«’Έ τσι δίνει ο Χριστός»

®Ή σφοδρή επιθυμία τοϋ Μωϋσή

Μ
ί§8
8
8
ΒΒβ8
Ιβ8
§1
ί

· Ή θέση τοϋ Συντάγματος στό θέμα τής
ίδ ρ υ σ η ς τμήματος μουσουλμανικών σπουδών

f~

1................................................................................................................................. ... H I M

II

mini mill mil—

t Νά τό βρείτε καί νά τό διαβάσετε!

‘Ηΐ&ΐ», .;·μ.,,

.

III

Νέα έκδοση
«Χ ριστ. Φ ο ιτ . Δ ρ ά σ η ς» :

Τό νέο μα ς βιββίο π ε ρ ιέ χ ε ι:

>
Τή συνέντευξη στό Π εριοδικό «Ή Δράση μας» τοϋ
Ρώσου ίερ ο μ ονά χου π. Ίώ6 Τ άβατς, έξομοβ όγου των
άστροναυτών, κα ί τοϋ διάσημου κοσμοναύτη κ. Β α β έρ ιου
Κόρζουν, μέ τή συμδοβή τής Κ αδήγητριας Π αν/μίου κ. Ναταβία ς Ν ικοβάου.
> DVD μέ τις δια β έξεις, τις συζητήσεις, τις συγκβονιστικές έμκειρίες στό κοσμοδρόμιο τής Ρωσίας, πού εύγενώς
μ ά ς παραχώ ρησαν οι ύψ ηβοί προσκεκβημένοι άπό τό Σύββ ο γο «Ό Μ έγας Βασίβειος» στήν Ά δ ή ν α κα ί Θ εσσαβονίκη
τόν Νοέμβριο τοϋ 2012.
Διατίθεται στά Β ιβ β ιοπ ω β εϊα των έκδόσεω ν «Ό Σωτήρ».

Τιμη: 9 €

Β ιββιοπ ω βεϊο Ά δηνώ ν: Σ όβω νος 100, τηβ. 210 3624349·

ΠΘΡΙΘΧΟΜΘΝΛ
Έλβέ!

ΦΩΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
εστειλε: Χιονία

Π ροστάτης των νέων
Έ π ί πτερύγων άνεμων
δίνει ό Χριστός»
Ή σφοδρή επιθυμία τού Μωϋσή
Ή θέση τού Συντάγματος
Άθαμάνιο: ώρα 6.15π.μ.
άπό τή Θράκη άπευθυνει έκκληση
«Μέ κράτησες... στά φοιτητικά μου χρόνια...»
Π ρός τόν Κύριον Ίησοΰν Χριστόν
Μιά επιστολή 110 χρόνια πρίν
100 χρόνια άσβηστη κληρονομιά ή σκλαβιά
’Α νατομία ενός γάμου
Γράμματα στή σύνταξη
Φ οιτητικά δρώμενα
Στήν Κόπρο
Ν ά τό βρείτε καί νά τό διαβάσετε!
ελληνοκύπριοι άγνοούμενοι
«Τό νερόν τζυλά τ ζ ’ ο άμμος’πομένει»
κόσμος χειροκρότησε τήν Ε λλά δα
Παρεμβάσεις
’Απόψεις καί σκέψεις

ΟΡΘΟΔΟΗΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ
ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
ΦΟΙΤΗΤΩΝ καί ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
’Εκδότης:
Σύλλογος ’Ορθοδόξου
'Ιεραποστολικής Δράσεως
«Ό Μέγας Βασίλειος»
Μαυρομιχάλη 32 - 10680 ΑβΗΝΑΙ
Άριθ. Τηλεφ. 210-36,17,566
Τηλεομοιότυπο: 210-36,17.566

http://www.drasimas.gr
e-m ail: p ed ra sis@ o ten et.g T

Διευθυντής Συντάξεως:
Νικόλαος Π. Βασιλειάδης
Ίσούρων 42-11472 ΑΘΗΝΑ1
’Εκτύπωση:
Α. Μαχαλιώτης & Α.Γκιούλης Ο.Ε.
Πετμεζά 80
202 00 ΚΙΑΤΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Τιμη φύλλου: € 1,
Κύπρου € 1
Συνδρομή Εσωτερικού:
Ετήσια € 12
Συνδρομή Κύπρου:
Ετήσια € 20
Συνδρομή ’Εξωτερικού:
’Ετήσια € 35
Κωδικός ΕΑΤΑ: 013822
ISSN: 1106-8698

Β ασιβεϋ Ούράνιε, Παράκβητε,... έβ δ έ...
Σύ, ό «ήχος φ ερομένης πνοής βιαίας» (Πράξ. 6 ' 2), ή
αιφνίδια ριπή, ό άνεμοστρόβιβος ό δεϊκός. πού κατήβδες
τήν ήμέρα τής Πεντηκοστής καί γέμισες μέ τήν παρουσία
Σου τά πάντα, έβα σ ’ έναν κόσμο άτονο, πβαδαρό,
νωθρό, πού πνέει τά βοίσδια. Κ α ί πνεύσε τήν πνοή Σου,
τήν καδαρτική, τήν καταβυτική, γιά νά άναστηδοϋν ξανά
τά πρόσωπά μας, καί τά στήδη νά γεμίσουν πάβι ζωή.
Σύ, «ή φωνή αϋρας βεπτης» (Γ' Βασ. ιΒ ' 12), ό ζωογόνος
μπάτης, ή ζεφύριος αύρα, τό άπαβό δρόϊσμα, ό βεπτός
συριγμός, έβα καί άναρρίπισε τά κουρασμένα μέτωπά

...δύσε avor^vyjk στίς άποσταμενες jcapb^ μ^>

6ώπενσε γλυκά τά μισόκλειστα ζλεφαξά μας.
Κσοί στήριξε τά γόνατα, πού τςεμονν α π’ τόν κόπο καί
μό^βο τόν κα$Η\χεξ]νό στους άπα^άκλπτους γόμους μας.
μας, δώσε άναψυχή στις άποσταμένες καρδιές μας, δώπευσε γβυκά τά μισόκβειστα δβέφαρά μας. Κ αί στήριξε
τά γόνατα, πού τρέμουν ά π ’ τόν κόπο καί μόχδο τόν κα­
θημερινό στούς άπαράκβητους δρόμους μας.
Ή φωτιά ή δεϊκή, τό «πΰρ καταναβίσκον» (Ε 6ρ. ι 6 ' 2g),
πού ή βδες καί κάδισες πάνω στις κεφ αβές των Άποστό-

β ω ν καί δέυ τις κατέφβεξες, έβα καί άποτέφρωσε μέσα μας
ό,τι σάπιο καί φρυγανώδες. Κ άνε στάχτη τό ψέμα στόν κόσμο,
κατάστησε τήν άβήδεια φβογερή, άκτινοβόβα. Μαζί, θέρμανε
καί τήν άνδρώπινη καρδιά, τή μαργωμένη ά π ’ τήν παγωνιά
τής φιβαυτίας καί υποκρισίας, καί φώτισε τό νοϋ, πού κινείται
στό γνόφο τής π βά νης καί τής άγνοιας.
Ό σεισμός ό ισχυρός, πού ή βθες νά συνταράξεις τήν πρώτη
ττροσευχομένη Έ κκβησία (Πράξ. δ ' 3 ΐ), έβα καί δόνησε τά
έγκατά μας, τά δεμεβιω μένα πάνω στό 6άδρο τής στυγνής
άδιαφορίας καί τοϋ ένοχου έφησυχασμοϋ. Ταρακούνησε τά
βιμνάζοντα νερά τών συνειδήσεων. Γκρέμισε τά τείχη τοϋ
έγωισμοϋ, μετάτρεψε σέ ερείπια τούς πύργους τής αύταρκείας,
κατάβυσε τά φράγματα καί έμπόδια πού όρδώνουμε άπέναντι
στή χά ρ η Σου. Κ άνε συντρίμμια τις πόβεις τής ματαιότητας,
γιά νά άναστηδεϊ μέσα μα ς ό κόσμος τής άβηδείας.
Σύ, τό άπειρο νερό, «ό ποταμός ϋδατος ζώντος» (Ιω. ζ ' 38), ό
χείμαρρος, ό καταρράκτης, τό ρεύμα τό κραταιόν, κατάκβυσε
μέ τήν παρουσία Σου τά πάντα. "Εβα, πβημμύρα δεϊκή, καί
πότισε τόν κόσμο μέ τά ζωοπάροχα ϋδατά Σου. Σέ προσμένει
μιά άνυδρη γή, φρυγμένη ά π ’ τό καϋμα τών πειρασμών καί

Έ λα, Ά&ξάκλΗΤε άγαΜ, κ α ί γίνε Σ ύ η
β
6

tc v o h

^α$, η mcrctm μα$. Γίνε 6 πόθο§ μα$,

tcqw$,

6 στεναγμός μας, το

ή ικεσία μας...

Γίνε Σύ η κάβα^σπ, ο φωτισμός, η ανακαίνισα. Ή δ'ύξα μας.
δβίψεων. Σέ διψοϋν χείβ η στεγνά, ξηραμένα ά π ’ τόν καύσωνα
τής άμαρτίας. ’Έ βα κα ί στερεώσου μέσα μας, «πηγή ϋδατος
άββομένου εις ζωήν αιώνιον» (Ιω. δ ' 14) καί άναββυσε τά δι­
αυγή σου τής χά ριτος ρεΐδρα, γιά ν ’ άνδηφορήσει ό κόσμος
τό άνθος τής μετάνοιας καί νά καρποφορήσει τόν καρπό τής
άρετής.
Έ βα , ή θεία Περιστερά, καί κόμισέ μ α ς τό κάρφ ος τής
έβαίας, τό μήνυμα τής ειρήνης, μέσα σ ’ έναν κόσμο σπαραγμένο ά π ’ τήν έχθρα καί τή διχόνοια.
Έ βα , ό θεϊκός άρραβώνας, καί δώρισέ μα ς τό μυστικό Σου
δαχτυβίδι. Σύναψε τις καρδιές μα ς σέ όρκο αιώνιας άφοσίωσης πρός τόν Νυμφίο Χριστό.
Έ βα, Παράκβητε άγαθέ, καί γίνε Σύ ή πνοή μας, ή ζωή μας,
ή σύστασή μας. Γίνε ό πόθος μας, ό πόνος, ό στεναγμός μας,
τό δάκρυ, ή ικεσία μας. Γίνε ό θησαυρός μας, ό πβοϋτος, ή
περιουσία μας. Τό ένδυμα, ή στοβή, η εύπρέπειά μας. Γίνε Σύ
ή κάθαρση, ό φωτισμός, ή άνακαίνιση. Ή δόξα μας.
Β α σ ιβ ε ϋ Ο ύ ρ ά ν ιε , Π α ρ ά κ β η τ ε ... έ β θ έ !

Τ εύχο ς 520. ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2014

ov ιερό Αύγουστϊνο τόν άγαπήσαμε
όταν πρωτοψεββίσαμε τις προσευχές
του άπό τό Π ροσευχητάριο τοϋ Σιμωυώφ καί πρωτοξεφυββίσαμε τις συγκβονιστικές «Έξομοβογήσεις» του, «ένα άπό τά
άριστουργήματα της παγκόσμιας βογοτεχνίας». Ιδέες του ξαναβρήκαμε στά 6ι6βία
'Ιστορίας της Επιστήμης καί Φιβοσοφίας.
Στή φετινή ιερή μνήμη του (ΐβ Ιουνίου), μιά
Κ υριακή μετά τήν Πεντηκοστή, δημοσιεύουμε τήν «Ικεσία πρός τήν Π αναγία ν
Τριάδα» άπό τό « Κ εκ ρ α γ ά ρ ιο ν Τ , όπου περιγράφεται άπό τόν ιερό συγγραφέα ή βύτρώση άπό τόν παβαιό άνθρωπο κα ί ή
είσοδός του στήν καινή κτίση, ώς έβάχιστη
προσέγγιση στόν έξαψ ετικά ποβυτάβαντο
καί μεγαβοφυή αύτόν Άγιο.
Γεννήθηκε τό 354 β·Χ· οτήν Ταγάστη τής
Ν ουμιδίας (σημερινή Άβγερία) άπό πατέρα
είδωβοβάτρη, τόν Πατρίκιο, καί μητέρα χριοτιανή. τή Μάνικα. Σπούδασε ρητορική καί

f

, Τ , ξ Ο χ ο ζ 5 20

φιβοσοφία. Άπό τά ι6 έως τά 33 ιου χρόνια
ή ζωή του είναι ποβυκύμαντη καί έκβυτη.
"Οπως έχει γραφ εί όμως, είναι ό «μοναδικός
άγιος τής Έ κκβησίας πού έγραψε σέ 6ι6βίο
όβ ες του τις άμαρτίες. Ο άγιος Άύγουστϊνος
μαζί μέ τήν όσια Μαρία τήν Αιγύπτια άποτεβ ο ϋ ν γιά τήν Έ κκβησία μα ς ϊσως τά μονα­
δικά παραδείγματα, πού άπό τή μιά στιγμή
στήν άββη έκαναν στροφή ι8 ο μοιρών.
Ά β β α ξ α ν τρόπο ζωής κα ί άπό τή ζωή τής
αμαρτίας έκτινά χθη κα ν αύτόματα στή ζωή
τής άγιότητας, φαινόμενο πού τούς καθιστά
ιδιαίτερες προσωπικότητες στήν παγκόσμια
ζωή τής Έκκβησίας. Μετά τήν έπιστροφή του
κοντά στό Θεό, ό Αύγουστϊνος άναδείχθηκε
μεγά βος έκκβησιαστικός άνδρας, ό χ ι μόνο
άπό τά συγγράμματά του, πού είναι π οββά
καί ποικίβα, ά β β ά κα ί άπό τό ότι πέτυχε
ούσιαστικά σέ μία όβόκβηρη πόβη, τόν
Ίππώνα - όπου έγινε έπίσκοπος - νά ζοΰν
όβοι οι ποβίτες, μέ τή θέβησή τους, σύμφωνα >
Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

245

μέ τό Εύαγγέβιο. Κατήργησε μ αύτόν τόν
τρόπο τά δικαστήρια, τήν άστυνομία...»'. Ω σάν
νά έγκαθίδρυσε τήν «Ποβιτεία τοϋ Θεοϋ-, πού
παρουσιάζει στό περισπούδαστο ομώνυμο, κοινωνικοφιβοσοφικό του έργο.
Σ ’ αύτή τήν πόβη, τό 430 μ.Χ. καί ένώ ποβιορκεϊται άπό τούς Β άνδαβους, άσθενεϊ καί
παραδίδει τό πνεύμα του. Λέγεται ότι οι είσβοβεϊς, πού κατέκαψαν όβόκβηρη τήν πόβη, σε­
βάστηκαν
τά
συγγράμματά
του, πού άποτέβεσαν τό Βεμέβιο γιά τή Βεοβογια της δυτικής έκκβησίας.
Θεωρείται «ό μέγιστος καί ό ποβυγραφότερος
των έκκβησιαστικών Πατέρων καί Βεοβόγων

έγραψα στά 6ι6β ία μ ο υ προέρχονται άπό
Σένα, κι ά ν ό, τιδήποτε προέρχεται άπό μένα,
ζητώ συγχώρηση άπό Σένα κ α ί τούς άνδρώπους Σου».
Οι φράσεις αύτές άποτεβοΰν τήν κατακβείδα τοϋ έργου του «Περί Ά για ς Τριάδος»
καί δικαιοβογεϊ τήν τιμή του ώς Ά γιου άπό
τήν ΌρΒόδοξη Έκκβησία, καρά τήν έπισήμανση ότι ή «Βεοβογία τοϋ άγιου Αύγουστίνου έδωσε άφορμή γιά παρεκκβίσεις στή
Μ εσαιωνική Δύση»3. Ό Μ. Φώτιος έγραφε
σχετικά: «Γνωρίζοντας ότι ορισμένοι έκ των
Πατέρων καί διδασκάβω ν μ α ς παρεξέκβιναν τής πίστεως όσον άφορά κάποια δόγ-

//

Κύριε, Θεέ ένοειδη, Θεέ τριαδικέ,
W δλα δσα έγραψα στά βιβλία μου
προέρχονται άπό Σένα,
κι άν ό,τιδήποτε προέρχεται άπό μένα, ^
ζητώ συγχώρησα άπό Σένα καί τούς ανθρώπους Σου
τής Δύσεως καί τεράστιας έπιδράσεως συγγρα­
φέας στόν δυτικό χριστιανισμό...»2. Τό όνομά
του πρωταρχικό σέ συγγράμματα Ιστορίας τής
Επιστήμης καί τής Φιβοσοφίας, κα δώ ς δια­
μόρφωσε ένα όβοκβηρω μένο δικό του φιβοσοφικό σύστημα πού έπικράτησε στή διάρκεια
τού Μεσαίωνα.
"Ομως, τόν ϊδιο περισσότερο ά π ’ όβα τόν
άπα σχοβεϊ ή Βεία χάρη, παβεύει νά κατανοή­
σει πώς ενεργεί καί ποιά σχέση έχει μέ τήν
άνδρώπινη Βέβηση. Κ α ί όπως έχει άναγνωρισΒεϊ, καί «όταν φιβοσοφεϊ, κυρίως Βεοβογεΐ,
μέ απώτερο σκοπό τήν καθαρότητα τής πί­
στεως' καί όταν Βεοβογεΐ, συχνά φιβοσοφεϊ,
μέ σκοπό νά πείσει γιά τήν ηθική ζωή των
πιστών κα ί τήν άνωτερότητα των ήδών τής
Έ κκβησίας σέ σχέση μέ τά ήΒη αιρετικών ή
έδνικών-είδωβοβατρών». ’Έχει άκόμη τή γεν­
ναιότητα νά άναθεω ρεϊ ύ ς άπόψεις του καί
τοβμά νά όμοβογει ότι γ ρ ά φ ει «προοδεύοντας·>.
«Κύριε, Θεέ ένοειδη, Θεέ τριαδικέ, δβα δσα

μ α ία , δέ δεχόμαστε ώς δόγμα αύτό στό

όποιο παρεξέκβιναν, παρά ταΰτα σ υνεχί­
ζουμε νά άσπαζόμαστε τούς άνθρώπους»3.
’Ονομάζεται «προστάτης τών νέων», γιατί
τούς βοηθά ν’ άπαββαγοϋν άπό τήν άστατη
ζωή, πού καί ό Ιδιος γεύδηκε, καί «Υιός δα­
κρύων»**, έπειδή χρω στάει τή μεταστροφή
του στις μετά ποββώ ν δακρύων προσευχές
τής άγιας μητέρας του.
Αξίζει τέβος νά σημειωθεί ότι τό «Κεκραγάριον» μετέφρασε μέ τό «κάββος τής γβώσσας
του», παρεμβαίνοντας «έπί τό όρΒοδοξότερον», καί έξέδωσε τό 1824 ό σοφός διδάσκαβ ο ς τοϋ Γένους Εύγένιος Β ούβγαρης καί τό
lg io σέ έμμετρη άπόδοση, σέ δύο τομίδια, ό
άγιος Νεκτάριος.
Τό τμήμα «Μονοβόγια». στά όποια άνήκει
ή ικεσία, έξέδωσε ήδη τό 179 9 “ πό μετά­
φραση τοϋ 14ου αιώνα ό όσιος Νικόδημος ό
Αγιορείτης.

Τ ε ϋ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

„:

.ί:,,. :'

,ϊί||ί '

<
<
Ικεσία πρός τήν Παναγίαν Τριάδα»
Τά τρία, ομότιμα μαζί καί συναιώνια πρόσωπα,
ό Θεός μου ό άβηδινός, ό Πατήρ, ό Υιός καί τό Άγιον Πνεϋμα,
ό μόνος πού έχεις άδανασία, καί κατοικείς σέ φως άπρόσιτο,
Έσύ πού δεμεβίωσες τή γή μέ τή δύναμή σου, καί διέπεις μέ τή σοφία σου τήν οικουμένη»,
άγιε, άγιε, τρισάγιε Κύριε ό Θεός Σαβαώδ,
ό φοβερός καί ισχυρός, ό δίκαιος καί έβεήμων, ό Θαυμαστός καί έπαινετός καί άγαπητός.
Ό ένας Θεός, άββά σέ τρία πρόσωπα, μέ μιά ουσία, μιά δύναμι καί μιά σοφία,
ή μία άγαδότης, ή μία καί άδιαίρετη Τριάς.
Άνοιξέ μου τις πύβες τής δικαιοσύνης, πού σου ιψάζω,
κι άφοϋ έμπω μέσα 6 αύιές, νά έξομοβογηδώ σέ σένα, Κύριε.
’Ιδού, στέκομαι μπροστά στήν πύβη του οϊκου σου, Δέσποτα, καί σάν ζητιάνος κρούω.
Διάταξε βοιπόν νά μοϋ άνοίξουν, έπειδή κρούω, έσύ πού είπες: Κρούετε καί Θά σάς ανοίξουν.
Γιατί ιψούουν. Πατέρα ποβυέβεε καί ποβυεύσπβαχνε,
κρούουν στήν πόρτα σου οί βοεροί πόΘοι άπό τά φυββοκάρδια μου
καί οί κραυγές άπό τά δάκρυα τών ματιών μου.
«Είναι ένώπιόν σου πάσα ή έπιδυμία μου, καί δέν κρύφτηκε άπό σέ ό στεναγμός μου».
Κι έσύ, βοιπόν, «μήν άποστρέψεις, Κύριε, τό πρόσωπό σου άπό πάνω μου,
κι άπό όργή μήν άββάξεις δρόμο, άτι τό δοϋβο σου».
Είσάκουσε, Κύριε, τις φωνές άπό τά κβάματα τοϋ παιδιού σου,
κι άπβωσε τό ύπεράγαΘο χέρι σου νά μέ φροντίσει,
γιά νά μέ βγάβεις άτι τά δαδιά νερά καί νά μέ άποσπάσεις
άπό τή βάσπη κι άπό τής άδβιότητας τό βούρκο,
ώστε νά μή χαδώ μπροστά στά μάτια τής φιβανδρωπίας σου,
κι έμπρός στά γεμάτα συμπόνια σπβάχνα τής άπειρής σου άγαδότητας.
Άββά νά ξεφύγω πρός έσένα τόν Θεόν μου, γιά νά ίδώ τόν πβοΰτο τής βασιβείας σου,
νά δωρώ άδιάκοπα τήν τερπνότητα τοϋ προσώπου σου,
καί νά αινώ καί δοξάζω τό άγιο όνομά σου.
Ναι, Κύριε, έσύ πού κάνεις τά Θαυμάσια,
σύ πού πβαταίνεις τήν καρδιά μου γιά νά σ ’ άναβογίζεται, έσένα δά δοξάζω.
Εσέ πού φωτίζεις τά νιάτα μου, καί δέν παραββέπεις τά γηρατειά μου,
άββά κάνεις όβα τά κόκκαβά μου ν ’ άγάββονται,
κι άνακαινίζεις σάν τοϋ άϊτοϋ τό άσπρο μου τό κεφάβι.
Διότι σέ σένα πρέπει κάδε δόξα, τιμή καί προσκύνησις,
στόν Πατέρα, στόν Υιό καί στό Άγιον Πνεϋμα,
πού εΐσδε μία Θεότης, μιά βασιβεία, καί μιά δύναμις.
Σέ σένα πρέπει, τόν μοναδικό, τόν ύπεράναρχο, τόν ύπερούσιο
καί παντοδύναμο Δημιουργό τών πάντων, πού βατρεύεσαι ώς Τριάδα, Θεέ μου,
τώρα καί πάντα καί στούς αιώνες τών αιώνων. ΑΜΗΝ. □
ι. Οίέξομοβογήσεις ένός άν9ρώπου πού άπό άσωτος έγινε ‘Ά γιος. έκδ. Ί. Μ. Άγιων Αύγουστί-

νου Ίππώυος καί Σεραφείμ Σάρωφ, Τρίκορφο Φωκίδος.
2. Στυβιανός Παπαδόπουβος, περιοδικό «ΘΕΟΛΟΓΙΑ».
3 . ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
* Ίεροΰ Αύγουστίνου, Κεκραγάριον, τόμ. Β , ΤάΜονοβόγια, μτφρ. Παν. Παπαδημψρακοπού βου, έκδ. Βασ. Ρηγοπούβου, Θεσσαβονίκη 1973 ** Άρχιμ. Θεοδώρου Κ. Μπεράιη, Ό Υιός τών δακρύων, έκδ. «ΌΣωτήρ». Adijvai 1982.
Τ ε ϋ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

Βασ. Πετρουβέα,

Δρ. Φυσνκοϋ, τ. δ/ντή έρευνών
Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος»
«Ή θάβασσα άφροκοποΰοε ά π ’ άκρη σ ’
άκρη καί κυνηγούσαν ένα τό ά ββο τά
κύματα καί ψήβωναν καί δέρνονταν
καί βαρυβογκοϋσαν... θεριά άνήμερα■
β ύ κ ο ι κα ίβ έοντες καί
τίγρεις καί ύαινες■άρκοϋδες άσπρόμαββες, πού κοπάδια πεινασμένα έβγαιναν άπό τά ούρανοθέμεβα... 'Έ να κύμα έδώ
πβάκωνε μέ τό στήθος πβατύ, τρίζοντας τά δόντια του καί φο­
βερίζοντας. .. Ά β β ο έκ εϊ γβιστροϋσε ταπεινό, σάν τήν τίγρη πού
σέρνεται τής κοιβιά ς νά πβακώσει κοιμάμενο τόν οχτρό τηςκαθώ ς έφτανε κοντά, ψήβωνε γιαμιάς, καβαβίκευε τό κατά­
στρωμα, σάρωνε δ,τι έβρισκε, ξύβα καί σχοινιά καί σίδερα... ’Ά β β ο
έρχόταν άπό μα κριά ψηβό κα ί φουσκωμένο, άνεμοκυκβοπόδης
ποβεμιστής μέ φαρμακερές σαγίτες, άνυπόμονος νά κάμει καί νά
δείξει...».
(«Ή δικαιοσύνη της Θάβασσας»
Άνδρέας Καρκαβίτσας).

