Multilingual Anarchy Collection

The Red Association in Three Languages and National Catechism
(English, French and Dutch)

(1870)
By Mikhail Bakunin - Bakunin's Writings

© April 2014 – Ebook Skull Press Publications, Ghent, Belgium

Mikhail Alexandrovich Bakunin (Russian: Михаил Александрович Бакунин, IPA: [mʲɪxɐˈil ˌbaˈkunʲin]; 30 May 1814 – 1 July 1876) was a Russian revolutionary anarchist, and founder of collectivist anarchism. He is considered among the most influential figures of anarchism, and one of the principle founders of the "social anarchist" tradition. Bakunin's enormous prestige as an activist made him one of the most famous ideologues in Europe, and he gained substantial influence among radicals throughout Russia and Europe. Political Freedom without economic equality is a pretense, a fraud, a lie; and the workers want no lying. The workers necessarily strive after a fundamental transformation of society, the result of which must be the abolition of classes, equally in economic as in political respects: after a system of society in which all men will enter the world under special conditions, will be able to unfold and develop themselves, work and enjoy the good things of life. These are the demands of justice. But how can we from the abyss of ignorance, of misery and slavery, in which the workers on the land and in the cities are sunk, arrive at that paradise, the 2

realization of justice and manhood? For this the workers have one means: the Association of Councils. Through the Association they brace themselves up, they mutually improve each other and, through their own efforts, make an end of that dangerous ignorance which is the main support of their slavery. By means of the Association, they learn to help, and mutually support one another. Thereby they will recall, finally, a power which will prove more powerful than all confederated bourgeois capital and political powers put together. The Council must become the Association in the mind of every worker. It must become the password of every political and agitation organization of the workers, the password of every group, in every industry throughout all lands. Undoubtedly the Council; is the weightiest and most hopeful sign of the proletarian struggle an infallible omen of the coming complete emancipation of the workers. Experience has proved that the isolated associations are not more powerful than are the isolated workers. Even the Association of all Workers' Associations of a single country would not be sufficiently powerful to stand up in conflict with the International combination of all profit making world capital. Economic science establishes the fact that the emancipation of the worker is no national question. No country, no matter how wealthy, mighty, and well-served it may be, can undertake--without ruining itself and surrendering its inhabitants to misery--a fundamental alteration in the relations between capital and labour, if this alteration is not accomplished, at the same time, at least, in the greatest part of the industrial countries of the world. Consequently, the question of the emancipation of the worker from the yoke of capital and its representatives, the bourgeois capitalists, is, above all, an International question. Its solution, therefore, is only possible through an International Movement. Is this International Movement a secret idea, a conspiracy? Not in the least. The International Movement, the Council Association, does not dictate from above or prescribe in secret. It federates from below and will from a thousand quarters. It speaks in every group of workers and embraces the combined decision of all factions. The Council is living democracy: and whenever the Association formulates plans, it does it openly, and speaks to all who will listen. Its word is the voice of labor recruiting its energies for the overthrow of capitalist oppression. What does the Council say? What is the demand it makes through every association of these who toil and think, in every factory, in every country? What 3

does it request? Justice! The strictest justice and the rights of humanity: the right of manhood, womanhood, childhood, irrespective of all distinctions of birth, race, or creed. The right to live and the obligation to work to maintain that right. Service from each to all and from all to each. If this idea appears appalling and prodigious to the existent bourgeois society, so much the worse for this Society. Is the Council of Action a revolutionary enterprise? Yes and no. The Council of Action is revolutionary in the sense that it will replace a society based upon injustice, exploitation, privilege, laziness, and authority, by one which is founded upon justice and freedom for all mankind. In a word, it wills an economic, political, and social organization, in which each person, without prejudice to his natural and personal idiosyncrasies, will find it equally possible to develop himself, to learn, to think, to work, to be active, and to enjoy life honorably. Yes, this it desires; and we repeat, once more, if this is incompatible with the existing organization of society, so much the worse for this society. Is the Council of Action revolutionary in the sense of barricades and of violent uprising or demonstration? No; the Council concerns itself but little with this kind of polities; or, rather, one should say that the Council takes no part in it whatever. The bourgeois revolutionaries, anxious for some change of power, and police agents finding occupation in passing explosions of sound and fury, are annoyed greatly with the Council of Action on account of the Council's indifference towards their activities and schemes of provocation. The Council of Action, the Red Association of these who want and toil, comprehended, long since, that each bourgeois politic--no matter how red and revolutionary it might appear--served not the emancipation of the workers, but the tightening of their slavery. Even if the Council had not comprehended this fact, the miserable game, which, at times, the bourgeois republican and even the bourgeois Socialist plays, would have opened the workers' eyes. The Council of Action, ever evolving more completely into the International Workers' Movement, holds itself severely aloof from the dismal political intrigues, and knows to-day only one policy: to each group and to each worker: his propaganda, its extension and organization into struggle and action. On the day when the great proportion of the world's workers have associated themselves through Council of Actions, and so firmly organized through Council of Actions, and so firmly organized through their divisions into one common solidarity of movement, no revolution, in the sense of violent insurrection, will be necessary. From this it will be seen that anarchists do not stand for abortive violence which its enemies attribute to it. Without violence, justice will triumph. Oppression will be liquidated by the direct power of the 4

workers through association. And if that day, there are impatient pleads, and some suffering, this will be the guilt of the bourgeoisie refusing to recognize what has happened, through their machination. To the triumph of the social revolution itself violence will be unnecessary.

5

National Catechism
Mikhail Bakunin 1866 Source: Bakunin on Anarchy, translated and edited by Sam Dolgoff, 1971. The National Catechisms of different countries may differ on secondary points, but there are certain fundamental points which must be accepted by the national organizations of all countries as the basis of their respective catechisms, These points are: 1. That it is absolutely necessary for any country wishing to join the free federations of peoples to replace its centralized, bureaucratic, and military organizations by a federalist organization based only on the absolute liberty and autonomy of regions, provinces, communes, associations, and individuals. This federation will operate with elected functionaries directly responsible to the people; it will not be a nation organized from the top down, or from the centre to the circumference. Rejecting the principle of imposed and regimented unity, it will be directed from the bottom up, from the circumference to the centre, according to the principles of free federation. Its free individuals will form voluntary associations. Its associations will form autonomous communes, its communes will form autonomous provinces, its provinces will form the regions, and the regions will freely federate into countries which, in turn. will sooner or later create the universal world federation. 2. Recognition of the absolute right of every individual, commune, association, province, and nation to secede from anybody with which it is affiliated. [Bakunin believed that voluntary association, impelled by common needs, will be more durable than compulsory unity imposed from above. Voluntary unity, says Bakunin, “will then be truly strong, fecund, and indissoluble..] 3. The impossibility of political liberty without political equality. Political freedom and equality are impossible without social and economic equality.

