You are on page 1of 73

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ 
415 π.Χ. 
  
ΠΡΟΣΩΠΑ του ΕΡΓΟΥ 
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
ΟΡΕΣΤΗΣ 
ΠΥΛΑΔΗΣ 
ΧΟΡΟΣ 
ΒΟΥΚΟΛΟΣ 
ΘΟΑΣ 
ΑΓΓΕΛΟΣ 
ΑΘΗΝΑ 

  
ΥΠΟΘΕΣΗ του ΕΡΓΟΥ 
Η  Ιφιγένεια,  που  όλοι  τη  θεωρούσαν  θυσιασμένη  στην  Αυλίδα,  είχε 
μεταφερθεί με ένα σύννεφο από την Άρτεμη στο ναό της στην Ταυρίδα, όπου 
είχε γίνει ιέρεια της θεάς. Εκεί μετά από χρησμό του Απόλλωνα, φτάνουν ο 
αδελφός  της  Ορέστης  και  ο  φίλος  του  Πυλάδης,  για  να  πάρουν  το  άγαλμα 
της  θεάς  και  να  το  μεταφέρουν  στην  Αθήνα.  Όμως  συλλαμβάνονται  και 
σύμφωνα  με  τους  νόμους  που  ίσχυαν  σε  αυτή  τη  χώρα  έπρεπε  να 
θυσιαστούν  στο  ναό  της  Άρτεμης.  Εκεί  γίνεται  η  συνάντηση  των  δυο 
αδελφών,  που  δεν  γνώριζαν  ο  ένας  την  άλλη,  και  αποφασίζουν  με  ένα 

τέχνασμα να φύγουν μαζί για την Ελλάδα. 
  
(Η Ιφιγένεια μπροστά στο ναό της Άρτεμης) 

  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Ο Πέλοπας ο γιος του Τάνταλου, όταν έφτασε στην Πίσα, τρέχοντας με το 
γρήγορο άρμα του, παντρεύτηκε την κόρη του Οινόμαου, με την οποία έκανε 
τον Ατρέα. Παιδιά δε του Ατρέα ήταν ο Μενέλαος και ο Αγαμέμνονας. Απʹ 
αυτόν  γεννήθηκα  εγώ,  η  Ιφιγένεια,  κόρη  της  Κλυταιμνήστρας.  Και  στον 
Εύριπο με τα νερά που γυρίζουν ανάλογα με τους άνεμους που φυσάνε, εκεί 
με  έσφαξε  ο  πατέρας  μου,  θυσία  στην  Άρτεμη,  εξ  αιτίας  της  Ελένης.  Εκεί 
είχε συνάξει ο Αγαμέμνονας ελληνικό στόλο από χίλια καράβια, για να πάει 
να  καταλάβει  την  όμορφη  Τροία  και  να  πάρουν  εκδίκηση  οι  Αχαιοί  για  τον 
υβρισθέντα γάμο, και να φέρει την Ελένη, και να δώσει χαρά στο Μενέλαο. 
Αλλά επειδή δεν μπορούσε να ταξιδέψει γιατί δεν φυσούσε καθόλου άνεμος, 
έκανε θυσία, και ο Κάλχας ο μάντης, είπε αυτά τα λόγια: 
ʺΩ  αρχηγέ  της  Ελλάδας,  Αγαμέμνονα,  δεν  θα  φύγουν  τα  καράβια  από  τη 
στεριά,  αν  η  Άρτεμη  δεν  πάρει  θυσία  την  κόρη  σου  την  Ιφιγένεια.  Γιατί 
υποσχέθηκες  να  δώσεις  στην  Άρτεμη  ό,τι  πιο  όμορφο  βλαστήσει  αυτό  το 
χρόνο,  και  ορκίστηκες  γιʹ  αυτό.  Λοιπόν,  η  κόρη  σου,  που  γέννησε  η 
Κλυταιμνήστρα  εκείνη  τη  χρονιά  που  έκανες  τον  όρκο,  ‐  αυτή  είναι  το  πιο 
όμορφο βλαστάρι. Και πρέπει να τη θυσιάσειςʺ. 
Τότε  με  πονηριά  του  Οδυσσέα  με  πήραν  από  την  μητέρα  μου,  τάχα  να 
παντρευτώ τον Αχιλλέα και αφού ήλθα στην Αυλίδα, η δύστυχη, με έβαλαν 
στο βωμό, και τότε η Άρτεμη με άλλαξε, και στη θέση μου έδωσε ένα ελάφι 
να θυσιάσουν οι Αχαιοί, και εμένα μέσα σε ένα λαμπρό σύννεφο με οδήγησε 
εδώ  στην  χώρα  των  Ταύρων  που  βασιλεύει  βάρβαρος  βασιλιάς  σε  βάρβαρο 
λαό, ο Θόας, που είναι τα πόδια του γρήγορα σαν φτερά και το όνομά του το 
πήρε από αυτό το χάρισμα που έχει. Αυτός, ιέρεια με έβαλε σε αυτό το ναό 
για να κρατώ το νόμο της θεάς και να την ευχαριστώ. Αλλά στις γιορτές ‐ 
που  μόνο  το  όνομα  έχουν  όμορφο  ‐  φοβάμαι  τη  θεά  και  δεν  μιλώ.  Γιατί 
πρέπει  να  θυσιάζω  στην  Άρτεμη,  σύμφωνα  με  το  νόμο,  όποιον  Έλληνα 
πατήσει εδώ το πόδι του για εξαγνισμό. Αυτό το αναλαμβάνουν άλλοι να το 
κάνουν. Απερίγραπτα είναι αυτά που γίνονται μέσα στο ναό. 
Τώρα, όσα όνειρα μου έφερε η Νύχτα θα πω στον Ήλιο για να τα  ξορκίσω. 
Είδα  στον  ύπνο  μου  πως  απαλλάχθηκα  από  τα  εδώ  καθήκοντά  μου.  Πως 
είχα  πάει  στο  Άργος,  και  κοιμόμουν  στα  κοριτσίστικα  δωμάτια  στο  παλάτι 
μας,  και  έγινε  τότε  ένας  δυνατός  σεισμός  και  εγώ  έτρεξα  έξω.  Όταν 
σταμάτησα  είδα  να  πέφτει  το  δωμάτιο,  με  τη  στέγη  του,  κάτω  στο  χώμα. 
Μόνο ένα δοκάρι μου φάνηκε ότι έμεινε όρθιο που έβγαλε ξανθά μαλλιά και 

μετά  μίλησε.  Κι  εγώ,  κάνοντας  ό,τι  κάνω  εδώ  στο  ναό,  το  ράντιζα 
κλαίγοντας και το ετοίμαζα για θυσία. 
Αυτό το όνειρο εγώ έτσι το εξηγώ: Ο Ορέστης πέθανε, αυτόν ράντιζα! Γιατί 
τα αγόρια είναι τα δοκάρια των σπιτιών και γιατί όλοι όσοι ραντισθούν από 
εμένα,  πεθαίνουν.  Δεν  μπορώ  να  συσχετίσω  το  όνειρο  με  άλλον  συγγενή 
μου.  Γιατί  ο  Στρόφιος  δεν  είχε  γιο  όταν  εγώ  χανόμουν.  Τώρα  λοιπόν 
σκέφτομαι, να προσφέρω χοές για τον παρόντα ‐ απόντα αδερφό μου, Αυτό 
μπορώ να κάνω. Θα το κάνω μαζί με τις Ελληνίδες γυναίκες που μου έδωσε 
ο  βασιλιάς  για  να  με  βοηθάνε.  Αλλά  γιατί  δεν  έχουν  έρθει  ακόμα;  Ας  πάω 
μέσα στο ναό της θεάς να τις περιμένω. 
  
(Η  Ιφιγένεια  μπαίνει  μέσα.  Προβάλλουν  προσεκτικά  ο  Ορέστης  με  τον 
Πυλάδη) 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Για κοίτα προσεκτικά, μήπως είναι κανένας άνθρωπος στο δρόμο. 
  
ΠΥΛΑΔΗΣ 
Κοιτάω. Γυρίζω παντού το βλέμμα μου. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Πυλάδη, σου φαίνεται αυτός ο ναός να είναι της θεάς στην οποία στείλαμε 
από το Άργος το ιερό πλοίο; 
  
ΠΥΛΑΔΗΣ 
Ναι, Ορέστη. Και συ πρέπει να συμφωνείς. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 

  Πυλάδη  ‐  εσύ  που  είσαι  σύντροφος  στις  συμφορές  μου  ‐  σε  ρωτάω. Πρέπει να έγινε θυσία Έλληνα εδώ. όπου η Άρτεμη η αδελφή σου έχει εδώ ναό.  Εγώ επειδή πίστεψα στα λόγια σου ήρθα εδώ σε άγνωστη χώρα.  τι  θα  κάνουμε τώρα.  Αν  όμως  αφού  ανοίξουμε  τις  πύλες  συλληφθούμε  καθώς  μπαίνουμε. Και με αυτόν τον τρόπο θα βρω ανάπαυση από τις ενοχές μου.  Γύρισα  πολλά  μέρη.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Είναι γεμάτος αίματα και υπάρχουν ξανθές τρίχες.  .  οι  οποίες  δεν  ξέρουμε  που  οδηγούν.  επειδή  σκότωσα  τη  μητέρα μου για του πατέρα μου το φόνο.  είπες. Οι τοίχοι του ναού και από τα δύο μέρη είναι ψηλοί. ήρθαν οι Ερινύες και με κυνηγούν  και  με  διώχνουν  από  όποιον  τόπο  πάω. αφιλόξενη. το οποίο λένε ότι έπεσε από τον ουρανό σε αυτόν εδώ το ναό και να  το  πάω. Βλέπεις.  Σε  ποιο  δωμάτιο  να  μπούμε.  και  ήρθα  στο  μαντείο  σου  για  να  σε  ρωτήσω  πως  θα  δώσω  τέλος  στα  δεινά  μου  να  μην  παιδεύομαι πια γυρνώντας στην Ελλάδα… Εσύ μου είπες να έρθω εδώ στην  Ταυρική γη.  με  όποιον  τρόπο  μπορώ  στη  γη  των  Αθηναίων.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ω  Φοίβε.  Ή  να  σπάσουμε  με  λοστούς  τις  χάλκινες  κλειδαριές.  Πως  θα  περάσουμε  απαρατήρητοι.  σε  ποια  παγίδα  με  έφερες  με  το  χρησμό  σου.  να  το  αφιερώσω. να προσέχουμε.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Είναι  τα  κεφάλια  των  θυσιασμένων  ξένων. θα θανατωθούμε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Και από πάνω βλέπεις. έχει κρεμασμένα τρόπαια. λέω να φύγουμε με το  ίδιο καράβι που ήρθαμε.Και ο βωμός. να πάρω το άγαλμα  της θεάς. Αλλά πριν πεθάνουμε.  Πρέπει  να  κοιτάμε  καλά  γύρω  μας.

  Οι  δυσκολίες  είναι για τους τολμηρούς.  Δεν  θα  πέσει  σε  αχρηστία  ο  χρησμός  του  θεού. Καλά είπες. Πρέπει να προχωρήσουμε να κρυφτούμε  σε  μια  ρωγμή. βγαίνει  η Ιφιγένεια)     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  (Τραγουδά)  Κρατήστε άγια σιωπή όσοι κατοικείτε στους δυο αντικρυστούς βράχους της  θάλασσας. Έρχεται ο Χορός.     (Ο Ορέστης και ο Πυλάδης φεύγουν να κρυφτούν.  Κοίτα.  δεν  το  συνηθίζουμε. Δίκτυννα.  Γιατί  εγώ  είμαι  δούλα  σου  από  τότε  που  άφησα  τους  παράδεισους  της  πατρίδας μου της Ελλάδας και τους πύργους της για να έρθω εδώ στο ναό  σου!     . στον ναό σου τον  όμορφο  και  χρυσοστόλιστο  σέρνομαι  και  στα  άγιά  σου.  Και  μην  κατηγορείς  τον  χρησμό του θεού. οι δειλοί δεν κάνουν τίποτα.  Πρέπει  να  τολμήσουμε. Πρέπει να απομακρυνθούμε από το ναό και να κρυφτούμε  σε σπηλιά που τη φτάνει το μαύρο κύμα μακριά από το καράβι. με έπεισες. Γιατί κανένας μόχθος δεν κουράζει τους νέους.   ΠΥΛΑΔΗΣ  Δεν  είναι  σωστό  να  φύγουμε. Όταν όμως έρθει το βράδυ  τότε  θα  αποτολμήσουμε  να  πάρουμε  το  άγαλμα  από  το  ναό  με  κάποιο  τέχνασμα. μήπως όταν  το δουν το πουν στο βασιλιά και μας συλλάβουν.  άγιο  πόδι  πατάω.  Ω  Παρθένα κόρη της Λητώς!  Θεά  των  βουνών.  ανάμεσα  στα  γλυπτά  υπάρχει  χώρος  να  κρυφτούμε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν  ήρθαμε  από  τόσο  μακριά  κωπηλατώντας  για  να  γυρίσουμε  πίσω  άπρακτοι.

