Εκτός Ύλης

μια μη περιοδική έκδοση
της ΦΑΚΑ ΕΑΑΚ

“Ας μην το
κρύβουμε
διψάμε για
ουρανό”

1

2

Editorial
Κρατάς στα χέρια σου ένα ακόμα τεύχος
της μη περιοδικής έκδοσης του ΕΚΤΟΣ
ΥΛΗΣ, γραμμένο από το σχήμα της ΦΑΚΑ
ΕΑΑΚ. Το περιοδικό αυτό γράφεται από
την ανάγκη που προκύπτει βιώνοντας
μια κατάσταση τόσο ως φοιτητές του
ελληνικού πανεπιστημίου της κρίσης,
όσο και ως αυριανοί κτηνίατροι στο
κατακερματισμένο τοπίο της αγοράς
εργασίας, που ακόμα και στον κλάδο
μας εμφανίζει πλέον υψηλά ποσοστά
ανεργίας. Μια ανάγκη που δεν μπορεί
να σβήσει μπροστά σε όλα αυτά τα
προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, αλλά
μας ωθεί στο να καταπιανόμαστε με
μια σειρά ζητημάτων και εν τέλει να
περιγράψουμε μια άλλη πραγματικότητα.
Ο τρόπος που προσεγγίζουμε
και αναλύουμε τα ζητήματα στο
συγκεκριμένο περιοδικό, δεν περιγράφει
κάτι ανέφικτο, αλλά καταλήγει σε μια
ρεαλιστική και αναγκαία λύση που
μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από τον
συλλογικό δρόμο.
Κόντρα σε λογικές ότι ο καθένας
μόνος του μπορεί να επιβιώσει ή ότι
δεν περνάει από το χέρι μας το πως
θα είναι το μέλλον μας και ότι μάλλον
θα πρέπει να σωπάσουμε και να
υπομένουμε αυτήν την καθημερινότητα,
εμείς αντιπροτείνουμε ότι μέσα από τις
συλλογικές διεκδικήσεις, μπορούμε να
έχουμε το μέλλον που μας αναλογεί.

Φ.Α.Κ.Α.-Ε.Α.Α.Κ.

3

4 ΧΡΟΝΙΑ
ΜΝΗΜΟΝΙΟ
ΕΦΕΡΕ:
την κατάργηση των συλλογικών
συμβάσεων, την μείωση του κατώτατου
μισθού, τη θέσπιση της νόμιμης
εργοδοτικής ασυδοσίας, τη μείωση των
συνταξιοδοτικών αποδοχών και την
αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης
την ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ (ΟΤΕ,
ΔΕΗ) ξεπουλώντας τες όσο όσο σε
ξένα συμφέροντα και καθιστώντας ένα
εργασιακό περιβάλλον μεσαίωνα
τη θέσπιση νόμων για το συμφέρον
μεγάλων κατασκευαστικών και
μη εταιρειών (πχ νόμος για τον
Κωσταντακόπουλο)
το ξεπούλημα δημοσίων εκτάσεων
γης (Ελληνικό, Προσφυγικά, νησιά) και
την εκμετάλλευσή τους από εταιρείες
(Σκουριές, Πέραμα-El Dorado) που
οδηγούν στην καταστροφή του φυσικού
περιβάλλοντος
το λουκέτο σε ελληνικές βιομηχανίες
(ΒΙΟΜΕ, COCA COLA,EΛΒΟ) και
επιχειρήσεις και την εκτίναξη της
ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα

4

το λουκέτο στη δημόσια πρωτοβάθμια
περίθαλψη και υγεία, τη συγχώνευση
των ασφαλιστικών ταμείων και
ουσιαστικά τη κατάργηση τους, κλείσιμο
νοσοκομείων, αφήνοντας στον αέρα
χιλιάδες ασφαλισμένους πολίτες
την διαθεσιμότητα-απόλυση χιλιάδων
δημοσίων υπαλλήλων
την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση με
σαφή κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης,
έντονη εντατικοποίηση των ρυθμών
σπουδών, το νέο λύκειο, την μείωση
των θέσεων των εκπαιδευτικών με
αποτέλεσμα την κατάργηση και τη
συγχώνευση σχολείων
τη μετανάστευση χιλιάδων νέων
κυρίως για την αναζήτηση εργασιακής
προοπτικής
τους πλειστηριασμούς χιλιάδων σπιτιών
και τη διακοπή ρεύματος σε χιλιάδες
νοικοκυριά
το πρωτοφανές πραξικοπηματικό
κλείσιμο της ΕΡΤ
χιλιάδες ανθρώπους και οικογένειες
στην εξαθλίωση και στην απόγνωση
(πάνω απο 2000 αυτοκτονίες μέσα σε 4
χρόνια)

5

ΑΦΟΥ ΔΕ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΝΑ
ΠΑΕΙ ΑΛΛΙΩΣ...
χιλιάδες κόσμου βγήκαν στους δρόμους να
διαδηλώσουν ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα (πάνω από
20000 πορείες στα 4 χρόνια)
ένας ολόκληρος νομός αντιστέκεται και κινητοποιείται
ενάντια στο ξεπούλημα του τόπου τους και έχει
καταφέρει χιλιάδες κόσμο να συμπορευτεί μαζί του
στο δίκαιο αγώνα τους χιλιάδες κόσμου σε διάφορους
εργασιακούς κλάδους πέρασαν σε επαναλαμβανόμενες
απεργίες αντιδρώντας στην κατάργηση των κεκτημένων
τους
( Χαλυβουργία, ΜΕΤΡΟ, εκπαιδευτικοί,
CocaCola, εργολαβικοί, διοικητικοί πανεπιστημίων,
αγρότες)
το πετυχημένο παράδειγμα αυτοδιαχείρισης της
ΒΙΟΜΕ και της ΕΡΤ που αντιστέκονται στο κλείσιμο και
συνεχίζουν να παράγουν έργο
δημιουργία χώρων αλληλεγγύης (κοινωνικά ιατρεία και
φαρμακεία)

Αφίσες απο τα
κινηματα του
τελευταίου χρόνου

6

7

Το
Πανεπιστήμιο
στα χρόνια της
κρίσης.
Το νέο τοπίο στην τριτοβάθμια
εκπαίδευση
οι φοιτητές σήμερα χθες και αύριο

8

Το νέο τοπίο στην τριτοβάθμια
εκπαίδευση
Μπορεί κι εσύ να θυμάσαι το Σεπτέμβρη του 2011 και τις καταλήψεις
στη σχολή μας. Μπορεί και να μην ήσουν ακόμα φοιτητής ή φοιτήτρια
οπότε αν είχες ακούσει γι’αυτές να ήταν από την τηλεόραση.
Πολύ πιθανώς να είχες νευριάσει που έχασες την εξεταστική του
Σεπτεμβρίου ή και να είχες χαρεί που θα έκανες κι άλλες διακοπές
όσο τα ‘’παιδιά’’ είχαν καταλήψεις. Αλλά άραγε θυμάσαι το λόγο που
γινόταν αυτές οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια όλης της χώρας;
Ο λόγος δεν ήταν άλλος από την ψήφιση του νόμου 4009/4076
για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Από το Σεπτέμβρη του 2011 μέχρι
και σήμερα το Υπουργείο έχει  επιχειρήσει την πλήρη εφαρμογή του
νόμου που οδηγεί ολοένα και πιο κοντά στην αποσάθρωση των
πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.
Αλλά ας το δούμε πιο συγκεκριμένα. Τι φέρνει αυτός ο νόμος
πλαίσιο στα ΑΕΙ και ΤΕΙ;
-Καθιερώνονται οι δύο κύκλοι σπουδών (το γνωστό bachelor-master) με τον πρώτο να διαρκεί 3 χρόνια και τον δεύτερο 1
ή 2, με ανάλογη οικονομική επιβάρυνση των φοιτητών αλλά και
ο ατομικός φάκελος προσόντων αντί του πτυχίου. Αυτό σημαίνει
ότι δημιουργούνται απόφοιτοι δύο ταχυτήτων με τα αντίστοιχα
επαγγελματικά δικαιώματα προφανώς, που δεν έχουν κανένα
δικαίωμα συλλογικής διαπραγμάτευσης στον εργασιακό τους χώρο
καθώς δεν έχουν όλοι οι απόφοιτοι μιας σχολής ένα ενιαίο πτυχίο
αλλά ένα πολυδιασπασμένο ατομικό φάκελο προσόντων. Έτσι,
πολύ εύκολα για το Υπουργείο και την κυβέρνηση δημιουργούνται
απόφοιτοι-μελλοντικοί εργαζόμενοι χωρίς επαγγελματικά και
εργασιακά δικαιώματα στους οποίους δεν αφήνεται άλλο περιθώριο
από το να εργαστούν για 400 ευρώ και με ό,τι τους επιβάλλεται.
9

-Όσο για τη χρηματοδότηση, η οποία ξεπερνά τα όρια της
υποχρηματοδότησης κατά πολύ, έρχεται να συνδεθεί με την
αξιολόγηση των Ιδρυμάτων. Μια αξιολόγηση που όχι μόνο παραβλέπει
τις ανάγκες των πανεπιστημίων για ακαδημαϊκό και διοικητικό
προσωπικό, για τεχνικές υποδομές (εργαστήρια, αίθουσες κλπ.), για
ανανέωση των συγγραμμάτων και της εκπαιδευτικής διαδικασίας
αλλά επιβραβεύει μόνο σχολές και ιδρύματα που έχουν μπει σε ρότα
πλήρους εφαρμογής του νέου νόμου άσχετα με την υποβάθμιση
των παρεχόμενων σπουδών στους φοιτητές τους και προτείνει την
περαιτέρω μείωση του προϋπολογισμού και την απόλυση προσωπικού!
Δίνεται ακόμη το δικαίωμα στο Υπουργείο να διακόψει τελείως
την χρηματοδότηση σε περίπτωση αρνητικής αξιολόγησης, δηλαδή
μη προσαρμογής των ιδρυμάτων στις επιταγές του ή, λιγότερο
«ανώδυνα», να επιτρέψει επενδύσεις ιδιωτικού κεφαλαίου.
Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πολύ εύκολα το λόγο για τον οποίο
αξιολογούνται τα ελληνικά πανεπιστήμια εν μία νυκτί και πολλές
φορές μακριά και από το χώρο του πανεπιστημίου, σε ξενοδοχεία και
κλειστά γραφεία…
-Φοιτητική μέριμνα. Μια λέξη άγνωστη στο νέο νόμο πλαίσιο.
Σίτιση-στέγαση-συγγράμματα περικόπτονται εξαφανίζοντας
κάθε ίχνος της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης που είχε απομείνει.
Όλες οι λέσχες σίτισης πανελλαδικά έχουν περιέλθει σε καθεστώς
εργολαβίας (γεγονός που προαναγγέλλει την ιδιωτικοποίησή τους)
και με επιβολή αντιτίμου για τους φοιτητές. Οι φοιτητικές εστίες
έχουν εγκαταλειφθεί χωρίς καμία φροντίδα για τη συντήρησή τους
και την ποιότητα ζωής των οικότροφων φοιτητών που αντιμετωπίζουν
καθημερινά προβλήματα με τη σίτισή τους και τη στέγαση τους
(υποδομές, προσωπικό κλπ.). Όσον αφορά τη διανομή συγγραμμάτων,
παραθέτουμε το αυτούσιο κομμάτι του νόμου καθώς νομίζουμε
ότι μιλάει από μόνο του: “...Διδακτικό σύγγραμμα θεωρείται κάθε
έντυπο ή ηλεκτρονικό βιβλίο, περιλαμβανομένων των ηλεκτρονικών
βιβλίων ελεύθερης πρόσβασης, καθώς και οι έντυπες ή ηλεκτρονικές
ακαδημαϊκές σημειώσεις, ύστερα από την κατ’ έτος έγκρισή τους
από τις συνελεύσεις των τμημάτων, το οποίο ανταποκρίνεται κατά
τρόπο ολοκληρωμένο στο γνωστικό αντικείμενο ενός μαθήματος
και καλύπτει ολόκληρο ή το μεγαλύτερο μέρος της ύλης...”. Όπως
γίνεται κατανοητό ανοίγει ο δρόμος για την περαιτέρω περικοπή
συγγραμμάτων, με την δυνατότητα για αποκλειστική παροχή
ηλεκτρονικού βιβλίου ή ακόμη χειρότερα για αποκλειστική χορήγηση
σημειώσεων.