6

The Necessity of the Social Revolution
The spread and depth of this revolution will more or less differ in each country, according to the political and social situation and the level of revolutionary development. Nevertheless, there are certain principles which can today attract and inspire the masses to action, regardless of their nationality or the condition of their civilization. These principles are: 1. The land is the common property of society. But its fruits and use shall be open only to those who cultivate it by their labour; accordingly, ground rents must be abolished. 2. Since all social wealth is produced by labour, he who consumes without working, if able to work, is a thief. 3. Only honest people should be entitled to political rights. Such rights shall belong only to the workers.... 4. Today no revolution can succeed in any country if it is not at the same time both a political and a social revolution. Every exclusively political revolution – be it in defence of national independence or for internal change, or even for the establishment of a republic – that does not aim at the immediate and real political and economic emancipation of people will be a false revolution. Its objectives will be unattainable and its consequences reactionary. 5. The Revolution must be made not for but by the people and can never succeed if it does not enthusiastically involve all the masses of the people, that is, in the rural countryside as well as in the cities. 6. Organized by the idea and the identity of a common program for all countries; coordinated by a secret organization which will rally not a few, but all, countries into a single plan of action; unified, furthermore, by simultaneous revolutionary uprisings in most of the rural areas and in the cities, the Revolution will from the beginning assume and retain a local character. And this in the sense that it will not originate with a preponderance of the revolutionary forces of a country spreading out, or focused from, a single point or centre, or ever take on the character of a bourgeois quasi-revolutionary expedition in Roman imperial style [i.e., sending dictatorial commissars to impose the “party line"]. On the contrary, the Revolution will burst out from all parts of a country. It will 7

thus be a true people’s revolution involving everybody – men, women, and children – and it is this that will make the Revolution invincible. 7. At the outset (when the people, for just reasons, spontaneously turn against their tormentors) the Revolution will very likely be bloody and vindictive. But this phase will not last long and will never [degenerate into] cold, systematic terrorism.... It will be a war, not against particular men, but primarily against the antisocial institutions upon which their power and privileges depend. 8. The Revolution will therefore begin by destroying, above all, all the institutions and all the organizations, churches, parliaments. tribunals, administrations, banks, universities, etc., which constitute the lifeblood of the State. The State must be entirely demolished and declared bankrupt, not only financially, but even more politically, bureaucratically, militarily (including its police force). At the same time, the people in the rural communes as well as in the cities will confiscate for the benefit of the Revolution all state property. They will also confiscate all property belonging to the reactionaries and will burn all deeds of property and debts, declaring null and void every civil, criminal, judicial, and official document and record, leaving each in the status quo possession (of property). This is the manner in which the Social Revolution will be made, and once the enemies of the Revolution are deprived of all their resources it will no longer be necessary to invoke bloody measures against them. Further, the unnecessary employment of such unfortunate measures must inevitably lead to the most horrible and formidable reaction. 9. The Revolution being localized, it will necessarily assume a federalist character. Thus, upon overthrowing the established government, the communes must reorganize themselves in a revolutionary manner, electing the administrators and revolutionary tribunals on the basis of universal suffrage and on the principle that all officials must be made directly and effectively responsible to the people. 10. In order to prepare for this revolution it will be necessary to conspire and to organize a strong secret association coordinated by an international nucleus.

8

L’Association Rouge (1870)
par Mikhail Bakunin Traduction de l’Anglais par Philippe L. De Coster, B.Th., D.D. La liberté politique sans l'égalité économique est un prétexte, une fraude, un mensonge, et les travailleurs ne veulent pas le mensonge. Les travailleurs luttent nécessairement pour une transformation fondamentale de la société, dont le résultat doit être l'abolition des classes, aussi dans la vie économique comme dans les égards politiques: pour un système de société dans laquelle tous les hommes entrent dans le monde dans des conditions particulières, qui pourront se déployer et se développer, travailler et profiter des bonnes choses de la vie. Ce sont les exigences de justice. Mais comment pouvons-nous de l'abîme de l'ignorance, de la misère et de l'esclavage, dans lequel les travailleurs des campagnes et des villes qui sont coulés, arrivent à ce paradis, la réalisation de la justice et l’humanité? Pour cela, les travailleurs ont un moyen: l'Association des Conseils. Grâce à l'association, ils se donnent l’accolade, ils s’améliorent mutuellement et, par leurs propres efforts, mettent une fin à cette ignorance dangereuse, qui est le principal soutien de leur esclavage. Par l'Association, ils apprennent à aider et se soutenir mutuellement. En plus, ils se rappelleront, finalement, d’un pouvoir qui se révélera plus puissant que tous les pouvoirs confédérés financiers et politiques bourgeois réunis. Le Conseil doit devenir l'Association dans l'esprit de chaque travailleur. Elle doit devenir le mot de passe de chaque organisation politique et l’association de propagande des travailleurs, le mot de passe de chaque groupe, dans chaque industrie dans le monde entier. Sans doute que le Conseil est le signe le plus pesant et le plus prometteur de la lutte prolétarienne, qui forme un présage infaillible de l'émancipation complète à venir des travailleurs. L'expérience a prouvé que les associations isolées ne sont pas plus puissants que sont les travailleurs isolés. Même l'Association des associations de tous les travailleurs d'un seul pays ne serait pas assez puissante pour se lever en conflit avec la combinaison international de tous les capitaux du monde à but lucratif. La science économique établit le fait que l'émancipation du travailleur n'est pas une question nationale. Aucun pays, même riche, puissant, et bien servi, ne peut 9