ί άνεμοι, ζυμωμένοι μέ τις περιπέτειες,
τις παραδόσεις κα ί τούς μ ύ θου ς του.
ναυτικού β α ο ϋ μα ς ά π ’ τήν άρχαιότητα
μ έχρ ι σήμερα. Κ αί ποιός β α ό ς δέν έχει τούς
δικούς του μύθους γιά τις άόρατες, καί ποικιβόμορφ ες αύτές οντότητες, πού... φωβιάζουν
άβυσοδεμένες σέ τρύπες κα ί σπηβιές καί συν­
ταράσσουν τή φύση όταν άπεβευθερώ νονται!
Στήν Όδύσσεια, όΑ ϊοβος, γιός τού Ποσειδώνα,
θά κβείσει σέ άσκό τούς άνέμους άφήνοντας
έβεύθερο τόν Ζέφυρο, πού θ ά βοηθήσει τόν
Οδυσσέα νά έπιστρέψει στήν Ιθάκη. 'Όταν
δμως οι σύντροφοι τού Οδυσσέα άνοίγουν άπό
φθόνο τόν άσκό, ξεσπά μία φοβερή θύεββα,
ή οποία θ ά τούς σπρώξει στά πέβαγα, μακριά
ά π ’ τήν ποβυπόθητη Ιθάκη...

% Τ ε ΰ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 1 4

XX Οί άέρηδες, τό ροβόγι τοϋ Ανδρόνικου
Κυρρήστου, πρώτο μισό
τοϋ ίου αϊ. π. X., στήν
Ά 8 ήνα. ΟΙ άνεμοι, ό Βορρέας, ό Καικίας (βορειοανατοβικός), ό Απηβιάτης
(άνατοβικός), ό Εύρος
(νοτιοαυατοβικός), ό
Νότος, ό Λϊψ (Λίβας, νο­
τιοδυτικός). ό Ζέφυρος
(δυτικός), καί ό Σκίρων
(βορειοδυτικός). ιπτανται.
Στή κορυφή τής στέγης
υπήρχε όρειχάβκινος
άνεμοδείκτης.

Πόσο μεγάβος θά ’έ πρεπε νά ήταν ό άσκός τοϋ Ανόβου;
Δέν ύπάρχει πιό άπρόββεπτο καί πιό ποβύπβοκο φαινόμενο ά π ’ τήν
κίνηση τών ά νέμ ω ν."Ομως δβοι οί άνεμοι, άπό τή βεπτή αύρα, τά μεβτέμια, μέχρι τις Β ύεββες καί τούς τυφώνες, έχουν τήν Ιδια άπβή αιτία:
τις διαφορές άτμοσφαιρικής τιιέσεως, πού δήμιουργοϋνται ά π ’ τις δια­
φορές θερμοκρασίας στήν έπιφάνεια τής γης. Κ ι­
νούνται δέ ά π ’ τις ψ υχρές πρός τις Βερμές περιοχές.
Χαρακτηριστικοί είναι οί άνεμοι πού δημιουργοϋνται μεταξύ τών πόβων καί τού Ισημερινού: Οί
ύψηβότερες Βερμοιψαοίες στόν ’Ι σημερινό προκαβοΰν
άνοδικά ρεύματα, δημιουργώντας περιοχές χα μ η β ή ς
άτμοσφαιρικής πιέσεως. ΆντίΒετα, στούς πόβους τό
ψ ύχος προκαβεϊ καΒοδικά ρεύματα άέρα, τά όποια
αύξάνουν τήν άτμοσφαιρική πίεση. Ή διαφορά
αύτή π ροκαβεϊ ρεύματα άέρα άπό τούς πόβους πρός τόν Ισημερινό, ένώ
ψηβότερα στήν άτμόσφαιρα τά άνοδικά ρεύματα τοϋ Ισημερινού κινούνται
μέ άντίΒετη κατεύθυνση, πρός τούς πόβους, δημιουργώντας ένα κύκβω μα
άνέμων τό όποιο διατρέχει τήν ύφήβιο. Πάνω σ ’ αύτούς τούς σταθερούς
άνέμους προστίθενται καί ποββοί ά ββοι καί διάφοροι τοπικοί, διαμορφώ­
νοντας έν ποββοΐς τό κβίμα.
Απώτερη αίτια ύβω ν τών άνέμων είναι ό ήβιος, ό όποιος π ροκαβεϊ τις δια­
φορές Βερμοκρασίας στήν έπιφάνεια τής γής. Ά π ’ αύτόν άντβοϋν οί άνεμοι
όβη τους τήν ένέργεια. Φυσικά, έάν δέν ύπήρχε άτμόσφαιρα, δέν Βά ύπήρχαν
κα ί άνεμοι. Ό άνεμος είναι άτμοσφαιρική μάζα έν κινήσει. Έ άν ήθεβε νά...
έγκβωβίσει κανείς τούς άνέμους, θά έπρεπε νά φτιάξει έναν άσκό, ό όποιος νά
χω ρ ά όβη τήν άτμόσφαιρα ή έστω τό κατώτερο κομμάτι της, τήν τροπόσφαιρα, ή
όποια φθάνει περίπου μέχρι τά 12 χβ μ. ύψος καί περιέχει
τό 8 θ°/ο τής άτμοσφαιρικής μάζας. Πόσο μεγάβος Βά
ήταν αυτός ό α σ κ ός:'Όσο ή σφαίρα στήν εικόνα, ή
οποία σχεδιάστηκε ώστε νά χω ρά ει δβη τή μάζα
τής άτμόσφαιρας. Ή σφαίρα είναι μικρή, συγκρινόμενη μέ τό μέγεθος τής γής (αύτό δείχνει πόσο
εύάβωτος είναι ό μα νδύα ς πού μά ς προστατεύει
ά π ’ τό έχθρικό διάστημα), ά β β ά ποβύ μεγάβη
γιά τό καράβι τού Ό δυσσέα ! >
Ή άτμόσφαφα τής γής. συμπιεσμένη,
στήν πυκνότητα πού έχει στήν έπιφάνεια
τής δάβασσας. σέ σφαίρα μέ διάμετρο
2.000 χβμ. καί βάρος 5 . 14 Ο τρισεκατομ­
μύρια τόνους συγκρινόμενη μέ τή γη.
Απεικόνιση απ' τόν Adam Nieman.

Τ ε ύ χ ο ς 520. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

Π ώς θά ήταν ή ζωή μας χω ρίς ανέμους;
«Καί μετά τοϋτο εΐδον τέσοαρας άγγέβους έστώτας έ π ί τάς τέσσαρας γωνίας τής
γη ς, κρατούντας τούς τέσσαρας άνέμους τής γής, ϊνα μ ή πνέη άνεμος έ π ί τής γής
μήτε έ π ί τής θ α βά σ σ ηςμή τε έ π ί παν δένδρον» [Άποκ. ζ' ΐ)2.
Έ άν κατά κάποιο τρόπο σταματούσαν οί άνεμοι γιά μεγάβο χρ ονικό διάστημα φαινόμενο άφύσικο όσο ύπάρχει ήβιος καί άτμόσφαιρα - τότε οί συνέπειες Θά ήταν
ποβύ πιό καταστροφικές ά π ’ τά άποτεβέσματα καί των πιό φοβερών τυφώνων:
Θά σταματούσε ή άνταββαγή οξυγόνου καί διοξειδίου τού άνθρακα (πρώτη υβη
ά π ’ τήν οποία τά φυτά συνθέτουν τούς ύδατάνθρακες) μεταξύ τών φυτών καί τών
ζώντων οργανισμών. Οί ζώντες οργανισμοί, άναπνέοντας τό δικό τους διοξείδιο τού
άνθρακα καί τά δέντρα άναπνέοντας τό δικό τους οξυγόνο, θ ά δηβητηριάζονταν.
Οί πόβεις, οί δημόσιες συνάξεις, οί ποικίβες βιομηχα νικές δραστηριότητες τοϋ
άνθρώπου θ ά έγκαταβείπονταν, καθώ ς θ ά ήταν ποβύ δύσκοβο νά βρίσκει κανείς
οξυγόνο έκεϊ!
Χωρίς άνέμους δέν θ ά μεταφέρονταν σύννεφα στήν ξηρά καί στά βουνά, ή έξάτμιση καί οί βροχοπτώσεις θ ά περιορίζονταν πάνω ά π ’ τις θάβασσες, βίμνες, ποτα­
μούς, καί ή ξηρά στό μεγαβύτερό της μέρος θά μετατρεπόταν σέ έρημο. Συγχρόνως,
οι διαφορές θερμοκρασίας στήν επιφάνεια τής γή ς θά γίνονταν ποβύ έντονες,
καθώ ς δέ θ ά έξομαβύνονταν άπό τούς άνέμους. Χ ω ρίς άνέμους, κυκβώ νες καί θαβάσσια ρεύματα δέν θά άνανεωνόταν τό οξυγόνο στις θάβασσες, μέ καταστροφικές
συνέπειες γιά τήν ύδρόβια ζωή.
Κ αί αύτές είναι Αίγες μόνο άπό τις συνέπειες. Χ ω ρίς άνέμους ή ζωή, έάν ύπήρχε,
θ ά ήταν έξαιρετικά ύποβαθμισμένη.
,

■·

Τό πνεΰμα κ α ί τό Π νεύμα
«Τό πνεΰμα όπου θέβει πνεΐ, καί τήν φωνήν αύτοΰ ακούεις,
ά β β ούκ οίδας πόθεν ερχεται καί πού ύπάγει» (Ιω. ή 8).

^2 Η παβαίστρα των καψών: Παβαιό άγιορείτικο βαρόμετρο. Στό
κέντρο τοϋ κύκβου τοποθετείται
σπόρος άπό φυτό πού οι μοναχοί
ονομάζουν αοίρ τοίρ μπακαξύρ··.
Άνάβογα μέ τή βαρομετρική πίεση
ό σπόρος στρέφεται δείχνοντας τόν
καιρό πού θά άκοβουθήσει.

Πνεύμα, άπό τό πνέω, πνοή, άνεμος, βέξη μετεξεβιγμένη
σέ έννοια μέ ύψηβό μεταφορικό περιεχόμενο: ό νοϋς, τό
άνθρώπινο πνεύμα, ή ψυχή, ...ο ι ούράνιες δυνάμεις, οί ένέργειες τής Θεότητος, ά β β ά κυρίω ς αύτό τό τρίτο πρόσωπο τής
Ά για ς Τριάδος, τό Ά γιο Πνεύμα. Ε ίνα ι αύτό τό «Πνεΰμα
Θεού», τό όποιο «έπεφέρετο έπάυω τοϋ ϋδατος» (Γεν. d ι),
ζωογονώντας τήν άψυχη κτίση στις άπαρχές τής δημιουρI γίας. Ε ίναι Αύτό τό όποιο έπνευσε έπί τούς μαθητάς «ώσπερ
I φερομένη πνοή βιαία», ζωογονώντας τήν πνευματική κτίση
κατά τή γενέθβιο ήμέρα τής Έκκβησίας, τήν Πεντηκοστή.
Ε ίναι Αύτό τό όποιο μά ς οδηγεί «εις πάσαν τήν άβήδειαν» (Ιω.
ιού 13) καί στήν προσέγγιση τών θαυμάσιω ν τής μεγαβειώδους δημιουργίας. Ο

ι. ’Εντάσσεται σέ σειρά, άρθρων, πού άναφέρονται στήν άτμόσφαιρα. Ββ. «ΉΔράση μας», τ. Άπρ. 2014, ·Γιαβαυός

ουρανός· καί τ. Μαΐου 2014. «Άνατοβές στό διάστημα·>.
2. Δεχόμαστε έδώ τήν κυριοβεκτική εκδοχή τοϋ δυσερμήνευτου αύτοΰ χωρίου, γιά νά τονίσουμε τή μεγάβη σημασία
τών άνέμων. Γιά έκτενή σχοβιασμό 6β. Ν. Π. Βασιβειάδη, Άποκάβυψις τοϋ Ιωάυνου, έκδ. «Ό Σωτήρ» 20133,

σεβ. 246-248.

250 Jff J J p iii!

J S ® § Τ ε ϋ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

έ γνώριζε πόσα ήταν τά γράμματα τοϋ άβφαβήτου.
Ή ξερε μονάχα πώς ύπάρχει ένα «ι» καί ένα «ο». Κ ι
έτσι έγραφε τά συχω ροχάρτια κάδε Σάββατο πού
πήγαινε στόν Ε σπερινό τή βειτουργιά, ζυμωμένη μέ τά
χέρ ια της καί τυβιγμέντι στήν κατακάδαρη πετσέτα.
Μέ τά Ιδια βιγοστά γράμματα έγραφε κάπου-κάπου καί
τις έπιστοβές στήν οικογένεια τοϋ άδεβφοϋ της τοϋ ξενι­
τεμένου. Μά έβαζε πάντα τήν καρδιά της, τή στοργή της
όβη σέ κάδε βέξη. Κ αί τέβειωνε κάδε φορά γράφοντας
«άδεβφέ, νά άγαπάτε τόν Χ ριστό! καί νά μίν ξεχνάτε τίν
Π ατρίδα!».
Τή συναντούσα σ υχνά τά καβοκαίρια, όταν έγερνε ό
ήβιος καί δρόσιζε κάπως, στά σκαβάκια τής αύβόπορτάς
της καδισμένη.
Ε ίχε πάντα ένα καβό βόγο νά μοΰ πει. Μά ένα βράδυ
ό β ό γο ς της μπήκε στήν καρδιά μου βαδιά. «Κόρη μου,
νά δίνεις μέ τήν καρδιά σου στό Χριστό πίσω ό,τι σοϋ χ α ­
ρίζει, ποτισμένο μέ τόν ιδρώτα σου, καί Κ είνος δά σοϋ χ α ­
ρίσει κι ά β β α καί μέ τόν τόκο!».
Π οϋ ήξερε ή δειά Έβισώ πώς πβηρώνει ό Χ ριστός; σκε­
φτόμουν. Κ ι άμέσως μοϋ έδωσε τήν άπάντηση: «’Έτσι είναι
ό Χριστός μας, γαβαντόμος! Τό σπούδαξα στή ζωή μου.
Μά σέ άβήδεια σοϋ βέω, κι αν δέ μοϋ τά δώκει όβα έδώ,
όπως μέ ββέπ εις καί σέ ββέπω, δέ δά μοϋ τά στερήσει
στήν ά ββη ζω ή !».
Τοϋτο τό καβοκαίρι, κάποια μέρα πριν πάει ό ή βιος
πρός τή δύση του, ή πένδιμη καμπάνα μ ά ς έφερε μπρο­
στά στή δειά Έβισώ γιά τεβευταία φορά.
Τό φωτεινό, χαμογεβαστό πρόσωπό της, κι ό άσπασμός
στά ροζιασμένα χέρια της, πού τά ’νιωσα ζεστά, μέ βεβαι­
ώνανε πώς ό Χριστός μ α ς χαρίζει καί μέ τόν τόκο d όσους
Τοϋ δίνουν μέ τήν καρδιά τους ό,τι έχουν κι άφήνονται
στήν άγάπη Τ ο υ !
Κ ι αύτό τό ξέρουν κ α βά όχι οί άπβά «σπουδαγμένοι»,
ά β β ά όσοι κάνουν τή δέβησή Του ζω ή !
Ε . Βερονίκη

Βιβλικές Α ντα ύ γειες

Ή

ταν διαβεχτός τοϋ Θεοϋ ό Μωυσής. Τόν είχε έπιβέξει ό καρδιο­
γνώστης Κύριος, όταν άποφάσισε νά έβευθερώσει τό β α ό τοϋ
Ίσραήβ άπό τήν τυραννία τής Αίγύπτου. Τόν δόξασε μέ άσύγ
κριτή δόξα μέ τά θαυμαστά γεγονότα πού έπετέβεσε ό Μωυσής
μπροστά στά μάτια τών Αιγυπτίων κα ί τών Ίσραηβιτών. Χτύπησε μέ τό
ραβδί του τόν Νεϊβο, τό καύχημα τών Αιγυπτίων, καί άμέσως ό Νεΐβος έγινε
πηκτό ποτάμι αίματος. Ξαναχτύπησε μέ τό ρ α β δ ί του τήν Ε ρυ θρ ά θάβασσα, καί αύτή σχίστηκε στά δύο γιά νά περάσει, σάν μέσα άπό βεωφόρο,
ό β α ό ς τοϋ Κυρίου. Χτύπησε καί πάβι μέ τό ρ αβδί του ένα ξερό βράχο, καί
άνέββυσε στή στιγμή κεφ αβάρι γάργαρο νερό, γιά νά πιουν καί νά ξεδι­
ψάσουν οί έκατοντάδες χιβ ιά δ ες τών Ε βραίω ν καί τά ζώα τους.
Κ αθημερινά ό εύβογημένος έκεϊνος άνθρωπος ζοϋσε τήν έκπβηκτική
έμπειρία τής θείας παντοδυναμίας καί ακούσε ποββές φορές τή φωνή τοϋ
Θεοϋ καί έπί σαράντα ήμερόνυχτα έμεινε κοντά στόν Κύριο στήν κορυφή
τοϋ Σινά, όταν τοϋ παρέδωσε ό Θεός τόν Νόμο του. Τόσο ποβύ μάβιστα
άπορροφήθηκε καί γοητεύτηκε άπό τή σχέση του έκείνη μέ τόν Θεό στό
Σινά, ώστε οϋτε έφαγε οϋτε ήπιε τίποτα καί τις σαράντα μέρες.
Ό Μωυσής όμως ζητοϋσε κάτι περισσότερο. Δέν ικανοποιήθηκε μέ τό ότι
είδε τόν Θεό σάν φωτιά έκ εϊ στή φβεγόμενη βάτο τοϋ Σινά. Δέν είχε χ ο ρ ­
τάσει ή καρδιά του μέ τό ότι έββεπε συχνά τή φωτεινή νεφέβη νά οδηγεί
τό β α ό στήν έρημο ή νά σκεπάζει τή Σκηνή τοϋ Μαρτυρίου καί νά άστράφτει όβόγυρα. Ποθοϋσε κάτι ούσιαστικότερο καί πβηρέστερο. Κ αί κάποτε
τό είπε μέ άπβότητα στόν Θ εό:
- Μοϋ είπες, Κύριε, ότι μέ γνωρίζεις, μέ έκτιμάς καί μέ άγαπάς ιδιαιτέρως.
Ά φ οϋ βοιπ όν μέ άγαπάς, φανέρωσέ μου τόν Ε αυτό σου ώστε νά σέ δ ώ !

η

ΣΦΟΔΡΗ ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Τότε θά βεβαιωθώ ότι μέ άγαπάς καί ότι αύτός ό βαός, στόν όποιο μέ άνέδειξες ήγέτη,
εΐναι πράγματι β α ό ς σου. Θέβω νά δώ τό πρόσωπό Σ ο υ ! Νά σέ δώ όπως είσαι!
- Θά σοϋ έκπβηρώσω τήν έπιθυμία σου, διότι σέ άγαπώ πραγματικά, άπάντησε ό
Κύριος. Μήν έπιμένεις όμως νά δεις τό πρόσωπό μου, διότι, άν γίνει κάτι τέτοιο, θά
πεθάνεις άμέσως, καί αύτό δέν τό θέβω γιά σένα. Κ ανείς άνθρωπος δέν μπ ορεί νά
άτενίσει τό πρόσωπό μου καί νά ζήσει. Δέν άντέχει ή άνθρώπινη φύση νά άντικρίσει
τή βάμψ η καί τό μεγαβεΐο πού έκπέμπεται άπό τή θεία φ ύσ η ."Ομως θά σοϋ κάνω τή
χάρη, έπειδή σέ άγαπώ ιδιαιτέρως, καί θά σοϋ δείξω κάτι άπό τόν Ε αυτό μου. Στάσου
σ ’ αύτόν έκ εϊ τό βράχο. Κ α ί καθώς θ ά περνά άπό έμπρός σου ή άστραφτερή δόξα
μου θ ά άκούσεις τή φωνή μου νά β έει «ό Κ ύριος είναι έμπρός σου, Έγώ πού έβεώ καί
σπβαχνίζομαι αύτόν πού άξίζει νά έβεηθεΐ», θ ά σέ βάβω μέσα στή σχισμή αύτοϋ τοϋ

252

'■
I

Τ ε ύ χ ο ς β20, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2014

βράχου, καί θά σκεπάσω τό πρόσωπό σου
μέ τό χ έ ρ ι μου, ώσπου νά περάσω άπό
μπρός σου. Μ όβις προσπεράσω, θά πάρω
τό χ έ ρ ι μου άπό πάνω σου καί θά δεις
μόνο τά νώτα μου, διότι, όπως είπα, δέν
μπορείς νά άντικρίσεις τό πρόσωπό μου.
Συγκβονιστική πραγματικά ή σκηνή καί
ή συνομιβία αύτή πού περιέχεται στό δεύ­
τερο βιββίο τής Ά για ς Γραφής, τήν
«Έξοδο» (β γ ' 12-23). Ό θεόπνευστος συγ­
γραφέας, πού δέν είναι ά β β ο ς άπό τόν
ϊδιο τόν Μωυσή, περιγράφει μέ άνθρώπινο τρόπο, σάν νά είχε δηβαδή ό Θεός
χέρια καί νώτα, τήν προσωπική του εμπει­
ρ ία άπό τή συνομιβία του έκείνη μέ τόν
Κύριο.
Δέν μπόρεσε βέβαια τότε νά δει τό πρό­
σωπο τού Θεού ό Μωυσής. Αργότερα
όμως, έπειτα άπό ποββούς αιώνες, σέ ένα
άββο βουνό, στό Θαβώρ, άξιώθηκε, μαζί
μέ τόν προφήτη Ήβία, νά άντικρίσει τό
όβόβαμπρο σάν τόν ήβιο πρόσωπό Του
καί νά μιβήσει καί πάβι μαζί Του τή
στιγμή τής θαυμαστής Μεταμορφώσεώς
Του. Ε ίχε ήδη μεσοβαβήσει ή ένανθρώπιση τού Θεού, καί μπορούσαν οι άνθρω­
ποι νά ββέπ ουν τό πρόσωπο του
Θεανθρώπου. «Επειδή τό τής θεότητος
πρόσωπον ούδείς ήδύνατο ίδεΐν ζών, άνέβ α β ε ν (Εκείνος) τό τής άνθρωπότητος
πρόσωπον, ϊνα τούτο ίδόντες ζήσωμεν»,
γράφει ό άγιος Κ ύρ ιβ β ο ς Ίεροσοβύμων
(ΒΕΠΕΣ 39820). Α ύ τή ή ένανθρώπηση
τοϋ Κ υρίου καί ή θυσία Του γιά χά ρ η μας
έδωσε κα ί δίνει στόν κάθε άνθρωπο τή
δυνατότητα νά βρεθεί κοντά στό θρόνο τοϋ Θεοϋ καί νά άτενίζει τόν παντοκράτορα
Κ ύριο «πρόσωπον πρός πρόσωπον», γράφει ό άπόστοβος Π αϋβος (Α ' Κορ. ι γ ' 12).
Ό σ ο ζοϋμε στόν κόσμο αύ τό, έχουμε τό φθαρτό μας σώμα καί δέν μπορούν τά
χωματένια μάτια μα ς νά άντικρίσουν τόν Θεό. "Οταν όμως γίνει ή Δευτέρα Παρου­
σία καί άναστηθοϋν οί νεκροί καί πάρουμε όβοι τά άφθαρτα σώματά μα ς καί ομοι­
άσουμε κατά τή δόξα μέ τόν Θεό, θά δοϋμε τόν Κύριο ένδοξο στό θρόνο Του. Τό
γράφει σαφέστατα ό άγιος Εύαγγεβιστής τής αγάπης: «Αγαπητοί, νϋν τέκνα Θεοϋ
έσμέν, κα ί οϋπω έφανερώθη τί έσόμεθα' οϊδαμεν δέ ότι έάν φανερωθή, όμοιοι
αύτώ έσόμεθα, ότι όψόμεθα αύ τόν καθώς έστι» (A ' Ίω. γ ' 2). Κ αί προσθέτει ό ϊδιος
Α γιος στήν Άποκάβαιρη ότι οί πιστοί «όψονται τό πρόσωπον αύτοϋ» (Αποκ. κ β ' μ)·
Αύτή ή θέα τοϋ άπροαίτου κ ά ββους τοϋ προσώπου τοϋ Θεοϋ θά είναι ή πεμπτου­
σία τής εύτυχίας τής Β ασιβείας τών ούρανών.