  κόρη  αυτού  που  μάζεψε  χίλια  καράβια  ‐  του  ξακουστού  Ατρείδη.  χάνομαι! Δεν υπάρχει πια ο  πατρικός  μου  οίκος.  αντίθρηνο στους δικούς σου θρήνους. Ω η εκδίκηση των Τανταλιδών των σκοτωμένων κακό φέρνει  στην ίδια τους τη γενιά. Γάλα  από  αγελάδες  των  βουνών.  Γιατί  στον  τάφο  σου  δεν  θα  μπορέσω  να  έρθω  να  κλάψω  με  τα  χρυσά  μαλλιά  μου  λυμένα.  Πικρή  μοίρα!  Πήρες  τον  μοναδικό  αδερφό  μου  και  τον  έστειλες  στον  Άδη.  κρασί  του  ευλογημένου  Βάκχου  και  μέλι  από  ξανθές μέλισσες. κλαίω για τη ζωή του  αδερφού μου γιατί είδα κακό όνειρο!  Χάνομαι. και πήγε και κατέλαβε τα φημισμένα κάστρα της Τροίας. και εσείς με θεωρείτε θυσιασμένη τη δύστυχη.  Γιʹ  αυτόν  εγώ  στέλνω χοές θα τις χύσω για να τιμήσω τον σκοτωμένο.  Ω  βλαστάρι  του  Αγαμέμνονα  σαν  σε  νεκρό  σου  στέλνω  αυτές  τις  σπονδές. Δέξου τες Γη.  Αλίμονο.  Τι  συμβαίνει.  Αχ.  η  προγονική.  χάθηκε  η  λάμψη  των  σκήπτρων  σου.  Τι  σκέφτεσαι. Αυτά γλυκαίνουν τους νεκρούς. ω δέσποινα.  . Με βρήκαν βαριές δυστυχίες. Άλλαξε και το  βλέμμα  του  ήλιου  και  αλλού  κοιτάει  τώρα. θα αρχίσω ασιατικό τραγούδι  με  βαρβαρική  ηχώ.  Γιατί  με  προσκάλεσες  και  μʹ  έφερες  μπροστά  στο  ναό.  ανάκτορα  των  Ατρειδών.  μακριά  από  την  πατρίδα. Έλα δώσε μου την χρυσή  κούπα και τις σπονδές για τον Άδη.  Συμφορές  χτύπησαν  το  Άργος.  τραγούδι  θανάτου  που  αρέσει  στους  πεθαμένους.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω  εσείς  ακόλουθοί  μου  πιστές.  Δέξου  τες.  Βρίσκομαι  εδώ  τόσον  καιρό.  Οδύνη  πάνω  στην  οδύνη  και  φόνος  πάνω στο φόνο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αλίμονο.  του  χρυσόμαλλου  αρνιού  η  κατάρα  έφερε  συμφορές  στο  παλάτι.  Βρίσκομαι  σε  θρήνους  αθρήνητους.     ΧΟΡΟΣ  Κι εγώ η πιστή σου συντρόφισσα. Σε καταδυναστεύουν τα άλογα του Πέλοπα.ΧΟΡΟΣ  Έφτασα.  σε  βογγητά. σε μοιρολόγια.  Μεγάλες  συμφορές  έπεσαν  πάνω  στο  όμορφο  Άργος  και  στους  βασιλιάδες του.

  κλαίω  εσένα αδερφέ μου που ήσουν στο Άργος.     ΧΟΡΟΣ  Ένας  βοσκός. Πάνω σε γρήγορα άλογα στα ακρογιάλια της Αυλίδας με  σύρατε για νύφη. Το πρωτογέννητο λουλούδι του  σπιτιού. Σʹ εμένα.  Δεν τραγουδώ την θεά του Άργους την Ήρα. άκουσε από μένα σπουδαία  νέα!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .  Και  τώρα  αφήνοντας  αυτούς.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Κόρη του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας.  Κάποιο  νέο  θα  μας φέρνει. Αχ Ορέστη θα γινόσουν κάποτε βασιλιάς! Για  σένα κλαίω. Τη δυστυχισμένη. που σε άφησα βρέφος στα χέρια και  στην αγκαλιά της μάνας μας. Και ευλογώ με κλάματα τη σφαγή των ξένων που κλαίνε με μαύρο  δάκρυ  καθώς  τους  φορώ  τα  στεφάνια.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Η  μαύρη  μου  μοίρα!  Από  την  αρχή!  Από  την  κοιλιά  της  μάνας  μου  οι  θεές  Μοίρες μου σφίγγουν τη ζωή μου. Αχ μάνα μου δύστυχη κόρη της Λήδας. ούτε υφαίνω στον αργαλειό τις  μορφές της Αθηνάς Παλλάδας και των Τιτάνων.  γιʹ  αυτό  με  γέννησες.  παιδιά και φίλους ξεχασμένη απʹ όλους.  χωρίς  οικογένεια.  που  άφησε  την  ακρογιαλιά  έρχεται  προς  εδώ. Αλίμονο.   ΧΟΡΟΣ  Πάνω σου πέφτει με λύσσα μεγάλη η Μοίρα. έγινα σφάγιο για την άγρια  έπαρση  του  πατέρα  μου. κόρες του Νηρέα! Τώρα είμαι  σε  ξένα  μέρη  του  αφιλόξενου  Πόντου  χωρίς  πατρίδα.  γιʹ  αυτό  με  μεγάλωσες  για  να με θυσιάσουν. αλλά με βρίσκομαι γεμάτη  αίματα.

     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Έλληνες. αφού πέρασαν τις μαύρες Συμπληγάδες.Τι είναι αυτό που μας κόβει το θρήνο. Δεν ακούσαμε.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Έχουν έρθει στη γη μας. Τι όνομα έχει.  .     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Πυλάδη ονόμασε ο ένας τον φίλο του. Από ποια χώρα μοιάζουν να είναι.  Την  Άρτεμη!  Έλα!  Μόλις  προφταίνεις να κάνεις αγιασμό και να αρχίσει η θυσία.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Κανείς δεν ξέρει.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Από πού έχουν έρθει. Αυτό μόνο ξέρω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ο άλλος ξένος. δυο νέοι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ούτε άκουσες να λένε τα ονόματα των ξένων.  όμορφη  θυσία  και  προσφορά  στην  θεά  μας.

  Κάποιοι  θεοί  κάθονται  εκεί!ʺ Τότε κάποιος από εμάς.  . Καιρό είχε να κοκκινίσει ο  βωμός της θεάς με Ελληνικό αίμα. Ένας  από  μας  είδε  δυο  νέους  μέσα  στη  σπηλιά  τρόμαξε.  Πως  τους  πιάσατε.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Πήγαμε να πλύνουμε τα ζώα μας στο νερό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Για  να  γυρίσουμε  πάλι  σʹ  αυτό  που  πριν  σε  ρώτησα. μόλις το άκουσε σήκωσε τα χέρια  του  ψηλά  και  προσευχήθηκε.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Στα απότομα βράχια ήταν της θάλασσας…     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και τι δουλειά είχατε στη θάλασσα εσείς οι βουκόλοι.  Θέλω να ξέρω.     ΒΟΥΚΟΛΟΣ  Κάτω  στη  θάλασσα  οδηγήσαμε  τα  ζώα  μας  κοντά  στις  Συμπληγάδες  όπου  τα κύματα έχουν σκαλίσει μια σπηλιά και εκεί καταφεύγουν ψαράδες. θεοσεβής.  και  γύρισε  σʹ  εμάς  περπατώντας  σιγά  και  μας  είπε:  ʺΔεν  βλέπετε. Έχουμε χρόνο μέχρι να φτάσουν.  ʺΩ  γιε  της  θαλασσινής  Λευκοθέας  ‐  φύλακα  των καραβιών δεσπότη Παλαίμονα.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πως τους είδατε και τους πιάσατε.

 να με πνίξει με φοβερές οχιές που θα ρίξει επάνω μου.  Σε λίγο.  Τότε  το  πέλαγος  κοκκίνησε  και  ο  καθένας  από  εμάς  όταν  είδαμε  να  καταστρέφονται από αυτόν τα ζώα μας.  και  βόγγηξε  για  τη  συμφορά  που  τους  βρήκε. Και άρχισε μετά να φωνάζει:  ʺΠυλάδη. ανόητος και θρασύς τον κορόιδεψε για την προσευχή και  είπε  ότι  θα  είναι  ναυτικοί  που  τους  χάλασε  το  πλοίο  τους  και  κρύβονται.  . θα με σκοτώσει.  Όμως εμείς αυτά που έλεγε δεν τα βλέπαμε.  αλλά  να  πεθάνουμε ένδοξα.  και  τα  χτύπαγε  με  το  σπαθί  του.  Τότε ένας άλλος. Κι εμείς έκπληκτοι μαζευτήκαμε στην άκρη και  κάναμε ησυχία. Βγάλε το σπαθί σου και ακολούθα με . Και τότε αυτός έπεσε κάτω και έκανε σαν τρελός.  Μας  φάνηκαν  σωστά  τα  λόγια  του  και  πήγαμε  να  τους  πιάσουμε.ελέησέ  μας.  ‐  ο  Πυλάδης.  Μόλις  τον  είδαμε  να  πέφτει  εμείς  πήραμε  θάρρος  και  αρχίσαμε  να  τους  πετάμε  πέτρες.  Και  τα  σκότωνε. και μούγκριζε.  και  τους  ρίχναμε  συνέχεια  πέτρες.  όπως  τον  είπε. Που βγάζει από τα ρούχα της φωτιά και αίμα. Και την  άλλη.  ή  τα  παιδιά  του  Νηρέα  ‐  ο  οποίος έφτιαξε τον ευγενή χορό των Νηρηίδωνʺ.  Αρχίσαμε  να  ορμάμε  εμείς  από  παντού.  επειδή  εδώ  έχουμε  τη  συνήθεια  να  θυσιάζουμε  τους  ξένους.  Όμως  ο  ένας  από  αυτούς  άφησε  το  βράχο  και  τίναξε  τους  ώμους  του  τρέμοντας σαν τρελλός έκανε. αρχίσαμε να  παίρνουμε ότι βρίσκαμε μπροστά μας και να τους πετάμε και σφυρίζαμε με  τα κοχύλια δίνοντας σύνθημα να έρθουν κι άλλοι.  Θέλει  να  μου  τη  ρίξει  επάνω  μου  σαν  μεγάλη  πέτρα!  Αλίμονο.  του  σκούπιζε  τον  αφρό. Από πού να φύγω. που θέλει να  με σκοτώσει. και να πέφτουν κάτω. την είδες αυτήν. σηκώθηκε όρθιος. και κρατά τη μάνα μου  στην  αγκαλιά  της.  Μέχρι  που  κάποια  στιγμή  ακούσαμε  μια  φοβερή  διαταγή:  ʺΠυλάδη  θα  πεθάνουμε.  τον  σκέπασε  με  ένα  ύφασμα  για  να  τον  κρύψει  από  εμάς  και  δεν  μπορούσαμε  να  τον  πετύχουμε  μʹ  αυτά  που  ρίχναμε. μας είδε να ορμάμε πάνω του σαν  κύμα.  Σε  λίγο  ήρθαν  κι  άλλοι  να  βοηθήσουν.  Γιατί  δεν  μπορούσαμε  να  τα  βάλουμε  μαζί  τους  με  δυο  πολύ  γεροδεμένα  παλικάρια  εμείς  οι  αδύνατοι  βουκόλοι.  να  τους  προσφέρουμε  θυσία για τη θεά μας.  Νόμιζε  φαίνεται πως χτυπά τις Ερινύες έτσι. Είμαστε πολύ φοβισμένοι.  Όμως  ο  άλλος  τότε. Μπέρδευε φαίνεται τις φωνές  των  μοσχαριών  και  τα  γαυγίσματα  των  σκυλιών  με  τις  φωνές  που  όπως  λένε μιμούνται οι Ερινύες.  αν  στις  ακτές  είναι  Διόσκουροι. αυτός συνήλθε. Αυτός τότε έβγαλε το ξίφος του και ρίχτηκε πάνω στα βόδια  σαν  λιοντάρι. Δεν βλέπεις την δράκαινα του Άδη. Τα γένια του  έσταζαν  αφρούς.

  Γονάτισαν  και  έπεσαν.  όποιοι  κι  αν  είστε  δεν  θα  βρείτε  συμπάθεια  από  εμένα.  Να εύχεσαι κόρη μου τέτοια θύματα να έχεις συχνά.  όταν  είδαμε  τα  σπαθιά  τους  τρέξαμε  να  κρυφτούμε  στα  φαράγγια  και  γινόταν  χαλασμός  κάποιοι  από  εμάς  πήγαιναν  και  τους  έριχναν  πέτρες  γυρνούσαν  πίσω  και  πήγαιναν  στη  θέση  τους  άλλοι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ας  είναι. Όμως δεν ήρθε πνοή ανέμου  .  ταλαιπωρημένη  καρδιά  μου. Αυτοί  οι ίδιοι έκαναν άσχημα. αν ήταν Έλληνες ομόφυλοί σου άνδρες.  Αυτός  τώρα  τους  στέλνει  σε  σένα  να  τους  ετοιμάσεις  για  θυσία. δεν σκέφτηκαν σωστά.  Παράλυσαν.  Τότε  τους  πιάσαμε  και  τους  πήγαμε  στον  άρχοντα. σʹ αυτή την αφιλόξενη ακτή.  μέχρι  τώρα  ήσουν  γλυκιά  και  φιλεύσπλαχνη στους ξένους πάντα.  τον  νέο  από  την  Ελλάδα.     ΧΟΡΟΣ  Θαυμαστά  πράγματα  μας  είπες  γιʹ  αυτόν  που  έχει  έρθει.  έκλαιγες.Τότε  εμείς.  Εμείς  θα  ετοιμάσουμε  όσα χρειάζονται εδώ…     (Ο βουκόλος φεύγει)     Αχ.  Έπεσαν  κάτω  τα  σπαθιά  τους  και  ήταν  πολύ  κουρασμένοι. Αν θυσιάζεις τέτοιους.  Και  έχω  καταλάβει  ότι  αυτό  είναι  αληθινό  φίλες μου.  θα  πληρώσει  η  Ελλάδα  και  θα  πάρεις  εκδίκηση  για  την  θυσία  σου  στην  Αυλίδα.  Κανείς  δεν  πέτυχε  τα  σφάγια  της  θεάς.  Στο  τέλος  με  όσο  θάρρος  μας  είχε  απομείνει τους κυκλώσαμε όλοι μαζί και χτύπησαν οι πέτρες μας τα χέρια  τους.  Πήγαινε  να  φέρεις  εσύ  τους  ξένους  τώρα.  Αλλά  απίστευτο πράγμα!   Από  τόσα  πολλά  χέρια  που  πέταξαν  πέτρες  καμιά  δεν  τους  βρήκε. Οι δυστυχισμένοι δεν συμπονούν τους πιο δυστυχισμένους.  Όμως  τώρα  έχω  εξαγριωθεί  από  το  όνειρο  που  έλεγε  ότι  ο  Ορέστης  πια  δεν  βλέπει  τον  ήλιο  κι  εσείς  ξένοι.