entreprendre (sans se ruiner et en remettant ses habitants dans la misère), une modification fondamentale dans les relations entre le capital et le travail , si ce changement ne se fait pas , en même temps , au moins , dans la plus grande partie des pays industrialisés du monde entier. Par conséquent, la question de l'émancipation de l'ouvrier du joug du capital et de ses représentants, les capitalistes bourgeois, est, avant tout , une question internationale . Sa solution est donc possible grâce à un Mouvement International. Est-ce Mouvement International une idée secrète, un complot? Pas le du moins. Le Mouvement international, le Conseil d'Association, ne dicte pas d'en haut ou prescrit dans le secret. Il fédère d'en bas et de la volonté de mille quartiers. Il se manifeste dans tous les groupes de travailleurs et embrasse la décision combinée de toutes les factions. Le Conseil est une démocratie vivante: et chaque fois que l'Association élabore des plans, il le fait ouvertement, et parle à tous ceux qui écoutent. Sa parole est la voix du travailleur qui recrute ses énergies pour le renversement de l'oppression capitaliste. Que dit le Conseil? Quelle est la demande qu'il fait à chaque association de ceux qui peinent et pensent, dans chaque usine, dans chaque pays? Que demandentils ? Justice! La justice la plus stricte et les droits de l'humanité: le droit de l’homme et de la femme, l'enfance, indépendamment de toutes les distinctions de naissance, de race ou de croyance. Le droit de vivre et l'obligation de travailler pour maintenir ce droit. Service de tous et de tous à chacun. Si cette idée semble épouvantable et prodigieuse par la société bourgeoise existante, tant pis pour cette société. Est ce que le Conseil de l'Action est une entreprise révolutionnaire? Oui et non. Le Conseil de l'action est révolutionnaire dans le sens où il remplacera une société fondée sur l'injustice, l'exploitation, le privilège, la paresse, et l'autorité, par celle qui est fondée sur la justice et la liberté pour tous les hommes. En un mot, il veut une organisation économique, politique et social, dans lequel chaque personne, sans préjudice de ses particularités naturelles et personnelles, sera également amène de se développer lui-même, d'apprendre, de penser, de travailler, d'être actif, tout en profitant de la vie honorablement. Oui, c’est ce qu'il désire, et nous le répétons, une fois de plus, si cela est incompatible avec l'organisation existante de la société, tant pis pour cette société. Est ce que le Conseil de l'Action révolutionnaire répond dans le sens de barricades et de soulèvement violent ou démonstration? Non, les préoccupations du Conseil ne s’occupe pas de régimes politiques, ou plutôt, on devrait dire que le Conseil ne prend pas part à ce genre d’initiative. Les révolutionnaires bourgeois, soucieux pour d’un changement de pouvoir, et autres agents ont trouvé leur occupation en transmettant des explosions de bruit et de fureur, 10

s’irritant fortement envers le Conseil de l'Action en raison de l'indifférence de celle-ci à l'égard de leurs activités et programmes de provocation. Le Conseil de l'Action, l'Association Rouge de ceux qui souhaitent vraiment et travaillent depuis longtemps, ont compris que chaque bourgeois politique, peu importe aussi rouge et révolutionnaire qu’ils soient, ne servaient pas l'émancipation des travailleurs, mais plutôt le resserrement de leur l'esclavage. Même si le Conseil n'avait pas compris ce fait, ce jeu misérable, qui, à un certain moment, les Socialistes républicains et même parmi ceux des bourgeois Socialistes jouaient, auraient de toute façon ouvert les yeux des travailleurs. Le Conseil de l’Action, en constante évolution plus exactement dans le Mouvement Ouvrier International, se tient lui-même sérieusement à l'écart des lamentables intrigues politiques, et reconnait aujourd'hui qu'une seule politique ; à chaque groupe et à chaque travailleur : sa propagande , son extension et organisation dans la lutte et action. Le jour où la grande proportion des travailleurs du monde entier s’est associé au Conseil des Actions, et si ainsi fermement organisée dans le Conseil des Actions, et si bien organisé par leurs divisions dans une solidarité commune d’action, pas de révolution dans le sens de la violence d’insurrection sera nécessaire. De cela, il sera considéré que les Anarchistes sont contre la violence avortée que leurs ennemis les attribuent. Sans violence, la justice triomphera. L’oppression sera liquidée par le pouvoir direct des travailleurs à travers l’association. Et si en ce jour, il y a des plaidoiries impatientes, et la souffrance, ce sera la faute de la bourgeoisie refusant de reconnaître ce qui s'est passé, et cela par leur machination. Pour le triomphe de la révolution sociale la violence elle-même sera inutile.

11

Le Catéchisme National
Mikhail Bakunin (1866) Traduit de l’Anglais par Philippe L. De Coster, B.Th., D.D.

Source: Bakunin on Anarchy, traduit et édité en Anglais par Sam Dolgoff, 1971. Les Catéchismes Nationaux des différents pays peuvent différer sur des points secondaires, mais il y a certains points fondamentaux qui doivent être acceptés par les Organisations Nationales de tous les pays, en fonction de leurs catéchismes respectifs, Ces points sont les suivants: 1. Qu'il est absolument nécessaire pour tout pays souhaitant rejoindre les fédérations libres des peuples afin de remplacer ses organisations centralisées, bureaucratiques et militaires par une organisation fédéraliste basée uniquement sur la liberté absolue et de l'autonomie des régions, provinces, communes, associations et les particuliers. Cette fédération fonctionnera avec des fonctionnaires élus directement responsable du peuple, qui ne sera pas une nation organisée de haut en bas, ou du centre à la circonférence. Rejetant le principe de l'unité imposée et enrégimenté, il sera dirigé par le bas, à partir de la circonférence au centre, selon les principes de la libre fédération. Ses individus libres formeront des associations volontaires. ses associations formeront des communes autonomes, ses communes formeront des provinces autonomes, les provinces formeront les régions, et les régions fédéront librement en pays qui, à leur tour, tôt ou tard, créeront la fédération mondiale universelle. 2. La reconnaissance du droit absolu de chaque individu, de la commune, l’association, la province et la nation de se séparer de qui que ce soit avec qui il est affilié. [Bakounine croyait que l'association volontaire, poussé par des besoins communs, sera plus durable que l'unité obligatoire imposée d'en haut. L’unité volontaire, dit Bakounine, « sera alors vraiment fort, fécond et indissoluble .. »]

12

3. L'impossibilité de la liberté politique sans l'égalité politique. La liberté politique et l'égalité sont impossibles sans l'égalité sociale et économique.

La Nécessité de la Révolution Sociale
La diffusion et la profondeur de cette révolution seront plus ou moins différentes dans chaque pays, en fonction de la situation politique et sociale et le niveau de développement révolutionnaire. Néanmoins, il y a certains principes qui peuvent aujourd'hui attirer et inspirer les masses à l'action, indépendamment de leur nationalité ou de l'état de leur civilisation. Ces principes sont les suivants: 1. La terre est le bien commun de la société. Mais ses fruits et l'utilisation sont ouverts seulement à ceux qui la cultivent par leur travail; et en conséquence, les loyers du sol doivent être abolis. 2. Depuis toute la richesse sociale est produite par le travail, celui qui consomme sans travailler, s’il est capable de travailler, est un voleur. 3. Seuls les honnêtes gens devraient avoir droit à des droits politiques. Ces droits appartiennent seulement aux travailleurs .... 4. Aujourd'hui aucune révolution ne peut réussir dans n'importe quel pays, si ce n'est pas en même temps à la fois politique et révolution sociale. Toute révolution exclusivement politique - que ce soit dans la défense de l'indépendance nationale ou pour le changement interne, ou même pour l'établissement d'une république - qui ne vise pas immédiatement à l'émancipation politique et économique réel de personnes sera une fausse révolution. Ses objectifs seront inaccessible et ses conséquences réactionnaire. 5. La révolution doit être faite non pas pour mais par le peuple et ne peut jamais réussir si elle ne comporte pas avec enthousiasme toutes les masses du peuple, autant à la campagne rural que dans les villes. 6. Organisé par l'idée et l'identité d'un programme commun pour tous les pays; pas coordonné par une organisation secrète qui rallieront que quelques-uns, mais tous les pays en un seul plan d'action; unifiée, en outre, par des soulèvements révolutionnaires simultanés dans la plupart des zones rurales et dans les villes. De cette façon, la Révolution sera dès le début une prise de conscience en conservant un caractère local. Et ce, dans le sens où il ne trouvera pas son origine par une prépondérance des forces révolutionnaires d'un pays s'étalant, ou venant d’un point ou d'un seul centre, et sans prendre le caractère d'un bourgeois quasirévolutionnaire dans le style impérial romain. [ie, l'envoi de commissaires 13