του ΜΩΥΣΗ

Τ ε ύ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 1 4

« μ 253S

Η ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΣΤΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ
του Βασιβείου Ε ύ τυ χ . Νικόπουβου
Π ρ ο έδ ρ ο υ Ά ρ ε ίο υ Π ά γ ο υ έ. τ.
ό θέμα τής ίδρυσης τμήματος μουσουλμανικώ ν σπουδών στις
Θεοβογικές Σ χοβ ές τών έββηνικώ ν Πανεπιστημίων άπό συνταγ­
ματική άποψη, πρέπει νά άντιμετωπισθεϊ μέ τό συνδυασμό τής
διάταξης τοϋ άρθρου 16§2 τοϋ Συντάγματος καί τοϋ ύπερκειμένου δβω ν τών διατάξεων αύτοϋ θρησκευτικού του προοιμίου.
Τό Σύνταγμα τής Έ ββά δος είναι ψηφισμένο «εις τό ’Όνομα τής
Ά για ς καί Όμοουσίου κα ί Αδιαιρέτου Τριάδος». Αύτό τό θρησκευτικό
χριστιανικό καί ορθόδοξο προοίμιο τοϋ Συντάγματος δημοσιεύθηκε
μαζί μέ τις ύπόβοιπες διατάξεις αύτοϋ στήν Ε.τ.Κ. (Εφημερίδα τής ΚιJ6ερνήσεως) καί μέ τόν τρόπο αύτό άπέκτησε νομική καί δή συνταγ­
ματική, ισχύ, ή οποία συνίσταται σέ τούτο: στό ότι δηβαδή δβ ες οί
διατάξεις τοϋ Συντάγματος πρέπει νά είναι έναρμονισμένες μέ αύτό,
ά ββω ς πάσχουν άπό άντισυνταγματικότητα!
Ή διάταξη τοϋ άρθρου ι6 § 2 τοϋ Συντάγματος, ή οποία ορίζει δτι «ό
σκοπός τής παιδείας είναι... ή άνάπτυξη (εκτός τών άββων) τής θρη­
σκευτικής συνείδησης τών Έββήνων», παραπέμπει κατά νομική άναγκαιότητα στό προοίμιο τοϋ Συντάγματος, τό όποιο ώς άκραιφ νώς
ορθόδοξο χριστιανικό καθορίζει όμοτρόπως τή θρησκευτική συνεί­
δηση τών Έββήνων.
Ή διάταξη τοϋ ά ρθρ .ι6§2 άναφέρεταιρητώς καί περιοριστικώς στήν
«παιδεία τών Έββήνων», δπερ έχει τήν έννοια δτι ή άπό τό έββηνικό
Κ ράτος παρεχόμενη σέ δβες τις βαθμίδες τής έκπαίδευσης παιδεία,
είναι άποκβειστικώς έββηνική. Τό έββηνικό Κράτος μέ βάση τή ρητή
αύτή διάταξη τοϋ Συντάγματος δέν ύποχρεοϋται, ά β β ά κα ί δέ διΤ ε ΰ χ ο ς 520. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

καιοϋται νά παρεχει σε κανένα
ά ββη παιδεία π βήν τής έββηνικής. Ε πομένω ς ό άββοδαπός,
ό όποιος θά δεβήσει νά φοιτήσει
σέ δημόσιο έββηνικό έκπαιδευτήριο οιασδήποτε βαθμίδας τής
έκπαίδευσης δέν δικαιούται νά
άξιώσει νά τού παρασχεθεί άπό
τό έββηνικό Κράτος παιδεία τής
άρεσκείας του, ά β β ά όφείβει νά
δ εχ θ εί τήν ύποχρεωτικώς άπό
αύτό παρεχόμενη έββηνική παι­
δεία.
Ή παιδεία όμως αύ τή, ή έβ β η ­
νική, είναι όβοκβηρωμένη κατά
τόν Συνταγματικό νομοθέτη.
ι
όταν
σκοπεί, έκτός τών άββων,

φαντασθοΰμε πρός στιγμή ένα Σύν­
ταγμα,τό όποιο έχει ώς προοίμιο
τήν δημοκρατική άρχή, στό όνομα
τής οποίας είναι ψηφισμένο, καί
παρόβα αύτά μερικές άπό τις δια­
τάξεις του είναι άντιδημοκρατικές
ή έρμηνεύονται καί έφαρμόζονται
κατά άντιδημοκρατικό τρόπο. Στήν
περίπτωση αύτή τό βιγότερο πού
θ ά μπορούσαμε νά πούμε είναι ότι
πρόκειται γιά ένα κραυγαβέο συν­
ταγματικό π αράβογο! Τό ϊδιο όμως
συμβαίνει καί μέ τό θρησκευτικό
προοίμιο. ’Έτσι δέν είναι β ογικώ ς
παραδεκτό τό μέν προοίμιο τοϋ
Συντάγματος νά είναι θρησκευ­
τικό, καί ειδικότερα ορθόδοξο χρι-

,

ζ ζ ,. , δ έ ν είναι βογικδς παραδεκτό τό μέν προοίμιο τοϋ Συντάγ­
ματος νά είναι ορθόδοξο χριστιανικό καί μερικές άπό τίς δια­
τάξεις του νά είναι «άντιχριστιανικές» η νά ερμηνεύονται καί
έφαρμόζονται κατά τρόπο άντιχριστιανικό καί άντορθόδοξο. 1
καί στήν άνάπτυξη τής θρησκευ­
τικής συνείδησης τών Έ ββήνων.
Ό ειδικότερος αύτός σκοπός τής
έββη νική ς παιδείας είναι άμεση
άπόρροια τής νομικής ισχύος
τοϋ ορθόδοξου χριστιανικού
προοιμίου τοϋ Συντάγματος. Ή
άναγωγή τοϋ ειδικότερου αύτοϋ
σκοποϋ τής παιδείας στό προοί­
μιο τοϋ Συντάγματος, έχει ιδιαί­
τερη σημασία, έκτός τών άββων,
καί γιά τόν άκριβή προσδιορισμό
τής έννοιας τής «θρησκευτικής
συνείδησης» τών Έ ββήνων, στήν
οποία ρητώς άναφέρεται τό
άρθρ. ι 6§ 2. Τό προοίμιο τοϋ
Συντάγματος άποτεβεϊ τό στα­
θερό σημείο συνταγματικής άναφοράς. Τοϋτο σημαίνει ότι όβο
τό Σύνταγμα πρέπει νά στοιχεϊ
πρός τό περιεχόμενο τοϋ προοι­
μίου.
Γιά νά γίνει κατανοητό αύτό άς

στιανικό, όπως του δικοϋ μα ς
Συντάγματος, κα ί μερικές άπό τίς
διατάξεις του νά είναι «άντιχριστιανικές» ή νά έρμηνεύονται καί
έφαρμόζονται κατά τρόπο άντιχριστιανικό καί άντορθόδοξο. Ε πομέ­
νως είναι άνάγκη ό χ ι μόνο
νομική-συνταγματική, ά β β ά καί
βογική, οί διατάξεις τοϋ Συντάγμα­
τος μας νά μήν είναι άντίθετες ή νά
μήν έρμηνεύονται κατά τρόπο άντίθετο μέ τό περιεχόμενο καί τό
πνεϋμα τοϋ θρησκευτικού του προ­
οιμίου. Ή άρχή αύτή πρέπει νά
έφ αρμοσθεϊ βεβαίω ς καί στήν
έρμηνεία τής διατάξεως τοϋ άρθρ.
ι6 § 2 καί ειδικότερα όσον άφορά
στόν άκριβή
καθορισμό
τής
έννοιας «θρησκευτική» συνείδηση.
Μέ βάση τήν ερμηνευτική αύτή
άρχή πρέπει νά δεχθούμε ότι ό
όρος θρησκευτική συνείδηση στό
άρθρ. ιβ §2 ύποδηβώνει τή ν>
Τ ε ϋ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 1 4

«ορθόδοξη χριστιανική» συνεί­
δηση. Καί τοϋτο διότι κατά τή βογική ερμηνεία τοϋ Δικαίου, δέν
είναι βογικώς άποδεκτό τό μεν
προοίμιο στό όποιο πρέπει, κατά
τά άνωτέρω νά άνάγονται δβες οί
διατάξεις τοϋ Συντάγματος, νά
είναι ορθόδοξο χριστιανικό, ή
παιδεία όμως τήν όποία παρέχει
τό Κράτος νά μή στοχεύει στήν
ανάπτυξη τής ορθόδοξης χριστια­
νικής συνείδησης τών Έββήνων.

Πρός αύτή τήν ορδή συνταγμα­
τική κατεύθυνση οδηγεί τήν
έρμηνεία, έκτός τών άββων, καί
ό βαθύτερος βόγος τής καθιέρω­
σης θρησκευτικού προοιμίου, καί
μάβιστα ορθόδοξου χριστιανικού,
στό Σύνταγμά μας. Ή άρχή τής
διαμόρφωσης θρησκευτικής μέ τό
ώς άνω περιεχόμενο προοιμιακής
συνταγματικής παράδοσης στή
Χώ ρα μας, άνάγεται στά πρώτα
έτη τής μεγά βη ς έθνικής μα ς
έπανάστασης τοϋ 1821 καί άποτυπώνεται στά πρωτόβεια συνταγ­
ματικά κείμενα τής Έπιδαύρου,
τού Άστρους καί τής Τροίζήνος. Ό
β ό γ ο ς τής σταθερής συνταγμα­
τικής αύτής θρησκευτικότητας
ταυτίζεται άποβύτως μέ τόν ύπέρτατο βόγο, ό όποιος οδήγησε τό
ύπόδουβο Γ ένος τών Έ ββήνω ν
στή μεγάβη του έθνική έπανάσταση, καί δέν είναι ά β β ο ς βε­
βαίως
άπό
τή βαθιά
καί
άκβόνητη πίστη τοϋ Λ αού μα ς
στόν Τριαδικό Θεό. Ή διάσωση
καί διατήρηση τής ορθόδοξης πί­
στης κατά τήν τουρκοκρατία άποτεβεΐ θαύμα τοϋ ίδιου τού
ύπόδουβου Γένους, τό όποιο τεβ ικ ώ ς τό οδήγησε στήν έβευθερία
του. Έτσι ή ορθόδοξη πίστη ταυ­
τίσθηκε πβέον μέ τήν έθνική συ­
νείδηση τών Έ ββήνω ν, κα ί γι’
αύτό τό β ό γο τό Γ ένος ξεσηκώΤ ε υ χ ο ς β20, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Α Ι Ο Σ 2 0 14

θηκε κατά τοϋ Τούρκου κατακτητή
γιά δύο β ό γο υ ς συνυφ ασμένους
άρρήκτως μεταξύ τους: «Γιά τοϋ
Χριστού τήν πίστη τήν άγια καί τής
Πατρίδος τήν έβευθερία». Ά φ οϋ
όμως τό Γένος τών Έ ββήνω ν επα­
ναστάτησε καί «γιά τοϋ Χριστού τήν
πίστη τήν άγια» κατέστη πβέον
άναγκαϊο έπακόβουθο τής έθνικής
μ α ς έπανάστασης ή ποβιτειακή
οργάνωση τοϋ νεοσύστατου έββηνικοϋ Κ ράτους νά έχει ώς βάση
τήν πίστη τοϋ έπαναστατημένου
Λ α οϋ μ α ς στό όνομα Τοϋ Τριαδι­
κού Θεοϋ, τήν όποία ό Λ α ό ς μα ς
θέβησε νά διακηρύξει προοιμιακώ ς στό Σύνταγμά το υ ! "Ετσι τό
προοίμιο τοϋ Συντάγματος είναι
άρρήκτως συνυφασμένο μέ τήν
έθνική καί θρησκευτική συνείδηση
τοϋ Λαοϋ μας καί γΐ αύτό έχει
αύξημένη συνταγματική ισχύ, ή
όποία τό καθιστά άπαραβίαστο καί
γί αύτό άναββοίωτο καί μή άναθεωρητέο περισσότερο άπό κάθε
άββη μή άναθεωρητέα διάταξη
τοϋ Συντάγματος. Διότι ή άναθεώρηση τοϋ προοιμίου τοϋ Συντάγμα­
τος θά σήμαινε τήν κατάργηση τοϋ
ίδιου τοϋ κυρίαρχου Λαοϋ καί τήν
αύτοκατάβυση τοϋ έββηνικοϋ
Κράτους!

Ή παραπάνω συνταγματική θέση
σημαίνει έ ξ έπόψεως σκοπού τής
παιδείας, όπως αύτός έκφράζεται
στό ά ρ θ ρ .ι6 § 2 τοϋ Συντάγματος,
τά έξής: α) Ή δημόσια παιδεία,
αύτή δηβαδή πού παρέχεται άπό
τό έββη νικό Κ ράτος στά δημόσια
έκπαιδευτήρια όβω ν άνεξαιρέτως
τών βαθμιδών τής έκπαίδευσης,
δέν έπιτρέπεται συνταγματικώς νά
περιβαμβάνει στά έκπαιδευτικά
της μέσα έν γένει μεθόδους, βιββία, συγγράμματα, διδασκαβίες,
κα ί ποβύ περισσότερο αύτοτεβεϊς
κβά δους σπουδών πού είναι άντί-

δετοί πρός τήν όρδόδοξη χριστια­
νική συνείδηση τών Έ ββήνων. 6)
Άντιδρησκευτικά κα ί ειδικότερα
άντορδόδοξα έκπαιδευτικά προ­
γράμματα, εΐναι άντίδετα πρός τό
άρδρ. ι 6§2 τοϋ Συντάγματος καί
γιά τοϋτο άνεφάρμοστα καί άπορρικτέα. γ) Άντιχριστιανικές καί
ειδικότερα άντορδ άδοξες διδασκα βίες έντός τών Θ εοβογικών
Σ χοβ ώ ν τών Πανεπιστημίων μα ς
είναι άνεπίτρεπτες ώς άντισυνταγ-

Οί άνωτέρω συνταγματικές δ έ­
σεις, πού προκύπτουν άπό τήν ιστο­
ρική, συστηματική καί τεβεοβογική
έρμηνεία τοϋ Συντάγματος, δέν πα­
ραβιάζουν τό άπό τό άρδρ. 13 τοϋ
Συντάγματος άναγνωριζόμενο καί
7τροστατευόμενο άτομικό δικαίωμα
τής έβευδερία ς τής δρησκευτικής
συνείδησης τοϋ καδενός. Οί σκοποί
τούς όποιους τό Σύνταγμα δέτει
στήν παιδεία άποτεβοΰν έκφραση
τής κυρια ρ χία ς τοϋ Κράτους, τό

ί ί ’Ά τιχριστιανικες καί ειδικότερα άντορθόδοξες διδασκαβίες έντός τών Θεοβογικών Εχοβών τών Πανεπι­
στημίων μας είναι άνεπίτρεπτες ώς αντισυνταγματικές.
ματικές. Επιτρέπεται μόνο ή συγ­
κριτική δεοβογία ή ά β β ω ς ή
δρησκειοβογία πρός σύγκριση τής
Ό ρδοδοξίας πρός τά ά β β α δρησκεύματα, προκειμένου νά άναδ ειχδ εϊ μέσα άπό αύτή ή άβήδεια
τής όρδόδοξης χρ ιστιανική ς πί­
στης, διότι μόνο έτσι προάγεται καί
άναπτύσσεται ή όρδόδοξη χριστια­
νική συνείδηση τών Έ ββήνω ν,
όπως άπαιτεϊ ή διάταξη τοϋ άρδρ.
ι 6§2 τοϋ Συντάγματος,
δ) Ή
ίδρυση
αύτοτεβών
κβάδω ν
σπουδών ή τμημάτων έντός τών
Θεοβογικών Σχοβώ ν τών Πανεπι­
στημίων μέ άντιχριστιανικό καί
άντορδόδοξο άντικείμενο διδασκαβίας, άντιβαίνει στό άρδρ.
ιβ § 2 τοϋ συντάγματος, διότι άντί
νά άναπτύσσει τήν όρδόδοξη χ ρ ι­
στιανική συνείδηση τών Έ β β ή ­
νων, άββοιώ νει αύτήν. Κ α ί ε) οί
Θ εοβογικές Σ χο β ές τών Π ανεπι­
στημίων μα ς όφ είβουν μέ κάδε
μέσο καί τρόπο νά άναπτύσσουν
τήν όρδόδοξη χριστιανική συνεί­
δηση, μέσα άπό δβα τά τμήματα
καί τούς κβ ά δ ου ς σπουδών πού
διαδέτουν ή πού μποροϋν νά άποκτήσουν στό μέββον.

όποιο κανένα άποβύτως δέν ύποχρεώ νει νά άκοβουδήσει ορισμένο
δρήσκευμα. Ό καδένας έχει τό δι­
καίωμα νά πρεσβεύει άκωβύτως
όποια δρησκεία προτιμά, κα ί νά
άσκεϊ τά τής βατρείας της έβευδέ­
ρως. Αύτό όμως δέν άποκβείει τό
δικαίωμα τοϋ έβ β η νικο ϋ Κ ράτους
νά καδορίζει αύτό ώς κυρίαρχο, τό
περιεχόμενο καί τούς σκοπούς τής
παιδείας, τήν οποία αύτό δά παρέ­
χ ε ι στούς Έ ββη νες. Οί άββοδαποί,
οί όποιοι δέν έπιδυμοϋν νά βά β ο υν
τήν έββηνική παιδεία, δέν μποροϋν
νά φοιτήσουν σέ δημόσιο έββηνικό
σχοβεΐο όποιασδήποτε έκπαιδευτικής βαδμίδας, ά β β ά έχουν τό δι­
καίωμα νά φοιτήσουν σέ ιδιωτικά
έκπαιδευτήρια, τά όποια μποροϋν
νά ιδρύσουν κα ί αύτοί όπου καί
όπως ό νόμος έπιτρέπει αύτό.
Μέ 6άση τά παρακάνω τό γε νΰν
καί ύπό τό ίσχϋον Σύνταγμα δέν
έπιτρέπεται ή ίδρυση αύτοτεβοΰς
κβάδου σπουδών ή τμήματος έντός
τών Θεοβογικών Σχοβών τών Π α­
νεπιστημίων μας, διότι είναι άντίδετη πρός τόν άπό τό άρδρ. ι6§2
οριζόμενο σκοπό τής παιδείας έν
γένει.
Ο
Τ ε ύ χ ο ς β20, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

W

Κ υ ρ ια κ ή χ α ρ ά μ α τ α
στό Ά Β α μ ά ν ιο !
Ή ά π ό β υ τη ε ύ τ υ χ ία !
Τ ό φ ω ς ξ υ π ν ά ε ι!
Τ ά έ β α τ α μ ο υ ρ μ ο υ ρ ίζο υ ν
έω Β ινά «Δόξα Σοι».

ΦΩΤΟ έατειβε Μ.Σ.

Σ τά σ π ιτά κ ια ά ν ά ψ α ν ε φώτα.
Ε τ ο ιμ ά ζο ν τ α ι.
Σ έ β ίγ ο Β ά γ ίν ε ι κ ά τ ι μ ε γ ά β ο ,
Χ ρ ισ τέ μ ο υ ...
Κ ι έγώ ,
ά ν ά ξ ια κ ι έκ σ τα τικ ή
π ερ ιμ έν ω
ν ά γ ευ Β ώ τή ν ά γ ά π η Σ ο υ !
Κ υ ρ ια κ ή χ α ρ ά μ α τ α ,
β ίγ ο π ρ ιν τή Β εία Λ ειτο υ ρ γ ία ,
β ίγ ο π ρ ιν τή Β εία Ε ύ χ α ρ ισ τ ία ,
σ υ ν ε ο ρ τ ά ζω ...
Κ ι έ ν ώ ν ω τά β ή μ α τ ά μ ο υ
μ έ t ά ν Β ισ μ έ ν α νιάτα,
πού π ροσκυνούν
τή ν Ά γ ια Μ α κ ρ ίν α !
Θ εέ μ ο υ !
Π ο ύ νά τή χ ω ρ έ σ ω
τόση χ α ρ ά ;
Σ ε υ χ α ρ ισ τώ ,
πού μέ κ ά β εσ ες
σέ π ρ ό γ ευ σ η Π α ρ α δ είσ ο υ .
φ ίβ η Μ .Θ .Ι.

!ϋ β

}tμ

4Η3ν·4*
ίην-ϊύλόφο; \ΪΛ
KflOtCI'·,?.%

ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ
ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΑΣΚΑΑΟ
Ανατολική
Ροΰόπνι /

Λύβ«
Nφ»'Η.
Vf vwVΚ·«ί»ΐ'*.>

I· Κ.άτί·>ΤΚ.αβυο<Ρ^

! ΦΚα<π<&γ$ηϊ^

m%Ku

«feui

Π α π ίκ ιο ν
«

3ρος

tlc«cpp<

P o u e w / · ^ ^ Κ ϊικρδβρ^-ι.ίκ._ -Λ

'


μιΛ£ι>γ.ιοΪΟΙΗ]
Μ
ΟΝΗΚΟΡΝΟΉ
»'

►Κομνηνώ

"ί.νιι

«“


ft.

Π ρός τούς 'Έ β βηνες συμποβίτες μας.