  να  στήσω  εδώ  Αυλίδα  σε  αντιστάθμισμα  εκείνης  όπου  σαν  μοσχάρι με έπιασαν οι Δαναοί και με θυσίασαν. Η ίδια  όμως χαίρεται στις ανθρωποθυσίες.  Πόσες  φορές  άπλωσα  τα  χέρια  μου  πόσες  φορές  γονατιστή  δεν  τον  παρακάλεσα. γιατί τον θεωρεί μιασμένο.  που  πέθανες!  Πόσα  αγαθά  έχασες.  που  με  κατάστρεψε  και  τον  Μενέλαο.  Ω  δυστυχισμένε. και με τις αύρες  του  αγέρα  θέλοντας  να  βρουν  πλούτη  να  μεγαλώσουν  τα  παλάτια  τους.  Η  μητέρα  μου  και  οι  γυναίκες  του  Άργους  τώρα  που  με  θυσιάζεις  τραγουδούν  νυφιάτικα  τραγούδια για το γάμο μου και όλο το παλάτι αντηχεί από αυτά.  τι  πλούτη.  Αλίμονο  ‐  δεν  μπορώ  να  ξεχάσω  εκείνες  τις  συμφορές. όχι ο γιος του  Πηλέα.  τι  μεγαλεία  πατρικά…  Μα  και  της  θεάς  τα  καμώματα  εδώ  τα  κατηγορώ.  Με  δόλιο  τρόπο  με  έφερες  στο  αιματηρό  μου  γάμοʺ.από το Δία ούτε κάποιο καράβι να φέρει εδώ μέσα από τις Συμπληγάδες την  Ελένη.  ώστε  με  αυτούς  να  πάρω  εκδίκηση. που η κόρη του Δία ποτίζει  τους βωμούς και τους ναούς τους περίστυλους με ανθρώπινο αίμα.  πάνω  απʹ  αυτά  τα  κύματα  πέρασε  η  παρθένα  φεύγοντας απʹ το Άργος πέρασε στην Ασιατική γη αφήνοντας την Ευρώπη.     (Η Ιφιγένεια μπαίνει στο ναό)     ΧΟΡΟΣ  Ω  εσείς  μαύρα  βράχια  που  κινείσθε  ακολουθώντας  τα  ρεύματα  της  θάλασσας  από  τα  βάθη  της.  . Δεν είναι δυνατόν αυτό να το γέννησε η  Λητώ  με  σύζυγο  τον  Δια. ούτε τον αδερφό μου δεν πρόλαβα να σηκώσω στα χέρια  μου ‐ και τώρα τον έχασα ‐ ούτε την αδελφή μου φίλησα γιατί ντρεπόμουν  που  θα  πήγαινα  νύφη  στου  Πηλέα  τα  ανάκτορα. και ιερέας ήταν ο πατέρας  που  με  γέννησε.  Εγώ  με  τα  πέπλα της νύφης.  Με ελάτινα κουπιά κωπηλάτησαν πάνω στα ιερά κύματα. Εγώ όμως.  χάνομαι από εσένα.  Άφησα  να  κάνω  τους  πολλούς  χαιρετισμούς  αργότερα.  Νομίζω  ότι  οι  άνθρωποι  εδώ  αρέσκονται στις ανθρωποθυσίες και μετά την βαρβαρότητα αυτή τη ρίχνουν  στη θεά. Ο Αχιλλέας που μου έταξες ήταν ο Άδης. τότε τον διώχνει απʹ τον ναό.  η  οποία  αν  κανείς  από  τους  θνητούς  μιλήσει  σε  φονιά  ή  αγγίξει  λεχώνα  ή  νεκρό  ακουμπήσει.  Ποιοι είναι άραγε αυτοί που άφησαν τη βλάστηση τη δροσερή του Ευρώτα ή  τα ρεύματα της Δίρκης τα ιερά και ήρθαν εδώ.  Και  δεν  πιστεύω  στα  Ταντάλεια  δείπνα  πως  χάρηκαν  οι  θεοί  με  τις  σάρκες  των  παιδιών.  όταν  θα  γυρνούσα  παντρεμένη. Γιατί νομίζω ότι κανείς θεός δεν είναι κακός. λέγοντας αυτά:  ʺΩ  πατέρα  μου  ‐  έλεγα  ‐  κακό  γάμο  μου  κάνεις.

 καταφύγιο για τα θαλασσοπούλια μέσα στον άγριο τον Πόντο.  αλλά  φέρνει  πολλά  δεινά  σε  αχόρταγους  ανθρώπους  που  περιπλανιώνται  σε  ξένες  πόλεις  σπρωγμένοι από τον πόθο τους για το κοινό τους όνειρο να βρουν πλούτη  όλο και πιο πολλά.  πόσο  καλός είναι ο ύπνος.   Μακάρι  να  εισακουγόταν  η  ευχή  της  κυράς  μου  και  η  κόρη  της  Λήδας  η  …  ʺαγαπητήʺ Ελένη να ερχόταν αφήνοντας την πόλη της Τροίας.  Μπαίνουν και συνοδοί κρατώντας τον Ορέστη και τον Πυλάδη δεμένους)     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να  και  οι  δυο  ξένοι  με  δεμένα  τα  χέρια  τους. Να της έβαζε  η κυρά μου στα μαλλιά της με τα χέρια της αγιασμό ‐ σημάδι θυσίας ‐ και να  πεθάνει  σφαγμένη  να  πληρώσει  για  το  κακό  που  έχει  κάνει.  Ή  αφημένοι  στους  ανέμους  που  φουσκώνουν  τα  πανιά  κάνοντας  το  τιμόνι  να  τρίζει  στην  πρύμνη  με  τον  απαλό  Ζέφυρο  ή  το  νότιο  αγέρι  έφτασαν  στην  άσπρη ακτή. Δεν έλεγε ψέματα ο βουκόλος.     ΧΟΡΟΣ  .     (Η Ιφιγένεια μπαίνει από το ναό.  και  από  τη  σκλαβιά  μου  και  τα  βάσανα να με έσωνε!  Μακάρι  να  ονειρευόμουν  ότι  είμαι  στο  σπίτι  μου  στην  πατρίδα.  καινούργια  θυσία  στην  θεά.  όπου ο Αχιλλέας κάποτε χαιρόταν να τρέχει.  Πως  πέρασαν  τις  Συμπληγάδες  πέτρες  και  τα  ασίγαστα  ακρογιάλια  των  Φινεϊδών και έφτασαν πάνω από το ζεστό ρεύμα της θεάς Αμφιτρίτης που  τραγουδούνε  και  χορεύουν  τον  κυκλικό  χορό  τους  οι  πενήντα  Νηρηίδες. πόση χαρά δίνουν στους ανθρώπους τα όνειρα.  Αλλά  το  πιο  καλό  από  όλα  θα  ήταν  να  δεχόμασταν  κάποιον  ταξιδιώτη  από  την  γη  της  Ελλάδας  να  έπλεε  κάποιος  προς  τα  εδώ.  Τώρα  κάντε  σιωπή  φίλες  μου.  Γιατί  δυο  από  τα  πιο  εκλεκτά  παιδιά  των  Ελλήνων προχωρούν προς τον ναό μας.Γιατί  η  ελπίδα  του  κέρδους  είναι  φίλη  της  καρδιάς.

  δέξου τις θυσίες που ο δικός μας νόμος θεωρεί ανόσιες (ο Νόμος που δόθηκε  στους Έλληνες)     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αρκεί.  Γιατί  ήρθατε  από  μακριά  ταξιδεύοντας πολύ καιρό και πολύ καιρό θα είστε στον κάτω κόσμο.  Δεν  μου φαίνεται σοφό.  Και  πηγαίνετε  να  ετοιμάσετε  το  ναό  να  κάνετε  όσα  απαιτεί  η  ανάγκη και η συνήθεια.     . αφού θα χαρείς αν το μάθεις.  Γιατί  η  θέληση  των  θεών  σαν  φίδι  σέρνεται  και  κανείς  δεν  μπορεί να μαντέψει το κακό πριν να έλθει.Ω  σεβαστή  θεά  μας!  Αν  σου  αρέσουν  οι  τιμές  που  σου  δίνει  αυτή  η  πόλη.  επειδή  είναι  ιεροί  και  δεν  πρέπει  να  είναι  πια  δεμένοι. Η Τύχη το φέρνει απρόσμενα.  γυναίκα.  Γιʹ  αυτό  μην  κλαις  για  μας. Ο άνθρωπος πρέπει να αφήνει την τύχη στο  δρόμο  της.  Γιατί ενώ το κακό είναι ένα.  Τώρα  πρώτα  θα  ετοιμάσω  τα  πράγματα  της  θεάς  όπως  πρέπει.  Ποιον  άραγε  θα  βρει  αυτή  η  μοίρα.  Ποια άραγε μάνα σας γέννησε και ποιος πατέρας. Ούτε να  κλαίει αυτός που είναι απελπισμένος και βρίσκεται τόσο κοντά στον Άδη.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Γιατί  κλαις  έτσι  και  λυπάσαι  για  τα  μελλοντικά  δεινά  μας.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αυτός εδώ. Αυτό θέλω να μάθω πρώτα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ποιος από τους δυο σας λέγεται Πυλάδης.  Από  πού  ήρθατε  δυστυχισμένοι  ξένοι.  Λύστε  τα  χέρια  των  ξένων. ο φονιάς να δείχνει λύπηση για τα θύματά του. Αδελφή να έχετε. το διπλασιάζει. έτσι.  Άλλωστε  γνωρίζουμε  για  τις  εδώ  θυσίες. Που θα  στερηθεί  τέτοιους  αδελφούς  και  θα  μείνει  μόνη  της. Και θεωρείται άμυαλος  και δεν γλιτώνει το θάνατο.

     ΟΡΕΣΤΗΣ  Το δίκαιο θα ήταν να με έλεγαν Δύστυχο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δεν ρωτάω αυτό. Αυτό να το αποδώσεις στην τύχη σου.ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ποια ελληνική πόλη είναι η πατρίδα του.  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Το δικό σου όνομα ποιο είναι. όχι αδέρφια.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αδελφοί από την ίδια μητέρα είσαστε. γυναίκα. Πως σε ονόμασε ο πατέρας σου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Τι περισσότερο θα κερδίσεις αν το μάθεις.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Είμαστε φίλοι.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αν πεθάνουμε ανώνυμοι. δεν θα μας κοροϊδεύουν.

 όχι το όνομά μου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα θυσιάσεις το σώμα μου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Καμαρώνω γιατί πατρίδα μου είναι το ένδοξο Άργος.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αλήθεια. Από υπερηφάνεια.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Γιατί το αρνιέσαι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ούτε την πατρίδα σου θα μου πεις.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Τι σε εμποδίζει να μου κάνεις αυτή τη χάρη.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν θα έχεις κανένα κέρδος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  . αφού θα πεθάνω. ξένε. για το θεό. από εκεί ήρθες.

     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα σου μιλήσω με δυσκολία λόγω της κατάστασης.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ίσως για την Τροία ξέρεις κάτι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Χαίρομαι πολύ που ήρθες από το Άργος.τι θέλεις κάνε.Από τις Μυκήνες.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σε εξόρισαν και έφυγες από την πατρίδα σου. Παντού γίνεται λόγος γιʹ αυτήν. Που κάποτε ήταν ευτυχισμένες.     .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Άραγε θα μου πεις αυτά που θέλω να μάθω. Πως.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Εγώ όχι όμως. Εσύ ό.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Κατά κάποιον τρόπο εξόριστος. Με τη θέλησή μου και χωρίς.

 Για το κακό κάποιου από τους δικούς μου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Στη Σπάρτη ζει.ΟΡΕΣΤΗΣ  Μακάρι ποτέ να μην ήξερα τίποτα. Και σε μένα μου έκανε κακό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και τώρα που είναι. ούτε σαν όνειρο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω μισητή για όλους τους Έλληνες. όχι μόνο για μένα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Η Ελένη γύρισε στο παλάτι του Μενέλαου πάλι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Λένε πως δεν υπάρχει πια. καταστράφηκε στον πόλεμο.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Γύρισε. Έτσι είναι. Με τον πρώτο άντρα της.  .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Καλά ακούσατε.

   ΟΡΕΣΤΗΣ  Κι εγώ κάτι απήλαυσα από τους γάμους της. όπως λένε. Θα σου πω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ρώτα με αφού έτσι θέλεις. καθώς λένε στις Μυκήνες.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πριν πεθάνεις θέλω να μου τα πεις αυτά.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Χάθηκε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κάποιος μάντης Κάλχας γύρισε από την Τροία.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Έγινε η επιστροφή των Αχαιών.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Όλα με μιας θέλεις να τα μάθεις τώρα που με συνέλαβες.

 Αλλά λένε ότι ζει.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Εσύ ποια είσαι.Ω σεβαστή θεά.     .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν ζει. Γιατί ρωτάς σαν να ξέρεις αυτά που γίνονταν στην Ελλάδα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ο γιος της Θέτιδας της Νηρηίδας. να μην ευτυχίσει ποτέ επιστροφή στην πατρίδα του!     ΟΡΕΣΤΗΣ  Μην τον καταριέσαι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ας χαθεί. Μάταιος ήταν ο γάμος του στην Αυλίδα. τι όμορφα! Και ο γιος του Λαέρτη.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν γύρισε ακόμα στο παλάτι του. ζει. Σε αρκετές δυστυχίες βρίσκεται. όπως λένε αυτοί που έπαθαν κακό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ήταν δόλος.

 κάποιος Αγαμέμνονας.ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Από εκεί είμαι. Αυτός που ξέρω δεν είναι καλότυχος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ποιος. Κορίτσι ήμουν όταν χάθηκα. να χαρώ. γυναίκα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μη για τους θεούς.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν ξέρω. Άλλαξε την κουβέντα.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Πέθανε ο δύστυχος.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και ο στρατηγός που όλοι τον έλεγαν ευτυχισμένο. και έχασε και κάποιον δικό του. αλλά πες μου.  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Λεγόταν ότι είναι του Ατρέα γιος. γυναίκα.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Τότε δίκαια θέλεις να μάθεις τι γίνεται εκεί. ξένε.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μόνο ένα. Πως.     ΟΡΕΣΤΗΣ  .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Πάψε τώρα και μη ρωτήσεις τίποτε άλλο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Για την ευτυχία που είχε πριν.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Πήγε σφαγμένος από τη γυναίκα του. Αχ εγώ η δυστυχισμένη!     ΟΡΕΣΤΗΣ  Γιατί αναστενάζεις έτσι. αναστέναξα. Ήταν συγγενής σου.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πέθανε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω η δυστυχισμένη φόνισσα… και ο σκοτωμένος. Αν ζει η ταλαίπωρη γυναίκα του.

 αυτός την σκότωσε.Δεν ζει.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αλλά δεν ευτυχεί αν και ήταν δίκαιος.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αλίμονο. Ο γιος που γέννησε. την Ηλέκτρα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Την άλλη. Κάνουν λόγο γιʹ αυτήν.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Πήρε εκδίκηση για τον σκοτωμένο του πατέρα. Τη θυσιασμένη. Το ίδιο κακή η εκδίκησή του.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Άφησε στον οίκο του άλλα παιδιά ο Αγαμέμνονας.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αχ ταλαιπωρημένο σπίτι… Γιατί το έκανε.     .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Άφησε μια κόρη.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σας χαιρετώ ψεύτικα όνειρα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ο γιος του σκοτωμένου. δύστυχος κι ο πατέρα της που τη σκότωσε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Για τη χάρη μιας κακιάς γυναίκας χάθηκε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δυστυχισμένη εκείνη.  Ένα  μόνο είναι λυπηρό. Δεν ήσασταν αλήθεια!     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ούτε  οι  θεοί  που  τους  λένε  σοφούς  είναι  πιο  αληθινοί  από  τα  περαστικά  όνειρα. παντού και πουθενά. χάθηκε όπως χάθηκε. ότι αυτός αφού πείσθηκε από τους μάντεις σαν συνετός  που ήταν. ταλαιπωρημένος.  Πολύ  μπερδεμένα  είναι  τα  θεία  και  τα  ανθρώπινα  πράγματα.ΟΡΕΣΤΗΣ  Κανείς. γιʹ αυτούς που ξέρουν…     . πέραν του ότι δεν βλέπει πια τον ήλιο. ζει στο Άργος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ζει.