dictatoriaux pour imposer la "ligne du parti"] au contraire, la Révolution éclatera à partir de toutes les régions d'un pays. Ce sera donc une révolution venant vraiment du peuple impliquant chacun et tous, hommes, femmes et enfants - et c'est ce qui fera la Révolution invincible. 7. Au début (quand le peuple, pour de justes motifs, spontanément se retournent contre leurs bourreaux) la Révolution sera très probablement sanglante et vindicative. Mais cette phase ne durera pas longtemps et ne sera jamais [dégénérer en] un terrorisme froid et systématique .... Ce sera une guerre, non pas contre les hommes en particulier, mais surtout contre les institutions antisociales dont leur pouvoir et les privilèges en dépendent. 8. La Révolution commencera donc par être destructive, surtout, envers toutes les institutions et toutes les organisations, les églises, les parlements, les tribunaux, administrations, banques, universités, etc , qui constituent la pierre angulaire de l'Etat. L'État doit être entièrement démoli et déclaré faillite, non seulement financièrement, mais encore plus politiquement, bureaucratique, militaire (y compris ses forces de police). En même temps, le peuple dans les communes rurales ainsi que dans les villes confisqueront au profit de la Révolution tous les biens de l'Etat. Ils confisqueront également tous les biens appartenant aux réactionnaires en brûlant tous les titres de propriété et les pièces enregistrés, déclarant nul et non avenu tout document civile, pénale, judiciaire, et officielle et les dettes, laissant chacun dans la possession du « statu quo » (de la propriété). C'est donc la manière dont la révolution sociale sera faite, et une fois que les ennemis de la Révolution sont privés de toutes leurs ressources, il ne sera plus nécessaire de recourir à des mesures sanglantes contre eux. En outre, l’emploi inutile de ces mesures malheureux doit inévitablement conduire à la réaction la plus horrible et redoutable. 9. La Révolution ainsi localisée, sera nécessairement revêtue d’un caractère fédéraliste. Ainsi, lors du renversement de l’établissement gouvernemental, les communes doivent se réorganiser de manière révolutionnaire, élire les administrateurs et les tribunaux révolutionnaires sur la base du suffrage universel et sur le principe que tous les fonctionnaires doivent directement et efficacement être responsable devant le peuple. 10.Afin de se préparer à cette révolution, il sera nécessaire de comploter et d'organiser une association secrète forte coordonnée par un noyau international. 14

De Rode Associatie
door

Mikhail Bakunin
Vertaald door uit het Engels door Philippe L. De Coster, B.Th., D.D. Korte Voorwoord De ‘Internationale’, voluit de Internationale Arbeiders Associatie, was in 1864 in Londen opgericht. In het begeleidende pamflet had Karl Marx opgeroepen tot onafhankelijke machtsvorming van de werkende klassen in geheel Europa. Volgens dit pamflet waren economische groei en opeenhoping van rijkdom bij de bezittende klasse behaald over de ruggen van de arbeiders. Dit veroorzaakte zelfs hun ‘geknakte gezondheid, bezoedelde moraal en mentale ondergang’. Tot 1876 – toen de Internationale ten onder ging aan een conflict tussen Marxisten en Anarchisten – verenigde deze Eerste Internationale Arbeiders Associatie arbeidersverenigingen en -verbonden in heel Europa en de Verenigde Staten.

De Rode Associatie
Politieke vrijheid zonder economische gelijkheid is een voorwendsel, een bedrog, een leugen, en de arbeiders willen geen verzinsels. De arbeiders streven vooral naar een fundamentele transformatie van de samenleving, waarvan het resultaat de afschaffing van de klassen moet zijn, zowel economisch als in politieke opzichten: naar een systeem van samenleving waarin alle mensen de wereld onder bijzondere voorwaarden zullen intreden, en in staat zal zijn zich te ontplooien en ontwikkelen, werken en genieten van de goede dingen van het leven. Dit zijn de eisen van de gerechtigheid. Maar hoe kunnen we uit de afgrond van onwetendheid, van ellende en slavernij, waarin de arbeiders op het land en in de steden zijn verzonken, aan dat paradijs komen, namelijk de realisatie van rechtvaardigheid en menselijkheid? Voor deze werknemers hebben we één oplossing: de Vereniging der Raden. Door de Associatie (Vereniging) binden ze zich aan elkaar, om zich samen te verbeteren, en door eigen inspanningen een einde te maken aan die gevaarlijke onwetendheid die de belangrijkste oorzaak is van hun slavernij. Langs de Associatie, leren ze helpen en elkaar ondersteunen. Ten slotte, zullen ze zich 15

uiteindelijk herinneren dat er een sterkere kracht bestaat dan alle confederale burgerlijke standen en politieke machten samengebracht. De Raad moet de Associatie worden vastgelegd in het brein van iedere werknemer. Het moet het wachtwoord van elke politieke en oproep organisatie van de arbeiders worden, dus het wachtwoord van elke groep, in elke industrie van alle landen. Ongetwijfeld is de Raad, de gewichtigste en meest hoopvol teken van de proletarische strijd, een onfeilbaar voorteken van de komende volledige emancipatie van de arbeiders. De Raad moet de Associatie worden vastgelegd in het brein van iedere werknemer. Het moet het wachtwoord van elke politieke en oproep organisatie van de arbeiders worden, dus het wachtwoord van elke groep, in elke industrie van alle landen. Ongetwijfeld is de Raad, de gewichtigste en meest hoopvol teken van de proletarische strijd, een onfeilbaar voorteken van de komende volledige emancipatie van de arbeiders. De ervaring heeft aangetoond dat de geïsoleerde verenigingen niet krachtiger zijn dan de geïsoleerde (alleenstaande) arbeiders. Zelfs de Associatie (Vereniging) van alle Arbeiders Verenigingen van een enkel land zou niet krachtig genoeg zijn om op te staan in conflict met de Internationale combinatie van alle wereld kapitalisten die enkel winst voor ogen hebben. De economische wetenschap stelt vast dat de emancipatie van de arbeider geen nationale kwestie is. Geen enkel land alleenstaand, ongeacht hoe rijk, machtig en goed bediend het is, kan ondernemen zonder zichzelf te ruïneren en de inwoners in de ellende te leiden: daarom een fundamentele verandering in de relaties tussen kapitaal en arbeid moet ingevoerd worden, zelfs indien deze wijziging niet tegelijkertijd is bekomen, althans in het grootste deel van de geïndustrialiseerde landen van de wereld. Bijgevolg is de vraag van de emancipatie van de arbeider onder het juk van het kapitaal en haar vertegenwoordigers, de burgerlijke kapitalisten, bovenal een Internationale kwestie. De oplossing is dus alleen mogelijk door een Internationale Beweging. Is dit Internationale Beweging een geheim idee, een samenzwering? Niet in het minst. De Internationale Beweging, de Associatieraad, dicteert niet van het hoogste gezag of schrijft in het geheim. Overleg komt van onderaan en bereikt tot duizend kwartalen. Het spreekt in elke groep van werknemers en omarmt de gezamenlijke beslissing van alle facties. De Raad is levende democratie: en wanneer de Associatie plannen formuleert, het doet het openlijk, en spreekt tot iedereen die wil luisteren. Zijn woord is de stem van de arbeid en gebruikt zijn energie voor de omverwerping van de kapitalistische onderdrukking.