Είναι γνωστό σέ δβους πώς τό κράτος μα ς κάνει έδώ καί χρόνια τά πάντα
γιά νά σώσει τήν Αγαπημένη μα ς πατρίδα. Γιά νά τό έπιτύχει αύτό, έχει έπιβέξει τήν οδό τής οικονομικής μα ς έξαδ βίω σης καί π αράββηβα τής ψυχοβογικής καί ήδικής. Κ άνει δηβαδή τά πάντα, γιά νά μήν κάνει τίποτα.
Τήν ϊδια ώρα βοιπόν, πού στήν Ιδια χώ ρ α οί περισσότεροι Απογυμνώνονται οικο­
νομικά (χάνοντας δβο καί περισσότερα στηρίγματα), σέ κάποιους ά ββους χαρίζονται
άπβόχερα (μέ σχετική Αμοιβαιότητα πάντα) χρηματικά πακέτα, διόβου εύκαταφρόνητα τήν σήμερον ήμέρα.
Τώρα ποβύ εΰβογα δά Αναρωτιέστε, ποιοι μπορεί νά εΐναι αύτοί πού καρπώνονται
αύτά τά άπβόχερα χαρισμένα δώρα. Κοιτάζοντας δμως κανείς γιά βίγο πιά τό δέντρο
καί όχι τό δάκτυβο, τότε χω ρ ίς μεγάβη δυσκοβία ξεκινά νά άναζητά τόν χρηματο­
δότη καί όχι τόν παραβήπτη.
Σ υνάδεβφ οι! Μ πορεί γιά κάποιους άπό έσάς νά είναι ποβύ σημαντικό τό ποιά πα­
ράταξη δά κερδίσει τίς έκβογές ή τό ποιός συνάδεβφ ος δ ά μά ς άντιπροσωπεύσει
στά έκπαιδευτικά συμβούβια. Γιά μένα δμως σημαντικότερο δβω ν αύτών είναι τό
κάτω άπό ποιά σημαία δά ξυπνήσει αύριο ή οίκογένειά μου καί κάτω άπό ποιά ση- >■
Τ ε ύ χ ο ς 520, ΙΟ Υ Ν ΙΟ Σ -ΙΟ Υ Λ ΙΟ Σ 20ΐ 4

μαία θά άναπαύονται οί παππούδες μου.
Κύριοι καί κυρίες, κατάγομαι άπό τή Θράκη, άπό τήν πόβη τής Κο­
μοτηνής. Έκεϊ, άπό τήν ΐμ Μαΐου τοϋ 1Q20, τιμούμε καί γιορτάζουμε
κάθε χ ρ ό νο τήν άπεβευθέρωσή μ α ς άπό τόν τουρκικό ζυγό.
Ξέρετε, μετά άπό τά παρακάτω, δέν θά ‘ναι ύπερβοβή νά δηβώσω πώς
άκόμη καί μ έχρ ι σήμερα, τό έτος 2013, ό τόπος μου διέπεται άπό κάποιας
μορφής τουρκοκρατία.
Ή Θράκη κατοικεΐται σήμερα άπό περίπου 350·000 ανθρώπους, Έ β β η ν ες ποβίτες. Γύρω στούς 120.000 άπό αύτούς είναι μουσουβμάνοι στό θρήσκευμα. Αύτοί
βο ιπ όν άποτεβοϋυ καί τή γνωστή έββηνική μουσουβμανική μειονότητα. Οί
6ο.οοο άπό τούς 120.000 είναι οί τουρκοφανεϊς (κοινωνική ομάδα πού διασπάται
σέ άρκετές μικρότερες ύποομάδες). Γύρω στούς 20.000 είναι οί Ρομά καί 40.000
οί Πομάκοι.
Έδώ καί ποββές δεκαετίες ή τουρκική άβυτρωτική ποβιτική, μέ τήν κρατική
άνοχή-προδοσία, στά πβαίσια μία ς άνύπαρκτης (κυρίως άπό τήν άπέναντι
πβευρά) έββηνοτουρκικής φιβίας, θέτει τις βάσεις καί σπέρνει τούς σπόρους
της ποβύ μεθοδικά, έτσι ώστε τή στιγμή τοϋ θέρους νά μαζέψει εύκοβότερα ποβύ
περισσότερους καρπούς.
Έτσι βοιπόν, άκόμα καί ή πιό καβόβουβη προσπάθεια έρμηνείας τών κινή­
σεων τής Τουρκίας στή Θράκη, είναι άδύνατο καί ούτοπικό νά μήν καταβήξει
στις πρό ποββώ ν έτών μεβετημένες καί σταδιακά ύβοποιημένες καί ύβοποιούμενες ββέψ εις τών γειτόνων.
Τό σχέδιο έχει ώς έξής. Τουρκοποίηση τοϋ συνόβου τοϋ μουσουβμανικοϋ πβηθυσμοϋ, δημιουργία θρακικοϋ ζητήματος (καταπάτηση άνθρωπίνων δικαιωμά­
των όπως τοϋ αύτοπροσδιορισμοϋ), αίτημα γιά συνδιοίκηση, άνεξαρτητοποίηση
καί τεβικά προσάρτηση. Κ αί δβα αύτά, χω ρ ίς νά άνοίξει ρουθούνι, μόνο μέ τή
χρήση δημοψηφισμάτων.
Ποιό είναι β ο ιπ όν τό μέσο γιά νά έπιτευχθέϊ τό σ χέδ ιο ; Ή μή τουρκοφανής
μουσουβμανική μειονότητα, ή όποία άνέκαθεν καί συστηματικά κακοποιείται
άπό σύσσωμο τό έββηνικό κράτος καί άντιμετωπίζεται σάν κάτι ξένο, προββηματικό καί έχθρικό.
Ή βυσ σ α β έα καί άπρόσκοπτη γειτονική προπαγάνδα γιά τήν έμφύτευση τουρ­
κικής συνείδησης στή μειονότητα καί ή παράββηβη καί συστηματική άδιαφορία-κακοποίηση-προδοσία άπό μέρους τής έβ β η νικ ή ς ποβιτείας, σπρώ χνουν
δβο καί πιό έπικίνδυνα κοντά τή μειονότητα στήν άγκαβιά τής «μητέρας» Τουρ­
κίας.
Επειδή είμαι β ο ιπ όν καί τοϋ έπαγγέβματος, γνωρίζω πώς τά παραδείγματα
είναι αύτά πού μένουν. Παραπάνω μίβησα γιά χαρισμένα πακέτα χρημάτω ν
άπό κάποιους σέ κάποιους ά ββους καί μάβιστα σάς προκάβεσα νά άναζητήσετε
τόν πομπό καί δχι τόν δέκτη.
500 εύρώ μηνιαίως είναι τό ποσό πού παρέχει ό ζάμπβουτος Τούρκος έπιχειρηματίας Ομάρ Μπαμπά γιά κάθε παιδί πού έγκαταβείπει τό έββηνικό σχοβεΐο
γιά νά φοιτήσει σέ ιδιωτικό μουσουβμανικό ιεροσπουδαστήριο, χ ά ρ ιν τής ορθό­
τερης έκμάθησης τοϋ Ίσβάμ κάτω άπό τή σκέπη βέβαια τής τουρκικής κυβέρ­
νησης.
ΐ.οοο εύρώ έτησίωςγια κάθε κεφάβι άνήβικου κοριτσιού πού θά φορά τήν παΜ

Τ ε ΰ χ ο ς 520 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

εφόσον τό επίσημο κράτος έδώ καί δεκαετίες
κάνει τά πάντα γιά νά μην κάνει τίποτα;
ό κλήρος πέφτει μόνο σέ εμάς τούς πολίτες.
Εύλογα Βά διερωτάται κανείς τί μπορεί
νά κάνει j/ίά νά βοηΒήσετ
ραδοσιακή τουρκική μαντίβα (ή όποία θεωρείται χρ όνια τώρα παρωχημένη
στή γείτονα) παρέχει άτυπα τό τουρκικό προξενείο.
Τό πομακόπουβο, πού ούδεμία σχέση έχει μέ τήν τουρκική κουβτούρα καί
γβώσσα, καβεϊχαι νά μάθει δίχω ς άββη έπιβογή, τρεις άγνωστες πρός αύτό γβώσσες,
άπό τήν πρώτη κιόβα ς δημοτικού. Κ αί αύτό γιατί ή έββηνική ποβιτεία δείχνει νά μήν
άναγνωρίζει τό πομάκικο κομμάτι τής μουσουβμανικής μειονότητας καί μέ τή 6ία σπρώ­
χ ν ε ι τό μικρό παιδί στή σύγχυση, στήν άμάθεια καί έπειτα στήν τουρκοποίηση, καθώς
μέσα στά μειονοτικά σχοβεϊα οί γβώσσες πού διδάσκονται είναι τά τουρκικά, τά αραβικά
καί τά έββηνικά (καμία άν αφορά στά πομακικά).
Έδώ καί χρ όνια προσφέρονται δωρεάν δορυφορικά πιάτα (συνδεδεμένα άμεσα μέ τά
τουρκικά ραδιοτηβεοπτικά μέσα) κυρίω ς στά ορεινά χω ριά τής Θ ράκης (πομακοχώρια),
όπου μέχρι σήμερα τό σήμα τών έββηνικώ ν δικτύων δέν έχει φτάσει ή είναι άνεπαρκές.
Στό κέντρο τής Κομοτηνής έδώ καί κάποια χρ όνια δεσπόζει, κάτω άπό τή σκέπη ενός
νεόκτιστου καί ποβυτεβοϋς κτηρίου, ή μεγαβοπρεπής τουρκική τράπεζα Ζψ άατ Μπάνκ, ή
όποία δανείζει, έπιβεκτικά σέ μουσουβμάνους ά β β ά καί συββόγους πού φωνάζουν δτι
είναι τουρκικοί, μέ χα μ η β ά έπιτόκια 3%, ένώ οί έββη νικές μέ 14%· Άποτέβεσμα αύτών
είναι ο χριστιανός νά πουβά καί ό μουσουβμάνος (ή τράπεζα στήν ούσία) νά άγοράζει γή.
Ό έγκβηματικός (όχι μόνο γιά τή Θράκη) Κ αββικράτης μετέτρεφε τούς δήμους τής Κ ο­
μοτηνής σέ τέσσερις, μέ άποτέβεσμα νά μήν ισχύει πβέον ή κοινωνική ισορροπία στούς
πβηθυσμούς τών νέων δήμων καί έτσι δύο άπό τούς τέσσερις δήμους νά έχου ν γιά
άρχοντα μουσουβμάνο, έκβεκτό έννοεϊται τοϋ τουρκικού προξενείου καί έτοιμο νά βειτουργήσει πρός όφ εβός του.
Ή έπίσης έγκβηματική κομματική βίστα έφερε έπικίνδυνα άποτεβέσματα στήν περιοχή.
Τά κόμματα πού είχα ν άξιώσεις στήν περιοχή είχα ν ώς πρώτο όνομα στή βίστα μουσουβ­
μάνο (έκβεκτό τοϋ προξενείου) μέ άποτέβεσμα δύο άπό τούς τρεις 6ο(υ)βευτές τού νομού
Ροδόπης νά είναι τεβικά άπό τούς παραπάνω «έκβεκτούς».
'Όπως φαίνεται, τά παραδείγματα είναι ποββά καί τά συναντά κανείς καθημερινά καί
σέ δβα τά κομμάτια τής κοινωνίας τής Θράκης. Τό ζήτημα είναι ότι, έφόσον τό έπίσημο
κράτος έδώ καί δεκαετίες κάνει τά πάντα γιά νά μήν κάνει τίποτα, ό κβήρος πέφτει μόνο
σέ έμάς τούς ποβίτες. Εϋβσγα θ ά διερωτάται κανείς τί μπορεί νά κάνει γιά νά βοηθήσει.
Τό βιγότερο ά β β ά συνάμα σημαντικότατο πού μπορεί νά κάνει κάποιος άπό έδώ, είναι
αρχικά νά ένημερω θεϊγιά τό ζήτημα καί έπειτα νά μεταβαμπαδεύσει τό ζήτημα ώς «ίεραπόστοβος» καί νά τό γνωστοποιήσει σέ όσο τό δυνατό περισσότερους συμποβίτες μας.
Στόχος δέν είναι ή έββηνοποίηση τών Πομάκων. Στόχος είναι ή συνειδησιακή τους άφύπνιση. 'Όταν ό Π ομάκος νιώσει Πομάκος, τότε αύτόματα θ ά νιώσει καί θά είναι Έ ββη να ς!

Γιά περισσότερες πβηροφορίες γιά τό ζήτημα έπισκεφδεϊτε τή σεβίδα τών Πομάκων zaaa.lisa.ar

Τ ε ύ χ ο ς 5 2 0 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

261

j j ένα μεγάβο προσκύνημα βρεθήκαμε συμπτωματικά

i

άρκετά βεω φ ορεϊα άπό διαφορετικές περιοχές της
πατρίδας μας. Έκεϊ, άφοϋ μά ς περιποιήθηκε καί μάς
: μίβησε η Γερόντισσα καί προσκυνήσαμε τά άγια Λ εί­
ψανα κα ί προσευχηθήκαμε μέ τήν καρδιά μας, ξε­
κουραζόμαστε παρέες-παρέες στά βαθύσκιωτα πεζούβια.
Κάποια στιγμή μέ πβησιάζει μία νεαρή, άγνωστη κυρία καί
μέ διάκριση μέ ζητάει ιδιαιτέρως. Αφήνω τήν παρέα μου καί
τήν άκοβουθώ σέ άββη ήσυχη γωνιά.
- Συγγνώμη γιά τήν ένόχβηση. Θά ήθεβα νά σάςμιβήσω ...
- Παρακαβώ. Ό ,τι θέβετε. Γνωριζόμαστε;
- Έγώ σάς γνωρίζω πάρα ποβύ καβά. Είστε ή καβύτερα
είσαι ή Δέσποινα... άπό τήν...
- Ναι. Ή ϊδια. Π ώς μέ ξέρεις;
- Σπουδάσαμε πριν κάμποσα χρόνια στό ϊδιο Πανεπιστήμιο.
- Στήν Πάτρα σπούδασες κι έσύ;
- Ναι. Σπούδασα στήν Πάτρα. Είμαι άπό τή Μακεδονία. Μέ
β ένε Δώρα.
- Χαίρομαι π ο β ύ ! Πώς μέ γνωρίζεις;
- Δέ φοιτούσαμε στήν ϊδια Σχοβή, ά β β ά έσύ ήσουν γνωστή
στό Πανεπιστήμιο. Είσαι ή πιό γνωστή μου άπό τά φοιτη­
τικά μας χρόνια. Ή μόνη φίβη μου...!
Π ώ ς; Έ γώ ; Σέ έχω φ ίβ η ;
- Έγώ σέ έχω φ ίβ η ! Έσύ ήσουν στή ΧΦΔ, έμενες στό φοιτη­
τικό οικοτροφείο, διέδιδες στις σ χο β ές τό περιοδικό «Ή
Δράση μας»... Ξέρεις, τό διάβαζα, τό φυβάω στή βιββιοθήκη μου καί είμαι συνδρομήτρια τώρα.
- Άβήθεια;
- Βέβαια. Ακόμη έσύ τοιχοκοββοϋσες άφίσσες, μοίραζες
προσκβήσεις καί μά ς κα βοϋσες σέ διάφορες έκδηβώσεις.
κάθε Τετάρτη στις γ.30 μ.μ.
-Ε ρ χό σ ου ν: Δέ σέ θυμάμαι.
-Δυστυχώς όχι. Ντρεπόμουν; Φ οβόμουν; Είναι καί ό τύπος
μου κβειστός. Μου έβεγαν καί άπό τό σπίτι νά μή μπβέξω που­
θενά, καί δέν ξανοιγόμουν οϋτε σέ κακό οϋτε σέ καβό. Είχα
καί άγχος ποβύ μ’ αύτό τό διάβασμα...
- Κ ρ ίμ α ! 'Έπρεπε νά δοκιμάσεις...
- «’Έστω μιά φορά», μοϋ είχες πει κάποτε. Ά β β ά έγώ...
- Μιβήσαμε; Δέν τό θυμάμαι α ύ τό .'Όμως έχασες ποβύτιμες
εύκαιρίες.
\
- Ναι. ’Έχασα. Ά β β ά εύχαριστώ τό Θεό πού είχα έσένα. \
’Ήσουν γιά μένα έκεϊ. Ή σουν άσφάβεια. Ή τα ν δυνατή ή
σχέση μου μαζί σου. Σοϋ έχω μεγάβη ύποχρέωση. Μέ κράτη- \
σες στά φοιτητικά μου χρ ό νια ...!
I
-Χωρίς νά κάνουμε παρέα;
- Ναι. Χωρίς νά κάνουμε παρέα. Σέ παρακοβουθοϋσα. Σέ \
Τ εύχο ς 520, ΙΟΥΝΙΟΣ-ΙΟΥΛΙΟΣ 2014

είχα σημείο Αναφοράς. Μέ κράτησες στά φοιτητικά μου χρόνια.
Τό καταβ αβ α ινείς;
- Έγώ όβα αύτά γιά σ ένα ;
- Ν α ι! Έσύ, ή Δέσποινα... ΎΗταν κι ά β β ες φοιτήτριες, φ ίβες
σου στήν παρέα σας. Ξεχωριστά κορίτσια. Ε μένα δμως μέ έν έ­
πνεες έσύ. Δραστήρια, χαρούμενη, έπικοινωνιακή... Μ ιβοϋσες
μέ άνεση καί οικειότητα, σά νά γνώριζες τόν ά β β ο χρόνια, μέ
άγάπη πού ξεκουράζει. Ε ίχες παρρησία.
- Μήπως μέ μπέρδεψες μέ κάποια ά β β η ;
-Ε χ ω καί τό πειστήριο. Ν ά ! Αύτή τήν εικόνα. Στή στάση τοϋ
βεωφορείου ήσουν έσύ, έγώ κι ένα άγνωστο κορίτσι. Π οβύ φυ­
σικά μάς έδωσες άπό μία εικόνα. Κοίτα τί γράφεις: «ΉΠαναγία
μ α ς σέ προστατεύει πάντα. Μ ήν τήν προδώσεις ποτέ»! Αύτή ή
είκονίτσα είναι άπό τότε στό πορτοφόβι μου, τό φυβακτό μου.
-Δικά μου είναι τά γράμματα. 'Όμως δέν είναι δική μου... ή δύ­
ναμη πού σέ κράτησε στά φοιτητικά σου χρόνια. Ε ίναι Εκείνου
ή δύναμη, τοϋ Ούράνιου Πατέρα μ α ς! Χρησιμοποίησε έμένα γιά
νά κρατήσει έσένα, γιά νά κρατήσει κι έμένα! Δικά Του σχέδια
αύτά...! Έγώ είμαι τόσο ποβύ άνάξια. Α ς είναι δοξασμένος, πού
μά ς κράτησε στό δρόμο Του, έσένα κι έμένα καί τόσους άββους...
-Τότε, έγώ δέ σκεφτόμουν έτσι. Έγώ έσένα έββεπα. Έσύ μέ
κράτησες στά φοιτητικά μου χρ όνια κοντά Του. Δέξου τό αύτό.
Ά πό τήν καρδιά μου βγαίνει.
Σταματημό δέν είχε ή εύγνωμοσύνη της.
Είπαμε ποββά, άνταββάξαμε τηβέφωνα, κάναμε σχέδια, γί­
ναμε φίβες, Αποχωριστήκαμε συγκινημένες. Αμέσως κρύφτηκα
στό ναό καί έκβαψα. Ε κ β α ψ α ποβύ γιά τήν άγάπη τοϋ Θεοϋ,
πού μάς κρατάει κοντά Του, μέ τούς δικούς Του τρόπους...
Μ,Πρωτοκβήτου

|Ρ -

Ύ ε ϋ χ ο ς 520, ΙΟΥΝΙΟΣ-ΙΟΥΛΙΟΣ

■λ ϋ ί& a /

|||4
n «

ϋ

ρ ό ς Σέ, γβυκύτατε Νυμφίε της ψ υχής μου, τάς χ εϊρ α ς μου άνατείνω καί τά
γόνατά μου κβίνω καί τά όμματα τής ψ υχής καί τοϋ σώματός μου κατευ­
θύνω καί δέομαι καί παρακαβώ καί δοξοβογώ τό ’Ό νομά σου τό άγιον.
Δέομαι νά συγχωρέσης τά άμετρα άμαρτήματα τής ψ υχής μου καί νά φώ­
τισης τό άθεώρητον καί άμετρου σκότος αύτής.
k Π αρακαβώ δέ νά συνέχισης νά χα ροκοιής τήν ψ υχήν μου κα ί νά δίδης
εις αύτήν τήν έβπίδα καί τήν παρηγοριά, δτι θά έβευθερωθή έκ τής τυραν­
νίας τών παθών καί τά θεϊα δωρήματα τής χάριτός Σου θά δίδουν εις αύτήν
τήν άνεσιν ά β β ά καί τήν παράκβησιν νά μήν εύρίσκη χώ ρ ον εις αύτήν ό
έμπαθής βογισμός, ά β β ά ή έπιθυμία καί ή δοξοβογία τοϋ θείου Σου κάββ ο υ ς νά προσεβκύη δ β α ς τάς δυνάμεις τής ψ υχής μου, ώστε εύφροσύνως
νά ψάβω: Έ ύβόγει, ή ψυχή μου, τόν Κύριον καί πάντα τά έντός μου, τό
όνομα τό άγιον αύτοϋ» (Ψαβμ. ρ 6 [1021, ι).
Δέν θέβω τίποτε ά ββο παρά νά γράφω, νά εϋχωμαι καί νά όμιβώ διά τόν
Κύριον. Ίδικό μου δέν έχω τίποτε. Μόνο δ,τι μοΰ χαρίση ό Κύριος, έκεϊνα
καί άντιγράφω καί χρησιμοποιώ ώς ίδική Του κβηρονομιά. Ό Κύριος είναι
ή χα ρά , ή πνοή καί τό φώς τής ψ υχής μου.
Δέν άγαπώ τίποτε περισσότερον άπό τοϋ νά ζώ καί νά άναπνέω διά τόν
γβυκύτατόν μου Ίησοΰν. Ό,τιδήποτε ά ββο είναι ξένο διά τήν ψ υχήν μου.
Δέν ευρίσκω καβύτερον τρόπον νά έκφράσω τήν άγάπην μου πρός τόν
Κ ύριον άπό τοϋ νά προσπίπτω έν μετανοία ένώπιόν Του καί ή ψυχή μου νά
ένεργή άκορέστως τήν νοεράν προσευχήν. Τοϋ Κυρίου μου Ιη σοϋ τό γβυ
κύτατον ’Ό νομα είναι δ ί έμέ. ά β β ά καί διά κάθε ψυχήν, τό παν. Τ Ι εύχή
τοϋ Τη σοϋ καβύπτει τά πάντα. Αύτή είναι ένα άνοικτό θεοβογικό 6ι6βίο μυ­
στικών νοημάτων καί θεωριών. Ή εύχή είναι ή τροφή καί ή ζωή τής ψ υχής'
ή άγνότης καί ό αγιασμός τοϋ σώματος' ό φωτισμός καί ή θεωρία τοϋ νοός.
Γβυκύτατέ μου Κύριε, άξίωσέ μ α ς νά γνωρίζωμεν τό πρόσωπόν Σου τό
άγιον. Ό δήγησέ μ α ς νά αίσθανώμεθα τήν άγάπην Σου. Βοήθησέ μ α ς νά
μήν άμαρτάνωμεν έχοντας ένα τέτοιον εύσπβαγχνικώτατον πατέρα, φίβον
καί άδεβφόν.
Η άμαρτία είναι μεγάβος πόνος διά τήν ψ υχήν μας. Είναι τρομερό άγκάθι,
πού διαρκώς ματώνει τήν ψ υχήν μας. Ά β β ά καί Έσύ, Κύριε, υποφέρεις καί
βασανίζεσαι ββέποντας τά παιδιά Σου νά ταβαιπωροϋνται άπό τήν άμαρτία,
διότι Έσύ ή βθες νά διαβύσης τό σκότος τής αμαρτίας καί τά έργα τοϋ διαβόβου.
Έ νίκη σες τόν θάνατον κα ί συνέτριψες τήν δύναμιν τοϋ διαβόβου καί
άνήβθες εις τούς ούρανούς, διά νά μά ς έτοιμάσης τόπον άναπαύσεως, έχον­
τας έρυθρά τά ίμ.άτιά Σου άπό τά αίματα τής σταυρικής Σου θυσίας.
Έπιβυμοϋμεν, Κύριε, νά ζώμεν καί νά ύπάρχωμεν μόνον διά Σέ. Έ σύ μάς
έπβασες καί πρός ’Ε σένα σπεύδομεν νά έβθωμεν, έκ εϊ όπου μά ς έτοίμασες
τόπον εις τούς ούρανούς. «Πάτερ, ους δέδωκας μοι, θέβω ϊνα όπου είμί έγώ
κάκεϊνοι ώσι μ ε ΐ έμοϋ, ϊνα θεωρώσι τήν δόξαν τήν έμήν ήν δέδωκάς μοι,
δτι ήγάπηοάς με πρό καταδοβής κόσμου» (Ιω. ιζ 2η).
Μέ δέος καί συντριβή άτενίζω τό θεϊον κ ά β β ο ς τοϋ προσώπου Σου. τό
όποιον άγωνιά καί κβαίει διά τά πβάσματά Του, τά όποϊα έπβάνησε ή άμαρ­
τία. Διά τις ψ υχές πού Έσύ έχυσες τό αΐμα Σου, διά νά τις άναστήσης άπό
τόν θάνατο τής άμαρτίας.

