You are on page 1of 10

Nr.

64 april 2009 pagina 1


De discipline van de Heilige Geest is een centrale waarheid in de Bijbel.
Het Woord van de Gerechtigheid
Want ieder die nog van melk leeft, is onervaren in het woord van de gerechtigheid (St. vert.): hij is nog
een kind (Hebr. 5:13).
Het woord van de gerechtigheid staat in contrast tot de eerste beginselen van de uitspraken van God
(Hebr. 5:12). Het woord van de gerechtigheid duidt daarom op diepere waarheden waarin God handelt op
basis van Zijn gerechtigheid met ons.
Het Woord van de Gerechtigheid wil een bijdrage leveren om christenen vertrouwd te maken met de vaste
spijs (Hebr. 5:14) van het woord van God om geestelijke volwassenheid mogelijk te maken. Bijbelse
waarheden die nauwelijks worden onderwezen en van cruciaal belang zijn om het einddoel van het geloof
(1 Petr. 1:9) te bereiken, zullen in het bijzonder onderwerp van aandacht zijn.
Het Woord van de Gerechtigheid wordt geredigeerd door Roel Velema
e-mail: roel@velemaweb.nl
website: http://roel.velemaweb.nl/nl/wvdg/wvdg.aspx
De Discipline van de Heilige Geest
Mijn zoon, acht de tuchtiging van de Heer niet gering, en verslap niet als, gij door Hem
bestraft wordt, want wie Hij liefheeft, tuchtigt de Heer, en Hij kastijdt ieder zoon, die Hij
aanneemt (Hebr. 12:5).
Als tuchtiging hebt gij dit te verdragen: God behandelt u als zonen ... Hij doet het tot ons nut,
opdat wij deel krijgen aan Zijn heiligheid (Hebr. 12:7,10).
En zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was, de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft
geleden ... is Hij voor allen, die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwig heil geworden (Hebr.
5:8,9).
Want het betaamde Hem om wie en door wie alles bestaat, nu Hij veel zonen tot heerlijkheid
bracht, hun leidsman ter redding door lijden te volmaken (Hebr. 2:10, Leidse vertaling).
Een paar jaar geleden had ik het voorrecht om een oude Chinese broeder te ontmoeten die Herald
Hsu heette. Hij had meegewerkt in de bediening van Watchman Nee. Ik vroeg hem wat de
belangrijkste geestelijke les was geweest die hij in zijn leven met de Heer had geleerd. Zonder
aarzeling zei hij: De discipline van de Heilige Geest. Vervolgens vertelde deze broeder hier meer
over en ik zag dat deze les diep in zijn leven was geworteld. Vanaf dat moment heeft het onderwerp
me gegrepen om dezelfde vrucht te mogen ontvangen uit de waarheid waarvan deze broeder getuigde.
In deze studie zullen wij stil staan bij wat de discipline van de Heilige Geest is en zien dat deze
centrale waarheid in de Bijbel een voortdurend besef en toepassing verdient om tot de volheid in
Christus te komen.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 2
De Bijbel maakt een verschil tussen kindschap en zoonschap.
Wat is de discipline van de Heilige Geest?
De discipline van de Heilige Geest begint zodra we een kind van God zijn geworden (J oh. 1:12),
en Hij ons aanneemt als een zoon (Gal. 3:26), om door Hem gedisciplineerd te worden, opdat we deel
krijgen aan Zijn heiligheid. De discipline van de Heilige Geest kan daarom niet worden losgezien van
het zoonschap. De Bijbel maakt een verschil tussen kindschap en zoonschap. Iedere gelovige is een
kind van God en een zoon van God. Wanneer God echter spreekt over onze geestelijke vorming, dan
spreekt God over zonen. Gods doel is namelijk dat wij het recht van zonen verkrijgen (Gal. 4:5),
en om als zonen van Hem te worden aangenomen (Ef. 1:5). Deze aanneming tot zonen heeft
niets te maken met het worden van een kind van God (J oh. 1:12), maar is een gevolg van ons
kindschap. Zodra iemand is wedergeboren, wordt hij of zij een kind van God (1 J oh. 5:11-13), met
het oog op de aanneming tot zonen.
Wat is nu het verschil tussen een kind en een zoon? Matths 5:9 zegt: Gezegend de
vredestichters, want zij zullen zonen (Staten vert.) van God genoemd worden.