16

Wat zegt de raad? Wat is de vraag door elke Associatie (vereniging) van hen die zwoegen en denken, in elke fabriek, en in elk land? Hoe wordt hun vragen beantwoordt? Gerechtigheid! De strengste rechtvaardigheid en de rechten van de mens: het recht van de man, de vrouw, de jeugd, ongeacht alle onderscheid van geboorte, ras of geloof. Het recht op leven en de plicht om te werken om dat recht te handhaven. Dienstbaarheid van elk voor iedereen en van allen aan elkaar. Als dit idee verschrikkelijk en groots lijkt aan de bestaande burgerlijke maatschappij, dan is dat jammer voor deze maatschappij. Is de Actie Raad een revolutionair bedrijf? Ja en nee. De Raad van Actie is revolutionair in de zin dat het een samenleving tegen gaat die gebaseerd is op onrechtvaardigheid, uitbuiting, privilege, luiheid, en autoritarisme te vervangen door een gemeenschap die gegrondvest is op rechtvaardigheid en vrijheid voor de gehele mensheid. In een woord, het wil een economische, politieke en sociale organisatie, zonder vooroordeel waarin elke persoon, los van zijn natuurlijke en persoonlijke eigenaardigheden, het ook mogelijk vindt om zichzelf te ontwikkelen, te leren, te denken, te werken, actief te zijn, en om van het leven eervol genieten. Ja, dat is gewenst, en we herhalen, eens te meer, indien dit onverenigbaar is met de bestaande organisatie en deze samenleving, dan is dat jammer voor deze maatschappij. Is de Raad van Actie revolutionair in de zin van barricades en van gewelddadige opstand of demonstratie? Nee, de Raad is maar weinig bezorgd met dit soort acties, of, beter gezegd, de Raad neemt geen deel aan wat dan ook. De burgerlijke revolutionairen, angstig voor wat machtoverdracht, en wijzigen van reglementen betreft, besteden hun tijd om luidruchtigheid en gewelddadigheid te ontwikkelen ten aanzien van de Raad van Actie wegens de onverschilligheid van de Raad in verband met hun activiteiten en provocatie plannen. De Raad van Actie, de Rode Associatie van deze die echt willen werken, begrepen, lang geleden, dat elke burgerlijke politiek - hoe rood en revolutionair ze mochten lijken - diende niet tot de emancipatie van de arbeiders, maar de aanscherping van hun slavernij. Zelfs als de Raad dit feit niet had begrepen, zeg maar het ellendige spel, dat soms de burgerlijke republikeinen en zelfs de burgerlijke socialisten speelden, zou de ogen van de arbeiders toch hebben geopend. De Raad van Actie, steeds vollediger aan het evolueren naar de Internationale Arbeidersbeweging, houdt zich sterk afzijdig van de sombere politieke intriges, en weet tot op de dag maar één beleid: aan elke groep en elke werknemer: zijn propaganda, de uitbreiding en organisatie in de strijd en actie. De dag dat een grote deel van de werknemers in de wereld zichzelf hebben verbonden door de 17

Raad van Acties, en zo stevig georganiseerd door de Raad van Acties, en zo stevig georganiseerd via hun afdelingen in een gemeenschappelijke solidariteit in de beweging, geen revolutie, in de zin van gewelddadige opstand, zal nodig zijn. Hieruit zal blijken dat de Anarchisten voor abortief geweld niet te vinden zijn zoals hun vijanden hen toeschrijven. Zonder geweld, zal gerechtigheid zegevieren. Onderdrukking zal worden geliquideerd door de directe macht van de werknemers langs en door de Associatie. En als die dag aangebroken is, en er ongeduldige pleiten zijn, en enige lijden, zal het de schuld van de bourgeoisie zijn die weigeren te erkennen wat er is gebeurd, door middel van hun machinaties. Om tot de overwinning van de sociale revolutie zelf te komen zal geweld onnodig zijn.

18

Nationale Catechismus
door Mikhail Bakunin 1866 vertaald uit het Engels door Philippe L. De Coster, B.Th., D.D. De Nationale Catechismus van verschillende landen kunnen op secundaire punten variëren, maar er zijn bepaalde fundamentele punten die door de nationale organisaties van alle landen moet worden aanvaard als de basis van hun respectieve catechismussen, Deze punten zijn: 1. Dat het absoluut noodzakelijk is voor elk land die lid wil worden van de vrije federaties van de volkeren, om de gecentraliseerde, bureaucratische en militaire organisaties te vervangen door een federalistische organisatie alleen gebaseerd op de absolute vrijheid en autonomie van de regio's, provincies, gemeenten, associaties (verenigingen) en particulieren. Deze federatie zal in werking worden gesteld door gekozen functionarissen die rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor het volk, het zal geen natie zijn georganiseerd vanuit de top naar beneden, of van het centrum naar de rand. De afwijzing van het principe van de opgelegde en gereglementeerde eenheid, zal worden geleid van beneden naar de contour en vandaar naar het centrum, volgens de principes van de vrije federatie. Aldus, zullen de vrije individuen autonome associaties (verenigingen) vormen. De associaties (verenigingen) zullen autonome gemeenten vormen, de gemeenten, autonome provincies, en de provincies de regio's vormen, en de regio’s zullen vrijelijk de federaties in landen omzetten, die op hun beurt vroeg of laat de universele wereld federatie zullen creëren. 2. De erkenning van het absolute recht van elk individu, gemeente, associatie (vereniging), provincie en land zich af te scheiden van wie dan ook waarmee het is verbonden. [Bakunin geloofde dat vrijwillige associatie (vereniging), gedreven door gemeenschappelijke behoeften, duurzamer is dan de verplichte eenheid van bovenaf opgelegd. Vrijwillige eenheid, zegt Bakunin, "zal dan echt sterk, vruchtbaar, en onverbrekelijke zijn ..] 3. De onmogelijkheid van politieke vrijheid zonder politieke gelijkheid. Politieke vrijheid en gelijkheid zijn onmogelijk zonder sociale en economische gelijkheid. 19