  Γιατί  αυτός  που  πλέει  μέσα  στις  συμφορές  είμαι  εγώ.  Αυτός  είναι  φίλος  μου  που  τον  αγαπώ  όσο  τη  ζωή  μου. Φτάσαμε λοιπόν σε κάποιο σημείο που και για σας ξένοι θα είναι  κέρδος και για μένα. είσαι σωστός φίλος  στους φίλους.  Εμένα  όμως  πρέπει  να  με  σκοτώσεις. βλαστάρι καλό. Γιατί  κι εγώ ξένοι έχω αδελφό.  όπως  φαίνεσαι  δεν  είσαι  κακός  και  ξέρεις  τις  Μυκήνες  και  όσους  εγώ  θέλω  ‐  σώσε  τη  ζωή  σου  για  πληρωμή. Υπάρχουν . αλλά ήξερε ότι η θεά και η συνήθεια  του  τόπου  ζητούν  τις  θυσίες  εδώ. Θα είναι μάλιστα πάρα πολύ καλά αν αυτό είναι κάτι  που αρέσει σε όλους.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω. στους  εκεί αγαπητούς μου. Ποιος θα μας το  πει.  επειδή. Μακάρι να ήταν τέτοιος και ο αδελφός που μου έμεινε.  Γιατί  είναι  μεγάλη  ντροπή  κάποιος  να  παραδώσει  στη  συμφορά  τους  φίλους  του  και  αυτός  ο  ίδιος  να  σωθεί.  για  να  μεταφέρει  τις  επιστολές  μου.  Όμως  εσύ. Αφού λοιπόν έτσι θέλεις να  .  και αυτός συμπλέει για χάρη των δικών μου δεινών.  Μέχρι  τώρα  κανέναν  δεν  είχα  που  να  μπορούσα  να  τον  σώσω  και  να  τον  στείλω  στο  Άργος  αμέσως.  ας  μείνει  να  γίνει  θυσία  στην  θεά.  για  να  μεεταφέρεις  ένα  γράμμα. Δεν υπάρχουν.  αφού  χωριστεί από σένα. Το να θυσιαστεί αυτός θα μου  είναι  μεγάλο  βάρος. Σε αυτόν δώσε το γράμμα που θέλεις να στείλεις στο Άργος. να πας μήνυμα στο Άργος. αν σε σώσω. ο  οποίος εμένα δεν με θεωρούσε φόνισσα. Δεν είναι λοιπόν δίκαιο  στη  δυσκολία  εγώ  να  πάρω  χάρη  και  αυτός  να  θυσιαστεί.  Αλλά  έτσι  να  γίνει.  Αυτός  όμως.  επειδή  μας  αναγκάζει  αυτή  η  πόλη  έτσι. από κάποια ευγενική γενιά κρατάς. ξένη. ώστε να  πάνε  με  σένα  όλα  καλά. αλλά δεν τον βλέπω. Θέλεις.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Καλά είπες όλα τα άλλα εκτός από ένα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ακούστε. ένα γράμμα που το έγραψε κάποιος αιχμάλωτός μου.ΧΟΡΟΣ  Αλίμονο! Και οι δικοί μας γονείς.

γίνει,  αυτόν  θα  στείλουμε  και  θυσία  στη  θεά  θα  γίνεις  εσύ.  Εφʹ  όσον  είσαι 
πρόθυμος. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Και για μένα ποιος θα αναλάβει να κάνει όσα χρειάζονται; 
  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Εγώ. Έχω το χρέος να κάνω τον εξαγνισμό. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Δεν σε ζηλεύω, νέα μου, γιατί δεν είσαι ευτυχισμένη. 
  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Όμως βρισκόμαστε σε ανάγκη και πρέπει να υπακούσουμε. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Εσύ μια γυναίκα σφάζεις άνδρες με το ξίφος; 
  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Όχι, μόνο ρίχνω τον αγιασμό στα μαλλιά τους. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Ποιος είναι ο σφαγέας; Αν μπορείς να μου πεις. 
  

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Μέσα στο ναό είναι αυτός που πρέπει να κάνει αυτά. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Και ποιος είναι ο τάφος που θα με δεχτεί όταν πεθάνω; 
  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Ιερό πυρ μέσα σε μια χαράδρα με τις μαύρες πέτρες. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Αλίμονο. Πως θα ήθελα να με στόλιζε το χέρι της αδελφής μου! 
  
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ 
Μάταιη  ευχή,  δυστυχισμένε,  όποιος  κι  αν  είσαι,  ευχήθηκες.  Αλλά  επειδή 
είσαι  μακριά  από  τη  γη  σου,  και  επειδή  είσαι  Αργείος,  εγώ  θα  κάνω  ότι 
μπορώ για σένα. Θα βάλω πολλά στολίδια στον τάφο σου με ξανθό λάδι θα 
σβήσω τη στάχτη σου και στη φωτιά θα ρίξω χρυσαφένιο ανθόμελο. 
Πάω τώρα στο ναό να πάρω το γράμμα. 
Μη  με  κατηγορείς  για  τη  συμφορά  σου.  Εσείς  προσέχετέ  τους,  γιατί  δεν 
έχουν δεσμά. 
Ίσως  το  γράμμα  μου  να  φτάσει  ανέλπιστα  σε  κάποιον  δικό  μου  στο  Άργος 
και χαρεί μαθαίνοντας ότι ζει αυτή που νόμιζαν σφαγμένη. 
  
(Η Ιφιγένεια μπαίνει στο ναό) 
  

ΧΟΡΟΣ 
Κλαίω για σένα άμοιρε, που θα σε ραντίσουν με φριχτό αγιασμό! 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Δεν είναι για λύπη αυτά, αλλά να χαιρόσαστε, ξένες. 
  
ΧΟΡΟΣ 
Μακάρια τύχη έχεις εσύ νέε, θα πατήσεις το χώμα της πατρίδας σου. 
  
ΠΥΛΑΔΗΣ 
Μη με ζηλεύετε, όταν πεθαίνει ο φίλος μου. 
  
ΧΟΡΟΣ 
Ω,  μαύρο  ταξίδι…  Αλίμονο,  χάνεσαι…  Ποιος  πονά  περισσότερο;  Ποιον  από 
τους δυο σας να κλάψω δεν ξέρω. Μπερδεύομαι. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 
Πυλάδη, για το θεό, έχεις στο μυαλό σου την ίδια σκέψη με μένα; 
  
ΠΥΛΑΔΗΣ 
Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να απαντήσω σʹ αυτήν την ερώτηση. 
  
ΟΡΕΣΤΗΣ 

  Αυτά  λοιπόν  φοβάμαι  και  ντρέπομαι.  και  με ρώταγε για τη γυναίκα και τα παιδιά του.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ποιο.  για  τον  μάντη  Κάλχαντα  και  τον  Αχιλλέα. Όμως άλλο ήθελα  να πω.  και  για  τον  δύστυχο  Αγαμέμνονα  είδες  πως  στενοχωρήθηκε.  και  νομίζω  ότι  πρέπει  να  πεθάνω  μαζί  σου  και  να  θυσιαστώ  και  να  καώ  μαζί  με  σένα  επειδή  είμαι  φίλος  σου  και  δεν  θέλω να κατηγορηθώ.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Μίλα με καλύτερα λόγια. Εγώ πρέπει να υποφέρω τις δικές μου συμφορές.  Εκτός  από  ένα.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Είναι  άσχημο  να  πεθάνεις  εσύ κι  εγώ  να ζήσω. Πες να σου απαντήσω. γιατί κάνω όσα κάνω εξ αιτίας των θεών. Σαν Ελληνίδα μας ρωτούσε για τις συμφορές της  Τροίας.  Ότι  όλοι  ρωτούν  να  μάθουν  για  τα  παθήματα των βασιλιάδων.  Για  μένα  δεν  είναι κακό να πεθάνω.  και  τις  λύπες  που  για  έναν  είναι  δεν  θα  τις  κάνω  διπλές.  Θα  με  ονομάσουν  δειλό  και  ελεεινό  και  στο  Άργος  και  στα δάση της Φωκίδας και θα νομίσουν πολλοί ‐ γιατί πολλοί είναι κακοί ‐  ότι σε πρόδωσα για να σωθώ εγώ ή ακόμη ότι σε σκότωσα κάπου κρυφά για  να  πάρω  το  θρόνο  σου  δικό  μου  και  να  παντρευτώ  την  αδερφή  σου. Πρέπει να είναι από το Άργος  η  ξένη.  για  την  επιστροφή  των  Αργείων.Ποια είναι η νεαρή ιέρεια. αν αφήσω να θυσιαστείς  εσύ.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Κι  εγώ  αυτά  θα  έλεγα.  Μαζί  ήλθαμε…  πρέπει και  μαζί  να  πεθάνουμε.  που  στάθηκες  βοηθός  και  σύντροφός  μου  στις  συμφορές.  Κι  αυτά  που  εσύ  λες πως είναι ντροπή και λύπη θα είναι για μένα. Εσύ όμως  .  Πως  αλλιώς  θα  έστελνε  γράμμα  για  να  μάθει  αν  στο  Άργος  όλα  είναι καλά. γιʹ αυτούς που επέστρεψαν.

 Έρχεται έξω  η γυναίκα. αποκτήσεις παιδιά με την αδελφή μου. Στον οποίο εγώ πείσθηκα και έδωσα τον εαυτό μου σκότωσα τη  μητέρα μου και τώρα χάνομαι γιʹ αυτό. ότι κανείς άνθρωπος δεν  μένει ίδιος όταν από τον φόβο γυρίσει στο θάρρος. Γεια σου τώρα.  σε  παρακαλώ  κάνε  μου τη  χάρη  και  κάνε  μου  ένα  μνήμα  και  βάλε  επάνω  ένα  μνημείο  για  να  με  κλάψει  η  αδελφή  μου  και  να  το  στολίσει  με  τα  μαλλιά  της. ʹΌμως χρησμός  του θεού δεν σε σκότωσε ακόμη.  ενώ  εγώ  έχω  ασεβή και άτυχη. Με τέχνασμα με  έστειλε  μακριά  από  την  Ελλάδα  γιατί  ντρεπόταν  για  το  προηγούμενο  χρησμό του. είναι δυνατόν να σωθείς. Ήσουν ο  καλύτερος  φίλος  μου. με θυσίασε.έχεις  καλή  τύχη. είπε ψέματα. Μπορεί να αλλάξει η τύχη αν  θέλει.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Φύγετε  εσείς  και  πηγαίνετε  να  βοηθήσετε  σε  ότι  χρειάζεται  για  τη  θυσία  που θα γίνει.  Σύρε  λοιπόν  και  πήγαινε  να  ζήσεις  στο  πατρικό  μου  σπίτι.  και  υπέφερες πολλές συμφορές εξαιτίας μου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Σταμάτα. και την αδελφή σου δεν θα προδώσω. και αυτή έκανε  τον  εξαγνισμό  μου.  και  δεν  θα  χαθεί  χωρίς  παιδιά  ο  δικός  μου  οίκος. την οποία σου έδωσα  για  γυναίκα.  θα  δώσεις  σε  κάποιο  το  όνομά  μου.  Σε μένα όμως.  έχεις  καθαρή  οικογένεια. Αν και σε έφερε πολύ κοντά στον θάνατο. Όμως σκέφτομαι.  χωρίς  συμφορές.  που  μαζί  κυνηγούσαμε  και  τρώγαμε  μαζί. αν και μάντης. γιατί  εγώ θα σε έχω περισσότερο φίλο πεθαμένο παρά ζωντανό. Να και το γράμμα. Και πες της ότι κάποια Αργεία με σκότωσε. δύστυχε. Τα λόγια του Απόλλωνα δεν με ωφελούν σε τίποτα.  Αν αφού σωθείς. Φοβάμαι ότι αφού φύγει  .  Αλλά είναι δυνατόν. ακόμα και όταν όλα φαίνονται μαύρα.  Και  ποτέ  μην  προδώσεις  την  αδερφή  μου.  Όταν  δε  φτάσεις  στην  Ελλάδα  και  στο  δοξασμένο  Άργος.  επειδή  θα  βλέπεις τα έρημα και καταστραμένα παλάτια μας.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Και τάφος σου θα γίνει. ο Απόλλωνας.

 ζωντανό. στους δικούς μου  που θέλω να το στείλω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα τον αφήσεις να φύγει από τη γη των βαρβάρων.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σωστά. Πως αλλιώς θα πήγαινε το γράμμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Τι πρέπει να κάνω ή να μην κάνω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Τι θέλεις να γίνει.από  αυτή  τη  χώρα  θα  ξεχάσει  το  γράμμα  μου  αυτός  που  πρόκειται  να  το  μεταφέρει στο Άργος.  . Γιατί έχεις ανησυχία.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Κι εσύ θα ορκιστείς μετά με τη σειρά σου. Πες μου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θέλω να μου ορκιστεί ότι θα δώσει το γράμμα στο Άργος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα συμφωνήσει και ο βασιλιάς σʹ αυτό.

     ΠΥΛΑΔΗΣ  Σε ποιον από τους θεούς θα ορκιστείς.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Στην Άρτεμη.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ορκίσου Πυλάδη.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κι εγώ θα σε σώσω και θα σε βγάλω έξω από τις Συμπληγάδες. θα δώσω αυτή την επιστολή στους δικούς σου.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ναι. Θα τον πείσω και θα μπω κι εγώ η ίδια μέσα στο πλοίο. την οποία υπηρετώ στον ναό της.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πρέπει να πεις.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Θα δώσω στους δικούς σου αυτό το γράμμα.     ΠΥΛΑΔΗΣ  . Κι εσύ πρότεινε τον σωστό όρκο.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ποτέ να μην πατήσω το πόδι μου στο Άργος.  Ο  όρκος μου πρέπει τότε να μην ισχύει.Εγώ στο Δία.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Να μην μπορέσω να γυρίσω στην πατρίδα. το άρχοντα του ουρανού. αν δεν με σώσεις.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Πρέπει  να  εξαιρεθεί  η  περίπτωση  που  ίσως  πάθει  κάτι  το  πλοίο  και  το  γράμμα  χαθεί  μέσα  στη  φουρτούνα  και  μόνο  εγώ  μπορέσω  να  σωθώ.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Όμως κάτι παραλείπουμε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  . Κι εσύ.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αν όμως με γελάσεις και δεν κρατήσεις τον όρκο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αμέσως να το συμπληρώσουμε με καινούργιο όρκο αν πρέπει.

     ΠΥΛΑΔΗΣ  Καλά λες μα τους θεούς. Αφού πέθανε. Λοιπόν  όσα είναι γραμμένα στο γράμμα θα σου διαβάσω. και ότι άλλο πρέπει να ακούσω από σένα.  και  από  τις  τιμές  που  έχω  εδώʺ. εσύ που θα σωθείς θα πεις  τα λόγια μου.  αυτή  θα  πει.  Αν  σωθεί  το  γράμμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .  ʺΠάρε  με  στο  Άργος  από  τη  γη  των  βαρβάρων.  και  απομάκρυνέ  με  από  τις  θυσίες  της  θεάς. και εκεί νομίζετε ότι πέθανε…ʺ     ΟΡΕΣΤΗΣ  Που είναι εκείνη. Που βρισκόμαστε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μπροστά σου είναι.  τα  γραμμένα.  σιωπώντας. τι να πω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Πυλάδη. το γιο του Αγαμέμνονα: ʺΗ θυσιασμένη στην Αυλίδα  σου μηνάει.Ξέρεις λοιπόν τι θα κάνω.  πριν  πεθάνω. Πές μου τώρα σε ποιους πρέπει να πάω το γράμμα  στο Άργος. γύρισε πίσω πάλι. η Ιφιγένεια που ζει. Αν δε στη θάλασσα χαθεί το γράμμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να πεις στον Ορέστη.  αδερφέ  μου. ώστε σίγουρα θα τα πεις  μετά  στους  δικούς  μου. Μην εκπλήσσεσαι από τα λόγια. Στις δυσκολίες πολλά σκέφτεται κανείς.

  Κάτι  άλλο  σκέφτηκα.  δίνοντας  ένα  ελάφι  και  ο  πατέρας  μου  το  θυσίασε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πες  του  ότι  η  Άρτεμη  με  έσωσε. Να και το γράμμα. γιατί το πέρασε για μένα. αυτά είναι όλα γραμμένα μέσα. Και πες του ότι η θεά με έφερε σʹ αυτή  τη γη.  θα  μάθω φοβερά πράγματα.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Τίποτα.  Γρήγορα.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Ορέστη!!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ναι.ʺΑλλιώς κατάρα θα γίνω στα ανάκτορά σουʺ.  χωρίς  να  ρωτήσω. Δυο φορές πες το όνομά του για να το θυμάσαι…     ΠΥΛΑΔΗΣ  Ω θεοί!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Γιατί επικαλείσαι τους θεούς τώρα που μιλώ.  Συνέχισε.     ΠΥΛΑΔΗΣ  .

  με  πόσο  εύκολο  όρκο  με  έδεσες.     ΧΟΡΟΣ  Ξένε.Ω.  κι  εσύ  τόσο  καλά  ορκίστηκες. Πάψε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ω  αδελφή  μου. που νόμιζες πως δεν θα τον είχες ποτέ!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εγώ σε έχω αδελφό.  τι  έκπληξη  είναι  αυτή!  Δεν  το  πιστεύω  ότι  μπορώ  να  σε  αγκαλιάσω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Την  δέχομαι. η Σπαρτιάτισσα.  την  ευτυχία  την  άφατη  θα  προτιμήσω. δεν επιτρέπεται να αγγίζεις την ιέρεια και τα πέπλα της με τα χέρια  σου. Τώρα έχεις αδελφό.  γεννημένη.  σου  παραδίδω αυτό το γράμμα από την αδελφή σου.  Ω  αγαπημένη  αδελφή  μου.  Ας  αφήσουμε  τα  γράμματα  όμως.  .  απίστευτο  θαύμα έγινε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σε γέννησε η κόρη του Τυνδάρη.  Δεν  θα  αργήσω  να  φέρω  σε  πέρας  τον  όρκο  που  σου  έδωσα. ταλαιπωρημένη αδελφούλα μου.  νιώθω  μεγάλη  χαρά.  μη  με  αποφεύγεις. Ο αδελφός μου ζει στις Μυκήνες και στο Άργος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν είναι εκεί ο αδελφός σου.  Να!  Ορέστη.  από  τον  ίδιο  πατέρα  τον  Αγαμέμνονα.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  . Αυτός με γέννησε!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Τι λες. Φιλονικούσαν για το χρυσόμαλλο αρνί. Ρώτα με για το πατρικό σπίτι. Εγώ θα σε ακούω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Έχω.  αυτά  που  άκουσα  από  την  Ηλέκτρα.  Ξέρεις  την  φιλονικία του Ατρέα με τον Θυέστη.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα  σου  πω  πρώτα. Έχεις κάποια απόδειξη για αυτά.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εσύ πρέπει να μου πεις.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αυτό λοιπόν το έχεις υφάνει σε ένα όμορφο ύφασμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Άκουσα.   ΟΡΕΣΤΗΣ  Γιος του γιου του Πέλοπα.

Ω καλέ μου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σωστά. Τίποτα άλλο καλό δεν μου έκανε αυτός ο γάμος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Και  νερό  για  να  λουστείς  για  το  γάμο  στην  Αυλίδα.  με  το  οποίο  όρμησε  στον  Οινόμαο  .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Γιατί έστειλες μια πλεξούδα σου στη μητέρα σου. αφού δεν είχε το σώμα μου.  Στα  ανάκτορα  του  πατέρα  βρίσκεται  η  λόγχη  του  Πέλοπα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Το ύφανα και αυτό με όμορφα νήματα.  πήρες  από  τη  μητέρα  σου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Για να της κάνει τάφο. πόσο κοντά στην καρδιά μου έχεις έλθει!     ΟΡΕΣΤΗΣ  Και επίσης ύφανες τον Ήλιο να φεύγει.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Τώρα  θα  σου  πω  τις  αποδείξεις  που  ο  ίδιος  εγώ  είδα.

 Ω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  . τι να πω.  όπως  νομίζουν. η ευτυχία μου δεν περιγράφεται με λόγια. αγαπημένη μου Μυκήνα. είσαι ο αγαπημένος μου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω. μακριά από το Άργος.  Αχ εστία Κυκλώπεια! Αχ πατρίδα. δεν χρειάζεται τίποτε άλλο.  Πέρα από τα λόγια είναι αυτά τα θαύματα. σʹ αυτήν τη γη. σε  κρατώ Ορέστη.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πολύ  μεγάλη  χαρά  πήρα.  αγαπημένε  μου. αγαπημένε μου!     ΟΡΕΣΤΗΣ  Κι  εγώ  εσένα  που  σε  θεωρούσα  νεκρή.  Φοβάμαι  μην  φύγει  και  πετάξει  από τα χέρια μου στον αέρα. αγαπημένε μου. Και εσύ δακρύζεις όπως εγώ.και  τον  σκότωσε  για  να  αποκτήσει  την  παρθένα  Πισάτιδα  που  ήταν  κρυμμένη σʹ εκείνα τα δωμάτια.  Κλαίω. εσείς θρέψατε αυτό το φως του σπιτιού μου. σε σας χρωστώ  χάρη.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Τον  άφησα  βρέφος  στην  αγκαλιά  της  νεαρής  τροφού  του. Ψυχή μου. εσείς τον μεγαλώσατε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Από δω κι εμπρός θα είμαστε κι οι δυο ευτυχισμένοι.  μικρούλη  στο  παλάτι.  κλαίω  και  φωνάζω από χαρά.

 αν και δεν ήμουν μπροστά εκείνη την ώρα. για τον εκεί αγιασμό. όχι για νύφη.  αλλά  με  τις  συμφορές  αδελφή  μου.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Κι εγώ έκλαιγα για την τόλμη που είχε ο πατέρας μας. αλίμονο. Το ένα κακό πάνω στο άλλο.  έγινε  η  ζωή  μας δυστυχισμένη. τον ίδιο τον αδερφό σου. δυστυχισμένη.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Άμοιρη. Καταλαβαίνω.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Παρά λίγο να σκότωνες. αδελφέ μου. το κατάλαβα όταν ο πατέρας μας παραφρονώντας  με έδωσε για σφαγή.Είμαστε  από  καλή  γενιά.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αλίμονο. με έσυραν με δόλο και  έκλαιγα και σπάραζα δίπλα στο βωμό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Στου Αχιλλέα τα καράβια.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  . η δυστυχισμένη. άμοιρη μοίρα είχα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Το ξέρω. κάποιος κακός θεός  διαφεντεύει την τύχη μας.

  τώρα  που  σωθήκαμε.  Πριν να  το  αίμα  σου  αγγίξει  το  ξίφος. Από τη στεριά. με ποιο  τρόπο. θα τον βοηθήσει και η θεία δύναμη.  Πρώτα  πες  μου  τι  τύχη  είχε  στη  ζωή  της η Ηλέκτρα.  Για  πολύ  λίγο  απέφυγες ανόσιο θάνατο από τα δικά μου χέρια.  όσοι  βρίσκουν  αγαπημένους  τους  αγκαλιάζονται. για μας τους δυο Ατρείδες να μας σώσει.  Με  πλοίο  πάλι θα πρέπει να διασχίσεις το στενό των Συμπληγάδων. Νομίζω πως τώρα έχουμε μαζί μας την τύχη. πρέπει να το βρεις.  Αυτό  πρέπει να  βρεις.  δύστυχη!  Ποιος  θεός  ή  άνθρωπος  θα  μας  βρει  πέρασμα.  θα  ανοίξει κάποιο δρόμο.  αλλά  αρπάζουν  την  ευκαιρία και βρίσκουν κι άλλες χαρές.  Γιατί  οι  μυαλωμένοι  άνδρες.     ΧΟΡΟΣ  Αυτά τα θαύματα και τα όσα έγιναν που δεν χωράει ανθρώπου νους αυτά τα  είδα και θα τα διηγούμαι πάντα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μη  σταματάς.  και  είναι  φυσικό  αυτό.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Καλά λες. Όχι με πλοίο…  Τρέχοντας  θα  περάσεις  μέσα  από  τους  δρόμους  των  βαρβάρων.  Συνέχισε  να  μου  λες.  Από  αυτήν  την  πόλη. μαύρη μου ψυχή. Γιατί είσαστε εσείς πάντα οι αγαπημένοι μου. Ποια μοίρα θα ακολουθήσει  τώρα.  θα  βγούμε  από  τη  βαρβαρική  γη.  Αχ  δύστυχη.  να  σε  στείλω  στην  πατρίδα  στο  Άργος.  Πώς  να  σε  βγάλω  από  εδώ.     ΟΡΕΣΤΗΣ  .  δεν  αδιαφορούν  για  την  τύχη. Πρέπει να δούμε.Αλίμονο  τι  θα  έκανα!  Τι  φριχτό  πράγμα  αδελφέ  μου.     ΠΥΛΑΔΗΣ  Ορέστη. Κι αν κάποιος είναι  πρόθυμος. Όμως πρέπει να σταματήσετε τα κλάματα.

 Τίνος παιδί.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αυτός ποιος είναι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δεν είχε γεννηθεί όταν με θυσίασαν στην Αυλίδα.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ανιψιός της.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν είχε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Της κόρης του Ατρέα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Χαίρε άντρα της αδελφής μου. Συγγενής μας. και ζουν ευτυχισμένη ζωή. ο μόνος και πιστός φίλος μου.     .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ο Στρόφιος από την Φωκίδα είναι ο πατέρας του. Για κάποιο διάστημα ο Στρόφιος δεν είχε παιδιά.Με αυτόν είναι παντρεμένη.

 Τώρα εσύ βασιλεύεις στο Άργος.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ας μην μιλήσουμε γιʹ αυτά. Εκδικήθηκα για τον πατέρα μου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δηλαδή αδίκησε τον αδερφό του και κατέστρεψε το σπίτι του.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Σταματώ.  .ΟΡΕΣΤΗΣ  Και δικός μου σωτήρας. όχι μόνο συγγενής.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πως άντεξες εκείνα τα φριχτά με την μητέρα μας.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Άσε τα της μητέρας. Εμείς είμαστε εξόριστοι από την πατρίδα. Δεν θα ακούσεις τίποτα καλό.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ο Μενέλαος.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και για ποια αιτία σκότωσε τον άντρα της.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αυτό λοιπόν ήταν η μανία που μου είπαν ότι είχες στην ακτή.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κατάλαβα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και εδώ σʹ αυτή τη χώρα πως ήρθες.   ΟΡΕΣΤΗΣ  Όχι.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Δεν είναι η πρώτη φορά που δείξαμε τη δυστυχία μας. Αλλά ο φόβος των Ερινύων με έδιωξαν από τη γη μου. Εξ αιτίας της μητέρας σε κυνηγούσαν οι θεές.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Με διέταξε ο Φοίβος με χρησμό να έρθω εδώ.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Και άπονα με κάνουν να δαγκώνομαι και να ματώνω.

     ΟΡΕΣΤΗΣ  Μπορώ  Έτσι  άρχισαν  οι  πολλές  συμφορές  μου.  Και  με  βάση  το  νόμο  που  τότε  θέσπισε.  Πήγα λοιπόν στο βράχο του Άρη για να δικαστώ. και στο άλλο η γηραιότερη από τις Ερινύες.  χαίρονταν.  Έτσι  η  Αθηνά  μέτρησε  ίσους  τους  ψήφους  υπέρ  και  κατά.  μέχρι  που  πήγα  ξανά  στο  ναό  του  Φοίβου  και  ξάπλωσα  μπροστά  στο  άδυτο.  έπιναν.  Όταν  τη  συμπεριφορά  της  μητέρας  μας  ‐  που  καλύτερα  να  μην  την  πούμε  ‐  εκδικήθηκα. ο οποίος με κατάστρεψε. Έτρωγαν.  Όσες από τις Ερινύες συμφώνησαν με την απόφαση. Όσες όμως δεν πείσθηκαν συνέχισαν να  με  κυνηγούν. Κάποιοι με λυπούνταν.  εγώ  απολογήθηκα  για  το  φόνο  της  μητέρας.  νηστεύοντας.  Τώρα  ακούω  ότι  οι  Αθηναίοι  κάνουν  τελετή  για  να  θυμόνται  τη  συμφορά  μου. και γλίτωσα από τα βασανιστήρια του φόνου.  προσφέροντας χοές ίσες με το φαγητό που μου έδιναν τότε στην Παλλάδα. ακούστηκε η φωνή του θεού  από  τον  χρυσό  τρίποδα.  ορκισμένος  εκεί  να  πεθάνω. Τότε. και ο Απόλλωνας με  έστειλε στην Αθήνα για να με δικάσουν αυτές οι θεές.  αγαπημένη  μου  αδελφή.  Εκεί.  Γιατί αν πάρουμε το άγαλμα της θεάς θα σταματήσει η καταδίωξη μου από  της  Ερινύες  και  θα  σε  πάρω  κι  εσένα  με  γρήγορο  καράβι  να  σε  πάω  πίσω  στις Μυκήνες.  αν  δεν  με  σώσει ο Φοίβος.  αλλά  σαν  να  μην  ήμουν  εγώ  εκεί.  Γιατί  σε  μένα  τελειώνει  η  γενιά  των  Πελοπιδών  αν  δεν  πάρουμε  το  ιερό ουράνιο άγαλμα της θεάς.  αδελφή  μου.  σαν  στιγματισμένος  που  ήμουν από τις θεές.  σώσε  κι  εμένα. Σʹ αυτήν λοιπόν τη σωτηρία που όρισε ο θεός για μένα γίνε βοηθός.  Εγώ  δεν  είχα  την  αξίωση  να  μου  πουν  κάτι  οι  ξένοι.  Λοιπόν.Για να κάνεις τι. με πήραν στα σπίτια τους αλλά  με έβαζαν να φάω σε ξεχωριστό τραπέζι Δεν μου μιλούσαν ποτέ.  αναγκασθήκαμε από τις Ερινύες να γίνουμε φυγάδες. Εκεί είπαν την  κατηγορία.  σώσε  το  σπίτι  μας.  όταν  υπάρχει  ισοψηφία.  και  με  έσωσε  η  μαρτυρία  του  Φοίβου.  ο  κατηγορούμενος αθωώνεται γιατί τότε η Αθηνά ψηφίζει υπέρ του.  για  να  πάρω  το  άγαλμα  της  Άρτεμης που έπεσε από τον ουρανό και να το στήσω για λατρεία στη γη της  Αθήνας. έμειναν εκεί και όρισαν  αυτό το ιερό να το έχουν ναό τους. Στο μέρος που ο Δίας  ίδρυσε ιερό δικαστήριο για να ξεπλύνει από το μίασμα τα χέρια του ο Άρης. κάθισα στο ένα βάθρο σαν  κατηγορούμενος.  αλλά  στενοχωριόμουν  και  ευχόμουν  να  μην  το  ξέρουν  και  αναστέναζα  γιατί  ήμουν  φονιάς  της  μητέρας  μου. Μπορείς να το πεις ή δεν πρέπει.  και  με  έστειλε  εδώ. Με αυτόν  τον τρόπο νίκησα.  στην  αρχή  κανείς  δεν  ήθελε  να  με  δεχθεί.  .

 ή θα μείνω κι εγώ  εδώ να πεθάνω.  τους  απογόνους  του  Τάνταλου  περνά  μέσα από δυστυχίες. να ξαναστυλωθεί το σπίτι μας.  Μαζί  θα  φύγουμε  και  μαζί  θα  ζήσουμε. Ναι να σε απαλλάξω από τη θυσία  σου  εδώ. Φτάνει το  αίμα  εκείνης. Θέλω αυτά ακριβώς που κι εσύ θέλεις για να σταματήσουν τα  δεινά τα δικά σου και του σπιτιού μας. να με πάρεις δηλαδή κι εμένα μέσα στο καράβι με το άγαλμα. Τα ταιριάζω αυτά όλα και έχω την ελπίδα ότι θα στα χέρια  μας είναι η επιστροφή μας.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πριν να έρθεις  εδώ εσύ. Αλλά αν μπορεί να γίνει κι αυτό μαζί με  τα άλλα.  ενώ  εσύ  κάνοντας ότι πρέπει να κάνεις.  τότε  εγώ  χάνομαι.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ποτέ δεν θα γινόμουν φονιάς και δικός σου όπως της μάνας μου. και να μη θυμάμαι πια αυτόν που με  σκότωσε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  . τότε  αξίζει  να  διακινδυνέψουμε.  Αλλά  πως  θα  ξεφύγω  από  την  θεά  και  τον  βασιλιά  που  κυβερνά  αυτή τη γη. θα έχεις καλή επιστροφή.  Αν  το  αποχωριστώ.   ΧΟΡΟΣ  Μεγάλη  και  φοβερή  οργή  των  θεών. πως τότε με  διέταξε  ο  Απόλλωνας  να  το  κάνω.  Αφού δεν θα μπορώ να πω τίποτα.  Μάλλον  ήξερε  ότι  είσαι  εδώ  και  θα  συναντηθούμε.  Γιατί ο άντρας αν πεθάνει θα λείψει απʹ το σπίτι ενώ η γυναίκα. Πως δεν θα με σκοτώσουν. Έχω χρέος να σε σώσω κι ας πεθάνω. Άκουσες τη γνώμη μου.  Όμως γιατί το αποφεύγω.  αδελφέ μου.  Αν ήταν ανόσιο το άγαλμα της Άρτεμης να πάρουμε από εδώ.  Και  το  ίδιο  θα  διακινδυνεύσουμε. όταν δει το βάθρο χωρίς το άγαλμα. λιγότερο. Ή μαζί μου θα σε πάρω στην πατρίδα. είχα  τον  πόθο να γυρίσω στο Άργος και να  σε δω.

 Εδώ χωλαίνει το σχέδιο μας για την επιστροφή.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Άσχημο αυτό που είπες.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Άραγε να μπορούμε να σκοτώσουμε το βασιλιά.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δεν θα μπορούσα. αλλά σαν ξένοι μπορούμε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Τι λες να με έκρυβες στο ναό. Αν και συμφώνησα με λόγια σου.  . Αν και το θέλουμε  πολύ.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αν είναι για να σωθούμε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Η νύχτα για τους κλέφτες είναι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και μόλις πέσει σκοτάδι να το παίρναμε και να φεύγαμε. να το διακινδυνεύσουμε.Πώς να γίνει ώστε ούτε να πεθάνουμε. αλλά να πάρουμε και μαζί μας όσα  θέλουμε. για την αλήθεια δε το φως.

 Πως θα σωθούμε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  . Πες μου τι σκέφτεσαι να το μάθω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Νομίζω ότι βρήκα έναν άλλο τρόπο.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Αλίμονο.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ποιον.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μέσα στο ναό υπάρχουν ιεροί φύλακες.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Την αρρώστια σου θα χρησιμοποιήσω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θα πω ότι σκότωσες τη μητέρα σου και ότι ήρθες από το Άργος. και θα μας δουν. είμαστε χαμένοι τότε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Οι γυναίκες είναι φοβερές να βρίσκουν διέξοδα.

     . Και με φοβίζει να δώσω ανόσιο.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Και το άγαλμα. Θα πω ότι το άγγιξες.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Κι έτσι θα πάρουμε το άγαλμα πιο εύκολα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θα θελήσω να σε εξαγνίσω στη θάλασσα.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Για ποια αιτία.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θα πω ότι είναι ανόσιο να γίνεις θυσία στη θεά. Θα μείνει στο ναό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κι εκείνο θα πλύνω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ότι δεν είσαι καθαρός. χρησιμοποίησε τις συμφορές μου.Αν είναι να κερδίσουμε. Αν και μάλλον υποπτεύομαι.

ΟΡΕΣΤΗΣ  Και που θα γίνει. Μόνο εγώ.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θα τον πείσω με τα λόγια μου.  .     ΟΡΕΣΤΗΣ  Εσύ ή κάποιος άλλος θα φέρει το άγαλμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Θα πω πως κι αυτός έχει το ίδιο μίασμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εγώ.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Θα κάνουμε τον εξαγνισμό κρυφά από το βασιλιά ή θα το ξέρει. Δεν μπορούμε κρυφά. Κοντά στην ακτή. Κανείς άλλος δεν θα το αγγίξει. που συμμετέχει στον πόνο μας.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εκεί που είναι δεμένο το καράβι σας.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ο Πυλάδης.

 μην αφήσετε να στερηθώ την πατρίδα μου.  θα  τα  κρύψω όλα. τον αγαπημένο μου  αδελφό και την αδελφή μου.  Αλλά  σας  ικετεύω.  Αν  σωθώ. Μιλήστε.  τρεις  αγαπημένους. ποια αρνιέται. Θα τα κρατήσουν μυστικά αυτά οι γυναίκες. Είμαστε γυναίκες.  και  σώσου  μόνο.  Γιατί  έχει  δύναμη  η  γυναίκα  όταν  λυπάται κάποιον.     ΧΟΡΟΣ  Κάνε  θάρρος  αγαπημένη  δέσποινα.  στους  γονείς  σας  και  στα  παιδιά  σας  που  αγαπάτε. Πρέπει να  βρεις  πειστικά  λόγια  να  τους  πεις. Και πρώτα θα σας πω αυτό. Γιατί αν αυτά δεν τα  δεχθείτε θα χαθώ κι εγώ κι ο δυστυχισμένος αδερφός μου.  ή  να  γυρίσουν  στην  πατρίδα  τους.  υπόσχομαι  να  έχετε  κι  εσείς  την  ίδια  τύχη.  ή  να  πεθάνουν  μαζί.  εσάς  αφήνω  την  τύχη  μου.  αγαπάμε η μια την άλλη και σίγουρα σώζουμε και αλληλοβοηθιόμαστε.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εσύ τώρα πρέπει να φροντίσεις να πάνε καλά τα υπόλοιπα.  να  είστε  πάντα  ευλογημένες.  Μάρτυς  μου  ας  είναι  ο  Μέγας  Δίας.  Θα  σας  πάρω  στην  Ελλάδα. Όλα τα υπόλοιπα καλά τα σχεδίασες.  αγαπημένες  γυναίκες.   ΟΡΕΣΤΗΣ  Τότε πρέπει να μας περιμένει το πλοίο.     . Ποια θέλει.  Σε  ότι  πιο  πολύ  πιστεύετε  σας  εξορκίζω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ω.  σε  κοινή  τύχη.  Καλό  είναι  να  μείνετε  σιωπηλές. Μην  μιλήσετε  για  όλα  αυτά  αλλά  βοηθήστε  να  φύγουμε. τι λέτε.  Δείτε.     ΟΡΕΣΤΗΣ  Ακόμα ένα ερώτημα.  Όσον αφορά εμένα δεν  θα  πω  τίποτα  από  όλα  αυτά.

 την κόρη του Αγαμέμνονα.  ποθώντας  τις  Ελληνικές  γιορτές. κι εγώ  σʹ  αυτό  παραβάλλω  τους  θρήνους  μου.  Τώρα  εσείς  οι  δυο  να  μπείτε στο ναό. ‐ θύμηση όλα της  Λητώς.  ίδιο  πουλί  χωρίς  φτερά.  σώσε  με  και  τώρα  μαζί  με  αυτούς.  όταν  έπεσαν  οι  πύργοι και μας έβαλαν στα καράβια με τους εχθρούς κωπηλάτες που είχαν  λόγχες. αντέχεις τον πόνο.  όπου  ο  μελωδικός  κύκνος  υπηρετεί τις Μούσες.  Αχ  να  πετούσα  στους  ουράνιους  δρόμους  όπου  τρέχει  το  φως  του  ήλιου!  Μακάρι να είχα δυνατές φτερούγες στην πλάτη μου και να πετούσα  μέχρι  .  που  τρέξατε  στα  μάγουλά  μας  τότε.  που  στις  αφιλόξενες  ακτές  τραγουδάς  θλιμμένα.  Πόσο  θα  ήθελα  να  είμαι  πάρα  πολύ  δυστυχισμένη  από  τότε  που  γεννήθηκα. θα σε πάρει καράβι με πενήντα κουπιά και θα σε  πάει στο σπίτι σου και ο αυλός του ουράνιου Πάνα θα δίνει το ρυθμό στους  κωπηλάτες. δεν αντέχεται   Κι εσένα σεβαστή Αργεία. Γιατί θα έρθει σύντομα ο βασιλιάς αυτής της χώρας για να  ελέγξει αν ετοιμάστηκαν οι ξένοι. Γιατί αν δεν γνώρισες ποτέ χαρά.ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να  είσαστε  πάντα  ευτυχισμένες  για  όσα  είπατε.  ‐  τραγούδι που καταλαβαίνουν οι συνετοί ‐ και το λες για το ταίρι σου.  που την υπηρετώ σε βωμούς ματωμένους.  Αλκυόνα.  Δεν  είναι  σωστό να μένεις εδώ ενώ μπορείς να έχεις μια ευτυχισμένη πόλη.  ποθώντας  την  Άρτεμη  τη  θεά  της  γέννας  και  τις  ακτές  του  Κύθνου  όπου  μεγαλώνει  φοινικιά  με  την  δροσερή  φυλλωσιά  της  και πλούσια δάφνη. είναι πολύ βαρύ.  Αλλά  με  τη  θέλησή  σου  φύγε  από  τη  βάρβαρη  χώρα  και  έλα  στην  Αθήνα.  Εμένα  εδώ  θα  με  αφήσεις  κι  εσύ  με  καλοτάξιδο άνεμο θα φτάσεις εκεί γρήγορα.     ΧΟΡΟΣ  Εσύ  πουλί.  εσύ  που  με  έσωσες  στην  Αυλίδα  από  το  χέρι  του  πατέρα  μου.  Αλλιώς  οι  θνητοί  δεν  θα  πιστεύουν  πια  στους  χρησμούς  του  Απόλλωνα  εξαιτίας  σου.  Ω  ποτάμια  δάκρυα.  και  λίμνη  με  τα  νερά  της  σε  δίνες. Αν όμως  απʹ τη χαρά στον πόνο γυρίσεις. Ο μάντης Φοίβος τραγουδώντας γλυκά με την εφτάχορδη λύρα  του  θα  σε  φέρει  στην  γη  της  Αθήνας.  Ω  σεβάσμια  Άρτεμη. και το ιερό δέντρο της γλαυκής ελιάς. όπως της ελαφοκτόνου θεάς την ιέρεια.  Πανάκριβα  με  πούλησαν  και  με  έφεραν  εδώ  στη  βάρβαρη  χώρα  σκλάβα.

 κόρη του Αγαμέμνονα. καθώς η Ιφιγένεια με το άγαλμα της θεάς βγαίνει από το  ναό)     ΘΟΑΣ  Που είναι η Ελληνίδα γυναίκα.     ΘΟΑΣ  Γιατί.     (Έρχεται ο Θόας.  Που με συγκρίναν με τις Χάριτες και καμάρωνα στολισμένη με κοσμήματα  στα πλούσια μαλλιά μου και τα πέπλα και οι πλεξούδες μου με αγκάλιαζαν  ολόκληρη. που ήμουν νύφη ζηλευτή.     ΘΟΑΣ  Γιατί μεταφέρεις.     ΧΟΡΟΣ  Να τη.το σπίτι μου εμπρός.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Βασιλιά. Εξάγνισε τους ξένους  ή καίγονται ήδη στην μεγάλη φλόγα. θα σου πει η ίδια.     . τώρα βγαίνει. Να χόρευα όπως τότε. βασιλιά. η ιέρεια της Άρτεμης. και η  μάνα μου καμάρωνε όταν έσερνα το χορό. το άγαλμα με τα χέρια σου. στάσου εκεί που είσαι. Τι γίνεται στο ναό. και το  πήρες από το βάθρο του. Στον πρόναο.

     ΘΟΑΣ  Μόνο του.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μόνο του.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Στράφηκε προς τα πίσω το άγαλμα της θεάς. Είπα ιερό ξόρκι.ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δυσοίωνα. Μίλα καθαρά!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Δεν είναι καθαρά τα θύματα που συλλάβατε. βασιλιά. Ή το υποψιάζεσαι.     ΘΟΑΣ  Τι κακό σημαίνει αυτό.  .     ΘΟΑΣ  Τι σου το έδειξε αυτό. Από το μίασμα των ξένων. Ή μήπως έγινε σεισμός. Και έκλεισε τα μάτια του.     ΘΟΑΣ  Από ποια αιτία.

     ΘΟΑΣ  Ω Απόλλωνα! Αυτό ούτε εδώ οι βάρβαροι δεν θα τολμούσαν. Και οι δύο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Από την πατρίδα τους ήρθαν έχοντας κάνει φόνο. Κάτω στην ακτή.   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Γιʹ αυτό.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Την μητέρα τους έσφαξαν.     ΘΟΑΣ  . θέλω πολύ να μάθω. Για τίποτε άλλο.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Είναι διωγμένοι από όλη την Ελλάδα. Για το έγκλημα που έκαναν!     ΘΟΑΣ  Που το έκαναν. Πες μου.     ΘΟΑΣ  Ποιον σκότωσαν.

 ο Ορέστης.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Τους ρώτησα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Στον καθαρό αέρα. είναι ευτυχισμένος!     .Γιʹ αυτό εσύ βγάζεις το άγαλμα έξω. όταν είδα ότι στράφηκε το άγαλμα.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κι ας μου έδωσαν γλυκό δόλωμα για την ψυχή μου.     ΘΟΑΣ  Με ποιο τρόπο κατάλαβες το μίασμα των ξένων.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ο μοναδικός αδελφός μου.     ΘΟΑΣ  Σοφή σε ανέθρεψε η Ελλάδα. Καλά έκανες και το έμαθες. για να διώξω το μίασμα.     ΘΟΑΣ  Σου είπαν νέα για τους αγαπημένους σου στο Άργος.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και ο πατέρας μου είπαν ότι ζει και είναι καλά.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πρέπει να κάνουμε ό. εξαγνισμό και θυσία. που με κατέστρεψε.     ΘΟΑΣ  Λοιπόν.ΘΟΑΣ  Είχαν την ελπίδα ότι θα τους σώσεις για τα καλά τους νέα. τι θα κάνουμε τους ξένους.     ΘΟΑΣ  Αλλά εσένα οι σκέψεις σου ήταν στην θεά!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μισώ όλη την Ελλάδα.     ΘΟΑΣ  Τώρα για πες μου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πριν από τον εξαγνισμό.τι ορίζει ο νόμος.  . θέλω να τους πλύνω με αγνό νερό.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .     ΘΟΑΣ  Να κάνεις αυτό που είναι καλύτερο για τη θεά.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και για μένα έτσι είναι καλύτερα.   ΘΟΑΣ  Σε νερό πηγής ή στη θάλασσα.  Δεν  μου  αρέσει  να  βλέπω  μυστικές  τελετές.     ΘΟΑΣ  Όμως τα κύματα δεν φτάνουν μέχρι το ναό.     ΘΟΑΣ  Πήγαινε  και  κάνε  όπως  νομίζεις.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Η θάλασσα καθαρίζει όλες τις ανθρώπινες κακίες.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Πρέπει να είναι ερημιά. Θα κάνω κι άλλα.

 αν το έπιασε μητροκτόνος.  Γι αυτό εκτιμά την τέχνη σου όλος ο λαός.Πρέπει να εξαγνίσω και το άγαλμα.     ΘΟΑΣ  Από πού θα μπορούσαν να φύγουν.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Αλλιώς δεν θα το μετακινούσα από το βάθρο του.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ξέρεις τώρα τι πρέπει να γίνει.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Βάλτε τα δεσμά στους ξένους πάλι.     ΘΟΑΣ  Εσύ πες μου.     ΘΟΑΣ  Σωστή η ευσέβεια σου και η σκέψη σου.  .     ΘΟΑΣ  Βέβαια.

   ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Έμαθα να μην έχω εμπιστοσύνη στους Έλληνες.     ΘΟΑΣ  Για να μην τους δει ο ήλιος.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να έρθουν και οι υπηρέτες μαζί μου. υπηρέτες!     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και να τους φέρουν έξω τους ξένους.     ΘΟΑΣ  Ας γίνει έτσι.     ΘΟΑΣ  Δέστε τους.     ΘΟΑΣ  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Με πέπλα στα πρόσωπα. Καλυμμένοι.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και στείλε έναν κήρυκα στην πόλη να αναγγείλει.     ΘΟΑΣ  Να πει τι.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Ούτε κανείς να τους κοιτάξει.Θα έλθουν κι αυτοί.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να μείνουν όλοι στα σπίτια τους.     .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να μην μιανθούν με αυτούς.     ΘΟΑΣ  Τρέξε και ανάγγειλέ το.     ΘΟΑΣ  Για να μην συναντήσουν τους φονιάδες.

     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Και περισσότερο όσους αγαπώ.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Εσύ να μείνεις εδώ για τη θεά…     ΘΟΑΣ  Τι να κάνω.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να εξαγνίσεις με τον πυρσό το ναό.ΘΟΑΣ  Πολύ καλά φροντίζεις για την πόλη.     ΘΟΑΣ  Αυτό το λες για μένα…     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  ………     ΘΟΑΣ  Γιʹ αυτό όλοι σε θαυμάζουν.  .

     ΘΟΑΣ  Για να μην μολυνθώ.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  .     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Να καλύψεις με πέπλους τα μάτια σου.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κι όταν περνούν οι ξένοι από μπροστά σου…     ΘΟΑΣ  Τι πρέπει να κάνω.   ΘΟΑΣ  Να είναι καθαρός όταν γυρίσεις.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Κι αν ίσως αργήσω…     ΘΟΑΣ  Πόσο υπολογίζεις.

  σταθείτε  μακριά.     ΘΟΑΣ  Κι εγώ εύχομαι μαζί σου.  Απομακρυνθείτε.     (Βγαίνει  από  το  ναό  η  συνοδεία  με  τους  δυο  αιχμάλωτους  και  όλα  τα  απαραίτητα για τον εξαγνισμό)     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Βλέπω τους ξένους να βγαίνουν από το ναό και τα νεογέννητα αρνάκια.     ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ  Μακάρι ο εξαγνισμός να γίνει όπως πρέπει.  μην  πέσει  πάνω  σας αυτό το μίασμα.     ΘΟΑΣ  Να κάνεις με την ησυχία σου όλα τα πρέποντα για τη θεά. τα  ξέρετε και μέσα στη σιωπή μου. και  όσα  άλλα  διέταξα  για  να  εξαγνιστούν  αυτοί  για  την  θεά.  Αν  κάποιος  είναι  ιερέας  και  προσφέρει  θυσίες  σε  θεούς. κόρη της Λητώς και του Δία.  Ας σιωπήσω για τα άλλα.  Ω παρθένα βασίλισσα. θα κατοικείς σε καθαρό ναό και θα  είμαστε ευτυχισμένοι μαζί σου. θεοί μου παντογνώστες. και συ θεά σεβάσμια.  αν  κάποια  είναι  έγκυος.  αν  κάποιος  πρόκειται  να  παντρευτεί. να  πλύνω με το αίμα τους το μίασμα του φόνου. Και αναμμένες λαμπάδες.Να μην ανησυχήσεις. αν τους πλύνω από τον  φόνο και τους θυσιάσουμε όπως πρέπει.  Τώρα  όλοι  οι  πολίτες  να  απομακρυνθείτε  από  αυτό  το  μίασμα.     .

 Έτσι επανέφερε την πίστη των θνητών στους χρησμούς.  ο  βασιλιάς αυτής της γης.  την  κόρη  της  Γης.  όπου  κείτεται  ο  τεράστιος  δράκος.  . έχεις το ναό σου.  που  ο  μικρός  του  γιος  ζητούσε  να  κρατήσει  μόνος  αυτός  τη  μαντική  και  συγκατένευσε  να  πάψουν  τα  οράματα  και  έδωσε  διαταγή  μόνο  ο  Φοίβος να  χρησμοδοτεί. δίπλα στα  νερά της Κασταλίας.  κάτω  από  τα  πλούσια  φυλλώματα  της  δάφνης.  γρήγορα  ο  Φοίβος  σκαρφάλωσε  στην  κορυφή  του  Όλυμπου. τον αληθινό σου  θρόνο.  και  έμενες  στην  αγκαλιά  της  μάνα  σου. κάτω από το άδυτο.  τον  σκότωσες.  κρυμμένος και φυλάει το μαντείο.  και  την  Άρτεμη  την  περίφημη  για  την  ευστοχία  της  στα  τόξα.  Ο  Δίας  τότε  γέλασε. στον ομφαλό της γης.  εξαιτίας  της  διωγμένης  κόρης  της.     (Φτάνει γρήγορος και ταραγμένος αγγελιοφόρος)     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Ω  φύλακες  του  ναού.  με  τις  φλόγες  στα  μάτια  του. Εκεί. και ανέβηκες στο χρυσό τρίποδα.  Κι έτσι  η  Γη αφαίρεσε  από  το Φοίβο την  μαντική  τέχνη.  τι τώρα.  Κι  ενώ  ακόμα  ήσουν  παιδί. Ο Θόας μπαίνει στο ναό για εξαγνισμό)     ΧΟΡΟΣ  Δοξασμένη  η  γέννα  της  Λητώς  που  στα  καρποφόρα  λαγκάδια  της  Δήλου.  με  τις  πηγές  και  τις  τελετές  του  Βάκχου.  Κι  αφού  απʹ  το  πανέμορφο  μαντείο  έδιωξες  την  Θέμιδα.  Και  αφήνοντας  αμέσως μετά τη γέννα της την άγριες ακτές έφερε τα παιδιά της ψηλά στις  κορυφές  του  Παρνασσού. για να δίνεις χρησμούς στους θνητούς.  το  παιδικό  του  χέρι  τύλιξε  γύρω  από το θρόνο του Δία. Ανοίξτε τις βαριές πύλες και φωνάξτε τον να βγεί  έξω.  επιστάτες  του  βωμού!  Που  έχει  πάει  ο  Θόας.  Τότε.  το  τέρας  το  γεννημένο  από  τη  Γη. και τον παρακάλεσε να διώξει την οργή της Γης και  να  πάψουν  τα  νυκτερινά  προφητικά  οράματα.  ω Απόλλωνα.(Η συνοδεία προχωράει.  αυτή  γεννούσε  νυχτερινά  προφητικά  οράματα  σε  όσους  κοιμόντουσαν  στις  σκοτεινές γωνιές του μαντείου που έδειχναν στους θνητούς τι έγινε παλιά.  γέννησε  τον  χρυσομάλλη  Απόλλωνα  δεξιοτέχνη  στην  κιθάρα.  τι  στο  μέλλον  θα  συμβεί.

     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Οι δυο ξένοι έφυγαν με κόλπο της κόρης του Αγαμέμνονα για την Ελλάδα.     ΧΟΡΟΣ  Είσαι τρελός.   ΧΟΡΟΣ  Τι συμβαίνει.  . Πρέπει να το μάθει. Αν μπορώ να ρωτήσω χωρίς άδεια. Τρέχα και ψάξε τον.     ΧΟΡΟΣ  Δεν ξέρουμε.  Σίγουρα  κι  εσείς  πήρατε  μέρος σʹ αυτά που έγιναν.     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Δέστε  πόσο  άπιστο  είναι  το  γένος  των  γυναικών. Έφυγε. Δεν πρέπει να  πας στο παλάτι του βασιλιά όσο πιο γρήγορα μπορείς. Όπου τον βρεις του λες αυτά τα μαντάτα.  δεν είναι εδώ.     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Που είναι.  παίρνοντας μαζί τους και το άγαλμα της θεάς στο καράβι τους. Τι σχέση έχουμε εμείς με την φυγή των ξένων.     ΧΟΡΟΣ  Είναι απίστευτο! Και αυτός τον οποίο θέλεις να δεις ο βασιλιάς της χώρας.

   ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Όχι  πριν  μάθω  σίγουρα  αν  είναι  κανείς  μέσα  στο  ναό.     (Ανοίγει η πόρτα.     ΘΟΑΣ  Τι κέρδος είχαν να περιμένουν.  μεταφέρω  καινούργια  κακά μαντάτα. έφυγε μαζί με τους  δυο  ξένους.  Χτυπάω!  Αναγγείλτε  στον  βασιλιά  ότι  είμαι  εδώ.  Απάτη  ήταν  ο  εξαγνισμός που έλεγε!     ΘΟΑΣ  .     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Αλίμονο!  Κι  αυτές  έλεγαν  πως  δεν  είσαι  μέσα  και  με  έδιωχναν!  Αλλά  εσύ  είσαι εδώ. βγαίνει ο Θόας)     ΘΟΑΣ  Ποιος είναι που φωνάζει μπροστά στην πόρτα του ναού και αναστατώνει την  ιερή σιωπή.     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Μετά θα σου πω γιʹ αυτές.  Ανοίξτε  τις  πόρτες. Άκουσε: Η  νεαρή ιέρεια που παραστέκεται στο βωμό.  η Ιφιγένεια.  Πήραν  μαζί  τους  το  ιερό  άγαλμα  της  θεάς. Πρώτα αυτά που έγιναν θα σου πω.

