DASAR PENDIDIKAN BRITISH DI TANAH MELAYU Sejarah telah membuktikan bahawa sistem pendidikan sekarang ini merupakan warisan

daripada sistem pendidikan zaman pemerintahan British. Amalan dan dasar pendidikan British yang telah mengongkong selama lebih daripada satu abad didapati sukar diubah corak dan strukturnya, iaitu seakan-akan sudah sebati atau telah menjadi norma masyarakat negara ini. Kerajaan British pada awalnya boleh dikatakan tidak berhasrat untuk memajukan bidang pendidikan semasa ia memerintah Tanah Melayu. Ramai pegawai Inggeris berpendapat bahawa pendidikan, khususnya untuk kaum Melayu tidak mendatangkan faedah tetapi sebaliknya akan menimbulkan kesedaran pada golongan yang terdididk untuk menentang kerajaan British. Walau bagaimanapun atas desakan pembesar-pembesar Melayu iaitu sultan-sultan di Negeri-negeri Melayu Bersekutu, pihak pemerintahan British merasakan ada baiknya memberi pendidikan setakat pendidikan rendah untuk orang Melayu. Orientasi dan motif politik pihak British yang ingin bertapak di Tanah Melayu menyebabkan mereka tidak mahu mencampuri urusan meningkatkan taraf hidup dan pemikiran masyarakat Melayu. Pengalaman di India telah menyedarkan bahawa dengan memberikan pendidikan kepada masyarakat peribumi akan menyedarkan mereka untuk menentang pihak penjajah. Inisiatif tentang pendidikan di Tanah Melayu bukan diambil berat oleh kerajaan British, tetapi ianya dibiayai oleh pertubuhan agama dan kumpulan bebas. Pertubuhanpertubuhan Kristian adalah bertanggungjawab bagi penubuhan pelbagai sekolah pengantar Inggeris yang terbaik di Tanah Melayu. Yang pertama antaranya telah ditubuhkan oleh Dr.R.S.Hutchings, Paderi Aglican di Pulau Pinang dalam tahun 1816 dan diberi nama Penang Free School kerana ia terbuka kepada kanak-kanak semua kaum dan yuran tidak dikenakan kepada ibubapa yang tidak mampu. Sebahagian besar perbelanjaan sekolah tersebut telah dibiayai oleh orang ramai dan derma yang besar dari Syarikat Hindia Timor. Sepertimana yang kita telah ketahui bahawa dasar pemerintahan British di Tanah Melayu ialah „pecah dan perintah‟. Dengan itu, sikap seperti ini telah menyebabkan empat lagi sistem persekolahan wujud, selain daripada sekolah agama. Sistem persekolahan tersebut ialah sekolah vernakular Melayu, sekolah vernakular Cina, sekolah vernakular Tamil dan sekolah Inggeris. Selain daripada itu juga tidak terdapat satu dasar pelajaran kebangsaan pada masa itu. Sikap kedaerahan atau kenegerian yang diwarisi setiap kaum juga mendorong sistem persekolahan yang berlainan. Sekolah vernakular bermakna sekolah yang menggunakan bahasa ibunda sebagai bahasa penghantar dalam pengajaran dan pembelajaran.

Oleh kerana kerajaan British tidak ada suatu dasar pelajaran yang sejajar dengan tujuan dan matlamat tetap, sekolah-sekolah berbilang bahasa dapat berkembang mengikut kehendak-kehendak kumpulan etnik pada masa itu. Oleh itu wujudlah lima jenis persekolahan ini dalam sistem pendidikan dalam zaman pemerintahan British iaitu sekolah vernakular Melayu, sekolah vernakular Cina, sekolah vernakular Tamil, sekolah Inggeris dan sekolah agama atau madrasah. Kewujudan vernakularisme dalam sistem pendidikan pemerintahan Inggeris adalah dipengaruhi oleh faktor politik, ekonomi, sosiobudaya dan agama. SISTEM PENDIDIKAN VERNAKULAR Secara amnya, tidak terdapat sistem pendidikan kebangsaan di Tanah Melayu semasa penjajahan British. Dasar British yang kurang memberi perhatian kepada bidang pendidikan telah mewujudkan sistem pendidikan vernakular. Sistem Pendidikan Vernakular bermaksud sistem pendidikan yang berasaskan bahasa ibunda masing-masing sebagai bahasa pengantar. Pendidikan Vernakular gagal memupuk perpaduan kaum di Tanah Melayu kerana mereka terpisah diantara satu sama lain. Empat aliran sekolah yang berbeza telah wujud semasa penjajahan British iaitu Melayu, Cina, Tamil dan Inggeris. Sistem pendidikan berbentuk vernakular dihasilkan dengan mengekalkan setiap kaum dengan identiti bahasa dan negara asal mereka. Sejarah membuktikan perkembangan untuk orang Melayu disekat dan dibantutukan oleh strategi kolonial British bagi mengelakkan pembentukan kesedaran kebangsaaan. Perkembangan yang berlaku menyebabkan British terpaksa menyediakan sistem pendidikan berbeza kepada tiga kaum tersebut. Penyediaan pendidikan bukanlah untuk membentuk masyarakat “englightened” tetapi bagi mengesahkan alasan-alasan kehadiran British ke Timur adalah untuk mentamadunkan masyarakatnya. Oleh yang demikian, British telah mewujudkan satu sistem pendidikan yang berbentuk vernakular bagi merealisasikan impian mereka. Tujuan utama adalah untuk membantutkan dasar perkembangan pendidikan dan tamadun orang Melayu. Ia juga dilakukan bagi memudahkan pengaliran keluar segala hasil kekayaan negeri-negeri Melayu ke Britain tanpa melalui proses “audit” atau soal jawab daripada pemilik asal yang merujuk kepada orang Melayu. Sekatan pendidikan turut dikenakan terhadap orang India yang menetap di ladang-ladang bagi mengekalkan status mereka sebagai „anak lalang‟. Orang India yang tingal di bandar-bandar seperti Pulau Pinang dan Melaka seperti juga orang Melayu telah di beri peluang untuk memasuki sekolah Inggeris. Keadaan ini telah mendirikan dua buah sekolah di bawah pimpinan pendidikan kolonial British iaitu Penang Free School dan Malacca Free School bagi melahirkan segelintir “ loyal servant “ kepada pemerintah British. Orang Cina pula mempunyai sistem