10

-Όσον αφορά το άσυλο, μία από τις πτυχές του Νέου Νόμου Πλαισίου
ήταν και η κατάργηση του, με πρόφαση να μειωθεί η εγκληματικότητα
και να δημιουργηθεί ένας ασφαλής χώρος για τους φοιτητές και
τους εργαζόμενους του Πανεπιστημίου. Ο ασφαλής βέβαια χώρος
για το Υπουργείο είναι τα πανεπιστήμια που δεν γίνονται Γενικές
Συνελεύσεις, που οι φοιτητές πέρα από τις ώρες μαθημάτων τους
δεν έχουν κανένα λόγο να βρίσκονται στο χώρο της σχολής, που
μπορούμε να σκεφτόμαστε και να μοιραζόμαστε ελεύθερα τις ιδέες
μας μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου…… αρκεί αυτές οι ιδέες να μην
γίνονται πράξη μέσα σε αυτό. Τι πιο ασφαλές από ένα τέτοιο χώρο για
να απολύσει υπαλλήλους, να μειώσει το ακαδημαϊκό προσωπικό, να
περικόψει προϋπολογισμούς, να υποβαθμίσει πτυχία και επαγγελματικά
δικαιώματα αποφοίτων;
-Αλλά πέρα από όλα τα παραπάνω ο νόμος πλαίσιο ορίζει και τη
διάρκεια φοίτησης στα ν+2 έτη με διαγραφή των φοιτητών μετά
από αυτά και επιβολή διδάκτρων στα ν+1 έτη. Εκ πρώτης όψεως
κάποιος θα πει επιτέλους να ξεμπερδεύουμε με τους ‘’αιώνιους’’ και
τους ‘’τεμπέληδες’’. Είναι άραγε έτσι; Ή απλά ξεμπερδεύει με όσους
για οικονομικούς κυρίως λόγους στην εποχή της κρίσης δεν μπορούν
να παρακολουθούν ανελλιπώς τη σχολή τους και αναγκάζονται να
εργάζονται και τρομοκρατεί και τους υπόλοιπους φοιτητές να σκύψουν
πάνω από τα βιβλία αδιαφορώντας για την κοινωνική καταστροφή
που συντελείται γύρω τους; Και για να ξεμπερδεύει και πιο γρήγορα
το Υπουργείο ανακοίνωσε τις διαγραφές 180.000 φοιτητών
που εισήχθησαν μέχρι και το 2006 τον Ιούνιο με τη δικαιολογία ότι
‘’Είναι θέμα τάξεως και είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει και
με το κόστος για τον φορολογούμενο πολίτη’’. Να θυμίσουμε στον
Υπουργό ότι στην πραγματικότητα το μόνο κόστος που δημιουργούν
οι αιώνιοι είναι μια κόλλα αναφοράς στην εξεταστική αφού ούτως ή
άλλως οι φοιτητικές παροχές (πάσο, στέγαση, σίτιση, συγγράμματα)
σταματούν στα ν+2 χρόνια δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τους
όρους φοίτησης! Σε μια σχολή ειδικά σαν τη δική μας με χαώδεις ύλες
μαθημάτων, θέματα εκτός ύλης, μαζικά κοψίματα φοιτητών και την
καθηγητική αυθαιρεσία να εξαντλείται στο έπακρο, σε συνδυασμό με τις
κεντρικές κατευθύνσεις του νέου νόμου για διαγραφή στις 3+3 αποτυχίες
σε ένα μάθημα και εφαρμογή του ν+2 για όλους, αντιλαμβανόμαστε
ότι η ‘’τάξη’’ που υπόσχεται ο Υπουργός, είναι απλά να σκύψουμε όλο
και περισσότερο πάνω από τα βιβλία μας και να αδιαφορούμε ακόμη
και για το διπλανό μας, που σήμερα μπορεί να σπουδάζει δουλεύοντας
παράλληλα για να ανταπεξέλθει στο κόστος φοίτησης.

11

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα είναι κομμάτια του νόμου πλαισίου
4009/4076 που ήρθε και εφαρμόζεται στα ελληνικά πανεπιστήμια
είτε αφορά τη διάρκεια των εξεταστικών είτε τον τρόπο διοίκησης
των πανεπιστημίων (Συμβούλια Ιδρύματος) μέσω της συγκρότησης
των Οργανισμών Λειτουργίας και της θέσπισης των Εσωτερικών
Κανονισμών από αυτούς. Στη διαμόρφωση αυτών προφανώς και
οι φοιτητές δεν έχουν κανένα λόγο αλλά αντιθέτως πετιούνται έξω
από κάθε μορφή συνδιοίκησης που υπήρχε έως και σήμερα μετά
από διεκδικήσεις των ίδιων των φοιτητών. Αυτό σημαίνει ότι στο
πανεπιστήμιο σήμερα διαμορφώνεται μια νέα πραγματικότητα μακριά
από τις ανάγκες των φοιτητών χωρίς ίχνος φοιτητικής μέριμνας, με
εντατικοποιημένα προγράμματα σπουδών, με ολοένα και μειούμενη
χρηματοδότηση, με υποβάθμιση των πτυχίων μας και της εργασιακής
μας προοπτικής.
Αυτή η κατεύθυνση του Υπουργείου για τα πανεπιστήμια βρίσκεται
σε πλήρη ταύτιση με ότι φέρνει η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ στη χώρα
μας τα τελευταία 5 χρόνια του μνημονίου, που διαλύει εργασιακές
συνθήκες και δικαιώματα και συμπιέζει ολοένα και περισσότερο τον
εργαζόμενο κόσμο και τη νεολαία.
Το πανεπιστήμιο της κρίσης είναι η κοινωνία της κρίσης με τις
αλλεπάλληλες υποχρηματοδοτήσεις σε όλους τους τομείς της, τη
συνεχή μείωση των εργασιακών και ανθρώπινων δικαιωμάτων
και αποδοχών μέσω της ψήφισης και εφαρμογής μνημονιακών
πολυνομοσχεδίων, που στόχο δεν έχουν την ανάπτυξη του
ανθρώπου κοινωνικά και πνευματικά αλλά την αύξηση του
ανταγωνισμού και του κέρδους.
Όλοι εμείς αντί να αποτελέσουμε τους αυριανούς εργαζόμενους των
400 ευρώ, που θα εργάζονται ανασφάλιστοι, που θα ζουν με την
τρομοκρατία της απόλυσης, που θα δίνουν λύση στην ανεργία με την
επιστημονική μετανάστευση ας αποτελέσουμε τους φοιτητές του
σήμερα που διεκδικούν ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, δημόσια
δωρεάν εκπαίδευση για όλους και εργασιακή προοπτική για αύριο.

12

ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΧΘΕΣ
ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ.
Φοιτητική καθημερινότητα. Μύθοι και αλήθειες.
‘’Τα φοιτητικά χρόνια είναι τα καλύτερα και πιο ξέγνοιαστα χρόνια
στη ζωή σου’’ , ‘’οι φοιτητές ξυπνάν ό,τι ώρα θέλουν, πίνουν καφέδες
όλη μέρα και ξενυχτάν κάθε βράδυ έξω’’, ‘’να απολαύσεις τώρα τη
ζωή σου που είσαι φοιτητής γιατί μετά θα δουλεύεις και δεν θα
έχεις τη δυνατότητα αυτή’’. Όλοι μας ως φοιτητές έχουμε ακούσει
πολλές φορές αυτές τις εκφράσεις από τον κοινωνικό μας περίγυρο
σε μια προσπάθεια να μας πείσουν ότι το να είσαι φοιτητής είναι
απλό, εύκολο και ευχάριστο. Σε καμιά περίπτωση δεν προσπαθούμε
να αποδείξουμε το ακριβώς αντίθετο απλά να μεταφέρουμε μια
εικόνα της φοιτητικής καθημερινότητας πιο κοντά στη σημερινή
πραγματικότητα και όχι τόσο επηρεασμένη από τον ‘’αστικό μύθο’’ του
τεμπέλη φοιτητή.

13

Μύθος Νο1 : Οι φοιτητές ξυπνάν ό,τι ώρα θέλουν και απλά δεν κάνουν
τίποτα πέρα από το να πίνουν καφέ.
Ναι οι φοιτητές δεν ξυπνάν από τα χαράματα! Και ναι οι φοιτητές ίσως να
καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες καφέ αλλά αλήθεια πόσοι γνωρίζουν το
καθημερινό πρόγραμμα σχολών όπως της δικής μας; Το ωρολόγιο πρόγραμμα
των περισσότερων σχολών ξεπερνά τις 6 ώρες συνεχόμενο θεωρητικό μάθημα
και σε πολλές από αυτές τα εργαστηριακά μαθήματα είναι καθημερινά, πολύωρα
και υποχρεωτικά. Το μεγαλύτερο κομμάτι των φοιτητών σε μια προσπάθεια να
είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του με τη σχολή, να μην χρωστάει μεγάλο όγκο
μαθημάτων και να πετυχαίνει και ‘’καλούς’’ βαθμούς ξοδεύει ατέλειωτες ώρες σε
αμφιθέατρα και εργαστήρια κάθε μέρα πολλές φορές από το πρωί μέχρι το βράδυ!
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κτηνιατρική που το ωρολόγιο πρόγραμμα όλων των
εξαμήνων είναι γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω.

Μύθος Νο 2: Η μόνη υποχρέωση των φοιτητών είναι να διαβάζουν 3
φορές το χρόνο, στις εξεταστικές.
Μάλλον αυτό δεν ισχύει! Στις περισσότερες σχολές οι φοιτητές διαβάζουν αν
όχι καθημερινά πάντως σίγουρα όχι μόνο στις εξεταστικές, κάνουν υποχρεωτικές
εργασίες κατά τη διάρκεια όλου του εξαμήνου, έχουν πολλά υποχρεωτικά
εργαστήρια και μαθήματα, δίνουν προόδους και εξετάζονται σε εργαστήρια
εβδομαδιαία. Η πραγματικότητα σήμερα μάλλον σχολείο θυμίζει παρά πανεπιστήμιο,
που οι φοιτητές καλούμαστε συνεχώς και αδιαλείπτως να αποδεικνύουμε πόσο καλοί
επιστήμονες είμαστε ή/και θα γίνουμε μέσα από αλλεπάλληλες εξετάσεις με μόνο
κίνητρο τον ανταγωνισμό με τον συμφοιτητή μας.

Μύθος Νο 3: Οι φοιτητές ξοδεύουν όλα τα λεφτά τους έξω
διασκεδάζοντας.
Οι φοιτητές στα ελληνικά πανεπιστήμια μάλλον δεν εξαιρούνται από την κρίση
αλλά ούτε και από την πολιτική που διαλύει τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση
εδώ και χρόνια στη χώρα μας. Τα έξοδα του φοιτητή είναι πολλά περισσότερα από
τον καφέ που θα πιεί με την παρέα του. Είναι το σπίτι που θα νοικιάζει –καθώς
στις εστίες μπορεί να μείνει μόλις ένα πολύ μικρό κομμάτι των φοιτητών-, το
φαγητό του –όλες οι φοιτητικές λέσχες έχουν περιέλθει σε καθεστώς εργολαβίας
με επιβολή αντιτίμου στις περισσότερες και πλήρη υποβάθμιση της ποιότητας και
της ποσότητας του παρεχόμενου φαγητού-, τα συγγράμματά του- ο μεγάλος όγκος
των σημειώσεων δεν παρέχεται δωρεάν στους φοιτητές αλλά εκτυπώνεται σε
ιδιωτικά φωτοτυπικά με έξοδα των φοιτητών, ένα σωρό απαραίτητος εξοπλισμός και
υλικά για την εκπαίδευση τους (βλ. ποδιές, ακουστικά, νυστέρια, φόρμες εργασίες,
γαλότσες, σκραμπς), οι μετακινήσεις με τα αστικά λεωφορεία ακόμη και σε χώρους
14

εκπαίδευσης εκτός πανεπιστημίου. Αποτελεί πλέον σύνηθες φαινόμενο οι φοιτητές
να εργάζονται για να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα αυτά ή ακόμη και να
ξαναγυρνάν στην πόλη τους λόγω οικονομικών δυσκολιών.

