit ut2 parvae vs cantant. [= Sed puella rrsus canit ut2 (= scut / velut / tamquam) parvae vs cantant.]

Ut6 enim Mrcus rtissimus sit, Ilia tamen adhuc cantat.


[= etenim, ut6 (= etiam s / quamquam tametsi quamvis licet cum) Mrcus rtissimus sit, Ilia tamen adhuc cantat.]

Itaque Mrcus parvam puellam pulsat! nam Mrcus puer tam improbus est ut5 parvam puellam pulset. [= itaque Mrcus parvam puellam pulsat! Mrcus enim puer tam/ita/adeo improbus est ut5
parvam puellam pulset.]

Puer enim ita malus est ut5 Iliam pulset! [= puer enim ita/adeo/tam/sic improbus est ut5 Iliam pulset!] Cr Mrcus Iliam pulsat? puer eam pulsat quia Ilia cantat. Mrcus enim nn vult ut3 Ilia cantet. [= nam Mrcus nn vult Iliam cantre.] Puer puellam pulsat hc proposit, hc fne: ut4 Ilia taceat. Mrcus igitur Iliam pulsat ut4 puella taceat! Accidit ut3 puella multum plret et lacrimet!
[= puella multum plorat et lacrimat, id enim est quod fit, quod accidit, quod evenit.]

Ex oculs eius lacrimae manant ut2 guttae d nbibus cadunt cum pluit.
[= Ex oculs eius lacrimae manant scut / velut / tamquam s guttae d nbibus cadunt quando / ut / ubi pluit.]

Aemilia, quae Iliam plorre audit, venit eamque interrogat: quid est, -inquitIlia? cr plras?

1. Indicat tempus: (hisp. cuando). Verbum temporale est modo indicativo. Ea particula ut initium facit enuntiati subordinati adverbialis. itaque ut significat: eo tempore in quo Id quod aliis vocabulis dici potest: quando, ubi, cum. 2. Indicat modum vel comparationem facit: (hisp. como). Verbum temporale est modo indicativo. Ea particula initium facit enuntiati subordinati adverbialis. In enuntiato principali invenire possumus adverbia quae sunt: ita, sc, tam Hoc in contextu particula ut significat: quemadmodum, quomodo Id quod aliis vocabulis dici potest: tanquam s, perinde ac s

tanquam, sicut, velut,

3. Initium facit enuntiati substantivi: (hisp. que). Verbum temporale est modo subiunctivo. Id enuntiatum substantivum cuius initium est particula ut est tanquam obiectum quod directe postulat verbum sententiae principalis cum indicat: petere sive rogare ab aliquo/postulare; imperare nec tamen iubere!-; suadere/hortari; persuadere; cupere atque, interdum, velle. Quod tamen enuntiatum subordinatum cuius initium est particula ut, esse potest subiectum sententiae principalis si in hac sententia apparent impersonalia verba seu locutiones sicut: accidit / evenit / ft 4. Indicat propositum seu finem: (hisp. para que subiunctivo. Initium facit enuntiati adverbialis.

/ para). Verbum temporale est modo que). Verbum


temporale est

5. Indicat ea quae sequuntur, hoc est, consequentia omnia: (hisp.

modo subiunctivo. Initium facit enuntiati adverbialis. In sententia principali apparere solent adverbia haec: ita, sc, adeo vel pronomina quae sunt is, talis, tantus, etc. 6. Concedit quoque: (hisp. attamen, nihilominus

aunque).

Verbum temporale est modo subiunctivo. Initium facit

enuntiati adverbialis. In sententia principali apparere solent vocabula quae sunt tamen,

Exercitium

Ut Ilius vlla exit cum servs quattuor in oppidum Tsculum, lber eius ldunt in peristyl cum Aemilia. Ilius enim Tsculum it ut quaerat Mdum! Ilia videt ross in hort et ab Aemilia discdit. Aemilia autem, quae videt puellam in hortum re: Ilia! inquit- cr m discdis? vol ut venias et apud m sis! Ilia respondet: mamma, quaeso, ven in hortum! hc multae rosae sunt tam pulchrae ut gemmae tuae!. itaque mter venit in hortum ut videat es ross pulchrs. dum mter in vll cum lbers et ancills est, accidit ut Ilius in oppid sit cum Dv alisque servs. Ilius enim tam rtus est ut Mdum pulsre velit! itaque dominus imperat servs ut ambulent in vis oppid Tscul et Mdum quaerant. Ilius: Dve! ad templum! Ilius iubet Dvum in templum re ut Mdum quaerat. Ilius igitur Dv imperat ut Mdum quaerat in templ.

ut Dvus in templum intrat, Mdum videt. Dvus: Mde! dominus rtissimus t quaerit! Mdus: st! tac, Dve! dc domin tu m hc nn esse. ecce nummus! Mdus Dv nummum dare vult ut taceat. Dvus autem nummum nn smit atque discdit templ. ut Dvus redit in forum, videt dominum cum aliis servis, quibus impervit ut Mdum quaererent, serv respondent: Mdum nn vdimus neque in vis neque in aedificis, domine! Dvus autem, ut nn ignret Mdum in templ esse, nllum tamen verbum dcit. servus enim bonus alium servum nn accsat.