Iemand wordt geen christen door een vredestichter te zijn. De uitleg van Matths 5:9 heeft te
maken met de aanneming tot zonen. Maar als de aanneming tot zonen tot doel heeft om een zoon de
positie van zoonschap te geven, hoe kunnen zij, die al zonen zijn, worden aangenomen? Er is maar
n verklaring: De aanneming tot zonen heeft te maken met het plaatsen van een zoon in de status
van eerstgeborene, waarmee die zoon in een positie komt waar hij een dubbel deel van de erfenis kan
ontvangen, die verbonden is met aardse en hemelse beloften. Zonen die niet zijn aangenomen
(christenen die in de toekomst niet hun Messiaanse erfenis ontvangen) zijn nog steeds zonen, maar
deze zonen zullen geen deel krijgen aan het dubbele erfdeel dat alleen toekomt aan eerstgeboren
zonen.
Het immense doel van de discipline van de Heilige Geest
Hieruit zien we dat de discipline van de Heilige Geest een immens doel heeft en dat doel
projecteert in het heden, in het komende Messiaanse tijdperk en in de eeuwigheid daarna. Voor wat de
Messiaanse heerschappij betreft, kunnen wij dit doel missen. Daarom is het van het grootste belang
dat wij ons van harte onderwerpen aan de discipline van de Heilige Geest, opdat wij deel krijgen aan
Zijn heiligheid die nodig is om onze erfenis te ontvangen. Gods doel is dat Zijn nu nog onmondige
zonen tot heiligheid zullen komen en deel zullen krijgen aan het openbaar worden van de zonen van
God (Rom. 8:19). Christus is erfgenaam van alle dingen en al deze dingen zullen een afstraling van
Hem worden. Als mede-erfgenamen van Christus mogen we deel krijgen aan dit immense doel om de
Zoon van God in dit universum te openbaren.
Als we begrijpen wat de discipline van de Heilige Geest inhoudt, begrijpen we ook dat er een groot
doel als een rode draad door ons leven loopt. Misschien zien we dat niet altijd, maar het is nooit
afwezig. Dit doel worstelt zich door alle gebeurtenissen van ons leven heen. Alle dingen, alle situaties,
groot en klein, al onze tegenslag, al ons lijden, al onze ziekte, alle moeite en teleurstelling, doet God
meewerken ten goede, omdat we geroepen zijn tot de toekomstige openbaring van ons zoonschap (vgl.
Rom. 8:28).
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 3
Christus heeft een natuur die niet kan zondigen.
Het woord zoonschap duidt op volheid, op de volheid van Gods natuur in ons en Zijn erfenis
voor ons. Gods doel is volheid en die volheid bereiken we door de gehoorzaamheid te leren uit wat we
lijden, zoals ook de Heer dit leerde (Hebr. 2:10; 5:8). In onze Heer zagen we al de lijdende liefde van
God samengekomen en God wil die Persoon reproduceren in heel het ras van mensen dat door Zijn
dood en opstanding wordt wedergeboren. Laten we eens nader kijken wat het betekent dat Christus de
gehoorzaamheid heeft geleerd uit wat Hij heeft geleden.
Gehoorzaamheid door lijden
En zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was, de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft
geleden ... is Hij voor allen, die Hem gehoorzamen, een oorzaak geworden van eeuwig heil
geworden (Hebr. 5:8,9).
Gehoorzaamheid door lijden is een principe dat de Heer Zelf heeft moeten leren en ons tot een
voorbeeld is geworden, zodat wij in dezelfde voetstappen zullen treden (1 Petr. 2:21). In Hebreen
2:10 lezen we dat onze Leidsman door lijden heen werd volmaakt. Door dit lijden kan Hij meevoelen
met onze zwakheden, omdat Hij in alle dingen op gelijke wijze is verzocht geweest (vgl. Hebr. 4:15).
Het zal ons misschien verbazen dat de volmaakte Zoon van God de gehoorzaamheid door lijden heeft
moeten leren. In Hem was geen zonde en er was niets in Hem dat ook maar appelleerde aan de zonde.
Was er dan geen volmaakte gehoorzaamheid van Zijn kant?
Wanneer wij kijken naar de zondeloze natuur van Christus, begrijpen we niet hoe Hij kon worden
verzocht. Zijn zondeloze natuur is dezelfde natuur waaraan wij deel hebben gekregen en waarvan
J ohannes zegt: ... want het zaad van God blijft in hem, en hij kan niet zondigen (1 J oh. 3:9). Wij
hebben dus deel aan de natuur van God dieniet kan zondigen. Op basis hiervan zeggen sommigen dat
de verzoekingen van de Heer geen verzoekingen waren, maar beproevingen die alleen maar
aantoonden dat de Heer niet kon zondigen. Zoals een kano geen enkele kans maakt om een
vliegdekschip te doen zinken, zo was bij voorbaat elke verzoeking van de Heer een gewonnen zaak.