Jika diteliti. telah menyebabkan masyarakat negara ini tidak menuju kepada perpaduan kaum. . Tahap pendidikan ini dilaksanakan secara kelas mengikut tahap.pendidikan tersendiri yang dibiayai oleh pedagang – pedagang dan pelombong Cina. mempelajari bahasa Arab. terdapat kesan negatifnya. serta kemahiran membaca.peningkatan darjah berlaku secara automatik. Sekolah Melayu didirikan bagi memberikan pendidikan sekular kepada anak-anak petani dan nelayan. Tahap pengajian sekolah ini terbahagi kepada tiga iaitu tahap permulaan. tahap pertengahan dan tahap pengkhususan. dan ini disedari bercangah dengan kepentingan terhadap perpaduan. masjid dan sekolah pondok. Isu pendidikan vernakular perlu difahami kerana melalui pendidikan inilah terbentuknya polarisasi kaum. SEKOLAH-SEKOLAH YANG DITUBUHKAN PADA ZAMAN KOLONIAL Terdapat empat buah sekolah Vernakular ditubuhkan pada zaman kolonial. Walau bagaimanapun. 1. Sekolah Madrasah pula mempunyai ciri-ciri tersendiri. Di sekolah ini anak-anak Melayu diajar menulis. Ternyata orang Cina mempunyai sistem pendidikan yang jauh lebih maju daripada pendidikan orang Melayu dan India. Namun begitu terdapat satu lembaga dan jawatan kuasa yang membantu dalam menyelia perjalanan sekolah ini. Pelajar yang lulus sekolah pondok bakal berkhidmat sebagai guru agama yang bakal memberikan khidmat kepada masyarakat. iaitu menyebabkan orientasi terhadap negara ibunda masing-masing. Polarisasi ini pula terus – menerus menyalurkan British dengan sumber manusia tanpa sebarang tentangan dan kesulitan dalam kerangka pengkhususan kerja masing – masing. pendidikan vernakular pra-merdeka ini jugalah yang menjadi asas kepada pembentukan sistem pendidikan moden di negara kita sehingga kini. menulis dan mengira. SEKOLAH VERNAKULAR MELAYU Sebelum penjajahan British. Tempoh pengajian di sekolah pondok memakan masa yang terlalu lama iaitu sehingga sepuluh tahun. Sekolah sekular ini bermaksud pendidikan yang berkaitan dengan ilmu keduniaan. Sistem Pendidikan pondok atau madrasah menyediakan pendidikan yang lebih teratur. Ciri-ciri pendidikan pondok adalah lebih memberikan penekanan terhadap ajaran agama. hukum-hukum agama. Sekolah yang memberi kebebasan wujudnya sekolah-sekolah Cina dan India. Kokurikulumnya ialah membaca dan memahami al-Quran. kanak-kanak Melayu mendapat pendidikan di surau. Semasa pentadbiran British. Guru besar atau Mudlir adalah orang yang bertanggungjawab dalam mengawasi dan menguasai perjalanan sekolah Madrasah. yang mana mata pelajaran yang diajar berdasarkan sukatan yang telah ditetapkan.

Disamping itu kekurangan sambutan kepada sekolah ini juga didorong oleh amalan budaya orang Melayu sendiri. mereka yang telah lulus darjah tujuh di kolej tersebut diserapkan ke dalam perkhidmatan pentadbiran Melayu. Perak. golongan ini dilantik untuk menjawat jawatan rendah dalam Perkhidmatan Awam Tanah Melayu (MCS).O Winstedt selaku penolong Pengarah Pelajaran telah dipertanggungjawabkan untuk mentadbir sekolah-sekolah vernakular Melayu. lahirlah Maktab Perguruan Sultan Idris (MPSI) pada tahun 1922. Ianya berasaskan sistem pendidikan terbaik di Britain. Keadaan ini berkait rapat dengan tentangan daripada golongan konservatif iaitu golongan yang berpegang kuat pada asas amalan tradisi Melayu. dimana tenaga anak-anak Melayu diperlukan untuk mengerjakan sawah. Lokasi sekolah sekular ini yang jauh dari petempatan atau perkampungan Melayu juga antara faktor kenapa sekolah ini kurang mendapat sambutan.membaca dan mengira serta sedikit ilmu Geografi. Sekolah Sekular Melayu hanya memberikan pendidikan rendah sehingga darjah enam sahaja. menolong keluarga ke laut dan juga di rumah bagi anak-anak orang Melayu yang perempuan. Sekolah sekular Melayu pertama dibina adalah di negeri-negeri selat. Kerajaan British masih tetap dengan dasar mengekalkan status quo orang Melayu. Kolej Melayu Kuala Kangsar (Malay college Kuala Kangsar) ditubuhkan khas bagi anak-anak golongan bangsawan Melayu yang menjadi alat pentadbiran British. Sungguh pun penubuhan MPSI dikatakan satu peritiwa bersejarah dalam pendidikan Melayu. Pada tahun 1910. Sekolah-sekolah sekular yang didirikan khas untuk orang Melayu kurang mendapat sambutan walaupun percuma. Beliau telah mencadangkan penubuhan sebuah maktab bagi melatih guru-guru Melayu di Tanjung Malim. Pada tahun 1930. Mereka tidak percayakan orang asing dapat memberi pendidikan terbaik terhadap anak mereka selain ajaran agama. seni pertukangan dan perkebunan. iaitu Sekolah Melayu Gelugo dan Sekolah Melayu Bayan Lepas di Pulau Pinang. Melaka dan kemudiannya dibuka di negerinegeri Melayu yang lain. namun bidang pelajarannya masih sempit. Dasar yang dipegang oleh pentadbir British . R. Kehadiran pelajar yang tidak menggalakkan ini adalah disebabkan syak wasangka ibu bapa Melayu tentang sekolah yang didirikan oleh orang asing ini. Tiadanya pengajaran al-Quran juga merupakan faktor kepada kurangnya sambutan kepada sekolah sekular ini. Atas desakan untuk memenuhi kekurangan besar dalam bilangan guru. Dengan ini. Selain itu kebanyakan anak-anak Melayu khuatir meninggalkan rumah kerana yang perempuan sangat terikat dengan budaya dan adat orang Melayu tradisi yang menghalang anak-anak perempuan untuk melangkah jauh meninggalkan rumah. Orang Melayu tidak mampu untuk membiayai tambang perjalanan ke sekolah sekular ini berikutan taraf ekonomi keluaga yang rendah. Sekolah-sekolah sekular Melayu kemudiannya dibuka di Seberang Prai. Pada tahun1905. Lulusan kolej ini diharap menjadi penyokong setia British.

Unsur dualisme adalah bertujuan untuk mengekalkan satatus quo masyarakat Melayu iaitu terus membiarkan orang Melayu terus taksub dengan cara pendidikan mereka dan tanpa melihat kemajuan masyarakat lain yang berada di sekeliling mereka. keluarga Cina di Bandar atau di daerah tertentu. dan mempelajari asas kira-kira. mendeklamasi teks Confucius atau klasik Cina tanpa memahami maknanya.adalah semata-mata untuk mengeluarkan petani dan nelayan Melayu yang tahu menulis dan membaca. Menurut Tan Din Eing. Antara tahun 19141940. 2. tujuan pendidikan Melayu adalah hanya menjadikan mereka petani dan nelayan yang lebih baik daripada ibu bapa mereka. Guru. Unsur dualisme dalam pendidikan vernakular Melayu sangat jelas. sukatan mata pelajaran dan buku dibawa dari China. Penubuhan sekolah vernakular Melayu ini juga bertujuan untuk mengekalkan kesetiaan dan jalinan persahabatan antara pegawai kerajaan British dengan golongan elit Melayu. iaitu golongan raja dan pembesar-pembesar Melayu supaya terus memberikan kerjasama dengan mereka. Bagi rakyat biasa. persatuan. Sekolah-sekolah Cina menekankan kaedah pembelajaran secara menghafal. Terdapat tiga jenis sekolah Cina pada zaman kolonial. menulis. Penggunaan sempoa (alat mengira) adalah penting. Terdapat sekolah Cina yang menyediakan pendidikan sehingga . Sekolah yang ketiga pula yang dijalankan oleh guru yang mengambil upah dari anak-anak murid mereka. Sekolah yang pertama iaitu yang dikendalikan oleh jawatan kuasa peringkat daerah. Perkembangan sekolah hanya terhad kepada sekolah rendah sahaja. Pendidikan Vernakular Melayu adalah rendah mutunya. Tumpuan diberi hanya kepada asas seperti membaca. SEKOLAH VERNAKULAR CINA Pendidikan Cina di Tanah Melayu sehingga abad ke-20 adalah berasaskan pengetahuan klasik Confucius. Sekolah yang kedua iaitu ditubuhkan oleh orang perseorangan atau beberapa orang guru dalam satu jawatan kuasa yang terdiri daripada penaja atau dermawan. Dengan ini orang Melayu tidak akan bangkit menentang kekuasaan Britisah di tanah air mereka. Ini bermaksud British ingin terus membiarkan orang Melayu terus di belenggu kemiskinan dan pemikirian kolot mereka itu. Sekolah Cina menggunakan dialek masing-masing sebagai bahasa pengantar. Sekolah Cina menyediakan pendidikan rendah selama enam tahun. British juga ingin mengekalkan orang Melayu supaya terus tinggal di perkampungan nelayan atau di kawasan pedalaman dengan mengusahakan sawah padi. “perhatian yang lebih berat diberikan supaya orang melayu yang keluar dari kampung-kampungnya mendapat pekerjaan”. tidak terdapat sekolah menengah aliran Melayu di Tanah Melayu.