Μύθος Νο 4: Στα πανεπιστήμια οι φοιτητές κάνουν ένα σωρό άσχετα με
τη σχολή τους πράγματα.
Ναι είναι αλήθεια ότι μέχρι πρότινος οι φοιτητές μπορούσαν να κάνουν
κινηματογραφικές προβολές στη σχολή τους, να κάνουν πρόβες και παραστάσεις
με τις θεατρικές τους ομάδες, να γίνονται εκδηλώσεις και συζητήσεις πολιτικού
περιεχομένου, να μπορούν απλά να κυκλοφορούν εντός του. Μάλλον οι
πανεπιστημιακές αρχές και ο Υπουργός θεωρούν ότι αυτές οι δραστηριότητες
είναι υπερβολικά ανάρμοστες για το χώρο του πανεπιστημίου και αποφάσισαν όχι
μόνο να τις απαγορέψουν ρητά και να προκαλέσουν εσκεμμένα την ερήμωση του
πανεπιστημίου κλειδώνοντάς το από τις μεσημεριανές ώρες αλλά και να μεταφέρουν
το εμπόριο ναρκωτικών εντός του και να βάλουν τις δυνάμεις καταστολής και την
ασφάλεια να το περιφρουρούν και να περιφέρονται ως κάτι απολύτως φυσιολογικό.
Κάπως έτσι είναι λοιπόν οι φοιτητές σήμερα. Λεν δεν βαριέσαι για τις θυσίες που
καλούνται να κάνουν οι ίδιοι και οι οικογένειες του για να σπουδάσουν, σφίγγουν
λίγο παραπάνω το ζωνάρι, σκύβουν λίγο παραπάνω πάνω από τα βιβλία και ελπίζουν
σε κάτι καλύτερο για το αύριο. Είναι όμως η ελπίδα αρκετή;
15

Για να θυμούνται
οι παλιοί και να
μαθαίνουν οι
νεώτεροι…
Ήταν όμως πάντα έτσι οι φοιτητές και
η καθημερινότητά τους; Η απάντηση
βρίσκεται μέσα στην ίδια την ιστορία
που αποδεικνύει ότι οι φοιτητές πάντοτε
αποτελούσαν το πιο πρωτοπόρο κομμάτι
της κοινωνίας που έπαιζε καθοριστικό
ρόλο στις κοινωνικές εξελίξεις.
Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στην
ιστορία:
-Στις αρχές του ‘60 οι φοιτητές
συγκροτούν επί μέρους τους συλλόγους
τους και καθιερώνουν την ΕΦΕΕ
(Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας) ,
ενώ λίγο αργότερα κεντρικοποιούν τα
πρώτα τους κλαδικά αιτήματα: συσσίτιο,
εισιτήριο, κατάργηση διδάκτρων,
δωρεάν συγγράμματα, κατοχύρωση του
πανεπιστημιακού ασύλου, 15% για την
παιδεία.
-Τον Ιούλη του ‘65 το φοιτητικό κίνημα
θα πρωτοστατήσει στη λαϊκή πάλη για
την υπεράσπιση του άρθρου 114 του
Συντάγματος, του ακροτελεύτιου άρθρου
του συντάγματος, το οποίο τόνιζε την
ανάγκη υπεράσπισης του καταστατικού
νομικού χάρτη της χώρας από τον κάθε
πολίτη.

16

-Στις δύσκολες προδικτατορικές
συγκυρίες οι αντιδράσεις των
φοιτητών συνάντησαν τη βίαιη
κατασταλτική αντιμετώπισή τους από
τις αρχές ασφαλείας και παρακρατικούς
μηχανισμούς με αποκορύφωμα τη
δολοφονία του φοιτητή της Α.Σ.Ο.Ε.Ε.
Σωτήρη Πέτρουλα στη διαδήλωση της
21ης Ιουλίου 1965, στα Ιουλιανά.
-Επί χούντας οι φοιτητές ήταν αυτοί που
εξεγέρθηκαν το Νοέμβρη του 1973, με
τα γνωστά γεγονότα του Πολυτεχνείου
και την πτώση της στρατιωτικής
δικτατορίας λίγους μήνες μετά.
-Φοιτητές και μαθητές ήταν αυτοί που
εναντιώθηκαν στον αντιδραστικό νόμο
Κοντογιαννόπουλου το ’90-’91, που
προέβλεπε από επιβολή ποδιάς στους
μαθητές μέχρι κατάργηση των δωρεάν
συγγραμμάτων για τους φοιτητές.
-Λίγα χρόνια μετά, το 1998 όλη η
εκπαιδευτική κοινότητα δίνει μάχη
απέναντι στον νόμο Αρσένη, που φέρνει
την ‘’κατάρτιση’’ για να αντικαταστήσει
την εκπαίδευση και την παιδεία.
-Τον Μάη -Ιούνη του 2006 και τον
Ιανουάριο-Μάρτιο του 2007 το
φοιτητικό κίνημα με πανελλαδικότητα
και πρωτοφανή μαζικότητα αγωνίζεται
ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου
16 και την εισαγωγή της ιδιωτικής
εκπαίδευσης που επιχειρεί κυβέρνηση και
υπουργείο.

Αλλά και σε διεθνές επίπεδο από το
Μάη του ’68 στη Γαλλία μέχρι και τη
Χιλή του 2011 οι φοιτητές αποτέλεσαν
εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που
μπορούσε να διεκδικεί το δίκιο του,
δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για
όλους, υγεία και αξιοπρεπή εργασία
για όλους και να βάζει τη σπίθα για
να διεκδικήσει ολόκληρος ο λαός της
εκάστοτε χώρας καλύτερους όρους ζωής
ενάντια σε απολυταρχικά, στρατιωτικά
και νεοφιλελεύθερα καθεστώτα.
-Στην εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08,
μια εξέγερση της νεολαίας, σημαντικό
ρόλο επιτέλεσαν και οι φοιτητές οι
οποίοι άμεσα κινητοποιήθηκαν μέσα από
Γενικές Συνελεύσεις και καταλήψεις.
-Το Σεπτέμβρη του 2011 οι φοιτητές
δίνουν και πάλι μάχη ενάντια αυτή τη
φορά στο νόμο Διαμαντοπούλου, ο
οποίος φέρνει συμπυκνωμένα και πλήρη
ό,τι περιείχαν οι προηγούμενοι νόμοι
και ακόμη περισσότερες αντιδραστικές
μεταρρυθμίσεις.

Χωρίς αυτούς τους φοιτητές και τους
αγώνες τους τίποτα δεν θα ήταν όπως
σήμερα. Μάλλον κατά πολύ θα απείχε
η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα,
κάποιοι από μας ίσως δεν θα ήταν καν
εδώ σήμερα, και πολύ λιγότερα θα είχε
κατακτήσει συνολικά ο εργαζόμενος
λαός για την καθημερινή του ζωή
(μισθός, σύνταξη, ασφάλεια, υγεία
κλπ.). Δεν πρόκειται για ήρωες αλλά
για απλούς φοιτητές σαν όλους εμάς
που κατάφεραν να δουν ότι ή θα
προσπαθήσουν να αλλάξουν προς το

17

καλύτερο την παρεχόμενη εκπαίδευση
και την εργασιακή τους προοπτική όλοι
μαζί, συλλογικά, ερχόμενοι σε ρήξη με
ό,τι άδικο τους επιβαλλόταν ή θα χάσει ο
καθένας μόνος του.

Το αύριο ανήκει σ’ αυτούς που το
ονειρεύονται
Αυτό το χαρακτηριστικό της νεολαίας και
ιδιαίτερα της φοιτητιώσας, να μπορεί να
δει τον εαυτό της στην πρώτη γραμμή
του αγώνα, να διεκδικεί το αύριο και
τη ζωή της, έτοιμη να μην υποκύψει
με τις πρώτες δυσκολίες, έτοιμη να
κάνει θυσίες για να νικήσει, είναι που
θέλει να μεταβάλει μια κυβέρνηση
και μια πολιτική σαν τη σημερινή που
επιχειρεί να διαλύσει κάθε κοινωνικό,
εργασιακό και δημοκρατικό δικαίωμα.
Έτσι, βλέπουμε η σημερινή κυβέρνηση να
εντατικοποιεί με κάθε τρόπο τη φοιτητική
καθημερινότητα, να απαιτεί συνεχώς όλο
και περισσότερη προσπάθεια από τους
φοιτητές για την απόκτηση του πτυχίου
τους ούτως ώστε να μην υπάρχει η
δυνατότητα να σκεφτούν ή να δράσουν
πέρα και έξω από τα στενά όρια που
τους επιβάλλονται.
Στο όνομα της επιστήμης, στο λαμπρό
μέλλον και την καταξίωση που δήθεν
σε περιμένει ενώ η ανεργία στη
νεολαία αγγίζει το 67% και η Ενωμένη
Ευρώπη μάλλον σου κλείνει την πόρτα
καταβαραθρωμένη από την κρίση, σου
ζητάν να γυρίσεις την πλάτη στο διπλανό
σου που δεν μπορεί να σπουδάσει, να
διεκδικήσεις ένα πτυχίο με καλύτερο
βαθμό ακόμη κι αν χρειαστεί να είσαι
όλη μέρα κάθε μέρα στη σχολή για 5 και
6 χρόνια, να αδιαφορήσεις για το
18

ξεπούλημα των δημοσίων πανεπιστημίων
σε ιδιώτες, να αδιαφορείς για την
υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου
και για την υποβάθμιση της εκπαίδευσης
(θεωρίες αντί εργαστηρίων, έλλειψη
υλικών και προσωπικού), να μην
νοιάζεσαι εν τέλει για το αν και το πώς η
επόμενη γενιά θα μπορεί να σπουδάσει.
Αν σήμερα οι φοιτητές βλέπουν το
πανεπιστήμιο σαν ένα χώρο εντελώς
προσωρινό που απλά τους παρέχει
ένα χαρτί για να βγουν στην αγορά
εργασίας και να προσπαθήσουν μόνοι
τους να επιβιώσουν τότε είναι δύσκολο
η νεολαία να διεκδικήσει ένα καλύτερο
αύριο όπως ιστορικά έχει αποδείξει
ότι μπορεί να κάνει. Δύσκολο αλλά
όχι αδύνατο. Κόντρα στον επιβιωτισμό
που μας επιβάλλουν, στα αντιδραστικά
χαρακτηριστικά που προσπαθούν
να εγγράψουν στη γενιά μας, που
θέλουν να γίνουμε οι πειθήνιοι και
ευέλικτοι εργαζόμενοι των 400 ευρώ,
που ατομικά θα διαπραγματευόμαστε
τους όρους εργασίας μας, που μέσα
στην απόγνωσή μας θα βλέπουμε
θελκτική την όποια εργασία ακόμη και
με τους πιο εξευτελιστικούς όρους,
εμείς μπορούμε να ξαναπιάσουμε το
νήμα των συλλογικών απαντήσεων
στα προβλήματά μας. Με αρχή την
καθημερινή μας ζωή στη σχολή
μπορούμε να ξαναμπούμε στα
αμφιθέατρα όχι μόνο για να κάνουμε
μάθημα αλλά για να συζητήσουμε ό.τι
μας απασχολεί, να ξαναμάθουμε τι είναι
η Γενική Συνέλευση και πώς οι φοιτητές
με τις αποφάσεις που παίρνουν εκεί μέσα
μπορούν να διεκδικήσουν καλύτερους
όρους στην εκπαίδευσή τους και στην
αυριανή εργασία τους.

Να ξαναδιεκδικήσουμε το ζωτικό
μας χώρο στο πανεπιστήμιο, να
συναντηθούμε ξανά με τους συμφοιτητές
μας σε πολιτιστικές ομάδες, να νιώσουμε
ότι χωρίς τους φοιτητές το πανεπιστήμιο
δεν μπορεί να υπάρξει όσο κι αν το θέλει
η όποια πολιτική μας επιβάλλεται. Γιατί
πολύ απλά ό,τι μαθαίνουμε σήμερα στις
σχολές μας, όσες γνώσεις καθημερινά
κι αν μαζεύουμε δεν μπορούν να βρουν
πράξη σε μια κοινωνία που καταρρέει.
Ο κτηνίατρος ή ο φυσικός και ο γιατρός
που θα γίνουμε αύριο δεν θα έχει
τη δυνατότητα να εργαστεί και να
προσφέρει όπως του έμαθαν ότι πρέπει
να κάνει διότι δεν θα υπάρχουν σχολεία
να διδάξει ο φυσικός, νοσοκομεία
να δουλέψει ο γιατρός, μονάδες με
παραγωγικά ζώα ή δημόσιες υπηρεσίες
ελέγχου τροφίμων για να εργαστεί ο
κτηνίατρος. Κι εκεί ανακαλύπτουμε
όλοι ότι η κάθε επιστήμη δεν είναι
ξεκομμένη από την κοινωνία και από
τους ανθρώπους που ζουν σ’αυτή.
Γι’αυτό είναι αναγκαίο σήμερα όσο ποτέ
ο καθένας από το μετερίζι του αλλά
και όλοι μαζί να γυρίσουμε την πλάτη
στο πρότυπο του αδιάφορου φοιτητή,
αυριανού εργαζόμενου και επιστήμονα
που μας πλασάρεται και να δούμε πώς
θα κάνουμε το κοινωνικά αναγκαίο. Πώς
θα τολμήσουμε να μιλήσουμε ξανά για
μια κοινωνία δίκαιη και αξιοπρεπή.

19

ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ
ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ
ΥΓΕΙΑ
Η λύσσα στον καιρό της ατομικής
ευθύνης
Κι όλα μέλι γάλα;
Ληγμένα τρόφιμα; …όχι, ευχαριστώ!