Hiermee is echter niet alles gezegd en verklaart het nog steeds niet hoe Christus door lijden heen
werd volmaakt. Hoe werd Hij dan volmaakt? Zoals we zagen, lag de volmaking van de Heer niet in de
sfeer van Zijn zondeloze natuur, want Zijn natuur kan niet zondigen. De volmaking vond plaats
omdat de Zoon vrijwillig had gekozen om in geloof in de Vader te leven. Het grootste lijden van de
Heer was niet eens Zijn lichamelijk lijden, want dat was het gevolg van een ander lijden. Het grootste
lijden van de Heer was de voordurende druk om een wig te drijven tussen Hem en Zijn Vader. De
boze haalde alles uit de kast om Hem van Zijn doel af te houden. Hij bood Hem een eenvoudiger weg
aan, zonder lijden. Voor het lijden aan het kruis was de Heer als mens niet immuun. Hij had op elk
moment twaalf legioenen engelen ter beschikking om Hem te hulp te schieten. Door echter geen
duimbreed te wijken van de wil van de Vader, werd er een geestelijke geschiedenis geschreven in het
leven van onze Heer als mens. Het was in deze gedaante van onze Heer dat Hij door lijden heen werd
volmaakt en met ons mee kon voelen. Hiermee zetten we Zijn godheid op geen enkele manier opzij,
maar benadrukken we het belang om onze wedloop met volharding te lopen. Onze Heer hoefde als
God niet de gehoorzaamheid te leren. Maar Hij leerde wat de prijs was om de wil van de Vader te
doen in een wereld die onder de slavernij van de satan was. Deze gehoorzaamheid maakte Hem
waardig om een oorzaak van eeuwig heil te worden.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 4
De discipline van de Heilige Geest dient een immens en eeuwig doel.
Het is een diepe gedachte dat ook wij het principe van gehoorzaamheid moeten leren om door
lijden heen tot het einddoel van geloof te komen. Als wij groeien in de overtuiging van dit principe,
kan het besef van de discipline van de Heilige Geest een drijvende kracht in ons geestelijk leven
worden.
De praktijk van de discipline van de Heilige Geest
De discipline van de Heilige Geest is de belangrijkste activiteit van de Heer binnen Zijn leerschool
met ons. Niet het lezen van boeken, noch luisteren naar preken of onze gemeenschap met gelovigen
kan meten met de discipline van de Heilige Geest. Het doel van al deze discipline is om ons
zielenleven in overeenstemming te brengen met de goddelijk natuur die in ons woont. Hoewel wij zijn
verlost van de slavernij van de zonde, is er in onze ziel nog een rudiment over van een leven dat kan
zondigen en zich onafhankelijk van God kan opstellen. Het doel van de Heilige Geest is dat wij
daarom onze ziel verliezen.
Niet alleen het christelijke leven leert dat wij onze ziel moeten verliezen, maar ook het Boeddhisme
leert dit. Het Boeddhisme stelt ons echter een halve waarheid voor, want het laat niet zien dat het
verliezen van dit leven als doel heeft om deel te krijgen aan een hoger leven, namelijk het leven van
J ezus Christus die in elk gelovige woont.
Het doel van de discipline van de Heilige Geest is niets anders dan dat het aarden vat, waarin de
schat zich bevindt, gebroken wordt. Het vat is ons natuurlijke leven dat in lijn moet worden gebracht
met het leven van Christus in ons. Vanaf het moment dat wij de Heer hebben leren kennen en
wedergeboren zijn, begint er een levenslang proces om oude gewoonten en karaktertrekken af te
leggen en gewoonten te vormen die in overeenstemming zijn met het nieuwe leven in ons. Koppigheid,
opvliegendheid, zelfgerichtheid, gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel en discipline zijn zaken die
de Heilige Geest bij ons aanpakt. Daartoe arrangeert God onze omgeving en gebruikt Hij die
omgeving om die lessen te leren die nodig zijn om ons gelijkvormig te maken aan Christus. Deze
leerschool is voor een ieder anders, omdat iedereen van nature anders is, in levensstijl, temperament
en omstandigheden.
Het is belangrijk om te weten dat de discipline van de Heilige Geest ALLE situaties in ons leven
betreft. Romeinen 8:28 zegt: Wij weten nu, dat God ALLE dingen doet meewerken ten goede ...
Dit vers zegt dat we dit moetenweten. Dat betekent dat er niet zoiets is als toeval in ons leven. Een
evolutionist mag dan geloven dat alles op toeval berust, maar voor een christen geldt dit niet. Hij weet
dat God bij de kleinste details van zijn leven is betrokken. Al onze haren zijn geteld en geen mus valt
neer zonder God. En wij zijn veel en veel belangrijker dan mussen (vgl. Matt. 10:29-31).
Zoals we reeds eerder zagen, dient de discipline van de Heilige Geest een immens en eeuwig doel.