De Noodzaak van de Sociale Revolutie
De verspreiding en de diepte van deze revolutie zal min of meer in elk land verschillen, afhankelijk van de politieke en sociale situatie en het niveau van de revolutionaire ontwikkeling. Niettemin zijn er bepaalde principes die op heden dag snel de massa zullen aantrekken en inspireren om tot actie te komen, ongeacht hun nationaliteit of de staat van hun beschaving. Deze principes zijn: 1. Het land is het gemeenschappelijk goed van de samenleving. Maar de vruchten en het gebruik zullen enkel tot beschikking gesteld worden voor degenen die door eigen arbeid het bewerken (cultiveren); evenzo de erfpacht moet worden afgeschaft. 2. Aangezien alle maatschappelijke rijkdom door arbeid wordt geproduceerd, wie consumeert zonder te werken, indien daartoe in staat zijnde om te werken, is een dief. 3. Enkel eerlijke mensen zouden het recht op de politieke rechten moeten bezitten. Dergelijke rechten behoren alleen tot de werknemers.... 4. Hedendaags, geen revolutie kan slagen in een land als het niet samen zowel een politieke en een sociale revolutie is. Elke exclusieve politieke revolutie - of het nu in de verdediging van de nationale onafhankelijkheid of voor interne verandering liggen, of zelfs voor de oprichting van een republiek - die niet gericht is op de onmiddellijke en ware politieke en economische emancipatie van het volk, zal een valse revolutie zijn. De doelstellingen zullen onbereikbaar en de gevolgen daarvan reactionair zijn. 5. De revolutie moet tot stand komen niet “voor” maar “door” het volk en kan nooit slagen als het niet op het enthousiasme van de hele massa van de bevolking is afgestemd, dat wil zeggen op het platteland als in de steden. 6. Georganiseerd door het idee en de identiteit van een gemeenschappelijk programma voor alle landen; gecoördineerd door een geheime organisatie die niet een paar, maar alle, landen in een enkel plan van aanpak zal verzamelen, verenigd, bovendien, door de gelijktijdige revolutionaire opstanden veelal op het platteland en in de steden, de Revolutie zal vanaf het begin een lokaal karakter aanpakken en behouden. En dit in de zin dat het niet zal beginnen met een overwicht van de revolutionaire krachten van een land uit te spreiden, of uit, een enkel punt of centrum beheren, zoals ooit naar het karakter van een burgerlijke quasirevolutionaire 20

expeditie in de Romeinse keizerlijke stijl te ondernemen . [dwz, het uitzenden van dictatoriale commissarissen de "partijlijn" op te leggen.] Integendeel, zal de revolutie uit alle delen van het land uitbarsten, en daarom zal het dus een echte volksrevolutie zijn die iedereen erbij betrekt -. mannen, vrouwen en kinderen - en het is zo dat de Revolutie onoverwinnelijk zullen maken. 7. In het begin (wanneer de mensen, gewoon en spontaan zich tegen hun tormentors zullen richten) de Revolutie zal zeer waarschijnlijk bloedig en wraakzuchtig zijn. Maar deze fase zal niet lang duren en zal nooit [ontaarden in] koude, systematische terrorisme.... Het zal een oorlog zijn, niet tegen bepaalde mensen, maar vooral tegen de asociale instellingen waarop hun macht en privileges afhangen. 8. De Revolutie zal daarom in de eerste plaats zich bezig houden met het vernietigen van instellingen en alle organisaties , kerken , parlementen . Tribunalen , administraties , banken , universiteiten, enz., die de levensader van de Staat vormen. De Staat moet volledig worden afgemaakt en failliet verklaard , niet alleen financieel, maar alvast ook politiek, bureaucratisch, militair (inclusief de politie ).Tezelfdertijd, de mensen in de landelijke gemeenschappen als in de steden zullen ten goede van de Revolutie beslag nemen op alle eigendommen van de Staat. Ze zullen ook alle goederen die toebehoren aan de reactionairen in beslag nemen en zullen alle akten van eigendommen en schulden verbranden, waarbij ongeldig verklaren alle burgerlijke , strafrechtelijke, gerechtelijke en officiële documenten, bewijsstukken en ze in de “status quo” bezit als onroerend goed achter laten. Dit is de wijze waarop de Sociale Revolutie zal plaats grijpen, en zodra de vijanden van de Revolutie van al hun middelen zijn beroofd zal het niet langer nodig zijn om bloedige maatregelen tegen hen te nemen. Verder moet de onnodige inzet van dergelijke ongelukkige maatregelen onvermijdelijk leiden tot de meest verschrikkelijke en verbazingwekkende reactie. 9. De Revolutie gelokaliseerd, zal het noodzakelijkerwijs uitgaan van een federalistisch karakter. Zo, na het omverwerpen van de gevestigde regering, de gemeenten moeten zich reorganiseren in een revolutionaire wijze, en de verkiezing van de bestuurders en revolutionaire rechtbanken op basis van algemeen kiesrecht en op het principe dat alle functionarissen rechtstreeks en daadwerkelijk de verantwoordelijkheid voor de mensen op zich dragen. 21

10.Ter voorbereiding van deze Revolutie zal het nodig zijn samen te spannen in het organiseren van een sterke geheime vereniging gecoördineerd door een internationaal kern.

Illustrations of the Social Revolution (1780 and around)
The major powers in Europe by the late 1700’s consisted of Britain, France, Prussia, Austria and Russia. Poland, Ottoman Empire and the Netherlands were powers in decline. Most of central Europe was divided into small states who could be dominated by the major powers. French support for Poland had previously limited Russia, Prussia and Austria in their desire to take Polish territory. When war with France broke out in the early 1790 ’s, Poland was divided between the three powers: Prussia seized West and North Poland, Austria annexed South Poland and Russia took East Poland. French military successes in the late 1790’s resulted in France annexing the Austrian Netherlands and Palatinate. By 1803, Napoleon had added the Italian areas of Piedmont and Parma to his empire. A series of French victories from 1805 to 1809 over Austria, Prussia and Russia resulted in the total restructuring of central Europe. The Netherlands, Munster, Oldenburg, Hanover and Tuscany were all incorporated into the French Empire. Croatia and Tyrol were taken from Austria with Croatia being annexed into the French Empire. The Grand Duchy of Warsaw was created by taking South Poland from Austria and both West and North Poland from Prussia. After Napoleon's disastrous invasion of Russia in 1812, Britain, Austria, Prussia and Russia formed a coalition that defeated Napoleon in 1814 and again in 1815.