Μ Δράση μας

Τ εύχο ς 520. ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2014

Ό ά ρχέκα κος δφις. ό πονηρότατος διάβοβος. χρησιμοπ οιεί τώρα
κάθε δυνατόν τρόπον διά νά διασκορπίση τήν ποίμνην Σου. Γνωρίζο­
με ν. ά β β ά καί πιστεύομε:ν ότι θ ά βοηθήσης τήν Ε κ κ β η σ ία ν Σου καί
θά. τήν όδηγησης εις τόν εϋδιον βιμ ένα τής ούρανίου Βασιβείας Σου.
Τό βύσσινο χρώ μα τών ίματίων της συμβοβίζει τήν χ ά ρ ιν καί τήν
αγιότητα τών ψυχών. Είναι άκόμη τά αίματα, τά αίματα. τέϋν πιστών,
τά όποια είναι ή στοβή κ α ί ή δόξά τής Ε κκβη σ ία ς. «Και έδόθη αύτή
ϊνα περιβάβηται βύσσινου βαμπρόν καθαρόν' τό γάρ βύσσινον τά δι­
καιώματα τών άγιων έστί» (Α π οκ. ιθ' 8).
Προσπίπτομεν έν μετανοία ένώπιύν Σου κα ί Σέ παρακαβοϋμεν νά
μάς βοηθήσης νά μείνωμεν εις τήν ύπακοήν Σου καί νά κρατήσωμεν
τήν όμοβογίαν Σου. Νά διατηρήσωμεν δέ διά τήν ψ υχήν μ α ς «ένδυμα
γάμου», διά νά μή αίσχυνθώμεν έν ημέρα τής Κρίσεως. όταν θά άποδώσης έκάστψ κατά τά έργα αύτοΰ.
Πρόσδεξαι τήν δέησιν ταύτην, σεπταϊς βιτα ϊς τής άγνής Θεομήτορος
παράτεινον τό έβεός Σου κα ί χά ρ ισ ε ειρήνην εις τόν κόσμον Σου.
Α μήν.
Ή έμή άδυναμία ταϋτα έσημείωσε
f Μ οναχός Μ άρκεββος Κ αρα καββη νός
Τ εύ χ ο ς 520. ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ 2 0 14

Μ Δράοη μοβ

Muz
ffM

w um um
Z jZ fU A m
β

110

'Z fm z u z

ιφ ίν

9/7
f

ούβιος του 1904. Άπό τή Λάρισα
ό Π αΰβος Μ εβας, κορυφαίος Μα■ο-"' κεδονομάχος, β ίγ ο πριν περάσει
τήν τότε έββη νική μεδόριο γιά νά
βρεδεΐ γιά δεύτερη φορά στή Μ ακε­
δονία, γράφει τήν παρακάτω έπιστοβή1 στόν προσωπικό του φίβο, τότε
βο χα γό Άβέξανδρο Κοντούβη.
Ό Ά β . Κ οντούβης μαζί μέ τούς Π.
Μεβά, Άν. Π απούβα καί Γ. Κοβοκοτρώνη άποτέβεσαν τήν ομάδα τών
τεσσάρων άξιωματικών, οί όποιοι ξε­
κίνησαν τό Φεβρουάριο τού 1904, μέ
μυστική άποστοβή, νά είσέβδουν
στήν τότε σκβαβωμένη Μακεδονία.
Ή έπιστοβή είναι γραμμένη σέ προ­
σωπικό τόνο. Τά βάγια τού Π. Μ εβά
σέ ορισμένα σημεία είναι προφητικά.
Φαίνεται μέσα άπό αύτά ή άπόφασή
του νά πεδάνει γιά τή Μακεδονία.
Τρεις μήνες αργότερα, κατά τήν τρίτη
καί τεβευταία άποστοβή του, στις 13
’Οκτωβρίου τού 1904, ό Π. Μ εβας δά
ποτίσει μέ τό αΐμα του τή μαρτυρική
γη τών Μακεδόνων.
'Έ νας άκόμη ήρω ας δά προστεδεϊ
στό πάνδεον τών ήρώων.
>

266

Τ ε ύ χ ο ς 5 20. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2014

«Λάρισσα ιγ Ί ο υ β ίο υ 1904. Σάδδατον
Αγαπητέ μ ο υ Άβέκο.
δέν τόν έμποδίζω, ά β β ά δεωρώ δτι τοϋτο i
Εύγυωμονώ δι όσα έκαμες μ έ δβ ου ς τούς
δέν εΐναι σωστόν πριν άποφασισδεϊ u ώρι- ί
%
μ π εβ ά δ ες όπου έχεις. Τό ποσόν μ έ ύπεραρ­
σμένον. Μετά 2 ώ ρας φεύγω μ α ζί μ έ τόν
κεί. Διά νά μ ή τό έξοδεύσω έκαμνα ταμίαν
Πύρζαν. Δ έν φαντάζεσαι τήν χ α ρ ά ν μ ο υ
τόν φ ίβτα τονΛ ά κκην2 α ύτό ςδά φροντίζη δ ί
κ α ί τήν κεποίδησιν ή ν έχω δτι δ ά μ ά ς
όβα. Τά έπίβοιπα χρ ήμ α τα νά τά κρατήσητε
δοηδήσει κ α ί η μά ς έπιτέβους ό Θεός.
σείς διά τά έξοδα άποστοβής τών άνδρών έν
Ά β β ά δέν φαντάζεσαι κ α ί τήν κατάστασιν I
η περιπτώσει χρ εια σ δ ώ σ ιν οΰτοι, έκτός ιο ο
τής κα ρδιά ς μ ο υ δταν συββογίζομαι δτι
δρα χμώ ν τάς οποίας δ ά χ ρ ε ια σ δ ή ό Σάπαύτήν τήν στιγμήν πού σοϋ γράφω τά παι­
κ α ς3. Ταϋτα στέββεται. Ε ις τήν Ν ά τα ν4 είπα
δάκια μ ο υ β έγ ο υ ν τήν προσευχήν των διά
νά του τάς στείβη κ α ί τάς έκατόν, ά β β ά κανά πβαγιάσουν, κ α ί δέν είμαι πβησίον
β ύ τερ ον νά του στείβετε μ ό νου τά μισά διά
των διά νά τά σφίγξω ε ις τήν ά γκαβιάν
τηβεγραφήματα, γράμματα, άγώγια κτβ.
μου. Τά άφίνω τά καϋμένα κατεστραμ­
κτβ. 'Όταν δά χρειάζομα ι χρήμ ατα δ ά ειδο­ μένα μ α ζί μ έ τήν κ α β ή ν μ ο υ τήν Ναταβίαν
ποιώ τόν Σ άπ κα ν ό όποιος δ ά είδοποιή σάς.
κ α ί ό Θ εός ήξεύρει τί δ ά γίνουν. Έ άν
Έάν τό τηβεγράφημά μ ο υ περί τών ι. 000 κυ ­ Ά β έκ ο μ ο υ τά φέρει ό διάδοβος κα ίβείψ ω
βερνητικών δρχ. ήτο άκατανόητον σείς
έ χ ε τόν νοϋν σου ε ις τόν Μ ίκην μου,
πταιτε διότι ένώ δβα ι α ί έφημερίδες άναγράδβέπε τον συχνά κ α ί συμδούβευέ τον. Τό
φωσιν τήν εϊδησιν συναντήσεως Θεοτ(όκη)αύτό παρεκάβεσα κ α ί τόν Μ ανώ βην 6.
Δραγ(ούμη) δέν μ ο ϋ γράφει ή τηβεγραφ εϊ
Έ χ ε γειά Ά β έ κ ο μου, χα ιρ έτα μ ο υ τόν
κ α νείς τίποτε κ α ί μ έ άφίνετε έ ν τη πβάνη
Γ ιά ννη Γκιώ νη κ α ί δ β ο υ ς τούς ίδικούς
ταύτη νά χ α ίρ ω κ α ιν ά ένδουσιώ. Έ άν χρ εισου.
α σδή νά έβ δ ου ν ο ί ά ββοι άνδρες κ α ί ό ΚαΣ έ φ ιβώ έγκαρδίως,
τεχά κ ης5, εις τόν τεβενια ίου τοϋτον νά
ό σός
τηβεγραφήσεις u en e z ύπογραφή M ikij κ α ί
Παΰβος Μεβάς
δ ά έβδη. 'Όταν έβ δ η δέ ε ις τήν Λ άρισσαν
Τήν έσώκβειστην σημείωσιν τοϋ Πύρζα
δώσε του 300 φυσέκια M ausser. Π ρέπει
έχε τά μάτια σου νά δρεις εις τό γράμμα
άφεύκτως νά έβ δ η μεταμφ ιεσμένος ά φ οϋ
πρός τήν Νάταν. Τήν δίδεις τοϋ πενδεροϋ
προηγουμένως συνεννοηδητε μ έ τόν Σ ά π ­ μου. Ν ά μ ο ϋ γράψης τά κατά σέ διευδύκαν. Θεωρώ κ α β ό ν διά νά είμαι συνεπής
νων τήν έπιστοβήν ε ις τόν Σάπκαν. Ε ις
πρός τόν Κ ατεχάκη νά τοϋ γράψης εις Ήράαύτόν άφήκα τό κρυπτογραφικόν β εξικ β ειο ν τά καδέκαστα χ ω ρ ίς νά τοϋ β έ γ ε ις
κόν, ώστε πρός αύτόν νά γράφητε κ α ί τηνά έβδη άκόμη. Έ άν αύτός έπιμείνη νά έβδη
βεγραφήτε».
^

I

ΤηΤ Γ μ

άπύτό'ΙστορικόΆρχάο

-* * * ■ ° ™ ^

Μ
ε/,α

* Λ “ Λ*

γιά τόν Μακεδονικό Αγώνα
Μακεδονομάχο άπό τή Φβώρινα. ΆκοβούΒησε τόν Π. Μεβα
2. Πρόκειται γιά τόν Νικοβαο (Λακκη) ΠυΡ & (ι8
94 7 ·
κατά τίς τεβευταίες του στιγμές. Σε αυτόν ο
καί στις τρεις περιοδείες του στη Μακεδονία. H™ 51™
. τό δώσει στό γιό του Μίκη (Μιχαήβ Μεβά) και το
3

%

δήμαρχος Λάρισας μέ σπουδαία δρα-

,

Ρούβας».
Λιη 0 του Π. Μεβά καί συμμαΒητή του στή Σχοβή
6 . Πρόκειται γιά τόν Έμμανουήβ Ρακτιβαν (1870-1931), προσωπικό φιβο
Εύεβπίδων.
Τ ε ϋ χ ο ς 5 2 0 · Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

Μ Δ^άοη

267

νας αιώνας. Άτέβειωτοι άγω νες γιά
έβευθερία
(IQI42014)·
’Ίδια
χδ ές, ϊδια μεθαύριο. Τί κι άν
ήρθε άββη γ εν νιά ;
«Ά, κι αύτή ή ζωή, νά δουβεύεις
χρ όνια σκβά βος...
»Χ ρόνια πού δέν γνώρισαν τήν περηφάνεια τής φ υβής τους... Ζ ο ϋ ν εχ ρ ό νια
ξεχασμένοι ».
Περιστασιακά κάπου κάπου δείχνουν ένδιαφέρον
οί έββη νικές Κυβερνήσεις, καί όχι σπάνια οί Έ β β η ν ες Πρόξενοι
συνειδητοποιούν πόσα χρ όνια ζοϋνε έκ εϊ πονεμένοι άδεβφοί μας.
Τό πρωί μετά τή θεία Λειτουργία, ι6 Μαΐου, περνούσα έξω άπό
τόν ναό τοϋ Άγιου Διονυσίου τοϋ Αρεοπαγίτου κι είδα νά μπαίνει
ποβύς κόσμος. Σέ βίγο μέ σημαίες κι έδνικές στοβές φοιτητές καί
φοιτήτριες. Μιά κυρία έξήγησε δτι ήταν τά έκατό χρ όνια άπό τήν
Αύτονομία τής Β. Η πείρου καί είχε Δοξοβογία. ’Έπειτα κατάθεση
στεφάνου στό μνημείο το ϋ ’Ά γνωστου Στρατιώτη...
Μέσα μου κάτι ζωντάνεψε. Πάντα μέ συγκινοϋσε αύτό τό δέμα.
Μ πήκα γιά βίγο στήν έκκβησία. Κβηρικοί, έκπρόσωποι τής Ποβιτείας, νέοι, μεγάβοι καί παιδιά. Βασικά Ήπειρώτες...
Τόσα προββήματα πνίγουν τόν έββηνικό βαό, ποϋ νά δυμηδοϋν
καί τά ξεχασμένα έθνικά μα ς δέματα.
Μίβησε ό Πρόεδρος τοϋ Παγκοσμίου Συμβουβίου Ήπειρωτών (κ.
Χρυσόστομος Δήμου), πού ήβδε άπό τήν Αμερική, ειδικά γιά τόν
διήμερο έορτασμό τής έπετείου τής Αύτονομίας τής Β. Ηπείρου.
Τό άπογευματινό μου πρόγραμμα άββαξε. Π αρακοβούδησα τις

wm$

Τ ε ύ χ ο ς 520. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

έκδηβώσεις στό «Ποβεμικό Μουσείο». Ξαναθυμήθηκα, προββηματίστηκα.
Πβηγωμένη Έ ββάδα, σκέφθηκα, άδειάζουν οί τόποι άπό τά παιδιά σου.
Τή Β. Ή πειρο σκβάβα τήν άντίκρισαυ τά χρόνια κι οί ξένοι τήν άφάνειά
της ζητούσαν.
Τό σοβαρό πρόββημα τά τεβευταϊα είκοσι τόσα χρόνια είναι δτι ποββοί
Βορειοηπειρώτες άφήνουν τήν προγονική γη γιά νά σπουδάσουν τά παι­
διά τους κα ί νά έργαστοϋν στή μητέρα πατρίδα.
Ωστόσο ή Β. Ή πειρος άντιστέκεται. 'Όσοι βρίσκονται στήν έβεύθερη
Έ ββά δα πάνε κι έρχονται στήν πατρώα γη, δηβώνοντας τή νοσταβγία
τοϋ γυρισμού. Κ αί δσοι έμειναν σταθερά, έκεϊ, πέρα άπό δποιες δυσκοβίες,
καί ξανακτίζουν τις έκκβησιές τους, καί ξαναβρίσκουν τήν πίστη τους,
είναι όβοφ άνερες άποδείξεις δτι ή Β. Ή πειρος ζε ΐκ α ί άναπνέει έββηνικά
καί παβεύει κι άγωνίζεται καί τρέφει τά ιδανικά τής φ υβής μας, όσο κι
άν οί ξένοι θέβησαν νά πνίξουν τά πβατιά όνειρά, της.
Τά έκατό χρ όνια μέ άγώνες, νίκες, έβευθερία, σκβαβιά κι ά β β ο υς
άφέντες, δείχνουν τό δυναμισμό, τό πείσμα τοϋ β α ο ϋ νά κρατήσει τήν
έββηνική ταυτότητά του, τή γβώσσα, τήν πίστη του.
τή φροντίδα της οί έξι Μ εγάβες Δυνάμεις
τμήμα τής Η πείρου άποκόπηκε βάναυσα άπό (Βρετανία, Γ αββία , Ρωσία, Γερμανία,
τόν έββηνικό κορμό, δέν σταμάτησε ό τρω ικός Αύστρουγγαρία καί Ίταβία).
Φοβερό δίβημμα κατά τόν καθορισμό τών
β α ό ς της νά άγωνίζεται γιά έβευθερία καί δι­
συνόρω ν: Έπιδόθηκε στήν Έ ββηνική Κυβέρ­
καίωση.
νηση διακοίνωση τών Μ εγάβων Δυνάμεων
Π οβυκύμαντη ιστορία...
Τά βορειοδυτικά σύνορα τής Έ β β ά δ ος χ α ­ ( β ΐ- ΐ- ΐθ 1^ υ<δ αποχωρήσει άμεσα ό νικηφό­
ράχτηκα ν άδικα άπό τά συμφέροντα τών Με- ρ ο ς στρατός μα ς άπό τή Β. Ήπειρο, άββιώ ς
γάβω ν Δυνάμεων κα ί τά άνέντιμα παχνίδια δέν θ ά δίνονταν τά νησιά τοϋ Ά να τοβικοϋ
Αιγαίου στήν Έ ββάδα. Τραγική ή άπόφαση,
τής διπβωματίας τους.
γιά νά διαφ υβάξουμε τά άνατοβικά
Έ ν α χ ρ ό νο νωρίτερα ό έββη νικός
μας σύνορα.
στρατός είχε άπεβευθερώσει τήν
Σ υ γ κ β ο νισ τικ ή
Ήπειρο άπό τόν τυ«Δέν γνω ρίζω έ π α ρ χ ία περισσότερο
ή άποχώρηση τοϋ
ρ α ννικο τούρκικο
έββη νικο ϋ στρα­
ζυγό. Πιεστική άπό­ έ β β η ν ικ ή άπό τήν ’Ή πειρο ώς π ρ ό ς τόν
τού. Κάποιοι έμει­
φαση δμως τών
πβη&υσμό, τή γβ ώ σ σ α κ α ί τή διάνοια...» ναν έ κ ε ϊ στήν
Εύρωπαϊκών Δυνά­
«.Α ρχέγονη Έββάδα», δπως άποκαμεων άνάγκασε τήν Έ β β ά δ α νά δια­
βοϋσ
ε τήν Ή πειρο ό Πτοβεμαϊος.
τάξει τήν άποχώρηση τοϋ νικηφόρου
Ε νώ θ η κ α ν μέ τούς Βορειοηπειρώτες, πού
στρατού μας, καί τό τμήμα άπό τό άκρωτήρι
άντέδρασαν
δυναμικά. Έ φ τασαν άπό τήν
Στύβος, άπέναντι άπό τήν Κέρκυρα, ώς τήν
Κορυτσά (άνατοβικά), δόθηκε στό νεοσύστατο έβεύθερη πατρίδα έθεβοντές, ώριμοι άνδρες
άββανικό κράτος καί πέρασε στήν ιστορία ώς κα ί φοιτητές. Ξεσηκώθηκε πρώτη ή Χ ειΒ όρειος Ή πειρος. Ό βοφάνερη εύρωπαϊκή μάρρα. Σ υνήβθε Πανηπειρωτικό Συνέδριο
άδικία γιά τήν Έ ββάδα. Μετά τό τέβος τοϋ A ' στήν Αθήνα. Ορίστηκε έπικεφ αβής τοϋ
Β αβκανικοϋ ποβέμου (Συνθήκη τοϋ Λονδίνου, άγώνα ό Γεώργιος Ζωγράφος, γιός τοϋ μεγάΜ άιος 1913) ή Τουρκία παραχωρούσε όβα. τά β ο υ Εύεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφου άπό τό
εύρωπαϊκά έδάφη τής ’Οθωμανικής Αύτοκρα- Κεστοράτι τοϋ Αργυροκάστρου. Αμέσως,
τορίας, έκτός άπό τήν Αββανία, πού άνέβαβαν όταν τοϋ άνατέθηκε ή άρχηγία τοϋ α ύτονο-Ρ
Άπό τίς αρχές τοϋ i g i 4 > το ύ τό βόρειο

Τ ε ύ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

μιακοϋ άγώνα, σχημάτισε Προσωρινή Κυβέρ­ στόν αιώνα, τέσσερις Δ ιεθνείς Π ράξεις κι
νηση μέ έββη νόψ υχους άνδρες καί Μητροά β β ες έπίσημες συμφωνίες άναγνώρίζαν τήν
ποβίτες, πού πανηγυρικά ύψωσαν στό
έββηνικότητα τής Β. ’'Ηπείρου καί τήν ένωσή
Αργυρόκαστρο στις ΐ γ Φεβρουάριου 1914 τό ν
της μέ τό έββη νικό κράτος, Π ρωτόκοββο
έββηνική σημαία μέ τόν Βυζαντινό δικέΚερκύρας, Μ άιος 1914· Πρόσκβηση τής
φαβο άετό καί κήρυξαν τήν αύτονομία
Άντάντ στήν Έ ββά δα νά άνακαταβάβει
τής Β. Ηπείρου.
τήν Β. Ή πεφ ο,
Ό ένοπβος άγώ
’Ο κ τ ώ β ρ ι ο ς
Ή Μ υ τ ε ρ ιά «άστραψε, έβ α μ ψ ε,
νας έγινε καθοβικός
1914· Συνθήκη
έσ β η σε... Π ιό π υ κ νό τό π α β ιό σκοτάδι
άπό τή Χειμάρρα,
, „
,
,
, „
,
τοϋ Λονδίνου,
τούς Α γίους Σαψ ω βια σε στα γνω στά του τα β η μ ερ ια ..
1915■ Συμφωράντα, τήν Κορυτσά, τό Λεσκοβίκι, τό
Δέββινο, τήν Πρεμετή, καί άνάγκασε
τήν άββανική Κυβέρνηση, κάτω άπό τόν
κίνδυνο τής οριστικής συντριβής, νά συνάψει
άνακωχή. Τεβικά, τόν Μάιο τοϋ 1914 εκπρό­
σωποι τής ά ββα νικής Κ υβέρνησης ύπέγραψαν τή συμφωνία πού άναγνώριζε τόν
έββηνικό χαρακτήρα τήςΒ . Ηπείρου, έδιναν
Θρησκευτικά καί έΘνικά δικαιώματα καί κα­
τοχύρωναν τή διδασκαβία τής έβ β η νική ς
γβώσσας. Αύτή ή έπίσημη άναγνώριση άποτεβεϊ τόν πρώτο διεθνή τίτβο τής έββηνικότητας τής Β. Ηπείρου.
Τήν έπέτειο τής αύτονομίας γιόρταζαν, β ο ι­
πόν, στήν Έκκβησία, στό Σύνταγμα, στό Ποβ εμ ικ ό Μουσείο οί Ήπειρώτες, γιά νά μήν
ξεχάσουν τόν ποβύπαθο τόπο τους, γιά νά
μήν χά σ ου ν τήν έ β π ίδ α !...
Ά κοβούθησαν δίσεκτα χρ όνια καί ήρωικά.
"Ε να ς αιώνας άγώνες γιά έβευθερία καί δι­
καίωση. Πήγαν κι ήρθαν τά έββηνικά στρα­
τεύματα τρεις φορές στή Β. ’Ήπεφο. Μέσα

via Τιτόνι-Βενιζέβου, Ίούβιος lg ig .
Απόφαση Διασυμμαχικού Συμβουβίου,
Ιανουάριος 1920. Απόφαση τής Α μερικα ­
νικής Γερουσίας (1920) νά ένσωματωθεϊ ή Β.
Ή πειρος στό έββη νικό κράτος. Τότε ή
έμπβοκή τής Έ β β ά δ ο ς στόν άπεγνωσμένο
άγώνα γιά τήν άπεβευθέρωση του Μικρασια­
τικού Έ ββηνισμοϋ δέν έπέτρεψε τήν άμεση
έκτέβεση τών άποφάσεων.
Μετά τόν πόβεμο στις άετοράχες τής χιο νι­
σμένης Πίνδου τό 1940 μπήκαν πάβι νικητές
οί "Έββηνες κι ύψωσαν τή γαβανόβευκη στή
Δρόποβη, τ’ Αργυρόκαστρο, τή Μοσχόποβη,
τήν Κβεισούρα, τό Τεπεβένι, τήν Κορυτσά, τή
Χειμάρρα, τό Δέββινο. Κ αί μετά τίς Διεθνείς
Συμφωνίες στό Συνέδριο τών Παρισίων (Σε­
πτέμβριος 1946) δέν δίνεται βύση, καί τό Βορειοηπεφω τικό έμεινε σέ έκκρεμότητα, άπό
τόν Μάιο τού 1914·
Ή βευτεριά «άστραψε, έβαμψε, έσβησε...
Πιό πυκνό τό παβιό σκοτάδι φώβιασε στά
γνωστά του τάβημέρια...».

Οί διαμαρτυρίες τών φοιτητών, τών έπιστημόνων, τοϋ κβήρου, τού έβ β η νικο ϋ βαοϋ,
■ηρωικών ιεραρχών, όπως τοϋ μακαριστού Σεβαστιανού, οί προσευχές τών πιστών άνοιξαν
τά σύνορα. Π ήραν μιά άναπνοή οί σκβάβοι. Μέ τήν έμπνευση, τό δυναμισμό καί τή στοργή
τού προκαθημένου τής Α ύτοκεφ άβου ’Ο ρθοδόξου Έ κκβησίας τους κα ί τών έκβεκτών
ιεραρχών τους, ξανάχτισαν τούς ιερούς ναούς, ζοϋνε στή φροντίδα τους, βρήκαν τήν πα­
ρηγοριά τής πίστης!
Κ α ί σήμερα, βέβαια, μετά άπό ένα αιώνα, δέν σταματούν οί άγώνες τους γιά τήν έφαρμογή τού Πρωτοκόββου τής Κερκύρας, γιατί ήταν καί παραμένουν γνήσιοι 'Έ ββηνες, όπως
είχα ν διακηρύξει έπίσημα οί σπουδαίοι ξένοι: Wilamowitz, R en e Puaux, Luciano Magrini
καί ό μεγάβος Γεωγράφος Ε ρρίκος Κέπερτ (στά ΐ 8 γ8 στό Βεροβίνο): «Δέν γνωρίζω έπαρχία
περισσότερο έββηνική άπό τήν Ή πεφ ο ώς πρός τόν πβηθυσμό, τή γβώσσα καί τή διάνοια...»
Πονεμένε βαέ, «όβα ε ίν α ι έ β β η ν ικ ά τά δ ικ ά σ α ς...
Ά γ ια χ ώ μ α τ α ιερά, π οτισ μ ένα μ έ α ίμ α κ α ί μ έ δ ά κ ρ υ α ...». Ο
Τ ε ύ χ ο ς Q 2 0 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

ο

ΦΩΤΟ έστειΑε ΥΔΡΟΥΣΑ

Ιΐ1
111§·~

v/y"

Π ρώ τη μ έρ α

Τό χ έ ρ ι μ ο υ στό χ έ ρ ι σου
ά ν α π α ύ ε τ α ι!
Χ α ρ ά κ ι έ μ π ισ το σ ύ ν η !
Ν ιώ θω μ ιά δ ύ ν α μ η ο ύ ρ α ν ο ϋ
ν ά μ ά ς κ υ κ β ώ ν ει,
γεμ ά τη π ροστα σ ία κ α ί στοργή.
Ο ί φ όβ ο ι μ ο υ δ ια β ύ ο ν τ α ι στό Φ ω ς.
Κ ρ α τ ά ς τό χ έ ρ ι μ ο υ
κ α ί σ οϋ κ ρ α τά τό χ έ ρ ι ό Χ ρ ισ τ ό ς...
Κ α ί π ρ ο χ ω ρ ά μ ε ...
Στή ζωή π ετά μ ε ...
Επέτειος
30 χ ρ ό ν ια

Κ ρ α τ ά ς ά κ ό μ α τό χ έ ρ ι μου,
Ε ύ χ α ρ ισ τ ώ !
Ό χ ρ ό ν ο ς κ ύ β η σ ε στά μ α ϋ ρ α μ α ς μ α β β ιά ,
ό μ ω ς τό φ ω ς τώ ν μ α τιώ ν μ α ς
ε ίν α ι ά κ όμ η
τό φ ω ς τής Α ύ γ ή ς.
’Ή σ ου ν ό β ρ ά χ ο ς μ ο υ
κ α ί ή μ ο υ ν ό κ ισ σ ό ς ...
Στή σ κ ιά μ α ς κ ο υ ρ ν ιά σ α ν ε
έξι π ο υ β ιά !!
Ν ά, δ ές τα, έ ν α -έ ν α π ετά νε ψ η β ά
κ ε β α η δ ώ ν τ α ς...
Σ έ β ίγ ο , 8 ά μ ε ίν ο υ μ ε μ ό ν ο ι...

ΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΟΥΜΕ

ΗΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ

άπό τούς ΡΩΣΟΥΣ
Στήν ήβεκτρονική σεβίδα τής
Γερμα νικής έφ ημερίδας παγκο­
σμίου κυκβοφ ορίας "DIE ΖΕΙΤ» τής
ΐβτις Ιανουάριου 2014 διαβάζουμε
τά άκόβουδα:
«Ή Ρωσία κατηγορεί τήν προπα­
γάνδα όμοφ υβόφ ιβου έρωτα τής
Ε ύρ ω π α ϊκή ς Ένώσεως. Ή Ρωσική
κυβέρνηση κατηγορεί τήν Εύρωπαϊκή 'Ένωση ότι προωδεϊ, έν σχέσει μέ τήν όμοφυβοφιβία, έπιδετική
προπαγάνδα. Ε π ί πβέον αύξάνεται
ό ρατσισμός καί ό σωβινισμός.
»Έδώ καί μ ήνες άσκεΐται κριτική
κατά τής Ρω σικής κυβερνήσεω ς
έξαιτίας τής σκβη ρής έπιδέσεώς
της κατά τών όμοφυβοφίβων. Παρ ό β α αύτά τό Ρωσικό Υ π ουργείο
Εξωτερικώ ν ύπεραοπίζεται τή δέση
του κα ί κατηγορεί τώρα άπό τήν
πβευρά του τήν Ε ύρ ω π α ϊκή'Ένωση
γιά “έπιδετική προπαγάνδα ύπέρ
τοϋ όμοφ υβοφ ιβικοϋ έρω τα”. Σέ
δεβτίο άνδρω πίνω ν δικαιωμάτων
πού δημοοιεύδηκε τήν Τετάρτη 15
Ια νουάριου 2014 άναγράφεται:
“ Υ π ά ρ χο υ ν προσπάδειες σέ ά ββ ες
χ ώ ρ ες νά έπ ιβ ά βουν ώς τρόπο
ζωής μία εύχάριστη όψη τής όμοφ υβ οφ ιβ ία ς καί όμοειδών σχέ­
σεων. Ή Ε ύ ρ ω π α ϊκ ή 'Ένωση καί τά
μετέχοντα σέ αύτήν κράτη προσπαδ ο ΰ ν νά έπεκτείνουν τίς φιβεβεύδερ ες ιδέες τους ώς παγκόσμιο
τρόπο ζω ής”».
Ό Ρώσος πρόεδρος Β βαντιμίρ
Πούτιν κατηγόρησε τούς Δυτικούς
ήδη τόν Δεκέμβριο τοϋ 2013 γιά
άποστροφή πρός τίς παραδοσιακές
άξιες, πού δέτει σέ κίνδυνο τήν κοι­
νωνική σταδερότητα. Σέ π οβ β ές
χώρες, είπε, έπιζητεΐται τό καβό καί
τό κακό νά άναγνωρισδοϋν ώ ς ισό­
τιμα.
Σημειώ νεται δτι στή Ρωσία άπό
τόν Ιούνιο τοϋ 2013 τιμωρείται μέ
χρηματική ποινή ή ένώπιον άνηβίκω ν συζήτηση σχετικά μέ τήν όμο­
φυβοφιβία.
Ή άνακοίνωση αύτή τοϋ Ρωσικοϋ
Υ πουργείου Εξω τερικώ ν μ π ο ρ εί d

·. . _ Μ
Τ ε ϋ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2014

έμάς, τούς άνδρώ πους τοϋ Καντια­
νού όρδοβογισμοϋ καί τής άνδρωποκεντρικότητος, νά προκαβέσει
ένδεχομένω ς έκπβηξη. Ή σύγ­
χρ ο νη δυτική κοινωνία ά κοβ ο υδεϊ
ή καβύτερα είναι βασισμένη στό
πρότυπο τοϋ δρησκευτικά ούδέτερ ο υ κράτους. Ε ίνα ι γέννημαδρέμμα τοϋ Διαφωτισμού, πού
άντέδρασε στήν καταπίεση τοϋ Πα­
πισμού κα ί τής Ίεράς Έξετάσεως,
όπω ς κα ί στή σύγχυση τοϋ ποβύμορφου Προτενσταντισμοϋ. Έ χ ε ι
τήν άνάμνηση τών τρομακτικών
δρησκευτικώ ν ττοβέμων. πού έρήμωσαν τήν Εύρώπη στις βίαιες κατά
κα νόνα προσπάδειες τοϋ Ρωμαιοκαδοβικισμοϋ νά έξαφ ανίσει τίς
Διαμαρτυρόμενες όμοβογίες. Ε π ί­
σης τό σύγχρονο εύρωπαϊκό κράτος
άρνεϊται τίς χριστιανικές του καταβ οβές μέ τά δόγματα τής ποβιτικής
όρδότητας κ α ί τής ποβυποβατομι­
κότητας. Ό οίοσδήποτε πού πατά τό
πόδι του στήν Εύρώπη πρέπει νά
τυγχάνει τοϋ ίδιου σεβασμού άπό
δρησκευτική άποψη μέ τόν γηγενή.
Τοϋτο πραγματοποιείται καί μέ τήν
ύποχώρηση καί τή βησμοσύνη τής
πατροπαράδοτης χριστιανικής ταυ­
τότητας καί τών έδίμων της, ώστε νά
μ ήν ένοχβ οϋντα ι οι π οβυποίκιβοι
μετανάστες κα ί κυρίω ς οί Μουσουβμάνοι, οί όποιοι κα ί είναι
εύεπίφοροι σέ βίαιες πράξεις, βόγω
κα ί τών προσφάτων άναμνήσεω ν
τής άποικιοκρατίας ά β β ά - ας μήν
τό ξεχνάμε - καί τοϋ ποβεμικοΰ καί
άρα βίαιου χα ρα κτήρα τοϋ Κ ορα­
νίου. Συνέπεια δβω ν αύτών είναι ή
κυριαρχούσα πβέον στή Δύση ιδέα
τής άνεκτικότητας (Jolerance) τοϋ
ξένου, πού καταβήγει σέ άδειασμα
τοϋ έαυτοϋ μ α ς άπό κάδε μεταφυ­
σικό κα ί κυρίω ς χριστιανικό στοι­
χείο.
!Άς· παραδειγματισδοϋμε δμως
άπό τούς Ρώσους έμεϊς οί Έ β β η ν ες
όρδόδοξοι, άπορρίπτοντες ντόπιους
καί άββοδα πούς έπίσημους, άκόμη
καί δρησκευτικούς ηγέτες, πού στήν
προσπάδεια ενός δρησκευτικοϋ
μάρκετινγκ ξεχνούν τόν άπόστοβο
Π αϋβο καί τήν πρός Ρωμαίους έπι-

στοβή του, όπου καταδικάζεται ή όμοφ υβοφ ιβία,
άπενοχοποιώντας συμπεριφορές άπαγορευμένες καί
άποπροσανατοβίζοντες τό ποίμνιό τους. Ά ς μήν έπιτρέψουμε νά ύπερισχύσει τό πνεΰμα τής συσκοτίσεως του άβηθοϋς, ά β β ά κα ί τοϋ προφ ανούς τοϋ
β όγου τοϋ Κυρίου καί τοϋ άποστόβου Του.
Μιά παρατήρηση ώς ύστερόγραφο. Άπ’ όσο μπορώ
νά ξέρω, καμιά δυτική κυβέρνηση ή δυτική οργά­
νωση προστασίας άνθρω πίνω ν δικαιωμάτων δέ
βρήκε κάτι βέβηβο νά καταδικάσει στή βεβήβωση
άπό τό πάνκ συγκρότημα «Pussy Riot», ορθόδοξου
ρω σικοϋ ναοϋ (γιά τούς γνωρίζοντες ή β έξη p u s s y
είναι έξόχω ς σοκαριστική, χρησιμοποιούμενη σέ διαατροφικά θεάματα, κα ί οί Ρώσοι δέν είναι άγευστοι
Άγγβικών). Άντιθέτως έσπευσαν νά καταδικάσουν
τήν έπιββηθεΐσα ποινή φυβακίσεω ς, ή όποία έπεβ βήθη μόνο στούς μή άναγνω ρίσαντες τό σφ άβμα
τους. Τί θά συνέβαινε άραγε άν κάτι άντίστοίχο είχε
γίνει σέ τζαμί; Π άμποββοι θά έξεγείροντο ύπέρ τών
εύερέθιστων Α ράβω ν, κηρυσσόμενοι πρός αύτούς
άββηβέγγυοι. ’Ίσως ό ψ υχρός πόβεμος νά συνεχίζε­
ται μέ τήν έπιμόνω ς διατηρούμενη ύψ ηβά δυτική
όφρύ, ή όποία έξα κ οβ ουθεΐ νά ββέπει τήν ύπαρξη
τής ’Ορθοδοξίας ώς ένόχβηση καί έμπόδιο.
ξΤξξξΙ Κωνσταντίνος Νομικός, Άδη ναι
Σημείωση «Δοάσεωσ»: Ή έπιστοβή είχε φθάσει στό Γραφείο τοϋ
Περιοδικού ποβύ πιό κοντά χρονικά στά περιγραφόμενα γεγο­
νότα. Ζητοϋμε συγγνώμη γιά τήν καΒυστέρηση δημοσιεύσεώς της.

!Kt>S's Γομσο·.

το ύ Σ υ Λ Λ ό γ ο υ ΟηϋιΜ ο:
iW >s 'iijKHH.us Ο M c y o s β ο ο ι ώ

’Αγαπητέ φοιτητή καί αγαπητή φοιτήτρια,
"Ελα ένα «κλίκ» πιό κοντά μας
επιλέγοντας τήν ανανεωμένη ιστοσελίδα
τής Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης καί...
’Ενημερώσου γιά τίς δραστηριότητες μας!
- Μάθε τά τελευταία μας νέα!

Αναζήτησε ενδιαφέροντα πνευματικά κείμενα!

’Αφησε τό δικό σου σχόλιο!

Θά μάς Βρεις στήν παρακάτω διεύθυνση;

www.xfd.gr

ΓΡΑΜΜΑ άπό τή ΡΩΣΙΑ
Π ρός τήν άγαπητή «Δράση»
Είμαστε μαθητές καί μαθήτριες, μερικοί μαζί
μέ τούς γονείς μας, τοϋ Σ χοβ είο υ τής Ε ββηνικής Κοινότητας Μόσχας.
Κάθε φορά διαβάζουμε στά μαθήματά μας
άρθρα τοϋ θαυμάσιου περιοδικού «ή Δράση
μας», τά όποια μ ά ς συγκινοϋν καί μ ά ς προββηματίζουν.
’Ιδιαίτερα
ΪΪΛ ? ΰ Μ Ύ Η Σ ΑΛΙΟΊΠΎΜΒΜ.ν. ΜΜ,Κ ' ■
μ ά ς συγκίi r ΤΜ ίAkU U m XESEJW lb,-ΕΛΛΗΝΑΑΝΔΡ/Ι,
T iN Q i:-2 3 tiM |d F τ - m m k a n i h ju m m ii» ·,
νησε τό
V ΒΕ
ί ί ATO AU v'. ό ΙΊ/.,ΙΡΙΓ
ϊ u m r t n ποαπ. H n c n w .
άρθρο στό
Π*. ΛΕΓΕ^έΑιδΟΣ
ΗΜΜΣ·.
Λ ’ EfcR E EN ΑΥΤΟΣ: ΕΥΣΕΒΛΓ, Κ Ά ΕΜΤ»ΜΛ»:,
τεϋχος τοϋ
' i ‘S ? £ « s “
= r-·
’Οκτωβρίου

I - s a s s i S S S " '- ··
" τκΛΣϊητχΛβέιε»»»
ν.1\Τ|ϊδ‘Ά“ι *~L.

2013:

«Στούς τάφους
τών μεγάβων
Έββήνων
Εύεργετών».
Μετά τήν
πρώτη μ α ς έπίσκέψη στήν
ihhu
Ιερ ά Μονή Ντοσκόι, έπισκεπτόμαστε
συχνά τό Κοιμητήριο. Κι έκεϊ, διαβάζοντας μέ
προσοχή τίς ταφόπβακες, άνακαβύψ αμε τό
μυστικό τής έθνικής προσφοράς τους: Ό πνευ­
ματικός τους πβοϋτος. «Σεμνός, νουνεχής καί
μετριόφρων» διαβάζουμε γιά τόν ’Αναστάσιο
Χατζηκώνστα. «Εύσεβής, έντιμος, ζηβωτής πατρίδος» γιά τόν Ματθαίο Ριζάρη κ.ά.
Δέν άποροϋμε πβέον, πώς αύτοί οί άνθρωποι,
πού πβούτισαν στό έξωτερικό καί ιδιαίτερα στή
Ρωσία, άγάπησαν βαθιά, πόνεσαν, νοστάβγησαν τή σκβαβωμένη πατρίδα τους.
Σ ά ν νά καιγότανε ή καρδιά τους άπό τόν πόθο
τής προσφοράς κα ί βοήθειας.
Σ ά ς ευχαριστούμε, Έ β β η ν ε ς Εύεργέτες, τά
παιδιά τής Ρωσίας, γιά τά μαθήματα πού μ ά ς δί­
νετε.
Σ ά ς εύχαριστοϋμε πού μ ά ς άξιώσατε νά σάς
βάβουμε στις οίκογένειές μ α ς καί νά προσευχό­
μαστε γιά σάς, ’Αναστάσιε, Ματθαίε, Ζώη, Γεώργιε, Παϋβε, Θεοδόσιε, ’Ιωάννη, Δημήτριε, Σοφία,
Σμαραγδή, Αικατερίνη καί τήν άγαπημένη μ α ς
Έ β β ά δα , τήν πατρίδα μας.
Ό Θεός νά μ ά ς έβ εεϊ καί νά μ ά ς ένώνει.
Μέ άγάπη
Τά παιδιά τοϋ Έββηνικοΰ Σχοβείου
τής Έ ββηνικής Κοινότητας Μόσχας

IS I
Τ ε ύ χ ο ς 5 2 0 > Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

Τή χαρά
τ ή ς Α ν α σ τ ά σ ε ις !···

εύτερη μέρα μαδημάτων μετά τίς δια­
κοπές τοϋ Π άσχα έξω άπό τό άμφιδέατρο.
Οί φοιτητές μαζεμένοι παρέες-παρέες
μιβοϋν, γεβοϋν καί χαιρετιούνται. Κ ι έμεϊς
μαζί τους άπευδύνουμε τόν άναστάσιμο
χαιρετισμό. Διστακτικά ίσως στήν άρχή,
χ ω ρ ίς νά περιμένουμε νά μ ά ς άπαντήσουν. Κ ι δμως βρίσκουμε άνταπόκριση κι
αύτό μ ά ς δίνει άπρόββεπτη χαρά.
-Χριστός Ά νέσ τη !
-Άβηδώς Ά νέσ τη !
Κοιταχτήκαμε. Ή μία διάβασε τή σκέψη
τής ά ββη ς: «Μπράβο! «Άβηδώς άνέστη»!
Διαψεύστηκαν οί σκέψεις μας. Κ ι έμεϊς πε­
ριμέναμε δτι δά μ ά ς άπαντοϋσαν μέ «Χρό­
νια ποββά»!
Τό άκαδημαϊκό τέταρτο τεβειώνει καί ό
καδηγητής μα ς μπαίνει στό άμφιδέατρο.
ΎΗταν πάντα ποβύ καταδεκτικός μαζί μας,
δταν τόν έπισκεπτόμασταν στό γραφείο
του, καί δεχόταν μέ χ α ρ ά νά πάρει τό πε­
ριοδικό «Ή Δράση μας». "Ομως αύτό πού
έγινε στό μάδημα τής Τρίτης δέν τό είχαμε

"Ο βοι έχουν πιά τακτοποιηδεϊ στά
έδρανα, ά β β ά τά γεβάκια συνεχίζον­
ται. Ο καδηγητής διακόπτει τή φασα­
ρ ία καί β έ ε ι δυνατά μέ τά χέρ ια
ψηβά:
-Χριστός Άνέστη, παιδιά μ ο υ !
Κ αί τότε μέ μία φωνή όβο τό άμφιΒέΟΧρΟ CLTCCIVZO,'.

-Ά β η δ ώ ς Ά νέσ τη !
ΤΗταν μία μοναδική στιγμή. Ξαφνια­
στήκαμε, ά β β ά τό ξάφ νιασμα αύτό
ήταν άπό χ α ρ ά ! Μ άς γέμισε μέ δύ­
ναμη καί δά ρ ρο ς! Νά πού ύπάρχουν
καί στά Πανεπιστήμια άνδρωποι πού
δέν μεταδίδουν μόνο γνώσεις, ά β β ά
καί τή χ α ρ ά τής Α νά σ τασ η ς!
Α.Α. κ α ίΠ ,Θ .
φοιτήτριες Φ ιβοβογίας
Π αν/μίου Πατρών, μέβη Χ .Φ Α .

V

Κ
ύ

jr
?
Ο

Αιώνια ταξιδεύεις
στά νερά τοϋ πεβάου
καί μαζί ταξιδεύει
κι ή ψυχή τών παιδιών σου
μέ βαχτάρα κρυφή
στήν Έ ββάδα νά φτάσει.
Κ αί θά φτάσει μιά μέρα
πού ό Θεός έχει γράψει
στήν άγκάβη τής Μάνας.
Οί τρανοί, πού τή γή κυβερνούνε,
νά τό σβήσουν τό φώς τής ψυχής δέν μπορούνε.
Άρχαγγέβων ρομφαία μέ πύρινη όψη
τούς έχθρούς θά συντρίψει, θά κόψει,
καί τό φώς τ ούρανού, δυνατό, βαμπερό,
θά σκορπίσει τή φρικτή τή μαυρίβα τής γής.
Τό σκοτάδι ποτέ δέν μπορεί νά νικήσει.
Ά π τή νύχτα γεννιέτ ή αύγή.

Σοφία Κωνσταντινιάδου
Σ υ β β ο γ ή «Ζωγραφιές'»
Τ ε ύ χ ο ς 520. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

Μ

fl®

1Έχουν γραφεί καί δά γραφυϋυ άσφαβώς ποββά ακόμη 6ι6βία γιά τή βάρ­
βαρη είσβοβή τού Άττίβα στήν Κύπρο πριν άπό ηθ χρόνια, τόν Ιούβιο-Αύγου­
στο τοϋ 1974■ Κ άδε συγγραφέας προσφέρει τά άποτεβέσματα καί
συμπεράσματα τής δικής του έρευνας. Ωστόσο ένα βιββίο, πού μέχρι στιγμής
δέν έχει τό άντίστοιχό του, είναι τό βιββίο τού Κούρδου δημοσιογράφου Ρόνυ
Άβάσορ, πού κυκβοφόρησε στά έββηνικά μέ τίτβο: «Διαταγή: έκτεβέστε τούς
αίχμαβώτους !»> (μτφρ. Ίω. Νικοποβίδης, έκδ. Καστανιώτη).
Είναι ένα βιββίο άπόβυτα άβηδινό. Λέει άβήδειες γιά τήν είσβοβή, πού δέν
είπώδηκαν άπό ά ββους ή καί άποσιωπήδηκαν σκόπιμα. Μεταφέρει τόν άναγνώστη στό κβίμα τών τραγικών εκείνων ημερών, έτσι όπως τό έζησαν οί είσβοβ εϊς στρατιώτες τοϋ Άττίβα. Σημειώνουμε δτι οί περισσότεροι άπό εκείνους πού
είσέβαβαν τότε στήν Κύπρο, όπως άποκάβυψε ό αύτόπτης μάρτυρας Ρ.
Γκιουντούζ, ήταν άγράμματοι καί στήν πβειοψηφία τους Κοϋρδοι. Στούς άπαίδευτους έκείνους στρατιώτες έβεγαν: «Τό νά σκοτώνεις άπιστους (σ.σ. δηβ. μή
μουσουβμάνους) είναι σκαβοπάτι γιά τόν παράδεισο καί μέ αύτό τόν τρόπο,
άκόμα κι αν πεδάνεις, γίνεσαι μάρτυρας (Σεχίτ)». Ό ϊδιος μάρτυρας, όταν ρωτήδηκε ειδικά γιά τούς αίχμαβώτους, προέβη σέ τρομακτικές άποκαβύψεις:
«Στούς δικούς μα ς αίχμαβώτους στρατιώτες», είπε, «οί "Ε β β η νες φέρδηκαν
καβά, ένώ έμεϊς στούς δικούς τους, πού στό μεγαβύτερο μέρος ήταν άμαχοι,
έφαρμόσαμε κάδε είδος βασανιστηρίου καί κάδε μορφή κακοποίησης».
Ό Ρόνυ Άβάσορ, πού έπί τέσσερα χρόνια συγκέντρωνε πβηροφορίες άπό
αύτόπτες μάρτυρες, βεβαιώνει δτι οι περισσότεροι άπό αύτούς πού έξαπατήδηκαν τότε άπό τήν Τουρκική κυβέρνηση καί ποβέμησαν στήν Κύπρο, σήμερα
Τ ε ύ χ ο ς β 2 0 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

δέν έχουν μόνο μετανιώσει, άββά άντιμετωπίζουν καί σοβαρά ψυχοβογικά προββήματα καί τύψεις συνειδήσεως. Κι
αύτό, έπειδή διέπραξαν άπερίγραπτα
έγκβήματα στήν Κύπρο: Έκτεβοϋσαν μα­
ζικά άμαχους - άνδρες, γυναίκες, άκόμα
καί μικρά παιδιά. Αξιωματικοί καί όπβίτες
βίαζαν συστηματικά τίς γυναίκες καί τά
μικρά κορίτσια αίχμαβώτους. =Έκαναν
συστηματικό πβιάτσικο, στέβυοντας δ, τι
πβιατσικοβογοϋσαν στήν Τουρκία.
Ό ομαδάρχης Μουσταφά Ό νγκάν διη­
γείται δτι άπό τούς Έ ββηνοκυπρίους πού
αίχμαβώτιζαν ή σκότωναν στό δρόμο
άφαιροϋσαν τά βεφτά καί τά χρυσαφικά.
Ειδικά δέ οι διοικητές τών μονάδων γύρι-

μιας περιοχής τής Λευκωσίας, δπως διη­
γείται ό καταδρομέας Χουσεΐν Παζαρτζικβί, πού έββεπαν πώς συμπεριφέρονταν
οί «Άττίβες», άπάντησαν: «Ό Ά β β ά χ νά
σάς παιδέψει πού ήρθατε καί χαβάσατε
τήν τάξη μας». Ό ϊδιος μαρτυρεί δτι είδε μέ
τά μάτια του Τουρκοκυπρίους νά διαφεύ­
γουν στόν έββηνικό τομέα.
«Μετά τήν έν ψυχρώ έκτέβεση αίχμαβώτων», δπως διηγείται ό β ο χ ία ς Α. Κ.
Ραμάν, «τούς οποίους φύγαμε καί άφήκαμε άταφους, ό βοχα γός μας μάς είπ ε:
'Γίναμε πιά άνθρωποι τοϋ Παραδείσου>»!...
Λαό καί στρατό τούς είχε τόσο ποβύ φα­
νατίσει ή προπαγάνδα, ώστε, δπως διη­
γείται ό Ραμάν, κάποιον στρατιώτη πού

...οι περισσότεροι άπό αύτούς πού εξαπατήθηκαν τότε
ά πό τήν Τουρκική κυβέρνηση καί πολέμησαν στήν Κύπρο,
σήμερα δέν έχουν μόνο μετανιώσει, άλλά άντιμετωπίζουν
καί σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα καί τύψεις συνειδήσεως.
σαν στήν Τουρκία πβούσιοι. Αύτοί είχαν
διαπράξει τά περισσότερα έγκβήματα καί
τίς περισσότερες βεηβασίες.
Ό έπικεφ αβής ομάδας βαρέων δπβων
X. Κοφέν εΐπε στόν Άβάσορ μεταξύ
άββων: «Βρέ άδεβφέ μου, μή ξύνεις πβηγές. Μοϋ Θυμίζεις ξανά οδυνηρά γεγο­
νότα, πράγματα πού προσπάθησα νά
ξεχάσω καί νά θάψω. Μ έχρι τώρα προ­
σπάθησα νά κρύψω δβες τίς άσχήμιες καί
τή φρίκη πού έζησα στήν περίοδο τής
είσβοβής, νά μήν άναφέρομαι σέ γεγο­
νότα στά όποια ύπήρξα μάρτυρας. Δέν
έχω έκμυστηρευθεΐ ποτέ τίποτε σέ κανέν α ν ."Οβοι ξέρουν δτι τραυματίστηκα στήν
Κύπρο καί παίρνω τή σύνταξη (...). Ποτέ
δέ διηγήθηκα σέ κανέναν αύτά τά γεγο­
νότα μέ βεπτομέρειες, οϋτε καν στή γυ­
ναίκα μου καί στά παιδιά μου. Δέ βρίσκω
τό θάρρος. Δέ θέβω νά έπαναφέρω στή
μνήμη μου τό φόβο, τήν άγωνία, τόν πα­
νικό, δβο τό δράμα πού έζησα έκεϊ».
Στις ιαχές τών Τούρκων είσβοβέων πρός
τούς Τουρκοκυπρίους «Άββάχ, Ά β β ά χ ,
τούς σώσαμε», κάποιοι Τουρκοκύπριοι

εΐχε σκοτώσει δεκάδες άθώους καί τό
καυχιόταν μετά τόν πόβεμο στούς συγχω­
ριανούς του, οί τεβευταϊοι έβεγαυ: «Κοι­
τάξτε' σβήστηκαν δβες οί άμαρτίες αύτοϋ
τοϋ άνθρώπου, έχει κερδίσει τόν Παρά­
δεισο γιά πάντα. Μακάρι νά ήμασταν στή
θέση του»!...
Οί άνατριχιαστικές θηριωδίες τοϋ Ά α ίβ α
στήν Κύπρο τό 1974 δέν έχουν τέβος. Ό
Γιαβτσίν Κιουτσούκ, καθηγητής Πανεπι­
στημίου, βέει δτι «τά τέρατα ήταν άνάμεσά
μας» καί τονίζει δτι «οί περισσότεροι άπό
τούς άξιωματικούς ήταν αίμοβόροι καί
βάρβαροι, πρωταγωνιστούσαν στό πβιάτσικο καί τίς βεηβασίες».
Αύτή ήταν ή... ειρηνική είσβοβή τοϋ
Άττίβα στήν Κύπρο τό 1974- Κρίμα πού τό
βιββίο τοϋ Ρόνυ Άβάσορ δέν έπανεκδόθηκε. Ενώ θά ’πρεπε, γιά νά τό διαβάσει
κάθε Έ ββηνας. Ό που τό βρείτε, έστω καί
φωτοτυπημένο, νά τό διαβάσετε. ’Έχουμε
χρ έος ώς Έ ββηνες.