Het kan niet genoeg benadrukt worden dit steeds voor ogen te houden. Dit ervoer de psalmist ook toen
hij zei: Gij deed mensen over ons hoofd rijden, wij zijn door vuur en door water gegaan; maar Gij
voerde ons uit in de overvloed (Ps. 66:12). De Heer, onze Herder, kwam om ons leven in overvloed
te geven (J oh. 10:10). Dit neemt echter niet weg dat wij door dalen van diepe duisternis kunnen gaan
(Ps. 23:4), dalen waar Hij altijd met ons is. Dit is de discipline van de Heilige Geest, waarbij het doel
altijd is dat tenslotte onze beker zal overvloeien (Ps. 23:5). De schrijver van de brief aan de Hebreen
verwoordde het aldus: Want alle tucht schijnt op het ogenblik zelf geen vreugde, maar smart te
brengen, doch later brengt zij hun, die erdoor geoefend zijn, een vreedzame vrucht, die bestaat in
gerechtigheid (Hebr. 12:11).
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 5
De Heilige Geest uit zich in ALLE dingen van ons leven.
Leren uit ervaring
Omdat de discipline van de Heilige Geest zich uit in ALLE dingen van ons leven, is daarmee die
tuchtiging en vorming een dagelijkse zaak en moeten we ons begeven in het avontuur van het leren
van Christus. Onze Heer verbond dit leerproces aan Zijn discipline toen Hij zei: Neemt mijn juk op u
en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij Zult rust vinden voor uw
zielen (Matt. 10:29). Wanneer wij echter getuchtigd worden en weerstand bieden door opstandig te
zijn, te klagen of boos te worden, hebben we nog niet geleerd om Christus in alle omstandigheden te
kennen en Hem te verheerlijken. De Heer was zachtmoedig en nederig van hart.
Wat is zachtmoedigheid? Het is te vergelijken met een getemd paard dat zacht en gevoelig is
geworden voor de leiding van de bereider. Een zachtmoedig christen stelt zich in alles onder de leiding
van zijn Heer, heeft geen eigen wil dan Zijn wil, en heeft geen belangen dan de belangen van Zijn
Heer. En wat is nederigheid? Het is het besef en de houding dat wij geen bronnen in onszelf hebben,
maar dat al onze bronnen in God zijn (Ps. 87:7). Zachtmoedigheid en nederigheid zijn daarom
essentile kwaliteiten om van Christus te leren wanneer Hij ons vormt in onze omstandigheden.
Leren van Christus is het kenmerk van een discipel van Christus. Het woord discipel is
afkomstig van het Latijns woord discipulus en betekent leerling, een leerling die leert door
discipline. Discipelschap is een levenslang leerproces in de leerschool van Christus. Dit leerproces
heeft niet alleen betrekking op grote en in het oog springende situaties in ons leven, maar op ALLE
dingen die op ons pad komen.
Er zijn drie sleutels om de houding te hebben van een leerling.
De eerste sleutel is openheid. Een kind is altijd open om te leren, maar een volwassene kan die
openheid verliezen en star worden. We moeten open zijn om te leren van iedereen, op elk moment, op
iedere plaats. Wie nederig is, kan zelfs leren van de hond van de buurman. Paulus zei: ... want ik
heb geleerd met de omstandigheden, waarin ik verkeer, genoegen te nemen ... Ik vermag alle
dingen in Hem, die mij kracht geeft (Fil. 4:13). Paulus wist wat armoede en overvloed was en wist
hoe als christen hierin te leven. Wat doen we bijvoorbeeld als we plotseling - en natuurlijk heel
ongelegen - een lekke fietsband krijgen. Nemen we genoegen met de situatie en kunnen we Christus
binnen de situatie brengen die ons kracht geeft? Zon situatie is ook de discipline van de Heilige
Geest.
De tweede sleutel is enthousiasme. Leren eist de actieve deelname van de leerling. Ons
uitgangspunt moet zijn dat aan alles waaraan we ons geven, we dat voor 100% doen. Een goed
voorbeeld vinden we in Matths 21:18-22. De Heer en Zijn discipelen kwamen langs een
vijgenboom; niet bijzonders op het eerste gezicht. Maar de vijgenboom droeg geen vrucht en de Heer
liep op de boom toe en vervloekte het. Tot verwondering van de discipelen verdorde de boom meteen.
De discipelen begrepen echter niet dat de Heer hen hierdoor een diepe geestelijke les wilde leren, een
les over het belang van gelovig gebed. Maar met deze les hield het echter niet op. Hadden ze ook
begrepen dat de vijgenboom Isral voorstelde (vgl. Lucas 13:6-9)? Begrepen ze deze les uit Matths
21 beter toen de Heer later tegen ze zei: Leert dan van de vijgenboom deze les (Matt. 24:32)? De
Heer is ons voortdurend aan het leren en de lessen uit het verleden zijn een springplank om ons verder
te onderwijzen.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 6
De discipline van de Heilige Geest moet gepaard gaan met de oefening in de godsvrucht.