seperti hal dengan pendidikan India di Tanah Melayu. Antara tindakan itu adalah menghapuskan semua unsur Eropah yang terdapat dalam buku teks sekolah vernakular Cina. Pada tahun1920. sukatan pelajaran. Selain itu. tiada permintaan yang luas bagi pendidikan Cina pada tahap yang lebih tinggi kerana pendidikan Cina tidak membawa ke arah kemajuan sosial dan ekonomi. Pendidikan Tamil adalah secara formal di Tanah Melayu dan dimulakan oleh orang perseorangan dan pertubuhaan masyarakat India. Bagi mereka yang hendak melanjutkan pelajaran. Dalam perkembangan sekolah India kita dapat menilai dan melihat bahawa sekolah Vernakular Tamil dipengaruhi oleh perkembagan ekonomi di Tanah Melayu . Namun. mereka harus pergi ke negara China. Pada keseluruhannya. Guru-guru yang lahir di negara Cina tidak dibenarkan lagi masuk ke Tanah Melayu.”…. Enakmen ini memberi kuasa kepada pengarah pelajaran untuk menutup sekolah yang tidak mengikut syarat pengurusan. Menurut Andaya. Menurut enakmen ini. dan peraturan kesihatan yang ditetapkan oleh British.ladang tebu. Dalam masa yang sama juga masyarakat India telah membina sekolah-sekolah Tamil dan sekolah –sekolah ini telah didirikan di kawasan ladang di Seberang Prai . Pulau Pinang dan Johor. sekolah-sekolah pengantar Cina tidak memberikan persediaan supaya seseorang individu boleh naik meningkat di bawah pemerintahan kolonial British. kerajaan telah meluluskan enakmen pendaftaran sekolah untuk mengawal sekolah-sekolah Cina. Pegawai-pegawai kerajaan dilantik untuk mengawal sekolahsekolah Vernakular Cina ini.tahap senior Middle iaitu pelajaran menengah atas tiga atau sekolah Tinggi. British telah mengarahkan supaya Orang India berhijrah secara beramai-ramai untuk bekerja di Tanah Melayu sebagai pekerja di ladang kopi. British kemudiannya terpaksa mengambil tindakan yang lebih tegas pada tahun 1929. Sekolah Cina di Tanah Melayu pada tahun 1920-an menjadi medan pertarungan antara dua ideologi politik yang bertentangan ini.. 3. semua sekolah yang didirikan mesti didaftarkan. peruntukan kerajaan juga diberikan kepada sekolahsekolah ini supaya dapat menyekat pengembangan ideologi komunis. ladang kelapa dan ladang getah . Langkah untuk mengawal sekolah Cina bermula apabila sekolah ini digunakan oleh parti Kuomintang (KMT) dan Parti Komunis China (PKC) sebagai pusat dakyah. SEKOLAH VERNAKULAR TAMIL Semasa zaman pendidikan British kita melihat bahawa . Dapat dilihat bahawa sekolah-sekolah India yang di bina pada waktu itu. dan juga . hanya sekolah –sekolah ladang dan bermutu rendah dan menghadapi pelbagai masalah seperti ” kekurangan kemudahan di dalam sekolah seperti alat-alat untuk mengajar . perlaksanaan enakmen ini kurang berjaya.British tidak mengambil berat tentang pendidikan orang India.

Hal ini menunjukkan bahawa sukatan pelajaran yang digunakan pada masa itu. dan dalam bidang kemahiran sahaja. Kesimpulannya. di sekolah India telah menggunakan pelbagai rumpun bahasa dari India seperti bahasa Telegu. Lazimnya sekolah-sekolah adalah terdiri daripada Kangai . Matlamat kerajaan pada masa itu juga hanya ingin mewujudkan tenaga buruh India untuk kepentingan Tanah Melayu dan hanya berpuas hati melihat orang India hanya mempunyai pengetahuan asas seperti dalam bidang pertanian . apa yang di katakan adalah muktamad dan tidak boleh dibantah. Kerajaan pada masa itu melihat kewujudan sekolah Tamil pada peringkat tinggi difikirkan tidak perlu dan tidak penting kepada masa depan masyarakat Tamil. Sekolah . Tujuan kerajaan mengadakan sekolah Inggeris adalah supaya penduduk tahu membaca. dapat kita renungkan bersama bahawa campur tangan kerajaan pada masa itu terhadap sekolah Tamil adalah paling minimum kerana banyak dikuasai oleh Gabenor British yang memerintah sesuatu kawasan atau daerah Tanah Melayu. pentadbiran British memerlukan ramai kerani dan pegawai rendah tempatan yang mempunyai kemahiran berbahasa Inggeris. Dari segi bahasa pengantar yang digunakan pula . 4. menulis dan mengira. British telah memperkenalkan sebuah undang-undang buruh yang mewajibkan pengusaha ladang supaya menyedikan sekolah dan guru untuk anak-anak pekerjanya. Malayalam. ” terdapat juga sekolah Tamil yang didirikan di kawasan bandar seperti sekolah Thamboosamy Pillai dan sekolah Vivekananda di Bandar Kuala Lumpur. Keadaan ini secara langsung telah menyebabkan bilangan sekolah Tamil bertambah bagaikan cendawan selepas hujan di setiap kawasan ladang di Tanah Melayu.Walau bagaimanapun. adalah yang berunsur “keindahan”. Natijahnya. Penyelia ladang . Hal ini telah membawa kesan luka di jiwa masyarakat India pada masa itu kerana hanya golongan India yang kaya sahaja mampu menghantar anak mereka ke sekolah Inggeris yang lengkap dan mencukupi dari pelbagai kelengkapan. ataupun buruh-buruh yang yang secara kebetulan diketahui tahu membaca dan menulis akan diambil secara langsung menjadi guru di sekolah India pada masa itu. SEKOLAH VERNAKULAR INGGERIS Sekolah Inggeris menyediakan pelajaran bagi semua kaum di Tanah Melayu. Punjabi atau bahasa Hindi. kita melihat bahawa ini telah membawa kepada jurang perbezaan antara orang India yang berpendidikan Inggeris dan bejaya menceburkan diri dengan kerjaya yang bagus berbanding dengan orang India yang miskin dan terpaksa hidup kekal menjadi buruh di kawasan ladang dan pelabuhan sahaja.bilangan guru yang betul-betul berkelayakan” . Sekolah-sekolah ini diusahakan oleh mubaligh Kristian dan badan-badan awam. Walau bagaimanapun. Pada tahun 1962 .