20

Κατά καιρούς γινόμαστε θεατές διαφόρων ζητημάτων σχετικά με
τη δημόσια υγεία που μέσα και από τη συνεχή προβολή τους στα
μέσα ενημέρωσης επηρεάζουν την κοινή γνώμη και άπτονται από τα
προϊόντα που φθάνουν στο τραπέζι και τα σούπερ μάρκετ-όπως το
κρέας αλόγου που βρέθηκε στα πιάτα μας, τα ληγμένα προϊόντα που
επρόκειτο να βγουν στα ράφια, το γάλα που τόσος ντόρος γίνεται
πλέον γύρω απ’την προέλευση, την ποιότητα και την τιμή του-μέχρι
και ζητήματα επιδημιών όπως αυτό της λύσσας που 25 χρόνια μετά
από την εκρίζωση της νόσου στην χώρα, βρέθηκε ξανά προ και
εντός των πυλών. Μπροστά στα ζητήματα αυτά οφείλουμε τόσο ως
φοιτητές όσο και ως αυριανοί κτηνίατροι να αναμετριόμαστε με τα
προβλήματα που ανακύπτουν, να περιγράφουμε τον κατάλληλο τρόπο
προάσπισης της δημόσιας υγείας και να εγγυόμαστε για αυτήν μέσα
από την υλοποίηση των συλλογικών αποφάσεων που παίρνονται
στους φοιτητικούς συλλόγους, στον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο
και σε κάθε δημόσιο φορέα σχετικό με τη δημόσια υγεία.

Η λύσσα στον καιρό της ατομικής
ευθύνης
Μετά από 25 χρόνια που η Ελλάδα ήταν ‘’καθαρή’’ από τη νόσο της λύσσας, το
2012 εντοπίστηκε το πρώτο κρούσμα και μέχρι σήμερα μετράμε 29 περιστατικά που
χωροταξικά καταγράφονται μέχρι και τα Τρίκαλα, γεγονός που χωρίς την κατάλληλη
ενημέρωση και αντιμετώπιση, μόνο τρόμο και ανησυχία προκαλεί στο άκουσμά του.
Για να γίνουμε όσο αναλυτικοί χρειάζεται, κανείς δε θα μιλούσε για τη λύσσα αν
αντί για διαβουλεύσεις 5 μηνών που κατέληξαν στο αυτονόητο του εμβολιασμού
των κατοικίδιων, γίνονταν εμβολιασμοί στις αλεπούδες στους παραμεθόριους
νομούς, προτού η νόσος φτάσει στα Τρίκαλα.  Πέρα όμως από την ευκολία πως
και γι΄ αυτό φταίει το μνημόνιο, να θυμόμαστε το συστηματικό τρόπο με τον οποίο
αποδιοργανώθηκε και αποψιλώθηκε από ανθρώπους και αρμοδιότητες η Κτηνιατρική
Υπηρεσία τα τελευταία 25 χρόνια. Και πριν την μοιρολατρία του δεν γίνεται αλλιώς,
να αναρωτηθούμε ποιό θα ήταν το κόστος αν οι εμβολιασμοί γίνονταν στους 7
παραμεθόριους νομούς αντί σε 25 τώρα.
Παρότι βρεθήκαμε απροετοίμαστοι μπροστά σε μια κατάσταση εν δυνάμει επιδημίας
και δράσαμε με κρίσιμη καθυστέρηση, οφείλουμε να πιέσουμε για μια διαχείριση της
κατάστασης σαφέστερη, ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη από όσα προτείνει η
αναθεωρημένη Κοινή Υπουργική Απόφαση που πετάει το μπαλάκι σε ιδιώτες και στην
ελπίδα επιτυχίας της ρίψης εμβολίων.
21

<<Το πρόγραμμα αυτό θα καταστεί εφικτό με αυτοθυσία πολλών συναδέλφων
καθώς το προσωπικό δεν επαρκεί, κάτι που είναι γνωστό χρόνια. Συνολικά έχουμε
περί τους 800 κτηνιάτρους σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες ενώ χρειαζόμαστε
περίπου άλλους τόσους.>> Πέρα όμως απ’την αυτοθυσία των κτηνιάτρων που
‘’επιβάλλεται’’ σύμφωνα με τα λεγόμενα του διευθυντή της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας
του ΥΠΑΑΤ, μάλλον θα πρέπει να εφαρμοστεί μια πιο ρεαλιστική διαχείριση αν
θέλουμε να αποφύγουμε επιδημία.

Χρειάζεται προσωπικό στη Δημόσια Υπηρεσία
Ο περιορισμός λυσσύποπτων ζώων και η κατάλληλη μεταχείρισή τους από ιδιώτες
χωρίς συγκεκριμένες υποδείξεις και μάλιστα σε χώρους που οι ίδιοι πρέπει να
βρουν και να εξοπλίσουν με δικά τους έξοδα είναι τόσο επικίνδυνο για τους ίδιους,
όσο και για τη δημόσια υγεία. Άρα είναι επιτακτική ανάγκη απέναντι στη διάλυση
της Κτηνιατρικής Δημόσιας Υπηρεσίας, να υπάρξει επαρκές επιστημονικό αλλά και
βοηθητικό προσωπικό που έχει κατάλληλο εξοπλισμό και έχει εκπαίδευση σε τεχνικές
σύλληψης και ακινητοποίησης και μπορεί να λειτουργούν πέρα από το ωράριο και
τις εργάσιμες ημέρες. Χώροι υποδοχής και απομόνωσης είναι επίσης απαραίτητοι.
Άμεσες, επιτακτικές και μαζικές προσλήψεις θα ήταν καλύτερος προορισμός για τα
χρήματα αυτού του λαού από την πληρωμή προστίμων στην Ε.Ε. για την ανεπάρκεια
σε κτηνιάτρους.

22

Χρειάζονται χώροι απομόνωσης
Ακόμη και στην περίπτωση που υπάρξει εξάπλωση σε κατοικημένες περιοχές η
ύπαρξη χώρων απομόνωσης για τα ύποπτα προς λύσσα ζώα (καταφύγια δήμων,
ενδιαιτήματα, εγκαταστάσεις φιλοζωικών σωματείων, ή ακόμη και χώροι που
μπορούν να απολυμανθούν εύκολα όπως οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις) θα είναι
το πρώτο και αναγκαίο βήμα για τον περιορισμό της νόσου. Ένα βήμα που ενώ είναι
απόλυτα απαραίτητο, απ΄την πλευρά του κράτους παραλείπεται και το μόνο που
προτείνεται είναι η ανάθεση τριών επί πληρωμή από τον ιδιοκτήτη αυτοψιών σε
ιδιώτη κτηνίατρο ή η ευθανασία του ζώου(!)

Χρειάζεται εμβολιασμός των κατοικίδιων
Σημαντικό κομμάτι του προγράμματος αντιμετώπισης της λύσσας είναι ο εμβολιασμός
των κατοικίδιων. Ενώ από το Υπουργείο προβλέπεται εμβολιασμός σύμφωνα με
τα φύλλα οδηγιών των εταιριών από την άλλη βάση νόμου επιβάλλεται ετήσιος
αντιλυσσικός εμβολιασμός. Κάπως έτσι λοιπόν επικρατεί μια σύγχυση με τους ιδιώτες
να κατηγορούνται από τους φιλόζωους ότι υπερεμβολιάζουν, η κρίση να επιβάλλει
τους οικονομικά συμφερότερους εμβολιασμούς και τα ποιμενικά και κυνηγετικά
ζώα να παραμένουν ανεμβολίαστα και να μην καταγράφονται πουθενά. Υπεύθυνη
αντιμετώπιση από πλευράς Συλλόγου αλλά και ιδιωτών κτηνιάτρων θα πρέπει να
περιλαμβάνει εκστρατείες ενημέρωσης σε σχολεία, κυνηγετικούς και κτηνοτροφικούς
συλλόγους, αντιλυσσικούς εμβολιασμούς σε μειωμένη τιμή για άτομα που ανήκουν
σε ευπαθείς ομάδες (άνεργοι, ΑΜΕΑ), να οργανωθούν ενημερωτικές διαδικασίες και
προς τα μέλη του ΠΚΣ, αλλά και να γίνουν συγκεκριμένες προσφορές από πλευράς
Παραρτημάτων σε ιδιοκτήτες πολλών ζώων (βοσκοί, κυνηγοί) για να μη γίνει η
αποτροπή επιδημίας πεδίο οικονομικού ανταγωνισμού.
Με δυο κουβέντες αν θέλουμε να αποφύγουμε επιδημία χρειάζεται εμβολιασμός της
άγριας πανίδας, στελέχωση των εργαστηρίων ελέγχου, και ένα δίκτυο με συντονιστές
τις Διευθύνσεις Κτηνιατρικής που να περιλαμβάνει Δημόσιους και Ιδιώτες κτηνίατρους,
οργανωμένα συνεργεία περισυλλογής λυσσύποπτων και χώρους απομόνωσης.
Αν δεν γίνουν έστω και τα ελάχιστα από αυτά το πρόβλημα της λύσσας θα λύσουν
τα υπεύθυνα και ανεξάρτητα ΜΜΕ της χώρας με το πρώτο κρούσμα σε πόλη. Ο
περιορισμός της λύσσας έχει ανάγκη από αποτελεσματικό Δημόσιο, υπεύθυνους
κτηνιάτρους και ενημερωμένους ιδιοκτήτες ζώων. Η κουβέντα για το ζήτημα της
λύσσας θα πρέπει να ανοίγει και μέσα στα φοιτητικά αμφιθέατρα του Συλλόγου
Φοιτητών Κτηνιατρικής ώστε ο κάθε φοιτητής να βλέπει τον εαυτό του ως τον
αυριανό εργαζόμενο κτηνίατρο και εγγυητή της δημόσιας υγείας. Έτσι, μέσα από
τις αποφάσεις των συλλογικών μας διαδικασιών να αποτελεί ο Σύλλογος μοχλό
πίεσης προς κάθε αρμόδιο φορέα για τη σωστή αντιμετώπιση της νόσου.
23

ΚΙ ΟΛΑ ΜΕΛΙ ΓΑΛΑ;
Έντονες συζητήσεις έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα
για το νέο νομοσχέδιο που έρχεται να εφαρμόσει το
Υπουργείο Ανάπτυξης για το γάλα και τις σαρωτικές
αλλαγές που έρχεται να φέρει στο σκηνικό της
ελληνικής κτηνοτροφίας και γαλακτοβιομηχανίας.
Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται να φέρει την επιμήκυνση
του χρόνο ζωής στις 8 ημέρες, αντικαθιστά το
“φρέσκο” γάλα από γάλα “ημέρας”, ενώ επιτρέπει την
εισαγωγή γάλακτος από χώρες της Ευρώπης,χωρίς
την αναγραφή στην ετικέτα της χώρας προέλευσης.
Αποτέλεσμα αυτών θα είναι οι ανεπανόρθωτες
συνέπειες για την ελληνική κτηνοτροφία, αλλά και η
κατανάλωση γάλακτος αμφιβόλου ποιότητας.

Τι ισχύει σήμερα...
Την στιγμή που οι τιμές των πρώτων υλών
αυξάνονται μέρα με την μέρα, κατ’επέκταση και το
κόστος εκτροφής των αγελάδων, το κέρδος για τον
παραγωγό παρουσιάζει μικρή έως ελάχιστη αύξηση,
ενώ η τιμή του γάλατος/ λίτρο, αυξάνεται ολοένα και
περισσότερο, παρόλη την βάθυνση της κρίσης. Έτσι,
ενώ η τιμή του γάλακτος/λίτρο στο ράφι των σούπερμάρκετ αγγίζει το 1,28 ευρώ, ο παραγωγός κερδίζει
μόλις 0,44ευρώ/λίτρο. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το
κέρδος του παραγωγού αποτελεί μόλις το 34% της
τελικής τιμής του γάλακτος, ενώ αυτή καθορίζεται
από το σημείο πώλησής του, καθώς οι τιμές της ίδιας
εταιρείας παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές στα
διάφορα σούπερ μάρκετ. Στο σημείο αυτό αξίζει να
σημειωθεί ότι ο καταναλωτής θα βγαίνει κερδισμένος
μόνο κατά 1,5 ευρώ το μήνα, την στιγμή όμως που
ολόκληρη η εγχώρια αγελαδοτροφία θα καταρρεύσει.

24

Νικητές και ηττημένοι...
Ήδη από το 2011, 7 στους 10 αγελαδοτρόφους
οδηγήθηκαν στο κλείσιμο των μονάδων τους, καθώς
το κόστος παραγωγής ήταν δυσανάλογα αυξημένο σε
σχέση με το κέρδος τους. Το νέο νομοσχέδιο που θα
επιτρέπει την εισαγωγή φρέσκου γάλακτος από άλλες
χώρες της Ευρώπης, θα έχει σαν αποτέλεσμα την
αύξηση του ανταγωνισμού των εγχώριων παραγωγών
στις τιμές πώλησης, οι οποίοι αδυνατούν να ρίξουν
επιπλέον το κόστος παραγωγής, με τελικό αποτέλεσμα
το κλείσιμο των εναπομείναντων μικρομεσαίων
μονάδων. Τέλος, η θέσπιση του νέου γάλακτος
“ημέρας”, το οποίο θα συσκευάζεται εντός 24 ωρών
από την άμελξή του και θα έχει 2 ημέρες ζωής,
θα έχει σαν αποτέλεσμα φάρμες αποκεντρωμένες
από τα βιομηχανικά κέντρα, να ζημιωθούν, καθώς
θα προτιμηθούν εκτροφές κοντά στις βιομηχανίες
γάλακτος. Εδώ καταρρίπτεται και το πρόσχημα ότι
τοπικοί παραγωγοί και συνεταιρισμοί θα έχουν την
ευκαιρία της απευθείας πώλησης του γάλακτος
στον τόπο τους, καθώς η τιμή του θα είναι σαφώς
αυξημένη, ώστε να καλυφθούν τα έξοδα παραγωγής.
Συνέπεια αυτών θα είναι να επιζήσουν μόνο οι μεγάλες
εκτροφές, οι οποίες θα αντέξουν στον ανταγωνισμό της
αγοράς.