Een goede manier om als christen te leren, is ieder jaar een leerproject te hebben, een project dat je
wat kost en waar je met anderen over spreekt om te leren van dat onderwerp en je bidt dat de Heilige
Geest het een deel van je leven zal maken.
De derde sleutel is toepassing. Spreuken 1:7 zegt: De vreze van de Heer is het begin van de
kennis; de dwazen verachten wijsheid en tucht. De vreze van de Heer is niet alleen het begin van de
kennis, maar ook van de wijsheid, omdat kennis en wijsheid met elkaar zijn verbonden. Wijsheid is
niets anders dan de praktische en morele kennis om in alle omstandigheden juist te oordelen en te
handelen. Aangezien in Christus alle schatten van de wijsheid en kennis zijn verborgen (Col. 2:3), is
de houding waarin wij ons overgeven aan de discipline van de Heilige Geest, het grootste geheim om
wijsheid te verkrijgen. Ieder dag is een dag waarin we geleerd worden door de Heer en we kunnen
toepassen. De meeste lessen leren we door lijden, door omstandigheden die niet gaan zoals wij dat
willen of zich aandienen en om een reactie vragen die voorkomt uit onze identiteit met de Heer. Hoe
gaan we om met situaties die onze plannen doorkruisen? Hoe gaan we om met kritiek, met tegenslag,
met verdriet, met ziekte en met de dood. Hoe gaan we om met economische tegenslag? Hoe reageren
we als de anderen de voorrang krijgen. Een kleine opmerking van een ander kan een les zijn die de
Heilige Geest ons wil leren om in alles aan Hem onderworpen te zijn.
De discipline van de Heilige Geest moet gepaard gaan met het vormen van de gewoonte om ons te
oefenen in de godsvrucht. Paulus oefende zichzelf om altijd een onergelijk geweten te hebben (Hand.
24:16). Oefening in het christelijke leven betekent dat we gewoonten vormen op basis van het nieuwe
leven dat in ons is. De eerste gewoonte die we moeten vormen, is voortdurend te beseffen dat al onze
bronnen in Hem zijn en wij verlost zijn van de slavernij van de zonde. In het leven van een christen
woont de zonde niet meer in mij, maar ligt als een belager aan de deur aan de deur om binnen te
willen komen (Gen. 4:7). God is in elke situatie voldoende om overvloedig in onze behoeften te
voorzien. Met klagen, ondankbaarheid en zelfmedelijden moeten we korte metten maken, want we
moeten leren om met de omstandigheden genoegen te nemen en te beseffen dat we in hem kracht
ontvangen voor onze omstandigheden (vgl. Fil. 4:11,13).
Paulus had de gewoonte geleerd om een onergelijk geweten te hebben. Wanneer we in een situatie
zijn waarin ons geweten ons veroordeeld in het licht van Gods woord, is dat de discipline van de
Heilige Geest en moeten we daarin direct gehoorzaam zijn. Zo kan elke situatie een uitdaging zijn om
de Heer in die situatie te brengen.
Elke discipline van de Heilige Geest is een opening om een gekruisigd leven te leven en de kracht
van Christus opstanding vrij baan te geven. De discipline van de Heilige Geest is een grote realiteit
in ons leven, maar dat betekent niet dat het christelijke leven een zwaar en zwartgallig leven is. De
discipline van de Heilige Geest is niet het enige facet in ons leven met de Heer, net zo min als een
aardse vader alleen bezig is met de discipline van zijn zoon. Met Zijn discipline zorgt God voor ons,
koestert Hij ons en leidt Hij ons als een herder die zijn schapen leidt naar grazige weiden en wateren
die ons moeten verkwikken. Wat de Heer echter weerhoudt, is ons ongeloof en de ongehoorzaamheid
dat we ons talent verbergen en we de gelegenheid niet te nutte maken om het leven van Christus tot
uiting te brengen.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 7
David had geleerd dat hij elke situatie als de discipline van de Heilige Geest moest zien.
Voorbeelden in de Bijbel van de discipline van de Heilige Geest
De Bijbel is een n groot getuigenis van de discipline van de Heilige Geest, maar een aantal
voorbeelden kan ons van nut zijn.
Job
J ob is waarschijnlijk de bekendste persoon in de Bijbel die onderworpen werd aan de discipline
van de Heilige Geest. Het hele boek Job is aan dit thema gewijd. Het boek laat zien dat de discipline
van de Heilige Geest niet te scheiden is van de geestelijke strijd die altijd aanwezig is, wanneer God
Zijn kinderen tot grotere volheid wil brengen. J ob kende God in zekere mate, maar na zijn beproeving
beleed hij dat hij slechts van horen zeggen van God had vernomen (J ob 42:5). Hieruit zien we dat
de discipline van de Heilige Geest bij uitstek het middel is van God om Hem persoonlijk te leren
kennen.