Sekolah Inggeris didirikan akibat desakan orang ramai ialah Victoria Intstution. Frank Haines sebagai guru Bahasa Inggeris kepada anak-anak raja di Selangor. Methodist Amerika. sekolah ini dijadikan sekolah kerajaan dan kemudian dipindahkan ke Bukit Petaling pada tahun 1929. Terdapat sekolah Inggeris kerajaan di Negeri-negeri Melayu yang menawarkan pelajaran percuma kepada anak-anak lelaki golongan pembesar. Mereka berjaya meyakinkan ibu bapa untuk menghantar anak perempuan mereka ke sekolah. Hugh Clifford dan Martin Lister menganggap bahawa apabila pelajaran percuma diberikan. residen Selangor telah melantik Rev. Pada tahun 1925. Sekolah ini diserahkan kepada mubalight Methodist Amerika masalah kewangan dan kesukaran untuk mendapatkan tenaga pengajar. Sejarah dan Geografi diajar dalam tahun tiga. Sekolah ini ditubuhkan pada 1893 bersempena perayaan Jubli Intan pemerintahan Ratu Victoria. Kelas yang lebih tinggi akan diajar kemahiran pertukangan kayu. Sekolah ini digelar sedemikian kerana terbuka untuk semua kaum. Sekolah Inggeris yang pertama di Tanah Melayu adalah Penang Free School yang ditubuhkan pada tahun 1816. William Maxwell. . Gereja Anglikan dan Gereja Roman Katolik. Jumlah murid pada peringkat awal adalah 150 orang kanak-kanak lelaki. Sekolah perempuan Inggeris memberi penekanan kepada kelas jahitan. membuat kasut dan pakaian. tekun dan jujur. Mata pelajaran sejarah diajar berdasarkan sejarah Rom atau Britain. para pembesar akan lebih mudah bekerjasama. Rayuan bagi memberi derma kepada tabung sekolah tersebut disambut baik. Kuala Lumpur.Inggeris yang pertama di dirikan di Negeri-Negeri Selat digelar Sekolah Free. Terdapat sekolah Inggeris yang ditubuhkan oleh badan mubaligh Kristian seperti Pertubuhan Mubaligh London. John Institution di Kuala Lumpur. Sekolah-sekolah ini berkembang apabila mendapat bantuan dari kerajaan British. Sekolah Inggeris dibahagikan kepada sekolah perempuan dan sekolah lelaki. Pegawai British seperti Frank Swettenham. Sumbangan penting sekolah mubaligh adalah kejayaan memberikan pelajaran kepada anak-anak perenpuan. Terdapat juga sekolah-sekolah mubaligh untuk kanak-kanak lelaki seperti sekolah lelaki Katholik di Pulau Pinang dan St. Antara sekolah mubaligh bagi kanak-kanak perempuan ialah sekolah Perempuam Methodist Senior. Pada tahun 1889. Pada akhir tahun 1974. Kuala Lumpur. memasak dan muzik. tedapat kira-kira 33 buah Mubaligh untuk kanak-kanak perempuan. Mata pelajaran adalah nahu Inggeris. Sekolah Inggeris yang lain adalah Malacca School Free (1826) dan Singapore Free School (1834). Sebuah kelas bahasa Inggeris dimulakan pada tahun 1890 di sekolah Melayu di Kuala Lumpur tetepi sambutannya amat dingin. Tujuan penubuhan sekolah itu adalah untuk melahirkan golongan pegawai yang cerdik.

Sukatan Pelajaran di sekolah Inggeris berasaskan berdasarkan sukatan pelajaran sekolah menengah di England.Setelah biasiswa-biasiswa Negeri (1863). pendidikan zaman dahulu juga menitikberatkan aspek kecenderungan terhadap agama. 1. masih lagi terdapat beberapa kelemahan dalam sistem pendidikan yang dianjurkan oleh British. Contohnya pendidikan Cina yang berorientasikan negara asal mereka iaitu China. Dasar Pelajaran Kebangsaan dan Laporan Razak 1956. Raffles Institution telah memulakan kelas Sains mulai tahun 1929. wujudlah beberapa laporan yang bertujuan untuk memperbaiki sistem pendidikan British ini seperti Laporan Fenn-Wu 1951. Sekolah rendah menyediakan pelajaran selama tujuh tahun iaitu darjah rendah. iaitu Sijil Junior Cambridge. Selepas kemasukan kurikulum berasaskan British. Walau bagaimanapun. Kelas Sains diadakan pada hari Sabtu dan waktu petang untuk murid dari sekolah yang lain. KESAN DARI ASPEK FALSAFAH PENDIDIKAN Falsafah berasal daripada perkataan Yunani Tua iaitu Philosophia yang bermaksud “cinta kepada ilmu pengetahuan atau hikmah”. Selain itu. barulah sekolah Inggeris mempunyai sukatan pelajaran yang seragam. KESAN SISTEM PENDIDIKAN BRITISH Berdasarkan kenyataan yang telah diterangkan berkaitan sejarah pendidikan di Tanah Melayu. iaitu darjah enam hingga kelas Sijil Persekolahan. dapat dibuat kesimpulan bahawa pendidikan pada zaman dahulu amat mengambil berat aspek mengagungkan tanah air sendiri. seperti kewujudan sekolah-sekolah pondok untuk mengajar Al-Quran dan hal-hal berkaitan dunia akhirat. Ilmu Kesihatan dan Ilmu Alam. Mata pelajaran utama yang diajar ialah bahasa Inggeris. manakala pendidikan India pula berasaskan negara India. Contohnya Sekolah Tinggi Bukit Martajam akan pergi ke Penang Free School pada setiap hari sabtu untuk menghadiri kelas Sains. Matematik Permulaan. Murid dari sekolah Inggeris mempelajari Sejarah dan Geografi British serta Kesusasteraan Inggeris yang tidak berkaitan dengan orang Asia. Kesusasteraan Inggeris. Sejarah. Sekolah Menengah pula menyediakan pelajaran selama 4 tahun. dan sijil Cambridge (1891) diperkenalkan. satu dan darjah rendah serta diikuti darjah satu hingga lima. Mata pelajaran lain turut ditawarkan tetapi bergantung kepada kemudahan yang terdapat di sekolah tersebut. Falsafah pendidikan negara mempunyai . maka berlakulah rombakan terhadap sistem pendidikan asal yang diamalkan sebelum ini. Biasiswa Queen (1885). Ordinan Pelajaran. Murid-murid dalam darjah lima boleh mengambil peperiksaan khas. Misalnya. Sekolah Inggeris kemudian dimajukan menjadi sekolah rendah dan sekolah menengah. Maka.

3. 1974). Era ini telah memaparkan pendidikan yang diperkenalkan oleh penjajah telah melebarkan jurang pendidikan. Menurut Sufean Hussin (1996) dasar sekatan ini bertujuan untuk mengongkong dan membendung pemikiran tradisional serta primitif atau kekampungan orang-orang Melayu. perpaduan dan integrasi antara kaum. Pihak Inggeris lebih cenderung untuk memastikan masyarakat Melayu kekal sebagai petani. Antaranya ialah dasar penyekatan yang bersifat menghalang kemajuan orang Melayu. Jika diperhatikan perbandingan yang jelas wujud dalam . Cina menguasai bandar dan India akan bermastautin di ladang-ladang. Pada era penjajahan. Sebelum kemerdekaan falsafah pendidikan kita lebih bercorak tradisional.perbezaan yang jelas sebelum dan selepas kemerdekaan. Kesan langsung dari dasar ini mewujudkan satu fenomena status dalam pendidikan yang menyebabkan golongan yang mampu akan mendapatkan pendidikan dan masyarakat bawahan terus disisihkan kerana dasar yang diperkenalkan tidak menyedarkan masyarakat tentang kepentingan pendidikan. Hal ini menyebabkan pembelajaran di sekolah vernakular Melayu adalah sekadar membasmi buta huruf pada tahap minimum. Hadis. pihak kolonial Inggeris telah memperkenalkan dasar pendidikannya tersendiri. KESAN DARI ASPEK PEMBENTUKAN PERPADUAN Perpaduan merupakan elemen penting dalam pembentukan sebuah masyarakat yang pelbagai kaum di Malaysia. Fiqah dan Tauhid (Awang Had Salleh. Pendidikan yang diperkenalkan adalah bertujuan untuk mengelakkan peningkatan taraf hidup masyarakat pribumi. nelayan dan memuliakan kerja buruh (Awang Had Salleh. Pada zaman penjajahan falsafah pendidikan lebih tertumpu kepada menjaga kepentingan British di Tanah Melayu. Hal ini disebabkan masyarakat lebih mementingkan kecerdasan dan kemahiran untuk meneruskan hidup dengan bekerja yang bersesuaian dengan kemahiran yang dimiliki. Hal dibuktikan berdasarkan penubuhan sekolah-sekolah pondok dan madrasah yang memberi pengajaran dan pembelajaran seperti membaca al-Quran dan tajwid. asas atau pokok sesuatu perkara (Kamus Dewan Edisi Ketiga. 1980). Pihak penjajah memperkenalkan pendidikan bebas untuk mengelakkan berlakunya penentangan dalam masyarakat pribumi. akhlak dan moral. Dasar pendidikan di negara kita mempunyai perbandingan yang ketara antara sebelum dan selepas merdeka. Sistem ini mengakibatkan masyarakat Melayu terus berada di Kampung. 2002). KESAN DARI ASPEK DASAR PENDIDIKAN Dasar membawa maksud bahagian yang terpenting. 2. Falsafah pendidikan masyarakat tradisional lebih cenderung kepada aspek-aspek kerohanian. Tafsir al-Quran.

sejauh manakah pendidikan sebelum dan selepas kemerdekaan memberi implikasi terhadap pembangunan modal insan? Pada peringkat awal. 28) Pendidikan semasa era penjajahan dilihat kurang signifikan dalam membangunkan modal insan. Sejarah telah membuktikan sebelum mencapai kemerdekaan perpaduan sukar dicapai kerana dasar pendidikan penjajah yang berbeza untuk setiap kaum di Malaysia pada ketika itu. modal insan ialah yang berkaitan dengan pengetahuan. Sistem ini berdasarkan konsep warisan.sistem pendidikan sebelum dan selepas kemerdekaan dalam pembentukan perpaduan etnik yang pelbagai iaitu Melayu. kurikulum mereka berdasarkan Kod Buruh. Cina dan India. Kaum Cina mengambil sistem kurikulum dan guru dari negara China manakala kaum India. Ibu bapa akan mengajar segala kemahiran yang dimiliki kepada anak-anak. jenis pendidikan yang bersifat bebas menyebabkan terdapat . Setiap bangsa dibahagikan kepada kurikulum pendidikan yang berbeza. maklumat. kemahiran dan tahap kesihatan yang dimiliki oleh individu dalam menjalankan tugas dan tanggungjawab. mengira dan menulis. sistem pendidikan di negara kita hanya berteraskan pendidikan oleh ibu bapa dan ahli keluarga. Menurut Sanusi Osman (1985) masalah sebenar yang kita hadapi bukan berpunca daripada berbagai kumpulan etnik yang ada di negara ini. Oleh itu. Pendidikan bersifat bebas yang diperkenalkan oleh British menyebabkan perpaduan sukar dicapai. Kesedaran ini selaras dengan firman Allah yang bermaksud: “Sebenarnya mereka yang menaruh bimbang dan takut (melanggar perintah) Allah dari kalangan hamba-hambaNya hanyalah orang-orang yang berilmu”. Dasar pecah dan perintah yang diperkenalkan oleh British juga melebarkan lagi jurang perpaduan antara masyarakat dan akhirnya membawa kepada tradegi hitam dalam sejarah negara iaitu rusuhan kaum 13 Mei 1969. idea-idea. KESAN DARI ASPEK PEMBANGUNAN MODAL INSAN Pembangunaan modal insan merupakan salah satu matlamat utama dalam pendidikan. tetapi yang lebih penting ialah perasaan perkauman dalam kalangan rakyat di negara ini terlalu dibesar-besarkan. Persoalannya. (Surah Fatir. Menurut Becker (1987). Masyarakat tradisional ini juga menerapkan pendidikan agama dan menghantar anak-anak mereka ke sekolah pondok dan madrasah. 4. Masyarakat majmuk di negara ini mampu merencatkan perpaduan jika tidak ditangani dengan betul dan berhemah. Hal ini disebabkan hala tuju dan falsafah pendidikan Inggeris tidak memberi peluang kepada masyarakat Melayu khususnya untuk mengembangkan bakat dan kebolehan. modal insan yang dilahirkan hanya mempunyai kemahiran yang diberikan oleh ibu bapa mereka. Melayu diajarkan teknik penternakan dan pertanian di samping membaca. Selain itu.

Walaupun pendidikan pada waktu . KESAN SISTEM PENDIDIKAN KOLONIAL TERHADAP HUBUNGAN ETNIK Semua sekolah yang ditubuhkan pada zaman kolonial adalah mencerminkan kuasa. Menurut Sufean Hussin (1996) kegagalan pendidikan untuk berfungsi bagi membasmi kemiskinan pada era penjajahan disebabkan kurang kesedaran masyarakat Melayu ketika itu perihal kepentingan celik huruf dan pendidikan disebabkan oleh dasar pendidikan penjajah. Pada era masyarakat tradisional falsafah pendidikan yang diterapkan tidak mampu untuk membasmi kemiskinan kerana sistem pendidikan pada masa itu yang bersifat warisan iaitu anak-anak akan mewarisi pekerjaan ibu bapa. Coombs dan Manzoor (1974) yang mengatakan bahawa cara yang terbaik bagi menyerang dan membasmi kemiskinan ialah melalui pendidikan dan latihan. Masyarakat Melayu khususnya masih dihimpit kemiskinan kerana sistem pendidikan penjajah yang tidak memberi peluang kepada masyarakat Melayu untuk menonjolkan bakat.perbezaan jurang dalam pendidikan yang akhirnya membantutkan pembangunan modal insan. 5. tiada sistem pengangkutan yang baik dan kesempitan pemikiran orang Melayu ketika itu menyatakan bahawa hala tuju sekolah-sekolah kerajaan adalah untuk menyebarkan ideologi sekular yang bertentangan dengan ajaran Islam telah menghambat perkembangan pendidikan. KESAN DARI ASPEK MEMBASMI KEMISKINAN Pendidikan merupakan langkah yang proaktif bagi meningkatkan taraf hidup dan membolehkan individu keluar dari kepompong kemiskinan. Namun kekangan yang dihadapi ialah sebelum abad ke-20 masih tiada sistem dan organisasi pendidikan berbentuk formal dan sistematik di negeri-negeri Tanah Melayu. Walau bagaimanapun. kehadiran pengajian agama Islam telah membuka minda masyarakat Tanah Melayu pada masa itu tentang peri pentingnya pendidikan seterusnya melonjakkan pembangunan insan maju selangkah ke hadapan. Walau bagaimanapun. Perubahan sistem pendidikan yang diperkenalkan oleh penjajah semakin memburukkan keadaan kerana falsafah pendidikannya lebih bersifat bebas. keperluankeperluan dan kehendak-kehendak pendidikan penjajah. pembangunan insan di negara kita memperlihatkan perbandingan yang jelas dari aspek membasmi kemiskinan antara sebelum dan selepas kemerdekaan. Hal ini dibuktikan melalui Duke (1985). Selain itu.

SATU AGEN PEMBEKUAN Sebab sistem pendidikan kolonial ini memberikan kesan negatif kepada hubungan etnik kerana beberapa sebab yang telah dikenalpasti iaitu satu agen pembekuan pembekuan yang mengongkong pertumbuhan idea masyarakat untuk mengetahui sesuatu ilmu. Maka ini telah merenggangkan hubungan persefahaman antara kaum Melayu dengan kaum lain khususnya kaum Cina dan India. Cina dan India ada sistem pendidikan yang tersendiri. Mereka telah mengongkong pergerakan dan pemikiran orang Melayu melalui menyekat dan menghadkan pendidikan mereka. sistem perhubungan. dan Pulau Borneo.pelajaran. Pentadbir-pentadbir sedar bahawa tujuan pendidikan penjajah adalah untuk melatih kerani-kerani yang akan menjadi kakitangan rendah di dalam perkhimatan awam. Disebabkan orang Melayu telah mengenali Islam terlebih dahulu maka pendidikan atau ajaran agama kristaian dalam kalangan masyarakat pada masa tersebut tidak mempunyai input atau persetujuan orang Melayu. Tegasnya disini semasa pemerintahan British tidak ada sistem pendidikan yang sistematik pada masa itu. undang-undang corak pentadbiran bahasa dan Kebudayaan dan aspek psikologi rakyat peribumi. Bagi pertubuhan-pertubuhan mubaligh pula. sukatan pelajaran dan guru yang . politik dan sosial serta ketinggalan dalam arus pendidikan. serta kaum-kaum lain pada waktu tersebut. masyarakat Tanah Melayu terpinggir dari arus pembangunan ekonomi. British hanya ingin orang Melayu pandai membaca dan menulis serta mempelajari asas pertanian supaya mereka boleh menjadi nelayan dan petani yang lebih baik dari ibu bapa mereka. matlamat yang paling penting sekali ialah perkembangan agama Kristian di Tanah Melayu. Kesan negatifnya pula dapat dilihat dari dari pelbagai sudut iaitu dari segi politik. pemikiran dan lain-lain. Pada masa ini tiga kaum terbesar Tanah Melayu iaitu Melayu. undang-undang.H Treacher. perkhimatan. Penekanan para mubaligh ini adalah tentang ajaran berpandukan “bible“. 1. Keadaan ini menyebabkan orang Melayu tidak akan terkeluar dari kepompong pemikiran mereka dan terus tunduk kepada British. Semasa zaman pemerintahan British. General W. Namun ini adalah tidak benar seperti yang diwar-warkan mereka. ekonomi.tersebut memang suatu kepentingan tetapi sekolah-sekolah yang direka adalah bagi memenuhi keperluan penjajah. buku. merupakan salah seorang yang bertanggungjawab ke atas sistem pemerintahan kolonial di Tanah Melayu dulu dan dia pernah mengatakan Orang Melayu telah diberikan segala-galanya seperti dari segi keselamatan. Bagi sekolah Vernakular Cina. pendidikan. Orang India dan Cina berkiblatkan negara asal mereka. kesihatan .

Menyorot kejadian itu. British telah memperkenalkan satu sistem pendidikan yang sama kepada masyarakat India. 2.mengajar di bawa khas dari Tanah Besar China. semasa pendudukan British di India. Kesan daripada pengenalan sistem ini menyebabkan masyarakat tempatan India yang berpendidikan Inggeris telah bangkit menentang pemerintahan British di India. SATU ZAMAN PENYISIHAN (KONSEP SEGREGSI) Sistem pendidikan telah dikenal pasti sebagai zaman penyisihan kerana telah mewujudkan sekolah yang pelbagai aliran. Hal ini menyebabkan proses asimilasi kaum sukar berlaku dan hidup mengikut ras dan kelompok masing-masing. British tidak mahu kejadian yang sama seperti di India berlaku di Tanah Melayu. Jadi boleh dikatakan penduduk di Tanah Melayu saling tidak memahami bahasa antara satu sama lain. Keadaan ini disebabkan semua kaum di Tanah Melayu masing-masing taksub dengan bahasa ibunda sendiri yang mana orang Cina dengan bahasa Cina. pendidikan yang sepatutnya berfungsi sebagai alat perubahan adalah tidak relevan apabila ia dikaitkan dengan dasar pendidikan kolonial terhadap orang-orang Melayu. menengah dan peringkat tinggi iaitu universiti. jauh dari cabaran aktiviti-aktiviti ekonomi moden. Malayam. Sementara itu rakyat peribumi dibiarkan . Pengenalan sistem pendidikan berasaskan bahasa ibunda masing-masing sebagai bahasa pengantar menyebabkan masyarakat di Tanah Melayu terpisah antara satu sama lain. Dari ini telah wujud masyarakat majmuk di Malaysia berikutan dasar pecah dan perintah British. British sengaja membiarkan keadaan ini supaya mereka senang memerintah dan mengaut kekayaan di Tanah Melayu dengan sewenangwenangnya. Dalam keadaan seumpama ini menyebabkan perpaduan kaum sangat sukar dipupuk kerana tidak ada satu bahasa yang dapat dijadikan bahasa rasmi yang boleh menyatukan semua masyarakat ketika ini. Manakala orang Melayu tegar dengan bahasa Melayu dan terceruk tinggal di kampung-kampung sebagai nelayan ataupun petani yang mengerjakan sawah padi. Sistem pendidikan yang diperkenalkan merangkumi pendidikan rendah. Untuk memupuk perpaduan kaum satu bahasa harus ditetapkan sebagai bahasa perpaduan dan bahasa komunikasi serta harus difahami semua lapisan masyarakatnya. Maka jelaslah ini menimbulkan masalah kerana kurang persefahaman antara etnik kerana jarak hubungan antara kaum-kaum telah direnggangkan oleh British. orang India dengan bahasa Tamil. kurikulum yang disediakan adalah sebagai satu usaha yang secara tidak langsung bertujuan membekukan orang-orang Melayu dengan cara mengekalkan mereka dalam likungan kekampungan. Dalam kontek ini. Sebaliknya. Hindi dan sebagainya. Telegu. Hal ini menimbulkan kesan negatif pada pendidikan kolonial kerana dilihat dari aspek sosial adalah kewujudan masyarakat majmuk di Malaysia.