ν.π.6.

Τ ε ΰ χ ο ς β 2 0 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ Ί Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

Οι έλληνοκύπριοι
i\
πού ριχτή ¥
a ο
^
καί
:ό του Αποστόλου Βαρνάβα
/

.’Άρθρο τού Τουρκοκύπριου Σευέρ Λεβέντ
Δημοσιεύουμε στή συνέχεια άρδρο τοϋ Τουρκοκύπριου δημοσιογράφου Σενέρ Λεβέντ
γιά τήν τύχη άγνοουμένων Έ ββηνοκυπρίω ν άπό τήν είσβοβή τοϋ Άττίβα στήν Κύπρο τό
1974■Τό όρδρο είναι άποκαβυπτικότατο τών μεθόδων τοϋ Έρντογάν γιά τήν συγκάβυψη
τοϋ έγκβήματος. Ό Σενέρ Λεβέντ έκδίδει τήν έφημερίδα Africa καί άπό τόν Άπρίβιο τοϋ
2002 διατηρεί τακτική στήβη στήν έββηνοκυπριακή έφημερίδα «Ό Ποβίτης». Τό άρδρο,
πού δημοσιεύουμε, ό Σενέρ Λεβέντ τό δημοσίευσε στόν «Ποβίτη« τήν 15.11.2013.
Τ Ι

\

Τ ' ομίζω ότι τά γεγονότα πού δά σάς διηγηδώ σήμερα δέν γράφτηκαν πουθενά

,'/ ·:' ij προηγουμένως. Καί έγώ πρόσφατα τά έμαθα. Καί σάστισα γιατί έμειναν ιψ υφ ά
JL w τόσο καιρό. Μήπως είναι πράγματα γιά νά άποκρύπτονται αύτά; Πέρασαν ΐ γ
χρόνια άπό τό ig g 6. Κ αί μ ό βις σήμερα άποκαβύπτονται μέ τή μαρτυρία ένός αύτόπτη
μάρτυρα. Ά ς τό πω χω ρ ίς νά ποβυβογώ περισσότερο.
Μετά τήν ίδρυση τής έπιτροπής άγνοουμένων εδώ προκβήδηκε, βέει, πανικός καί
άνησυχία στήν Τουρκία. Αποφ άσισαν νά καταστρέφουν τούς ομαδικούς τάφους τοϋ
i g 74■Κ αί έστειβαν γ ι’ αύτό 'μία ειδική ομάδα στό νησί. Γιά νά βρει καί νά καταστρέψει

ιούς τάφους έκείνους.

;

Τό ξέρετε καί έσέϊς δτι τό ig g 6 ήταν μία ποβύ
κρίσιμη χρ ονιά μέ π οββά γεγονότα. Τό
lg g 6 πυροβοβήδηκε ό Σοβω μοϋ στή
Δερύνεια πάνω στόν ιστό τής· σηφμαίας. Τό ig g 6 βιντσαρίστηκε ό
Ισαάκ πάβι στήν ϊδια περιοχή. ?

Τό ig g 6 διεξήχδη ή έπιδρομή ρ ίχτη κ α ν στή δάβασσα. Κ αί άποκαβύψ ει τό μυστικό τού
στόν Άπόστοβο Βαρνάβα. Τό νά πού μά ς τό ψιδυρίζουν στό Άποστόβου Βαρνάβα. 'Όπως
ig g 6 δοβοφονήδηκε ό Κουτ- αύτί μετά άπό τόσα χρόνια. δέν είχα ν δώσει κάποτε τήν
β ο ύ Άνταβί. Ειδικά τά δύο τε- Ά ν όβα αύτά άβηδεύουν, ση­ εύκαψ ία στούς Ά ϊχ ά ν Χικμέτ
βευταϊα γεγονότα είναι στενά μαίνει ότι άδικα ψ άχνουν καί Ά χμ έτ Γ κιουρκάν νά
ουνδεδεμένα μέ τό συμβάν όσοι τούς άναζητοϋν. Δέν άποκαβύψ ουν ποιοι έθα βαν
τή βόμβα στά τεμένη Μπαϊμπορούν νά τούς βρούν.
πού δά διηγηδώ.
Ά ς έρδουμε στήν Ιστορία ρακτάρ κα ί Όμεριγιέ. Δέν
:Ά ρχισε άμέσως δουβειά ή
ομάδα πού ήρδε στό νησί άπό τού Άποστόβου Βαρνάβα. ήταν δησαυρός καί παρόμοια
τήν Τουρκία γιά νά β ρ ει καί "Οβοι νομίζουν ότι έκ εϊ υπάρ­ πράγματα πού άναζητούνταν
νά άφανίσει τούς ομαδικούς χ ε ι δαμμένος ένας δησαυρός στόν Άπόστοβο Βαρνάβα,
τάφους τών Έ ββηνοκυπρίων. στήν αύβή τού μοναστηριού ά ββά ομαδικός τάφος.
Δέν μπορούμε νά ξέρουμε
Πρώτα ά π ’ δ.βα, βάβδηκαν νά καί ότι γ ι’ αύτό σκάφτηκε μέ
ψ ά χνουν άνδρώ πους πού μία έπιδρομή, έτσι δέν είναι; τά βείψ ανα πόσων άγνοουμέγνώριζαν τά μέρη όπου βρε Τεβικά, δέν είναι αύτή ή άβή- νων έχου ν ρ ιχ δ ε ϊ στή δ ά ­
σκονταν οί τάφοι αύτοί. ΤΗταν δεια. Υ π ή ρ χ ε καί έκεϊ, βέει, βασσα κατά τίς έπιχειρήσεις
μία έπιχείρηση πού διεξήχδη ένα ς ομαδικός τάφος. Κ αί αύτές. Τό μόνο πού ξέρουμε
μέ ποββή μυστικότητα. Οί πήγαν καί έκ εϊ μαζί μέ τήν είναι ότι αύτοί δέν δ ά κατα­
ομαδικές σφαγές Έ ββη νοκυ­ ειδική ομάδα πού ήρδε άπό στεί δυνατόν νά βρεδούν
πρίων διενεργήδηκαν ειδικά τήν Τουρκία. Ούσιαστικά, ξανά. Γιά νά τούς δυμόμαστε
μετά τό μεγάβο έγκβημα στά έκεϊνοι πού δάφ τηκαν έκ εϊ αιώνια μπορούμε μόνο νά
χω ρ ιά Μ άραδα, Ά β ό α καί δέν είχα ν δοβοφονηδεϊ έκεϊ. στήσουμε ένα μνημείο τού
Νά
Σανδαβάρη. :Ά ρ χισ α ν δοβο- Τούς σκότωσαν άββού, όμως «άγνώστου δύματος».
φονίες
Έ ββηνοκυπρίω ν τούς μετέφεραν καί τούς έδα- κοιτάμε αύτό τό μνημείο κα­
αίχμαβώ τω ν - παιδιών, ήβι- ψαν έκεϊ, βέει. Κ αβά, ό ϊζουτ- θημερινά καί νά ντρεπόμα­
κιωμένων - χω ρ ίς διακρίσεις, ] Ιού Ά ντα βί; Λ ένε ότι ό στε. Ά φ ού ούτε α'ύτό δά είναι
άπό οργισμένους Τούρκους Κουτβού γνώριζε γιά τήν από­ άρκετό γιά νά συγνωρε\

στρατιώτες
καί
μερικούς φαση πού βή φ δη κε στήν δούμε.
Τουρκοκύπριους. “Οσοι γνώρι­ Τουρκία καί γιά τήν έπιχεί­
ζαν έδειξαν τούς τάφους πού ρηση πού διεξαγόταν. Γ ι’
ήξεραν στήν ειδική ομάδα πού αύτό άρχισε νά άνασκαβίζει
ήρδε άπό τήν Τουρκία. Στήν τήν έπιδρομή στόν^Άψόστοβο
Ά φ άνεια. στήν Άσσια, στό Βαρνάβα. Ά σχοβήδηκε μέ τό
Μπέκιοϊ, στό Τζιάος καί όπου δέμα αύτό στά άρδρα πού
ύπήρχαν. Π ήγαν καί στό έγραψε στήν έφημερίδα. Λ έ­
Βαρώσι πού είναι κβειστό γιά γεται κα ί ότι τόν κάβεσε ή
χρόνια. Στό Βαρώσι ύπήρχαν, στρατιωτική διοίκηση στό έ1ϊΐ7<
βέει, κάποιοι πού δοβοφονή- τεβεϊο καί τόν προειδοποίησε

δηκα ν καί δάφτηκαν μέσα σέ γιά τό δέμα. Δέν έδωσε σημα­
χαβούζες, γιά νά άποφ ευχδεϊ σία στις άπέιβές ό Κ οΐϊτβούϊ~
ό ' κόπος τού σκαψίματος Άββω στε δέν ήταν ά φ ρ ω π ο ς
τάφων.
Καί
στοιβάχτηκε πού τόν φόβιζαν τέτ&ι&τπράλ­
ματα. Έτσι, τΐηραν τήνβ&ήική
χώ μ α άπό πάνω τους.
Έ γινε έκταφή όσων βρί­ άπόφαση γ ι’ αύτρν. Τόν ττυσκονταν σέ ομαδικούς τά­ ροβόβησαν καί τόν σκότωσαν
φους.
Φορτώδηκαν
σέ μπροστά στό σπίτι του. Δέν
Καμιόνια. Μ εταφέρδηκαν καί τού έδωσαν τήν εύκαιρία νά
Τ ε ΰ χ ο ς 520, Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ

-Γιατί

νά γίνονται πόβεμοι, μάνα; Ρωτοϋσε περίβυπη καί
συββογισμένη ή Χαρούβα.
- Ό πόβεμος τά παιδιά τά βυπάται;
Ξαναρωτοϋσε αναστατωμένη ή Φιβοδέη.
Κ ι ό πατέρας πότε Βά γυρίσει; Μήν
έπαΒε τίποτε;
ΎΗταν Δευτερογιούνης2. ΤΗταν ένα
πυρωμένο καί μέ αίμα ποβύ βαμμένο
έκεϊνο τό καβοκαίρι τοϋ 1Q74Ή μά να Βά προτιμούσε νά τούς
μιβ ά γιά τά βουβούδια, γιά τόν ήβιο,
τή Βάβασσα, γιά δβα τά ήμερα πράγ­
ματα τοϋ κόσμου, όπως αύτά πού μέ
τόση γβύκα καί χαρά, άντάμα όβη ή
οικογένεια, έζησαν τό προηγούμενο
κα βοκαίρι στή Γ ιαβούσα 3 κα ί στήν
Άκτή Α χα ιώ ν4.
Μέ σπαραγμένη καρδιά, μέ φρυγ­
μένα χ ε ίβ η ή κ. Έ βένη έκρυβε τό
δάκρυ, έπνιγε τόν πόνο, κατάπινε τόν
β υγμό... "Ομως δέν τά κατάφερνε
πάντα... Τήν πρόδιδαν, άββωστε, οί
μαύροι κύκβοι κάτω άπό τά πονεμένα μεγάβα πρασινογάβαζα μάτια
της κα ί ή σ υνεχής άπουσία τοϋ Σω­
τήρη, τοϋ άντρα της.
"Οχτρός, ό Τούρκος πορθητής,
άπ τίς άφύβακτές τίς πόρτες μπήκε.
Φόρεσε τοϋ ειρηνευτή τό ένδυμα
κι έκρυψε άπό κάτω φωτιά,
φωτιά κ α ί σύνεργα ξοβοθρεμοϋ».
^ Ό Σωτήρης, ό βεβέντης, ό καταξιω­

μένος καθηγητής τών Μαθηματικών,
σάν κηρύχτηκε γενική έπιστράτευση
γιά τή σωτηρία τής Κύπρου μα ς άπό τίς
ορδές τοϋ Άττίβα, έτρεξε νά ύπερασπιστεϊ τά άγια χώματα τής πατρίδας. Τόν
έστειβαν πρός τόν άγιο Χρυσόστομο, τό
μοναστήρι στόν Κουτσοβέντη5. Κ α β ά
κ α β ά ούτε στρατιωτικά ρ ο ϋ χ α δέν
εΐχα ν νά τοϋ δώσουν. Πήγε μέ τό
γκρίζο παντεβόνι καί τό γαβάζιο που­
κάμισο. Πήγε μέ ψ υ χή !
Πήγε, ά β β ά δέν γύρισε ό Σωτήρης.
Κάποιοι, βιγοστοί, πού γύρισαν, είπαν
- δέν τό ’παν στή γυναίκα του - πώς τόν
είδαν πβηγωμένο νά βογγάει στήν
άκρη τοϋ δρόμου, άβοήθητο, ϋστερα
άπό έναν άνεβέητο φρικτό βομβαρδι­
σμό... Τίποτε άββο...
"Οταν μέ τό κύβημα τοϋ άνέβπιδου
κ α ψ οϋ μπήκε- στό βεξιβ ό γιο τών Κ υ ­
πρίων ό καινούριος όρος «άγνοούμενος», τόν πήρε καί ό Σωτήρης. Μιά
αίμάσσουσα έτικέτα. ’Έγινε άγνώριστη
ή γνωστή βεβεντοκόρη τοϋ χω ρ ιού ή
Έ βένη. ’Έτρεχε παντού μέ μιά φωτο­
γραφία του. Τά μεγάβα πονεμένα πρασινογάβαζα μάτια έπίμονα ρω τούσαν:
«Μή μάθατε γιά τόν άντρα μ ο υ ;
Αγνοείται άπό τήν πρώτη είσβοβή.
Μπορείτε νά διανοηθεΐτε σοβαρά τό
περιεχόμενο αύτοϋ τοϋ κατά τά ά ββα
άθώου ρήματος»;
Σάν δέν τήν έββεπαν τά παιδιά της,
γονάτιζε μπροστά στόν ’Ε σταυρωμένο
καί στήν Π αναγιά τήν Π αραμυθία κι

έσκουζε σάν πβηγωμένη βαφίνα. «Τόν Σταυρό Σου, Χριστέ,
προσκυνώ. Μεσίτριά μου Π α­
ναγία, παραμύδησέ μας...
Πάει ό Σωτήρης μου, τό φως
τών άμμαδκιών μου. Πιό ποβύ
βυπήσου τούς κατακαημένους
γονείς του. "Εναν τόν έχουν». '
Κ άποια μέρα πήραν κακά
μαντάτα γιά τήν κυρία Θεονίτσα...
Ή κυρία Θ εονίτσα!
Ή χή ρ α άπό τά τριάντα της,
ή βεβεντογυναίκα, ή βιόντισσα
στήν καρτερία καί στήν άμάχη
μέ τόν πόνο κα ί τή δβίψ η, ή
δυμόσοφη...
Τήν αγάπησαν άπό καρδιάς,
γιατί τό προηγούμενο καβοκαίρι τούς είχε προσφέρει όβόκαρδη φιβοξενία στό σπίτι της,
στήν όμορφη Γιαβούσα, καί
στιγμές μοναδικές έβίωσαν
μαζί της πασίχαρα όβη ή οικο­
γένεια στήν Άκτή Αχαιών.
Τώρα, πβηγωμένη άπό δβμο,
βρισκόταν κατάκοιτη d ένα
άντίσκηνο στόν προσφυγικό
συνοικισμό στό Κ οβόσσι τής
Λεμεσού.
Ή Έ βένη πήρε άμέσως τά
παιδιά της κι έτρεξαν νά τή
δοϋν.
Ά νασηκώ δηκε μέ δυσκοβία
καί μέ όση δύναμη είχε είπε μέ
τό χαρακτηριστικό της ύφος:
«Καβώς τά μά δκια μου τά
δκυό
τζαί πού πεδύμουν νά τά δώ
στές στράτες πού περπάτουν».
Πού μέ άνακαβύψετε, χα ρώ
σ α ς;
- Σ άγαποϋμε σάν μάνα μας,
κυρία Θεονίτσα, καί τά παιδιά
σάν γιαγιά τους. Ε ίσαι καβύτερα;
- Έ σεϊς νά εϊσαστιν καβά,
παιδκιά μου. Έ μέναν άφήστε
Τ ε ύ χ ο ς 520,

με, τήν κοτζιάκαρην6. Θυμάστε τί
βα βούσ α μ εν τό περσινόν κα β οτζαίριν; ’Ά ν κάμουν κατά κάτω...
Τά μάτια της τά μεβισσιά γέμι­
σαν δάκρυα...
- Ά βυσσος ή κατζία τού κό­
σμου, όταν β είπ ει ό φόος τού
Θεού.
Σιώπησε γιά β ίγ ο κι ύστερα
άνασηκώδηκε καί πάβι κα ί μέ
δύναμη ψυχής, πού δέν τής άπέβιπε, είπε:
- ’Όμως ή Α χα ιώ ν Άκτή είναι
τζειαμαί7 στόν τόπον της. Έ ν
μπορούν νά τήν σηκώσουν, ούτε
νά ξηντιβίσουν8 τή δάβασσά
μας. Τό ϊδιο τζαί τό δίτζον9. Μά
κάποιος βείπει. Πού είναι ό κ.
Σωτήρης;
Τά παιδιά έσκυψαν τό κεφάβι.
Ή Έ βένη μέ δάκρυ καυτό, πού
κύβησε στό ώχρό πρόσωπό της,
είπ ε:
- Τόν περιμένουμε νά γυρίσει.
- Έ ν νά γυρίσει. Μέ μαραζώ­
νετε. Φαντάσου ό Τούρκος στήν
Α χα ιώ ν Ακτήν... Γίνεται; Ποιοι
τόν άππώσαν10; Έ σιει Θεόν πού
πάνω. ~Ηταν μιά χα ρ ά πού έχάδηκεν πρός ώρας. Ζηώ, πεδάνω,
νά δυμάστε. Έ ν νά τό δείτε.
Άβυσσος ή άγάπη τού Θεοϋ. Ή
χ α ρ ά έν νά ξανάρτει.
«Τό νερό ν τζυβά τζ ό άμμος πομένει11».
Εϊμαστιν ό άμμος.
Κούβα Παρασκευά, Κύπρος
1 . τζυβώ: κυβώ
2. Δευτερογιούνης: Ίούβιος

3· Γιαβούσα (Αϊγιαβοϋσα): Τουρκοκατεχόμενη σήμερα κωμόποβη στή χερσόνησο
Καρπασίας.
4 · ’Α χαιών Ά κ τή : ’Όμορφη παραβία στά βό­
ρεια τής Γιαβούσας. Έκεϊ, πίστευαν, δτι
άποβιβάστηκαν οί Αχαιοί στήν Κύπρο.
g . Κουτσοβέυτης: βουνό τής Κύπρου
6. ή κοτζιάκαρη: ή γριά
γ-, τζειαμαί: έκεϊ χάμω. έκεϊ
8. ξηντιβιώ: έξαντβώ
g. τό δίτζιον: τό δίκαιου
ίο. άππώυω: σπρώχνω, παροτρύνω
ιι. πομέυει: απομένει, μένει

J im

' Ο

Μ

μ

ο

ς χ

ν

ρ

ο

χ

ρ

ό

τ η

β

ι , ό

χ

ψ

Μ

· · ·

την ΕΛΛΑΔΑ!
Κ αίο ι

έβω νά σάς διηγηθώ περιβηπτικά τί έζησα καί κυρίως τί ένιω σα !!
Μ όβις έφτασα στό Βρετανικό Μουσείο, κινήθηκα στήν αίθουσα μέ τήν Κα­
ρυάτιδα καί έναν στύβο άπό τό Έρέχθειο. Ή Καρυάτιδα βρίσκεται όβομόναχη
καί κρυμμένη σέ μία μικρή αίθουσα, δίχω ς φυσικό φως, θ β ιμ μ ένη !
Π οιός είπε πώς τά μάρμαρα δέν έχουν ψ υχή... άφοΰ άπό ψυχή δημιουργήθηκαν. ’Ένιωσα τή μοναξιά της καί ένιωσα τήν άνάγκη νά τήν άγγίξω γιά νά
τής δώσω πνοή άπό τήν πνοή μου καί ψυχή άπό τήν ψυχή μου. Τό κορμί της
ήταν ζεστό καί άντί νά τής δώσω έγώ, μοϋ έδωσε αύτή δύναμη καί ένιωσα δτι
άκουμπάω Έ ββάδα... μοϋ ήρθε ή έπιθυμία νά τήν πάρω άγκαβιά καί νά τήν
φέρω πίσω στό σπίτι της, μά αύτό ήταν άδύνατο! Δέν θά ξεχάσω ποτέ-ποτέ τή
ζέστη τής καρδιάς της! Δάκρυσα όταν έφευγα καί πόνεσα καί πείσμωσα,
.
Κατευθύνθηκα στήν αίθουσα μέ τά γβυπτά του Παρθενώνα.
* 'IC tJ s p f* . ν
Τί ύπέροχα πράγματα, τί κάββος, τί δέος, πόσο
> t?aσXΧi υ

h^
ύπερήφανη ένιωσα. Π ροχώρησα
TQ
μπροστά κα ί βρέθηκα

αυ

στά άετώματα. Ό κόσμος ήταν
ύπερβοβικά π οβύς καί στήν
αίθουσα έπικρατοΰσε όχβα γώ ­
για, κόσμος άπό όβη τήν οικου­
μένη. 'Ό βοι θαύμαζαν μέ δέος
τήν άπαράμιββη βιτή καί απέ­
ριττη ομορφιά πού έκπέμπουν.
“Οβοι θαύμαζαν μέ δέος αύτό
πού προανέφερα... τή ζωντάνια
πού έχουν, τή ζέστη καί τήν
Ψυχή.
Στήν τσάντα μου είχα τήν
Έ ββηνική Σημαία. Μέ έπιασε
βύ σ σ α κα θώ ς άντίκρισα κομ­
μάτι τής πατρίδας μου, τό όποιο
είναι κβεμμένο καί παρατη­
μένο !
Ακριβώ ς μπροστά μου ύπήρχε
ένας Κινέζος. Τοϋ χτύπησα τήν
πβάτη καί του ζήτησα, αν μπο­
ρούσε, νά μέ βγάβει μία φωτο­
γραφία.
Ό άνθρω πος δέν ήξερε δτι
ήμουν Έ ββηνίδα. Κάπως δυσα­