Van alle vrienden van J ob, vertolkte Elihu het meest de gedachte van God. Elihu wilde vooral
duidelijk maken dat Gods handelen met J ob een hoger doel diende en dat lijden een geestelijke
vorming beoogt. Zo zei Elihu in J ob 36:15-16: Juist door zijn ellende redt Hij de ellendige, en door
verdrukking opent Hij hun oor. Zo lokte Hij ook u uit de muil van de dood, naar een wijde,
onbeperkte ruimte, naar uw rustige dis, die vol vette spijze was.
Alle elementen van de discipline van de Heilige Geest zijn in deze verzen besloten. Benauwdheid
en verdrukking en discipline bewerkt dat we ons open stellen voor de Heer. Door ons natuurlijke
leven aan de dood over te leveren, wordt de deur geopend naar de ruimte van de opstanding van
Christus waar volheid en leven is. We zullen de discipline van God nooit volledig begrijpen (vgl. J ob
36:26; 37:5), maar Hij is betrokken bij elk detail van ons leven, omdat Hij niets gering acht (J ob
36:5).
David
David was een man die sterk onder de tuchtiging van God was geweest. In zijn latere leven zien
we hiervan de vrucht. Een prachtig voorbeeld van de discipline van de Heilige Geest zien we in 2
Samul 16:5-13, waar God David in de situatie bracht toen hij door Sime werd vervloekt. Sime was
David tegemoet gekomen en maakte hem uit voor bloedvergieter en nietsnut en gooide stenen naar
David. Abisai, die David vergezelde, opperde om Sime meteen om te brengen, maar David zei: Wat
heb ik met u te doen, zoon van Seruja? Laat hem mij maar vervloeken! Wanneer de Here tot hem
zegt: vervloek David, Wie zal dan zeggen: waarom doet gij dat? Ook zei David tot Abisai en tot al
zijn dienaren: Zie, mijn eigen zoon staat mij naar het leven, hoeveel te meer dan nu deze
Benjaminiet! Laat hem met rust en laat hij mij vervloeken, want de Here heeft het hem gezegd.
Misschien zal de Here op mijn ellende letten en mij het goede schenken in plaats van zijn
vervloeking van deze dag (2 Sam. 16:10-12).
David had door en door geleerd dat hij elke situatie in zijn leven als de discipline van de Heilige
Geest moest zien, als een trainingsmoment waarin zijn ziel in de dood moest worden gebracht en hij
zich nooit gergerd, gekwetst en teleurgesteld moest voelen.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 8
De discipline van de Heilige Geest brengt rust en veiligheid tot in eeuwigheid.
Hij wist dat het de discipline van de Geest was, dat zijn eigen zoon hem naar het leven stond, en de
onverwachtse vervloeking van Sime kon hij geestelijk helemaal aan als de vrucht van een lang leven
onder de gehoorzaamheid aan zijn Heer. Misschien zal ... spreekt boekdelen, want het laat zien dat
David besefte dat deze situatie hem tot geestelijke vrucht zou dienen als hij hier geestelijk op zou
reageren.
Efram
Ik heb werkelijk Efram horen klagen: Gij hebt mij getuchtigd, als een ongetemd kalf werd ik
getuchtigd; bekeer mij, dan zal ik mij bekeren, want Gij, Here, zijt mijn God. Want nadat ik tot
inkeer ben gekomen, heb ik berouw gekregen; nadat ik tot inzicht gekomen ben, heb ik mij op de
heup geslagen; ik ben beschaamd, ja, ook te schande geworden, want ik heb de smaad van mijn
jeugd gedragen. Is Efram Mij een lievelingszoon, een troetelkind, dat Ik, zo vaak als Ik van hem
spreek, gedurig weder aan hem denken moet? Daarom is mijn binnenste over hem ontroerd, Ik zal
Mij zeker over hem ontfermen, luidt het woord des Heren (J er. 31:18-20).
De Here had Efram getuchtigd. Tuchtiging is altijd een teken van de liefde van een vader om zijn
zoon tot volle ontplooiing te zien komen. Efram was een lievelingszoon en een troetelkind voor God,
maar Efram had nog niet geleerd om niet te klagen. Toen hij dat had geleerd, keek hij er op terug in
schaamte. Een vader is nooit blij met tuchtiging op zich, maar weet dat het goed is voor zijn zoon,
want het zal hem rust en vreugde geven (Spr. 29:17). Zo brengt ook de discipline van de Heilige
Geest rust en veiligheid tot in eeuwigheid.