Τι γάλα θα πίνουμε τελικά?
Πέρα από τις οικονομικές συνέπειες που φέρνει το
νομοσχέδιο στους εκτροφείς της χώρας, σημείο κλειδί
αποτελεί και η ίδια η υγεία του καταναλωτή, την στιγμή
που το γάλα θα είναι αμφιβόλου ποιότητας. Γάλα
υψηλής παστερίωσης σημαίνει γάλα που θα υπόκειται
σε μεγαλύτερη επεξεργασία, άρα θα μειώνεται η
θρεπτική του αξία. Επιπλέον, η μη αναγραφή της
χώρας προέλευσης στην ετικέτα, θα επιτρέπει την
εισαγωγή γάλακτος από χώρες της Ευρώπης και άρα ο
καταναλωτής δεν θα ξέρει από που προέρχεται το γάλα
που πίνει.

25

Δεν είναι όμως μόνο οι κτηνοτρόφοι...
Το χαμηλό εργατικό κόστος των βαλκανικών χωρών από τις οποίες
θα μπορούμε να προμηθευόμαστε το γάλα,θα φέρει ένα ντόμινο
καταστροφής σε διάφορους άλλους εργασιακούς τομείς που
παίρνουν μέρος στην παραγωγή του γάλακτος,καθώς θα σπάσει
ολόκληρη η αλυσίδα της παραγωγής ,από τις ζωοτροφές, το
εργατικό δυναμικό και το ζωικό κεφάλαιο των κτηνοτρόφων,μέχρι το
προσωπικό συντήρησης των μονάδων,τους μεταφορείς του γάλακτος
κτλ.
Έξω απ’αυτές τις καταστροφικές συνέπειες, δεν μπορεί να μείνει και
ο ίδιος ο κλάδος των κτηνιάτρων. Σε μια περίοδο, όπου και η ίδια η
σχολή έχει πάρει την κατεύθυνση των “μικροζωάδων”, ενώ αυτή των
παραγωγικών ζώων και των τροφίμων έχει παραγκωνιστεί, έρχεται
να επιβαρυνθεί η ήδη άσχημη θέση των κτηνιάτρων παραγωγικών
ζώων, καθώς θα μειωθούν οι θέσεις εργασίας με το κλείσιμο των
μονάδων, αλλά και υπό το βάρος του ανταγωνισμού, οι εκτροφείς δεν
θα χουν την δυνατότητα να τους πληρώσουν.

Εμείς τι λέμε για όλα αυτά?
Την στιγμή που η ανάπτυξη της χώρας μπορεί να στηριχθεί
αποκλειστικά και μόνο στην παραγωγική ανασυγκρότηση, το νέο
νομοσχέδιο για το γάλα και τον χρόνο ζωής του, θα οδηγήσουν στον
αφανισμό των μικροκαλλιεργητών και κτηνοτρόφων της χώρας.
Μόνοι κερδισμένοι της υπόθεσης θα είναι οι μεγαλοβιομηχανίες
γάλακτος (είναι άλλωστε και οι μόνες που πιέζουν για την ψήφισή
του), καθώς και οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ-μάρκετ, οι οποίες
ελέγχουν και την τελική τιμή πώλησής του. Εάν θέλουμε να
μιλήσουμε για πραγματική μείωση της τιμής του γάλακτος στο ράφι
του σούπερ μάρκετ, θα ήταν πιο λογικό να σκεφτούμε πως αυτό
θα μπορούσε να επιτευχθεί με μείωση του κόστους παραγωγής,
μείωση του ΦΠΑ (13% αυτή τη στιγμή) και με τον έλεγχο της αγοράς
(αλυσίδες σούπερ μάρκετ και γαλακτοβιομηχανίες).

26

Και ενώ το ζήτημα απασχολεί τους κόλπους των
κτηνιάτρων, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, δεν
έχει υπάρξει μέχρι στιγμής καμία επίσημη τοποθέτηση
τόσο των καθηγητών της σχολής, όσο και του ίδιου του
ΠΚΣ για το θέμα. Την στιγμή που ο κτηνίατρος φέρει
άμεσα ευθύνη για την υγιεινή των κτηνοτροφικών
προϊόντων, οφείλει να μην αγνοήσει τον ρόλο του
αλλά, να προασπιστεί την υγεία του καταναλωτή και το
μέλλον της εγχώριας παραγωγής.

Καλούμε τον Σύλλογο Φοιτητών Κτηνιατρικής,
το Ακαδημαϊκό προσωπικό και τον Πανελλήνιο
Κτηνιατρικό Σύλλογο να πάρουν άμεσα
θέση και να τοποθετηθούν δημόσια επί του
ζητήματος.

27

Ληγμένα τρόφιμα;...όχι,ευχαριστώ!
Ληγμένες ιδέες, ληγμένες αισθητικές, αλλοιωμένο γούστο, ανοχή
και από πίσω κάθε είδους ληγμένες δικαιολόγιες… Χάιδεψαν,
κολάκεψαν, σου πήραν χρόνο και ψυχή, σε σημάδεψαν με απάθεια κι
όμως δεν είδες, δεν κατάλαβες την ημερομηνία λήξης, τη σφραγίδα
του χρόνου… Εσύ κοιμάσαι κι οι τοίχοι σου δουλεύουν.
Πολύς ντόρος έγινε τελευταία γύρω από το ζήτημα των ληγμένων τροφίμων που
κομψά βαπτίστηκαν «περασμένης χρονολογίας ελάχιστης διατηρησιμότητας» και με
τις ευλογίες κράτους και κυβερνητικών παραγόντων από Υπουργείο Ανάπτυξης και
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,μπορούν πλέον να βρίσκονται στα
ράφια των σούπερ μάρκετ στο 1/3 της τιμής που είχαν πριν λήξουν. Το θέμα αυτό
παρουσιάζεται από τους ιθύνοντες ως ένα μέτρο που ισχύει τόσο στην Ε.Ε. όσο και
στη χώρα μας απο το 1989 και η εφαρμογή του στην Ελλάδα της κρίσης όχι απλά δε
θα βλάψει τη δημόσια υγεία αλλά θα βοηθήσει τους οικονομικά αδύναμους.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά πίσω απ τα ράφια...
Στην πραγματικότητα το συγκεκριμένο μέτρο δεν έχει υλοποιηθεί σε καμία χώρα
της Ε.Ε. καθώς δεν μπορούσε να τεκμηριωθεί αν όντως τα τρόφιμα αυτά θα είναι
απόλυτα ασφαλή προς κατανάλωση αφού θα πρέπει να τηρούνται οι κατάλληλες
συνθήκες συντήρησης (συσκευασία, αποθήκευση, μεταφορά) και κάτι τέτοιο είναι
πολύ δύσκολο να διασφαλιστεί. Πόσο μάλλον μιλώντας για τη χώρα μας, που με
ανακοίνωση του ίδιου του ΕΦΕΤ αντικειμενικά ο έλεγχος αυτός δεν μπορεί να γίνει
αφού οι δημόσιες υπηρεσίες ελέγχου τροφίμων είναι πλήρως υποστελεχωμένες και
η δράση τους περιορισμένη. Ακόμα όμως και με τους περιορισμούς που υποτίθεται
28

ότι θα υπήρχαν(δεν θα χρησιμοποιούνται τα ληγμένα τρόφιμα αυτά σε εστιατόρια και
χώρους εστίασης γενικά) ή την διάθεση τους σε ξεχωριστό και σημασμένο χώρο και
την ανάλογη διαχείριση των ληγμένων τροφίμων ,δεν μπορεί να υπάρξει ανάλογος
έλεγχος ή οποιοσδήποτε κρατικός φορέας που να μπορεί να εγγυηθεί τη διασφάλιση
της δημόσιας υγείας και την καταλληλότητα των τροφίμων για κατανάλωση.
Άρα,ένα τέτοιο μέτρο,στο διαλυμένο τοπίο του κλάδου των τροφίμων,μέσα από την
υπολειτουργία της Δημόσιας Υπηρεσίας,λόγω του παγώματος των προσλήψεων
κτηνιάτρων άλλα και από την κατεύθυνση της Κτηνιατρικής Σχολής που τα τρόφιμα
σαν επαγγελματική αποκατάσταση παραγκωνίζονται,μόνο απειλητικό φαντάζει για τη
Δημόσια Υγεία.
Όσον αφορά το αν μία τέτοια ρύθμιση μπορεί να είναι ανακουφιστική για το
μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας
και καθημερινά παλεύει για την εξασφάλιση των προς το ζην μάλλον μας θυμίζει τη
φράση: ‘’Εκεί που μας χρωστούσαν,μας πήραν και το βόδι!’’ Οι ίδιοι αρμόδιοι που
εδώ και τόσα χρόνια ακολουθούν συγκεκριμένες πολίτικες επιλογές και ψηφίζουν το
ένα αντιλαϊκό μέτρο μετά το άλλο έρχονται τώρα να ‘’βοηθήσουν’’ εγκρίνοντας προς
κατανάλωση ληγμένα τρόφιμα με δέλεαρ την χαμηλή τους τιμή. Τα τρόφιμα αυτά
είναι προφανές σε ποιους απευθύνονται και ποιοι αναγκαστικά θα οδηγηθούν στα
ράφια αυτά. Μετά την διάλυση της δημόσιας υγείας και περίθαλψης,την υποβάθμιση
της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και την κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικής
μέριμνας, η δημιουργία πολιτών δύο κατηγοριών ακόμα και στο θέμα της σίτισης
και άρα της επιβίωσης δεν θα πρέπει να ενισχύεται από τέτοια ‘’ανακουφιστικά’’
μέτρα,που τον μόνο που θα ‘’ανακουφίσουν’’ είναι η τσέπη των μεγάλων σούπερμάρκετ και των εταιριών που παράγουν τα τρόφιμα που αν δεν δίνονταν μετά τη
λήξη τους,θα πετάγονταν.
Προς το παρόν Σύλλογοι Καταναλωτών,πολίτες και μεγάλο κομμάτι της
επιστημονικής κοινότητας εναντιώνεται στη θέσπιση αυτού του μέτρου
κατακρίνοντας το και αποδοκιμάζοντάς το,αποτρέποντας την άμεση υλοποίηση του
όπως είχε προγραμματιστεί. Κάθε αρμόδιος φορέας σχετικός με τη δημόσια υγεία
οφείλει να καταγγείλει και να ταχθεί ενάντια σε ένα ακόμη μέτρο υποβάθμισης της
ζωής και της αξιοπρέπειας των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας. Έτσι και κάθε
φοιτητής της Κτηνιατρικής αντιλαμβανόμενος τον ρόλο που μέσα από το γνωστικό
του αντικείμενο θα επιτελεί ως εγγυητής της δημόσιας υγείας και οικονομικά
προσιτών και ποιοτικών προϊόντων για όλους στο καιρό της κρίσης,τη στιγμή
μάλιστα που τέτοιες απόψεις υποστηρίζονται και από φωνές καθηγητών της σχολής
μας, δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια στα ζητήματα που αφορούν τη σίτιση και την
ποιότητα ζωής όλων.

29

ΤΟΠΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑΗ ΙΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ!
Τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας, στον αντίποδα της οικονομικής κρίσης και
κόντρα στα αποτελέσματα που έχει επιφέρει, έχουν αναπτυχθεί σε τοπικό αλλά και
σε ευρύτερο επίπεδο δράσεις και κινήματα με σκοπό κάτοικοι αλλά και εργαζόμενοι,
να υπερασπιστούν τόσο τον τόπο τους όσο και τις δουλειές τους. Αγώνες λοιπόν,
για την γη και την ελευθερία, που ξεπήδησαν από μικρές γειτονιές και χωριά και
έφτασαν να “παρασέρνουν” στο πέρασμά τους χιλιάδες αλληλέγγυους σε όλη την
χώρα!