membaca. Pendidikan Vernakular Melayu ini amat rendah mutunya. sistem pendidikan negara kita masih dicengkam oleh bibit perpecahan dan pengasingan dengan wujudnya sekolah berasaskan kepada kepentingan budaya etnik dan bertunjangkan kepada negara-negara asal kaum pendatang khususnya dari Benua India dan Tanah Besar Cina. orang Cina lazimnya di bandar-bandar atau lombong.merempat dan ditindas di negeri sendiri. orang India di kawasan estet dan ladang kopi manakala orang Melayu tinggal di kawasan pedalaman iaitu kampung dan juga kawasan pinggir pantai. Contohnya imigran Cina hanya mengambil tahu tentang perkembangan di Tanah Besar China sama ada isu semasa mahupun pergolakan politik. Walaupun sudah lama merdeka. Perhatian mereka hanya kepada negara India. sekolahsekolah Vernakular Cina di Tanah Melayu menjadi tempat penyebaran ideologi parti Komintang dan Parti Komunis China pada tahun1920-an. Begitu juga dengan masyarakat India. Dasar pemerintahan seumpama ini dikenali sebagai dasar pecah dan perintah. Oleh itu. Interaksi kaum pada masa ini amat lemah. Anak-anak Melayu yang belajar di sekolah ini diajar asas pelayaran dan pertanian supaya mereka boleh menjadi nelayan dan petani yang lebih baik daripada ibu bapa mereka. seni pertukangan seperti pertukangan kayu dan perkebunan. mereka langsung tidak mengambil tahu tentang Tanah Melayu. Masyarakat di Tanah Melayu pada zaman ini hanya terceruk dalam lingkaran mereka sahaja dan tidak ambil peduli hal hidup masyarakat lain di sekelilingnya. Kebanyakan sekolah Vernakular ini tidak mempunyai sukatan mata pelajaran yang betul dan hanya memberikan pendidikan di peringkat asas sahaja. sedikit ilmu Geografi. Pengenalan kaum berasaskan tempat tinggal amat ketara pada masa ini. Dasar pendidikan kolonial menyebabkan pengkelasan masyarakat mengikut pekerjaan. Keadaan ini menyebabkan jurang perbezaan antara kaum amat ketara. Dasar pendidikan kolonial menyebabkan pengenalan kaum berasaskan tempat tinggal. Contohnya Vernakular Melayu. mengira. iaitu Sekolah Bayan Lepas di Pulau Pinang dan Sekolah Melayu Gelugor hanya memberikan pendidikan rendah sehingga darjah enam sahaja. Pendidikan zaman kolonial menyebabkan wujudnya sekolah yang berasaskan bahasa ibunda masingmasing.Tidak kurang pentingnya pengaruh budaya daripada Timur Tengah dan Arab juga membawa bibit perpecahan di kalangan masyarakat Melayu dengan wujudnya aliran pendidikan Arab . Mata pelajaran Geografi yang diajar adalah Geografi British yang tidak ada kena-mengena dengan orang Melayu. Anak-anak Melayu sekolah ini hanya diajar menulis. Apa yang menyedihkan adalah sikap imigran yang tinggal di Tanah Melayu yang langsung tidak menunjukan rasa kecintaan mereka pada tanah tempat mereka berlindung.

Kesan ini kepada masyarakat Melayu ialah menjadikan bahasa Melayu yang sudah mula diketepikan akibat daripada proses penjajahan serta pengaruhpengaruh yang meresap ke negara ini telah menyebabkan bahasa Inggeris pula menjadi bahasa pengantar di semua sekolah. 3. Pendidikan dan persekolahan menanamkan ideologi politik dan ideologi sosial yang berbeza yang menjadikan masalah perpecahan begitu meruncing. Sebab sistem pendidikan kolonial memberi kesan negatif kepada hubungan etnik kerana telah menyebabkan berlakunya mobiliti sosial melalui pencapaian kejayaan. dan Kaum Tamil terpakasa diketepikan sebagai bahasa pengantar di sekolah vernakular masing-masing. Sistem pendidikan kolonial terutamanya sekolah Vernakular Inggeris menguntungkan kaum bukan Melayu dan golongan ini menikmati lebih banyak peluang perubahan dan kemajuan dalam sistem kolonial yang masih tebal pengaruh dan kewibawaannya pada pra-Merdeka. Timbul juga penentang-penentang dasar pelajaran kebangsaan boleh dikenal pasti daripada tiga kumpulan dan boleh dikenali melalui latar belakang pendidikan yang telah mereka terima daripada zaman kolonial. pendidikan. Mereka yang terdiri daripada yang berpendidikan Inggeris pula mahukan bahasa Inggeris dikekalkan pula kedudukannya di sekolah-sekolah. dan keduanya menyisihkan masyakat Melayu daripada terlibat secara yang bermakna dalam satu sistem pelajaran lain dan dalam bahasa lain yang diiktiraf mempunyai nilai ekonomi dan politik. Dua sistem pendidikan yang bertentangan dari segi fungsi dapat dapat dijalankan seiringan. Pertama mewujudkan sistem pendidikan Melayu dalam bahasa Melayu yang membekukan masyarakatnya.di samping dua aliran lain iaitu Melayu dan Inggeris. Hal ini akan menyebabkan wujud konflik dengan dasar keseluruhan penjajahan Inggeris. Dari mereka yang berlatarbelakangkan pendidikan Cina pula mahukan semua bahasa yang terdapat di negara ini diiktiraf sama dengan kedudukannya. Hal ini menyebabkan bahasa asal kaum Melayu. MENIMBULKAN KRISIS BAHASA Krisis bahasa akibat daripada sistem pendiddikal ikan zaman kolonial berlaku kerana satu perubahan dasar yang dibuat pada zaman pemerintahan Inggeris iaitu kewujudan sekolah vernerkular yang mesti menggunakan bahasa ibunda masing-masing. Akan tetapi orang-orang Melayu melihat kedudukan . Pandangan mereka terhadap dasar pelajaran kebangsaan juga berbeza-beza berdasarkan minat. iaitu memelihara keaslian masyarakat Melayu. iaitu sistem persekolahan Inggeris. pekerjaan. kaum Cina. dan seterusnya kedudukan dalam masyarakat. Perubahanperubahan ini telah menimbulkan reaksi yang berbeza-beza daripada masyarakat yang pelbagai bangsa dan bahasa. keperluan dan kepentingan masingmasing.