Paulus
Paulus had een diep besef dat al de verdrukkingen, noden, gevangenschappen, moeiten,
slaapgebrek en honger, de discipline van de Heilige Geest was (2 Cor. 6:4-5), waarin hij zichzelf als
stervend zag, maar toch levend (vers 9). Hiermee doelde hij op 2 Corinthirs 4:11, waarin hij
voortdurende aan de dood werd overgeleverd, opdat het leven van Christus zich in hem zou
openbaren. Aan de dood te worden overgeleverd, betekende niets anders dan dat hij in een situatie
belandde, waarin hij natuurlijk geen uitweg zag, opdat hij zijn vertrouwen niet zou stellen op
zichzelf, maar op God die de doden opwekt (2 Cor. 1:9). Hieruit leren we dat de discipline van Gods
Geest ons brengt in situaties, waarin de kracht van Christus opstanding nodig is om de situatie
tegemoet te treden.
Zon situatie was Paulus gevangenschap in Filippenzen 1:12-26. Paulus had gemakkelijk kunnen
denken dat zijn bediening nu onmogelijk was gemaakt, maar hij beschouwde het als een door God
gegeven discipline om Christus in de situatie te brengen. Hij getuigde dat zijn gevangenschap juist tot
bevordering van het evangelie had gediend, omdat hij het hof had kunnen bereiken. Wat Paulus
waarschijnlijk niet besefte, was dat juist zijn brieven die hij in de gevangenschap schreef, zijn
bediening het meest heeft gezegend. Het is daarom van groot belang om te zien dat elke beperking die
de discipline van de Heilige Geest brengt, gebaseerd is op het principe dat alle beperking en
benauwdheid als doel heeft om ons in de ruimte te stellen (Ps. 118:5), en om een toename van de
volheid van Christus in ons leven te bewerkstelligen.
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 9
Het vlees komt in opstand tegen de werking van het kruis.
Het is daarbij wel van belang dat wij van harte meewerken wanneer de Geest ons tuchtigt. In het
volgende voorbeeld zien we een persoon die meer gesteld is op zijn eigen rust dan om leven uit het
lijden te willen ontvangen.
Moab
Moab heeft van zijn jeugd af rust gehad; het heeft stil op zijn droesem gelegen, het is niet
overgegoten van het ene vat in het andere, en het is niet in ballingschap gegaan; daardoor is zijn
smaak hem gebleven en is zijn geur niet veranderd (J er. 48:11).
De Moabieten waren nakomelingen van Lot en zijn typologisch verbonden met het vlees in het
leven van de gelovige. Het vlees wil altijd zijn rust hebben en niet geconfronteerd worden met de
werking van het kruis. Moab wordt vergeleken met droesem die op de bodem van het wijnvat ligt.
Zodra het vat wordt geschud, wordt de wijn en de droesem gemengd. Zolang de wijn niet wordt
overgegoten van het ene vat in het andere, wordt de wijn niet gescheiden van de droesem en komt de
typische smaak en geur van de wijn niet tot uiting. Om een geur van Christus te worden moeten we
bereid zijn om ons karakter te laten vormen door lijden en beproeving, waarin we Gods hand zien in
elke situatie in ons leven.
Verheugt u daarin, ook al wordt gij thans, indien het moet zijn, voor korte tijd door allerlei
verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof, kostbaarder dan vergankelijk goud, dat
door vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer blijke te zijn bij de openbaring van Jezus
Christus (1 Petr. 1:6-7).
We kunnen alleen de vruchten plukken van de discipline van de Heilige Geest, wanneer we ons
verheugen dat die discipline tot lof en heerlijkheid van de Heer zal blijken en niet op onze rust willen
zijn gesteld. Alleen wanneer de wijn wordt overgegoten en we de ene na de andere situatie als de
discipline van de Heilige Geest te willen aanvaarden, zullen we deel krijgen aan Zijn heiligheid.
Johannes de Doper
En Hij vertrok weer naar de overzijde van de Jordaan, naar de plaats, waar Johannes de eerste
maal doopte, en Hij bleef daar. En velen kwamen tot Hem en zeiden: Johannes deed wel geen enkel
teken, maar al wat Johannes zei, was waar (J oh. 10:40-41).
Het was een groot voorrecht voor J ohannes de Doper dat hij de komst van de Messias mocht
aankondigen, de doop der bekering mocht verkondigen en de Heer mocht dopen. Niets in hem
twijfelde dat J ezus de Messias was en Hij voelde zich compleet onwaardig om de schoenriemen van
de Heer vast te maken. Toen de Here Zijn bediening na Zijn doop was begonnen, was het werk van
J ohannes als heraut voorbij. De geestelijke vorming van J ohannes was echter niet voorbij en niet lang
daarna was hij in de gevangenis, ver van alle wonderen en tekenen die de Heer verrichtte.
De discipline van de Heilige Geest was volop aanwezig en J ohannes begon te twijfelen of Christus
werkelijk de Messias wel was. Zon reactie is ons ook niet vreemd wanneer alles uitzichtloos lijkt en
we het leven met de Heer zo anders hebben gekend. Het antwoord van de Heer is dan steeds: Zalig is
wie aan Mij geen aanstoot neemt (Matt. 11:6).
Nr. 64 april 2009 Het Woord van de Gerechtigheid pagina 10
De Heer zal ons nooit ziel-ig vinden, maar komt ons tegemoet
op geestelijke grond om ons geloof aan te sporen.
Wat betekent dat? Het betekent een grote les voor alle broeders en zusters die de volle lijdensbeker
moeten drinken onder de discipline van de Heilige Geest. De geschiedenis van Johannes de Doper laat
zien dat hij plaats moest maken om het leven van de Heer te laten zien. Het vertolkt een principe dat
we onze ziel moeten verliezen om het te winnen. Leven vloeit voort uit de dood. Christus vloeit voort
uit de bediening van J ohannes de Doper. Zodra ons zielenleven aanstoot neemt aan de situatie waarin
het zich bevindt, zich gaat beklagen en vol zelfmedelijden is, wordt het principe gebroken en heeft de
tuchtiging niet het gewenste effect. Daarom kwam de Heer J ohannes niet tegemoet op basis van de
ziel en hem mee te delen hoe ziel-ig hij wel niet was. De Heer kwam hem tegemoet op geestelijke
grond om in geloof de situatie tegemoet te treden en de Heer niet te verloochenen. Het antwoord van
de Heer was een uitdaging om een gekruisigd leven te leiden. De situatie van J ohannes was te
vergelijken met 2 Corinthirs 1:8-9. J ohannes had een zware last te dragen en wanhoopte aan zijn
leven en achtte zich als ter dood verwezen. God had de hele situatie toegelaten, zodat er geen andere
mogelijkheid bestond dan op God zijn vertrouwen te stellen, op God die de doden opwekt. En in die
kennis is J ohannes door de discipline van de Heilige Geest gestorven. Menselijk gezien was de dood
van J ohannes een diepe teleurstelling, maar in de ogen van de Heer was het principe van dood en
opstanding volledig tot zijn recht gekomen. Zonder dat J ohannes dit had gehoord, noemde Hij
J ohannes de Doper de grootste die uit vrouwen is geboren. De reden is dat de dood aan de natuurlijke
mens volledig in het leven van J ohannes was doorgewerkt. Maar dat is niet alles. In J ohannes 10:41
zei de Heer dat J ohannes wel geen enkel teken deed, maar al wat J ohannes van J ezus zei, was waar.
Hierin ligt een diepe geestelijke les voor ons. Wij denken vaak dat ons aardse leven als christen
alleen werkelijke betekenis heeft gehad wanneer we een duidelijke bediening van de Heer hebben
gehad met een duidelijke bevestiging. Maar zo verliep het leven van J ohannes niet. Hij had nooit een
teken gedaan. J ohannes was echter wel trouw geweest en al wat hij van J ezus zei, was waar. Waar
het om gaat in ons leven is daarom niet het werk dat wij voor de Heer hebben gedaan, maar dat wij
trouw zijn geweest aan Hem: ... over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u stellen
(Matt. 25:21,23). Ook al hebben wij de lichamelijk dood voor ogen, Zijn genade is ons genoeg.
Conclusie
De discipline van de Heilige Geest is de praktische geestelijke vorming die de Heilige Geest in Zijn
soevereiniteit beschikt om onze natuurlijke mens te breken, om ons uit de goddelijke natuur te doen
leven. Enerzijds moet de ondermijning van de natuurlijke mens ons tot zelfkennis brengen en moeten
wij inzien dat wij geen geestelijke bronnen hebben in onszelf. Gods inspanning in ons leven is erop
gericht om ons de ijdelheid en vruchteloosheid van het zelfleven te doen inzien en Christus als ons
leven te doen kennen, waardoor wij deel krijgen aan Zijn heiligheid.
De discipline van de Heilige Geest kent verschillende facetten, omdat discipline kan verwijzen
naar tucht, orde, correctie en instructie. Wat we lezen, wat we horen en zien, kan een zachte stem van
de Heilige Geest zijn om de gehoorzaamheid te leren en ons aan Hem te onderwerpen. De discipline
kan tot ons komen in meer of mindere mate van lijden, die nodig is om oude gewoonten en
karaktertrekken in ons leven weg te doen. Vaak kost het vele jaren voordat wij werkelijk zachtmoedig
en nederig zijn geworden in de hand van God.