ΕΡΤ
Ο αγώνας της ΕΡΤ ξεκίνησε ένα χρόνο πριν, το απόγευμα της 11ης Ιουνίου. Για
πρώτη φορά στα χρονικά και με πραξικοπηματικό τρόπο, μαύρισε η οθόνη της
μοναδικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Η αντίδραση των εργαζομένων και του λαού
ήταν άμεση. Οι δρόμοι γύρω από τα τοπικά κτίρια ανά την Ελλάδα γέμισαν από
πλήθος κόσμου που έδειξε την αλληλεγγύη τους στους απολυμένους εργαζομένους
της ΕΡΤ, αλλά και την αντίδραση του για την κίνηση της κυβέρνησης να ρίξει το
σήμα της δημόσιας και ελεύθερης ΕΡΤ. Από τότε και μέχρι σήμερα, η ΕΡΤ συνεχίζει
να εκπέμπει πειρατικά και οι εργαζόμενοί της να δίνουν τον δικό τους αγώνα για μια
δημόσια, ελεύθερη, αμερόληπτη ραδιοτηλεόραση.

ΣΜΑ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ
Λίγο έξω από την Θεσσαλονίκη, στην Ευκαρπία έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια ο
αγώνας των κατοίκων της περιοχής, ενάντια στην κατασκευή του γιγάντιου σταθμού
μεταφόρτωσης απορριμμάτων. Μια κατασκευή η οποία θα έρθει να επιβαρύνει
την ήδη επιβαρυμένη περιβαλλοντικά περιοχή, μιας και εκεί βρίσκεται ήδη το
εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ. Στόχος αυτού του έργου είναι να συλλέγονται τα σκουπίδια
από όλη την Θεσσαλονίκη και να μεταφέρονται στην Ευκαρπία με σκοπό την καύση
τους. Το σχέδιο αυτό θα οδηγήσει στην απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων CO2
και άλλων τοξικών αερίων. Οι κάτοικοι εναντιώνονται στη κατασκευή του ΣΜΑ,
υπερασπιζόμενοι τις ζωές τους και αυτές των παιδιών τους. Αγωνίζονται για ένα
καθαρό περιβάλλον, κόντρα στην υποβάθμιση της περιοχής τους. Στο πλάι τους
βρίσκονται δεκάδες φορείς και σωματεία, καθώς και απλός κόσμος της πόλης που
αγωνιά για το μέλλον της περιοχής και των κατοίκων.
30

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Η κρίση και οι περικοπές σε κάθε πτυχή της κοινωνικής μέριμνας δεν άφησαν
ανέπαφη και την υγεία. Κλείσιμο και συγχωνεύσεις νοσοκομείων, περικοπές σε
ιατρικό εξοπλισμό, κλείσιμο ασφαλιστικών ταμείων, απολύσεις προσωπικού, εισιτήριο
στα νοσοκομεία, αύξηση στις τιμές των φαρμάκων, ήταν αρκετά για να υποβαθμιστεί
η δημόσια υγεία και να τεθεί εν τέλει υπό διακύβευση η ίδια η υγεία και η ζωή
του ελληνικού λαού. Τα Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης που δημιουργήθηκαν ανά
τόπους έχουν σκοπό όχι να αντικαταστήσουν τα δημόσια νοσοκομεία, αλλά να
καλύψουν προσωρινά το κενό που έχει δημιουργηθεί από τις σαρωτικές κινήσεις της
Κυβέρνησης στον τομέα αυτό. Έτσι, γιατροί διαφόρων ειδικοτήτων και νοσηλευτές
που εργάζονται εθελοντικά και με την οικονομική στήριξη του απλού κόσμου έχουν
καταφέρει να στήσουν τις δομές αυτές και να προσφέρουν τεράστιο έργο σε χιλιάδες
ασθενείς. Ο αγώνας τους καθημερινός και δύσκολος, αλλά δεν σταματούν, πιστοί
στον όρκο τους, παλεύουν ώστε η πρόσβαση στην υγεία να μην γίνει προνόμιο για
λίγους.

ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής από το 2011 αγωνίζονται για να μην γίνει ο τόπος τους
ένα τεράστιο μεταλλωρυχείο, που δεν θα θυμίζει σε τίποτα το σημερινό όμορφο
τοπίο. Κομμάτι της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής έχει πουληθεί στον Μπόμπολα
και την καναδέζικη EL DORADO GOLD με τις ‘’ευλογίες’’ της κυβέρνησης και των
τοπικών παραγόντων ώστε να μετατραπεί σε μεταλλείο από όπου θα γίνεται η
εξόρυξη της ‘’τρομακτικής’’ ποσότητας των 0.8 γραμμαρίων χρυσού ανά τόνο!
Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής οργανωμένοι σε επιτροπές αγώνα εδώ και 3 χρόνια
αγωνίζονται και διεκδικούν να μην γίνει ο τόπος τους ένα τεράστιο νεκροταφείο
από το κυάνιο (απαιτείται για την εξόρυξη), τα επικίνδυνα απόβλητα, την όξινη
απορροή, την αποστράγγιση του υδροφόρου ορίζοντα, την καταστροφή των τοπικών
οικοσυστημάτων. Σε κυβέρνηση και Υπουργούς που προσπαθούν να πείσουν τους
κατοίκους και όλη τη χώρα για το καλό των επενδύσεων που εγγυώνται, οι κάτοικοι
της Χαλκιδικής τους απαντάνε ότι το μέλλον των ίδιων και των παιδιών τους δεν
είναι η δουλειά του μεταλλωρύχου για ένα κομμάτι ψωμί με ό,τι συνέπειες μπορεί να
έχει αυτό στην υγεία τους και τη ζωή τους αλλά η ζωή και η εργασία στον τόπο τους
με αξιοπρέπεια.

31

Για όσο υπάρχει αλληλεγγύη, για όσο θα δυναμώνουν οι κοινωνικές αντιστάσεις, για
όσο θα στέκεται ο ένας δίπλα στον άλλον, κανένας δεν θα μπορέσει να μας στερήσει
τις ελευθερίες μας. Κανένας δεν θα μπορέσει να καταστρέψει τον τόπο μας και την
γη μας. Κόντρα σε όσους κατακερματίζουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας,
εμείς θα απαντάμε με συλλογικούς αγώνες, θα χτίζουμε δομές αλληλεγγύης, θα
περιφρουρούμε τις ζωές μας.
Για το νερό που πίνουμε, για τον αέρα που αναπνέουμε, για τα νοσοκομεία που
περιθάλπουν εμάς και τις οικογένειες μας, για την τηλεόραση που βλέπουμε, για τις
ειδήσεις που αναμεταδίδονται στους δέκτες μας κάθε μέρα έχουμε το δικαίωμα να
διεκδικούμε να είναι με τους όρους που έχουμε ανάγκη, να είναι για όλους, να είναι
αξιοπρεπή. Γιατί οι εργαζόμενοι που αντιστέκονται, οι κάτοικοι που αγωνίζονται, ο
κόσμος που δείχνει αλληλεγγύη δεν φαντασιώνονται μια κοινωνία που βασιλεύει η
αδικία και η φτώχεια, ούτε η εξαθλίωση και η μιζέρια αλλά μια κοινωνία στα μέτρα
των ανθρώπων!

32

RAGE AGAINST
THE FASCISM
Αίμα σε καλή τιμή,
Χρυσή Αυγή
Τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορήθηκε η Χ.Α., με την
εξαίρεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, ήταν
από πριν γνωστά. Το γενικό φαινόμενο της οπλοφορίας,
συχνά χωρίς άδεια, οι αντικοινοβουλευτικές προθέσεις,
οι φασιστικές-ναζιστικές αρχές οργάνωσης και
εσωτερικής ζωής, οι ρατσιστικές θέσεις. Πολύ
περισσότερο αξίζει να σημειώσουμε ότι η Χ.Α. όλα αυτά
τα έκανε επίτηδες γνωστά, είτε διατυμπανίζοντάς τα
είτε υπονοώντας τα ευθέως, στο πλαίσιο του εθισμού
των υποστηρικτών της όχι απλώς στο να ανέχονται
εγκληματικές πράξεις αλλά να τις επικροτούν και
να τις στηρίζουν. Η ανοχή στην Ακροδεξιά ανομία
ήταν ολέθρια και δεν θεραπεύεται με την πρόσφατη
μαζική ποινική δίωξη. Η δράση της ελληνικής
Ακροδεξιάς και των συγκεκριμένων προσώπων που
απαρτίζουν την ηγεσία της Χ.Α. είναι πολυετής και σε
στενότατη συνεργασία με λειτουργούς του κράτους.
Για παράδειγμα στη φωτογραφία που παραθέτουμε
βλέπουμε ένα από τα πιο πρόσφατα γεγονότα
συνεργασίας της οργάνωσης με τον Γ.Γραμματέα
του Υπουργικού συμβουλίου, Γρ.Μπαλτάκο, ο οποίος
συνομιλεί σε φιλικό κλίμα με τον Κασιδιάρη σχετικά
με τις διώξεις βουλευτών της Χρυσής Αυγής από
την δικαστική εξουσία. Εκ των πραγμάτων ,λοιπόν,
μια ποινική διαδικασία, όπως θα την ήθελε και θα
έπρεπε να τη θέλει όποιος πραγματικά πιστεύει στη
δημοκρατία, οφείλει να αναδείξει και να αποκαλύψει
την πραγματική έκταση και το βάθος του φαινομένου.
33

Η ελληνική Ακροδεξιά υπήρξε το αγαπημένο κρυφό
εξώγαμο τέκνο πολλών κυβερνήσεων· οι σχέσεις με
τις μυστικές υπηρεσίες, οι συνεργασίες Παναγιώταρου
- Βαβύλη, τα αμέτρητα συγγενικά πρόσωπα των
ακροδεξιών σε υψηλά ιστάμενες θέσεις, οι ευλογίες
της ΕΥΠ στη συμμετοχή Ελλήνων ακροδεξιών και
ποινικών σε σφαγές στην πρώην Γιουγκοσλαβία,
η υποστήριξη των δυνάμεων καταστολής και η
συμβολή στην περιθωριοποίηση των μεταναστευτικών
κοινοτήτων αποδεικνύουν ότι η Ακροδεξιά θεωρείτο
εν γένει χρήσιμη και από το ΠΑΣΟΚ και από τη Ν.Δ.
Σε συνθήκες κρίσης και αυτοτελούς μαζικής πολιτικής
έκφρασης, όμως, η Ακροδεξιά ξεπέρασε την απλή
χρησιμότητα και απέκτησε αυτόνομη πολιτική αξία.
Ας σημειώσουμε ταυτόχρονα ότι το ένα από τα δύο
κόμματα εξουσίας αυτή τη στιγμή έχει μεταπέσει σε
απλώς χρήσιμο δεκανίκι της Ν.Δ. και με ταχείς ρυθμούς
μετατρέπεται σε άχρηστο βαρίδι για το σύστημα
εξουσίας. Καθόλου βέβαια δεν πρέπει να υποτιμήσουμε
και άλλου είδους ανησυχίες που δημιουργούνται από
μια ειδεχθή και μαφιόζικη δολοφονία ενός Έλληνα,
αριστερού και λαϊκού ανθρώπου· μια κατάσταση ανοχής
και ατιμωρησίας μέσω υπεκφυγών για τις ευθύνες της
Χ.Α. κινδύνευε να αποτελέσει θρυαλλίδα εξέγερσης και
έκφρασης του συνολικού φορτίου της συσσωρευμένης
λαϊκής δυσαρέσκειας.

34

Τσακίστε τους φασίστες σε κάθε
γειτονιά!
Ο Άγιος Παντελεήμονας έπαψε να είναι μια συνοικία σαν όλες τις
άλλες όταν έγινε ταυτόχρονα τόπος διαμονής πολλών μεταναστών
από τις χώρες τις Αφρικής κυρίως αλλά και της Ασίας, αλλά και τόπος
οργανωμένου εγκλήματος και κρουσμάτων τυφλής ρατσιστικής βίας
από ακροδεξιές συμμορίες.
Η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα αποτελεί το θέατρο της πιο
ακραίας, ως τώρα, μορφής έξαρσης του ρατσιστικού φαινομένου
στη χώρα μας, αλλά και της βαθιάς ισοπεδωτικής καπιταλιστικής
κρίσης, όπου η ανθρώπινη ζωή αξίζει όσο ένα φτωχό κατάλυμα
για να κοιμηθείς ή κάτι λιγότερο από ένα πιάτο φαΐ…Τα τελευταία
χρόνια στην περιοχή, το βασικό που έχει αναπτυχθεί είναι μια
μεγάλης έκτασης μπίζνα: οι ιδιοκτήτες παλιών πολυκατοικιών τις
ενοικιάζουν σε εξαθλιωμένους μετανάστες που στοιβάζονται κατά
ομάδες σε δωμάτια, κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, για διόλου
ευκαταφρόνητα ποσά τα οποία φτάνουν σύμφωνα με στοιχεία και τα
100-150 ευρώ το κεφάλι (!)Στον Άγιο Παντελεήμονα λοιπόν εκτός
από το «παιχνίδι» της επιβίωσης έχουμε τώρα και ένα νέο παιχνίδι.
Το καθημερινό κυνηγητό των ομάδων κρούσης της Χρυσής Αυγής με
μετανάστες ή και βίαιες συμπλοκές μεταξύ μεταναστών. Στα χνάρια
της «αδελφής οργάνωσης» Casa Pound που δρα στη γειτονική
Ιταλία, οι Χρυσαυγίτες επιδίδονται σε μαζική «κοινωνική πολιτική
a la fascista». Οργανώνουν ομάδες που, σε αγαστή συνεργασία
με την Ελληνική Αστυνομία (η οποία κάνει ότι δεν βλέπει), χτυπούν
ανυπεράσπιστο κόσμο στο δρόμο. Κάθε βράδυ οι δρόμοι γύρω από
τον Άγιο Παντελεήμονα γίνονται πεδίο αυτού του ανεξέλεγκτου βίαιου
κυνηγητού, που μετρά ήδη 13 νεκρούς μέσα στον τελευταίο χρόνο.
35