Maka kita dapat melihat dengan jelas bahawa memang wujud krisis bahasa akibat daripada sistem pendidikan kolonial. perpaduan kaum tidak mungkin akan tercapai jika sistem pendidikan kolonial ini terus dikekalkan. Beliau menegaskan yang situasi begini merupakan penyebab utama kanak-kanak Melayu. dan India sukar bergaul antara satu dengan yang lain. bukan setakat orang melayu sahaja bahkan terhadap masalah perkauman . sekolah Agama. Hal ini menjejaskan hubungan etnik kerana pelajar yang tinggal di bandar seperti pelajar Cina dan India akan lulus keran mempunyai kemudahan yang serba lengkap. Hal ini. Sistem pendidikan kolonial yang memberikan kebebasan kepada wujudnya sekolah-sekolah Cina dan india. telah mulai disedari amat membahayakan keamanan dalam negara. kaum Cina dan kaum India dilihat amat menekankan konsep etnosentrierisme pada masa tersebut. 5. sistem peperiksaan yang telah dilaksanakan di semua sekolah Melayu. Cina. Dengan itu wujud perasaan tidak puas hati dalam kalangan orang Melayu kerana dilema kegagalan dalam peperiksaaan. kegagalan mereka bukan disebabkan kekurangan kemudahan tetapi disebabkan oleh sikap ibu bapa individu itu sendiri yang memang mempunyai sikap anti-penjajah masa waktu tersebut. yang seluruhnya mempunyai orientasi ke negara ibunda masing-masing tanpa merujuk kepada negara ini.bahasa Melayu melalui satu perspektif yang berlainan. MENYEBABKAN BAHASA DAN BUDAYA MELAYU TERANCAM Perkembangan baru dalam bidang politik telah mempertajamkan pemikiran pemimpin orang Melayu tentang masalah pelajaran. Sabah dan Sarawak. dan sekolah Tamil telah menjadi pemisah yang besar kepada hubungan etnik di Tanah Melayu. Perkara ini kerap kali timbul di kalangan pelajar di luar bandar yang mempunyai sekolah yang serba kekurangan. terutamanya dalam kalangan orang-orang Cina. Tanpa pergaulan dan persefahaman. Kegaglan mereka dalam peperiksaan menyukarakan mereka mendapat pekerjaan dalam perkhidmatan awam. Jadi peluang yang sama bagi mobiliti tidak akan diperoleh bagi mereka yang gagal dalam peperiksaan yang dilaksanakan oleh pentadbir British pada zaman kolonial. Ketiga-tiga kaum iaitu orang Melayu. Hal ini kerana setiap sekolah tersebut khusus untuk kaum tertentu sahaja. Walau bagaimanapun. dan lain-lain yang lebih baik. guru-guru. Walau . Kesan negatif lain sistem pendidikan kolonial. Natijahnya. MEWUJUDKAN PELBAGAI JENIS SEKOLAH YANG MEMISAHKAN KAUM Pada zaman penjajahan Inggeris berbagai jenis sekolah yang telah diwujudkan seperti sekolah Melayu. 4. sekolah Cina. Sesetengah sekolah mempunyai kemudahan. Tidak semua orang mendapat peluang yang sama dalam menghadapi peperiksaan. Cina dan India hanya berkesempatan bergaul jika mereka belajar di sekolah Inggeris yang terdapat di bandar-bandar sahaja. Ini menjadi (head stort ) permulaan awal kepada mereka .

masyarakat . Mengikut kedudukan geografinya serta taburan penduduk kita dapat mengetahui yang kebanyakannya sekolah Melayu telah ditubuhkan di desa kerana adalah dasar British untuk mengekalkan orang Melayu di kampung kerana orang Inggeris mengangang oarang Melayu pemalas dan tidak mahu melakukan kerja. Tambahan juga kemunculan“ kota-kota kolonial” ini yang menerapkan kepentingan sesuatu kaum tertentu. Sekolah Inggeris menggunakan bahasa Inggeris. Sekolah begini juga tidak ada dasar tentang bahasa peengantar yang tunggal. Masing-masing mempunyai kurikulum yang tersendiri. perniagaan dan perindustrian keran sebilangan besar orang Cina bergiat di bidangbidang tersebut pada zaman kolonial. sekolah Cina pula menggunakan bahasa Cina dan sekolah Tamil menggunakan bahasa Tamil. Pendidikan terus menjadi alat penting dalam penerusan budaya sesebuah masyarakat. pada masa kini. guru-guru juga didatangkan dari negara asal mereka. kesan dari pendidikan kolonial memberi pengaruh besar tehadap sistem pendidikan di Malaysia. Walau bagaimana majunya sesuatu bangsa itu. pelajaran tidak dapat lari dari mewarisi tradisi sesebuah negara khususnya dari segi sejarah budaya. Sekolah Melayu menitikberatkan kemahiran membaca. Namun. sekolah Agama menggunakan bahasa Arab di samping bahasa Melayu. bahkan untuk sekolah Cina. Sesungguhnya. Sekolah agama dan madrasah pula menggunakan bahan bacaan dan buku teks serta sukatan pelajaran yang diubahsuaikan daripada amalan di sekolah Timur Tengah dan diajar oleh guru-guru yang terlatih di Tanah Arab. Sekolah Inggeris mengikut corak kurikulum dan sukatan pelajaran dan sukatan pelajaran serta buku-buku teks yang digunakan oleh kanak-kanak di England. telah mewujudkan kompenankompenan masyarakat yang “ berasingan tapi berdampingan”. Sekolah Cina pula terdapat di kawasan perlombongan. sekolah Melayu menggunakan bahasa Melayu. Dasar pelajaran harus di pelihara dan diperhalusi. Manakala sekolah Tamil pula terdapat di kawasan ladang getah kerana penoreh getah merupakan pekerjaan utama mereka apabila mereka sampai di Tanah melayu. Hubungan etnik pada zaman kolonial semakin hari semakin menjadi renggang sehinggalah akhirnya menyebabkan berlakunya peristiwa berdarah pada 13 Mei 1963. Disebabkan setiap jenis sekolah khusus untuk kaum tertentu. Kurikulum bagi kelima-lima jenis sekolah ini adalah berbeza dan tidak sehala. menulis dan mengira selain diajar pertukangan tangan tradisi. serta setiap perubahan memerlukan kajian dan pendapat ramai. Natijahnya. tanpa dasar pelajaran yang dirancang akan membawa kepada pelbagai kepincangan.bagaimanapun sekolah ini hanyalah lebih kepada orang Cina dan india sahaja dan mengenetepikan peluang bagi anak-anak orang Melayu yang tinggal di desa. Sekolah Cina dan India mengikut corak kurikulum yang ada di Negara China dan India. Bagaimanapun. maka sekolah-sekolah itu terpisah di antara satu dengan yang lain.

buku-buku yang digunakan untuk mengajar adalah serupa dengan yang di England.anak mereka ke sekolah agama dicampur dengan akademik agar peroleh perkembangan ilmu yang seimbang. Oleh sebab itu. Kita dapat melihat bahawa pada zaman kolonial kanak-kanak di sekolah diajar dengan menggunakan kurikulum yang serupa dengan yang di England. Dapat dikenal pasti juga yang kewujudan pertembungan budaya Barat dengan budaya Timur. .Melayu di Malaysia berminat untuk menghantar anak . kurikulum yang sama. Sekolah Inggeris jika diteliti juga telah menjadi satu institusi asing dalam ertikata perkara-perkara yang diajar tidak mempunyai relevan atau kaitan dengan masyarakat atau kebudayaan orang-orang tanah Melayu yang dijajah. Bagi penjajah Inggeris pada zaman terebut persefahaman dan perpaduan tidak dianggap penting untuk dipupuk menerusi pendidikan. Hakikatnya. Maka dapatlah disimpulkan sekali lagi disini bahawa terdapat benyak kesan negatif wujud disebabkan sistem pendidikan kolonial yang diperkenalkan oleh British pada zaman penjajahan. pentadbiran yang terancang dan penubuhan satu sistem sekolah yang tunggal yang dapat mendidik dan dapat menyatukan anak-anak dari semua keturunan. pembentukan dasar pendidikan sememangnya memainkan peranan yang sangat penting kerana pendidikan merupakan fundamental dalam membentuk generasi baru supaya sedar bagaimana membina masyarakat yang bertamadun dan tidak dibawah arahan penjajah. British mengabaikan soal penggunaan satu bahasa pengantar. Apa yang pasti. Malahan juga. Sekolah-sekolah yang didirikan oleh penjajah adalah hanya sebagai penyebar budaya nilai-nilai asing. kita tidak boleh menafikan bahawa sistem pendidikan di Malaysia pada masa kini sebenarnya menerima pengaruh dari sistem pendidikan kolonial Inggeris. Pemeritahan kolonial tidak ada minat untuk membangunkan rakyat dan menyatukan etnik yang pelbagai kaum pada waktu tersebut melalui pendidikan.