Industry around 1780 22

Marxism-Leninism is the most revolutionary doctrine that has ever existed in the history of mankind. The true history of these beloved comrades’ work (Karl Heinrich Marx, Friedrich Engels, Vladimir Ilyich Lenin , Joseph Vissarionovich Stalin, Enver Halil Hoxha) for, and their contribution to, the cause of the international working class is yet to be written, but the science of Marxism-Leninism connects us to millions of workers and laboring people in the struggle for the revolution against capitalism and the creation of a new, socialist society. The international significance of these five revolutionaries’ contributions to Marxism-Leninism is also shown by the fact that their theories influence vast masses of people and direct the course of revolution in the era of imperialism. The five classics of Marxism-Leninism represent an ideal combination of a great theory with enormous revolutionary practice. Their names inspire revolutionary spirit in every corner of the world and resound as a call to fight for the liberation of nations and the complete human emancipation from capitalism.

23

Karl Heinrich Marx

1818 – 1883
  

 

German philosopher, economist, sociologist, historian, journalist and revolutionary. Co-author of The Communist Manifesto with Frederich Engels. One of the founders of Scientific Socialism. Karl Marx and Friedrich Engels were the creators of the dialectical method, as well as philosophical and historical materialism. Wrote extensively on the class struggle between the bourgeoisie and proletariat. Marx’s works revealed the class nature of the state, and showed that ever since classes had appeared in society the state had always been an organization of the ruling class, an organization of a handful of exploiters, of the minority, for the suppression of the exploited, who represent the majority of the population. Marx invented the Marxist labour theory of value, which stipulates that value in capitalist society is created by labour, and that the working class produces more value than what is necessary to sustain them, which is extracted as “surplus value” by the capitalist ruling class who own the 24

   

means of production. Thus, Marx enunciated the class struggle and the existence of parasitic classes in capitalism. Marx provided a new understanding of the workings of capitalism and economy in his brilliant thesis Capital, where he defined the science of the laws of development of capitalist society. Marx expounded on the essential traits of capitalism and what makes it tick, such as private ownership of the means of production, rule by the market, a reserve army of labour in the unemployed, the exploitation of wage labour, profit as the regulator of production, circulation and export of capital, and labour power as a commodity. Marx advanced the science of proletarian revolution by creating the Marxist idea of the dictatorship of the proletariat. Marx saw the dictatorship of the proletariat as they key to the transition from capitalism to socialism and from socialism to communism. Elaborated on the strategy and tactics of the working class in the period of pre-monopolist capitalism. Wrote the theoretical basis for the three components of Marxism: dialectical and historical materialism, Marxist political economy, and scientific socialism. Outlined the foundations for modern sociological thought and described the history of the rise of class society and how history is shaped by the class struggle.

Frederich Engels

1820 – 1895
25

   

 

German industrialist, social scientist, author, political theorist, philosopher, the father of Marxist theory, alongside Marx. One of the founders of Scientific Socialism. Co-authored The Communist Manifesto with Marx. One of Engels’ great contributions is The Condition of the Working Class in England, which exposed the effects of industrialization on the English working class. Engels condemns the effects of private property on the working class and concludes that private property must be abolished. Between 1850 and 1870, his research and experience in commerce would become his second contribution; it would constitute much of the informational foundation for Das Kapital (198). Das Capital would draw generously from Engels’ personal experience working within the textile industry. Perhaps his most famous work is The Origins of Family, Private Property and the State, which demonstrated how the family, property relations, and the state are determined by historical conditions and subject to change. The work is often recognized as one of the first efforts to link patriarchy and capitalism. Engels applied dialectical materialism to a variety of interests, including military studies, natural science, and history, and wrote extensively on these topics. His works make Marx’s complex economic and social theories accessible to the working class. His work Socialism: Utopian and Scientific, praised and criticized the works of Utopian socialists like Robert Owen, Charles Fourier, the Chartists (an English labor movement), and the League of the Just. It criticized Utopian socialism and formed the doctrines of Scientific Socialism. Engels organized Marx’s notes on the “Theories of Surplus Value” and this was later published as the “fourth volume” of Capital.

26

Vladimir Lenin

1870 – 1924
 

  

Leader of the Bolshevik faction in the Russian Social Democratic Labour Party. Leader of the Great October Socialist Revolution in Russia in 1917, which led to the construction of the world’s first socialist s tate. The Great October Socialist Revolution gave birth to a new era in the history of humankind. Chairman of the Council of People’s Commissars of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1917-24). Founded the Union of Soviet Socialist Republics in 1922. Chairman of the Council of People’s Commissars of the Soviet Union (1922-24) 27

Lenin developed and supplemented the teachings of Marx and Engels and gave the proletariat a new, comprehensive theory of socialist revolution which illumines the path of the struggle of the working class for communism and all the problems of the strategy and tactics of the proletariat in the period prior to the seizure of power by the proletariat, in the period of the establishment of the proletarian dictatorship and the suppression of the resistance of the exploiting classes, in the period of building socialism, and in the period of the completion of the building of classless society and the gradual transition from socialism to communism. Lenin laid the foundations for the materialist ideology of MarxismLeninism, a term used by Joseph Stalin to mean an application of the scientific socialist theories of Marx and Lenin to the material conditions of each country in the era of imperialism and proletarian revolution. Lenin wrote extensively on the three source sand the three components of Marxism: dialectical and historical materialism, Marxist political economy, and scientific socialism. Lenin showed the working class of the world that socialist revolution was possible, and wrote about the objective and subjective material conditions required to wage a revolution. Lenin created the revolutionary theory of the “vanguard party” in What Is to be Done?, a revolutionary thesis on the structure of a party of a new type, the most advanced detachment of the working class organized into a military-type Party of professional revolutionaries. The vanguard would operate on a system called Marxist democratic-centralism. Lenin built the party of a new type; he led this party to storm capitalism and establish the dictatorship of the proletariat. In The State and Revolution, Lenin defended the teachings of Marx and Engels on the state against their vulgarization and distortion on the part of the opportunists, and smashed to pieces the would-be theories of the Social-Democratic reformists regarding the nature of the state as an organization that “stands above classes,” would-be theories which have subsequently been appropriated by the ideologists of the so-called totalitarian state. Lenin formulated the Marxist theory of imperialism in Imperialism, the Highest Stage of Capitalism, a well-founded analysis of imperialism as the monopoly stage of capitalism. Lenin deduced the law of the intensification of the uneven development of capitalism in the imperialist era. Basing himself on the unevenness of the development of capitalism, Lenin discovered another truth which enriched Marxist science — namely, the impossibility of a simultaneous victory of socialism in all countries and the possibility of such a victory in several countries or even 28