ΚΑΘΑΡΕΣ ΦΥΛΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ
ΣΕ ΒΡΩΜΙΚΑ ΜΥΑΛΑ
Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι!
Στην Ελλάδα βιώνουμε με τη μεγαλύτερη ένταση τις ανισομέρειες στην ευθύνη
για το μεταναστευτικό φαινόμενο. Από γεωπολιτικής άποψης, χώρα-transit (και
λόγω θέσης και λόγω συνόρων με την Τουρκία), πολλαπλώς όμως ωφελημένη
από τη μετανάστευση –βασικό πυλώνα της «εκσυγχρονιστικής» ανάπτυξης με
όρους υπερεκμετάλλευσης– η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ανθρωποφύλακα της
ΕΕ και επιμένει στην πολλαπλώς αποτυχημένη και αδιέξοδη στρατηγική της
παρανομοποίησης, προσθέτοντας προσφάτως και τη μέθοδο της τρομοκρατίας από
ακροδεξιές παρακρατικές ομάδες συμφερόντων. Η στρατηγική αυτή αποδεικνύει
και την πραγματική φύση του καπιταλισμού· ακόμα και σε συνθήκες αδιεξόδου και
κοινωνικής διάλυσης, οι κυρίαρχες τάξεις συμβιβάζονται με την όποια πολιτική, αρκεί
να τους επιτρέπει την απομύζηση των εργαζομένων.
Αντί της εμμονής στην ορθολογική κατανομή του μεταναστευτικού ρεύματος εντός
ευρωπαϊκών κρατών, τη συμβολή στην εξάρθρωση των δουλεμπορικών κυκλωμάτων,
την αρωγή στις χειμαζόμενες χώρες και την αναγνώριση δικαιωμάτων στους
μετανάστες ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος της παρανομοποίησης, το ελληνικό
κράτος επιλέγει τη συνέχιση της ανθρωπιστικής κρίσης, μη θέλοντας να απολέσει τα
οφέλη από ένα ολοένα και πιο εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό.

36

μεταναστευων φυλακιζεται,
επαναπροωθείται και
καταλειπεται σε καθεστως
παρανομης διανομης, στην
ουσια δηλαδη ωθειται βιαιως
σ’ενα χωρο οπου δεν συνιστα
υποκειμενο δικαιου.
Ο

«Οι επιχειρήσεις σκούπα και τα
στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν
εμφανιστεί κατά την περίοδο
Καραμανλή. Τώρα ξεκίνησαν και πάλι

για να δείξουν στον κόσμο, προεκλογικά,
ότι κάνουν δουλειά. Δεν είναι ο τρόπος
αυτός. Δεν είναι η λύση.», αναφέρει ο
Τζαβέντ Ασλάμ, ο οποίος σημειώνει πως
αυτή τη φορά η αστυνομία αναζητά και
συνεργάτες ανάμεσα στους μετανάστες.
«Δίνουν ένα χαρτζιλίκι σε κάποιους για
να δουλέψουν για την αστυνομία. Μία
μυστική συνεργασία, τους χρησιμοποιούν
ως πληροφοριοδότες», τονίζει.

Τον Ουαλίντ τον ήξερα μέσα από
μια φωτογραφία. Εκείνη τη φρικτή

εικόνα που έκανε το γύρω του κόσμου
μια μέρα του Νοεμβρίου το 2012. Ήταν
πεσμένος σ’ ένα δέντρο με μια αλυσίδα
στο λαιμό, σε ημιλιπόθυμη κατάσταση
και με το πρόσωπο του παραμορφωμένο
από τα χτυπήματα.
Πέρασε 1,5 χρόνος από εκείνο το
Σάββατο που ζήτησε τα δεδουλευμένα
του από το αφεντικό του και βρέθηκε
αλυσοδεμένος επί ώρες σ’ ένα στάβλο
να τον βασανίζουν, να τον απειλούν και
να τον προσβάλλουν τέσσερα άτομα μαζί
διασκεδάζοντας.

37

Ο Enzo Traverso μιλά για τα
στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Θεωρώ ότι για να κατανοήσουμε την εμφάνιση του συστήματος
των στρατοπέδων συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα,
σε γενικές γραμμές μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πρέπει να
προσπαθήσουμε να μελετήσουμε την ανατομία του, να ερευνήσουμε
τις δομές του, ώστε να εξηγήσουμε την ανάδυση του φαινομένου των
στρατοπέδων συγκέντρωσης σε σχέση με το οποίο τα στρατόπεδα
εξόντωσης είναι απλώς μία εκδοχή, με μια νέα επιδίωξη. Για να
κατανοήσουμε αυτό το σύστημα πρέπει να συλλάβουμε τις διάφορες
πλευρές του που εμφανίζονται πολύ νωρίτερα, από τις αρχές του
19ου αιώνα, διότι το σύστημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης είναι
απλώς η συγχώνευση και η σύνθεση όλων αυτών των στοιχείων.
Ένα τέτοιο στοιχείο, για παράδειγμα, είναι η σύγχρονη φυλακή την
οποία μελέτησε ο Μισέλ Φουκώ, ως τόπο εκγύμνασης των σωμάτων
και όχι πλέον μόνο, όπως προηγουμένως, ως τόπο εξιλέωσης και
αναμόρφωσης. Η φυλακή της βιομηχανικής επανάστασης είναι
ένας καταπιεστικός μηχανισμός που επιδρά τόσο στο πνεύμα όσο
και στο σώμα, και αποτελεί ένα μέρος αυτού που θα μπορούσε να
ονομαστεί –πάντοτε με βάση τον Φουκώ– σύστημα βιοπολιτικής
κυριαρχίας. Η σύγχρονη φυλακή ως τόπος εκμάθησης της πειθαρχίας,
των κοινωνικών ιεραρχιών, αλλά και ως τόπος οδύνης, εξαχρείωσης
και αποπροσωποποίησης εμφανίζεται ήδη τον 19ο αιώνα. Στη βάση
της φυλακής υπάρχει μια αρχή περίκλεισης που λειτουργεί τόσο στα
εργοστάσια όσο και στους στρατώνες. Είναι η εδραίωση αυτού που
ο Μαξ Βέμπερ θα ονομάσει σύγχρονη ορθολογικότητα, συγχρόνως
διοικητική και παραγωγική. Όλα αυτά τα στοιχεία επανεμφανίζονται
τελικώς στο σύστημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Θεωρώ λοιπόν
ότι πρέπει να εξετάσουμε πώς γεννιούνται όλα αυτά τα στοιχεία με
τη Βιομηχανική Επανάσταση, πώς αναπτύσσονται με τον βιομηχανικό
καπιταλισμό και, μετά τη μείζονα ιστορική ρήξη του Πρώτου
Παγκοσμίου Πολέμου, πώς ανοίγουν το δρόμο στο σύστημα των
στρατοπέδων συγκέντρωσης.

38

39

ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.
Οι δημιουργοί του Debtocracy και
του Catastroika επιστρέφουν με
ένα νέο ντοκιμαντέρ.
“Θέλουμε να σας διηγηθούμε μικρές, άγνωστες ιστορίες
από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του φασισμού
και τις διασυνδέσεις του με τα οικονομικά συμφέροντα
κάθε εποχής. Θα ταξιδέψουμε από την Ιταλία του
Μουσολίνι, στην Ελλάδα της κατοχής, του εμφυλίου και
της δικτατορίας και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ
στο σήμερα.”

Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. που προβλήθηκε για
πρώτη φορά στις 10 Απριλίου, αναζητούν το πραγματικό πρόσωπο
του σύγχρονου φασισμού πίσω και πέρα από τις σβάστικες και τα
νεοναζιστικά μορφώματα που αναπτύσσονται στην Ελλάδα, αλλά και
σε όλη την Ευρώπη. Μέσα από το ντοκιμαντέρ αποδεικνύεται ότι ο
φασισμός δεν είναι ένα αυτόνομο φαινόμενο, αλλά γεννήθηκε και
στηρίχτηκε στις σχέσεις του με εφοπλιστές, μεγαλοβιομηχανίες και
μεγαλοεπιχειρηματίες της εκάστοτε εποχής.
Ένα ντοκιμαντέρ το οποίο καταφέρνει να αναλύσει το φαινόμενο του
φασισμού ταυτόχρονα σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο
και να μας ταξιδέψει από την Ιταλία του Μουσολίνι, στην Ελλάδα
της κατοχής, του εμφυλίου και της δικτατορίας και από τη ναζιστική
Γερμανία του Χίτλερ, στο σήμερα.
Από την Ευρώπη του Χίτλερ, έτσι και στην Ελλάδα του σήμερα με
την άνοδο των ακροδεξιών στοιχείων και των μνημονίων, γίνεται
ολοφάνερο μέσα από το ντοκιμαντέρ ότι ο φασισμός δεν είναι μόνο
η Χρυσή Αυγή, αλλά και οι πολιτικοί, οι επιχειρηματίες και τα ΜΜΕ
που την εξέθρεψαν. Σχέσεις “δούναι και λαβείν” που κράτησαν στο
πέρασμα των χρόνων και ανέλιξαν από την μία τον φασισμό στην

40

χώρα μας και από την άλλη κράτησαν στο εγχώριο στερέωμα τους
εφοπλιστές και επιχειρηματίες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα
σημερινά “μεγάλα τζάκια” της Ελλάδας, χτίστηκαν στην περίοδο της
κατοχής.

Μέσα από το καταπληκτικό αυτό ντοκιμαντέρ, έρχονται στην
επιφάνεια γεγονότα και ονόματα συνεργατών των ναζί, άνθρωποι
που στην Ελλάδα δεν τιμωρήθηκαν ποτέ για την προδοσία τους,
ενώ γεννιούνται στον θεατή ερωτήματα όπως η σύγκριση ανάμεσα
στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα κέντρα κράτησης
μεταναστών στην Ελλάδα του 2014, ανάμεσα στα τάγματα εφόδου
του Μουσολίνι και του Χίτλερ και τις δυνάμεις της ακροδεξιάς στην
σύγχρονη Ευρώπη, αλλά τέλος και η ίδια οικονομική κατοχή των
μνημονίων που βιώνει ο λαός μας σήμερα.
Το σενάριο υπογράφει ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου ενώ
τη σκηνοθετική επιμέλεια έχει ο Άρης Τριανταφύλλου. Υπεύθυνος
παραγωγής είναι ο Θάνος Τσάντας και στη δημοσιογραφική έρευνα
συμμετείχαν ο Λεωνίδας Βατικιώτης και ο Αποστόλης Φωτιάδης. Τη
μουσική του ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε έγραψαν ο Ερμής Γεωργιάδης και το
συγκρότημα Last Drive ενώ οι δημιουργοί υπόσχονται και αρκετές
ακόμη μουσικές και καλλιτεχνικές εκπλήξεις.

41

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
MONTY PYTHON
Ο Νόαμ Τσόμσκι τους έχει δώσει τον τίτλο της πιο «αναρχικής» ομάδας κωμικών
στην ιστορία, αστρονόμοι έδωσαν το όνομά τους σε τουλάχιστον επτά αστεροειδείς
(με γνωστότερους τον 9619 Terrygilliam, τον 9618 Johncleese και φυσικά τον
13681 Monty Python), ενώ ένας Αυστραλός παλαιοντολόγος ταξινόμησε το
απολίθωμα ενός γιγαντιαίου προϊστορικού φιδιού που ανακάλυψε στην Αυστραλία
με την ονομασία Μοντιπυθωνοειδής (Montypythonoides). Η «χειρότερη» στιγμή
όμως στην ιστορία των Monty Python ήρθε όταν το Oxford English Dictionary τους
αφιέρωσε το λήμμα pythonesque ως επίθετο που περιγράφει κάτι «παράλογο» και
ταυτόχρονα «σουρεαλιστικό». «Τίποτα δεν θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα
το μέγεθος της αποτυχίας μας από την αναφορά μας στα λεξικά» έλεγε λίγα χρόνια
αργότερα ο Τέρι Τζόουνς, σημειώνοντας ότι τα μέλη της ομάδας είχαν περάσει το
μεγαλύτερο μέρος της καριέρας τους «προσπαθώντας να δημιουργήσουν κάτι που
κανένας δεν θα μπορούσε να κατηγοριοποιήσει».
Οι Monty Python δημιουργήθηκαν μέσα στο αντικομφορμιστικό πνεύμα της
δεκαετίας του ’60 αλλά θα μεγαλουργήσουν στην κρίση της δεκαετίας του ’70,
όπου καταρρέει κάθε βεβαιότητα της μεταπολεμικής ανάπτυξης. Η αυτοκρατορία
της Αγγλίας έχει ήδη εξασθενήσει από την κρίση του Σουέζ το 1956, αλλά με την
δυναμική των Μonty Python στο βρετανικό-και όχι μόνο, κοινό δίνεται η χαριστική
βολή.

42

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες ο σουρεαλισμός των
Monty Python αποκτά σχεδόν πολιτικά χαρακτηριστικά.
Αν και η ταινία «Η ζωή του Μπράιαν» έχει καθιερωθεί
για τα πολιτικά σχόλια της ομάδας, οι Monty Python τοποθετούσαν μικρά καυστικά πολιτικά σχόλια
από πολύ νωρίτερα. Από το 1975, στην ταινία το
«Αδελφάτο των Ιπποτών της Ελεεινής Τραπέζης, ο
βασιλιάς Αρθούρος βρίσκεται αντιμέτωπος με χωρικούς
που αρνούνται να συνεργαστούν μαζί του γιατί ανήκουν
σε μια αυτόνομη αναρχοσυνδικαλιστική κομμούνα.
Η ρωμαιοκαθολική εκκλησία θα βρεθεί από την πρώτη
στιγμή στο επίκεντρο της σκληρής κριτικής, ενώ οι
ταινίες και τα σκετσάκια της ομάδας θα βρεθούν
σε άτυπες μαύρες λίστες σε αρκετές πολιτείες των
ΗΠΑ αλλά και στις πιο θρησκευόμενες περιοχές της
Ευρώπης, όπως στην Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Η
σταύρωση του Μπράιαν, ενός επίδοξου επαναστάτη,
στη θέση του Ιησού θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων
σε μια ταινία που θα έκανε τον Νίκο Καζαντζάκη
υπερήφανο και τους χριστιανούς φονταμενταλιστές
όλου του κόσμου να αφρίζουν από οργή.

43

Το «Ένας Προφήτης...
Μα τι Προφήτης!»
(Monty Python’s Life
of Brian) (1979), μια
κινηματογραφική σάτιρα
με την ιστορία ενός
νεαρού εβραίου που
θεωρήθηκε ως μεσσίας
Το «Monty Python Live
at the Hollywood Bowl»
(1982), η ταινία από μια
ζωντανή παρουσίασή
τους, στην οποία έπαιξαν
μερικά από τα πιο ωραία
κωμικά τους σκετς
Την τιμητική της όμως στην ταινία «Η ζωή του Μπράιν»
έχει και η σύγχρονη Αριστερά. Η αντιπαράθεση
ανάμεσα στο Λαϊκό Μέτωπο της Ιουδαίας, στο Ιουδαϊκό
Λαϊκό Μέτωπο ή το Επαναστατικό Λαϊκό Ιουδαϊκό
Μέτωπο αποτελεί μια καταγραφή του σεκταρισμού της
σύγχρονης Αριστεράς με την οποία ελάχιστα αριστερά
κινήματα στην Ευρώπη δεν μπορούν να ταυτιστούν.
Από τα πιο σημαντικά έργα τους είναι:
«Το Ιπτάμενο Τσίρκο των Μόντυ Πάιθον» κωμωδία
σε τηλεοπτική σειρά η οποία παράχθηκε και
παρουσιάστηκε στο BBC της Μεγάλης Βρετανίας από
το 1969 με 45 επεισόδια μέχρι το 1974
Το «And Now for Something Completely Different» (1971), κινηματογραφική ταινία με σκετς από την
τηλεοπτική σειρά
Το «Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης» (Monty Python and the Holy Grail) (1975) σατιρική
κινηματογραφική ταινία για τον μύθο του Βασιλιά
Αρθούρου

44

Το «Monty Python’s The Meaning
of Life» (1983), μια
κινηματογραφική συλλογή
από σκετς για το νόημα
της ζωής, με αρκετό
μαύρο χιούμορ.

Διάβασε:
…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς
Κόμικ από το βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου
Δεν κατάφερα να αλλάξω το σύστημα,
όμως δεν θα επιτρέψω ούτε σε αυτό να
με αλλάξει, έλεγε ο Χρόνης Μίσσιος.

Τι ονομάζουμε “πράξη αντίστασης”
σήμερα; Τι περιεχόμενο μπορεί να δώσει
κανείς στη λέξη “στράτευση”; Ποια
όπλα διαθέτει, για να εναντιωθεί σ’
ένα σύστημα που έχει καταντήσει την
ελευθερία επιχείρημα μάρκετινγκ; Ποια
πρότυπα να τον εμπνεύσουν μέσα σ’
αυτόν τον μετα-ιδεολογικό κόσμο, που
μοιάζει να επιστρέφει στο πιο σκοτεινό
του παρελθόν; Η μαρτυρία αυτή μας
απαντά με τρόπο ξεκάθαρο και δυνατό
τρόπο.

45

Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΗ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΜΠΡΥΚΝΕΡ ΠΑΣΚΑΛ
Ζούμε μια παράδοξη κατάσταση: καθώς
η δημοκρατία ζωντανεύει στους άλλους,
μοιάζει να σβήνει σιγά σιγά σε μας. Η
μεταδοτική ελευθερία που απλώνεται
στον πλανήτη μας και συμπίπτει με την
κατάλυση των αυστηρών πολιτικών
διαχωρισμών στις αναπτυγμένες χώρες,
έχει σαν αποτέλεσμα να μας στερεί από
ένα ατού: από το στήριγμα ενός εχθρού,
προπάντων αυτού του νοητού εχθρού
που ήταν ο σοβιετικός κομμουνισμός. Και
τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;
Αν οι αξίες μας, τα πρότυπα μας έχουν
γίνει παγκόσμια παραδεκτά πώς θα
ξαναβρούμε αυτό που βρίσκεται στη
βάση του πλουραλιστικού συστήματος;
Πώς θα καταπολεμήσουμε αυτή την
αδιαφορία για την τύχη του κόσμου,
μια αδιαφορία που μας καταλαμβάνει
ακριβώς επειδή έχουμε νικήσει;
Πράγματι, ένας πειρασμός παραμονεύει
τη Δύση τη στιγμή που η ευθύνη της
είναι πιο μεγάλη παρά ποτέ: ο πειρασμός
της υποχώρησης, της εξόδου από την
ιστορία. Αν παραδοθεί σ’ αυτόν τότε θα
χάσει και τη βούληση να κυριαρχεί στο
πεπρωμένο της.
Στο βιβλίο αυτό τίθεται ένα μεγάλο
ερώτημα: μήπως, τελικά, οι δημοκρατίες
θα μετανιώσουν για τη νίκη τους;

46

Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΟΣ
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΛΜΠΕΡ KAMY
«Επαναστατώ, άρα υπάρχουµε»
επιβεβαιώνει ο Αλµπέρ Καµύ. Η
εξέγερση είναι ο µόνος τρόπος για να
ξεπεράσουµε το παράλογο. Αλλά το
αληθινό θέµα του Επαναστατηµένου
ανθρώπου είναι τα ερωτήµατα που θέτει
το διεισδυτικό πνεύµα του Καµύ: Πώς
ο άνθρωπος, στο όνοµα της εξέγερσης,
συµβιβάστηκε µε το έγκληµα; Πώς η
εξέγερση κατέληξε στα αυταρχικά κράτη
του 20ού αιώνα που αντιγράφουν τα
στρατόπεδα συγκέντρωσης; Πώς η
ανθρώπινη περηφάνια αλλαξοδρόµησε;

Η ΚΡΙΣΗ, Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ,
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΕΤΡΟΣ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
“Μπορεί η Αριστερά να βγάλει την
Ελλάδα από το σκοτεινό τούνελ
της οικονομικής καταστροφής και
της εθνικής υποβάθμισης, όπου
την οδήγησαν οι μνημονιακές
κυβερνήσεις;”Εκτιμά ότι από τη σκοπιά
του συστήματος δεν υπάρχει ομαλή,
ειρηνική έξοδος από τη χρόνια ύφεση,
παρά μόνο η “λύση” του αδυσώπητου
ταξικού πολέμου και των απολυταρχικών
κρατών έκτακτης ανάγκης. Προτείνει την
οικοδόμηση ενός ενιαίου μετώπου της
εργασίας, με την καταδυτική συμβολή
όλων των μαχόμενων δυνάμεων της
Αριστεράς, για να γίνει δυνατή μια λαϊκή,
δημοκρατική ανατροπή, στην πορεία
προς το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό,
θεωρεί ότι επείγει ο στρατηγικός και
προγραμματικός επανεξοπλισμός της
Αριστεράς, προτού κλείσει -ίσως για
δεκαετίες- το παράθυρο της ιστορικής
ευκαιρίας που άνοιξε η κρίση.

47

Δες:
Lucky Man! (1973) Ενας Πολύ
Τυχερός Ανθρωπος
Μια ταινία που θα σας βάλει σε σκέψεις
για πιστεύω, κοινωνικά κεκτημένα,
αλλά και για τον δικό σας τρόπο ζωής
με ένα τρόπο απόλυτα διασκεδαστικό
και διαφορετικό. Πρόκειται για μια
ταινία με απόλυτα σουρεαλιστικές και
πολλές φορές ενοχλητικές εικόνες,
φοβερή σκηνοθεσία, μαγευτική μουσική
και τον μοναδικό Malcolm McDowell
(ο πρωταγωνιστη από το Κουρδιστό
Πορτοκάλι).

48

Exam (2009)
Μέχρι που θα έφτανες για να νικήσεις
τους αντιπάλους? Μια ταινία που
φτάνει στα άκρα για να δείξει την
ανταγωνιστικότητα μεταξύ υποψηφίων.

The man from earth (2007)
Μια σουρεαλιστική και ανατρεπτική
ματιά στο παγκόσμιο σύστημα των
θρησκειών και πως όλες οι θρησκευτικές
ιστορίες θα μπορούσαν να ειναι απλά μια
ιστορία επιστημονικής φαντασίας !

ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. ντοκυμαντέρ του
Αρη Χατζηστεφάνου
Η πορεία του φασισμού από την κατοχή
ως το μνημόνιο.
Το πρώτο ντοκυμαντέρ που εξετάζει
αναλυτικά την καθιέρωση του
φασισμού ως εργαλείο εκείνων που
πραγματικά εξουσιάζουν τον κόσμο
(βλέπε εταιρείες- κολοσσούς και όχι
μόνο) και αναφέρει τα ονόματα όλων
εκείνων που συνεργάστηκαν με τις
φασιστικές οργανώσεις σε Ευρώπη και
Ελλάδα.

49

CATASTROIKA ντοκυμαντέρ του
Αρη Χατζηστεφάνου
Ακαδημαικοί και Οικονομολόγοι μιλούν
για την πολιτική του μνημονίου, την
ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την
επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας
στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της
οικονομικής κρίσης.

DEBTOCRACY ντοκυμαντέρ του
Αρη Χατζηστεφάνου
Οι συντελεστές του Debtocracy Αρης
Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη
αναζητούν τα αίτια της κρίσης χρέους
στην Ελλάδα και συνομιλούν με
προσωπικότητες οι οποίες προτείνουν
λύσεις που αποκρύπτονται από την
κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα
ενημέρωσης.

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
του Γιωργου Αυγερόπουλου
Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν μια άνευ
προηγουμένου πολιτική πράξη, που
σόκαρε τους Έλληνες φέρνοντας στη
μνήμη τους στιγμές από την σκοτεινή
περίοδο της δικτατορίας. Προκάλεσε
επίσης σφοδρή διεθνή κατακραυγή από
όλο τον πλανήτη.
Γιατί η Δημόσια ραδιοτηλεόραση της
Ελλάδας έπρεπε να πεθάνει;

50

Άκου…
Το συγκρότημα Υπεραστικοί αποτελείται
από άτομα που συναντώνται σε κάθε εργατικήλαϊκή κινητοποίηση να προσφέρουν τις νότες τους
και την συμπαράσταση τους. Έχουν μία σειρά από
πολιτικοποιημένα και επίκαιρα τραγούδια που αξίζει να
τα ακούσεις ( Το τραγούδι Μπήκαν στο χωριό τα ΜΑΤ
γράφτηκε για τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής
ενάντια στην εξόρυξη χρυσού)
Οι Social Waste δημιουργήθηκαν τον 1999

στο Ηράκλειο της Κρήτης. Κάνουν hip hop με
κοινωνικοπολιτικό στίχο. (Το τραγούδι Φράουλες στη
Μανωλάδα γράφτηκε για τις συνθήκες δουλείας στα
φραουλοχώραφα της Μανωλάδας).

Η ελληνική reggae κοινότητα έστησαν ένα 90’
mixtape στη μνήμη του δολοφονηθέντος από φασίστες
Παύλο Φύσσα

51

52