νασχέτησε, ά β β ά μέ εύγένεια δέχτηκε.
Τοϋ είπα νά περιμένει μισό βεπτό καί έβγαβα άπό τήν
τσάντα μου τή σημαία. Τή σήκωσα ψηβά καί ένιωσα δτι
σηκώνω δβον τόν Π αρθενώ να!!
Α ύτός στιγμιαία σάστισε, ά β β ά εύθύς ή ματιά του
έβαμψε, ό κόσμος σιώπησε - δέν άκουγόταν ψίθυρος - καί
μοϋ έκαναν χώ ρ ο γιά νά φ ανεϊ ή Έ ββάδα. Οί φ ύβακες
είχαν σηκωθεί όρθιοι καί είχαν μαρμαρώσει καί τά... Μάρ­
μαρα ζω ντάνεψ αν!!!
Ό Κινέζος μέ τράβηξε αρκετές φωτογραφίες καί μάβιστα
μοϋ τό ζήτησε ό Ιδιος μέ ζήβο καί χαρά. Δυστυχώς μόνο
αύτή καί μία άκόμα (τήν όποια θά άνεβάσω νά τή δείτε καί
ή οποία δείχνει μία κυρία πώς κοιτά καί τί έκφραση έχει
πάρει) είναι άξιες γιά νά φανούν. Ό β ε ς οί ά ββες είναι τρεμάμενες, φαίνεται πώς ό Κινέζος έτρεμε άπό κρίση ποβιτισμοϋ κι α ύτός!
'Όταν τεβειώσαμε, φίβησα τή σημαία μας, τήν έθαβα στό
στήθος μου, τοϋ είπα ένα μεγάβο εύχαριστώ κι έκεϊνος...
ΥΠ ΟΚΛΙΘΗ ΚΕ!!! ’Ο χι σέ μένα... στήν Ε Λ Λ Α Δ Α !
Ό κόσμος χειροκρότησε, ό χ ι έμένα... τήν ΕΛΛΑΔΑ !
Κ α ί οι φ ύβακες είχα ν κατεβάσει τό κεφ άβι πρός τό πά­
τωμα, ό χ ι σέ μένα... στήν Ε Λ Λ Α Δ Α !
Ε φ υ γ α μέ μάτια γεμάτα δάκρυα Υπερηφάνειας, Τιμής,
ά ββά κ α ί ...
Αύτά έζησα καί ένιωσα μέ β ίγ α βάγια. Ε ίναι στιγμές πού
μένουν γιά πάντα στήν ψυχή καί στό μυαβό καί πρέπει νά
έξιστοροϋνται γιά νά

Τ ε ύ χ ο ς $ 20 , Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 014

Κ ακός Ο ι ω ν ό ς ;
Ή είδηση (2γ Ιανουάριου 2014) άπό
τόν ίστότοπο: w w w .n ew sb ea si.g r :
«Κοράκι έπιτέθηκε στό περιστέρι τοϋ Πάπα».
«’Έκπβηκτοι έμειναν χ ιβ ιά δ ες πιστοί στό Βατικανό.
'Έ να άπίστευτο περιστατικό συνέβη μπροστά στά
μάτια χ ιβ ιά δ ω ν πιστών στήν πβατεία τοϋ Ά γιου Πέ­
τρου στό Βατικανό τήν Κυριακή.
Μέ άφορμή τά αιματηρά έπεισόδια στήν Ούκρανία,
ό Π άπας έκανε έκκβηση γιά ειρήνη καί άπεβευθέρωσε συμβοβικά δύο περιστέρια.
Τότε ένα κοράκι καί ένας γβάρος έμφανίστηκαν άπό τό πουδενά κα ί όρμησαν πάνω στά δύο
β ευ κ ά περιστέρια, μέ τούς άφωνους δεατές νά παρακοβουδοϋν τή μ ά χη έπιβίωσης στόν ά έρα !
Τό ένα περιστέρι κατάφερε νά ξεφύγει άμέσως άπό τόν γβάρο, χά νο ντα ς μόνο β ίγ α φτερά,
ά β β ά τό κοράκι τσιμπούσε έπανειβημμένα τό δικό του δύμα.
Σύμφωνα μέ τό ρεπορτάζ, τεβικά καί τό δεύτερο περιστέρι γβίτωσε, ά β β ά κατέβηξε στόν κοντι­
νότερο κτηνίατρο γιά τίς πρώτες βοήθειες».
Τό περιστατικό έκανε τό γύρο τού κόσμου. Ό Πάπας, μιβώ ντας γιά τά συμβαίνοντα στήν Ο ύκρα­
νία άπό τό μεγάβο παράθυρο ψηβά άπέναντι άπό τήν πβατεία τού άγιου Πέτρου, στό πβήδος πού
ήταν έκ εϊ συγκεντρωμένο, είχε δίπβα του δεξιά κι άριστερά ένα άγόρι κι ένα κορίτσι. Τά δυό παι­
διά στό τέβος τής όμιβία ς τοϋ Π άπα άφησαν, κατ’ έντοβή του, συμβοβικά έβεύδερα δύο β ευ κ ά
περιστέρια. Ά β β ά συνέβη αύτό πού μετέδωσε ό άνωτέρω ίστότοπος. Ά β β ο ι ίστότοποι σχοβίασαν
τό περιστατικό δτι «τά περιστέρια πρόδωσαν τίς προθέσεις τοϋ Βατικανού»!
Έ μεϊς δέν μπορούμε νά κάνουμε καμιά ύπόδεση. Ε ΐνα ι όμως γνωστό δτι τό κράτος τοϋ Βατικα­
νού ά σκεϊ ποβιτική μέσω τοϋ διπβωματικοϋ σώματος πού διαδέτει. Οί νούντσιοί του — διπβωματικοί άντιπρόσωποι τοϋ Π άπα στά κράτη μέ τά όποια διατηρεί έπίσημες διπβωματικές σχέσεις —
δ ά είναι άσφ αβώ ς άναμεμιγμένοι στό δβο πρόββημα τής Ούκρανίας, δεδομένου δτι ή δυτική
Ο ύκρανία κατοικεΐται κατά τό πβεϊστον άπό Ούνίτες. Έ ξάββου οί άσκοϋντες διπβωματία χρ η σ ι­
μοποιούν ώ ς γνωστόν διπβή γβώσσα. Μ ιβοϋν γιά ειρήνη, εύχονται ειρήνη, ώστόσο δέν άποκβείεται νά σχεδιάζουν ταυτόχρονα πόβεμο. Ό β ο ι δέ γνωρίζουν τήν άνάμειξη τοϋ Βατικανού στόν
πριν άπό β ίγ α χρ ό νια πόβεμο κατά τής Γιουγκοσβαβίας, δταν ή Τράπεζα τοϋ Βατικανού χρ η μ α ­
τοδοτούσε τούς μ,ουσουβμάνους, πού τεβικά πέτυχαν τούς σκοπούς τους στήν Κροατία καί τό Κοσ­
συφοπέδιο. Ή δέ περίπτωση τοϋ καρδινάβιου τής Κροατίας Ά βοΐσιου Στέπινατς, τοϋ γνωστού στόν
’Ορθόδοξο κόσμο ώς άρχιεπισκόπου τής Γενοκτονίας άνω τών γοο.οοο Ορθοδόξων Σέρβων, είναι
κβασσική τών προθέσεων τοϋ Βατικανού. Διότι τόν γενοκτόνο καρδινάβιο. πού έπρεπε νά καΒήσει
στό έδώβιο τοϋ δικαστηρίου τής Νυρεμβέργης, ό π ά π α ς’Ι ω άννης Π αΰβος Β τόν όσιοποίησε, άυακηρύσσοντάς τον «μακάριο» τό ι g g 8 ! Ο δέ πάπας Βενέδικτος Στ προσευχήθηκε τόν ’Ι ούνιο τοϋ 2011
στή σαρκοφάγο τοϋ Στέπινατς, δηβώ νοντας ότι ό «μακάριος» Στέπινατς ύπήρξε ύποδειγματική...
μορφή άνθρωπισμοϋ κα ί πρέπει ϋ άποτεβέσει πηγή έμπνεύσεως γιά δ β ο υ ς !...
Μ ήπως βοιπ όν τό κοράκι κα ί ό γβάρος πού άναπάντεχα όρμησαν στά περιστέρια τής
ειρήνης τοϋ Π άπα συμβόβιζαν κάτι διαφορετικό άπό τήν ειρ ή νη ;

Ή σύνταξη

284

Τ ε ΰ χ ο ς 5 20 · ΙΟ Υ Ν ΙΟ Σ -ΙΟ Υ Λ ΙΟ Σ 20 14

Ό διαδικτυακάς
ίστότοπος
«aktines. blogspot.gr»
μετέδωσε
πρό­
σφατα μέ φωτο­
γραφ ίες τίς δύο
Κατα-ττατοϋνται
ά σ ύ σ το λ α

συμπροσευχές πού
έγιναν μέ συμμε-

τοΧΠ Ορδοδόξων
κα ί αιρετικών, μοβονότι οί Ιεροί Κ ανόνες τών Ά γιω ν
Ό ρδοδόξων Συνόδων τό άπαγορεύουν
αύτό σαφέστατα.
Ή πρώτη συμπροσευχή έγινε στις
Β ρ υ ξέβ β ες στις 6 Φ εβρουάριου 2014
μέ τή συμμετοχή τοϋ Μητροποβίτη
Β εβγίου κ. Άδηναγόρα καί Παπικών,
Προτεσταντών κα ί Ά γγβικα νώ ν «κβηρικών», γιά νά διαμαρτυρηδοϋν γιά τή
νομιμοποίηση τής εύδανασίας χ ω ρ ίς
ήβικιακά όρια άπό τήν κυβέρνηση τοϋ
Βεβγίου. Ό σκοπός όμως δέν αγιάζει τά
μέσα.
οί Upoi κανόνϊ*

Ή δεύτερη συμπροσευχή έγινε μέ
τήν τέβεση έσπερινοϋ στόν παπικό ναό
τοϋ αγίου Ν ικοβάου τής πόβεως
B o u rse τοϋ Β εβγίου, στις 14 Φ ε­
βρουάριου 2014 γιά τήν επέτειο τών go
χρ όνω ν άπό τή συνάντηση τοϋ Οικου­
μενικού Π ατριάρχη Ά δηναγόρα καί
τοϋ Πάπα Π αύβου Σ Τ ' ατά Ίεροσόβ υ μ α στις g Ιανουάριου 1964· Στόν
Εσπερινό έβαβαν μέρος ό Μητροποβίτης Β εβγίου κ. Άδηναγόρας, ό παπι­
κ ό ς Αρχιεπίσκοπος Β εβγίου Luc Van
Loog καί ά ββοι Ό ρδόδοξοι καί μή.
ΤΗταν βοιπόν τόσο σπουδαία έκείνη
ή συνάντηση ώστε, γιά νά δυμόμαστε
τόν άμφιβεγόμενο Πατριάρχη Ά δηνα ­
γόρα, νά μή δίνουμε οϋτε κάν σημα­
σία στούς Ιερούς Κ ανόνες; Οί
Κανόνες όμως ορίζουν σοβαρές ποινές
γιά τούς παραβάτες τους. Δέν ύποβογίζουμε τέβος πάντων καί τόν σκανδαβισμό τόσου όρδόδοξου βαοϋ;

*c*

10i|

«■*_.

J4

Τόν
Ια ν ο υ ά ρ ιο
τοϋ 2008 ό Τζόνι
Μ π έντζα μ ιν
ήταν
μ ό β ις
26
έτών,
ό τα ν δ ια γνώ σ τη κε
β έ σ χιζο σ υ ν α ισ δ η μ α τικ ή δια τα ρ α χή .
Ο καλός Σαμαρείτης, Ε ίχ ε μ ό β ις 6 γ ε ΐ
άπ ό
νο σ ο κομ είο
"Ο ταν ή άγάττη
τοϋ Λ ο νδ ίν ο υ , όπ ου
τ ω ν ττολλώ ν δέν έχει
ε ίχ ε ν ο σ η β ευ τεΐγ ιά
«κόμη ψ υγεΐ.
έν α μ ή ν α μ ετά τή
οιαγνωση
τον, κκα
διά γνω σ ή του,
αί

το μεββον του διαγραφόταν ζοφερό. Αποφά­
σισε να βάβει τέβος στή ζωή του καί ετοιμαζό­
ταν να πηδησει άπό τή γέφυρα Γουότερβου τοϋ
Λονδίνου. Εκείνη τήν ώρα τόν πβησίασε δια­
κριτικά ενας αββος νέος. πού έτυχε νά περνά
απο τη γέφυρα.
μ
” Ηταν μια ποβύ κρύα ήμέρα, μία ήμέρα μέ
ποβυ δυνατό άέρα. καί ό Τζόνι φορούσε ένα
κοντομάνικο μπβουζάκι καί καθόταν στήν
ω ψ η τ η ς γέφυρας καί ήταν φανερό γιατί βρι­

Έ κ π β η ξη καί θα υ­
μασμό προκάβεσε ή
γνωστοποίηση μέσω
τοϋ διαδικτύου ότι
ένα ς Νιγηριανός, ό
S a m C h e k w a s, πού
σπούδασε 'Οδοντια­
τρική στό Πανεπιστή­
Ε λ λ η ν ικ ό
μιο
Θ εσσαβονίκης
βιβλιοττωλεϊο
καί εΐναι β ά τρμς τής
σ τ ή Ν έα Ύ όρκη
έβ β η ν ικ ή ς γραμμα­
τείας. άνοιξε τό πρώτο (!) έββηνικό βιββιοπωβεϊο στή Νέα Ύ όρκη. μέ στόχο να
διαφυβάξει τήν έββηνική γβώσσα καί νά
μυήσει άαύτή κα ί τή β ογοτεχνία της καί
τούς Α μ ερ ικ α ν ο ύ ς!
Στενοχωρεϊται. όπως βέει, πού ή νεοβ α ία τών ομογενών δέν ξέρει π οββά γιά
τήν έββηνική γβώσσα καί τά β ιβ β ία ! Πι­
στεύει ότι ή σύγχρονη Έ β βάδα έχει περισ­
σότερα νά προσφέρει άπό τήν προώθηση

W

Τ εύχος

σκόταν εκεν. θυμάται ό διασώοτης του
*Πήγα από πίσω του, τόν πβησίασα προσε­
κτικά καί τοϋ είπα: “Γειά σου φίβε. μπο­
ρείς να μοϋ πεις γιατί κάθεσαι στή
Υήφυρα:’’. Εκείνος μοϋ άπάντησε ότι θά
εβαζε τεβος στή ζωή του έκείνη τήν ήμέρα.
Ανοιξα συζήτηση μαζί του, προσπαθώντας
να τον ηρεμήσω βέγοντάς του “μπορείς νά
10 , α ασείς' μπορείς νά γίνεις καβύτερα . Μετα τον πηρα νά πιούμε καφέ··.
Αργότερα ήβδε ή αστυνομία νά βοηθή­
σει τον Μπέντζαμιν. καί ό διασώστιις άναχωρησε διακριτικά, όπως είχε έβθει
Πέρασαν χρόνια άπό τότε. καί ό Μπέντζαμιν κατόρθωσε νά άντιμετωπίσει τήν άσθένεια του καί νά ένταχθεϊ στήν κοινωνία,
εματος ευγνωμοσύνη άναζήτησε μέσω
του διαδικτύου τό σωτήρα του, χωρίς κάν
να γνωρίζει το ονομά του. Τεβικά τόν
Φμκε. Ήταν ό 3 ι έτώνΝ. Λέιμπουρν, καί
τωρα ετοιμάζονται νά γυρίσουν σχετικό
ντοκυμαντερ γιά νά βοηθφοϋν κι άββοι
άνθρωποι.

τής φέτας, της έβια ς καί των ύπέροχω ν καρα­
β ιώ ν της■
, ,
ΛΟπως άκοϋμε στή συνέντευξή του (https:/ /
w w w .youtube.com / watch?v=qm j2iRVLvTc),
ό άββοτε άββοδαπός Νιγηριανός φοιτητής άποδεικνύεται περισσότερο Έ β β η ν α ς άπό ποββούς
"Ε ββηνες κα ί προσπαθεί χ ρ ό ν ια γιά τήν προ­
ώθηση τής έββμνικής γβώσσας μέ κάθε δυνατό
τρόπο. 'Έ χει προσφέρει μ α θ ή μ α τα έ β β η υ ικ η ς
γβώ σσας δωρεάν, ένώ προσπσ 3 ε ϊ νά πείσει
τούς Έ β β η ν ε ς νά διδάξουν στά παιδιά τους τή
γβώσσα άπό τήν όποια ό β ες οί ύπόβοιπες δα­
νείστηκαν βέξεις.
t
Ό S a m C h ek w a s ζεϊ στή Νέα Υόρκη μαζι με
τή γυναίκα του κα ί τά τρία παιδιά του, έπισκέπτεται τήν Έ β β ά δα δύο φορές τό χ ρ ό νο κα ί πι­
στεύει ότι θά «χτυπήσεν ξανά μέ κάποιο νέο
έββηνικό «δυνατό» έγχείρημα.
Στή φίβη πού τοϋ έστειβε εύχαριστήριο μή­
νυμα γιά τό εγχείρημά του άπάντησε: ^
«Ή Ε β β ά δα παραμένει τό φως του κόσμου». □

Ά π ό τό άρθρο τοΰ
δημοσιογράφου Δη­
μοσθένη Δαββέτα μέ
τίτβο: Ή «συντηρη­
τική» έπανάσταση,
πού δημοσιεύδηκε
στήν
έφημερίδα
«Έβεύδερος
Τύπος»
Ή « σ υ ν τ η ρ η τ ικ ή »
τής
20.2.2014
αντι­
Ιττανάσταση
γράφουμε :
Ή Λουίζα, τεσσάρων χρόνω ν, είπε ένα
βράδυ στόν μπαμπά της: 'Όταν δ ά μεγαβώσω
δ ά μπορώ νά γίνω άγόρι. Κ ι αύτός άπάντησε:
μά, δέν είναι δυνατόν, άφοϋ είσαι κορίτσι γιά
νά πάρει τήν άπάντηση: μά, μ ά ς τό ’πε ή δα­
σκάβα.
Τό περιστατικό αύτό πού κυ κβο φ ο ρεΐ στή
Γαββία, είναι ένδεικτικό τής πρόσφατης έντα­
σης πού έπικρατεϊ στή χώ ρ α ύπό τήν διακυ­
βέρνηση τών «προοδευτικών» σοσιαβιστών.
Ό σο κι άν προσπαθεί νά διασκεδάσει τίς έντυ­
π ό σεις ό άρμόδιος Υ π ο υ ρ γ ό ς παιδείας, τό
κβίμα είναι δυναμιτισμένο άπό τή «θεωρία τών
φύβων», πού δέβ ει νά έπ ιβ βη δεϊ στήν έκπαίδευση άπό ποβύ μικρή ήβικία. Σύμφωνα μέ
αύτή τήν θεωρία ή σεξουαβική ταυτότητα
(άγόρι κα ί κορίτσι) μ πορεί νά έπιβεγέΐ. Ε ν ά ν ­
τια β ο ιπ ό ν σέ κά δε παραδοσιακό, φυσικό,
ήδικό, κοινωνικό κ α ί διανοητικό ντετερμινι­
σμό καί στό πβαίσιο μιας άκρως «ίσοκρατικής»
ίδεοβογίας, τά φ ύβα δέν είναι έκ φύσεως
ά β β ά έ ξ έπιβογής.
Σ υνεπώ ς ή σχέση πατέρα-μητέρας-παιδιού
ά ββάζει κα ί στή δέση τής φυσικής ιδιαιτερό­
τητας μπαίνει ή θεσμική. Ή παραδοσιακή μη­
τρότητα ή πατρότητα δίνει τή δέση της σέ
κάποιο θεσμικό μηχανισμό ή τρίτο ούδέτερο
πρόσωπο, άντικαθιστώντας τή μοναδική φυ­
σική ιδιαιτερότητα. Κ ι άν βέβαια κάτι τέτοιο

συμβεϊ στή ζωή γιατί κάποιος δέβ ει νά υιοθετήσει
ή νά ά β β ά ξει φύβο, αύτό ισχύει κα νονικά σάν
προσωπική έπιβογή. "Ομως τό νά γίνεται αύτό σάν
άγωγή έπιστημών στά σχοβεϊα, τότε αύτό άποτεβεϊ
σοβαρό πρόββημα γιατί ά π ειβ έϊ τήν έννοια τής
φ υσικής οικογένειας. Άντιδρώ ντας σέ αύτή τήν
«προοδευτική» βία οί μισοί σχεδόν ή καί περισσό­
τεροι Γ ά β β οι ποβίτες κατεβαίνουν στούς δρόμους
έδώ καί μ ήνες καί διαδηβώνουν, άψηφώντας τίς
προοδευτικές κατηγορίες πού δ έβ ο υ ν νά είναι
άνάμεσά τους θρησκευόμενοι κ α ί άκροδεξιοί.
Ά νά μεσά τους ύπά ρχει ένα μ εγά β ο πβήθος,
άνοργάνωτο ποβιτικά, πού στηρίζει τίς ά ρχές τής
οικογένειας. Πρόκειται γιά μία έπανάσταση τών
«συντηρητικών»... Ή «συντηρητική» αύτή έπανά­
σταση έχει ποβύ δρόμο άκόμη νά διανύσει μπρο­
στά της. Κ α ί τό παρήγορο είναι ότι μεγάβη
πβειοψηφία τών νέων τήν άκοβουδεϋ.
Ε ίνα ι έπαινετή καί έβπιδοφ όρα ή άντίδράση
τών Γ ά β β ω ν νά σώσουν τίς δεμ εβια κές άξιες τής
ζωής τους καί άξια μίμησης άπό τούς ποβίτες τών
ά β β ω ν εύρω παϊκώ ν κρατών. Ή θεω ρία τών
φ ύβω ν έχει μ οβ ύνει σέ μεγάβο βαθμό τή σκέψη
τών δυτικών κοινωνιώ ν κα ί τό χειρότερο είναι ή
προσπάθεια έπ ιβοβής της στήν έκπαίδευση καί
μάβιστα άπό τό νηπιαγωγείο (ββέπε σχετικά
άρθρα: «ΉΔράση μας», Μ άρτιος 2013 κα ί Μ άιος
2014).
Ή παραδοσιακή οικογένεια βά β β ετα ι κα ί συ­
νεχώ ς ύποβαθμίζεται, ένώ π α ρ ά β β η β α νομιμο­
ποιούνται άφ ύσικες μορφ ές «οικογένειας», όπως
τά σύμφωνα συμβίωσης, οί όμοφυβοφιβικές οικο­
γένειες καί οί κατ έπιβογήν μονογονεϊκές οικογέ­
νειες.
Ή σύγχρονη Γ α β β ία είνα ι ένα β α ϊκ ό κράτος,
πού θεώρησε προοδευτικότητα τό διαζύγιο άπό τή
χριστιανική της παράδοση καί έξοβέβισε ό,τι θρη­
σκευτικό άπό τήν έκπαίδευσή της, κα ί τώρα πβηρώ νει τό τίμημα τής έπιβογής της.

Κάθε μήνα
στό site του Περιοδικού θά δημοσιεύεται
ένα θέμα πρός φωτογράφηση.

Οί καλύτερες φωτογραφίες
πού θά λαμβάνουμε θά άξιοποιοϋνται
γιά τήν εικονογράφηση τοΰ Περιοδικού.
’Ά ν θέλεις καί οί δικές σου φωτογραφίες
νά διακοσμήσουν τή «Δράση μας»,
μπές στό www.drasimas.gr γιά πληροφορίες.

«Ή Δράση μας» στό Διαδίκτυο!
Στή διεύθυνση:

www.drasimas.gr
Παλιότερα τεύχη, αφιερώματα,
επιλεγμένα άρθρα,
ανακοινώσεις
καί πολλά ενδιαφέροντα...

Τ ε ύ χ ο ς 520. Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ Ι Ο Υ Λ Ι Ο Σ 2 0 14

287

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful