Com’Redactioneel Beste lezers, Voor jullie ligt het tweede nummer van de Com'Info van dit jaar

, voor mij mijn eerste nummer als hoofdredacteur. Ik wil daarom allereerst Mark bedanken voor zijn inzet en enthousiasme, en hem succes wensen met het afstuderen. Een nieuwe samenstelling van de redactiecommissie betekent ook een nieuw "gerestyled" blad. Wel met inmiddels traditionele rubrieken als "Com'eens langs bij" en "Com'Interview", maar met nieuwe onderdelen als columns, strips, een stageverslag, etc. Ik ben daarom ook zeer benieuwd naar jullie reacties: persoonlijk, per e-mail of via het forum van www.svcontact.nl. Veel plezier met dit nummer! Mariska Swart Hoofdredacteur Colofon Com’Info is het officiële orgaan van SV Contact, de studievereniging van Communicatie- en Informatiewetenschappen in Utrecht. Jaargang 5 - nummer 2 Verschijnt 4 keer per jaar Hoofdredacteur Mariska Swart Eindredacteur Michiel Kraijkamp Penningmeester Maartje van der Heijden Lay-out o Alexander van Beek Michiel Kraijkamp 4/5 Illustrator Lorenz van Gool Voorkant Arthur Stolwijk 8 Redactie Alexander van Beek Michiel Kraijkamp Remco la Rivière Kim Stassar Arthur Stolwijk Contact via redactie@svcontact.nl of Postbus SV Contact KNG 29 - Secretariaat

2

SV Contact

3

Electronisch kunst-werk w “Cows with guns”
6/7

Een andere wereld
9

Wijsheden, droog en ander flauw spul

Over communicatie gesproken
10/11/12

Com'eens langs bij: Franceina van Zalk

Moerassic Park

Verkrijgbaar op Trans 10, KNG 29 en KNG 80

3
Hallo leden!

SV Contact

Dit is alweer de tweede Com'Info van dit jaar! SV Contact is weer begonnen met het werven van nieuwe commissieleden voor de commissies. Deze zijn gepresenteerd op de eerste ALV van dit jaar op 25 oktober. Er is zelfs een speciale lustrumcommissie opgezet om ons lustrum dit jaar groots te kunnen vieren. En hoe we dat gaan vieren, is nog even een verrassing… De eerste ALV is inmiddels geweest waar ons beleidsplan gepresenteerd werd. SV Contact groeit, wil nog meer continuiteit in de vereniging, verdere ontplooiing van de vereniging en zich professioneel opstellen, zowel binnen als buiten de vereniging. Een ander belangrijk punt is, nog meer sponsoren vinden. Ook willen wij meer samenwerken met andere studieverenigingen in Utrecht. SV Contact is sinds kort ook lid van het Boekenconvenant. Dit houdt in dat je boeken met korting kan kopen bij andere studieverenigingen die eveneens aangesloten zijn bij het convenant. Voor meer informatie kun je op de site kijken. Blok één heeft al verschillende activiteiten gehad, zoals het eerste feest "Striped" en de maandelijkse borrel. Blok twee heeft meer in petto! Hiernaast staat een klein overzicht. Een hoop activiteiten nog zo voor het einde van het jaar! Verder heeft misschien de Film&SymposiumCommissie dit blok nog wat aan te bieden, ze zijn in ieder geval hard aan het werk! De SmoelenboekCommissie werkt aan het eerste smoelenboek. Deze zal binnenkort verschijnen. En er komt waarschijnlijk een feest in blok 2 in samenwerking met andere studieverenigingen... To be continued... Ik wens jullie veel succes met de cursussen in dit blok en ik hoop jullie weer snel te zien op één of meerdere activiteiten! Namens het bestuur, Laura Sie Voorzitter SV Contact 2004-2005

16 november: Actieve Leden Uitwaaidag! Alle actieve leden zijn uitgenodigd door het bestuur om gezellig een dagje iets leuks te gaan doen! Wat we gaan doen, blijft uiteraard nog geheim... 23 november: Kneusborrel! Kom met je studiegenootjes bijkletsen in de Kneus. Vanaf 21.30. 30 november: Karten! Na een poll op het forum heeft de ActiviteitenCommissie besloten te gaan karten met SV Contact! Houd de site in de gaten voor de precieze prijs, tijd en locatie. Week 51: In deze week zal ergens in Utrecht een feest gegeven worden door onze FeestCommissie... Voor de exacte datum, locatie, prijs en tijd: check regelmatig de site! 21 december: Kneusborrel! Kom voor het ultieme kerstgevoel nog naar de Kneus om met je studiegenoten te ontspannen. Vanaf 21.30. 11 januari: Nieuwjaarsborrel! Wens je studiegenoten een gelukkig nieuwjaar onder het genot van een borreltje in de Kneus. Vanaf 21.30.

Com’Stage

4

Electronisch kunst-werk w
Remco La Rivière doet verslag van zijn ervaringen als stagiaire Onderzoeker / Webreporter bij het instituut voor kunst en technologie V2_ in Rotterdam. 8:40, rustig aan opstaan en douchen: ik ga naar mijn stage! Ik sleep me naar de badkamer waar onder de douche razendsnel allerlei geniale gedachten door me hoofd flitsen. Wanneer ik me dan vijf minuten later sta af te drogen, ben ik ze vergeten, mede omdat het niet eens mijn eigen gedachten zijn, maar de gedachten van de meest uiteenlopende auteurs die verantwoordelijk zijn voor de enorme muur boeken op mijn bureau. Iets meer dan een uur later, om 9:49, zit ik in de trein naar Rotterdam. Zo 's ochtends ben ik vaak behoorlijk lui ingesteld dus het ontbijt haal ik vaak op het station. Hoewel ik prima bestand ben tegen een veertig minuten durende reis in achteruitrijdende positie, geef ik vaak de voorkeur aan een plekje met mijn neus de goede kant op. In de trein breng ik mezelf dan op de hoogte van het laatste nieuws en wissel wat blikken met zakenmannen die nog steeds niet genoeg geld verdienen voor de 1e klas, oude vrouwtjes die zich halverwege nog steeds afvragen of ze wel in de goede trein zitten, of daklozen die in groeiende mate de trein als nieuw podium voor het vertonen van hun kunstjes ontdekken. Naar buiten kijken doe ik ook wel eens. Na Rotterdam Alexander volgt Rotterdam Centraal alwaar ik mijn ontbijt voortzet, vaker in de tram dan erbuiten. Bij de 'Kunsthalte', die overigens zo heet omdat het vlakbij het Nederlands Architectuur Instituut, Boijmans van Beuningen, de Kunsthal, het Nederlands Fotomuseum en de Witte de With (centrum voor hedendaagse kunst) gelegen is, stap ik uit want naast al deze kunstinstituten is ook het pand van V2_ een steenworp hiervandaan. Eenmaal aangekomen bij Eendrachtsstraat 10 meld ik me via de intercom, waarop de deur voor me geopend wordt. In de hal heb ik vervolgens de keuze uit lift en trap, afhankelijk van mijn lichamelijke gesteldheid beslis ik op welke wijze ik me naar mijn werkplek op de eerste verdieping begeef. Ik heb daar mijn eigen bureau in een ruimte die voorheen dienst deed als Lab en ontworpen is door de architect Lars Spuybroek. Wanneer ik boven ben begint het opstartritueel: alle collega's zo opgewekt mogelijk een goede morgen wensen. Dan installeren: koffie pakken, flesje water ernaast, dit alles nadat ik eerst mijn computer heb aangezet. Wanneer ik ingelogd ben op het systeem (Linux!), start ik eerst alle mailprogramma's, OpenOffice en de webeditor. Dan ga ik aan de slag. In de eerste weken verliep dat anders. Ik had toen nog geen eigen computer en zat aan een veel te klein bureau. Zo was ik eigenlijk noodgedwongen veroordeeld tot het lezen van boeken, een activiteit die ik graag verricht en gezien mijn werkzaamheden als stagiaire ook noodzakelijk. Als stagiaire ben ik aangenomen bij V2_, een instituut voor kunst en technologie dat internationale bekendheid geniet in het wereldje van electronische kunst. V2_ is ontstaan uit de tegenbeweging en wordt in het dertiende jaar van zijn bestaan nog steeds geleid door de originele oprichters (Alex Adriaanse en Joke Brouwer). Als instituut is V2_ nu uitgegroeid tot een instelling die bestaat uit V2_Organisatie (ontwikkelen van programma's in de vorm van lezingen en workshops die ingaan op actuele problemen), V2_Store (een eigen winkel met een zeer specialistische

5

Com’Stage

collectie boeken en platen), V2_Lab (internaJuist deze vrijheid en de haast aan het tionale samenwerking met kunstenaars en kunstenaarschap inherent zijnde vaagheid, andere kunstinstellingen en ontwikkeling van ervaar ik nu als iets heel plezierigs, ik krijg alle eigen soft- en hardware) en DEAF (Dutch ruimte om in mijn teksten, die tot op zekere Electronic Art Festival) dat geldt als het meest hoogte bijdragen aan het beeld dat V2_ met toonaangevende festival op het gebied van deze editie van DEAF (DEAF04) uitstraalt, op mediakunst. een ontdekkende wijze te schrijven. Natuurlijk DEAF bestaat uit een groot aantal onderwordt er het een en ander besproken en delen als een expositie, workshops, seminars, natuurlijk moet ik mijn tekst eerst voorleggen avondvullende programma's samengesteld en aan mijn stagebegeleidster en de hoofdverantgehost door speciaal genodigde personen uit de woordelijke van het symposium. Maar integer electronische kunstwereld als kunstenaars vaak zijn “Juist deze vrijheid en de doen zij met hun commentaar en een wetenschappelijk symposium. Mijn werk- haast aan het kunstenaar- wezenlijk niets af aan mijn zaamheden als stagiaire zijn schap inherent zijnde vaag-teksten; het blijven mijn tekgericht op de productie van sten. content voor de website, heid, ervaar ik nu als iets voornamelijk met betrekOp het moment van schrijven heel plezierigs” king op het symposium. duurt het nog negen dagen Omdat ik nog nooit van een van de acht sprevoordat het festival in alle hevigheid los zal kers op het symposium had gehoord kun je barsten. Tijdens het festival verschuift het begrijpen hoeveel ik in de eerste weken ben accent van het schrijven van academisch vergaan lezen. Ik moest natuurlijk een beetje op de antwoorde teksten naar een journalistieke hoogte raken van de ideeën van de verschillenmanier van schrijven. Ook zal ik dan bezig gaan de sprekers, maar ik had ook te maken met een met het interviewen van personen die mijn bedrijf met hele eigen opvattingen die ingebed interesse hebben. Een bijkomend voordeel van zijn in een speciale manier van denken waar ik een stage als deze is dat je in een relatief klein wegwijs in moest worden. Een flinke kluif dus wereldje zit: grote, belangrijke artiesten nemen in de eerste drie weken van mijn stage. En allemaal de moeite om naar festivals als deze te begeleiding? Dat is toch nergens voor nodig!? komen. Ik zal over anderhalve week dan ook Ga maar lezen, kijk maar waar je over wilt omringd zijn met mensen die net als ik nu bezig schrijven en laat na een tijdje maar horen wat zijn met electronisch kunst-werk. je plannen zijn. Denk nu niet dat ik dat vervelend vond, nee: ik voelde me eindelijk serieus Meer weten? www.v2.nl of www.deaf04.nl genomen! Daar zat ik dan, dag na dag, uur na ~RLR~ uur neuzend door de boeken, het internet gebruikend als voornaamste bron van informatie over de verschillende sprekers.

Leeg hè!
Hier had uw advertentie kunnen staan. Adverteren? Mail naar: bestuur@svcontact.nl

Com’Interview

6

“Cows with guns”
Tot twee keer toe waren ze zo dichtbij. Met 0,6% van de stemmen tijdens de Tweede Kamer verkiezingen in 2002 en 3,2% tijdens de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2004 was de Partij voor de Dieren maar een paar duizend stemmen verwijderd van een zetel. Desondanks - of beter gezegd dankzij - dat resultaat blijven ze opkomen voor de rechten van dieren, in afwachting van nieuwe verkiezingen. Maar hoe gaat deze politieke partij om met de media? En hoe komen ze in het nieuws zolang ze geen zetels hebben? Tijd voor een gesprek met Marianne Thieme; lijsttrekker van de Partij voor de Dieren én directeur van stichting Wakker Dier. Wat is er de oorzaak van dat de Partij voor de Dieren zo is aangeslagen? Op het juiste moment opgericht worden. Het kabinet Balkenende-1 heeft namelijk destijds zo ontzettend veel dierenwelzijnmaatregelen van tafel geveegd. Dat heeft heel veel mensen die zich bezig houden met dieren en dierenleed verontwaardigd en die verontwaardiging kon worden omgezet in het steunen van een nieuw initiatief. Het is dus niet zo dat we een product in de markt wilde zetten waar we een vraag voor moesten creëren. Er was een aanleiding om de partij op te richten en dat heeft ervoor gezorgd dat de partij zo'n enorme vlucht heeft genomen. Ook de kracht van een one-issue speelt een rol, ook al hebben we tevens standpunten over andere onderwerpen. Het is de kracht dat mensen meteen weten waar je voor staat en waar je voor gaat. Dat schrikt mensen af die niks met one-issue partijen hebben maar er zijn ook mensen die daar helemaal voor gaan. Juist door dat duidelijke gezicht van de partij kun je ervoor zorgen dat er een discussie gaat ontstaan over de vraag in hoeverre dierenrechten een hoofdthema van een politieke partij kan zijn. En met die discussie kun je weer media-aandacht genereren. n In tegenstelling tot de andere politieke partijen gebruiken jullie geen gewone burgers maar Bekende Nederlanders (BN'ers) voor jullie reclamecampagnes. Hebben jullie dat bewust gedaan? Jazeker. Daarmee willen we laten zien dat er een maatschappelijke voorhoede is die vindt dat de Partij voor de Dieren als onderdeel van de emancipatiebeweging voor het dier in de Tweede Kamer moet. Het is dus een echte aanbeveling en dat kan de gewone burger niet zijn, tenminste niet op landelijk niveau. Ik noem ze dan ook liever bekende opinieleiders, want het zijn niet zomaar BN'ers. Het zijn mensen die iets te melden hebben over dierenwelzijn of hoe de maatschappij in elkaar zit en hoe het beter zou kunnen: mensen die een visie op Nederland hebben. Er zijn zelfs nog nooit in de politieke geschiedenis zoveel lijstduwers op een lijst gekomen als bij ons, dat is uniek in de wereld. En ze doen dat niet omdat ze het grappig vinden maar echt vanuit de overtuigingen waar zij voor staan. Dat ze zich echt verkiesbaar willen stellen zegt toch wel wat over hoe serieus we als partij bezig zijn en dat willen we ook uitstralen. Tijdens de Tweede Kamer verkiezingen nam je deel aan een debat samen met onder andere Emile Ratelband en Johan Vlemminx. Beide heren staan nou niet direct bekend om hun serieuze politieke mening. Waarom deed je er toch aan mee? Omdat je weet dat daar veel pers komt. Het enige dat we daar wilden doen was opvallen tussen de andere partijen en dat hebben we ook gedaan. Wij waren zelfs de enige partij die serieuze standpunten hadden maar het hele debat ging helemaal nergens over. Ik had dan achteraf gezien ook gewoon op moeten staan weg moeten lopen. Nee, het was zeker geen vergissing om daar te gaan zitten want je moet als politieke partij gebruik maken van free publicity. Niet ten koste van alles natuurlijk, maar het

7

Com’Interview ge discussie over seks met dieren het kunstmatig insemineren van varkens fistfucking genoemd als voorbeeld van aantasting van de seksuele integriteit. Als je een onverwachte invalshoek kiest dan haakt de media er vanzelf op in. Denk je dat digitaal campagne voeren steeds belangrijker wordt? Jazeker, dat is heel erg belangrijk. We doen het zelf al door zogenaamde sneeuwbalmails te versturen, dat zijn nieuwsbrieven met tien redenen om op de Partij voor de Dieren te stemmen. We vragen aan onze leden om deze naar zo veel mogelijk dierenvrienden door te sturen, en die mensen sturen hem ook weer door en op die manier bereik je zeer veel mensen. Animaties op de website werken ook goed want humor is erg belangrijk, die blijven veel gemakkelijker hangen dan die saaie politieke reclames die je op de televisie ziet. En in digitaal debatteren? Ik heb daar al eens aan meegedaan op forum.fok.nl, maar dat was meer met potentiële kiezers dan met andere lijsttrekkers. Die mensen hadden bedacht dat het leuk was om wat mensen te ondervragen van politieke partijen die meededen aan de Tweede Kamer verkiezingen. Ze hebben toen de Partij voor de Dieren ook gevraagd en daar heb ik toen op gereageerd. Ik ben toen rechtstreeks op dat forum gaan chatten en dat is hartstikke leuk. Er zijn maar een paar mensen die echt vragen stellen maar een heleboel mensen lezen mee. Die hele discussie staat er nu nog op, dus daar zit zeker toekomst in. Meer weten? www.partijvoordedieren.nl ~MK~

was ook een debat dat gehouden werd als protest tegen de media. Die schonken tijdens de Tweede Kamer verkiezingen voornamelijk aandacht aan de vete tussen de PvdA en het CDA en niet aan nieuwe initiatieven. Daarom was het terecht dat we daar aan mee deden alleen het niveau was verschrikkelijk. Ga je door met protesteren tegen de media om te zorgen dat je wel uitgenodigd wordt voor een tv-debat? d Nee, alhoewel ik er wel regelmatig zou willen staan. Maar de debatten worden gewoon heel arbitrair door de televisiemakers geregeld. Op de radio vinden er wel debatten plaats waar wij aan mee mogen doen, puur omdat daar veel meer mogelijkheden zijn. Maar voor de televisie gaat het op een hele rare, zeg maar ouderwetse manier. Ze kijken gewoon naar de grootste partijen en die nodigen ze uit. Wij zijn overigens niet een partij die daar ook echt over gaat klagen. We zijn wel bezig om opgenomen te worden in de Stemwijzer. Dat is van groot belang omdat heel veel mensen die Stemwijzer invullen. Ik vind het dan ook vreemd dat alleen de zittende partijen daarin worden opgenomen terwijl de mensen juist zitten te springen om iets nieuws. Hoe zorg je ervoor dat de media je als politiek partij blijft vinden ook al zit je niet in de Tweede Kamer en zijn er geen verkiezingen? Je reageert op de actualiteit en probeert als partij daar een politieke draai aan te geven. Je zorgt ervoor dat het politiek wordt. De situatie in Dierenpark Amersfoort is daar een voorbeeld van. Wij hebben met onze reactie daarop proberen duidelijk te maken dat het beleid van dierentuinen om maar dieren te blijven fokken moet veranderen en dat daar regelgeving voor moet komen. Op die manier probeer je zo'n bericht politiek getint te krijgen. Een andere manier is om op een wat originelere of radicale manier de pers op te zoeken. Als je het maar interessant genoeg maakt dan komt de pers vanzelf naar je toe. Zo hebben Mensje van Keulen - een lijstduwer - en ik tijdens een hefti-

Com’Column

8

Een andere wereld
Steeds vaker zie ik mensen over straat lopen die tegen zichzelf aan het praten zijn. Althans zo lijkt het. "Is die man soms gek in zijn hoofd", dacht ik laatst toen ik een persoon zag lopen die aan het praten was, terwijl hij ogenschijnlijk met niemand in conversatie kon zijn. "Waar gaat dat toch heen met onze wereld?" Het duurde even voordat het tot me doordrong dat de persoon in kwestie gewoonweg aan het telefoneren was. En dus niet met een mobiel toestel in de hand, maar met zo'n headset met luidspreker, die aangesloten is op je telefoon. Opzich helemaal geen vreemde gedachte dat deze man tegen zichzelf aan het praten was. Tot voor kort werden headsets tenslotte slechts gebruikt voor het beluisteren van muziek in combinatie met een walkman of discman of, meer recentelijk, de minidisc of mp3-speler. Dit kleine incident deed me beseffen wat er allemaal wel niet aan het veranderen is door de intrede van verscheidene (nieuwe) media. Natuurlijk is deze constatering niets nieuws, maar zo af en toe is het weleens grappig om even stil te staan bij dit gegeven. Het is een bekend verschijnsel dat je je van de veranderingen in het heden niet goed bewust bent, omdat je er zelf middenin staat en alles in een vloeiende lijn lijkt te gaan. Pas als je op een bepaald punt een vergelijking maakt met hoe het een tijd geleden was zie je de verschillen. Vaak ga je zo'n vergelijking maken op het moment dat je er, zoals ik in het boven beschreven incident, plotseling mee geconfronteerd wordt. Wat is er eigenlijk allemaal veranderd in het afgelopen decennium? Laat ik deze vraag eens op mezelf betrekken. Als ik alleen al kijk naar hoe mijn eigen leven er nu uitziet zie ik meteen al een wereld van verschil met een jaar of vijf geleden. Ik herinner met nog goed hoe het was toen ik vijf jaar geleden op de universiteit in Tilburg begon aan een studie Economie. Ik had de verwachting dat het ongeveer net zoiets zou

zijn als de lessen op de middelbare school. Stof lezen uit een boek en vervolgens een proefwerk (of in het nieuwe termen: een tentamen) maken. Het tegendeel was echter waar: in het eerste blok kregen we veel computerlessen. Leren werken met onder andere het programma 'Excel'. Aangezien ik nog praktisch nooit achter een computer had gezeten (afgezien van mijn 'nintendo 8-bit', waarop ik Super Mario 1,2 en 3 letterlijk kapot heb gespeeld) kon ik het allemaal nauwelijks bijbenen. 'Windows' was voor mij een compleet nieuwe term en mijn studiegenoten konden er allemaal hard om lachen: het was voor de meeste van hen een eitje. Gezegd moet worden dat ik rijkelijk laat was met het ontwikkelen van computervaardigheden. Ik ontdekte in die tijd ook voor de eerste keer e-mail en het internet. De studie in Tilburg was voor mij geen succes en ik hield het snel voor gezien. Wel heb ik daar de basis gelegd voor mijn huidige dagelijkse leefpatroon, waarin de computer een onmisbare rol vervult. Langzamerhand begon ik de angst voor het ondoorgrondelijke karakter van de computer te verliezen. Sterker nog: de computer begon een steeds belangrijker deel uit te maken van mijn leven. De computer werd mijn compagnon, mijn vriend. 'Msn-en', e-mailen, surfen, downloaden, stukken schrijven in 'Word': uren per dag gaan vandaag de dag in deze bezigheden zitten. Om dan nog maar niet te spreken van hoe mijn wereld is veranderd sinds ik (pas een jaar of 3) in het bezit ben van een mobiele telefoon. Soms lijkt de tijd voorbij te vliegen. Als ik erover nadenk hoe lang het geleden lijkt dat de PC nog geen enkele rol in mijn leven speelde valt dat echter best mee. Eeuwen geleden lijkt het dat ik nog niet bekend was met termen als 'sms-en', 'msn-en' of surfen op het internet. Eigenlijk gebeurt er best veel in vijf jaar tijd. Ik ben benieuwd hoe het leven gaat veranderen in de volgende vijf jaar! ~AvB~

9

Wijsheden, droog en ander flauw spul

Over communicatie gesproken
Alles hangt er vanaf. Mijn leven, uw leven, et cetera. Nu verwacht u meteen een clichématig promotiepraatje ten behoeve van ons centrale studiethema communicatie, maar dit is niet het geval… Het is dieper… Mijn bestaan, mijn 'zijn' hangt namelijk nauw samen met communicatie, beter gezegd, het hangt áf van communicatie. Mijn 'zijn' zou er zonder uw waarneming van mijn 'zijn' namelijk niet zijn. Zonder uw bevestiging van mijn 'zijn'. Want mijn 'zijn' bestaat namelijk niet zonder anderen. Sorry, mijn 'zijn' is er niet zonder de bewústwording van anderen van mijn zijn. Volgt u het nog? Het is eigenlijk net als de gelaagdheid van de geschiedenis. Er bestaat niet één geschiedenis, maar verschillende versies. En dat wat niet meer aantoonbaar is, heeft simpelweg niet plaatsgevonden. Als we het niet weten of in ieder geval niet te weten kunnen komen, dan is het er dus niet (of niet geweest). Want alleen dat wat wij benoemen bestaat. (Mocht u dit niet snappen, haak dan rustig af en lees verder bij de strips of zo.) Samenvattend houdt dit alles dus in dat mijn zijn afhankelijk is van de perceptie van anderen, of in ieder geval van de mogelijkheid van perceptie van mijn zijn. Dus van de mogelijkheid tot het benoemen van mijn 'zijn'. Maar deze conditie gaat ook voor de anderen op, dus is mijn leven, mijn bestaan, mijn 'zijn' afhankelijk van de communicatie die er over gaat. Van het benoemen ervan. Dus ik besta alleen wanneer anderen mijn bestaan kunnen benoemen en dit dus ook doen. Anders besta ik dus niet. En dan te bedenken dat we nog weleens geneigd zijn te denken dat er één werkelijkheid is, dat wij allemaal autonome subjecten zijn en dat wij niet afhankelijk van anderen zijn. We zijn er simpelweg niet zonder die anderen. Fijn hoor, dat 'zijn'… ~KS~ Algemeen *Lallen en bier drinken. Duitsers zijn niet onbeschoft, ze zijn studentikoos. *Vakantie: wat een verademing om weer thuis te zijn. *De Klaagmuur: geen kroketje uit te trekken. *Hoe noem je een hert met tien biertjes op? Aangeschoten wild. *Gezellig meedoen is op een bloemenmarkt geen fluitje, maar een vaasje drinken. Wijsheden *Wie een eikel gooit, kan zichzelf voorbij zien vliegen. *In je eentje kan je geen vriendenkring vormen. Denk daar maar eens over na *Kan je met een glazen oog ook beter in de toekomst kijken? *En wat als je tweede persoonlijkheid ook schizofreen is? *Komt de zon op of gaat de aarde onder? *Hoeveel weegt de weegschaal nou eigenlijk? Dit is pas dubbelzinnig *Mag ik je nóg een vraag stellen? *Is jouw gedragscode al ontcijferd? *Kan een vraag ook óngesteld worden? Extreem flauw *Er lopen twee Belgen over straat. Zegt de één tegen de ander: "Au, een lantaarnpaal". ~AS~

Com’eens langs bij

10

Com'eens langs bij: Franceina van Zalk
Wat is het leven van een Com'Info-schrijver toch mooi. Een prachtig zonnige herfstdag, in één keer s de weg weten te vinden in het doolhof genaamd Trans 10 en dan ook nog eens, naar het lijkt vol gens goede taalbeheerserstraditie, een kopje thee aangeboden krijgen van een lachende Franceina van Zalk. Wat kan een mens nog meer wensen? Een geboeide lezer. Hier dus je welverdiende interview. Hoe was de studente Franceina van Zalk en wist ze meteen al wat ze wilde gaan doen? Haha, eh.. tsja, wat moet ik daarvan zeggen? Ik geloof dat ik het flamboyante type was: grote mond, weinig inhoud. Ik was vooral goed in de vakken die ik leuk vond. Als ik iets niet leuk vond, deed ik er ook minder voor. De opbouw van studies was vroeger anders dan nu: je begon met een algemeen eerste jaar - kies wat je leuk vindt - gevolgd door een variant en je eindigde met een specialisatie. Dit gold alleen voor taal- en cultuurstudies, de meeste andere opleidingen hadden een vast programma tot aan de specialisatie. Ik wilde zoiets doen als CIW, maar dat bestond nog niet. Wél was er een variant Communicatie- Informatiekunde. Als ingangseis daarvoor gold of Nederlands of Algemene Letteren - het huidige Taal- en Cultuurstudies - en ik ben uiteindelijk het laatste gaan doen. Eerst heb ik de specialisatie Documentaire Informatiekunde gedaan, maar nadat dat werd opgedoekt ben ik overgestapt op de specialisatie Communicatiekunde, ik wilde tóch afstuderen. doen. Iedereen denkt trouwens dat ik ook coördinatrice ben van allerlei cursussen als Samenhang in Tekst en Discours en Communicatie in het Academisch Domein. Dat is niet zo - ik ben alleen juniordocente. Je kunt als juniordocent inderdaad allerlei taken krijgen, waaronder ook coördinatorschap. Dat vind ik momenteel echter teveel verantwoordelijkheid. Ik geef nu dus ook alleen les en ik ben verantwoordelijk voor de WebCT-ondersteuning bij het instituut Nederlands. Hoe kijk je tegen CIW aan? CIW is een ontzettend leuke opleiding, zoals ik al zei: het is de opleiding die ik zelf had willen doen. Het enige wat ik jammer vind is dat de docenten in verschillende panden zitten (alle CIW-medewerkers werken voor het instituut Nederlands op Trans 10 of voor het Instituut Media en Re-/Presentatie op KNG 29 - AS). Als je werkt voor Nederlands zie je de IMR-mensen nauwelijks en vice versa. Je hebt niet zoiets als contactdagen, je komt elkaar alleen tegen bij activiteiten als het docentenspel een groot succes overigens, hoewel ik ontzettend zenuwachtig was -, de voetbalwedstrijd tussen leerlingen en docenten en de eindbarbecue. En dat terwijl ik graag eens zou willen samenwerken met mensen als David Nieborg of Imar de Vries en natuurlijk vele anderen. Denk aan 'stagelopen': gewoon bij elkaar in de klas zitten om te kijken hoe iemand anders het aanpakt. Volgens mij kan iedereen daar veel van leren. Verder kan ik me natuurlijk aan dezelfde dingen ergeren als de studenten: faciliteiten die niet werken, wc's die het niet doen, enzovoorts.

“Ik geloof dat ik het flamboyante type was: grote mond, weinig inhoud.”

Hoe ben je bij CIW terechtgekomen en wat voor rol vervul je hierin? Tijdens mijn studie had ik allerlei baantjes op de universiteit: ik ben student-assistente geweest, ik heb meegewerkt aan systemen voor afstandonderwijs - denk aan WebCT -, ik heb een boekhoud cd-rom gemaakt, een stagebegeleidingsysteem ontworpen en ik ben manusjevan-alles geweest in het CIM. Daardoor had ik bij verschillende vakgroepen een goede reputatie opgebouwd en op een gegeven moment ben ik door Frank Jansen gevraagd om voor CIW voor de klas te gaan staan. Kon ik toch nog CIW

11

Com’eens langs bij werken zetten. Werken hangt niet alleen samen met de stof, maar ook met het groepsgevoel. Dat geldt ook voor mezelf. Geef me één aai over de bol en een goed gevoel over de groep waarin ik werk en dan ga ik als een tierelier. Wat dat betreft heb ik het ook enorm getroffen met de mensen met wie ik nu samenwerk. Het dilemma: een presentatie houden of een nota maken? Een presentatie houden. Daar kan ik veel meer van mezelf in kwijt. Heb je nog tips voor studenten in het algemeen en CIW'ers in het bijzonder? Ga in Utrecht wonen. Op kamers wonen is heel erg goed voor je, je moet leren op eigen benen te staan. Een overgang van studie naar werk is enorm zwaar. Je moet er toch niet aan denken dat je naast een zestigurige werkweek ook nog eens moet leren koken en dergelijke? Geniet ervan, het is de rijkste tijd van je leven. En als je een bijbaan neemt: neem dan iets verantwoordelijks. Geen vakkenvuller dus, maar ga websites ontwerpen of wordt productieassistent bij de televisie. Zo kwam ook mijn baan op mijn weg. Als mensen zien dat je verantwoordelijke klussen aankunt en wanneer ze zien dat je goed werkt, vragen ze je veel sneller dan wanneer dit niet het geval is.

Welke eigenschappen heeft de ideale leerling? Pfoe… Een ideale leerling is voor mij een leerling die kritisch kan nadenken, een leerling die observeert en een eigen mening heeft. Een andere goede eigenschap is het hebben van idealen. Politiek, religieus, het maakt niet uit wat voor idealen: als je ze maar hebt. Waar ik bij leerlingen echt een hekel aan heb is passiviteit. Ik heb veel liever dat mensen hun mond open doen om om duidelijkheid te vragen dan dat leerlingen doodstil zitten te luisteren naar wat je zegt en dat je daarna op een evaluatie krijgt te horen dat het te gezellig was en dat ze niks van de stof hebben begrepen. Wat ik ook niet kan hebben is dat mensen niets doen omdat het ze allemaal niet interesseert. "Waarom heb je deze studie dan gekozen?" "Ja, ik weet niet, het gaat over televisies en ik kijk ook televisie". Ga dan iets doen wat je écht leuk vindt. Wat is de ergste straf die je hebt uitgedeeld? (denkt diep na) Ik denk het uitdelen van een één. Als iets heel slecht is uitgewerkt zie ik dat als een belediging. Voor mij is dat niet leuk om na te kijken, maar ik krijg ook een slecht beeld van die persoon. Volgens mij ben ik heel vriendelijk. Ik wil me zo min mogelijk over mensen opwinden. Vind je het niet leuk? Ga dan buiten spelen of zo. Uitvallen vind ik vervelend. Ik vind het ontzettend belangrijk dat mensen naar je les komen met een goed gevoel: mensen staan dan het meest open voor nieuwe ideeën, ze zijn flexibeler. Als je heel boos of kwaad bent neem je ze een stukje vrijheid af en kan je ze moeilijker tot

“Vind je het niet leuk? Ga dan buiten spelen of zo.“

Wat doe je in je vrije tijd? Niet gaan lachen hoor: ik doe aan mime, en dat is iets anders dan pantomime! Mime is een variant van bewegingstheater. Mijn visie is dat er ruwweg twee stromingen zijn binnen het theater: sommigen stellen tekst centraal, anderen

Com’eens langs bij leggen meer de nadruk op beweging. Ik hoor bij die laatste groep. Wat kunnen we van je verwachten in de toekomst? Ik mag nog twee jaar hier werken en dan moet ik uit de faculteit stappen. Binnen het BaMasysteem is het namelijk niet mogelijk dat nietgepromoveerde mensen - zoals ik dus - een vaste aanstelling krijgen. Er zijn dus twee mogelijkheden: promoveren of de universiteit uit. Ik heb nog geen keuze gemaakt. Op de één of andere manier komen er altijd wel dingen op mijn weg. Zo ben ik uiteindelijk ook hier beland. Wat ik in ieder geval altijd nodig heb is een speciaal gevoel: mijn werk moet ergens toe leiden en ik moet het naar mijn zin hebben. Collegialiteit doet ook heel veel. Het is niet het geld dat mijn hart sneller doet kloppen. Eén van de leukste dingen aan mijn werk nu vind ik het uitmaken van iemands leerproces. Zoals ik al zei: studie kan de mooiste periode van je leven zijn en ik vind het fantastisch dat ik daaraan mee mag doen. Ik zal altijd zoiets zoeken. Ik zal dan ook eerder ontwikkelingswerk gaan doen dan dikbetaalde secretaresse worden op bijvoorbeeld een advocatenkantoor. Daar ben ik toch te idealistisch voor. ~AS~
Het profiel

12

Opleidingen Basis- en middelbare school (VWO) in Dokkum, een jaar gestudeerd aan de Parijse Sorbonne, vervolgens Algemene Letteren gedaan met als specialisaties Documentaire Informatiekunde en Communicatie- Informatiekunde. Publicaties Is bezig met een artikel voor het Tijdschrift voor Taalbeheersing. Grote voorbeeld Haar voormalig leraar en huidige collega Frank Jansen. Raakt onder de indruk van Ontvankelijkheid. Ze vindt het knap als mensen ontvankelijk kunnen blijven voor alles wat op hun weg komt. Eigen omschrijving Zo'n stukje kinderspeelgoed dat je moet opwinden: hij kan gaan als een tierelier, maar als het op is, is het op. Als Franceina niet te eten krijgt is de batterij ook echt leeg en gebeurt er niks meer. Goede kant(en) Staat positief in het leven, is doorgaans heel vriendelijk. Haar enthousiasme is aanstekelijk en ze is leergierig. Slechte kant(en) Ze kan koppig zijn, ze krijgt iets niet makkelijk uit haar hoofd, ze kan zichzelf voorbijgaan (werkt soms te hard) en ze houdt zich niet altijd aan haar eigen regels.