You are on page 1of 329

‫کابل ړنګ دی میني ژاړي‬

‫پروفېسر راز‬
‫محمد راز‬
‫‪2‬‬

‫د دې كتاب ټول حقوق د لیکوال او خپرونکي ټولني‬


‫سره خوندي دي‬

‫د كتاب پېژندنه‬

‫د كتا ب نوم‪....................‬کابل ړنګ دی میني ژاړي‬


‫لیکوال ‪ ...............................‬پروفيسر راز محمد‬
‫راز‬
‫د چاپ کال‪ ۲۰۱۰.......... ................................‬ع‬
‫خپورونکی‪ ...........................‬فکر نو ادبي فورم‪،‬‬
‫پښين‬
‫د پښتۍ طرحه‪..........................‬صالح محمد صالح‬
‫د چاپ شمير‪۵۰۰.............................................‬‬
‫کمپيوټر چاري‪ ....................................‬بالول زی‬
‫بيه‪ ۱۵۰.............................................‬روپۍ‬

‫د کتاب درک‬
‫افغان قرطاسيه فروشي‪ ،‬ارګ بازار کندهار‬
‫کابل کتاب پلورنځی‪ ،‬ارګ بازار کندهار‬
‫احمد نيوز اېجنيسي‪ ،‬پښين‬
‫‪3‬‬

‫"هيلو‪ ،‬شهزاد صاحب! څرن ګه ي ې"؟ يو‬


‫ستومانه ږغ د شهزاد تر غو ږو سو‪.‬‬
‫"مرجاني؟ ښه يم ستا څه حال دى"؟ د‬
‫شهزاد په لهجه او نظر ك ښي تجسس وو‪.‬‬
‫"زه ښه يم ته نن ل ږ په ځن ډ راغل ې"‪.‬‬
‫"هو‪ :‬تر هسپتاله پوري تللى وم په كور‬
‫ك ښي څه ناارامي غوندي وه او د سركاري‬
‫هسپتال په حال خو نو ته هم خبره ي ې چي د يو‬
‫چا هيڅ باسخواس پك ښي نه كي ږي‪ .‬يواځي د‬
‫سفارش و دولت رواج او طاقت پك ښي‬
‫چلي ږي"‪.‬‬
‫"شهزاده! زه تاته يوه مشوره درك ړم‪.‬‬
‫حالت چي هر څن ګه وي له ګيل ې اوشكو ې څخه‬
‫ځان ژغوره‪ .‬د د ې ملك حال هم اوس د ل ېوانو‬
‫د رم ې په څ ېر دى چي كمزوري پك ښي ژوند نه‬
‫شي كولى"‪ .‬د هغ ې په ږغ ك ښي ډېره ژورتيا‬
‫وه‪.‬‬
‫"خبره خو ر ښتيا ده خو زه ود ې ته ډېر‬
‫حيران يم چي مو ږ د احتجاج و بغاوت كولو‬
‫خوى له لسه ورك ړى دى‪ .‬ګام پر ګام د‬
‫درواغو ويلو كلچر په نما وينم‪ .‬حكومت درواغ‬
‫وايي‪ .‬سياسي او مذهبي رهنمايان خپلي‬
‫سياسي دوكاندار ۍ كوي او د خپلو خ ېټو او‬
‫سياسي اجاره داريو هدفونو‪ ،‬ته د قامي‬
‫خدمتونو نوم وركول خپله يوه تاريخي كارنامه‬
‫ګڼي‪ .‬هغه ز ړې فت ې )ك ېسټ( دي له شلو‬
‫د ېرشو كلو څخه ي ې په ډېرو كلكو ستر ګو و‬
‫خل ګو ته په تكرار سره اوروي"‪.‬‬
‫‪4‬‬

‫د شهزاد په ږغ ك ښي د اجتماع ږغ شامل‬


‫معلوم ېدى‪.‬‬
‫" ښه ستا د ك ېس څه فيصله وسوه؟"‬
‫شهزاد صاحب‪" :‬عدالت و ماته طلق‬
‫راك ړى‪ .‬لوى هلك قاسم ي ې ماته او كوشنى در ې‬
‫كلن عاصم ي ې پلر اسرار ته حواله ك ړى او‬
‫اسرار به و ما او قاسم ته لس لس زره روپ ۍ‬
‫ګزاره الونس هم راكوي‪ .‬دا ګړده د هيومن‬
‫رايټس وال و بركت وو‪ .‬بركت دى كنه؟ شايد‬
‫دومره ښه فيصله زما په حق ك ښي نه واى‬
‫سو ې او د پريس رويه هم زما په حمايت ك ښي‬
‫وه او بله ښه خبره دا چي د س ېشن كورټ جج‬
‫هم يوه ښځه وه"‬
‫" نو مرجاني اوس ته مطمئينه ي ې"؟ د‬
‫شهزاد په ږغ ك ښي د اعتبار كمى ښكاره‬
‫ك ېدى‪.‬‬
‫"هو‪ .‬شهزاد صاحب په دستياب صورت حال‬
‫ك ښي دا ښه فيصله ده‪ .‬زما د اطمينان خاص‬
‫وجه دا ده چي په د ې ك ږه و ږه سلسله ك ښي ما‬
‫له اسراره څخه پر دوه ځايه په ډېره خاموش ۍ‬
‫سره انتقام واخستى‪ .‬كله به ي ې تا ته تفصيل‬
‫ضرور و ښايم چي هره ګناه دا مجبوري په‬
‫غا ړه لري چي د يو چا و مخته ي ې اعتراف‬
‫وسي كنه؟ انسان كله هم د هغ ې له خلش او‬
‫دوك څخه خلصون نه سي موندلى او ورسره‬
‫ما و هغه ته يوه داسي دهوكه ورك ړې ده چي‬
‫هغه به كله هم په د ې خبر نه سي او امكان د‬
‫د ې سته چي د ده او د ده د كور په برباد ۍ دي‬
‫ي ې اختتام وسي"‪ .‬د هغ ې په ږغ ك ښي چي‬
‫چيري نرى رنځ وو‪ .‬هلته د انتقام اخيستلو‬
‫اطمينان هم وو‪.‬‬
‫"مرجاني! زه پوه نه سوم"‪.‬‬
‫"دا بيا او ږده كيسه ده‪ .‬تا ته ي ې په د ې هم‬
‫ښيم چي ته تر اوسه يو غير معروف او ناكامه‬
‫افسانه ن ګار ي ې شايد چي زما كيسه وليك ې‪ .‬نو‬
‫د كامياب ۍ و خوا ته يو غټ قدم واخل ې‪ .‬او تا ته‬
‫خو معلومه ده چي د عمرونو د تفاوت باوجود‬
‫‪5‬‬

‫زه و ته د دوو ښو دوستانو په ح ېث دلته په د ې‬


‫دفتر ك ښي پ ېژندل كي ږو‪ .‬د مرجاني په لهجه‬
‫ك ښي د شرارت څرك عيان وو‪.‬‬
‫"د چاى پو ښتنه دي نه راڅخه وك ړه"‪.‬‬
‫"مرجانه‪" :‬بيا كه هغه تورل ېن ګى راغلى نو‬
‫به شل خبري كوي‪ .‬وضاحتونه به غوا ړي چي‬
‫تاسو كار كم او خبري زياتي كوى‪ .‬هسي وعده‬
‫ده چي څلور پينځه ورځي وروسته چي تنخواه‬
‫واخلم نو ستا د ت ېري م ړۍ )ت ېر دعوت( په‬
‫ځواب ك ښي زه هم په چاينيز هوټل كـ ښي درته‬
‫لنچ دركوم او و تاته د دوو نورو مل ګرو اجازت‬
‫هم سته‪ ،‬كه د دفتر خلـ ګ وي او كه هغه ستا د‬
‫اوس مينه زاهده دران ۍ او يو بل څوك‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب اسره بازي مه كوه زه‬
‫زاهده بيا له تا سره نه ك ښېنومه‪ ،‬زه د هغ ې په‬
‫حواله ډېر حساس ز ړه و ذهن لرم‪ .‬ستاسو د‬
‫نارينوو ذات يو عجب ذات دى‪ .‬هر وخت ي ې‬
‫ښځه پر ذهن سپره وي"‪.‬‬
‫شهزاد د هغ ې د د ې قسم خبرو سره له‬
‫ت ېرو دوو كلو څخه بلد وو نو ځكه ي ې خوا نه‬
‫ك ړه بده‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب! شاعران وايي‪" :‬چي په‬
‫حسن ك ښي حصه داري په كار ده"‪ ،‬نو زاهده‬
‫خو تر ما نه ده ښايسته‪ ،‬بس زما پر دوستي‬
‫كفايت وك ړه"‪ .‬مرجاني ځواب ورته ورك ړى‪.‬‬
‫"خبره دا ده مرجاني چي مو ږ نارينه ستا په‬
‫شانتي نجونو څخه عموما ً د خوف په حال ك ښي‬
‫اوسو‪ ،‬ستا په موجود ګۍ ك ښي د انسان ټوله‬
‫خيال د ځان د تحفظ په حواله مصروفه وي‪،‬‬
‫بيا زمو ږ په معاشره ك ښي دومري د چا پر مخ‬
‫باندي لڅ ر ښتيا ويل د يو ې نجل ۍ په حواله والله‬
‫چي د س ړي په ز ړه ك ښي دهشت )‪(Panic‬‬
‫پيداكوي"‪ ،‬شهزاد د خبري د وضاحت كولو‬
‫كوشش وك ړى‪.‬‬
‫" لكن شهزاد صاحب! ته دومري معصوم‬
‫خو نه ي ې‪ ،‬زما و ستا د مثالي دوست ۍ باوجود‬
‫زه كله كله ستا په ستر ګو ك ښي ډېر ښكاره‬
‫‪6‬‬

‫ست وينم‪ .‬دا خو زه مازي وضعداري نه لرم‬


‫چي هو درته وك ړم‪".‬‬
‫"بس مرجاني! ستا دا سټايل خو د خل ګو په‬
‫ر ګو ك ښي وينه وچوي"‪ .‬د شهزاد په لهجه‬
‫ك ښي ل ږ خوف او هم احتجاج بر ېښېدى‪.‬‬
‫"آ‪ -‬نو ښه دى زه به هم خپل پاته كار تر‬
‫سره ورسوم‪ .‬ولي چي ما هم دو ې در ې رخصت ۍ‬
‫اخستي و ې‪ .‬بيا به سره غوا ړو"‪ .‬له اجازت‬
‫غو ښتلو سره مرجانه د خپلي خوني خواته‬
‫ول ړه‪.‬‬
‫شهزاد په ډېر ژورو سوچونو ك ښي غرق‬
‫ول ړى په خيال خيال ك ښي هغه دوه كاله و‬
‫شاته سفر وك ړى چي مرجانه په اول ځلي د‬
‫‪ Cita‬په نوم جو ړي سوي د ې اين‪ ،‬جي او ته د‬
‫"ريسورس پرسن" په تو ګه راغله‪ ،‬هغو د ښځو‬
‫او كوشنيانو په حواله چيري چي ريسرچ كوى‬
‫هلته به ي ې د غون ډو انعقاد هم كوى او په د ې‬
‫حواله به ي ې په اخبارونو ك ښي مضامين او‬
‫مقال ې هم ليكل ې‪ .‬شهزاد په خيال‪ -‬خيال ك ښي‬
‫د ت ېرو دوو كلونو صفح ې كرار كرار ا ړول ې‪.‬‬
‫د مرجاني له راتلو سره سم په د ې تنظيم‬
‫ك ښي يو نوى ژوند پيدا سو او د هغ ې شخصيت‬
‫ډېر زغرده يو اساسي محور و ګرځ ېدى‪ ،‬د ب ې‬
‫حسابه ښايست سره هغه ډېره فر ېنك ‪Frank‬‬
‫او مهذبه نجل ۍ وه‪ ،‬په د ې وجه كه په اول سر‬
‫ك ښي څه خلـ ګ د غلط فهم ۍ ښكار سو چي په‬
‫هغو ك ښي زه هم شامل وم‪ ،‬خو مرجاني‬
‫زغرده هر س ړى پر خپل ځاى ك ښېنوى‪ ،‬كرار‬
‫كرار د هر س ړي دا يقين سو چي دا ان ګور‬
‫ترخه دي‪ ،‬بس د يوه همكار تر حده ورسره‬
‫سروكار ساتل ك ېداى سي‪ ،‬نوري ټولي هڅي‬
‫هيڅ معنا نه لري‪.‬‬
‫په بله خوا د شاهد ترين پس په ذهني‬
‫حواله و ماته هم ډېره را نزد ې سوه‪ ،‬شاهد‬
‫ترين خو ي ې د يونيورسټ ۍ د شپو دوست وو او‬
‫ګرسره د هغه په توسط زمو ږ و ار ګنايز ېشن‬
‫ته راغله‪ ،‬زما سره د نزد ېكت وجه ي ې شايد‬
‫‪7‬‬

‫زما خوف وو‪ .‬د د ې خوف په سوب زما‬


‫ګر ېزان روي ې دا مثبت نتيجه و منځ ته راو ړه‬
‫چي زه و هغه ته د يوه لو ړ كردار س ړى ښكاره‬
‫سوم‪ ،‬خو لكن زما حقيقت ي ې هم زغرده‬
‫وپ ېژندى‪.‬‬
‫هغ ې د خپل ذات په حواله ډېره كمه خبره‬
‫كوله‪ ،‬ولي چي د شاعر ۍ سره ي ې تعلق‬
‫درلودى‪ .‬نو پر ادب باندي ي ې ډېره ښه خبره‬
‫كوله‪ .‬په پ ښتو اردو او ان ګر ېزي ادب تر څه‬
‫حده پوري خبره وه‪ .‬خو لكن د پ ښتو ادب د‬
‫معيار په حواله ي ې ډېره منطقي خبره كوله او‬
‫په د ې حواله ډېره غيرمطمينه وه‪.‬‬
‫د يوه و بل له خول ې دا خبره ګرځ ېدله چي‬
‫د ښايست دا پ ښتني مثالي پيكر د م ېړه سره‬
‫په ج ګړه اخته ده او د طلق غو ښتلو مقدمه ي ې‬
‫ورباندي ك ړې ده‪ ،‬دوه هلكان لري د نوكر ۍ‬
‫مجبوري ي ې ځكه پر غا ړه نسته چي پلر قايم‬
‫خان ي ې د كوټي ښار يو نامتو اي ډوك ېټ دى او‬
‫په د ې مبارزه ك ښي د خپلي لور سره كلك ول ړ‬
‫دى‪.‬‬
‫ل تذكره مرجاني هم‬ ‫ِ‬ ‫سبي‬ ‫بر‬ ‫به‬ ‫كله‬ ‫كله‪-‬‬ ‫او‬
‫پر د ې موضوع باندي د ما سره خبره كوله‪ ،‬ما‬
‫تر اوسه پوري داسي ز ړوره پ ښتنه نجل ۍ نه وه‬
‫ليدل ې‪ ،‬هغ ې بنيادي تعليم له ګرايمر سكول‬
‫څخه ك ړى وو او د ماسټر ډګر ۍ ي ې له ژورنلزم‬
‫ډيپارټمنټ څخه اخست ې وه‪ ،‬بل ان ګر ېزي او‬
‫اردو ي ې زده وه‪ ،‬خو پ ښتو ي ې هم بده نه وه‪،‬‬
‫ولي چي كليواله ري ښه ي ې درلوده نو د كوټي د‬
‫مقامي اوس ېدونكو له غلطيو څخه ي ې ژغورل ې‬
‫ژبه ويله‪ ،‬د پ ښتنو له يو ې غرن ۍ علق ې سره ي ې‬
‫تعلق درلودى خو اوس په كوټه ك ښي م ېشته‬
‫وه‪ ،‬نو خاندان ي ې څه په كوټه ك ښي او څه په‬
‫كلي ك ښي پروت وو‪ .‬د ښاد ۍ و غمونو او‬
‫اخترونو په حواله ي ې رابط ې قايم ې و ې‪.‬‬
‫د هغ ې خوشبوي ې تر اوسه په خونه ك ښي‬
‫ګرځ ېده‪ .‬شهزاد تر اوسه پوري په خيالونو‬
‫ك ښي سر ګردان وو‪ .‬د طلق د مقدم ې د ې در ې‬
‫‪8‬‬

‫كلونو هم د هغ ې د څ ېر ې په ښايست ك ښي څه‬


‫خاص فرق نه وو را وستلى‪ ،‬هغه پراخ ښايسته‬
‫ځل ېدلى تندى‪ ،‬هغه د ر ېدي د قلب په څ ېر‬
‫توري ژوري ستر ګي هغه ج ګه ول ړه پزه‪ ،‬هغه‬
‫كتابي څ ېره او هغه ښايسته زنخدان هغه د‬
‫ه ېل ۍ په څ ېر او ږده غا ړه هغه پخوانى جادو ي ې‬
‫تر اوسه درلودى او هغه تر شپو زياتي سياه‬
‫زلفي چي لن ډې ي ې پر و ږو پرت ې دي‪ ،‬تر ټولو‬
‫لويه خبره دا ده چي د ې چنار قامتي نجل ۍ له‬
‫ظاهري ښايسته ماورا بل يو داسي صفت‬
‫درلودى چي د هغ ې شخصيت ته ي ې يو خوابناكه‬
‫اثر ور بخ ښلى وو‪ .‬يو عجب غوندي تقدس ي ې‬
‫پر څ ېره او ټول وجود باندي محيط وو‪ .‬دا د‬
‫خپل باطني ښايست په پلوشو ك ښي داسي‬
‫نغ ښت ې وه چي د ښايست د د ې فراواني په‬
‫سن )عمر( اندازه ل ګول‬ ‫حلقه ك ښي ي ې د ِ‬
‫ګران كار وو‪ .‬هغه د خپل ښايست له ډېر ښته‬
‫تر خپل عمر څلور پينځه كاله كوشن ۍ‬
‫معلوم ېده‪ ،‬هسي اندازه دا وه چي هغه د‬
‫څلرويشت‪ ،‬پنځويشت كلونو په شا و خوا ك ښي‬
‫ده‪.‬‬
‫د چاى په وقفه ك ښي به مرجاني شاهد‬
‫ترين و شهزاد عموما ً بان ډار سره كوى‪ .‬كله‪-‬‬
‫كله به يو و نيم بل هم پك ښي ګډ سو‪ ،‬ځيني‬
‫وخت به ډايريكټر عرفان صديقي هم د دوى‬
‫م ېز ته راغلى څوك چي دوى د تور ل ېن ګي په‬
‫نوم يادوى او عموما ً به هغه د يورپ په حواله‬
‫خبري كول ې چي د درو وا ړو دپاره نوي خبري‬
‫و ې‪.‬‬
‫په ار ګنايز ېشن ك ښي دا خبره مشهوره وه‬
‫چي عرفان صديقي د مرجاني هره خبره مني‬
‫نو د هر چا كار چي به مانده وو نو په مرجاني‬
‫به ي ې سفارش ورته كوى او هغ ې عرفان تش‬
‫په خندا قانع ساتلى وو‪ .‬په مجموعي تو ګه په‬
‫ار ګنايز ېشن ك ښي ډېر دوستانه ماحول وو او‬
‫د افغان مهاجرو لپاره دلته او هلته په‬
‫افغانستان ك ښي د ې ار ګنايز ېشن ډېر فعال‬
‫‪9‬‬

‫كردار ادا كوى‪ .‬خاصكر د د ې تنظيم پ ښتني غ ړو‬


‫ر ښتين ې سر ګرمي ښكاره كوله او دا كار ي ې د‬
‫عبادت په تو ګه كوى‪" .‬ودا صمدز ۍ" هم د د ې‬
‫تنظيم سره مرسته كوله‪ .‬چا چي په مقابله‬
‫حسن ك ښي د حصه اخستلو په سوب په افغاني‬
‫دنيا ك ښي توپانونه راپورته ك ړي وو‪ .‬ودا‬
‫صمدز ۍ د افغانيو ښځو او ماشومانو د مرستي‬
‫دپاره د ‪ Cita‬و تنظيم ته ډېري پيس ې وركول ې‬
‫نو ځكه د د ې درو تر منځ به عموما ً د ودا پر‬
‫قربان ۍ باندي ډېره خبره ك ېدله او دا به ي ې‬
‫ستايله‪.‬‬
‫يوه ورځ مرجانه ل نه وه راغل ې‪ ،‬شاهد ترين‬
‫چي د رابطه افيسر كار ي ې پر غا ړه وو‪ .‬و‬
‫شهزاد صاحب ته وويل‪" :‬چي زه له تا سره يو‬
‫څو خبري كول غوا ړم"‪" ،‬اهو د دومري تمهيد‬
‫څه ضرورت دى‪ ،‬بسم الله‪ ".‬شهزاد په ځواب‬
‫ك ښي ورته وويل‪:‬‬
‫"شهزاد صاحب زه زما و د مرجاني په‬
‫حواله څه خبره كول غوا ړم ما له هغ ې سره‬
‫خبره وك ړه لكن هغه د ې خبري ته تياره نه وه‬
‫چي له ما سره واده وك ړي"‪ ،‬د شاهد په ږغ‬
‫ك ښي د غم س ړه سيل ۍ شامله وه‪.‬‬
‫"نو ته له هغ ې سره اوس هم واده كول‬
‫غوا ړې؟ د شهزاد په ږغ ك ښي ل ږ حيرت وو‪.‬‬
‫اهو شهزاد صاحب دو ې وجي دي اوله دا‬
‫چي زه له هغ ې سره مينه لرم‪ ،‬دا خو د هغ ې‬
‫ناپوهي ده چي هغ ې زما پر ځاى د اسرار سره‬
‫د هغه د دولت و سماجي ح ېثيت په وجه واده‬
‫وك ړى او دويمه خبره دا ده چي زه له هغ ې‬
‫سره كومه مينه لرم‪ ،‬زه پوهي ږم چي هغه دا د‬
‫همدرد ۍ يو صورت ګڼي‪ ،‬ځكه نو انكار كوي‪،‬‬
‫س جرم‬ ‫هغه زما په سوب اوس هم په احسا ِ‬
‫ك ښي مبتل ده او هغه پر دا بنياد باندي اوس و‬
‫ځان ته اذيت وركول غوا ړي او له د ې څخه حظ‬
‫)خوند( اخلي‪ ،‬زه و ېر ېږم چي له اسرار څخه د‬
‫طلق اخستلو پس هغه د خپل ځان څخه د‬
‫انتقام اخستلو په نفسياتي انحرافي رويه‬
‫‪10‬‬

‫اخته ده‪ ،‬زه په غير محسوسه تو ګه د هغ ې په‬


‫ب ېرته بحالي غوا ړم‪ ،‬لكن دا داسي ممكن ده‬
‫چي هغه دا ونه پاموي چي زه دا د همدرد ۍ‬
‫دپاره كوم‪ ،‬زما و د هغ ې تر منځ مينه پاته سو ې‬
‫ده او په مينه ك ښي دا ډول احسان د هغ ې ټولي‬
‫ري ښې وهي‪".‬‬
‫اوس د هغ ې د عد ې شپ ې پاته دي‪ ،‬نو كه كله‬
‫موقعه مساعده سوه‪ ،‬ته زما د وكيل په تو ګه‬
‫خبره ورسره وك ړه‪ ،‬پينځه شپ ږ كلونه ت ېر سو‬
‫ما كله هم د ژوند د مل ګري په حواله د بل چا‬
‫په خوا ونه كتل‪ ،‬دا و ما ته د ز ړو خبرو د‬
‫راياد ېدو موقعه نه راكوي‪ ،‬يوه ورځ چي ما‬
‫خواست ورته د لس راكولو وك ړى‪ .‬يعني د‬
‫واده تمنا مي ورته ښكاره ك ړه‪ ،‬څو ورځي د‬
‫مخه‪ ،‬نو ي ې راته وويل چي شاهده! زه و ته‬
‫اوس يواځي دوستان يو‪ ،‬تر د ې په هغه خوا بله‬
‫غو ښتنه مه كوه‪ ،‬كني دا دوستي به مو هم‬
‫سره خرابه سي‪ .‬اوس ته راته ووايه چي زه‬
‫څه وك ړم؟‪.‬‬
‫د شاهد پر څ ېره د خزان سپ ېره بادونه‬
‫چل ېدل‪.‬‬
‫شاهد خانه! ته مرجانه تر ما ښه پ ېژن ې هغه‬
‫يو خود سره ضدي نجل ۍ ده‪ ،‬د هغ ې نفسيات دا‬
‫دي چي خپله خو ښه كوي‪ ،‬كنه ته و ګوره د هغ ې‬
‫د طلق ك ېس په ښار ك ښي څومري ږو ږ را‬
‫پورته ك ړى‪ .‬هغه يوه عامه روايتي غوندي‬
‫پ ښتنه نه ده بلك ې په هغ ې ك ښي يوه باغي او‬
‫مبارزه روح اوسي‪ ،‬ته خو ل بيا هم ښه ي ې‬
‫خبره ورسره كواى س ې‪ ،‬زه و تا ته ر ښتيا وايم‬
‫چي زه په ز ړه ك ښي ډېر ځني خوف زده يم‪،‬‬
‫كه څه هم هغه زما ډېر احترام كوي‪ ،‬نزد ې‬
‫شايد زه‪ ،‬فرقان صاحب‪ ،‬دا او نورجهان‬
‫م ېن ګل د يوه سيمينار په حواله د يو څو ورځو‬
‫دپاره اسلم آباد ته ځو‪ ،‬هلته به د خبري كولو‬
‫كوشش ضرور ورسره وك ړم‪ ،‬لكن كه ته ي ې‬
‫ماين ډ نه ك ړې نو آيا ته به له مرجاني سره ژوند‬
‫ت ېر ك ړې او كنه‪ ،‬زما مطلب دا دى‪ ،‬هغه زمو ږ‬
‫‪11‬‬

‫و ستاسو په كورني ماحول ك ښي څرن ګه‬


‫ځاي ېداى سي؟‪ .‬د شهزاد په لهجه ك ښي څه‬
‫تشويش غوندي ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫شهزاد صاحب‪" :‬چيري چي د ذات د نفي‬
‫خبره هدف و ټاكل سي‪ ،‬نو بيا هيڅ هم ګران‬
‫نه وي"‪ ،‬د شاهد ترين په ږغ ك ښي د الوت ې‬
‫زا ڼي عزم وو‪.‬‬
‫د ګفت ګو پر دغه وله باندي مرجانه او‬
‫نورجهان م ېن ګل دوى ته راغل ې او بيا نوري‬
‫خبري شروع سو ې‪:‬‬
‫" ښه تاسي دوا ړي څه څ ښى ؟ چاى كه‬
‫كافي؟‬
‫زه خو كافي څ ښم‪ ،‬مرجاني ځواب ورته‬
‫ورك ړى‪.‬‬
‫نورجهان هم د كافي څ ښلو خواهش‬
‫ښكاره ك ړى‪.‬‬
‫شاهد د دوا ړو دپاره د كاونټر څخه كافي‬
‫راو ړله‪ ،‬دا سهولت د ار ګنايز ېشن له طرفه‬
‫څخه وو‪ .‬له يو ې خوني څخه ي ې ټي روم جو ړ‬
‫ك ړى وو او يو ځوان تعليم يافته هلك د ب ې‬
‫روز ګار ۍ په سوب دا كار كوى او د احساس‬
‫كمتر ۍ باوجود ي ې د مرجاني په شخصيت ك ښي‬
‫ډېره دلچسپي درلوده‪ ،‬مرجاني ته هم د د ې‬
‫خبري احساس وو او د خبرو تر حده ي ې د هغه‬
‫دلجويي كوله‪ ،‬ښه پو ښتنه به ي ې ورسره كوله‪.‬‬
‫په خبرو خبرو ك ښي مرجاني انكشاف‬
‫وك ړى چي بله هفته د ماپ ښين په در ې بج ې د‬
‫‪ Cita‬د قندهار د تنظيم معروف غ ړى ډاكټر نذير‬
‫اعتباري پر يوه اهمه موضوع باندي خبره كوي‪،‬‬
‫نو ځكه په را روانه هفته ك ښي به زه ډېره‬
‫مصروفه يم او په كار دى شاهد و نورجهان د‬
‫د ې مرسته وك ړي ولي چي شهزاد خو د اي ډمن‬
‫افيسر په م ېز تقريبا ً هر وخت مصروف وي‪.‬‬
‫" ښه شهزاد صاحب! بيماري دي څرن ګه ده؟‬
‫مرجاني پو ښتنه وك ړه‪".‬‬
‫شهزاد يو س ړه ساه واخستله ل هغسي ده‬
‫ډاكټر شهناز بلوچ شل زره روپ ۍ غوا ړي او په‬
‫‪12‬‬

‫سركاري هسپتال ك ښي زمو ږ دنوبت تاريخ د‬


‫دوو مياشتو پس را ښيي‪ ،‬د هغه په ږغ كي‬
‫مايوسي وه‪.‬‬
‫"نو بيا؟ "مرجاني خبره او ږدوله‪.‬‬
‫"ما د ډايريكټر عرفان صديقي سره خبره‬
‫وك ړه خو و ما ته د اي ډوانس راكولو په حواله‬
‫تيار نه دى‪ ،‬هغه وايي چي‪:‬‬
‫"په د ې حواله له هغه سره هيڅ يو مد نسته‪.‬‬
‫ما له يو چا سره خبره ك ړې ده‪ ،‬امكان سته‬
‫چي شل پينځويشت زره روپ ۍ په پور راك ړي"‪.‬‬
‫ك ېداى سي چي زه نن ماځي ګر د اختر د‬
‫مور پو ښتني ته درسم‪ ،‬ته مه و ېر ېږه‪ ،‬زه‬
‫خبره يم چي بيا له تا څخه په د ې حواله‬
‫پو ښتني كي ږي چي زما و ستا څه رشته ده؟ نو‬
‫څه خبره ده زه به هغ ې ته وايم چي‪:‬‬
‫"ما د بن په حيث قبوله ك ړه‪.‬‬
‫د شهزاد ب ڼه ل ږ څه ژ ړه سوه‪.‬‬
‫" ګوره مرجاني هغه كليواله ښځه ده هغه‬
‫په مسخرو نه پوهي ږي زما ژوند مه را تريخوه"‪،‬‬
‫د شهزاد په ږغ ك ښي د التجا رنـ ګ شامل وو‪.‬‬
‫مرجاني په خندا سره مخ د شاهد و خوا ته‬
‫راوا ړوى او ورته و ې ويل‪:‬‬
‫"شاهده! زه و ته به له دفتره پس ګډ زمو ږ‬
‫كور ته ځو‪ ،‬زما د طلق پس هغه زما مور په‬
‫څه نه څه بهانه ستا ذكر ضرور كوي او هسي‬
‫هم زما زوى قاسم كله كله تا يادوي‪ ،‬د‬
‫كوشني ورور عاصم څخه د ب ېلتون پسته ډېر‬
‫ديغ دى او زه هم د ظاهري ګردي دل جمع ۍ‬
‫برعكس ډېره پر ېشانه او غمجنه يم‪ ،‬بلك ې‬
‫ټوله كور مي په وير ل ړلى دى‪ ،‬مور و پلر خو‬
‫مي بيا ډېر رنجيده دي‪ .‬زما له غم سره سره‬
‫هغه زه په پوه ېږم چي زما د كوشن ۍ خور‬
‫راشد ې د مستقبل په حواله هم تشويش لري‬
‫چي چيري زما د طلق د اخستلو اثرات د هغ ې‬
‫پر آينده باندي منفي اثرات نه واچوي‪ .‬كبير‬
‫زما يواځينى ورور البته زما او د قاسم سره‬
‫په ذهني حواله ډېر نزد ې دى‪ ،‬خو د عاصم‬
‫‪13‬‬

‫ب ېلتون پر ګړدو باندي ډېر دروند دى‪ .‬در ې‬


‫څلور مياشتي ت ېري سو ې خو په هر اتوار چي‬
‫هغه راسي او په ماځي ګر ك ښي د اسرار له‬
‫ورور سره ب ېرته كورته ځي‪ ،‬نو د قيامت ګړى‬
‫وي نو په كار دى چي تاسو دوا ړه هم زما د‬
‫خوندكيانو زاهد ې او هما په څ ېر پر مو ږ باندي‬
‫لن ډ لن ډ را ګرځى‪ .‬د خاندان نور خلـ ګ زما د‬
‫طلق په وجه تر ډېره حده له مو ږ څخه‬
‫خوابدي دي‪ ،‬هغه وايي چي ما د ټول خاندان‬
‫ب ې عزتي وك ړه‪ .‬دا د پ ښتني هو ډ خلف خبره ده‬
‫چي زه له م ېړه سره پر عدالت باندي ودر ېدم‪.‬‬
‫د آفس ټايم پسته هغه د ار ګنايز ېشن په‬
‫و ېن ك ښي ګډ سره ووتو‪ ،‬د د ې و ېن ډرايور يو‬
‫مقامي عيسايي وو چي نوم ي ې اشرف مسيح‬
‫وو‪ .‬تور مشكى غوندي ځوان وو‪ .‬لكن د شديد‬
‫احساس كمتر ۍ ښكار وو‪ .‬د غلم ۍ تر حده‬
‫فرمانبردار وو‪ .‬مرجاني به پر هغه هم كله كله‬
‫ګپه كوله او هغه به د د ې په و ړاندي ډېر‬
‫مشكل محسوسوى‪ ،‬خو مرجاني ته ي ې ډېر‬
‫احترام درلودى‪ .‬هغه به هره ورځ مرجانه او‬
‫نور همكاران سهار دفتر ته را رسول او په‬
‫ماپ ښين ك ښي به ي ې ب ېرته رسول‪ ،‬نن ي ې‬
‫مرجانه و شاهد ترين د ټولو په اخير ك ښي په‬
‫سيټليټ بلك نمبر ‪ 4‬ك ښي په دوولسمه كوڅه‬
‫ب عادت له‬ ‫ك ښي ك ښته ك ړل‪ ،‬نو مرجاني حس ِ‬
‫ډېرو شپو پسته سل روپ ۍ ور ك ړې‪ ،‬هغه ي ې‬
‫شكريه ادا ك ړه او ول ړى‪.‬‬
‫"چي په كور ور دننه سو نو مرجاني و مور‬
‫او قاسم دوا ړو ته ږغ وك ړى چي راسى‬
‫و ګورى څوك مي لس ت ړلى راوستلى دى‪،‬‬
‫پينځه كلن قاسم د شاهد ترين سره ډېر‬
‫انسيت درلودى‪ ،‬ولي چي په ت ېرو دوو كلونو‬
‫ك ښي به شاهد اكثر تلى او را تلى‪ ،‬قاسم له‬
‫شاهد سره پر څن ګ ك ښېنستى او بغير د څه‬
‫تمهيده ي ې پو ښتنه ځن ې وك ړه‪:‬‬
‫"انكل! تا د عاصم هغه بل كور ليدلى دى؟‬
‫راسه چي دوا ړه يو وار ورسو‪ ،‬هغه نه يم خبر‬
‫‪14‬‬

‫چي ولي هلته ول ړى‪ ،‬له ډېرو شپو بعد چي‬


‫راسي نو ب ېرته دستي ځي او بيا ډېر ژا ړي"‪.‬‬
‫شاهد ته داسي معلومه سوه‪ ،‬لكه يو‬
‫چاچي ي ې پر ز ړه باندي چا ړه ت ېره ك ړه‪ ،‬د هغه‬
‫او ښكي په ستوني ك ښي راتوى سو ې‪ ،‬هغه‬
‫قاسم په غ ېږ ك ښي ك ښېنوى‪ ،‬نو په ډېر‬
‫مشكل ي ې ورته وويل‪:‬‬
‫"چي ښه دى چي چاى وك ړو نو بيا به د‬
‫عاصم كورته ول ړ سو" او بيا به ي ې دلته و هلته‬
‫خبري شروع ك ړې‪ ،‬په د ې حال ك ښي مرجانه له‬
‫خپلي مور سره راغله‪ ،‬د عليك سليك پسته‬
‫نوكر ډو ډۍ راو ړه‪ ،‬اي ډوك ېټ صاحب ل نه وو‬
‫راغلى‪ ،‬د مرجاني مور د اند ېښنو په سوب‬
‫كمزور ې ښكار ېده او تر ستر ګو لندي ي ې سياه‬
‫حلق ې ښكاره ك ېد ې‪ .‬د ډو ډۍ په دوران ك ښي‬
‫مرجانه و شاهد ته داسي مخاطبه سوه‪:‬‬
‫"شاهد دا زما مور د ځان عمر وخو ړى‪ ،‬زما‬
‫د ژوند په حواله ډېري اند ېښن ې كوي‪ ،‬زه چي‬
‫هر څو تسلي ورك ړم د د ې تشفي نه كي ږي‪ ،‬زه‬
‫ورته وايم‪:‬‬
‫" ګوره موري! زه د نوي زمان ې يوه ښځه‬
‫يم‪ ،‬د طلق پسته هم ژوند پاته دى‪ ،‬له طلق‬
‫سره سم زما ژوند و اختتام ته نه دى‬
‫رس ېدلى‪ ،‬كه زه و غوا ړم نو بيا هم كور‬
‫آبادولى سم خو لكن دا اوس و ماته غير‬
‫ضروري ښكاري‪ ،‬زه ستا او د پلر په غ ېږ ك ښي‬
‫محفوظه پرته يم‪ ،‬ته دومره غم مه كوه د ځان‬
‫ژوند مه بربادوه‪ ،‬څه چي ك ېدل نو وسو او په‬
‫هغه ك ښي زما ډېره ګناه هم نه وه‪ ،‬هغه كور‬
‫د روي ې په حواله په ل ړمانو ډك كور وو چي زما‬
‫غوندي تعليم يافته او مامون څوك هم دد ې‬
‫معاشر ې پر مخ باندي يوه څاپ ېړه ور نه ك ړي‬
‫نو بيا به دا جرات څوك كوي‪ ،‬دا د م ېړو ښۍ‬
‫ژوند دومره هم نه دى ضروري‪ .‬ډېري ښځي‬
‫مجرد ژوند ت ېروي‪ ،‬هغه په سندهـ ك ښي ولي د‬
‫ښځو ودونه له قرآن سره نه وركوي؟ او د‬
‫جايداد د تقسيم څخه د ژغورلو په سوب خلـ ګ‬
‫‪15‬‬

‫خپلي خوندي اكثره نه سي ساتى و د ې ته زما‬


‫د كور د برباد ېدو سره سره د خل ګو د خبرو‬
‫ست ړې هم پ ېښه ده"‬
‫مرجاني په يوه ساه ك ښي ډېري خبري‬
‫وك ړې‪ .‬مور ي ې په كرار سر راپورته ك ړى او وي ې‬
‫ويل‪:‬‬
‫"شاهده! مو ږ چي په كوم ماحول ك ښي‬
‫اوسو‪ ،‬هغه له ښځو څخه د ايثار تقاضه كوي‪،‬‬
‫په اصولي تو ګه د مرجاني خبره پر ځاى ده‪.‬‬
‫پر ېدي خو پر ېږده مو ږ له خپلو څخه ډېر ز ړه‬
‫شيني يو‪ ،‬بس زويه! خداى دي زمو ږ پ ړده‬
‫وك ړي‪ ،‬د آپ ۍ په ږغ ك ښي د وچو ستر ګو نم‬
‫شامل وو‪.‬‬
‫"هغه نور دوه نه ښكاري‪.‬‬
‫د شاهد اشاره ي ې د ورور او خور و خواته‬
‫وه"‪ .‬هغه دراصل موضوع بدلول غو ښتل هغه‬
‫نزد ې سينټر ته تللي دي‪ ،‬ساعت پسته به‬
‫راسي‪ ،‬مرجاني ځواب ورته ورك ړى‪ .‬مرجاني‬
‫نوكر ته ږغ وك ړى‪ .‬هغه راغلى لو ښي ي ې ټول‬
‫ك ړل‪ .‬مرجاني و مور ته وويل‪:‬‬
‫"چي ته راسه‪ ،‬زه ل ږ كار درسره لرم‪،‬‬
‫قاسم و شاهد په ش ېنك ك ښي دلس پر ېولو‬
‫پسته په م ېوه شغل شروع ك ړى او قاسم په‬
‫بيا د عاصم د خوا خبري شروع ك ړې‪.‬‬
‫ښه ساعت پسته مرجانه ب ېرته راغله‪ ،‬په‬
‫لس ك ښي په اخبار ك ښي نغ ښتى يوه ډبه‬
‫غوندي شى ورسره وو‪" .‬شاهده! درځه چي ځو‪،‬‬
‫قاسمه! راځه مو ږ بازار ته ځو‪ ،‬هلته به ايسكريم‬
‫در واخلم‪ ،‬قاسم ډېر خوشحاله سو او د پورچ و‬
‫خواته ي ې من ډه ك ړه‪ .‬چيري چي يوه نو ې ټو ډور‬
‫پيجارو ول ړه وه‪.‬‬
‫مرجاني ډېر ښه ډرائيون ګ كوى او ډېره ښه‬
‫ښكار ېدله‪ ،‬پر رو ډ باندي په نورو موټرانو ك ښي‬
‫سپرو ټولو خل ګو به ورته د ميني و هوس په‬
‫نظرو كتل‪ ،‬مرجاني ته د ې رسپانس په ز ړه‬
‫ك ښي ډېر خوند وركوى‪ ،‬خو لكن د ب ې پروايي‬
‫او ب ې اعتنايي انداز ي ې خپل ك ړى وو او پر‬
‫‪16‬‬

‫ډرائيون ګ سيټ باندي ډېره په اعتماد ناسته وه‬


‫او ډېره باوقاره او ښكل ې بر ېښېدله‪ ،‬شاهد به‬
‫كله كله په غلچك نظر ور كتل او تر ز ړه به ي ې‬
‫دود وختى‪ ،‬څومري و ما ته نزد ې ده او څومري‬
‫له ما څخه ليري او څومره چي ښايسته ز ړوره‬
‫او همدرده ده هم دومري پ ېچ ېده نفسيات‬
‫لري‪ ،‬د يوه س ړي د غلط ۍ سزا و ټولو خل ګو ته‬
‫وركوي‪ ،‬زما د ميني قايله لكن زما د لري په‬
‫خود د ېوال هم جو ړه سو ې ده‪ ،‬زما د ز ړه پر‬
‫غولي د د ې انكار څومري ت ېره ازغي پاشلي‬
‫دي!‪.‬‬
‫"شاهده! زه ستا ذهن ويلى سم‪ ،‬په د ې حال‬
‫ك ښي قاسم و شاته واو ښتى‪ .‬د ميني كمال خو‬
‫دا دى چي انسانان د يوه و بل خيالت ويلى‬
‫سي‪ ،‬لكن د ميني باوجود څه داسي مجبورياني‬
‫هم وي چي پر هغه باندي بالمشافه خبره ګرانه‬
‫وي‪ ،‬زه چي هر څو آزاد خياله او صاف ګو يم‪،‬‬
‫خو نه پوهي ږم‪ ،‬ستا په مقابل زه ولي ګون ګۍ‬
‫سم او يا و تاته لن ډ ځواب وايم"‪.‬‬
‫س جرم يو‬ ‫امكان سته چي دا د احسا ِ‬
‫صورت وي چي ما‪ ،‬زمو ږ د ميني باوجود د واده‬
‫په حواله يو غلط انتخاب وك ړى‪ .‬بس د انتخاب‬
‫د ې جبر زما و ستا تر منځ يوه فيصله وك ړه‪ .‬زه‬
‫هغه اوس نه بدلومه‪ ،‬كنه ته اوس هم تر ټولي‬
‫دنيا و ما ته نزد ې ي ې او نن هم له تا سره مينه‬
‫لرم‪ ،‬خو لكن زه و ته اوس د ژوند مل ګري نه‬
‫سو جو ړېدلى‪ ،‬زه وتاته خواست كوم‪ ،‬زما و‬
‫ستا تر منځ چي كوم يو ربط دى‪ ،‬د هغه د‬
‫شلولو په كار ما مه مجبوره كوه‪ ،‬ستا بغير به‬
‫زه ډېره مسكينه او ب ې وزله سم‪ ،‬شاهده! زه‬
‫په كور ك ښي هم ستا د ميني د حصار په محيط‬
‫ك ښي زياته محفوظه يم‪ ،‬زه چي هره مشكله‬
‫فيصله كوم‪ ،‬نو ستا د ميني د قوت پر اساس‬
‫باندي ي ې كوم‪ ،‬دا ټوله خلـ ګ نه دي چي دا بر ګ‬
‫بر ګ و ما ته ګوري‪ ،‬دا ټوله ستا د ګوټ د‬
‫تسم ې برابر هم نه دي‪ ،‬زه و تا ته زمو ږ د ميني‬
‫د اعتبار و اعتماد پر بنياد باندي په بيا خواست‬
‫‪17‬‬

‫كوم چي ما مه ب ې پناه كوه‪ ،‬د ويني رشت ې‬


‫ډېري ر ښتيني وي‪.‬‬
‫"د ويني ريشت ې‪،‬شاهده! زه قسم خورم‬
‫چي ستا او زما رشته تر هغو زياته ژوري‬
‫ري ښې لري‪ ،‬شاهده! ته زما د ژوند اعتبار ي ې‪،‬‬
‫ته زما و ستا مينه د يو ې سماجي رشت ې د پاره‬
‫د تجديد سره مه مخامخ كوه‪ ،‬زه ستا په وزرو‬
‫الوته كوم‪ ،‬ته زما وزر مه غچي كوه‪ ،‬شاهده!‬
‫ما خپل كور و ژوند خو برباد ك ړى يا برباد سو‪،‬‬
‫زه تا او ستا مينه په هيڅ ق ېمت له لسه نه‬
‫وركوم اوس ستا سر خلص سو؟ او زه به‬
‫ګرده عمر ستا د دوست ۍ او رفاقت د ضرورت‬
‫په فقر و تا ته مجبوره ول ړه يمه‪ ،‬شاهده! ته‬
‫مه حيران ېږه چي زه دا څرن ګه خبري كوم‪،‬‬
‫داسي خبري چي ما له تا سره كله هم نه دي‬
‫ك ړي‪ ،‬هيله كوم چي زهير سوى به نه ي ې‪ .‬افق‬
‫در افق خلص ز ړه ي ې ب ېرته را ټول سو او‬
‫كلپ سو‪.‬‬
‫مرجاني چي دا خبري كول ې نو د پزي په‬
‫سيدهـ ك ښي ي ې كتل چي خبره ي ې پوره ك ړه‪ ،‬نو‬
‫ګا ډۍ ي ې په زرغون رو ډ د يوه فټ پات سره‬
‫ودروله او مخ ي ې د شاهد و خواته را و ګرځوى‪.‬‬
‫"شاهده! زه نه يم خبره چي ما څه وويل‪،‬‬
‫لكن ما ر ښتيا درته وويل اوس ته څه واي ې؟‬
‫شاهد چي او ښكي ي ې په ستوني ك ښي توي ېد ې‬
‫د څه ويلو قابل نه وو‪ .‬قاسم له ټولو خبرو ب ې‬
‫خبره د لس په و ېډيو باندي څه ګېم كوى‪،‬‬
‫شاهد په او ښلنو ستر ګو فقط دا قدر وينا‬
‫وك ړه‪:‬‬
‫"مرجاني! زه ستا د ميني په نوم دا دومري‬
‫لوى ظلم او جارحيت ته غا ړه ږدم‪ ،‬زه هغه‬
‫موسمي مرغه يم چي د هر وخت د سفر‬
‫باوجود هيڅ يو منزل نه لرم‪ ،‬زه ب ې تا خو ژوند‬
‫كولى سم‪ ،‬كه چيري و هغه ته ژوند ويل‬
‫ك ېداى سي‪ .‬دا تر د ې ژ ړي لمر زيات لوى‬
‫حقيقت دى چي زه به پاته ټول ژوند ستا د‬
‫‪18‬‬

‫ارمان په لمبو ك ښي د وچي او ب ښتي په څ ېر‬


‫په غا ړه ګرځوم‪.‬‬
‫د شاهد ترين په لهجه ك ښي د غير مرئي‬
‫لمبو مدهم سرسرايت پټ وو‪.‬‬
‫شاهد! زه ستا په احساس محروم ۍ‬
‫پوه ېږم‪ ،‬لكن زه په د ې هم پوه ېږم چي ته‬
‫فقط زما د بدن و ږى نه ي ې‪ ،‬ولي چي زما‬
‫حقيقت زما د بدن په نشيب و فراز ك ښي نه‬
‫دى پټ‪ ،‬ما چي روح ستا حواله ك ړ نو د بدن‬
‫هيڅ اهميت نسته‪ ،‬لكن زه د د ې مقدس تعلق‬
‫ربط شلول نه غوا ړم‪ ،‬د ز ړه خبره مي دا ده كه‬
‫كله په ژوند ك ښي ستا بغير زما د يوه بل چا‬
‫سره مينه پيدا سوه او ته زما د ژوند اعتبار و‬
‫ضمانت پاته نه سو ې‪ ،‬نو ياد ي ې لره چي حالت‬
‫هر څرن ګه وي زه به له تا سره بيا يوه ښايسته‬
‫ګناه ضرور كوم‪ ،‬كنه زما و ستا تر منځ به دا‬
‫ښايست ې فاصل ې تل تر تله وي‪ ،‬ولي چي ما ستا‬
‫په شعوري تو ګه محرومي زما د ژوند ضمانت‬
‫ګرځول ې ده‪.‬‬
‫"مرجاني! زه ستا په مقابل دليلونه ويل نه‬
‫غوا ړم‪ ،‬بس فقط ستا د بري او فتحي دپاره‬
‫خپل شكست قبلومه‪ ،‬هغه د ژ ړي ماځي ګر په‬
‫څ ېر په ځان ك ښي ژ ړاند توى سو‪.‬‬
‫"شاهد! زه غوا ړم چي ته و ما ته دا اجازت‬
‫راك ړې چي زه ستا د ژوند په حواله د فيصله‬
‫كولو اتهارټي ولرم"‪.‬‬
‫"څه معنا؟" شاهد چي سترګي د مرجاني و‬
‫خوا ته كږې كړې نو د مرجاني د تورو سترګو په‬
‫اسود بحر كښي تر پاى پوري غرق سو‪ .‬هغه‬
‫ارادتا ً هم د لس و پ ښو وهلو كوشش نه وكړى‪.‬‬
‫خپله اراده ي ې د هغه څپاند ب ې رحمه سمندر په‬
‫حواله ك ړه‪.‬‬
‫"ولي وضاحت هم ضروري دى چي درته‬
‫وي ې ك ړم؟‪ .‬د مرجاني د ميني اعتبار په شكوه‬
‫راغلى‪.‬‬
‫"يا‪ .‬هسي مي پو ښتنه وك ړه‪ ،‬كن ې زه و ته‬
‫دوا ړه خبر وو‪ .‬كه مو ږ خلـ ګ دوه يو‪ .‬خو اختيار‬
‫‪19‬‬

‫د دوا ړو ژواكو ستا په لس ك ښي دى"‪ .‬شاهد‬


‫هتيار واچوى‪.‬‬
‫"نو دا وعده ده كه ځان خلصو ې؟" مرجاني‬
‫يقين دهاني غو ښته‪ ،‬شاهد چي ورته وكتل او‬
‫د دوا ړو نظر سره يو ځاى سو‪ ،‬نو د مرجاني پر‬
‫ښايستو لبو باندي يوه سحرناكه لكن غمجنه‬
‫مسكا پيدا سوه او داسي وينا ي ې وك ړه‪:‬‬
‫"شاهد! زما يقين سو‪ ،‬زه ستا د ستر ګو په‬
‫وينا تر هر چا زياته پوه ېږم"‪.‬‬
‫"دا بيا زما بدقسمتي ده چي ځواب ي ې د هر‬
‫وخت په انكار سره راكو ې"‪ .‬د شاهد د لهج ې‬
‫شكوه تر خنجر هم ت ېره وه‪.‬‬
‫"شاهد! ډېر وخت ت ېر سو‪ ،‬راځه چي ځو‬
‫خداى به خير ك ړي" او بيا ي ې ګا ډۍ سوكه‬
‫سوكه روانه ك ړه‪.‬‬
‫له د ې ځايه دوى د قندهاري بازار له طرفه‬
‫بيا اين ډرسن رو ډ )لياقت بازار(ته ول ړو‪ ،‬هلته‬
‫مرجاني خپله پيجارو د مشهور سنار عتيق‬
‫جيولر و مخ ته ودروله‪ .‬د حاجي عتيق سره د‬
‫پو ښتني پس مرجاني په لس ك ښي رااخستى‬
‫زيور و هغه ته حواله ك ړى‪.‬‬
‫"حاجي صاحب زه دا واپس كول غوا ړم‪،‬‬
‫رسيد ورسره سته‪ ،‬زما د يو ضرورت په حواله‬
‫څه رقم په كار دى‪.‬‬
‫ګوره بي بي چي ستا پر ځاى بل څوك‬
‫سي نو شايد چي ما انكار ورته ك ړى واى‪ ،‬لكن‬
‫ستاسي له خاندان سره زما ډېر نزد ې تعلقات‬
‫دي‪ ،‬خو انكار نه سم كولى‪ ،‬ولي چي دا‬
‫ډيزاين اوس ل ږ زو ړ دى‪ ،‬نو هغه پخوانى ق ېمت‬
‫نه لري‪ ،‬زه به ي ې ب ېرته ماتومه نو په د ې ك ښي‬
‫بيا و ما ته تاوان رسي ږي‪ ،‬زه به له تا څخه اووه‬
‫زره روپ ۍ و ګرځوم او اته څلو ېښت زره به‬
‫درته درك ړم‪ ،‬د زر ګر چالكي د هغه په فكر‬
‫ك ښي غځوني وك ړې‪ .‬هيڅ خبره نه ده‪ ،‬داسي‬
‫هم صحي ده‪ ،‬مرجاني ځواب ورته ورك ړى‪.‬‬
‫"حاجي صاحب پر زوى ږغ وك ړى چي اته‬
‫څلو ېښت زره روپ ۍ له تجور ۍ څخه را واخله او‬
‫‪20‬‬

‫و نوكر ته ي ې وويل چي چاى راو ړه‪ ،‬لكن‬


‫مرجاني بانه ورته وك ړه چي بيا به كله راسي‬
‫او رقم ي ې ځن ې راواخستى او له شاهد سره د‬
‫ګا ډۍ و خواته ول ړه چيري چي قاسم اوس هم‬
‫د بازار څخه ب ې پروا په خپل و ېډيو ګېم بوخت‬
‫وو‪.‬‬
‫له د ې پس دوى جناح رو ډ ته ول ړو‪ ،‬د سروس‬
‫د ګوټو د دوكان تر څن ګه د عوامي جنرل سټور‬
‫و مخ ته ي ې پيجارو ودروله‪" ،‬شاهده! زه دلته‬
‫ستا دپاره يو شى درته را اخلم‪ ،‬انكار مه كوه"‪،‬‬
‫يا نو خو بيا دي غلط ځاى ګا ډۍ ودروله‪ ،‬هغه‬
‫بلي خوا ته د فتح خان مارك ېټ و مخ ته د كپ ړې‬
‫دوكانونه دي‪ ،‬درځه دور ې ورسو" مرجاني ځواب‬
‫ورك ړ‪ .‬شاهد ورته وويل‪:‬‬
‫"دا خو ل ښه خبره ده‪ ،‬زما د كاليو و خوا ته‬
‫خيال نه ول ړى‪.‬‬
‫"نه مرجاني زه غوا ړم چي ته زما د‬
‫مقتولي ميني دپاره له هغه دوكان څخه يو‬
‫سپين كفن را واخل ې‪ .‬مرجاني ته د دليل په‬
‫زور ما پ ړ كواى خو س ې‪ ،‬لكن ز ړونه خو نه س ې‬
‫بدلولى"‪.‬‬
‫ځه راځه د ښځ ې په څ ېر ډير ې ګيل ې مه‬
‫كوه‪ ،‬قاسم ي ې هم را ك ښته ك ړى او در ې وا ړه‬
‫عوامي جنرل سټور ته ور دننه سو‪ ،‬مرجاني‬
‫ي ې و هزاره مالك ته وويل‪:‬‬
‫"د بروټ سينټ بلك ې د هغه سره د بروټ د‬
‫كمپن ۍ د نورو مصنوعاتو يو پوره سيټ غوا ړم‪،‬‬
‫د با ډي سپر ې سه تر ټالكم پاو ډر پوري او‬
‫ورپس ې ي ې د نارينه د استعمال د نورو شيانو يو‬
‫او ږد فهرست ورته بيان ك ړى او د قاسم دپاره‬
‫ي ې د هغه په خو ښه يوه ښه لوبته واخيسته‪ ،‬د‬
‫يوه غټ بل د اداي ګۍ پس چي دوا ړه شيان‬
‫شاهد را واخستل او دوى تر ګا ډۍ پوري راغلو‬
‫نو قاسم و مرجاني ته يادونه وك ړه‪:‬‬
‫"ممي! هغه د عاصم دپاره دي هيڅ يو شى‬
‫نه واخستى‪ ،‬د مرجاني پر څ ېره او د شاهد پر‬
‫ز ړه باندي يوه درنه سايه ت ېره سوه‪ ،‬مرجاني‬
‫‪21‬‬

‫يوه س ړه ساه واخسته‪ ،‬ب ېرته د قاسم سره و‬


‫دوكان ته غبر ګه سوه او د قاسم په خو ښه ي ې‬
‫د عاصم دپاره هم يو ښه لوبته واخسته چي په‬
‫پيجارو ك ښي ك ښېنستل نو قاسم ورته وويل‪:‬‬
‫"چي ممي! زه ايسكريم غوا ړم"‪ " ،‬ښه دى‬
‫قاسم اوس سرينا ته ځو هلته به ايسكريم و‬
‫خورو" او له د ې ځايه بيا دوى د سرينا په خوا‬
‫ول ړو‪ .‬په سرينا ك ښي د آر ډر وركولو پس چي‬
‫د دوى دوو دپاره كافي او د قاسم دپاره‬
‫ايسكريم راغلى نو مرجاني و شاهد ترين ته‬
‫وويل‪" :‬چي اوس ته يو كار وك ړه‪ ،‬د شهزاد‬
‫صاحب كورداري ناروغه ده‪ ،‬د پيسو مجبوري‬
‫لري‪ ،‬ګوره چي پور پيدا ك ړي كه نه؟ ما دا‬
‫خپل اخستى ز ېور هم په د ې سوب خرڅ ك ړى‬
‫چي دى و بل چا ته مجبور نه سي‪ .‬ما د خپلي‬
‫مور سره خبره وك ړه‪ ،‬په كور ك ښي دا وخت‬
‫دومري رقم موجود نه وو او نه له بابا سره‬
‫دومري رقم وو ولي چي هغه اوس يوه هفته‬
‫له مخه د يوويشت لكو روپيو مځكه اخست ې ده‪،‬‬
‫نو زه به تا ته د ېرش زره روپ ۍ درك ړم او ته به‬
‫دا شهزاد صاحب ته د خپله جانبه ورك ړې‪ ،‬فى‬
‫الحال ي ې د پور په نامه ورك ړه‪ .‬چي د واپس ۍ‬
‫خبره شروع سي‪ ،‬نو په بعد ك ښي ته ما و دى‬
‫سره پر ېږده"‪.‬‬
‫د شاهد ز ړه و نظر له يوه نابلده مقدسه‬
‫نور څخه ډك سو اوس د هغه په مينه ك ښي د‬
‫عقيدت نور هم شامل سو‪ ،‬هغه تر يو ساعت‬
‫پوري د مرجاني په ستر ګو ك ښي وكتل او يو‬
‫ځل ي ې بيا ز ړه و ځان د هغه ستر ګو د ژور تور‬
‫څپاند سمندر په حواله ك ړى‪ ،‬شاهد خبر وو چي‬
‫د مرجاني و شهزاد صاحب تر منځ فقط د‬
‫خلوص او دوست ۍ رشته ده‪ ،‬نه مرجانه له هغه‬
‫سره مينه لري او نه شهزاد په دا غلط فهم ۍ‬
‫ك ښي مبتل دى‪ ،‬دا هرڅه چي كوي نو د انسان‬
‫دوست ۍ او عليك سليك په وجه ي ې كوي‪ ،‬د‬
‫مرجاني د انسان دوست ۍ د ې جذب ې تر ډېره‬
‫حده د شاهد په ز ړه ك ښي د ميني د خل توره‬
‫‪22‬‬

‫لو ږه وركه ك ړه‪ ،‬و هغه ته يو نوى حقيقت‬


‫څر ګند سو‪.‬‬
‫"كه مرجانه په انفرادي حواله د يوه رود په‬
‫څ ېر د ده د ز ړه له مځكو څخه ليري بهي ږي خو‬
‫په شمول د ده‪ ،‬د انسانيت د ميني پر لو ړو او‬
‫ژورو باندي د يوه ښكلي باران په دود په ش ړك‬
‫سره هم اوري ږي يعني د انسانيت په كليت‬
‫ك ښي دى د مرجاني له ميني څخه محرومه نه‬
‫دى‪ .‬مرجانه د شاهد په احساساتو پوه ېده‪،‬‬
‫ګوره شاهده! ژوند هم دغه دى چي يو انسان‬
‫د بل په ښه ورسي‪ .‬زه يو ستا په باب كافره‬
‫يم‪ ،‬بل هر څوك )چي ظاهري يوه هم رشته نه‬
‫راسره لري( راته نزد ې دى‪ ،‬د هغ ې په لهجه‬
‫ك ښي د فلسف ې خو ږبوى شامل وو‪.‬‬
‫"صحي ده مرجاني زه ستا د نن وضاحت او‬
‫د ميني اعتراف تر ډېره حده په ځان ك ښي‬
‫بحال ك ړم او ستا لفظونو و ما ته نه صرف‬
‫ډېر قوت بلك ې نو ې لري هم پرانستل ې‪ .‬زه‬
‫كوشش كوم چي په مينه ك ښي تر ذاتي‬
‫مفاداتو او خواهشاتو ت ېر سم‪ ،‬زما دا خيال‬
‫دى چي له نن پسته زه ستا انتظار په ډېر‬
‫پ ښتني وقار سره كولى سم‪ ،‬ستا ارد ګرد زما‬
‫د ميني راپورته ك ړي د ېوالونه وا ړه هوار ږدم‬
‫او زما د ميني وا ړه تسلط او غلبه ستا له ذاته‬
‫څخه اخلم‪ ،‬زه و ته دوا ړه اوس د وخت په‬
‫وسعتونو ك ښي د زا ڼو په څ ېر آزاد يو‪ ،‬زه ستا‬
‫له لرو وځم خو ستا انتظار به تر قيامته پوري‬
‫كوم‪.‬‬
‫"شاهده! زه ډېره مطمينه سوم چي ستا‬
‫ز ړه زما خبره واخيسته زه نن صبا د وهم په‬
‫سوب د دوك په حالت ك ښي يم‪ ،‬ستا اطمينان‬
‫زما د اطمينان باعث ګرځي‪ ،‬لكن يوه خبره‬
‫يقيني ده چي زه تا كله هم له نظره نه‬
‫باسم‪،‬زه د دنيا تر آخري كنار ې پوري په تا پس ې‬
‫سفر كولى سم‪ .‬زه تا كه نه خپلوم نو تا و د ې‬
‫ته هم نه پر ېږدم چي له ما څخه ليري ول ړ‬
‫س ې‪ ،‬د هغ ې په لهجه ك ښي د يوه لچار كوشني‬
‫‪23‬‬

‫ب ې كسي وه‪ .‬شاهد هيڅ هم نه وويل او د‬


‫واپس ۍ د پرو ګرام و ړاندي مرجاني پر موبايل‬
‫ټيليفون باندي وشهزاد صاحب ته خبر ورك ړى‬
‫چي اوس ډېر ناوخته سو‪ ،‬نو ځكه بيا به بله‬
‫ورځ د اختر د مور پو ښتني ته درسم او بيا ي ې‬
‫شاهد ترين په لر ك ښي پر خپل كور ك ښته‬
‫ك ړى مرجانه و قاسم د سيټليټ ټاون و خوا ته‬
‫ل ړو‪.‬‬
‫څلور پينځه ورځي پس چي شهزاد صاحب د‬
‫كورداري له اپر ېشن څخه فارغ سو او راغلى‪،‬‬
‫نو په "ټي بر ېك" ك ښي مرجانه او دى سره يو‬
‫ځاى سو‪ ،‬نو مرجاني پو ښتنه ځن ې وك ړه‪" :‬چي‬
‫د اختر مور څرن ګه ده؟" هغه ورته وويل‪" :‬چي‬
‫اوس ښه ده‪ ،‬كور ته ي ې راوستل ې ده" او بيا په‬
‫نامحسوسه تو ګه د ګفت ګوى رخ د شاهد و‬
‫خوا ته و ګرځ ېدى‪.‬‬
‫شهزاد صاحب د هغه ك ېس ډېر په ښه‬
‫انداز سره د مرجاني و مخته ك ښېښووى‪.‬‬
‫مرجاني ورته په ځواب ك ښي فقط دا وويل‪:‬‬
‫"شهزاد صاحب زه ستا په وسيله‪ ،‬چي زما‬
‫و شاهد ترين سره ي ې لر ې‪ ،‬پوه ېږم‪ ،‬څو ورځ ې‬
‫و ړاندي زما و د هغه خبره سره وسوه او مو ږ‬
‫و يو ې ښې نتيج ې ته هم ورس ېدلو‪ ،‬زه و تا ته‬
‫يوه امانت خبره كوم‪ ،‬ما و هغه ته نه ده ك ړې‪،‬‬
‫زه كوشش كوم چي هغه زما د خور په حواله د‬
‫خپل كور ممبر جو ړ ك ړم‪ ،‬ګوره شهزاد صاحب!‬
‫زه يوه ايله ك ړې ښځه يم‪ ،‬زه زمو ږ په معاشره‬
‫ك ښي د پ ېغور سمبل يم‪ ،‬صرف او صرف دا‬
‫سوب دى چي زه د انكار پر پوټل ۍ ناسته يم‪،‬‬
‫زه هيڅ يو داسي سوغات نه لرم چي شاهد ته‬
‫ي ې و ړاندي ك ړم‪ ،‬د ښځي تر ټولو لويه اثاثه د‬
‫هغ ې )‪ (Virginity‬وي‪ ،‬د هغ ې ور جينټي د مقدسو‬
‫مځكو مثال لري‪ ،‬كله چي د يوه نارينه مينه د‬
‫هغ ې د وجود پر مځكو د اول باران په څ ېر‬
‫اوري نو له هغه مقدسه مځك ې څخه پورته سو ې‬
‫خوشبوى د هغه د وجود او ز ړه و ذهن يوه‬
‫ازلي او ابدي برخه و ګرځي‪ ،‬د خوشبوى د د ې‬
‫‪24‬‬

‫ت ړون په سوب هغه بيا د خپلي ښځي سره‬


‫تمام عمر د محبت په پ ړي ت ړلى وي‪ ،‬كنه هغه‬
‫زغرده د هغ ې د س ړو غو ښو څخه ب ېزاره‬
‫راسي‪ ،‬شهزاد صاحب! د بل لس وهل ې ښځه‪،‬‬
‫د س ړې ډو ډۍ يا سو ړسك بوى او ب ې خوندي‬
‫لري او يوه بله امانت خبره دا ده چي‪" :‬شاهد‪،‬‬
‫په د ې ك ښي شك نسته چي د لو ړ كردار مالك‬
‫دى او له ماسره ب ې كچه مينه لري‪ ،‬لكن هغه‬
‫زما انټلكچول او جمالياتي ضرورت نه پوره‬
‫كوي‪ ،‬زه و ژوند ته د يوه تخليق كار په ستر ګو‬
‫ګورم‪،‬زه صرف په جسماني تعلق باندي اكتفا‬
‫نه سم كولى‪ ،‬د ژوند په حواله زما ايپروچ‬
‫)نقط ۀ نظر( د معروضيت څخه زياته د‬
‫موضوعيت ب ڼه لري‪ ،‬زه په ژوند ك ښي د‬
‫ښايست د تكل هدف و مخ ته لرم‪ ،‬زه د‬
‫بدصورتي سره مفاهمت نه سم كولى‪،‬‬
‫بدصورتي كه انفرادي وي كه اجتماعي‪ .‬زه ي ې‬
‫نه سم ګاللى‪ ،‬تا ته خو به زما د نفسياتو اوس‬
‫څه ادراك سوى وي چي زه د بدصورت ۍ په ضد‬
‫د مبارز ې كولو عادت لرم‪ .‬ما د اسرار د رويو د‬
‫بدصورت ۍ په مقابل ځكه جنـ ګ وك ړى‪ .‬زه پر‬
‫عدالتو ځكه ورسره ودر ېدلم چي د صبا دپاره‬
‫د د ې بدصورت ۍ مخنيوى وسي‪ ،‬كنه شهزاد‬
‫صاحب فقط و ما ته معلومه ده چي د د ې دپاره‬
‫ما څومره لويه قرباني ورك ړې ده"‪ .‬د مرجاني‬
‫په لهجه ك ښي د هغ ې د روح سركشي او د‬
‫جمالياتي لو ږي امتزاج موجود وو‪.‬‬
‫"هغه د قندهار و د كابل د ت ګ خبره څه‬
‫سوه؟ مرجاني موضوع بدله ك ړه‪.‬‬
‫د هغو رسمي بلنه خو سته لكن د قندهار د‬
‫چاودني په سوب چي د مكتب ډېر كوشنيان‬
‫پك ښي ووژل سو او طالبانو ي ې ذمه واري‬
‫قبوله ك ړه اوس به نو ې ن ېټه ټاكل كي ږي‪.‬‬
‫شهزاد صاحب ل ږ تفصيل ورته ورك ړى‪:‬‬
‫"شهزاد صاحب! زه و د ې مذهبي جنون ته‬
‫ډېره حيرانه او پر ېشانه يم چي خلـ ګ د جهاد‬
‫په نوم ب ې ګناه انسانان‪ ،‬ماشومان او ښځ ې‬
‫‪25‬‬

‫وژني او ورباندي فخر و ويا ړ كوي او دا هم د‬


‫يو څو پيسو دپاره د نورو د خوشنود ۍ دپاره‬
‫كوي‪.‬‬
‫هغه يو جهادي سربراه دي ياد دى چي يو‬
‫تاجك توپكي سردار د صدر اعظم په ح ېث د‬
‫كابل و داخل ته د ننه نه پر ېښووى نو هغه په‬
‫خپلو توپونو نيم كابل د مځكي سره برابر ك ړى‬
‫او په زر ګونو زر ګونو مسلمانان ي ې قتل ك ړو‬
‫او د مز ې خبره دا چي د كرزي حكومت‬
‫مخالفت ي ې بيا د قوميت ‪ ،‬علقائيت او توكم‬
‫پر اساس باندي وك ړى او اوس هم په‬
‫افغانستان ك ښي د جنـ ګ و لمبو ته د يو څو‬
‫پيسو په عوض لمن وهي‪ ،‬د هغه د كردار په‬
‫حواله سادهن مكرجي په خپل ارز ښتناك اثر‬
‫"افغانستان له عروج څخه تر زوال پوري"‬
‫نامي كتاب ك ښي ليكي‪" :‬چي د ې د محترم‬
‫جهادي او مفتي خود ساخته مفتي د نظرياتي‬
‫توپير باوجود د حفيظ الله امين سره مرست ې‬
‫كول ې‪ ،‬او پيس ې ي ې ځن ې تر لسه كول ې‪ ،‬ولي چي‬
‫نسلي رشته ي ې ورسره درلوده‪.‬‬
‫"اهو مرجاني! دا مذهبي جنونيانو و ټول‬
‫عالم اسلم ته د سامراجيانو د راتلو لر جو ړه‬
‫ك ړه‪ ،‬سياست پوهان د د ې په اندروني دسيسو‬
‫)سازشونو( باندي پوهي ږي"‪ ،‬د شهزاد په لهجه‬
‫ك ښي ډېر رنج او درد وو‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب! دنيا وليدل چي د امريكنو‬
‫راوستلي طالبانو چي د ‪ Unicol‬كمپن ۍ سره د‬
‫معاهد ې مات ېدو غلطي وك ړه‪ ،‬نو هغو ي ې له‬
‫بغلو څخه خپلي ب ېساكياني وك ښې او بيا هغه‬
‫طالبان د پرخي په څ ېر ورك سو‪ ،‬كوم طرز‬
‫حكمراني چي د وخت د اجتماعي تقاضو او‬
‫ټولنيز نفسياتو لحاظ نه ساتي نو هغه‬
‫حكمرانان ب ې بيا تر ملب ې لندي ژوندي ښخي ږي‪.‬‬
‫" ښه نو ن ېټه خو زغرده متوقع ده مرجاني!‬
‫ستا مقاله تر كومه حده پوري تياره ده‪ ،‬كومه‬
‫چي ته د د ې ځاى د ښځو پر حالتو باندي واي ې‬
‫‪26‬‬

‫او نورجهان م ېن ګل ي ې د بلوڅو ښځو او‬


‫كوشنيانو پر مسايلو باندي وايي‪.‬‬
‫"هسي مرجاني! څوك څوك له د ې ځايه‬
‫ځي؟" شهزاد پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫"عرفان صاحب‪ ،‬زه‪ ،‬نورجهان م ېن ګل او‬
‫څلورم س ړى زما د خو ښي به وي‪ .‬عرفان‬
‫صاحب غوا ړي چي ما تر احسان لندي ونيسي‪،‬‬
‫زه په د ې نتيجه رس ېدلى يم چي تا نامزد ك ړم‬
‫ولي چي د شاهد موجود ګي به زما پر اعصابو‬
‫باندي د درانه بار غوندي وي‪ .‬شهزاد صاحب زه‬
‫و هغه په مجلس ك ښي د يوه و بل دپاره د‬
‫آزارو باعث جو ړي ږو‪ ،‬زه و شاهد چي يو ځاى‬
‫سو‪ ،‬نو بيا هر ځاى او هر س ړى يو ضمني‬
‫ح ېثيت پيدا ك ړي او زه غوا ړم چي زه له د ې‬
‫سفر څخه خوند واخلم او دا د شاهد په غير‬
‫موجود ګي ك ښي امكان لري‪ ،‬زه نن د عرفان‬
‫صاحب سره خبره كوم‪ ،‬زمو ږ دومري خرڅ هم‬
‫نسته‪ ،‬تقريبا ً هر څه د دوى پر غا ړه دي او بيا‬
‫ستا موجود ګي زما او نورجهان دپاره باعث د‬
‫تقويت ګرځي‪ ،‬مرجانه د خپلي فيصل ې په‬
‫افاديت باندي غوره ښكار ېدله‪.‬‬
‫يوه ورځ و دو ې بعد عرفان صاحب ته‬
‫رسمي بلنه راغله چي دى و مل ګري دي‬
‫در ېيمه ورځ قندهار ته ځان را ورسوي‪،‬‬
‫عرفان صاحب وا ړه مل ګري خبر ك ړل او‬
‫ضروري اقدامات ي ې تر سره ورسول او و‬
‫افغانستان ته ي ې د سفر كولو رسمي اجازه له‬
‫دوا ړو حكومتونو څخه واخيسته‪ ،‬در ېيمه ورځ‬
‫ي ې څه وختي د تنظيم په يوه غټه ښايسته‬
‫كروزين ګ ګا ډۍ ك ښي د چمن لر ونيوله‪ ،‬د‬
‫افغانستان په حصه ك ښي له سپين بولدك څخه‬
‫هندوستان يو ډېر ښايسته س ړك جو ړ ك ړى وو‪.‬‬
‫تقريبا ً دوه ساعته پسته دوى د خپل تنظيم د‬
‫افغانستان څان ګې د دفتر و مخ ته ودر ېدل‪،‬‬
‫ډېر تود هر كلى ورته وويل سو‪ .‬دلته د بي بي‬
‫سي د پ ښتو برخ ې نماينده ميرويس افغان هم‬
‫موجود وو‪ .‬د مرجاني او د ده تر منځ يو رسمي‬
‫‪27‬‬

‫غوندي پ ېژند ګلوي موجوده وه او د دوا ړو تر‬


‫منځ د شاعر ۍ مشترك قدر هم موجود وو‬
‫مرجانه د هغه په موجود ګي سره ډېره‬
‫خوشحاله سوه‪.‬‬
‫د د ې وا ړه ګروپ دا اول سفر وو‪ .‬ميرويس‬
‫افغان دوى ته دا بله ورځ د قندهار اهم‬
‫تاريخي ځايونه ښكاره ك ړه‪.‬‬
‫د احمد شاه بابا او ميرويس بابا زيارتونو ته‬
‫ي ې بوتلل‪ ،‬خرق ې شريفي او د ارغنداو‬
‫)ارغنداب( رود ته ي ې بوتلل او د مل محمد عمر‬
‫هغه كور ي ې له ليري ځايه ورته ښكاره ك ړى‬
‫چي و غوا ته به پك ښي پنكه ې ل ګېدل ې‪ ،‬په د ې‬
‫كور ك ښي اوس امريكايان اوس ېدل‪ ،‬ښار له‬
‫ژونده ډك وو‪ .‬تجارتي او تهذيبي هڅي ګړند ۍ‬
‫و ې‪ .‬د تعمير كار ډېر په چټكي سره روان وو‪ .‬د‬
‫راغلو اروپايي قندهاريانو په سوب‪ ،‬اجتماعي‬
‫پوهني مخ په و ړاندي ډېر ارتقايي منزلونه تر‬
‫سره رسولي وو‪ .‬دوى چي د هر څو خل ګو‬
‫سره خبره وك ړه‪ ،‬خو اخيره تجزيه ي ې دا و مخي‬
‫ته راغله چي د افغانستان د د ې غميزي بنيادي‬
‫وجه د افغانانو خپله ناپوهي او نااتفاقي ده‪،‬‬
‫هم دا سوب دى چي هغه د مذهبي‪ ،‬سياسي او‬
‫معاشي استحصال سره مخامخ سو او په‬
‫خصوصيت سره هغوى اوس د مذهب په نوم د‬
‫استحصال كوونكو په منفي كردار سره ښه‬
‫خبر وو‪.‬‬
‫له دوو شپو ورسته دوى او د قندهار د‬
‫دفتر څه نورو خل ګو هم د كابل لر ونيوله‪ ،‬په‬
‫د ې سيمينار ك ښي دباندني افغانانو هم برخه‬
‫درلوده‪ ،‬د لويي جر ګې سره چي اساسي‬
‫قانون ي ې جو ړوى‪ ،‬متوازي يو پرو ګرام وو په‬
‫د ې ك ښي د افغانستان پر راتلونك ې باندي بحث‬
‫ك ېدونكى وو چي په افغانستان او ګاون ډي‬
‫هيوادونو ك ښي د خل ګو د ژوند د ښه كولو‬
‫دپاره دا ‪ N.G.O‬څه كردار تر سره رسولى سي‪.‬‬
‫تر سيمينار يوه ورځ و ړاندي ميرويس‬
‫افغان هم كابل ته را ورس ېدى او بيا د هغه په‬
‫‪28‬‬

‫توسط د كوټي د مل ګرو د كابل د بي بي سي‬


‫پ ښتو څان ګي د همكاري ملل ۍ شينواري سره‬
‫ملقات وسو‪.‬‬
‫په خصوصيت سره مرجانه او ملل ۍ‬
‫شينوار ې زغرده د دوست ۍ په رشته سره يو‬
‫سو ې‪ ،‬په دوه ورځني سيمينار ك ښي ډېري ښې‬
‫تجزي ې و ړاندي ك ړل سو ې‪ ،‬د مرجاني د مقال ې‬
‫هم ډېره ستاينه وسوه‪ ،‬له امريك ې څخه د‬
‫راغلي ودا صمدز ۍ مقاله د ټاكل سوي موضوع‬
‫په تناظر ك ښي د افغان ښځو پر ستونځو باندي‬
‫يوه ډېره پر مغزه مقاله وبلل سوه‪ .‬هغ ې د‬
‫خلقيانو د سترناكو ښځو په جبر سره د كورو‬
‫څخه د را ايستلو پر ت ېري باندي خبره وك ړه او‬
‫د هغوى ډېر ناو ړه كارونه ي ې په ګوته ك ړل‪ ،‬د‬
‫عزتمنو كورونو د نجونو سره ي ې د جبر په‬
‫ودونو باندي ډېر په طنز باندي نيوكي وك ړې‪.‬‬
‫د جهادي تنظيمو او خلقيانو د جنـ ګ و جدل‬
‫په دوران ك ښي ي ې د عربو پر كردار باندي هم‬
‫خبره وك ړه چي څرن ګه عربو دلته د افغان‬
‫ل غنيمت په نوم‬ ‫علقو پتمني نجوني د ما ِ‬
‫مينځي د ځان ښځي )ثروتي( ګڼل ې او د څو‬
‫مياشتو د جنسي استفاد ې پسته ي ې د ان ډر‬
‫ګراون ډ مافيا په توسط په سندهـ او پنجاب‬
‫ك ښي خرڅول ې‪ ،‬هغ ې د هغو ټولو افغاني نجونو‬
‫پر ذات او حالتو باندي خبره وك ړه چي تر‬
‫اوسه هم ب ې دركه وي‪ ،‬د ې عربو چي د افغانانو‬
‫د عزت كومه جنازه ايستل ې وه‪ ،‬نو ودا صمدز ۍ‬
‫پر هغه باندي ژ ړغون ې سوه‪ ،‬دا عربو به د پيسو‬
‫په زور د افغاني پ ېغلو نجونو سره د يو څو‬
‫مياشتو دپاره واده كاوه او بيا به ي ې طلق‬
‫وركولى اوس ب ې حسابه طلق سوي افغاني‬
‫نجوني د خپل برباد ژوند په ماتم اخته و ې او‬
‫څوك ي ې پو ښتنه هم نه كوي او دا هر څه د هغه‬
‫جهادي غيرتمندو افغانانو و مخ ته ك ېدل‪ .‬چا‬
‫چي دعوه درلوده چي مو ږ د افغانستان د عزت‬
‫دپاره قرباني وركوو‪.‬‬
‫‪29‬‬

‫او ورپس ې د طالبانو په دور كي هم د‬


‫افغانستان پر ښځوچي كوم ډېر ظلم وسو‪،‬‬
‫ودا صمدز ۍ د د ې ښه تجزيه وك ړه‪ ،‬افغان ښځي‬
‫د ب ې روز ګار ۍ سره مخامخ سو ې‪ ،‬نو مجبوري‬
‫سو ې چي جسماني دنده وك ړي‪ ،‬هغ ې د‬
‫"هيرال ډ" په نوم د يو ې پاكستان ۍ مجل ې حواله‬
‫ورك ړه چي محمد الياس خان په ك ښي يو‬
‫مضمون په د ې حواله ليكلى وو او په خپله‬
‫طالبانو در ې‪ -‬در ې څلور‪ -‬څلور ودونه وك ړه چي‬
‫اوس و ت ښت ېده نو هغه ښځ ې اوس حيراني‬
‫ناستي دي چي څه وك ړي‪ .‬د القاعده د نيولي‬
‫او وژل سوي عربو افغاني ښځي هم د دوو‬
‫جهانو تر منځ ژوند ت ېروي هغ ې د حكومت‬
‫معاشر ې‪ ،‬اقوام متحده‪ ،‬ا ېمنټي انټر ن ېشنل‬
‫هيومن رايټس او نورو ادارو پام و د ې مهمو‬
‫ستونځو ته را و ګرځوى چي پر د ې باندي غور‬
‫وك ړي او د د ې ښځو او د د ې يتيمانو بچيانو څه‬
‫غم وخوري او غو ښتنه ي ې وك ړه چي رياست‬
‫بايد د هغو د مدد دپاره يو جامع پرو ګرام جو ړ‬
‫ن فن‬ ‫ك ړي‪ ،‬هغ ې په خپله حواله په مقابله حس ِ‬
‫ك ښي د شركت پس د دنيا نظر د افغاني ښځو‬
‫و مشكلتو ته را ګرځول وو او په د ې حواله ي ې‬
‫يو خطير رقم را غون ډ ك ړى وو چي ي ې غو ښت‬
‫كوم موزون يوه تنظيم ته د افغاني ښځو د‬
‫مدد دپاره ي ې حواله ك ړي‪ ،‬ورسرره ي ې خپل‬
‫تنظيم هم جو ړ ك ړى وو‪.‬‬
‫د س ېمينار په ايجن ډاك ښي څه علمي ادبي‬
‫موضوعات هم شامل وو او د موسيقي برخه‬
‫هم په ك ښي موجوده وه‪ ،‬د ژوند د هري كوڅ ې‬
‫خل ګو پك ښي برخه درلوده‪ ،‬مرجاني ته ي ې ډېر‬
‫خوند ورك ړى‪ ،‬د افغان انټلكچول قد و قامت او‬
‫عمودي او افقي وسعتونو هغه ډېره متاثره‬
‫ك ړه‪ ،‬په يوه ګډه مشاعره ك ښي د هغ ې دا شعر‬
‫ډېر خو ښ ك ړل سو‪:‬‬

‫په الفت ك ښي ي ې سياست‬


‫راسره وك ړى‬
‫‪30‬‬

‫چي را ګير ي ې ك ړم اظهار ته‬


‫پس كنار سو‬

‫د ار ګنايز ېشن ټولو ممبرانو و د ې ته په‬


‫ز ړو ك ښي ځاى ورك ړى‪ ،‬د د ې او نورو راغو ښتو‬
‫خل ګو دپاره ي ې په يوه ښه هوټل ك ښي ځاى‬
‫نيولى وو او تقريبا ً ټوله مصارف د‬
‫ار ګنايز ېشن پر غا ړه وو‪ .‬د حكومتي چارواكو‬
‫له خوا هم م ېلمستيا وركول سوه او د‬
‫حفاظت ټين ګي چاري ي ې هم سوي و ې‪،‬‬
‫مرجاني ته د د ې ن ړېدلي ښار خل ګو او تهذيبي‬
‫تنوع ډېر خوند ورك ړى‪ ،‬ژوند اوس مخ په‬
‫و ړاندي غځوني كولي‪ ،‬خلـ ګو د رجاييت له‬
‫نفسياتو هوسايي موندل ې وه‪ ،‬كه څه هم نسلي‬
‫تضادات موجود وو لكن د كرزي صاحب‬
‫حكومت د اعلى حضرت ظاهرشاه تر سايه‬
‫لندي د افغانانو د نفسياتي‪ ،‬معاشي او‬
‫تهذيبي بحال ۍ دپاره مثبت قدمونه اخستي وو‬
‫او په نزد ې ك ښي د لوي ې جر ګې په سوب دټاكل‬
‫سوي اساسي قانون په سوب تر ډېره حده‬
‫ټوله قوميتونه مطمين وو‪.‬‬
‫ودا صمدز ۍ غو ښتنه درلوده چي مرجانه‬
‫بايد چي د يو څو مياشتو دپاره دلته له د ې سره‬
‫پاته سي هغ ې غو ښتل چي دوى دوا ړي په ګډه‬
‫د افغان ښځو په مشكلتو باندي يو څ ېړنيز‬
‫كتاب وليكي او ورسره مرجانه د "ودا" د ‪N.G.o‬‬
‫په قيام ك ښي له هغ ې سره ټيكنيكل غوندي مدد‬
‫هم وك ړي‪.‬‬
‫د مرجاني هم ز ړه غو ښت چي په كابل‬
‫ك ښي څه موده ت ېره ك ړي‪ ،‬لكن د هغ ې يو وار‬
‫كوټي ته تـ ګ ضروري وو او وعده ي ې ورسره‬
‫وك ړه‪ ،‬كه هغه د مرجاني د تنظيم د هايير‬
‫اتهارټيز څخه اجازت ور واخلي‪ ،‬نو مرجانه به‬
‫ب ېرته ضرور راسي‪ ،‬په د ې دوران ك ښي به هغه‬
‫خپله څه كارونه نيم ګړي تر سره ورسوي او د‬
‫مور و پلر څخه به اجازت هم واخلي پر د ې‬
‫باندي فيصله وسوه‪.‬‬
‫‪31‬‬

‫ودا صمدز ۍ او ملل ۍ‪ ،‬عرفان صديقي او‬


‫نورجهان م ېن ګل سره د مرجاني په د ې راضي‬
‫ك ړه چي دوى دي در ې‪ ،‬څلور ورځي د دوى‬
‫ذاتي م ېلمانه و ګرځي‪ .‬د ودا صمدز ۍ كور‬
‫فراخ وو دوى ي ې له هوټل څخه و كور ته‬
‫منتقل ك ړو او تر ممكنه حده پوري ي ې كابل‬
‫ور ښكاره ك ړى او د موسيقي و كنسرټ ته به‬
‫ي ې بيوله‪.‬‬
‫يوه ورځ په ماځي ګر ك ښي دا پرو ګرام جو ړ‬
‫سو چي د ودا صمدز ۍ يو آرټسټ دوست زاهد‬
‫توصيفي چي د فرانس څخه راغلى وو‪ .‬د هغه‬
‫و سټو ډيو ته ول ړ سي‪ ،‬عرفان صاحب د‬
‫ار ګنايز ېشن له دفتر څخه ل نه وو راغلى‪ ،‬نو‬
‫څلور وا ړه نجونو د زاهد توصيفي د سټو ډيو و‬
‫خوا ته د تللو هڅه وك ړه‪ ،‬د هغه سټو ډيو د ودا‬
‫صمدز ۍ له كوره څخه په واكن ګ ډسټينټ جاده‬
‫ميوند باندي وه‪ .‬هغو ته دروازه خلصه په مخه‬
‫ورله‪ ،‬دوى چي دننه ورغلو نو زاهد ښكاره نه‬
‫وو‪ .‬ودا ږغ ور وك ړى‪ ،‬د هغه ځواب له كچن‬
‫څخه راغلى‪ ،‬ودا بس درغلم‪ ،‬دلته په چاى‬
‫جو ړولو بوخت يم‪ ،‬د هغه په ږغ ك ښي د مسرت‬
‫رنـ ګ شامل وو‪ .‬هغه چي د كپ چاى په لس‬
‫ك ښي له كيچن څخه و مين لونج ته راغلى او‬
‫چي پر مرجانه ي ې نظر ون ښتى‪ ،‬نو پر څ ېره‬
‫باندي ي ې يو نا معلوم غوندي احساس و‬
‫بر ېښېدى‪ ،‬هغه ځاى پر ځاى د بت په څ ېر‬
‫ودر ېدى‪ ،‬هغه د ستر ګو په سكوت سره دا وينا‬
‫وك ړه چي په جهان ك ښي فقط دغه يوه هست ۍ‬
‫ده چي هغه ي ې پ ېژني د چا چي و هغه ته نوم‬
‫هم نه وو معلوم‪ ،‬هغه هلته په هو ښ ك ښي‬
‫راغلى‪ .‬كله چي له لسه ي ې كپ پر فرش‬
‫باندي ايله سو او په يوه مترنم ږغ سره مات‬
‫سو‪ ،‬هغه كرار كرار د مرجاني و خوا ته‬
‫راغلى‪ ،‬مرجانه په خپله هم په يوه طلمساتي‬
‫اثر ك ښي وركه وه‪.‬‬
‫زاهد توصيفي په قراره سره د هغ ې لس‬
‫په لس ك ښي واخستى او په ډېر احترام او‬
‫‪32‬‬

‫نمناكو ستر ګو سره ي ې و هغه ته بوسه ورك ړه‪،‬‬


‫هيڅ يو چا هم هيڅ نه وويل‪ ،‬هر س ړى د يو‬
‫افسون تر اثر لندي وو‪ .‬بيا هغه مرجانه تر‬
‫لس نيول ې د خپلي سټو ډيو و خوا ته بوتله‪،‬‬
‫مرجانه د خوف په حالت ك ښي ورسره روانه‬
‫سوه او و نورو ته ي ې هم د راتلو اشاره وك ړه‪.‬‬
‫هلته هغه‪ ،‬مرجانه د يوه داسي تصوير و مخ ته‬
‫ودروله چي پر مخ باندي ي ې د سپين ټوكره پو ښ‬
‫پروت وو او بيا هغه په يوه ډېره س ړه ساه‬
‫سره هغه ټوكر پورته ك ړى‪ ،‬د ګردو تر خولو په‬
‫حيرت سره د "واه" كليم ې ووتل ې‪ ،‬مرجانه په‬
‫خپله هم په حيرت ك ښي وركه ول ړه او كرار‬
‫كرار لكه د ګلو څان ګه ل ړز ېدله‪ ،‬د هغه‬
‫ستر ګي او ستونى وا ړه له او ښكو ډك سو او‬
‫هغه د نزد ې ول ړ زاهد توصيفي په لسو ك ښي‬
‫خپل مخ پټ ك ړى او د سا ړه ژمي د پسته اور‬
‫باران په دود ي ې وژ ړل‪ ،‬زاهد توصيفي د هغ ې‬
‫پر سر لس ك ښېښودى‪ ،‬د هغ ې و تندي ته ي ې‬
‫بوسه ورك ړه او په ت ېز ۍ سره له كوره په نمو‬
‫ستر ګو دباندي په زغاست ووتى‪.‬‬
‫نورجهان و مرجاني ته رانزد ې سوه‪ ،‬په‬
‫خپله غ ېږ ك ښي ي ې را خوندي ك ړه او درو وا ړو‬
‫نجونو د هغ ې د دلجويي كوشش وك ړى‪ ،‬ودا له‬
‫ك ېچن څخه د پيپسي بوتل او څلور ګلسه‬
‫راو ړل او خپل د لر ګي په څير وچ حلقونه ي ې‬
‫ناوده ك ړه‪ ،‬يو عجيب غوندي اسرار مسلط وو‪.‬‬
‫ژوند د خپل ناپايان ښايست سره په نما وو‪.‬‬
‫"مرجاني! دا ك ېداى سي چي تا و زاهد‬
‫توصيفي كله سره ليدلي وي او اوس دي ستا‬
‫ه ېر وي"‪ ،‬ملل ۍ ورځن ې پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫مرجاني سر د نفي په انداز ك ښي و‬
‫ښوروى‪ ،‬نه ملل ۍ ما زاهد كله نه دى ليدلى‪،‬‬
‫دغه يوه د "الف ليلة" غوندي كيسه ښكاري‪،‬‬
‫لكن ملل ۍ شايد دا هغه يواځينى س ړى دى چي‬
‫ي ې زه پ ېژنم‪.‬‬
‫څرن ګه؟‬
‫‪33‬‬

‫زه د د ې وضاحت نه سم كولى‪ ،‬والله دا تر‬


‫عقل ت ېره خبره ده‪ ،‬ته راسه چي مو ږ يو واره‬
‫بيا له نزد ې ستاسي د مشابهت اندازه ول ګوو‪.‬‬
‫په پ ښتني ښايسته كوچي لباس ك ښي د زاهد‬
‫څه ووه كاله له مخه جو ړ ك ړى تصوير هو به هو‬
‫د مرجاني باركز ۍ تصوير وو‪ .‬هغه توري ژوري‬
‫ستر ګي‪ ،‬ل ږ ل ږ د حسرت و غم په رنجو توري‪،‬‬
‫هغه ښايسته څ ېره او هغه د تقدس ځل او هغه‬
‫مقتدر )‪ (Sovereign‬حكمران ښايست‪ ،‬كه فرق‬
‫وو يو د لباس او ل ږ د عمر او هغه دوه زا ڼې وو‬
‫چي په انځور ك ښي وو لكن دلته د مرجاني په‬
‫غ ېږ ك ښي نه وو او كه يو بل مهم فرق وو نو‬
‫هغه دا چي د تصوير مرجانه زياته فطرتي او‬
‫ر ښتين ې ښكاره ك ېده او د حقيقي مرجاني پر‬
‫څ ېره باندي څه د ژوند كثافتونه او د وختونو د‬
‫ست ړيا ل ږ څه ګړځ ځاى نيولى وو‪ .‬لكن و د ې ته‬
‫هم د رسا ذهن او پاك وجدان څ ښتنان‬
‫رس ېدلى سو‪ ،‬مرجاني تر ډېره و خپل تصوير‬
‫ته په ځير ځير كتل او د يو ې س ړې ساه پسته ي ې‬
‫يو خيال په ذهن ك ښي راغلى نو دخپلي و ږې‬
‫څخه ي ې ك ېمره په لس ك ښي واخستله پو ښ ي ې‬
‫ځن ې ايسته ك ړى او ملل ۍ ته ي ې اشاره وك ړه‬
‫چي "زما و د تصوير څو تصويرونه واخلي"‪،‬‬
‫هغه د زاهد توصيفي د جو ړ سوي تصوير سره‬
‫پر څن ګ ودر ېدله او ملل ۍ د هغ ې څو عكسونه‬
‫واخيستل‪ ،‬پسته مرجاني د هغه انځور څو‬
‫عكسونه يواځي هم واخيستل‪ ،‬مرجانه په يوه‬
‫عجب غوندي روحاني مسرت سره سرشاره‬
‫وه‪ ،‬هغه د ژوند د يوه نوي جهت ‪Dimention‬‬
‫سره معارفي سو ې وه‪ ،‬هغه په اول ځل د‬
‫تعقل په شا د وجدان حقيقت وپ ېژندى‪ ،‬د هغ ې‬
‫د ژوند وژن په اول ځلي د افق وسعتونه‬
‫وموندل اوس د تعقل‪ ،‬وجدان او شاعرانه‬
‫بصيرت په امتزاج سره هغه د ژوند د يوه نوي‬
‫مفهوم سره اشنا سوه‪ .‬په اول ځل ې هغ ې په‬
‫خپل ز ړه ك ښي خپل حقيقت وپ ېژندى‪،‬‬
‫مرجاني ته په اول ځلي د "شى بذاته" )‪Thing-‬‬
‫‪34‬‬

‫‪ (in- itself‬مفهوم تر څه حده وسپ ڼېدى‪ ،‬هغه په‬


‫اول ځل په ذهني او روحاني حواله و وجداني‬
‫بلوغت ته ورس ېدله‪ ،‬هغ ې د ژوند ټولي ارضي‬
‫ضابط ې‪ ،‬تحديدات او قدغنونه تر پ ښو لندي‬
‫ك ړه‪ ،‬د ې جمالياتي حادث ې‪ ،‬هغه د زمان و مكان‬
‫تر حدود وايستله او تر لمكان پوري ي ې آزاده‬
‫ك ړه‪ .‬هغ ې په اول ځلي د ځان او د يزدان د روح‬
‫اتصال د ز ړه په ستر ګو وليدى‪ ،‬هغه د ب ې پايان‬
‫وسعتو مالكه او د لزوال مسرت سره مخامخ‬
‫سوه او د خپل ز ړه پر غولي د يو ې ښايسته‬
‫شپ ې په څ ېر راغون ډه سوه‪.‬‬
‫دا هغه لمحه وه چي د هغ ې د ز ړه ټول‬
‫كثافتونه او ست ړياوي توى سو ې او د هغ ې له‬
‫نوي سره تجديد او تزيين وسو‪ ،‬د نظر د‬
‫بدل ېدو سره د ژوند مفهوم څومره بدل سو؟‬
‫مرجانه د د ې يوه ساعت پر انقلب باندي په‬
‫ز ړه ك ښي په حيرت سره غرقه وه‪.‬‬
‫" ښه نو راځى چي ول ړ سو‪ ،‬زاهد خو هسي‬
‫هم و ت ښت ېدى او څه ناوخته غوندي هم سو"‪،‬‬
‫ودا سكوت مات ك ړى‪ ،‬څلور وا ړه د زاهد‬
‫توصيفي له ځايه را ووت ې‪ ،‬د درواز ې لك ي ې تر‬
‫شا ول ګوى او دروازه ي ې را بنده ك ړه‪ ،‬پر جاده‬
‫ميوند باندي ي ې د كافي شاپ څخه كافي‬
‫وڅ ښله‪ ،‬د دلته هلته خبرو باوجود ټولي د هغه‬
‫ناولده اسرار تر اثر لندي و ې او بيا ي ې د‬
‫كورونو كست وك ړى‪ ،‬ملل ۍ د خپل كور پر لوري‬
‫او دوى در ې د ودا صمدز ۍ د كور پر لوري‬
‫ول ړې‪.‬‬
‫د ودا صمدز ۍ كورن ۍ په ډېرو مينه ناكو‬
‫افرادو باندي مشتمله وه او په سياسي و‬
‫تهذيبي پوهني او ښكل سره پو ښلي خلـ ګ وو‪.‬‬
‫د هغو دسياسي بصيرت او رجاييت نظر و‬
‫مرجاني ته ډېر مثبت او ارز ښت ناكه ښكاره‬
‫ك ېدى‪ ،‬هغو د روح عصر په تقاضو پوره رسا‬
‫ذهنونه درلوده‪ ،‬د افغانستان د بيا ودانولو په‬
‫حواله ي ې ډېر ارمانجن ز ړونه و ذهنونه درلود‪.‬‬
‫‪35‬‬

‫په د ې وخت ك ښي عرفان صديقي هم را‬


‫رس ېدلى وو‪ .‬د ډو ډۍ خو ړلو پسته مرجاني د‬
‫عرفان صديقي او نورجهان سره د تلو صلح‬
‫وك ړه او غو ښتنه ي ې وك ړه چي سبا ته روان‬
‫سي‪ ،‬د ودا د خاندان خل ګو ډېر اصرار وك ړى‬
‫چي ل يو دو ې در ې ورځي پاته سى‪ ،‬بيا به ول ړ‬
‫سى‪ ،‬لكن د مرجاني ضد اخير برى و موندى‬
‫او دا فيصله وسوه چي سبا تر كندهار پوري‬
‫ول ړ سي هلته يوه شپه قيام وك ړي او بيا و‬
‫كوټي ته روان سي‪ ،‬د ډو ډۍ پسته مرجانه‬
‫زغرده خپلي خوني ته ول ړه‪ ،‬د جامو د بدلولو‬
‫او لس و مخ پر ېولو پسته زغرده په بستره‬
‫ننوته‪ ،‬نورجهانه ښه ساعت بعد راغله‪ ،‬ودا‬
‫ورسره وه‪ ،‬هغ ې پر مرجاني ږغ ك ړى‪ ،‬لكن‬
‫مرجاني ځان واچاوى‪ ،‬هغ ې غو ښتو چي دا‬
‫مسرت د چپتيا په غ ېږ ك ښي د خپل ذهن و ز ړه‬
‫برخه و ګرځوي‪ ،‬ودا و نورجهان ته وداع وويل‬
‫او ول ړه‪ ،‬څه ساعت پسته نورجهان هم پر ېوته‬
‫او په خونه ك ښي مكمل سكوت خور سو‪ ،‬د‬
‫ز ېرو بلب په شنه ر ڼا ك ښي د خوني ماحول‬
‫نور هم سحرناكه او خوابناكه سو‪ ،‬لكن نن د‬
‫مرجاني او د خوب تر منځ هيڅ علقه نه وه‪ ،‬نن‬
‫خوب د هغ ې له ستر ګو څخه هغومري ليري وو‬
‫لكه د د ې درنو غرونو پر شا چي د هغ ې كور‬
‫ليري وو‪ .‬كور‪ ،‬دا يو عجيبه تورى دى‪ ،‬د هغ ې د‬
‫تخيل سمندر ك ښي ب ې جلوه او ب ې قابو سو‪ ،‬په‬
‫دنيا ك ښي د دوو شيانو بدل نسته يا خپل كور‬
‫دى يا نو بيا خپل ګور دى‪ ،‬له يو ې نقط ې څخه د‬
‫ژوند آغاز كي ږي او پر دويمه باندي ي ې اختتام‬
‫او د د ې دوو نقطو تر منځ د ژوند تجريد د خپل‬
‫تاوده سراب سره بهي ږي‪ ،‬ژوند يو لوى غټ‬
‫سوال دى‪ ،‬د مفهوم د تلش په ل ړ ك ښي‪ ،‬بلك ې‬
‫تر هغه هم و ړاندي انسان د د ې سوال سره‬
‫مخامخ كي ږي چي ګرسره ضرورت ي ې څه دى؟‬
‫كله كله د شوپن هاير د اراديت پر فلسفه‬
‫باندي د يقين كولو كار و س ړي ته ډېر اسانه‬
‫ښكاري‪ ،‬د سراب په سفر ك ښي فقط د ميني‬
‫‪36‬‬

‫نخلستان يو داسي مقام وي چي انسان د ژوند‬


‫د لغويت له تصور څخه خلصيت مومي‪ ،‬مينه يو‬
‫داسي احساس را ز ېږوي چي انسان د ژوند‬
‫كولو و ست ړي كار ته را هڅوي‪ ،‬د ژوند ست ړي د‬
‫ميني په راز تكري او په دوك سره وركي ږي‪.‬‬
‫مرجاني ته د زاهد توصيفي دملقات پسته‬
‫دا احساس وسو چي د د ې و د شاهد ترين د‬
‫ميني كمى اوس پوره سو اوس هغ ې مينه د‬
‫خپل پوره تكامل سره وپ ېژندله‪ ،‬هغه په اول‬
‫ځلي د د ې حقيقت سره مخامخ سوه چي د‬
‫هغ ې مينه د دوو خل ګو په وجود سره كامليت‬
‫پيدا كوي لكن دا و هغ ې ته هم څر ګنده نه وه‬
‫چي دا د هغ ې خوش قسمتي ده او كه‬
‫بدقسمتي؟ د هغ ې ميني كه كامليت پيدا ك ړى‬
‫لكن د هغ ې وجود ي ې تقسيم ك ړى دى‪ .‬په يوه‬
‫وخت ك ښي د دوو خل ګو سره د ميني جدلياتي‬
‫رشته به دا و كومي خوا ته بوزي‪ .‬دا حقيقت‬
‫تر اوسه پوري څر ګند نه وو‪ .‬د هغ ې تر خول ې‬
‫يوه آتشين آه ووتله او هغ ې د مسرت و حسرت‬
‫په تودو او ښكو د باندني باران سره په ګډه‬
‫كرار كرار وژ ړل چي په دا وخت ك ښي ودا‬
‫ب ېرته په لڅو پ ښو سره خون ې ته را ننوته‪ ،‬ډېر‬
‫په كراري سره ي ې لس د هغ ې پر سر باندي‬
‫ك ښېښود او ډېر په پاسته ږغ ي ې را و ږغوله‬
‫چي‪:‬‬
‫"مرجاني! ته ژا ړې ولي ګراني؟ راپورته‬
‫سه هلته زما خوني ته راځه ستا دپاره يو‬
‫ضروري پيغام لرم"‪ .‬مرجانه د كابل د س ړې‬
‫شپ ې په ز ړه ك ښي د اند ېښن ې سره مخامخ‬
‫سوه‪ .‬ودا خپل لس د هغ ې پر و ږو ك ښېښود او‬
‫هغه ي ې د خپلي خوني پر لوري بوتله‪.‬‬
‫"مرجاني! "ما ته ناوخته په د ې را پورته‬
‫ك ړې چي هغه زاهد توصيفي د تا سره پر ټيلي‬
‫فون خبره كول غوا ړي اوس دا دى دوولس‬
‫نيمي بج ې دي‪ ،‬هغه د يوه ساعت څخه اصرار‬
‫لري چي زه ستا له هغه سره خبره وروك ړم‪ ،‬د‬
‫‪37‬‬

‫هغه ذهني حالت د معمول پر حالت باندي نه‬


‫ښكاري‪ ،‬ستا څه خيال دى؟‬
‫"ودا! اصول ً خو بايد چي زه د هغه سره‬
‫خبره وك ړم چي زما هم ز ړه غوا ړي‪ ،‬لكن ودا!‬
‫زه نه غوا ړم چي زه د احساس د د ې ښايست د‬
‫قتل باعث هم په خپله و ګرځم‪ ،‬زاهد د ژوند په‬
‫باب زما نقط ۀ نظر يكسر بدل ك ړى‪ ،‬زه ي ې د‬
‫واقع ژوند په شا دپټ اساطيري امكان سره‬
‫آ ګاه ك ړم‪ ،‬په د ې ك ښي شك نسته چي هغه‬
‫اوس زما دپاره ډېر اهم يو س ړى سو‪ ،‬لكن زه‬
‫په اوسني صورتحال ك ښي د هغه سره خبره‬
‫كول نه غوا ړم‪ ،‬زه سبا ځم هم په د ې چي زه‬
‫په لفظونو او وضاحتونو سره دا خپل ښايسته‬
‫احساس بربادول نه غوا ړم‪ ،‬البته زه د ب ېرته‬
‫راتلو دپاره يو واره ضرور ځم او تر هغو پوري‬
‫د زاهد سره خبره نه كوم او تا ته خواست كوم‬
‫چي هغه منع ك ړه چي هلته په ما پس ې نه سي‬
‫را‪ ،‬زما وعده ده بلك ې مجبوري ده چي زه به‬
‫ب ېرته راځم"‪ ،‬مرجاني په خوب وهلي په حال‬
‫ك ښي خپله وينا تر سره ورسوله‪.‬‬
‫"خو بيا زه څه وك ړم؟" د ودا په ږغ ك ښي د‬
‫ب ې وس ۍ عنصر شامل وو‪" .‬ته و هغه ته څه‬
‫بهانه جو ړه ك ړه‪ ،‬تسلي ورك ړه‪ ،‬بلك ې زما د مخه‬
‫خبره ورسره وك ړه‪ ،‬لكن دا مه ورته ښيه چي‬
‫مو ږ سبا ځو"‪.‬‬
‫ودا د زاهد نمبر ډايل ك ړي‪ .‬له هغه بلي خوا‬
‫د زاهد ب ې كراره ږغ مرجاني هم اور ېدى‪ "،‬آه‬
‫ودا څه وسو‪ ،‬ودا زه د هغ ې سره اوس خبره‬
‫كول غوا ړم"‪ .‬هو‪ ،‬د زاهد په ږغ ك ښي د لمب ې‬
‫ناكراري وه‪.‬‬
‫ودا ورته وويل‪" :‬چي هغه په يو داسي‬
‫ذهني صورتحال ك ښي ده چي د هغ ې دپاره دا‬
‫وخت د تا سره خبره كول ناممكن كار ښكاري‪،‬‬
‫هغه د د ښت د ش ګو په څ ېر خوره وره پرته ده‬
‫او د حيرت په ب ې كنارى صحرا ك ښي وركه ده‪،‬‬
‫زاهد ستا حالت تر هغ ې ډېر ښه دى‪ ،‬ته ل ږ صبر‬
‫وك ړه‪ ،‬مو ږ ته پكار دى چي مرجانه ب ېرته په‬
‫‪38‬‬

‫خپل ز ړه ك ښي بحال ك ړو‪ ،‬دا كار ته په ما‬


‫پر ېږده‪ ،‬زه په هر ق ېمت ستا و د هغ ې مدد‬
‫كول غوا ړم‪ ،‬و هغ ې ته اوس هم زما ضرورت‬
‫دى‪ ،‬زه چي اوس ستا د پيغام سره ورغلم‪ ،‬نو‬
‫هغه نه صرف دا چي وي ښه وه‪ ،‬بلك ې كرار كرار‬
‫ي ې ژ ړل هم‪ ،‬ما ته اجازت راك ړه چي هغه پر‬
‫ځاى ك ړم بيا به سبا خبره سره كوو"‪.‬‬
‫" ښه ودا زه زما و ستا د دوستي په حواله‬
‫تاته دا قسم دركوم چي په يقيني تو ګه زما‬
‫مدد وك ړه‪ ،‬كن ې ژوند به زما دپاره معنا له لسه‬
‫ورك ړي"‪ ،‬د هغه ږغ بند خو سو لكن ودا ته‬
‫احساس وسو چي هغه ژا ړي‪ ،‬دلته مرجانه هم‬
‫كرار كرار ژ ړېدله چي ودا موبايل بند ك ړى‪ ،‬نو‬
‫مرجانه د هغ ې په غ ېږ ك ښي ور ولو ېده او پاته‬
‫شپه ي ې د هغ ې په بستره ك ښي د هغ ې په‬
‫ګر ېوان ك ښي خپله په او ښكو تره څ ېره پټه‬
‫وساتله او د هغ ې په غ ېږ ك ښي ي ې د زاهد ې د‬
‫وجود خوشبويي او تحفظ موندى او د څه‬
‫ساعت پس د يو ې ماشومي په څ ېر بيده سوه‪.‬‬
‫ودا تر ډېره پوري وي ښه پرته وه‪ ،‬هغه هم‬
‫په اول ځلي د دومري ژور فكر سره مخامخ‬
‫سو ې وه‪ ،‬هغه چي يوه دنيا ي ې ليدل ې وه‪ ،‬لكن‬
‫داسي يو ښكلى صورتحال ي ې كله هم نه وو‬
‫ليدلى‪ .‬د خپل ټول ښايسته او كامياب ژوند‬
‫باوجود د خپل وجود د يو ې توري ګو ښې سره‬
‫متعارف شو ې وه‪ ،‬هغ ې په اول ځلي په خپل‬
‫ز ړه ك ښي يو كمى محسوس ك ړى لكن يو‬
‫داسي كمى چي و هغه ته يو اصطلحي نوم‬
‫وركول ورته ګران ښكاره ك ېدى‪ ،‬لكن هغ ې په‬
‫خپل ز ړه ك ښي يوه فيصله وك ړه چي د خپل‬
‫قام د اجتماعي خدمت سره سره به دا د ملل ۍ‬
‫شينواري په مدد د مرجاني و زاهد ضرور‬
‫مرسته كوي‪ ،‬په دا سوچونو ك ښي غرقه هغه‬
‫ګورو چي كله د مرجاني د ساه په عنبرين‬
‫خوشبويي ك ښي بيده سوله‪.‬‬
‫ً‬
‫سحار د لمانځه پر وخت تقريبا ټوله را‬
‫پورته سول‪ ،‬عرفان صديقي ډېر مذهبي س ړى‬
‫‪39‬‬

‫وو‪ .‬نو هغه نور هم راوي ښ ك ړو‪ ،‬ډرايور هم‪ ،‬د‬


‫سرونټ كوارټر د اوس ېدونكو سره راپورته‬
‫سوى وو او ګا ډۍ ي ې تياره ك ړې وه‪،‬تر اتو بجو‬
‫پوري‪........‬د ناشت ې و دا بعد دوى د قندهار و‬
‫خوا ته د روان ېدو دپاره تيار وو‪ .‬د وتلو څخه‬
‫و ړاندي مرجاني و ملل ۍ شنواري ته ټيليفون‬
‫وك ړى او الوداع ي ې ورته وويله‪ ،‬هغ ې ډېر د‬
‫حيرت اظهار وك ړى او د د ې په ت ګ باندي‬
‫خواشين ې سوه او ورته و ې ويل چي ته ل ږ‬
‫انتظار وك ړه زه دالته درځم لكن مرجاني هغه‬
‫منع ك ړه او اجازت ي ې ځني واخستى‪ ،‬ودا او د‬
‫هغ ې د كور وا ړو خل ګو هغه ډېره په مينه و‬
‫احترام سره رخصت ك ړه‪ ،‬خو د ودا او مرجاني‬
‫تر منځ دا د څو ورځو دوستي ډېره ژوره‬
‫ښكاره ك ېدله او دوا ړي په ز ړه ك ښي رنجيده‬
‫و ې‪ ،‬لكن و دوا ړو ته معلومه وه چي زغرده به‬
‫ملقات كي ږي‪.‬‬
‫د پرو ګرام مطابق ودا د ار ګنايز ېشن‬
‫دكندهار څان ګه خبره ك ړې وه‪ ،‬دوى چي كوم‬
‫وخت كندهار ته ورس ېدل‪ ،‬نو ميروايس افغان‬
‫هم هلته موجود وو‪ .‬د غرم ې ډو ډۍ دپاره هغه‬
‫دوى يوه ښه هوټل ته بوتلل‪ ،‬بيا دوى ځاى ته‬
‫راغله‪ ،‬د رهايش انتظام ي ې په دفتر ك ښي‬
‫سوى وو‪ .‬ماځي ګر د شهيدانو د چوك و خوا ته‬
‫ول ړو‪ ،‬د اتحادي فوجونو موجود ګي د نيست‬
‫سره برابره وه‪ ،‬خلـ ګ د نوي ژوند په ارمان‬
‫معلوم ېدو او د افغانستان د تقدير فيصله‬
‫كوونكي قندهاريان ډېر پر عزم ښكاره ك ېدل‪،‬‬
‫د رجاييت په لمرونو رو ښانو څ ېرو ي ې د اينده‬
‫افغانستان د كامياب ۍ او كامران ۍ پر حقيقت‬
‫باندي ځان ګړي دليلونه درلودله‪ ،‬هلته دوى د‬
‫كورونو د پاره څه نخ ښې واخيستل ې‪ ،‬خاصكر د‬
‫ښځو د خامكي كار څه نمون ې ي ې واخيستل ې‪،‬‬
‫ولي چي له سفره ست ړي وو نو ب ېرته زغرده‬
‫ځاى ته راغلو او په دا بل سحار د كوټي پر‬
‫لوري روان سو‪.‬‬
‫‪40‬‬

‫دا بله ورځ د ماپ ښين په شا و خوا ك ښي را‬


‫ورس ېدل‪ ،‬هر چيري خيريت وو‪ .‬مرجانه د خپلو‬
‫په منځ ك ښي ډېره خوشحاله سوه‪ ،‬قاسم خو‬
‫په جامو ك ښي نه ځاي ېدى‪ ،‬لكن هرچا ته دا‬
‫خبره جوته وه چي مرجانه ل ږ څه غوندي بدله‬
‫ده‪ ،‬مور و پلر ي ې دا پر ست ړيا باندي قياس‬
‫ك ړه‪ ،‬خو د پلر رسا ذهن ي ې تر يوه حده د‬
‫بدلون په سوب پوه ېدى‪ ،‬لكن كوشش ي ې‬
‫كاوه چي د دا خبري پو ښتنه تر هغه وخته پوري‬
‫معطله وساتي چي مرجانه و اظهار ته تياره‬
‫نه سي‪.‬‬
‫په دفتر ك ښي هم شاهد ترين او شهزاد‬
‫صاحب‪ ،‬دا خبره و پاموله چي هغه څه وركه‬
‫غوندي ده‪ ،‬د عليك سليك پسته مرجاني د‬
‫قندهار و كابل صورتحال په مختصره تو ګه‬
‫ورته بيان ك ړى‪ ،‬لكن د زاهد توصيفي ذكر ي ې‬
‫ګول ك ړى خو كله چي ي ې تصويران صفا ك ړه‬
‫نو بيا ي ې دا خبره په كور او دفتر ك ښي و هرچا‬
‫ته ښكاره ك ړه او ګړدو په د ې باندي د ډېر‬
‫حيرت اظهار وك ړى‪ ،‬واقعي چي د تصوير‬
‫خيالي مرجانه او حقيقي مرجانه د يو ې و بلي‬
‫فوټو سټ ېټ ښكاره ك ېدل ې‪.‬‬
‫يوه هفته لس شپ ې پسته مرجاني د پلر‬
‫سره د خبرو كولو موقعه را وي ېسته او دا‬
‫خواهش ي ې ورته ښكاره ك ړى چي په كار دى‬
‫چي د خور پلوش ې واده د شاهد ترين سره‬
‫وك ړي‪ ،‬د مرجاني او پلر تر منځ يوه دوستانه‬
‫غوندي رشته هم وه‪ ،‬پلر ي ې پو ښتنه ځن ې وك ړه‬
‫چي آيا هغ ې په د ې ل ړ ك ښي د پلوش ې او شاهد‬
‫سره خبره ك ړې ده؟ هغ ې دا كار پر خپله غا ړه‬
‫واخيست خو د كورن ۍ د يوه ګډ مجلس قرارداد‬
‫ي ې هم سره وټاكى‪.‬‬
‫ورپس ې هغ ې د كابل د واپس ۍ خبره هم ورته‬
‫وك ړه‪ ،‬پلر ي ې په سوچونو ك ښي ورك سو‪ ،‬لكن‬
‫هغه د مرجاني په روحاني او جمالياتي‬
‫ضرورتونو پوه ېدى او ورسره ي ې د موافقت‬
‫خبره وك ړه‪.‬‬
‫‪41‬‬

‫هغ ې په د ې ل ړ ك ښي د شاهد سره خبره‬


‫وك ړه‪ ،‬هغه خو اول ډېر احتجاج وك ړى لكن د‬
‫مرجاني په د ې اصرار او غو ښتنه سره چي دا‬
‫غوا ړي چي دى د كور ممبر جو ړ ك ړي‪ ،‬هغه‬
‫هتيار واچوى او د پلوش ې د ل ږ څه تحفظاتو‬
‫باوجود هغ ې پلوشه هم په د ې راضي ك ړه چي‬
‫شاهد خپل ك ړي‪ .‬شاهد د زاهد توصيفي و‬
‫مرجاني په روحاني تعلق باندي‪ ،‬ډېر چيري‬
‫چي حيران وو‪ .‬هلته د ډېرو اند ېښنو سره‬
‫مخامخ هم سو‪ ،‬لكن هغه په د ې پوه ېدى چي‬
‫هيڅ يو څوك هم د مرجاني د لري د ېوال نه‬
‫سي جو ړېدلى‪ ،‬نو دا هم غنيمت دى چي هغه‬
‫د د ې د كور يو غ ړى جو ړ سي‪ ،‬د مرجاني او‬
‫پلر كه مقاصد جل وو خو دوا ړه په د ې راضي‬
‫وو چي په د ې حالت ك ښي چي خپلو مخ‬
‫ورځني ګرځولى دى‪ ،‬هغه د يو ې بااثره او م ړو‬
‫چي كورن ۍ يو فرد شاهد ترين د خپل خاندان‬
‫ممبر و ګرځوي‪ ،‬د شاهد خاندان هم‪ ،‬د قايم‬
‫خان اي ډوك ېټ د كورن ۍ په سماجي حثيت‬
‫باندي خبره وه او د هغو سره ي ې دوستي كول‬
‫د ځان دپاره يو ارز ښتناكه كار ګڼى‪ ،‬په يوه‬
‫مياشت ك ښي دننه واده وسو‪ ،‬مرجانه چيري‬
‫چي ب ې انتها خوشحاله وه‪ ،‬هلته ي ې داسي‬
‫محسوسول لكه د لس طوطي چي ي ې د بل په‬
‫لس ورسي‪.‬‬
‫يوه ورځ چي شاهد دا له خپله كوره په‬
‫موټر ك ښي د مرجاني تر كوره پوري راو ړله نو‬
‫مرجاني ورته وويل‪:‬‬
‫" ګوره شاهده! اوس زما و ستا تر منځ يوه‬
‫نو ې رشته پيدا سوه‪ ،‬زه هم خبره يم چي تا دا‬
‫رشته فقط زما په سوب قبوله ك ړه‪ ،‬لكن‬
‫شاهده! پلوشه يوه ډېر ښايسته او معصومه‬
‫نجل ۍ ده‪ ،‬هغه ډېر حساسه هم ده‪ ،‬ته دا يوه‬
‫خبره بايد چي ډېره پ ېش نظر وسات ې چي د‬
‫هغ ې ز ړه پر خپل ځاى مطمين وسات ې‪ ،‬ګوره‬
‫چي په هغ ې ك ښي زما د تلش په ست ړې او‬
‫ت ېروتني اخته نه س ې‪ ،‬زه و هغه دوه جدا‬
‫‪42‬‬

‫وجودونه يو او خبره دا ده چي په اخيري تجزيه‬


‫ك ښي د دنيا وا ړه ښځ ې په يو رنـ ګ دي‪ ،‬د ښځي‬
‫بنيادي صفت د هغ ې تخليقي صفت دى‪ ،‬رنـ ګ‪،‬‬
‫نسل‪ ،‬مذهب دا ضمني خبري وي‪ ،‬ښځه د‬
‫مځكي او نر د وريځي په مثال دى‪ ،‬د دوا ړو‬
‫اتصال د ژوند د تسلسل و جريان باعث‬
‫جو ړي ږي او دغه بنيادي رشته ده‪ ،‬شايد چي ول‬
‫ط فلسفه ك ښي دا خبره په د ې‬ ‫ډيوران په نشا ِ‬
‫ډول ك ړې ده‪.‬‬
‫"كه و يوه انسان ته چيري د يو ې ښځي‬
‫تصرف حاصل وي نو ګوا و هغه ته د دنيا د‬
‫ټولو ښځو تصرف حاصل دى"‪ .‬زما و ستا تعلق‬
‫هر وخت يو تجريدي لكن معروضي ب ڼه‬
‫درلودل ې ده‪ ،‬دومري كلونه ت ېر سوه لكن زمو ږ‬
‫مينه ل قايمه ده‪ ،‬كله تا غور ورباندي ك ړى دى‬
‫چي سوب ي ې څه دى؟ شاهد دا د فاصلو‬
‫ښايست دى‪ ،‬مينه چي تشنه وي نو سپ ڼېدل ې‬
‫اوسي كني خازه سي"‪ ،‬د هغ ې د ميني په‬
‫احساس ك ښي د فلسف ې خوشبوى شامل وو‪.‬‬
‫"دا ټولي خبري صحيح دي مرجاني لكن په‬
‫منطق سره د ز ړه د ب ې صبر ۍ علج خو ممكن‬
‫نه دى‪ ،‬زه به ستا خبري يادي ساتم‪ ،‬لكن ته و‬
‫ماته ووايه چي ته په خپل ز ړه ك ښي مطمينه‬
‫ي ې؟ چيري چي د ميني جبلت پر ځوان ۍ راسي‬
‫هلته ستا كانټ‪ ،‬روسو‪ ،‬برټر ېن ډرسل او آين‬
‫سټاين غوندي نابغه هم افتاده پ ړمخي پر‬
‫خاورو پراته وي‪ ،‬مرجاني مينه يووالى غوا ړي‪،‬‬
‫د ارواح د يووالي او په فراق ك ښي د وصلت‬
‫خبره د رنځوري شاعر ۍ يو ب ې ځايه منطق دى‪.‬‬
‫زمو ږ شاعران زمو ږ شاعران‪ ،‬اذيت پسند‬
‫نفسيات لري‪ ،‬هغه د ګر ېز او بزدل ۍ په سوب‬
‫په خپل ځان ك ښي بنديان پراته دي او د اوبو پر‬
‫ځاى په تش سراب پسي د سفر كولو مغالط ې‬
‫ته جمالياتي ښكل وايي‪ ،‬مرجاني زما و ستا‬
‫نو ې رشته پر خپل ځاى لكن ته راته ووايه چي‬
‫زما و ستا ز ړه رشته تر كومه حده بدله سو ې‬
‫ده"؟‬
‫‪43‬‬

‫د شاهد په ږغ ك ښي د شپ ې د ز ړه ب ېكران‬
‫درد شامل وو‪ .‬په د ې وخت ك ښي هغه د كور د‬
‫ګېټ و مخ ته د كوڅ ې پر وله باندي را‬
‫و ګرز ېدل او دلته د كوڅ ې په د ې ګو ښه ك ښي‬
‫پره تياره وه‪ ،‬شاهد موټر تر ګېټ ل ږ وروسته‬
‫ودرولى او د خپل ځواب دپاره ي ې و مرجاني ته‬
‫مخ را و ګرځوى‪.‬‬
‫مرجاني يوه س ړه ساه واخيسته او چي كله‬
‫ي ې نظر د شاهد د نظر سره يو ځاى سو نو د‬
‫شاهد په ستر ګو ك ښي د ميني او شهوت څپاند‬
‫اور ي ې په وينه ور ګډ سو‪ ،‬هغه په ژوند ك ښي‬
‫اول ځلي له خپلي اراد ې څخه جدا ك ړل سوه او‬
‫د شاهد د ستر ګو د افسون او لو ږي په مقابل‬
‫ك ښي ب ې وسه سوه او دوا ړه په غير محسوس‬
‫تو ګه و يوه و بل ته نزد ې سو او بيا د جذباتو‬
‫په شدت ك ښي هغه د دوو متصل د ېګدانو د‬
‫لمبو په څ ېر سره ګډو ډ سو‪ ،‬د قرنو ت ږي لبانو‬
‫د يوه و بل په لبانو خپله تنده سره ماته ك ړه او‬
‫هغه ناست پاست د يوه و بل په غ ېږ ك ښي د‬
‫بلو مومبتيو په څ ېر توى سو‪ ،‬د هغو د بوس و‬
‫كنار دا وقفه تر هغه وخته او ږده سوه چي د‬
‫دوا ړو لبان په ر ښتيا سره زخمي سول‪ ،‬توپان‬
‫په ورو ورو كرار سو‪ ،‬مرجاني ځان د شاهد له‬
‫غي ږي څخه جدا ك ړى‪ ،‬تر ك ښته ك ېدو له مخه ي ې‬
‫ورته وويل‪" :‬شاهد دا په ژوند ك ښي زما و ستا‬
‫اول و اخيري جسماني تعلق وو‪ .‬ما و تاته‬
‫خوله په د ې درك ړه چي تا زما دپاره بيا يوه لويه‬
‫قرباني ورك ړه‪ .‬او زما هم ز ړه ك ېدى چي ستا‬
‫د سين ې خوشبويي او د بوس ې لذت د ځانه سره‬
‫كابل ته يوسم ګوره چي هلته حالت څرن ګه‬
‫ب ڼه وسپ ڼي اوس زما يقين دى چي ستا د‬
‫وجود خوشبو او د بوس ې لذت به ما هلته نه‬
‫وركوي او په هر حال ك ښي به و ما ته د‬
‫واپسي لر راك ړي‪ ،‬دا زما و ستا د تخلي ې‬
‫اخيري ملقات دى‪ ،‬ما په ياد وساته شاهد! زه‬
‫چي هر چيري يم زه په اخيري تجزيه ك ښي ستا‬
‫يم‪ ،‬د هغ ې په لهجه ك ښي د ستر ګو نمي‬
‫‪44‬‬

‫راك ښته سوه‪ ،‬زه خواست درته كوم چي زما د‬


‫خور او زمو ږ د كور خيال به وسات ې‪ ،‬زه په ل ږ‬
‫شپو ك ښي د ضروري كاغذي كاروايي كولو او‬
‫د اجاز ې اخستلو پس كابل ته ځم‪ ،‬د يو ې خبري‬
‫وضاحت كول غوا ړم او هغه دا چي زه په د ې‬
‫پوه ېږم چي زه د زاهد توصيفي سره مينه نه‬
‫لرم‪ ،‬لكن هغه زه د يوه عجب اسرار سره‬
‫مخامخ ك ړې يمه‪ ،‬زه دد ې اسرار په حقيقت‬
‫سره د ځان د خبرولو دپاره د يو څه مود ې‬
‫دپاره ځم او په يقيني تو ګه به ب ېرته راځم‪،‬‬
‫ولي چي زما وا ړي د ميني او نفرتونو رشت ې‬
‫دلته دي‪ ،‬زه كور‪ ،‬قاسم‪ ،‬تا او هغه له ما جدا‬
‫ك ړل سوى زوى عاصم څرن ګه ه ېر ك ړم‪،‬‬
‫شاهده! زه يو مور او يوه ښځه يم مور د‬
‫مځكي په شاني وي‪ ،‬د اولد د ميني ر ېښې د‬
‫هغ ې د وجود تر انتها پوري لو ېدلي وي او هيڅ‬
‫يوه مځكه د خپلي پرورده درختو له ر ېښو څخه‬
‫د ځان خلصولو كوشش نه كاندي‪ .‬ولي چي دا‬
‫درختي په حقيقت ك ښي د مځكي د ژوند او‬
‫قوت د استعار ې كار كوي‪ ،‬نو هيڅ يو شى هم د‬
‫خپل ذات د اشاعت د ذريع ې نفي نسي كولى‪،‬‬
‫شاهد د ژوند وا ړه ښايست د هغه په مخفي‬
‫صفت پوري ا ړه لري‪ ،‬زه هم د د ې مخفي‬
‫امكاناتو او اسرارونو په پلټنه پس ې دا خپلي‬
‫ر ېښې د يو څه مود ې دپاره پر ېږدم او له تا‬
‫څخه هيله كوم چي زما د خل ګو خيال به‬
‫وسات ې‪ ،‬زه به له هغه ځايه څخه تا د خپلي‬
‫ميني په امان ك ښي ساتم"‪ .‬او بيا په درنو‬
‫قدمونو د ګېټ و خوا ته ول ړه‪ ،‬كله چي ګېټ‬
‫له دننه څخه خلص سو‪ ،‬نو هم شاهد تر ډېره‬
‫دلته په موټر ك ښي ناست په سوچونو ك ښي‬
‫ورك وو‪ .‬د هغه هيڅ ز ړه نه غو ښت چي كورته‬
‫ول ړ سي او د مرجاني د بدن خوشبو او د‬
‫بوسو لذت د پلوش ې په وصلت سره خراب‬
‫ك ړي‪ ،‬مرجانه چي د هغه دپاره د ژوند نقط ۀ‬
‫اغاز او هم نقطه اختتام وه‪ ،‬د مرجاني څخه‬
‫پرته ژوند ب ې معنا او د توري خل په رن ګه وو‪.‬‬
‫‪45‬‬

‫هغه په اوسني تعلق باندي ډېر ښاد وو‪ .‬ولي‬


‫چي اوس څه ساعت و ړاندي په ژوند ك ښي په‬
‫اول ځلي مرجانه د هغه د وجود پر ويران د ښت‬
‫باندي د يوه ښكلي باران په څ ېر و ور ېدله او‬
‫ب‬‫د هغ ې د مقدس پست ې خول ې‪ ،‬ل ړه چي د آ ِ‬
‫حيات په مصداق د هغه په وينه ك ښي شامله‬
‫سوه‪ ،‬نو هغه اوس بند پر بند د ځلند لمرونو‬
‫يو فصل وكري‪ ،‬د هغه د وجود دايمي خزان په‬
‫يوه آن ك ښي د سپرلي په موسمونو بدل سو‪.‬‬
‫شاهد په ظاهر كه پخوانى خدوخال او بدن‬
‫درلودى لكن په خپل اندرون ك ښي په نا ګهاني‬
‫تو ګه د تجديد )نو ښت( تر عمل ت ېر سو‪ ،‬هغه يو‬
‫دم په كلونو شا ته ول ړى او د خپل هلكوالي د‬
‫زمان ې ټوله دوستان ور په ياد سو‪ ،‬د مرجاني او‬
‫د ده د ې نوي رشت ې اوس او د ماضي په منځ‬
‫ك ښي ډېر كلونه له منځه تحليل يو ړو‪ ،‬شاهد په‬
‫ب ېرته د اوولسو‪ ،‬اتلسو كلونو يو ښايسته او پر‬
‫عزم نوى ځوان سو‪ ،‬هغه د خپل ز ړه له افقه يو‬
‫لمر را واخستو او د خپل تندي دپاسه ي ې د يوه‬
‫خال په څ ېر ك ښېښود او بيا ي ې موټر سټارټ‬
‫ك ړى او د مسرت په او ښكو ي ې كرار كرار ژ ړل او‬
‫د كور و خواته روان سو‪.‬‬
‫په د ې دوران ك ښي د مرجاني د ودا او‬
‫ملل ۍ سره ټيليفونك رابطه جاري وه او هم د‬
‫دوا ړو حكومتونو د اجاز ې په حواله كار په مخه‬
‫روان وو او بل ې خواته د ودا د مرجاني د‬
‫ار ګنايز ېشن د لو ړو اتهارټيز سره خبره و‬
‫موافقت ته رسول ې وه‪ ،‬ودا امريكن شهريت‬
‫هم درلود نو د خپل سفير په توسط ي ې دا كار‬
‫ډېر په اسان ۍ سره تر پايه رسولى وو‪ .‬بس‬
‫اوس فقط د مرجاني د رات ګ خبره وه‪ ،‬هغه‬
‫رسمي غوندي اجاز ې ته انتظار وه‪ ،‬په د ې‬
‫دوران ك ښي د ودا او ملل ۍ له خول ې و هغ ې ته‬
‫د زاهد توصيفي د ناكرار ۍ خبري هم را‬
‫رس ېدل ې‪ ،‬په د ې دوو‪ .‬درو مياشتو ك ښي هغه په‬
‫خپل ځان ك ښي د لو ړ چنار په څ ېر محكم س ړى‬
‫د ډېر انتشار سره مخامخ وو‪ .‬كه د ودا او‬
‫‪46‬‬

‫ملل ۍ تسلي و همدردي نه واى نو امكان د د ې‬


‫ښكاره ك ېدى چي د هغه په دوران ك ښي‬
‫ايستاده لو ړ چنار دي د غم د سيل ۍ له شدته‬
‫ن ړېدلى پروت واى‪ ،‬په د ې دوو‪ .‬درو مياشتو‬
‫ك ښي هغه صرف يو كار په تسلسل سره جاري‬
‫ساتلى وو او هغه دا چي هغه شپه و ورځ په‬
‫تكرار سره د مرجاني په بار بار پورټر ېټ د‬
‫جو ړولو كار ته دوام ورك ړى وو‪ .‬نه د خورك او‬
‫څ ښك خيال‪ ،‬نه د خوب پروا‪ ،‬صحت ي ې ډېر‬
‫خراب سوى وو‪ .‬ډېر كم له خپله ځايه دباندي‬
‫وتى او ډېر كم ګفت ګو ي ې كوى‪ ،‬كله كله به‬
‫ي ې د ودا او د ملل ۍ سره ليدل او په سكوت‬
‫سره به ي ې د مرجاني حال احوال كوى او‬
‫ذهني صورت حال ي ې و د ې مقام ته رس ېدلى‬
‫وو چي كله به له كوره را وتى نو د مرجاني يو‬
‫پورټر ېټ به ي ې ضرور په كاغذ ك ښي پ ېچلى له‬
‫ت حال مرجانه‬ ‫ځان سره ګرځوى‪ ،‬په د ې صور ِ‬
‫چيري چي ډېره رنجيده وه‪ ،‬هلته به ي ې په ز ړه‬
‫ك ښي د غرور احساس هم را وپار ېدى‪.‬‬
‫په د ې صورتحال ك ښي چي د هغ ې ز ړه و‬
‫ذهن اوس په كابل جان ك ښي بنديوان وو‪ .‬نو‬
‫يوه ورځ شهزاد صاحب دا خبره ور په ياد ك ړه‬
‫چي د تللو څخه و ړاندي دا بايد چي د د ې او د‬
‫اسرار د طلق په حواله او د هغ ې د انتقام د‬
‫اخستلو په حواله پاته كيسه ورته وك ړي‪ ،‬ولي‬
‫چي شهزاد ز ړه درلود چي د د ې كيس ې ته يوه‬
‫ښكل ې ادبي ب ڼه ور وبخ ښي او د خپل تخليقي‬
‫جبلت تسكين هم په وك ړي‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب زه له تلو و ړاندي دا كيسه‬
‫په لن ډه تو ګه و تاته ضرور كوم‪ ،‬لكن اوس خو‬
‫په د ې ك ښي يوه بله پ ېښه هم شامله سوه‪ ،‬زما‬
‫دا خيال دى چي زما د نفسياتو او شخصيت‬
‫چي تاسو كوم انځور ګري غوا ړى‪ ،‬نو د هغ ې‬
‫دپاره اوس دكابل جان د پ ېښي ذكر هم‬
‫ضروري سو‪ ،‬زه ب ېرته روانه يم‪ ،‬زه به د هغه‬
‫ځاى حالت ستا دپاره په يوه كتابچه ك ښي‬
‫نوشته كوم‪ ،‬كه كله راغلم نو هغه ليكل ې كتابچه‬
‫‪47‬‬

‫به تاته حواله ك ړم او زما ځيني احساسات او‬


‫جذبات به په زباني تو ګه هم و تاسو ته در‬
‫و ښيم‪ ،‬زما و د اسرار كيسه خو پر خپل ځاى‬
‫پوره ده‪ ،‬خو لكن د كابل جان پ ېښه به زما د‬
‫شخصيت پر يوه نوي جهت باندي نوره زياته‬
‫ر ڼا واچوي‪ ،‬ما كه هر څه ليكل نو ډېر په‬
‫ايمانداري به ي ې وليكم‪ ،‬هغه ته پس بيا ته يو‬
‫ادبي صورت ور وبخ ښه‪ ،‬وخت خو لن ډ دى او‬
‫كيسه او ږده‪ ،‬سبا د اتوار ورځ ده سبا ته زما له‬
‫خوا په چاينيز ك ښي م ېلمه ي ې‪ ،‬زه به اوس‬
‫بكن ګ وك ړم‪ ،‬ښه دى نو بيا به سبا سره غوا ړو‪،‬‬
‫زه بازار ته د شاهد سره ځم د قاسم و عاصم‬
‫دپاره څه لوبتكي او د ځان څه ضروري شيان‬
‫او د ودا او ملل ۍ دپاره څه نخ ښې اخلم"‪.‬‬
‫په سبا د غرم ې پر يوه بجه مرجانه و شهزاد‬
‫دوا ړه په چاينيز ك ښي سره يو ځاى سو‪ ،‬په‬
‫اخيري ګو ښه ك ښي ي ې يو م ېز ونيوى‪ ،‬په‬
‫سوپ د مجلس اغاز سو چي تر ناڅر ګنده‬
‫وخته او ږد سو‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب! زه شاهد ترين او اسرار‬
‫در ې وا ړه په يوه ډيپارټمينټ ك ښي سره هم‬
‫صنفيان وو‪ .‬زمو ږ په ګروپ ك ښي در ې څلور‬
‫هلكان او نجوني نوري هم و ې‪ ،‬زمو ږ ډېر سات‬
‫سره ت ېر ېدى‪ ،‬په د ې دوران ك ښي زه و شاهد‬
‫په غير محسوسه تو ګه سره نزد ې سو لكن‬
‫مو ږ كله هم و خپلو احساساتو ته د لفظونو‬
‫ب ڼه ور نه ك ړه‪ ،‬په بله خوا اسرار هم په ما‬
‫ك ښي دلچسپي درلوده‪ ،‬هغه زمو ږ په ټوله‬
‫ګروپ ك ښي ډېر شتمن وو‪ .‬په ښه ګا ډۍ‬
‫ك ښي به تلى و راتلى او د ګروپ د هلكانو و‬
‫نجونو به ي ې ډېر خيال ساتى او ډېري پارټياني‬
‫به ي ې كول ې او كورنى ماحول ي ې هم بسيار آزاد‬
‫وو‪ .‬پلر ي ې يو غټ ټه ېكيدار او كاروباري س ړى‬
‫وو‪ .‬د دويم كال په منځ ك ښي هغه و ماته د‬
‫خپلي ميني اظهار وك ړى‪ ،‬لكن ما ورته معذرت‬
‫وك ړى‪ ،‬دا بهانه مي ورته وك ړه چي زه پر مخ‬
‫باندي د تعليم حاصلولو خيال لرم‪ ،‬خو د وخت‬
‫‪48‬‬

‫سره سره د هغه اصرار زيات سو او د ښه‬


‫ژوند په تمه له ما څخه هم حرص وسو‪ ،‬ولي‬
‫چي شاهد كه له ښه خاندان څخه وو خو لكن‬
‫ډېر مو ړ نه وو او كورنى ماحول ي ې څه زيات‬
‫روايتي غوندي وو‪ .‬دغه وجوهات وو چي په د ې‬
‫حالتو ك ښي ما د اسرار سره د واده كولو‬
‫غلطه فيصله وك ړه‪ ،‬مختصر دا‪ ،‬خاندانونه په‬
‫منځ ك ښي راغلو د هغو په توسط زمو ږ واده‬
‫وسو‪ .‬حالت ډېر ښه روان وو‪ .‬زما ډېر خيال‬
‫ساتل ك ېدى‪ ،‬پينځه شپ ږ مياشتي پسته اسرار‬
‫په ن ېشنل هاى و ې اتهارټي ك ښي پر يوه څه‬
‫انتظامي پوسټ باندي راغلى‪ ،‬كرار كرار په‬
‫اسرار ك ښي د پيسو د ډېر ښت او د غلطو‬
‫خل ګو د صحبت په سوب ډېر منفي غوندي‬
‫خويونه پيداسو‪.‬‬
‫د هغه د خاله زوى نويد يو ډېر ښه ځوان‬
‫وو چي خاله ي ې ژوند ۍ وه‪ ،‬نو ډېر په آزاد ۍ‬
‫سره به تلى و راتلى‪ ،‬پر يوه ډېره ښه نوكري‬
‫باندي وو‪ .‬په پيسو ك ښي ي ې باز ۍ كول ې‪ ،‬د‬
‫اسرار يوه مشره خور وه‪ ،‬هغه په كراچي‬
‫ك ښي واده وه‪ ،‬نو په كور ك ښي زه‪ ،‬زما‬
‫خسر او اسرار وو‪ .‬اسرار به اوس‬ ‫خوا ښې‪ُ ،‬‬
‫اكثره له كوره څخه ورك وو‪ .‬د م ېټين ګ په‬
‫بهانو به اكثره اسلم آباد‪ ،‬لهور او په كراچي‬
‫خسر به مي عموما ً بوخت وو‪.‬‬ ‫ك ښي ګرځ ېدى‪ُ ،‬‬
‫يو ما ښام و بل ما ښام به كورته راتلى‪ ،‬په د ې‬
‫صورتحال ك ښي زه و نويد كرار كرار په ذهني‬
‫حواله ډېر سره نزد ې سو او زه پوه ېدم چي‬
‫نويد په شعوري تو ګه هم دا كوشش كوي چي‬
‫زما و د اسرار تر منځ څه فاصل ې پيدا ك ړي‪ ،‬زما‬
‫د هغه سره مينه خو نه وه‪ ،‬خو هغه كرار كرار‬
‫زما ضرورت ضرور جو ړ سو‪ ،‬هغه به د اسرار‬
‫په كردار باندي توري ګوتي مو ښل ې چي هغه د‬
‫غلطو خل ګو په صحبت ك ښي اوس شراب‬
‫څ ښي او په نورو ښځو پسي ګرځي‪ ،‬پر يوه و‬
‫دوو موقعو باندي د هغه د خول ې له بوى څخه‬
‫ما هم دا محسوس ك ړي وو‪ .‬خو شهزاد‬
‫‪49‬‬

‫صاحب! زمو ږ د معاشر ې خپلي ست ړي دي‪ ،‬د‬


‫ښځي هيڅ مقام پك ښي نسته‪ ،‬بيا به كله كله د‬
‫نجونو ټيليفونونه راتلل د اسرار پو ښتنه به ي ې‬
‫كوله‪ ،‬ما به د حالت سره د سمجوت ې كوشش‬
‫كوى د واده د معاهد ې خلف ورزي نارينه خپل‬
‫خدايي حق بولي‪ ،‬ښځه ب ې له د ې چي مفاهمت‬
‫وك ړي‪ ،‬غو ږ كو ڼ واچوي‪ ،‬نور نو څه كولى‬
‫سي؟‬
‫اسرار كرار كرار له ما څخه ليري او نويد‬
‫ګام پر ګام و ماته نزد ې ك ېدى‪ ،‬د نويد او خاله‬
‫تر منځ په د ې ل ړ ك ښي يوه خاموشه غوندي‬
‫معاهده وه‪ ،‬هغه به خاله ته هم نخ ښي راو ړل ې‬
‫او هم به ي ې روپ ۍ وركول ې‪ ،‬خاله ي ې يوه‬
‫كنجوسه او و ږې ښځه وه او په بدل ي ې هغ ې زما‬
‫و د نويد پر نزد ېكت باندي څه اعتراض هم نه‬
‫كوى‪ ،‬لكن چي پيس ې او نخ ښه به وځن ډېده نو‬
‫به ي ې تندي ګونځ ې راو ړې او نويد به ي ې په ځان‬
‫پوه ك ړ چي ډېري ريش ې مه اچوه او بيا به هغه‬
‫د خاله دپاره خراباتونه كول‪.‬‬
‫نويد په خپله هم واده درلود ډېره ښه او‬
‫ښايسته ماينه ي ې وه‪ ،‬دوه كوشنيان ي ې هم‬
‫درلود‪ ،‬نويد زيات و كم پينځه كاله تر ما مشر‬
‫وو‪ .‬ډېر سحرناكه شخصيت او ډېره ښه پ ښتو‬
‫ي ې درلوده‪ ،‬پر ادب‪ ،‬سياست‪ ،‬تصوف او‬
‫مابعدالطبعيات باندي ي ې ډېره ښه خبره كوله‬
‫او قيافه ي ې د يوه ز ړور انسان وه‪ ،‬د هغه د‬
‫شخصيت ټوله قوت د هغه په تورو ب ې خوفه‬
‫ستر ګو او د ږغ په ز ېر و بم ك ښي ښكاره وو‪.‬‬
‫د هغه ل ږ شنه ټ ېكونو د هغه د شخصيت په‬
‫ښكل ك ښي ډېره اضافه كوله‪ .‬و بل طرفته‬
‫اسرار‪ ،‬ته يقين وك ړه د شپ ې و ېر ېدى‪ ،‬كله‬
‫چي به ليټ ول ړى‪ ،‬نو ده يوازي په خونه ك ښي‬
‫ټ ېك و نه سو كولى‪ ،‬په من ډه به له خوني څخه‬
‫را ووتى‪ ،‬په بعد ك ښي و ما ته دا خبره معلومه‬
‫سوه چي د هغه انا )د پلر مور( د هندوستان‬
‫دكن ۍ وه‪ ،‬دغه اسرار چي د شپ ې به ي ې روح‬
‫ختلى وو‪ .‬د ورځي به ي ې غټي غټي خبري‬
‫‪50‬‬

‫كول ې‪ ،‬و نوكرانو او ماتحت خل ګو ته به ي ې بدي‬


‫خبري كول ې‪ .‬چيري چي ي ې و ما ته وخت كم‬
‫راكوى‪ .‬اوس ي ې يو بل كار شروع ك ړى چي د‬
‫خپلي سركاري ګا ډۍ هغه د پاخه عمر ډرايور‬
‫ي ې ليري ك ړى او يو ښايسته نوچك هلك ي ې د‬
‫ځان ډرايور ول ګوى او په بله خوا ي ې دا كوشش‬
‫كوى چي د كور د موټر ډرايور ‪ ،‬چوكيدار او د‬
‫بازار نوكر د پاخه عمر يا زا ړه خلـ ګ ول ګوي او‬
‫دا كار ي ې په غير محسوس تو ګه وه هم ك ړ‪ .‬و‬
‫د ې خبرو ته زما خيال نويد ور وا ړوى هغه به‬
‫ويل چي‪:‬‬
‫"هغه اوس پر غلطو لرو رهي سو‪ ،‬نو‬
‫اوس په ز ړه ك ښي غل سو اوس مرجاني! په تا‬
‫اعتبار نه كوي او زه په پوه ېږم‪ ،‬زما ت ګ را ت ګ‬
‫ورته ښه نه معلومي ږي‪ ،‬لكن چي له‬
‫كوشنيوالي له ما څخه و ېر ېږي نو ږغ نه سي‬
‫راته كولى‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! زمو ږ په كور ك ښي يو ې‬
‫ازبكي ښځي او د هغ ې ديارلس‪ ،‬څورلس كلني‬
‫لوري له در ې څلورو كلو څخه كار كاوى‪ ،‬زما د‬
‫واده اووه‪ ،‬اته مياشتي پسته يوه خبره ما‬
‫محسوسه ك ړه چي كله به اسرار كور وو‪ .‬نو دا‬
‫نجل ۍ جميله به بيا كار له نه راتله او چي‬
‫اسرار به په يوه خوا ول ړى بيا به ي ې د مور مدد‬
‫كوى‪ .‬مور ي ې دلته په دوه زره )‪ (2000‬مزدوره‬
‫وه او سا ړه ما ړه او ز ړې جام ې به ي ې هم تر‬
‫لسه كول ې‪ ،‬زمو ږ د ځاى سره ل ږ په هغه خوا پر‬
‫يوه خالي پلټ باندي ي ې جو ګۍ ول ړه وه‪ ،‬د‬
‫پاخه عمر م ېړه او دوه ځامن ي ې درلودل چي‬
‫يوه د پان ډي كار كوى او دويم زوى ي ې روزانه‬
‫كوله‪ ،‬زما په ډېر اصرار باندي ي ې مور د قسم‬
‫راكولو پسته دا راته وويل چي اسرار اوس يو‬
‫څو عمر كي ږي چي چيري جميله په كور ك ښي‬
‫دلته و هلته وموندي‪ ،‬نو بيا لس په وهي او‬
‫كله كله ي ې په غ ېږ ك ښي نيسي او بوس ې ځن ې‬
‫اخلي‪ .‬زه ډېره حيرانه سوم چي ولي زما د‬
‫خوا څخه كمي څه ده؟ په اول ځلي ما ډېره ب ې‬
‫‪51‬‬

‫عزتي محسوسه ك ړه‪ ،‬لكن خوله مي پټه نيول ې‬


‫وه‪ ،‬ولي چي د هر جنس نارينه په جنسي‬
‫حواله د تنوع نفسيات لري او بيا زما خبري نو‬
‫كوم ځاى نيولى سو‪.‬‬
‫په د ې شپو و ورځو ك ښي قاسم زما په نس‬
‫سو او زما توجه له خارج څخه و داخليت ته‬
‫منتقل سوه‪ ،‬د تخليق غرور زما په ښايست‬
‫ك ښي نوره اضافه وك ړه او ما د اسرار د غلطو‬
‫رويو څخه يوه پناه ګو ښه وموندله‪ ،‬پس چي‬
‫قاسم پيدا سو‪ ،‬نو زما په دنيا ك ښي لويه‬
‫تبديلي راغله اوس اسرار او د هغه سپك‬
‫كارونه تر ډېره حده پوري راته اسانه سو‪ ،‬ما‬
‫كله هم مور و پلر او دا خپلي كورن ۍ ته د د ې‬
‫ذكر نه كاوى‪ ،‬د حفظ ما تقدم په تو ګه او د‬
‫يونيورسټ ۍ د ګروپ د هلكوانو سره مي هيڅ‬
‫هم رابطه نه وه ساتل ې‪ ،‬صرف زاهده زما په‬
‫ز ړه و ذهن ك ښي ګرځ ېدله‪ ،‬هغه په د ې شهزاد‬
‫صاحب! زاهده چي زما هم صنف ۍ وه زه د هغ ې‬
‫په توسط په اول ځلي د جنسي تجزي ې سره‬
‫اشنا سو ې ومه‪ ،‬هغه د يونيورسټ ۍ په هاسټل‬
‫ك ښي اوس ېده‪ ،‬هغه زما په حواله ډېره‬
‫‪ Jealouse‬وه‪ ،‬د شاهد ترين سره ي ې ډېر تضاد‬
‫درلودى‪ ،‬په فارغ وختو ك ښي به ي ې هر وخت‬
‫زما لس نيولى ساتى او په تخليه ك ښي به ي ې‬
‫د بوس و كنار كوشش كاوى‪ ،‬يوه ورځ چي په‬
‫يونيورسټ ۍ ك ښي د دوو نسلي تنظيمو د‬
‫هلكوانو تر منځ ج ګړه وسوه او كلسونه‬
‫معطل سو او شاهد ترين په د ې ك ښي ل ږ خو ږ‬
‫سو او د پوليس د مداخلت پسته هغه و‬
‫هسپتال ته يوو ړل سو‪ ،‬نو زه ډېره پر ېشانه‬
‫او د ډيپر ېشن ښكار سوم‪ ،‬د ګروپ نور‬
‫هلكوان و نجوني كورونو ته ول ړل او زه د‬
‫زاهد ې سره هاسټل ته‪ ،‬پر موبايل باندي مي و‬
‫كور ته خبر ورك ړى چي خير دى‪ ،‬زه به بيا‬
‫ماځي ګر درسم‪.‬‬
‫د لنچ پسته چي د سا ړه مني موسم وو‪ .‬زه‬
‫و زاهده د هغ ې خوني ته راغلو‪ ،‬مو ږ د هغ ې كټ‬
‫‪52‬‬

‫ته وختلو او بيا د هغ ې په فرمايش په بستره‬


‫ك ښي سره يو ځاى سو‪ .‬زاهده كرار كرار پر ما‬
‫وغو ړېده او د خپل لزبينيت )هم جنس ۍ( په‬
‫شدت ك ښي ي ې زه هم ورسره يوو ړم‪ ،‬زه په‬
‫ژوند ك ښي په اول ځلي د س ېكس سره‬
‫متعارفه سوم او ته يقين ومنه چي د داخل نا‬
‫آرامي مي تر ډېره حده وركه سوه‪ ،‬لكن ما له‬
‫د ې عمل څخه څه زيات غوندي خوند تر لسه نه‬
‫ك ړى‪ .‬البته د انساني ژوند يوه نو ې ګو ښه‬
‫ضرور ما ته عيانه سوه‪.‬‬
‫ښه نو زه ډېره ليري ول ړم‪ .‬شهزاد صاحب!‬
‫له خبري څخه خبره وزي‪ .‬نو هغه د خپل كور د‬
‫حالتو خبره مي درته كوله‪ ،‬د قاسم د ز ېږېدو‬
‫پسته ما د بل كوشني د پيداي ښت په حواله‬
‫حفاظتي اقدام تر غور لندي ونيولى‪ .‬زما د‬
‫ز ړه په يوه ګو ښه ك ښي زمو ږ د واده د ناكام ۍ‬
‫يو ې مبهمي غوندي اند ېښن ې لكه تور مار سر‬
‫راپورته كول شروع ك ړى وو‪ .‬ما به ځان‬
‫مشغوله ساتى‪ ،‬د كور په كار ك ښي به مي د‬
‫ازبكي سره ډېره مرسته كوله‪ ،‬د خوا ښي او‬
‫خسر وا ړه كارونه ما په خپله ذمه اخستي وو‪.‬‬
‫له جارو وهلو بغير ما په هر كار ك ښي خپله‬
‫حصه ضرور اچوله‪ ،‬د فرصت په وخت ك ښي به‬
‫مي مطالعه كوله‪ ،‬په د ې دوران ك ښي زه د ادب‬
‫په توسط و فلسفه او تصوف ته و ګرځ ېدم او‬
‫د نفسياتو سره مي هم ډېره دلچسپي پيدا‬
‫سوه او بيا د قاسم و د نويد سهاره زما دپاره‬
‫يوه غټه سهاره وه او اول ځلي ما د لمانځه‬
‫پابندي شروع ك ړه‪ ،‬كرار كرار زما په ز ړه و‬
‫ذهن ك ښي وسعت او ژورتيا پيدا سوه او ماپه‬
‫نفسي حواله د مفاهمت ښايسته صورتحال تر‬
‫لسه ك ړى‪ ،‬په د ې وخت ك ښي تقريبا ً دوه نيم‬
‫كلونه ت ېر سو‪ ،‬و دنيا ته زه يوه خوش نصيبه‬
‫ښځه معلوم ېدلم او ما هم و خل ګو ته دغه تاثر‬
‫وركوى چي زه ډېره خوشحاله يم‪ ،‬لكن په د ې‬
‫وخت ك ښي دو ې داسي واقع ې وسو ې چي زه په‬
‫ز ړه ك ښي دننه نه صرف دا چي ماته سوم بلك ې‬
‫‪53‬‬

‫د ژوند ټوله زهر زما په وينه ك ښي راپورته سو‬


‫او زه بيا د هر چا په ضد ودر ېدم‪ ،‬د نفرت و‬
‫احتجاج يو توپان وو چي هر څيز ي ې د خاشو په‬
‫څ ېر په خپلو څپو ك ښي يوو ړى‪.‬‬
‫يوه ورځ چي د يوه اتفاق په نتيجه ك ښي زه‬
‫په خپله خونه ك ښي يك ړه وم قاسم بيده وو او‬
‫ازبكه په كيچن ك ښي اخته وه‪ .‬اسرار په د ې‬
‫ورځو ك ښي اسلم آباد ته تللى وو‪ .‬ما په خپله‬
‫خونه ك ښي پر وي ډيو باندي راك ېل ويلچ فلم‬
‫كتلى چي نويد راغلى او پر صوفه باندي زما د‬
‫څن ګه ك ښېنستى‪ ،‬پرد ې كش و ې‪ ،‬په خونه‬
‫ك ښي خوبناكه غوندي تاريكه وه‪.‬‬
‫"څه شى ګور ې؟" هغه پو ښتنه وك ړه‪ ،‬ما‬
‫ورته وويل‪" :‬چي د راك ېل ويلچ هن ډر ډ رائفلز"‬
‫دا ډېر ښه فلم دى‪ ،‬ما يو وخت په سنيما‬
‫ك ښي ليدلى وو" نويد زما پر څن ګ ناست وو‪.‬‬
‫زه په اول ځلي د هغه په موجود ګۍ ك ښي څه‬
‫نا آرامه غوندي سومه چي څه ساعت پسته پر‬
‫سكرين باندي د راك ېل ويلچ او جم براون د‬
‫بستر ې يو منظر پر سكرين باندي راغلى‪ ،‬ما‬
‫دلته و هلته وكتله خو ‪ Remote‬په نظر نه راغلى‬
‫چي د ‪ T,V‬د آف كولو دپاره نو له ځايه‬
‫وپاس ېدم‪ ،‬نو نويد زه تر لس ونيولم او په‬
‫خپله غوزي ك ښي ي ې را غوځاره ك ړم او خپل‬
‫تاوده او لرزان شون ډان ي ې په پوره شدت سره‬
‫زما پر لبو باندي ثبت ك ړل‪ ،‬د يوه ساعت دپاره‬
‫زه د هغه د جذب ې په شدت ك ښي د واوري په‬
‫څ ېر ويلي سوم او د خود سپرد ګۍ جذبه‬
‫راباندي خوره غوندي سوه‪ ،‬لكن عين په د ې‬
‫حال ك ښي د پلر و اسرار او د ځان عزت خيال‬
‫را په ز ړه سو او د نويد د جبر د ې انداز زما په‬
‫وينه اور ول ګوى‪ .‬ما په خپل پوره قوت له هغه‬
‫څخه ځان عليحده ك ړى چي پر خپلو پ ښو‬
‫ودر ېدم نو د هغه پر مخ مي ور تو ك ړل‪ ،‬زه د‬
‫مدافعت او مزاحمت دپاره په خپل ز ړه ك ښي د‬
‫يو ې زمر ۍ په څ ېر تياره سوم‪ ،‬نويد په اول‬
‫ځلي ما په د ې جارح انداز ك ښي وليدى‪ .‬د هغه‬
‫‪54‬‬

‫پر باوقاره څ ېره باندي اوس د يوه ل ېوه څ ېره‬


‫ثبت معلوم ېده‪ ،‬هغه په ډېره ت ېزي سره زما و‬
‫خوا ته را وغورځ ېدى‪ .‬خو د هغه زما تر نيوو‬
‫و ړاندي ما د هغه پر مخ باندي يوه كلكه چپلخه‬
‫ورسره ك ړه‪ .‬د ښكنځلو او شور شراب ې په د ې‬
‫هن ګامه ك ښي هغه ازبكه د يوه تند باد په څ ېر‬
‫زما خوني ته را ننوته‪ ،‬هغه په سچو ېشن‬
‫دستي پوه سوه او په پوره عزم سره زما و د‬
‫نويد په منځ ك ښي ودر ېده او ورته ويل ي ې‪:‬‬
‫"چي ته شرم نه لر ې‪ ،‬څومري نمك حرامه‬
‫س ړى ي ې‪ ،‬د ويني او د رشتو خيال هم نه كو ې"‪.‬‬
‫ما ورته د دنيا جهان ښكنځاو ې‪ ،‬پوچي‬
‫خبري وك ړې‪ ،‬د ناكام ۍ سره سره هغه اوس د‬
‫خوف او شرمند ګۍ د احساساتو سره مخامخ‬
‫سو او په يوه آن ك ښي هغه د حيوانيت څخه‬
‫ب ېرته و خپل انسانيت ته غبر ګ سو او بيا هغه‬
‫يو دم زما و قدمو ته را غوټه سو او ډېر په‬
‫عجز باندي ي ې معافي وغو ښته‪:‬‬
‫"مرجاني! ما معاف ك ړه‪ ،‬ما ډېره لويه‬
‫غلطي وك ړه‪ ،‬زما ژوند و عزت دوا ړه ستا په‬
‫لس ك ښي دي‪ ،‬په خداى مي دي قسم وي كه‬
‫تازه معاف نه ك ړم او دا خبره پر دغه ځاى نه‬
‫سوه پاته نو زه مجبور يم چي ځان به وژنم‪.‬‬
‫زه و تاته د خداى و رسول روى نيسم‬
‫مرجاني! پر ما باندي رحم وك ړه"‪ ،‬د هغه په ږغ‬
‫ك ښي د ژ ړاندو شپو درد وو‪.‬‬
‫"نويده! تا ډېر ذليل حركت وك ړى‪ ،‬دا زما‬
‫پ ښې ايله ك ړه زما و ستا د ز ړې دوست ۍ په‬
‫سوب زه ستا دا زياتوب ه ېرومه لكن له نن‬
‫پسته به بيا ته د ې كور ته نه راځ ې‪ ،‬دا قول‬
‫وك ړه‪ ،‬هغه زما له قدمو څخه سر راپورته ك ړى‪،‬‬
‫د هغه په ښايستو ستر ګو ك ښي د پ ښېمان ۍ او‬
‫احسان منني او ښك ې و ې‪.‬‬
‫هغه د څه ويلو بغير د درواز ې و خوا ته‬
‫رهي سو‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! ته يقين وك ړه كه هغه ازبكه‬
‫دلته نه واى ول ړه‪ ،‬ما به هغه ب ېرته را‬
‫‪55‬‬

‫ګرځولى واى او ب ېرته به مي هغه پخوان ۍ‪،‬‬


‫پاكه او مقدسه دوستي ورسره قول ك ړې واى‪،‬‬
‫هغه د اسرار په كور ك ښي زما دپاره يو د‬
‫عافيت كونج وو‪ .‬چيري چي به ما ډېر سكون‬
‫او پروټكشن محسوسوى‪ ،‬د هغه د تللو مطلب‬
‫دا وو چي زه اوس په دا كور ك ښي ب ې امانه‬
‫سوم‪ ،‬كله چي نويد تر درواز ې د يوه لش په‬
‫څ ېر ت ېر سو‪ ،‬نو زما تر ستر ګو د دوك او ښكي‬
‫توى سو ې اوس په نفسياتي حواله پر خپلو‬
‫پ ښو در ېدل ما ته ډېر مشكل وبر ېښيدى‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! ته ب ې ومن ې؟ دا د انسانانو د‬
‫نفسياتو پ ېچيد ګي په هيڅ يوه اصطلح ك ښي‬
‫نه ځايي ږي چي نويد به ل تر مين ګېټ نه وو‬
‫وتلى چي زما د وجود يو ې غټ ې حص ې د هغه د‬
‫د ې جارحيت په حق ك ښي د ما سره دليل بازي‬
‫شروع ك ړه او زه خورا ډېره پر ېشانه سوم‪.‬‬
‫ظاهره خبره ده چي ما د د ې خبري تذكره و‬
‫هيڅ يو چا ته نه وك ړه او ازبكي ته مي هم په‬
‫سخت ۍ سره د د ې تلقين وك ړى او يو بل كار‬
‫مي دا وك ړى چي اوس مي و ازبكي ته په د ې‬
‫او هغه بهانه څه څه پيس ې هم وركول شروع‬
‫ك ړې‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! د نويد د غلط ۍ باوجود هغه‬
‫نن هم زما په ز ړه ك ښي د يوه ښه دوست په‬
‫حيث اوسي‪ ،‬كه څه هم اوس زما و د هغه تر‬
‫منځ رابطه نسته‪ ،‬خو هغه نن هم زما دپاره و‬
‫هري قربان ۍ ته تيار دى او زما د طلق پسته‬
‫هغه د زاهد ې په توسط و ما ته د واده پيغام‬
‫هم راك ړى وو چي ما د هغه د ښځي او بچيانو‬
‫په وجه نه ومنى‪ .‬كن ې هغه ډېر زبردست س ړى‬
‫دى‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! بور خو نه سو ې؟ د يوه‬
‫پوره ژوند كيسه ده‪ ،‬نو او ږده خو به خود وي‪،‬‬
‫د نويد پسته زه ډېره يك ړه سوم‪ .‬د قاسم په‬
‫سوب د موروالي احساس او تقويت پر خپل‬
‫ځاى لكن د نويد د تللو سره زه پر انټلكچول‬
‫او جذباتي سطح باندي ډېره يوازي سوم او بيا‬
‫‪56‬‬

‫په د ې دور ك ښي زه و اسرار نور هم سره ليري‬


‫سو او بل د هغه جنسي فعاليت هم د ن ېست‬
‫سره برابر سو اول خو به ورك وو چي كور ته‬
‫به راغلى‪ ،‬نو د زايل سوي قوت د بحال ۍ دپاره‬
‫به ي ې له ما څخه ډډه وهله د د ې جنسي‬
‫ناآسود ګۍ په حواله زه له نفسياتي ناروغ ۍ‬
‫سره مخامخ سوم‪ ،‬پر ما به د هسټريا دور ې‬
‫راتل ې‪ .‬مور‪ ،‬پلر‪ ،‬خاندان او خسر ګن ۍ مي‬
‫ډېره پر ېشانه سوه‪ .‬د يوه ماهر نفسيات څخه‬
‫د دوا او يو څو س ېشن كولو پسته تر ډېره‬
‫حده پوري ښه سوم‪ ،‬خو پر د ې وله باندي د‬
‫ځان د تسكين دپاره په يوه انحرافي رويه اخته‬
‫سوم‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! چي اسرار به كله نه وو‪ .‬نو‬
‫هغه ځوانه ازبكه نجل ۍ به بيا ما را و ګرځوله او‬
‫له ما سره به په خونه ك ښي پر ېوته اوس نو‬
‫نوره هم ښايسته او لويه سو ې وه‪ ،‬هغه د‬
‫زاهد ې مثال خو زما و مخ ته وو‪ .‬ما كرار كرار‬
‫د موقعه محل په مناسبت هغه نجل ۍ د ځان‬
‫سره اموخته ك ړه او هغ ې به هم ډېر ښه‬
‫موافقت راسره كاوى او ما به په پيسو او‬
‫جامو سره نازوله او په د ې تو ګه مي د خپلي‬
‫احساس محروم ۍ او جنسي تسكين يوه ذريعه‬
‫وټاكله‪ .‬د د ې پي ښي يو څو مياشتي پسته هغه‬
‫اخيري معركه واقع سوه‪ .‬كومي چي زما د‬
‫ژوند بنيادونه و ښورول‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! زه چي تاته د خپل ژوند‬
‫كومي كيس ې و ړاندي كومه نو هلته په ز ړه‬
‫ك ښي له تا څخه څه خجالت هم محسوسومه‪،‬‬
‫ته به هم په ز ړه ك ښي واي ې چي څومري سپين‬
‫ستر ګې پ ښتنه ده‪ ،‬لكن شهزاد صاحب! زه هم‬
‫خبره نه يم چي دا دومري نزد ې ت ړون ولي له‬
‫تا سره لرم‪ ،‬حالنك ې شاهد ترين په يقيني‬
‫تو ګه تر تا و ما ته ډېر را نزد ې دى‪ ،‬لكن زه و‬
‫هغه ته يا هيڅ يو چا ته دا كيس ې نه سم كولى‪.‬‬
‫په اصل ك ښي چيري چي زه پر تا اعتبار و‬
‫اعتماد لرم هلته خبره نه يم چي ولي ته په‬
‫‪57‬‬

‫خپل داخل ك ښي و ما ته د يوه بزر ګ س ړي د‬


‫مقبر ې د ګنبدي په څ ېر ښكار ېږې‪ .‬چيري چي‬
‫هر راز او هر ږغ په صورت د خاوري په ك ښي‬
‫م ړ سي‪.‬‬
‫زه چي تا ته دا كيسه كوم نو په يقيني‬
‫تو ګه به ي ې ته په يوه فرضي نوم او په يو بل‬
‫سياق و سباق ك ښي و ړاندي ك ړې‪ ،‬كن ې خو ته‬
‫هم يو بل نويد سهي‪ ،‬ډېر وخت ت ېر سو هوټل‬
‫تقريبا ً خالي سو‪ ،‬ته داسي وك ړه‪ ،‬يو دوه كوكه‬
‫را وغوا ړه چي ل ږ خو مي حلق لوند سي‪،‬‬
‫شهزاد صاحب ويټر ته اشاره وك ړه او د دوو‬
‫كوكو د راو ړلو هدايت ي ې ورته وك ړى‪ ،‬مرجاني‬
‫ساه ونيوله او تر ك ړك ۍ دباندي ي ې د صبر و‬
‫درختو او شنه اسمان ته زهير زهير كتل‪.‬‬
‫شهزاد چي په ترڅ ورته وكتل نو اندازه ي ې‬
‫سوه چي د دباندي ژ ړ او ځورونكى موسم ي ې د‬
‫ښايستو ستر ګو و غولي ته ك ډه راو ړله‪ ،‬دالته‬
‫غټ ماپ ښين وو او مرجانه نه صرف دا چي‬
‫رنجيده ښكاره ك ېده‪ ،‬بلك ې د نيم رغ ېدلو‬
‫زخمونو درد ي ې په اوشنيك تورو ستر ګو ك ښي‬
‫په څپو ښكاره ك ېدى‪ ،‬شهزاد چي له د ې څخه‬
‫له اوله په ز ړه ك ښي څه وامكي غوندي وو‬
‫اوس په د ې و و ېر ېدى چي د مرجاني د د ې‬
‫اعتبار و اعتماد په اساس باندي چيري دى د‬
‫هغ ې په مينه نه سي اخته‪ ،‬ولي چي عموما ً‬
‫مينه د اعتماد و اعتبار له احساساتو زي ږي او‬
‫هغه ته دا معلومه وه چي د مرجاني سره مينه‬
‫كول نزد ې د خودكش ۍ برابر يو عمل دى‪.‬‬
‫د يو ې س ړې ساه سره چي هغه خپلي‬
‫ستر ګي د مرجاني و خوا ته ك ږې ك ړې نو ن ېغ‬
‫په ن ېغ ي ې نظر د هغ ې له نظر سره غوټه سو‪،‬‬
‫هغ ې له و ړاندي د شهزاد صاحب د څ ېر ې و‬
‫تاثراتو ته ځيره وه‪ .‬د نظرونو اتصال په اول‬
‫ځلي د شهزاد په وجود ك ښي ناڅر ګنده غوندي‬
‫ور ېشك ې خور ې ك ړې او په ښكاره تو ګه د هغه‬
‫پر څ ېره باندي يو نوى رنـ ګ راغلى‪ .‬مرجاني‬
‫‪58‬‬

‫په دوك آميزه خنداسره مخ و هغه بله خوا ته‬


‫وا ړوى او ورته و ې ويل‪:‬‬
‫" ګوره شهزاد صاحب! ته كله هم دا ګمان‬
‫مه كوه چي زه به زما و ستا د دوست ۍ جذبه و‬
‫د ې ته پر ېږدم چي هغه دي په مينه بدله سي‪،‬‬
‫نه شهزاد صاحب! ما ته ستا د دوست ۍ ضرورت‬
‫دى د ميني نه‪ ،‬د ميني څه مسله ده دلته كه زه‬
‫وغوا ړم ګام پر ګام پيدا كي ږي‪ ،‬دا د نارينوو يو‬
‫عجب ذات دى‪ ،‬ستاسي نفسيات دا دي چي‬
‫ګوا مو ږ ته ژوند صرف د سيكس دپاره را كول‬
‫سوى دى‪ ،‬زما له ډېره وخته پك ښي نظر دى‪،‬‬
‫زمو ږ ښۍ خوا ته چي كومه جو ړه ناسته ده‬
‫چي هر وخت د نجل ۍ پام و بله خوا ته سي‪،‬‬
‫هغه ځوان بيا ب ې خطا په ځير ځير زما و خواته‬
‫ګوري‪ ،‬په د ې حواله وا ړه نارينه يو ياست‪.‬‬
‫"شهزاد صاحب! ته يقين وك ړه‪ ،‬تا تر ډېره‬
‫حده د نويد كمى زما دپاره پوره ك ړى‪ ،‬نه ته دا‬
‫په منفي انداز ك ښي مه اخله ستا يو خپل‬
‫انفراديت او مقام دى او زه ستا په حواله له‬
‫ډېرو نفسياتي ستونځو څخه خلصه سو ې يمه‪،‬‬
‫زه چي په نفسياتي حواله په ځان ك ښي ما ته‬
‫سو ې يوه ښځه وم‪ .‬ما په د ې دوو كلونو ك ښي‬
‫ستا د شخصيت د د ېوالونو په سايه ك ښي د‬
‫سكون ساه اخستل شروع ك ړه او هم پر د ې‬
‫د ېوالونو ستا د شخصيت پر مستحكمو‬
‫ديوالونو باندي ما تكيه وك ړه را پورته سوم او‬
‫د ژوند سفر مي ب ېرته شروع ك ړى‪ ،‬حالنك ې‬
‫شاهد ترين هم دالته وو‪ .‬لكن د ټولي ميني‬
‫باوجود له ر ښتيني ايثار باوجود زما په‬
‫نفسياتي بحالي ك ښي د هغه حصه كمه ده او‬
‫ستا زياته‪ .‬شهزاد صاحب! زما د شاهد سره‬
‫مينه خو ده‪ ،‬ل ېكن هغه زما دوست نه دى‪ ،‬ته‬
‫زما دوست ضرور ي ې لكن ته زما مينه نه ي ې‪،‬‬
‫شايد ته به يقين نه وك ړې‪ ،‬ځيني وخت دوست ۍ‬
‫تر ميني اهم او ترجيحي حيثيت لري‪ .‬زه دا‬
‫منم چي په پ ښتني ټولنه ك ښي د يو ې ښځي او‬
‫نارينه تر منځ د دوست ۍ د رشت ې هيڅ يو تصور‬
‫‪59‬‬

‫نسته‪ ،‬زمو ږ په ټولنه ك ښي ښځه يو څوك نه ده‪،‬‬


‫هغه د نارينه د خواهشاتو د پوره كولو يوه‬
‫ذريعه ده او نارينه هغه يو وجود نه يو ژوندى‬
‫جنسي شى ي ې ګڼي‪ ،‬ولي چي دوستي خو د‬
‫برابر ۍ پر سطح باندي وي‪ ،‬نو نارينه كله هم‬
‫ود ې ته تيار نه دى چي و ښځه ته د مساوات په‬
‫نظر و ګوري‪ ،‬په د ې ك ښي اوس هم قصور د‬
‫ښځي دى‪ ،‬څو چي هغه معاشي آزادي‪ ،‬د تعليم‬
‫په توسط تر لسه نه ك ړي‪ ،‬نو به ل تر ډېره د‬
‫جنسي تسكين يو ذريعه بلل كي ږي يو انسان‬
‫نه‪.‬‬
‫ښه نو‪ ،‬شهزاد صاحب! بيا ډېره ليري‬
‫ول ړم‪ ،‬نو خبره مي دا درته كوله چي د نويد د‬
‫پي ښي څه موده پسته هغه بله ناو ړه كيسه‬
‫پ ېښه سوه چي د ژوند په باب ي ې زما نقطه‬
‫نظر يكسر بدل ك ړى‪.‬‬
‫ما د اسرار په كور ك ښي په د ې ست ړي‬
‫ماحول ك ښي كم و ب ېش در ې كلونه ت ېر ك ړه‪،‬‬
‫خو زما د مفاهمت باوجود حالت ورځ په ورځ د‬
‫خراب ۍ و خوا ته روان وو‪ .‬اسرار د خپل مور و‬
‫پلر د منت سماجت او د همكيو باوجود د ځان‬
‫د اصلح و كار ته اماده نه وو چي د عياش ۍ‬
‫خرڅه ي ې نه پوره ك ېده‪ ،‬نو اوس به ي ې زه‬
‫مجبوره كولم چي ستا له پلر څخه پيس ې راله‬
‫راو ړه‪ ،‬ما په د ې و هغه بهانه له پلر څخه در ې‪،‬‬
‫څلور واره څه رقم ورلره راو ړى‪ .‬لكن ده‬
‫ګرسره دنده ورځن ې جو ړه ك ړه او چي كله مي‬
‫غوټ ځواب ورته ورك ړى‪ ،‬نو حالت نور هم‬
‫زمو ږ په منځ ك ښي خراب سو‪.‬‬
‫ل برداشت وه‪،‬‬ ‫يوه بله خبره چي ډېره ناقاب ِ‬
‫هغه دا چي اوس به هغه د خلوت په ملقات‬
‫ك ښي د غير فطري غو ښتنو اصرار كاوه‪ ،‬هغه د‬
‫حيوانيت و هغه مقام ته رس ېدلى وو چي لما‬
‫سره به ي ې د لواطت كولو په حواله دليلونه‬
‫و ړاندي كول او د يو ې امريكن ۍ ليكوالي د يوه‬
‫كتاب ‪ Perfect Sensouse woman‬مثالونه به ي ې‬
‫راكول چي دا دومري ناو ړه خبره هم نه ده‪،‬‬
‫‪60‬‬

‫هغه د مطالع ې څخه ب ېګانه س ړى وو خو ته‬


‫ګوره د خپل مطلب كتاب ي ې چيري موندلى وو‬
‫او په د ې كتاب ك ښي به ي ې هغه صفحه راته‬
‫ښكاره كوله د كومي پر مخ باندي چي و ښځي‬
‫ته د د ې كار كولو مشوره او ورسره طريقه‬
‫كار هم ښودل سوى وو‪.‬‬
‫د هغه د ت ېروتنو په سوب د هغه صحت‬
‫اوس خورا خراب سوى وو او يو ب ې حسي‬
‫ورباندي تسلط اچولى وو‪ .‬ما خو پر ېږده هغه‬
‫اوس د قاسم سره هم څه خاص التفات نه‬
‫درلودى‪ ،‬بس فقط د نفسي لذتونو اسير يو‬
‫نفسياتي ب ېمار س ړى وو‪ .‬يوه شپه چي هغه‬
‫ښه ناوخته راغلى نو د نش ې په حالت ك ښي‬
‫غرق وو‪ .‬زما و د هغه په استعمال ك ښي دو ې‬
‫خوني و ې چي تر منځ ي ې دروازه درلودله اوس‬
‫له ډېرو شپو څخه زه و هغه په د ې ب ېلو ب ېلو‬
‫خونو ك ښي سره اوس ېدو‪ ،‬نن د نش ې سره‬
‫سره د هغه پر څ ېره باندي يو ناڅر ګند عزم او‬
‫څه سختي هم ښكاره ك ېده‪ ،‬هغه زما له خوني‬
‫څخه ن ېغ خپلي خوني ته ول ړى‪ .‬څه ساعت‬
‫پسته ي ې و ما ته ږغ را وك ړى‪ .‬زه چي ورغلم نو‬
‫دى په خپل كټ ك ښي ناست وو‪ .‬زه ي ې هم تر‬
‫څن ګه ك ښېنستم‪ ،‬خو د خول ې ي ې د شرابو‬
‫بدبوى راپورته ك ېدى‪ ،‬زما په ز ړه ك ښي د‬
‫نفرت احساس په سپ ڼېدو سو‪ ،‬شهزاد‬
‫صاحب! تا ته معلومه ده چي زمو ږ د ښځو تر‬
‫ټولو لويه الميه څه ده؟ هغه دا چي دوى اكثره‬
‫د هغو د مرض ۍ بغير په جنسي تعلق باندي‬
‫مجبوره كول كي ږي‪ ،‬د هغ ې خو ښي او نا خو ښي‬
‫ته نه كتل كي ږي‪ ،‬اكثره پر هغو باندي جسماني‬
‫او جنسي تشدد كي ږي‪ ،‬لكن هغه هيڅ هم نه‬
‫سي ويلى‪ ،‬بس د عزت و شرم په نوم كرار‬
‫كرار لكه شمع په ځان ك ښي مري‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! د م ېړه په نظر ك ښي ماينه‬
‫او فاحشه يو برابر دي‪ .‬پر د ې باندي په تهذيبي‬
‫حواله كه هر څو ملمع سازي وسي خو حقيقت‬
‫پر خپل ځاى كله هم نه بدلي ږي‪.‬‬
‫‪61‬‬

‫هغه د څه راز و نياز د خبرو كولو پس د هم‬


‫بستر ۍ خواهش ښكاره ك ړ‪ ،‬د ز ړه نه غو ښتلو‬
‫باوجوده زه د هغه يو زرخريده مينځه وم‪ ،‬نو‬
‫هتيار خو به مي خود ورته اچوى‪ ،‬لكن په د ې‬
‫دوران ك ښي هغه د خپل حيواني غير فطري‬
‫خواهش بيا اظهار راته وك ړى‪ .‬ما ورته وويل‪:‬‬
‫" ګوره اسراره! چپ و رپ مه ګاي ېږه تر‬
‫څو چي زما په ساه ك ښي ساه وي ستا دا‬
‫مقصد به كله هم تر سره نه سي‪ ،‬د څه منت و‬
‫سماجت پسته هغه زور شروع ك ړى او په د ې‬
‫حال ك ښي دومري مشتعل سو چي تشدد ي ې‬
‫راباندي پيل ك ړى او زما د كميس ګر ېوان ي ې‬
‫راباندي څيري ك ړى‪ ،‬زه د يو ساعت دپاره‬
‫خوفزده غوندي سوم‪ ،‬لكن زما د زخمي‬
‫شون ډو د ويني ذايق ې و ما ته ډېره حوصله‬
‫راك ړه او ما په خپل ټول قوت سره اسرار له‬
‫ځانه پوري واهه او ځان مي ځني خلص ك ړى‬
‫اوس خو زمو ږ تر منځ يو بشپ ړ جنـ ګ شروع‬
‫سو‪ .‬په ژوند ك ښي په اول ځلي هغه د كالج د‬
‫شپو جو ډو كراټو زما مدد وك ړى‪ ،‬خو د هغه د‬
‫وهلو څخه زيات بس ما د ځان دفاع كوله‪،‬‬
‫ل ېكن كرار كرار د هغه په وحشت او تشدد‬
‫ك ښي اضافه ك ېدله او زه د ځان پر ژوند ځن ې و‬
‫و ېر ېدم‪ ،‬په د ې حال ك ښي زما نظر د پيپسي‬
‫پر بوتل ون ښتى چي د اسرار د كټ سره نزد ې‬
‫پر م ېز باندي پروت وو‪ .‬ما په سرعت سره‬
‫هغه تر لسه ك ړى او په پوره زور سره مي د‬
‫هغه پر سر باندي مات ك ړى‪ ،‬د يوه او ږده آه‬
‫سره د ‪ T,V‬پر م ېز باندي ولو ېدى‪ ،‬دى‪ ،‬م ېز‬
‫او ټي وي در ې وا ړه يو ځاى غوځار سو‪ ،‬بيا ي ې‬
‫همت نه وك ړى چي راپورته سي‪ .‬په د ې حال‬
‫ك ښي مي خوا ښې او خسر هم د د ې شور و زو ږ‬
‫له كبله تر خواب ګاه پوري راغلي وو او دروازه‬
‫ي ې ټكوله‪ ،‬ما په ژ ړا سره دروازه ورخلصه‬
‫ك ړله‪ .‬دوا ړه ډېر حيران او پر ېشان وو‪ .‬هغو‬
‫پو ښتنه وك ړه‪:‬‬
‫"چي څه وسو؟"‬
‫‪62‬‬

‫او بيا په تازيله سره د اسرار و خوا ته‬


‫ورغلو او هغه ي ې را پورته ك ړى‪ .‬زه خپلي‬
‫خوني ته ول ړم او دوا ړي درواز ې مي په ځان‬
‫پس ې سيخ ك ړې‪.‬‬
‫زما پزه و شون ډي په وينو سر ې و ې‪ ،‬زما‬
‫ز ړه غو ښت چي زه پر خپله مظلوم ۍ باندي‬
‫وژا ړم‪ ،‬لكن زما د خپلي ويني ذايق ې او‬
‫خوشبوى زه د يو ې زمر ۍ په څ ېر په خپل ز ړه‬
‫ك ښي مجتمع وساتلم‪ ،‬ما يو دوه ګلسه اوبه‬
‫وڅ ښل ې‪ ،‬يواره مي ز ړه سو چي پلر ته فون‬
‫وك ړم‪ ،‬بيا مي بيرته اراده بدله ك ړه او په دغه‬
‫وينو ل ړل ې څير ې سره د قاسم په څن ګ ك ښي‬
‫پر ېوتلم او بيا خبره نه يم چي څه وخت بيده‬
‫سوم‪.‬‬
‫كله چي زما ستر ګي را خلصي سو ې نو د‬
‫سهار د لمانځه وخت وو‪ .‬ما كله هم لمونځ په‬
‫پابند ۍ سره نه كاوه‪ ،‬بس نن مي ز ړه سو چي‬
‫و خداى ته سر ك ښته ك ړم‪ ،‬د ډېرو كلونو پسته‬
‫د ې لمانځه ډېر سكون و اطمينان را وبخ ښى او‬
‫بيا د دعا په دوران ك ښي زه و يو ې نتيج ې ته‬
‫ورس ېدلم‪.‬‬
‫څه ساعت بعد مي د درواز ې د ټكولو ږغ تر‬
‫غو ږ سو‪ ،‬ما پو ښتنه ځن ې وك ړله چي څوك ي ې؟ د‬
‫هغه ازبكي نوكري "زيتوني" ږغ وو چي زه يم‪،‬‬
‫چاى مي درته راو ړې‪ ،‬ما دروازه ورخلصه‬
‫ك ړله‪ ،‬هغه زما پر حال باندي ډېره حيرانه سوه‬
‫او هغه پوه سوه چي څه پ ېښه به سو ې وي‪،‬‬
‫هغه زما و د اسرار د تعلقاتو په خراب ۍ يو څه‬
‫خبره وه او هسي هم چوكيدار د څه ج ګړې ذكر‬
‫شايد ورته ك ړى وو‪ .‬هغ ې زه تر غسل خان ې‬
‫بوتلم او اجازت ي ې راڅخه واخيست چي زما‬
‫څ ېره را پر ېمينځي‪ ،‬د زيتوني د لس ژبه زما‬
‫د مور د لس تاثر ته ډېره نزد ې وه‪ ،‬زما ذهن‬
‫ډېر پر شا ول ړى او هغه وخت را په ز ړه سو‬
‫چي په كوشنيوالي به زما مور زما مخ را‬
‫پر ېولى او دا وخت زما ز ړه ډېر را ډك سو او د‬
‫هغ ې راو ړي چاى مي وڅ ښل ې هغ ې زه په خپله‬
‫‪63‬‬

‫غ ېږ ك ښي ونيولم او تسلي ي ې راكوله‪ ،‬د قاسم‬


‫د استعمال ضروري شيان او خپل ټوله ز ېور و‬
‫پيس ې مي زغرده زغرده په يوه ب ېګ ك ښي‬
‫واچول ې او بيا مي و پلر ته ټيليفون وك ړى‪،‬‬
‫پلر او زما ورور چي اوس ځوان وو‪ .‬ډېر‬
‫زغرده راغله‪ ،‬ما ټوله كيسه ورته وك ړه او ورته‬
‫ومي ويل‪:‬‬
‫"زه دلته نه سم اوس ېدى‪ ،‬زه خپل كور ته‬
‫ځم‪ ،‬هغه ګوره چي په كومو سوچونو ك ښي‬
‫ورك سو‪ ،‬په ژوند ك ښي په اول ځلي پلر و ما‬
‫ته يو زو ړ او كمزورى س ړى ښكاره سو‪ ،‬د هغه‬
‫پر څ ېره باندي د عزم يوه ذره هم نه‬
‫بر ېښېده‪ ،‬نه ښكاره ك ېده‪ ،‬زه و و ېر ېدم چي‬
‫اوس به پر اخلقياتو او پر خپله ب ې وس ۍ باندي‬
‫يو ليكچر راته راك ړي‪ ،‬لكن هغه چي يو‬
‫ر ښتينى خلقي س ړى وو‪ .‬د مبارز ې كولو ز ړه‬
‫ي ې ب ېرته راپورته سو او ډېر ُپر عزم ي ې را ته‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫"مرجاني! چي ته وايي هغه به كي ږي‪ ،‬زه په‬
‫هر حال ك ښي ستا پلوي يم"‪" .‬زويه! راځه چي‬
‫له ټه ېكيدار سره خبره وك ړو"‪ ،‬زما پلر او‬
‫خسر د خوني و خوا ته‬ ‫ورور دوا ړه زما د ُ‬
‫ول ړو‪ ،‬هلته د څه ساعت پسته د اسرار و زما د‬
‫پلر تر منځ تكرار شروع سو‪ ،‬اسرار و د ې ته نه‬
‫وو تيار چي زه د پلر سره ول ړه سم‪ ،‬شايد‬
‫چي هغه د بدل اخستو په چكر ك ښي وو او وي ې‬
‫ويل‪" :‬كه اوس ول ړه نو بيا زما په كور "ولكه"‬
‫راننوته"‪ ،‬ما چي دا خبره واور ېده نو ن ېغه‬
‫ورغلم او و پلر ته مي وويل چي‪:‬‬
‫" ډېډ! راځه زه هم دا غوا ړم چي بيا و د ې‬
‫كور ته نه سم را"‪ ،‬اسرار د ل ږ ساعت دپاره‬
‫غلى سو او بيا ي ې وويل‪:‬‬
‫"چي بس نو ځه كه ول ړې نو بيا په خداى‬
‫كه د ې كور ته راغل ې‪ ،‬دا درواز ې به د هم ېش‬
‫دپاره پر تا بندي سي‪ ،‬دومره ب ې شرمه ماينه‬
‫زما هم نه ده پكار‪ ،‬ته خو يوه بجل ۍ ي ې زما سر‬
‫دي را مات ك ړى ستا دپاره دا سزا هم ل ږ ده‪.‬‬
‫‪64‬‬

‫ما د فضول خبرو څخه ډډه ووهله‪ ،‬خپل پلر‬


‫مي تر لس ونيوى او در ې وا ړه د قاسم سره‬
‫له خوني را ووتو خوا ښي او خسر مي دوا ړو‬
‫ژ ړل‪ ،‬زما هم ز ړه ډېر ب ې واكه سو او هغه كور‬
‫چي زما وو‪ .‬د تل دپاره راڅخه پردى سو‪ .‬لكن‬
‫زما پلرنى كور تر جنت نه وو راته كم خو د‬
‫طلق تور زمو ږ په معاشره ك ښي يو ډېر بد‬
‫تور دى‪ ،‬شايد چي دا زما د ښايست د غرور‬
‫سزا وه‪ ،‬زه په خپل وجود ك ښي د يو ې ژ ړي‬
‫پا ڼي په څ ېر ب ې مكانه سوم‪ ،‬لكن زما د‬
‫رجائيت طبعه زما يوه غټه سهاره وه‪ ،‬زما په‬
‫وجه ټول كور غمجن سو‪ ،‬لكن هر چا به خپل‬
‫غم را څخه پټوى او زما دلجويي به ي ې كوله په‬
‫خصوصيت سره ځوان ورور مي د يو زخمي‬
‫مار په څ ېر په ځان ك ښي سره پ ېچل ك ېدى‪.‬‬
‫لكن ما به ورته ويل چي‪" :‬زه په ملمته وم‪.‬‬
‫اوس ما د اسرار د غير فطرتي غو ښتنو‬
‫ذكر خو د ورور و پلر سره نه سو كولى او بيا‬
‫زه له ج ګړي څخه هم ډېره و ېر ېدلم او ما هم‬
‫غو ښت چي بس دا ګړځ اوس پر ځاى ك ښېني‪.‬‬
‫نه مي غو ښت چي ورور و پلر په بدي اخته‬
‫ك ړم‪ ،‬بس دا مي غو ښت چي دا ګړځ اوس پر‬
‫ځاى ك ښېني او زه مخ په و ړاندي د څه ليدلو‬
‫اسانتيا ولرم‪.‬‬
‫ما په ظاهره خو ځان مطمينه ښكاره كوى ‪،‬‬
‫لكن په ز ړه ك ښي ښه پوره پر ېشانه وم‪ ،‬هم‬
‫دا وخت وو چي د ګروپ د هلكانو او نجونو‬
‫پلټنه مو شروع ك ړه‪ ،‬د زاهد ې او شاهد ترين‬
‫هغه پخواني دوا ړو رفيقانو سره مي تماس‬
‫پيدا سو او وخت نا وخته به مي د دوى سره‬
‫ملقات ك ېدى او مو ږ به د يونيورسټ ۍ د شپو‬
‫خبري سره كول ې‪ ،‬د زاهد ې واده له يوه وكيل‬
‫سره سوى وو‪ .‬لكن شاهد ترين ل ب ې واده‬
‫ګرځ ېدى‪ ،‬د هغه مشوره دا وه چي هر كله زما‬
‫ز ړه سي‪ ،‬نو زه هم بايد چي د شاهد‬
‫ار ګنايز ېشن جاين ك ړم‪.‬‬
‫‪65‬‬

‫په د ې دوران ك ښي يو شل ورځ ې ت ېري‬


‫سو ې چي خبر او ست دوا ړه راته وسو چي‬
‫زمو ږ په پلرني كلي ك ښي چي له پ ښين څخه پر‬
‫ل ږ فاصله د شمال خواته پروت دى‪ ،‬د حكيم‬
‫جان په واده ك ښي ګډون وك ړم‪ ،‬حكيم جان د‬
‫ش ېرعلي صاحب زوى وو او ش ېرعلي صاحب د‬
‫كلي د سكول ه ېډ ماسټر وو‪ .‬تر حكيم جان ي ې‬
‫يو كشر زوى رحيم جان وو او يوه ي ې زما‬
‫همزول ې لور ګل بشره وه چي تر ما ل هم‬
‫و ړاندي ي ې واده سوى وو‪ .‬دلته په كلي ك ښي په‬
‫خپل يوه تربور واده وه چي په مقامي‬
‫ډسپنسر ۍ ك ښي كمپاون ډر وو‪ .‬ما و ګل بشر ې‬
‫له ډېرو وختو راهيسي نه وو سره ليدلي‪ ،‬زما‬
‫و د هغ ې ز ړونه ډېر سره نزد ې وو او مو ږ به‬
‫يو ې و بل ته خپل رازونه هم ښكاره كول‪.‬‬
‫ش ېرعلي صاحب د بابا نزد ې تربور وو‪ .‬كله‬
‫كله به زمو ږ كور ته راتلى او هغه هلته په كلي‬
‫ك ښي زمو ږ مځكه هم په خپله ن ګراني ك ښي‬
‫اخست ې وه‪.‬‬
‫زما ډېر ز ړه غو ښت چي له كوټي څخه يو‬
‫څو ورځي دباندي ول ړه سم‪ ،‬د بابا د مقدمو‪ ،‬د‬
‫مور علج او د ورور و خور د مطالعو مسل ې‬
‫و ې‪ ،‬نو زه تر واده هم يوه هفته و ړاندي ډرايور‬
‫او ورور د ش ېرعلي صاحب كره راورسولم‬
‫اوس د هغو كور تر پخوا ډېر سم سوى وو‪.‬‬
‫نوي خوني او برن ډې ي ې جو ړي ك ړي و ې‪.‬‬
‫د ش ېرعلي صاحب اوس د س ېبونو باغونه‬
‫هم رس ېدلي وو‪ .‬نو برابره ګزاره ي ې ك ېدله‪،‬‬
‫بجل ۍ ور رس ېدلي و ې‪ ،‬د نلكو سسټم متعارف‬
‫سوى وو‪ .‬ټ ېليفون را رس ېدلى وو او نور خو‬
‫نور اوس س ړك هم پوخ سوى وو او د خورك‪،‬‬
‫څ ښك انداز ډېر بدل سوى وو‪ .‬دى هم زما په‬
‫كيسه خبر وو‪ .‬نو ډېره دلجويي به ي ې زما‬
‫كوله‪ ،‬هغه كوشنى رحيم جان هم اوس ځوان‬
‫سوى وو چي ما اووه‪ ،‬اته كاله نه وو ليدلى‪،‬‬
‫هغه چي كوشنى وو‪ .‬نو به ي ې ويل چي‪:‬‬
‫‪66‬‬

‫"زه د "سمو‪ "‬سره واده كوم‪ ،‬ګل بشر ې به‬


‫هم په د ې حواله د ځان ګرده كارونه په كول‬
‫چي ښه دى نو ته دا‪ ،‬دا كارونه را وك ړه نو بيا‬
‫به زه "سمو" در رضا ك ړم چي له تا سره واده‬
‫وك ړي اوس ي ې په پ ښين كالج ك ښي په تهر ډ ا ېر‬
‫ك ښي سبق وايه او يوه ډېره ښكل ې ځواني ي ې‬
‫په نصيب سو ې وه‪ ،‬هغه به دا درسته هفته زما‬
‫په شا و خوا ك ښي ګرځ ېدى او په خصوصيت‬
‫سره د قاسم سره ي ې ډېره مينه درلوده‪ ،‬د‬
‫فرصت په اوقاتو ك ښي به رحيم كوشش كاوه‬
‫چي زيات وخت د ما و قاسم سره ت ېر ك ړي‪،‬‬
‫ما ته د هغه قربت ډېر ښه معلوم ېده‪ ،‬دوا ړو‬
‫به پر سياست او علمي موضوعاتو باندي خبره‬
‫سره كوله‪ ،‬په د ې ورځو ك ښي د ډاكټر‬
‫عبدالقدير خان د ايټمي ټيكنالوجي د منتقل ۍ‬
‫خبره ډېره توده وه او مو ږ دوا ړو به په‬
‫خصوصيت سره د بي بي سي اردو او پ ښتو‬
‫دوا ړه پرو ګرامونه اور ېدل او پس به مو خپلي‬
‫تبصر ې ورباندي كول ې‪ ،‬زه څه محتاطه او‬
‫ګر ېزانه غوندي وم‪ ،‬لكن د د ې يو ې هفت ې د ې‬
‫عام معصومانه تعلق د هغو تر منځ د اجنبيت‬
‫ټولي فاصل ې له منځه يوو ړې‪ ،‬هغه په غير‬
‫محسوس تو ګه هغه د هلكوالي و جذباتو ته ور‬
‫نزد ې سو او مو ږ د حالتو او د عمرونو د فرق‬
‫باوجود مو ږ د جذباتو په ان ګار ك ښي تور مكوټ‬
‫سو‪.‬‬
‫چي د واده ورځ را نزد ې سوه‪ ،‬د خوا و شا‬
‫ګردي خورل ڼي سره را ټولي سو ې د ځاى د‬
‫تن ګۍ مسله پيدا سوه‪ .‬په د ې ان ډوخر ك ښي به‬
‫قاسم ته خوب نه ورتلى او زه هم په د ې‬
‫صورتحال ك ښي ډېره نا آرامه سوم ګل بشر ې‬
‫د د ې حل دا را وياستى چي د ځان و زما‬
‫ځايونه ي ې د رحيم جان خوني ته را بدل ك ړو‪،‬‬
‫ما د تذبذب اظهار وك ړى‪ ،‬لكن د ګل بشر ې‬
‫استدلل ډېر زورور وو‪ .‬ډېر ښه واده وو‪.‬‬

‫سمو‪ :‬د مرجاني د ناز نوم‪.‬‬ ‫‪‬‬


‫‪67‬‬

‫ډېره ښايسته ناو ې وه‪ ،‬حكيم جان ډېر‬


‫خوشحاله وو‪.‬‬
‫زما غم ډېر كمبوت وك ړى‪ ،‬فكر مي بدل‬
‫سواو غم مي تر ډېره حده مسافر سو‪ ،‬قاسم‬
‫اكثره د رحيم جان سره ګرځ ېدى‪ ،‬دا د واده‬
‫اولي دو ې شپ ې د ګل بشر ې او زما تر راتلو‬
‫و ړاندي به قاسم ډېر په اطمينان سره د رحيم‬
‫جان سره ويده وو‪ .‬لكن ما ته به احساس وو‬
‫چي رحيم جان ته خوب نه ورځي او اټال‬
‫غوندي دى‪ ،‬د واده په در ېيمه ورځ د ګل بشر ې‬
‫اندرور صفيه )د م ېړه خور( چي په كوټه ك ښي‬
‫واده وه‪ ،‬د مي ړه سره راغله‪ ،‬د هغ ې م ېړه‬
‫اشرف په يونيورسټ ۍ ك ښي سيكورټي افيسر‬
‫وو‪ .‬صفيه يوه ځوانه او خوش مزاجه نجل ۍ‬
‫غوندي وه‪ ،‬ما و د ې له ډېرو مودو پسته سره‬
‫وليدل‪ ،‬په خبرو خبرو ك ښي هغ ې ورته وويل‪:‬‬
‫"مرجاني ته خبره ي ې او كه نه؟ چي نن د‬
‫اسرار د دويم واده در ېيمه ده‪ .‬زما پر ز ړه‬
‫باندي د غم يو دروند انبار را غون ډ سو او يو‬
‫نرى غمجن غوندي ګړځ مي پر ذهن باندي‬
‫پر ېوتى‪ ،‬ما د نه غو ښتلو باوجود دا پو ښتنه‬
‫ځن ې وك ړه‪:‬‬
‫"له چا سره ي ې واده وسو؟‬
‫نوره نو زه هم خبره نه يم‪ ،‬ويل كي ږي دا‬
‫چي څوك افغاني مهاجر دي‪ .‬ګل بشر ې و‬
‫صفي ې ته وويل‪" :‬چي دا دي ښه نه وك ړو‪ ،‬په‬
‫كار نه وو چي مرجانه دي اوس خبره ك ړې‬
‫واى‪ ،‬ما ورته وويل‪" :‬خير دى ګلي! زما خو‬
‫هغسي هم رشته ورسره كه پوره شل ېدل ې نه‬
‫ده‪ ،‬خو د مات ېدو سره ضرور مخامخ ده‪ ،‬ښه‬
‫سو اوس نو د واپس ك ېدو هغه ټولي لري‬
‫بندي سو ې‪ .‬د اسرار څخه زما دا توقع نه وه‪،‬‬
‫زما دا خيال وو چي د څه مود ې پسته به هغه‬
‫نه صرف دا چي د ځان اصلح وك ړي بلك ې‬
‫ب ېرته به ما راضي ك ړي‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! زما د ګردي سركش ۍ او‬
‫انقلبيت باوجود ما نه غو ښتل چي زما كور دي‬
‫‪68‬‬

‫وران سي لكن شايد قدرت ته نور څه منظور‬


‫وو‪.‬‬
‫د ما ښام د ډو ډۍ خو ړلو پسته كه څه هم زه‬
‫په نورو ښځو ك ښي ناسته وم‪ ،‬لكن زما روح‬
‫دالته حاضره نه وه‪ ،‬ډېر ز ړه مي و غو ښت چي‬
‫كورته ټيليفون وك ړم‪ ،‬لكن همت مي نه‬
‫ك ېدى‪ ،‬و يو ې خواته د د ې نوي واده په حواله يو‬
‫نوى ت ړون پيدا ك ېدى او په بله خوا دومري‬
‫زغرده زما رشته له اسرار و كور څخه‬
‫وشل ېده‪ .‬قدرت هم څومري ب ې پروا دى‪ .‬زما‬
‫ز ړه و ذهن پر دوه ځايه تقسيم وو‪ .‬لكن هيڅ‬
‫استدلل و منطق مي ز ړه ته تقويت نه‬
‫وركوى‪ .‬دومري زغرده مي يوه مياشت ل نه‬
‫وه ت ېره سو ې‪ ،‬هغه دومري لوى قدم څرن ګه‬
‫پورته ك ړى‪ ،‬زما د سولي نيال ګى هم په وچ ېدو‬
‫سو‪ .‬دا خبره صحيح ده چي دا زما د ژوند‬
‫اختتام خو نه دى‪ ،‬لكن څه ‪ ..........‬دد ې لكن‬
‫په هغه خوا يوه توره خل وه او د ژوند د ب ې‬
‫معنويت او د ب ېګان ګۍ احساس‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! په لوم ړي ځل زه د خپل د ې‬
‫احساس په حواله د موجوديت پسندي په‬
‫فلسفه پوهه سومه او په اول ځلي زه د شوپن‬
‫هار د فلسفه اراديت تر ډېره حده قايله سوم‪،‬‬
‫زه د يقين او تشكيك تر منځ پر يوه پوله ول ړه‬
‫د ب ې لرو منزلونو لرو ۍ سوم‪ ،‬لكن د اسرار‬
‫د ې عمل بهرحال زما و تقسيم ذهن ته يو رِد‬
‫عمل هم راو ړى‪ ،‬خو داسي رِد عمل چي ل تر‬
‫اوسه ب ې نومه وو‪ .‬ګل بشره زما و خوا ته‬
‫متوجه وه او زما د دلجويي هڅه ي ې كوله‪،‬‬
‫قاسم ي ې راڅخه واخيست او د رحيم جان په‬
‫حواله ي ې ك ړى چي په غولي ك ښي يخ وو‪ .‬ولي‬
‫چي سو ړ منى وو او نرى نرى باد هم چل ېدى‪،‬‬
‫نو مو ږ ګړدي هغه لوي ې خوني ته دننه ول ړو او‬
‫بيا هلته د بدلو و يلو سلسله شروع سوه‪ ،‬په‬
‫د ې حال ك ښي زما سر په نري نري درد اخته‬
‫سو او ما غو ښت چي ويده سم‪ ،‬لكن د ګل‬
‫بشر ې بغير د رحيم جان په خونه ك ښي يوازي‬
‫‪69‬‬

‫پر ېوتل راته مناسب نه ښكار ېدل‪ .‬او د ګل‬


‫بشر ې له ما سره د تللو هيڅ امكان نه وو‪ .‬ولي‬
‫چي اوس له د ې پس به په ت ېره شپه ك ښي‬
‫ناو ې و زوم ته وروستل ك ېدله او دا هغه‬
‫موقعه وي چي زمو ږ د ټولني ښځي ډېر‬
‫نفسياتي خوند ورځن ې اخلي نو دا ممكن نه وه‬
‫چي ګل بشره دي له ما سره ول ړه سي‪ ،‬په‬
‫د ې حال ك ښي ګل بشر ې شن ې چاى راو ړې‪ ،‬و‬
‫ما ته را نزد ې سوه او و ې ويل‪:‬‬
‫"هغه ډېره خره ښځه ده ته ي ې نوره‬
‫پر ېشانه ك ړې‪ ،‬دا اوس په ښار ك ښي اوسي او‬
‫دغه ي ې عقل زده ك ړى دى"‪.‬‬
‫"خير دى ګلي! بس سر مي ل ږ درد كوي‬
‫او آرام ته مي ز ړه غوا ړي" ما ځواب ورك ړى‪.‬‬
‫"بس چي چاى وك ړې نو ورسه پر ېوزه‪.‬‬
‫لكن ‪ .............‬زه پرد ې باندي ودر ېدم‪.‬‬
‫"لكن څه ښه ته اوس رحيم جان هم‬
‫دومري شى بول ې‪ .‬ځه خواره س ې‪ .‬ورسه كراره‬
‫پر ېوزه‪ .‬مو ږ هم چي د ناوي و زوم له كيس ې‬
‫څخه فارغ سو نو زه به هم بيا زغرده درسم"‪.‬‬
‫"هغه د موقع ې په نزاكت پوه ېده‪ ،‬د چاى‬
‫پسته ي ې زه تر نيمى لري پوري را وستلم‪ ،‬د‬
‫رحيم جان د ب ېرته وا او يك ړي خوني د ك ړك ۍ‬
‫له پردو څخه ډېره معمولي ر ڼا ښكاره ك ېدله‪،‬‬
‫ما چي پر دروازه باندي لس ك ښېښووى‪ ،‬نو‬
‫هغه بنده وه‪ ،‬نرى نرى باد چل ېدى‪ ،‬يواره مي‬
‫ز ړه سو چي ب ېرته واپس سم او نا معلوم‬
‫غوندي خوف راباندي پر ېوتى‪ ،‬بيا مي ز ړه‬
‫وك ړى او سوكه سوكه مي دروازه ور وټكوله‬
‫بغير د هيڅ تاخيره رحيم جان دروازه خلصه‬
‫ك ړه‪ ،‬هغه چي زه يوازي وليدلم نو پر څ ېره‬
‫باندي ي ې يو عجب غوندي ښايسته لكن ناولده‬
‫تاثير را پيدا سو‪ .‬هغه و ما ته په خاموش ۍ سره‬
‫لر راك ړه‪ ،‬په خونه ك ښي يو قنديل بل وو چي‬
‫پليته ي ې رحيم ډېره ك ښته ك ړې وه‪ ،‬نو ځكه په‬
‫خونه ك ښي ډېره كمه ر ڼا وه‪ ،‬زما چي پر‬
‫ګه ړيال ستر ګي ون ښت ې نو د لسو بجو نوبت‬
‫‪70‬‬

‫وو‪ .‬رحيم زما په شا په ډېره اهست ګۍ سره‬


‫دروازه سيخ ك ړه‪ .‬د درواز ې د سيخ ك ېدلو ږغ‬
‫زما په وجود ك ښي يو نوى احساس را وپاروى‬
‫او عجبه دا ده چي هغه د خوف حالت هم نه‬
‫س تحفظ‬ ‫وو‪ ،‬بلك ې يو مبهم او ب ې څير ې احسا ِ‬
‫حالت وو‪.‬‬
‫"قاسم تر اوسه پوري وي ښ وو‪ .‬ما و ده تر‬
‫اوسه پوري بادام و پست ې پ ڼول ې‪ ،‬عجب غوندي‬
‫زيرك او ښايسته هلك دى"‪ ،‬د رحيم جان ږغ‬
‫ډېر ټيټ لكن ژور وو‪.‬‬
‫"هو‪ -‬د تا سره ي ې ډېر اموخت ونيوى‪ ،‬كه‬
‫مو ږ ول ړو داسي نه وي چي بيا دي ډېر‬
‫يادوي"‪ ،‬ما هم په ډېر كرار ږغ ك ښي ځواب‬
‫ورته ورك ړى‪.‬‬
‫زه لندي پر خپله بستره ك ښېنستلم‪ ،‬زما‬
‫په څن ګ ك ښي د ګل بشر ې ځاى اوار وو‪ .‬رحيم‬
‫جان د هغ ې د بستر ې پر بال ښت باندي را ته‬
‫ك ښېنستى‪ ،‬په د ې نوي صورتحال ك ښي له ما‬
‫څخه د سر درد ه ېر سو او چي زمو ږ تر منځ‬
‫يوه درنه خاموشي خوره سوه‪ ،‬نو هغه درد‬
‫ب ېرته را په ياد سو‪ ،‬رحيم جانه! زه په د ې‬
‫زغرده راغلم چي زما په سر ك ښي ډېر ل ېونى‬
‫درد شروع دى‪ ،‬ګل بشر ې وويل‪" :‬چي ول ړه‬
‫سه څه آرام به هم وك ړې او رحيم جان به چي‬
‫ګولياني او دواياني ساتي‪ ،‬يو شى به درته‬
‫درك ړي بيا به آرامه س ې"‪" ،‬اوس د ان ډيا څخه يو‬
‫قسم ګول ۍ راځي او ارزانه دي او هم ډېر ښه‬
‫اثر كوي‪ ،‬بس په پينځه لس منټه ك ښي به ښه‬
‫س ې" رحيم جان ډېر په هوسناكه مينه ځواب‬
‫راته راك ړى‪.‬‬
‫هغه ول ړ سو يوه ګول ۍ و يو ګلس اوبه‬
‫ي ې راو ړې‪ ،‬ما ګول ۍ ت ېره ك ړه‪ ،‬خو په د ې وخت‬
‫ك ښي مي دا خبره محسوس ك ړه چي د هغه په‬
‫نظر ك ښي يو عجب غوندي ژورتيا او خو ږ‬
‫وحشت په نڅا دى‪ .‬د ګول ۍ خو ړلو پسته هغه‬
‫څه كاغذي بادام و پسته راو ړه او مو ږ دسكوت‬
‫په حالت ك ښي په هغه شغل شروع ك ړى‪ ،‬په د ې‬
‫‪71‬‬

‫دوران ك ښي د واده د راغلو م ېلمنو او خ ېښانو‬


‫خبري شروع سو ې‪.‬‬
‫ل ږ ساعت پسته هغه پو ښتنه راڅخه وك ړه‪:‬‬
‫"چي د سر درد دي څرن ګه سو؟ ما ورته وويل‪:‬‬
‫"چي اوس څه ښه دى"‬
‫ده راته وويل‪" :‬چي ته پر ېوزه زه به دي پر‬
‫تندي او مغزي باندي بام در ومو ښم داسي‬
‫معلومي ږي چي يخ وهل ې ي ې"‪.‬‬
‫"نه ته ي ې راك ړه‪ ،‬زه به ي ې پخپله ورباندي‬
‫ومو ښم ته ولي لس په خرابو ې"‪.‬‬
‫"هيڅ خبره نه ده‪ ،‬بيا به لس پر ېمينځم" د‬
‫هغه په ږغ ك ښي يو هيجاني كيفيت پيدا سو‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! د يوه يقيني "نه" ويلو پر‬
‫ځاى نه يم خبره چي ولي ما د هغه خبره‬
‫ومنله‪ ،‬زه په خپله بستره ك ښي ستوني ستخه‬
‫پر ېوتلم او رحيم مي كرار كرار بام پر تندي‬
‫باندي را ول ګوى او ورپس ې د هغه مليم او تود‬
‫لس زما پر تندي غا ړي او مغزي باندي حركت‬
‫شروع ك ړى‪ ،‬نو د هغه د ځوان تاوده لس تر‬
‫برقي اثر لندي زما په ز ړه ك ښي د غمونو‬
‫ويلي سوي ټولي ست ړې واوري ويلي سو ې او‬
‫زما روح د هغه د لس په حركت ك ښي را غون ډ‬
‫سو او زما د وجود ټوله ركاوټونه او د ېوالونه‬
‫ي ې ون ړول‪ .‬د هغه له ځوان او ورجين ‪Virgine‬‬
‫وجود څخه يو مبهم غوندي نور او د آلوچو د‬
‫ش ګوفو خوشبوى را پورته ك ېدى‪ .‬زه د د ې‬
‫نور و مهك په حصار ك ښي د ب ېخود ۍ د‬
‫سرشار ۍ و انتها ته پورته سوم‪ .‬ك ېداى سو‬
‫چي ما انكار يا مزاحمت ك ړى واى‪ ،‬لكن هغه‬
‫وخت ما ته اسرار او د ده نو ې ناو ې را په ياد‬
‫سوه چي هم په دا وخت به سره يو ځاى وو‪ .‬د‬
‫ګناه ديوتا دا استدلل په لس راك ړى چي‬
‫ګوره هغه هم د تا سره ب ې وفايي وك ړه‪ ،‬ستا‬
‫دپاره هم دا ښه موقعه ده چي بدله ور ځن ې‬
‫واخل ې او په ژوند ك ښي په اول ځلي زما د روح‬
‫و بدن لو ږه په لمبه راغله او زه د د ې لمب ې اور‬
‫له هري پابندي او ركاوټونو څخه آزاده ك ړم‪،‬‬
‫‪72‬‬

‫عين په د ې وخت ك ښي هغه م ړام بل قنديل هم‬


‫په يوه نا معلوم پسي م ړ سو او د د ې سره‬
‫سم د رحيم لرزان د سكروټو په شاني تاوده‬
‫لبان زما پر وچو ست ړو شون ډو باندي په يو لوى‬
‫وحشت سره ثبت سول‪ ،‬د اور يو سمندر زما‬
‫په وينه ك ښي را ګډ سو‪ ،‬ما هم ځان د د ې لمح ې‬
‫حواله ك ړى او ورپس ې رحيم د يوه وحشي تود‬
‫توپان په څ ېر زما د وجود په ټولو لو ړو او‬
‫ژورو ك ښي غځونه وك ړه‪ ،‬زما د وجود ټولي‬
‫مځكي ي ې د زلزل ې په دود ر ېز مر ېز ك ړې‪.‬‬
‫شهزاد صاحب! ته يقين وك ړه چي د ګناه‬
‫په د ې عمل ك ښي ما په شعوري تو ګه د اسرار‬
‫خيال په ز ړه ك ښي را و ګرځوى‪ .‬د ګناه دا‬
‫عمل چي هر څومره واره غبر ګون وك ړى‪ ،‬نو‬
‫ما به هر ځلي د اسرار خيال په ز ړه ك ښي‬
‫ضرور را ګرځوى او په د ې تو ګه ما د هغه څخه‬
‫خپل انتقام اخستى"‪ .‬د مرجاني په لهجه ك ښي‬
‫اوس هم د نفرت بڅري موجود وو‪.‬‬
‫له د ې خبري سره سمه مرجانه په خاموش ۍ‬
‫سره پورته سوه او د موټر و خوا ته ول ړه‪ ،‬زه‬
‫پر ځاى باندي څه ساعت ا ېښ پ ېښ ناست وم‪،‬‬
‫ولي چي ِبل مرجاني وختي ورك ړى وو‪ .‬نو زه‬
‫هم ورپس ې موټر ته ورغلم‪ .‬زه چي ك ښېنستم‬
‫نو مي پو ښتنه ورځن ې وك ړه‪ :‬مرجاني! تا ويل‪:‬‬
‫"چي ما له اسرار څخه په دوو حوالو انتقام‬
‫واخست‪ .‬يو خو واضح سو او دا بل؟‬
‫"شهزاد صاحب! ما د رحيم جان او زما د‬
‫ګناه د شپ ې هغه حرامي هلك در ې كاله پسته د‬
‫طلق د فيصل ې په ر ڼا ك ښي و اسرار ته د هغه‬
‫د زوى په ح ېث ورحواله ك ړى‪ .‬دا مي دويم‬
‫انتقام وو"‪.‬‬
‫په موټر ك ښي يوه او ږده غمجنه خاموشي‬
‫خوره سوه‪ ،‬مرجاني خپل ښايسته سر پر‬
‫اسټيرين ګ وهيل باندي ك ښېښود د تورو‬
‫و ېښتانو څپانده توره شپه ي ې پر څ ېره باندي د‬
‫غره د ابشار په څ ېر را توى سوه او د خزان د‬
‫ژ ړو پا ڼو په څ ېر يوه غم ل ړل ې س ړه ساه ي ې‬
‫‪73‬‬

‫واخسته پس "ما" ژوند او مرجاني درو وا ړو په‬


‫پټه خوله او وچو ستر ګو په خپلو ز ړونو ك ښي‬
‫په كرټ كرټ وژ ړل‪.‬‬
‫په دا بله ورځ په دفتر ك ښي زما و د‬
‫مرجاني تر منځ يو ب ې نومه غوندي نرى ګړځ‬
‫حايل ښكاره ك ېدى‪ ،‬لكن هغه تر ډېره حده‬
‫سبك سره او مطمينه ښكاره ك ېده‪ ،‬د چاى په‬
‫وقفه ك ښي زه" "دا" "شاهد" او نورجهان بيا‬
‫سره يو ځاى سو‪ ،‬دلته وهلته خبري شروع‬
‫سو ې‪.‬د مرجاني زياته ز ړه اوس د كابل پر‬
‫لوري په سفر معلوم ېدى او هغه هغسي هم د‬
‫تللو په تياريو اخته وه‪ ،‬رسمي غوندي حكومتي‬
‫او اداري اجازه ورته حاصله سو ې وه‪ ،‬بس د‬
‫حركت كولو كمى وو‪ .‬دلته زمو ږ د آپس د‬
‫رابط ې خبري وسو ې‪ ،‬هغه وويل‪" :‬چي زه به له‬
‫تاسو در ې وا ړو سره رابطه ضرور ساتم او‬
‫تاسو هم ما مه ه ېروى‪ ،‬لكن حقيقت دا وو‬
‫چي هغه اوس تر ډېره حده پوري له مو ږ څخه‬
‫ب ې پروا وه او د يوه مرغه د توكل سره بس پر‬
‫الوتو وه‪ ،‬ما ته معلومه وه چي د هغ ې پسته به‬
‫زمو ږ د ز ړونو او د كوټي ښار موسمونه په څه‬
‫ډول وي‪ ،‬د هغه وخت خبره خو پر ېږده‪ .‬زمو ږ د‬
‫ز ړونو او ښار موسمونه له نن څخه ل ډېر‬
‫غمجن او د ب ې څ ېر ګي تر عنوان لندي راغلي‬
‫وو‪.‬‬
‫كله چي د هغ ې د ت ګ ورځ راغله نو هغه يوه‬
‫ورځ و ړاندي له ما و نورجهان م ېن ګل څخه‬
‫رخصت واخيست‪ ،‬دا مي واور ېدل چي د چمن‬
‫تر غير انساني او غير تاريخي پولي پوري‬
‫مور‪ ،‬پلر‪ ،‬قاسم او د كور نور غ ړي ورسره‬
‫ځي او ورسره نويد و عاصم هم روان دي‪،‬‬
‫هغ ې له تللو څخه و ړاندي د نويد سره ب ېرته‬
‫روغه ك ړې وه او د د ې ذكر ي ې د ما سره د قول‬
‫ك ړي ډايري پر اوراقو باندي ك ړى دى‪ ،‬دا او دا‬
‫نوره ټوله كيسه هغ ې د ډايري په صورت ليكل ې‬
‫ده‪ ،‬ما دا موزون و ګڼله چي و هغه تحرير ته‬
‫يو بيانيه صورت ور وبخ ښم دا ډايري مرجاني‬
‫‪74‬‬

‫ډېره په تفصيل سره ليكل ې ده او د حيرت‬


‫خبره دا ده چي په ډېر ادبي كمال سره ي ې‬
‫ليكل ې ده او په خصوصيت سره هغ ې د انساني‬
‫نفسياتو و ناڅر ګندو منطقو ته رسايي پيدا‬
‫ك ړې ده او د احساس ډېره نو ې ب ڼه ي ې را‬
‫برس ېره ك ړې ده‪ .‬د هري ورځي د تاريخ تر‬
‫عنوان لندي ي ې د تحريري تاثر و قوت ته‬
‫ضعف نه ورسوم او ځاى پر ځاى مي د هغ ې‬
‫مكالماتي انداز هغسي په اوريجنل صورت‬
‫ك ښي و قلم ته سپارلى دى‪.‬‬
‫نو ګرانو لوستونكو! را رواني ټولي خبري‬
‫د هغ ې دي‪ ،‬ما هم د هغ ې له خول ې بس فقط په‬
‫بيانيه تحرير ك ښي راا ړولي دي‪ ،‬دا ډايري‬
‫داسي شروع كي ږي‪.‬‬

‫‪ 10‬فروري ‪2004‬ء‬
‫‪75‬‬

‫دويمه برخه‬

‫" زه په د ې باندي قدرت نه لرم چي له‬


‫كوره څخه د مسافر ۍ كولو په تناظر ك ښي‬
‫خپل احساس په صفا تو ګه وپ ېژنم‪ ،‬د ت ګ په‬
‫حواله بسياري اند ېښن ې لرم او د پاته ك ېدلو‬
‫صلح مي ز ړه و ذهن ب ېرته هم نه راكوي‪ ،‬زه‬
‫د ګړۍ د متحرك پن ډولم په څ ېر په ځان ك ښي‬
‫په ت ګ و را ت ګ اخته يمه او هيڅ يو خوا ته يون‬
‫نه لرم‪ ،‬لكن چي ت ګ مي تر ز ړه ك ښلى دى‪ ،‬نو‬
‫د پاته ك ېدو خو امكان نسته لكن خبره نه يم‬
‫چي ولي مي ز ړه غوا ړي چي له تللو څخه‬
‫و ړاندي هغه نويد چي د ټولي ميني او احترام‬
‫باوجود د يو ې كمزوري لمح ې ښكار سو‪ ،‬هغه‬
‫ب ېرته پخل ك ړم‪ ،‬هغه نويد د چا د دوست ۍ په‬
‫مدد چي ما په هغه ظالم كور ك ښي په اسان ۍ‬
‫سره ساه اخستله‪.‬‬
‫"زه نن د هغه و دفتر ته يوازي ورغلمه په‬
‫دفتر ك ښي ډېر خلـ ګ وو خو د هغه چپ ړاسي‬
‫راته وويل‪" :‬چي هغه دا وخت تنها ناست دى‪،‬‬
‫ما چي دروازه په كرار ۍ سره ور پوري وهله‪،‬‬
‫نو هغه پر كرس ۍ ناست د م ېز په دراز ك ښي د‬
‫كوم شي په تلش وو‪ .‬د يو چا د موجود ګۍ د‬
‫احساس سره چي هغه سر راپورته ك ړى خو له‬
‫كرس ۍ څخه داسي وغورځ ېدى‪ ،‬لكه د بجل ۍ‬
‫كرنټ چي ي ې ووهي‪ ،‬د هغه پر څ ېره باندي په‬
‫وار وار څلور وا ړه موسمونه ت ېر سو"‪.‬‬
‫"مرجاني ته؟" د هغه په ږغ ك ښي د حيرت او‬
‫مسرت ټوله ژوندي رن ګونه په نڅا وو‪.‬‬
‫"آهو‪ -‬نويد! د دوست ۍ رشت ې دومري‬
‫كمزوري خو نه وي چي د يو ې غلط ۍ په سوب‬
‫وشلي ږي‪ ،‬زه ايمانا ً له تا څخه د معاف ۍ اخيستلو‬
‫دپاره راغل ې يمه‪ .‬په دا وخت ك ښي څه او ښكي‬
‫زما تر ب ڼو او څه تر حلقه را ورس ېد ې‪ ،‬نو ږغ‬
‫مي بدل سو او ما هم سكوت اختيار ك ړى‪ ،‬د‬
‫ل يقين غوندي‬ ‫نويد پر څ ېره باندي يو ناقاب ِ‬
‫احساس ځل ېدى‪ ،‬هغه په ډېره خواري سره د‬
‫‪76‬‬

‫ك ښېنستلو اشاره راته وك ړه‪ ،‬هغه په ژوند‬


‫ك ښي په اول ځلي و ما ته په دومره ځير ځير‬
‫سره كتله او هيڅ ي ې هم نه ويل‪ .‬د هغه دا بيان‬
‫څومري مكمل وو‪ .‬زه پوه ېدلم كه هغه د‬
‫خبري كوشش وك ړي‪ ،‬نو د يوه كوشني غوندي‬
‫به وژا ړي چي ما د ك ښېنستلو هڅه وك ړه‪ ،‬نو‬
‫هغه په غټو غټو ستر ګو په چټكتيا سره د غسل‬
‫خان ې و خوا ته غبر ګ سو‪ ،‬زه پوه سومه چي‬
‫نارينه انانيت ي ې زما و مخ ته و ژ ړا ته نه‬
‫پر ېږدي‪ ،‬پس چي راغلى‪ ،‬نو مخ ي ې پر ېمنځلى‬
‫وو او ك ښېنوست‪.‬‬
‫"مرجاني! و ما ته يقين نه راځي كه څه هم‬
‫ته زما و مخ ته ناسته ي ې زما د غلط ۍ پسته او‬
‫ستا د كور د خراب ۍ پسته ته تصور هم نه س ې‬
‫كولى چي ما دا شپ ې و ورځي په څومري دوك‬
‫ك ښي ت ېري ك ړې‪ ،‬زه ستا دپاره ډېر غمجن وم‬
‫او ما د زاهد ې په توسط و تا ته د ژوند د‬
‫مل ګر ۍ خواست هم ك ړى وو او مرجاني! زه‬
‫نن هم پر د ې خبره باندي ول ړ يم"‪ ،‬د نويد په‬
‫لهجه ك ښي د ر ښتيا څرك بر ېښېدى‪.‬‬
‫"نه نويده! ما و تا دوستان وو او ما و تا به‬
‫له اوس پسته بيا هغسي دوستان يو‪ .‬ما ته‬
‫ستا د دوست ۍ ډېر ضرورت دى‪ ،‬زه په ځيني‬
‫حوالو دوستي تر ميني ډېره اهمه ګڼم او بله‬
‫خبره دا ده نويدجانه! چي ما د كور د برباد ۍ‬
‫دوك وليدى‪ ،‬نو زه ستا د كور د خراب ۍ تصور‬
‫هم نه سم كولى‪ ،‬بس ته دومره وك ړه چي ما‬
‫معاف ك ړه او په ب ېرته د يوه دوست په حيث ما‬
‫قبوله ك ړه"‪ ،‬مرجانه پر ځاى ول ړه سوه لس‬
‫ي ې ور وغزوى‪ ،‬نويد هم پر ځاى ول ړ سو د هغ ې‬
‫ولس ته ي ې بوسه ورك ړه‪.‬‬
‫"نويده! زه كابل ته روانه يم‪ ،‬هلته د ودا‬
‫صمدز ۍ په ‪ NGO‬ك ښي د هغ ې سره د يو څه‬
‫مود ې دپاره كار كول غوا ړم او هسي هم نوى‬
‫ځاى دى‪ ،‬شايد چي د فكر ست ړيا مي څه وركه‬
‫سي‪ ،‬زه هم روغي او هم رخصت اخستلو له‬
‫راغل ې يمه‪ ،‬سبا خو نه بل سبا انشاء الله زه‬
‫‪77‬‬

‫حركت كوم‪ ،‬زه غوا ړم چي د فروري په‬


‫څوارلسمه ن ېټه و كابل ته ورس ېږم‪ ،‬نن لس‬
‫تاريخه دي‪ ،‬ك ېداى سي چي په قندهار ك ښي‬
‫يوه و دو ې شپ ې قيام وك ړم‪ ،‬ما هلته د‬
‫ار ګنايز ېشن غ ړو ته او د بي بي سي د پ ښتو‬
‫څان ګي و استازي ميرويس افغان ته حال ور‬
‫ت ېر ك ړى دى‪ ،‬ما ز ړه نه سو كولى چي په ز ړه‬
‫ك ښي چي هر وخت تا د ځان سره ګرځوم‪ ،‬نو‬
‫له تا څخه د ناراض ګۍ په حالت ك ښي كابل جان‬
‫ته ول ړه سم‪.‬‬
‫"مرجاني! زه نه پوهي ږم چي څه ووايم د‬
‫د ې مثال خو داسي دى چي خداى يوه م ړي ته‬
‫ژوند ورك ړي او بيا ورته ووايي چي بس دا‬
‫ژوند دي د دوو ورځو دى‪ ،‬ته هم له ما سره‬
‫ز عمل كو ې‪ ،‬ته چي راغل ې نو زما د‬ ‫دغه طر ِ‬
‫ز ړه پر څوكه يو ځلند غوندي لمر په څرك‬
‫راپورته سو او چي د تللو خبره دي وك ړه‪ ،‬نو‬
‫سم دستي ي ې ترنځه وك ړه‪ ،‬مرجاني! هيڅ يو‬
‫څوك به هم په يوه ساعت ك ښي د داسي دوو‬
‫انتهاوو سره نه وي مخامخ سوي لكه تا چي زه‬
‫ورسره مخامخ ك ړم‪ ،‬مرجاني! ما و تا د څو‬
‫كلونو پسته سره يو ځاى سوي يو‪ ،‬زه و تاته‬
‫زما په هغه و ېښتانو سره قسم دركوم چي‬
‫ستا له غمه څخه زيات سپين سوي دي چي ته‬
‫و ما ته دا اجازه راك ړه چي زه تا په كابل ك ښي‬
‫جواين ك ړم"‪ .‬د نويد په لهجه ك ښي د ت ږو مځكو‬
‫التجا او درد په نما راغلى‪.‬‬
‫"خبره داسي ده‪ ،‬نويدجانه! چي زه تر‬
‫اوسه ل په ډېر تذبذب ك ښي يم چي ګوره‬
‫څومره او ږده به هلته پاته سم‪ ،‬كه چيري زما‬
‫شپ ې او ږد ې سو ې‪ ،‬نو انشاء الله اوس رابط ې‬
‫خو به وي‪ ،‬نو ته بيا راتللى س ې‪ ،‬نويد چي ځم‬
‫نو ډېره خوشحاله او ورسره يو مبهم غوندي‬
‫خوف هم لرم‪ ،‬ما ته دعا كوه‪ ،‬نه سم ويلى‬
‫چي ولي ما ته داسي ښكاري چي ته زما د‬
‫اينده يوه غټه سهارا ي ې‪.‬‬
‫‪78‬‬

‫"نو دا اجازه خو راك ړه چي تر چمن پوري‬


‫خو درسره ول ړ سم"‪ .‬نويد درخواست ورته‬
‫ورك ړى‪" .‬صحيح ده دا خو اوس ممكنه ده"‪.‬‬
‫اوس ستا پرو ګرام څه دى؟ دومري او ږد ې‬
‫خبري وسو ې‪ ،‬نه اوبه‪ ،‬نه چاى‪ ،‬مرجاني مينه‬
‫ناكه شكوه وك ړه‪.‬‬
‫"مرجاني! په داسي ښادي او په داسي غم‬
‫ك ښي و نس ته د چا پام سي‪ ،‬ښه به دا وي چي‬
‫يو بل ځاى سره ك ښېنو"‪ .‬او په د ې ويلو سره‬
‫هغه سم ول ړ سو‪ ،‬مرجانه و دى دوا ړه په ګډه‬
‫را ووتل‪ ،‬نويد و چپ ړاسي ته څه وويل او دوا ړه‬
‫راغلو د مرجاني په موټر ك ښي ك ښېنستل‪.‬‬
‫" ښه نو څه پرو ګرام دى؟" مرجاني‬
‫پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫د غرم ې وخت دى اول يو ځاى لنچ كوو او‬
‫بيا چي ته هركار لر ې زه درسره ګرځم‪ ،‬زه نن‬
‫درسته ورځ له تا څخه نه جل ك ېږم"‪ .‬نويد خپله‬
‫فيصله واوروله‪ O K" :‬ډيير" مرجاني هم ومنله‬
‫او د سرينا و خوا ته ول ړو‪ ،‬مخ په و ړاندي دا‬
‫داسي ليكي‪:‬‬
‫"دو ې ورځي پسته پر با ډر باندي د رخصتي‬
‫په وخت زه د ډېر داخلي انتشار سره مخامخ‬
‫سومه‪ ،‬يو واره خو مي ز ړه سو چي ګرسره‬
‫پاته سم خو په د ې حال ك ښي زاهد توصيفي او‬
‫هغه د انځور اسرار را په ز ړه سو‪ ،‬نو ناڅر ګند‬
‫كشش ب ېرته و ت ګ ته اماده ك ړم او هسي هم د‬
‫قندهار څخه د ار ګنايز ېشن موټر او ميرويس‬
‫راغلى وو‪ ،‬نو اوس و شاته د تللو امكان نه‬
‫ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫ما اخير ځل په ورو ورو پر ما را غون ډو‬
‫خل ګو ته وكتل او په ز ړه ك ښي مي د ځان سره‬
‫وويل‪:‬‬
‫"دغه خلـ ګ چي هيڅ يو نعم البدل نه لري‬
‫زه ي ې د چا دپاره پر ېږدم‪ ،‬دا هغه خلـ ګ دي چي‬
‫زه د دوى له ري ښې څخه او په دوى باندي‬
‫ژوند ۍ يم‪ ،‬زه و دا خلـ ګ خو يو په بل ك ښي د‬
‫شپ ې د زلفو په څ ېر وودلي يو‪ .‬زه له خپله‬
‫‪79‬‬

‫كل څخه پر كومه آواره او ب ې طرفه‬ ‫اصله اوله ُ‬


‫زغلم‪ ،‬اخير و ماته څه پ ېښه ده چي له ډك رو ڼ‬
‫درياب څخه د سراب په سفر وځم؟‬
‫له داخله څخه يو خو ږ ږغ راته راغلى‪،‬‬
‫ګوره ګران ې! د ژوند ټوله ښايست د نا څر ګند‬
‫په پلټنه ك ښي دى‪ ،‬يو داسي سكون چي د مر ګ‬
‫سره ورته والى لري يو انفعالي غوندي سكون‬
‫نو تر هغه خو د پلټني اضطراب ډېر ارز ښت‬
‫لري‪ .‬انسان د د ې دپاره نه دى چي هر وخت د‬
‫نورو په امان ك ښي اوسي‪ ،‬هغه بايد چي د‬
‫ځان‪ ،‬ژوند اوميني نوي امكانات تلش ك ړي‪ ،‬د‬
‫ژوند وا ړه موضوعي حقيقتونه‪ ،‬زمانه په زمانه‬
‫نوي تشريحات و تاويلت غوا ړي او دا كار د‬
‫تخليقي صلحيتونو حامل خلـ ګ كوي‪ ،‬دا د‬
‫قدرت يو خپل قانون دى چي درختي م ېوه او‬
‫تخليقي خلـ ګ د اور په سمندرونو ك ښي د سفر‬
‫كولو پسته د ژوند د نو ې معنا ملغلري راو ړي"‪.‬‬
‫ما په لندو ستر ګو سره له ټولو قريبانو‪،‬‬
‫دوستانو او له دوا ړو بچيانو څخه رخصت‬
‫واخيست او تر ټولو مي عاصم تر ز ړه لكه‬
‫چا ړه ولو ېدى‪ ،‬هغه زما د ګناه د شپ ې ښايسته‬
‫زوى او د ژوند س ېكو ړى د چا دپاره چي زه په‬
‫ژوند ك ښي د ن ېست سره برابره وم‪ ،‬و ما ته‬
‫په اول ځلي دا معلومه سوه چي عاصم تر‬
‫قاسم پر ما زيات ګران دى‪ ،‬شايد چي يوه‬
‫خبره دا هم وه چي د هغه په توسط زما د‬
‫ګناه دهشت يو مجسم صورت پيدا ك ړ او د‬
‫ګناه هغه ‪ Thrill‬د ده په سراپا ك ښي يو صوري‬
‫ب ڼه درلودل ې وه او دويمه خبره دا چي هغه زما‬
‫د انتقام د اخيستلو يوه ذريعه هم و ګرځ ېدى‪،‬‬
‫زه چي هر كله عاصم وينم نو د ګناه د شپ ې‬
‫هغه تود توپان ب ېرته زما په ټول وجود ك ښي‬
‫را ژوندى سي او په تصور تصور ك ښي د رحيم‬
‫جان د بكره وجود هغه د الوچو د ش ګوفو په‬
‫څير خوشبوى زما په تجديد راسي‪.‬‬
‫‪80‬‬

‫رحيم جان د چا سره چي بيا ما هيڅ يو‬


‫تعلق هم نه دى ساتلى‪ ،‬لكن زما په وينه ك ښي‬
‫د خپل ټول جنسي وحشت سره موجود دى‪.‬‬
‫پر لري مي د ميروايس سره د افغانستان‬
‫پر صورتحال باندي خبره شروع سوه‪ ،‬د‬
‫ميروايس سياسي بصيرت ډېره متاثره ك ړم او‬
‫زما په فرمايش باندي هغه خپلي څه غزلي او‬
‫نظمونه هم راته واورول‪ .‬په د ې څو كلونو‬
‫ك ښي هغه په هره حواله د ارتفاع ولو ړو‬
‫منزلونو ته روان معلوم ېدى او دا ي ې له صحت‬
‫څخه هم څر ګنده وه‪ ،‬هغه اوس څه غو ښن‬
‫سوى وو‪ .‬د ده وينا دا ده چي كله هغه‬
‫ايكسي ډنټ وك ړى‪ ،‬نو بيا څورب سوى دى‪ ،‬تر‬
‫قندهاره پوري سفر ډېر لن ډ راته ښكاره سو‬
‫اوس ما كرار كرار ذهني يك سويي وموندله‪،‬‬
‫دا شپه مي دالته د بي بي سي د يو ې نجل ۍ‬
‫استازي په كور ك ښي وك ړه او په دا بله ورځ د‬
‫كابل پر لور په بس ك ښي روانه سوم‪ ،‬په‬
‫ټيليفون باندي مي له قندهار څخه د ودا او‬
‫ملل ۍ دوا ړو سره خبره سو ې وه او پس‬
‫ميروايس هم خبر ورته ورك ړى وو‪ .‬س ړك ي ې‬
‫اوس ډېر ښه جو ړ ك ړى وو‪ .‬بس ځاى پر ځاى‬
‫څه مشكل ل پاته وو‪ .‬د خل ګو پر څ ېرو باندي د‬
‫ښه سباوون نخ ښي ښكاره ك ېد ې‪ ،‬كه په‬
‫موجوده لمحه ك ښي ل ډېري ستونزي ورته‬
‫پي ښي و ې‪ ،‬د افغانانو سياسي بصيرت او‬
‫تهذيبي ارتقا په چټكتيا سره روانه وه‪ ،‬زما د‬
‫څن ګه د المان څخه راغل ې يوه زما د سن ښځه‬
‫ناسته وه چي نوم ي ې سپو ږم ۍ وو‪ .‬هغ ې هلته د‬
‫مي ډيكل تعليم پوره ك ړى وو او فقط د‬
‫افغانستان د خدمت دپاره دلته راغل ې وه او‬
‫س ړى ي ې يو اليكټريكل انجنير وو‪ .‬هغه هم اوس‬
‫دلته په كابل ك ښي خپل خدمت كوى‪ ،‬دوا ړو‬
‫خپل بچيان هور ې د نوري كورن ۍ سره په المان‬
‫ك ښي پر ېي ښي وو او د هغ ې وينا دا وه‪:‬‬
‫"چي دا زمو ږ په شاني په زر ګونه تعليم‬
‫يافته خلـ ګ د يورپ و امريك ې څخه د خپل وطن‬
‫‪81‬‬

‫د چوپ ړ د پاره راغلي دي‪ ،‬هغ ې د قندهار په‬


‫چيني شفاخانه ك ښي خدمت كوى او اوس د‬
‫"ويلنټاين ډې" په مناسبت و كابل ته روانه وه‬
‫چي د خپل م ېړه سره د يو څو ورځو دپاره يو‬
‫ځاى سي‪ ،‬زه فكر كوم چي كومه خاوره چي‬
‫داسي فرزندان لري‪ ،‬نو د عارضي مشكلتو‬
‫څخه باوجود هغه په يقيني تو ګه تر خپل لو ړ‬
‫مرامه ضرور رسي ږي‪ ،‬ما هم خپل تعارف ورته‬
‫وك ړى او بيا مي له يو ې و بل ې څخه اي ډريس او‬
‫ټيليفون نمبرونه هم واخستل هم دا وخت مو ږ‬
‫و كابل ته را ورس ېدو‪ ،‬سو ړ باد وو‪ ،‬په ا ډه‬
‫ك ښي ودا او ملل ۍ زما او د سپو ږم ۍ م ېړه د‬
‫هغ ې منتظر وو‪ .‬د بيا ملقات په قول ما و‬
‫ډاكټري له يو ې و بلي څخه رخصت واخيست‪،‬‬
‫ودا و ملل ۍ دوا ړي ډېري خوشحاله ښكاره‬
‫ك ېد ې او زه هم چي تر دوى را ورس ېدلم‪ ،‬نو‬
‫ګوا كور ته را ورس ېدلم‪ ،‬د ودا په موټر ك ښي‬
‫مو ږ كرار كرار د هغ ې د كور په خوا روان سو‪،‬‬
‫فيصله دا وسوه چي زما سامان كورته‬
‫ك ښېږدو نو به ب ېرته بازار ته راوزو او د‬
‫رنو" و خوا ته به په سيل ځو‪ ،‬د ودا د كور‬ ‫" ښا ِ‬
‫نورو غ ړو زه د كور د يوه فرد په ح ېث قبوله‬
‫ك ړم او زما د كور د ياد په شدت ك ښي ډېر‬
‫كمى راغلى‪ .‬ما هم زغرده په تودو اوبو غسل‬
‫وك ړى چي له غسل خان ې څخه را ووتلم نو‬
‫تود ې تود ې چاى د نورو لوازماتو سره پرت ې و ې‬
‫او بيا مو ږ تر منځ دكوټي و كابل په حواله‬
‫خبري شروع ك ړې‪ ،‬تر وتلو و ړاندي ودا وويل‪:‬‬
‫"چي ګلي! ان ګيا)ج ېكټ( واغونده كابل په د ې‬
‫شپو ك ښي ډېر سو ړ وي‪ ،‬نن د اپر ېل ديارلس‬
‫تاريخه دي له موسمي اثراتو د واوري امكانات‬
‫بر ېښي‪ ،‬په د ې دوو ساعتونو ك ښي هغو د زاهد‬
‫توصيفي هيڅ هم ذكر نه وك ړى او نه ما د‬
‫پو ښتني ز ړه كولى سو‪ ،‬مو ږ د ت ېر ما ښام و‬
‫خواته كور ته او ملل ۍ هم د يوه اهم خبر د‬
‫اخستلو دپاره و يوه كانفرنس ته ول ړه‪.‬‬
‫‪82‬‬

‫له د ې پسته زه د مرجاني و ليكل ې ډاير ې ته‬


‫د يو كهان ۍ صورت وربخ ښم‪ ،‬كردارونه‪ ،‬واقعات‬
‫او احساسات خو ي ې هغه د ډايري په مطابق‬
‫دي‪ .‬ما فقط د تخيل او وژن پر اساس باندي‬
‫ورته د يو ې كيس ې صورت ورك ړى دى‪ ،‬ما دا‬
‫كيسه د كاسمك س ېكوليزم د ادبي ارز ښتونو‬
‫په تناظر او پ ېش منظر ك ښي ليكل ې ده‪ .‬په صبا‬
‫و مرجاني ته دا څر ګنده سوه چي د "ويلنټاين‬
‫ډې" په مناسبت د ودا دوستانو په خپلو ك ښي په‬
‫يوه ښادي هال ك ښي خپل پرو ګرام ترتيب‬
‫ك ړى دى‪ .‬په پرو ګرام ك ښي د غرم ې ډو ډۍ د‬
‫موسيقي محفل او د ماسپس ښين چاى شاملي‬
‫دي‪ .‬دا يو اتفاق وو چي د ويلنټاين د ورځي په‬
‫مناسبت مرجاني يو ګلبي لباس درلودى‪ ،‬په‬
‫د ې پارټ ۍ ك ښي څه غير ملكي ځوانانو هم‬
‫شركت درلودى‪.‬‬
‫د دوولسو بجو په شا و خوا ك ښي ودا‬
‫صمدز ۍ و مرجانه د پارټ ۍ و ځاى ته ورس ېدل ې‪،‬‬
‫ملل ۍ ل نه وه راغل ې‪ ،‬د اتفاق خبره ګوره چي‬
‫هغه د بس مسافره ډاكټره سره د خپل م ېړه‬
‫انجن ېر يعقوب يوسفي سره موجوده وه‪ ،‬هغ ې‬
‫مرجانه په ډېره مينه سره ريسيو ك ړه او د‬
‫خپل م ېړه يعقوب سره ي ې متعارف ك ړه‪ ،‬د‬
‫رسمي عليك سليك پرته د افغانستان پراوسن ۍ‬
‫غميزه‪ ،‬تاريخي او تهذيبي ژوند باندي خبره‬
‫شروع سوه‪ ،‬ودا د د ې كورن ۍ سره ل وختي‬
‫پ ېژند ګلوي درلوده‪ ،‬ل ږ ساعت پسته ملل ۍ هم‬
‫را ورس ېده‪ .‬يعقوب يوسفي يو سيدا سادا‬
‫س ړى وو‪ .‬د يوه ر ښتيني پروف ېشنل په دود ي ې‬
‫عملي ذهن درلودى او د ژوند په حواله ي ې څه‬
‫لو ړ تخيل او وژن نه درلودى‪ ،‬لكن يو خوش‬
‫لباس او خوش مزاقه انسان وو‪ .‬سياسي‬
‫مطالع ې ي ې بدي نه و ې‪ ،‬د هغه د خندا او كتلو‬
‫انداز تر ډېره حده و نويد ته ورته وو‪ .‬شايد هم‬
‫دا سوب وو چي هغه پر مرجانه ښه ول ګېدى‪،‬‬
‫اكثر خلـ ګ راغون ډ سوي وو‪ .‬كرار كرار‬
‫موسيقي ږغ ېدله ډرنك او نور لوازمات په‬
‫‪83‬‬

‫پ ېخر پراته وو‪ .‬د هر چا څ ېره د خوشحال ۍ او‬


‫مسرت اينه داره وه‪ ،‬ډېر ږو ږ وو چي په د ې‬
‫حال ك ښي ږغ سو چي شاه زمرك خان‬
‫راغلى‪،‬يقين وك ړى چي د يوه ساعت دپاره په‬
‫هال ك ښي د ژوند هره استعاره ځاى پر ځاى‬
‫ساكت ودر ېدله‪ ،‬هغه د لو ړي وني يو ډېر‬
‫بارعب انسان وو‪ .‬تا به ويل چي د جنـ ګ‬
‫يوناني ديوتا را خطا سوى دى‪ ،‬سپين پراخ‬
‫تندى د سنج ېد ګي او ز ړورتيا په ګډ عكس نور‬
‫هم زيات ښايسته ښكاره ك ېدى‪ ،‬تر لو ړو ختلو‬
‫تورو وروځو لندي د ځن ګلونو په اور ډكو تورو‬
‫ښايستو ستر ګو ي ې د هر څيز او هر چا پر‬
‫ز ړونو د باچهي كولو خدايي صفت درلودى‪،‬‬
‫ج ګه ول ړه نر ۍ پزه‪ ،‬نري شون ډان ي ې په قلم‬
‫جو ړ سوي معلوم ېدل او د هغه د طبيعت د‬
‫سخت ۍ خبر ي ې هم وركوله‪ ،‬د زن ې زنخندان ي ې د‬
‫جهان په ز ړونو ډك معلوم ېدى‪ ،‬په لو ړه ج ګه‬
‫او مضبوطه غا ړه ك ښي ي ې ل ږ نما غوټو ډېر‬
‫خوند كوى‪ ،‬هغه د ډك ځي ګر او د هموار نس په‬
‫سوب ډېر ښكلى معلوم ېدى‪ ،‬د هغه لسونه‬
‫ډېر او ږده او په تورو و ېښتانو ډك وو‪ .‬په‬
‫يقيني تو ګه هغه د بور ژوايي ځوانانو په د ې‬
‫محفل ك ښي د ځن ګل د يوه زمري په څ ېر‬
‫منفرد او يكتا بر ېښېدى‪.‬‬
‫مرجاني په خپل ژوند ك ښي كله هم داسي‬
‫يو كامل انسان نه وو ليدلى‪ ،‬لكن هغه په‬
‫ز ړونو ك ښي تر مينه زيات د عقيدت او خوف‬
‫احساس پيدا كوى او داد مرجاني نه د ټولو‬
‫خل ګو د ز ړه خبره وه‪ .‬هغه هم د خپل شخصيت‬
‫په افسون باشعوره معلوم ېدى‪ ،‬د هغه سره د‬
‫ميني مل ګر ې خو نه وه خو د درشتو څ ېرو‬
‫څ ښتنان دوه ځوانان چي با ډي ګار ډ ي ې‬
‫معلوم ېده ورسره وو‪ .‬هغه په خندا سره د‬
‫خل ګو په منځ ك ښي و در ېدى او و ټولو خل ګو‬
‫ته ي ې د ويلنټاين د ورځي تبريك ووايه او مخ په‬
‫و ړاندي ي ې داسي وويل‪:‬‬
‫‪84‬‬

‫"چي زه پوه ېږم چي زه ستاسو په محفل‬


‫ك ښي يو اجنبي غوندي س ړى يم‪ ،‬خو ما د ودا‬
‫او ملل ۍ خوندو و بلنه ته انكار نه سو كولى‪،‬‬
‫نو ځكه دلته د ل ږ ساعت دپاره راغلى يم"‪ .‬او‬
‫په يوه ډېر ښايسته انداز ك ښي ي ې خپله خبره‬
‫داسي پوره ك ړه‪ ،‬تاسو هم د د ې ل ږ ساعت‬
‫دپاره ما برداشت ك ړى او ودا او ملل ۍ خوندو‬
‫ته بد مه واياست"‪.‬‬
‫محفل ب ېرته خپل رنـ ګ اختيار ك ړى‪ ،‬ودا‪،‬‬
‫مرجانه د شاه زمرك خان سره د تعارف دپاره‬
‫د هغه و خوا ته بوتله‪ ،‬كله چي مرجانه و ده ته‬
‫نزد ې سوه او هغه د د ې و خوا ته ستر ګي‬
‫پورته ك ړې‪ .‬نو مرجانه د روح تر انتها پوري‬
‫وري ږد ېدله‪ ،‬هغ ې دستي د ودا م ړوند ونيوى او‬
‫وداهغه له د ې سره معارفي ك ړى‪ ،‬هغه په كوزو‬
‫ستر ګو له مرجاني څخه پو ښتنه وك ړه او د د ې‬
‫ستاينه ي ې وك ړه چي هغه د افغان و پاكه خاوره‬
‫ته د خدمت دپاره دلته راغل ې ده‪ ،‬د هغه د لهج ې‬
‫تهذيبي ښايست مرجانه ډېره متاثره ك ړه‪ ،‬دا‬
‫پارټ ۍ ودا ك ړې وه شاه زمرك خان چي د خلقي‬
‫رژيم په ت ېر دوران ك ښي يو نظامي س ړى وو‬
‫او د زا ړه سويت يونين څخه ي ې د حربي‬
‫پوهنتون درس ترسره رسولى وو‪ ،‬نو د ډاكټر‬
‫نجيب په دوره ك ښي ي ې ډېري په ز ړه پوري‬
‫ج ګړې ترسره رسولي و ې‪ ،‬د قهرمان جبار په‬
‫څ ېر د يوه ډېر وتلي نوم س ړى وو او پر‬
‫مخالفينو باندي ي ې لوى دهشت پروت وو‪ .‬په‬
‫خصوصيت سره د جلل آباد په ج ګړه ك ښي ي ې‬
‫ډېر نوم ګټلى وو‪ .‬هغه د قندهار د ښار د نزد ې‬
‫يوه ناهي ې استو ګن وو او كورن ۍ ي ې د سرونو‬
‫او ملكيت غټي قربان ۍ ورك ړي و ې‪ .‬د ډاكټر‬
‫نجيب د دور ې پسته شاه زمرك خان څه موده د‬
‫ځاځيو په علقه ك ښي ګو ښه سو‪ ،‬د جهاديانو‬
‫او طالبانو په د ې ډېر مخالف وو چي هغو د‬
‫افغانستان اختيار د عربي جهادي ځوانانو او د‬
‫ګاون ډي ملكونو د ايجنسيو په لس ك ښي‬
‫‪85‬‬

‫ورك ړى وو‪ .‬هغو د پر ېديو په غلم ۍ افغانستان‬


‫اخته ك ړى وو‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان شخصيت د هغ ې پر ز ړه‬
‫باندي د قوس و قزح رن ګونه ك ښېښودل لكن‬
‫دا د اول نظر د ميني اثر نه وو‪ .‬دا يو ناڅر ګند‬
‫او ب ې نومه غوندي ربط وو او شاه زمرك خان‬
‫خو ب ېخي ب ې نيازه غوندي ښكاره ك ېدى‪ ،‬په بله‬
‫خوا دا وخت د مرجاني ز ړه هم د زاهد‬
‫توصيفي سره د ملقات په ارمان مضطرب‬
‫وو‪ .‬له پرون راهيسي نه ودا صمدز ۍ او نه‬
‫ملل ۍ شنواري د هغه ذكر ك ړى وو او نه‬
‫مرجاني په خپله د هغه پو ښتنه ك ړې وه‪.‬‬
‫عين په د ې حال ك ښي زاهد توصيفي د هال‬
‫په دروازه رادننه سو او د مرجاني نظر‬
‫سمدستي ورباندي ون ښتى‪ ،‬په د ې حال ك ښي‬
‫زاهد توصيفي هم مرجانه وليدله هغه پر خپل‬
‫ځاى لكه ب ې ساه بت ودر ېدى‪ ،‬پر څ ېره ي ې د‬
‫مسرت او حيرت نور سره خپور سو او ن ېغ په‬
‫ن ېغ ي ې نظر د مرجاني د څ ېر ې په طواف اخته‬
‫سو‪ ،‬د نزد ې ول ړو ټول خيال د شاه زمرك خان‬
‫و خوا ته وو لكن شاه زمرك خان د ميني په‬
‫د ې رمز پوه سو‪ ،‬هغه د مرجاني مسرت او‬
‫پر ېشاني په يوه نظر ك ښي وپ ېژندله او پر لبو‬
‫باندي ي ې يوه معني خ ېزه مسكا خپره سوه‪،‬‬
‫ت حال د حل د پاره‬ ‫هغه د دوا ړو د مشكل صور ِ‬
‫په لو ړ ږغ سره وويل‪" :‬توصيفي صاحب! په‬
‫خير راغلست" د لمحه افسون تغير وموندى او‬
‫توصيفي هم د دوى و خوا ته رانزد ې سو او‬
‫هغه په صد مشكل مرجاني ته سلم وك ړى او‬
‫چي پر خپل جذباتو باندي ي ې قابو پيدا ك ړى‪ ،‬نو‬
‫د نورو سره په رسمي مجلس اخته سو‪.‬‬
‫په د ې وخت ك ښي د ډو ډۍ ږغ وسو‪ ،‬د ول ړي‬
‫ډو ډۍ وه او د سيلف سروس طريق وو‪ .‬تقريبا ً‬
‫څلو ېښت م ېلمانه سره ګډ و ډ سو‪ ،‬په د ې‬
‫م ېلمنو ك ښي څو امريكن نارينه او ښځي هم‬
‫شاملي و ې او د هغو د پ ښتو او دري ويلو‬
‫كوشش ښه په ز ړه پوري يوه ټوكه وه‪ ،‬حالت‬
‫‪86‬‬

‫چي څرن ګه وو‪ .‬خو د هغو په خوش مزاجي‬


‫ك ښي هيڅ كلم نه وو‪ .‬په د ې مجلس ك ښي ودا‬
‫د ك ېتراين په نوم له يو ې نجل ۍ سره د مرجاني‬
‫تعارف هم وك ړى‪ ،‬هغ ې په امريكن فوځ ك ښي‬
‫يوه مناسبه عهده درلوده‪ ،‬ك ېتراين او مرجاني‬
‫خپل خوراكي مواد له ټ ېبل څخه په غابو ك ښي‬
‫واخستل او له خل ګو څخه و يوه خوا ته سو ې‬
‫او د افغانستان پر صورتحال باندي خبره‬
‫شروع سوه‪ ،‬پسته د ك ېتراين پر احساساتو‬
‫باندي خبره وسوه‪ ،‬هغ ې افغانستان ډېر‬
‫خو ښوى خو لكن خپل كور او په خصوصيت‬
‫سره خپل دوست‪ ،‬جوز كلرك ي ې ډېر ياد ېدى‬
‫او بيا چي نن ورځ هم د ويلنټاين په نوم سره‬
‫منسوب وه هغه د كلرك ډېر كمى‬
‫محسوسوى‪ ،‬هم په د ې حال ك ښي زاهد‬
‫توصيفي له دوى سره يو ځاى سو‪ ،‬زاهد خپل‬
‫تعارف د ك ېتراين سره وك ړى او بيا د مرجاني‬
‫و خوا ته متوجه سو‪:‬‬
‫"آيا دا ممكن نه وو چي تا زه خبر ك ړى‬
‫واى؟ " د هغه په لهجه ك ښي د شكو ې خوشبوى‬
‫شامل وو‪.‬‬
‫"زما دا خيال وو چي ملل ۍ يا ودا به ته خبر‬
‫ك ړى ي ې‪ ،‬زما خيال دى چي دوى و تاسو ته‬
‫سرپرايز دركول غو ښت نو ځكه ي ې تاسو ته زما‬
‫د راتلو اطلع در نه ك ړه"‪.‬‬
‫چي دوى په پ ښتو سره ګاي ېدل نو ك ېتراين‬
‫ته د تنهايي احساس نور هم ور په ز ړه سو‪،‬‬
‫مرجانه د صورتحال په تقاضا پوه سوه او د‬
‫ك ېتراين و خوا ته متوجه سوه‪ ،‬په د ې حال‬
‫ك ښي هغ ې وليد چي شاه زمرك خان سره د‬
‫خپلو دوو مل ګرو د هال د درواز ې وخواته نزد ې‬
‫په رخصت اخستلو ل ګيا دي‪ .‬د زاهد توصيفي د‬
‫اعتباري موجود ګۍ باوجود هغه و د ې ته ځير‬
‫سوه چي آيا شاه زمرك خان چيري په هغ ې‬
‫پس ې به ستر ګي لغ ړوي او كه نه؟ لكن هغه د‬
‫يوه ديوتا د ب ې اعتنايي او ب ې پروايي په وقار‬
‫سره تر درواز ې ووتى‪ ،‬د زاهد توصيفي د‬
‫‪87‬‬

‫جمالياتي ارز ښت باوجود مرجاني هسي و‬


‫پامول‪ ،‬ګوا د ماځي ګر ژ ړى لمر له محفل څخه‬
‫ب ېرون ووتى‪.‬‬
‫د ډو ډۍ پسته هر چا د خپلو هم ذوقانو‬
‫سره ناسته ونيوله‪ ،‬ځينو مينانو په اپس ك ښي‬
‫د ويلنټاين د ورځي په مناسبت د كار ډز تبادله‬
‫هم وك ړه‪ ،‬يوه امريكن فوځي په ز ړه پوري‬
‫وايلن و ږغوى‪ .‬مرجانه له شروع څخه د وايلن‪،‬‬
‫شيدايي وه‪ ،‬د وايلن د او ږد ې غمجني نغم ې‬
‫سره كرار كرار هغه په خپل ز ړه ك ښي تر‬
‫انتها پوري غمجنه سوه او ب ې سوبه ي ې وژ ړلو‬
‫ته ز ړه وسو‪ ،‬دا و زاهد توصيفي دوا ړه‬
‫پوه ېدل چي دا د ميني د مسرت څخه‬
‫ز ېږېدل ې غم ګيني ده او د د ې ‪MYSTIC‬‬
‫غم ګين ۍ خوند د جهان په هيڅ يو څ ېز ك ښي‬
‫هم نسته‪.‬‬
‫مرجاني ته داسي احساس ور په ز ړه سو‬
‫لكه د زرتشت د يوه معبد‪ ،‬مقدس اور چي د‬
‫هغ ې و ز ړه ته را نقل سوى وي‪ ،‬په ژوند ك ښي‬
‫په اول ځلي هغ ې ته داسي معلوم ېدله چي نن‬
‫په موضوعي او معروضي دو ړاو حوالو د خپلي‬
‫كاملي ښكل سره د هغ ې او كابل جان په ز ړه‬
‫ك ښي په خندا دى‪ .‬د شاه زمرك خان د‬
‫شخصيت افسون د زاهد توصيفي جمالياتي‬
‫ارز ښت د ډېرو ښكلو خل ګو ښكلو مينو او د‬
‫اساطيري كابل جان خپل جادو او د هغ ې د‬
‫احساس سپ ړېدلي بهارونه او د وايلن غمجني‬
‫نغم ې دا هغه اجزا و عناصر وو كومو چي نن د‬
‫ويلنټاين و ورځي ته د نورو ورځو په مقابل‬
‫انفراديت وربخ ښلى وو‪ .‬مرجاني په بدل سوي‬
‫صورتحال ك ښي دا ټين ګه اراده وك ړه چي هغه‬
‫به دلته د يو چا څخه ستار ضرور زده كوي‪،‬‬
‫ولي چي هغه پوه ېدله چي د موسيقي د‬
‫تخليق اغ ېز د اذيت درمان كوي او د روح په‬
‫توره خل ك ښي د لمرونو او سپو ږميو ك ښت‬
‫زرغونوي‪.‬‬
‫‪88‬‬

‫مرجانه ك ېتراين او زاهد توصيفي در ې‬


‫وا ړه په دا وخت ك ښي كه په تاوده مجلس اخته‬
‫وو‪ .‬لكن در ې وا ړه له خپلو وجودونو څخه‬
‫ب ېرون د ميني په تجريدي مسافتونو هم وتلي‬
‫وو چي اچانك ك ېتراين و مرجاني ته مخ را‬
‫و ګرځوى او په ان ګليسي ي ې ورته وويل‪:‬‬
‫"مرجاني هغه ډېر ښايسته او معصوم‬
‫غوندي دى‪ ،‬زما مطلب دى هغه زما په امريكه‬
‫ك ښي تر شا پاته سوى دوست بايى ګا ډ زه نن‬
‫په هغه پس ې ډېره غمجنه او مضطربه يم‪ ،‬زه‬
‫و ېر ېږم چي خداى خبر چي زه به ي ې په ژوند‬
‫ك ښي ووينم‪ ،‬ل ي ې خپله جمله په مشكل سره‬
‫پوره ك ړې وه چي هغ ې د مرجاني پر و ږه باندي‬
‫سر ك ښېښود او په پټه خوله ي ې وژ ړل‪ ،‬د‬
‫ك ېتراين د ې انداز د مرجاني د ستر ګو په شا‬
‫پټو او ښكو ته لر ور پيدا ك ړه او هغه هم كرار‬
‫كرار په ژ ړا سوه او زاهد توصيفي چي په ژوند‬
‫ك ښي اول ځلي په خپل ز ړه ك ښي د شنه ژور‬
‫سمندر د يو ې سركشي څپ ې په څ ېر هسك سو‬
‫او د ده تر ذات را تاو سوي ټول د ېوالونه ي ې د‬
‫مځكي سره برابر پيوند ك ښېښوول‪ ،‬هغه په‬
‫اول ځلي دا جمالياتي او وجودي توفيق تر‬
‫لسه ك ړى چي د ازلي كاينات په كليت ك ښي و‬
‫ځان ته د يو والي هوسايي وموندي‪.‬‬
‫د مرجاني او ك ېتراين تر منځ د مسافر ۍ‬
‫ر مشترك دوى دوا ړې په اول ملقات ك ښي‬ ‫قد ِ‬
‫سره دوستي ك ړې‪ ،‬څه ساعت پسته ك ېتراين د‬
‫نورو فوځي مل ګرو سره رخصتي واخستله او‬
‫دا قول ي ې تر منځ سره وك ړى چي كله نه كله به‬
‫ضرور ملقات سره كوي او "دا" د ودا په‬
‫توسط بيا اسانه كار هم دى‪ .‬د پارټ ۍ د اختتام‬
‫پسته هر څوك پر خپله لر ول ړى‪.‬‬
‫ودا‪ ،‬مرجانه او زاهد توصيفي هم چي د‬
‫غټ ماځي ګر يوه خونكه ورځ وه د كور په لوري‬
‫ول ړو او ملل ۍ د خپل آفس پر لوري ل څه‬
‫وخت و ړاندي تلل ې وه‪ ،‬د جاده ميوند سره نزد ې‬
‫زاهد توصيفي هم بادل نخواسته ورځن ې جدا‬
‫‪89‬‬

‫سو او د سبا د ملقات قول سره وسو‪.‬‬


‫مرجانه د متضاد كيفيتونو سره مخامخ وه‪ ،‬هغ ې‬
‫په تحت الشعوري حواله د ژوند د تغيراتي عمل‬
‫احساس خو درلودى‪ ،‬لكن دا عمل د ابهام په‬
‫ګړځ ك ښي پټ وو او هيڅ مفهوم ي ې نه ښندى‪،‬‬
‫هغ ې په د ې باندي په ز ړه ك ښي ډېره هوسايي‬
‫وموندله چي د زاهد او د د ې په منځ د مكالم ې‬
‫اوس هيڅ ضرورت پاته نه دى‪ ،‬هغه دوا ړه په‬
‫ټول وجود سره د يوه و بل سره همكلم‪،‬‬
‫ارواح درلودل‪ ،‬د لفظونو د نيم ګړي اظهار له‬
‫شرمند ګۍ څخه په امان ك ښي وو‪ .‬د هغه په‬
‫منځ ك ښي د سكوت په ژبه ګفت ګو د ابلغ تر‬
‫كماله رس ېدلى وو‪ .‬د هغو دوا ړو په منځ ك ښي‬
‫تخليق د يو قدر مشترك په تو ګه موجود وو‪.‬‬
‫هغه پوه ېدله چي اوس به نوره ښه شاعره‬
‫سي او زاهد توصيفي خو بيا يو منل سوى‬
‫آرټسټ وو‪ .‬د هغو خاموشه مينه د جمالياتي‬
‫بصيرت په امتزاج سره‪ ،‬د اساطيري مينو په‬
‫څ ېر مقدسه او ب ېكران ښكاره ك ېدله‪ ،‬هغه د‬
‫خپل ز ړه په يوه ګو ښه ك ښي په د ې پوه ېدله‬
‫چي زاهد توصيفي په جمالياتي بصيرت او‬
‫اوشينيك ژورتيا سره د هغ ې د وجود هغه‬
‫نيم ګړې مينه تر كمال پوري ورسوله كومه چي‬
‫د د ې او د شاهد ترين تر منځ قايمه وه‪ ،‬البته دا‬
‫په د ې خيال ك ښي به عموما ً وركه وه چي د دوو‬
‫خل ګو په توسط سره تكامل ته رس ېدل ې دا‬
‫مينه آيا د د ې د روح يو انفراديت دى او كه د‬
‫ژوند يوه غټه الميه ده؟‪.‬‬
‫هغ ې ته دا څر ګنده وه چي زاهد د هغ ې يو‬
‫وزر او شاهد ي ې دويم وزر دى اوس هغه د‬
‫خپل ذات او د ژوند په وسعتونو ك ښي پر‬
‫افشاني كولى سي او ر ښتيا هم هغه اوس په‬
‫خپل ز ړه ك ښي د ژوند په اعتبار سره باوري‬
‫وه‪ ،‬لكن د ميني د بصيرت باوجود د څه ست ړو‬
‫ځوابونو سره مخامخ وه‪.‬‬
‫دلته زغرده د ژوند معمولتو خپل يو ترتيب‬
‫ونيوى‪ ،‬مرجانه تر اوسه د ودا سره د م ېلمن ې‬
‫‪90‬‬

‫په تو ګه اوس ېدله‪ ،‬سهار به په ګډه تر دفتر‬


‫پوري سره تلل ې‪ ،‬خصوصا ً د افغاني ښځو د‬
‫ښېګړي هڅي به ي ې كول ې او په ممكنه تو ګه‬
‫به ي ې د كون ډو سره مالي مرستي كول ې‪ ،‬په د ې‬
‫ل ږ شپو او ورځو ك ښي ي ې يوه شفاخانه او د‬
‫هلكانو او نجونو دپاره ي ې در ې ابتدايي مكتبونه‬
‫خلص ك ړي وو‪ .‬هم يوه يتيم خانه چي يو‬
‫سكول ورسره منسلك وو هم قايمه ك ړې وه‪،‬‬
‫مخ په و ړاندي د ودا د ې ‪ N,G,O‬دا پلن درلودى‬
‫چي د ن ړېدلي افغانستان په مختلف منطقو‬
‫ك ښي هم و د ې كار ته دوام ورك ړي او د ځيني‬
‫ټيكنيكل او پروف ېشنل ادارو د قيام پلن ي ې‬
‫هم درلودى‪ ،‬د د ې سره سم ودا د مرجاني سره‬
‫د افغان معاشر ې پر اوسن ۍ ستونزو باندي په‬
‫ګډه هم د يوه كتاب ليكلو په كار لس پوري‬
‫ك ړى وو‪.‬‬
‫‪".‬ودا" و مرجاني ته د دوو بجو پسته د دفتر‬
‫څخه د تللو اساني وربخ ښل ې وه‪ ،‬هغه كور ته نه‬
‫تله‪ ،‬د دوو بجو پسته دا يو ميوزك اك ېډم ۍ ته‬
‫ستار زده كولو درس اخستى‪،‬‬ ‫تله‪ ،‬هلته ي ې د ِ‬
‫يوه ګهنټه پسته هغه د جو ډو كراټ ې و يوه سنټر‬
‫ته تله چي د ميوزك اك ېډم ۍ سره نزد ې واقع‬
‫وو او د اتفاق خبره دا ده چي د د ې جو ډو كراټ ې‬
‫سرپرست شين بر ېتى شاه زمرك خان وو چي‬
‫په خپله هم بليك بيلټ وو‪ ،‬د اك ېډم ۍ انسټركټر‬
‫د هغه يو شا ګرد سه ېل خان اولس يار وو‪ ،‬د‬
‫څلور نيمو بجو په شا و خوا ك ښي زاهد‬
‫توصيفي دلته راتلى او بيا به مرجانه و زاهد‬
‫دباندي وتل‪ ،‬كله به هوټل ته كله به يوه پارك‬
‫ته او كله به د زاهد توصيفي و سټو ډيو ته‬
‫ول ړو‪ ،‬د دوو ګهنټو د رفاقت پسته به هغه‬
‫مرجانه د ځوانانو و هاسټل )يوتهه هاسټل( ته‬
‫ورسوله چي دا اوس يو څو ورځي و ړاندي په‬
‫ډېر اصرار سره دلته منتقل سو ې وه‪ ،‬كني ودا‬
‫كله هم و د ې ته تياره نه وه‪.‬‬
‫د خپل كور سره ي ې رابطه په پام ك ښي‬
‫نيول ې وه‪ ،‬كله به هغو او كله به د ې ټيليفون‬
‫‪91‬‬

‫ورته كاوه او نويد خو په خصوصيت سره‬


‫دويمه‪ ،‬دريمه ټيليفون ورته كاوه‪ .‬د مارچ د‬
‫دويمي ن ېټي پ ېښي چي د محرم پر لسمه په‬
‫كوټه ك ښي وسوه‪ ،‬مرجانه ل ږ څه پر ېشانه ك ړه‬
‫لكن د كورن ۍ د غ ړو د عافيت په تناظر ك ښي‬
‫ي ې اند ېښن ې تر ډېره حده كمي سو ې‪ ،‬هسي هم‬
‫د دوو اونيو په او ږدو ك ښي حالت پر خپل‬
‫معمول باندي راغله‪.‬‬
‫د مرجاني نظام الوقات د ډېر مصروفيت‬
‫حامل وو‪ ،‬خو دا ډېره مطمينه وه‪ ،‬په‬
‫خصوصيت سره د موسيقي درس هغ ې په ډېره‬
‫چټكتيا سره زده كوى‪ ،‬مرجاني اوس دويم‬
‫ستار هم واخيست چي په فارغ اوقات ك ښي‬ ‫ِ‬
‫به ي ې په هاسټل ك ښي په ورو ورو ږغوى‪ .‬د‬
‫زاهد توصيفي سره د هغ ې تعلق يو ب ې نومه‬
‫تعلق وو‪ ،‬لكن دا تعلق د ويني تر رشتو زيات‬
‫پاك او د ژورو ر ېښو حامل يو تعلق وو‪ ،‬د هغو‬
‫د آپس د ميني ت ړون دومري پيوستون درلودى‬
‫چي دوا ړه په د ې و ېر ېدل چي يو په بل سره‬
‫بدل نه سي‪ ،‬هغو دوا ړو اوس كرار كرار د يوه‬
‫و بل په ز ړه ك ښي د لو ړو چنارو په څ ېر ر ېښې‬
‫نيول ې‪ ،‬شاه زمرك خان اك ېډم ۍ ته ډېر كم‬
‫راتلى او چي كله به راغلى نو ډېر كم وخت به‬
‫ي ې ت ېروى‪ ،‬مرجاني هغه دوه در ې وخته هلته‬
‫وليدى‪ ،‬خو ز ړه ي ې نه سو كواى چي مخ ته‬
‫ورسي او د هغه خو بيا عادت وو چي شا و خوا‬
‫ي ې ګرسره نه كتل‪ ،‬څرن ګه چي د قندهاريانو‬
‫يو نسبي عادت هم دى‪.‬‬
‫مرجانه نه پوه ېده چي شاه زمرك خان د‬
‫هغ ې دپاره په كومه حواله موجود ګي لري هغه‬
‫په سن هم زيات معلوم ېدى‪ ،‬لكن په بدني‬
‫حواله تر څلو ېشت كلو زيات نه ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫د ويلنټاين ډې د ملقات پسته د د ې دوو مياشتو‬
‫په دوران ك ښي د هغو تر منځ بيا بل ملقات نه‬
‫وو سوى‪ ،‬لكن هغه په د ې باندي څه اند ېښمنه‬
‫هم وه چي هغه د د ې په شا و خوا ك ښي چيري‬
‫نه چيري په غير محسوس تو ګه موجود ګي هم‬
‫‪92‬‬

‫لري‪ .‬هغ ې به كله كله له ځان څخه سوال كاوى‬


‫چي دا نو څه معنا لري؟ آيا دا د ميني د‬
‫تكثيريت ‪ Polarization‬ښكار ده؟ لكن هغه په د ې‬
‫هم پوه ېدله چي دا مينه نه ده‪ ،‬نو بيا د د ې‬
‫تعلق ب ڼه څه ده؟ خو هغ ې ته دا هم څر ګنده نه‬
‫وه‪.‬‬
‫يوه ورځ شاه زمرك خان د خپلو څلورو‬
‫پنځو با ډي ګار ډانو سره د ودا دفتر ته راغلى‪،‬‬
‫هغه د كمان ډو د قومندان په ورد ۍ ك ښي نن بيا‬
‫ب ې مثاله او ښايسته ښكاره ك ېدى‪ ،‬هغه په هال‬
‫ك ښي د مرجاني د م ېز تر مخ ډېر ب ې پروا ت ېر‬
‫سو‪ ،‬مرجانه پوه ېدله چي شاه زمرك خان دا‬
‫دانسته نه وك ړه بلك ې دى زما د موجود ګۍ څخه‬
‫خبر هم نه دى‪ ،‬بيا هم د هغ ې ز ړه په يو نا‬
‫معلوم غوندي رنج سر را پورته ك ړى او د هغ ې‬
‫د ښايست زخمي غرور يو عجب غوندي عكس‬
‫العمل پيدا ك ړى‪ ،‬دا نه پوه ېده چي دا ولي دا‬
‫غوا ړي چي ودا دي دا ور وبولي‪ ،‬په د ې دوران‬
‫ك ښي چي د ودا دفتر ته دربان چاى ور و ړې‪ ،‬په‬
‫خپل الجهن ك ښي ګرفتار مرجاني له خپله‬
‫ځانه دا سوال پو ښتى چي اخير دا س ړى زما‬
‫دپاره څه اهميت لري؟ دلته خو له سهاره تر‬
‫غرم ې پوري خلـ ګ ځي و راځي‪ ،‬خو زه ي ې هيڅ‬
‫هم پرواه نه لرم‪ ،‬نو بيا ولي د د ې س ړي توجه‬
‫غوا ړم كوم چي د باميانو د ګوتم بدهـ په څ ېر‬
‫له پر ښو څخه جو ړ سوى يو ب ې حسه س ړى دى؟‬
‫او بيا له هغ ې څخه صبر نه وسو‪ ،‬د دفتري كار‬
‫په حواله يوه بهانه ور په ز ړه سوه او هغ ې يو‬
‫فايل په لس ك ښي واخيست او د ودا د دفتر و‬
‫خوا ته ور روانه سوه‪ ،‬پر دروازه ي ې په كرار‬
‫سره لس ووهى چي د ودا ږغ راغلى چي‬
‫راسه نو مرجانه ورننوته‪ ،‬شاه زمرك خان د‬
‫يوه ساعت دپاره ستر ګي پورته ك ړې او بيا ي ې‬
‫كوزي ك ړې‪ ،‬مرجاني سلم ورته وك ړى‪ ،‬هغه‬
‫ځواب ورته ووايه او د ودا و خوا ته متوجه سو‪،‬‬
‫ودا و مرجاني ته وويل‪:‬‬
‫‪93‬‬

‫"چي ك ښېنه‪ .‬او بيا ي ې و شاه زمرك خان ته‬


‫د مرجاني تعارف وك ړى او د ت ېري پارټ ۍ حواله‬
‫ي ې هم ورك ړه‪.‬‬
‫صحيح ده ل ږ را په ياد سوه‪" :‬تاسو له كوټي‬
‫څخه راغلي يى‪ ،‬مو ږ ټوله افغانان ستاسو د‬
‫ميني پورو ړي يو"‪.‬‬
‫"زه ځان غير نه بولم ما ته داسي ښكاري‬
‫ګوا زه په كوټه ك ښي ناسته يم"‪.‬‬
‫"دا ډېره ښه خبره ده خداى دي وك ړي چي‬
‫هر پ ښتون نر و ښځه دا احساس پيدا ك ړي"‪.‬‬
‫بيا شاه زمرك خان ودا ته متوجه سو د‬
‫هغه د ستر ګو د سوال په ځواب ك ښي ودا‬
‫ورته وويل‪" :‬نو ل ل !كه داسي وسي نو څه‬
‫بده خبره ده؟"‬
‫" ګوره خورك ۍ! زه د افغان وطن په تاوده‬
‫سن ګر ك ښي ول ړ يم ل وطن د ب ې كرار ۍ سره‬
‫مخامخ دى‪ ،‬زه څرن ګه د يو ې امريكني نجل ۍ‬
‫دپاره و د ې كار ته شا و ګرځوم‪ ،‬د كوم دپاره‬
‫چي ما د ټول خاندان قرباني ورك ړې ده‪ ،‬په‬
‫ټول خاندان ك ښي زه يوازي پاته سوى يم‪،‬‬
‫جهاديانو په قندهار ك ښي په يوه وار زمو ږ د‬
‫كور ټول كسان ووژل چي په هغو ك ښي پينځه‬
‫كوشنيان هم شامل وو‪ ،‬زما مور دوه مشران‬
‫ورو ڼه د هغو ښځ ې او دا پينځه كوشنيان هغو د‬
‫بل په مرميو د بل دپاره ووژل‪ ،‬دا د ثور انقلب‬
‫شايد دويم كال وو او هغه وخت ما په سابقه‬
‫سويت يونين ك ښي په يوه حربي پوهنځي‬
‫ك ښي نظامي درس وايه‪ ،‬ودا زه غم په خپل‬
‫ز ړه ك ښي د كا ڼي په څ ېر سخت ك ړم‪ ،‬د ډاكټر‬
‫نجيب په دوره ك ښي زه افغانستان ته راغلم او‬
‫دلته مي د وطن د دفاع دپاره د سر ښندلو‬
‫ارمان په ز ړه ك ښي ونيوى‪ ،‬زه چي له ژونده‬
‫ست ړى س ړى وم او د مر ګ ارمان مي درلودى‪،‬‬
‫نو ډېر په ز ړورتيا سره و جن ګېدم‪ ،‬د يوه ز ړور‬
‫فوځي په حيث وپ ېژندل سوم‪ ،‬خبره راڅخه‬
‫او ږده سوه‪ ،‬زه چي كله له زا ړه سويت يونين‬
‫څخه راتلم نو هور ې ما د يو ې روس ۍ نجل ۍ سره‬
‫‪94‬‬

‫ډېره په ز ړه پوري مينه درلودله‪ ،‬خبره د وطن‬


‫او ال ېګزن ډرا د انتخاب تر منځ وه ما د وطن د‬
‫خدمت په مقابل ك ښي د ال ېګزن ډرا د ميني و‬
‫ښايست ته شا و ګرځوله‪ ،‬ودا هغه هم د ې ته‬
‫تياره وه چي د ما سره دلته راسي هغ ې هم د‬
‫ك ېتراين په څ ېر د ما سره واده كول غو ښت‬
‫لكن ما ورته انكار وك ړى خبره دا نه ده‪ ،‬ودا‬
‫خور ې! چي زه ز ړه نه لرم‪ ،‬خبره دا ده چي د‬
‫وطن په تاوده سن ګر ك ښي ښځه و كورنى‬
‫ژوند د يوه آزاد نارينه دپاره ډېر مشكلت پيدا‬
‫كوي‪ ،‬زما خيال دا دى چي د سن ګرونو خلـ ګ‬
‫بايد چي د حقيقي فلسفيانو په څ ېر د ښايسته‬
‫ښځو له رفاقت څخه ليري و اوسي‪ ،‬ودا دا‬
‫ر ښتيا ده چي د ښځي ښايست د نارينه په ز ړه‬
‫ك ښي د جرات او ز ړورتيا رنـ ګ ته ضرر رسوي‪،‬‬
‫ځكه ما اوس و ك ېتراين ته هم انكار وك ړى او‬
‫هغ ې اوس تر تا پوري دا خبر راو ړى دى چي ته‬
‫ي ې و ما ته سفارش وك ړې"‪.‬‬
‫د هغه عزم اوس هم لكه د توت ډډ ب ې لچكه‬
‫بر ېښېدى‬
‫" ل ل! د تا سره بحث كول او ستا د‬
‫شخصيت د طاقت په مقابل در ېدل زما دپاره‬
‫څه اسانه كار هم نه دى‪ ،‬لكن هغه يوه ښه‬
‫نجل ۍ ده‪ ،‬هغه اوس په ب ېرته نه غوا ړي چي‬
‫امريكه ته ول ړه سي‪ ،‬د هغه د ويلنټاين د‬
‫ورځي دپارټ ۍ څخه پسته ستا د خپلولو دپاره‬
‫خپلي ټولي نسبي او وطني رشت ې شلول‬
‫غوا ړي"‪.‬‬
‫ودا په مشكل سره خپله خبره تر سره‬
‫ورسوله‪.‬‬
‫"ودا! ګوره هغه يو امريكن نجل ۍ ده او زه‬
‫په ز ړه ك ښي د امريكنو سره ډېر تضادات لرم‪،‬‬
‫نو ته ووايه دا به تر كومه حده پوري مناسبت‬
‫ولري چي د قام ي ې ضد يم او و ك ېتراين ته د‬
‫ژوند د رفيق په ح ېث لس ورك ړم"‪.‬‬
‫هغه د ز ړه خبره په خوله وك ړه‪" .‬لكن لل!‬
‫ته خو اوس هم د هغو پر و ږه ول ړ جن ګېږې"‪.‬‬
‫‪95‬‬

‫ودا بيا ز ړه راټول ك ړى او د ك ېتراين وكالت ي ې‬


‫وك ړى‪.‬‬
‫" ګوره ودا زه د امريكنو سره يا د د ې رژيم‬
‫سره په د ې مرسته كوم چي هغوى افغانستان‬
‫د عربو او د عربو د سياسي مزدورانو طالبانو‬
‫څخه آزاد ك ړى كنه دا سلميت په پو ښ ننوتلو د‬
‫د ې عربو اقتدار به ګوره تر كومه زمو ږ پر‬
‫خاوري باندي دوام درلودلى واى"‪.‬‬
‫ودا و مرجاني ته مخ را و ګرځوى او ورته‬
‫وي ې ويل‪" :‬چي مرجاني! تا خو يوه خبره هم په‬
‫د ې ل ړ ك ښي نه وك ړه‪ ،‬ستا او د ك ېتراين تر منځ‬
‫خو هم په دا څو مياشتو ك ښي اوس ښه‬
‫دوستي جو ړه سو ې ده"‪" .‬ودا! زه په د ې ټوله‬
‫معامله بلكل ناخبره يمه‪ ،‬ك ېتراين اوس نزد ې‬
‫هم زمو ږ هاسټل ته راغل ې وه‪ ،‬لكن هغ ې كله‬
‫هم له ما سره په د ې حواله خبره نه ده ك ړې او‬
‫زما دا خيال هم دى چي زه دا حق په لس‬
‫ك ښي نه لرم چي د نورو تر منځ د خبرو كولو‬
‫هڅه وك ړم"‪ ،‬د هغ ې ز ړه نه ك ېدى چي و شاه‬
‫زمرك خان ته په لل ووايي نو په راسته تو ګه‬
‫ي ې و هغه ته مخاطبه نه وك ړه‪.‬‬
‫"نه مرجاني! ته ځان پردى مه بوله چي‬
‫ك ېتراين ستا خوندك ۍ ده نو ته هم بيا دا حق‬
‫لر ې چي په د ې معامله ك ښي په مو ږ خپل عقل‬
‫شريك ك ړې‪ .‬شاه شاه زمرك خان و هغ ې ته د‬
‫حوصله وركولو هڅه وك ړه‪.‬‬
‫"ما ستا خبري واور ېد ې‪ ،‬ستا په غم مي‬
‫ز ړه ډېر زهير سو او ستا د وطن سره د ميني‬
‫جذب ې بيا زما و فكر ته يو نوى احساس را‬
‫وبخ ښى‪ ،‬ستا احساسات د قدر و ړ دي‪ ،‬لكن‬
‫تاسو و د ې ته ځير نه ياست چي مجرد ژوند يو‬
‫غير فطري عمل دى"‪ .‬هغه پر خپله حوصله په‬
‫ز ړه ك ښي ډېره ښاده سوه‪.‬‬
‫"مرجاني دا ستا او د ودا ذمه واري ده چي‬
‫د هغ ې ز ړه وساتى‪ ،‬د هغ ې په نفسياتي حواله‬
‫داسي رهنمايي وك ړى چي هغه تر د ې مشكل‬
‫په اسان ۍ سره ت ېره سي‪ ،‬زه د د ې سره د هيڅ‬
‫‪96‬‬

‫يو تعلق جو ړولو په حق ك ښي نه يم او بيا د د ې‬


‫و زما تر منځ د عمرونو څومري تضاد واقع دى‪،‬‬
‫ما ته داسي معلومي ږي چي د د ې د نزد ې نظر‬
‫كمزورى دى چي دا زما شنه بر ېتونه و ټ ېكونه‬
‫نه ويني"‪ ،‬د هغه په لهجه ك ښي د مزاح و فخر‬
‫امتزاج موجود وو‪.‬‬
‫چي خبره پر مخ نه تله نو ودا هم اصرار‬
‫پر ېښود او دا مجلس ي ې و بل وخت ته پر ېښود‬
‫په د ې دوران ك ښي مرجاني هم اجازت واخست‬
‫او خپل م ېز ته راغله او په خپلو فكرونو ك ښي‬
‫غرقه ول ړه‪ ،‬د شاه زمرك خان قدو قامت د‬
‫هغ ې په نظر ك ښي نور هم اوچت سو‪.‬‬
‫ل ږ ساعت پسته شاه زمرك خان هم رخصت‬
‫سو‪ ،‬خو د هال څخه د ت ېر ېدو په وخت هغه د‬
‫هر چا څخه ب ې پروا و مستغني ت ېر سو او د‬
‫مرجاني يقين سو چي دا د شاه زمرك خان په‬
‫نظر ك ښي هيڅ اهميت نه لري‪ ،‬د هيڅ رشت ې نه‬
‫لرلو باوجود دا د شاه زمرك خان د د ې روي ې په‬
‫سوب په ز ړه ك ښي ډېره زه ېره سوه‪ ،‬ل ږ‬
‫ساعت پسته ودا د د ې تر م ېز پوري راغله پر‬
‫خالي څوك ۍ ك ښېنستله او د څه تمهيد بغير ي ې‬
‫وويل‪:‬‬
‫"څه عجب غوندي س ړى دى‪ ،‬له ټول جهان‬
‫څخه منفرد او عليحده شخصيت لري"‪ .‬هغ ې‬
‫دنيا ليدل ې وه‪ ،‬خو داسي س ړى ي ې يو ځاى هم‬
‫نه وو په ستر ګه سوى‪" .‬مرجاني! ته خبره ي ې؟‬
‫هغه ولي راغلى وو؟ هغه په قندهار ك ښي چي‬
‫جايدادونو د ق ېمت په حواله اوس اور اخستى‬
‫دى‪ ،‬د خپل جايداد يوه كوشن ۍ حصه خرڅه ك ړې‬
‫ده او زمو ږ د موسيس ې په نوم ي ې د يوه كرو ړ‬
‫افغانيو چيك را و ړى وو‪ .‬مرجاني هغه و ماته د‬
‫احمدشاهي افغانانو له ډلي څخه ښكاري چي‬
‫هم ي ې نن ګ درلودى او هم ي ې شرم"‪.‬‬
‫"اهو ودا د هغه شخصيت دومري مكمل او‬
‫دروند دى چي د هغه په موجود ګۍ ك ښي د چا‬
‫دپاره ساه اخستل ګران امر ښكاري‪ ،‬ودا دا‬
‫هم دظلم يو شكل دى او هغه د خپل ذات په‬
‫‪97‬‬

‫د ې ظلم باندي نه صرف دا چي خبر دى‪ ،‬بلك ې‬


‫هغه په ز ړه ك ښي په د ې باندي فخر هم كوي‪،‬‬
‫بلك ې زما خيال دا دى چي شاه زمرك خان د‬
‫خپل شخصيت د د ې استحصالي قوت په توندي‬
‫او وسعتونو ك ښي په شعوري تو ګه د اضافه‬
‫كولو هڅه هم كوي‪ ،‬هغه ته دا حقيقت عيان‬
‫دى چي دى هر محفل ته ورسي نو د ټولو‬
‫خل ګو په ز ړونو باندي د ځن ګله د دهشت په‬
‫څ ېر پر ېوزي او دى د يوه اذيت پسند ‪ Sadist‬په‬
‫څ ېر د د ې څخه خوند اخلي او ورسره هغه د‬
‫روحانيت )كه څه هم دى و ځان ته خلقي‬
‫وايي( لويه برخه په ز ړه ك ښي لري‪ ،‬ودا زه د‬
‫انسانانو په نفسياتو پوه ېږم‪ ،‬امكان سته چي‬
‫هغه دي ځان دهريه يا لادري ګڼي‪ ،‬لكن هغه‬
‫د خپل اجتماعي نفسياتو له اثراتو څخه خو‬
‫ځان نه سي ژغورلى‪ ،‬زما دا يقين دى چي‪:‬‬
‫"هغه خداى ضرور مني كه ي ې اقرار كوي او كه‬
‫نه‪ ،‬دا بيا ب ېله خبره ده‪ ،‬د هغه په موجود ګۍ‬
‫ك ښي انسان چيري چي خوف محسوسوي نو‬
‫هلته په روحاني حواله مسرت او تحفظ هم‬
‫محسوسوي"‪ ،‬مرجانه په خپله هم په د ې نه‬
‫پوه ېدله چي د هغ ې په لهجه ك ښي د تلخ ۍ اثر‬
‫ولي دومري نمايان دى‪.‬‬
‫"اهو مرجاني تا ر ښتيا وويل هغه د ز ړونو د‬
‫دنيا لمر دى‪ ،‬هم په خپل تمازت سره ز ړونه‬
‫سوځي او هم ي ې و واورينو برخو ته ژوند‬
‫وربخ ښي"‪.‬‬
‫" ګرسره ودا! شاه زمرك خان دى څوك؟ ل ږ‬
‫خو د ده له خبرو معلومه سوه چي دى څوك دى‬
‫نور تفصيل ي ې څه دى؟‪.‬‬
‫"مرجاني زه هم دا يو كال كي ږي چي ي ې‬
‫پ ېژنم‪ ،‬زه چي كابل جان ته له امريك ې څخه‬
‫راستنه سوم‪ ،‬نو په هر محفل ك ښي به ي ې ذكر‬
‫ك ېدى او د ز ړورتيا خبري به ي ې ك ېد ې‪ ،‬د ډاكټر‬
‫نجيب د رژيم د ړن ګېدو پسته هغه ګو ښه سو‪،‬‬
‫د طالبانو او د شماليانو په جنـ ګ ك ښي وروسته‬
‫د شماليانو سره مل ګرى سو‪ ،‬بيا چي حالت‬
‫‪98‬‬

‫بدل سو نو اوس د موجوده رژيم سره د قومي‬


‫رضاكار په حيث د خپلو در ې سوه مل ګرو په‬
‫شمول خدمتونه كوي‪ ،‬محترم حامد كرزي‬
‫صاحب ته ډېر نزد ې س ړى بلل كي ږي‪ ،‬د امريكنو‬
‫سره نزد ې نزد ې د ده غون ډ هم د هغه د‬
‫حفاظتي ګار ډ وظيفه ادا كوي او بيا چي كله‬
‫يو مشكل هم پ ېښ سي‪ ،‬نو بيا و ده او د ده و‬
‫مل ګرو ته خواست كي ږي‪ ،‬د ده غون ډ د پامير د‬
‫ل ېوانو په نوم شهرت لري‪ ،‬د د ې غون ډ اكثره‬
‫غ ړي صرف خوراكي مواد له حكومته څخه‬
‫اخلي نوره ګزاره د خپلو ذرايعو په توسط‬
‫كوي او ورسره په اوسني حالتو ك ښي په كابل‬
‫جان د هر قوميت او په خصوصيت سره د‬
‫پ ښتنو د دفاع كولو غير نظامي وظيفه هم‬
‫ترسره رسوي‪ ،‬د د ې خدمتونو په عوض هيڅ هم‬
‫نه طلبوي‪ ،‬سر ت ېره افغانان دي سربازي ي ې د‬
‫ژوند مرام ګرځولى دى"‪.‬‬
‫د ودا په ږغ ك ښي هم مينه وه او هم‬
‫افتخار‪.‬‬
‫"نن خو ناوخته معلومي ږي‪ ،‬سيدها به ملل ۍ‬
‫ته ول ړي سو‪ ،‬د غرم ې ډو ډۍ به هلته د د ې سره‬
‫په دفتر ك ښي وخورو څو ورځي كي ږي ګډ‬
‫مجلس م ې نه دى سره سوى او هان مرجاني!‬
‫د كور و كوټي سره دي رابط ې څن ګه دي؟‪.‬‬
‫مرجاني په سرسري تو ګه د خپل ژوند‬
‫قيصه و ودا و ملل ۍ شينواري ته ك ړې وه‪ ،‬لكن‬
‫په دومره تفصيل سره هم نه لكه چي شهزاد‬
‫صاحب ته ي ې ك ړې وه‪ ،‬لكن د واده طلق اسرار‬
‫او شاهد ترين ذكر ي ې ضرور ورته ك ړى وو‪،‬‬
‫هغو دوا ړو اوس د هغ ې د ټر ېج ډي په حواله د‬
‫د ې سره ډېره مينه درلوده او د زاهد توصيفي‬
‫او د د ې په اوسني ت ړون باندي په د ې سوب‬
‫خوشحالي و ې چي شايد د د ې تعلق په سوب ي ې‬
‫د ز ړه د زخمونو ټكور وسي‪.‬‬
‫"اهو د كور سره مي خبره كي ږي ستا‬
‫راك ړي سيټليټ فون مي دا مشكل ډېر آسانه‬
‫ك ړى دى‪ .‬بيا دوا ړه د پورچ و خوا ته ول ړې‬
‫‪99‬‬

‫چيري چي د ودا خپله ګا ډۍ ول ړه وه‪ ،‬د‬


‫مرجاني و زاهد توصيفي تعلق تر يوه هم‬
‫اصطلحي عنوان لندي نه راتلى‪ .‬يو عجب‬
‫تجريدي غوندي واورين سكون وو چي د دوا ړو‬
‫د وجود مځكي ي ې نيولي و ې‪ .‬هغو د يوه و بل د‬
‫موجود ګۍ د ضرورت له ست ړو خلص ز ړونه‬
‫درلودل كه څه هم هغو دوا ړو به هره ورځ په‬
‫ماځي ګر ك ښي سره ليدل‪ ،‬د ت ېر ما ښام پوري‬
‫به مل ګري سره ګرځ ېدل‪.‬‬
‫زاهد توصيفي اوس هم په تكرار سره د‬
‫مرجاني پورټر ېټ جو ړوى‪ .‬د جو ړېدو كار ته‬
‫ي ې دوام ورك ړى وو او هغه دا ژمنه ك ړې وه چي‬
‫هغه به اوس ټوله عمر هم دغه يو كار د خپل‬
‫تخليقي ژوند مقصد و ګرځوي‪ ،‬هغه نن سبا د‬
‫مرجاني د انځور ګر ۍ په حواله و تجريدي‬
‫اسلوب ته هڅه ك ړې وه اوس د هغه د‬
‫صورت ګري په ټيكنيك ك ښي د تجريديت سره‬
‫سره د روحانيت عنصر هم بر ېښېدلى وو‪.‬‬
‫هغه به كله د مرجاني د جبين پر كينوس په‬
‫سمندر ك ښي د لمر د ډوب ېدو منظر انځور ك ړى‬
‫وو او كله به ي ې د هغ ې پر بارخو باندي د‬
‫مهاتمابدهـ صورت دمراقب ې په حالت ك ښي‬
‫انځور ك ړى وو او كله به ي ې د هغ ې د دوو تورو‬
‫مقدسو ستر ګو په ياد د هغ ې په پټو ستر ګو‬
‫دپاسه به ي ې دو ې كعب ې جو ړي ك ړې و ې او كله‬
‫كله به ي ې دا په تصوير ك ښي د يو ې داسي‬
‫وريځي په دود ښكاره ك ړې وه چي په صورت د‬
‫باران د خل ګو او د مځك ې پر ت ږي روحانو باندي‬
‫اوري د هغه تخليقي روح خپل تخليقي او‬
‫جمالياتي هدف موندلى وو‪ ،‬مرجانه د هغه‬
‫دپاره د ژوند يوه مكمله استعاره وه‪ ،‬زاهد‬
‫توصيفي د مرجاني د ذات په توسط اوس د‬
‫ژوند مفهوم‪ ،‬ښايست او وسعتونه پ ېژندلي‬
‫وو‪ ،‬د هغه روح اوس د ماد ې په شا په روحاني‬
‫حقيقت سره متصف راغلى وو‪ ،‬مرجاني نه‬
‫يوازي د هغه د ذات تجديد وك ړى‪ ،‬بلك ې هغه ي ې‬
‫د كايناتي وحدت يو جز هم و ګرځوى‪.‬‬
‫‪100‬‬

‫مرجاني ته بيا داسي معلوم ېدل لكه هغ ې‬


‫چي نوى ژوند موندلى وي اوس د هغ ې د ژوند‬
‫نقط ۀ آغاز و انجام هغه په خپله نه وه‪ ،‬هغ ې‬
‫اوس دا فلسفيانه صلحيت موندلى وو چي و‬
‫خپل ژوند ته په كايناتي تناظر ك ښي و ګوري‪،‬‬
‫هغه اوس له لمر سره په سفر تلله‪ ،‬د وريځو‬
‫سره په صورت د باران ور ېدله او د بهار د‬
‫درختو په تقليد ك ښي د بادام د درختي په دود‬
‫كرار كرار په ش ګوفو ك ښي بدل ېدله هغ ې اوس‬
‫په داخل ك ښي لكه د اول باران پسته مځكه په‬
‫خپل خوشبو سره باوري او اعتباري ز ړه و‬
‫ذهن درلودى اوس د هغ ې او دروح كاينات تر‬
‫منځ يو نوى لكن تجريدي تعلق خپله ب ڼه‬
‫سپ ڼوله‪ ،‬لكن د د ې ټولو خبرو باوجود يو ب ې‬
‫نومه كمى وو‪ ،‬چي د هغ ې په ز ړه و ذهن ك ښي‬
‫ي ې يوه ګو ښه نيول ې وه‪ ،‬د يو ې شاعري په‬
‫ح ېث هغ ې ډېر ژور نفسياتي لو ړ و ځو ړ‬
‫درلود‪.‬‬
‫مرجاني و زاهد توصيفي پر د ې حقيقت‬
‫باندي ډېر او ږده مجلسونه ك ړي وو چي د هغو‬
‫تر ملقات و ړاندي نو زاهد توصيفي دا څرن ګه‬
‫پ ېژندله؟ دا يو داسي اسرار وو چي هيڅ ځواب‬
‫ي ې نه درلودى‪ ،‬هغه يو په بل كرلي خلـ ګ ل د‬
‫ماضي په تعلق سره ناخبره وو‪ ،‬ل د هغو د‬
‫روحانو ه ېره پر ځاى پاته وه‪.‬‬
‫يوه ورځ د زاهد توصيفي په سټو ډيو ك ښي‬
‫چي دوا ړه سره يوازي ناست وو‪ ،‬نو دا خبره‬
‫بيا تر پام لندي ونيول سوه‪.‬‬
‫"زه نه پوه ېږم مرجاني! چي د ژوند‬
‫حققيت څه دى؟ دا خبره تر اوسه پوري عيان‬
‫نه ده چي د ژوند جوهر څو موضوعي او څو‬
‫معروضي دى؟ او دا موجود ژوند د موجوده‬
‫لمح ې څخه مخ په شا و و ړاندي د كايناتي ژوند‬
‫سره څه اساسي تعلق لري‪ ،‬زه عموما ً ځان په‬
‫دا سوال سره پو ښتم چي زه څوك يم؟ او هم‬
‫دا چي زما دا موجود ګي څو اعتبار لري؟‬
‫‪101‬‬

‫زما ز ړه كله هم دا نه مني چي زما ژوند له‬


‫ما څخه شروع دى او پر ما باندي به ي ې اختتام‬
‫وي‪ ،‬ښه نو چي داسي نه ده نو زه تر ژوند‬
‫و ړاندي څوك وم‪ ،‬په كوم صورت وم او چي بيا‬
‫تر ساه ت ېر سم نو چيري ځم؟ او ورسره دا‬
‫چي ښايست څه دى؟ ته څوك ي ې؟ او خداى‬
‫څوك دى؟ مرجاني! زما دپاره دا وخت تر ګردو‬
‫اهم سوال دا دى چي ته څوك ي ې؟ او ولي ي ې؟‬
‫او زه تر كوم عنوان لندي تا پ ېژنم؟ مرجاني!‬
‫ستا په ملقات سره چيري چي ژوند ډېر‬
‫ښايسته سو" خو هلته ي ې ډېر فلسفيانه‬
‫سوالونه منځ ته راو ړو‪ ،‬زه اوس يو مصور كم‬
‫يو فلسفي زيات ښكارم اول به ما و د ې ته‬
‫كتل چي ګل لله )ر ېدي( څومري ښايسته دى‬
‫اوس په د ې ك ښي ورك يم چي قدرت به د ده د‬
‫غو ړېدو دپاره څومري او ږده منصوبه بندي‬
‫ك ړې وي‪ ،‬تخم به ي ې كومو بادونو تر د ې خاوري‬
‫لندي ك ړى وي‪ ،‬د كومو سمندرونو وريځي به پر‬
‫ده باندي ور ېدلي وي او د ده و لمر جمالياتي‬
‫ربط او تعلق د څه نوعيت دى‪ ،‬ما اول ښايست‬
‫لټوى او محسوسوى اوس ي ې په ر ېښه او سوب‬
‫پس ې ګرځم ستا د ملقات پسته زه په روحاني‬
‫حواله ډېر سرشاره او په فكري حواله د لينحل‬
‫سوالونو سره مخامخ يم"‪.‬‬
‫زه خبر يم چي د د ې سوالونو ځواب د هيڅ‬
‫يو چا سره نسته‪ ،‬ځكه له تا ما سيوا ما خپلي‬
‫ټولي نوري رشت ې غير ضروري و ګڼل ې‪ ،‬ما‬
‫خپله فرانسو ۍ ماينه چي دلته د ما سره‬
‫اوس ېده‪ ،‬زما و ستا د ملقات پسته ايله ك ړه‪،‬‬
‫زما سټو ډيو ته ګڼ شم ېر نجوني د زده ك ړي‬
‫دپاره راتل ې ما هغه ټولي منع ك ړې‪ ،‬كه د روز ۍ‬
‫مسئله راته نه پ ېښېدلى نو ما به د پوهنتون‬
‫وظيفه هم پر ېي ښې واى‪ .‬زه غوا ړم چي فقط‬
‫تر تا پوري ځان محدود ك ړم‪ ،‬ولي چي ز ړه را‬
‫ته وايي كه چيري دا سوالونه ځوابونه لري نو‬
‫ستا په حواله ي ې لري‪ ،‬ك ېداى سي زما و ستا د‬
‫جدلياتي‪ ،‬جمالياتي رشت ې په سوب زمو ږ ارواح‬
‫‪102‬‬

‫د نسيان له ست ړي څخه خلص سي او د‬


‫حقيقت په حواله مو ږ په خپله وينه ك ښي چي‬
‫كوم وهبي علم لرو‪ ،‬هغه را برس ېره سي او‬
‫مو ږ دوا ړه د خپلو ز ړونو پر افق باندي د شرق‬
‫د لمرونو په څ ېر را وخ ېژو‪ ،‬بس څومري چي‬
‫دا د ميني جدلياتي او جمالياتي رشته زمو ږ په‬
‫ز ړونو ك ښي خپله ر ېښه ژوره اچوي نو هم‬
‫دومري د د ې امكانات زيات سپ ڼېږي چي مو ږ‬
‫ي ې د مذكوره سوالونو ځوابونه تر لسه ك ړو‪،‬‬
‫مرجاني! شعوري علم خو ژوند اسانه كوي‪،‬‬
‫لكن د ژوند پر موضوعي حقيقتونو او د ويني‬
‫پر شعور باندي خاوري ا ړوي ځكه د نن انسان‬
‫له ځانه ورك دى او د خپل ژوند په مخ و شا‬
‫ك ښي قايم تعلق ورځن ې د ابهام په خوپ ك ښي‬
‫ورك دى‪ ،‬مرجاني! زما خيال دا دى چي دا د‬
‫ميني جدلياتي او جمالياتي تعامل دى چي و‬
‫جمالياتي بصيرت ته وده وركوي او بيا‬
‫جمالياتي بصيرت د حيواني ت ېقين ‪Animal Faith‬‬
‫په قوت سره ود ې سوالونو ته ځوابونه وايي‬
‫هغه د شعور له نا معلومو مځكو استدلل‬
‫راو ړي‪.‬‬
‫"زاهد! ته خو واقعي فلسفي جو ړ سوى‬
‫ي ې‪ ،‬ډېري مشكل او پ ېچ ېده خبري دي وك ړې‪،‬‬
‫زه خبره يم كوم خلـ ګ چي تخليقي ژوند لري د‬
‫هغو دپاره مينه د ډو ډۍ او ساه په څ ېر ضروري‬
‫ده اوس دا بيا بيل سوال دى چي مينه څومره‬
‫ضروري ده او ځيني خلـ ګ بيا دا پو ښتنه كوي‬
‫چي ګرسره ژوند څومري ضروري دى؟ ژوند‬
‫پر كومه سطح باندي كول زيات ارز ښت لري‪،‬‬
‫دا هغه مقام دى چي فلسفيان په دوو ډلو‬
‫ك ښي په تقسيم راسي‪ ،‬ځيني د تعقل او ځيني‬
‫د جذب ې د افاديت په حمايت ك ښي د ليل‬
‫و ړاندي كوي‪.‬‬
‫"زه په خپله ژوند يو وحدت ګڼم د تقسيم‬
‫هڅه ي ې ناممكنه او ل حاصل يو كوشش راته‬
‫ښكاري‪ .‬آيا دا ممكن دى چي څوك دي د ګل‬
‫خوشبوى او رنـ ګ سره جدا ك ړي؟ يا داسي‬
‫‪103‬‬

‫څوك يو س ړى سته چي د تعقل و جذب ې په منځ‬


‫د برابري وك ړي؟ آيا دا څرن ګه امكان‬ ‫ك ښي ح ِ‬
‫لري چي زه دي دا ووايم چي د ك ېتراين ژوند‬
‫دومري فيصد د تعقل او دومره فيصد د جذب ې‬
‫تر اثر لندي دى او كه دا تقسيم جايز دى‪ ،‬نو‬
‫بيا په يوه انسان ك ښي د مذهب تاريخ‪،‬‬
‫جغرافيه او نسلي خاصيتونو اثرات څو څو‬
‫فيصد دي؟‬
‫"انسان د كايناتي ژوند يو جز دى‪ ،‬هغه د‬
‫كايناتي ژوند د كليت يو مني ا ېچر )كوشنى‬
‫تصوير( دى‪ ،‬څرن ګه چي په كايناتي ژوند ك ښي‬
‫د تعامل ) ‪ (Inter-action‬عمل جاري دى‪ ،‬هم‬
‫داسي په انسان ك ښي ذهن‪ ،‬ز ړه‪ ،‬وجدان او‬
‫جمالياتي بصيرت يو وحدت تشكيلوي‪ ،‬ګوره‬
‫كله چي زه يو نظم يا غزل ليكم نو زه د د ې‬
‫ادراك نه سم كولى چي په د ې ك ښي د جذب ې‬
‫برخه څو د تعقل او وجدان حصه څو‪ ،‬او د‬
‫جمالياتي بصيرت كمال تر كومه حده پوري‬
‫دى‪ ،‬يا چي ته تصوير جو ړو ې نو آيا ته د د ې‬
‫ادراك كولى س ې؟ چي د هغه په جو ړښت ك ښي‬
‫د د ې عناصرو برخه څو څو فيصده ده؟‬
‫ته زمو ږ تر ملقات و ړاندي زما انځور‬
‫جو ړو ې‪ ،‬سوال دا پيدا كي ږي چي ولي؟ آيا دا د‬
‫"الف ليلة" يوه افسانوي قيصه نه ښكاري؟ آيا‬
‫د مځكي پر مخ هيڅ يو س ړى د د ې امر توضيح يا‬
‫توجيه كولى سي؟ كه ژوند صرف په معروض‬
‫او موضوع ك ښي تقسيم و ګڼو نو بيا د‬
‫معروض او موضوع څخه ماورا امكانات په كوم‬
‫شم ېر ك ښي راځي؟‬
‫ما ته سل په سل ك ښي نه و ې ليدلى‪ ،‬بيا‬
‫زاهد جانه! ته راته ووايه ما ولي پ ېژندل ې؟ د‬
‫ژوند و د ې اسرار ته څوك يو اصطلحي عنوان‬
‫ټاكلى سي؟ زاهدجانه! زه خبره نه او ږدوم‪،‬‬
‫فقط دومري وايم چي ژوند هرڅه چي دى‬
‫بس د ت ېرولو هنر ي ې بايد چي زمو ږ زده وي‪،‬‬
‫هم دا هغه مقصد وو چي تهذيبونه ي ې بنا ك ړو‪،‬‬
‫زما په خيال ك ښي ښه او مثالي ژوند تخليقي‬
‫‪104‬‬

‫ژوند دى او تخليق خپل مواد له ميني څخه‬


‫اخلي‪ ،‬زما خيال دا دى چي دا ښايست او مينه‬
‫فقط پر انساني سطح باندي وجود نه لري‪،‬‬
‫بلك ې په كايناتي سطح باندي هم استوار‬
‫اصولونه لري‪ ،‬كه مو ږ مينه يو آفاقي قدر نه‬
‫و ګڼو نو بيا ي ې انسان هم نه سي درلودى‪،‬‬
‫سيكس كول يو حيواني خاصيت دى‪ ،‬لكن‬
‫مينه درلودل يو كايناتي نعمت دى او دا چي‬
‫ډ ېر بلك ې اكثر خلـ ګ په س ېكس و مينه ك ښي‬
‫فرق نه سي كولى‪ ،‬نو دا د هغو قصور دى‪،‬‬
‫زما په خيال ك ښي د فنون لطيفه يو مرام دا‬
‫هم دى چي د هغوى په توسط بايد چي د‬
‫انسانانو جمالياتي تربيت وسي‪ ،‬هغه له‬
‫حيوانيت څخه بايد چي و روحانيت ته ور نزد ې‬
‫ك ړل سي"‪.‬‬
‫زه نه يم خبره چي زما په ز ړه ك ښي نن‬
‫څوك ګاي ېږي‪ ،‬زه په خپله د كايناتي پلن په‬
‫تناظر ك ښي به دا ووايم چي زه د "واقعيت"‬
‫قايله يم‪ ،‬يو څوك يا څيز كه وقوف لري موجود‬
‫دى دا خبره اهمه ده‪ ،‬دا چي وجود قديم دى كه‬
‫شعور؟ دا بيا د فلسف ې مسئله ده‪ ،‬د جمالياتو‬
‫نه‪ ،‬هسي خو فلسفيان پر فلسفه جماليات‬
‫باندي هم طبع ازمايي كوي خو د ادراك و‬
‫كمال ته نه رسي ږي‪ ،‬د تفكر د تجريد او ابهام‬
‫ښكار سي‪ ،‬هسي هم د اشياوو حقيقت‬
‫پ ېژندل يو ممكن كار نه دى‪ ،‬د تحليل و تجزيه‬
‫هنر پر داسي ځاى ناكامه ب ې مرامه ښكاري‪ ،‬د‬
‫د ې پ ېژند ګلوي دپاره د صوفي د وجدان او د‬
‫شاعر د جمالياتي بصيرت ضرورت دى‪.‬‬
‫زه د تضاداتو په تناظر ك ښي د اشياوو‬
‫تحليل و تجزيه نه كوم‪ ،‬هغه د هغه د ځان ګړي‬
‫موجود ګۍ سره قبلوم‪ .‬زه د سيب په ماهيت‬
‫باندي مقال ې نه ليكم بلك ې د لذت دپاره ي ې د‬
‫خو ړلو هڅه كوم‪ ،‬هر هغه س ړى چي د خپل‬
‫فكري تكامل د مغالط ې ښكار سي نو عاقبت د‬
‫د ښت د سراب په صورت ب ې كوره او ب ې سمته‬
‫لكه باد سي‪ ،‬ګوره زما نظر دا دى ته زما و مخ‬
‫‪105‬‬

‫ته موجود ي ې‪ ،‬زمو ږ تر منځ مينه واقع ده او د‬


‫ښايست په احساس او د ميني په موضوعي‬
‫حقيقت سره ته‪ ،‬زه‪ ،‬ژوند‪ ،‬خداى و كاينات‬
‫سره يو وحدت تشكيلوو نو بيا و ما ته څه‬
‫ضرورت دى چي د جزياتو په پوسټ مارټم‬
‫باندي ځان اخته ك ړم او ځان ب ې سمته او ب ې‬
‫دركه ك ړم او هسي هم جز د كل ادراك نه سي‬
‫كولى‪ ،‬ذره د لمر څخه د استفاد ې په حواله‬
‫ژوند مومي‪ ،‬هغه د لمر په هيئت او ماهيت‬
‫باندي تجزياتي مطالع ې نه كوي هغه عين‬
‫فطرتي ژوند ژواك كوي‪ ،‬دا مو ږ انسانان يو‬
‫چي و كل ته خپل ځان معيار ټاكو او د فطرتي‬
‫وابست ګۍ پر ځاى د احساس ب ېګان ګي ښكار‬
‫پاته سو‪ ،‬زاهدجانه! د خداى په وا ړه مخلوقاتو‬
‫ك ښي فقط انسان د تنهايي او يك ړتيا د اذيت‬
‫سره مخامخ دى‪ ،‬سوال دا دى چي ولي؟ ولي‬
‫چى دى د "ژوند د واقعيت" د قبلولو پر ځاى د‬
‫نظري ې په ب ې ځايه بحثونو اخته دى‪ ،‬د كاينات د‬
‫نورو عناصرو سره د خپلي فطري رشت ې‬
‫برعكس د ظن و تخمين په اندازو ك ښي ورك‬
‫دى‪ ،‬څوك وايي چي كاينات څلور اربه كاله زو ړ‬
‫دى او څوك بيا وايي چي‪" :‬يا )‪ (16‬اربه كاله‬
‫ي ې كي ږي چي د وخت و خل د تصادم په نتيجه‬
‫ك ښي ي ې دا ب ڼه وموندله اوس نو كه و فلسفه‬
‫ته رجوع وك ړو‪ ،‬نو پو ښتنه پيدا كي ږي چي خل‬
‫او وخت نو له كومه موجود وو او بيا د شعور‬
‫بغير په كاينات ك ښي دا نظم و سليقه له كومه‬
‫پيدا سوه‪ ،‬له د ې ځايه بيا د د ښت د سرابونو‬
‫سفر شروع كي ږي‪ ،‬سيدها ساده خبره ده‪،‬‬
‫كاينات سته مو ږ يو د ميني پيوستون سته‬
‫اوس د غور كولو خبره دا ده چي مخ په‬
‫و ړاندي د انسانيت په تناظر ك ښي څه كول په‬
‫كار دي؟ دا هغه سوالونه دي چي زمو ږ په‬
‫دسترس ك ښي دي او هم و ژوند ته ګټور دي"‪.‬‬
‫مرجاني خپله خبره تر سره ورسوله او د خپل‬
‫ګفتار په افسون ك ښي په خپله هم وركه‬
‫معلوم ېدله‪.‬‬
‫‪106‬‬

‫زاهدجانه! ګوره دلته ډېر ځوانان تر تا او‬


‫ډېر ې ښځي بيا تر ما د ظاهري ښايست په‬
‫حواله زيات ښايسته دي‪ ،‬سوال دا دى چي بيا‬
‫مينه فقط ولي زما و ستا تر منځ واقع ده؟‬
‫ګوره ملل ۍ و ودا دوا ړي تر ما ښايست ې دي او‬
‫شاه زمرك خان خو د نارينه وقار و ښايست پر‬
‫كمال باندي ول ړ دى‪ ،‬لكن زما د شاه زمرك‬
‫خان او ستا په هغو دوو ك ښي د يو ې سره هم‬
‫مينه نسته‪ ،‬كه د ميني اساس پر ښايست‬
‫باندي وي نو بيا د د ې برعكس ولي وسو؟‬
‫او زما و ستا د تعلق نوعيت خو بيا ډېر‬
‫شاعرانه دى‪ ،‬زاهدجان د ژوند وا ړه ارز ښت د‬
‫هغه په اسرار پوري ت ړلى دى‪ .‬ژوند په خپله د‬
‫قدرت يوه عجوبه ده‪ ،‬زه زما و ستا د تعلق د‬
‫حقيقت د پ ېژند ګلوي دپاره دلته د دومري‬
‫ليري راغل ې يمه‪ ،‬زه چي د چمن پر بار ډر له‬
‫خپلوانو جدا ك ېدلم‪ ،‬نو ته يقين وك ړه چي زه‬
‫د خپل روح په انتها ك ښي د سهار د يوه څراغ‬
‫په دود م ړه سوم‪ ،‬كله چي كابل جان ته را‬
‫ورس ېدم او د ويلنټاين د ورځي په مناسبت‬
‫چي ما و تا په دويم ځل سره وليدل نو تا زما‬
‫د روح و م ړه څراغ ته ب ېرته تل ۍ ووهله‪ ،‬زما د‬
‫روح څراغ اوس ستا په نوم بلي ږي او زما د‬
‫ميني و ژواك ټولي ر ېښې اوس ستا د ز ړه په‬
‫مځكو ك ښي كرار كرار ك ښته لوي ږي"‪.‬‬
‫"زاهدجانه! زه ځان ډېر سپك محسوسوم‬
‫چي زما و ستا ازلي و ابدي تعلق په لفظونو‬
‫سره بيانوم‪ ،‬د د ې مثال داسي دى‪ ،‬لكه يو‬
‫س ړى چي تر لمر لندي ول ړ و بل ته ووايي‬
‫چي دا وخت ورځ ده‪ ،‬څومري ب ې وقعته وينا‬
‫ده‪ ،‬زاهدجانه! دا اوله او اخيره موقعه ده‪ ،‬په‬
‫آينده ك ښي به پر د ې موضوع باندي نه زه او نه‬
‫ته خبره كو ې‪ ،‬زما دپاره اخيري هدف دا دى‬
‫چي ځان په معنوي حواله په تا بدل ك ړم او و تا‬
‫ته حالت مساعد ك ړم چي ته هم زما روحاني‬
‫حقيقت تر لسه ك ړې"‪.‬‬
‫‪107‬‬

‫مرجاني د ست ړي شپ ې په شانتي يوه او ږده‬


‫ساه واخستله او ورسره ي ې د ستر ګو پر څوكو‬
‫باندي د او ښكو نمي را برس ېره سوه‪ .‬زاهد‬
‫توصيفي د هغ ې ښايست ې ستر ګي ښكل ك ړې او‬
‫دوا ړه د دوو پاكو ماشومانو په څ ېر د يوه و بل‬
‫په غي ږ ك ښي وژ ړل‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان سره د مجلس پسته ودا‬
‫يو دو ې ورځي پسته و ك ېتراين ته ټيليفون‬
‫وك ړى او هغه ي ې د ماځي ګر پر وخت پر چاى‬
‫باندي و كور ته را وغو ښتله چي د دفتر‬
‫وروسته د كور د تلو وخت سو نو ي ې مرجانه‬
‫هم د ځانه سره يوو ړه او په د ې دوران ك ښي‬
‫ي ې و ملل ۍ ته هم ټيليفونيك پيغام ور ت ېر ك ړى‬
‫چي دا دي هم هور ې راسي‪.‬‬
‫د څلور بجو په شا و خوا ك ښي ك ېتراين‬
‫هم هلته راغله‪ ،‬داسي ښكاره ك ېدله چي د‬
‫هغ ې عسكري مبارز روح د ساحلو د سري‬
‫ما ښام ښكلى غم په ځان اغوستى دى‪ ،‬ودا نن‬
‫و هغ ې ته ډېر په غور وكتل هغه د هسك ې‬
‫غا ړي او ج ګي وني حامله يوه ښايسته نجل ۍ‬
‫وه‪ ،‬د هغ ې كتابي څ ېره د سهار له نوره جو ړه‬
‫سو ې ښكاره ك ېده‪ ،‬د هغ ې و ېښتان د شپ ې د‬
‫تورو زلفو له ري ښې ښكاره ك ېدل او د هغ ې‬
‫بوري د ياس )نهيل ۍ( په رنجو توري ستر ګي‬
‫بيا ل نوري هم ښايسته ښكاره ك ېدل ې‪ ،‬د‬
‫انتظار باوجود ملل ۍ نه راغله او مرجانه هم‬
‫نن د موسيقي د درس دپاره او د جو ډو كراټو‬
‫و مركز ته نه ول ړه‪ ،‬پر چاى باندي دلته و هلته‬
‫خبره شروع وه چي ك ېتراين ناڅاپه و ودا ته‬
‫وويل‪:‬‬
‫"ودا! زه خبره يم چي شاه زمرك خان زما‬
‫په حواله و تا ته څه ځواب درك ړى‪ ،‬ته په ډېره‬
‫تذبذب ك ښي مه اوسه‪ ،‬د هغه ځواب ستا له‬
‫څ ېر ې څخه عيان دى‪ ،‬ځيني وخت ميني يو‬
‫ا ړخيزي وي‪ ،‬دا د ميني پر حقيقت باندي هيڅ‬
‫هم اثر نه اچوي‪ ،‬تا به مشاهده ك ړې وي چي‬
‫ځيني وخت مو ږ په بهار ك ښي د ګلنو بوټي‬
‫‪108‬‬

‫ول ګوو نو د ظاهري مساعدو حالتو باوجود هغه‬


‫را شنه نه سي او وچ سي‪ ،‬نو بيا د د ې مطلب‬
‫دا خو نه دى چي انسان دي كله هم د ګلونو‬
‫كرهنه نه كوي‪.‬‬
‫"ودا! زه يوه يهودي نجل ۍ يم زه د پ ښتنو په‬
‫نفسياتو ښه پوه ېږم‪ ،‬ولي چي د يو ې تاريخي‬
‫نظري ې په حواله مو ږ و پ ښتانه په نسلي حواله‬
‫يو خلـ ګ يو او دا يو ښكاره حقيقت دى چي‬
‫مو ږ و پ ښتانه ډېر سره ورته نفسيات او‬
‫عادات لرو‪ ،‬هغه نسلي تفاخر هغه مذهبي‬
‫وابست ګي هغه د خپلي تاريخي ر ېښې سره‬
‫ټين ګه وابست ګي او هغه د انتقام د اخستلو‬
‫اجتماعي او انفرادي عادت‪.‬‬
‫ودا! ګوره دلته زما يو څوك نسته زما پلر‬
‫د ‪ 11/9‬په پ ېښه ك ښي م ړ سو‪ ،‬زما مور له د ې‬
‫و ړاندي زما له پلره طلق اخستى وو او زما‬
‫يو ورور دى‪ ،‬هغه يو ډېر مذهبي س ړى دى او‬
‫هغه اوس په اسرايل ك ښي م ېشت دى او هلته‬
‫خپل كاروبار كوي‪ ،‬هلته زما يوه مينه يوه او‬
‫معصومه و ماشومه مينه‪ ،‬ودا هغه هم د شاه‬
‫زمرك خان د غره په شانتي ډن ګ شخصيت زما‬
‫په نظر ك ښي ب ې وقعته ك ړه‪ ،‬د ويلنټاين ډې ستا‬
‫د پارټ ۍ تر ورځي ل هغه زما دپاره يو ډېر اهم‬
‫ځوان وو او بيا هغه هم د ن ېست سره برابر‬
‫سو‪.‬‬
‫"ودا‪ -‬دا ده مرجانه هم ناسته ده‪ ،‬ما د شاه‬
‫زمرك خان د ځواب د اثبات و نفي څخه بال‬
‫بال دا فيصله ك ړې ده چي زه غوا ړم د فوځ‬
‫نوكري پر ېږدم او په يو معمولي حيثيت ك ښي‬
‫د افغانستان د خاوري خدمت وك ړم‪ ،‬د كوم د‬
‫خدمت دپاره چي شاه زمرك خان ما خو‬
‫پر ېږده د هري ښځي له رفاقت څخه مخ په‬
‫صحرا ت ښتي‪.‬‬
‫ودا زه ستا په توسط د د ې ځاى د شهريت د‬
‫اخستلو خيال په ز ړه ك ښي لرم او زما هر هغه‬
‫عادت چي د افغانانود اجتماعي نفسياتو او‬
‫رواياتو سره سمون نه خوري زه له ننه څخه‬
‫‪109‬‬

‫پر ېږدم هغه كه شراب څ ښل دي او كه آزادانه‬


‫ز‬‫اختلط دى‪ ،‬ستاسو لباس‪ ،‬خوراك او طر ِ‬
‫معاشرت خپلوم او ته راته ګوره زغرده به‬
‫ځان يو سپ ېڅل ې افغان ۍ درته ثابته ك ړم‪.‬‬
‫د معاش و ما ته هيڅ مسئله نسته‪ ،‬زه د‬
‫پلرني كاروبار په حواله ښه مناسبه آمدن‬
‫لرم‪ ،‬مياشت په مياشت به و ما ته دلته را‬
‫رسي ږي‪ ،‬زه دلته كه وغوا ړم نو هم د آمدن‬
‫ذريعه جو ړولى سم‪ ،‬د ان ګلش ژبي يو كوچن ګ‬
‫سنټر خلصولى سم‪ ،‬يا په اروپايي يوه ‪N,G,O‬‬
‫ك ښي ښه نوكري پيدا كولى سم‪ ،‬لكن ودا! زه‬
‫و افغانستان ته‪ ،‬و هغه افغانستان ته چي زه‬
‫ي ې په حقيقي مينه و الفت سره باوري ك ړم‪.‬‬
‫بل معاوضه خدمت كول غوا ړم‪ ،‬ودا مينه‬
‫قرباني غوا ړي او زه و قربان ۍ ته په قسم‬
‫راغل ې يمه‪.‬‬
‫ودا و مرجاني ته داسي احساس وسو لكه‬
‫د هغ ې لفظونو چي د جادو اثر لري او د هغو د‬
‫ز ړونو په مځكو ك ښي ي ې د لمرونو ك ښت‬
‫ترسره ك ړي‪ .‬دمرجاني په ز ړه ك ښي د‬
‫ك ېتراين ډېره ب ې كچه مينه پيدا سوه او دا ي ې‬
‫و ز ړه ته څه نوره هم را نزد ې سوه ودا چي‬
‫ك ېتراين ي ې د يوه اتفاق په نتيجه ك ښي تر‬
‫ټولو و ړاندي په افغانستان ك ښي پ ېژندل ې وه‪.‬‬
‫د هغ ې عزم او ژمني ډېره متاثره ك ړه‪ ،‬ا ګرچه‬
‫كه ودا د ك ېتراين و مرجاني سره په مجلس‬
‫بوخته وه‪ ،‬لكن هغه د وجود تر انتها پوري په‬
‫ز ړه ك ښي رنج ېده سوه‪ ،‬ولي؟ سوب ي ې و‬
‫هغ ې ته هم عيان نه وو‪.‬‬
‫"ك ېتراين ګوره ژوند دغه دى چي يا مينه‬
‫وك ړې يا دبل چا د ميني مركز و ګرځ ې حقيقي‬
‫مينه د ځوابي ميني له احتياجه څخه خلص ز ړه‬
‫و ذهن لري‪ ،‬مينه كه يك طرفه وي نو هم تر‬
‫خپل مقصد پوري رسي ږي‪ ،‬مينه پر خپل سر د‬
‫ځان مقصد تشكيلوي‪ ،‬هغه له خپل ذات څخه‬
‫ماورا بل مقصد نه لري‪ ،‬مينه يا مينه ده يا نو‬
‫بيا هيڅ هم نه ده‪ ،‬مينه كول په خپل سر‬
‫‪110‬‬

‫كاميابي ده‪ ،‬ځواب ي ې سته او كه نه دا بيا بله‬


‫معامله ده او ضمني حيثيت لري‪ .‬ك ېتراين ستا‬
‫په ارادو ك ښي د ښځو لو ړ او ارتفاعي و‬
‫اجتماعي نفسيات په ږغا وينم‪ ،‬والله چي زما‬
‫ز ړه ته دي هم ډېره ډا ډګيرنه ورك ړه‪ ،‬ستا‬
‫كاميابي زمو ږ د وا ړو كاميابي ده‪ ،‬زه تر خپله‬
‫حده دا قسم خورم چي په هر حال ك ښي به‬
‫ستا مدد كوم كه د سر په ق ېمت هم وو"‪.‬‬
‫د مرجاني په ږغ ك ښي د او ښكو نمي‬
‫راك ښته سوه‪ .‬زما يقين دى‪ ،‬ستا تصميم به يوه‬
‫نه يوه ورځ تا په خپل مرام ك ښي ضرور‬
‫كاميابه ك ړي‪ .‬زما ز ړه دا را ته وايي چي شاه‬
‫زمرك خان به كله نه كله ستا د ميني د صداقت‬
‫و حقيقت ته لزم سر ټيټ ك ړي"‪ .‬مرجاني‬
‫خپله خبره نوره هم او ږده ك ړه‪ .‬هسي ك ېتراين‬
‫ستا د شاه زمرك خان سره كله په د ې حواله‬
‫مخامخ خبره هم سو ې ده؟" ودا پو ښتنه ځن ې‬
‫وك ړه‪.‬‬
‫"اهو ودا! ستا په توسط و هغه ته تر پيغام‬
‫وركولو و ړاندي ما و هغه ته يو خط ليكلى وو‪،‬‬
‫هغه به خود زما د خط په يوه چا سره ترجمه‬
‫ك ړې وي او بيا ي ې و ما ته ځواب ليكلى وو‪ ،‬هغه‬
‫خبري كومي چي ي ې د تا سره ك ړي دي‪،‬‬
‫حالنك ې ما له تا څخه نه وپو ښتل ې لكن زه دا‬
‫غوا ړم چي كله ي ې ضرور راته وك ړې‪ ،‬ودا زه د‬
‫امريكن فوج د م ېډيكل كور سره تعلق لرم او‬
‫هلته د يو ې ډاكټري په حيث خدمتونه كوم او‬
‫خلـ ګ ما د متوازن فكر و نظر حامل ښځه‬
‫ګڼي‪ ،‬ته يقين وك ړه چي ما دلته په اول ځل ې د‬
‫ميني مفهوم دريافت ك ړى دى‪،‬كن ې د غرب و‬
‫خوا ته ميني يو جنس يا د څيز صورت اختيار‬
‫ك ړى دى‪ .‬هلته مينه د انسان د سراپا په ك ښته‬
‫و لو ړو ك ښي د سفر كولو نوم دى او هور ې د‬
‫روحاني وابست ګۍ تصور اوس نسته‪ ،‬ودا زه‬
‫اوس په د ې باندي پوه سوم چي د انسانانو د‬
‫مزاج په څ ېر د وطنونو هم يو خپل طبيعت‬
‫وي‪ ،‬و ما ته داسي ښكاري چي اوس دلته په‬
‫‪111‬‬

‫افغانستان ك ښي چي د باتورانو هيواد دى زه‬


‫هم د د ې ځاى د اجتماعي نفسياتو په حواله د‬
‫قربان ۍ و صوفيانه مسلك ته نزد ې سو ې يمه‪ ،‬د‬
‫ملټي ن ېشنل كمپنيانو د جو ړك ړي ماحول او د‬
‫شرق په فضا ك ښي اساسي فرق دى‪ ،‬هلته‬
‫انسان فقط د ځان د مفاد دپاره ژوند كوي او‬
‫دلته انسان د ز ړورتيا او قربان ۍ وركولو مثبت‬
‫اقدار پ ېژني و فطرت ته نزد ې ژوند كه څه هم‬
‫مشكلت لري خو په اخيري تجزيه ك ښي ي ې د‬
‫خوف او وام له ست ړي څخه ز ړه و ذهن‬
‫خلصوي‪ .‬ودا! دا خو ستا هم تجربه ده په غرب‬
‫ك ښي انسان چالك جو ړي ږي او په شرق ك ښي‬
‫مسټك نجات تر لسه كوي‪.‬‬
‫مرجاني ته داسي محسوس ېده لكه‬
‫كه ېترائن چي نه هغه په خپله دا خبري كوي‪ .‬د‬
‫هغ ې د خيال سمندر د زمان و مكان پر اخيري‬
‫څوكو باندي په ګښت وو‪.‬‬
‫د كه ېترائن د سكوت سره په فضا ك ښي د‬
‫ياس او اميد ګډ احساس وغو ړېدى‪ .‬دلته د‬
‫ت ېر ما ښام وخت سو‪ .‬كه ېترائن او مرجاني‬
‫اجازت را واخيست او د خپلو خپلو منزلونو په‬
‫خوا رهي سول‪.‬‬
‫په را روانو دوو مياشتو ك ښي د دوستانو په‬
‫د ې ډله ك ښي د ده اهم نور كارونه وسو‪ .‬يو خو‬
‫كه ېترائن په ر ښتيا سره د فوځ له نوكر ۍ څخه‬
‫استعفا وك ړه‪ .‬او د افغان د شهريت د اخستلو‬
‫هڅه ي ې عملي ك ړه‪ .‬په بله خوا ودا شاه زمرك‬
‫خان په بسيار اصرار سره د ې خبري ته مجبور‬
‫ك ړ چي و ځان ته په كابل ك ښي يو مكان‬
‫واخلي‪ .‬د شاه زمرك خان و د ې ته ز ړه نه‬
‫ك ېدى‪ .‬هغه ورته ويل‪:‬‬
‫" ګوره ودا! آزاد خل ګ جائيداد نه خو ښوي‪.‬‬
‫دا رن ګه عمل متبازر خلك د بور ژوري نفسياتو‬
‫حامل خل ګ ګرځوي‪ .‬ودا ته و ما ته دا ووايه‪:‬‬
‫"تاتر ننه دكاندار س ړى د يوه مبارز په ح ېث‬
‫ليدلى دى؟‪.‬‬
‫‪112‬‬

‫ودا زه د يو ې خور په ح ېث ستا په وسيله‬


‫پوهي ږم‪ .‬نن واي ې مكان واخله‪ ،‬سبا راته واي ې‬
‫چي واده وك ړه‪ ،‬بله ورځ راته واي ې چي د جن ګ‬
‫تود سن ګر پر ېږده‪ .‬ښځه او كوشنيان و چا ته‬
‫پر ېږد ې‪ .‬ته چي كوم ژوند زما دپاه ښه ګڼې‪.‬‬
‫هغه ژوند به زما د مثالي ژوند د اختتام باعث‬
‫و ګرځي"‪ .‬د هغه په لهجه ك ښي د ودا دپاره يو‬
‫پاك احساس موجود وو‪.‬‬
‫"لكن لل! زما بيا دا خيال دى چي انسان د‬
‫مځكي بايد چي خپل كور ولري‪ .‬ګوره ستا په‬
‫جن ګونو ك ښي كلونه ت ېر سو‪ .‬ستا د جن ګ كولو‬
‫د جبلت بايد چي تراوسه تسكين سوى واى‪ .‬ته‬
‫جن ګ د ځان فطرت خو مه ګرځوه‪ .‬ته و‬
‫جن ګېد ې‪ .‬ته د ويني په ذايقه اموخته ز ړه او‬
‫ذهن لر ې‪ .‬او په خپله هم څو ځلي سخت پټي‬
‫سوى ي ې‪ .‬ستا د د ې خبري باز ګشت په هر‬
‫محفل ك ښي كي ږي چي كله به ستا ټپونه ډاكټر‬
‫ګن ډل نو تا به د نش ې ستني نه ل ګول ې‪ .‬او پر‬
‫څ ېره به دي د درد نخ ښي هم نه ښكار ېد ې‪.‬‬
‫زمرك لل ته اوس يو اساطيري و ګړى جو ړ‬
‫ت حال‬ ‫سوى ي ې او زما خيال دا دى كه دا صور ِ‬
‫څه نوره موده جريان ودرلودى‪ ،‬نو بيا به ته د‬
‫انسانانو په منځ ك ښي تر اوس ېدلو دا خبره‬
‫زياته غوره و ګڼې چي په تورو ځن ګلو ك ښي د‬
‫حيوانانو سره و اوس ې او ستا غون ډ خو اوس‬
‫هم د پامير د ل ېوانو په نوم معارفي دى‪ ،‬لل!‬
‫تا دا خبره محسوسه ك ړې ده چي ته كله د عام‬
‫خل ګو و منځ ته راس ې نو ستا د هيبت او ستار ې‬
‫په وجه هلته هر س ړى او هر حركت ځاى پر‬
‫ځاى سي‪ ،‬ستا د ويلنټاين د ورځي پارټ ۍ په ياد‬
‫ده چي ته دننه راغل ې څه وسو؟‬
‫د خل ګو ساوي ودر ېد ې او سازونه وا ړه‬
‫خاموش سو او ما اور ېدلي دي چي ته‬
‫ورباندي پ ېښ س ې نو خرو ړى سپىاو نور ځناور‬
‫ك ړونچ وهي پر ېوځي او پر مستي راغلي‬
‫اسان خپله مستي واچوي‪ ،‬لل! هغه زما‬
‫دوست مرجانه وايي چي دا هم د ظلم يو شكل‬
‫‪113‬‬

‫دى او ته د خل ګو له د ې اذيت او خوف څخه‬


‫خوند اخل ې‪ ،‬ودا ورته سپينه خبره وك ړه‪.‬‬
‫ودا زه نه يم خبره چي ستا خبري تر كومه‬
‫حده صحيح دي ل ېكن ر ښتيا خبره دا ده چي زه‬
‫بيا له تا څخه و ېر ېږم‪ ،‬ودا ته و ما ته د‬
‫كوشن ۍ خور په حيث ښكار ې‪ ،‬كه ته نوري‬
‫ورپس ې مطالب ې نه كو ې نو زه به ستا په ويلو‬
‫مكان واخلم‪ .‬لكن دا كار به هم ته كو ې‪ ،‬دا په‬
‫ما نه كي ږي او ورپس ې دا خبره نو د ګپ په‬
‫تو ګه كوم چي هغه ستا دوسته مرجانه به‬
‫ګورم چي مازي ي ې زه پيدا ك ړم"‪ .‬په ژوند‬
‫ك ښي په اول ځلي و هغه ته په مبهم تو ګه دا‬
‫احساس وسو چي د هغه په وجود ك ښي د هر‬
‫وخت چل ېدونكي توند توپان دا وخت ل ږ په‬
‫كراره راغلى‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫ك ېتراين په د ې دوران ك ښي د يو څو ورځو‬


‫دپاره امريك ې ته ول ړه‪ .‬په بله خوا مرجاني‪ ،‬ودا‬
‫او زاهد توصيفي د ځان سره كوټي ته بوتلل‪،‬‬
‫د مرجاني خاندان هغه د كور د افرادو په حيث‬
‫قبول ك ړل‪ ،‬د نويد په دعوت ك ښي شهزاد‬
‫صاحب هم وو‪ ،‬هغه په خپلو ك ښي زغرده سره‬
‫ب ې تكلف سو‪ ،‬نويد عاصم هم را وستلى وو‪،‬‬
‫زاهد توصيفي چي د مرجاني د ژوند په الميه د‬
‫هغ ې له خول ې هور ې ل خبر وو‪ ،‬نو قاسم او‬
‫عاصم ته ي ې خصوصي اهميت ورك ړى‪ ،‬شهزاد‬
‫او شاهد ترين هم په خپل وار سره دعوتونه‬
‫وك ړل او په منځ ك ښي د يو ې شپ ې دپاره د‬
‫زيارت پرو ګرام هم جو ړ سو‪ ،‬لكن په هغه‬
‫ك ښي ودا او مرجاني شركت نه وك ړى مرجانه‬
‫و ودا يوه ورځ د عرفان صديقي ملقات ته هم‬
‫ول ړو‪ ،‬ودا داسي احساسول لكه چي خپل كور‬
‫ته راغل ې وي‪ ،‬د محرم د هن ګامو پسته كوټه په‬
‫نارمل حالت ك ښي وه لكن مرجانه پوه ېدله‬
‫‪114‬‬

‫چي د ښكاره خوشحال ۍ څخه پرته شاهد ښه‬


‫پره غمجن دى‪ ،‬په خصوصيت سره د زاهد‬
‫توصيفي په حواله د هغه احساسات د كوشش‬
‫باوجود له هغه نه پټ ېده‪ ،‬په د ې دوران ك ښي‬
‫شهزاد صاحب له هغ ې څخه پو ښتنه وك ړه چي‬
‫آيا ته هغه قول سو ې ډايري ليك ې او كه نه؟"‬
‫مرجاني ورته وويل‪" :‬چي اهو‪ ،‬هر ما ښام تر‬
‫ويد ېدو و ړاندي زه دا كار كوم‪ ،‬شهزاد په د ې‬
‫ترڅ ك ښي ورته وويل‪:‬‬
‫"چي تر كابل و ړاندي ستا روداد ما د يو ې‬
‫قيص ې په تو ګه ليكلى دى او ما د مل ګرو‬
‫ليكوالو په يوه نشست ك ښي و وايه‪ ،‬هغوى‬
‫ډېر خو ښ ك ړى او اصرار كوي چي چاپ ي ې‬
‫ك ړم‪ ،‬ولي چي دا پر خپل ځاى هم يو مكمل‬
‫ناول دى‪ ،‬لكن زه خيال كوم چي ستا د ډايري‬
‫د پوره ك ېدو پسته ي ې په مكمل صورت چاپ‬
‫ك ړم"‪ .‬د شهزاد صاحب په ږغ ك ښي تخليقي‬
‫اعتبار په نما وو‪.‬‬
‫شاهد ترين كه د مرجاني تر شا په ظاهري‬
‫تو ګه خوشحاله ژوند ت ېروى‪ ،‬لكن هغه اوس‬
‫هم د د ې ډېر كمى محسوسوى‪ ،‬هغه ډېر‬
‫كوشش كوى چي د خپلي ښځي ز ړه وساتي او‬
‫هغه هم له ده سره ډېره خوشحاله وه‪ ،‬دوا ړو‬
‫به اكثره د مرجاني خبري كول ې‪ .‬د مرجاني‬
‫تخمينه دا وه‪ ،‬چي مور و پلر ي ې په د ې څو‬
‫مياشتو ك ښي ل ږ څه نور زا ړه سوي دي او‬
‫قاسم هم ل ږ د صحت په حواله د كمزور ۍ و‬
‫خوا ته راغلى وو او مرجاني د كابل څخه د‬
‫كور د ټولو غ ړو دپاره په ز ړه پوري تحف ې‬
‫راو ړي و ې او د هغ ې كوشش دا وو چي اكثره‬
‫وخت هم د دوى په منځ ك ښي ت ېر ك ړي‪ ،‬د‬
‫شاهد ترين او زاهد توصيفي تر منځ د دوست ۍ‬
‫او ب ې اعتنايي يوه مشتركه رشته كرار كرار‬
‫سپ ڼېدله‪ ،‬د رسمي اظهار بغير هغه د يوه و‬
‫بل د مخالفت په جذبه سره بلد خلـ ګ وو‪ ،‬و‬
‫زاهد توصيفي ته د شاهد ترين د احساس‬
‫پ ېژندل څه ګران كار نه وو‪ ،‬هغه پوه ېدى چي‬
‫‪115‬‬

‫دى د مرجاني سره ډېره په ز ړه پوري مينه‬


‫لري‪ ،‬لكن هغه پوه ېدى چي مرجانه د هغه د‬
‫دسترس څخه هم دومري ليري ده څومره چي‬
‫د ده څخه پر فاصله ده‪ ،‬هغه د مرجاني‬
‫نفسيات پ ېژندل‪ ،‬مرجانه هغه هستي ده چي‬
‫په مينه ك ښي د فاصلو لرلو عادت ساتي‪ ،‬د‬
‫شرق و غرب د رواياتو دا هغه فرق دى كوم ته‬
‫چي غرب اوس هم ډېر حيران دى‪ ،‬د شرق‬
‫خلـ ګ د جمالياتي بصيرت په د ې نقطه باندي‬
‫زيات پوهي ږي چي ښايست په فاصلو پوري‬
‫ت ړلى دى او س ېكس د ميني په معامله ك ښي په‬
‫د ې حواله يو غير ضروري فعل دى وهغو ته دا‬
‫حقيقت څر ګند دى چي د يوه انسان حقيقت د‬
‫هغه په پوست پوري نه دى ن ښتى بلك ې د هغه‬
‫حقيقت نور څه دى چي د ميني د فاصلو‬
‫باوجود د ميني په نور سره پيوستون پيدا كوي‬
‫او د دوو روحانو د اتحاد يا يووالي باعث‬
‫ګرځي‪.‬‬
‫د مرجاني مينه يو مشترك قدر وو چي دوى‬
‫دوا ړه ي ې سره را نزد ې ك ړي وو‪ ،‬د هغو تهذيبي‬
‫روي ې كه د يوه و بل سره مثبت و ې نو په شا ي ې‬
‫د حسد و مخالفت احساس هم درلود‪ ،‬لكن د‬
‫د ې باوجود هغه اكثره دوا ړه ګډ سره ګرځ ېدل‬
‫او بيا دوا ړو د خپلو ز ړونو غوټي سره خلصي‬
‫ك ړې‪ .‬او دوا ړو د مرجاني د خوشحالي و مسرت‬
‫دپاره په خپلو ك ښي د دوو دوستانو او ورو ڼو‬
‫په ح ېث يوه و بل ته د اخلص لس ورك ړى‪.‬‬
‫كله چي د كابل د روان ګي وخت را نزد ې‬
‫سو نو شاهد ترين و زاهد توصيفي ته د نورو‬
‫شيانو سره سره د مصوري په حواله د رن ګونو‬
‫او بروشانو او نورو لوازماتو يوه غټه تحفه‬
‫ورك ړه او زاهد توصيفي قول ورسره وك ړى‬
‫چي دى به و شاهد ترين ته جو ړك ړىد مرجاني‬
‫يو تصوير د هغ ې په غل را واستوي‪ ،‬د مخ په را‬
‫ګرځ ېدو ك ښي بيا هفته ت ېره سوه‪ ،‬شاهد په‬
‫د ې باندي ډېر خوشحاله سو‪ ،‬ودا و مرجاني‬
‫دوا ړو د كابل د ټولو شناخته خ ېلو دپاره قسم‬
‫‪116‬‬

‫قسم نخ ښې واخستل ې او بيا چي د ويني او‬


‫ميني له رشتو څخه د رخصت وخت راغلى نو‬
‫فقط پر مرجانه باندي نه‪ ،‬پر موجود ټولو‬
‫خل ګو باندي يو قيامت ت ېر سو‪ .‬لكن د د ې‬
‫ځلي مرجانه ل ږ څه حوصله منده هم وه چي‬
‫دلته اوس په كابل ك ښي هم د خپلو په امان‬
‫ك ښي وه‪.‬‬
‫په افغانستان ك ښي سياسي حالت د اثبات‬
‫و خوا ته روان وو‪ ،‬د ودا ‪ ,N,G,O‬هم د نورو په‬
‫څ ېر ډېر مثبت كارونه كول او ډېر اعتبار ي ې‬
‫پيدا ك ړى وو او ملل ۍ شنواري بيا د هوا د څپو‬
‫د لري د خپل قلم په طاقت او حرمت سره د‬
‫ټولو افغانانو ز ړونه تسخير ك ړي وو‪ ،‬هغه د‬
‫خوارو افغانانو د حق دپاره د جن ګېدو په حواله‬
‫د يو ې ز ړوري مبارزي په ح ېث پ ېژندل ك ېدله‪،‬‬
‫هغ ې د خپلي نشرياتي ادار ې په حواله د‬
‫ت حال و ړاندي كوي‪.‬‬ ‫افغانستان صحيح صور ِ‬
‫ځكه نو مقتدي چي كوم مقتدر قوتونه ورځني‬
‫ډېر خفه وو‪ ،‬لكن د خف ګۍ باوجود د ملل ۍ‬
‫څخه هغه ډېر د خوف په حالت ك ښي هم‬
‫اوس ېدل په كابل و شا و خوا ك ښي ملل ۍ‬
‫شينوار ې د ميوند د ملل ۍ تكراري پيكر بلل‬
‫ك ېدله‪ ،‬لكن د د ې مبارزه د ميوند تر مبارز ې‬
‫هم زياته اهم وه‪ ،‬هغ ې د خپل ب ې نوا خل ګو د‬
‫حق دپاره خپل قلم د توري په كار اچولى وو‪،‬‬
‫هغ ې د هيواد د دا ړه مارانو و ظالمانو په ښكاره‬
‫سره مخالفت كولى او د دوى و ظلمونو ته به‬
‫ي ې د هوا د څپو د لري د ټولي دنيا پام‬
‫را ګرځوى‪ ،‬هم دا سوب وو چي ځيني قوتونه د‬
‫هغ ې ډېر مخالف وو‪ ،‬لكن ملل ۍ هغه مبارزه‬
‫څوك وه؟ چا چي د كابل په ب ې امان ښار ك ښي‬
‫اوس هم د ر ښتيا ويلو روايت ژوندى ساتلى‬
‫وو‪ ،‬هم په د ې وجه ي ې د خل ګو په ټولو حلقو‬
‫ك ښي په ز ړه پوري عزت ګټلى وو‪.‬‬
‫ډاكټره اوس له قندهار څخه كابل ته راغل ې‬
‫وه‪ ،‬هغ ې او م ېړه انجن ېر صاحب يو ښكلى‬
‫سماجي ژوند ت ېروى‪ ،‬انجن ېر صاحب د ودا له‬
‫‪117‬‬

‫شخصيت څخه ډېر متاثر وو لكن په خپل حدود‬


‫ك ښي اوس ېدى او د خپل لو ړ كردار عزت ي ې پر‬
‫ځاى ساتلى وو‪ ،‬لكن د ودا په شا و خوا ك ښي‬
‫وخت ت ېرول ورته ښه ښكاره ك ېدى‪ ،‬د انساني‬
‫تعلقاتو څو داير ې و ې‪ ،‬لكن د تعلقاتو په د ې‬
‫دايرو ك ښي ودا د محور كردار ادا كوى‪ ،‬په د ې‬
‫دايره ك ښي ودا‪ ،‬مرجانه‪ ،‬زاهد توصيفي‪،‬‬
‫ك ېتراين‪ ،‬ډاكټره او انجن ېر صاحب شامل وو‪ ،‬د‬
‫شاه زمرك خان ح ېثيت د يوه مستقل ممبر نه‬
‫وو‪ ،‬كني هغه هم و د ې ډلي ته نزد ې س ړى وو‪،‬‬
‫هغه د د ې ډلي په سماجي تقريباتو ك ښي ډېر‬
‫كم شموليت كاوى‪ .‬هغه اكثر په څه نه څه‬
‫بهانه به سره را غون ډېدل او د آپس له‬
‫موجود ګۍ څخه به ي ې خوند سره اخيستى‪ ،‬دا د‬
‫ب ې غرضو دوستانو يوه ښكل ې حلقه وه او د يوه‬
‫و بل سره ي ې كلك پيوستون درلودى‪ ،‬كله به‬
‫سنيما ته او كله به كنسرټ ته سره تلل او‬
‫خپلو ك ښي ي ې ښه ب ې تكلفي هم سره درلوده‪،‬‬
‫ډاكټره د زاهد توصيفي له تخليقي صلحيت‬
‫څخه ډېره متاثره وه او شكوه به ي ې ځني كوله‬
‫چي كله خو د مرجاني پر ځاى د هغ ې يو‬
‫پورټريټ هم ور جو ړ ك ړي‪ ،‬د ښځو يو عجب‬
‫غوندي نفسيات وي‪ ،‬هغه تر لويه حده د خپلي‬
‫خوندك ۍ په مينه ځان ور ګډ بولي او د هغ ې د‬
‫ميني د ارتفاع او اسان ۍ دپاره د مساعد حالتو‬
‫جو ړول خپله اخلقي فريضه ګڼي‪ .‬د ټولو‬
‫ښځو تر منځ د نارينوو په مقابل ك ښي يوه‬
‫خاموشه او غير تحريري معاهده وجود لري‪،‬‬
‫مينه كول او مينه وركول د ښځي هم اول او‬
‫هم دويم فطرت دى‪ ،‬د ښځي مينه د نارينه په‬
‫مقابل و آفاقيت ته زياته ور نزد ې ده‪ ،‬ښځه‬
‫مينه په معروضي او موضوعي دوا ړو حوالو‬
‫پ ېژني‪ ،‬ښځه د مځكي تخليقي نفسيات لري‪،‬‬
‫هغه نه صرف دا چي مينه تخليقوي بلك ې د‬
‫تخليق په عمل سره د خپل ذات تجديد هم‬
‫كوي‪ ،‬ولي چي ښځي په ژوند ك ښي خارجي‬
‫اهداف كم لري‪ ،‬نو هغه زياته د داخليت حامل‬
‫‪118‬‬

‫ز ړه و ذهن لري او هغوى د خپل وجود د‬


‫نيم ګړتياوو تدارك د ميني په عمل سره كوي‪.‬‬
‫د د ې ډلي وا ړو ښځو د مرجاني و زاهد‬
‫توصيفي له ميني څخه نه صرف دا چي حظ‬
‫پورته كاوى بلك ې د هغو د ز ړونو د ساتلو دپاره‬
‫ي ې عملي كوششونه هم كول او بل ې خوا ته‬
‫دوى د ك ېتراين د شكسته خاطر په سوب‬
‫رنجيده غوندي و ې‪ ،‬ولي چي د هغو و ك ېتراين‬
‫ته هيڅ هم مدد نه ور رس ېدى‪ ،‬د شاه زمرك‬
‫خان سره يو واري ودا او بل چل ملل ۍ په د ې‬
‫ل ړ ك ښي خبره وك ړه‪ ،‬ښكاره خبره ده چي دا‬
‫كوشش هم ب ې نتيج ې ثابت سو‪ .‬د د ې هيڅ‬
‫امكان نه ښكاره ك ېدى چي د پامير د ل ېوانو‬
‫سر خ ېل دي د ميني درس زده ك ړي د هغه‬
‫ترجيح د وطن مينه او خدمت كول وو او هغه‬
‫هم په خپله وينه سره‪ ،‬د هغه په نزد د يو ې‬
‫ښځ ې مينه د د ې نعم البدل نه سي ك ېدلى‪ ،‬هغه‬
‫د خپلو ساوه سوو ل ېوانو په ټولنه ك ښي زيات‬
‫خو ښ وو او د ويني د ذايق ې و خوشبو د حصار‬
‫څخه د باندي نه سو وتلى‪.‬‬
‫د د ې ډلي دوا ړو غ ړو مشتركه رايه دا وه‬
‫چي حالت نه سي بدل نو د شاه زمرك خان‬
‫څخه د مثبت ځواب توقع هيڅ هم امكان نه‬
‫لري او په بله خوا بيا ك ېتراين دومري ټين ګ‬
‫تصميم نيولى وو چي د هم ېش دپاره ي ې د دلته‬
‫د اوس ېدو اراده ك ړې وه‪ ،‬هغه په نزد ې ك ښي له‬
‫امريك ې څخه رارس ېدونك ې وه‪ ،‬هلته ي ې له فوځ‬
‫څخه د استعفا كولو هڅه په كار اچول ې وه‪،‬‬
‫هغ ې غو ښت چي د شاه زمرك خان د پلرن ۍ‬
‫خاور ې خدمت وك ړي‪ ،‬هغه د شاه زمرك خان په‬
‫انكار سره كه په ز ړه ك ښي زه ېره وه او د‬
‫هغ ې د ښايست غرور په زخمي حالت ك ښي‬
‫اوس ېدى لكن په د ې سوب چي شاه زمرك‬
‫خان هغه د بلي ښځ ې په مقابل نه ده مسترد‬
‫ك ړې‪ ،‬بلك ې دا كار ي ې د خپل وطن د خدمت و د‬
‫ميني د مجبور ۍ په سوب ك ړى دى‪ ،‬نو د هغ ې‬
‫په نظر ك ښي د شاه زمرك خان مقام نور هم‬
‫‪119‬‬

‫اوچت سو‪ ،‬هغه پخپله خو هم دومري ليري د‬


‫خپل وطن د مفاداتو د تحفظ دپاره راغل ې وه‪،‬‬
‫دا قدر د شاه زمرك خان او د د ې تر منځ‬
‫مشترك وو او په د ې سوب هغه په نفسياتي‬
‫حواله ډېره د انتشار ښكار هم نه وه‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫وخت مخ په و ړاندي په خپل سفر جاري وو‪،‬‬


‫هر س ړى پخپل كار اخته وو‪ ،‬شاه زمرك خان د‬
‫خپلو كمان ډو سره د القاعده و طالبانو د‬
‫باقياتو سره په جنـ ګ بوخت وو او كله كله به‬
‫چي فراغت وو نو به كابل ته راغلى‪ ،‬پخپله ي ې‬
‫د چا سره تماس نه نيوى‪ ،‬خو د ملل ۍ ا و ودا‬
‫څخه به ي ې را ستنيده پټ نه سو پاته او بيا به‬
‫ي ې تر رابط ې لندي ونيوى‪.‬‬
‫د كوټي څخه د راتللو پس ودا او ملل ۍ په‬
‫دوا ړو د شاه زمرك خان دپاره د كور د رانيولو‬
‫په كار ك ښي ډېره سر ګرمي ښكاره ك ړه او په‬
‫ل ږ موده ك ښي ي ې د يوه پراپرټي ډيلر په توسط‬
‫ر نو ك ښي يو مناسب غوندي مكان په يو‬ ‫په ښا ِ‬
‫مناسب ق ېمت سره را نيوى‪ ،‬د مكان مالكان‬
‫تر افغانستان دباندي اوس ېدل مكان په ښه‬
‫حالت ك ښي نه وو‪ ،‬ضروري رغ ېدل ي ې غو ښت‬
‫خو د د ې باوجود ډېر ګران نه وو‪ ،‬كله چي په‬
‫د ې ل ړ ك ښي د شاه زمرك خان سره خبره‬
‫وسوه‪ ،‬نو هغه په يوه س ړه ساه سره وويل‪:‬‬
‫"چي له تاسو دوو څخه ګټل څه اسانه كار‬
‫نه دى‪ ،‬لكن خبره دا ده چي مكان به ستاسو د‬
‫دوا ړو په نوم وي‪ ،‬زما خو نه ده معلومه چي آيا‬
‫زه به كله په ك ښي اوسم هم او كه نه؟ كه‬
‫چيري افغانستان پر كراره سو او زما د خدمت‬
‫ضرورت ي ې نه درلود نو خو به شايد په ك ښي‬
‫م ېشت سم‪ ،‬كني دا به زما د خوا زما د دوو‬
‫خوندو دپاره يوه تحفه و ګرځي او كه تاسو له‬
‫د ې څخه ډډه وهى‪ ،‬نو بيا زه ګرسره له لويه‬
‫‪120‬‬

‫سره مكان نه اخلم‪ ،‬د هغه په لهجه ك ښي د‬


‫پر ښو په څ ېر سختي وه‪.‬‬
‫هغه د مكان ق ېمت او د ضرورت مرمت او‬
‫ساز و سامان دپاره مطلوبه رقم د چيك په‬
‫صورت و ودا او ملل ۍ ته حواله ك ړى‪ ،‬يوه و‬
‫دو ې ورځي پسته بيا د پكتيا پر لوري د طالبانو‬
‫او عربو په ښكار ووتى‪.‬‬
‫په د ې دوران ك ښي ك ېتراين هم له امريك ې‬
‫څخه را ورس ېده‪ ،‬هغه اوس په ر ښتيا چي يوه‬
‫نو ې ښځه وه‪ ،‬د هغ ې كوشش دا وو چي سر تر‬
‫نوكه افغاني كلچر خپل ك ړي او د مرجاني څخه‬
‫ي ې په ماځي ګر ك ښي د پ ښتو درس هم اخستى‪،‬‬
‫هغه اوس د مرجاني سره په ګډه په يوتهـ‬
‫هاسټل ك ښي اوس ېدله‪.‬‬
‫ك ېتراين بل معاوضه د ودا سره د مي ډيكل‬
‫كنسلټنټ په ح ېث كار كوى او د هغ ې تر ‪,N,G,O‬‬
‫لندي واقع شفاخان ې ي ې په خپل عملدار ۍ‬
‫ك ښي تر نظر لندي نيولي و ې‪ ،‬پخپله به ي ې د‬
‫ورځو په تقسيم سره په مختلف شفاخانو‬
‫ك ښي مريضان كتل او و هغو ته به ي ې د‬
‫ن صحت د اصولونو ښوونه كوله‪،‬‬ ‫حفظا ِ‬
‫مريضانو به په خصوصيت سره د هغ ې له پ ښتو‬
‫څخه ډېر خوند اخستى‪ ،‬لكن په يو څو مياشتو‬
‫ك ښي ك ېتراين تر ډېره حده د خپلو مريضانو‬
‫سره بيا پوه ېدله او د "دري" ويونكو رنځورانو‬
‫سره هم زغرده د افهام و تفهيم تر مقامه‬
‫ورس ېده‪ ،‬هغ ې په مجلسي ژوند ك ښي د شاه‬
‫زمرك خان د ذكر كولو څخه اوس ډډه وهله‪ ،‬د‬
‫خپل خلوص و ميني پر اساس ي ې د خپلي‬
‫فتحي او كامراني پوخ يقين په ز ړه ك ښي‬
‫درلود‪ ،‬هغه پوه ېدله چي پي ښي او واقعات هم‬
‫يو ځان ګړى ميكانيزم لري‪ ،‬واقعات د انسانانو‬
‫تر خواهشاتو ماورا د كايناتي پلن په سياق و‬
‫سباق ك ښي خپله ب ڼه سپ ڼوي‪ ،‬هغه پوه ېدله‬
‫چي هيڅ يوه واقعه هم ذاتي حيثيت نه لري‪،‬‬
‫ولي چي د هغه په وقوع پذيري ك ښي يوه‬
‫متناهي تعامل له ډېرو وختونو څخه په كار‬
‫‪121‬‬

‫اچول سوى وي‪ ،‬هغه پوه ېدله چي په مينو‬


‫ك ښي د خزان د درختو زغم او موضوعي‬
‫رجائيت په كار دى‪ ،‬كايناتي عمل د خپل يون په‬
‫حواله خپلي لري سپ ڼوي‪ ،‬هغه د انسانانو له‬
‫خواهشاتو څخه ب ې نيازه د خپل مرام تر‬
‫رس ېدلو پوري آزادانه قدمونه اوچتوي‪ ،‬هغه په‬
‫د ې نقطه پوه ېدله چي د درختو م ېو ې څوك د‬
‫موم بت ۍ په لمبه او ر ڼا تر وختونو و ړاندي نه‬
‫سي پخولى‪ ،‬په مينه ك ښي له تسلط څخه ډډه‬
‫وهل په كار دى‪ ،‬نو ځكه اوس مهال ك ښي هغ ې‬
‫په فلسفيانه استغنا او د خزان د درختو په‬
‫رجائي احساس سره د شاه زمرك خان انتظار‬
‫كوى‪.‬‬
‫مرجاني په د ې نزد ې شپو ك ښي په زاهد‬
‫توصيفي ك ښي چي اوس ي ې هم په تكرار سره‬
‫د هغ ې پورټريټ جو ړول او نوي نوي تخليقي‬
‫جهتونه ي ې دريافتول‪ .‬څه بدلون محسوسوى‪،‬‬
‫هغه به كله كله د مجلس په حالت ك ښي د ب ې‬
‫توجهي ښكار سو او تر خبره به ت ېر سو‪ .‬يوه‬
‫ورځ هغ ې پو ښتنه ځني وك ړه چي د د ې سوب‬
‫څه دى؟ هغه يوه او ږده س ړه ساه واخستله او‬
‫ورته وي ې ويل‪:‬‬
‫"مرجاني! ما نه غو ښتل چي زه تا په دا‬
‫معامله خبره ك ړم‪ ،‬ولي چي زه نه غوا ړم چي‬
‫ته هم پر ېشانه س ې‪ ،‬په ظاهره خو دا يوه غير‬
‫اهمه واقعه ښكاري لكن زما تخليقي روح د‬
‫پر ېشان ُ‬
‫كن نتايجو اند ېښنه لري"‪.‬‬
‫هغه د ل ږ ساعت دپاره ساه ونيوله د هغه په‬
‫ښايسته ږغ ك ښي څه غمجني او څه اند ېښنه‬
‫شامله وه‪.‬‬
‫زاهدجان! زه او ته د وجود او د ساي ې په‬
‫صورت سره جوخت يو‪ ،‬ته له ما څخه هيڅ هم‬
‫مه پټوه زه بهرحال دومره حوصله ضرور لرم‬
‫چي هر رن ګه خبره په صبر سره واورم‪ ،‬د هغ ې‬
‫پر ز ړه باندي د حوصل ې باوجود يوه درنه سايه‬
‫پر ېوته‪.‬‬
‫‪122‬‬

‫"مرجاني په پوهنتون ك ښي په آرټ فيكلټ ۍ‬


‫ك ښي د بنفش ې افغان ۍ په نوم يوه نجل ۍ څه له‬
‫دوو كلونو څخه زما شا ګرده ده‪ ،‬هغه د كابل‬
‫اوس ېدونك ې ده او ډېره په ز ړه پوري هنرمندي‬
‫لري‪ ،‬هغه د حقيقي مصورانو په څ ېر د صبا په‬
‫شان د آزادي روي ې نفسيات لري‪ ،‬په د ې دوو‬
‫كلونو ك ښي هغ ې د ښايست او رنـ ګ په د ې دنيا‬
‫ك ښي په يك طرفه تو ګه د ما سره څه ذهني‬
‫ارتباط او قلبي وابست ګي پيدا ك ړې ده‪ ،‬لكن‬
‫بنفش ې خپل دا احساس په ډېر ښكلي هنر‬
‫سره پټ ساتلى وو‪ ،‬هغه و ما ته د يوه ښه‬
‫انسان په تو ګه ضرور نزد ې ده لكن زما له‬
‫طرفه د هغ ې سره هيڅ قلبي وابست ګۍ وجود‬
‫نه درلود‪ ،‬هغه ما ستا د تصوير په حواله په‬
‫ت حال باندي خبره ك ړې وه او‬ ‫خپل ذهني صور ِ‬
‫هغ ې زما و ستا هغه اولين تصوير ليدلى هم‬
‫دى او دا زما د روحاني ست ړي په حواله و ما ته‬
‫نوره هم را نزد ې سو ې وه‪ ،‬مرجاني د هغ ې‬
‫رويه د ما سره داسي وه چي ما ته به اكثره‬
‫زما د مور مينه ناكي روي ې را په ز ړه سو ې‪.‬‬
‫لكن هغ ې زما و د د ې تر منځ د فاصلو ښايست‬
‫پر ځاى ساتلى وو‪.‬‬
‫كله كله به زه و دا د يوه و دوو نورو‬
‫شا ګردانو سره د پوهنتون كيف ې ته هم تللو او د‬
‫دنيا جهان خبري به مو سره كول ې او هغه به د‬
‫پ ېرس د ښار پر علمي او تهذيبي ا ړخونو باندي‬
‫له ما څخه پو ښتني كول ې‪ .‬چي دا اوس په نزد ې‬
‫شپو ك ښي يوه ب ې خونده واقعه پ ېښه سوله او‬
‫زه ي ې ل ږ پر ېشانه ك ړم‪.‬‬
‫دلته بنفش ې په صنف ك ښي د نعيم شاهيني‬
‫په نوم يو هراتى هلك هم وو‪ ،‬په ظاهره هغه د‬
‫ښه خوى و خاصيت ځوان ښكاره ك ېدى‪ ،‬طور‬
‫س منظر باندي‬ ‫و اطوار ي ې پر يوه شتمن پ ِ‬
‫دللت درلود‪ ،‬د يوه هنرمند په حيث هغه هم د‬
‫بنفش ې په څ ېر ښه صلحيتونه درلودل‪ ،‬زه نه‬
‫يم خبر چي هغه كله د بنفش ې په مينه اخته‬
‫سو‪ ،‬هغه چي په د ې ل ړ ك ښي هر څو كوشش‬
‫‪123‬‬

‫وك ړى‪ ،‬خو بنفش ې به ورته هر وخت په انكار‬


‫سره ځواب ورك ړى‪ ،‬د بنفش ې د ځواب څخه‬
‫هغه دا تاثر واخيست چي د د ې سوب زه يم‪،‬‬
‫نعيم زما و د بنفش ې د تعلقاتو په حواله د‬
‫مغالطو ښكار سو او يوه ورځ ي ې د هغ ې په مخ‬
‫ك ښي زما د كردار په حواله څه نازيبا خبري‬
‫وك ړې‪ ،‬وايي چي هغه ل خپله ښكنځله نه وه‬
‫ختم ك ړې چي بنفش ې پر مخ باندي يوه كلكه‬
‫چپلخه ورسره ك ړه‪ ،‬خبري ډېر كش وخو ړى‪،‬‬
‫له د ې څخه د قوميت مسئله جو ړه سوه‪ ،‬پ ښتانه‬
‫هلكوان سم دستي د بنفش ې په حمايت ك ښي‬
‫سره يو سو او نعيم شاهيني ي ې ماتي ته‬
‫مجبوره ك ړى‪.‬‬
‫نعيم زما پر كردار باندي ډېري ب ې ځايه‬
‫غوندي خبري شروع ك ړې‪ ،‬هغه زه د يوه اخلق‬
‫باخته س ړي په څ ېر دلته و هلته بدنامه ك ړم او‬
‫د د ې ج ګړې سوب ي ې هم ځاى پر ځاى دا‬
‫ښوول شروع ك ړو چي ما و بنفش ې ته د يو ې‬
‫خور په ح ېث دا مشوره وركوله چي د زاهد‬
‫توصيفي د جنسي استحصال بايد چي ښكار نه‬
‫س ې نو زه هغ ې د زاهد توصيفي په لمسون‬
‫سره په چپلخه ووهلم او دا او ها‪ ،‬داسي نو‬
‫ډېري خبري هغه زما و د بنفش ې په حواله‬
‫مشهوري ك ړې‪.‬‬
‫اوس هغه بله ورځ زما دفتر ته راغلى او د‬
‫ډېرو هلكوانو او نجونو په مخ ك ښي ي ې ډېر بد‬
‫و رد راته وويل‪ ،‬دا ښه سو چي بنفشه يا نور‬
‫حمايتي هلكوان موجود نه وو كني بيا به يوه‬
‫هن ګامه جو ړه سو ې واى‪ ،‬د هغه ذهني حالت پر‬
‫ځاى نه وو‪ ،‬په ر ښتيا چي زه په ز ړه ك ښي ځن ې‬
‫و ېر ېدم او هغه و ما ته د بدو نتايجو دهمك ۍ‬
‫هم راك ړې‪.‬‬
‫مرجاني! كه ستا تر ملقات و ړاندي شپ ې‬
‫واى‪ ،‬نو ما به هم خاص پروا نه درلوده او ستا‬
‫د وصلت پسته زه له مر ګه ډېر و ېر ېږم‪ ،‬خلـ ګ‬
‫وايي چي مينه س ړى ز ړور كوي لكن زما اوس‬
‫يو مرام دى‪ ،‬زه په هر حال ك ښي د تا سره‬
‫‪124‬‬

‫نزد ې اوس ېدل غوا ړم‪ ،‬ژوند ستا په آخوا اوس‬


‫هم زما دپاره هيڅ ارز ښت نه لري‪ .‬مرجاني!‬
‫ګوره ته هم شاعره ي ې لو ړ تخليقي خلـ ګ د‬
‫ژوند د ابديت قايل ز ړونه لرو‪ ،‬مو ږ تخليقي‬
‫خلـ ګ له مر ګه كله هم نه ډار ېږو‪ ،‬ولي چي‬
‫مو ږ خبر يو چي د مر ګ په نتيجه ك ښي مادي‬
‫تركيبي اجزا خپل تناسب او ب ڼه بدلوي‪ ،‬كني د‬
‫ژوند حقيقي جوهر خو په غير مرئي تو ګه پر‬
‫خپل ځاى پاته كي ږي يا هغه خپل ازلي مسكن‬
‫ته ستني ږي‪ ،‬له كومه چي ي ې دا دومره او ږد‬
‫سفر راك ړى وي‪.‬‬
‫په د ې شخ ړه چي لو ړ مقامات خبر سو نو‬
‫نعيم شاهيني ي ې له پوهنتون څخه ب ې دخله‬
‫ك ړى او هغه اوس دلته و هلته ما ته ټيليفون‬
‫كوي‪ ،‬ښكنځل راته كوي او بد و رد راته وايي‪،‬‬
‫زما د پر ېشان ۍ سوب دا دى‪ ،‬مرجاني! ستا په‬
‫موجود ګۍ ك ښي زه د ژوند هر ټيټ حالت‬
‫قبلوم‪ ،‬كه نور نه وي نو ستا د كور د چر ګ په‬
‫حيث ل هم و ژوند كولو ته تيار يم‪ ،‬لكن په‬
‫اوسنيو شپو و ورځو ك ښي دا وجه ده چي زه‬
‫له مر ګه ډېر و ېر ېږم او د نعيم شاهيني‬
‫ذهني حالت داسي دى چي هغه هر اقدام‬
‫كولى سي‪ ،‬هغه د بنفش ې د ميني د ناكام ۍ‬
‫انتقام ك ېداى سي چي له ما څخه واخلي‪ ،‬د‬
‫هغه په ستر ګو ك ښي د غم و انتقام سك ڼى‬
‫ما ښام په وير ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫د يوه ساعت دپاره مرجانه هم پر ېشانه‬
‫سوه‪ ،‬په د ې صورت حال ك ښي ي ې ذهن سم‬
‫دستي د شاه زمرك خان و خوا ته ول ړى‪ ،‬لكن‬
‫د د ې مطلب بيا دا وو چي حالت به بيا نور هم‬
‫پ ېچيده سي‪ ،‬هغ ې و زاهد توصيفي ته تسلي‬
‫ورك ړه او د هغه اند ېښن ې ي ې ب ې ځايه و ګڼل ې‪ ،‬د‬
‫وينا په اخير ك ښي مرجاني پو ښتنه ورځن ې‬
‫وك ړه چي آيا بنفش ې ته اوس زما و ستا د‬
‫ملقاتونو خبر سته او كه نه؟ زاهد توصيفي‬
‫ورته وويل چي نه‪ ،‬ما و هغ ې ته ستا و زما د‬
‫يووالي خبره نه ده ك ړې‪ ،‬په اخير ك ښي فيصله‬
‫‪125‬‬

‫دا وسوه چي زاهد توصيفي دي يوه مياشت‬


‫قدر رخصتي واخلي او خپلي اند ېښن ې دي تر‬
‫خپل ځان پوري محدودي وساتي‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان د كور د مرمت او تزئين‬
‫ذمه واري‪ ،‬انجن ېر صاحب او ډاكټري په خپله‬
‫ذمه اخست ې وه‪ ،‬د مرمت پسته هغه يو ډېر‬
‫ښكلى كور جو ړ سوى او پاته ماند ګۍ ي ې‬
‫ډاكټري چي د ډيكور ېشن ماهره هم وه‪،‬‬
‫ورپوره ك ړې‪ ،‬په د ې حواله هغ ې له ځانه هم‬
‫پك ښي ښه لوى رقم خرڅ ك ړى‪ ،‬لكن د ودا‬
‫څخه ي ې د هغو مطالبه نه وك ړه‪ ،‬هغو د كور د‬
‫رن ګونو او ډيكور ېشن اسلوب په د ې تو ګه‬
‫ك ښېښووى چي د فطرت په غ ېږ ك ښي لوى‬
‫سوى زمرك په ك ښي د نفس تن ګۍ ښكار نه‬
‫سي‪ ،‬هغو د فطري ساد ګۍ سره د فطرت د‬
‫ښكل اهتمام هم ورپك ښي ك ړى وو‪ ،‬د كور د‬
‫تزئين په كار ك ښي ي ې ب ې شم ېره ګمل ې په كار‬
‫راوستلي و ې‪ ،‬دا ګمل ې له مركزي درواز ې څخه‬
‫تر كار ېډوره پوري پرت ې و ې او په څلورو وا ړو‬
‫كونجونو ك ښي په يوه ښه ترتيب سره اي ښوول‬
‫سوي و ې‪ ،‬د زا ړه طرز تعمير دا پوخ مكان اوس‬
‫د جديد سهولتو يو مكمل تصوير ښكاره ك ېدى‪،‬‬
‫د څلورو وا ړو كمرو رن ګونه‪ ،‬غال ۍ‪ ،‬پرد ې او‬
‫نور ساز و سامان سره بيل بيل وو‪ ،‬د مكان‬
‫غولى هم په ښه تو ګه بحال سوى وو‪ ،‬نوى‬
‫چمن او ګلن پك ښي كرل سوي وو‪ ،‬مكان خو‬
‫مكمل وو لكن ل د كور د خوند و عزت څخه‬
‫محروم وو‪ ،‬تر څو چي كار پك ښي شروع وو‪ ،‬نو‬
‫ډاكټري يو چا ته هم اجازت نه وركوى چي دننه‬
‫دي راسي نو چي مكمل سو‪ ،‬نو هم شرط دا‬
‫وو چي د شاه زمرك خان په موجود ګۍ ك ښي‬
‫دي بيا ټوله دوستان هلته سره را غون ډ سي‪.‬‬
‫د ډاكټري د اجازت پسته ودا د شاه زمرك‬
‫خان سره پر موبايل باندي رابطه ونيوله او د‬
‫مكان د تكميل او د پارټ ۍ په حواله ي ې خبره‬
‫ورسره وك ړه او پو ښتنه ي ې ځن ې وك ړه چي هغه‬
‫تر كله پوري و كابل جان ته راتلى سي؟ هغه‬
‫‪126‬‬

‫په ځواب ك ښي ورته وويل‪" :‬چي زه به در ې‬


‫ورځي وروسته د هفت ې په ما ښام و كابل ته در‬
‫ورس ېږم او د اتوار په ورځ به سره غوا ړو‪ ،‬ودا‬
‫و هغه ته د مكان حدود اربعه و ښودله او د‬
‫غرم ې د ډو ډۍ او دعوت د نورو غ ړو تفصيل ي ې‬
‫هم ورته ورك ړى‪ ،‬هغه ل ږ ساعت ساه ونيوله او‬
‫بيا ي ې له ودا څخه په خندا رخصت واخستى‪.‬‬
‫د اتوار په ورځ د لس بجو په شا و خوا‬
‫ك ښي ټوله دوستان سره يو ځاى سو‪ ،‬ك ېتراين‬
‫هم د مرجاني‪ ،‬ودا‪ ،‬ملل ۍ او زاهد توصيفي په‬
‫اصرار سره و ګډون ته اماده سوه‪ ،‬ډاكټره او‬
‫انجن ېر صاحب خو بيا ګرسره د كوربه په حيث‬
‫مصروف وو‪ ،‬لكن د نن د پارټ ۍ ټوله مصرف‬
‫مرجاني پر خپله غا ړه اخستى وو او په ز ړه‬
‫ك ښي په د ې ډېره خوشحاله هم وه‪ ،‬دومري‬
‫هغه هم پوه ېدله چي دا د شاه زمرك خان‬
‫سره يوه ب ې نومه رشته لري‪ ،‬څه؟ دا و هغه ته‬
‫هم عيان نه وه ل ېكن يوه خبره بهرحال ورته‬
‫عيانه وه چي دا اوس د شاه زمرك خان په‬
‫موجود ګۍ ك ښي د نري نري خوف تر څن ګه يو‬
‫په ز ړه پوري تحفظ محسوسوى‪.‬‬
‫د پارټ ۍ د پوخت او انتظام په حواله هر چا‬
‫پخپل ب ېشل سوي كار لس پوري ك ړى‪ ،‬كه‬
‫ځيني شيان له بازار څخه پاخه راو ړل سو‪،‬‬
‫لكن اكثره ډيشونه دلته پاخه سول‪.‬‬
‫ك ېتراين د اټالين ‪) Pizza‬پيزه( د جو ړولو كار‬
‫په ذمه اخستى وو‪ ،‬هغه نن د يوه ناولده‬
‫نفسياتي كش مكش ښكار وه‪ ،‬دا د يو داسي‬
‫س ړي د كور په غولي ك ښي ول ړه وه‪ ،‬د چا د‬
‫ز ړه دروازه چي هغه د د ې دپاره بنده ساتل ې‬
‫وه‪ ،‬لكن هغه څوك چي په ګڼ شم ېر‬
‫ناڅر ګندو رشتو سره د د ې وو‪ ،‬كله كله به‬
‫تلوسه ور په ز ړه سوه چي ګورو شاه زمرك‬
‫خان د د ې و موجود ګۍ ته څه معنا ورك ړي‪،‬‬
‫لكن په ب ېرته به ز ړه ورته وويل چي دا يو‬
‫فرد خو هم د هغه په ست دلته نه دى راغلى‬
‫بلك ې هغه په خپله تر اوسه دا خپل كور نه دى‬
‫‪127‬‬

‫ليدلى‪ ،‬ك ېتراين پوه ېدله چي د مبارزو‬


‫كمان ډوز دا سرخ ېل په خپل ز ړه و ژوند ك ښي د‬
‫پامير د ګوربت په څ ېر يوازي څوك دى‪ ،‬هغه‬
‫پوه ېدله چي د هغه د ز ړه درواز ې صرف د د ې‬
‫دپاره نه‪ ،‬بلك ې د هر چا او هر مسرت دپاره‬
‫پوري دي‪ ،‬هغه په خيال و تصور ك ښي په يوه‬
‫څرخكه دو ړه سره بدله سوه او د هغه شين‬
‫بر ېتي مبارز ډيمي ګا ډ پر څ ېره او وجود‬
‫باندي په طواف راغله‪ ،‬په د ې حال ك ښي هغه‬
‫دباندي و غولي ته ووتله‪ .‬يكايك و هغ ې ته‬
‫داسي احساس وسو چي د بادام درخته د انارو‬
‫د درختي سره په څه ګن ګوس ې اخته ده او دا‬
‫وهم هلته په يقين سره بدل سو چي نزد ې د‬
‫بادام ول ړي درختي د هغ ې په غو ږ ك ښي د‬
‫نسيم په اهست ګۍ سره دا كليمه ادا ك ړه‪:‬‬
‫" ګوره ك ېتراين خور ې! په نزد ې وختونو به‬
‫دا كور زمو ږ و ستا مشترك كور وي"‪ ،‬ك ېتراين‬
‫په د ې اسرار سره ډېره حيرانه سوه او پسته‬
‫ي ې دا خپل يو تحت الشعوري خواهش و ګڼى‬
‫چي له ډېره شدته به ي ې و ځان ته د درختي د‬
‫آواز په رن ګ يو تجسيمي صورت پيدا ك ړى وي‬
‫او هلته بيا ډېره اند ېښمنه سوه چي د هغ ې د‬
‫حيرت په ځواب ك ښي د بادام درختي په‬
‫كايناتي خاموشه ژبه بيا ورته وويل‪:‬‬
‫"زه پوه ېږم چي زما ګفت ګوى و تاسو ته‬
‫يو تحت الشعوري التباس يا د ز ړه دهوكه‬
‫ښكاري لكن ګوره زه خو ستا نوم ل پ ېژنم او‬
‫ستا قوميت هم‪ ،‬خبره دا ده چي مو ږ جماداتو‬
‫و نباتاتو او مرغانو او نورو حيواناتو د مستعار‬
‫شعور په سوب پر خپل وهبي او آفاقي شعور‬
‫باندي ل خاوري نه دي ا ړولي‪.‬‬
‫مو ږ په كايناتي شعور و اراده ك ښي بالكل‬
‫فطري ژوند ت ېروو اود كايناتي شعور په ل‬
‫مكانيت ك ښي خپل انفرادي خاموش لكن‬
‫بسيط ځان ګړى شعور هم لرو‪ ،‬تاسو د خپل‬
‫كسبي فكر و شعور د ارتقاء او ارتفاع په‬
‫سوب ت ېروتلي انسانان د كايناتي شعور څخه‬
‫‪128‬‬

‫د ب ېګان ګۍ ښكار پاته سوي ياست‪ ،‬ته وماته‬


‫ووايه چ ې تاسو خل ګ د خپل ژوند د استقرار‬
‫دپاره كوم يو څيز له ځانه پيدا كوى؟ دا مځكه‪،‬‬
‫سمندر‪ ،‬درختي‪ ،‬لمر او نور عناصر د فطرت‬
‫چ ې ستاسو د ژوند د استقرار دپاره پيداواري‬
‫عمل تر سره رسوي‪ ،‬ايا داستاسو د شعور او‬
‫اراد ې كرشمه ده؟ نه دا هر وجود خپل يو‬
‫ځان ګړى شعور او وظيفه لري او د خداى ‪ ‬د‬
‫اراد ې په سوب په خپلو ك ښي تعامل سره‬
‫ساتي‪ ،‬ځكه د مځكي پر مخ باندي ژوند په‬
‫څومدارجو ك ښي وجود او استقرار لري‪،‬‬
‫ك ېتراين خوري! ته راته و وايه كه كله مځكه د‬
‫پيداواري عمل څخه په انكار راسي نو دا‬
‫انسان د خپل ټول كسبي شعور په زور سره‬
‫هغه و پيداوار ته مجبوره كولى سي؟ دا‬
‫انسان‪ ،‬يو عجب مخلوق دى چ ې ځان باشعوره‬
‫او نور ټول كايناتي عناصر د ب ې شعوري ماد ې‬
‫څخه جو ړ غ ېرشعوري مخلوق ګڼي‪.‬‬
‫سوال دادى كه ما ده په هغو انسانانو‬
‫ك ښي په ل ږ عمرونو ك ښي تر شعوره پور ې‬
‫رس ېدل ې ده‪ ،‬نو د نورو عناصرمادي وجودونه‬
‫ولي تر شعوره نه سي رس ېدلى‪ ،‬ګوره‬
‫ك ېتراين زما و ستا نه ليدل خو د غ ېر‬
‫موجود ګۍ دليل نه سي ګرځ ېدلى‪ ،‬مو ږ ټول‬
‫هم ستاسو په څ ېر شعور لرو او هم احساس‬
‫او هم په خپل تخليقي عمل سره ستاسو ژوند‬
‫بر قراره ساتو‪ ،‬نو ځكه ته په د ې باندي مه‬
‫ح ېران ېږه چ ې ستا سره خبري كوم او يا درته‬
‫پ ېشن ګويي كوم‪ ،‬زه دا د خداى د كايناتي‬
‫شعور په ر ڼا سره كوم او زمو ږ شعور د زمان‬
‫و مكان له بندشونو څخه ماورا يو حقيقت‬
‫لري‪ ،‬زه وتاته د د ې تفصيل نه سم ښودلى‪،‬‬
‫لكن هغه وخت به ضرور راسي چ ې مو ږ او ته‬
‫به په د ې كور ك ښي ګډ سره اوسو‪ ،‬ته اوس‬
‫زمو ږ په ژبه پوه ېږې نو سوب ي ې هغه ب ې‬
‫غرضه مينه ده‪ ،‬چ ې ته ي ې د كاينات د وحدت‬
‫برخه او د هغه د بسيط شعور برخه و ګرځول ې‪.‬‬
‫‪129‬‬

‫مو ږ و تاته ښه راغلست و تبريك وايو او بيا د‬


‫بادام ښكلي درختي سكوت ونيوى‪ ،‬ك ېتراين د‬
‫يوه ناڅر ګند مسرت ښكار سوه او دهغ ې يو‬
‫ا ړخ ېزي ميني تر امكاني كاميابي پوري غا ړه‬
‫هسكه ك ړه‪.‬‬
‫ك ېتراين په اول ځلي په د ې خبره سوه‬
‫چ ې يقين ولي د دليل محتاجه نه وي‪ ،‬هر‬
‫صداقت ولي له خپل ځانه يو ځان ګړى دليل‬
‫لري ك ېتراين په خپل ز ړه ك ښي د كايناتي‬
‫شعور و اراد ې په حقيقت سره باوري سوه‪ ،‬د‬
‫مسرت په د ې لمحه ك ښي وهغ ې ته خپل وايلن‬
‫ور په ياد سو كوم چ ې هغ ې د نورو خوندكيانو‬
‫په اقرار سره د ځان سره راو ړى وو‪ ،‬نور وا ړه‬
‫دلته و هلته لمصروف ووهغه له خپله كاره‬
‫څخه فارغه وه ب ېرته دستي د خپل وايلن سره‬
‫غولي ته راغله او د هغه بادام لندي ك ښېنسته‬
‫چا چ ې خبري ورسره ك ړي و ې‪ ،‬دشاه زمرك‬
‫خان د ې مكان يو لوى غولى درلودى او په ګڼ‬
‫شم ېر ښايستو درختو و ګلنو او بوټو باندي‬
‫سر ك ړى‪ ،‬د‬ ‫ډك وو‪ ،‬هغ ې كرار كرار خپل وايلن ُ‬
‫وايلن غمجني نغم ې زغرده دا و ټوله نباتات او‬
‫ماحول په خپل ګرفت ك ښي واخستى او بيا‬
‫ك ېتراين په پټو ستر ګو د خپلي نغم ې په ز ېر و‬
‫بم ك ښي وناڅر ګنده مځكه ته و به ېده‪ ،‬عين په‬
‫د ې وخت ك ښي شاه زمرك خان د خپلو با ډي‬
‫ګار ډانو سره راورس ېدى‪ ،‬هغه ي ې د باندي په‬
‫جيپ ك ښي پر ېښودل او په خپله د ننه راغلى‪،‬‬
‫په لس ك ښي ي ې كلكوف او جابه كمربند وو‪،‬‬
‫هغه د مكان له مجموعي ښايست څخه ډېر‬
‫متاثره سو‪ ،‬ټوله حاضر خل ګو ورته تبريكي‬
‫ورك ړه اوهغه ب ې مكان س ړى ليري د ز ړه په يوه‬
‫ګو ښه ك ښي په اطمينان راغلى‪" ،‬خپل كور يا‬
‫خپل ګور" و ده ته زو ړ پ ښتني متل ورياد سو‪،‬‬
‫له وا ړو خل ګو سره ي ې عليك سليك وسو او د‬
‫ټولو خل ګو شكريه ي ې هم ادا ك ړه چ ې د ده‬
‫دپاره ي ې دا دومره ست ړي پر ځان باندي يو ړې‪،‬‬
‫هغه نن په پ ښتني روايتي لباس او د كمان ډو په‬
‫‪130‬‬

‫ج ېكټ ك ښي ډېر ښكلى معلوم ېدى‪ ،‬دشاه‬


‫زمرك خان له څ ېر ې څخه د ده د سن اندازه‬
‫ل ګول يو ګران كار وو‪ ،‬دى و هر چاته د‬
‫څلو ېښتو كلونو څخه زيات نه ښكار ېده‪ ،‬د دلته‬
‫و هلته خبرو په منځ ك ښي ده و مرجاني ته‬
‫وويل‪" :‬چ ې ستا خبره تر ما را ورس ېدله چ ې‬
‫زما د شخصيت دا اندازه هم د ظلم يو صورت‬
‫دى " مرجاني د هغه خندن ۍ او له اورونو ډكو‬
‫ستر ګو تاب چ ېري راو ړى سو"‪،‬مرجاني وشاه‬
‫زمرك خان ته د ځواب وركولو پر ځاى هيڅ هم‬
‫وه نه ويل خو هغ ې و ودا ته وويل چي‪:‬‬
‫"زه به تا ګورم‪.‬‬
‫شاه زمرك خان ته ګوره چ ې دا خبره ول ې‬
‫ښه معلومه سوه چ ې مرجاني د د ې خبري څخه‬
‫انكار نه وك ړى‪.‬‬
‫د خوراك څ ښاك عمل ل نه وه شروع سوى‬
‫وا ړه دلته او هلته نزد ې پر صوفو باندي سره‬
‫ك ښېنستل چ ې د شاه زمرك خان تر بيدارو‬
‫غو ږو د وايلن ږغ سو‪ ،‬هغه پو ښتنه وك ړه‪" :‬چ ې‬
‫دا اورينه نغمه څوك ږغوي؟" ګوره لل! د‬
‫پاس له كوره به دا ږغ راځي ودا ورته ځواب‬
‫ورك ړى‪ .‬ودا د صورت حال په ښايست سره و‬
‫پوه ېدله او ورته و ي ې ويل‪" :‬چ ې لل! ته راسه‬
‫چ ې ګرسره د مكان يو ګښت سره و ل ګوو"‪ ،‬د‬
‫هغه هم دا خبره خو ښه سوه‪ ،‬ودا و شاه‬
‫زمرك خان چ ې پر له پس ې د ناستي له خوني‬
‫څخه د غولي وخواته راووتو نو شاه زمرك خان‬
‫او ودا وليدل چ ې ك ېتراين له ټول ې دنيا څخه ب ې‬
‫نيازه د خپل وايلن په اور ك ښي د كمبل ۍ په‬
‫څ ېر وريته وه‪ ،‬د شاه زمرك خان پر ز ړه و‬
‫ذهن باندي يو نابلده احساس د باران په څ ېر‬
‫په اور ېدو راغلى‪ ،‬د پامير د غره ل ېوه پر خپل‬
‫ځاى ښخ پاته سو او د كا ڼي په څ ېر ز ړه ي ې‬
‫دبلي شمعي په څ ېر كرار كرار په ويل ېدو سو‪،‬‬
‫ودا چ ې د هغه و څ ېر ې ته وكتل نو د هغه په‬
‫وجود ك ښي ي ې هغه ازلي كوشنى وليدى‪ ،‬كوم‬
‫چ ې د هر چا په ز ړه ك ښي اوس ېږي او د وجود‬
‫‪131‬‬

‫تر انتها پوري د هغه معصوميت خوند ورك ړى‪ ،‬د‬


‫ك ېتراين نغم ې د هغه د وجود ساوه سوى ل ېوه‬
‫په يوه نوي صورت سره منقلب ك ړى‪ ،‬ك ېتراين‬
‫د دوى له موجود ګۍ څخه ب ې نيازه د خپل ې نغم ې‬
‫سره كراره ژ ړېدله‪ ،‬دا يو داس ې منظر وو چ ې‬
‫شاه زمرك خان ي ې په اول ځلي د ژوند د‬
‫جمالياتي ښايست سره معرفي ك ړى عين په‬
‫د ې لمحه ك ښي د هغ ې د وايلن څو تارونه هم له‬
‫خپله سوزه شكسته سول‪ .‬د ې چ ې په برندو او‬
‫او ښلنو ستر ګو شا و خوا وكتل نو شاه زمرك‬
‫خان او ودا ي ې دوا ړه وليدل په او ښكو لنده‬
‫څ ېره ي ې د زعفران په څ ېر ژ ړه سوه‪ ،‬هغه په‬
‫تازيله سره چي و ول ړېدو ته ي ې اراده سوه نو‬
‫و تن ګېدله‪ ،‬ودا په چټكتيا سره ورنزد ې سوه او‬
‫هغه منتشر بدن و روح ي ې په خپله غ ېږ ك ښي‬
‫راغون ډ ك ړى هغ ې خپل شكسته وايلن په لس‬
‫ك ښي نيولى خپل سر ي ې د ودا پر و ږه ك ښېښود‬
‫او نور ي ې په خلص ز ړه سره وژ ړل‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان د دومره مشكل صورت حال سره‬
‫كله هم نه وو مخامخ سوى‪ ،‬هغه خو ك ېتراين‬
‫ته نور هيڅ نه وويل كرار كرار ورنزد ې سو او د‬
‫هغ ې د لس شكسته وايلن ي ې دد ې له لسو‬
‫څخه وك ښى او په خپله غ ېږ ك ښي ي ې و نيوى‬
‫ودا او ول ړي ټولي درختي د ك ېتراين په وير‬
‫ك ښي ورسره ګډون وك ړى‪ ،‬ك ېتراين سر‬
‫راپورته ك ړى او په د ې صورتحال باندي ي ې‬
‫بخ ښنه و غو ښته او بياي ې په ډېره اهست ګۍ‬
‫سره په پ ښتو ك ښي و شاه زمرك خان ته د نوي‬
‫كور تبريك ووايه‪ .‬ښه ك ېتراين تا خو ډېره په‬
‫ز ړه پور ې پ ښتو زده ك ړې ده "‬
‫"هو‪ ،‬سر! زه اوس يوه افغان ۍ يم نو بايد‬
‫چ ې پ ښتو م ې زده وي" د هغ ې په ږغ ك ښي يو‬
‫افغانى عزم په څپو وو‪.‬‬
‫" ك ېتراين تاسو وماته په "سر" وويل ته‬
‫بايد چ ې ما په نوم سره ياد ك ړې" شاه زمرك‬
‫خان نه پوه ېدى چ ې ول ې و خبري ته طوالت‬
‫وركوي‪.‬‬
‫‪132‬‬

‫"هغه په د ې سر! چ ې ته يو لوى او نومو ړى‬


‫قومندان ي ې او زه يوه پخوان ۍ نظامي‪ .‬نو تاسو‬
‫د يوه تجربه كار قومندان په څ ېر زما دپاره هر‬
‫وخت قابل احترام ياست‪.‬‬
‫سر امريكن پوځيانو به عموما ً ستاسو د‬
‫ز ړورتيا او جن ګي بصيرت خبر ې كول ې كه څه‬
‫هم تاسو د امريكن پوځ برخه خو نه واست‬
‫لكن هغوى ستاسو څخه ډېر متاثر وو"‪.‬‬
‫ك ېتراين په ماته ګو ډه پ ښتو ك ښي خپل‬
‫مافي الضمير تر سره ورسوى‪ ،‬پسته در ې وا ړو‬
‫د مكان څه په تنقيدي نظر سره جاج واخستى‬
‫او درو وا ړو ته ي ې ډېر خوند ورك ړى‪ ،‬انجن ېر‬
‫صاحب او ډاكټري صاحبي ډېر په خوند او‬
‫جمالياتي بصيرت سره د مكان نوى تجديد ك ړى‬
‫وو او ټوله ضروري سازوسامان پك ښي موجود‬
‫وو‪" ،‬ودا ته به ډېره پك ښي ست ړې سو ې ي ې"‬
‫شاه زمرك خان دا ضروري و ګڼله چ ې د‬
‫شكري ې يو څو لفظونه ورته ووايي "نه لل! د‬
‫مرمت كار انجن ېر صاحب او د تزئين كار‬
‫ډاكټري پك ښي ك ړى دى مو ږ ته هم اجازت نه وو‬
‫چ ې له تاسو و ړاند ې ي ې ووينو‪ ،‬زه هم نن په اول‬
‫ځل ې دلته راغل ې يمه هس ې خو زما خيال دادى‬
‫چ ې دوى دوو په د ې ك ښي له خپله ج ېبه څخه‬
‫هم ډېر ې پ ېس ې ګار ك ړي دي"‪ .‬ودا خپله خبره‬
‫ختم ك ړله‪ ،‬نو ودا دا خو څه غټه مسئله نه ده‬
‫پ ېس ې خو په ب ېنك ك ښي پرت ې وي ته پر يوه‬
‫موزون وخت باندي پو ښتنه ورځن ې وك ړه‪ ،‬د هغو‬
‫ي ې كور ودان او ماته ووايه پاته رقم به ضرور‬
‫ورته ورك ړو"‪ .‬شاه زمرك خان خپله خبره پوره‬
‫ك ړه‪" .‬صحيح ده لل! زما خيال دادى چ ې اوس‬
‫به د پارټ ۍ د نورو غ ړو سره يو ځاى سو زمو ږ‬
‫انتظار به كوي"‪ .‬په واپسي ك ښي ك ېتراين ورته‬
‫وويل‪" :‬چ ې سر! اوس به نو وايلن زه راواخلم‬
‫هسي ستاسو لس په بند دى"‪.‬‬
‫"نه ك ېتراين ستا دا شكسته وايلن اوس‬
‫زما ملكيت سو‪ ،‬ولي چ ې زه ستا د وايلن د‬
‫نغم ې په تو سط په اول ځل ې د جمالياتي حظ‬
‫‪133‬‬

‫سره متعارف سوى يم‪ ،‬هسي خو مو ږ افغانان‬


‫له موسيقي سره ډېر نزد ې ز ړونه لرو لكن‬
‫ستا د نغم ې اور زما و سا ړه ز ړه ته يو نوى‬
‫پ ېغام و ړاندي ك ړى‪ ،‬او د ځواب انتظار ي ې نه‬
‫وك ړى او د پارټ ۍ و خواته ي ې قدمونه اوچت‬
‫ك ړو‪ ،‬هلته هغه په اجتماعي تو ګه د خپلو د ې‬
‫ټولو دوستانو شكريه ادا ك ړه او په خصوصيت‬
‫سره ېي د انجن ېرصاحب او ډاكټري ډېره مننه‬
‫وك ړه‪ ،‬دلته د خوراك څ ښاك نوبت تيار وو او‬
‫ټوله په خوراك څ ښاك اخته سوو‪ .‬شاه زمرك‬
‫خان نن ډېر مسرور وو‪ .‬د ډېرو كلونو د ست ړي‬
‫مبارز ژوند پسته هغه په خپل ز ړه ك ښي د يوه‬
‫ماشوم په څ ېر په ټوپو وو‪ ،‬د مجلس هر غ ړى د‬
‫يوه و بل سره د ميني و اخلص په مزي سره‬
‫ت ړلي وو او هغو په خپلو ك ښي د يوه خاندان د‬
‫تشكيل كار تر سره رسوى‪ ،‬خپل و پردي اوس‬
‫سره يو ځاى وو په د ې دوران ك ښي زاهد‬
‫توصيفي او مرجاني په يوه بله خونه ك ښي د‬
‫شاه زمرك خان د با ډي ګار ډانو دپاره هم په‬
‫پر ېمانه تو ګه ډو ډۍ او نور لوازمات‬
‫ك ښېښووله او بيا زاهد توصيفي هغوى و ډو ډۍ‬
‫ته راوبلل‪ ،‬د خوراك و څ ښاك په منځ ك ښي د‬
‫افغانستان په سياسي معاشي او تهذيبي‬
‫صورت حال باندي خبره هم چل ېدله‪ ،‬د كابل‬
‫څخه د باندي د الي ډ فورسز د تعيناتي پر ګټو‬
‫باندي هم خبره وسوه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان يوازي يو ز ړور س ړى نه‪،‬‬
‫هغه يو سياسي پوهاند هم وو‪ ،‬هغه د‬
‫افغانستان په ځلند سباوون باندي هم ډېر‬
‫محكم يقين درلود‪ ،‬د ډو ډۍ پسته چ ې د چاى دور‬
‫چل ېدى نو د ګردو په اصرار سره مرجاني خپل‬
‫يو نوى ازاد نظم او يوه نو ې غزل وويله‪ ،‬چ ې د‬
‫رمز و كناي ې په پسول پسولل ې ب ڼه ي ې درلوده‪،‬‬
‫په نظم او غزل دوا ړو ك ښي د ميني درد په‬
‫شاعرانه رمز سره و ړاندي ك ړل سوى وو‪ ،‬د‬
‫دوست ۍ ميني او ورور ګلو ۍ په د ې ماحول‬
‫ك ښي ملل ۍ شينواري د دعا په انداز لس پورته‬
‫‪134‬‬

‫ك ړل او دعا ي ې وغو ښته چ ې " خدايه ته د ټول‬


‫افغانستان د خل ګو هم داسي خوشحالي په‬
‫نصيب ك ړې "‪ .‬امين‪ .‬اووه اته ږغونه پورته‬
‫سول‪.‬‬
‫و شاه زمرك خان ته دا انداز ډېره ښه‬
‫معلوم سو‪ ،‬نزد ې د څلورو بجو په شا و خوا‬
‫ك ښي د شاه زمرك خان موبايل زن ګ وواهه د‬
‫مجلس ب ڼه ل ږ څه بدله غوندي سوله‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان له مجلس څخه ل ږ يو ې خواته سو او‬
‫په پوره سنجيد ګۍ سره ي ې خبري اور ېد ې‪ ،‬كله‬
‫چ ې هغه خپل موبايل بند ك ړى نو په بر ېتو‬
‫ك ښي ي ې يوه زوركي مسكا وغو ړوله او ب ېرته‬
‫و مجلس ته را داخل سو او و ي ې ويل چ ې په‬
‫ر ښتيا سره پس له ډېرو مودو مي دومري د‬
‫خوند وخت ستاسو په منځ ك ښي ت ېر ك ړى‪ ،‬زه‬
‫ستاسو د حاضرو ټولو دوستانو شكر ګزار يم‬
‫چ ې زه م ې په خپل منځ ك ښي د خاندان د يوه‬
‫فرد په حيث قبول ك ړم او زه هم له ننه څخه‬
‫پسته تاسو وا ړه موجود خل ګ د خپل خاندان د‬
‫هغه خاندان چ ې يوازي زه ځني پاته يم د‬
‫افرادو غ ړو په حيث قبلوم‪ ،‬زما ت ګ ضروري‬
‫سو يو اهم نظامي پيغام راته ورس ېدى خبر نه‬
‫يم چ ې بيابه كابل ته كله راغبر ګ سم او كه‬
‫ژوند وو او راغلم نو دويمه پارټ ۍ به زما له‬
‫جانبه وي‪ ،‬نن په اول ځل ك ښي د هغه په ز ړه‬
‫ك ښي د تذبذب رن ګ را پورته سو "‬
‫" لكن لل! نو ته چ ې ځ ې نو بيابه دا ډك‬
‫كور څه په كوو؟ ملل ۍ او ودا په يوه وار سره‬
‫و ږغ ېدل ې‪ ،‬ګوره ملل ۍ! زه و تا او ودا دوا ړو‬
‫ته دا وايم چي ما دا كور ستاسو په اصرار‬
‫سره اخستى دى او ملكيت ي ې هم ستاسو په‬
‫نوم دى‪ ،‬څه معلومه ده چ ې لقسمت ما ود ې ته‬
‫پر ېږدي هم او كه نه چ ې زه دي پك ښي م ېشت‬
‫سم‪ ،‬كه چ ېري زه د لوى افغانستان دپاره تر‬
‫خپله ساه ت ېر سوم نو بيا دا كور د ويجا ړ‬
‫افغانستان د ب ې وزلو يتيم بچيانو دپاره په يوه‬
‫يتيم خانه او سكول سره بدل ك ړى او ما په‬
‫‪135‬‬

‫خپلو دعاوو ك ښي ياد ساتى"‪ .‬ښه دى د خداى‬


‫په امان‪ ،‬د ژوند په شرط به بيا سره غوا ړو"‪.‬‬
‫نن په اول ځلي هغه د نارينوو او ښځو‬
‫وا ړو سره په لس رخصت واخيست‪ ،‬چ ې و‬
‫ك ېتراين ته مخامخ سو نو ي ې ورته وويل‪:‬‬
‫"ك ېتراين د جن ګ په تاوده سن ګر ك ښي به‬
‫ستا د وايلن نغمه ما ضرور د جرآت او رجايت‬
‫سره هم آهن ګ وساتي او زما د روي ې باوجود‬
‫ستا په د ې پارټ ۍ ك ښي د شموليت په ر ښتيا‬
‫سره ډېره مننه كوم"‪ .‬د شاه زمرك خان په ږغ‬
‫ك ښي په ر ښتيا سره ممنونيت وو‪.‬‬
‫ك ېتراين چ ې د حالتو په نوي سياق وسباق‬
‫پوه ېدله او په خپله مينه نوره هم باوري سو ې‬
‫وه په ځواب ك ښي ي ې ورته وويل‪" :‬سر! زما‬
‫خو يوه خبره زده ده اوهغه دا‪" :‬څوك چي د چا‬
‫سره مينه لري نو مقابله نه ورسره كوي"‪ ،‬د‬
‫ك ېتراين په لهجه ك ښي د خزان ب ې كسي او‬
‫مجبوري وه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان او د موجودو ټولو خل ګوپه‬
‫ز ړونو دا جمله د ت ېر ې چا ړې په څ ېر ت ېره‬
‫سوه‪ ،‬شاه زمرك خان د روح تر انتها پوري‬
‫زخمي سو د لفظونو په شا چ ې كومه ب ې وسي‬
‫او ب ې كسي وه هغه د شاه زمرك خان په توده‬
‫وينه ك ښي د س ړې واوري په څ ېر ور ګډه سوه‬
‫هغه د يوه ساعت دپاره چ ې كله ي ې هم عادت نه‬
‫وو‪ ،‬په ن ېغه تو ګه د ك ېتراين و مخ ته په كتلو‬
‫ځ ېر سو‪ ،‬د هغه د تورو ښايستو ستر ګو په شا‬
‫د ځن ګلونو بل وحشي اور نور هم په وحشت‬
‫سره په نڅا سو‪ ،‬ك ېتراين د وجود تر‬
‫انتهاپوري ول ړز ېدله او په غير ارادي تو ګه ي ې‬
‫سر پر سينه باندي پر ېوتى‪ ،‬شاه زمرك خان ته‬
‫د موقع ې د نزاكت احساس ورپه ز ړه سو نو په‬
‫خاموش ۍ سره و هغه م ېز ته ورنزد ې سو‬
‫چ ېري چ ې د هغه كمربند‪ ،‬كلكوف پروت وو‪،‬‬
‫عين په د ې حال ك ښي د هغه پام وهغه غټي‬
‫شمع ته ور و ګرځ ېدى چي د دغه م ېز پر منځ‬
‫‪136‬‬

‫باندي يو چا بله اي ښې وه‪ ،‬هغه مخ ب ېرته د‬


‫مجلس په خوا را و ګرځوى او پو ښتنه ي ې وك ړه‪:‬‬
‫"چ ې په ورځ د شمعي د بلولو منطق څه‬
‫دى؟ ودا ته راته ووايه "‪" .‬ن ۍ لل! چ ې چا بله‬
‫ك ړې ده نو هغه د ې جواز و ښايي‪ ،‬لل! دا كار‬
‫مرجاني ك ړى دى‪ ،‬مرجانه دي ي ې ځواب ووايي‪.‬‬
‫" ښه نو مرجاني دد ې مطلب څه دى؟ او‬
‫هسي زما پر تا باندي د دوو درو خبرو پور هم‬
‫باندي دى د هغه ځواب خو به اينده ته پر ېږدو‪،‬‬
‫دا د ورځي د موم بت ۍ د بلولو په شا تاسو څه‬
‫پ ېغام لرى"؟‬
‫دهغه روح د ميني په رمز و كنايه ك ښي د‬
‫ر ېدي په څ ېر په لمبه راغلى‪ ،‬لكن د چا سره‬
‫مينه‪ ،‬دد ې تعين اوس ل ممكن نه وو‪ ،‬شايد چ ې‬
‫د انسانيت په ټولنيزه مينه هغه پوه ېدى چ ې د‬
‫ابهام هم يو خپل خوند وو اول خو مشكل‬
‫دادى چ ې زه تاسو په كوم نوم سره مخاطب‬
‫ك ړم او دويم مشكل دادى چ ې ستاسو سره ن ېغ‬
‫په ن ېغ خبره كول يو ګران كار دى نو ځكه د‬
‫رمز و كناي ې و شاعرانه طريق كارته رجوع‬
‫كول يوه محفوظه او اسانه لره ده‪ ،‬مو ږ‬
‫ستاسو و ترجيحاتو ته ډېر احترام لرو لكن‬
‫ژوند د متنوع او څوا ړخيزو عواملو په نت ېجه‬
‫ك ښي خپله دا ښكل ې ب ڼه موندل ې ده‪ ،‬لكن ستا د‬
‫شخصيت د دهشت په حواله هر يو څوك ستا په‬
‫موجود ګۍ ك ښي د يوه ب ې نومه غوندي خوف‬
‫ښكار سي‪ ،‬ستا د شخصيت سايه دومري ګڼه‬
‫د نورو پر ز ړونو او ذهنونو باندي پر ېوزي چي‬
‫عين د ورځي په نيمي ك ښي و هغو ته د يو ې‬
‫بلي شمعي ضرورت ور پ ېښېږي او هسي له‬
‫جن ګه پرته تاته هم د ژوند نور ښايسته متنوع‬
‫رن ګونه په نظر نه درځي نو چ ېري چي دد ې‬
‫شمعي ضرورت و مو ږ ګردو ته دى چي ستا د‬
‫شخصيت ښكار يو نو هلته وتاته ي ې هم‬
‫ضرورت دى چي تاسو له جن ګه ماسوا د ژوند‬
‫د نورو ا ړخونو له ليدلو څخه محروم ياست‪.‬‬
‫‪137‬‬

‫"مرجاني! ګوره چي په څه مشكل سره‬


‫خپله خبره پوره ك ړه او بياي ې په خندا سره د‬
‫غولي و خواته من ډه ك ړه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان ورپس ې ږغ ك ړ چي‪:‬‬
‫" مرجاني! زه به تا ګورم‪.‬‬
‫يو واره ي ې بيا زباني كلمي له ټولو څخه په‬
‫يوه لس رخصت واخيست‪ ،‬د مكان بندوبست‬
‫ي ې وملل ۍ او ودا ته پر ېښووى‪ ،‬له م ېز څخه ي ې‬
‫په يوه لس خپل كمربند‪ ،‬كلكوف او د‬
‫ك ېتراين مات وايلن راپورته ك ړى او په بل‬
‫لس ي ې له م ېزه څخه بله مومبت ۍ راواخيستله‪،‬‬
‫لكن تر وتلو و ړاندي ي ې ب ېرته د پامير د ل ېوه‬
‫څ ېره واغوستله او ن ېغ سيده و خپلو مل ګرو‬
‫ته ور ووتى‪ ،‬كله چي په جيپ ك ښي‬
‫ك ښېنوست نو ډېر ساعت ده و يو ې بلي‬
‫شمعي ته كتل او بيا ي ې و ډرايور ته وويل‪:‬‬
‫"چي درځه كله چي جيپ روان سو نو د شمعي‬
‫تودو او ښكو د شاه زمرك خان د ګوتو سرونه‬
‫وسوځول او بيا په كراره سره م ړه سوه‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان ته په سمه تو ګه دا احساس وسو‬
‫چي د ننه په كو ګل ك ښي د هغه د كا ڼي په‬
‫څ ېر د سخت ز ړه څوكي له خپله ځانه يوه سره‬
‫سكروټه وسپ ڼله او بيا ي ې د بلي شمعي په‬
‫څ ېر يوه نر ۍ لمبه پيدا ك ړه‪ .‬د شاه زمرك خان‬
‫په تاريك وجود ك ښي د نور ك ښت په ټوك ېدو‬
‫راغلى او هغه ته ليري په شرق ك ښي د سهار‬
‫د لمر د راپورته ك ېدو منظر ور په ز ړه سو‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫د مرجاني و زاهد توصيفي تعلق د ميني له‬


‫معروضيت څخه اوس په موضوعي تجريديت‬
‫باندي بدل سوى وو‪ .‬د هغو د ميني كمال داوو‬
‫چي هيڅ ب ڼه او اصطلحي رشته ي ې نه درلوده‪،‬‬
‫هغه پوه ېدل چي تجريديت هم د معروضيت يو‬
‫سريلسټك ) ‪ (Surrealistic‬يا باطني صورت دى‪ ،‬د‬
‫هغو ميني اوس له رسمياتو څخه ډېره ازاده‬
‫‪138‬‬

‫ب ڼه درلوده‪ ،‬هغه اوس د مځكي او سمندر په‬


‫مثال سره يو وو او د هغو مينه له پاسه د‬
‫ځل ېدلي لمر په مثال وه چي پلوش ې ي ې د‬
‫دوا ړو د وجودونو تر انتها پوري لو ېدل ې و ې‪ .‬د‬
‫هغو د ميني عظيم مثلث مكمل وو‪ ،‬په سمندر‬
‫سره واصله مځكه او د پاسه ځلند لمر دا د‬
‫ميني په معروضي او موضوعي حواله يوازي‬
‫ازلي او آفاقي مثلث وو چي د خداى په اراده‬
‫ك ښي ي ې تر هر څيز زيات ارز ښت درلود‪.‬‬
‫مرجانه و زاهد تو صيفي د نورو سره په‬
‫خپلو تعلقاتو ك ښي ډېر آزاد وو‪.‬‬
‫انجن ېر كه د مرجاني او ودا سره يو‬
‫افلطوني تعلق درلودى نو زاهد توصيفي له‬
‫هغه څخه حظ پورته كاوه او كه مرجاني له‬
‫شاه زمرك خان سره يو ب ې نومه پاك تعلق‬
‫درلودى نو زاهد توصيفي و د ې تعلق ته ډېر‬
‫احترام درلود او كه ډاكټري د زاهد توصيفي په‬
‫صحبت ك ښي مسرت محسوسوى نو مرجاني به‬
‫هغ ې ته په يوه و بله معنا سره موقعه وركوله‪،‬‬
‫بلكي مرجاني به د ډاكټري سفارش هم كاوى‬
‫چي زاهد توصيفي د هغ ې يو پورټر ېټ هم جو ړ‬
‫ك ړي‪ ،‬مرجاني ودا او ملل ۍ به كله كله د‬
‫انجن ېر صاحب دد ې سپ ېڅلي احساس‬
‫استحصال هم كاوى او دلته و هلته به ي ې له‬
‫هغه څخه دعوتونه خو ړل‪ ،‬ډاكټري ځكه اعتراض‬
‫نه ورباندي درلود چي په د ې بهانه به ي ې د‬
‫زاهدتوصيفي سره د مكالم ې مواقع په لس ور‬
‫تل ې‪ ،‬د دوستانو دا مجلس يو مثالي مجلس وو‪،‬‬
‫ك ېتراين البته په تهذيبي فرق سره له د ې‬
‫داير ې څخه ل ږ پر كناره وه‪ ،‬لكن مرجاني وهغ ې‬
‫ته ډېر وخت او توجه وركوله او هغه ي ې تر‬
‫ډېره حده پوري په ځان پوري ت ړل ې وه‪ ،‬مرجانه‬
‫له خپله كوره ليري اوس په يوه نو ې مځكه‬
‫ك ښي د ري ښو د اچولو او نيولو په عمل بوخته‬
‫وه‪ ،‬هغه د زاهد په الفت سره باوري وه‪ ،‬زاهد‬
‫د شاهدترين د ميني كمى په تخليقي سطح‬
‫باندي تر سره رسولى وو‪ ،‬هغه پوه ېدله چي‬
‫‪139‬‬

‫اوس و هغ ې ته د بلي نو ې ميني ضرورت نسته‪،‬‬


‫لكن په اخيري تجزيه ك ښي هغه پوه ېدله چي‬
‫د يوه څيز كمى دى دڅه؟ دد ې ادراك د هغ ې تر‬
‫وسه ت ېر وو‪ ،‬دا يو داسي نفسياتي پ ېچ وو‬
‫چي د ا ړ سپ ڼسي په څ ېر ي ې سر نه‬
‫معلوم ېدى‪ ،‬لكن دد ې نفسياتي پ ېچ تر څن ګه‬
‫هغه د يو ې بلي مسئل ې سره مخامخ وه او هغه‬
‫د جنسي نا آسود ګۍ ازار وو چي د هغ ې په‬
‫وينه ك ښي په لمبه وو او د هغ ې د نا ارام ۍ‬
‫سوب هم وو‪ ،‬د رحيم جان سره د ګناه د شپ ې‬
‫پسته بيا هغ ې د يوه نارينه سره هم په خلوت‬
‫ك ښي نه وو ليدلي‪ ،‬هغه د زاهدسره و ګناه ته‬
‫خو ازاده وه لكن د زاهد توصيفي مينه د هغه‬
‫دانځورونو د سپين رن ګ په څ ېر س ړه وه‪ .‬د ې‬
‫ميني د احترام او پاكيز ګۍ احساس خو‬
‫پيداكوى‪ ،‬لكن پر جنسي جذبه باندي دپامير د‬
‫س ړې واوري په څ ېر پر ېوتله‪ ،‬بله مسئله داوه‬
‫چي هغه په د ې حواله هيڅ هم پ ېش رفت نه‬
‫كوى‪ ،‬هغه د مرجاني په مينه ك ښي دومري‬
‫ژورتيا ته رس ېدلى وو چي د مرجاني‬
‫موجود ګي ي ې په سايه او وجود ي ې په يوه خوب‬
‫سره منقلب ك ړى وو‪ ،‬انجن ېر صاحب كه په‬
‫هغ ې ك ښي كله كله جنسي خواهش تحريك پيدا‬
‫كوى‪ ،‬ولي چي د هغه د ستر ګو لو ږه به د ز ړه‬
‫پر مځكو باندي د تاوده سراب په څ ېر په څپو‬
‫راتله او دهغ ې پر ز ړه باندي د زاهد د ميني‬
‫راغون ډي س ړې واوري به ي ې ويلي ك ړې او د‬
‫جنسي تعلق خواهش به د ر ېدي د ګل په څ ېر‬
‫په سرو لمبو ك ښي په نڅا راغلى‪ ،‬لكن هغه د‬
‫ډاكټري م ېړه د د ې په خپله يو دوست هم وو او‬
‫هغه د پ ښتني عنعناتو اسيره يوه پ ښتنه هم وه‪،‬‬
‫پ ښتانه نر و ښځه د خپلو دوستانوسره دجنسي‬
‫تعلق د قايم ېدلو څخه عموما ً ډډه وهي‪ ،‬پ ښتانه‬
‫په دوست ۍ ك ښي د مردار ۍ له نفسياتو څخه‬
‫ليري او ازاد ز ړونه لري‪ ،‬هغوى دوستي د‬
‫خلوص او باهمي عزت دپاره كوي د جنسي‬
‫تعلق دپاره نه‪ ،‬نو ځكه مرجانه د خواهش‬
‫‪140‬‬

‫باوجود له انجن ېر صاحب څخه پر ښه فاصلو‬


‫باندي اوس ېدله‪.‬‬
‫پاته سو شاه زمرك خان‪ ،‬نو د هغه سره د‬
‫جنسي تعلق خو ي ې هيڅ سوال نه پيدا ك ېدى‪ ،‬د‬
‫چا سره چي خبره كول ګران وي نو دهغه‬
‫سره دا ډول تعلق خو و مر ګ ته د نژد ې عمل‬
‫نوم دى‪ ،‬مرجانه پوه ېدله چي دا د شاه زمرك‬
‫خان سره مينه نه لري‪ ،‬لكن د هغ ې شاعرانه‬
‫بصيرت د هغه د اهميت او ضرورت خبر ضرور‬
‫ور كوي او بيا شاه زمرك خان د ك ېتراين د‬
‫ميني محور وو او هغ ې دشاه زمرك خان دپاره‬
‫ډېري لوى قربان ۍ ورك ړي و ې‪ ،‬هغ ې د ك ېتراين‬
‫سره ډېره ب ې كچه مينه درلوده‪ ،‬ولي چي هغه‬
‫د غريب الوطني په احساس سره په خپله هم‬
‫بلده وه‪،‬دا هغه صورِتحال وو چي مرجانه‬
‫ورسره مخامخ وه‪.‬‬
‫په د ې حواله دد ې و د ك ېتراين جذباتي‬
‫صورِتحال ډېر سره ورته وو او و دوا ړو ته په‬
‫نفسياتي او جنسي حواله سره د سهارو‬
‫ضرورت وو‪ ،‬نو د څه تذبذب پسته دوا ړي چي‬
‫په يوه هاسټل ك ښي سره اوس ېدل ې د دوى تر‬
‫منځ باهمي جنسي تعلق )لزبينيت( خپله ب ڼه‬
‫وسپ ڼوله‪ ،‬ك ېتراين سيكس پرساينسي بنيادونو‬
‫باندي پ ېژندى‪ ،‬نو ځكه هغ ې په كمال سره د‬
‫ځان و مرجاني دا ضرورت تر سره رسوى‪،‬‬
‫مرجانه اوس ډېره ر ېلكس سوه‪ .‬چيري چي د‬
‫هغ ې دا سوخته نفسياتي او جنسي ستونځه په‬
‫ښه تو ګه حل سوه نو هلته ي ې د دوستانو په‬
‫حلقه ك ښي د كردار په حواله عزت هم پر ځاى‬
‫پاته سو او د ك ېتراين هم تر يوه حده د مرجاني‬
‫په وجود ك ښي د پناه ځاى پيداك ړى‪ ،‬د هغو اكثره‬
‫شپ ې به اوس په ګډه سره ت ېر ېد ې‪ ،‬د لزبينيت د‬
‫جنسي تعلق خوند دوه ا ړخيزه وي‪ ،‬دمحبوب و د‬
‫مين تفريق نه وي‪ ،‬په يوه وخت ك ښي دوا ړي‬
‫هم عاشقي او هم معشوق ې وي‪ ،‬ځكه دد ې‬
‫تعلق د استوار ېدو پسته د ې غريب الوطنو ښځو‬
‫د ميني يو وحدت تر سره ورسوى او په‬
‫‪141‬‬

‫نفسياتي حواله د يو ې و بل ې د سهار ې ضرورت‬


‫ي ې هم پوره ك ړى‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫د زاهد توصيفي او نعيم شاهيني شخ ړه‬


‫في الحال په كراره معلوم ېدله‪ ،‬زاهد توصيفي‬
‫ته د نعيم شاهيني له پوهنتون څخه ايستل ښه‬
‫نه بر ېښېدى‪ ،‬ولي چي د هغه د ډګري د‬
‫اخستلو په وخت ك ښي اوس د يو څومياشتو‬
‫وخت ل پاته وو‪ ،‬د زاهد توصيفي له خوا‬
‫دمصالحت كوشش ته هغه د‪ ،‬رد‪ ،‬په ستر ګو و‬
‫كتل كه څه هم هغه اوس د ارټ و څان ګي ته‬
‫نه راتلى لكن زاهد توصيفي د هغه د كينه‬
‫پروره وجود احساس پر ځاى درلودى او و هغه‬
‫ته د يو ې ناڅر ګندي بدمرغ ۍ يو ناو ړه پيكر هره‬
‫خواته په نظر ورتلى‪ .‬بنفشه اوس هم په هغه‬
‫زا ړه طبعيت باندي ول ړه وه‪ ،‬بلكي هغه اوس‬
‫و زاهد توصيفي ته نوره هم نزد ې راغله‪ ،‬هغه‬
‫د زاهد توصيفي په مبهم خوف سره پوه ېدله‬
‫كه څه هم هغ ې پر د ې باندي د هغه سره خبره‬
‫نه كوله‪ ،‬هغه د زاهد توصيفي په نفسياتي‬
‫ست ړې باندي له سره خبره وه‪ ،‬هغه د مرجاني‬
‫خيالي تصوير د زاهد توصيفي په سټو ډيو ك ښي‬
‫ښه وختي ليدلى وو او د ميني و د ې اسرار ته‬
‫په ح ېرت ك ښي وركه وه‪ ،‬هغه مثالي خيالي‬
‫تصوير څومري حقيقي وو‪ ،‬بنفشه په خپله هم‬
‫دد ې تصوير د ښايست معصوميت او ابديت په‬
‫نور ك ښي وركه وه‪ ،‬هغ ې ښه فلټ خو ك ړى وو‬
‫لكن يوه داسي روحاني مينه ي ې نه وه‬
‫درلودل ې كومه چي يوه وجود ته افاقي قدرونه‬
‫وربخ ښي‪ .‬هغ ې ته د زاهد توصيفي دد ې تصوير‬
‫سره تعلق ډېر حقيقي معلوم ېدى‪ ،‬كه څه هم‬
‫دا اوس دآرټ د څان ګي يوه متعلمه وه لكن ل‬
‫د ميني و ژوند په جمالياتي بصيرت سره بلده‬
‫‪142‬‬

‫نه وه‪ ،‬هغ ې ته اوس په اول ځلي د ژوند د پټو‬


‫امكاناتو احساس ور په ز ړه سو او د معروضي‬
‫ژوند تن ګه دايره ي ې د امكاناتو په ل محدوده‬
‫موضوعي جهان سره په تبدل وليدله‪ ،‬ژوند‪،‬‬
‫مينه‪ ،‬مر ګ‪ ،‬خداى او پټ امكانات؟ دا هغه‬
‫سوالونه وو چي د ې تر غور لندي ونيول‪ ،‬هغه‬
‫اوس ل ږ ل ږ پوه ېدله چي وا ړه تخليق كاران په‬
‫بنيادي تو ګه فلسفران دي هغه كه نبي دى‪،‬‬
‫كه مصور‪ ،‬كه شاعر‪ ،‬كه موسيقار‪ ،‬كه مجسمه‬
‫سازان‪ ،‬نو هغه په اولين تو ګه د ژوند پر‬
‫ماهيت باندي غور و فكر كوي او بيا د وجود او‬
‫فكر پر جدلياتي اساس باندي د هغه نوى‬
‫تشكيل تر سره رسوي او دا عمل د تفكر او‬
‫الهام پر بنياد باندي خپله ب ڼه سپ ړي بلك ې د‬
‫نوي تشكيل يا تخليق په د ې عمل ك ښي هغه په‬
‫ټول وجود سره له ټوله كايناتي موجوداتو څخه‬
‫استفاده كوي‪ ،‬هغه په مبهم تو ګه پوه ېدله‬
‫چي د يوه تخليق كار په تخليق ك ښي كايناتي‬
‫روح يو فعال كردار ترسره رسوي‪ .‬ثبوت ي ې‬
‫دادى چي دا تخليق كاران په مفصل تو ګه سره‬
‫د خپل تخليق په حواله څه حتمي واضح نقطه‬
‫نظرنه لري‪ ،‬په د ې ل ړ ك ښي د پو ښتني په حواله‬
‫هغوى فقط د حيرت كولو په اظهار مجبوره‬
‫پاته كي ږي‪ ،‬د حيرت او نا خبرتيا دا احساس هم‬
‫د هغوى اوهم ي ې د تخليق ښايست پاته كي ږي‪.‬‬
‫بنفشه چ ېري چي له د ې خيالي انځور څخه‬
‫متاثره وه هلته په خپل ځان ك ښي ورك ورك‬
‫زاهد توصيفي هم ورته ډېر ښايسته ښكاره‬
‫ك ېدى‪ ،‬هغه چي د زاهد توصيفي په روحاني‬
‫كرب پوه ېدله نو د خپل احساس له اظهاره‬
‫څخه ي ې ز ړه ژغورلى ساتلى وو‪ ،‬لكن پر‬
‫انساني معاشرتي سطح باندي ي ې تعلقات ډېر‬
‫مثبت وو‪ ،‬هغه تنها و يوازي روح و بنفش ې ته د‬
‫نزد ې راتلو غير رسمي اجازت ورك ړى وو‪ ،‬ولي‬
‫چي دا د هغه هم نفسياتي ضرورت وو‪ ،‬د‬
‫متعلم او معلم د رشت ې پرته هم هغو يو مثبت‬
‫انساني تعلق درلودى‪ ،‬بنفش ې به د زاهد‬
‫‪143‬‬

‫توصيفي د سټو ډيو په درس ك ښي هم په‬


‫ماپ ښين ك ښي برخه اخستله يو څومياشتي‬
‫و ړاندي د ناڅر ګند وجوهاتو پر بنياد باندي‬
‫زاهد توصيفي دا سلسله وشلوله په د ې شپو‬
‫او ورځو ك ښي په زاهد توصيفي ك ښي ډېر‬
‫بدلون راغلى‪ ،‬هغه په سكون سره منتظر‬
‫س ړى اوس د ډېري ناكرار ۍ سره مخامخ سو‬
‫او د هغه پر ښايسته څ ېره باندي اوس د غم‬
‫سك ڼى ما ښام د د ښت د ر ېګ په څ ېر په څپه‬
‫راغلى‪ ،‬هغه د ژوند له معمولتو او وظايفو‬
‫څخه تر ډېره حده ل تعلقي پيدا ك ړه او‬
‫ښايست ې ستر ګي ي ې د انتظار په سراب سره‬
‫سپيني سو ې‪ ،‬بنفش ې چي هر څو كوشش‬
‫وك ړى خود زاهد توصيفي څخه ي ې په د ې حواله‬
‫څه په ز ړه پوري ځواب نه وموندى بس هغه‬
‫دومري ورته وويل‪:‬‬
‫"بنفش ې! زه ستا په سپ ېڅلي احساس‬
‫پوه ېږم لكن زه غوا ړم چي سكوت اختيار ك ړم‬
‫ته ماود ې ته مه مجبوره كوه چي زه په‬
‫لفظونو سره خپل ښايسته احساس قتل ك ړم‪،‬‬
‫بس د يو څو شپو انتظار دى بيا به يا ژوند‬
‫ژوند سي يا به نو مر ګ"‪ .‬هغه د وينا د ختم ېدو‬
‫سره د پا ڼي په څ ېر ژ ړ سو‪.‬‬
‫او بيا څه د دوو درو مياشتو پسته هغه نه‬
‫صرف دا چي په خپل ځان ك ښي بحال سو‬
‫بلكي د هغه شخصيت په عمودي او افقي‬
‫حوالو ډېر وسعتونه وسپ ړل د هغه د وجود‬
‫وني ښاخ په ښاخ د سپ ړېدلو ش ګوفو شتمني‬
‫او اعتبار پيداك ړى‪ ،‬هغه د بادام د درختي په‬
‫څ ېر د خپلو ګلونو په خوشبويي سره مسروره‬
‫اومخموره ګرځ ېدى‪ ،‬خو و بنفش ې ته ي ې د د ې‬
‫سوب هم نه ور و ښودى كه څه هم د د ې دوا ړو‬
‫تعلق هغه فطري ب ڼه درلوده لكن بنفش ې ته دا‬
‫ادراك كول څه ګران كار نه وو چي هغه په‬
‫غير محسوس تو ګه ل ږ نور هم وشاته وڅك ېدى‬
‫ولي؟ دد ې ځواب د هغ ې سره نه وو‪.‬‬
‫‪144‬‬

‫بنفش ې د حالتو د فطرتي ب ڼي د بدلولو‬


‫هڅه نه كوله‪ ،‬هغه پوه ېدله چي دا به يو ب ې‬
‫ثمره كوشش وي‪ ،‬هغه په خپله حدود اربعه‬
‫پوه ېدله او هغه د ژوند په فطرتي تحديد باندي‬
‫خبره څوك وه‪ ،‬ژوند لمحدود دى لكن د انسان‬
‫اختيار و ظرف څودى؟ د زاهد توصيفي‬
‫ګر ېزان ميني بنفشه و فلسف ې ته غبر ګه‬
‫ك ړه او مينه ي ې دوآتشه لكن ګون ګه سوه‪.‬‬
‫د حالتو په د ې بهير ك ښي بيا دد ې و نعيم‬
‫شاهيني او د زاهد توصيفي شخ ړه پيدا سوه‬
‫چي زاهد توصيفي ي ې څه نا آرامه غوندي ك ړى‪،‬‬
‫لكن كرار كرار ژوند ب ېرته و معمول ته په‬
‫هڅه سو‪ ،‬يوه ورځ چي بنفشه د ودا د ‪ N.G.O‬و‬
‫دفتر ته ورغل ې وه او غو ښت ي ې چي د يو ې‬
‫قومي رضا كاري په ح ېث د هغو سره مرسته‬
‫وك ړي او پو ښتنه ورځني وك ړي چي خپل فارغ‬
‫وختونه هغه د كوم خدمت دپاره په كار اچولى‬
‫سي‪ ،‬د ودا سره ي ې يوه ناسته وسوه‪ ،‬ودا د‬
‫هغ ې څخه څه ذاتي پو ښتني وك ړې او د كورني‬
‫س منظر په حواله ي ې د هغو نومو ړى خاندان‬ ‫پ ِ‬
‫دستي وپ ېژندى او په ز ړه ك ښي د ننه ډا ډه هم‬
‫سوه‪ ،‬ودا و هغ ې ته د متفرق خدماتو حوال ې‬
‫ورك ړې او اختيار ي ې ورك ړ چي هغه د خپلي‬
‫خو ښي ده چي كوم يو كار انتخابوي؟ چي په‬
‫د ې حال ك ښي مرجانه هم د ودا و دفتر ته‬
‫راننوته‪ ،‬د بنفش ې پر څ ېره باندي د پ ېژند ګلو ۍ‬
‫او حيرت اثار را برس ېره سو‪ ،‬هغ ې څه ساعت‬
‫و مرجاني ته په حيرت سره وكتل او په ن ېغه‬
‫تو ګه ي ې پو ښتنه ځني وك ړه چي‪:‬‬
‫"آيا مو ږ له و ړاندي كله هم سره ليدلي‬
‫وو؟ مرجاني په ډېر غور سره و بنفش ې ته مخ‬
‫و ګرځوى او ورته و ېې ويل چي‪" :‬زه فكر نه‬
‫كوم چي ما و تا به له د ې و ړاندي سره ليدلي‬
‫وي"‪ .‬د بنفش ې ردعمل هغه ل ږ اند ېښمنه ك ړه‪،‬‬
‫ددوى تر منځ واقع مشكل د ليري كولو له پاره‬
‫ودا په منځ ك ښي مداخلت ضروري و ګڼى‪:‬‬
‫‪145‬‬

‫"دا زما همكاره او دوسته ده له كوټي څخه‬


‫ي ې تعلق دى دلته د افغان ملت د خدمت دپاره‬
‫په رضاكارانه تو ګه راغل ې ده‪ ،‬ما و د ې د‬
‫افغانستان په ټولنيزحال څه مقال ې و دا هم‬
‫ليكلي دي"‪ .‬لكن بنفشه په خپل خيال ك ښي‬
‫وركه وه‪ ،‬شايد چي به ي ې د ودا لفظونه‬
‫اور ېدلي وي‪ ،‬هغ ې چي په ب ېرته د مرجاني و‬
‫څ ېر ې ته وكتل نو د يوه اهو سره پر پ ښو ج ګه‬
‫ودر ېدله او له ځان سره ي ې ز ېرلب وويل‪:‬‬
‫"اوهو خدايه! دا څرن ګه ممكن ده"‪ .‬او په ت ېز ۍ‬
‫سره د ودا له دفتر څخه ووتله‪ ،‬ودا و مرجانه‬
‫دوا ړي ډېري په حيرت ك ښي پر ېوت ې چي دابيا‬
‫كومه مهمه پ ېښه وسوه‪ ،‬مرجاني پو ښتنه‬
‫ورځني وك ړه چي‪" :‬آيا ته دا نجل ۍ له و ړاندي‬
‫هم پ ېژن ې"؟‬
‫د هغ ې په "يا" ك ښي څه نا معلومه غوندي‬
‫ست ړيا راك ښته سوه‪" ،‬نه ګران ې! دا مي اول‬
‫ملقات وو والله چي نوم ي ې ل راڅخه ه ېر‬
‫سو‪ ،‬هغه غوا ړي چي د مو ږ سره دلته په‬
‫رضاكارانه تو ګه خپل وختونه ول ګوي"‪ .‬ودا‬
‫ورته ځواب ورك ړى‪ ،‬د كابل جان بيا و ځان ته‬
‫خپل ځان ګړي اسرارونه دي خداى دي خير‬
‫كوي‪ ،‬مرجاني په زوَركي خنداسره جمله ادا‬
‫ك ړه چي د تللو په وخت دوا ړي نن مل ګري‬
‫سره راووت ې‪ ،‬ودا مرجانه پر هاسټل باندي‬
‫ك ښته ك ړه او د كور په مخه ول ړه‪ ،‬څه ساعت‬
‫پسته ك ېتراين هم له ډسپنسر ۍ څخه راغله‪،‬‬
‫دوا ړو په ګډه سره د غرم ې ډو ډۍ له ميس څخه‬
‫وخو ړله‪ ،‬د ك ېتراين معمول دا وو د يوه‬
‫دووساعتونو پسته به بيا د دوو ګنټو دپاره‬
‫ډسپنسر ۍ ته تلله‪ ،‬په د ې دوران ك ښي به‬
‫مرجاني د موسيقي درس اخستى او پسته به‬
‫د جسماني فټنس دپاره د جو ډو كراټو و مركز‬
‫ته تلله‪ ،‬د هغ ې د ورزش د ختم ېدو و ساعت ته‬
‫نزد ې به عموما ً زاهد توصيفي د ورزش ګاه پر‬
‫زينو باندي د هغ ې انتظار كوى او نن سبا اكثره‬
‫ك ېتراين به هم له ډسپنسر ۍ څخه دلته ځان‬
‫‪146‬‬

‫رارسوى‪،‬يو ځاى به ي ې په ګډه چاى سره‬


‫وك ړې‪ ،‬كله به دلته و هلته ګرځ ېدو كله به‬
‫هاسټل ته راغلواو كله به بيا د زاهد توصيفي‬
‫و سټو ډيو ته چي كور ي ې هم وو‪ ،‬هلته‬
‫ك ښېنستل‪.‬‬
‫د كابل آرټ ګېلر ۍ د منتظمينو د ډېر‬
‫اصرار باوجود زاهد توصيفي د اوسنيو‬
‫تخليقاتو و نمايش ته اماده نه وو‪ ،‬ولي چي‬
‫امكان دد ې وو چي مرجانه دي وپ ېژندل سي‪ ،‬د‬
‫هغ ې وا ړه پورټر ېټ خوتجريدي نه وو په‬
‫ځينوك ښي خو هغه ن ېغه په ن ېغه مصوره سو ې‬
‫وه او د اوسني اپروچ پر اساس باندي د هغه‬
‫تخليقي مقام د نقادانو په نظر ك ښي نور هم‬
‫پورته سوى وو‪ ،‬د ې خبري لوى وزر ك ړي وو‬
‫چي زاهد توصيفي صرف د يوه ذات د ښايست‬
‫اسير دى او په تكرار سره فقط دغه يوه څ ېره‬
‫اوس پ ېنټ كوي او بل هيڅ هدف نه لري‪ ،‬دد ې‬
‫خبري يوخپل شاعرانه اهميت او قدر وو او‬
‫ز ړه په ز ړه ي ې د كابل جان د ښاريانو په ز ړونو‬
‫ك ښي سفر كاوى‪،‬‬
‫مرجاني د بنفش ې او ځان د ملقات ننن ۍ‬
‫خبره و ك ېتراين ته هم وك ړه‪ ،‬لكن دا يو‬
‫داسي اسرار وو چي د هيڅ يو چا سره ي ې‬
‫ځواب نه وو‪ ،‬دد ې ځواب فقط د هغ ې نجل ۍ‬
‫سره وو او د هغو د ب ېرته ليدلو هيڅ وخت هم‬
‫نه وو معلوم‪ ،‬نن د بنفش ې سره د ملقات‬
‫پسته مرجاني غو ښتل چي زغرده تر زاهد‬
‫توصيفي پوري ول ړه سي چي اوس به هغه‬
‫هم رارس ېدلى وي‪ ،‬ځكه هغه نن نه د‬
‫موسيقي درس ته ول ړه اونه د كراټو و سنټر‬
‫ته‪ ،‬هغه په ن ېغه د زاهد توصيفي د سټو ډيو لر‬
‫ونيوله چي د ښه ساعت پر مسافت باندي‬
‫واقع وه‪ ،‬زاهد توصيفي له هغ ې و ړاندي‬
‫رارس ېدلى وو او اوس ي ې ډو ډۍ خو ړله‪،‬‬
‫مرجاني څه توقف وك ړى چي هسي نه چي‬
‫پر ېشانه سي‪ ،‬هغه پوه ېدله چي زاهد‬
‫توصيفي د ميني خود شعوريت او جمالياتي‬
‫‪147‬‬

‫بصيرت خو لري لكن ډېر ز ړور س ړى نه دى او‬


‫بيا د هغه دپاره د اوبو د يو بوتل راو ړلو دپاره‬
‫د اشپزخان ې خواته ل ړه چي تر غو ږ ي ې د‬
‫درواز ې د ټكولو ږغ راورس ېدى او ورسره سم‬
‫د يو ې نجل ۍ ږغ په ډېر اضطرابي انداز ك ښي د‬
‫هغ ې تر غو ږو هم راورس ېدى"‪.‬‬
‫سر ته خبر ي ې څه وسو"؟ ته نه ي ې خبر ما‬
‫تاسو ته څومري اهم خبر راو ړى دى‪ ،‬و الله‬
‫دستي ي ې نه درته كوم‪ ،‬كني د ښادي مر ګ د‬
‫كيفيت سره به مخامخ س ې‪ ،‬د هغ ې په ږغ ك ښ‬
‫جوش هم وو مسرت هم او د ياسيت آم ېزه‬
‫هم وه‪.‬‬
‫"خير خو دى ته راسه ك ښېنه او راسه په‬
‫ډو ډۍ راسره ګډه سه"‪ ،‬مرجاني د زاهد‬
‫توصيفي ږغ واور ېدى چي د اند ېښن ې څرك‬
‫پك ښي ځل ېدو‪" ،‬اوهو سر! هغه خو هوبهو ستا‬
‫د انځور ژوندى صورت وو‪ ،‬ماويل چي هغه ستا‬
‫خيالي صورت ژوند پيدا ك ړى دى‪ ،‬فقط يو‬
‫معمولي فرق وو په منځ ك ښي چي د هغ ې پر‬
‫ښي بارخو باندي يو كوشنى پيدايشي سور‬
‫ن ښان وو او پر زنه و غا ړه ي ې د ترندو نيولو‬
‫لمرونو په شان دوه مريان وو‪ ،‬سر! ته يقين‬
‫وك ړه هغه ستا تر خيالي تصوير هم زياته‬
‫ښايسته ده " هغه د خپل ګفت ګوى په‬
‫بهيرك ښي په خپله په غوټو وه‪.‬‬
‫" ته ك ښېنه بنفش ې په ارامه خبره وك ړه‬
‫هغه تاسو چ ېري وليدله " زاهد توصيفي له‬
‫خو ړلو څخه لس ونيوى او هلته مرجانه پوهه‬
‫سوله چي دا نجل ۍ څوك ده او د اوبو بوتل په‬
‫لس ك ښي‪ ،‬ومنځني هال ته رادننه سوه او‬
‫دغه وخت هغه د بنفش ې د نظر په حصار ك ښي‬
‫راغله‪ " ،‬ته او دلته؟ " هغ ې فقط دومره وويل‬
‫او په ت ېز ۍ سره هغه د مرجاني وخواته راغله‪،‬‬
‫مرجاني د هغ ې لس په خپل لس كـ ښي‬
‫واخيست او د زاهد توصيفي په خوا ي ې‬
‫راوستله د اوبو بوتل ا ېښوولو وروسته ي ې دا د‬
‫‪148‬‬

‫ځان سره پر صوفه باندي جوخته ك ښېنوله او‬


‫ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫" زه په غايبانه تو ګه تا پ ېژنم او زه پر دا‬
‫باهمي ملقات باندي ډېره مسروره يم"‪،‬‬
‫لكن بنفشه ل تر اوسه پوري په ځان ك ښي نه‬
‫وه بحال سو ې‪ ،‬هغه د حسرت په دريابونو ك ښي‬
‫ل غرقه ول ړه وه‪ ،‬بس هغ ې په ځير ځير په‬
‫او ښلنو ستر ګو د مرجاني و مخ ته كتل او بيا‬
‫ي ې مرجانه تر لس و نيوله او د زاهد توصيفي‬
‫د خيالي تصوير چي پر نزد ې د ېوال باندي‬
‫ځو ړند وو تر څن ګه ي ې ودروله او د دوا ړو‬
‫تقابلي جايزه ي ې اخيستله‪ ،‬نو ي ې د ځان سره‬
‫وويل چي " دا څرن ګه امكان لري؟ داسي‬
‫معلوم ېږي چي يو څوك خو درواغ وايي " هغه‬
‫د خوبولي احساس سره مخامخ وه‪.‬‬
‫نه بنفش ې! دا يو حقيقت دى زه د يوه‬
‫اتفاق په نت ېجه ك ښي كابل ته راغل ې وم چي‬
‫هم دا ستا په څ ېر دد ې اسرار سره مخامخ‬
‫سوم‪ ...........‬بيا مرجاني تر وس پوري بشپ ړه‬
‫كيسه ورته وك ړه‪ ،‬بنفش ې يوه س ړه سا‬
‫واخيستله او اوس ي ې بشپ ړ يقين سو چي د‬
‫هغ ې و زاهد توصيفي لري پر هيڅ يو ځاى هم‬
‫نه سره يو ځاى كي ږي‪ ،‬بنفشه تر ځان د مشر ې‬
‫مرجاني د شخصيت څخه په رشتيا سره ډېره‬
‫اغ ېزمنه سوه‪ ،‬په دغه يوه ملقات ك ښي دوى‬
‫دوا ړي د پ ېړيو په مسافت سره و وتل ې چي‬
‫راغبر ګي سو ې نو د يووالي روحاني احساس‬
‫ي ې تر منځ لكه د شرق لمر په خندا ول ړ وو‪.‬‬
‫زاهد توصيفي په خپل ز ړه ك ښي ډېر‬
‫ريلكس سو لكن يوه اند ېښنه ي ې پر ز ړه‬
‫راواو ښتله چي اوس د بنفش ې دلته راتلل‬
‫امكان نه لري بايد چي د دده له خوا دي دا منع‬
‫ك ړل سي‪ .‬او هغه نه غو ښتل چي د څه خطر ې‬
‫سره ځان و مرجانه مخامخ ك ړي‪ ،‬لكن مرجانه‬
‫و بنفشه د ده له اند ېښنو څخه ناخبري په يو ې‬
‫و بلي ك ښي د سمندر د څپو په څ ېر په مد و‬
‫جزر و ې‪ ،‬په راروانو ل ږو شپو ك ښي بنفشه هم‬
‫‪149‬‬

‫د د ې ټول ۍ يو فرد و ګرځ ېدله‪ ،‬هغ ې پر له پس ې‬


‫دو ې در ې ډو ډۍ وك ړې‪ ،‬د د ې سركل ټوله نارينه و‬
‫ښځي ي ې د خپل ټبر سره معارفي ك ړل او د‬
‫پوهنتون څخه د فراغت پسته خپل وختونه ي ې د‬
‫ودا دمرضي تابع و ګرځول‪ ،‬په خصوصيت سره‬
‫ك ېتراين او د مرجاني خيال به د ې او د كورن ۍ‬
‫نورو غ ړو ډېر ساتى او كوشش ي ې كاوى چي‬
‫ود ې دوو مسافرو ښځو ته په ز ړونو ك ښي ځاى‬
‫ورك ړي‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫د ورځپا ڼو او نورو نشرياتي ادارو له خوا‬


‫خبر وو چي د پكتيا او پكتيكا په علقو ك ښي د‬
‫حكومت او القاعده د غ ړو تر منځ يو تود جن ګ‬
‫روان دى‪ ،‬اخبارونه د ښار كوڅ ې د شاه زمرك‬
‫خان او د پامير د ل ېوانو د سرباز ۍ په كارنامو‬
‫سرترسره ډكي و ې‪.‬‬
‫ملل ۍ شينوار ې په د ې ن ښتو ډېره غمجنه‬
‫وه چي د ثور د انقلب څخه ل تر اوسه د‬
‫افغانانو وينه ډېره ارزانه به ېدله‪ ،‬هغه د يو ې‬
‫جرنلسټ په ح ېث د افغانستان په ټولو‬
‫ستونځو باندي خبره وه‪ ،‬هغ ې د لو ږي او‬
‫مجبور ۍ ژوندي انځورونه د هيواد په ټولو‬
‫منطقو ك ښي په خپلو ستر ګو ليدلي وو‪ ،‬د بون‬
‫د معاهد ې نتايج څه زيات په ز ړه پوري نه وو‪،‬‬
‫خو لكن د اساسي قانون د جو ړښت له عمله‬
‫اوس په ب ېرته د رجايت د احساس سره‬
‫مخامخ وه‪ ،‬هغ ې هم د شاه زمرك خان په څ ېر‬
‫خپل سن ګر تود ساتلى وو او ځيني وخت به ي ې‬
‫ډېر لوڅ ر ښتيا ويل‪ ،‬هغه پوه ېدله چي د‬
‫اوسني مخالفت ر ېښې په كومو مځكو ك ښي‬
‫خور ې دي‪ ،‬هغه د امن په معنويت پوه ېدله او د‬
‫افغان ملت د سباوون په حواله هغ ې د يو ې‬
‫سپ ېڅلي وژنر ۍ ) ‪ (Visionary‬په ح ېث په خپل‬
‫ذهن و تحرير ك ښي يوه واضح خاكه او پ ېغام‬
‫‪150‬‬

‫نه صرف درلود بلك ې د خپلي نشراتي ادار ې په‬


‫توسط ي ې د هغ ې و ړانديز هم تر تسلسل لندي‬
‫ساتلى وو‪،‬د نن په ورځپا ڼو ك ښي هم د د ې‬
‫كشال ې خبر وو‪ ،‬هغه چي د د ې وليتونو په‬
‫ټولنيز صورتحال باندي خبره وه متفكره سوه‪.‬‬
‫هلته خل ګ نه صرف دا چي د لو ږي سره‬
‫مخامخ وو بلك ې قدم پر قدم د ژوند د نورو‬
‫مسايلو سره غا ړه غ ړۍ هم وو‪ ،‬نه دارو درمل‬
‫وو نه س ړك اونه مكتبونه‪ ،‬په د ې نزد ې شپو‬
‫ك ښي بنسټ پالو د وطن په طول و عرض‬
‫ك ښي ډېر مكتبونه سوځلي او د بم چاودني تر‬
‫سره رسولي و ې هغ ې به له ځانه پو ښتنه كوله‬
‫چي د ې د څو ټكو مزدورانو د چا دپاره خپل‬
‫ورو ڼه م ړه ك ړل؟ ايا د ب ې علم ۍ او جهالت‬
‫توري تياري خورول واقعي يو اسلمي خدمت‬
‫دى؟ لكن هغه په د ې پوه ېدله چي رجعت‬
‫پسندبنياد ګران دا عمل ولي كوي‪ ،‬دا نكته و‬
‫هغ ې ته جوته وه كه چ ېري د علم ر ڼا د ملت‬
‫په كلي و كوڅو ك ښي خوره سي نو بيا د د ې‬
‫بنياد ګرانو د مذهب په نوم سياسي دكانداري‬
‫بالكل نه چلي ږي‪ ،‬جاهل او و ږى س ړى په‬
‫مذهبي تعصب سره تاوده سن ګر ته راوستل‬
‫ډېر اسانه كار دى‪ ،‬هغه د ب ې سوادو افغانانو‬
‫په اجتماعي نفسياتو ډېره ښه پوه ېدله چي‬
‫دوى يا خو په ډېره ليري ماضي ك ښي د خپلو‬
‫اسلفو په تاريخي ادوارو ك ښي اوسي يانو بيا‬
‫ډېر ليري په ما بعدالطبيعاتي حواله په آخيرت‬
‫ك ښي اوسي د مځكي پر مخ د خپل حال او‬
‫آينده څخه ب ې پروا د خپلو ورو ڼو په وينه او‬
‫غو ښه سره ګزاره كوي‪ ،‬هغه په ن ړۍ واله‬
‫حواله د سيال ۍ له عزت سره ناخبر ز ړه و ذهن‬
‫لري او د بنياد ګرانو د سياسي ګټو دپاره د‬
‫خپل ملت د ښايست ې وني ري ښې ر ېبي‪.‬‬
‫ملل ۍ په د ې ست ړي خيالونو ك ښي د يوه ب ې‬
‫وسه خلي په ح ېث به ېدله چي په د ې حال‬
‫ك ښي د ټيلي فون ږن ګ سو‪ ،‬د پكتيا څخه د بي‬
‫بي سي خبريال هاشم زيارك ښ ګاي ېدى‪ ،‬د‬
‫‪151‬‬

‫رسمي پو ښتني څخه پسته هغه وويل چي يو‬


‫ډېر اهم خبر لرم او هغه دا چي " نن سهار د‬
‫سپ ېدو پر وخت د ادم خان په كلي ك ښي د‬
‫پامير د ل ېوانو او د محاصره سوو بنياد ګرو تر‬
‫منځ يوه ډېره توده ن ښته وسوه‪ ،‬شپ ږ ويشت‬
‫رجعت پسندان ووژل سو او نهه بنديان سول‪،‬‬
‫د پامير د ل ېوانو هم دوه غ ړي م ړه او په درو‬
‫ټپيانو ك ښي ي ې قومندان شاه زمرك خان هم‬
‫شامل دى چي څو مرم ۍ ور باندي ن ښتي دي او‬
‫په ډېر سخت حالت ك ښي د كابل و امريكن‬
‫پوځي روغتون ته په يوه ه ېلي كاپټر ك ښي‬
‫و ړل سوى دى د زيار ك ښ په ږغ ك ښي چ ېري‬
‫چي جوش وو هلته ل ږ غم هم په نما وو‪ ،‬د‬
‫ملل ۍ په خيال ك ښي د شاه زمرك خان ډېره با‬
‫رعبه څ ېره او د هغه جمله " چي ګوره زه به‬
‫ل په دا كور ك ښي كله اوسم او كنه "؟ په ډېر‬
‫شدت سره و ګرځ ېدله"‪ " .‬ښه نو زيارك ښ‬
‫صاحب د هغه حالت تاسو وويل چي ښه نه دى‪،‬‬
‫هغه د دوك په څپو ك ښي ترغا ړي ډوبه ول ړه‪"،‬‬
‫اوهو ملل ۍ خداى دي فضل كوي شاه زمرك‬
‫خان خو د افغانستان د سباوون يو درخشان‬
‫علمت دى‪ ،‬كه دى نه وو نو بيا به د د ښمنانو‬
‫لس نور هم او ږد سي"‪ " ،‬ښه ده زيارك ښ‬
‫صاحب مننه زه اوس دستي دا خبر لندن ته‬
‫ل ېږم تاسو د مو ږ سره په تماس ك ښي اوسى‪.‬‬
‫هغ ې په كپ ېدلو لسونو ريس ېور ك ښېښود‬
‫او بياي ې په نمجنو ستر ګو او تريخ حلق سره‬
‫دد ې خبر و ودا ته هم ورك ړ‪ ،‬د دفتر پر ېښودلو‬
‫و ړاندي ي ې دا خبر و بي بي سي پ ښتو څان ګي‬
‫ته انتقال ك ړى او و نورو همكارانو ته د څه‬
‫هداياتو پس د خپل موبايل ټيلي فون سره‬
‫ن ېغه د ودا و دفتر ته په يوه ټيكسي ك ښي ور‬
‫روانه سوه‪ ،‬ودا و مرجانه هم ډېري پر ېښانه‬
‫و ې‪ ،‬كله چي ملل ۍ هم ورورس ېدله نو سوال‬
‫دا وو چي ك ېتراين به څوك خبروي"؟ او د‬
‫هغ ې بغير و امريكن پوځي هسپتال ته ور تلل‬
‫ممكن هم نه وو‪ ،‬يو خو هغه په خپله يوه‬
‫‪152‬‬

‫امريكنه او بل يوه ډاكټره هم وه او د هغ ې‬


‫اكثره پوځي همكاران اوس هم دلته په‬
‫روغتون ك ښي موجود وو فيصله دا وسوه چي‬
‫د هغ ې خبرول په د ې هم ضروري دى چي‬
‫دهغ ې د شاه زمرك خان ليدل تر هرچا زيات‬
‫ضروري دى‪ ،‬ولي چي هغ ې د ده سره ډېره ب ې‬
‫كچه مينه لري او دهغه دپاره ي ې خپل كور‪،‬‬
‫هيواد او طرز معاشرت هم پر ېي ښى وو او بل‬
‫د هغ ې د مرستي بغير د د ې درو دپاره هم دا‬
‫ممكن نه وو چي هغه وويني‪.‬‬
‫فيصله دا وسوه چي هغه په قلبي و ذهني‬
‫تو ګه ومرجاني ته ډېره ورنزد ې ده نو مرجانه‬
‫د ې پرفون باندي )‪ (Contact‬ك ړي او په يو داسي‬
‫انداز باندي دي ي ې خبره ك ړي چي هغه په خپل‬
‫ز ړه ك ښي چ ېري ماته نه سي‪ ،‬خو مرجاني ته‬
‫په خپله هم دا كار ډېر ګران ښكاره ك ېدى چي‬
‫چاره نه وه نو ي ې بسم الله ك ړه‪ ،‬پر خپل‬
‫موبايل باندي ي ې د ك ېتراين نمبر ډايل ك ړى‪،‬‬
‫كله چي ك ېتراين په هيلو سره رسپانس‬
‫ورك ړى نو مرجاني ورته وويل چي‪" :‬څرن ګه‬
‫ي ې؟‬
‫ك ېتراين د مرجاني در خبري و ړاندي ورته‬
‫وويل‪:‬‬
‫"مرجاني! ښه يمه‪ ،‬لكن نن له سهاره مي‬
‫ز ړه داسي راته ښكاري لكه له كو ګل څخه چي‬
‫د باندي وتلى وي‪ ،‬مرجاني ښه سوه چي تا‬
‫فون راته وك ړى زه نن په اول ځلي د يوه‬
‫ناڅر ګند خوف او د يوه داسي غم ښكار يمه‬
‫چي په ظاهره ي ې هيڅ هم سوب په نظر نه‬
‫راځي‪ ،‬ته داسي وك ړه‪ ،‬كه فارغه ي ې نو تر ما‬
‫پوري راسه‪ ،‬يا به زه داسي وك ړم چي زه دا يو‬
‫څو رنځوران فارغ ك ړم‪ ،‬نو زه به درسم‪ ،‬ته‬
‫دلته له خپل دفتر څخه ګاي ېږې"؟ "اهو‬
‫ك ېتراين! زه دل ې يم‪ ،‬ملل ۍ هم راغل ې ده‪ ،‬مو ږ‬
‫ستا انتظار كوو‪ ،‬د ودا په شموليت به بيا د يوه‬
‫چا د پو ښتني دپاره تر روغتون پوري ول ړ‬
‫سو"‪.‬‬
‫‪153‬‬

‫"ولي څوك رنځور سوى دى"؟ د هغ ې په‬


‫ږغ ك ښي اند ېښنه په لمبه راغله‪ ،‬يعني زمو ږ‬
‫په ډله ك ښي څوك بيمار دى؟‬
‫"خبره داسي ده ك ېتراين چي شاه زمرك‬
‫خان اوس اوس ما او ودا ته ټيلي فون وك ړى‬
‫چي هغه د درو څلورو ورځو څخه د توري تبي‬
‫په رنځ اخته دى او دلته په پوځي روغتون ك ښي‬
‫تر علج لندي نيول سوى دى‪ ،‬نو مو ږ داغوره‬
‫و ګڼله چي تا هم راسره بوځو او په ګډه ي ې‬
‫ووينو"‪ .‬مرجانه پر خپل ځان ګړي پر اعتماد‬
‫لهج ې باندي ح ېرانه سوه‪ ،‬د ټيلي فون پر هغه‬
‫بل سر باندي يوه او ږده خاموشي و غو ړېدله‬
‫او بيا يو په او ښكو لوند ږغ ورباندي خپور سو‪:‬‬
‫"مرجاني! كه هغه م ړ دى نو راته ووايه‪ ،‬زه‬
‫دد ې خبري دپاره په ذهني تو ګه تياره يمه‪،‬‬
‫دومري غيرت په ما ك ښي هم نسته چي ورپس ې‬
‫م ړه به سم‪ ،‬هان البته‪.......‬او بيا د هغ ې ږغ د‬
‫سو ګل ۍ په ږغ سره بدل سو‪.‬‬
‫"ك ېتراين! زه قسم خورم چي هغه ژوندى‬
‫دى‪ ،‬هان ل ږ زخمي دى او حالت ي ې له خطر ې‬
‫څخه د باندي دى‪ ،‬بس ته ځان راورسوه نوري‬
‫خبري به خداى آساني ك ړي"‪.‬د مرجاني د ږغ‬
‫پر اعتماد ۍ و ك ېتراين ته هم ل ږ ز ړه ورك ړى او‬
‫ورته وي ې ويل چي‪:‬‬
‫"بس زه درغلمه"‪.‬‬
‫د ك ېتراين په كوشش و سفارش سره و‬
‫دوى درو وا ړو ته د د ې اجازت وركول سو چي‬
‫دوى له ل ېري د شاه زمرك خان څ ېره وويني د‬
‫چا چي يو او ږد اپر ېشن سوى وو‪ ،‬هغه د ژوند‬
‫ومر ګ پر سرحد باندي ول ړ هم د يوه ويده‬
‫زمري په څ ېر باوقاره ښكاره ك ېدى‪ ،‬په دومري‬
‫سخت صورتحال ك ښي هم د هغه پر ښايسته‬
‫څ ېره باندي دكرب اثار نه وو‪ ،‬د ك ېتراين په‬
‫اصرار و اهميت سره و هغ ې ته اجازت وركول‬
‫سو چي هغه دي د ده په حضور ك ښ خدمت‬
‫وك ړي‪ ،‬د دوى درو وا ړو او ښكي نه در ېدل ې‪ ،‬ودا‬
‫و ملل ۍ ته خو داسي ښكاره ك ېده چي دا د‬
‫‪154‬‬

‫ښي ښې په هغه خوا ي ې ټپي ورور پروت دى‪،‬‬


‫لكن د مرجاني احساس ژور او غمجن خو ډېر‬
‫وو لكن د رشت ې په حواله ي ې هيڅ سر نو ښت نه‬
‫درلودى‪ .‬مرجاني له ځانه پو ښتنه وك ړه چي‪:‬‬
‫"داد ښي ښې په آبله خوا پروت دا ټپي س ړى‬
‫څوك دى؟ په ظاهره چي زما يوه هم رشته‬
‫ورسره نسته نو بيا زما دپاره نو ولي دومري‬
‫اهم دى؟ دا خبره خو و ماته هم څر ګنده ده‬
‫چي نه زه د هغه سره او نه هغه د ماسره مينه‬
‫لري نو بيا د دهشت د د ې پيكر سره زما رشته‬
‫څه ده"؟ د سوالونو يو ځن ګل ي ې د ز ړه پر غولي‬
‫په ټوك ېدو سو او ورسره هيڅ هم ځواب ي ې نه‬
‫درلود‪.‬‬
‫عين په د ې حال ك ښي د هغ ې پر بارخو‬
‫ول ړي او ښكي ورته وويل چي " مرجاني ته په‬
‫كابل جان ك ښي د زاهد توصيفي دميني په‬
‫سوب سره م ېشته ي ې ل كن په د ې ښار ك ښي‬
‫چي كوڅه كوڅه ي ې په خوف و اندي ښنو ډكه ده‪،‬‬
‫نو هم داس ړى په تحت الشعوري حواله ستا د‬
‫اطمينان باعث او ستا پر ذات باندي د پلرن ۍ‬
‫كل په څ ېر راڅرخ ېدلى دى‪ ،‬دا بيا بله مسئله‬
‫ده چي نه ته اونه هغه په خپله دا احساس‬
‫لري‪ ،‬زه تاته يوه بله خبره ل هم كوم او بيا‬
‫ستا له ښايسته بارخو څخه د مقدسي موري‬
‫مځكي په اغوش ك ښي د خپل ن ېست د‬
‫هوسايي د موندلو دپاره مخ په و ړاندي سفر‬
‫كومه‪.‬‬
‫"مرجاني! كه شاه زمرك خان نه وو نو د‬
‫ټولو مينو باوجود به په كابل جان ك ښي ستا‬
‫اوس ېدل باعث د خوف و ګرځي"‪.‬‬
‫د او ښكي دا وينا په راست تو ګه د مرجاني‬
‫تر ز ړه ووتله او هغ ې د ځان و شاه زمرك خان‬
‫رشته په ښه تو ګه وپ ېژندله‪ ،‬لكن هغ ې خپله‬
‫او ښكه ود ې ته نه ك ړه ايله چي پر مځكه‬
‫پر ېوځي د خپل ښي لس د نصيب په ګوته ي ې‬
‫له خپله بارخو څخه راپورته ك ړه او ښه ساعت‬
‫د هغ ې و ښايسته وجود ته په مينه سره ځير‬
‫‪155‬‬

‫سوه چي او ښكي د فطرت په خو ږه خاموشه‬


‫ژبه پو ښتنه ورځني وك ړه‪" :‬چي مرجاني! ما‬
‫پر ېږده چي د لوى فطرت برخه و ګرځم‪،‬‬
‫دلته هر څوك يوه او ښكه ده چي د لوى فطرت‬
‫له ستر ګو ايله سو ې ده‪ ،‬دا بيا بله مسئله ده‬
‫چي هر څيز په خپل ترتيب ك ښي له يوه و بله‬
‫جدادي كن ې وا ړه موجودات د فطرت د ښايستو‬
‫ستر ګو څخه د رالو ېدلو او ښكو حقيقت لري‪،‬‬
‫زه ستا د وجود د محدود زمان مكان څخه د‬
‫فطرت و لمتناهيت ته په سفر يم اوما له‬
‫قرنو څخه د د ې ازاد ۍ دپاره سفر ك ړى دى زه‬
‫وتاته خواست كوم چي ما ايله ك ړه چي د خپل‬
‫ښايسته ازلي تقدير سره په وحدت راسم كله‬
‫چي ته هم د يو ې او ښكي په څ ېر د فطرت په‬
‫لمن ك ښي راتوى س ې نو ما و تا به په ب ېرته د‬
‫لوى فطرت په لمتناهيت ك ښي سره يو سو"‪.‬‬
‫د او ښكي په استدلل ك ښي ډېر ژور منطق‬
‫شامل وو‪.‬‬
‫" نه ګران ې! ته چي زما د وجود تر وا ړه‬
‫كليت زياته باشعوره ي ې نو ځان څرن ګه ب ې تا‬
‫ب ېنوا ك ړم‪ ،‬ته زما د شعور د مځكو لمر ي ې او‬
‫ستا انكشاف زه د خداى د اراد ې په څ ېر ازاده‬
‫ك ړم‪ ،‬زه په ب ېرته تا د خپل وجود برخه ګرځوم‬
‫او بيا به پر يو ټاكلي وخت دوا ړي د لوى‬
‫فطرت په غ ېږ ك ښي ځاى ونيسو"‪ .‬او دد ې‬
‫سره سم مرجاني هغه خپله ښايسته باشعوره‬
‫او ښكه په خپلو ښايستو لبو د ګوتي له سره‬
‫پورته ك ړه او د خپل وجود په انتها ك ښي ي ې د‬
‫يوه ختلي لمر كارورځن ې واخيست‪.‬‬
‫ښه نو شاه زمرك خان په د ې حواله زما‬
‫دپاره ضروري دى‪ ،‬اوهو زما دپلر كوره‪ ،‬خداى‬
‫دي جو ړ ك ړه د هغ ې ز ړه په پوره اخلص سره‬
‫دعا وك ړه هغه سل په سل ك ښي د خپلي‬
‫او ښكي د تجزي ې سره په موافقت ك ښي سوه‪،‬‬
‫هغه په د ې خيال ك ښي بيا وركه سوه چي په‬
‫مينه او ب ې خوفي ك ښي د ترجيحي اهميت د‬
‫كوم يوه په برخه دى؟‪.‬‬
‫‪156‬‬

‫په د ې وخت ك ښي ك ېتراين له د ننه څخه تر‬


‫د ې پوري راغله او ورته ي ې وويل چي‪" :‬ما له‬
‫نورو غټو ډاكټرانو څخه پو ښتنه وك ړه او د هغه‬
‫و سرته ځ ړېدلى چارټ مي هم په خپله‬
‫ولوستى‪ ،‬هغه څو ګول ۍ مخامخ په سينه او‬
‫نس ك ښي ل ګېدلى دى‪ ،‬لكن دنني اهم اعضا‬
‫ي ې وا ړه سلمت دي‪ ،‬بس د خداى فضل دى چي‬
‫وا ړه مرم ۍ ي ې په پستو غو ښو ك ښي وتلي دي‪،‬‬
‫يو ې ګول ۍ ي ې په معمولي تو ګه د ز ړه سر‬
‫څټلى دى لكن په د ې حواله هم د زيات‬
‫تشويش ضرورت نسته‪ ،‬د هغو وينا داده چي‬
‫وينه ي ې زياته به ېدل ې ده او د هغ ې كمى هم‬
‫اوس مو ږ ورپوره ك ړى دى هيله داده چي‬
‫زغرده به په هوش ك ښي راسي‪ .‬تاسو داسي‬
‫وك ړى چي اوس ول ړي سى‪ ،‬زه به له تاسو‬
‫سره په ټيلي فونيك تماس ك ښي اوسم‪،‬‬
‫ستاسو دلته موجود ګي د روغتون د چار واكو‬
‫دپاره باعث د اعتراض ګرځي په مخه مو ښه‪،‬‬
‫زه به تاسو په حالتو خبري ساتم او هسي په‬
‫ورځ ك ښي د يو وار د شاه زمرك خان د ليدلو‬
‫اجازه ما ستاسو دپاره د روغتون له منتظمينو‬
‫څخه تر لسه ك ړې ده‪ ،‬كه خداى كول نو سبابه‬
‫سره وينو"‪.‬‬
‫ك ېتراين په ب ېرته خپله پوځي ب ې رحمه‬
‫څ ېره اغوست ې وه‪،‬او هغه د يو ې ډاكټري په‬
‫څ ېر په سرد مهر ۍ سره ګاي ېدله‪ ،‬په د ې‬
‫باندي بيا يو څوك هم خبر نه وو چي هغه د‬
‫خپل وجود د پر سكون سطح لندي د څومري‬
‫شديد طوفان سره مخامخ ده‪ ،‬هغو د درو وا ړو‬
‫په نمناكو ستر ګو سره روغتون پر ېښودى‪ ،‬تر‬
‫روغتون ب ېرون د خل ګو يو اژدهام راغون ډ وو‬
‫او د شاه زمرك خان په حال ي ې د ځان‬
‫دخبرولو ارمان راو ړى وو‪.‬‬
‫د روغتون ترجمان و هغو ته د شاه زمرك‬
‫خان حالت په تفصيل سره و ښودل او خواست‬
‫ي ې ورته وك ړى چي هغوى دي خپلو خپلو‬
‫كورونو ته و ل ړ سي او مو ږ ته دي مسئل ې نه‬
‫‪157‬‬

‫جو ړوي‪ ،‬مو ږ هم هغه ته ډېر قدرلرو او كه ي ې‬


‫علج دلته ممكن نه وو نو مو ږ ي ې تر امريكه‬
‫پوري هم د و ړلو خيال لرو‪ .‬بس تاسو ي ې هم د‬
‫جو ړښت خواست كوى‪ ،‬انشاء الله زغرده به‬
‫ستاسو محافظ ستاسو په منځ ك ښي په خندا‬
‫ووينى"‪.‬‬
‫د ك ېتراين ورځي په غم ل ړلي او شپ ې ب ې‬
‫خوبه و ې‪ ،‬هغه خبره وه چي د شاه زمرك خان‬
‫د ژوندي پاته ك ېدو اميد څومري كم دى‪ ،‬په‬
‫ت ېرو سوو در ې څلورو ورځو ك ښي هغه هيڅ‬
‫بهبود نه وو موندلى‪ ،‬په خود سر محترم صدر‬
‫حامدكرزى صاحب د هغه پو ښتني ته راغلى وو‬
‫نوځكه حكومتي چارواكو او نظامي پرسنلز په‬
‫د ې حواله ډېر فعال كردار اداكوى‪.‬‬
‫شاه زمرك خان ‪ .v.v.i.p‬ح ېثيت درلود لكن‬
‫د تمامتر كوششونو باوجود د هغه د ډكټرانو پر‬
‫څ ېره باندي د رجائيت هيڅ نخ ښي نه ښكاره‬
‫ك ېدل ې‪ ،‬ك ېتراين چي به ورسره تنها پاته سوه‬
‫نو د هغه په و ېښتانو ډك لس به ي ې هم ېش په‬
‫خپل لس ك ښي نيولى ساتى او كله كله به هم‬
‫په د ې حالت ك ښي پر چوك ۍ ناسته ناسته سر د‬
‫هغه پر لس ا ېښى ويده سوه‪ ،‬په داسي‬
‫صورِتحال ك ښي به هغ ې خپل ځان د يوه ځوان‬
‫زمري سره په رفاقت او مباشرت وليد‪،‬‬
‫پوه ېدله چي دا د هغ ې يو تحت الشعوري‬
‫جنسي ارزو ده چي دا صورت ي ې خپل ك ړى دى‬
‫هغه پوه ېدله چي په خوب ك ښي دا ځوان‬
‫مزرى په خپل سر د شاه زمرك خان سمبول‬
‫دى‪ ،‬لكن د خوب له دنيا څخه ليري په مادي‬
‫دنيا ك ښي هم هغه د ميني د جمالياتي ارز ښت‬
‫په حواله ډېر ضروري وو‪ ،‬ولي كه هغه تر سا‬
‫ت ېر سو نو بيا د ژوند وا ړه قدرونه به د ب ې‬
‫معنويت په شم ېر ك ښي راسي‪ ،‬هغه فقط د‬
‫ميني د افق ځلند خندنى لمر نه وو بلك ې هغه‬
‫په خپل سر سره د ژوند د ز ړه اعتبار وو‪.‬‬
‫ك ېتراين پوه ېدله چي په دومري بدل سوي‬
‫صورتحال ك ښي د هغ ې دپاره ژوند كول ځكه‬
‫‪158‬‬

‫ممكن دى چي دا يو ځان ګړى جواز لري او هغه‬


‫جواز په خپل سر سره شاه زمرك خان دى‪ ،‬په‬
‫د ې څلورو پنځو ورځو ك ښي هغ ې خپل ځان په‬
‫څو ځلي په د ې سوال سره پو ښتلى وو كه‬
‫چ ېري شاه زمرك خان په وختونو ك ښي نه سو‬
‫پاته نو بيا؟ د هغ ې دپاره دد ې سوال په آبله خوا‬
‫يوه ړنده توره خل وه د قبر په څ ېر تاريكه خل‪،‬‬
‫ژوند خو به وي لكن د نورو دپاره هغه به‬
‫صرف د سينما پر پرده ي ت سايه پاته سي يو‬
‫دم ب ې روحه او ب ې پامه‪ ،‬هغه نه پوه ېدله چي د‬
‫خپل ستر قومندان د روغتيا دپاره كومه يو‬
‫داسي قرباني ده چي دا ي ې نه سي وركولى‪ ،‬د‬
‫ژوند قرباني و هغ ې ته يوه ډېره و ړوك ې كليمه‬
‫ښكاره ك ېدله‪.‬‬
‫د دوستانو د د ې ډلي وا ړه غ ړي نه صرف دا‬
‫چي پو ښتني ته به راتلل بلكي هغه وا ړه د‬
‫هري قربان ۍ دپاره تيار وو‪ ،‬په پنځمه ورځ‬
‫مرجانه د څا ښت پر وخت و روغتون ته يوازي‬
‫راورس ېدله نو ستر مبارز هم هغسي د ب ې‬
‫هو ښۍ په حالت ك ښي پروت وو‪ ،‬د م ېډيكل‬
‫ساينس هره حربه ناكامه ښكاره ك ېدله‪ ،‬د هغه‬
‫پر با وقاره څ ېره باندي د مر ګ ژ ړ زعفران د‬
‫كفن په څ ېر غو ړېدلى معلوم ېدى‪.‬‬
‫ك ېتراين د خصوصي اجاز ې د حاصلولو‬
‫پسته هغه د ځان سره د ننه بوتله‪ ،‬مرجاني په‬
‫اول ځلي د ستر ګو تر م ړېدو پوري هغه‬
‫څ ېر ې ته وكتل د چا په خوا به چي ستر ګي‬
‫پورته كول يو ګران كار وو‪.‬‬
‫د هغ ې توري ښايست ې ستر ګي په ناغو‬
‫راغل ې او دا كرار كرار په پټه خوله لكه مات‬
‫اميد په ژ ړا سوه‪ ،‬هغه كله هم په رسمي حواله‬
‫يوه مذهبي ښځه نه وه‪ ،‬لكن هغ ې خداى د‬
‫جمالياتي بصيرت پر اساس باندي ب ې دليله‬
‫منى‪.‬‬
‫په داسي صورتحال ك ښي د ې په ز ړه ك ښي‬
‫د خداى څخه د هغه د صحت ياب ۍ دعا وك ړه چي‬
‫د مايوس ۍ اوب ې وس ۍ د تحت الثرا پر غا ړه ي ې د‬
‫‪159‬‬

‫ز ړه په او ښكو لوند ګر ېوان درلودى نو ي ې‬


‫ب ېواكه دا كليمه پر خوله راغله چي "څوك څه‬
‫كواى سي چي د حبيب خو ښه نه وي"‬
‫د د ې سوچ سره سم ي ې په ز ړه ك ښي يو‬
‫خيال د بر ېښنا په څ ېر په پ ړك وبر ېښېدى‪،‬‬
‫مرجاني خپله وينه ورك ړه هغه د مر ګ دجبلت‬
‫تر غلب ې لندي په خود هم د مر ګ وخواته هڅه‬
‫ت زيست په قوتونو سره‬ ‫كاندي‪ ،‬ته چي دجبل ِ‬
‫نوى تجديد د حيات لر ې او د الفت درخشان‬
‫لمرونه ستا د ز ړه پر شرقي افق باندي په‬
‫خدايي وقار سره ارتفاعي ګامونه پورته كوي‬
‫نو ستا د تود ې ويني په توسط سپ ڼېدلى د‬
‫ژوند جبلت د هغه د مر ګ و جبلت ته شكست‬
‫وركولى سي‪ ،‬بس فقط دغه يوه لره پاته ده‬
‫كنه درڅخه ول ړى"‪" .‬اهو زما خدايه!" د ب ې‬
‫خود ۍ تر اثر لندي هغه د ځان سره وب ڼېده"‬
‫څه شى دى؟ مرجاني!" ك ېتراين ورته متوجه‬
‫سوه‪.‬‬
‫ك ېتراين اوس اوس زما په ز ړه ك ښي دا‬
‫الهامي خيال خداى راواچوى كه زه خپله وينه‬
‫و ده ته ورك ړم نو دى به سل په سله ك ښي‬
‫صحت مند سي"‪ .‬د مرجاني په ږغ ك ښي د ژور‬
‫سمندر اعتماد وو‪ ،‬ك ېتراين په ب ې اعتماد ۍ‬
‫سره و هغ ې ته وكتل ز ړه ته ي ې نه و لو ېدل‬
‫چي دا څرن ګه ممكن ك ېدى سي‪ ،‬لكن د‬
‫مرجاني په ب ې حد اصرار سره هغ ې د شاه‬
‫زمرك خان د مضطرب او پر ېشانو ډاكټرانو‬
‫سره دا الهامي خبره ګډه ك ړه‪ ،‬هغه چي له‬
‫هري خوا څخه مايوس وو نو په آخ ېري صل‬
‫ك ښي سره متفق سو چي مري خو دى هسي‬
‫هم‪ ،‬نو كه دا آخ ېري كوشش هم وسي نو‬
‫څه؟"‬
‫اتفاق دا وو چي د مرجاني د ويني ګروپ‬
‫"او" پازيټيو وو‪ ،‬د م ېډيكل ساينس ماهرينو و‬
‫روحاني معجزه ته رجوع وك ړه د ضروري‬
‫انتظاماتو پسته و مرجاني ته پر يو بل كټ‬
‫باندي د شاه زمرك خان په څن ګ ك ښي د‬
‫‪160‬‬

‫پر ېوتو دپاره ځاى وركول سو او بيا په‬


‫ساينسي طريق كار باندي د مرجاني له‬
‫ر ګوڅخه و شاه زمرك خان ته د ويني انتقال‬
‫پيل سو‪ ،‬ك ېتراين و مرجاني ته نزد ې ول ړه‬
‫وه‪ ،‬مرجاني و هغ ې ته وويل چي‪:‬‬
‫"زما لس په خپل لس ك ښي ونيسه او بيا‬
‫هغ ې خپلي ستر ګي پټي ك ړې او د يوه خوا ږه‬
‫خوب آثار ي ې پر څ ېره باندي اوار سو‪ ،‬كه څه‬
‫هم دا وي ښه وه خو هغ ې د ز ړه په ستر ګو ليدلى‬
‫سو چي دا د خپلي ويني سره سره په روحاني‬
‫حواله هم د شاه زمرك خان و وجود ته په‬
‫سفر ده‪ ،‬هغ ې ول ېدل چي د هغ ې روح د يوه پاك‬
‫ووره په څ ېر د هغ ې له وجوده څخه پورته سو‬
‫او د شاه زمرك خان پر روح باندي د يو ې زا ڼي‬
‫په ح ېث ك ړي ږي او د روح نور ي ې د هغه پر روح‬
‫باندي د يوه ښكلي باران په څ ېر ور ېږي‪ ،‬بله‬
‫خوا د شاه زمرك خان پر وجود باندي ګڼي‬
‫خور ې تيار ې لكه سهار له ځانه په كرار سپ ېد ې‬
‫سپ ڼول ې‪ ،‬د هغه د ساه اخيستو عمل كرار كرار‬
‫همواري پيداكوله او په اول ځلي د هغه‬
‫با ڼو ګانو حركت پيدا ك ړى او تر پټو ستر ګو ي ې‬
‫دو ې س ړې او ښكي راتوى سو ې‪.‬‬
‫شاه زمرك خان په تحت الشعوري حواله دا‬
‫مبهم احساس درلودى چي د هغه مخ په‬
‫و ړاندي د تاريكيو سفر ودر ېدى او له ليري د‬
‫ر ڼو اوبو پر هموار سطح باندي د كاغذ پر يوه‬
‫غټه ك ښت ۍ ل ګېدل ې يوه رو ښانه شمع د هغه پر‬
‫لوري رابهي ږي‪ ،‬د ل ګېدلي شمعي په ل ړزان‬
‫شعله ك ښي د وايلن د يوه پ ېژندل سوي نغم ې‬
‫ز ېر و بم هم د هغه تر غو ږو سوه‪ ،‬د هغه د‬
‫ژوند معطل سوي ر ېښې په ب ېرته د وختونو په‬
‫مځكه ك ښي پيوستون پيدا ك ړى‪ ،‬هغه ته داسي‬
‫معلوم ېده چي قطره قطره د آتش فشان‬
‫غرونو توده لوه هم د هغه په س ړه وينه‬
‫ور ګډي ږي او په يوه ناڅر ګند نور سره د هغه‬
‫تجديد حيات تر سره رسي ږي‪ ،‬د هغه ز ړه‪ ،‬ذهن‬
‫او وا ړه وجود په ټول قوت سره ب ېرته و ژوند‬
‫‪161‬‬

‫ته مخ راو ګرځوى او د مر ګ د جبلت ګڼي‬


‫تيار ې كراركرار و يوه ناڅر ګنده خواته‬
‫مسافري سو ې‪.‬‬
‫او و ده ته نزد ې ول ړ خل ګ ډېر حيران سو‬
‫په خصوصيت سره د م ېډيكل ساينس نماينده‬
‫ډاكټران ډېر په حيرت ك ښي غرق ول ړ وو‪.‬‬
‫ك ېتراين د اميد د قوي وزرونو په توسط‬
‫د ژوند و لو ړو فضاوو ته په پرواز سوه‪ ،‬هغه په‬
‫اول ځلي د مسرت په معروضيت سره اشنا‬
‫سوه‪ ،‬هغه چا چي تر اوسه د د ې مينه ل نه وه‬
‫قبوله ك ړې د هغه په ب ېرته د ژوند اميد دهغ ې د‬
‫ز ړه پر څوكه د يوه خندان ستوري په څ ېر په‬
‫ځل سو‪.‬‬
‫د متعين مقدار په مطابق د ويني وركولو‬
‫پسته د شاه زمرك خان په ټول وجود ك ښي د‬
‫ژوند څرك جاري و ساري سو او په د ې حال‬
‫ك ښي مرجاني هم خپلي ستر ګي را رو ڼې‬
‫ك ړې‪ ،‬هغ ې خپله څ ېره د هغه وخواته ك ږه ك ړه‬
‫او تر ډېره ي ې په ځير ځير د هغه دڅ ېر ې‬
‫ومتغير رن ګ ته په مسرت سره كتل‪ " .‬ښه سو‬
‫زما د پلر كور د ن ړېدو څخه محفوظ پاته سو"‪.‬‬
‫او د تحفظ تر احساس لندي هغ ې په پټه خوله‬
‫سره وژ ړل‪.‬‬
‫"مرجاني يوه معجزه وسوه ستا خبره‬
‫رشتيا سوه ستا د ويني وركولو په سوب هغه‬
‫په مكمله تو ګه د ژوند وخواته په هڅه ښكاري‪،‬‬
‫د هغه د وجود ټوله ميكانزم په سرعت سره د‬
‫بحال ېدو په حال ك ښي دي‪ ،‬ټوله ساينسي آلت‬
‫د هغه د بدني بحال ۍ په حواله مثبت آثار ښايي‪.‬‬
‫مرجاني! ډاكټران وايي چي‪" :‬اوس سل په‬
‫سل ك ښي د هغه د جو ړېدو امكان سته‪ ،‬ولي‬
‫چي هغه اوس په نفسياتي حواله په خود د‬
‫ژوند د جبلت تر اثر لندي د مر ګ پر تاريكيو‬
‫باندي په يلغار ښكاري"‪ .‬د ك ېتراين په ږغ ك ښي‬
‫د نوو بن ګړو شرن ګهار وو‪.‬‬
‫ډاكټرانو و مرجاني ته د ك ښېنستو اجازه‬
‫ورك ړه‪ ،‬ك ېتراين و هغ ې ته يو ګلس جوس‬
‫‪162‬‬

‫ورك ړ او پسته هغه د نورو ډاكټرانو سره د‬


‫باندي ووته او پر ټيلي فون ي ې په خپلو ټولو‬
‫دوستانو باندي ز ېرى وك ړى چي شاه زمرك‬
‫خان به اوس زغرده ښه سي‪ ،‬په دا وخت ك ښي‬
‫چي مرجانه د شاه زمرك خان سره يوازي پاته‬
‫سوه نو هغ ې خپل لس د هغه پر لس باندي د‬
‫څه ساعت دپاره كرار ك ښېښود او بيا ي ې په صد‬
‫مشكل سره د هغه و ښايسته تندي ته يوه توده‬
‫بوسه ورك ړه‪ ،‬د شاه زمرك خان په ر ګونو‬
‫ك ښي يو تود سيال لمر په غوټه راغلى‪ ،‬د هغه‬
‫ب ڼورو نيم باز ستر ګو د مرجاني دو ېمه بوسه‬
‫په ډېر تشكر سره پر ل ېمو قبوله ك ړه او په‬
‫ب ېرته د يوه ماشوم په رن ګه په خوا ږه خوب‬
‫ويده سو‪،‬مرجانه په ز ړه ك ښي په دعا سوه‬
‫چي‪" :‬خداى دي وك ړي چي هغه د د ې د بوسو‬
‫احساس نه وي درلودلى‪ ،‬كني زه خو به له‬
‫شرمند ګۍ څخه م ړه سمه‪ ،‬كه كله هم هغه د‬
‫د ې اظهار وك ړي"‪.‬‬
‫شاه زمرك خان په ل ږو شپو ك ښي دخوراك‬
‫څ ښاك قابل سو‪ ،‬د هغه د ننه و ب ېرون‬
‫زخمونه په ډېر سرعت سره د جو ړېدو پر مخ‬
‫روان وو چي د هغه پو ښتني ته به د خل ګو يو‬
‫اژدهام هر وخت د روغتون په انتظار ګاه‬
‫ك ښي موجود وو‪ ،‬نو كله چي هغه د ول ړېدو‬
‫قابل سو او د هغه ډاكټران په د ې اطمينان‬
‫سول چي دى اوس له خطر ې څخه دباندي دى‬
‫نو و ده ته ي ې له روغتون څخه د تللو اجازه‬
‫ورك ړه‪ ،‬لكن تاكيد ي ې ورته وك ړ چي‪" :‬په ناسته‬
‫ول ړه ك ښي به ډېر پام كو ې او د هيڅ يو رن ګه‬
‫بوج د پورته كولو هڅه به نه كو ې او وخت نا‬
‫وخته به د معاين ې دپاره و روغتون ته رجوع‬
‫كو ې"‪.‬‬
‫د دوستانو ډلي دا مشوره ورك ړه چي في‬
‫الحال يو څو ورځي دي شاه زمرك خان د زاهد‬
‫توصيفي په كور ك ښي ځاى پر ځاى سي او‬
‫ك ېتراين و مرجانه دي هم د د ې څو ورځو‬
‫دپاره خپل هاسټل پر ېږدي او دلته دي دى تر‬
‫‪163‬‬

‫خپله څارنه لندي ونيسي‪ ،‬هغه د څه تردد‬


‫پسته هتيار واچوى او ځان ي ې د خپلو دوستانو‬
‫بلكي د خاندان د افرادو په حواله ك ړى‪ ،‬د‬
‫پامير د ل ېوانو نور غ ړي پر د ې باندي معترض‬
‫وو لكن په اخ ېر ك ښي هغوى هم په د ې شرط‬
‫دا خبره ومنله چي د هغو په ت ګ رات ګ به‬
‫پابندي نه وي او كه هغه ضرورت محسوس‬
‫ك ړى نو يو څو كسان به د ده د حفاظت دپاره‬
‫د باندي موجود وي‪.‬‬
‫ژوند كرار كرار ب ېرته خپل معمول ته غبر ګ‬
‫سو هر س ړى په خپله وظيفه سره اخته سو‪،‬‬
‫لكن ك ېتراين هر وخت د هغه په حضور ك ښي‬
‫موجوده وه‪ ،‬د پامير ياغي ل ېوه اوس تر يوه‬
‫حده پوري د هغ ې د موجود ګۍ تر قبوليت پوري‬
‫رس ېدلى ز ړه درلود‪ ،‬ك ېتراين شپه و ورځ د ده‬
‫په خدمت بوخته وه‪ ،‬په ماځي ګر ك ښي به وا ړه‬
‫دوستان سره يو ځاى ك ېدل او تر تياره‬
‫ما ښامه پوري به سره راغون ډ وو‪ ،‬ودا او ملل ۍ‬
‫په ر ښتيا سره ډېري خوشحاله و ې‪ ،‬د‬
‫انجن ېرصاحب و ډاكټري هم هر ماځي ګر راتلل‬
‫او په يوه نه يوه بهانه به ي ې د خوراك څ ښاك‬
‫معياري څيزونه راو ړل‪ ،‬مرجانه اوس دفتر ته‬
‫خو تله لكن د شاه زمرك خان د زخمي ك ېدو‬
‫پسته ي ې هم د ستار درسونه پر ې اي ښي وو او‬
‫هم ورزش‪ ،‬د دوستانو د د ې ډلي نو ې ممبره‬
‫بنفشه هم ب ې تامله هر ماځي ګر حاضر ېدله‪،‬‬
‫شاه زمرك خان كرار كرار د د ې خل ګو تر منځ د‬
‫واقع رشتو په اسرار سره خبر سو‪ ،‬هغه د‬
‫مرجاني و زاهد توصيفي د تعلق په حقيقت‬
‫سره خبر سو او هغه په خپله هم په ح ېرت‬
‫ك ښي غرق ول ړى چي څرن ګه تر ليدو و ړاندي‬
‫زاهد توصيفي مرجانه پ ېژندله او د هغ ې انځور‬
‫ي ې جو ړ ك ړى وو‪ ،‬هغه د مرجاني په د ې الهام‬
‫باندي هم ډېر حيران وو د كوم په نت ېجه ك ښي‬
‫چي د ده اوس نوى ژوند خوندي وو او د چا‬
‫ويني چي د هغه و ر ګو ته د آلوچو د سپينو‬
‫ش ګوفو په ز ړه پوري ترش خوشبوى راو ړى‬
‫‪164‬‬

‫وو‪ ،‬هغه د انجن ېر د ستر ګو په پټ رمز‬


‫پوه ېدى كوم چي و ودا او مرجاني ته هم‬
‫عيان وو‪ ،‬هغه د بنفش ې په معصوم تعلق سره‬
‫اشنا وو كوم چي د هغ ې د زاهد توصيفي او‬
‫هم تر يوه حده د مرجاني سره درلود او هغه‬
‫په ب ېرته د مرجاني و ك ېتراين د قلبي‬
‫پيوستون په حقيقت او نوعيت هم پوه ېدى‪،‬‬
‫هغه په ډېر يوه نوي ماحول ك ښي را ګېر وو‬
‫او هغه ي ې له ډېرو نوو سوالونو سره مخامخ‬
‫ك ړى وو‪.‬‬
‫" ښه نو د تاوده سن ګر پرته دا بيا كومه دنيا‬
‫ده؟ مينه‪ ،‬خلوص‪ ،‬ايثار‪ ،‬قرباني او دوستي په‬
‫تهذيبي تناظر ك ښي څه معناوي لري؟ دا تر ما‬
‫جاروتلي په ظاهره پر ېدي په معنا خپل دا‬
‫و ګړي څوك دي؟ د ې خل ګو څن ګه زما د فناه‬
‫سوي خاندان د خل ګو ځاى ونيوى؟ آيا د ميني‬
‫و دوست ۍ رشت ې هم د ويني د رشتو استواريت‬
‫او طاقت لري؟ د جن ګ د تاوده سن ګر څخه پرته‬
‫ژوند څومري ښكلي او متنوع څ ېر ې او ا ړخونه‬
‫لري‪ .‬د هغه ذهن او س د حسن و ميني په‬
‫ماهيت باندي په غور و فكر اخته وو‪ ،‬هغه اوس‬
‫و انساني ژوند ته په كايناتي تناظر ك ښي د‬
‫كتلو فلسفيانه عادت خپل ك ړى‪.‬‬
‫انساني ژوند‪ ،‬كايناتي ژوند او خداى ژوند‬
‫دا بيا څه معنا لري؟ مصوري‪ ،‬موسيقي‪،‬‬
‫شاعري او الهامي عوامل بيا څه معنا لري"؟‬
‫هغه په نزد ې ك ښي د مر ګ تر پراسس ت ېر‬
‫سوى وو‪ ،‬هغه عين د مر ګ د پولي ل يو څو‬
‫ګامه په د ې خوا ب ېرته راستن ېدلى وو‪ ،‬د هغه‬
‫پر شون ډو اوس هم د مر ګ خو ږه ذايقه پرته‬
‫وه‪ ،‬هغه په حيرت ك ښي ورك وو چي مر ګ په‬
‫خپل حقيقت ك ښي تر معروف معنا بر عكس‬
‫څومري مثبته او خوندوره ب ڼه لري‪ ،‬هغه د‬
‫ژوند د تاريك سرن ګ پر هغه بل سر باندي يوه‬
‫لمتناهي ر ڼا يو ابدي نور ل ېدلى وو چي‬
‫مرجاني ي ې د خپلي ويني د وركولو په سوب د‬
‫مر ګ د جبلت مخ نيوى وك ړى‪.‬‬
‫‪165‬‬

‫هغه ته د د ې خبري احساس وو چي دى د‬


‫يوه غټ داخلي تغير سره مخامخ دى لكن و ده‬
‫ته د د ې بدلون اساسي سوب ل په وختو ك ښي‬
‫انكشاف نه درلودى‪ " .‬آيا د يو ې ښځي د ويني‬
‫اثر دى چي د ده په ر ګو ك ښي په ګردش دى يا‬
‫دا د مر ګ له سرحدونو څخه د واپس ۍ په سفر‬
‫ك ښي د راو ړي اثر نت ېجه ده چي دى اوس پر‬
‫جمالياتي قدرونو او د ژوند په تناظر ك ښي پر‬
‫فلسفيانه سوالونو باندي په غور و فكر اخته‬
‫سوى دى‪ ،‬دى د درو څلورو اون ۍ له غور و فكر‬
‫پسته و د ې نت ېج ې ته ضرور ورس ېدى چي جن ګ‬
‫كول ډېر اسانه او د ژوند د پټو امكاناتو او‬
‫سوالونو پلټنه څومري ګرانه او نه ختم ېدونك ې‬
‫مبارزه ده‪.‬‬
‫دى اوس د خپلو دوستانو او خپلو ساوه‬
‫ل ېوانو په منځ ك ښي د نصف نصف په شرح‬
‫سره تقسيم يو س ړى وو چ ېري چي د هغه‬
‫سره د تاوده سن ګر مل ګرى كل كوف پروت‬
‫وو‪ ،‬نو هلته ي ې د هغه په څن ګ ك ښي د ك ېتراين‬
‫د شل ېدلو تارونو وايلن هم جوخت پروت‬
‫ساتلى وو‪ ،‬هغه په اوسني صورتحال ك ښي د‬
‫مرجاني د ورځي په مهال د رو ښاني شمعي و‬
‫رمز ته په خپل ز ړه ك ښي ښكاره ځاى ورك ړى‬
‫وو‪ ،‬هغه د يوه ښكاره نفسياتي كش مكش‬
‫سره مخامخ وو او د هغه د دوستانو دوا ړي ډلي‬
‫له د ې صورتحال څخه ناخبره د ده د جو ړښت په‬
‫دعا و ې‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫شاه زمرك خان په اول ځلي د ژوند پر يوه‬


‫نابلده دوراهي )دوه لري( باندي ول ړ وو‪ ،‬دا د‬
‫ده دپاره يو ګران كار وو چي پر كومه لره‬
‫باندي مخ په و ړاندي ګامونه پورته ك ړي‪.‬‬
‫ك ېتراين تر ټولو يو لوى لكن مشكل سوال‬
‫وو‪ ،‬هغ ې هيڅ هم تقاضا نه درلوده‪ ،‬د ې د‬
‫‪166‬‬

‫درستي مياشتي د رفاقت په د ې ورځو و شپو‬


‫ك ښي كله هم د خپل پاك احساس په حواله د‬
‫ده سره خبره نه وه ك ړې‪ ،‬دا د خپلي ميني د‬
‫ديوتا په خدمتونو ك ښي نهال او مسروره وه‪ .‬د‬
‫بسيار كوشش و تفكر باوجود ده د د ې سوال‬
‫هيڅ ځواب نه درلودى‪ ،‬لكن دى په د ې ډېر ښه‬
‫پوه ېدى چي ود ې ځواب ته څه نه څه ځواب خو‬
‫ويل په كاردى‪ ،‬لكن كله؟ ده ته دا هم نه وو‬
‫ور معلوم‪.‬‬
‫دى اوس په پوره ډول سره صحت مند وو د‬
‫د ې درستي يو ې نيمي مياشتي په او ږدو ك ښي‬
‫دى په ذهني و قلبي حواله د د ې ډلي له وا ړو‬
‫ممبرانو سره په ذاتي حواله جوخت راغلى وو‪،‬‬
‫هغه پوه ېدى چي د وينو تر رشتو را نزد ې دا‬
‫خل ګ پر ېښودل څومره ګران كاردى‪ ،‬هغه د‬
‫مرجاني د خيالي تصوير څخه څومره متاثره‬
‫وو او په ورځ ك ښي به ي ې يو واره د ل ېدلو‬
‫ارمان ضرور پر ځاى كوى‪ ،‬هغه د د ې مهذب او‬
‫ښايستو بهرنيو ښځو په حصار ك ښي په تحت‬
‫الشعوري حواله و تهذيبي ژوند ته ل ېواله ز ړه‬
‫و ذهن پ ېدا ك ړى وو‪ ،‬هغه د خپل تاوده سن ګر‬
‫د مل ګرو د ستر ګو په سوال پوه ېدى چي‪:‬‬
‫" ښه نو ل وخت نه دى راغلى ګران‬
‫قومندانه! چي ب ېرته و خپلي مبارز ې ته دوام‬
‫ورك ړې؟ " د هغو د ې سوال له ډېرو ورځو څخه‬
‫ځواب غو ښت او ده هم په ز ړه ك ښي فيصله‬
‫وك ړه چي ب ېرته د خپلو ساوه سوو ل ېوانو‬
‫سره مل سي او د افغان وطن د سباوون‬
‫دپاره ب ېرته مبارز ژوند خپل ك ړي‪ ،‬دا هغه‬
‫سوال وو چي د ده سره ي ې هيڅ هم ځواب نه‬
‫وو‪ ،‬په اوسني صورتحال ك ښي ل د تر جيحاتو‬
‫تر تيب نه وو بدل سوى كنه ده تر هر چا زيات‬
‫د جمالياتي قدرونو او نفسياتي ضرورتونو‬
‫ادراك درلودى‪ ،‬د ځواب نه لرلو باوجود ده دا‬
‫مناسبه و بلله چي تر تللو و ړاندي دى بايد چي‬
‫د ك ېتراين سره په د ې حواله څه خبره خو‬
‫‪167‬‬

‫وك ړي‪ ،‬څه خبره؟ دلته بيا يو سوال راپورته‬


‫سو‪.‬‬
‫په سبا چي دوى دوا ړه په كور ك ښي د‬
‫څا ښت پر وخت سره تنها وو او د افغانستان‬
‫پر سياسي و ټولنيز صورتحال باندي ي ې خبره‬
‫سره كوله نو شاه زمرك خان د ګفت ګوى په‬
‫منځ ك ښي ورته وويل چي‪:‬‬
‫" ك ېتراين زه غوا ړم چي اوس ب ېرته و‬
‫خپل تاوده سن ګر ته غبر ګون وك ړم‪ ،‬د ما سره‬
‫هغه لفظونه نسته چي زه ستا شكريه په ادا‬
‫ك ړم‪ ،‬ستا پر ما باندي دوه پوره دي‪ ،‬تاسو زما‬
‫د صحت ياب ۍ دپاره پر ځان شپه و ورځ يوه ك ړه‬
‫او تا زما او زما د وطن دپاره خپل وطن او‬
‫خپلوان وا ړه پر ېښودل‪ ،‬زه نه پوه ېږم چي زه‬
‫د د ې بدل په كوم صورت درته اداك ړم؟‪،‬‬
‫ك ېتراين زه هم اخ ېر انسان يم ح ېوان نه يم‪،‬‬
‫زه ستا د احساس په ښكل سره پوه ېږم‪ ،‬خو‬
‫په دستياب صورتحال ك ښي ي ې د ما سره هيڅ‬
‫هم ځواب نسته‪ ،‬زه هر وخت ستا په مقابل‬
‫ځان ډېر كمزورى او ب ې وقعته محسوسومه‪،‬‬
‫ك ېتراين زه په تاوده سن ګرونو ك ښي د يوه‬
‫نابلده نور په حلقه و حفاظت ك ښي اوسم‪ ،‬زه‬
‫پوه ېږم چي داستا او د نورو دوستانو دعاوي‬
‫دي‪ ،‬دوستي‪ ،‬مينه‪ ،‬اخلص‪ ،‬ب ې لوث خدمت‪،‬‬
‫انسانيت او د ويني د رشتو صداقت او‬
‫داستواريت او مصوري‪ ،‬موسيقي و شاعري‬
‫دنيا! ك ېتراين! زما د دننه‬
‫ښكل ې او پر اسراره ُ‬
‫وحشي انسان اوس تر ډېره حده و تهذيبي‬
‫ژوند ته ل ېوال وينم‪.‬‬
‫ك ېتراين! زه كله هم له مر ګه نه يم‬
‫ب ېر ېدلى‪ ،‬لكن ما كله هم د ژوند ارمان نه دى‬
‫درلودلى‪ ،‬كله چي جهاديانو زما د خاندان لوى‬
‫و وا ړه په قتل ورسول نو زه صرف او صرف د‬
‫انتقام دپاره ژوندى وم‪ ،‬ك ېتراين! زه د‬
‫احساس پر سطح باندي د پامير د ل ېوه په څ ېر‬
‫سوم چي خوب به راغلى نو ويده به سوم چي‬
‫و ږى به سوم نو څه به مي وخو ړل چي جن ګ ته‬
‫‪168‬‬

‫به مخامخ سوم نو د مر ګ پروا به مي نه‬


‫درلوده او چي د فراغت وخت به وو نو د خپل‬
‫وحشت په اور ك ښي به سوځ ېدم‪.‬‬
‫اوس د احساس پر سطح څه يقيني بدلون‬
‫وينم‪ ،‬زه چي ي ې پر اسبابو باندي غور كوم نو‬
‫دا د مرجاني هغه سازش دى چي اوس كرار‬
‫كرار د كامران ۍ په خوا روان دى"‪.‬‬
‫زه نه سومه پوهـ سر! د مرجاني د سازش‬
‫څه خبره تاسو كوى "؟ ك ېتراين په منځ ك ښي‬
‫ورودان ګل نه ك ېتراين دا زه د تشكر او منني‬
‫پر احساس باندي وايم‪ ،‬زه ګمان كوم چي زما‬
‫د فكر په بدلون ك ښي د مرجاني د ويني د‬
‫اثراتو هم غټه برخه فعاليت لري‪ ،‬ك ېتراين‬
‫ستاسو به هم په ياد وي د ويلنټاين ډې په ورځ‬
‫زه د ودا و ملل ۍ په حواله په اول ځلي‬
‫ستاسو محفل ته راغلى وم‪ ،‬په د ې منځ ك ښي‬
‫ډېر وختونه نه دي ت ېر سوي لكن زما تر حده‬
‫ي ې اثرات ډېر ژوردي‪ ،‬لكن ك ېتراين! زما‬
‫دپاره يوه و بله فيصله كول ل تر اوسه يو‬
‫ممكن كارنه ښكاري‪ ،‬زه اوس هم په د ې نه يم‬
‫خبر چي زه د يو چا سره مينه لرم او كه نه‪،‬‬
‫لكن دا خبره يقيني ده چي زه ستا قدر كوم‬
‫او پر تا باندي ب ې كچه اعتبار كوم چي پرتا‬
‫باندي اعتبار و اعتماد كوم نو ډېر پټ يو‬
‫نفسي صورتحال هم درته ښايم‪ ،‬په اوسني‬
‫صورتحال ك ښي زه د زيات پ ېچيده نفسياتي‬
‫صورتحال سره مخامخ يم‪ ،‬ك ېتراين ته يقين‬
‫وك ړه زه چي كله د تصور په ستر ګه و خپل‬
‫ځان ته ګورم نو وماته ځان د انسان او ل ېوه‬
‫امتزاج ښكاري‪ ،‬ك ېتراين چي زه په ب ېرته يا‬
‫پوره انسان يا پوره ل ېوه نه سم نو تر هغو و‬
‫هيڅ فيصل ې ته نه سم رس ېدلى‪ ،‬كه پوره ل ېوه‬
‫سوم نو هلته به د جن ګ و جدل په دنيا ك ښي‬
‫اوسم او كه د جن ګ د لري زما پوره كيتارسس‬
‫وسو زه د انتقام وحشت او بربر يت له‬
‫احساساتو څخه خلص سوم نو بيا شايد ستا‬
‫سو دنيا ته ب ېرته راغبر ګ سم‪ ،‬لكن مرجاني‬
‫‪169‬‬

‫زه وتاته د انتظار كولو خبره نه كوم په اوسني‬


‫صورتحال ك ښي زه يو خوار او مفلس س ړى‬
‫يم‪ ،‬كشكي ما ستا سو د احساناتو د بدل‬
‫توفيق درلوداى"‪.‬‬
‫د وينا د ختم ېدو سره سم دى پر د ې باندي‬
‫ډېر ح ېران سو چي هغه د ك ېتراين د امكاني‬
‫ځواب په و ړاندي د يوه ناڅر ګنده خوف ښكار‬
‫دى‪.‬‬
‫"زه او خوف؟ او هغه هم د يو ې كمزوري‬
‫ښځي په مقابل؟ لكن په د ې خوف ك ښي‬
‫دهشت نه وو بلكي د خودسپرد ګۍ احساس‬
‫وو‪ ،‬دى د خپل ځان پر د ې نوي را برس ېره‬
‫سوي حقيقت باندي په كرار سره ومس ېدى‪.‬‬
‫"سر! زه د خپل احساس د اظهار دپاره نه‬
‫لفظونه لرم او نه ي ې ضرورت ګڼم‪ ،‬لكن چي‬
‫څه ويل ضروري دي نو د يو څو خبرو راته‬
‫اجازه راك ړه‪ ،‬د د ې څو ورځو د رفاقت په نت ېجه‬
‫ك ښي چي ما ستا كوم انساني مثبت ا ړخونه‬
‫وليدل نو زما پر ز ړه پروت ستا د شخصيت‬
‫دهشت او خوف تر ډېرحده كم سو‪ ،‬نو ځكه‬
‫اوس د يو څو خبرو د اظهار د كولو په عمل‬
‫ك ښي د زيات خوف ښكار نه يمه‪ ،‬ما چي ته په‬
‫اول ځلي په پارټ ۍ ك ښي ول ېدل ې نو پر ز ړه و‬
‫ذهن باندي مي د يوه خوا ږه خوب په څ ېر‬
‫پر ېوت ې او زه د حيرت د احساس سره غا ړه‬
‫غ ړۍ سوم‪ ،‬ما ډېر ښايسته خل ګ ليدلي دي‬
‫لكن په جوهري حواله ما كله هم دومره مكمل‬
‫س ړى نه وو ليدلى‪ ،‬ستاسو د ليدلو سره سم‬
‫مو د سورج ديوتا اپالو خيال راپه ز ړه سو لكن‬
‫ستاد شخصيت په تكامل ك ښي د خوف او‬
‫دهشت عناصر هم شامل وو"‪.‬‬
‫زما په خيال ك ښي ستاسو د ښايست په‬
‫مقابل ستاسو د شخصيت د خوف و دهشت‬
‫عنصر زيات ارز ښت ناكي لري‪ ،‬ولي چي هغه‬
‫د انسان په لره ك ښي د ژوند و مر ګ د دهشت‬
‫او خوف استر داد كوي‪ ،‬له ټولي دنيا څخه بر‬
‫عكس ستا سره د ميني احساس له نفي څخه‬
‫‪170‬‬

‫اثبات ته سفر كاندي‪ ،‬ستا په شخصيت پوري‬


‫ت ړلى دهشت او خوف كرار كرار انسان د ژوند‬
‫د غ ېر يقينيت له دهشته او مر ګ له خوفه‬
‫څخه خلصوي او نت ېجه ك ښي ي ې انسان د ژوند‬
‫و ميني تر اثبات پوري رس ېږي او ستا د ژوند‬
‫عملي ا ړخ بيا و نورو ته تر ذاتي مفاداتو د‬
‫ت ېر ېدو درس وركوي‪ ،‬سر! هغه خل ګ ډېر‬
‫ښكلي ښكاري څوك چي د ملكيت له احساسه‬
‫څخه خلص ز ړه و ذهن لري او دغه وصف ي ې‬
‫د ښايست و كشش سوب ګرځي‪ ،‬ته له‬
‫دولت‪ ،‬ښځي او حكومتي اختياره څخه ل ېري‬
‫ل ېري اوس ې او دخپل وطن دپاره سر پر لس‬
‫ګرځ ې نو ځكه د خل ګو په منځ ك ښي د يوه‬
‫ل ېجن ډيعني د اساطيري شخصيت په ح ېث‬
‫مشهور ي ې او دا دي بيا يو بل كرداري ښايست‬
‫دى چي د ې څيز د كبر پر ځاى په تا ك ښي‬
‫كسرنفسي پيداك ړې ده‪ ،‬زما په خيال ما غ ېر‬
‫ضروري او او ږد ې خبري وك ړې‪ .‬ماته هم ښه‬
‫معلوم ېږي او ستا په خجالت هم آ ګاه يم چي‬
‫ستا په و ړاندي ستا صفتونه كوم"‪.‬‬
‫سر! تا وويل چي‪" :‬زما انتظار مه كوه‪ .‬د‬
‫سر په ستر ګو‪ ،‬زما په خيال د د ې ضرورت هم‬
‫نسته‪ ،‬زه د ميني په حواله و تاته څه خواست‬
‫هم نه كوم‪ ،‬ولي چي ما اوس ستا و ميني ته‬
‫اجتماعي هدفونه ټاكلي دي‪ ،‬ما ستا مينه ستا‬
‫د قام په خل ګو ب ېشل ې ده او د هغو له خوا ي ې‬
‫په مثبت ځواب سره فيضياب هم يمه‪ ،‬زه‬
‫فقط دا يو خواست درته كومه چي ته و ماته د‬
‫د ې اجازت راك ړه چي زه له تا سره په تودو‬
‫مبارزو ك ښي مل ګري وك ړم‪.‬‬
‫سر! زه يوه پوجي پرسنل پاته سو ې يمه‬
‫او دا زما دپاره څه مشكل كار هم نه دى‪ ،‬زه د‬
‫يو ې ډاكټري په ح ېث هلته پر موقعه باندي‬
‫ستا و د مل ګرو ضروري خدمتونه كولى سم‪،‬‬
‫دلته تر شا چي په اند ېښنو سره مي وينه‬
‫وچه وي نو ښه به يي چي په سن ګر ك ښي ستا‬
‫د ويني سره په ګډه و به ېږ ي"‪ .‬د ك ېتراين‬
‫‪171‬‬

‫لفظونه د غشو په څ ېر د ده تر ز ړه ووتل‪.‬‬


‫شاه زمرك خان د د ې د خاموش كولو دپاره‬
‫خپل لس په ل شعوري تو ګه د هغ ې پر آتشين‬
‫لبو باندي ك ښېښووى او ك ېتراين د ب ې خود ۍ‬
‫تر اثر لندي د هغه و ښايستو ګوتو او ورغوي‬
‫ته يوه توده او او ږده بوسه ورك ړه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان د يوه ويشتلي پ ړان ګ په‬
‫څ ېر له خپله ځايه ج ګ وغورځ ېدى‪ ،‬د هغه د‬
‫وجود په ټولو ګو ښو ك ښي د ك ېتراين د لبو‬
‫اور په پوره وحشت سره وڅر خ ېدى‪ ،‬دى په‬
‫ډ ېره ت ېز ۍ سره په خپله خونه ننوتى‪.‬‬
‫ك ېتراين د هيڅ خجالت سره غا ړه غ ړۍ نه‬
‫وه‪ ،‬دا و پوه ېدله چي د فيصل ې ګړۍ را‬
‫ورس ېدله‪ ،‬ك ېتراين د څه توقف پسته د ده په‬
‫تعاقب ك ښي د ده د خوب ګاه په خوا ور روانه‬
‫سوه‪ ،‬تر خواب ګاه و ړاندي د مرجاني له‬
‫او ېزان تصويرونو سره مخامخ سوه‪ ،‬د يوه‬
‫تصوير پر لبو م ېده خندا رابر س ېره سوه او‬
‫ورته وي ې وويل چي‪:‬‬
‫"ك ېتراين! د ميني پر ځاى د پناه سوال‬
‫ورځني وك ړه چي تا په خپله پناه ك ښي واخلي‪،‬‬
‫د تعلق و شل ېدلو ته ي ې مه ايله كوه‪ ،‬ك ېتراين!‬
‫زميني حقايق په نظر ك ښي ساتل په كار دي‪،‬‬
‫ته اوس سم دستي خو د د ښت د ل ېوه وغا ړي‬
‫ته توق نه س ې ور اچولى او نه هغه و د ې ته‬
‫غا ړه ږدي‪ ،‬د پ ښتني عنعناتو په جال ك ښي ي ې‬
‫را ګير ك ړه زغرده كوه هغه خپل سامان سره‬
‫راغون ډوي درڅخه وځي"‪ .‬مرجاني خوله ونيوله‬
‫او په ب ېرته د د ېوال سره يوه سوه‪.‬‬
‫ك ېتراين چي د خلصي درواز ې په چوكاټ‬
‫ك ښي ودر ېده نو شاه زمرك خان د خپل ب ېګ‬
‫زنځير ت ړى‪ ،‬كله چي د دوى ستر ګي سره څلور‬
‫سو ې نو د شاه زمرك خان څ ېره نوره د‬
‫زعفران په څ ېر ژ ړه سوه او هغه په شتابي‬
‫سره خپل كلكوف او د ك ېتراين مات وايلن د‬
‫هغه په ښي لس او و ږه ك ښي او ب ېګ په كي ڼ‬
‫لس ك ښي راپورته ك ړى او په كوزو ل ېمو د‬
‫‪172‬‬

‫درواز ې و خواته ور روان سو‪ ،‬لكن چي لر‬


‫واى نو به وتلى واى هغه چي په استفسار سره‬
‫ستر ګي راپورته ك ړې نو د هغه په لر ك ښي‬
‫ك ېتراين د يو ې غټي پر ښي په څ ېر ول ړه وه‪،‬‬
‫هغه پوه سو چي د ژوند ټولي لري اوس هم‬
‫د ې پر ښي ته ول ړي دي‪.‬‬
‫"سر! دا خو مخامخ ت ېښته ده م ېدان ايله‬
‫كول دي‪ ،‬دا زما و ستا دوا ړو له خوا يو‬
‫اضطراري حركت وو كه تاسو زما پر لبانو‬
‫باندي خپل لس نه واى اي ښى نو ما به هم‬
‫بوسه له كومه وركوله‪ ،‬زه ستا په احساس‬
‫باندي پوه ېږم‪ ،‬ته د ميني د غلب ې په سوب د يو‬
‫ناڅر ګنده خوف ښكار ي ې‪ ،‬ستاسو ژ ړه څ ېره د‬
‫د ې خوف په غمازي راغل ې ده‪ ،‬زه ستاسو لري‬
‫نه نيسم لكن په ب ېرته دا خواست درڅخه‬
‫كوم‪ ،‬ياخو مي د سن ګر مل ګر ې ك ړه يامي په‬
‫خپله پناه ك ښي نغ ښت ې پر ېږده"‪ .‬د ك ېتراين په‬
‫لهجه ك ښي د ميني اعتماد په څپو راغلى‪.‬‬
‫"زه نه سوم پوه چي له پناه څخه ستا‬
‫مطلب څه دى"‪ .‬شاه زمرك خان د نور هم‬
‫انتشار سره مخامخ سو‪" ،‬سر ته زما د ميني‬
‫څخه په انكار ي ې‪ ،‬په وختو ك ښي د انتظار‬
‫اجازت هم نه راكو ې ته دومري خو كولى س ې‬
‫چي زما پر سر باندي تش لس ك ښېږد ې چي‬
‫ته تش زما پر سر باندي لس ك ښېږد ې نو ستا‬
‫د هيواد مځكه و اسمان به ما قبوله ك ړي‪ ،‬ستا‬
‫د اجاز ې بغ ېر زما دپاره هم دا يو ګران كار‬
‫دى چي دلته خپلي ري ښې واچوم‪ ،‬سر! ته ي ې‬
‫بده مه منه‪ ،‬آيا دا يوه ډېره عجبه خبره نه‬
‫بلكي دا له ما څخه د فرار يوه عجبه بهانه نه‬
‫ده چي زه ستاسو په نظر ك ښي هيڅ اهميت نه‬
‫لرم او زما مات وايلن بيا دومري اهم دى چي‬
‫ستا د كلكوف سره د سيال ۍ په حال ك ښي يو‬
‫ځاى اوسي؟‬
‫زه دلته يوه ب ېنوا غريب الوطنه يهود ۍ‬
‫يمه‪ ،‬زه له خپلي ميني څخه كشكول نه جو ړوم‬
‫پ ښې دي نه نيسم بس فقط د پناه د يوه‬
‫‪173‬‬

‫سمبول په تو ګه ستا يو لس پر خپل سر‬


‫باندي غوا ړم‪ ،‬بيا زه وتاته د ت ښت ېدو دپاره شل‬
‫لري دركوم‪ ،‬سر! په اوسني صورتحال ك ښي‬
‫يعني د خوف زد ګۍ په حال ك ښي ته زما په ښه‬
‫هم نه ي ې"‪.‬‬
‫دك ېتراين د ې جمل ې د هغه په انانيت باندي‬
‫اور ول ګوى‪ ،‬دهغه په لهجه ك ښي د لو ې تمو ښ‬
‫راپورته سو‪.‬‬
‫"ك ېتراين ته په تكرار سره زما د خوف‬
‫خبره كو ې‪ ،‬زه و خوف؟ ستا دا اندازه ډېره‬
‫غلطه ده"‪.‬‬
‫" ښه نو سر! كه ته د خوف ښكار نه ي ې نو‬
‫يو واره خو خپل مخ په دا مخامخ اينداره‬
‫ك ښي و ګوره‪ ،‬و تاته به هم خپل حال در‬
‫معلوم سي"‪.‬‬
‫ك ېتراين په خپله هم ح ېرانه وه چي د‬
‫شاه زمرك خان په مقابل ك ښي ي ې دومري‬
‫حوصله له كومه راپيدا ك ړه‪،‬‬
‫"څه په سوي دي زما په مخ و په حوصله؟‬
‫دا ستا غلط فهمي ده چي ته اصرار لر ې نو بيا‬
‫داسي صحيح ده"‪ .‬د ده د لهج ې تمو ښ نور هم‬
‫په تموج راغلى‪ ،‬د يو څو ګامونو مخ په شا‬
‫اخستلو پسته چي دى د اينداري سره مخامخ‬
‫سو نو دى په د ې خپله هم د خپلي څ ېر ې و‬
‫احساساتو ته ح ېران ول ړ وو‪.‬‬
‫د ده پر څ ېره باندي د د ښت د سپ ېرو ش ګو‬
‫په څ ېر يوه څرخكه دو ړه پر تت ۍ څك ېدله او د‬
‫ده د وجاهت و ز ړورتيا هيڅ هم اثار پر خپل‬
‫ځاى باندي پاته نه ښكاره ك ېدل‪ ،‬هغه د يوه‬
‫نابلده وحشت ښكار سو ب ېګ ي ې پر مځكه تس‬
‫ك ړى‪ ،‬وايلن ي ې د كټ په خوا هى ك ړى او د و ږې‬
‫د كلكوف په كنداغ ي ې او ېزان اينداره او په‬
‫هغ ې ك ښي خپله منعكس سو ې ژ ړه څ ېره ر ېز‬
‫مر ېز ك ړه‪ ،‬هغه د چي ښو د شكست په ږغ سره‬
‫نور هم په اشتعال ك ښي راغلى‪ ،‬د كلكوف‬
‫ګاټ ي ې را كش ك ړى او د غولي و خواته د‬
‫‪174‬‬

‫خلص ېدونكي دربچ ې پر لر ګيو او چي ښو باندي‬


‫ي ې پوره جابه تشه ك ړه‪.‬‬
‫هغه كله هم د يو داسي ګران صورتحال‬
‫سره نه وو مخامخ سوى او دا اضطراري‬
‫حركتونو خو بيا نور هم په مشكل ك ښي‬
‫واچوى‪ ،‬دى تر ډېره پر خپل ځاى ب ې حسه ول ړ‬
‫تر دريچ ې ي ې د باندي په خل ك ښي ګوره چي‬
‫څه څارل؟"‬
‫ك ېتراين د سچو ېشن په نـزاكت سره و‬
‫پوه ېدله او بيا ي ې يو نابلده فيصله وك ړه‪ ،‬دا په‬
‫ت ېز ۍ سره ورنزد ې سوه او د ده د لسو څخه‬
‫ي ې د كلكوف د ايستلو دپاره په قصدا ً كلكوف‬
‫د چو ښكي له خوا ونيوى‪ ،‬و شاه زمرك خان ته‬
‫د سره سوي مشين په سوب دا اندازه ل ګول‬
‫ګران كار نه وو چي د هغ ې د ورغوي به څه‬
‫حال وي‪ ،‬هغه ږغ ور باندي وك ړ‪:‬‬
‫" ك ېتراين! مشين ايله ك ړه په خداى چي‬
‫لس به دي په سرو غو ښو بدل سوى وي"‪،‬‬
‫هغه د تشويش په انتها راغلى‪.‬‬
‫"نه سر! چي مقابله ده نو تر اخيري‬
‫شكسته پوري ده‪ ،‬يا خو زما د لس د غوشو‬
‫بوى بر داشت ك ړه يا نو بيا خپل مشين و ماته‬
‫راك ړه"‪ .‬د هغ ې پر سرو لبو باندي د ژوند ټين ګ‬
‫عزم په ږغا راغلى‪.‬‬
‫د پامير ل ېوه په اول ځلي هتيار واچوى او‬
‫ك ېتراين د هغه كلكوف په خپله غوځي ك ښي‬
‫ونيوى او پسته يي د هغه و كنداغ ته په نمو‬
‫ستر ګو يوه او ږده بوسه ورك ړه‪ ،‬د يوه ساعت‬
‫دپاره ي ې د خپل مفتوح د ښايستو ستر ګو سره‬
‫خپلي او ښلني ستر ګي څلور ك ړې او داسي ي ې‬
‫ورته وويل‪:‬‬
‫"سر! د خپلي اولن ۍ كامران ۍ سره ستا په‬
‫پ ښو ك ښي پناه غوا ړم" او په سرعت سره ي ې د‬
‫هغه كلكوف او خپل سر د ده په قدمونو ك ښي‬
‫سرن ګون ك ښېښود‪،‬‬
‫"ك ېتراين! دا څه كو ې"؟ هغه د يوه ن ړاند‬
‫د ېوال په سرعت سره ورباندي نجوخ راغلى‬
‫‪175‬‬

‫او دا ي ې تر دوا ړو مټو ونيوله او په پ ښو ي ې‬


‫ج ګه ودروله او ورسره ي ې د خپلو ل ېڅو په‬
‫حصار ك ښي د خپل وجود برخه و ګرځوله‪ ،‬د‬
‫زمانو جذباتي راغون ډ سوى س ېلب تر خپلو‬
‫كنارو دباندي واو ښتى او شاه زمرك خان د‬
‫هغ ې پر څ ېره‪ ،‬غا ړه و لسونو‪ ،‬باندي د بوسو‬
‫يو توند باران ك ښېښووى‪ ،‬د پامير د ل ېوه د‬
‫پر ښي په څ ېر ز ړه له ځانه چينه پيداك ړه او تر‬
‫ښايستو ستر ګو ي ې د شونو )شبنم( په څ ېر را‬
‫توى سوه‪ ،‬د ك ېتراين او ښكي د ده په‬
‫ګر ېوانه ك ښي او د ده او ښكي د هغ ې په‬
‫س ېنځه ك ښي توي ېدل ې‪ ،‬په دوا ړو ك ښي يوه هم‬
‫هيڅ خبره نه سواى كولى‪ ،‬د چپتيا او سكوت‬
‫ازلي ښايست ټولي مځكي او آسمانونه په‬
‫خپل حصار ك ښي راغون ډ ك ړي وو‪،‬‬
‫شاه زمرك خان د ېوه شنه ژور سمندر په‬
‫څ ېر د ك ېتراين د وجود پر ټولو شا ړو مځكو‬
‫باندي كرار ونيوى د ميني ازلي ښايست د‬
‫كابل جان پر ټولو كوڅو اوچوكونو باندي د‬
‫ښكلي باران په څ ېر په اور ېدو راغلى‪ ،‬هوا د‬
‫د ې خبر اوس وټولو عناصرو ته ورك ړه‪ ،‬د‬
‫كايناتي طرب په د ې صورتحال ك ښي ټولو‬
‫درختو د ځان تجديد وك ړى‪ ،‬ټولو شنه ژور‬
‫سمندرونو خپل ساحلونه د الفت د احساس تر‬
‫اثر لندي په آغوش ك ښي واخيستل‪ ،‬ك ېتراين د‬
‫يو ې ژ ړي پا ڼي په څ ېر رپانده د شاه زمرك‬
‫خان د ل ېڅو په حصار ك ښي د خداى د عرش تر‬
‫ساي ې پوري رس ېدل ې ښكاره ك ېدله‪ ،‬د هغو دا‬
‫بوس و كنار تر شهواني خواهشاتو زياته د با‬
‫همي پيوست ګۍ ارمان ښكاره ك ېدى‪ ،‬هره‬
‫بوسه د د ې پر يو والي باندي د م ېخ په حيث‬
‫ويشتل ك ېده‪.‬‬
‫په د ې حال ك ښي و شاه زمرك خان ته د‬
‫ك ېتراين د سوي ورغوي خيال ور په ز ړه سو‪،‬‬
‫ده هغه ژ ړانده او رپانده پا ڼه ل ږ له ځانه جدا‬
‫ك ړه‪ ،‬خپلي او ښكي ي ې د لس په پشت سره‬
‫وچي ك ړې او ن ېغ ي ې د هغه ښايست ې يهود ۍ په‬
‫‪176‬‬

‫ستر ګو ك ښي د ميني په پوره قوت و وحشت‬


‫سره وكتل‪ ،‬د ك ېتراين په او ښكو توده څ ېره د‬
‫خداى د اراد ې په څ ېر ښايسته و مكمله ښكاره‬
‫ك ېدله‪ ،‬د ك ېتراين پر لبو باندي يوه و ړه خندا‬
‫پيدا سوه او په ز ړه ك ښي ي ې داسي وويل‪:‬‬
‫"د ل ېوه فطرت خو نه بدل ېږي‪ ،‬هغه د تاوده‬
‫سن ګر وحشت ي ې اوس بيا د ميني وجهان ته‬
‫را انتقال ك ړى‪.‬‬
‫"ك ېتراين! ته ستا لس ښكاره ك ړه چي‬
‫څومري سوى دى"‪ ،‬د ده په لهجه ك ښي ډېر‬
‫سوز و ګداز وو‪ ،‬ك ېتراين چي خپل لس‬
‫ور ښكاره ك ړى نو د ورغوي او ګوتو ب ې پوسته‬
‫سره زخمونه ي ې د شاه زمرك خان د ز ړه پر‬
‫مځكه د شمعي د لمب ې په څ ېر په لمبه راغلى‪.‬‬
‫" اوهو! دا خو ډېره سو ې ي ې‪ ،‬راځه چي تر‬
‫روغتون پوري ول ړ سو"‪ ،‬هغه په اصرار‬
‫راغلى‪.‬‬
‫"نه سر! ته يقين وك ړه و ما ته د درد هيڅ‬
‫احساس نسته‪ ،‬په خپله به ښه سي" او ر ښتيا‬
‫هم د هغ ې درد ل په سوځان وو" نه ته راځه‬
‫ترد ې نزد ې م ېډيكل سټور پوري خو به ول ړ‬
‫سو‪ ،‬د ضرورت شيان خو و تاته معلوم ېږي چي‬
‫ډاكټره ي ې‪ ،‬بس زغرده به راسو"‪ .‬عين په د ې‬
‫حال ك ښي يو چا لويه دروازه وترپوله‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان د هغ ې لس ايله ك ړى د غسل خان ې‬
‫پوري ول ړى پر مخ باندي ي ې څه اوبه واچول ې‬
‫او په اينداره ك ښي ي ې خپل و ېښتان سم ك ړه‬
‫او و ك ېتراين ته ي ې وويل‪" :‬‬
‫"زه ب ېرته راځم نو بيا به تر م ېډيكل سټور‬
‫پوري ځو‪.‬‬
‫ده چي دروازه ورخلصه ك ړه نو دروازه‬
‫ټكوونكى عسكر له ده در ې ګامه پر شا ول ړى‬
‫او د خوف و حيرت په حال ك ښي ي ې ورته وويل‬
‫چي‪" :‬قومندان صاحب! زه معذرت غوا ړم چي‬
‫ستاسو دروازه مي وترپوله‪ ،‬والله چي و ماته‬
‫دا خبره معلومه نه وه چي تاسو دلته‬
‫‪177‬‬

‫اوسى‪،‬مو ږ د ټكانو ږغ واور ېدى نو ځكه مي‬


‫داغلطي وك ړه‪.‬‬
‫"نه زما وروره! زه بخ ښنه غوا ړم چي زما‬
‫د غلطي پر سوب تاسو پر ېښانه سواست‪ ،‬ما‬
‫د خپل كلكوف صفايي كوله چي په ب ې پامي‬
‫ك ښي راڅخه وچل ېدى"‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان په لهجه ك ښي د ګل تر‬
‫پا ڼو نرمي او پوستوالى موجود وو او هغه د‬
‫خپلي لهج ې پر دا تبدل باندي ډېر حيران هم‬
‫سو‪ ،‬عسكرو په تكرار سره معذرت وك ړى او د‬
‫تللو اجازه ي ې واخيستله‪ ،‬هغو شاه زمرك خان‬
‫هم ليدلى وو او هم ي ې د شخصيت غټ‬
‫پرستاران وو‪.‬‬
‫په د ې حال ك ښي چي ك ېتراين تر خپلي‬
‫درواز ې پوري راورس ېدله‪ ،‬شاه زمرك خان ته‬
‫هغه ډېره ښكل ې‪ ،‬نابلده او خپله‪ ،‬ښكاره سوله‪.‬‬
‫هغه په اول ځلي په د ې حقيقت پوه سو چي د‬
‫احساس د بدل ېدو سره ژوند څومري نوي‬
‫معناوي په داخل و په خارج ك ښي سپ ڼوي‪.‬‬
‫ك ېتراين او دى په خپل زمان و مكان‬
‫څومري بدل او ښايسته ښكاره ك ېدل‪ ،‬هغه د‬
‫حيرت په ل متناهي د ښت ك ښي د يو ې څرخكي‬
‫دو ړي په څ ېر ب ې دركه سو‪.‬‬
‫"سر! چ ېري ي ې كه په لوم ړنيو منزلونو‬
‫ك ښي ورك سو ې نو د راروانو وختونو پر كومو‬
‫مځكو به دي لټومه"؟ د لس د ت ېز درد باوجود‬
‫هغ ې د‪،‬دوى‪ ،‬دوا ړو تر منځ شل ېدل ې خبره ب ېرته‬
‫راژوند ۍ كول غو ښت‪.‬‬
‫"ك ېتراين! زه ډېر حيران يم چي د ميني د‬
‫سفر كولو دپاره په كار صلحيت به چ ېري‬
‫لټومه"‪ .‬هغه په ر ښتيا سره ډېر ښادمان لكن‬
‫په تذبذب ك ښي وو‪.‬‬
‫"نه سر! دا د خارج مسئله نه ده‪ ،‬د ميني‬
‫ځلندي لري په خود سره د سمندر پر سينه‬
‫باندي د لمر په پلوشو سره د جو ړي سوي لري‬
‫په څ ېر رابر س ېره كي ږي او د ميني كولو دپاره‬
‫د خارجي صلحيت ضرورت نسته دا صلحيت د‬
‫‪178‬‬

‫ميني له وني څخه د هغ ې د م ېو ې په څ ېر ډېر‬


‫په فطرتي انداز ك ښي ز ېږي"‪.‬‬
‫د يوه ساعت د ميني اثبات د د ې په ز ړه‬
‫ك ښي د ژوند د بصيرت وا ړه بندي درواز ې‬
‫خلصي ك ړي و ې‪ ،‬نه صرف دا په خپله بلكي‬
‫شاه زمرك خان هم د د ې ود ې بصيرت ته ډېر‬
‫حيران سو‪.‬‬
‫د ميني كوم اقرار چي ك ېتراين حاصلول‬
‫غو ښت نو هغه ي ې تر لسه ك ړى او بيا دوا ړه په‬
‫ژوند ك ښي اول ځلي څن ګ پر څن ګ و بازار ته‬
‫راووتل‪ ،‬شاه زمرك خان پر خل ګو څومري‬
‫ګران دى او څومري خوف و دبدبه ي ې هم پرته‬
‫ده‪ ،‬دا د يو ې زركي په ناز و اعتماد سره د ده د‬
‫وجود په لمتناهي منوره فضا ك ښي په پرواز‬
‫سوه‪ ،‬دا تر اوسه ل د ده د وجود د و ږمو په‬
‫حصار ك ښي د ر ېدي د ګل په څ ېر ب ې خوده‬
‫وه‪ ،‬د هغه د ل ړي ذايق ې د دنيا د هيڅ يو څيز‬
‫سره په خپله خو ږه ذايقه ك ښي مشابهت و‬
‫مناسبت نه درلودى‪ ،‬د ده د لبو اور و خوند د‬
‫هغ ې په ټوله وجود ك ښي د ځلندو لمرونو يو‬
‫خوندور او ښايسته فصل راشين ك ړى‪ ،‬هغ ې‬
‫كرار د ځان سره وويل‪:‬‬
‫"ژوند و كابل جان څومري ښايسته سو‪.‬‬
‫"ك ېتراين ما نه واور ېدل چي څه دي‬
‫وويل"؟ شاه زمرك خان پو ښتنه ورځني وك ړه‪،‬‬
‫"هيڅ نه سر!" د هغ ې ځواب وو لكن اوس نه‬
‫اور ېدلو جملو هم د شاه زمرك خان دپاره غټ‬
‫مفهوم درلودى په د ې وخت ك ښي هغه پر جاده‬
‫ميوند باندي و اخوندي م ېډيكل سټور ته‬
‫ورداخل سوو او د ضروري خريد و فروخت‬
‫پسته ب ېرته و خپل ځاى ته راورس ېدل‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان د ك ېتراين پر لس باندي راو ړي‬
‫ملهم ور ول ګول او هغ ې يوه د درد او يوه انټي‬
‫بايټك ګول ۍ تر ستوني ت ېري ك ړې‪ ،‬د ك ېتراين‬
‫لس ښه پوره سوځ ېدلى وو‪ ،‬لكن هغ ې و‬
‫روغتون ته تلل ضرور نه ګڼى او بيا شاه‬
‫زمرك خان وويل چي‪:‬‬
‫‪179‬‬

‫"ك ېتراين اوس به د ې نوري ډلي ته څه‬


‫وايو"؟ داستا سوځ ېدلى لس اوماته ماته‬
‫دربچه او د ګوليوتش خولونه‪.‬‬
‫"زه به دابهانه ورته وك ړم چي د يوه اتفاق‬
‫په نت ېجه ك ښي مي كلكوف راڅخه وچل ېدى"‪.‬‬
‫هغه د ميني د اعتبار باوجوده هم د رسوايي د‬
‫خوف څخه ب ې پرواه نه وو‪"،‬لكن ستا د لس د‬
‫سوځ ېدلو په باب به ته څه ورته واي ې"؟‬
‫" ګوره سر! زه درواغ نه ورته وايم سيدها‬
‫ساده واقعه به ورته وك ړم"‪ ،‬د ك ېتراين په‬
‫لهجه ك ښي د شرارت آم ېزه وه‪،‬‬
‫"اهو نه ك ېتراين! دا وا ړه خل ګ به پر ما‬
‫باندي څومري په ز ړه ك ښي وخاندي"‪ ،‬د شاه‬
‫زمرك خان په لهجه ك ښي څه التجا غوندي وه‪.‬‬
‫"هسي سر! ته و ماته ر ښتيا ووايه تاسو‬
‫اوس په د ې تناظر ك ښي څه محسوسوى"؟‬
‫ك ېتراين د ده احساس د ده له خول ې د‬
‫اور ېدلو ارمان پر ځاى كول غو ښت‪ .‬شاه‬
‫زمرك خان د څه ساعت دپاره په خيالونو ك ښي‬
‫ورك سو او بيا ي ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫"ك ېتراين ما كله هم د د ې تصور نه ووك ړى‬
‫چي زما ژوند به څه داسي يو انداز اختيار‬
‫ك ړي‪ ،‬زما د ژوند وژن ډېر محدود لكن له )‬
‫‪ (Trill‬هيجان او جوش څخه ډك وو او زه د يو ې‬
‫نش ې په دود د ويني په ذايقه و خوند اخته وم‪،‬‬
‫جن ګ او مسلسل جن ګ بس زما د ژوند ك ېنوس‬
‫هم دغه قدر وسعت درلودى‪ ،‬ك ېتراين! ماتر تا‬
‫و ړاندي څوكاله و ړاندي د يو ې روس ۍ نجل ۍ‬
‫الي ګزن ډرا سره مينه درلودل ې وه‪ ،‬لكن هغ ې‬
‫ميني هم يو افلطوني ب ڼه درلوده‪ ،‬زما مطلب‬
‫دى د فاصلو ښايست درلودى‪ ،‬په فارغو اوقاتو‬
‫ك ښي به زه و دا عموما ً د شنه ژور سمندر پر‬
‫غا ړه سره ګرځ ېدلو او كله چي به لمر د شنه‬
‫ژور سمندر و ز ړه ته په لو ېدو راغلى نو زه و‬
‫دا‪ ،‬لمر و سمندر‪ ،‬هوا و مرغان ټوله به سره‬
‫يو سوو او بيا د وطن د دفاع دپاره ما دا‬
‫پر ېښودله او مات ز ړه ورځني راغلم د وحدت‬
‫‪180‬‬

‫او لمتناهيت دا احساس نن ستا په صحبت‬


‫ك ښي بيا په تكرار راغلى او د يوه شهباز په‬
‫څ ېر ي ې له ځان څخه وزرونه ز ېږولي دي‪،‬‬
‫ك ېتراين! زه منافقت نه كوم او د د ې اقرار‬
‫كوم چي زه له تا سره ډېره ب ې كچه مينه لرم‬
‫حرمت په سوب زه نن له تا‬ ‫هم د د ې ميني د ُ‬
‫څخه ب ېل ېږم‪ ،‬ستا د وجود د نشيب و فراز څخه‬
‫د ا ګاهي پسته اوس زما د فكر د همواريت و‬
‫كرار هيڅ امكان نسته‪ ،‬ستا د لبو او او ښكو‬
‫ذايق ې زما په وجود ك ښي د لو ږي او تسلط‬
‫لرلو يو عفريت را ژوندى ك ړى دى‪ ،‬زه په‬
‫شعوري تو ګه له تا څخه په ب ېرته تر تا پوري د‬
‫راتلو دپاره ب ېلتون اختيارومه‪ ،‬زه غوا ړم چي‬
‫ستا د خوشبوى په حصار او ياد ك ښي څه وخت‬
‫ت ېر ك ړم چي په ل ږ شپو ك ښي راغبر ګ سم نو‬
‫بيا به ستا هره فيصله زما فيصله وي اوس و‬
‫تا ته نزد ې او له تا څخه محروميت به زما دپاره‬
‫يو ناقابل برداشت ازيت ثابت سي اوس تر‬
‫يوه چت لندي زه د تا سره نه سم اوس ېدلى‪،‬‬
‫نو ځكه نن غټ ماځي ګر به زه له تاسو وا ړو‬
‫دوستانو څخه اجازه واخلم"‪.‬‬
‫ك ېتراين! اوس ته زما انتظار مه كوه‪ ،‬زه‬
‫اوس وزر لرم ګرده ورځ به ستا په طواف‬
‫اخته يم‪ ،‬زه كوشش كوم چي په مناسب انداز‬
‫ك ښي د پامير د ل ېوانو رفاقت پر ېږدم او ستا‬
‫په پناه ك ښي راسم رشتيا خبره هم دا ده‬
‫ك ېتراين چي زما په خيال ك ښي وماته تر ميني‬
‫زياته د پناه ضرورت دى يو داسي انسان چي‬
‫په معنا تر ژوند غټ وي او زما ر ېز مر ېز‬
‫وجود د خپلو ل ېڅو په حصار ك ښي سنبال او‬
‫خوندي و ساتي ك ېتراين زه ځان ستا د ميني‬
‫او د ذات د وسعتونو په حواله كوم او هيله لرم‬
‫چي ما به قبول ك ړې " د شاه زمرك خان په‬
‫لهجه ك ښي د مقدسو كتابونو صداقت او‬
‫خوشبوى په څپو راغله‪.‬‬
‫په د ې دوران ك ښي ك ېتراين د د ېوار ګريه‬
‫په مقدسو اطميناني او ښكو كرار كرار ژ ړل او‬
‫‪181‬‬

‫د شاه زمرك خان د لفظونو مقدس باران ي ې د‬


‫وجود په انتها ك ښي د ميني ټولي تندي او‬
‫سرابونه باندي مسافر ك ړه‪ ،‬د ې هيڅ نه وويل‪،‬‬
‫د هغه پر فراخ مقدس تندي ي ې يوه د ژوند تر‬
‫ري ښو زياته ژوره او توده بوسه ثبت پر ېښووله‬
‫او ول ړه سوه‪.‬‬
‫دوا ړه پرله پس ې د شاه زمرك خان و خوني‬
‫ته ور د ننه سو‪ ،‬خونه د ډېري ګډو ډۍ په حالت‬
‫ك ښي وه د شاشاه زمرك خان كلكوف ل د ده‬
‫د قدمونو پر ځاى پروت و هره خواته د چي ښو‬
‫او لر ګيو پارچ ې پرت ې دي‪ ،‬ك ېتراين د شاه‬
‫زمرك خان كلكوف راپورته ك ړى او و ده ته ي ې‬
‫د حواله كولو هڅه وك ړه‪ ،‬ده ورته وويل چي "‬
‫ك ېتراين زما د كلكوف پر ميل باندي ستا د‬
‫لس سوځل سوى پوست ل تر اوسه پروت دى‬
‫زه په د ې مشين سره نور جن ګ نه سم‬
‫كولى‪،‬ما ستا مات وايلن ستا له پو ښتني څخه‬
‫بغ ېر د ځان سره و ړى وو اوس ي ې په بدل خپل‬
‫كلكوف درته پر ېږدم‪ .‬جواز ي ې په د ې سته چي‬
‫ته خو هم يوه نظامي پرسنول پاته سو ې ي ې او‬
‫زما د خوا به يو ياد ګار هم وي"‪ .‬هغه كوشش‬
‫كاوه چي خپله خبره ښه په منطقي انداز سره‬
‫وك ړي‪ ،‬لكن هغه پر د ې باندي په حيرت ك ښي‬
‫ورك وو چي د لهج ې تندر ي ې څومري د ګلو په‬
‫پسته ژبه سره خپل هيئت بدل ك ړى دى‪ ،‬هغه د‬
‫خپل پلن ګ و خواته او ږد سو او د هغه ځاى څخه‬
‫ي ې د كلكوف كمربند راپورته ك ړى او بيا ي ې د‬
‫د ې تر مل وروت ړى او ورپس ې دوه در ې قدمونه‬
‫پر شا و ل ړ او په پوځي انداز ك ښي ي ې سلوټ‬
‫ورته وك ړى‪.‬‬
‫"صحيح سو سر! زما ستا دا ارز ښت ناكه‬
‫تحفه قبوله ده‪ ،‬بلكي دا زما بيعه ده چي د‬
‫قهرمان شاه زمرك خان كلكوف زما په و ږه‬
‫ځ ړېږي‪ .‬دا خو هغه اعزاز دى چي ډېر لوى‬
‫لوى ز ړور خل ګ ي ې لهم خوب نه سي ليدلى‪،‬‬
‫سر! زه د د ې عزت دپاره ستا ډېره شكر‬
‫ګزاره يم"‪.‬‬
‫‪182‬‬

‫" ښه نو اوس څه كول په كار دي؟ څه‬


‫ساعت پسته خو دا نور دوستان هم سره‬
‫راغون ډېږي‪ .‬ك ېتراين! ته راته ووايه چي څه‬
‫بهانه به ورته كوو؟" د شاه زمرك خان‬
‫تشويش بيا راپورته سو‪.‬‬
‫"سر! دا دومري غټه مسئله نه ده‪ ،‬له‬
‫ماڅخه سوا بل يو څوك خو ستا خوني ته نه‬
‫درځي او كه بيا هم ته غوا ړې نو به ي ې زه اوس‬
‫سره سمه ك ړم‪ ،‬زما د لس په حواله به زه‬
‫ورته ووايم چي پام مي نه سو په استري‬
‫راڅخه وسوځل سو"‪ ،‬ك ېتراين د ده د تشويش‬
‫د ليري ك ېدو كوشش وك ړ‪.‬‬
‫په د ې دوران ك ښي په غ ېر محسوس تو ګه‬
‫د غرم ې نوبت رارس ېدلى وو‪ ،‬د دومري مقدس‬
‫هيجاني كيفيتونو د ښكار پات ېدو پسته چ ېري‬
‫چي د دوا ړو د مسرت انتها نه وه هلته ي ې ډېر‬
‫ز ړه ك ېدى چي څه ريفريش منټ وك ړي‪ ،‬ټاكنه‬
‫دا وسوه چي په نزد ې جو ړ سوي نوي هوټل‬
‫ك ښي په ګډه سره لنچ وك ړي‪ ،‬تر وتلو و ړاندي‬
‫ك ېتراين خپل كمربند خلص ك ړى او كلكوف‬
‫چي ي ې راپورته ك ړى نو ي ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫"سر! تا چي زما تر مل ستا كمربند وت ړى‬
‫او خپل كلكوف دي ماته په تحفه ك ښي راك ړى‬
‫نو واوره چي تا زه د ټوله عمر دپاره د خپل‬
‫ځان دپاره خوندي بلكي قبضه ك ړم او زه ستا‬
‫په لو ړ غرور سره سو ګند پورته كوم چي زه‬
‫به ستا په كلكوف سره د خپل عصمت او د‬
‫خپل ځان حفاظت فقط او فقط ستا دپاره‬
‫كوم"‪.‬‬
‫ګوره چي دا د د ې د لهج ې د عزم سختي‬
‫وه كه څه وو چي دى ي ې په خپل ز ړه ك ښي په‬
‫ل ړزه ك ړ‪.‬‬
‫"اهو ك ېتراين! زما يقين دى زه د لهجو د‬
‫صداقت محسوسولو صفت لرم زه كوشش‬
‫كوم چي زه زغرده تر تا پوري راغبر ګ سم"‪.‬‬
‫هغه بيا د ګلونو په پسته ژبه ورته وياند سو‪.‬‬
‫‪183‬‬

‫ك ېتراين كلكوف و كمربند د د ې و‬


‫مرجاني په ګډه خونه ك ښي ك ښېښود او بيا‬
‫دوا ړه د لنچ دپاره د باندي سره ووتل‪ ،‬هغو‬
‫دوا ړو اكثره وخت په خاموش ۍ ك ښي سره ت ېر‬
‫ك ړى هغو فقط د يو وبل د موجود ګۍ څخه حظ‬
‫و خوند اخيستى‪.‬‬
‫مرجانه د دوى تر رارس ېدو و ړاندي را‬
‫رس ېدل ې وه هغ ې اوله متوقع پو ښتنه خو دغه‬
‫وك ړه چي لس دي څه په وك ړى؟ " ګران ې پام‬
‫مي نه وو استري سور وو لكن بيا هم ډېر نه‬
‫دى سوځلى‪ ،‬تر م ېډيكل سټور پوري ول ړو هغو‬
‫دا ملهم پټ ۍ ورباندي وك ړه اوس ښه دى"‪.‬‬
‫لكن د مرجاني شپ ږم حس ورته وويل چي‪:‬‬
‫"درواغ واي ې‪ ،‬لكن خبره ي ې و مځكه ته ايله‬
‫ك ړه اوبيا د دلته و هلته خبري شروع سو ې‪ ،‬په‬
‫د ې حال ك ښي مرجاني ودوى ته وويل چي‪:‬‬
‫"زه غوا ړم د يو څو ورځو دپاره كوټي ته‬
‫ول ړه سم‪ ،‬والله كور و بچيان مي ډېر ياد ېږي‬
‫او اوس له دفتر څخه چي مي كورته ټيليفون‬
‫وك ړى نو مور راته وويل چي‪" :‬زما خور چي په‬
‫نس يو كوشنى لري تر زينو ښك ېدل ې او حالت‬
‫ي ې ډېر خراب دى او په هسپتال ك ښي داخله‬
‫ده‪ ،‬نو د د ې خواهش هم دا وو چي زه ځان ور‬
‫ورسوم او په بل يو كار ك ښي هم زه غوا ړم‬
‫چي د د ې سره مشوره وك ړم او اجازه ورځني‬
‫واخلم‪ ،‬ك ېتراين! زه ستا د ستر ګو په تجسس‬
‫پوه ېږم زه د ځان و زاهد توصيفي د ژوند د‬
‫رفاقت په تناظر ك ښي د خپل خاندان د خل ګو‬
‫سره خبره كول غوا ړم‪ ،‬لكن زه د خپلو دوو‬
‫هلكوانو د امكاني رِدعمل څخه ډېره خوفزده‬
‫يم اوشرمنده غوندي يم او په بله خوا زه پر‬
‫خپل ځاى ډېره مجبوره هم يمه "‪ .‬د هغ ې په‬
‫لهجه ك ښي د خزان د ژ ړو پا ڼو غمجني وه‪.‬‬
‫" ښه‪ ،‬نو مرجاني! خداى دي ټوله مشكلت‬
‫حل ك ړي زه هم اراده لرم چي نن له تا سو‬
‫وا ړو خل ګو څخه اجازه واخلم‪ ،‬مرجاني! زما‬
‫اوسنى ژوند ستا په سوب قايم دى‪ ،‬ته هغه‬
‫‪184‬‬

‫څوك ي ې چي زه دي د مر ګ له سرحدونو څخه‬


‫په ب ېرته د ژوند پر خوا راغبر ګ ك ړم‪ ،‬زه ستا‬
‫ډېر پورو ړې يم‪ ،‬ستاسو په صحبت ك ښي ما د‬
‫ژوند نوي مفاهيم تر لسه ك ړي دي او د نوي‬
‫فكر افقونه مي موندلي دي‪ ،‬زه هيله كوم چي‬
‫بيا به تر د ې هم په ښه حالت زمو ږ دوباره‬
‫ملقات سره وسي"‪ .‬د شاه زمرك خان په‬
‫لهجه ك ښي د احسان مند ۍ او اخلص ښكل‬
‫شامله وه‪.‬‬
‫"سر! زما دا خيال دى چي ته زغرده ځ ې‪،‬‬
‫لكن خبره نه يمه چي د د ې ځلي زما ز ړه نه‬
‫سي چي د تللو په وخت يوه بله شمع بيا په‬
‫لس ك ښي درك ړم‪ ،‬سر! زما خيال دى چي‬
‫تاسو اوس د مځكي په حقايقو او د ژوند په‬
‫غو ښتنو سره بلد ز ړه و ذهن لرى"‪ .‬د مرجاني‬
‫په لهجه ك ښي د شرارت آم ېزي وه‪.‬‬
‫په د ې حال ك ښي زاهد توصيفي هم را‬
‫ورس ېدى هغه هم د ك ېتراين څخه د لس په‬
‫باب پو ښتنه وك ړه‪ ،‬ك ېتراين و هغه ته هم هغه‬
‫زو ړ ځواب ورك ړى‪ ،‬په د ې حال ك ښي ك ېتراين‬
‫ورته وويل چي‪" :‬زه له فريج څخه تاسو ته‬
‫ډو ډۍ را اخلم ما و سر نن په ښار ك ښي لنچ‬
‫وك ړى‪.‬‬
‫نه ك ېتراين ستا لس خو ږ دى‪ ،‬ته ك ښېنه‬
‫زه به ي ې په خپله توده ك ړم يا ته هم راځه زه د‬
‫تا سره يوه خبره هم لرم‪ .‬مرجاني دا تر لس‬
‫ونيوله او دوا ړي د اشپزخان ې و خواته و ل ړې د‬
‫هغو دوو تر منځ خبري ډېري او ږد ې سو ې لكن‬
‫چاته معلومي نه سو ې چي د ګفت ګوى موضوع‬
‫ي ې څه وه‪.‬‬
‫په ماځي ګر ك ښي د نورو غ ړو تر غو ږو د‬
‫شاه زمرك خان او مرجاني د تللو خبره هم‬
‫ورس ېدله‪،‬د دوستانو د تشويش په مقابل شاه‬
‫زمرك خان ورته وويل چي‪" :‬دى اوس بالكل‬
‫روغ رمټ دى او هسي هم ي ې قول ورسره‬
‫وك ړى چي څه موده به ل نور هم ځان د سختو‬
‫ازمي ښتونو څخه و ژغوري‪.‬‬
‫‪185‬‬

‫بنفش ې د ځان سره خپله ياشيكا ك ېمره را‬


‫و ړې وه او بيا د فوټو س ېشن شروع سو يوازي‬
‫ګروپ او د جو ړې جو ړې فوټو ګان اخيستل‬
‫شروع سول‪ ،‬ياو‪ ،‬دوه‪ ،‬در ې ريلن ي ې ختم ك ړه‪،‬‬
‫په خپله ي ې هم د هره يوه سره يوازي او‬
‫ګروپ فوټو ګان واخيستل او په د ې ك ښي‬
‫ډاكټري و ك ېتراين په وار وار د د ې پر ځاى د‬
‫فوټو ګانو د اخيستلو وظيفه پر ځان باندي‬
‫ومنله‪ ،‬چشم ِ فلك و د ې ته ډېر حيران وو چي‬
‫دا و ګړي د يوه و بل سره څومري مينه لري او‬
‫د يوه و بل څومري احترام كوي‪ ،‬په د ې دوران‬
‫ك ښي د چاى دور هم چل ېدى چي د غټ‬
‫ماځي ګر وخت راورس ېدى د شاه زمرك خان‬
‫راغو ښتى ګار ډز د جيپ سره را ورس ېدل او د‬
‫باندي په انتظار وو شاه زمرك خان د ټولو‬
‫دوستانو په اخلص سره شكريه ادا ك ړه او تر‬
‫وتلو و ړاندي ي ې بيا د ك ېتراين مات وايلن په‬
‫بنفشه له خوني څخه راوغو ښتى او فردا ً فردا ً‬
‫ي ې د هر چا سره په لس رخصتي اخيستله‪ ،‬كله‬
‫چي د مرجاني سره مخامخ سو نو د خاندان د‬
‫خل ګو په نوم ي ې ورته سلمونه ورك ړه او هيله‬
‫ي ې ښكاره ك ړه چي زغرده به سره ووينو‪،‬‬
‫مرجاني د يو ې س ړې ساه سره ورته وويل چي‪:‬‬
‫"سر! خبره نه يم چي ولي په ز ړه ك ښي دا‬
‫تشويش لرم چي دا زما و ستا تر منځ اخ ېري‬
‫ملقات دى‪ ،‬و ماته ي ې هم هيڅ سوب عيان نه‬
‫دى لكن زه راروان وختونه د اسمان په تورو‬
‫دو ړو باندي ګېر وينم"‪ .‬د هغ ې ږغ په ستوني‬
‫ك ښي تريخ سو‪.‬‬
‫"نه‪ ،‬نه‪ ،‬مرجاني! خداى دي داسي نه كوي‬
‫د ژوند په هره س ړه و توده ك ښي به زه و دا‬
‫ول ړ وا ړه خل ګ تر تا سرونه قربان ك ړو"‪ ،‬په‬
‫شاه زمرك خان ك ښي ويده ل ېوه غځونه وك ړه‪.‬‬
‫په خپل وار بنفش ې ورته وويل چي‪" :‬لل!‬
‫داسي نه سي ك ېدى‪ ،‬تاسو يوه يا دو ې ورځي‬
‫نور ايسار سى‪ ،‬زما ز ړه غوا ړي چي ستا د‬
‫‪186‬‬

‫صحت ياب ۍ په حواله زه يو كوشنى دعوت‬


‫وك ړم او د هغه پسته بيا تاسو ول ړ سى‪.‬‬
‫هغه د ورورولي په مينه د هغ ې ج ګه‬
‫ښايسته پزه په ګوتو ك ښي ونيوله او ورته ي ې‬
‫وويل چي‪" :‬نه زما و ړې پيشو اوس ايسار ېدل‬
‫ګران راته ښكاري‪ ،‬هان! البته چي مرجانه له‬
‫كوټي څخه راستنه سي نو بيا به يو دعوت ته‬
‫او يو غټ دعوت به د تشكر په تو ګه زه هم‬
‫وك ړم دا وخت اجازه راته راك ړى"‪ .‬تر روان ېدو‬
‫و ړاندي هغه شا و خوا وكتل خو ك ېتراين ي ې په‬
‫نظر نه ور اغله او بيا ي ې مجبورا ً پو ښتنه وك ړه‬
‫چي ك ېتراين څه سوه؟‬
‫ملل ۍ ورته وويل چي‪:‬‬
‫لل! هغه د لويي درواز ې و خواته ول ړه تاله‬
‫به په مخه درسي‪ .‬لكن لل! ستا كلكوف خو‬
‫دي ه ېر سو"‪ .‬شاه زمرك خان كرار و‬
‫موس ېدى او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫هغه مي دك ېتراين په اصرار سره و هغ ې ته‬
‫پر ېښود‪ ،‬دا ستاسو د محفل ښايسته اثر دى‬
‫چي زه اوس د كلكوف پر ځاى په لسو ك ښي‬
‫يو مات وايلن و ړم"‪ .‬د د ې جمل ې د ختم ېدو‬
‫سره د هغه پر ښايسته څ ېره باندي د شرم تر‬
‫احساس لندي د شفق رن ګونه وځل ېدل‪ ،‬د يوه‬
‫لو ړ "خداى په امان" ويلو سره هغه مخ په‬
‫و ړاندي د ب ېروني درواز ې و خواته ګامونه‬
‫واخيستل‪.‬‬
‫زاهد توصيفي و انجن ېر صاحب چي ورسره‬
‫د وتلو هڅه كوله نو ودا صمدز ۍ د سر په‬
‫اشاره سره منع ك ړو‪ ،‬په د باندين ۍ دروازه‬
‫ك ښي و د ننه خواته ك ېتراين ول ړه وه او د ده‬
‫لر ي ې كتله‪ ،‬كله چي شاه زمرك خان ورنزد ې‬
‫سو نو هغ ې ورته وويل چي‪ :‬سر! تر وتلو‬
‫و ړاندي د ما سره د اينداري په د ې مات توكري‬
‫ك ښي يواري په ګډه و ګوره‪ ،‬بيا به زما دپاره دا‬
‫اسانه وي چي ستا په غياب به زه هر وخت په‬
‫چشم تصور سره په د ې ك ښي ستا ديد په‬
‫كولى سم او ستا د انتظار ب ې رن ګه وختونه به‬
‫‪187‬‬

‫په د ې تو ګه ل ږ و ماته اسانه سي‪ ،‬دا زمو ږ د‬


‫كور رسم و روايت پاته سوى دى‪ ،‬بلكي زمو ږ‬
‫يقين وي چي تلونكى مسافر په د ې تو ګه‬
‫ب ېرته هغه ځاى ته راځي له كوم ځاى څخه چي‬
‫ي ې سفر اغاز ك ړى وي‪.‬‬
‫شاه زمرك خان په خپل ز ړه ك ښي د سمندر‬
‫په څ ېر په مدو جزر راغلى او د خزان غمجن‬
‫رن ګونه ي ې د ويني په ګردشونو ك ښي ور ګډ‬
‫سو‪ ،‬هغه د يوه ب ې وسه خاورين بت په څ ېر د‬
‫هغ ې د لهج ې په بهاند دوك ك ښي د ش ګو د‬
‫شنكني پا ڼ په دود ن ړانده او ب ې دركه سو كله‬
‫چي په مات توكري ك ښي د دوا ړو ستر ګي‬
‫سره څلور سو ې نو د وختونو جاري ګردشونه‬
‫پر خپل ځاى ساكت ودر ېدل او د ميني‬
‫اندروني او ښلن دوك د دوا ړو په نظرونو ك ښي‬
‫د اينداري سطح د بهاندو اوبو په صورت سره‬
‫ګډه و ډه ك ړه او په اينداره ك ښي موجود دوه‬
‫صورتونه په يوه و بل ك ښي سره تحليل سو‪،‬‬
‫تر خلصي در ېچ ې د ننه راتلونكي باد و دوا ړو‬
‫ته د روحانو پر وحدت باندي د روح كاينات له‬
‫خوا د تبريك پ ېغام و ړاندي ك ړى او بيا‬
‫ك ېتراين مخ د شاه زمرك خان و خواته‬
‫راو ګرځوى او ورته وي ې ويل چي‪:‬‬
‫"سر! قول راسره وك ړه چي د مات‬
‫توكري په توسط ستا د ز ړه پر لوح باندي نقش‬
‫پاته سوى زما د تصوير حفاظت به كو ې"‪ .‬او‬
‫خپل سر ي ې د هغه د فراخي سين ې پر پر ښه‬
‫ك ښېښود او د هغه د ز ړه د ز ېر و بم په‬
‫وحشت سره ي ې يو ازلي سكون و اعتبار‬
‫وموندى‪ ،‬شاه زمرك خان د هغ ې پر ښايسته‬
‫س ېنځه باندي يوه مجبوره بوسه ورك ړه او د‬
‫يوه ت ېز توپان په څ ېر د باندي ووتى‪.‬‬

‫‪###‬‬
‫‪188‬‬

‫په متعين وخت چي كله د دوستانو محفل‬


‫خور راغلى نو مرجاني بنفشه راو ګرځوله بيا‬
‫د مرجاني په اصرار سره ك ېتراين و د ې دوا ړو‬
‫هم د زاهد توصيفي څخه و خپل اقامت ګاه ته‬
‫د تللو اجازه طلب ك ړه‪.‬‬
‫زاهد توصيفي ډېر په شش وپنج ك ښي سو‬
‫چي څه ورته و وايي؟ او اخير ناچاره ور سره‬
‫متفق سو‪ ،‬تر تللو و ړاندي ك ېتراين ته هغه د‬
‫در ېچ ې د مات ېدو په سوب خبر ك ړى او د شاه‬
‫زمرك خان پر ېي ښى كلكوف ي ې د خپلو جامو‬
‫په غټ ب ېګ ك ښي خوندي ك ړى او بيا د ې‪،‬‬
‫مرجاني او بنفش ې د زاهد توصيفي څخه د تللو‬
‫اجازت واخيست او بنفش ې دوى دوا ړي تر خپل‬
‫هاسټل پوري ورسول ې‪ ،‬د ماخستن د ډو ډۍ‬
‫پسته ك ېتراين ورځني پو ښتنه وك ړه چي د ې‬
‫ولي پر د ې باندي ټين ګار وك ړى چي ارو مرو‬
‫دي خپل هاسټل ته راسي؟‪.‬‬
‫" ك ېتراين زه هيله لرم چي ته به زما په‬
‫باب په څه مغالطه ك ښي نه پر ېوځ ې‪ ،‬كه زه دا‬
‫ووايم چي د شاه زمرك خان د تللو پسته زه‬
‫هلته د يوه ناڅر ګند خوف ښكار سوم‪،‬‬
‫ك ېتراين! زه مينه خو د زاهد توصيفي سره‬
‫لرم چي هغه زما د جمالياتي تندي ضرورت‬
‫پوره كوي لكن زه تحفظ د شاه زمرك خان په‬
‫موجود ګۍ ك ښي محسوسوم‪ ،‬لكن د د ې مطلب‬
‫دا نه دى چي ته زما په حواله د څه غلط فهم ۍ‬
‫ښكار س ې‪ ،‬زه پر خپل ځاى بيا د تا سره دومري‬
‫مينه لرم چي شاه زمرك خان ګر سره زما‬
‫مينه سي نو هم زه ي ې ستا دپاره ډېر په خلص‬
‫ز ړه سره پر ېښودلى سم‪ ،‬كنه زه خبره يم چي‬
‫نن څه وخت ستا و د هغه تر منځ مينه و خپل‬
‫تكامل ته ورس ېدله‪ ،‬ك ېتراين ته و ماته ووايه‬
‫چي نن څه پ ېښه وسوه؟" ك ېتراين پوهه سوه‬
‫چي د درواغو د ويلو امكانات د صفر سره‬
‫برابر ښكاري لكن د تفصيل د ښودلو څخه ي ې‬
‫ډډه ووهله او ورته و ېويل چي اهو هغه نن چي‬
‫‪189‬‬

‫زما پر لس باندي پټ ۍ اچوله نو بيا ي ې راته‬


‫وويل چي‪:‬‬
‫" ك ېتراين زه ستا ډېر پورو ړى يم او ستا‬
‫په مشكلتو سره پوه ېږم‪ ،‬ته يو څه موده ل‬
‫انتظار وك ړه‪ ،‬شايد چي مثبت او مساعد حالت‬
‫مو نصيب سي"‪ .‬ك ېتراين د خپلي فتحي او د‬
‫شاه زمرك خان د شكست خبره په شعوري‬
‫تو ګه سره پټه ك ړه‪ ،‬په سوب ي ې دا په خپله هم‬
‫پوه نه سوه چي ولي ي ې و مرجاني ته تفصيل‬
‫نه و ښودى‪.‬‬
‫په را روانو دوو و درو ورځو ك ښي مرجاني‬
‫د كوټي پر لور د تللو لوازمات په نظر ك ښي‬
‫ونيول‪ ،‬په كندهار ك ښي ي ې د م ېرو ېس افغان‬
‫سره رابطه ونيوله اوبيا ي ې د دوستانو له ټولني‬
‫څخه چي اوس به هم په ماځي ګر ك ښي د زاهد‬
‫توصيفي پر ځاى راټول ېدله د تللو اجازه‬
‫واخيسته‪،‬او زاهد توصيفي د د ې يو جو ړ ك ړى‬
‫انځور د د ې حواله ك ړى چي و شاهدترين ته ي ې‬
‫ورسوي‪ ،‬د كوم چي هغه قول ورسره ك ړى وو‬
‫او په دا بله ورځ هغ ې وختي د كندهار پر لور‬
‫حركت وك ړى‪.‬‬
‫په كوټه ك ښي حالت په هغه سابقه ب ڼه‬
‫سره كرار كرار پر تت ۍ باندي څك ېدل د هغ ې په‬
‫راتللو سره تسلط نيولى جمود تر ډېره حده په‬
‫شكست راغلى‪ ،‬مرجانه د څو مياشتو پسته‬
‫راستنه سو ې وه‪ ،‬د خپلوانو عيال و دوستانو په‬
‫منځ ك ښي ي ې د روح ټول ې ست ړياوي توى سو ې‬
‫خو د خور صحت ي ې ل ښه نه وو او دا يوه‬
‫داسي غټه پر ېشاني وه چي د د ې د راتللو‬
‫خوند ي ې هم ل ډېر پيكه ك ړى‪ ،‬د خور حالت ي ې‬
‫مخ په و ړاندي نور هم خراب سول مضروب‬
‫كوشنى ي ې په رحم ك ښي م ړ سو او د اپر ېشن‬
‫په دوران ك ښي دا هم تر ساه ت ېره سوله‪ ،‬پر‬
‫قريبانو باندي يو قيامت ت ېر سو او دا غم د‬
‫ټولو په ز ړونو ك ښي د زن ګو په څ ېر‬
‫ك ښېنستى‪ ،‬مور و پلر ي ې په ېوه شپه ك ښي‬
‫ډېر زا ړه سو‪.‬‬
‫‪190‬‬

‫مرجانه او شاهدترين به عموما ً په نودو‬


‫ستر ګو ليدل ك ېدل او د كوشني ورور و د‬
‫قاسم حالت بيا نور هم خراب وو‪ ،‬د خاندان د‬
‫ل ېرو و نزد ې خل ګو او د ښار واقف كارانو ډېر‬
‫او ږد غم ورسره وك ړى‪ ،‬د كابل دوستان پر‬
‫ټيليفون باندي خبر سول‪ ،‬لكن مرجاني دهغود‬
‫اصرار با وجود ورته اجازه ورنه ك ړه چي د‬
‫تعزيت دپاره دي په دوى ك ښي ځني خل ګ تر‬
‫كوټي پوري سفر وك ړي‪.‬‬
‫د دوك و غم باوجود د يو ې مياشتي په‬
‫او ږدو ك ښي ژوند ب ېرته خپل معمول خپل‬
‫ك ړى‪ ،‬كه مرجاني زياتره وخت پر كور دمور و‬
‫پلر د ورور او د خپلو دوو هلكانو سره ت ېروى‬
‫لكن شاهدترين ي ې هم په څه نه څه بهانه د‬
‫ځان په شا و خوا ك ښي ساتى‪ ،‬په د ې دوران‬
‫ك ښي مرجانه د شاهدترين سره د خپلو ز ړو‬
‫همكارانو د ملقات دپاره هم تلل ې وه او هلته‬
‫ي ې و شهزاد صاحب ته وويل چي‪:‬‬
‫"ما د كابل جان د شب و روز په تناظر‬
‫ك ښي خپل احساسات او حالت په ډېر تفصيل‬
‫سره په ډايري ك ښي ليكلي دي‪ ،‬لكن چي ل‬
‫حالت و خپل منطقي انجام ته نه دي‬
‫رس ېدلي نو د ځان سره مي ډايري نه ده‬
‫راو ړې‪ ،‬خو حالت چي هرڅه وو زه به دا ډايري‬
‫ستا تر لسو د رارسولو يو حتمي انتظام‬
‫ضرور وك ړم‪ ،‬زما د ژوند اولين حالت و دا‬
‫ډايري بيا شايد د يو ې ښې او ږد ې كيس ې بنياد‬
‫و ګرځي‪.‬‬
‫"اهو مرجاني! ستا د ژوند اوله برخه هم‬
‫يوه ښه كيسه تشكيلوي‪ ،‬لكن زه مقصد لرم‬
‫چي ستا د ژوند بشپ ړه كيسه د يوه ناول په‬
‫صورت ك ښي و دنيا ته و ړاندي ك ړم او په د ې‬
‫تو ګه و ځان ته يو شناخت و ګټم‪ .‬د شهزاد‬
‫صاحب په لهجه ك ښي يو د نور څر ګ‬
‫بر ېښېدى‪.‬‬
‫د نويد سره هم د ملقاتونو مواقع دستياب‬
‫و ې‪ ،‬د نويد او انجن ېر صاحب په انداز ك ښي ډېر‬
‫‪191‬‬

‫مماثلت وو‪ ،‬نو د نويدپه ملقات ك ښي به و د ې‬


‫ته انجن ېر صاحب او د ټولني نور و ګړي ضرور‬
‫ور په ز ړه سو‪ ،‬هسي د زاهد توصيفي او د‬
‫نورو ټولو سره د هغ ې ټيليفونك رابطه په پوره‬
‫تو ګه استوار هم وه اوس دا د د ې مخمص ې‬
‫ښكار وه چي څه وك ړي؟ د خور د م ړيني په‬
‫تناظر ك ښي د زاهد توصيفي سره د ژوند د‬
‫مل ګري په حواله دومري زغرده خبره كول و‬
‫هغ ې ته يوه نا مناسبه خبره ښكاره ك ېدله او په‬
‫د ې حالتو ك ښي د هغ ې خپل ز ړه هم دا نه منله‬
‫او په د ې نت ېجه ورس ېدله چي بايد يو‬
‫څومياشتي نور انتظار وك ړي‪.‬‬
‫شاهدترين د نوي امكاناتو په تناظر ك ښي‬
‫كرار كرار پر خپل غم باندي قابو و موندى چي‬
‫شايد‪ ...........‬داسي وسي‪ ،‬لكن آخ ېري‬
‫فيصله خو اوس هم د بل چا په لس ك ښي وه‬
‫او هغه د د ښت د دو ړي په څ ېر سرك ښه او و نا‬
‫معلومو منزلونو ته په سفر وه‪ ،‬د ده په مټ‬
‫ك ښي نه ځاي ېدله‪ ،‬مرجانه په رشتيا هم د د ښت‬
‫د دو ړي په څ ېر يوه ب ې ري ښو هستي وه او هغ ې‬
‫ته په خپله هم او هيڅ يو چاته هم دا څر ګنده‬
‫نه وه چي دا څوك ده او څه غوا ړي؟ او په‬
‫اوسني صورتحال ك ښي خو بيا د لوى عذاب‬
‫سره مخامخ وه‪ ،‬د هغ ې ز ړه و ذهن پر څوبرخو‬
‫باندي تقسيم پاته وو‪.‬‬
‫دا د يوه لوى ښار په څ ېر كوڅ ې كوڅ ې وه‪،‬‬
‫د د ښت په څ ېر هموار وحدت اوس ورته د‬
‫ل ېوني يو خوب ښكاره ك ېدى‪ ،‬په يوه خوا د‬
‫هغ ې ل محدوده لو ږه و تنده وه او په بله خوا د‬
‫ژوند د فطرتي تحديد په حصار ك ښي را ګيره‬
‫وه‪ ،‬هغ ې په اوسنيو ورځو ك ښي خپل احساس‬
‫په يوه ازاد نظم ك ښي داسي و ړاندي ك ړى وو‪:‬‬

‫نظم‬

‫زما خوبونه په مكان ك ښي‬


‫نه ځايي ږي‬
‫‪192‬‬

‫هيڅ هم كله تر تعبيره نه رسي ږي!‬


‫هم په دا ست ړي شاليد ك ښي‬
‫داسي وايم‬
‫ما ته لوى قدرت عالمه‬
‫ډېر غريب او مفلس ښكاري‬
‫په وختو ك ښي‬

‫دا او د د ې خوبونه د ژوند د فطرتي تحديد‬


‫سره په مجادله اخته وو‪ ،‬دا له يوه س ړي څخه‬
‫بيا تر بل س ړي پوري په يوه نه ختم ېدونكي‬
‫سفر روانه وه و د ې ته په خپله هم عيان نه وه‬
‫چي دا له ژونده او له ميني څه غوا ړي؟ د ې د‬
‫شاهدترين مينه بالراده پر ېښودله‪ ،‬د اسرار‬
‫سره په جن ګ راغله د هغه څخه د انتقام‬
‫اخيستلو په زعم ك ښي د رحيم جان سره د‬
‫ګناه په پ ېژند ګلوي اخته سوه او په منځ ك ښي‬
‫د لزبينيت هم په هوا راغله او د كمزورو‬
‫سهارو په تلش بوخت سوه‪.‬‬
‫د ژوند په دويم پ ړاو ك ښي ي ې د زاهد‬
‫توصيفي په توسط خپله نيم ګړې مينه د پوره‬
‫كولو هڅه وك ړه‪ ،‬لكن د شاهدترين و د زاهد‬
‫توصيفي د مينو د ثنويت با وجود ل د مات وزر ې‬
‫زا ڼې په څ ېر تر خپل مرام و منزل پور ې‬
‫رس ېدل ې نه ښكاره ك ېدله‪.‬‬
‫هغه به عموما ً اوس په د ې خيال ك ښي وركه‬
‫وه چي دا غوا ړي څه؟ او ګرسره له لويه سره‬
‫د ژوند مقصد و جواز څه دى؟ زه څوك او‬
‫خداى څوك دى؟ ګر سره د انسان و كايناتي‬
‫ژوند په تناظر ك ښي خداى څه غوا ړي؟ او د‬
‫اسي نور ست ړي سوالونه چي د هيڅ يو چا‬
‫سره ي ې ځوابونه نه وو‪ ،‬د هغ ې د فكر لويه‬
‫برخه ي ې تشكيلوله‪ .‬د ميني ثنويت! كه خداى په‬
‫ګډ ك ړې نو د ميني تثليث هم دا د اطمينان تر‬
‫منزله نه وه رسول ې‪ ،‬د د ې مشكل صورتحال‬
‫نوره پ ېچيد ګي بيا د شاه زمرك خان سره د‬
‫پ ېژند ګلوي په سوب و منځ ته راغله‪ ،‬دا به‬
‫عموما ً په د ې خيال ك ښي وركه وه چي زه د‬
‫‪193‬‬

‫هغه سره‪ ،‬خو دا خبره عيان ده چي مينه نه‬


‫لرم نو هغه بيا په څه حواله ضروري دى؟‪ ،‬دا‬
‫چي زه د هغه په موجود ګۍ ك ښي ب ې خوفي‬
‫محسوسومه لكن سوال دا دى چي د د ې خوف‬
‫نوعيت څه دى‪ ،‬چ ېري په تحت الشعوري حواله‬
‫زما د ز ړه د د ې خوف سوب خو هغه په خپله نه‬
‫دى؟‪ ،‬ايا د د ې خوف سوب خو دا نه دى چي زه‬
‫د خداى سره د پ ېژند ګلوي او يوالي احساس‬
‫خو لرم‪ ،‬لكن د ميني مضبوطي معروضي‬
‫رشت ې نه ورسره لرم؟‬
‫خداى‪ ،‬ژوند‪ ،‬مينه‪ ،‬خوف او مر ګ دا هغه‬
‫پنځه وا ړه سوالونه وو چي د د ې سره ي ې ځواب‬
‫نه وو‪ ،‬دا په د ې ك ښي وركه وه چي و د ې‬
‫ضروري سوالونو ته به ځواب څوك وايي؟‬
‫مذهب‪ ،‬فلسفه‪،‬او فنون لطيفه چي هر يو‬
‫و ځان ته پر تخليقي سطح باندي خپل ځان ګړى‬
‫جمالياتي ابديت لري خو د ې درو وا ړو ځوابونو‬
‫ډېر توپير سره درلود‪ ،‬نو ځكه دا د نور لوى‬
‫انتشار سره مخامخ وه‪ ،‬دا تر اوسه ل د‬
‫جمالياتي بصيرت و هغه لو ړ مقام ته نه وه‬
‫رس ېدل ې چي د د ې درو وا ړو تر منځ يو تطبيق‬
‫پيدا ك ړي او د خپل ست ړي ز ړه و ذهن دپاره يو‬
‫لمرين تيقن او اعتماد ځني تر لسه ك ړي‪ ،‬هغه‬
‫ل ږ څه په خپلو نفسياتو باندي پوه ېدله و د ې ته‬
‫دا حقيقت په څه ډول عيان وو چي تخليقي‬
‫خل ګ هر وخت د سمندر په څ ېر په اضطراب‬
‫ك ښي اوسي هغه څپه څپه په خپل ذات ك ښي‬
‫په مدو جزر سره متصف ز ړه و ژواك لري‪ ،‬دا‬
‫پوه ېدله چي تخليق و حركت دوه باهم‬
‫حقيقتونه لري‪ ،‬د جمود دويم نوم خو مر ګ دى‪،‬‬
‫څو چي ژوند د حركيت صفت په ز ړه ك ښي لري‬
‫نو د تخليق لر هيڅ يو څوك نه سي نيولى او‬
‫دا هم بـيا يو كايناتي اصول دى چي تخليق و‬
‫كرب په ب ېرته هم د وجود د هوسايني حقيقت‬
‫لري تخليقاران تخليق كوي نو د اذيت و‬
‫اضطراب د خوند سره پ ېژند ګلوي ي ېدا كوي‪.‬‬
‫‪194‬‬

‫د د ې تر څن ګه د ې د خپلي روحاني مفلس ۍ‬


‫او جنسي نا اسود ګۍ د نفسياتي ست ړي ادراك‬
‫هم درلودى‪ ،‬د خور په مر ګ ك ښي ي ې رحيم جان‬
‫دوه در ې واره وليدى د هغه ټول خاندان د د ې‬
‫غم د ځان غم بللى وو‪ ،‬دوه ي ې پسونه راوستي‬
‫وو‪ ،‬نر و ښځو ي ې د دوى د دلجويي سره سره‬
‫نور ټوله خدمت پر خپله غا ړه اخيستى وو‪ ،‬هغو‬
‫كم و ب ېش يوه هفته دلته ت ېره ك ړه‪.‬‬
‫رحيم جان اوس پر چټه ځواني راغلى وو‬
‫او خورا ښه ښكاره ك ېدى‪ ،‬له يونيورسټ ۍڅخه‬
‫ي ې په ان ګر ېزي ك ښي ايم‪ ،‬ا ې او هم ي ې د ايل‪،‬‬
‫ايل‪ ،‬بي ډګري تر لسه ك ړې وه‪ ،‬تر اوسه دلته‬
‫د يونيورسټ ۍ په هاسټل ك ښي اوس ېدى‪ ،‬ولي‬
‫چي د ‪ viva‬برخه ي ې ل پاته وه‪ ،‬د مور و پلر د‬
‫ډ ېر اصرار باوجود ي ې د واده څخه انكار ك ړى‬
‫وو‪ ،‬د هغه استدلل دا وو چي يو واره زه خو‬
‫تر يو ځايه ورس ېږم نو بيا به پر د ې باندي غور‬
‫كوم‪.‬‬
‫دا ي ې د خور خبري و ې چي و مرجاني ته ي ې‬
‫ك ړي و ې د د ې په خپله په تفصيل سره خبري نه‬
‫و ې ورسره سوي لكن د خور د غم با و جود د‬
‫شپ ې په تنهايي ك ښي به ي ې كله كله خيال د ده‬
‫و خواته هڅه كوله‪ ،‬د وا ړو فاصلو با وجود‬
‫رحيم جان د د ې په ژوند و ز ړه ك ښي يو مهم‬
‫غوندي اهميت درلودى‪ ،‬هغه تر اوسه ل هم د‬
‫يوه توند او ګرم توپان په ح ېث د د ې په وينه‬
‫ك ښي موجود وو او بيا د د ې د يوه زوى عاصم‬
‫پلر هم وو‪ ،‬هغ ې د رحيم جان پسته د بل نارينه‬
‫سره جنسي تعلقات نه وو درلودلي‪ ،‬زاهد‬
‫توصيفي كه څه هم د هغ ې محبت خو وو خو‬
‫لكن د هغه مينه د س ړې واوري په څ ېر په د ې‬
‫ك ښي ځاى نيولى وو‪ ،‬په د ې در ې څلورو كلونو‬
‫ك ښي هغ ې د ضبط نفس درس زده ك ړى وو او‬
‫بيا ي ې د هم جنسي الفت سهار ې هم سك ښتي‬
‫و ې خو ځكه ګزاره ك ېدله‪ ،‬لكن هغه پوه ېدله‬
‫چي د هم جنسيت عمل فقط د تالب رو ڼي‬
‫‪195‬‬

‫اوبه خ ړي پ ړي ك ړي په هغه سره د و ږي جبلت‬


‫تسكين نه سي ك ېدلى‪.‬‬
‫د فاتح ې سلسله اوس تقريبا ً ختم سو ې وه‪،‬‬
‫لكن د د ې خاندان اوس ل هم د د ې سانح ې په‬
‫من ګلو ك ښي را ګېر وو‪ ،‬په خصوصيت سره د‬
‫مور و پلر حالت ي ې ډېر خراب وو‪ ،‬د غم د د ې‬
‫يو ې‪ ،‬يوه نيمي مياشتي په او ږدو ك ښي دوا ړه‬
‫نيم نه وو پاته سوي‪ ،‬د مور د بل ډپر ېشر ز ړه‬
‫ناروغتيا ي ې اوس ډېره په زور وه‪ ،‬پلر ي ې د‬
‫شو ګر د رنځ په سختره سره اخته سوى وو‪ ،‬د‬
‫كوټي د ډاكټرانو د تجارتي نفسياتو او عدم‬
‫توجهي په حواله بيا دا فيصله وك ړل سوه چي‬
‫دوى دوا ړه بايد چي د م ېډيكل چيك اپ دپاره‬
‫كراچ ۍ ته ول ړسي‪ ،‬د علج سره سره ل ږ به ي ې‬
‫پام هم واو ړي د يو ې هفت ې لسو شپو پسته دي‬
‫بيا راغبر ګ سي‪.‬‬
‫د مور و پلر د اصرار باوجود د مرجاني و‬
‫تللو ته ز ړه نه ك ېدى‪ ،‬شايد چي د د ې يو واضح‬
‫سوب د شاهدترين موجود ګي هم ك ېداى سوه‬
‫چي د پلن په مطابق د دوى سره تلى‪ ،‬تر‬
‫روان ګۍ و ړاندي د مرجاني ورور او د د ې زوى‬
‫هم په ژ ړاند ضد سره ا ېډوك ېټ صاحب او‬
‫ماينه و د ې ته مجبوره ك ړل چي د ځان سره ي ې‬
‫بوزي‪ ،‬مور و پلر ي ې په تكرار سره بيا ورته‬
‫وويل چي بيا خو نو ته يوازي پاته سو ې نو دا‬
‫به څن ګه وي؟ هغ ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫"چوكيدار خو دلته راسره سته‪ ،‬نو دا څه‬
‫خاص مسئله خو نه ده‪ ،‬زه خو دا ده تر كابل‬
‫پوري ځم و راځم‪ ،‬تاسو زما په حواله څه‬
‫تشويش مه كوى‪ ،‬لكن د مور تسلي ي ې نه‬
‫ك ېده او په د ې حال ك ښي د هغ ې خيال د رحيم‬
‫جان و خواته ول ړى او دا تجويز ي ې و ړاندي‬
‫ك ړى چي زمو ږ تر راتلو دي رحيم جان دلته د تا‬
‫سره پاته سي‪ ،‬مرجانه پر د ې تجويز باندي د‬
‫وجود په انتها ك ښي د سمندر په څ ېر په‬
‫اضطراب راغله‪ ،‬رحيم جان په صورت ديوه‬
‫تاوده توپان چي د د ې د بدن په ټوله نشيب و‬
‫‪196‬‬

‫فراز و وينه ك ښي ب ېده پروت وو د يو ې خ ړي‬


‫تود ې څرخكي دو ړي په څ ېر د د ې د ز ړه و ذهن‬
‫پر مځكو په نڅا راغلى‪ ،‬په يوه آن ك ښي د هغ ې‬
‫ټول وجود د سراب تندي رابرس ېره ك ړې‪ ،‬لكن‬
‫د زاهد توصيفي د ميني س ړې واوري چي دلته‬
‫و هلته ل خور ې پرت ې و ې و د ې ته ي ې دا حوصله‬
‫ورك ړه چي د د ې راپورته سوي خ ړ تاوده توپان‬
‫په مقابل د زاهد توصيفي او خپلي ميني‬
‫حرمت پر ځاى وساتي‪ ،‬هغه په تكرار سره د‬
‫رحيم جان د راتللو و تجويز ته په انكار راغله‪،‬‬
‫لكن بيا د د ې د مور په اصرار سره ا ېډوك ېټ‬
‫صاحب خپله عدالتي فيصله اعلن ك ړه چي‪:‬‬
‫"زويه! يا خو به د مو ږ سره كراچ ۍ ته‬
‫راځ ې‪ ،‬يابه نو رحيم جان ته اجازت وركو ې چي‬
‫زمو ږ په غياب ك ښي دلته د تا سره و اوسي‪،‬‬
‫زويه! هغه خو زمو ږ عزيز دى‪ ،‬زه نه پوه ېږم‬
‫چي ته ولي اعتراض ورباندي لر ې‪ ،‬ښه ده خوله‬
‫به دي هم ورسره پر ې وي‪ ،‬دا تا ته خو معلومه‬
‫ده نن سبا خو دلته په كوټه ك ښي د ورځي ل‬
‫غلوي كي ږي د شپ ې خبره خو ل هلته ك ښېږده‬
‫او بيا د هغه په موجود ګۍ سره به هلته په‬
‫كراچ ۍ ك ښي و مو ږ ته اطمينان وي كنه هلته‬
‫به مو ږ ستا د يك ړتيا په سوب هر وخت له‬
‫تشويش سره مخامخ يو‪ ،‬زه هيله كوم چي‬
‫زمو ږ د اطمينان دپاره به ته زمو ږ خبره ومن ې"‪.‬‬
‫ا ېډوك ېټ صاحب خپله مقدمه په ښه تو ګه‬
‫پ ېش ك ړه‪ ،‬مرجانه پوه ېدله چي اوس نو انكار‬
‫امكان د د ې لري چي د هغو په ذهنونو ك ښي‬
‫نور سوالونه پيداك ړي‪.‬‬
‫د هغ ې د رضامند ۍ پسته ا ېډوك ېټ صاحب و‬
‫رحيم جان ته پر ټيليفون باندي حال ور ت ېر‬
‫ك ړى‪ ،‬د تفصيل ښودلو بعد ي ې له هغه څخه‬
‫وعده واخيستله چي د ده د كور او مرجاني‬
‫خيال به ساتي څو چي دوى له كراچي څخه‬
‫راغبر ګېږي‪.‬‬
‫رحيم جان د ريسيور اي ښوولو بعد په نا‬
‫معلومو خيالتو ك ښي ورك سو په خصوصيت‬
‫‪197‬‬

‫سره د ګناه هغه پخوان ۍ ښايسته شپه ي ې په‬


‫ز ړه و وينه ك ښي ډېره را تازه سوله‪ ،‬لكن‬
‫هغه د مرجاني د سرد مهر ۍ د روي ې په سوب‬
‫ډ ېر په شش و پنج ك ښي مبتل سو‪ ،‬مرجاني د‬
‫هغه شپ ې بعد له ده سره هيڅ هم تعلق نه وو‬
‫درلودلى‪ ،‬بلكي بيا د دوى تر منځ تر اوسه‬
‫ملقات لهم نه وو سوى اوس چي ي ې د خور‬
‫د م ړيني په حواله در ې سرسري ملقاتونه‬
‫سره وسو‪ ،‬نو د هغ ې پر ښايسته څ ېره باندي‬
‫به صرف و صرف د ب ېګان ګۍ او ب ې نياز ۍ‬
‫احساس ورته بر ېښېدلى ښكاره ك ېدى‪ ،‬د ې و‬
‫خپلي خواته هيڅ يوه لر هم نه وه پر ې اي ښې‪،‬‬
‫هغ ې د ده او ځان تر منځ د د ېوالونو يو ګڼ‬
‫ځن ګل پورته ك ړى وو‪ ،‬ده له ليري ليري خو دا‬
‫ليدلى سوه لكن هيڅ لر ي ې نه ورته‬
‫جو ړېدله‪ ،‬په داسي يو صورتحال ك ښي اوس د‬
‫هغ ې سره په ګډه اوس ېدل و هغه ته يو ډېر‬
‫ګران نفسياتي صورتحال ښكاره ك ېدى‪ ،‬د‬
‫ډ ېر غور و فكر بعد ده مرحله وار يو پلن په‬
‫ز ړه ك ښي تر نظر و ړاندي ونيوى او په ز ړه‬
‫ز ړه ك ښي ي ې ښه ريهرسل ورته وك ړى‪.‬‬
‫هلته مرجانه هم په خيالونو ك ښي وركه وه‬
‫چي د د ې ګران سچو ېشن مقابله به څن ګه‬
‫كوي؟ د رحيم جان سره په يوه كور ك ښي تنها‬
‫اوس ېدل او بيا د ګناه څخه ځان ژغورل ورته‬
‫يو ګران كار ښكاره ك ېدى‪ ،‬لكن د ې بهرحال‬
‫په ز ړه ك ښي دا تصميم درلودى چي د ځان و‬
‫رحيم جان تر منځ به پرت ې فاصل ې ل پرت ې‬
‫ساتي‪ ،‬د فاصلو ساتلو د عزم باوجود د ې دا‬
‫اراده درلوده چي د رحيم جان سره په نارمل‬
‫فطرتي انداز ك ښي دا مشكل وخت ت ېر ك ړي‬
‫او و ده ته دا موقعه په لس ورنه ك ړي چي د‬
‫د ې په نفسياتي كش مكش سره پوه سي‪.‬‬
‫د ا ېډوك ېټ صاحب د روان ېدو پسته په‬
‫ماځي ګر ك ښي رحيم جان د خپل ب ېګ سره‬
‫راورس ېدى‪ ،‬لكن د مرجاني د توقع برعكس نه‬
‫ي ې په ستر ګو ك ښي خواست وو او نه ست‪،‬‬
‫‪198‬‬

‫هغه د افق پر كناره د ځلند لمر په څ ېر د د ې‬


‫له دسترس څخه ليري او ازاد بر ېښېدى‪ ،‬دا په‬
‫خپل ز ړه ك ښي ‪ shock‬غوندي سوه‪ ،‬د هغ ې د‬
‫خور په مر ګ ك ښي خو ل دى پر زا ړه ل ېواله‬
‫حالت باندي قايم وو‪ ،‬په د ې يوه‪ ،‬يوه نيمه‬
‫مياشت ك ښي دا بدلون څه معنا لري؟ د هغ ې د‬
‫ښايست په غرور اور و ل ګېدى‪ ،‬د مرجاني په‬
‫نظر ك ښي د هغه ب ې نياز ۍ د ده موجود ګۍ ته‬
‫يو نوى مفهوم ور و بخ ښى‪.‬‬
‫د چاى څ ښلو په دوران ك ښي د مرجاني و‬
‫پو ښتنو ته د ځواب په ل ړ ك ښي هغه وويل چي‪:‬‬
‫"نن سبا هغه د لن ګو صاحب په لين ګويج‬
‫اك ېډم ۍ ك ښي د يوه انسټركټر په ح ېث كار‬
‫كوي‪ ،‬ماپ ښين له درو بجو څخه بيا د ما ښام تر‬
‫شپ ږو بجو پوري دلته مصروف يم‪ ،‬له سهاره‬
‫بيا د لنچ تر وخته زه په ليبر ېري ك ښي د ‪c.s.s‬‬
‫دپاره تياري كوم‪ ،‬خو لكن د پ ښتور ګو يو‬
‫معمولي غوندي ناروغتيا مي كله كله دا‬
‫معمولت سره ګډ و ډ ك ړي‪ ،‬ډاكټران راته چ ېري‬
‫چي دوا راكوي نو هلته د ډېرو اوبو او د نان‬
‫الكوحلك بيئر د څ ښلو مشوره ي ې هم راك ړې ده‬
‫او تسلي راكوي چي په د ې تو ګه به د و ړو‬
‫ش ګو دان ې ذر ې په خود د باند ې ووځي‪.‬‬
‫پسته ده له مرجاني څخه د كابل په حواله‬
‫ډېري پو ښتني وك ړې‪ ،‬لكن د د ې د ذات په حواله‬
‫ي ې يوه هم ذاتي پو ښتنه نه ځني وك ړه چي دا‬
‫هلته څه كوي؟ ولي ب ېرته نه راځي؟ او نوري‬
‫دلچسپ ۍ ي ې څه دي؟ د هغه په رويه ك ښي يوه‬
‫كلكه استغنا موجوده وه‪ ،‬مرجاني ته يقين نه‬
‫راتلى چي رحيم جان د هغ ې له اثره دومري هم‬
‫ازادي موندلى سي‪ ،‬د اتو بجو په شا و خوا‬
‫ك ښي هغه د ده دپاره د ټاكل سوي خوني په‬
‫باب له مرجاني څخه پو ښتنه وك ړه او ورته وي ې‬
‫ويل چي‪:‬‬
‫"بخ ښنه غوا ړم چي ما ښام زما دعوت د‬
‫شاهينه دران ۍ په كور ك ښي دى لكن زه‬
‫كوشش كوم چي ډېر نه وځن ډېږم "‬
‫‪199‬‬

‫شاهينه دران ۍ بيا څوك ده؟‬


‫د كوشش با وجود مرجاني له پو ښتني كولو‬
‫څخه ځان نه وژغورى‪.‬‬
‫شاهينه دران ۍ زمو ږ سره په اك ېډم ۍ ك ښي‬
‫انسټركټره ده‪ ،‬يو څو مياشتي كي ږي له امر ېك ې‬
‫څخه راغلي ده‪.‬‬
‫مرجاني د هغه نوري خبري نه واور ېد ې او‬
‫په خپل وجود ك ښي د يو ې توري خل و سپ ڼېدو‬
‫ته په ځ ېر سوه د رحيم جان لفظونو د د ې له‬
‫ر ګو څخه د هغه د زا ړه تاوده توپان څپ ې د‬
‫باندي را وايست ې‪ ،‬د هر وخت ب ې پروا ز ړه ي ې په‬
‫ر حسن د شكست د‬ ‫حسد اخته سو او د غرو ِ‬
‫امكان په سوب ډېره رنجيده سوله‪.‬‬
‫د د ې د وجود د موسمونو توازن پر ځاى نه‬
‫سو پاته‪ ،‬فقط د زاهد توصيفي د ميني س ړه‬
‫لكن مقدسه واوره او يوه بسيط توره خل پاته‬
‫سوه‪ ،‬په د ې بسيط توره شپه و س ړه واوره‬
‫ك ښي د خارجي ژوند فقط يوه استعاره د‬
‫خوشبو په صورت د شاهد ترين د ميني په‬
‫حواله موجوده وه‪ .‬هغ ې ته پر ځان ژ ړا ورغله‪.‬‬
‫په آخ ېري تجزيه ك ښي زه څومري ناكامه يمه‬
‫زاهد توصيفي د ميني د واوري تسلط پيدا ك ړى‬
‫دى‪ ،‬د شاه زمرك خان سره ب ې نومه يو تعلق‬
‫هم زما مجبوري ګرځ ېدل ې ده‪ ،‬لكن چي هغه‬
‫هم د ك ېتراين سره په مينه بوخت دى زما هيڅ‬
‫هم نه دى اوس زما د هر وخت ب ې پروا ز ړه ي ې‬
‫د شاهين ې دران ۍ په حسد اخته ك ړى او زما د‬
‫غرور حسن د شكست يوه توره او س ړه خل ي ې‬
‫پر ېښودله او د اسرار ظلم او جور خو بيا زه د‬
‫شپون د ني په څ ېر د ړي و ړي ك ړم"‪.‬‬
‫كله چي داب ېرته د شعور وسطح ته‬
‫راپورته سوه‪ ،‬نو رحيم جان هم ډېر په غور‬
‫ورته كتل او پو ښتنه ي ې ورځني وك ړه چي‪:‬‬

‫"څه خبره ده؟ څه پر ېشانه غوندي راته و‬


‫بر ېښېدل ې"‪.‬‬
‫‪200‬‬

‫"نه‪ ،‬نه داسي خاص خبره نه ده انسان دى‬


‫چورت ځني او ږد سي"‪.‬‬
‫مرجاني كوشش كوئ چي قلبي مفلسي‬
‫ي ې و لهج ې ته لر جو ړه نه ك ړي‪ .‬د سا ړه مني د‬
‫موسم اولي شپ ې و ې په فضا ك ښي ل ږ ل ږ‬
‫خوندوره خونكي موجوده وه‪ ،‬مرجاني و رحيم‬
‫جان ته د هغه خونه ور ښكاره ك ړه‪ ،‬مكان په د ې‬
‫طرز جو ړ وو چي د دوا ړو د خونو در ېچ ې سره‬
‫مخامخ و ې او په منځ ك ښي ي ې يو كوشنى لن‬
‫وو‪ ،‬رحيم جان خپل ب ېګ د اي ښودو پسته له د ې‬
‫څخه اجازت واخيست او بيا ي ې ورته وويل‪:‬‬
‫"زه كوشش كوم چي زغرده راسم"‪.‬‬
‫او د باد د يو ې ب ې پروا څپ ې په څ ېرد باندي‬
‫ووتى‪.‬‬
‫مرجاني په روان رحيم جان پس ې تر هغه‬
‫وخته كتل چي دى تر ګېټ نهام سو او په‬
‫غ ېر شعوري تو ګه وب ڼېدله‪:‬‬
‫"په يوه لمحه ك ښي څومري خپل څوك‬
‫راڅخه پردى سو‪ .‬د تنهايي اذيت ي ې په ستر ګو‬
‫ك ښي ځان په او ښكو بدل ك ړى او هغ ې فيصله‬
‫وك ړه چي مور و پلر ي ې راورس ېږي نو په كار‬
‫دى چي په يوه و دوو ورځو ك ښي و كابل ته‬
‫روانه سي‪ .‬چ ېري چي د غريب الوطن ۍ‬
‫احساس خو سته لكن هلته هغه د تنهايي د‬
‫عذاب څخه خو محفوظه ده‪ .‬تنهايي ! فقط د‬
‫ديوتا ګانو د زغملو كاردى انسان خو فقط د‬
‫واسطو او پيوستون په حواله ژوند كولى سي‬
‫كنه د ساحلو د ش ګو په څ ېر په خپل ذات ك ښي‬
‫د انتشار ښكار سي‪ ،‬د هغ ې د روح تنهايي د‬
‫ساوه سوي ل ېوه په څ ېر يوه وحشت زده ناره‬
‫وك ړه‪ ،‬هغ ې د ب ې واكي تر احساس لندي د‬
‫برن ډې س ړه تمبه په خپله غ ېږه ك ښي را ګير‬
‫ك ړه‪ ،‬دا خپله هم له سر څخه تر نوكانو پوري د‬
‫تمب ې په څ ېر يخ ز ڼې سوه او د س ړز ګي تر‬
‫احساس لندي د چنار د هغ ې پا ڼي په څ ېر چي‬
‫اور ي ې م ړوي كرار كرار په كپ ېدو سوه‪،‬‬
‫‪201‬‬

‫ب ېوسي‪ ،‬تنهايي‪ ،‬تاريكه اود واورو ب ې وخته‬


‫موسمونه‪ ،‬د هغ ې ز ړه ب ې اختياره وژ ړل‪:‬‬
‫"خدايه زه چ ېري ول ړه سمه ته ب ې نيازه ي ې‬
‫او زه ګام پر ګام ب ې پناه يمه"‪ .‬مرجاني چي‬
‫سر راپورته ك ړى نو د كور رو ښان غولى ډېر‬
‫تاريك ورته ښكاره سو‪ ،‬هغ ې تر ډېره د ځان په‬
‫څ ېر يوازي ستورو ته كتل او بيا د يوه خيال تر‬
‫احساس لندي د رحيم جان دپاره و ټاكل سو ې‬
‫خوني ته ور د ننه سوه‪ ،‬د ننه نور هم يخ وو‪ ،‬د‬
‫هغ ې ز ړه و غو ښت چي د ګېس هيټر بل ك ړي‬
‫لكن دا خو د لس و پ ښو يخ نه وو بلكي دا خو‬
‫د ننه س ړز ګي وه چي دا ي ې په كپ ېدو اخته ك ړې‬
‫وه او دا ي ې تر لويه حده په سوب هم پوه ېدله‪.‬‬
‫مرجانه د خپل ز ړه و د ې تضاد ته ډېره حيرانه‬
‫سوه چي كله رحيم جان د يوه تاوده توپان په‬
‫څ ېر د د ې په ر ګ و پى ك ښي موجود وو نو دا په‬
‫كلونو كلونو ب ې پروا ګرځ ېدله او اوس چي ي ې‬
‫د شاهين ې دران ۍ په حواله و بله خواته مخ‬
‫و ګرځوى نو د د ې د داخل د موسمونو توازن‬
‫ي ې پر ېشانه او منتشر ك ښېښود او دا ي ې د ب ې‬
‫وخته واورينو موسمونو سره مخامخ ك ړه‪،‬‬
‫دوك‪ ،‬درد او تنهايي‪ ،‬په د ې عذاب ك ښي د څه‬
‫مصروفيت خپلولو دپاره هغ ې اراده وك ړه چي‬
‫د ده راو ړي شيان و كالي او دا پر ځاى ك ړي او‬
‫خونه ي ې سره ب ېله ك ړي‪ ،‬د ې د رحيم جان ب ېګ‬
‫راپورته ك ړى او پر كټ ي ې ك ښېښود او بيا ي ې د‬
‫هغه زيپ خلص ك ړى‪ ،‬په ب ېګ ك ښي د هغه د‬
‫ضرورت شيان او دو ې در ې جو ړې جام ې‪ ،‬شيون ګ‬
‫كټ و دوه بوتلن‪ .‬هم د موم بتيو بن ډل پروت‬
‫وو او د هغو تر څن ګ د هغه يو تصوير هم پروت‬
‫وو‪ ،‬مرجاني چي تصوير راپورته ك ړى نو هغه د‬
‫اوس نه بلكي د هغه د نوچكي ځوان ۍ د وختو‬
‫ښكاره ك ېدى هغ ې چي تصوير په لس ك ښي‬
‫وا ړوى نو د فر ېم د شا پر ګته ي ې په ماركر‬
‫سره يو تاريخ هم نوشته وو‪ ،‬د تاريخ په ويلو‬
‫سره د هغ ې كپ ېده نور هم زيات سو‪ ،‬دا د د ې و‬
‫د رحيم جان د ګناه د ښايست ې شپ ې ن ېټه وه‬
‫‪202‬‬

‫چي د د ې پر ز ړه هم نوشته پرته وه او واقعي‬


‫هم رحيم جان په هغو جامو ك ښي وو‪ ،‬كومي‬
‫چي ده د واده په هغه شپه اغوستي و ې " ښه‬
‫نو دى دا تصوير هم د هغه شپ ې په ياد د ځانه‬
‫سره ګرځوي‪ ،‬يعني ده ل زه نه يمه ه ېره ك ړې‪،‬‬
‫لكن شاهينه دران ۍ او د ده اوسن ۍ ب ې پروايي‬
‫"؟‬
‫مرجاني د رحيم جان د تصوير پر لبو باندي‬
‫خپل لبان ك ښېښودل لكن د ب ې حسه تصوير‬
‫جنسي س ړز ګي ي ې د لبانو پر لر تر ز ړه پوري‬
‫لر وك ړه‪ ،‬د مرجاني په ر ګو ك ښي د يخ موسم‬
‫څه نور هم ژور سو‪ ،‬د ې په يوه آه سره تصوير‬
‫ب ېرته پر كټ باندي ك ښېښودى او پر كت جامو‬
‫باندي سره نغ ښتي پرت ې د رحيم جان د شپ ې‬
‫جام ې ي ې له ب ېګ څخه د د ې دپاره چي پر كوټ‬
‫بند باندي راوځ ړوي راپورته ك ړې دانه پوه ېدله‬
‫چي دا د د ې وهم او كه حقيقت دى چي د‬
‫رحيم جان د جامو څخه هغه د ګناه د شپ ې‬
‫بكره )ورجين ( خوشبوى پورته ك ېدى‪ ،‬د ې ب ې‬
‫اختياره د رحيم جان په جامو ك ښي خپله څ ېره‬
‫پټه ك ړه او څو او ږد ې او ږد ې ساوي ي ې پك ښي‬
‫واخيست ې‪ ،‬كله چي هغ ې د قميص پسته د هغه‬
‫پرتو ګ راځ ړوى او د هغه پرتو ګا ښ ي ې په لس‬
‫ك ښي ون ېوى‪ ،‬نوپه ټول وجود ي ې د بجل ۍ د‬
‫كرنټ په څ ېر د شهوت يوه توده ورو ښكه‬
‫وځغل ېدله‪ ،‬مرجانه چي د يوه سا ړه لش په‬
‫څ ېر له د ننه څخه س ړه وه نو د د ې تود ې‬
‫ورو ښكي په سوب د ژوند د يوه نوي احساس‬
‫سره په ب ېرته مخامخ سوه‪ ،‬د څه ساعت د سوچ‬
‫و فكره پس هغ ې د رحيم جان قميص هم ب ېرته‬
‫راك ښته ك ړى او د رحيم جان د شب خواب ۍ‬
‫لباس ي ې د ځان سره خپلي خوني ته يوو ړ‪ ،‬او‬
‫بيا ي ې يو نابلده خيال پر ز ړه ځاى ونيوى‪ ،‬هغه د‬
‫حالتو په بهير ك ښي د يوه ب ېوسه خلي په څ ېر‬
‫وبه ېدله‪ ،‬د ز ړه د غو ښتني تر اثر لندي ي ې‬
‫خپلي جام ې و ك ښې او د رحيم جان د شب‬
‫خواب ۍ لباس ي ې واغوستى او په خپل ځاى ك ښي‬
‫‪203‬‬

‫پر ېوتله‪ ،‬د هغ ې سو ړ احساس كرار كرار په‬


‫تود ېدو راغلى او د هغ ې يخ ز ړى ز ړه تر يو څه‬
‫حده ب ېرته تود سو‪ ،‬هغه د ب ې وختو س ړو واورو‬
‫له ستمه تر ډېره حده خلصه سوه‪،‬‬
‫مرجاني ته داسي احساس ك ېدى چي د ې د‬
‫رحيم جان جام ې نه بلكي د ې بالذات د ګناه‬
‫هغه ښكل ې شپه په داخل و خارج ك ښي د لباس‬
‫په څ ېر اغوست ې ده‪،‬دا كرار كرار د ر ېدي د ګل‬
‫په څ ېر په ب ېرته په خپلو لمبو ك ښي د بحال ۍ و‬
‫خواته په هڅه سوه‪ ،‬د د ې د ذات و د ژوند ري ښه‬
‫ب ېرته سره غوټه سوه‪ ،‬ښه ډېر ساعت پسته‬
‫دا ب ېرته له خپله ځايه را ول ړه سوه او پر‬
‫ك ېبل باندي ي ې ميوزك چ ېنل ول ګوى‪ ،‬په ډېر‬
‫ت ېز ردم سره يو ميوزك پرو ګرام شروع وو‪ ،‬د‬
‫يوه كلب ماحول وو‪ ،‬تر اسټ ېج لندي پر فلور‬
‫باندي ب ې حسابه جو ړې په ډانس اخته و ې‬
‫ازادي‪ ،‬موسيقي‪ ،‬رقص‪ ،‬شراب او د ژوند‬
‫حرارت‪ ،‬غرب په د ې حواله څومري شتمن دى د‬
‫هغ ې ز ړه پر د ې احساس باندي د شپ ې د زلفو‬
‫په ګڼو تاريكو ك ښي لره وركه ك ړه دا د يوه‬
‫خيال تر اثر لندي راج ګه سوه و خپل پلن ګ ته‬
‫پر نزد ې م ېز باندي پروت ګلس ي ې راواخيست‬
‫او د رحيم جان د خوني په خوا ول ړه‪ ،‬د څ ېر ې‬
‫پر لوح باندي ي ې د تذبذب پرځاى د يوه ټين ګ‬
‫عزم نخ ښي ښكاره ك ېد ې‪.‬‬
‫مرجاني د خلص ب ېګ څخه دوا ړه بوتلن‬
‫راوك ښل په هغو ك ښي يو د بيئر او دويم د‬
‫سكاچ ويسكي وو‪ ،‬هغ ې خپل ګلس د ويسكي‬
‫څخه تر نيمي پوري ډك ك ړى‪ ،‬د هغه شيان ي ې‬
‫په ب ېرته ځاى پر ځاى ك ړو د ب ېګ زيپ ي ې بند‬
‫ك ړى او ب ېګ ي ې تر كټ لندي ك ړى او د خپلي‬
‫خوني په خوا روانه سوه‪ ،‬په لر ك ښي ي ې له‬
‫كچن څخه د پيپسي بوتل هم راواخيستى‪،‬‬
‫دروازه ي ې په ځان پس ې بنده ك ړه‪ ،‬پاته نيمى‬
‫ګلس ي ې په پيپسي سره ډك ك ړى‪ ،‬و ټي وي‬
‫ته مخامخ ك ښېنستله او د كلب د نورو غ ړو په‬
‫همراهي ي ې دلته په خپله يك ړه خونه ك ښي په‬
‫‪204‬‬

‫ژوند ك ښي په اول ځلي په كوشني كوشني‬


‫غو ړپ سره ځان د شرابو د ذايق ې سره اشنا‬
‫ك ړى‪ ،‬د شرابو ذايقه هم د غم د ذايق ې په څ ېر‬
‫ډېره تلخه او هر غو ړپ ي ې په اور ك ښي نغ ښتى‬
‫ښكاره ك ېدى‪ ،‬شايد هم دا سوب دى چي د‬
‫شراب تلخي او اور د غمونو د تلخي ذايق ې او‬
‫سوخت درمان ګرځي‪.‬‬
‫د د ې په داخل ك ښي يو نا معلومه څوك كرار‬
‫كرار له د ې سره په وينا راغلى‪ ،‬دا كرار كرار د‬
‫تنهايي د عذاب څخه تر لويه حده په امان سوه‪،‬‬
‫د ننه موسمونه د اعتدال و خواته هڅه وك ړه او‬
‫د د ې په ر ګو ك ښي يو نابلده ښايسته مسرت په‬
‫ثمر راغلى‪ ،‬په ژوند ك ښي په اول ځلي د‬
‫مخموريت په معنا او د شرابيانو د ژوند و غم‬
‫په مقابل د تسخير د قوت په اسرار پوهه‬
‫سوه‪ ،‬مرجاني اعتدال په نظر ك ښي وساتى او‬
‫د نيمي ګلس څ ښلو پسته ي ې نور پاته شراب‬
‫يو ځاى پټ ك ښېښوول‪ ،‬د ې د ټولو نفسي‬
‫مجبوريو او تقاضو باوجود خپل عزت و وقار‬
‫پر ځاى ساتل غو ښت‪.‬‬
‫هغ ې د لسو بجو په شا و خوا ك ښي د رحيم‬
‫جان جام ې ب ېرته په خپلو جامو سره بدلي ك ړې‬
‫او په نفسياتي حواله دا ب ېرته د سا ړه احساس‬
‫سره مخامخ سوه‪ ،‬د ې له المار ۍ څخه يو پن ډ‬
‫شال او ګنج ۍ راوك ښله او واي ې غوستله‪ ،‬لكن‬
‫د يخ احساس كرار كرار مخ په زياتوب وو‪ ،‬هم‬
‫دا هغه وخت چي رحيم جان د د ې دروازه‬
‫وټكوله‪ ،‬د ې په چټكتيا سره د ده جام ې په‬
‫المار ۍ ك ښي پټي ك ړې او دروازه ي ې ورخلصه‬
‫ك ړه‪ ،‬رحيم جان په دروازه ك ښي ډېر په‬
‫لتعلق ۍ سره ول ړ وو او په اخبار ك ښي نغ ښتى‬
‫څه شى هم ور سره وو‪ ،‬ده ول ړ ول ړ ورته‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫"په لر ك ښي راتلم نو د سجي پر دكان‬
‫راغلم او دا ورون مي راواخيستى‪ ،‬هيله كوم‬
‫چي ته به دا خبره نه محسوسو ې ولي چي زه‬
‫ځان د د ې كور يو غ ړى ګڼم"‪ .‬د رحيم جان د‬
‫‪205‬‬

‫لفظونو برعكس د هغه په لهجه ك ښي يو‬


‫اجنبي س ړى ګاي ېدى‪ ،‬مرجاني د اخبار بن ډل‬
‫ورځني راونيوى او ورته و ېويل چي‪" :‬رحيم‬
‫جانه! ته م ېلمه خو نه ي ې لكن دا ښه نه‬
‫ښكاري چي ته غ ېر ضروري خرڅونه په غا ړه‬
‫واخل ې"‪ .‬هغه پوه ېدله چي د د ې ږغ د هغه ليري‬
‫رحيم جان تر غو ږونو نه رس ېږي‪ ،‬كه رسي ږي‬
‫نو د هغه دپاره هيڅ مفهوم نه لري‪.‬‬
‫" ښه دى سهار به سره غوا ړو" او رحيم‬
‫جان د خپلي خوني په خوا روان سو‪ ،‬مرجانه‬
‫په خپله خلصه دروازه ك ښي د يو ې ساي ې په‬
‫څ ېر ب ې روحه ودر ېدله او ب ې سببه ي ې په ز ړه‬
‫ك ښي و شاهين ې دران ۍ ته ښكنځل وك ړه‪ ،‬د‬
‫شكست خورد ګۍ احساس يوه نابلده لو ږه‬
‫پك ښي راپورته ك ړه‪ ،‬د ې د پاته شرابو سره په‬
‫ډېره ب ې صبر ۍ سره تقريبا ً در ې حص ې غو ښه و‬
‫خو ړله‪ ،‬د موسيقي‪ ،‬شرابو او مقوي غذا اور‬
‫ي ې په ز ړه ك ښي د ژوند په حرارت بدل سو‪ ،‬څه‬
‫ساعت پسته ي ې د خوب و ږمه پر ښايستو تورو‬
‫ستر ګو او ب ڼو باندي په نڅا راغله‪ ،‬د ې د رحيم‬
‫جان جام ې ب ېرته واغوستل ې د خول ې و مخ پر ې‬
‫منځلو پسته په خپل ځاى ك ښي پر ېوتله‪ ،‬د د ې‬
‫د تشويش بر عكس زغرده د خوب په ښكل ې‬
‫دنيا ك ښي غرقه وركه ول ړه او بيا ي ې يو نابلده‬
‫خوب وليدى چي‪:‬‬
‫"دا د يو غرن ۍ علق ې په يوه كل ك ښي د يو ې‬
‫ل ېو ۍ په څ ېر ت ړل ې موجوده ده‪ ،‬په كل ك ښي‬
‫نور خل ګ موجود هم نسته‪ ،‬دا د ډېري س ړې‬
‫تنهايي او د بدني و جنسي لو ږو سره مخامخ‬
‫ده او په عين عالم ك ښي د كل د د ېوالو څخه‬
‫ل ږ ليري او پر پورته غون ډۍ باندي يو نر ل ېوه‬
‫چي ستر ګي ي ې د دوو شمعو په څ ېر د وحشت‬
‫و شهوت په اور سره بلي ښكاره ك ېد ې‪ ،‬و د ې‬
‫ته په يوه دردناك آواز ك ښي د راتللو او پر يو‬
‫ځاى ك ېدلو دپاره س ګنل رال ېږي د هغه په‬
‫وحشتناك ږغ ك ښي پټ اثر د د ې په بدن اور‬
‫ول ګوي‪ ،‬دا په ح ېواني جنسي خواهشاتو ك ښي‬
‫‪206‬‬

‫ل ېون ۍ سي او په پوره قوت سره د ځان د‬


‫ازادولو دپاره ي ې كوشش شروع ك ړى‪ ،‬د بسيار‬
‫كوشش پسته يو وخت ي ې د غا ړي طوق‬
‫وشل ېږي او دا آزاده سي‪ ،‬لكن د د ېوال په‬
‫حصار اوس هم سره جل وي‪.‬‬
‫" په د ې وخت ك ښي د د ې ستر ګي راخلصي‬
‫سو ې حلق ي ې د لر ګي په څ ېر وچ او په خپلو‬
‫خولو ك ښي غرقه پرته وه او پر ز ړه ي ې د نا‬
‫معلومه خوف يو نرى ګړځ هم پروت وو‪ ،‬دا په‬
‫ډېر مشكل سره راپورته سوه‪ ،‬د خوب‪ ،‬شرابو‬
‫او د خوف خمار ي ې پر ذهن باندي ل پروت وو‪،‬‬
‫تر خوله ي ې ب ې اختياره ووتل چي‪:‬‬
‫"يا الله! خير"‪ .‬له كولرڅخه ي ې يو ګلس‬
‫اوبه راواخيستل ې او ب ېرته په خپل كټ ك ښي‬
‫ك ښېنستله د اوبود څ ښلو سره كرار كرار د‬
‫خوب پر حقيقت باندي ي ې قياس آرايي شروع‬
‫ك ړه‪ ،‬په د ې حال ك ښي ي ې خيال د رحيم جان و‬
‫خواته ول ړى او په غ ېر ارادي تو ګه ي ې خپله‬
‫پرده ل ږ ب ېرته ك ړه چي يو عجب منظر ي ې‬
‫وليدى‪ ،‬د رحيم جان د تاريكي خوني په دربچه‬
‫ك ښي دو ې مومبت ۍ په يوه وخت ك ښي نزد ې‬
‫نزد ې رو ښاني ښكاره ك ېد ې او دوا ړه اوس‬
‫نزد ې و ختم ېدو ته په رس ېدو و ې‪ ،‬دا څه معنا‬
‫لري؟‬
‫د د ې په ز ړه ك ښي يو سوال راپورته سو‬
‫چي بجلي سته نو د مومبتيو دبلولومعنا بيا څه‬
‫ده؟ دا تر ډېره ستوني ستخه پرته وه او په‬
‫تسلسل سره ي ې و چت ته كتل او د يونيورسټ ۍ‬
‫د شپو څخه ي ې تر اوسه پوري د خپل ژوند يو‬
‫مكمل فلم لكن په ټك ړو ټك ړو ك ښي وليدى‪ ،‬د‬
‫د ې مكمل تحليل و تجزي ې با وجود هم دا وهيڅ‬
‫نتيج ې ته رس ېدل ې نه ښكاره ك ېدله‪ ،‬د سوالونو‬
‫يو ګڼ ځن ګل بيا راشين سو‪ ،‬زه څوك يم؟‬
‫ژوند څه مفهوم لري؟ د مابعدالطبعيات اصول‬
‫څه دي؟ زه چ ېري روانه يمه؟ زما د ژوند دا‬
‫ك ړك ېچني سلسل ې ايا زما په اراده او كه په‬
‫آفاقي اراده سره ت ړلي دي؟ زه څو آزاده او‬
‫‪207‬‬

‫څو مجبوره يمه؟ آيا د متوقع ګناه څخه ځان‬


‫ژغورلى سم؟ دلته و د ې ته د يو نامتو فلسفي‬
‫هغه قول ور په ياد سو‪:‬‬
‫"په كار دى چ ېري چي انسانيت د خير په‬
‫حواله ترقي كوي نو هلته بايد د شر په حواله‬
‫هم ورسره مساوي او متوازن قدمونه پورته‬
‫ك ړي ولي چي د شر و خير موجود ګي د يوه‬
‫آفاقي قانون په ح ېث هيڅ يو څوك نه سي‬
‫مسترد كولى"‪.‬‬
‫د فكرونو دجدلياتي پيكار په يوه ناڅر ګند‬
‫وخت ك ښي دا ب ېرته د خوب په غ ېږ ك ښي‬
‫آرامه سوه‪ ،‬كله چي ي ې ستر ګي راخلصي‬
‫سو ې نو ازبكي مزدوري دروازه كراركرار‬
‫ترپوله او خونه د شرقي دربچ ې په توسط ښه‬
‫رو ښانه وه مرجاني ناچاره دروازه ور خلصه‬
‫ك ړه هغه حسب سابق د د ې دپاره يو كوپ شن ې‬
‫چاى را اخيستي و ې‪ ،‬ازبكي ته دا په نارينه‬
‫جامو ك ښي ډېره نابلده او ښايسته ښكاره‬
‫سوه لكن د تغافل مظاهره ي ې وك ړه او ځان‬
‫ي ې واچوى او په د ې وخت ك ښي مرجاني ته هم‬
‫د خپل مضحكه خ ېز صورتحال احساس وسو‬
‫خو لكن ازبكه په د ې حال ك ښي ب ېرته د‬
‫باورچي خان ې وخواته ول ړه‪ ،‬مرجاني د چاى‬
‫څ ښلو سره سره د نن په حواله د يوه پرو ګرام‬
‫جو ړولو جزيات هم تر خيال لندي ونيول‪،‬دچاى‬
‫څ ښلو پسته ي ې د رحيم جان جام ې وك ښي او‬
‫نوري تازه جام ې ي ې واچول ې او چي د هغه جام ې‬
‫ي ې په خپله المار ۍ ك ښي په نورو كاليو باندي‬
‫پټي ك ښېښودل ې نو ي ې و ازبكي مزدوري ته ږغ‬
‫ور وك ړ چي هغه راغله نو د ې د كور پو ښتنه‬
‫ورسره وك ړه او بياي ې د رحيم جان په حواله‬
‫پو ښتنه ورځني وك ړه‪ .‬ازبكي ورته وويل چي‪:‬‬
‫"زما په خيال ك ښي ل بيده دى‪ ،‬د وي ښېدو‬
‫هيڅ آثار ي ې نه ښكاري"‪.‬‬
‫" ښه ته اوس داسي وك ړه كه ډرائيور سته‬
‫كه چوكيدار او يا كه ته په خپله ځ ې نن غرمه به‬
‫زما څلور پينځه م ېلمانه وي د دا بندوبست‬
‫‪208‬‬

‫وك ړه‪ ،‬هغه ستا روايتي كنجوسي مه كوه ښه‬


‫خرڅ وك ړه"‪.‬‬
‫د تفصيلتو طى كولو پسته مرجاني و هغ ې‬
‫ته دوه زره روپ ۍ ورك ړې او ورته و ېويل چي‬
‫زما و درحيم جان د ناشت ې راكولو پسته بيا د‬
‫غرم ې د سودا انتظام وك ړه او د غسل خان ې لر‬
‫ي ې ونيوله‪.‬‬
‫د دباندي راوتلو پسته كه تازه تازه ښكاره‬
‫ك ېدله لكن د س ړز ګۍ احساس ي ې ب ېرته په‬
‫سپ ڼېدو راغلى‪ ،‬د ې يو پن ډ شال پر و ږو و بدن‬
‫باندي راجار ك ړى او په درنو قدمونو د رحيم‬
‫جان د خوني خواته ورغله‪ ،‬د ترپولو دپاره ي ې‬
‫پر دروازه لس ك ښېښود نو دروازه ډېره په‬
‫اهست ګۍ سره او ب ې اوازه و د ننه خواته‬
‫خلصه سوه ولي؟ دروازه ي ې ولي خلصه ده؟‬
‫دا بيا څه معنا لري؟ په د ې كنفيوز حالت ك ښي‬
‫دا د درواز ې په چوكاټ ك ښي ودر ېدله د رحيم‬
‫جان په خونه ك ښي هم د لمر ر ڼا خوره وه او‬
‫دى شايد چي وي ښ په ځاى ك ښي پروت وو‪ ،‬د يو‬
‫چا دموجود ګۍ د احساس په سوب چي ي ې مخ‬
‫راو ګرځوى نو مرجانه ي ې ول ړه وليدله‪ ،‬د سلم‬
‫كولوپس په بستره ك ښي ك ښېنستى او ورته‬
‫وي ې ويل چي‪:‬‬
‫"بخ ښنه غوا ړم‪ ،‬برايي ډېر ناوخته بيده‬
‫سوم‪ ،‬بيا مي پ ښتور ګو نرى نرى درد درلودى‪،‬‬
‫ښه نا وخته بيا د سحار و خواته آرام سوم نو‬
‫ځكه ل تر اوسه په بستره ك ښي پروت وم‪.‬‬
‫ستا شپه څن ګه ت ېره سوه؟‬
‫د څ ېر ې رن ګ دي څه پيكه غوندي زما‬
‫مطلب دى څه سپين غوندي ښكاري ولي؟‬
‫"د رحيم جان په لهجه ك ښي تشويش كم‬
‫تجسس او سردمهري زياته وه‪.‬‬
‫خبره نه يم د پرون ماځي ګر راهيسي مي‬
‫سا ړه غوندي ك ېږي‪ ،‬د ملريا د تبي آثار ي ې هم‬
‫نه بولم خو لكن ل ږ ل ږ يخ مي ضرور ك ېږي"‪.‬‬
‫نو داسي به وك ړو چي چاى وك ړو نو بيا به‬
‫دلته نزد ې و جيلني هسپتال ته ول ړ سو‪ ،‬هلته‬
‫‪209‬‬

‫ښه ښه ډاكټران سته‪ ،‬زما په خيال ك ښي د‬


‫زيات تشويش ضرورت نسته"‪.‬‬
‫هغه په شعوري تو ګه په خپله لهجه بيا د‬
‫لتعلق ۍ ام ېزه وك ړه او مرجاني د ز ړه تر‬
‫كومي پوري محسوسه ك ړه او د ده د لهج ې‬
‫پرخه ي ې عين د ز ړه پر سر پر ېوتله‪.‬‬
‫په د ې حال ك ښي ازبكه د ننه راغله او‬
‫پو ښتنه ي ې وك ړه چي دوى به ناشته چ ېري‬
‫كوي؟ ولي چي رحيم جان ل لس مخ نه وو‬
‫وينځلي نو مرجاني ورته وويل چي‪:‬‬
‫"هلته زما و خون ې ته ي ې راو ړه رحيم جان به‬
‫هم هلته راسي‪.‬‬
‫پر ځاى باندي مرجاني ورته وويل چي‪:‬‬
‫"غرمه به زما در ې څلور م ېلمانه هم وي او‬
‫زه غوا ړم چي زما د دويم زوى عاصم ملقات‬
‫هم د تا سره وسي كوم چي اوس د خپل پلر‬
‫اسرار سره اوسي‪ ،‬هغه په بيكن هاوس ك ښي‬
‫اسكول وايي د هغه د اتوار په ورځ رخصتي‬
‫وي‪ ،‬ډېر شرارتي دى لكن زما څخه د ب ېلتون‬
‫په سوب د څه ذهني انتشار ښكار هم دى‪،‬‬
‫اكثره په ب ې خيال ۍ ك ښي خپل نوكان په غا ښونو‬
‫پر ېكوي‪ ،‬يو به نويد وي‪ ،‬نويدد اسرار عزيز دى‬
‫د عاصم ډېر خيال ساتي او عموما ً هغه د‬
‫عاصم و زما تر منځ د ملقات مواقع راباسي‪،‬‬
‫يوه شاهده هم رابولم هغه زما د يونيورسټ ۍ د‬
‫وختونو دوسته ده او د يوه غير پ ښتانه س ړي‬
‫سره ي ې واده ك ړى دى‪ ،‬ك ېداى سي چي م ېړه‬
‫ي ې هم ورسره وي او يو بل س ړى بيا شهزاد‬
‫نوم ېږي څوك چي زما همكار پاته سوى دى او‬
‫د پ ښتو ادب يو ښه افسانه ن ګار هم دى‪.‬‬
‫ښه ته راته ووايه! چي څه به خور ې؟ زما‬
‫مطلب دى ستا د خو ښي يو ډش"‪.‬‬
‫"زه خو فش )ماهى( خو ښوم"‪ .‬رحيم جان‬
‫اوس هم د افق پر فاصلو باندي ول ړ وو‪.‬‬
‫"برايي شاهين ې دران ۍ ډېر په هنر سره پوخ‬
‫ك ړى وو‪ .‬والله تر اعتدال مي زياته وخو ړى"‪.‬‬
‫‪210‬‬

‫"شاهينه دران ۍ" مرجاني په ل شعوري‬


‫تو ګه سره د هغ ې نوم ز ېر لب واخيستى" زما‬
‫د وجود د د ننه موسمونو د توازن د ښمنه" د ې‬
‫په ز ړه ز ړه ك ښي خپله جمله ورپس ې پوره ك ړه‪،‬‬
‫نو كه ممكن وى نو شاهينه دران ۍ ته به هم‬
‫بلنه ورك ړو"‪.‬‬
‫مرجاني د نفرت د احساس سره يوه بله‬
‫مشكله فيصله وك ړه‪.‬‬
‫"نه " سمي! هغه ډېره كبرجنه نجل ۍ ده‪،‬‬
‫خپل ځان ډېر لو ړ ګڼي په ټوله اك ېډم ۍ ك ښي‬
‫فقط د ما سره ربط و تعلق ساتي كنه دا و يو‬
‫چا ته هم لفټ نه وركوي" د رحيم جان په ږغ‬
‫ك ښي د مسرت او فخر څرك په ښكاره‬
‫محسوس ك ېدلى سو‪.‬‬
‫آ ځه‪ ،‬نو راسه چي ستا دوسته هلته د خپل‬
‫غرور سره پر ېږدو‪ ،‬زه به د ې م ېلمنو ته‬
‫ټيليفونونه وك ړم ته جام ې بدلي ك ړه نو بيا به د‬
‫باندي ووځو"‪ .‬مرجاني دا تكليف ده موضوع‬
‫بدله ك ړه‪.‬‬
‫دوا ړو دا بهتره و ګڼله چي د موټر پر ځاى‬
‫كرار كرار په پ ښو تر هسپتال پوري ول ړ سي‪،‬‬
‫پر لري مرجاني د ده د مستقبل د پلن په‬
‫حواله ورځني پو ښتني وك ړې‪ .‬د كور د باندي‬
‫اوس د رحيم جان په لهجه ك ښي سردمهري نه‬
‫بلكي د اپنائيت او خپلو ۍ احساس څر ګندونه‬
‫وك ړه او د مرجاني ز ړه د لهج ې په ګرم ۍ ك ښي‬
‫لكه ګل كرار كرار سي ڼېدى‪.‬‬
‫د م ېن رو ډ څخه د هسپتال پر وله باندي له‬
‫مخالف ې خوا څخه يوه ځوان په زنځير ك ښي يو‬
‫ال ېشن ل ېوه راكشوى‪ ،‬كله چي د ل ېوه‬
‫ستر ګي د مرجاني پر مخ باندي ون ښت ې نو سم‬
‫دستي ي ې ټوله با ډي لين ګويج بدل سو او ژ ړي‬
‫ستر ګي ي ې د دوو شمعو په څ ېر په وحشت‬
‫سره بلي سو ې‪ ،‬هغه مخ په و ړاندي د تللو څخه‬
‫انكار وك ړى‪ ،‬د مرجاني په خواي ې راټال ۍ ك ړې‪ ،‬د‬
‫ده او د مالك تر منځ يو سخت كش مكش شروع‬
‫سو‪ ،‬د مالك دپاره ي ې د هغه سنبالول ډېر‬
‫‪211‬‬

‫ګران ښكاره ك ېدى‪ ،‬مرجانه ډېره خوفزده‬


‫سوه او د رحيم جان په شا ورځني پټه سوه‪،‬‬
‫رحيم جان ي ې پر مالك باندي ږغ وك ړى چي‪:‬‬
‫"دا پلر دي ټين ګ نيولى وساته كنه بده به‬
‫ي ې بول ې او په سرعت سره ي ې مرجانه د‬
‫موټرانو په ا ړ ك ښي د هسپتال په خوا بوتله او‬
‫له ل ېوه ي ې نيامه ك ړه‪ ،‬مرجانه له خوفه د ژ ړي‬
‫پا ڼي په څ ېر ر ېږد ېدله‪ ،‬رحيم جان خپل لس‬
‫د هغ ې پر سر ك ښېښود او وژ ړاندي مرجاني ته‬
‫ي ې تسلي وركول شروع ك ړه‪:‬‬
‫" ګوره سم ۍ! د سپي نو څه اعتبار‪ ،‬په لر‬
‫ك ښي خو وما و تا ته نور سپي هم دلته هلته‬
‫په مخه راغلو لكن د ل ېوانو نسل كه څه بدل‬
‫هم سي خو ګرده وحشت ي ې بيا هم له ز ړه نه‬
‫ځي‪ .‬لكن هغه ل ېوه داسي نه معلوم ېدى چي‬
‫وتاته تاوان رسوي بلكي داسي ښكاره ك ېدى‬
‫لكه تا چي پ ېژني او ستا رفاقت ته ي ې ز ړه‬
‫غوا ړي‪ ،‬ته ناحقه دومره خوفزده سو ې"‪ .‬د‬
‫رحيم جان شعور سك ښتي فاصل ې په هوا ك ښي‬
‫تحليل سو ې‪.‬‬
‫د مرجاني په ذهن ك ښي برنى خوب ب ېرته‬
‫تازه سو‪ ،‬هغه حيرانه ول ړه چي د د ې ل ېوه او د‬
‫خوب د ل ېوه په با ډي لين ګويج او د ستر ګو په‬
‫ست ك ښي څومري مماثلت او مشابهت وو او‬
‫كه چ ېري هغه تر د ې پوري رارس ېدلى واى نو‬
‫به څه واى؟ هغه پوه ېدله چي د دنيا تر ټولو‬
‫لويه شرمناكه واقعه به پ ېښه سو ې واى‪.‬‬
‫مرجانه د هسپتال په م ېن ګېټ ك ښي‬
‫ډېره ب ېواكه سوه‪ ،‬رحيم جان دا په خپله‬
‫غوځي ك ښي و نيوله او د چوكيدار پر كرس ۍ‬
‫باند ې ي ې ك ښېنوله‪ .‬چوكيدار ورته يو ګلس‬
‫اوبه راو ړې‪ ،‬لكن د د ې خوف ل پر ځاى قايم‬
‫وو‪ ،‬د مرجاني پر اصرار باندي د ډاكټر سره د‬
‫كتلو پر ځاى دوا ړه ب ېرته په ركشه ك ښي‬
‫كورته ول ړو‪ ،‬كله چي كورته د ننه سو نو هلته‬
‫بيا د مرجاني خوف تر ډېره حده ورك سو‪،‬‬
‫رحيم جان هم ورسره د د ې خوني ته راغلى او‬
‫‪212‬‬

‫د د ې د د لجويي او خوف ل ېري كولو وظيفه‬


‫ي ې جاري وساتله ‪.‬‬
‫"هسي سم ۍ! عجبه واقعه وسوه داسي خو‬
‫نه دي چي يو وخت دا ل ېوه ستاسو په كور‬
‫ك ښي چي كوشنى وو يو څو ورځي پاته سوى‬
‫وو او بيا يو چا غل ك ړى وو كنه‪ ،‬بيا تا څرن ګه‬
‫پ ېژني؟" رحيم جان غو ښت چي و ې ګايوي‬
‫چي خوف ي ې ورك سي‪.‬‬
‫"نه رحيم جانه! زما نه ياد ېږي چي په د ې‬
‫در ې څلورو كلونو ك ښي دي مو ږ د ل ېوه بچى‬
‫ساتلى يي او هغه دى بيالوى سوى وي‪ ،‬د‬
‫خداى لر وه چى ته راسره و ې‪ ،‬كنه زه خو به‬
‫ب ې وعد ې ك ړه سو ې واى‪.‬‬
‫نو هغه د ډاكټر خبره خو دي ګر سره‬
‫پر ېښودله"‪ .‬د رحيم جان په لهجه ك ښي د‬
‫رفاقت څ ړيكي شاملي و ې‪.‬‬
‫عين په د ې حال ك ښي ازبكه راغله‪،‬‬
‫مرجاني د دعوت په حواله ورځني پو ښتني‬
‫وك ړې‪ ،‬هغ ې تفصيل ورته و ښودى او بيا د‬
‫رحيم جان په مشوره سره دى و مرجانه هم د‬
‫ازبكي د مدد دپاره د كچن و خواته ول ړو‬
‫اوس په كشني وشني كارو بوخته مرجانه له‬
‫خوفه آزاده او مطمينه ښكاره ك ېدله‪.‬‬
‫تر يو ې بج ې پوري وا ړه م ېلمانه را‬
‫ورس ېدو‪ ،‬لكن د شاهد ې م ېړه نه وو راغلى‪،‬‬
‫نويد و عاصم خو ل تر ګردو له مخه‬
‫راورس ېدل او په اخير ك ښي شهزاد صاحب‬
‫راغلى‪ ،‬نورجهان مين ګل د ذاتي يوه كار په‬
‫سلسله ك ښي تر كوټي دباندي وه نو ځكه نه‬
‫راغله‪ ،‬مرجاني درحيم جان تعارف د نورو سره‬
‫وروك ړى او بيا دلته و هلته خبري شروع سو ې‪،‬‬
‫د ان ګر ېزانو په څ ېر د موسم او په ترڅ ك ښي‬
‫د سياست ګران ۍ او د خراب امن و امان په‬
‫حواله خبري شروع سو ې په د ې دوران ك ښي د‬
‫مرجاني څخه د مور و پلر په حواله هم‬
‫پو ښتني وسو ې‪ ،‬هغ ې د ټيليفون د رابط ې حوال ې‬
‫ورك ړې او ورته و ې ويل چي‪" :‬ل ي ې ډاكټر نه‬
‫‪213‬‬

‫دى ليدلى‪ ،‬په يوه هفته او لس ورځي ك ښي به‬


‫راسي‪ ،‬عاصم اوس خورا ښه غټ سوى وو‪ ،‬پر‬
‫خپل پلر اسرار باندي ډېر ګران وو او پر‬
‫مير ې باندي هم‪ ،‬مير ې ي ې ل تر اوسه خپل‬
‫كوشنى نه درلودى نو د عاصم سره ي ې ډېره‬
‫مينه كوله‪ ،‬هسي خبره دا ګرځ ېدله چي د‬
‫اسرار او د د ې تعلقات هم ښه نه دي‪ ،‬عاصم د‬
‫مرجاني په څن ګ ك ښي ناست او ډېر مطمين‬
‫ښكاره ك ېدى او د مرجاني وجود هم د ده په‬
‫وجود سره تود او غو ړېدلى ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫رحيم جان د عاصم سره په ل ږ ساعت سره‬
‫ډ ېره دلچسپي پيدا ك ړه چي ږغ ي ې ورته وك ړى‬
‫نو عاصم هم بل تامله ورته ورغلى او بيا د‬
‫رحيم جان و عاصم تر منځ سم دستي د‬
‫دوست ۍ ر ښته استوار سوه او دوا ړه له ناستو‬
‫نورو خل ګو څخه ب ې پروا سوه‪ ،‬په د ې حال‬
‫ك ښي ازبكه د ننه راغله او اطلع ي ې ورك ړه‬
‫چي ډو ډۍ خو تياره ده‪ ،‬كه واياست نو به ي ې پر‬
‫ډاينن ګ ټ ېبل ول ګوم‪ ،‬مرجاني له م ېلمنو څخه‬
‫پو ښتنه وك ړه او بيا ي ې په اثبات ك ښي و ازبكي‬
‫ته ځواب ورك ړى‪.‬‬
‫مرجاني ډېر خرڅ ك ړى وو‪ ،‬لكن د رحيم‬
‫جان ځان ه ېر وو او د عاصم په خدمت ل ګيا‬
‫وو‪ ،‬نويد و شهزاد د ډو ډۍ خو ړلو سره سره د‬
‫وچكال ۍ پر موضوع باندي سره ګاي ېدل‪ ،‬د‬
‫ډاينن ګ ټ ېبل پر دويم طرف باندي مرجانه و‬
‫شاهده جوختي سره ناستي و ې‪ ،‬د مرجاني‬
‫دلچسپي هم تر خو ړو زياته په رحيم جان و‬
‫عاصم ك ښي ښكاره ك ېدله او بيا په يوه ډېر‬
‫او ږد خيال ك ښي څه وركه غوندي سوه چي‬
‫ناڅاپه شاهد ې خوله د د ې و غو ږ ته رانزد ې ك ړه‬
‫او بغير د هيڅ تمهيد ي ې پو ښتنه ځني وك ړه‬
‫چي‪:‬‬
‫"مرجاني چ ېري عاصم جان د رحيم جان‬
‫زوى خو نه دى څومري سره سوي دي"‪.‬‬
‫د مرجاني ګونه ډېره سره ژ ړه سوه او په‬
‫ز ړه ك ښي د پا ڼي په څ ېر ور ېژد ېدله او هم په‬
‫‪214‬‬

‫ډېر ټيټ ږغ ك ښي ي ې ورته وويل چي‪ " :‬ډېره‬


‫كمينه ي ې‪ ،‬زه به د ډو ډۍ خو ړلو پسته تا ګورم"‬
‫په ناستو خل ګو ك ښي يو شهزاد په د ې راز خبر‬
‫وو لكن هغه د يوه سمندر په څ ېر ژور ز ړه و‬
‫ذهن او ظرف درلودى او په د ې خيال ك ښي‬
‫غلطان وو چي دا مشكل سچو ېشن ته به كله‬
‫د يو ې ښايست ې قيص ې صورت و بخ ښي‪.‬‬
‫د لنچ پسته نويد و شهزادصاحب رخصت‬
‫واخيستى‪ ،‬نويد ومرجاني ته وويل چي‪:‬‬
‫"زه اوس د بازار په خوا ځم و ما ښام ته‬
‫نزد ې به بيا راسم او عاصم به كورته بوځم تر‬
‫وتلو و ړاندي ي ې د كابل د تللو په حواله پو ښتنه‬
‫ورځني وك ړه د ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫"مور و پلر مي راسي نو زغرده به ول ړه‬
‫سم لكن تر تللو و ړاندي به تا خبر ك ړم‪.‬‬
‫د عاصم و د رحيم جان بيا د آيسكريم‬
‫پرو ګرام جو ړ سو‪ ،‬د عمرونو د توپير با وجود‬
‫رحيم جان هم اوس د څلورو پنځو كلونو يو‬
‫هلك ښكاره ك ېدى‪ ،‬هغه د هيڅ يو چا په رفاقت‬
‫ك ښي دومري مسرت نه وو محسوس ك ړى‪.‬‬
‫ژوند هم څومري ژوري المي ې لري‪ ،‬په‬
‫سماجي حواله دوه پر ېدي انسانان په معنوي‬
‫حواله څومري سره يو وو‪ .‬زوى و پلر لكن له‬
‫د ې ر ښت ې څخه نا خبره‪ ،‬لكن دا ناخبره خل ګ د‬
‫ويني د خود شعوريت پر سطح څومري سره‬
‫پ ېوست وو او د دوا ړو د ز ړونو په ش ګه ك ښي‬
‫د يوه و بل دپاره د خو ږو اوبو چين ې را‬
‫وغورځ ېد ې‪ ،‬د عاصم ز ړه په ډېر درد سره‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫" كشكي! دا س ړى زما ابو واى او رحيم‬
‫جان خو د اول نظر له وخته د عاصم په پلرن ۍ‬
‫مينه اخته وو‪ ،‬د د ې دوا ړو د تللو پسته شاهد ې‬
‫بيا پو ښتنه ځني وك ړه چي ښه اوس نو ځواب‬
‫راك ړه"‪.‬‬
‫شاهد ې ته خو ما دومري ب ېهوده نه بلل ې كه‬
‫د ې نورو خل ګو دا خبره اور ېدل ې واى نو به څه‬
‫واى‪ ،‬رحيم جان زمو ږ د نزد ې عزيز دى‪ ،‬هغه تر‬
‫‪215‬‬

‫ما ډېر كوشنى دى زما و د هغه تر منځ هيڅ يو‬


‫داسي تعلق نسته‪ ،‬والله ستا د غلطو نفسياتو‬
‫او خيالتو د ما سره هيڅ يوعلج نسته‪ ،‬ما ته او‬
‫دا نور م ېلمانه په د ې راوغو ښتلست چي والله‬
‫يوه ډېره ذهني تنهايي مي محسوسوله او تا‬
‫بيادا دومري غټ الزام راباندي ول ګوى‪ ،‬نوره‬
‫دي زما د لجويي نه وك ړه بس د خپل بكواس‬
‫عادت دي پر ځاى ك ړى‪ .‬لكن د مرجاني په‬
‫لهجه ك ښي خ ښم كم د دوست ۍ ګيله زياته وه‪.‬‬
‫يا ته په خپله ووايه د عمرونو په فرق سره‬
‫دوا ړه د يوه جوز دو ې برخي نه ښكاره ك ېږي‪،‬‬
‫زه نه ولچي )والله چي( هر س ړى دا ووايي او‬
‫داستا ذهني تنهايي او دا نور بكواس دا ستا‬
‫خپل تخليق سوي مشكلت دي‪ ،‬و هيڅ يو چا ته‬
‫الزام مه وركوه‪ ،‬ته راځه نوري خبري به هلته‬
‫ستا په ب ېډروم ك ښي سره وك ړو‪ ،‬د ډېرو‬
‫وختونو بعد ما و تا يوه ښكل ې تنهايي په لس‬
‫لرو‪.‬‬
‫شاهد ې مرجانه تر لس ونيوله او د هغ ې‬
‫خوني ته ي ې بوتله‪ ،‬تر شا ي ې دروازه ورپس ې‬
‫وت ړله او دوا ړي په كټ ك ښي څن ګ پر څن ګ سره‬
‫ك ښېنستل ې‪ ،‬شاهد ې د هغ ې لس په خپل لسو‬
‫ك ښي واخيست د هغ ې پر ورغوي ي ې يوه توده‬
‫بوسه ورك ړه او ورته و ې ويل چي‪" :‬مرجاني په‬
‫غير فطري جنسي تعلقاتو سره د چا تنده نه‬
‫مات ېږي دا يو نفسياتي انحرافي رويه ده چي‬
‫اكثره ي ې خل ګ د فراريت د نفسياتو تر اثر‬
‫لندي اختياروي‪ ،‬كم و ب ېش څلور كلونه كي ږي‬
‫ته يوازي اوس ې نو د نااسوده جنسي جذبو په‬
‫سوب به خود افسرده ي ې‪ ،‬كه زما من ې يا خو د‬
‫يو چا سره واده وك ړه او يا نو بيا د يو چا سره‬
‫ياري‪ ،‬ځه زه به ي ې ومنم چي د رحيم جان سره‬
‫ستا و ړاندي څه تعلق نسته لكن اوس خو‬
‫ډېره ښايسته موقعه ده‪ ،‬والله د تازه چين ې په‬
‫څ ېر به دي سيراب ك ړي‪ ،‬مرجاني زما و ستا تر‬
‫منځ يوه پر ده هم نسته‪ ،‬زما تجزيه دا ده چي‬
‫ته په هغه پس ې او هغه په تا پس ې مري‪ ،‬دا‬
‫‪216‬‬

‫ممكن ده چي تاسو دوا ړه دي برعكس عكس‬


‫العمل ښكاره كوى‪ ،‬مرجاني د د ې امكان خو‬
‫سته چي ته دي د رحيم جان سره مينه نه لر ې‬
‫لكن دا ممكن نه ده چي ته دي تر زيات وخت‬
‫پوري له هغه سره جسماني تعلق نه ولر ې"‪ .‬د‬
‫شاهد ې په تبصره ك ښي د تشويق عنصر زياته‬
‫شامل وو‪ " ،‬ګران ې! م ېډيكل ساينس خو اوس‬
‫ډېري آسان ۍ منځ ته راوست ې د ماهوار ۍ له‬
‫اولي ورځي څخه تر دوولسمي ورځي پوري‬
‫س ېف پ ېر ېډدى‪ ،‬د يارلسمه څوارلسمه او‬
‫پنځلسمه ورځ د عمل د واقع ك ېدو امكان وي‬
‫او مخ په و ړاندي بيا هم نور هيڅ خطره نسته‪،‬‬
‫د تازه اوبو د يو ې دومري ښايست ې چين ې پر‬
‫غا ړه پرته هم ت ږې ي ې نو لعنت دي وي پرتا"‪ ،‬د‬
‫هغ ې په لهجه ك ښي د شرارت عنصر هم شامل‬
‫وو‪ ،‬د شاهد ې خبرو مرجانه ډېره ليري يوو ړه‬
‫او د د ې پام ي ې ب ېرته د داخل دموسمونو و عدم‬
‫مساوات ته ور و ګرځوى‪.‬‬
‫"شاهد ې زما و د هغه داسي يو تعلق هم‬
‫نسته ته ولي غلطي خبري كو ې‪ ،‬د د ې هيڅ هم‬
‫امكان نسته او بيا ته خو خبره ي ې چي زه اوس‬
‫د زاهد توصيفي سره مينه لرم‪ ،‬زه نه غوا ړم‬
‫چي د هغه سره ب ېوفايي وك ړم"‪ ،‬مرجاني د‬
‫ميني و منطق ته هڅه وك ړه‪.‬‬
‫" ښه نو د د ې څه ضمانت سته چي زاهد‬
‫توصيفي ستا په غياب بيا د بلي يو ې ښځي يا‬
‫نجل ۍ سره نه وي اخته‪ ،‬دا د نارينوو‬
‫استحصالي دنيا ده دلته د وفا بوج هم د ښځي‬
‫په غا ړه دى‪ ،‬دى په هره حواله و خپل ځان ته‬
‫ازادي غوا ړي‪ ،‬دى د عصمت د پاكي او حيا‬
‫درس فقط و ښځي ته وركوي او د مز ې خبره‬
‫دا ده چي مو ږ هم دا معيارات خپل ك ړي‬
‫دي"‪.‬شاهد ې بحث كول غو ښت‪.‬‬
‫"شاهد ې! اوس ډېره ب ې شرمه سو ې ي ې"‪.‬‬
‫مرجاني د هغ ې صحيح استدلل په شعوري‬
‫تو ګه نظر انداز ك ړى‪" .‬آهو چي ر ښتيا خبري‬
‫مي درته وك ړې‪ ،‬نو به خود ښكنځل راته كو ې‬
‫‪217‬‬

‫چي د مسرت لر درته ښايم نو راته د‬


‫اخلقياتو او وفا درسونه راكو ې‪ ،‬دا اخلقيات‬
‫او وفا دي ستا مبارك سي‪ ،‬ما ته له ز ړه درته‬
‫وايم يو موقعه راك ړه ما ته ستا دا عزيز رحيم‬
‫جان ډېر ښه بر ېښي چي ستا هيڅ يو تعلق‬
‫ورسره نسته‪ ،‬نو ما ته موقعه راك ړه چي يو‬
‫پ ښتون زوى ورځني ونيسم‪ ،‬زه يو پ ښتنه يمه‬
‫او زما په غ ېږ ك ښي د يوه تور ل ېن ګي‬
‫كوشنيان پرورش كوي‪ ،‬د مورن ۍ ميني باوجود‬
‫زه د هغو د نسلي كمتر ۍ په حقيقت باندي‬
‫خبره يم‪ ،‬هغه پلر تورل ېن ګى ي ې ل د شپ ې د‬
‫باندي نسي وتلى‪ ،‬ب ېر ېږي"‪ .‬شاهد ې په يوه‬
‫ساه ك ښي ډېري خبري وك ړې‪.‬‬
‫"ستا په خوله ك ښي مال ګي واچوم تا‬
‫مستي"‪ .‬مرجاني شاهده په كټ ك ښي‬
‫راغوځاره ك ړه‪ ،‬ش ړۍ ي ې پر دوا ړو راكش ك ړه‬
‫او د ز ړې رشت ې تجديد ي ې بيا وك ړى‪.‬‬
‫غټ ماځي ګر شاهد ې اجازت ورځني و‬
‫غو ښت چي كور ته ول ړه سي هغ ې كوشنيان‬
‫وا ړه كور ته پر ېي ښي وو‪ ،‬مرجاني ډرائيور ته‬
‫وويل چي‪" :‬دا ورسوي‪ ،‬تر ګېټ د باندي‬
‫رحيم جان و عاصم جان هم ول ړ وو‪ ،‬شاهده‬
‫ب ېرته د موټر څخه راك ښته سوه‪ ،‬عاصم ي ې‬
‫ښكل ك ړ او څه پيس ې ي ې ورته ورك ړې او بيا ي ې‬
‫له رحيم جان څخه په لس رخصت واخيستى‬
‫او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫"كله خو زما كورته راسه‪ ،‬هيڅ پابندي نسته‬
‫او بيا ي ې د ټيليفون نمبر هم ورته ورك ړل او په‬
‫اخير ك ښي ي ې په مدهم آواز ك ښي ورته وويل‬
‫چي دا خبره زما و ستا تر منځ ده‪ ،‬ګوره چي د‬
‫مرجاني سره ي ې ذكر نه وك ړې‪ ،‬كنه ك ېدى سي‬
‫هغه د ما څخه خوابد ې سي‪،‬د د ې پسته په موټر‬
‫ك ښي ك ښېنسته او ول ړه‪.‬‬
‫رحيم جان د څه ساعت دپاره په خيالونو‬
‫ك ښي ورك سو‪ ،‬بيا ي ې يوه دلفريبه مسكا پر لبو‬
‫باندي په بر ېښ راغله‪ ،‬داسي معلوم ېدى لكه‬
‫چي يو ې خاص نت ېج ې ته ورس ېدى‪ ،‬هغه و‬
‫‪218‬‬

‫عاصم ته متوجه سو او دوا ړه كورته د ننه‬


‫ول ړو‪.‬‬
‫مرجاني له دربچ ې څخه وليدل چي دوا ړه‬
‫را روان دي‪ ،‬هغ ې په غور دوا ړو ته وكتل او د‬
‫شاهد ې هغه جمله بيا ور په ياد سوه چي‪" :‬دا‬
‫خو داسي معلوم ېږي چي دا هلك تا له رحيم‬
‫جانه راو ړى وي" هغ ې يوه س ړه ساه واخيستله‬
‫او د باندي ور ووتله‪ ،‬د رحيم جان و عاصم و‬
‫چاى څ ښلو ته ز ړه نه ك ېدى رحيم جان و عاصم‬
‫ته يو كوشنى فټ بال هم رانيولى وو‪ ،‬نو بيا د‬
‫عاصم په فرمايش باندي د دوى تر منځ د فټ‬
‫بال لوبه شروع سوه‪ ،‬مرجانه و عاصم و يو ې‬
‫خواته او رحيم جان و بلي خواته سو دا يوه‬
‫داسي مقابله وه چي ګټه د بيللو والو په برخه‬
‫وه‪ ،‬د يو څو ساعتو دپاره ژوند په خپل كليت‬
‫ك ښي ب ڼه وا ړوله او د مسرت و ب ې غم ۍ حالت‬
‫خپور سو‪ ،‬مرجانه د اندروني موسمونو د عدم‬
‫توازن له سختري څخه خلصه سوه‪ ،‬د هغ ې‬
‫وينه اوس په ر ګو ك ښي په ت ېز ۍ سره په‬
‫ګردش راغله او د هغ ې د څ ېر ې پر سپين كفن‬
‫باندي ي ې د شفق آتشين رن ګونه خواره ك ړو‪ ،‬د‬
‫د ې څه ساعت من ډي ترن ډي د د ې ډيپر ېشن تر‬
‫ډېره حده كم ك ړى‪ ،‬دوى ل په لوبه اخته وو‬
‫چي نويد راغلى ده له ګېټ څخه چي دامنظر‬
‫وليدى نو ډېر افسرده سو چي د مور و زوى دا‬
‫مسرت څومري عارضي دى او د ده د صورت‬
‫ليدلو سره به و نا معلوم منزلونو ته مسافر‬
‫سي‪ ،‬په د ې حال ك ښي د مرجاني نظر پر ده‬
‫باندي ول ګېدى‪ ،‬دا پر خپل ځاى ب ې حسه‬
‫غوندي پاته سوه او د څ ېر ې شفق ي ې ب ېرته د‬
‫واوري په كفن سره بدل سو او ز ېر لب ي ې‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫" ښه نو د عاصم د تللو وخت راغلى" نويد‬
‫پوه سو چي څه وسو‪ ،‬لكن د ژوند د جبر بيا‬
‫يوه خپله ك ېمسټري وي خپل فز ېكل ل ره‬
‫لري‪ ،‬د ميني و محبت دا محفل هم په دغه‬
‫تناسب سره درهم برهم سو‪.‬‬
‫‪219‬‬

‫د غټ ماځي ګر وخت وو‪ ،‬عاصم په نمناكو‬


‫ستر ګو رخصت اخيستى او عجبه خبره دا وه‬
‫چي هغه تر مور زياته د رحيم جان څخه د‬
‫ب ېل ېدو دوك محسوسوى‪ ،‬مور و هغه ته ډېري‬
‫پيس ې ورك ړې هغه رحيم جان تر لس ونيوى او‬
‫د باندي ي ې تر موټر پوري بوتى‪ ،‬د رخصت پسته‬
‫رحيم جان ډېر د ډيپر ېشن ښكار سو چي د ننه‬
‫راغلى نو مرجانه هم و ژ ړا ته نزد ې په نظر‬
‫ورغله‪ ،‬رحيم جان و هغ ې ته د تسلي وركولو په‬
‫حواله هيڅ هم نه ورته وويل ولي چي هغه ته‬
‫دا عيان وه چي په داسي يوه كوشش ك ښي‬
‫امكان لري چي دى دي په خپله هم وژا ړي‪،‬‬
‫هغه د خپلي خوني اومرجانه د خپلي خوني په‬
‫خوا ول ړه‪ ،‬په د ې حال ك ښي لمر د غرب په خوا‬
‫د چلتن د غره تر شا نهام سو او د سري‬
‫ما ښام سك ڼي آثار راپيدا سو‪ ،‬څه ساعت پسته‬
‫د اذان ږغونو د كوټي واد ۍ په ان ګازو ډكه ك ړه‪.‬‬
‫په كټ ك ښي پروت رحيم جان راپورته سو‬
‫په خونه ك ښي ي ې بلب نه بل ېدى‪ ،‬لكن د برن ډې‬
‫دبلب ر ڼا دننه راتله‪ ،‬د خپل ب ېګ څخه ي ې دوا ړه‬
‫بوتلن راوك ښل او په چورت ك ښي ورك سو‬
‫چي اوس څه وك ړي چي ګوري په د ې حال‬
‫ك ښي مرجانه په خپله د ننه راغله‪" ،‬رحيم‬
‫جانه! ولي په تياره ك ښي ناست ي ې او څه‬
‫كو ې"؟ د مرجاني په لهجه ك ښي د ژ ړو پا ڼو درد‬
‫ښكاره وو‪.‬‬
‫"مرجاني د ې عاصم خو زه والله چي ډېر‬
‫خراب ك ړم تر اوسه پروت او د ده چورت مي‬
‫واهى او نو ستا به بيا څه حال وي زه ستا په‬
‫دوك پوه ېږم"‪ .‬د رحيم جان په ږغ ك ښي هم‬
‫همدردي وه‪ ،‬هم مينه‪.‬‬
‫"بس رحيم جانه! د قسمت خبري دي‬
‫انسان د قدرت په و ړاندي هيڅ ح ېثيت نه لري‬
‫هر ځل چي دى راسي او بيا ول ړ سي پر ما‬
‫باندي مر ګ ت ېرسي " د مرجاني په ږغ ك ښي د‬
‫او ښكو نمي راك ښته سوه‪.‬‬
‫‪220‬‬

‫" ته راسه ك ښېنه كه په د ې كمه ر ڼا ك ښي‬


‫الجهن درته پ ېښېږي نو بيا به بلب ول ګوم"‬
‫رحيم جان د هغ ې د خوف د ليري كولو هڅه‬
‫وك ړه‪.‬‬
‫"نه د برن ډې بلب و دربچ ې ته مخامخ دى په‬
‫خونه ك ښي ډېره ر ڼا ده‪ ،‬تقريبا ً هر شى‬
‫معلوم ېږي‪ ،‬داسي ښكاري چي ته ستا د بئير د‬
‫څ ښلو په مو ډ ك ښي ي ې"‪ ،‬د مرجاني په لهجه‬
‫ك ښي د اعتراض عنصر نه ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫" اهو مرجاني! د بئير په څ ښلو سره بيا زما‬
‫د ناروغ ۍ څه درمان ك ېږي‪ ،‬ب ډو ګي مي څه‬
‫صفا سي‪ ،‬بيا مي درد كم كي ږي‪ .‬هغه ازبكه‬
‫ول ړه كه دل ې ده؟ هغه پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫زه خيال كوم چي تلل ې به وي‪ ،‬هغه وختي‬
‫ځي‪ ،‬شيان تيار پري ږدي‪ .‬نن خو د غرم ې په‬
‫خو ړو ل فريج ډك دى‪ ،‬ته خپل شغل وك ړه‪،‬‬
‫بيابه ډو ډۍ ګډه سره خورو"‪.‬‬
‫"مرجاني! كه ته ي ې بده نه و من ې‪ ،‬نو ل ږ بئير‬
‫به تا ته هم در واچوم‪ ،‬ګرسره تا كله څ ښلي‬
‫دي؟ په د ې ك ښي الكوحل نه سته‪ ،‬نشه نه لري‪،‬‬
‫زما دا خيال دى چي ډېر به ي ې انجواى ك ړې"‬
‫رحيم جان ورته ډېر تشويق ورك ړى‪.‬‬
‫"داسي نه رحيم جانه! فساد راوك ړې‪ ،‬ما‬
‫كله هم نشه نه ده ك ړې هسي نه چي را ګير‬
‫مي ك ړي" هغ ې نيمى هتيار واچوى‪.‬‬
‫"مرجاني ته په ما اعتبار كولى س ې دا‬
‫څرن ګه ك ېداى سي چي زه دي ستا دپاره د‬
‫تاوان لر وټاكم"‪ ،‬هغه ته د مرجاني اماد ګي‬
‫عيان سوه‪ ،‬هغه تر كيچن پوري ول ړى‪ ،‬له هغ ې‬
‫خوا ي ې دوه غټ م ګان او ورسره ي ې د پيپسي‬
‫يو غټ بوتل هم را اخستى وو‪ ،‬د هغه په غياب‬
‫ك ښي مرجاني د دوا ړو بوتلنو معاينه وك ړه‪،‬‬
‫هغه پروندي بئير او سكاچ ويسكي وو‪.‬‬
‫په نيم تاريكه خونه ك ښي د بوتلنو ل ېبلن‬
‫نه سو ويل ك ېدلى‪ ،‬نو رحيم جان ډېر په‬
‫اطمينان سره دوا ړه م ګان نيم نيم د پيپسي‬
‫څخه او پاته نيم د بئير پر ځاى له سكاچ‬
‫‪221‬‬

‫ويسكي څخه ډك ك ړه‪ ،‬يو ګلس ي ې و خپل مخ‬


‫ته او بل ي ې و مرجاني ته په لس ك ښي‬
‫ورك ړى‪ ،‬مرجاني د تذبذب ايكټين ګ وك ړى او كله‬
‫چي ي ې ګلس و خول ې ته راپورته ك ړى‪ ،‬نو ي ې‬
‫ب ېرته ك ښته ك ړى او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫"عجب غوندي ت ېز بوى ي ې دى"‪ .‬رحيم جان‬
‫د خپل ګلس څخه غو ړپ وك ړى او ورته و ې‬
‫ويل چي ته نه ي ې ورسره اموخته نو كوشنى‬
‫غو ړپ ورځني وك ړه"‪.‬‬
‫مرجاني يو كوشنى غو ړپ ورځني وك ړى‬
‫چي تر ستوني ي ې ت ېر ك ړى نو خوله ي ې تروه‬
‫غوندى ونيوله او ورته و ې ويل چي‪" :‬څومري‬
‫ت ېز دي چي په غا ړه ك ښي ځي نو تر معد ې‬
‫پوري محسوسي ږي‪.‬‬
‫اهو اول يو څو ورځي هم داسي وي‪ ،‬بيا‬
‫ي ې نو پر ېښوول هم ګران كار ښكاري او‬
‫ورسره ي ې ورته وويل چي راځه و بام ته و‬
‫خ ېځو اوس به ل دومري يخ نه وي"‪ ،‬د مرجاني‬
‫هم دا تجويز خو ښ سو او دوا ړه بام ته وختلو‬
‫پر بام هم ر ڼا وه‪ ،‬دوا ړه كراركرار ګرځ ېدو او‬
‫په غو ړپ غو ړپ ي ې خپل شراب څ ښل او د دنيا‬
‫جهان خبري ي ې سره وك ړې‪ ،‬رحيم جان د كابل‬
‫په حواله ډېري پو ښتني ورځني وك ړې‪ ،‬لكن د‬
‫مرجاني څخه ي ې د راز يوه خبره هم تر لسه نه‬
‫ك ړه‪ ،‬مرجاني د نري نري سرور باجود په خپل‬
‫ز ړه ك ښي ډېره ادره )هو ښياره( وه او د رحيم‬
‫جان څخه ل د فاصلو ساتلو پر اراده ټين ګه‬
‫ول ړه وه‪.‬‬
‫رحيم جان خپل م ګ زغرده ختم ك ړى‪،‬‬
‫مرجانه د ده په چال پوه ېدله پر نيمي م ګ‬
‫باندي ي ې كفايت وك ړى او باقي شراب ي ې و‬
‫رحيم جان ته حواله ك ړو‪.‬‬
‫د څ ښلو شرابو اور ي ې د ز ړه و ويني په‬
‫س ړه واوره باندي كلك ير غل وك ړى‪ ،‬دا په خپل‬
‫وجود ك ښي د ننه تر ډېره حاله پوري بحاله‬
‫سوه‪ ،‬هلته رحيم جان چي د د ې د پر ېي ښي‬
‫شرابو څخه غو ړپ وك ړى نو د د ې د لبو په‬
‫‪222‬‬

‫حرارت ل ړلو د ې شرابو د ده په وجود يو نابلده‬


‫اور ول ګوى او هغه د د ې د حاصلولو د اور په‬
‫تمنا ك ښي سر تر نوكه دپتن ګ په څ ېر مكوټ‬
‫سو‪ ،‬لكن هغه د ظاهري ب ې پروايي او ب ې‬
‫اعتنايي خپل طريق كار جاري و ساتى‪ ،‬په دا‬
‫حال ك ښي مرجاني ته ور په ياد سو چي اوس‬
‫د خپل مور و پلر سره د ټيليفون د كولو وخت‬
‫دى‪ ،‬نو ي ې رحيم جان ته وويل چي‪:‬‬
‫"څه ساعت پسته چي ته فارغ س ې نو‬
‫راك ښته سه‪ ،‬زه يو ټيليفون كراچ ۍ او يو دوه‬
‫كابل ته كوم‪ ،‬كله چي دا د زينو و خواته روانه‬
‫سوه‪ ،‬نو رحيم جان ي ې د ښايست او متوازن‬
‫بدن په نشيب و فراز او متحرك خطونو ك ښي‬
‫د لري د ګرځ په څ ېر ورك سو او تر خوله ي ې‬
‫د "آه" سره يوه سره لوخ ړه ووتله او و ې ويل‬
‫چي‪" :‬كشكي زه د د ې لباس واى او د د ې د بدن‬
‫په اور ك ښي د ر ېدي په څ ېر وريت لكن ور‬
‫باندي پروت واى"‪ .‬د يوه ساعت دپاره د رحيم‬
‫جان په ز ړه ك ښي د زور و تشدد خيال‬
‫راوپار ېدى‪.‬‬
‫"زه ! او مرجانه په زور سره تر سينه‬
‫لندي ك ړم دا خو داسي يو ناممكن كار دى لكه‬
‫زه چي لمر په ماځي ګر ك ښي د سمندر د غ ېږي‬
‫څخه راواخلم او په ب ېرته ي ې د شرق پر افق‬
‫باندي ك ښېږدم‪ ،‬هيڅ يو پجاري د خپلي د يو ۍ‬
‫ب ې عزتي تر سره نه سي رسولى‪.‬‬
‫رحيم جان تر ډېره هلته پر تياره بام باندي‬
‫ول ړ‪ ،‬ل ېري د ښار په ر ڼا ك ښي د شا و خوا‬
‫راجار سوي غرونو څوكو ته ي ې كتل‪،‬و ده ته‬
‫اندازه نه وه چي څومري وخت ت ېر سو‪ ،‬څه‬
‫ساعت پسته ي ې د ماخستن د اول اذان ږغ تر‬
‫غو ږو سو او اخيري غو ړپ ي ې د لوى څ ښتن په‬
‫نوم تر ستوني ت ېر ك ړى‪ ،‬لو ړ ي ې و اسمان ته‬
‫وكتل او په كرار ي ې د ځان سره وويل‪" :‬ځه ښه‬
‫سو چي په پوره تو ګه كافر سوم"‪.‬‬
‫په ب ېرته خپلي د ې جمل ې ي ې پر ز ړه باندي د‬
‫چا ړې كار وك ړى‪ ،‬د يوه نابلده احساس دوك ي ې‬
‫‪223‬‬

‫تر ستر ګو د او ښكود باران په څ ېر توى سو‪،‬‬


‫كله چي و خپل ز ړه ته په ځير راغلى نو د كافر‬
‫ز ړه په شرقي افق باندي ي ې د سحار د سپ ېدو‬
‫د سپ ڼېدو ښكاره آثار په نظر راغلو‪ .‬ر ڼا و‬
‫تياره‪ ،‬ژوند ومر ګ‪ ،‬خداى وشيطان‪ ،‬مينه‪ ،‬وفا‬
‫و ب ېوفايي‪ ،‬زه او مرجانه‪ ،‬علم و جهالت‪ ،‬لر و‬
‫منزل‪ ،‬دا لري چيري ځي؟ دا د ژوند لري د‬
‫خپل منزل څوشعور لري؟ دا مځكه خو ډېره‬
‫اواره ده‪ ،‬نو دا لري ولي دومري ك ږې و ږې‬
‫دي؟ ګرسره دا لري په خارج ك ښي څه سفر‬
‫هم لري او كه دوى په خپله د ځان په تكل‬
‫ست ړي ست ړي ګرځي؟ د ژوند جبلت او د مر ګ‬
‫جبلت؟ دا بيا څه معنا لري او په د ې تناظر‬
‫ك ښي بيا د خداى د اراد ې مقام څه دى؟ رحيم‬
‫جان د بندو كوڅو په ګڼ ځن ګل ك ښي د يوه‬
‫توند توپان په څ ېر و به ېدى او ب ېرته ب ې‬
‫مقصده تر ځان پوري راغبر ګ سو"‪.‬‬
‫په د ې حال ك ښي مرجانه ب ېرته پورته راغله‬
‫او رحيم جان په خپلو خيالونو ك ښي ورك ول ړ‬
‫وو چي هغ ې ږغ ورته وك ړى‪:‬‬
‫"په څه خيالونو ك ښي ورك ي ې؟ زما دا خيال‬
‫وو چي ته به زغرده لندي راس ې‪ ،‬لكن داسي‬
‫ښكاري چي اوس يو شاعر يا فلسفي جو ړ‬
‫سوى ي ې‪ ،‬يا نو بيا د شاهين ې دران ۍ په خيال‬
‫ك ښي ورك ي ې"‪ .‬د هغ ې په لهجه ك ښي ل ږ د‬
‫حسد ماده شامله وه‪.‬‬
‫نه مرجاني له لويه سره مي د ژوند پر‬
‫ماهيت و حقيقت باندي غور كاوى‪ ،‬لكن‬
‫دومري شعور واستعداد په لس ك ښي نه لرم‬
‫چي و ژوندته يو خپل ځان ګړى مفهوم ورك ړم"‪.‬‬
‫رحيم جان ږغ د ست ړيا په ګرځ سره الوده‬
‫ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫"راځه چي ك ښته ځو‪ ،‬يخ دى‪ ،‬چوكيدار ماما‬
‫له بازاره څخه توده ډو ډۍ او تازه سجي راو ړې‬
‫ده‪ ،‬ګرده ورځ مو ږ په سر ګرداني ك ښي ت ېره‬
‫ك ړه‪ ،‬يو څه ارام هم په كار دى"‪ .‬رحيم جان‬
‫كچن‬ ‫دوا ړه م ګان ورسره راواخيستل‪ ،‬د ننه په ِ‬
‫‪224‬‬

‫ك ښي ي ې دوا ړه پر ېمنځل او دلته په كچن ك ښي‬


‫ي ې په ګډه ډو ډۍ كمه لكن غو ښه ښه تر مراده‬
‫پوري وخو ړله‪.‬‬
‫رحيم جان په د ې ډېر مطمئين وو چي د ده‬
‫پلن د كامران ۍ په لوري غټ غټ ګامونه پورته‬
‫ك ړي وو‪ .‬د لسو بجو په شا و خوا ك ښي دوا ړه‬
‫خپلي خپلي خوني ته سره ول ړو‪ ،‬د غسل‬
‫خان ې څخه د راستن ېدو پسته مرجانه تر ډېره‬
‫وخته په خپله بستره ك ښي ناسته په خيالونو‬
‫ك ښي وركه او غرقه وه او بيا ي ې د يو ې س ړې‬
‫ساه سره ليټ آف ك ړى او پر ېوتله‪ ،‬لكن كرار‬
‫كرار د هغ ې تنهايي او س ړزتيا احساس په‬
‫غو ړېدو راغلى‪ ،‬دا ب ېرته راپورته سوه‪ ،‬په نيم‬
‫تاريكه خونه ك ښي ي ې خپلي جام ې له ځانه‬
‫ايستي ك ړې او د رحيم جان كالي ي ې واغوستل‬
‫او بيا په بستره ك ښي پر ېوتله‪ ،‬د رحيم جان د‬
‫بدن خوشبوى‪ ،‬د شراب نش ې او د ما ړه نس‬
‫سرور زغرده دا د خوب و لمن ته وسپارله‪ ،‬دا‬
‫تر ډېره د يو ې ماشومي په څ ېر په خپل‬
‫معصوميت ك ښي خوندي پرته وه چي بيا ي ې‬
‫هغه د برايي خوب په تكرار سره وليدى د‬
‫ځن ګله د ل ېوه د چشمانو اور هم هغسي‬
‫رو ښان وو او پر بال غون ډۍ باندي ول ړ ډېر په‬
‫دردناك ږغ ك ښي ي ې ود ې ته بلنه وركوله‪ .‬دا يوه‬
‫تاريكه په وريځو ډكه شپه وه چي په ل ږ ساعت‬
‫ك ښي ډېر زورور باران شروع سو‪ ،‬دا د كل په‬
‫حصار له ده جدا ل ېو ۍ په خپل اور ك ښي ب ې‬
‫در ېغه سوځ ېدله چي ګوري يو زبرست تندر د‬
‫كل په شرقي د ېوال باندي پر ېوتى او د كل‬
‫د ېوال ي ې تر بنيادو پوري ون ړوى او دوى دوا ړه‬
‫د خوف و عشرت په ګډو ډ حال ك ښي د يوه و‬
‫بل و خواته په ګمبت ګمبت ورمن ډه ك ړل‪.‬‬
‫د خوب پرد ې وله باندي د د ې ستر ګي‬
‫راخلصي سو ې‪ ،‬دا د خوف په شديد حصار‬
‫ك ښي را ګير وه‪ .‬شپه تاريكه ل ېوه و خوف و‬
‫تنهايي دا وا ړه د د ې دپاره اوس زغمل يو نا‬
‫ممكن كار ښكاره ك ېدى‪ ،‬د د ې په ز ړه ك ښي دا‬
‫‪225‬‬

‫تشويش لكه د اور غشى ترازو سو چي د خوب‬


‫د ل ېوه او هسپتال سره د راروان ل ېوه تر منځ‬
‫كوم معنوي تعلق شته دى‪ ،‬د شراب نشه ي ې د‬
‫ماتي چي ښې په څ ېر توكري توكري سوه‪ ،‬امان‬
‫پناه‪ ،‬لكن څرن ګه؟ د ب ې كس ۍ په د ې حال‬
‫ك ښي د يوه الهام تر اثر لندي ي ې خيال د رحيم‬
‫جان و خواته ول ړى‪ ،‬د رحيم جان خيال ي ې و‬
‫خوفزده ز ړه ته لكه لس چي ورك ړې داسي كار‬
‫وك ړى‪ ،‬مرجاني چي د خپلي دريچ ې پرده ل ږ‬
‫سره ب ېرته ك ړه نو هغه منظر ي ې په نظر‬
‫وراغلى‪ ،‬د رحيم جان د تاريكي خوني په دربچه‬
‫ك ښي دا ساعت هم دو ې شمعي څن ګ پر څن ګ‬
‫بل ېدل ې‪.‬‬
‫" ښه نو دى هم وي ښ دى او شايد چي بيا د‬
‫ب ډوكي د درد سره مخامخ دى‪ ،‬څه كول په كار‬
‫دي؟ د يو غټ سوال سره مخامخ سوه چي‬
‫و ګړۍ ته ي ې پام سو نو ب ې ساخته ي ې تر خوله‬
‫ووتل " آهو د غره په څ ېر درنه و او ږده شپه ل‬
‫پاته ده‪.‬‬
‫د خوف و د تنهايي احساس ي ې پر ټول‬
‫تذبذب باندي غالب راغلى او دا د نتايجو څخه‬
‫ب ې پروا لڅ سر و لڅي پ ښې په سرعت سره د‬
‫رحيم جان د خوني و خواته راغله‪ ،‬كله چي ي ې‬
‫پر دروازه باندي لس ك ښېښود نو هغه د يوه‬
‫معمولي ږغ سره و د نني خواته خلصه سوه‪،‬‬
‫رحيم جان په نيم تاريكه خونه ك ښي لندي پر‬
‫مځكه ناست وو او په تسلسل سره ي ې و دوا ړو‬
‫بلو شمعو ته كتل د دوا ړو شمعو عكس ي ې په‬
‫و ږو ستر ګو ك ښي ل ړزاند ښكاره ك ېدى‪ ،‬هغه د‬
‫يوه توند توپان په څ ېر راپورته سو‪ ،‬مرجاني د‬
‫هغه د ستر ګو د لو ږي په لمبو ك ښي له هري‬
‫پ ېش بند ۍ څخه خالي سل سوه او د هغه د‬
‫ل ېڅو په حصار ك ښي د ش ګو د كمر په څ ېر‬
‫توى سوه‪ ،‬مرجاني د ده پر ځوانه او توده سينه‬
‫باندي سر اي ښى كرار كرار ي ې ژ ړېدله او دا‬
‫پوه سوله چي د خوب ل ېوه څوك وو او د اوره‬
‫ډكي ستر ګي ي ې له چا څخه پور ك ړي و ې چي‬
‫‪226‬‬

‫دا نكته عيان سوه‪ ،‬ټوله خوف ي ې ورك سو‪،‬‬


‫دوا ړو په سكوت سره ځان د يوه وبل په حواله‬
‫ك ړى‪ ،‬د د ې د وجود واوري او د رحيم جان د‬
‫وجود د دوبي موسمونه په يوه و بل ك ښي د‬
‫دوو دريابو په څ ېر سره ګډ سو‪،‬د مصلحتو او‬
‫س ړو پ ېش بنديو ب ې رن ګه منى ي ې و ناڅر ګندو‬
‫مځكو ته مسافر سو‪ ،‬د دوا ړو وجودونو د اول‬
‫سپرلي د وختونو معتدل موسمونه وسپ ڼل‪،‬‬
‫واوري په ويل ېدو راغل ې او د د ښتو تنده د روح‬
‫تر انتها پوري اوبه سوه‪ ،‬د ګناه په ښايست‬
‫سره آراسته د بدنونو دا ښكلى سفر شپه او‬
‫ورځ درسته يوه اون ۍ او ږد پاته سو‪ ،‬تر څو چي‬
‫د مرجاني د مور و پلر د راتللو ساعت رانزد ې‬
‫سو‪.‬‬
‫په اخيري شپه لو ړ پر بام باندي رحيم جان‬
‫ورځيني پو ښتنه وك ړه چي‪:‬‬
‫" آيا دا ضروري ده چي ته ب ېرته كابل ته‬
‫ول ړه س ې؟‪.‬‬
‫د د ې دپاره يو حتمي ځواب وركول ډېر‬
‫ګران كار وو‪ ،‬هغ ې د شاهد ترين سره يوه‬
‫ناكامه مينه درلودل ې وه‪ ،‬د زاهد توصيفي سره‬
‫مينه پر جمالياتي اساس باندي قايمه وه شاه‬
‫زمرك خان هم په يوه ناڅر ګنده حواله ورته‬
‫عزيز وو او بيا رحيم جان ورته په د ې ضروري‬
‫معلوم ېدى چي هغه د وسي د تاوده باران په‬
‫څ ېر د د ې د وجود د وني ټولي ګړځ ې وَركولى‬
‫سو ې‪ ،‬لكه اوس چي ي ې دا د چنار د يو ې ځواني‬
‫درختي په څ ېر وينځل ې او سرشاره ك ړې وه‪.‬‬
‫هغه شايد چي د دنيا اوله ښځه وه چي په يوه‬
‫وخت ك ښي د څلورو نارينوو په منځ ك ښي‬
‫تقسيم وه‪ ،‬د خپل د ې مشكل په تناظر ك ښي و‬
‫هغ ې ته خپل يو ازاد نظم "د ش ګو پا ڼ" ورپه‬
‫ياد سو‪:‬‬

‫ژونده ياره!‬
‫څومري ګران ي ې‬
‫ستا له لسه‬
‫‪227‬‬

‫ګام پر ګام په تا ك ښي مرمه‬

‫"رحيم جانه! دا يو ګران سوال دى او‬


‫ځواب ي ې فقط د وختونو په او ږدو ك ښي ممكن‬
‫دى‪ ،‬زه د يو ې ب ې لن ګره ك ښت ۍ په څ ېر يم‪،‬‬
‫ګوره چي د غم بادونه مي و كومي خواته‬
‫يوسي‪ ،‬رحيم جانه! زما خيال نه دى چي زه‬
‫دي تر ډېرو شپو پوري ژوند ۍ پاته سم او نه‬
‫غوا ړم چي زه دي ژوند ۍ و اوسم‪ ،‬زه ي ې وينم‬
‫چي زما د مر ګ د جبلت سكروټه اوس د حالتو‬
‫په نري باد له ځانه يوه نر ۍ لمبه پيدا ك ړې ده‪،‬‬
‫په دنيا ك ښي د ويني و ميني د رشتو په حواله‬
‫ګڼ ډېر خل ګ سته چي په كار دى چي زه د هغو‬
‫دپاره ژوند وك ړم‪ ،‬زه دا پاته ژوند هم د تا‬
‫سره او هم د شاهد سره ت ېروى سم ‪ ,‬لكن د‬
‫څه دپاره؟ مينه‪ ،‬جنس‪ ،‬رشت ې؟ ګرسره له لويه‬
‫سره ژوند څه معنا لري؟ او كه معنا لري نو څه‬
‫معنا لري؟ هيڅ يو څوك داسي نسته چي په‬
‫يوه ځواب سره زما تسلي وك ړي‪ .‬يو خداى دى‬
‫هغه هم زه په خبره يم چي له ما څخه ناراضه‬
‫دى‪ ،‬هغه زما ګناوي او ت ېرى ويني او د روح‬
‫په نا ارامي ي ې دا دى د ل ې بيا راته محشر ګاه‬
‫جو ړه ك ړې ده‪ ،‬رحيم جانه! زه له مذهبه ب ېګانه‬
‫او له خدايه ليري‪ ،‬يوه ست ړې روح‪ ،‬زما منزل‬
‫نسته‪ ،‬د خزان د يو ې ژ ړي پا ڼي په څ ېر د غم‬
‫بادونو په مخه اخيست ې يمه‪:‬‬

‫ژ ړه پا ڼه آواره په بحروبر يم‬


‫نه مي كور‪ ،‬نه مي كرار‪ ،‬نه مي‬
‫مسكن سته‬

‫زما و ستا پ ېژند ګلوي د يو ې اضطراري‬


‫لمح ې په سوب و منځ ته راغله او اوس ي ې د‬
‫ګناه يو ښكلى فصل ور پس ې وسپ ڼوى‪ ،‬لكن‬
‫وماته دا تعلق د ګناه تعلق نه معلوم ېږي‪ ،‬ولي‬
‫چي زما پر ز ړه باندي هيڅ درنه ډبره نه ده‬
‫پرته‪ ،‬بلكي زه په وختونو ك ښي د باران په څ ېر‬
‫‪228‬‬

‫په هره خوا اوس يوه تازه څ ېره او يو‬


‫سپ ڼېدلى ز ړه لرمه‪ ،‬زما د لري د ېوال مه‬
‫جو ړېږه‪ ،‬زما وزر مه غچي كوه‪ ،‬په تللو خو‬
‫ځمه كه ب ېرته راغلم نو بيا ځاى راته راك ړه‪.‬‬
‫لكن رحيم جانه! بيا درته وايم چي شايد‬
‫زه تر ډېره پوري ژوند ۍ نه سم پاته او هيله‬
‫درځني كوم چي زما تر شابه كله كله د نويد په‬
‫توسط د عاصم سره ملقات ضرور كو ې‪ ،‬و‬
‫ماته هم ډېره عجبه معلوم ېدله چي دى په اول‬
‫ملقات ك ښي تر ما وتاته درنزد ې او قريب سو‬
‫او زه چي ځم نو ستا هغه غل ك ړې جو ړه د‬
‫ځانه سره و ړم‪ ،‬مه ي ې ته تقاضا كوه او نه ي ې‬
‫زه دركومه‪ ،‬ولي چي كله زه ستا په كاليو‬
‫ك ښي پر ېوځم نو يخ ز ړى ز ړه مي ستا د وجود‬
‫په ګرم ۍ سره ب ېرته تود سي او زه په خيالونو‬
‫وركه ستا په توده غوځ ۍ ك ښي په امان سم"‪.‬‬
‫مرجاني په خلص ز ړه سره ورته خبره وك ړه‪.‬‬
‫رحيم جان د يوه بت په څ ېر ب ې حسه پر‬
‫ځاى ورته ول ړ وو او نه پوه ېدى چي څه ورته‬
‫ووايي‪ ،‬لكن بيا ي ې هم ز ړه راغون ډ ك ړى او‬
‫ورته و ې ويل چي‪" :‬‬
‫"سم ۍ! زما دپاره دا ډېر يو ګران امر دى‬
‫چي ستا په و ړاندي دليل بازي وك ړم‪ ،‬ته واي ې‬
‫چي زما و ستا رشته د يو ې اضطراري لمح ې په‬
‫سوب و منځ ته راغله‪ ،‬دا ستا نظر خو ك ېدى‬
‫سي لكن زما نه‪ ،‬زه خو له ډېره كوشنيوالي‬
‫ستا په مينه اخته وم‪ ،‬زه چي په جنس نه‬
‫پوه ېدلم نو هم به ما ستا سره د واده كولو‬
‫خبري كول ې او تا و زما خور به پر ما باندي‬
‫خندله‪ ،‬ته تر ما مشره و ې چي ل ږ غټ سوم نو له‬
‫هغه اظهاره څخه هم د شرم په سوب ولو ېدمه‬
‫او هسي هم ملقاتونه كم سو‪ ،‬څو چي ستا د‬
‫ميني په اور ك ښي تر ځوان ۍ ورس ېدلم او بيا زما‬
‫د خور د واده په شپه هغه ښايسته يوه اتفاق‬
‫مو ږ سره يو ك ړو او زه پوه ېږم چي ته د ما‬
‫سره نه نن مينه لر ې او نه دي پرون درلوده‪،‬‬
‫لكن دا زما مسئله نه ده‪ ،‬ته د هر چا سره چي‬
‫‪229‬‬

‫مينه لر ې زه اعتراض هم نه ورباندي لرمه‪ ،‬بس‬


‫ته دومري وك ړه چي دا زما يك طرفه مينه قبوله‬
‫ك ړه‪ ،‬سم ۍ! زه قسمونه نه اخلم فقط دومري‬
‫درته وايم چي له اوس څخه واخل ې تر هغه وخته‬
‫چي ستا په سر ك ښي يو هم تور و ېښته پاته نه‬
‫وي زه ستا انتظار كوم‪ ،‬يك ړ او په مجرد انداز‬
‫ك ښي‪ ،‬زما په ژوند ك ښي اوله او اخيره ښځه ته‬
‫ي ې‪ ،‬ته قسم نه راكو ې لكن زه ستا د ښايسته‬
‫وجود په سر قسم خورم چي له تا پرته ما د هيڅ‬
‫يو ې بلي ښځي سره تر اوسه تعلق نه دى‬
‫درلودلى‪ ،‬په د ې څلورو كلونو ك ښي ما له‬
‫كوشنيوالي څخه تر اوسه پوري فقط له تا څخه‬
‫تر تا پوري سفر ك ړى دى او څو چي ته تر ما‬
‫پوري راځ ې زه به ستا انتظار كوم او بيا هم زما‬
‫د قبلولو او نه قبلولو په فيصله ك ښي ازاده ي ې"‪.‬‬
‫د رحيم جان په ږغ ك ښي د دوك ژ ړي پا ڼي په‬
‫ګريه راغل ې هغه خپل ست ړى سر د نزد ې ول ړې‬
‫مرجاني پر و ږه باندي ك ښېښود او دوا ړو د يوه‬
‫و بل په ګر ېوانه ك ښي تر ناڅر ګندو وختونو‬
‫پوري وژ ړل‪.‬‬
‫يو وخت په ز ړه ست ړي مرجاني ورځني‬
‫پو ښتنه وك ړه ولي نو د شاهين ې دران ۍ خبره‬
‫څرن ګه ده؟" د رحيم جان پر ښايسته څ ېره‬
‫باندي خندا پيدا سوه او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫"سم ۍ! دا د دنيا تر ګردو لوى درواغ وو‬
‫هيڅ شاهينه دران ۍ نسته او نه ي ې زه پ ېژنم‪،‬‬
‫فقط ستا په ز ړه ك ښي د رقابت پيداكولو يوه‬
‫هڅه وه‪ ،‬نه زه د ب ډوكي درد لرم او نه ما تر د ې‬
‫و ړاندي كله شراب څ ښلي وو‪ ،‬پر اټكل مي‬
‫وتاته د نزد ې راتللو دپاره يو پلن جو ړ ك ړى وو‬
‫او په نت ېجه ك ښي ي ې دومري ښكلى رزلټ‬
‫راغلى‪.‬‬
‫هسي سم ۍ! زما خيال دى چي زما په‬
‫كاميابي زما د پلن حصه ل ږ وه په حقيقت‬
‫ك ښي زه د هغه ل ېوه احسان مند يم‪ ،‬د ده تر‬
‫ژ ړو ستر ګو جار سم چي په نا معلوم سوب ي ې‬
‫ستا و خواته يو مين او مايل ز ړه درلود او هغه‬
‫‪230‬‬

‫خوف ته زما و غوځ ۍ ته راورسول ې‪ ،‬ستا د تللو‬


‫پسته به زه په هر ق ېمت د هغه مالك پيدا كوم‬
‫او په هر ق ېمت ي ې ورځني رانيسم او بيا به زه‬
‫و هغه په دوا ړو ستا انتظار كوو‪ ،‬زه خو هم‬
‫بايد چي ستا په انتظار ك ښي يوه سهاره ولرم‪،‬‬
‫په خداى چي تر ځان به ي ې ل زيات ونازومه‪ .‬د‬
‫مرجاني د ښايست غرور ب ېرته بحال سو او د‬
‫وجود لو ړي وني ي ې نور وسعتونه‪ ،‬سر لو ړي و‬
‫تاز ګي پيدا ك ړه او بيا دوا ړو د يو و بل په مل‬
‫ك ښي لسونه واچول او دلته تر نيمي شپ ې‬
‫پوري كله په ژ ړا او كله په خندا سره‬
‫ګرځ ېدل‪.‬‬

‫‪###‬‬
‫د مرجاني د مور وپلر د رار س ېدلو پسته‬
‫په در ې څلورو ورځو ك ښي دى د رخصت‬
‫وركولو دپاره په ذهني تو ګه تيار ك ړو او بيا‬
‫مرجاني د دوك و درد په موسمونو ك ښي ب ېرته‬
‫د كندهار له لري د كابل سفر اختيار ك ړى‪ ،‬په‬
‫كابل ك ښي هغه پخوانى صورتحال طاري وو‪ ،‬د‬
‫دوستانو محفل هغسي تازه وو خو د كابل جان‬
‫خپل ټولنيز صورتحال ل د اطمينان و ړ نه وو‪ ،‬د‬
‫رسمي فاتح ې پسته د ژوند خپل معمولت‬
‫ب ېرته پر خپلو لرو باندي په يون راغلو‬
‫ك ېتراين و زاهد توصيفي د د ې غير حاضري‬
‫ډېره محسوسه ك ړې وه اوس د ګردو تر څن ګه‬
‫دوى دوا ړه زياته خوشحاله وو‪ ،‬د شاه شاه‬
‫زمرك خان و ك ېتراين تر منځ ټيليفونك رابطه‬
‫قايمه وه‪ ،‬لكن بيا ي ې ملقات نه وو سره‬
‫سوى‪ ،‬يوه شپه ك ېتراين ورځني پو ښتنه وك ړه‬
‫چي تا هلته د مور و پلر سره څه صل وك ړه‪ ،‬نو‬
‫مرجاني ورته وويل چي‪:‬‬
‫"زما د خور د م ړيني په سوب ما مناسب نه‬
‫وبلله چي پر د ې موضوع باندي ورسره خبره‬
‫وك ړم‪ ،‬لكن ما فيصله ك ړې ده چي د زاهد‬
‫توصيفي سره واده وك ړم‪ ،‬نوري خبري به و‬
‫آينده ته پر ېږدم‪ ،‬ما تر اوسه د زاهد توصيفي‬
‫‪231‬‬

‫سره په د ې ل ړ ك ښي خبره نه ده ك ړې‪ ،‬زه د تا‬


‫سره صل كول غوا ړم‪ ،‬بيا به د هغه سره خبره‬
‫كوم"‪.‬‬
‫"خبره دا ده ك ېتراين! چي ما د شاهدترين‬
‫سره مينه هم تر شا پر ېي ښې ده او هلته يو بل‬
‫س ړي هم د غم په د ې شپو و ورځوك ښي زما و‬
‫ز ړه ته لره جو ړه ك ړې ده او دلته د زاهد‬
‫توصيفي مينه ده چي زما د وجود پر دوزخ‬
‫باندي د يو ې مقدسي واوري په څ ېر اوري‪ ،‬زه‬
‫نه پوه ېږم چي زاهد توصيفي قبول ك ړم كه‬
‫هلته ب ېرته غبر ګه سم او په هغو دوا ړو‬
‫ځوانانو ك ښي يو د ژوند د مل ګري په حيث‬
‫قبول ك ړم؟‪ ،‬زه چي راتلم نو د شاهدترين د‬
‫ښايستو ستر ګو يو سوال مي په ز ړه ك ښي د‬
‫مات غشي په څ ېر راو ړى"‪.‬‬
‫"مرجاني! ته ولي ځ ې؟ ته څه خبره ي ې چي‬
‫ته زما و دلته د نورو دپاره څومري ضروري‬
‫ي ې‪ ،‬ته چي د ميني و ويني د رشتو په امان‬
‫ك ښي ي ې‪ ،‬څه سوب دى چي ته د د ښت د‬
‫سرابونو په سفر وځ ې؟"‬
‫ك ېتراين! و ماته ووايه چي زه څه وك ړم؟‬
‫هسي هم زما و ستا په ك ېس ك ښي تر يوه‬
‫حده مماثلت سته" مرجاني و توري شپ ې دوا ړو‬
‫په پټه خوله سره وژ ړل‪.‬‬
‫د يو ې ډېري او ږد ې تجزي ې او بحث پسته د‬
‫م ېرټ پر بنياد باندي د زاهد توصيفي انتخاب‬
‫اخيري و ټاكل سو او بيا په دوو درو ورځو‬
‫ك ښي په دغه فيصله زاهد توصيفي او د پارټ ۍ‬
‫ټوله دوستان خبر سول‪ ،‬وا ړه دوستان په د ې‬
‫ډېر خوشحاله ښكاره ك ېدل‪ ،‬يوه ورځ ماځي ګر‬
‫د زاهد توصيفي په كور ك ښي پر جزياتو و‬
‫تفصيلتو باندي او ږده خبره وسوه‪ ،‬د مرجاني‬
‫پر اصرار باندي چي د خور غم ل تازه وو دا‬
‫فيصله وسوه چي دا واده بايد چي په پټه خوله‬
‫وسي او ورسره دا خبره غوره و ګڼل سوه‬
‫چي د مرجاني د خاندان خل ګ بايد چي نه سي‬
‫خبر‪.‬‬
‫‪232‬‬

‫ټيك يوه اون ۍ په آخوا د اتوار ورځ وټاكل‬


‫سوه‪ ،‬لكن دلته بنفش ې د ملل ۍ شينواري‪ ،‬ودا‬
‫او د ډاكټري څخه پر د ې خبري باندي برى و‬
‫موند چي د واده د غرم ې ډو ډۍ به د د ې په كور‬
‫ك ښي وي او كه په رسمي او روايتي انداز‬
‫ك ښي نه وي نو هم د مرجاني رخصتي به په‬
‫ماځي ګر ك ښي د هغ ې له كوره وي‪.‬‬
‫د واده د ورځي او وخت اطلع بيا و دوو‬
‫غ ېرحاضرو دوستانو ته هم وركول سوه‪ ،‬شاه‬
‫شاه زمرك خان و م ېرويس افغان د خپلي‬
‫حاضر ۍ په حواله په ز ړه پوري تصميم ښكاره‬
‫ك ړى وو‪ ،‬زاهد توصيفي او مرجاني په ګډه د‬
‫آينده د ژوند ضرورتونه په پام ك ښي ونيول او‬
‫هغو په ډېر اعتدال سره د پ ېسو د خرڅولو‬
‫كار تر سره ك ړى او په پرو ګرام ك ښي دا خبره‬
‫هم شامله وه چي د واده پسته به دوى اول د‬
‫فرانس او بيا د كوټي سفر اختياروي‪ ،‬د ټولني‬
‫ټوله غ ړي د و ېشل سوي كارونو خپله خپله‬
‫برخه تر سره رسولو په كار ك ښي بوخت‬
‫ښكاره ك ېدل‪ ،‬تر هر چا بنفشه زياته مصروفه‬
‫او په ظاهر خوشحاله ښكاره ك ېدله د ضروري‬
‫اقداماتو په تناظر ك ښي عموما ً به دا و مرجانه‬
‫و ك ېتراين د زاهد توصيفي و كورته تلل او‬
‫راتلل‪.‬‬
‫د اتوار د ورځي پرو ګرام داسي جو ړ وو چي‬
‫بنفشه به د يوولس دوولس بجو په شا و خوا‬
‫ك ښي اول هاسټل ته راځي‪ ،‬بيا به دا و مرجانه‬
‫د زاهد توصيفي و كور ته د اخيري ز ېرمني په‬
‫حواله ورځي‪ .‬زاهد توصيفي او نور غ ړي به تر‬
‫دوو بجو پوري هلته د بنفش ې و كورته د ورا په‬
‫صورت راځي‪ .‬د ك ېتراين اصرار داوو چي ما له‬
‫هاسټل څخه په واپس ۍ ك ښي واخل ۍ زه به تر‬
‫هغو د مرجاني د ضرورت شيان پ ېك ك ړم او‬
‫خپل ځان به هم تيار ك ړم‪.‬‬
‫د ټاكل سوي پرو ګرام مطابق بنفش ې‬
‫مرجانه د اتوار په ورځ د دوولسو بجو په شا و‬
‫خوا ك ښي له هاسټل څخه راواخيسته او د زاهد‬
‫‪233‬‬

‫توصيفي و سټو ډيو ته راغلل څه نيم ساعت‬


‫پسته چي د باندي راووتو زاهد توصيفي د‬
‫رخصت په حواله ورسره راووتى او و موټر ته‬
‫رانزد ې سولو د موټر په هغه بله خوا پټ يو‬
‫س ړى چي مخ ي ې ت ړلى وو‪ ،‬راپورته سو او د ټي‬
‫ټي توپنچ ې درسته جابه ي ې پر دوى درو وا ړو‬
‫باندي خالي ك ړه اوپر نزد ې ول ړ موټر سايكل‬
‫باندي د خپل مل ګري تر شا ك ښېنوست او‬
‫وت ښت ېدى‪ ،‬د هغه خاص ن ښانه زاهد توصيفي‬
‫وو هغه در ې ګول ۍ پر ټټر ل ګېدلى وو‪ ،‬يوه‬
‫مرم ۍ ي ې خاص پر كي ڼ تي باندي ل ګېدل ې وه‪،‬‬
‫مرجانه و بنفشه كه څه هم زخمي و ې‪ ،‬لكن‬
‫زخمونه ي ې ډېر مهلك نه ښكاره ك ېدل‪ ،‬د خوف‬
‫و وارخطايي په د ې حال ك ښي د نورو خل ګو په‬
‫مرسته سره دوى زاهد توصيفي په موټر ك ښي‬
‫واچوى‪ ،‬مرجاني د هغه سر د شا پر نشست‬
‫باندي ناست په خپله غوځ ۍ ك ښي ونيوى او‬
‫بنفش ې موټر د روغتون و خواته په پوره رفتار‬
‫سره وزغلوى‪ ،‬زاهد توصيفي په ډېر مشكل‬
‫سره ستر ګي راخلصي ك ړې او په ډېر مشكل‬
‫سره ي ې يو نظر د مرجاني و څ ېر ې ته وكتل او‬
‫په يوه كمزوري ږغ ك ښي ي ې فقط دا ورته‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫"مرجاني د خداى په امان‪ ،‬بيا به دل ې سره‬
‫غوا ړو"‪ .‬او دلته ي ې د ويني د قي سره د د ې په‬
‫غ ېږ ك ښي پور پر ې ك ړى‪ ،‬د مرجاني تر خوله‬
‫يوه چيغه ووتله او پر ده باندي نسكوره‬
‫پر ېوتله‪ ،‬د ميني رشته ي ې د ويني په وحدت‬
‫سره بدله سوه‪.‬‬
‫د مرجاني د زخمي بدن او د زاهد توصيفي‬
‫د زخمي ز ړه وينه د د ې په غ ېږ ك ښي تر ابده‬
‫ابده سره يوه سوه‪ ،‬د هسپتال اهلكارانو زاهد‬
‫توصيفي و اپر ېشن تيټر ته پر سټ ېچر باندي‬
‫وزغلوى‪ ،‬لكن اوس ډېر ناوخته سوى وو‪ ،‬تر‬
‫اپر ېشن و ړاندي ډاكټرانو د هغه د م ړيني اعلن‬
‫وك ړ‪.‬‬
‫‪234‬‬

‫مرجانه د ب ې هوش ۍ په حال ك ښي وه‪ ،‬د‬


‫هغ ې يوه مرم ۍ تر كي ڼ مټ او يوه ي ې د تشي تر‬
‫پسته غو ښه وتل ې وه‪ ،‬د بنفش ې يوه مرم ۍ پر‬
‫تندي ترخس ېدل ې وه او دويمه مرم ۍ ي ې د نو‬
‫سره په نس ك ښي ل ګېدل ې او په پوست ك ښي‬
‫وتل ې وه‪ ،‬هغه معمولي زخمي وه او دو ې ي ې تر‬
‫كاليو وتلي و ې‪ ،‬د ضروري ملهم پټ ۍ پسته‬
‫مرجانه د ښځو و يوه وار ډ ته منتقل ك ړل سوه‬
‫او بنفش ې د داخل ېدو څخه انكار وك ړى‪.‬‬
‫په ل ږ ساعت ك ښي حكومتي چارواكي او د‬
‫دوستانو د ډلي وا ړه خل ګ په هسپتال ك ښي‬
‫سره راټول سو‪ ،‬په د ې حال ك ښي شاه شاه‬
‫زمرك خان هم راورس ېدى‪ ،‬هغه په تازيله‬
‫ك ښي د بنفش ې څخه د قاتل پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫بنفش ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫هو‪ ،‬لل! هغه نعيم شاهيني وو‪ ،‬ما ښه‬
‫وپ ېژندى‪.‬‬
‫شاه شاه زمرك خان ورته وويل چي‪:‬‬
‫"و حكومتي چارواكو ته ي ې شناخت مه‬
‫واضح كوه‪ ،‬بس د يوه نا معلوم س ړي خبره‬
‫ورته وك ړه‪ ،‬نوري خبري بيا و ماته پر ېږده پر‬
‫مخ باندي به ګورو‪ .‬كنه امكان د د ې دى چي‬
‫بيادي دى وت ښت ېږي او تر نا معلومه وخته دي‬
‫ورك سي"‪.‬‬
‫د ضرور حكومتي كاروايي پسته د زاهد‬
‫توصيفي لش و شاه شاه زمرك خان ته حواله‬
‫سو او تر ماځي ګره پوري هغه و خاورو ته و‬
‫سپارل سو‪ ،‬د دوستانو پر ډله باندي د قيامت‬
‫ساعت ت ېر سو او د هيڅ يو چا حواس پر ځاى‬
‫نه وو‪ ،‬دلته د مرجاني د ب ې هو ښۍ ساعتونه نور‬
‫هم او ږده سو‪ ،‬د ډاكټرانو تجزيه داوه چي دا د‬
‫اندروني زخمونو نه‪ ،‬بلكي د ذهني صدم ې په‬
‫سوب په هو ښ ك ښي نه راځي‪ ،‬په مټي په‬
‫څلورمه ورځ هغ ې ستر ګي راخلصي ك ړې‪.‬‬
‫لكن نه د د ې په ستر ګو ك ښي د ژوند ر ڼا‬
‫وه او نه د چا د پ ېژند ګلوي آثار‪ ،‬د هغ ې دميني‬
‫لمر خو د خپلو وينو په شفق ك ښي نغ ښتى د‬
‫‪235‬‬

‫مځكي و سپ ېره ز ړه ته شوه سو‪ ،‬لكن داسي‬


‫معلوم ېدله چي دا د هغه د م ړيني د صدم ې په‬
‫سوب د تحت الشعور پر يوه تاريك مقام‬
‫باندي د يو ې توري ساي ې په څ ېر معلق پاته‬
‫سو ې ده او د شعور و دنيا ته په ب ېرته د راتللو‬
‫و كار ته هيڅ اماده نه ده‪ ،‬هغ ې د خپلو‬
‫دوستانو په ډله ك ښي هيڅ يو څوك هم نه‬
‫پ ېژندى‪ ،‬اكثره به ز ېر لب د ځان سره‬
‫ګاي ېدله چي مفهوم به ي ې هيڅ يو چا ته واضح‬
‫نه وو‪ ،‬كله كه به ي ې څه وك ړو‪ ،‬كله خو به ي ې‬
‫څه وخو ړل خو اكثره به ي ې ورځني انكار‬
‫وك ړى‪.‬‬
‫دابيا بله يوه داسي صدمه وه چي د‬
‫دوستانو د ر ګو ويني ي ې وچي ك ړې‪ ،‬د هغ ې د‬
‫زخمونو سره د هغ ې نفسياتي علج هم شروع‬
‫وو‪ ،‬د ډاكټرانو كوشش دا وو چي د شعور پر‬
‫سطح باندي دا د زاهد توصيفي د م ړيني د‬
‫صدم ې سره ب ېرته مخامخ ك ړي او و ي ې ژ ړوي‪،‬‬
‫لكن دا ټوله كوششونه ب ې ثمره ثابت سول‪ ،‬د‬
‫هغ ې زخمونه جو ړ سول او فيصله دا و سوه‬
‫چي د هغ ې سايكوتراپي به ل يو څه موده جاري‬
‫وي‪.‬‬
‫ډاكټرانو د هغ ې د ذهني سكون دپاره‬
‫مسكن دواياني هم وركول ې او د هغ ې د خوف‬
‫دليري كولو هڅي ي ې هم كول ې‪ ،‬لكن د درستي‬
‫يو ې مياشتي د نفسياتي علج باوجود هم د‬
‫هغ ې د بحال ېدو هيڅ آثار نه ښكاره ك ېدل‪ ،‬د‬
‫يو ې مياشتي پسته ډاكټرانو دا فيصله وك ړه چي‬
‫امكان سته چي د هسپتال بر عكس دي دا‬
‫ستاسو په خپل محفل ك ښي د يو ې واقع ې په‬
‫سوب بحاله سي‪ ،‬نو ښه به دا وي چي هغو ته‬
‫د د ې ټوله هسټري معلومه وي چي دا پر هغه‬
‫ځايونو باندي و ګرځول سي چ ېري چي د ې و‬
‫زاهد توصيفي په ګډه ژوند ك ړى دى‪ ،‬او ستا د‬
‫دا د خپل شعور پر يوه مقام باندي د تعطل په‬
‫حالت ك ښي ده او داسي ښكاره كي ږي چي دا د‬
‫زاهد توصيفي د م ړيني د صدم ې او خوف څخه‬
‫‪236‬‬

‫زياته اوس د ژوند د دهشت په سوب و خپل‬


‫شعور ته نه را بال كيي‪ ،‬د ژوند د دهشت‪ ،‬د‬
‫ژوند د غير يقينيت دهشت او خوف دا په ز ړه‬
‫ك ښي معطل او معلق ساتل ې ده‪.‬‬
‫د دوستانو په ټول ۍ ك ښي د حادث ې سره سم‬
‫په يوه او دوو ورځو ك ښي دا فيصله وسوه چي‬
‫د مرجاني په حواله اوس ي ې كور بايد چي خبر‬
‫نه ك ړل سي ولي چي د هغه بلي لورغم ي ې ل‬
‫تازه دى‪ ،‬د هغو د ټيليفونيك پو ښتنو په حواله‬
‫بايد چي ورته وويل سي چي نن سباپه يوه‬
‫داسي علقه ك ښي د خپلي ‪ .N.G.O‬په حواله‬
‫م ېشته ده چي له هغه ځايه دا ممكن نه ده چي‬
‫پر موبايل باندي خبره وك ړي او په د ې حال‬
‫ك ښي كله يو او كله بل د هغ ې مور و پلر ته د‬
‫اطمينان وركولو دپاره له خپله ځانه ټيليفون‬
‫بايد چي وك ړي‪ .‬چي دا د مرجاني پ ېغام دى‪،‬‬
‫ولي چي پر د ې باندي عمل روان وو نو د مور‬
‫و پلر ي ې د تشويش سره څه نه څه په اطمينان‬
‫وو‪.‬‬
‫مرجانه اكثره خاموشه اوس ېدله‪ ،‬پر څ ېره‬
‫باندي ي ې د خوف څه خاص آثار هم نه وو اوس‬
‫كراركرار د شعور و داير ې ته د راداخل ېدو په‬
‫هڅه ښكاره ك ېدله‪ ،‬ډاكټرانو ورته اجازه ورك ړه‬
‫چي خپل ځاى ته منتقل سي‪ ،‬لكن د سايكو‬
‫تراپي دپاره به ل زمو ږ سره په تماس ك ښي‬
‫وي‪ ،‬كله چي د ډاكټرانو پر مشوره د زاهد‬
‫توصيفي و كورته راوستل سوه نو هيڅ ردعمل‬
‫ي ې نه ك ړى ښكاره‪ ،‬لكن كله چي د زاهد‬
‫توصيفي د جو ړ ك ړي خپل انځور سره مخامخ‬
‫سوه نو نا څاپه ي ې پو ښتنه وك ړه چي‪" :‬دا څوك‬
‫دى؟ څومره ښايسته دى او دا نوري ښځي‬
‫څوك دي ګردي څومري سره سوي دي"‪.‬‬
‫"مرجاني دا ستا تصويرونه دي دا ټوله زاهد‬
‫توصيفي جو ړ ك ړي دي"‪ .‬د ك ېتراين په ږغ‬
‫ك ښي د مسرت و پر ام ېد ۍ څرك ښكاره‬
‫ك ېدى‪.‬‬
‫‪237‬‬

‫"زه څوك يم؟ او زاهد توصيفي څوك دى؟"‬


‫هغ ې بل سوال وك ړى‪ .‬ك ېتراين چي هرڅو‬
‫تفصيل ورته بيان ك ړى لكن يو ب ې ثمره‬
‫كوشش پاته سو‪ ،‬هغ ې فقط دا پو ښتنه ورځني‬
‫وك ړه چي‪:‬‬
‫"ته څوك ي ې؟ او پر څه باندي ژا ړې؟‬
‫مرجاني بيا ورځني پو ښتنه وك ړه"‪.‬‬
‫"زما نوم ك ېتراين ده او نور ول ړ خل ګ زما‬
‫و ستا دوستان دي‪ ،‬د ك ېتراين او د نورو‬
‫او ښكي په ګر ېوانو ك ښي توى سو ې‪" ،‬عجبه‬
‫خبره ده زه په تاسو ك ښي يو څوك هم نه‬
‫پ ېژنم او ته واي ې چي مو ږ سره دوستان يو‬
‫چي مو ږ سره دوستان يو نو تاسو بيا ولي‬
‫ژا ړۍ‪ ،‬كه پر ما ژا ړۍ نو زه خو ژوند ۍ يم تاسو‬
‫پر څه باندي ژا ړۍ"؟ په د ې دوران ك ښي چي‬
‫ك ېتراين له ژ ړا ستوخه سوه‪ ،‬شاه شاه زمرك‬
‫خان رامخ ته سو او ت ېره سو ې ټوله حادثه ي ې‬
‫كرار كرار ورته بيان ك ړه او د زاهد توصيفي‬
‫تصوير ي ې هم ورته راوغو ښتى چي دا زاهد‬
‫توصيفي دى چي نا معلومو خل ګو م ړ ك ړى او‬
‫دا ستا و د هغه د واده ورځ هم وه"‪.‬‬
‫هغ ې د زاهد توصيفي تصوير په لسو ك ښي‬
‫واخيست او تر ډېره ي ې ورته په ځير ځير كتل‬
‫لكن پر څ ېره ي ې د پ ېژند ګلو ۍ هيڅ آثار هم‬
‫راپورته نه سو او ب ېرته ي ې و شاه شاه زمرك‬
‫خان ته حواله ك ړى او خاموشي ي ې اختيار ك ړه‪.‬‬
‫ډاكټرانو دا صورتحال ډېر مثبت و ګڼى‪،‬‬
‫مرجاني اوس كرار كرار خپل دوستان له نوي‬
‫سره د حال په لمحه ك ښي له نوي سره و‬
‫پ ېژندل‪ ،‬د ماضي يادا ښت ي ې ل تر اوسه بحال‬
‫نه وو‪ ،‬د زاهد توصيفي د م ړيني لمحه او تر‬
‫هغه د و ړاندي ماضي يادا ښت ي ې ل بحاله نه‬
‫وو‪ ،‬هغه صرف او صرف د حال په لمحه ك ښي‬
‫اوس ېدله‪.‬‬
‫غوره دا و ګڼله سوه چي دا دلته د زاهد‬
‫توصيفي په كور ك ښي وساتل سي‪ ،‬ك ېتراين و‬
‫شاه زمرك خان دلته ورسره اوس ېدل‪ ،‬د‬
‫‪238‬‬

‫مرجاني د ذهني صورتحال په سوب د هغو په‬


‫خولو ك ښي د خپلي ميني خوند ډېر ب ې خونده‬
‫ښكاره ك ېدى او د يوه و بل څخه پر فاصلو‬
‫اوس ېدل‪ ،‬ك ېتراين خو شپه و ورځ د د ې سره‬
‫اخته وه دا خبره تقريبا ً د هر چا په نوټس ك ښي‬
‫راغل ې وه چي مرجانه به د شاه زمرك خان په‬
‫موجود ګۍ ك ښي څه زيات غوندي ر ېلكس‬
‫ښكاره ك ېده‪ ،‬د هغه ذهني صورتحال د څپو د‬
‫مد و جزر په څ ېر وو‪ ،‬كله به د واقع صورت‬
‫حال په ادراك پوره وه او كله به وركه‪.‬‬
‫په داسي ذهني صورتحال ك ښي به هغ ې‬
‫اكثره د شاه زمرك خان څخه پو ښتنه وك ړه‬
‫چي‪" :‬ته څوك ي ې؟ د غو ښي س ړى ي ې كه د‬
‫ډبري‪ .‬ستا پر څ ېره باندي دومري سختي ولي‬
‫ده‪ ،‬ته زما څه ي ې؟ ستا په موجود ګۍ ك ښي زما‬
‫وزر چا غچي ك ړل‪ ،‬زه چا په د ې قفس ك ښي‬
‫قيدي ك ړې يمه‪ ،‬ته ولي مانه ايله كو ې؟‪.‬‬
‫هغه د ډبري س ړى به په د ې مجبور سو چي‬
‫ليري و يوه خواته ول ړ سي چي دا نور موجود‬
‫خل ګ ي ې او ښكي نه وويني‪.‬‬
‫هغه د ك ېتراين سره ب ېرته ډېره نزد ې‬
‫راغله‪ ،‬د هسپتال څخه د راتلو پس د حالتو و‬
‫واقعاتو يادا ښت ي ې صحيح وو لكن د ماضي په‬
‫حواله ل هغسي په تاريكو ك ښي قيد پرته وه‪،‬‬
‫هغ ې به عموما ً و ك ېتراين ته دا شكايت كاوه‬
‫چي زما د خول ې خوند ډېر خراب دى‪ ،‬هر شى‬
‫چي خورم نو يو نابلده خوند و بوى لري‪ ،‬كله‬
‫كله به د حال د شعور د سطح څخه هم لندي‬
‫ولو ېده اوپر ځان به ي ې كله د زركي او كله د‬
‫يوه او بل مرغه خيال راسپور سو او بيا به ي ې‬
‫د شاه زمرك خان څخه پو ښتنه كوله چي‪:‬‬
‫"دا زما وزر چا غچي ك ړه؟ تا ولي زما دفاع‬
‫و نه ك ړه؟ " او يوه س ړه سا به ي ې واخيستله او‬
‫ليري د ُافق په وسعتونو ك ښي به وركه سوه او‬
‫كله كله به در ې څلور ورځي په دا حال ك ښي‬
‫اوس ېدله او بيا به ب ېرته حال ته رادننه سوه‪.‬‬
‫‪239‬‬

‫د دوستانو دټول ۍ پر مسرتونو باندي س ړه‬


‫پرخه پرته وه‪ ،‬هر يو د دوك په سمندر ك ښي‬
‫لهو وو‪ ،‬دعاوي‪ ،‬خ ېراتونه‪ ،‬نفسياتي علج‪،‬‬
‫هيڅ يو څيز هم مثبت نت ېجه نه وركوله‪ ،‬د‬
‫ك ېتراين و شاه زمرك خان حال بيا ډېر خراب‬
‫وو چي شپه و ورځ د د ې تكليف جن صورتحال‬
‫سره مخامخ وو او بيا يوه ورځ د شاه زمرك‬
‫خان او ك ېتراين تر منځ يوه او ږده مباحثه‬
‫وسوه كه څه هم ك ېتراين ورسره اتفاق نه‬
‫درلودى خو د يو ې اخيري حرب ې په ح ېث ي ې‬
‫ورسره ومنله‪.‬‬
‫د پلن په مطابق ك ېتراين د ننه ورغله‪ ،‬د‬
‫اولي غرم ې وخت وو‪ ،‬د مرجاني سره ي ې دلته‬
‫و هلته خبري شروع ك ړې‪ ،‬مرجانه په خپل كټ‬
‫ك ښي چارزانو ناسته د ك ېتراين سره په خبرو‬
‫بوخته وه چي په داسي حال ك ښي شاه زمرك‬
‫خان قميص ك ښلى د فوجي ورد ۍ په پتلون او‬
‫ګوټو ك ښي دننه راغلى‪ ،‬هغه دوا ړه لسونه تر‬
‫شا نيولي كرار كرار د مرجاني و خواته راغلى‪،‬‬
‫د څ ېر ې تاثر ي ې پر مرجاني باندي نابلده اغ ېزه‬
‫وك ړه دا په ټول وجود سره و هغه ته متوجه‬
‫سوه‪ ،‬شاه زمرك خان چي د هغ ې و كټ ته‬
‫نزد ې راغلى نو ك ېتراين و يوه خواته سوه هغه‬
‫يو ساعت د مرجاني په ستر ګو ك ښي وكتل او‬
‫بيا چي ي ې تر شا پټ لس رامخ ته ك ړى او په‬
‫هغه ك ښي ي ې يو خلص چاقو نيولى وو او بيا‬
‫هغه دا خلص چاقو په خپل كي ڼ موټه ك ښي‬
‫پوره په قوت سره پيوست ك ړى‪ ،‬د هغه د‬
‫صحت مند موټي څخه د ويني يو چينه را‬
‫وغورزيده‪ ،‬ده د لس چاقو پر مځكه ايله ك ړى‬
‫او د ښي لس په من ګل ك ښي ي ې خپله وينه‬
‫راغون ډه ك ړه او د مرجاني پر څ ېره باندي ي ې‬
‫ور وپاشله‪ ،‬هغه دا عمل څو ځلي زغرده زغرده‬
‫تكرار ك ړى‪ ،‬مرجانه د هر ځلي د وينو د پاشلو‬
‫سره هم په ځان ك ښي او هم په كټ ك ښي‬
‫راج ګېدله‪ ،‬كله چي د شاه زمرك خان د وينو‬
‫ذايقه د د ې تر ژبي ورس ېدله د ې په يوه چيغه‬
‫‪240‬‬

‫سره د شاه زمرك خان وغ ېږي ته ځان را ايله‬


‫ك ړى او د ب ې پنا خوف په حال ك ښي ي ې‬
‫دستوني په پوره زور سره ي ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫سر! هغه پر مو ږ باندي ټكان كوي‪ ،‬هغه مو ږ‬
‫وژني‪ ،‬هغه ګوره‪ ،‬سر! مخ ي ې ت ړلى دى او‬
‫زاهد ي ې خاص پر ټټر باندي ويشتلى دى‪ ،‬سر!‬
‫ته امان راك ړه" او بيا د شاه زمرك خان په‬
‫اغوش ك ښي ب ېرته ب ې هوشه سوه‪ .‬د شاه‬
‫زمرك خان و ك ېتراين پر څ ېرو باندي د مسرت‬
‫آثار راڅر ګند سو‪ ،‬ك ېتراين و شاه زمرك خان‬
‫دا ب ېرته په كټ ك ښي پر ې ايستله او ك ېتراين‬
‫من ډه ك ړه چي څه يخي اوبه راو ړي په د ې حال‬
‫ك ښي شاه زمرك خان په هغه حالت ك ښي د‬
‫كټ پر بازو ورته ناست د د ې لس ي ې په خپل‬
‫لس ك ښي نيولى وو‪ ،‬د څه اوبو څ ښلو پسته‬
‫مرجاني په او ښكو ډكي ښايست ې ستر ګي‬
‫راخلصي ك ړې او د شاه زمرك خان لس ي ې‬
‫ټين ګ ونيوى‪.‬‬
‫" مرجاني ته ما پ ېژن ې " شاه زمرك خان په‬
‫او ښلنو ستر ګو او او ښلن ږغ ك ښي پو ښتنه‬
‫ورځني وك ړه‪.‬‬
‫هغ ې كرار په اثبات ك ښي سر و ښوروى او‬
‫ب ېرته ي ې ستر ګي پټي ك ړې‪ ،‬بيا په يوه جټكه‬
‫سره را پورته سوه د شاه زمرك خان پر زخمي‬
‫بازو باندي ي ې مخ ول ګوى او د هغه د موټه په‬
‫وينه ي ې خپل لس كك ڼ ك ړى او پس ي ې دا په‬
‫وينه ل ړلى لس پر خپل مخ و لبانو باندي ت ېر‬
‫ك ړى او د شاه زمرك خان د ويني ذايق ې ي ې‬
‫ټول خوف په هوا ك ښي تحليل ك ړى‪ ،‬يوه س ړه‬
‫سا ي ې واخيستله او ب ېرته ب ې دمه پر ېوتله د‬
‫او ښكو يو درياب ي ې تر ستر ګو توى سو او د‬
‫څه ساعت پسته ي ې په پټو ستر ګو د ك ېتراين‬
‫او شاه زمرك خان څخه پو ښتنه وك ړه چي‪:‬‬
‫"د زاهد توصيفي د مر ګ څو موده ك ېږي؟‬
‫او هغه بنفشه؟" "مرجاني! بنفشه ب ېخي ښه‬
‫ده د زاهد توصيفي د م ړيني اوس كم و ب ېش‬
‫‪241‬‬

‫دو ې مياشتي ك ېږي"‪ ،‬ك ېتراين اوس د مسرت‬


‫په او ښكو ورته وژ ړله‪.‬‬
‫" ك ېتراين! تا او "سر" ښه نه وك ړو زه د‬
‫خپلي ه ېري په توره خ ېمه ك ښي ډېره په‬
‫اطمينان ومه‪ ،‬تاسو زه په ب ېرته د څومري‬
‫ناقابل بيان دوك سره مخامخ ك ړم زه نه‬
‫پوه ېږم چي اوس به ژوند مخ په و ړاندي څه‬
‫مقصد او ب ڼه ولري‪ ،‬دا څرن ګه ممكن ده چي‬
‫زاهد توصيفي زما په غوځي ك ښي پور پر ې‬
‫ك ړى او ما د هغه د ويني په ذايقه ك ښي د مر ګ‬
‫ذايقه څكل ې ده‪ ،‬ته ووايه اوس به د مر ګ دا‬
‫ذايقه ما و ژوند ته څرن ګه پر ېږدي؟‪.‬‬
‫زه چي په هوش ك ښي راغلم نو دا بيا د‬
‫"سر" د ويني د ب ې خوف ۍ ذايقه ده چي زما په‬
‫وجود ك ښي ي ې د مر ګ د ذايق ې رد تر سره‬
‫ورسوى‪ ،‬زه د زاهد توصيفي د م ړيني صدم ې‬
‫او ويني ذايق ې د مر ګ د خوف په څپو ك ښي د‬
‫خپل شعور په ځين ې منطقو ك ښي معطل‬
‫ك ښېښوولم او دا بيا د سر د ز ړوري ويني تود‬
‫اعجاز دى چي زه ي ې د د ې قابله ك ړم چي د‬
‫ژوند د جبلت په توسط د ژوند كولو حوصله‬
‫پ ېداك ړم‪.‬‬
‫لكن سر! زه د چا دپاره ژوند وك ړم؟ سر!‬
‫ته خبر ي ې هغه په اخيري وخت ك ښي وماته څه‬
‫وويل؟ نه ي ې خبر سر! هغه راته وويل چي‪:‬‬
‫"مرجاني خداحافظ‪ ،‬بيا به دلته سره‬
‫غوا ړو"‬
‫د د ې بيا څه مطلب دى؟ هغه په خپله تر‬
‫ساه ت ېر ېدى او ماته ي ې وويل چي بيا به دل ې‬
‫سره غوا ړو‪.‬‬
‫! ګام پر ګام اسرار‪ ،‬كوڅه په كوڅه دوك‬
‫دى‪.‬‬
‫سر! زه چي په نفسياتي حواله د تعطل‬
‫سره مخامخ وم نو زه په د ې مطمئينه وم چي‬
‫هلته زما د زاهد توصيفي سره په تحت‬
‫الشعوري حواله څه نا څه رابطه ضرور وه‪ ،‬كه‬
‫څه هم د هغه صورت خو به واضح نه وو او‬
‫‪242‬‬

‫هغه به وما ته د يوه تصوير د ن ېګټو په طرز‬


‫ښكاره ك ېدى‪ ،‬لكن زما او د هغه تر منځ‬
‫فاصل ې نه و ې‪ ،‬مو ږ دوا ړه د يوه خونك او‬
‫رو ښان سك ڼي ما ښام په غ ېږ ك ښي اوس ېدلو‪،‬‬
‫هغه هلته بالكل جو ړ وو د هغه د م ړيني د‬
‫واقع ې عكس العمل هلته وجود نه درلودى‪ ،‬زه‬
‫چي اوس د شعور و سطح ته راپورته سو ې يم‬
‫نو ته زما د اذيت اندازه نه س ې كولى‪ ،‬تا زه د‬
‫دايمي دوك او جدايي سره مخامخ ك ړم‪ ،‬تا‬
‫زمو ږ د سك ڼي ما ښام وصلت د د ښت د سرو‬
‫غرمو په فراق سره رابدل ك ړى‪ ،‬سر! تا د‬
‫دوست ۍ په نوم د دنيا تر ګردو لوى ظلم پر ما‬
‫باندي وك ړى‪ .‬او بيا هغ ې د يوه ښكلي باران په‬
‫څ ېر د هغه پر و ږه سر ك ښېښود او په پټه‬
‫خوله ي ې وژ ړل‪.‬‬
‫"مرجاني خداى به ګرده خير ك ړي‪ ،‬د‬
‫قسمت خبري دي كه نور څه نسته نو ته بايد‬
‫چي زمو ږ په مسرت راسره ګډه س ې‪ ،‬دلته ستا‬
‫د ميني و د ويني ډېري رشت ې دي چي ستا‬
‫ضرورت لري منم چي په مو ږ ك ښي به د زاهد‬
‫توصيفي په څ ېر يوبل لو ړ انسان وجود نه لري‬
‫لكن دا هم يو حقيقت دى چي دلته ډېر داسي‬
‫خل ګ سته چي ستا دپاره هم د سر او هم د‬
‫مال قرباني وركولى سي"‪ .‬د شاه زمرك خان‬
‫په لهجه ك ښي د صداقت سيال لمر په لمبه‬
‫را ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫او بيا په ل ږ ساعت ك ښي‪ ،‬د مرجاني د‬
‫جو ړېدو خبر و ټولو دوستانو ته ورس ېدى او د‬
‫مسرت يو خو ږ موسم و هره خواته تسلط‬
‫ونيوى‪ ،‬مرجاني د هر يوه سره جل جل په‬
‫خلص ز ړه سره وژ ړل نو ځكه پر ز ړه و ذهن‬
‫پرته د دوك پر ښه ي ې تر ډېره حده پوري سپكه‬
‫سوه‪.‬‬
‫په خصوصيت سره د بنفش ې په راتلو سره‬
‫ي ې د ز ړه زخمونه او د واقع ې ياد په پوره شدت‬
‫سره تازه سو او دوا ړو تر ډېره حده د يو ې و‬
‫‪243‬‬

‫بلي په غ ېږ ك ښي سره ژ ړل او بيا په ژ ړا‬


‫ستوخي مرجاني ورځني پو ښتنه وك ړه چي‪:‬‬
‫"بنفش ې څه معلومه هم ده چي دا حركت د‬
‫چا وو؟ د هغه نعيم شاهيني خو نه وو چي د‬
‫رقابت په سوب ي ې پر مو ږ باندي دا ظلم‬
‫وك ړى"‪.‬‬
‫بنفش ې د شاه زمرك خان په اشاره سره د‬
‫لعلمي ځواب ورته ورك ړى او ورته و ې ويل‬
‫چي‪:‬‬
‫"ل ي ې سد نه دى معلوم‪ ،‬حكومتي چارواكو‬
‫هغه د څه مود ې دپاره نيولى وو او بياي ې ايله‬
‫ك ړى"‪ .‬بنفش ې ډېر په مهارت سره ورته درواغ‬
‫وويل‪.‬‬
‫ملل ۍ شينواري‪ ،‬ودا صمدز ۍ‪ ،‬انجن ېر‪،‬‬
‫ډاكټره او بنفشه وا ړه ډېر خوشحاله وو‪ ،‬د‬
‫هغو ټولو رايه داوه چي دا جو ړه خو ده لكن د‬
‫يوه نه يوه څ ېز كمى پك ښي ښكاره ك ېږي‪،‬‬
‫ولي چي د ښايستو تورو ستر ګو څراغونه ي ې‬
‫ل ډېر تت بل ېږي او پر مقدسه پ ښتني څ ېره‬
‫باندي ي ې ل د ژوند ر ڼا د سايو تر اثرلندي‬
‫ښكاري‪.‬‬
‫د دوو درو ورځو پسته چي ك ېتراين و د د ې‬
‫تر منځ د زاهد توصيفي د م ړيني په حواله‬
‫خبري ك ېد ې نو ك ېتراين ورته تجويز و ړاندي‬
‫ك ړى چي راځه د هغه تر قبر پوري به ول ړي‬
‫سو‪ ،‬ښه دى هغه به دي هم لر ګوري قبر به‬
‫ي ې هم ووين ې‪ ،‬فاتحه به ورباندي ووايو او بيا به‬
‫ب ېرته راسو‪ ،‬د مرجاني هم دا خبره خو ښه‬
‫سوه چي دوا ړي تر دباندي درواز ې پوري راغل ې‬
‫نو د مرجاني د څ ېر ې رن ګ بالكل ژ ړ سو او هغه‬
‫د خزان د يو ې ژ ړي پا ڼي په څ ېر ل ړزاند راغله‬
‫او د خوف په حالت ك ښي ك ېتراين تر لس‬
‫ونيوله او په ډېره التجا ي ې ورته وويل چي‪:‬‬
‫"ك ېتراين! د خداى دپاره چي دروازه‬
‫خلصه نه ك ړې‪ ،‬هغه قاتل دل ې هم د باندي ول ړ‬
‫دى" او په من ډه سره ب ېرته د خپلي خوني په‬
‫خوا ول ړه‪ ،‬كله چي ك ېتراين د هغ ې خوني لره‬
‫‪244‬‬

‫پس ې ورغله نو هغه په خپل كټ ك ښي پ ړمخي‬


‫پرته وه او د يوه نا معلوم خوف تر اثر لندي‬
‫ي ې كرار كرار ژ ړل‪ ،‬ك ېتراين ږغ ورته وك ړى‬
‫چي‪:‬‬
‫" مرجاني څه و سو؟ ته پر څه باندي‬
‫خوفزده سو ې؟ داسي هيڅ خطره اوس نسته‪،‬‬
‫ل ږ حوصله وك ړه‪ ،‬خداى به خير ك ړي‪ ،‬ته يوه‬
‫غ ېرت منده پ ښتنه ي ې دومري كمزوري د تا‬
‫سره نه ښايي"‪ ،‬ك ېتراين نه پوه ېدله چي د‬
‫هغ ې دلجويي څرن ګه وك ړي‪.‬‬
‫كله چي هغ ې په او ښكو ل ړل ې خپله زرده‬
‫څ ېره راپورته ك ړه نو د هغ ې په ستر ګو ك ښي‬
‫يو نابلده او ناڅر ګند دهشت او خوف را‬
‫څر ګند وو‪ ،‬داسي معلوم ېدى لكه د غره د‬
‫ل ېوه يو كوشنى بچى چي څوك د ښار په منځ‬
‫ك ښي ايله ك ړي‪ ،‬د د ښتو د سراب په څ ېر يو ب ې‬
‫رحمه او ب ې رن ګه دهشت د د ې پر ټول وجود‬
‫باندي خپل تسلط پيدا ك ړى وو‪ ،‬د هغ ې د ژوند د‬
‫جبلت قوت و طاقت په هوا ك ښي تحليل سوى‬
‫غوندي ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫هغ ې و ك ېتراين ته فقط دا قدر وويل چي‪:‬‬
‫"ك ېتراين لو ړه پر ما باندي پر ېوزه او ش ړۍ‬
‫راباندي واچوه‪ ،‬هله زغرده كوه ما پټه ك ړه‪ ،‬ستا‬
‫يقين دى چي تا دروازه خلصه نه ده پر ې اي ښې؟‬
‫داسي وك ړه چي دا دخوني دروازه هم له دننه‬
‫څخه بنده ك ړه‪ ،‬كنه ك ېداى سي چي هغه دننه‬
‫راسي او ك ېتراين! "سر" چ ېري دى؟ اوف د‬
‫هغه موجود ګي څومري ضروري ده"‪ ،‬مرجانه د‬
‫وجود تر انتها پوري دهشت زده وه‪ ،‬ك ېتراين‬
‫هغه كرار په خپل امان ك ښي واخيستله او د‬
‫ډېر ساعت پسته دا و نارمل او معتدل حالت ته‬
‫رابرابره سوه‪.‬‬
‫په د ې نفسياتي صورتحال ك ښي مرجاني‬
‫كوټي ته دوه در ې واره ټيليفون هم وك ړى او د‬
‫هغو اند ېښنو ته ي ې په ز ړه پوري ځوابونه وويل‬
‫او په بله خوا د شاه زمرك خان د موټه زخم‬
‫‪245‬‬

‫هم كرار كرار اوس مخ په جو ړېدو ښكاره‬


‫ك ېدى‪.‬‬
‫په مجموعي تو ګه د مرجاني نفسياتي‬
‫صورتحال مثبت ښكاره ك ېدى لكن هغه اوس‬
‫هم د يوه ناڅر ګند غوندي دهشت ښكار وه‪ ،‬دا‬
‫خبره تقريبا ً هر چا په پام ك ښي نيول ې وه چي د‬
‫شاه زمرك خان په موجود ګۍ ك ښي به هغه‬
‫تقريبا نارمل غوندي وي او د هغه په غياب‬
‫ك ښي بيا مضطرب ښكاره ك ېږي‪ ،‬مرجاني د‬
‫شاه زمرك خان و ك ېتراين و د ې تجويز ته هيڅ‬
‫آماد ګي نه درلوده چي دا اوس هم بايد د ماهر‬
‫نفسيات سره په تماس كـ ښي و اوسي‪ ،‬د هغ ې‬
‫استدلل دا وو چي تاسو ولي دا كوشش كوى‬
‫چي زه دي د زاهد توصيفي د مر ګ صدمه و غم‬
‫ه ېر ك ړم؟ د هغه ياد او د هغه دوك خو زما د‬
‫ژوند سرمايه ده‪ ،‬تاسو ولي ما له د ې څخه‬
‫محروم پاته كول غوا ړى؟‪.‬‬
‫په ظاهره خو هغه اوس ډېره ښه وه لكن‬
‫مسله دا وه چي هغ ې د يوه ساعت دپاره هم‬
‫تنهايي زغملى نه سوه‪ ،‬د شپ ې او ورځي په‬
‫ټوله ساعتونو ك ښي د يوه نه يوه چا موجود ګي‬
‫به ورسره ضرور وه او نه هغه په هيڅ قيمت و‬
‫د ې ته اماده وه چي دباندي و ښار ته ووځي‪ ،‬په‬
‫د ې حال ك ښي څه در ې هفت ې ت ېري سو ې‪،‬‬
‫صحت ي ې هم تر ډېره حده ښه سو‪ ،‬په ماځي ګر‬
‫ك ښي به ي ې كله له ك ېتراين څخه ګټار اور ېدى‬
‫او كله به ي ې په خود ستار ږغوى‪ ،‬موسيقي‬
‫ورباندي ډېره مثبت اغ ېزه كوله‪.‬‬
‫بيا ي ې يوه ورځ د جو ړ سوي پرو ګرام په‬
‫مطابق بنفشه د مرجاني سره پر ېښودله او‬
‫شاه زمرك خان و ك ېتراين په دوا ړو د نفسياتو‬
‫ماهر ډاكټر فيض آفندى وليد او هغه ته ي ې د‬
‫مرجاني ټوله نفسياتي صورتحال او پ ېښ سو ې‬
‫واقعه په تفصيل سره و ښودله‪ ،‬هغه د يو ې‬
‫او ږد ې ناستي پسته دا غوره و ګڼله چي په‬
‫خپله هم دا يو نظر وويني او بيا چي ډاكټر‬
‫آفندي كله د هغ ې ليدلو ته يوه ورځ په ماځي ګر‬
‫‪246‬‬

‫ك ښي كورته ورغلى‪ ،‬نو هغه شاه زمرك خان‬


‫منع ك ړى چي تاسو د باندي انتظار وك ړى او په‬
‫خپله د ك ېتراين سره د مرجاني و خوني ته‬
‫وردننه سو‪ ،‬مرجاني چي كله يو نابلده س ړى‬
‫وليدى نو د څ ېر ې تاثرات ي ې څه بدل غوندي‬
‫سو او هغ ې په سواليه نظر سره و ك ېتراين ته‬
‫وكتل‪ ،‬هغه زغرده د ډاكټر آفندي تعارف ورته‬
‫وك ړى او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫"دا زما د پوجي نوكر ۍ د شپو دوست دى‪،‬‬
‫هسي ستاسو پو ښتني ته راغلى دى"‪.‬‬
‫" ډاكټر صاحب! زه نه غوا ړم چي ته يا يو بل‬
‫څوك دي زما علج وك ړي‪ ،‬زه نه پوه ېږم چي‬
‫تاسو به زما څه علج وك ړى‪ ،‬ستا په نظر رنځ‬
‫زما دپاره د ژوند كولو يوه بهانه ده‪ ،‬زما‬
‫مطلب دى زما غمونه‪ ،‬ډاكټر صاحب تاسو خل ګ‬
‫د تحت الشعور او ل شعور خبري خو كوى‪،‬‬
‫لكن تاسو خل ګ د روح د موجود ګۍ او د هغ ې د‬
‫ځان ګړي غمونو څخه منكر څوك ياست‪ ،‬ډاكټر‬
‫صاحب زما ذهني صورتحال ډېر صحيح دى دا‬
‫زما روح دى چي خوفزده دى‪،‬آيا تاسو د‬
‫روحاني علج ماهر هم ياست؟‪ .‬د هغ ې په‬
‫لهجه ك ښي ياس او اضطراب په پوره تو ګه‬
‫څر ګندونه وك ړه‪ ،‬ډاكټر آفندي په اثبات ك ښي‬
‫سر ورته و ښوروى او هغه د څه پو ښتنو هڅه‬
‫ورځني وك ړه‪،‬لكن هغه پوه ېدى چي دا د "‬
‫فراريت " د نفسياتو تر اثر لندي كرار كرار د‬
‫خوف احساس خپلوي او نه غوا ړي چي د ده و‬
‫پو ښتنو ته ځوابونه ووايي او بيا هغه د د ې پر‬
‫څ ېره باندي د خوف و دهشت ژ ړ زعفران خور‬
‫وليدى او پر رپاند او وچو شون ډو باندي ي ې يوه‬
‫ب ې معنا جمله تر غو ږو سوه‪:‬‬
‫"ته ول ړ سه زه و هغه اوس دل ې سره وينو"‬
‫هغه په مكمل تو ګه د حال له لمح ې څخه د‬
‫فرار په حال ك ښي ښكاره ك ېدله چي عين په‬
‫د ې حال ك ښي د ډاكټر په اشاره سره شاه‬
‫زمرك خان دننه راغلى د هغه ږغ او موجود ګۍ‬
‫د جادو اثر وك ړى‪ ،‬په خپل ز ړه ك ښي په ډوب ېدو‬
‫‪247‬‬

‫مرجانه د شرق د لمر په څ ېر په ځان ك ښي په‬


‫څرك راغله‪ ،‬د هغ ې د ښايستوتورو ستر ګو‬
‫څراغونه په لمبه سره بل سو او د هغ ې د‬
‫مللي څ ېر ې او خول ې وا ړه ښكلي رن ګونه‬
‫ب ېرته بحال سو او هغ ې د ب ې خود ۍ په د ې‬
‫كيفيت ك ښي په اول ځلي شاه زمرك خان په‬
‫د ې جمل ې سره و پو ښتى چي‪:‬‬
‫" سر زما وزر خو يو چا مات ك ړو اوس به‬
‫زه كله ستاسو په وزرو ب ېرته د الوتو قابله‬
‫سمه"‪.‬‬
‫شاه زمرك خان د هغ ې پر سر لس‬
‫ك ښېښود او د هغ ې ناكرار روح د سا ړه ژمي د‬
‫يخ احساس په څ ېر ځاى په ځاى سو‪ ،‬يوه‬
‫س ړه ساه ي ې واخيستله او په خپله بستره‬
‫ك ښي پر ېوتله‪ ،‬ډاكټر آفندي ته خپله مطلوبه‬
‫كليه په لس ورغله او هغه ډېر مطمئين سو‪،‬‬
‫و دوى دوا ړو ته ي ې اشاره وك ړه دباندي ووتل‬
‫او بيا د هغو تر منځ يوه او ږده مكالمه پ ېل‬
‫سوه‪.‬‬
‫هغه د شاه زمرك خان و د مرجاني‪ ،‬د‬
‫مرجاني و ك ېتراين او د ك ېتراين و شاه زمرك‬
‫خان دتعلقاتو په حواله بيا په تكرار سره ډېري‬
‫پو ښتني ورځني وك ړې او اخير ي ې ورته وويل‬
‫چي‪:‬‬
‫"شاه زمرك خانه! مرجانه ستا په ژوند‬
‫ك ښي څومري اهم ده؟ زما مطلب دا دى چي‬
‫ته و ك ېتراين د هغ ې د بحال ېدو دپاره څومري‬
‫قرباني وركولى سى‪ ،‬زما تجزيه دا ده چي‬
‫هغه د زاهدتوصيفي د مر ګ د صدم ې د توري‬
‫لمح ې څخه خو تا د باندي راوياسته‪ ،‬لكن اوس‬
‫هم كه هغه ستا سره يوه معروضي رشته نه‬
‫ولري نو امكان سته چي د يو ې اتفاقي حادث ې‬
‫په سوب دي ب ېرته و هغه تياره جهان ته‬
‫غبر ګه سي‪ ،‬دا صحيح ده چي ته د هغ ې سره‬
‫او هغه د تا سره د ميني رسمي تعلقات نه‬
‫لرى‪ ،‬لكن ته اوس د د ې دپاره يو نفسياتي‬
‫سهاره او يو روحاني ضرورت جو ړ سوى ي ې‪،‬‬
‫‪248‬‬

‫هغه د ژوند د غ ېر يق ېنيت په مقابل ك ښي يوه‬


‫محفوظه پناه غوا ړي او د هغ ې دپاره دا ته ي ې‪،‬‬
‫مرجانه اوس د زاهد توصيفي د مر ګ د صدم ې‬
‫له نفسياتي الجهن و خوف څخه راوتل ې ده‪،‬‬
‫غمجنه خو به وي‪ ،‬لكن اوس د ژوند د دهشت‬
‫خوف او غير يقينيت د مسلو سره مخامخ ده‪،‬‬
‫ګوره د مر ګ د جبلت خپل ځان ګړي مسايل وي‬
‫او د ژوند كولو د جبلت په تناظر ك ښي د ژوند‬
‫د غير يق ېنيت بيا خپل يو دهشت او خوف وي‬
‫او بيا چي داسي يوه حادثه وسي نو ځيني‬
‫وخت هغه مريض بيا مسلسل د خوف او غير‬
‫يق ېنيت په حالت ك ښي ژوند كوي‪ ،‬مريض د‬
‫بندو دروازو په شا سكون محسوسوي او د‬
‫اجنبي خل ګو څخه د ب ېري په حال ك ښي‬
‫اوسي‪ ،‬شاه زمرك خانه! زما دا خيال دى چي‬
‫ته و ك ېتراين به د خپل جذباتي ژوند قرباني‬
‫وركوى او ته به مرجانه د ژوند د مل ګري په‬
‫ح ېث قبلو ې‪ ،‬كنه دا به د قبر تر غا ړي پوري‬
‫هم په دا حالت ك ښي اوسي"‪ .‬د آفندي په لهجه‬
‫ك ښي چ ېري چي ډېره سرد مهري وه‪ ،‬هلته ي ې‬
‫د هغو دوا ړو پر ز ړونو باندي د ت ېزابو د څاڅكو‬
‫اثر وك ړى‪.‬‬
‫پر مجلس باندي يوه تكليفجنه خاموشي‬
‫مسلط سوه‪ ،‬شاه زمرك خان په غلچكو ستر ګو‬
‫و ك ېتراين ته وكتل هغه نه پوه ېدى چي څه‬
‫ځواب ورته ووايي‪ ،‬ك ېتراين د هغه په مشكل‬
‫پوه ېدله هغ ې د حالتو پر ستم ظريفي په خپل‬
‫ز ړه ك ښي كرار و مس ېدله او و شاه زمرك خان‬
‫ته ي ې مخ ورو ګرځوى‪:‬‬
‫"سر! زمو ږ مينه پر خپل ځاى اوس خو‬
‫زمو ږ د دوا ړو و يوه دوست ته د ژوند و مر ګ‬
‫مسئله پ ېښه ده‪ ،‬زما په خيال ك ښي زمو ږ تر‬
‫وصلت او مسرت د مرجاني صحت يابي زيات‬
‫اهميت لري‪ ،‬زه و ته دوا ړه د هغ ې د ښايست ې‬
‫ميني پورو ړي يو او ستا د موجوده ژوند تجديد‬
‫كوونك ې خو هم دا ده‪ ،‬كه هغ ې و تاته خپله وينه‬
‫نه واى درك ړې نو شايد چي ته به اوس دلته نه‬
‫‪249‬‬

‫واى او زه به هم ګوره چي پر كوم ب ې نومه‬


‫ديار باندي ديو ې ژ ړي پا ڼي په څ ېر ب ې دركه‬
‫واى‪.‬‬
‫زه خبره يمه دا د دنيا تر ټولو مشكله‬
‫فيصله ده‪ ،‬لكن د دوست ۍ د پت ساتلو دپاره دا‬
‫څه لويه قرباني هم نه ده‪ ،‬زما له خواپر تا‬
‫باندي هيڅ پابندي نسته بلكي زه تا ته منت‬
‫كوم خواست درته كوم چي هغه ب ې معنا او‬
‫عدم تحفظ ښكار منتشر روح ته د خپل وجود‬
‫په وسعتونو ك ښي پناه وركه‪.‬‬
‫" ګوره سر! ما و تا دوا ړه مبارز خل ګ يو‬
‫مبارز خل ګ دژوند پر هره سطح باندي كله د‬
‫سر او كله د خپلو جذباتو او احساساتو قرباني‬
‫وركوي‪ ،‬راسه د آفندي صاحب په ناسته د‬
‫ميني او دوست ۍ د سربلند ۍ دپاره د دوو‬
‫پوجيانو په څ ېر لس سره ورك ړو‪ ،‬سر! په ما‬
‫پوري بهانه مه جو ړوه‪ ،‬زه د مرجاني پلو ۍ يم"‪.‬‬
‫د ګفت ګوى پر د ې وله باندي ك ېتراين چ ېري‬
‫چي ب ې ساه سوه هلته ي ې و ږغ ته د او ښكو‬
‫تلخه نمي راك ښته سوه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان نه پوه ېدى چي څه ووايي‬
‫بس فقط ي ې دومري وويل چي‪" :‬ك ېتراين‬
‫دومري غټي فيصل ې خو دومره زغرده نه سي‬
‫ك ېدلى‪ ،‬مو ږ بايد چي پر د ې باندي د غور و فكر‬
‫كولو دپاره خو يو څه موده په لس ك ښي و‬
‫لرو‪ ،‬امكان سته چي په د ې دوران ك ښي دي‬
‫هغه په خپله ښه سي"‪ .‬دپامير د ل ېوه په ږغ‬
‫ك ښي د ميني د مجبور ۍ څرك ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫" ګوره شاه زمرك خان مخ په و ړاندي چي‬
‫هر څو ورځي ت ېر ېږي نو د مرجاني د تا سره‬
‫ذهني او قلبي وابست ګي به نوره زياتونه‬
‫كاندي‪ ،‬زه بيا دا خبره تكراروم چي امكان سته‬
‫چي د د ې وابست ګۍ وجه د ميني نه وي او زما‬
‫تجربه هم دا ده چي و هغ ې ته د ميني او د‬
‫س ېكس مسئله نه ده ورپ ېښه هغه فقط ستا‬
‫په غ ېږ ك ښي تحفظ و پناه غوا ړي"‪.‬‬
‫‪250‬‬

‫په د ې ل ړ ك ښي يوه مثبت امكاني خبره دا ده‬


‫كه كله دا ستا له نطف ې څه يو كوشنى ولري‪،‬‬
‫نو امكان سته چي دا دي بيا ستا له ذاته څخه‬
‫ب ې نيازه او ب ې پروا سي‪ ،‬په داسي يو‬
‫صورتحال ك ښي به هغه ستا د خارجي تحفط‬
‫ضرورت غوره نه و ګڼي او داستاد نطف ې په‬
‫سوب دي داخلي امن و تحفظ پيداك ړي‪ ،‬زما‬
‫خيال دا دى كه هغه له تا څخه يو كوشنى ولري‬
‫نو امكان سته چي هغه دي بيا له تا څخه د ځان‬
‫د خلص ېدو په هڅه راسي‪ ،‬ته د هغ ې په نظر‬
‫ك ښي فقط دانه چي يو شين مزرى س ړى ي ې‬
‫بلكي هغه ستا په موجود ګي او وابست ګي‬
‫سره ځان د خپلي پلرن ۍ كل په حصار ك ښي‬
‫محفوظ محسوسوي"‪ .‬آفندي هغه د هري خوا‬
‫څخه را ګير ك ړى‪.‬‬
‫" لكن آفندى صاحب ! د د ې مسئل ې حل‬
‫دومري ساده هم نه دى څومري چي ستاسو‬
‫خيال دى‪ ،‬زما په خيال ك ښي تر د ې غټ مشكل‬
‫ل يو بل دى‪ ،‬زه خيال نه كوم چي مرجانه دي‬
‫و د ې ته تياره سي‪ ،‬دا زما و د ك ېتراين په مينه‬
‫خبره ده او هغه ډېره غيرت منده څوك ده‪،‬‬
‫زمو ږ دا قرباني به د هغ ې پر ز ړه و ذهن باندي‬
‫نور بوج واچوي"‪ .‬شاه زمرك خان اوس هم د‬
‫بهانو په تلش ك ښي وو‪.‬‬
‫" سر! راسه چي د تقدير په و ړاندي هتيار‬
‫واچوو‪ ،‬ب ې ځايه زور مه كوه‪ ،‬زما و ستا تعلق‬
‫دايمي دى زه تر قيامته ستا انتظار كوم كه زه‬
‫و ته خودغرضي وك ړو او مرجانه چي زمو ږ‬
‫دوسته ده له د ې مشكل څخه د باندي نه‬
‫راوباسو نو دا خودغرضي به هيڅ كله هم ما و‬
‫تا و خوشحال ۍ ته نه پر ېږدي‪ ،‬بس دا فيصله‬
‫وسوه اوس د ډاكټر صاحب په ناسته د يوه پلن‬
‫جو ړېده دي چي دا كار څرن ګه عملي سي‪،‬‬
‫چي مرجانه پر مو ږ باندي شك هم نه وك ړي‪.‬‬
‫او بيا د آفندي‪ ،‬ك ېتراين او شاه زمرك‬
‫خان‪ ،‬تر منځ يوه او ږده ناسته وسوه او ټاكنه‬
‫دا وسوه چي څلورم څوك به نه خبروو‪.‬‬
‫‪251‬‬

‫دا هغه شپ ې و ورځي و ې چي نعيم شاهيني‬


‫به اوس دلته و هلته ښكاره ك ېدى‪ ،‬هغه اوس‬
‫په د ې ز ړور سوى وو چي دى د يوه قاتل په‬
‫ح ېث تر شناخت لندي نه دى راغلى او په‬
‫خلصه پ ښه به ګرځ ېدى‪ ،‬شاه زمرك خان له‬
‫بنفش ې څخه وختي ل د هغه د كور پته او د‬
‫صنف د هلكوانو او نجونو يو ګروپ فوټو تر‬
‫لسه ك ړى وو‪ ،‬هغه ي ې د پامير د ل ېوانو د ټول ۍ‬
‫په دوو غ ړو پ ېژندلى وو او هدايت ي ې ورته‬
‫ك ړى وو چي هر كله حالت مساعد وويني نو د‬
‫ده تر سر ي ې ور ت ېره ك ړى‪.‬‬
‫په دا بله ورځ شاه زمرك خان هغه پخوانى‬
‫د ك ېتراين تجويز د مرجاني و مخ ته تكرار ك ړى‬
‫چي په كار دى چي دوى په ګډه د زاهد‬
‫توصيفي تر مدفن پوري د فاتح ې دپاره ول ړ‬
‫سي مرجانه بيا د تذبذب په حال ك ښي ښكاره‬
‫ك ېدله‪ ،‬لكن چي شاه زمرك خان په تكرار‬
‫سره و هڅوله نو ورسره تياره سوه‪ ،‬كله چي‬
‫و دباندي درواز ې ته مخامخ سوه كه څه هم د‬
‫څ ېر ې رن ګ ي ې ل ږ بدل سو لكن خپل ځان ګړى‬
‫اعتماد ي ې پر ځاى قايم پاته وو‪ ،‬شاه زمرك‬
‫خان عين د هغ ې تر شا ول ړ وو‪ ،‬مرجانه يو‬
‫رن ګه د ده د ل ېڅو په محيط ك ښي را ګير وه‪،‬‬
‫هغه د د ې پر و ږه ور نجوخ سو او د درواز ې‬
‫دوا ړي پل ې ي ې په پوره تو ګه خلصي ك ړې او بيا‬
‫ي ې خپل لسونه د هغ ې پر دوا ړو و ږو باندي‬
‫ك ښېښوول‪ ،‬شاه زمرك خان ته احساس وو‬
‫چي د ده تر لسو لندي دا د يو ې پا ڼي په څ ېر‬
‫رپي ږي‪ ،‬لكن هغ ې اوس هم خپله حوصله ساتل ې‬
‫وه‪ ،‬شاه زمرك خان د خپلو لسو په قوت سره‬
‫هغه مخ په و ړاندي تلو ته مجبوره ك ړه‪ ،‬د باندي‬
‫پر اخيري زين ې باندي هغ ې خپله او ښلنه څ ېره‬
‫و شاه زمرك خان ته را وا ړوله او ورته و ې ويل‬
‫چي‪:‬‬
‫"سر! هم دا هغه ځاى دى چ ېري چي زه‪،‬‬
‫ژوند او مسرت وا ړه قتل سو"‪ .‬خپله څ ېره ي ې د‬
‫شاه زمرك خان په فراخه سينه ك ښي پټه ك ړه او‬
‫‪252‬‬

‫شاه زمرك خان د خل ګو څخه د ب ې نياز ۍ په حال‬


‫ك ښي د د ې رو ښان ښايسته تندي ته يوه ژوند ۍ‬
‫او له ميني ډكه بوسه ورك ړه‪ ،‬هغ ې په ح ېرت او‬
‫مسرت سره خپلي ستر ګي د شاه زمرك خان‬
‫پر څ ېره باندي كراري ك ړې او د هغه د څ ېر ې په‬
‫تاثر ك ښي ي ې يو خدايي كرار او يو محفوظ كور‬
‫ځان ته پ ېدا ك ړ‪.‬‬
‫لكن سم دستي ي ې و ذهن ته د ك ېتراين‬
‫خيال را ودان ګل او دا په خپل ز ړه ك ښي يخه‬
‫پاته سوه‪ ،‬يوه س ړه ساه ي ې واخيستله او بيا په‬
‫يوه ټيكسي ك ښي د ښار د معروفي ادير ې و‬
‫خواته ول ړو‪.‬‬
‫د زاهد توصيفي قبر د نورو قبرو څخه‬
‫عليحده پر يوه غټ پوټي باندي يواځي جو ړ‬
‫سوى وو او تر سر ي ې د نامه كتبه هم ول ړه‬
‫وه‪ ،‬شايد چي دا كار بنفش ې ك ړى وو‪ ،‬مرجاني‬
‫د زاهد توصيفي پر قبر باندي هيڅ هم دعا نه‬
‫وك ړه بلكي په خيالونو ك ښي وركه د يو ې ب ې‬
‫روح ساي ې غوندي ښكاره ك ېدله‪ ،‬ښه ساعت‬
‫پسته كرار كرار په خودكلمي سره اخته سوه‬
‫او بيا د ې خود كلم ۍ د مكالم ې صورت اختيار‬
‫ك ړى‪:‬‬
‫دعا‬‫ُ‬ ‫باندي‬ ‫قبر‬ ‫پر‬ ‫ستا‬ ‫ما‬ ‫چي‬ ‫ې‬ ‫واي‬ ‫به‬ ‫"ته‬
‫هم و نه ك ړه‪ ،‬زاهده! ته كه په قبر ك ښي ي ې نو‬
‫د نورو دپاره زما دپاره خو ته اوس هم د‬
‫ختلي لمر په څ ېر ژوندى ي ې‪ ،‬ته راته ووايه‬
‫څوك د ژوندو خل ګو فاتحه څرن ګه ووايي"‪.‬‬
‫مرجاني خپله خبره ختم ك ړه او بياي ې د زاهد‬
‫توصيفي له طرفه څخه و خپلي خبري ته‬
‫ځواب هم په خپله ووايه‪.‬‬
‫"صحيح دى مرجاني! چي زه ستا دپاره‬
‫اوس هم ژوندى يم او زه هم دا ګمان كوم‬
‫چي زه ژوندى يم‪ ،‬لكن د زمان‪ ،‬مكان په فرق‬
‫سره ستا جدايي تر قيامته راته كمه نه ده‪ ،‬زه‬
‫په قبر ك ښي خوفزده نه يم‪ ،‬د قبر حال داسي‬
‫نه دى څرن ګه چي ي ې مليان بيانوي‪ ،‬دا د نوي‬
‫امكاناتو دپاره د يو ې درواز ې كار وركوي‪ ،‬زه‬
‫‪253‬‬

‫چي د ماد ې له قيد خلص يم نو په غير‬


‫محسوس تو ګه او په غير مرئي انداز سره په‬
‫څو څو رن ګه ستا په شا و خوا ك ښي ګرځم‪ ،‬زه‬
‫ستا په حال خبر يم لكن زما په مينه ك ښي چي‬
‫تا د خپلي برباد ۍ دپاره كوم تصميم نيولى دى‬
‫هغه و ما ته يو بچ ګانه حركت معلوم ېږي‪،‬‬
‫ګوره ته ستا د ذات خداى نه ي ې او نه زه ستا‬
‫دپاره يو ديوتا ك ېدلى سم‪ ،‬مينه د يوه انسان‬
‫كه تا د كايناتي ژوند سره نه ت ړي او په تا‬
‫خداى نه پ ېژني نو بيا فقط د هوس و هوا‬
‫صفت له ازلي نور و صداقت څخه محرومه‬
‫ز ړه و ذهن لري‪ ،‬مرجاني كه ته زما دپاره‬
‫ژوند كول پر ېږد ې نو د د ې مطلب به دا وي چي‬
‫زما مينه يوه ډېره كمينه او غلطه مينه وه او د‬
‫تسلط او استحصال په غلطو نفسياتو ل ړل ې يوه‬
‫بدنما څ ېره ي ې درلوده‪ ،‬ته زما و ستا د ميني د‬
‫بدنام ۍ له غير شعوري كوششونو څه لس‬
‫واخله‪ ،‬مرجاني زه منم زما د م ړيني صدمه‬
‫ستا دپاره هم او زما دپاره هم يوه غټه حادثه‬
‫وه‪ ،‬لكن اوس چي مشكل وختونه ت ېر دي نو‬
‫ته زما و ستا د ميني څخه بايد چي د ژوند د‬
‫تجديد كولو كار واخل ې‪ ،‬ته وماته دعا كوه زه به‬
‫هر وخت و تاته په څه نه څه بهانه نزد ې‬
‫ګرځم‪ ،‬زما و ستا و ټولو دوستانو ته مي ډېر‬
‫سلمونه وايه خداحافظ"‪.‬‬
‫او د مكالم ې سحر و اسرار خپل اختتام ته‬
‫ورس ېدى او مرجانه ب ېرته د خپل زمان و‬
‫مكان و حصار ته رادننه سوه‪ ،‬ډېر وخت ت ېر‬
‫سوى وو‪ ،‬شاه زمرك خان ل ږ و شاته پر څه‬
‫فاصله باندي ول ړ وو او د هغه پر با وقاره‬
‫ز ړوره څ ېره باندي د ژوند مسكا وه هغه كرار‬
‫كرار د مرجاني و خواته راغلى او ورته و ې‬
‫ويل چي‪:‬‬
‫"راځه د غرم ې وخت نزد ې دى‪ ،‬مرجاني‬
‫ب ېرته تر شا د زاهد توصيفي و قبر ته وكتل او‬
‫د شاه زمرك خان په سايه او پناه ك ښي د ښار‬
‫وخواته ول ړه‪.‬‬
‫‪254‬‬

‫پر جاده ميوند باندي چي له ټيكسي څخه‬


‫ك ښته سو نو د آينده د پرو ګرام مشوره ي ې‬
‫سره وك ړه‪ ،‬مرجاني ورته وويل چي‪:‬‬
‫"سر! زه غوا ړم چي څه ساعت ستا په څن ګ‬
‫ك ښي د د ې ښار په بازارونو كوڅو ك ښي‬
‫و ګرځم‪ ،‬دا ښار چي يوه ځان ګړې ښكل او يو‬
‫بسيط اسرار لري‪ ،‬د چا شپه چي د هغه له‬
‫خپلو غرونو ز ېږي او ورځ چي د خپلو ښكلو له‬
‫رو ښانه جبينونو څخه ر ڼا پيدا كوي‪ ،‬دا ښار زما‬
‫دپاره په څو حوالو ډېر اهميت لري‪ ،‬دومري‬
‫اهميت چي ما د ډېرو مينو او د وينو د رشتو‬
‫قرباني ورته ورك ړې ده ‪ ،‬زه غوا ړم چي خپل‬
‫پاته نور نفسياتي خوف ستا تر سايه لندي د‬
‫د ې ښار د ډامبر و س ړكونو ته حواله ك ړم چي د‬
‫خل ګو د هجوم تر پ ښو لندي د تل دپاره د هغو‬
‫جز و ګرځي او زه ځني خلصه سم"‪.‬‬
‫"مرجانه ګوره چي د چا په الهامي ژبه‬
‫ګاي ېدله‪ ،‬هغه اوس د يو ې ب ڼكي په څ ېر سبك‬
‫سر او له هره بوجه څخه خلصه وه‪ ،‬ټاكنه دا‬
‫وسوه چي په آخ ېر ك ښي د بي بي سي تر‬
‫دفتره پوري ل ړسي او هلته د ملل ۍ شينواري‬
‫سره څه خواله ولري او شن ې چاى ورسره‬
‫وك ړي‪.‬‬
‫ملل ۍ پر ځاى موجوده وه ډېره خوشحاله‬
‫سوه‪ ،‬خوفزده مرجانه نن بالكل ورته يوه نو ې‬
‫څوك ښكاره ك ېدله‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫په ماځي ګر ك ښي چي بنفشه راغله نو د‬


‫معمول بر عكس ډېره خوشحاله ښكاره ك ېدله‪،‬‬
‫په لس ك ښي ي ې يوه ورځپا ڼه هم رااخست ې‬
‫وه‪ ،‬هغه پر ټيليفون باندي د ملل ۍ له خول ې د‬
‫د ې د جو ړښت او د زاهد توصيفي و مدفن ته د‬
‫تللو په واقعه خبره وه‪ ،‬هغ ې تر ګردو و ړاندي‬
‫و مرجاني ته د صحت ياب ۍ په حواله تبريك‬
‫‪255‬‬

‫ووايه او بيا ي ې اخبار ورته حواله ك ړى‪ ،‬په اخبار‬


‫ك ښي يو ې در ې كالمي خبري او دوو په وينو‬
‫ل ړلو تصويرانو د هغ ې نظر را جلب ك ړى‪ ،‬نعيم‬
‫شاهيني او مل ګرى چي د پوهنتون لوستونكي‬
‫پاته سوي وو‪ ،‬برايي څه وخت د ناڅر ګندو‬
‫خل ګو له خوا ووژل سوو‪ ،‬د قتل سوب ي ې ل په‬
‫اخفا ك ښي پروت دى د قاتلنو د ګرفتار ۍ‬
‫دپاره حكومتي چارواكي په ډېره سر ګرم ۍ‬
‫سره د هغه په تلش اخته دي"‪.‬‬
‫مرجاني يوه س ړه سا واخيستله او ښايست ې‬
‫توري ستر ګي ي ې له او ښكو څخه ډكي سو ې او‬
‫هغ ې ډېر په ارامه لهجه ك ښي د خودكلم ۍ په‬
‫صورت ك ښي و بنفش ې ته وويل‪:‬‬
‫"بنفش ې مو ږ ژوندي خل ګ د ژوند و هيڅ‬
‫اسرار ته نه رس ېږو‪ ،‬و ماته د ټ ېډګرانټ او‬
‫ګراهم بل په ګډه ليكلى كتاب راپه ز ړه سو‪،‬‬
‫په كوم ك ښي چي د ژوند پر حقيقت باندي‬
‫ډېره ژوره خبره سو ې ده‪ ،‬هغو انتشار او‬
‫پ ېچيد ګي د ژوند حقيقت ښودلى دى‪ ،‬د هغو‬
‫وينا دا ده چي ژوند په آخ ېري تجربه ك ښي د‬
‫نظم وضبط او ساد ګۍ پر ځاى د انتشار او‬
‫پ ېچيد ګۍ صفت لري‪ ،‬د انتشار او پ ېچيد ګۍ‬
‫حامل ژوند تر يوه ډسپلن لندي راوستلو هڅه‬
‫وهغو ته يو ب ې ثمره كار ښكاره ك ېږي او زمو ږ‬
‫د ژوند په حواله هم دا خبره ډېر حقيقت لري‪،‬‬
‫زه كوټه و كابل جان د ناڅر ګند سفر يو ست ړى‬
‫تسلسل‪.‬‬
‫زاهد توصيفي زه ته او بيا نعيم شاهيني‪.‬‬
‫دلته سيده ساده مينه د څومري پ ېچيد ګيو او‬
‫انتشار سره مخامخ وينو‪ ،‬زاهد توصيفي دژ ړي‬
‫لمر په څ ېر نعيم شاهيني قتل ك ړى او يو بل‬
‫چا بيا نعيم قتل ك ړى او مو ږ ل ګوره چي كله‬
‫په خپلو وينو ك ښي غروب سو‪ ،‬او ل څه انتشار‬
‫او پ ېچيد ګياني مخ په و ړاندي په قسمت ك ښي‬
‫لرو‪.‬‬
‫بنفش ې! د كاينات پر بساط باندي د شطرنج‬
‫لوبه شروع ده‪ ،‬ته به يقين نه وك ړې زه د نعيم‬
‫‪256‬‬

‫شاهيني دپاره هم ډېره غمجنه سوم‪ ،‬په اصل‬


‫ك ښي بنفش ې مو ږ ل مينه د هغ ې د ځان ګړي‬
‫ابديت په تناظر ك ښي نه پ ېژنو‪ ،‬مو ږ د ملكيتي‬
‫احساس تر اثر لندي د ميني پر نوم و خپل‬
‫جسماني اغراضو او د تسلط و نفسياتو ته‬
‫هڅه كوو‪ ،‬مو ږ د خپل محبوب پر ز ړه و ذهن او‬
‫بدن باندي خپله اجاره داري قايمول غوا ړو‪،‬‬
‫بلك ې مو ږ د محبوب په غو ښو دا خپل بدن او‬
‫لسونه م ړول غوا ړو‪ ،‬مو ږ د روح د روح سره د‬
‫اتصال پر حقيقت باندي قناعت نه كوو‪.‬‬
‫بنفش ې ! ډېر كم خل ګ د س ېكس د لو ږي او‬
‫ميني د تندي تر منځ فرق كولى سي‪ ،‬په يوه‬
‫داسي فضاء ك ښي بيا مو ږ د ميني و ابديت ته‬
‫خو نه‪ ،‬بلك ې د خپل ذات‪ ،‬د محبوب او د رقيب و‬
‫ژوندته ضرر رسوو‪ ،‬كه مينه د يو چا په ز ړه‬
‫ك ښي و تشدد ته آماد ګي پيدا كوي نو هغه كه‬
‫بل هرڅه وي‪ ،‬وي به‪ ،‬خو مينه نه سي‬
‫ك ېدلى"‪.‬‬
‫د يو ې پ ښتن ې په ح ېث زه د د ې انتقام په‬
‫حواله څه اطمينان خو ضرور محسوسومه‪،‬‬
‫لكن بنفش ې د ټوله تشدد باوجود هغه يو‬
‫ر ښتنى څوك خو ضرور وو‪ ،‬هغه د ميني په نوم‬
‫پر ما و زاهد توصيفي كه چ ېري ظلم وك ړى‬
‫هلته هغه په هره حواله ستا و ذات او شخصيت‬
‫ته يو ر ښتنى خراج په كامله تو ګه ادا ك ړى او‬
‫ر حسن د فروغ كار‬ ‫ستا د ذات د اثبات او غرو ِ‬
‫ي ې تر سره ورسوى‪ ،‬بنفش ې! د ميني او نفرت‬
‫تر منځ په جوهري حواله څه خاص فرق نسته‪،‬‬
‫صرف د كيفيت په حواله توپير سره لري‪ ،‬ځكه‬
‫كله مينه په نفرت او كله نفرت په مينه ځان‬
‫بدلوي او چي پوهي ږي د هغو په نظر ك ښي‬
‫فقط هغه ميني مكملي واى‪ ،‬كومي چي په‬
‫ځان ك ښي د ميني و نفرت يو ښكلى امتزاج‬
‫لري‪ ،‬هغه د يو چا شعر راپه ز ړه سو‪.‬‬

‫له ميني پرته څه رشت ې راسره‬


‫ك ښېږده‬
‫‪257‬‬

‫څه د نفرت هم سلسل ې راسره‬


‫ك ښېږده‬

‫رشته كه د ميني او كه د نفرت وي يو‬


‫ښكلى معروضيت لري‪ ،‬دوا ړي و يو ب ې مرامه او‬
‫ب ې سمته ژوند ته پوخ محور او مركزيت مهيا‬
‫كوي‪ ،‬زما مطلب دا دى چي د پاته ژوند په‬
‫او ږدو ك ښي زمو ږ دپاره نعيم شاهيني هم‬
‫دومري اهم يو څوك دى څومري چي زاهد‬
‫توصيفي دى‪ ،‬په كار دى چي مو ږ د زاهد‬
‫توصيفي سره سره نعيم شاهيني هم په خپل‬
‫ز ړه و ذهن ك ښي محفوظ وساتو او د ميني د‬
‫وختونو پر ز ړه د شپ ې و ورځي د قيام‪ ،‬اهتمام‬
‫و لرو"‪.‬‬
‫بنفش ې ته داسي معلوم ېدله چي دا مرجانه‬
‫نه بلكي يوه نابلده روح د خداى په فراست‬
‫سره ګفت ګوى كوي‪.‬‬
‫و بنفش ې ته په اول ځلي دا احساس وسو‬
‫چي واقعي دا د زاهد توصيفي مينه د نعيم‬
‫شاهيني د رقابت په تضاد سره پ ېژني او بيا د‬
‫هغ ې په ز ړه ك ښي د نعيم شاهيني دپاره د‬
‫رحم احساس څر ګندونه وك ړه‪.‬‬
‫بنفش ې زما و ستا مشتركي ناكامي ميني‬
‫مو ږ د حسد نه بلكي د دوست ۍ د ښايست ې رشت ې‬
‫سره ت ړلي يو‪ ،‬زما و ستا د ز ړو پر څوكو يو‬
‫لمر بر ېښېدلى‪ ،‬زه و ته د هغه لمر د شفق په‬
‫وينو ك ښي نغ ښتي د هغه سره په ګډه د دوك و‬
‫يوه ژور سمندر ته شوه سوي يو اوس زمو ږ‬
‫په ر ګو ك ښي څپانده وينه كمه لكن د دوك او‬
‫درد ترخ ې او ښكي زياتي ګرځي‪ ،‬لكن بنفش ې‬
‫بايد چي مو ږ د دوك دا داخلي و خارجي‬
‫موسمونه په انساني وقار زغم او عزت سره‬
‫ت ېر ك ړو‪ ،‬ته تر ما ډېره ښه ي ې زه په نفسياتي‬
‫حواله اوس هم يو خوفزده روح لرمه او د يوه‬
‫داسي چا د نفسياتي سهار ې ضرورت لرم‪ ،‬د‬
‫چا چي زه د مځكي پر مخ تر هر چا زيات عزت‬
‫كوم‪ ،‬څوك چي د م ېړاني يو خدايي تصوير‬
‫‪258‬‬

‫راته ښكاري‪ ،‬لكن د چا سره زه چي مينه نه‬


‫لرم‪ ،‬بنفش ې ژوندد خپلو تضاداتو په حواله ډېر‬
‫ب ې رحمه نفسيات لري‪ ،‬ګران ې ژوند زمو ږ په‬
‫لسو ك ښي نه ځاي ېږي‪ ،‬جزو د كل اختيار نه‬
‫سي درلودلى‪ ،‬مو ږ فقط د كايناتي ژوند يو‬
‫ژوندى عكس العمل په ځان ك ښي لرو د حباب‬
‫په څ ېر يو او بيا به نه يو‪.‬‬
‫راسه چي په هغه او ښكوچي زما و ستا‬
‫دمشتركي ناكامي ميني په سوب به د قبر تر‬
‫غا ړي د زمو ږ سره مل ګرتيا ولري‪ ،‬دهغه په يوه‬
‫حصه د نعيم شاهيني پر برباد الفت او ژوند‬
‫باندي د ل ږ ساعت دپاره وژا ړو و هغو ته چي د‬
‫ژ ړا يوه بهانه په كار وه‪ ،‬بيا هغو د يو ې و بل ې‬
‫په ګر ېوانو ك ښي د وسي د دوو وريځو په دود‬
‫په خلص ز ړونو سره وژ ړل او د يوه س ړي په‬
‫غم ځپلي ز ړونه ي ې د تل دپاره د ميني په نور‬
‫سره غا ړي غ ړۍ ك ړو‪.‬‬

‫‪###‬‬

‫د دوستانو د معمول ژوند تر لويه حده‬


‫پوري بحال سو‪ ،‬لكن په د ې دوران ك ښي د‬
‫ك ېتراين و شاه زمرك خان تر منځ څه د‬
‫كشيد ګۍ صورتحال د ځيني خل ګو په نظر‬
‫ك ښي راغلى‪ ،‬هغو د يوه و بل سره خبره خو‬
‫كوله لكن د رسا فكر و خل ګو ته د هغو په منځ‬
‫ك ښي د ب ې اعتنايي او ب ې رخي يو نرى ګړځ‬
‫حايل ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫او په داسي حالت ك ښي فيصله هم دا‬
‫وسوه چي مرجانه بايد چي د زاهد توصيفي له‬
‫كوره څخه د شاه زمرك خان آخيستي ځاى ته‬
‫منتقله سي‪ ،‬د ډاكټر آفندي د تخمين ې او تجزي ې‬
‫په تناظر ك ښي دا يو ګټور كار وبلل سو‪ ،‬هم‬
‫دا وجه وه چي د زاهد توصيفي كور او سټو ډيو‬
‫و بنفش ې ته پر ېښودل سو او دوى در ې وا ړو د‬
‫شاه زمرك خان په نوي كور ك ښي استو ګنه‬
‫اختيار ك ړه‪ ،‬مرجانه په سرعت سره د صحت‬
‫‪259‬‬

‫ياب ۍ وخواته روانه سوه‪ ،‬د شاه زمرك خان‬


‫اضطراري بوسه ي ې له تندي څخه د ز ړه و‬
‫څوكي ته د يوه رو ښان او تاوده لمر په څ ېر‬
‫راك ښته سو ې وه‪.‬‬
‫په دوو درو ورځو ك ښي هغه ب ېرته و خپلي‬
‫وظيف ې ته په ت ګ رات ګ سوه‪ ،‬له دا دومري او ږد‬
‫تعطل پسته هغه ب ېرته په خپل دفتر او د ودا‬
‫صمدز ۍ په صحبت ك ښي مسروره ښكاره‬
‫ك ېدله‪ ،‬لكن هغه اوس هم په نفسياتي حواله‬
‫د شاه زمرك خان په سهاره ول ړه وه‪ ،‬له ډېرو‬
‫شعوري كوششونو باوجود هم ل هغه د ده‬
‫څخه د ب ې نياز ۍ درو ي ې د خپلولو و مزاج ته نه‬
‫وه رس ېدل ې‪ ،‬دا يو داسي ول وو چي داي ې په‬
‫خپل ز ړه ك ښي د كش مكش ښكار ك ړې وه‪،‬‬
‫ولي چي دا د ك ېتراين او د ده د ميني په‬
‫حقيقت باندي خبره وه‪ ،‬د ې دا تصور هم نه سو‬
‫كولى چي د ك ېتراين حق ووهي‪ ،‬د ې د شاه‬
‫زمرك خان څخه دميني غو ښتنه درلوده هم نه‪،‬‬
‫س تحفظ دپاره د‬ ‫لكن دا خبره وه چي د احسا ِ‬
‫د ې په ژوند ك ښي د هغه موجود ګي څومري‬
‫ضروري ده‪.‬‬
‫د ك ېتراين و شاه زمرك خان تر منځ د سرد‬
‫مهر ۍ ست ړې د د ې په نظر ك ښي هم راغل ې وه‪،‬‬
‫ځكه كله كله به دا په د ې تشويش ك ښي مبتل‬
‫سوه چي "چ ېري زه خو بالذات د د ې سوب نه‬
‫يمه ګرځ ېدل ې"‪ .‬هغ ې غو ښت چي پر يو موزون‬
‫او مناسب موقعه باندي د دوا ړو سره په د ې ل ړ‬
‫ك ښي خبري وك ړي او خپل پوز ېشن ورته عيان‬
‫ك ړي‪ ،‬په يوه كور ك ښي اوس ېدونكي شاه‬
‫زمرك خان او ك ېتراين كراركرار د يوه و بل‬
‫څخه په مخالف سمت ك ښي په سفر اخته وو‪.‬‬
‫يوه ورځ په ماځي ګر ك ښي چي شاه زمرك‬
‫خان د باندي وتلى وو او ك ېتراين پر ګټار‬
‫باندي يوه افسرده نغمه ږغوله نو اچانك ي ې‬
‫خپله نغمه نيمه خوا پر ېښودله او په ناڅاپه‬
‫تو ګه ي ې و مرجاني ته مخاطبه وك ړه‪:‬‬
‫‪260‬‬

‫"مرجاني! زه امريك ې ته روانه يم"‪ ،‬مرجاني‬


‫لفظونه خو واور ېدل لكن د هغو په مفهوم نه‬
‫پوه ېدله‪ ،‬و هغ ې ته داسي احساس وسو لكه د‬
‫موم يوه مجسمه چي په وينا راسي‪.‬‬
‫"تا څه وويل؟ زه ستا په مطلب پوه نه‬
‫سوم"‪ .‬مرجاني ورځني پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫مرجاني زه پوه ېږم چي دا زما او زما د‬
‫دوستانو دپاره يوه مشكله فيصله ده‪ ،‬لكن دا‬
‫زما اخيري فيصله كه څه هم زه د "سر" سره‬
‫ب ې كچه مينه لرم او د ده د ميني په حقيقت‬
‫باندي هم پوه ېږم‪ ،‬لكن ما پر د ې باندي ډېر‬
‫غور و فكر ك ړى دى‪ ،‬زما و د ده د ميني ژوند‬
‫زمو ږ په ب ېلتانه پوري ت ړلى دى‪ ،‬مرجاني زه‬
‫اوس په د ې نت ېجه باندي رس ېدل ې يمه چي زه د‬
‫شاه زمرك خان د ميني باوجود دلته خوشحاله‬
‫نه سم پاته ك ېدلى‪ ،‬زما تهذيبي پس منظر او د‬
‫شاه زمرك خان په نفسياتو ك ښي راته هيڅ‬
‫سمون په نظر نه راځي‪ ،‬مو ږ د دوو مخالفو‬
‫تهذيبونو سره تعلق لرو مو ږ د باهمي هم‬
‫آهن ګي دپاره دوا ړه په تسلسل سره د خپلو‬
‫جذباتو او احساساتو قرباني وركوو چي ډېر‬
‫ګران كار دى اوس ل حالت ساده غوندي دي‪،‬‬
‫كه مو ږ په ګډه د ژوند لره سره ټاكو او زمو ږ د‬
‫دوو په توسط د يوه خاندان تاداو اي ښوول‬
‫ك ېږي‪ ،‬په منځ ك ښي مي كوشنيان پيداك ېږي نو‬
‫بيا به د امكاني عليحد ګۍ خبره راته زياته‬
‫مشكله بر ېښي‪ ،‬د عقلي پوهني تقاضا دا ده‬
‫چي دا فيصله اوس په د ې ساده حالتو كـ ښي‬
‫وسي‪ ،‬كنه بيا به د ژوند قرباني وغوا ړي‪ ،‬په‬
‫داسي يو صورتحال ك ښي خو ته دى پ ېژن ې كه‬
‫راته انكار سو نو بيا د دنيا هيڅ قوت زما مدد نه‬
‫سي كولى‪ ،‬نه هيڅ يو څوك بيا زما دپاره ږغ‬
‫پورته كولى سي‪ ،‬خلقي پ ښتون س ړى دى كه‬
‫ي ې دا خبره تر سر ونيوله چي دا زمادعزت‬
‫مسله ده نو زه به بيا څه كوم؟ يا خو به د جبر‬
‫ژوند ت ېروم‪ ،‬يا به نو بيا د ده له لسه مر ګ‬
‫قبلوم"‪.‬‬
‫‪261‬‬

‫مرجاني! ګوره زه په دنيا ك ښي تر تا زياته‬


‫بله خواخو ږې څوك نه لرم‪ ،‬زما و مخ ته د ميني‬
‫او د ژوند د انتخاب سخته مرحله پرته ده زه د‬
‫ميني بغير خو ګزاره كولى سم لكن بيا خو‬
‫ژوند نه سم درلودلى او بيا مرجاني زه كم از‬
‫كم د شاه زمرك خان له لسه كله هم مر ګ نه‬
‫غوا ړم‪ ،‬دا به داسي مثال ولري لكه د ميني‬
‫رومن ديوتا چي ما په خپلو لسونو قتل ك ړي‪،‬‬
‫مرجاني و ماته نصيحت مه كوه‪ ،‬ماته موقعه‬
‫راك ړه چي زه پاته ژوند د خپلو فكرونو نظري ې‬
‫په مطابق په خپل وطن ك ښي ت ېر ك ړم‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان په ر ښتيا چي تر چا زيات زما دپاره‬
‫ضروري دى‪ ،‬لكن دا هم يو حقيقت دى چي زه‬
‫د هغه د شخصيت له يوه ا ړخ څخه ډېره سخته‬
‫خوفزده هم يم‪ ،‬هغه يو ښايسته ديوتا دى او‬
‫هغه په ب ېرته د پامير د تورو غرو يو خوفناكه‬
‫ل ېوه هم دى‪ ،‬ماته داسي ښكاري چي كرار‬
‫كرار د ده خوف د ده پر مينه باندي زما په ز ړه‬
‫ك ښي غلبه مومي"‪.‬‬
‫مرجاني! زه به د ميني و خوف په امتزاج‬
‫سره ټوله عمر د هغه پر ستش كوم‪ ،‬لكن په‬
‫ازاد ۍ سره دساه اخيستلو دپاره دا خبره‬
‫ضروري ده چي د هغه تر ګڼي ساي ې لندي د‬
‫اوس ېدلو له نفسياتو څخه ځان وژغورم‪ ،‬زه به‬
‫كله هم و هغه ته نزد ې د و ښو تر قامت زياته‬
‫ج ګه نه سم‪.‬‬
‫مرجاني! ما د شاه زمرك خان سره په د ې‬
‫حواله خبره نه ك ړې اونه ي ې زه ورسره كول‬
‫غوا ړم‪ ،‬ولي كه هغه زما په استدلل سره‬
‫قناعت نه وك ړي نو دا زما د ژوند اختتام هم‬
‫ك ېدلى سي‪ ،‬زه پوه ېږم چي هغه پر كمزورو‬
‫باندي لس نه پورته كوي لكن كله كله مينه په‬
‫خپله خودغرض ۍ ك ښي ډېره ب ې رحمه هم سي‪،‬‬
‫والله چي نعيم شاهيني هر څوك اوس خوفزده‬
‫ك ړي دي"‪.‬‬
‫مرجاني! زه وتاته خواست كوم چي ته هم‬
‫د "سر" سره په د ې حواله خبره مه كوه‪ ،‬ولي‬
‫‪262‬‬

‫چي زما د ژوند و مر ګ وا ړه امكانات د د ې‬


‫خبري سره ت ړلي دي‪ ،‬زه هيڅ يو څوك هم نه‬
‫خبروم‪ ،‬زه به له تا سره په تماس ك ښي يم‪،‬‬
‫امكان سته چي ب ېرته دي كله راسم‪ .‬د يو ې‬
‫خوندك ۍ په حيث به زه هر وخت ستا د مرض ۍ‬
‫تابع يم‪ ،‬ته يو ټيليفون راته وك ړه‪ ،‬د ل ېوه د‬
‫امكاني رد عمل مي وزغوره‪ .‬په دابل سحار به‬
‫ستا د ل ېڅو په حصار ك ښي يمه"‪.‬‬
‫د ك ېتراين پر څ ېره باندي يو نا قابل بيان‬
‫دوك وو او په ښايستو ستر ګو ك ښي ي ې د‬
‫ن ړېدلي افغانستان د ټولو خرابو حسرتونه د ب ې‬
‫منزله سرابونو په څ ېر څپاند ښكاره ك ېدل‪.‬‬
‫په دوا ړو ك ښي يو ې هم نه ژ ړل‪ ،‬يوه درنه‬
‫خاموشي پر ماحول باندي پر ېوته‪ ،‬دوا ړي د‬
‫خپلو خپلو خيالونو په سرابونو ك ښي ليري‬
‫ليري و به ېدل ې‪ ،‬يو وخت د مرجاني ږغ پيدا‬
‫سو‪" ،‬ك ېتراين زه جو ړه خو يم لكن اوس ل و‬
‫ماته ستا ضرورت سته‪ ،‬ستا مينه اوس هم د‬
‫يوه ضرورت په ح ېث زما دپاره لزمي‬
‫ښكاري‪ ،‬د زاهد توصيفي پسته زه د ژوند د‬
‫دهشت څخه خو د شاه زمرك خان په سوب‬
‫خلصه سوم‪ ،‬لكن زما د روح د ميني احتياج‬
‫تر ډېره حده په تا پوري ا ړه لري‪ ،‬ما و تا د‬
‫يو ې و بلي سره و ړاندي هم په ذهني قلبي او‬
‫جسماني حوالو ت ړل ې وو‪ ،‬ك ېتراين زه هغه‬
‫بدنصيبه ښځه يمه چي د ژوند كولو دپاره‬
‫عموما ً خارجي سهار ې لټومه او خارجي‬
‫سهار ې اكثره عارضي ثابتي ږي‪ ،‬زه ستا د‬
‫استدلل و استرداد ته هيڅ يو دليل هم نه‬
‫لرم‪ ،‬لكن زه له دننه څخه د آين ې په څ ېر‬
‫چوره چوره څوك به ستا په فرقت ك ښي‬
‫څرن ګه په اعتماد سره ژوند كومه؟ صحيح ده‬
‫چي دا زما خودغرضي ده لكن زما د حالتو په‬
‫تناظر ك ښي ته وماته خو د څه نه څه‬
‫خودغرض ۍ اجازه راك ړه"‪ .‬د مرجاني پر څ ېره‬
‫باندي سپ ېر ې څرخكي دو ړي راپيدا سو ې‪.‬‬
‫‪263‬‬

‫ك ېتراين پوهه سوه چي بس دومري پ ېغام‬


‫ضروري وو‪ ،‬هغ ې په ب ېرته ورته وويل چي‪:‬‬
‫"زه ستا د مرض ۍ بغير خو تا و كابل جان نه‬
‫پر ېږدم‪ ،‬خپل مشكلت هم درته و ړاندي كوم‬
‫چي كله تا اجازت راك ړى نو هله به بيا ول ړه‬
‫سمه"‪ .‬ك ېتراين د هغ ې په دلجويي راغله او‬
‫مرجانه ب ېرته په خپل ز ړه ك ښي په بحال ېدو‬
‫راغله‪.‬‬
‫د موقعه محل په مناسبت د ډاكټر آفندي !‬
‫شاه زمرك خان ! او ك ېتراين تر منځ صلح‬
‫مشوره روانه وه‪ ،‬ډاكټر آفندى د شاه زمرك‬
‫خان و ك ېتراين د بيانونو په تناظر ك ښي ډېر‬
‫په ز ړه ډا ډه وو او بيا د هغه د تاكيد په ر ڼا‬
‫ك ښي ك ېتراين د ضروري تياريو پسته د‬
‫افغانستان و ايله ك ېدلو ته تصميم و نيوى‪.‬‬
‫لكن داواقعي يو اسانه كار نه وو؟ خپله‬
‫مينه و بل ته حواله كول خو تر مر ګ هم يو‬
‫زيات يو مشكل كار ورته ښكاره ك ېدى‪،‬‬
‫ك ېتراين و شاه زمرك خان د رواني اون ۍ په‬
‫هره ورځ ك ښي د مرجاني په غير موجود ګي‬
‫ك ښي د يوه ملقات وخت سره اي ښى وو او دا‬
‫ژمنه ي ې سره ك ړې وه چي په هر حال ك ښي به‬
‫له يوه و بل سره په تماس ك ښي اوسي او د‬
‫مرجاني د نفسياتي بحال ۍ پسته به په هر‬
‫قيمت سره د ژوند مل ګري سره كوي‪ ،‬لكن دا‬
‫عارضي امكاني جدايي هم د اور د درياب سفر‬
‫ورته ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫شاه زمرك خان د قلبي احساساتو په حواله‬
‫تر ك ېتراين زيات د مشكل صورتحال سره‬
‫مخامخ وو‪ ،‬هغه نه پوه ېدى چي په د ې‬
‫ز عمل اختيار ك ړي‪،‬‬ ‫صورتحال ك ښي كوم طر ِ‬
‫هغه د ټاكل سوي قربان ۍ او د مرجاني سره د‬
‫ميني ډرامه باز ۍ و مشكل كردار ته د مرات په‬
‫څ ېر په حيرت ك ښي ورك ول ړ وو او نه‬
‫پوه ېدى چي څرن ګه به دا كردار تر سره‬
‫ورسوي‪.‬‬
‫‪264‬‬

‫او بيا يوه ورځ ك ېتراين پر ټاكل ې ن ېټه‬


‫باندي د امريك ې سفر اختيارولو دپاره په‬
‫خاموش ۍ سره و ائيرپورټ ته ورس ېدله و جهاز‬
‫ته ي ې تر ختلو و ړاندي و ودا صمدز ۍ ته‬
‫ټيليفون وك ړى "خداحافظ" ي ې ورته وويل‪ ،‬د‬
‫نورو دپاره ي ې سلمونه ورته ورك ړو او د‬
‫ښايسته افغانستان په وير ل ړل ې فضا ي ې تر شا‬
‫پر ېښووله او د ژوند د جبر تر اثر لندي ي ې او‬
‫ښلني ستر ګي په خپل ګر ېوانه ك ښي د‬
‫ور ېدو دپاره آزادي پر ېښودل ې‪.‬‬
‫د دوستانو په ټولنه ك ښي يو نه ختم ېدونكى‬
‫بحث شروع سو‪ ،‬دا د ب ېوفايي او خودغرض ۍ‬
‫په تور تر نيوكو لندي ونيول سوه‪ ،‬اخير‬
‫يهود ۍ وختله ب ېوفايي او ب ې رحمي خو‬
‫ګرسره د يهوديانو تاريخي پ ېژند ګلوي ده او‬
‫ك ېتراين هم ځان په د ې صفت سره پوره ثابت‬
‫ك ړى او دا او هغه‪ ،........‬تبصر ې شروع سو ې‪.‬‬
‫د ك ېتراين د تللو سره سم د شاه زمرك‬
‫خان مشكل كردار شروع سو‪ ،‬د سن ګرونو‬
‫عملي مبارز س ړى اوس د ژوند پر سټ ېج باندي‬
‫د يوه ايكټر په تو ګه د يو مشكل كردار و‬
‫اداي ګۍ ته وت ړل سو‪ ،‬دى او مرجانه اوس هم د‬
‫هغه په كور ك ښي يك ړ سره اوس ېدل او دوى به‬
‫عموما ً په خيالونو ك ښي ورك ښكاره ك ېدل‪،‬‬
‫عموما ً به ي ې د كم خواب ۍ شكايت درلود او د‬
‫مرجاني تر مخ به ي ې پر ك ېتراين باندي د‬
‫ب ېوفايي الزامونه ل ګول‪ ،‬پر دسترخوان باندي‬
‫به ي ې ډېر كم خوا ړه خو ړل او عموما ً به ي ې په‬
‫يوه س ړه ساه سره لس ونيوى‪.‬‬
‫مرجاني د ك ېتراين او د هغ ې تر منځ سوي‬
‫خبري تر خپل ځان پوري محدودي ساتلي و ې‬
‫او هغه ب ېر ېدله چي د ك ېتراين ځيني خبري‬
‫شايد د شاه زمرك خان و احساساتو ته ضرر‬
‫رسولى سي‪ ،‬په خصوصيت سره د ده د‬
‫شقاوت او د ب ې رحم ۍ د نفسياتو حواله د ې په‬
‫هر ق ېمت د ځان پوري دمحدود ساتلو ټين ګ‬
‫خيال په ز ړه ك ښي درلود‪ .‬په هفته لسو ورځو‬
‫‪265‬‬

‫ك ښي د شاه زمرك خان صحت په ت ېز ۍ سره‬


‫ووليدى او د هغه تر ښايستو ستر ګو لندي‬
‫توري حلق ې پيداسو ې‪ ،‬لكن د هغه د ښايستو‬
‫ستر ګو په شاه د ځن ګلونو بل اور نور هم تازه‬
‫سو‪ ،‬شا ېد چي دا زياتوب ي ې د نفرت و انتقام‬
‫په سوب سره پيدا ك ړى وو‪ ،‬د دوستانو په‬
‫محفل ك ښي چي اوس هم عموما ً د زاهد‬
‫توصيفي په زا ړه كور ك ښي راغون ډېدى د‬
‫ك ېتراين په ذكر سره به د شاه زمرك خان‬
‫اضطراب د هر چا تر نوټس لندي راغلى‪ ،‬كه‬
‫څه هم ده په خپله خو نه د ك ېتراين ذكر كاوه‬
‫او نه ي ې څه الزام ورباندي ل ګوى لكن پر‬
‫ښايسته باوقاره څ ېره باندي به ي ې يو رن ګ تلى‬
‫او بل به راتلى‪.‬‬
‫مرجانه نه پوه ېدله چي په د ې صورتحال‬
‫ك ښي څرن ګه يو مثبت كردار اداك ړي‪ ،‬هغه ډېره‬
‫حيرانه وه چي ميني د شاه زمرك خان غوندي‬
‫سركش زمرى هم تر دام لندي راوستى دى‪ ،‬د‬
‫يو ې مياشتي په او ږدو ك ښي شاه زمرك خان تر‬
‫ډېره حده بدل سو‪ ،‬اكثره به ي ې له خوني څخه‬
‫د ګاي ېدلو ږغ راتلى‪ ،‬شپ ې ي ې اكثره وي ښي او‬
‫ورځي ي ې عموما ً په اضطراب ك ښي ت ېر ېدل ې‪.‬‬
‫د د ې يو ې مياشتي په دوران ك ښي مرجاني‬
‫په غ ېر محسوسه تو ګه د ده سره د همدرد ۍ تر‬
‫سر خط لندي ډېره علقه پيدا ك ړه‪ ،‬هغ ې‬
‫عموما ً د نورو دوستانو سره د ده پر ذهني‬
‫صورتحال باندي خبره كوله او بيا ي ې يوه ورځ‬
‫بنفشه و د ې ته و ګمارله چي دا بايد و ده ته څه‬
‫جذباتي غوندي سهار ې ورك ړي‪ ،‬هغ ې په ځواب‬
‫ك ښي ورته وويل چي‪:‬‬
‫"نه‪ ،‬زه خو د هغه د يوه ورور په ح ېث‬
‫عزت كوم‪ ،‬زه د هغه سره فلرټ نه سم‬
‫كولى‪ ،‬هان زه البته د هغه دپاره هره قرباني‬
‫وركولى سم‪.‬‬
‫هلته د شاه زمرك خان و د ك ېتراين‬
‫ټيليفونك رابطه هم قايمه وه‪ ،‬شاه زمرك خان‬
‫ګاه به ګاه و د ې ته تفصيلت ښودله او د خپل‬
‫‪266‬‬

‫مشكل كردار د اداي ګۍ په حواله به ي ې ورته‬


‫ډېري شكو ې كول ې لكن د راتللو ښو وختونو په‬
‫تمه به ك ېتراين د هغه د دلجويي هڅه هم تر‬
‫سره رسوله‪ .‬دلته د كابل جان د تيټر پر سټ ېج‬
‫باندي د شاه زمرك خان كردار )د ډاكټر آفندي‬
‫تر هداياتو لندي( د مرجاني پر ذهن و ز ړه‬
‫باندي د تسلط په هڅه ښكاره ك ېدى‪ ،‬مرجانه‬
‫اوس تر ځان زياته د ده په حواله پر ېشانه‬
‫ښكاره ك ېدله‪ ،‬لكن هغه تر همدرد ۍ و ړاندي و‬
‫نورو قدمونو پورته ك ېدو ته اماده نه ښكاره‬
‫ك ېدله‪ ،‬يو سوب خو د زاهد توصيفي مينه وه‬
‫او بله وجه ي ې د ك ېتراين د شاه زمرك خان‬
‫سره قلبي ت ړون وو‪ ،‬د زاهد توصيفي د ميني‬
‫او م ړيني زخمونه ل تر اوسه ډېر تازه وو او‬
‫شاه زمرك خان د هغ ې د ګراني دوستي‬
‫ك ېتراين د ژوند ارام و مقصد او وسعتونه‬
‫ګرځ ېدلى وو‪ ،‬مرجاني د مخ پر و ړاندي د‬
‫قدمونو په اوچتولو سره د ځان‪ ،‬زاهد توصيفي‬
‫او ك ېتراين سره ب ې وفايي كول نه غو ښت او‬
‫پر بله خوا د د ې امكان هم وو چي شاه زمرك‬
‫خان د د ې و د ې هڅي ته د استرداد په نظر‬
‫كتلى سي‪ ،‬د هغ ې دپاره د شاه زمرك خان په‬
‫تحفظ ك ښي اوس ېدل د هغه د ميني تر حصول‬
‫زيات ارز ښت ناكه حيثت درلودى‪.‬‬
‫لكن د شاه زمرك خان دلجويي څرن ګه‬
‫وسي‪ ،‬دا د د ې او وا ړو دوستانو دپاره غټ‬
‫سوال وو‪ ،‬د موجود دوستا په حلقه ك ښي يو‬
‫هم و د ې مشكل كار ته اماده نه وو او نه شاه‬
‫زمرك خان د هغو د جذباتي سهارو د حصول په‬
‫هڅه ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫هغه د يوه ټپي مزري په څ ېر د خپل وجود‬
‫په حصار ك ښي ځان محصور ك ړى‪ ،‬د غم و‬
‫خ ښم په حالت ك ښي ژوند ت ېروى‪.‬‬
‫يوه ورځ چي د كابل جان واد ۍ په وريځو‬
‫ك ښي را ګيره ډېره غمجنه بر ېښېدله او ژوند‬
‫يو ناقابل برداشت بوج معلوم ېدى‪ ،‬نو شاه‬
‫‪267‬‬

‫زمرك خان د زيات ذهني فشار او انتشار پيكر‬


‫ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫په ماځي ګر ك ښي وريځي نوري هم ګڼي او‬
‫راك ښته سو ې‪ ،‬د سا ړه ژمي سو ړ باد په هره‬
‫خوا چل ېدى‪ ،‬څه ساعت پسته په ګډه د واوري‬
‫او باران وور ېدل شروع سو‪ ،‬غمجن او‬
‫مضطرب شاه زمرك خان په شدت سره د‬
‫ك ېتراين ضرورت محسوسه وى‪ ،‬هغه ته‬
‫معلومه وه چي د وا ړو د ېوالونو په شا مرجانه‬
‫پرده باندي نظر ساتى‪ ،‬هغه له د ې سچو ېشن‬
‫څخه د فايده اخيستلو منصوبه بندي وك ړه‪.‬‬
‫پر كټ د پرت ې متفكر مرجاني تر غو ږو د‬
‫چي ښود مات ېدو شرن ګهار راورس ېدى او داسي‬
‫معلوم ېدى لكه د شاه زمرك خان په خونه‬
‫ك ښي چي يو توپان راغلى وو‪ ،‬هغه په لڅ سر‬
‫او پ ښو د ده د خوني په خوا ورمن ډه ك ړه شاه‬
‫زمرك خان د اشتعال او غيض و غضب په حالت‬
‫ك ښي وو چي په مخه ورتلى هغه شى ي ې‬
‫ماتوى‪ ،‬د مرجاني له موجود ګۍ څخه نا خبره‬
‫هغه د ك ېتراين د غوڅو تارو و ز ړه ته ډېر‬
‫رات ېر ګټار د نزد ې م ېز څخه راواخيست او و‬
‫نزد ې د ېواله ته ي ې په پوره قوت سره ورسره‬
‫ك ړى‪ ،‬د تارو د شرن ګهار سره د هغه په د ړو‬
‫ټوله خونه ډكه سوه‪ ،‬هم په د ې حال ك ښي د‬
‫هغه ستر ګي پر مرجانه باندي ون ښت ې او هغه د‬
‫يوه ل ېوه په غر ږي سره ورته وويل چي‪:‬‬
‫"مرجاني! دا څرن ګه ك ېداى سي چي زه‬
‫پ ښتون مزرى دي د يو ې يهود ۍ ګيد ړي څخه‬
‫شكست خو ړل ومنم‪ ،‬آه! كشكي يوار هغه زما‬
‫و مخ ته راسي‪ ،‬بيا به هغه په ټول عمر هم د‬
‫چا په جذباتو باندي لوبي نه وك ړي‪ ،‬مرجاني‬
‫هغه كمزوري پيشي له ما څخه څه جو ړ ك ړى؟‬
‫زه د سن ګرونو مبارز اوس د هغ ې د جدايي په‬
‫اور ك ښي په نورو كمزورو سهارو پس ې ګرځم‪،‬‬
‫زه د هغ ې د ميني او ب ېوفايي له جوره اوس يو‬
‫ب ې روح كالبوت او د خپلو د خندا هدف‬
‫ګرځ ېدلى يم‪ ،‬زه له دننه دومري كمزورى‬
‫‪268‬‬

‫راغلى يم چي اوس و تشدد ته آماده ز ړه و‬


‫ذهن لرم‪ ،‬مرجاني زه ب ېر ېږم چي و ب ې ګناه‬
‫خل ګو ته مصيبت جو ړ نه سم‪ ،‬مرجاني زه هغ ې‬
‫په يو داسي تن ګ قفس ك ښي اچولى يم چي و‬
‫هيڅ يوه خواته مي لر نه سي او هيڅ يو څوك‬
‫زما په ښه نه دى‪ ،‬ته خبره ي ې چي زما ز ړه څه‬
‫غوا ړي؟ خودكشي‪ ،‬زه پوه ېږم چي داد بزدل ۍ‬
‫انتها ده‪ ،‬لكن مرجاني! دا د نه ختم ېدونكي‬
‫اذيت اختتام خو به وي"‪ .‬د هغه ښايست ې‬
‫ستر ګي د جذباتو له شدته په او ښكو ډك ې‬
‫سو ې‪ ،‬ځكه د نفرت و انتقام هسك ې لمب ې ي ې د‬
‫م ړاوو څراغونو په څ ېر تتي راغل ې‪.‬‬
‫مرجاني په خپل ز ړه ك ښي په يو ساعت‬
‫ك ښي پر زر ګونو كلونو محيط يوه فيصله نه‬
‫صرف وك ړه بلكي پر هغه ي ې عمل هم وك ړى‪،‬‬
‫هغه د ژوند په وا ړه اعتماد سره د سومنات‬
‫شكسته بت د خپلو ل ېڅو په حصار ك ښي‬
‫راخوندي ك ړى او د هغه د ښايستو ستر ګو د‬
‫ب ڼو پر څوكو ځلندي او ښكي ي ې په خپلو لبانو‬
‫باندي واخيستل ې‪ ،‬دوا ړو د يوه وبل سره هيڅ‬
‫هم نه وويل‪ ،‬بس فقط د يوه و بل په غ ېږ‬
‫ك ښي د ماځي ګر او ما ښام په څ ېر توى سو‪ ،‬په‬
‫داسي حال ك ښي و شاه زمرك خان ته د ډاكټر‬
‫آفندي وارنن ګ ورياد سو‪:‬‬
‫" ګوره شاه زمرك خانه! چي كله هم هغه د‬
‫ګناه د احساس سره مخامخ نه ك ړې د ضمير‬
‫خلش په نفسياتي حواله د هغ ې دپاره امكاني‬
‫نفسياتي الجهنونه پيدا كولى سي‪ ،‬د هغ ې‬
‫سره جنسي تعلقات بايد چي رسمي سماجي‬
‫ب ڼه ولري "‬
‫عين په د ې حال ك ښي مرجانه په خود د هغه‬
‫له غوزي څخه ووتله د يوه ګام پرفاصله چي‬
‫شاته ول ړه نو يوه عجبه فيصله ي ې اعلن ك ړه‪:‬‬
‫"سر! اوس دستي زما و ستا واده دى" ته‬
‫انجن ېر صاحب او د هغه ماينه راوبوله‪ ،‬د باندي‬
‫ستا ګار ډ ناست دى‪ ،‬د مل ضرورت نسته‪ ،‬د‬
‫‪269‬‬

‫انجن ېر صاحب او د ګار ډ ګواهي كافي ده‪،‬‬


‫قبول و ايجاب به زمو ږ تر منځ وي‪.‬‬
‫او بيا د يو ې ګنټ ې په او ږدو ك ښي د كابل‬
‫جان په ز ړه ك ښي دوه ست ړي روحان د يوه و‬
‫بل سره غا ړه غ ړۍ سو‪ .‬د كابل جان د مځكي‬
‫او اسمان ز ړه و ذهن په مسرت سره بدل او‬
‫مزين سو‪ ،‬ښايسته واوره نوره هم په ت ېز ۍ‬
‫سره په ور ېدو راغله‪ ،‬د انجن ېر صاحب او د‬
‫ډاكټري د تللو پسته مرجاني او شاه زمرك خان‬
‫دا فيصله وك ړه چي د نر ۍ نر ۍ واوري په د ې‬
‫ساعتونو ك ښي بايد چي د باندي د څه ساعت‬
‫دپاره چهل قدمي سره وك ړي او لوى ابدي‬
‫فطرت پر خپل يووالي باندي ګواه و ګرځوي‪.‬‬
‫مرجانه په د ې خيال ك ښي وركه سوه چي يو‬
‫س ړى په دوو مختلفو صورتحال ك ښي څومري‬
‫جل جل معنا وركوي‪ ،‬د پر ېدي او خپل شاه‬
‫زمرك خان په منځ ك ښي څومري فرق دى او‬
‫هغه ب ې نيازه كابل جان اوس په خپلو وا ړو‬
‫وسعتونو سره ود ې ته د پلر د كور په ح ېث‬
‫خپل او محفوظ ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان تر مل لس ك ښلى د ې ته‬
‫ځان اوس د اسمان په امان ك ښي خوندي‬
‫ښكاره ك ېدى‪ ،‬د هغ ې په وهم و ګمان ك ښي‬
‫هم كله دا خبره نه وه راغل ې چي د بدل سوو‬
‫حالتو په نت ېجه ك ښي به دا د شاه زمرك خان‬
‫غوندي ديوتا په ژوند ك ښي ولري‪ ،‬د زاهد‬
‫توصيفي شاهدترين مينه او د رحيم جان سره‬
‫جذباتي تعلقات پر خپل ځاى‪ ،‬د ې داسي‬
‫روحاني آزادي او ب ې خوفي كله هم محسوسه‬
‫ك ړې نه وه‪.‬‬
‫مقدسه سپينه واوره نه صرف دا چي د د ې‬
‫پر ښايسته لڅ سر او څ ېر ې و ګداز بدن‬
‫اور ېدله بلكي په معنوي حواله ي ې تر ظاهر‬
‫زياته د د ې د ز ړه او وجود و ټولو تشنه منطقو‬
‫ته لره پيدا ك ړې وه‪ ،‬د مسرت حيرت په د ې‬
‫ابدي صورتحال ك ښي دا په ت ګ ت ګ ك ښي له شاه‬
‫زمرك خان څخه يو ې نابلدي دنيا ته ووتله‪،‬‬
‫‪270‬‬

‫چ ېري چي مقدسي واوري د فطرت په پسته‬


‫ژبه داسي مخاطب ك ړه‪:‬‬
‫"مرجاني! نوى ب ې خوفه ژوند دي مبارك‬
‫سه‪ ،‬ته ټول وجود و ماته او سا ړه باد ته د يوه‬
‫غو ړېدلي ګلب په څ ېر په داخل و خارج ك ښي‬
‫وسپ ڼـوه‪ ،‬زه به ستا روح و ذهن زما د مقدس‬
‫اور په س ړو څپو سره مصفا ك ړم او زما ورجين‬
‫خم ښڼو د دوش ېز ګۍ په صفت سره به ستا د‬
‫دوش ېز ګۍ تجديد په ب ېرته تر سره ورسوم‪.‬‬
‫مرجاني! ل ږ د شاه زمرك خان له بغله راووځه‬
‫چي زه او هوا دي په خلصو لسو سره د نوي‬
‫ژوند تكميل و سرته ورسوو‪:‬‬
‫" لكن ګران ې واور ې! دا راته ووايه چي‬
‫هوا ته څه وظيفه ورسپارل سو ې ده؟‪.‬‬
‫مرجاني ورځني پو ښتنه وك ړه‪.‬‬
‫"مرجاني! ګوره مينه كله هم ستا مسئله‬
‫نه ده پاته سو ې‪ ،‬تا په ژوند ك ښي ياو‪ ،‬دوه‪ ،‬در ې‬
‫ميني درلودلي دي‪ ،‬ستا بنيادي مسئله د خوف‬
‫او وحشت سره ت ړل ې وه‪ ،‬لوى فطرت د شاه‬
‫زمرك خان د شخصيت په سركش تسلط او‬
‫طاقت سره ستا په وجود ك ښـي هغه ټولي‬
‫بندي درواز ې ر ېز مر ېز ك ړې‪ ،‬د كومو تر شا‬
‫چي ته له ازله يوازي محبوس ناسته او د خوف‬
‫او وحشت ښكار و ې‪.‬‬
‫"مرجاني! خل ګ ميني هم د د ې خوف څخه د‬
‫خلصيت دپاره كاروي‪ ،‬لكن هره مينه شايد‬
‫چي دا قوت و طاقت نه لري‪ ،‬بهر حال ستا‬
‫آزادي تر سره ورس ېدله اوس وختونه مخ په‬
‫شا او و ړاندي ستا دپاره هيڅ يو خوف هم نه‬
‫لري اوس ته د خداى د پاكي اراد ې په څ ېر آزاد‬
‫او مقدس ژوند لر ې‪ ،‬نور خو پر ېږده اوس خو‬
‫ته مر ګ هم د يوه بن ګړي په څ ېر په لس‬
‫اغوستى او ك ښى س ې"‪.‬‬
‫مرجاني! ستا د پو ښتلي ځواب په ل ړ ك ښي به‬
‫دا درته ووايم چي دا س ړه هوا به په خپلو څرخكو‬
‫څپو ك ښي ستا د روح د هغو ماتو دروازو ټولي‬
‫د ړي او كچر ې د ځانه سره يو سي او په خپله‬
‫‪271‬‬

‫ساه ك ښي خوندي د ت ېرو ټولو بهارونو ټوله‬


‫رن ګونه او ن ګهتونه به و تاته دروسپاري‪،‬‬
‫مرجاني! ته او شاه زمرك خان د لوى فطرت‬
‫منتخب نازولي بچيان ياست‪ ،‬لوى فطرت هغه‬
‫ستا دپاره په يوه نوي ځواني او ته د هغه دپاره‬
‫په لوى ښايست او په مكرر دوش ېز ګي سره‬
‫مزين كړې‪ ،‬مرجاني! خداحافظ‪ ،‬زمو ږ له خوا دي‬
‫د الوچو د ښكلو ش ګوفو ښايسته خوشبوى او‬
‫سبك سري مبارك سه"‪.‬‬
‫مرجانه ب ېرته و مادي زمان مكان ته‬
‫راك ښېوته‪ ،‬عين په د ې حال ك ښي شاه زمرك‬
‫خان يوه او ږده ساه واخيستله او په حيرت ي ې‬
‫و مرجاني ته وكتل او ورته و ېويل چي"‬
‫"عجبه خبره نه ده چي د ژمي په د ې س ړه‬
‫شپه ك ښي د الوچو د ش ګوفو خوشبوى‬
‫راباندي ن ښلي او ته څومري متغير او نوراني‬
‫او ځوانه په نظر راځ ې او زه په خپله هم داسي‬
‫محسوسومه لكه په دا اوس يوه لمحه ك ښي‬
‫چي پيدا سوى او له سره ځوان سوى دي يم‪،‬‬
‫مرجاني! والله! هر څه بدل سوي نوي او‬
‫ښايسته نه ښكاري؟ " دوا ړه د ژوند د يوه‬
‫نابلده اسرار سره مخامخ وو‪.‬‬
‫"اهو‪ ،‬سر! شايد چي مو ږ د ميني د ازلي‬
‫اسرار سره مخامخ يو‪ .‬راسه چي د خداى دا‬
‫ښايسته انعامونه په تشكر سره قبول ك ړو او‬
‫بيا دوا ړه د ژوند پرد ې ښايست باندي په پټه‬
‫خوله د ښايست ې شپ ې واوري او هوا سره‬
‫تحليل ول ړو‪.‬‬
‫پسته دوا ړه و خپل كور ته راو ګرځيدل‪.‬‬
‫نوى ژوند‪ ،‬نوى احساس‪ ،‬نوى ت ړون‪ .‬اوس له‬
‫دوى دوا ړو پرته هيڅ يو چا او هيڅ يو څيز وجود‬
‫نه درلودى اوس د دوا ړو ذهنونه او روحان د‬
‫راروانو څه ساعتونو په امكاني ښكلي‬
‫صورتحال پوري ت ړلي وو‪.‬‬
‫بيا د وصل هغه شپه د ټول ژوند دپاره د‬
‫هغو تر منځ د نور د يو ې مينار ې په ح ېث ول ړه‬
‫پاته سوه‪ ،‬شاه زمرك خان ډېر په حيرت ك ښي‬
‫‪272‬‬

‫ورك وو چي يو ځل و ړاندي واده سو ې مرجانه‬


‫څرن ګه د دوش ېز ګي په صفت پوره د ده په‬
‫لس ورغله‪ ،‬لكن د الوچو د ش ګوفو اسرار نو‬
‫په ښه تو ګه ورته عيان سو چي دا خوشبوى د‬
‫مرجاني د بدن په ښكل ې خاوره په ځان ګړي‬
‫تو ګه كرل سوى يو خدايي صفت وو چي دى‬
‫اوس د قدرت له خوا د يوه انعام په تو ګه تر‬
‫لسه ك ړى وو‪.‬‬
‫د مځكي پر مخ شپ ې و ورځي ډېري بدلي‬
‫سو ې‪ ،‬مرجاني په اول ځلي د روحاني نجات‬
‫له مفهومه سره اشنا سوه‪ ،‬د د ې د نظر او‬
‫فكر وسعتونو د زماني قيود څخه ماورائيت‬
‫وموندى‪ ،،‬د ې په اول ځلي د دويي او تكثريت‬
‫په شا د وحدت حقيقت و پ ېژندى‪ ،‬په اول‬
‫ځلي د ورځي و شپ ې د وصل و فراق‪ ،‬د ژوند و‬
‫مر ګ‪ ،‬د خداى و بنده‪ ،‬په مظهري روي ې او‬
‫جوهري وحدت باندي پوهه سوه‪،‬دا پوه ېدله‬
‫چي اوس دا د شاه زمرك خان د مضبوطو‬
‫كوڅرونو په توسط چي وغوا ړي تر اسماني‬
‫رفعتونو او مسافتونو پوري الوتل كولى سي‪.‬‬
‫شاه زمرك خان د مرجاني د زلفو په ګڼو‬
‫سايو ك ښي په حيرت ك ښي ورك وو چي‬
‫مظهري ژوند په امكاني حواله څومري غټ او‬
‫پټ امكانات په خپله لمنه ك ښي نغ ښتي لري‪.‬‬
‫هغه په اول ځلي د "زه‪ ،‬ژوند او خداى " د‬
‫تثليثي سوال سره مخامخ سو‪ ،‬دا حقيقت پر‬
‫خپل ځاى دى چي ترد ې و ړاندي ده د ك ېتراين‬
‫سره هم په ز ړه پوري مينه درلوده‪ ،‬لكن هغه‬
‫مينه په مظهري تجديداتو پوري ت ړل ې كم قامته‬
‫مينه وه‪.‬‬
‫د مرجاني ميني خو د ځان سره خدايي‬
‫صفت راو ړى او د ده و ځان نوي تجديدات ي ې‬
‫ترسره رسولي وو او س هغه په اول ځلي و‬
‫ژوند‪ ،‬ځان‪ ،‬ميني او خداى ته په كايناتي تناظر‬
‫ك ښي د كتلو فلسفيانه نظر پيدا ك ړى وو اوس‬
‫هغه د تشدد او قتال پر ځاى د زغم او قربان ۍ‬
‫صفت موندلى وو‪ ،‬د مرجاني د ميني او‬
‫‪273‬‬

‫ورجن ېټ ۍ په بركت سره دى اوس پر خپل ځان‬


‫باندي د يوه ځلندلمر په څ ېر په طلوع راغلى‬
‫وو‪ ،‬كه څه هم د مسرت او ښادمان ۍ او شخصي‬
‫وسعتونو هيڅ حد ي ې معلوم نه وو‪ ،‬لكن ده په‬
‫داسي يو ښايسته صورتحال ك ښي ك ېتراين هم‬
‫ه ېره ك ړې نه وه‪ ،‬وقتا ً فوقتا ً د هغ ې سره په‬
‫تماس ك ښي اوس ېدى او په خپلو حالتو ي ې‬
‫ه راست له‬ ‫خبره ساتله‪ ،‬لكن ك ېتراين برا ِ‬
‫مرجاني سره تر اوسه پوري رابطه نه وه‬
‫نيول ې‪ ،‬لكن دا به عموما ً د شاه زمرك خان و‬
‫مرجاني تر منځ په ګفت ګوى ك ښي موجوده وه‪،‬‬
‫د شاه زمر ك خان په نفرت ك ښي د ك ېتراين‬
‫دپاره اوس ډېر كمى راغلى وو‪ ،‬لكن بيابه ي ې‬
‫هم كله په ب ېوفايهود ۍ سره يادوله‪.‬‬
‫ژوند‪،‬د مسرت په سرعت سره مخ په‬
‫و ړاندي زغاستى‪ ،‬د ستر ګو په رپ ك ښي ووه‬
‫اته مياشتي ت ېري سو ې‪ ،‬په د ې دوران ك ښي د‬
‫مرجاني په رحم ك ښي ځان نيولي كوشني ل دا‬
‫وخت ژوند پيدا ك ړى وو‪ ،‬په د ې حقيقت شاه‬
‫زمرك خان هم خبر وو هم ډېر خوشحاله وو‪،‬‬
‫لكن په د ې شپو او ورځو ك ښي مرجانه له‬
‫جوهري بدلون سره مخامخ ښكاره ك ېدله‪ ،‬شاه‬
‫زمرك خان به هغه په تكرار سره پو ښتله چي‬
‫څه سوب دى چي ته له ژوند څخه ب ې نيازه په‬
‫نورو خيالونوك ښي وركه راته ښكار ې؟‬
‫بيا يوه ورځ د ماځي ګر په مهال هغ ې ورته‬
‫وويل چي‪:‬‬
‫سر! زه نه غوا ړم چي وتاته دوك درك ړم‬
‫امكان سته چي ته دي پر ما وخاند ې لكن دا يو‬
‫خدايي حقيقت دى چي زه ستا ميني دومري‬
‫مكمله ك ړې يمه چي زه اوس له تا څخه ب ې‬
‫نيازه او د ژوند له حصاره څخه و نا معلومي‬
‫دنيا ته د مر ګ د ميني په توسط ك ډه كول‬
‫غوا ړم"‪ .‬د هغ ې د جمالياتي بصيرت پرتو د د ې‬
‫په ږغ ك ښي شامله وه‪.‬‬
‫"ته څه بكواس كو ې‪ ،‬ته د خپلو لفظونوپه‬
‫مفهوم سره خبره هم ي ې او كه نه"‪.‬‬
‫‪274‬‬

‫د شاه زمرك خان په لهجه ك ښي د پامير‬


‫بيده ل ېوه په غر ږي راغلى لكن د مرجاني پر‬
‫مقدسه ښايسته څ ېره باندي يوه ملكوتي خندا‬
‫را برس ېره سوه‪ ،‬هغه اوس د خوف له مفهوم‬
‫څخه نا اشنا وه او ورته و ې ويل چي‪:‬‬
‫"سر! رشتيا خبره دا ده چي زه له تا څخه و‬
‫خداى ته په سفر يم‪ ،‬زه كتل غوا ړم چي ستا‬
‫په شانتي د يوه مكمل انسان خالق خداى به‬
‫بيا څومري ښكلى و مكمل او ابدي څوك وي‪،‬‬
‫زه به هلته ستا انتظار كوم او ورسره زه د‬
‫مر ګ له لري د ژوند د نوي امكاناتو د پلټني‬
‫نفسيات هم لرم‪ ،‬زه اوس له هيڅ يو شي څخه‬
‫نه ب ېر ېږم‪ ،‬ستا د الفت و ميني په توسط زه‬
‫اوس له هره خوفه څخه آزاده يمه‪.‬‬
‫سر! زما يقين دى څوك چي د مځكي پر مخ‬
‫په جنت ك ښي اوسي هغه د زمان په هغه بله‬
‫خوا هم په جنت ك ښي اوسي‪ ،‬زما تيار ۍ‬
‫مكملي دي‪ ،‬زه په نزد ې ورځو و شپو ك ښي چي‬
‫كله زما و ستا د بچي څ ېره ووينم او اوله‬
‫ژ ړا ي ې واورم نو بيا شايد زياتي شپ ې ژوند ۍ‬
‫پاته نه سم‪ ،‬لكن د د ې جدايي اختيارولو‬
‫و ړاندي چي زه كوم يو پلن لرم‪ ،‬زه ب ېر ېږم‬
‫چي د هغه په اورولو باندي ستا ز ړه ف ګار او‬
‫ستا ذهن منتشر نه سي"‪.‬‬
‫"مرجاني! دا ستا فلسف ې دا ستا اوتي‬
‫بوتي د ځان سره ك ښېږده‪ ،‬زه هغه س ړى يم‬
‫كه په نظر راغلى په خداى مي دي قسم وي‬
‫چي د عزرائيل سره به ستا د ژوند د خوندي‬
‫ساتلو دپاره په جن ګ ك ښيوزم"‪ .‬لكن هغه‬
‫پوه ېدى چي مرجانه د هغه د خ ښم څخه څه ب ې‬
‫نيازه غوندي ده‪.‬‬
‫"سر! د ميني يوه ورځ هم د وا ړه ژوند‬
‫دپاره كافي وي‪ ،‬ما و تا خو له ډېرو مودو سره‬
‫پ ېژنو او اوس خو له اوو‪ ،‬اتو مياشتو د يوه و‬
‫بل په توده وينه ك ښي په تحليلي صورت سره‬
‫به ېږو اوس ته له فراقه ولي خوفزده ي ې؟‪،‬‬
‫زما و ستا د تعلق او ميني ري ښې اوس د او ږدو‬
‫‪275‬‬

‫شپو تر زلفو ل هم زياتي درازي او پايداري‬


‫ښكاري‪.‬‬
‫زه مرم دا د دنيا تر ټولو لوى حقيقت دى‪،‬‬
‫زه په د ې مرم چي د مر ګ جبلت مي په ځوان ۍ‬
‫راغلى دى‪ ،‬زما او د مر ګ تر منځ اخيري د ېوال‬
‫تا ون ړوى‪ ،‬تر څو چي زه د يو ناڅر ګنده خوف‬
‫او وحشت ښكار وم نو زما و مر ګ ته ز ړه نه‬
‫ك ېدى‪ ،‬ولي كه زه د خوف او وحشت په‬
‫ماحول ك ښي دلته تر ساه ت ېره سو ې واى‪ ،‬نو‬
‫هلته به هم د خوف او وحشت ښكار واى اوس‬
‫زه د ژوند د فطرت په څ ېر په هر حال و‬
‫صورتحال ك ښي آزاده يم اوس د ژوند و مر ګ‬
‫تفريق و ماته ډېر ب ې ځايه غوندي ښكاري‬
‫اوس مر ګ زما پر بلنه د سك ڼي ښايسته ما ښام‬
‫په څ ېر زماد وجودله مځكو څخه راپورته‬
‫ك ېږي‪ ،‬سر! مر ګ هيڅ يو خارجي عنصر نه دى‪،‬‬
‫دا زما و ستا له خپلي ويني څخه ز ېږي او ته‬
‫راته ووايه چي په مر ګ و خوب ك ښي په جوهر‬
‫ي حواله سره څومره فرق سته؟ سر! د خوب‬
‫و مر ګ تر منځ فقط ظاهري فرق سته‪ ،‬په‬
‫كيفيتي حواله دوا ړه د يوه و بل عكس العمل‬
‫ښكاري‪ ،‬خوب د هري ست ړي ورځي مر ګ دى او‬
‫مر ګ د ټوله ست ړي ژوند په اخيره ك ښي يو خو ږ‬
‫خوب دى‪ ،‬ته ولي زما په د ې تذكره سره‬
‫دومري مضطرب ښكار ې‪ ،‬زه به د مر ګ پسته‬
‫هم امكان سته چي د هوا او باران يا د يوه ګل‬
‫د و ږم ې په څ ېر ستا په شا و خوا ك ښي ژوند‬
‫ولرم‪ ،‬آيا دا به زياته ښكل نه ولري چي مو ږ په‬
‫نا محسوسه تو ګه د يوه و بل سره د وصلت‬
‫هوسايي اوعزت ولرو؟ "د سن ګرونو مبارز و‬
‫د ې نابلده استدلل ته ډېر حيران وو چي څه‬
‫ځواب ورته ووايي"‪.‬‬
‫"مرجاني! ته چي كومي خبري كو ې دا ماته‬
‫ډېري نابلده او نا فهمه ښكاري‪ ،‬لكن دا د‬
‫حيرت خبره نه ده چي زه و ته او مينه دلته په‬
‫وختونو ك ښي موجود يو او ته په موجود باندي‬
‫و لشييت يعني مر ګ ته ترجيح وركو ې‪ .‬زه هم‬
‫‪276‬‬

‫پوه ېږم چي مر ګ يو لوى حقيقت دى او يو‬


‫څوك هم تر ما د مر ګ سره زياته پ ېژند ګلوي‬
‫نه لري‪ ،‬لكن چي كله زه تر مر ګ ت ېر ېدلم نو‬
‫تا راو ګرځولم او اوس چي زه ستا د ذات په‬
‫حواله د ژوند سره ټين ګه رشته لرم‪ ،‬نو ته زما‬
‫د ري ښو د غوڅولو په هڅه ښكار ې‪ ،‬تا كله په د ې‬
‫هم غور ك ړى دى چي ستا مر ګ د نورو او زما‬
‫دپاره څه معنا لري؟ او بيا په يو داسي‬
‫صورتحال ك ښي چي ته د يوه ماشوم مور هم‬
‫جو ړېدونك ې ي ې‪ ،‬زه نه پوه ېږم چي تا ولي د‬
‫فرار نفسيات خپل ك ړي دي" شاه زمرك خان د‬
‫امكاني مشكل صورتحال څخه پر ېشانه ښكاره‬
‫ك ېدى‪.‬‬
‫"سر! زه د تا سره بحث كول نه غوا ړم‪،‬‬
‫بس فقط دومري نو درته وايم چي زه ډېره‬
‫ست ړې يم‪ ،‬د ژوند د ست ړو په څن ګ ك ښي زه د‬
‫ميني ست ړو هم ډېره برباد ك ړې يمه‪ .‬سر! و‬
‫ماته داسي ښكاري چي زه مسلسل له څو زرو‬
‫كلونو څخه د سفر په حالت ك ښي يمه‪ ،‬زما ياد‬
‫خو نه سي ولي چي زما د روح ه ېره ل پر‬
‫ځاى پاته ده لكن و ماته يو مبهم غوندي‬
‫احساس راپه ز ړه سته لكه ما چي تر د ې‬
‫و ړاندي هم څو ژواكه د د ې مځكي پر مخ ت ېر‬
‫ك ړي وي‪.‬‬
‫سر! زه د د ې او د نورو ډېرو ژواكو ست ړيا‬
‫هم په ز ړه لرمه‪ ،‬زما ز ړه غوا ړي چي و خپل‬
‫اولين ازلي ناڅر ګنده مقام ته د صورت له‬
‫تحديد څخه ماورا غبر ګون ولرم‪ ،‬سر! د‬
‫ناڅر ګند دا كشش زما د مر ګ و جبلت ته‬
‫ځواني وربخ ښل ې ده‪ ،‬ته پر د ې باندي د ما سره‬
‫تكرار مه كوه زه له تا څخه يو بل س ړي ته خو‬
‫په سفر نه يم‪ ،‬زه ستا په لو ړ غرور سره قسم‬
‫خورم چي د مځكي پر مخ ته اخيري س ړى ي ې‬
‫زما په ژوند ك ښي‪ ،‬سر! زه يوه شاعره يمه او‬
‫مو ږ شاعران عموما ً د خپل ژوند او مسرتونو‬
‫قاتلن په خپله ګرځو‪ ،‬خو لكن د ارفع و لو ړو‬
‫مقاصدو د حصول دپاره"‪.‬‬
‫‪277‬‬

‫"مرجاني! زه ژور نظري بحثونو نه سم‬


‫كولى هسي هم د ژوند نتايج پر نظري بحثونو‬
‫باندي انحصار نه لري‪ ،‬هغه بيا نور قوتونه دي‬
‫چي د ښه و بد نتايج ومنځ ته راو ړي‪ ،‬ښه تا په‬
‫سر ك ښي تر مر ګ و ړاندي د خپل يو ځان ګړي‬
‫پلن خبره كوله‪ ،‬ز ړه مي غوا ړي چي ستا په‬
‫فلسفيانه ت ېرو تنو هم ز ړه او هم ذهن ښاد‬
‫ك ړم"‪ .‬د شاه زمرك خان په لهجه ك ښي يو ب ې‬
‫رحمه طنز شامل وو‪.‬‬
‫د مرجاني پر مقدسو شفق زار لبانو باندي‬
‫يو له اسراره ډكه خندا رابرس ېره سوه او د ې‬
‫په ډېره مضبوطه لكن نرمه لهجه ك ښي ورته‬
‫وويل چي‪" :‬سر! زه اوس دستي له تا څخه‬
‫طلق غوا ړم"‪.‬‬
‫ګوره چي لفظونه وو كه د كلكوف ضربه‪،‬‬
‫شاه زمرك خان د يوه زخمي پ ړان ګ په څ ېر له‬
‫خپله ځايه پر شا وغورز ېدى او پر خپلو پ ښو‬
‫ج ګ ودر ېدى او تر څه ويلو و ړاندي ي ې يوه‬
‫زبردسته چپلخه د مرجاني پرمخ ورسره ك ړه‬
‫او سم دستي ي ې تر ستوني ونيوله‪ ،‬ستا‬
‫قدرتي مر ګ چي هر كله راځي زه به دي اوس‬
‫قيصه در لن ډه ك ړم"‪ .‬مرجانه د يو ې ب ې وسي‬
‫كوتري په څ ېر د باز په پنجو ك ښي مغلوبه او‬
‫ف ګار پرته وه‪ ،‬هغ ې هيڅ جدوجهد هم نه وك ړى‬
‫فقط د خپلو او ښكو ډك ې ستر ګي ي ې په صد‬
‫مشكل سره د هغه د خوني ستر ګو سره‬
‫برابري ك ړې‪.‬‬
‫سم دستي د هغه په ټول وجود ك ښي يو‬
‫سو ړ باران و ور ېدى او د غيض و غضب اور ي ې‬
‫د صابون د ځ ګ په څ ېر ك ښېنستى‪ ،‬شاه زمرك‬
‫خان د يوه تند توپان په څ ېر له خوني ووتى‪،‬‬
‫مرجانه څه وخت ب ې حسه پرته كرار كرار‬
‫ژ ړېدله او د حيرت خبره داوه چي د شاه‬
‫زمرك خان پر د ې تشدد باندي خوا بد ې نه‪،‬‬
‫بلكي مسروره غوندي وه‪ ،‬ولي دا پوه ېدله‬
‫چي دا تشدد د ميني پر اساس باندي واقع وو‪،‬‬
‫هغ ې كرار د ځان سره وويل چي‪ " :‬كه زمو ږ په‬
‫‪278‬‬

‫مينه ك ښي څه كمى وو نو هغه هم اوس پوره‬


‫سو"‪ .‬هغ ې ته عيان وو چي د مور مينه د‬
‫كوشني دپاره تر هغه وخته مكمله نه وي څو‬
‫چي د مور چپلخه او تشدد پك ښي شامل نه‬
‫وي‪.‬‬
‫مرجاني تر ډېره پوري انتظار وك ړى‪ ،‬لكن‬
‫شاه زمرك خان تر ت ېر ماخستن پوري راغبر ګ‬
‫نه سو‪ ،‬د ې هم څه و نه خو ړل او د ده په‬
‫انتظار سوه‪ ،‬شپه ډېره س ړه وه په د ې سوب دا‬
‫د ډېري اند ېښن ې سره مخامخ وه چي چ ېري به‬
‫ګرځي‪ ،‬چ ېري به تللى وي او څومري به‬
‫غمجن وي‪ ،‬د ې پر خپل موبايل چي هر څو‬
‫كوشش وك ړى د شاه زمرك خان سره په تماس‬
‫ك ښي نه راغله‪ ،‬ولي چي د هغه موبايل بند وو‬
‫او و نورو دوستانو ته ي ې شعورا ً ټيليفون كول‬
‫نه غو ښت‪ ،‬د وخت د ت ېر ېدلو دپاره ي ې يو واره‬
‫ټيلي وژن ول ګوى‪ ،‬لكن ب ېرته ي ې آف ك ړى او‬
‫بيا ي ې تر خپل بال ښت لندي ډايري راوك ښله او‬
‫په هغه ك ښي ي ې د خپلو احساساتو او‬
‫محسوساتو انځور ګري پ ېل ك ړه‪ ،‬دا ضخيم‬
‫ډايري اوس د د ې د ژوند په څ ېر په نزدو ك ښي‬
‫په پوره ك ېدو وه او بيا دا د خپلو ت ېرو اوسنيو‬
‫خيالونو په بهير ك ښي له هرڅه څخه ب ې نيازه‬
‫او ب ې پروا سوه‪ ،‬يو وخت ي ې تر غو ږ د دوو‬
‫خل ګو د خبرو ږغ راورس ېدى‪ ،‬دا پوهه سوه‬
‫چي شاه زمرك خان دى له ګار ډ سره‬
‫ګاي ېږي‪ ،‬د ې خپل ليټ زغرده م ړ ك ړى او په‬
‫كټ ك ښي ناسته د ناڅر ګند په انتظار سوه‪.‬‬
‫شاه زمرك خان غلى غلى د د ې تر درواز ې‬
‫راغلى‪ ،‬تر ډېره د باندي ول ړ په نا معلومو‬
‫سوچونو ك ښي ورك ول ړ وو‪ ،‬پسته د بلي‬
‫خوني په خوا ول ړى‪ ،‬مرجانه له خپله ځايه څخه‬
‫راول ړه سوه‪ ،‬په ډېره اهست ګۍ سره د‬
‫باورچي خان ې په خوا ول ړه‪ ،‬له فريج څخه ي ې‬
‫ورسره خوراكي مواد راواخيستل تاوده ي ې ك ړو‬
‫او ډو ډۍ او نور لوازمات ي ې ورسره واخيستل‬
‫او د شاه زمرك خان د خوني و خوا ته ورغله‪،‬‬
‫‪279‬‬

‫د هغه دروازه هم خلصه وه‪ ،‬لكن ليټ ي ې آف‬


‫وو‪ ،‬مرجاني د خوني ليټ رو ښان ك ړى شاه‬
‫زمرك خان د خجالت د احساس سره په كټ‬
‫ك ښي راك ښېنستى‪ ،‬دا وخت تقريبا ً د شپ ې دو ې‬
‫بج ې و ې د تكليف جني خاموشي د ماتولو دپاره‬
‫مرجاني ورته وويل چي‪" :‬سر! زه ستا غم نه‬
‫يمه اخست ې‪ ،‬زه په خپله و ږې وم نو ځكه مي‬
‫ډو ډۍ درته راواخيستله "‪،‬‬
‫"مرجاني زه پر خپله زيادتي باندي ب ې انتها‬
‫شرمنده يم او زه د ز ړه په صداقت سره له تا‬
‫څخه معافي غوا ړم "‪.‬‬
‫"نه‪ ،‬سر! چ ېري چي مينه واقع وي نو هلته‬
‫ما ڼى‪ ،‬تشدد جل مفهوم وركوي بلكي و ميني‬
‫ته تقويت وركوي‪ ،‬زه ستا د تشدد شكر ګزاره‬
‫يم چي زما د ميني تكميل ي ې وك ړى"‪.‬‬
‫شاه زمرك خان په ډېر حيرت سره‬
‫ستر ګي ورته پورته ك ړې‪،‬د هغه د كتلو كتلو په‬
‫انداز ك ښي ب ې انتها عقيدت ښكاره ك ېدى‪.‬‬
‫ته راسه چي څه وخورو نوري خبري به بيا‬
‫سره كوو‪ ،‬لكن د دوا ړو و څه خو ړلو ته ز ړه نه‬
‫ك ېدى‪ ،‬بس عادت ي ې پوره ك ړى‪ ،‬مرجاني‬
‫لو ښي و يو ې خواته ك ړو او ن ېغ په ن ېغه ي ې د‬
‫خپل خجل زده مزري و څ ېر ې ته وكتل د هغه‬
‫ښايسته باوقاره څ ېره اوس هم د خجالت په‬
‫سپ ېره ګړځ باندي ل ړل ې وه‪ ،‬ولي چي د‬
‫مرجاني پر ښايسته څ ېره باندي د ده د لس د‬
‫ګوتو ن ښانونه ډېر واضح وو او د هغ ې څ ېره ل ږ‬
‫څه متورم هم ښكاره ك ېدله‪.‬‬
‫"سر! زه پوه ېږم چي ته څه محسوسو ې په‬
‫مينه و الفت ك ښي د د ې هيڅ اهميت نسته په‬
‫خداى مي دي قسم وي كه به زه له تا څخه يوه‬
‫زره هم خوا بد ې يمه‪ ،‬ستا ردعمل يو بالكل‬
‫فطرتي ب ڼه درلوده او په د ې ك ښي ستا هيڅ‬
‫شعوري اراده شامله نه وه‪ ،‬څه چي وسو راسه‬
‫چي ه ېر ي ې ك ړو‪ ،‬زه د ل ږ شپو دپاره د تا سره‬
‫يمه بس دا احسان راسره وك ړه چي په اخيري‬
‫وختونو ك ښي د خپل خواهش برعكس زما پر‬
‫‪280‬‬

‫لرو راسره ول ړ سه "‪ .‬د مرجاني په لهجه‬


‫ك ښي د التجا څرك وو‪.‬‬
‫"مرجاني! كشكي تا زما سر غو ښتى واى‬
‫دا خبره به و ماته ډېره اسانه واى نه چي ته‬
‫څه غوا ړې‪ ،‬مرجاني! زه به م ړ سم تا به م ړه‬
‫ك ړم لكن زه به كله هم د طلق كليمه تر خوله‬
‫نه را وباسم "‪.‬‬
‫مرجاني خپل سو ړ لس د هغه پر سا ړه‬
‫لس ك ښېښود او ورته و ې ويل چي‪" :‬سر! دا‬
‫كار به هم زه وك ړم‪ ،‬له اوس څخه و ړاندي بيا‬
‫زما د مر ګ تر وخته ياو‪ ،‬دوه‪ ،‬در ې‪ ،‬ته پرما‬
‫باندي زما د پلر و زما د ورور په رن ګه حرام‬
‫ي ې"‪ .‬لكن زما و ستا د ميني او دوست ۍ تعلق‬
‫به لزم قايم وي‪ ،‬زه ستا په ان ګړ ك ښي ستا په‬
‫تحفظ ك ښي ژوند و مر ګ غوا ړم او دا خبره به‬
‫زما و ستا په منځ ك ښي تر ټاكل سوي وخت‬
‫پوري د يوه پټ راز ح ېثيت ولري‪ ،‬مو ږ به د‬
‫خل ګو په نظرو ك ښي اوس هم د م ېړه وماين ې‬
‫په ح ېث ژوند سره كوو‪ ،‬حالنكي په حقيقت‬
‫ك ښي مو ږ په د ې حواله اوس سره خلص يو‪.‬‬
‫د ميني او ښايست د ېو ۍ خپله فيصله‬
‫اعلن ك ړه‪ ،‬د شاه زمرك خان په ر ګو ك ښي‬
‫وينه د انجماد تر حده س ړه راغله‪ ،‬ده په ب ې‬
‫كس ۍ سره يو واره د مرجاني و څ ېره ته وكتل‬
‫او بياي ې زنه پر سينه باندي ول ګېدله‪ ،‬ده د‬
‫مرجاني د وينا په ځواب ك ښي هيڅ هم نه ورته‬
‫وويل‪ ،‬ولي چي و ده ته دا خبره څر ګنده وه‬
‫چي د څه ويلو مطلب به د او ښكو په يوه توپان‬
‫سره بدل سي‪ ،‬نو ځكه هغه په صد كوشش‬
‫سره سكوت اختيار ك ړى‪ ،‬لكن هغه و پوه ېدى‬
‫چي د دوك يوه تاريكه شپه د هغه پر وجود او‬
‫تقدير باندي خپل تسلط وغو ړوى‪.‬‬
‫مرجاني يوه او ږده س ړه ساه واخيستله او‬
‫تر ول ړېدو و ړاندي ي ې د شاه زمرك خان پر‬
‫و ږه باندي خپله ښايسته څ ېره د ل ږ ساعت‬
‫دپاره ك ښېښووله او كرار كرار ي ې وژ ړل او بيا‬
‫ي ې په پټه خوله د هغه و ښايسته تندي ته په‬
‫‪281‬‬

‫ډېر عقيدت سره يوه توده بوسه ورك ړه او د‬


‫باندي را ووتله‪.‬‬
‫د شاه زمرك خان دپاره مځكه‪ ،‬اسمان او‬
‫هرڅه بدل سو‪ ،‬هغه د بسيار كوششونو باوجود‬
‫د بدل سوي حالتو سره د مفاهمت كولو‬
‫صلحيت تر لسه نه ك ړى‪ ،‬هغه پر خپل وجود‬
‫باندي د يوه زا ړه د ېوال په څ ېر راون ړېدى او‬
‫د ګړځ يو توپان ي ې پر ذهن و ز ړه باندي قرار‬
‫وموندى‪ ،‬نور هرڅه يوه خواته اوس ور ته لمر‬
‫هم خ ړ او خاورين غوندي په نظر ورتلى‪ ،‬هره‬
‫ورځ د لمر تر راختلو و ړاندي له كوره وتى او‬
‫په شپه ك ښي ناوخته راغبر ګېدى‪ ،‬په د ې‬
‫درسته هفته ك ښي د دوى تر منځ يوه خبره هم‬
‫سو ې نه وه‪ ،‬مرجانه د هغه په دوك پوه ېدله‪،‬‬
‫هغ ې ته څر ګنده وه چي د نارينوو په مينه‬
‫ك ښي توندي زياته‪ ،‬لكن ژورتيا كمه وي او په‬
‫دوى ك ښي د فراق د فيل سوفايز كولو‬
‫استعداد هم ډېر كم وي‪ ،‬هغه تسلط غوا ړي او‬
‫د اجاره داري نفسيات ي ې هر وخت مضطرب‬
‫ساتى‪.‬‬
‫ز عمل د ده و لو ړ‬‫ِ‬ ‫طر‬ ‫ې‬ ‫د‬ ‫چي‬ ‫دله‬‫ې‬ ‫پوه‬ ‫دا‬
‫انانيت ته څومري ضرر رسولى دى‪ ،‬