     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Αυτόν που τον όρισε η θεά για θυσία. απίστευτο ! Πώς μπορώ να το πω αλλιώς!     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Μην  κουράζεις  τώρα  το  μυαλό  σου.     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  Να σώσει τον Ορέστη! Αυτό το απίστευτο!     ΘΟΑΣ  Ποιον.     ΘΟΑΣ  Λέγε.     ΘΟΑΣ  Ω.  αλλά  άκου  με. Ποιο ήταν το αναθεματισμένο σχέδιό της.  Και  αφού  με  ακούσεις. Τον γιο της Κλυταιμνήστρας.     ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ  .Τι είναι αυτά που λες.  Καλά  μίλησες.  Η  θάλασσα  είναι  κοντά  και  δεν  θα  ξεφύγουν  από  το  δόρυ μου.  φρόντισε να τους πιάσουμε.

  που  μας  έστειλες  να  φυλάμε  του  ξένους. Ακούστηκε τότε φωνή απʹ το καράβι:  .  Μετά  φοβηθήκαμε  μήπως  αυτοί  μπορέσουν  να  λυθούν. και η ώρα περνούσε.  αλλά  πρόφτασε  ο  Ορέστης  και  την  άρπαξε  στον  ώμο.  Ποιος  είσαι εσύ που την αρπάζεις από την εδώ χώρα.  έβγαλε  κραυγή  και  άρχισε  να  λέει  αλλόκοτα  ρητά.  έκανε  νεύμα  η  Ιφιγένεια  να  σταθούμε  πιο  πίσω  γιατί. Δεν είχαν όπλα.  πιάσαμε  τα  παλαμάρια  και  θέλαμε  να  βγάλουμε  το  τιμόνι  και  τους φωνάξαμε:  ʺΓιατί  φεύγετε  κλέβοντας  από  την  χώρα  μας  αγάλματα  και  ιέρειες. όπου λίγο πιο εκεί ήταν το καράβι  του  Ορέστη  κρυμμένο. μπροστά στην πρύμνη. που την είχα χαμένη από  το σπίτι μουʺ.  Στο τέλος αποφασίσαμε να πάμε κοντά και ας μην έπρεπε.  πενήντα  ναύτες  κωπηλατούσαν  και  τα  πανιά  ήταν  ανοιγμένα. και δεν έπρεπε να την δούμε. οι ξένοι λυτοί κοντά στο  καράβι.  σε  μας.  έτοιμο  να  φύγει.  να  γνωρίζεις!  Γιος  του  Αγαμέμνονα.  τη  σκοτώσουν  και  φύγουν. Με μεγάλα  κοντάρια έσπρωχναν την πλώρη κι άλλοι τραβούσαν να δέσουν την άγκυρα  και άλλοι βιαστικά έριχναν από πάνω σκαλωσιές να ανέβουν οι ξένοι!  Τότε  εμείς  χωρίς  δισταγμό.  Και  μετά  από  ώρα.  Και  εκεί  τότε  βλέπουμε  το  καράβι  το  ελληνικό!  Στα  πενήντα  του  κουπιά.  είπε. Κι εμείς  το ίδιο. Παίρνω αυτήν εδώ την αδελφή μου.  Φύγαμε  τότε  με  χτυπήματα  και  μελανιές  και σπασμένα κεφάλια και μαύρα μάτια.  Έκανε  ότι  τους  καθάριζε  από  τον φόνο και εμείς περιμέναμε.  Αυτά  ήταν  λίγο  ύποπτα αλλά οι άνδρες τα έβλεπαν με δέος.  θα  άναβε  την  ιερή φωτιά για τον εξαγνισμό.  μόλις  καταλάβαμε  το  δόλο. και τότε αυτοί μας χτύπησαν στο πρόσωπο.  έσπρωξε  στη  στεριά  το  καράβι  και  παραλίγο  να  άρπαζε  την  ιέρεια. Αλλά οι τοξότες τους. Και βάδιζε μόνη  αυτή  πίσω  από  τους  ξένους  που  είχαν  τα  χέρια  δεμένα. στο στομάχι  και  τα  κορμιά  μας  παράλυσαν. απʹ το καράβι άρχισαν να μας  ρίχνουν βέλη και μας ανάγκασαν να πάμε πιο πίσω.  την  έβαλε  στο  καράβι  και  μετά ανέβασε το ουράνιο άγαλμα.  Όμως  εμείς  την  κρατούσαμε  καλά  και  θέλαμε  να  τη  σύρουμε. Τότε ένα μεγάλο κύμα. Μας χτυπούσαν με γροθιές και κλωτσιές στα πλευρά.  κάναμε  αγώνα.ʺ  Αυτός  τότε  είπε:  ʺΟ  Ορέστης  ο  αδελφός  της.  για  να  νομίσουμε  ότι  κάτι  περισσότερο  έκανε. Πήγαμε πέρα σε κάτι υψώματα και  τους ρίχναμε πέτρες.  αμέσως  την  αρπάξαμε. αλλά φοβόμασταν μήπως κάνουμε ιεροσυλία και τα αφήσαμε έτσι.Όταν φτάσαμε στην ακτή της θάλασσας.

 Κι εμένα με έστειλαν εδώ για να στα πω.     ΧΟΡΟΣ  Δυστυχισμένη Ιφιγένεια. προχωρούσε.  Πηγαίνετε  γρήγορα  να  πιάσετε  τους  ασεβείς. και την αδελφή του την ιέρεια η  οποία ξέχασε την θυσία στην Αυλίδα και ατιμάζει τη θεά.  Το πλοίο όσο ήταν μέσα στο λιμάνι.  Και  ή  να  τους  . όταν όμως πιο έξω έπεσε  σε  θαλασσοταραχή  και  ένα  μεγάλο  κύμα  ξαφνικό  ήρθε  πάνω  τους  και  ο  άνεμος  μάζεψε  τα  πανιά  πίσω  στην  πρύμνη.  είναι  εχθρός  των  Πελοπιδών. άσε με λοιπόν να αγαπώ κι εγώ τον δικό μουʺ.  Μα  τα  κύματα  έστελναν  πάλι  το  καράβι  στα  βράχια.  βάλτε  ηνία  στα  άλογα  και  τρέξτε  γρήγορα στην ακτή και πιάστε το ελληνικό καράβι που η θάλασσα το βγάζει  στην  ακτή.ʺΈλληνες  ναύτες  πιάστε  τα  κουπιά. Ο Ποσειδώνας ο θεός της θάλασσας.  Αυτοί  πάλευαν  ενάντια  στα  κύματα με όλη τους τη δύναμη.  να  τους  κυκλώσουμε  από  στεριά  και  πέλαγος  και  να  τους  πιάσουμε. που φροντίζει για την πόλη  της  Τροίας.  Η  θεά  είναι  βοηθός  μας.  κάντε  να  ασπρίσουν  τα  κύματα. έπιασαν τα κουπιά πάλι  στα  χέρια  τους  και  κωπηλατούσαν  όλοι  με  ένα  ρυθμό.  Όμως  τώρα  κάνε  γρήγορα. όταν ένα άλλο τους χτύπησε πάλι.  Αν  η  θάλασσα  δεν  ηρεμήσει  οι  ξένοι  δεν  σώνονται.  Τότε  μερικοί  από  εμάς  έτρεξαν  και  πήδησαν  μέσα  στη  θάλασσα  και  δοκίμασαν  να  ρίξουν  σκοινιά  για  να  το  πιάσουν.  και  θα  παραδώσει  τον  γιο  του  Αγαμέμνονα σε σένα και τους πολίτες σου. και τότε  η κόρη του Αγαμέμνονα σηκώθηκε και προσευχήθηκε:  ʺΩ  κόρη  της  Λητώς.  Οι  ναύτες  τότε  έβγαλαν  έναν  δυνατό  αναστεναγμό  και  χτυπούσαν  με  τα  κουπιά τους τη θάλασσα. θα πεθάνεις με τον αδελφό σου όταν γυρίσεις στα  χέρια των βαρβάρων εδώ.  Γιατί  κι  εσύ  τον  αδελφό  σου  τον  αγαπάς.  Και  άλλοι  από  εσάς  να  ρίξουν  καράβια  στη  θάλασσα.  σώσε  την  ιέρειά  σου  που  πάει  στην  Ελλάδα  από  τη  βαρβαρική  χώρα  και  γίνε  βοηθός  μου.     ΘΟΑΣ  Ω  πολίτες  αυτής  της  βάρβαρης  χώρας.  Επευφήμησαν τότε οι ναύτες με φωνές χαρούμενες.  Όλα  αυτά για τα οποία περάσαμε τις Συμπληγάδες τα πήραμε μαζί μαςʺ.

     (Ακούγεται δυνατή βοή.  Γιατί  υπακούοντας  σε  χρησμό  του  Απόλλωνα  ήρθε  εδώ  ο  Ορέστης. στήσε το άγαλμα και δώσε  του  όνομα  που  να  θυμίζει  την  Ταυρίδα  και  τις  μεγάλες  ταλαιπωρίες  που  πέρασες που σʹ έφεραν καταδιωγμένο σε όλη την Ελλάδα από το μίσος των  Ερινύων. Και τα υφαντά και τα πέπλα των γυναικών  που πεθαίνουν στη γέννα θα τα φέρνουν εκεί στο ναό σαν προσφορά. ξέρεις τι θέλω να κάνεις. Πάρε το άγαλμα και την αδελφή σου  και όταν έλθεις στην θεόκτιστη Αθήνα υπάρχει κάποιο μέρος στην άκρη της  Αττικής  απέναντι  από  το  ακρωτήρι  της  Καρύστου  ‐  ο  λαός  τον  ονομάζει  αυτό τον τόπο Αλάς ‐ εκεί εσύ αφού κτίσεις ναό. μετά θα σας τιμωρήσω.  οι  συντρόφισσες  και  βοηθοί  της  Ιφιγένειας.  ήδη  ο  Ποσειδώνας  για  δική  μου  χάρη ηρέμησε τη θάλασσα και τώρα το καράβι του μπορεί να φύγει.  Αυτή  την  Άρτεμη  στο  εξής  οι  θνητοί  θα  την  υμνούν  και  θα  την  ονομάζουν  Ταυροπόλα θεά.  Αυτές  δε  οι  γυναίκες.ρίξουμε σε άγρια βράχια ή να τους σουβλίσουμε. Εσάς τις γυναίκες που όλα  αυτά τα ξέρατε.  θα  σταλούν στην Ελλάδα.  Κι εσύ Ορέστη. που  τώρα  τον  εμποδίζουν  τα  κύματα  να  φύγει. τον Ορέστη. Αυτόν που νομίζεις πως θα πιάσεις.  Μόνο  έτσι  να  τελειώσουν όλα τα βάσανά του.  να  το  φέρει  στη  χώρα  μου. που τώρα ακούς τη φωνή μου κι ας μην βλέπεις μπροστά σου  την όψη μου. Και όρισε εκεί νόμο τον εξής: Όταν ο λαός εκεί γιορτάζει τη  μνήμη για τη θυσία που δεν έγινε τώρα εδώ. εμφανίζεται η θεά Αθηνά)     ΑΘΗΝΑ  Ποιον  πας  να  κυνηγήσεις  βασιλιά  Θόα. για να πάρει πίσω στο Άργος την  αδελφή  του  και  το  ιερό  άγαλμα. ένα ξίφος να αγγίζει το λαιμό  ενός άνδρα και ας βγαίνει λίγο αίμα ‐ για ευλάβεια ‐ για να έχει η θεά τις  τιμές που της πρέπουν.  Ακόμα κάτι θα σου πω.  .  καταδιωγμένος από την οργή των Ερινύων. Τώρα όμως βιάζομαι να πιάσω τους  άλλους. θα γίνεις ιέρεια της θεάς στον ιερό λόφο της Βραυρώνας κι  εκει θα ταφείς όταν πεθάνεις.  Άκουσε  αυτά  τα  λόγια  της  Αθηνάς  και  σταμάτα  να  καταδιώκεις  τους  ξένους  με  το  στρατό  σου.  Εσύ Ιφιγένεια. γιατί δείξαν φρόνηση και ήταν δίκαιες.

  Τι  καλό  θα  βγει  αν  αντιδικήσω με τους δυνατούς θεούς.  υπέρ  σου.Δεν  θυμώνω  λοιπόν  τώρα  ούτε  με  τον  Ορέστη  που  πήρε  το  άγαλμα  της  θεάς. όπως διέταξες.     (Η  Αθηνά  εξαφανίζεται.  την  κόρη  του  Αγαμέμνονα  και  φύγετε από αυτήν την χώρα.  .  ας  κάνουμε έτσι όπως εσύ διατάζεις.  θα  τις  στείλω  στην  ευτυχισμένη  Ελλάδα. Και συ βασιλιά Θόα. ω θεά!     ΑΘΗΝΑ  Εύγε. Αυτές δε τις γυναίκες.  σεβάσμια  στους  θνητούς  και  τους  αθάνατους.  στον  Άρειο  Πάγο  όταν  οι  ψήφοι  ήταν  μοιρασμένοι  και  μέτρησε  για  την  αθώωσή  σου  η  δική  μου.  Τώρα  πάρε  την  αδελφή  σου.  ούτε  με  την  αδελφή  του. μη θυμώνεις. Απρόσμενη χαρά πήρα από τα λόγια που  είπες.  όποιος  ακούει  τα  λόγια  των  θεών  και  πάει  ενάντια  είναι  άμυαλος.  Ω  Αθηνά  Παλλάδα.  Όταν  υπάρχει  ισοψηφία.     ΘΟΑΣ  Παντοκρατόρισσα  Αθηνά.     ΧΟΡΟΣ  Πηγαίνετε στο καλό ευτυχισμένη μοίρα πια έχετε.  Αυτό  ορίζω  νόμος  να  γίνει.  Ο  Θόας  συνοδεύει  το  Χορό  που  φεύγει  προς  το  καράβι)     ΧΟΡΟΣ  Ω σεβάσμια Νίκη. Εμπρός τώρα άνεμοι. ταξιδέψτε το καράβι  του  παιδιού  του  Αγαμέμνονα  στην  Αθήνα. Γιατί σέβεσαι τους θεούς.  προστατεύοντας το ιερό άγαλμα της αδελφής μου.  Θα  συνοδεύσω  κι  εγώ. και  θα  διατάξω  τους  άντρες  που  έστειλα με καράβια να πάψουν την καταδίωξη όπως θέλεις εσύ.Ορέστη  σε  έσωσα  κι  άλλη  φορά.  ο  κατηγορούμενος  να  αθωώνεται.

         ΤΕΛΟΣ    .και τη δική μου ζωή να ορίζεις.  Να μην σταματάς να με στεφανώνεις.