in one country taken singly. Lenin revealed the contradictions of imperialism and the conditions of its inevitable collapse. Lenin authored the brilliant thesis The Right of Nations to SelfDetermination, a thesis linking Marxist-Leninist practice and class struggle with national liberation struggles of oppressed nations. Prior to the collapse of the colonial world after the two World Wars, Lenin proclaimed that nations have the right to sovereignty and selfdetermination, and that Marxists should support national liberation struggles that assist in the liquidation of imperialism. Lenin merged the Marxist theories into a solid system of views on the national-colonial revolutions and explained the significance of the national-colonial question as a constituent part of the general question of the proletarian revolution and the dictatorship of the proletariat. Lenin developed the Marxist theory of revolution in colonial-type countries, showing the possibility of the transition of backward countries to socialism, skipping capitalism under the conditions of the support from proletarian revolutions in the developed countries. These ideas have become a great, transforming, creative revolutionary power capable of raising hundreds of millions of people to the struggle for their liberation. From this thesis of Lenin’s it followed, in the first place, that the working class at the head of all the exploited can break the imperialist chain at one of its links—the weakest—and that such a weak link may be represented by a country which, although backward in its economic development, is subject to the most devastating effects of the internal and external upheavals of the capitalist system; secondly, that, despite the technical and economic backwardness of Russia, it was possible to build socialism in it by the efforts of the Soviet workers and peasants themselves, on condition that foreign intervention did not prevent the realization of this historic task of world importance. Author of 54 volumes of Collected Works.

29

Joseph Stalin

1879 – 1953

   

 

Comrade Stalin was the General Secretary of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union (CPSU) from 1922-1952, the leader of the Soviet Union during the Great Patriotic War against fascism from 1941-1945, and until his death in 1953. Chairman of the Council of Ministers (1941-1953). People’s Commissar for the Defense of the Soviet Union (1941-1953). Member of the Secretariat (1922-1953), full member of the Presidium (1919-1953) and member of the Orgburo (1919-1953). Leader of the Soviet Union during the period of the building of socialism which was marked by the determined offensive against the capitalist elements, the drawing of millions of individual peasant farms into the work of socialist construction, the elimination of the kulaks as a class, and the transformation of Soviet economy with its survivals of capitalism—an economy which was not yet fully socialist—into socialist economy. Organized among his fellow workers in his native Georgia before his rise to power. Made important contributions to the implementation of the Communist Party’s policy of socialist construction in the U.S.S.R., and won great 30

 

popularity by his relentless fight against the anti-Leninist groups of the Trotskyites and Bukharinites. Made theoretical contributions to Scientific Socialism by writing works on the topics of the dictatorship of the proletariat, the liquidation of the exploiting classes, the continuation of class struggle under socialism and the dictatorship of the proletariat, the Marxist view on the national question, economic problems of building socialism in the U.S.S.R. and dialectical and historical materialism. Under the leadership of Comrade Stalin, the working classes of Russia, Ukraine, Belarus, Uzbekistan, Kazakhstan, Georgia, Azerbaijan, Turkmenistan, Armenia, Tajikistan, Kyrgyzstan, Moldova, Lithuania, Estonia and Latvia became the ruling class of each SSR. Comrade Stalin also helped the working classes of Mongolia, Eastern Europe, Korea and China liberate themselves. Stalin led the Soviet Union during the Great Patriotic War against the Nazi German invasion and helped saved the world from fascism. Elaborated the problems of Marxist theory relating to the period of the general crisis of capitalism and revealed the increasingly destructive nature of the economic crises which deepen and intensify the crisis of the entire capitalist system. Comrade Stalin’s remarkable articles on the national question, and his works dealing with the colonial question became the basis of the LeninStalin teaching of the reserves of the revolution. In the Stalin era, Russia and the Soviet Union went from a collection of backward, semi-feudal sates into a mighty industrial and military superpower that was able to compete and stand up to U.S. imperialism.

31

Enver Hoxha

1908 – 1985
 

 

 

Albanian Marxist-Leninist politician. 1908-1985. Studied at American Technical School in Tirana, later in France (193034) and Belgium (1934-36). Returned to Albania in 1936, worked as schoolteacher. A founder of Albanian Communist Party in 1941. Member and secretary of CC of Albanian Communist Party from 1941, its general secretary from 1943 to 1948. Political commissar of Army of National Liberation resisting Italian and German occupation. Established the Democratic Front government in liberated Albania in 1945. From 1948 to 1954 general secretary, and thereafter first secretary, of CC of Albanian Party of Labor, concurrently from 1944 to 1954 chairman of Council of Ministers, and from 1946 to 1953 minister of foreign affairs. Semi-retired in 1983. Died in 1985. First Secretary of the Party of Labour of Albania (PPSH) Gave a legendary speech on November, 1960 at the Meeting of 81 Communist and Workers’ Parties in Moscow where he openly condemned Khrushchevite revisionism. 32

Author of 70 volumes of Collected Works and several books, notably Imperialism and the Revolution, Eurocommunism is Anti-Communism, Yugoslav “Self-Administration” – A Capitalist Theory and Practice, The Marxist-Leninist Movement and the World Crisis of Capitalism, The Theory and Practice of Revolution, The Khruschevites, The Titoites, Reflections on China, Reflections on the Middle East, The Anglo – American Threat to Albania, The Superpowers, Laying the Foundations of a New Albania and With Stalin. The importance of the ideological struggle of the Albanian communists led by Comrade Enver Hoxha cannot be overstated. Enver and his comrades were at the forefront of the struggle against Yugoslav revisionism and the Titoite clique. Comrade Enver Hoxha and the Albanians were the first ones to publicaly denounce Khrushchevite revisionism and the anti-Marxist theses of the 20th Congress of the Communist Party of the Soviet Union. Hoxha later contributed to the theory of social-imperialism and the restoration of capitalism in the Soviet Union. Comrade Enver Hoxha criticized and denounced the revisionist nature of the Chinese state and “Mao Tse-Tung Thought” and Maoism as an antiMarxist theory and practice.

The countries that led Europe in industrial exports in the 1870”s

33

Social Revolution against children working in factories instead attending grammar schools

34

Above the Franco – Prussian war. On the eve of the Franco-Prussian War in July 1870, the Paris sections of the International issued a manifesto against war which was republished by other sections of the International in Belgium and Germany. In many ways it provided the model for subsequent anarchist proclamations against war, emphasizing that the working class knows no frontiers and that their real enemies are capitalism, imperialism and the state.

Socialist and industrial Revolution

35

36

Contents / Sommaire / Inhoud
Page 2: Mikhail Alexandrovich Bakunin – short biography and Red Association Page 6: National Catechism by Mikhail Bakunin Page 9: L’Association Rouge (1870) par Mikhail Bakunin Page 12: Le Catéchisme National (1866) par Mikhail Bakunin Page 15 : De Rode Associatie door Mikhail Bakunin, met korte voorwoord Page 19: Nationale Catechismus (1866) door Mikhail Bakunin Page 22: Illustrations of the Social Revolution (1780 and around) with short commentaries in English. Page 37: Contents, Sommaire, Inhoud

© April 2014 – Ebook Skull Press Publications, Ghent, Belgium Responsible: Philippe L. De Coster, B.Th., D.D. 37

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful