You are on page 1of 33

Spis treœci

Spis treœci
Bolgasgrad ...................................................................................................................................................2
Kraina.........................................................................................................................................................2
LudnoϾ......................................................................................................................................................3
Indeks geograficzny Ksiêstwa Bolgasgradu (2522 rok KI)...................................................................4
Znacz¹ce miejsca.......................................................................................................................................5
Przyk³adowy mieszkaniec Bolgasgradu....................................................................................................6
Pomys³y na przygody...............................................................................................................................7
Carskie Grady............................................................................................................................................8
Kraina......................................................................................................................................................8
LudnoϾ...................................................................................................................................................9
Indeks geograficzny Carskich Gradów (2522 rok KI)........................................................................9
Znacz¹ce miejsca.....................................................................................................................................10
Przyk³adowy mieszkaniec Carskich Gradów...........................................................................................10
Pomys³y na przygody...............................................................................................................................11
Erengrad.....................................................................................................................................................11
Kraina.......................................................................................................................................................12
LudnoϾ....................................................................................................................................................13
Znacz¹ce miejsca.....................................................................................................................................14
Indeks geograficzny Wielkiego Ksiêstwa Erengradu (2522 rok KI)...................................................15
Przyk³adowy Erengradczyk.....................................................................................................................17
Pomys³y na przygody...............................................................................................................................18
Kislev Wielki...............................................................................................................................................19
Kraina......................................................................................................................................................19
Miasta i osady......................................................................................................................................19
Indeks Geograficzny Kisleva (2522 rok K.I).......................................................................................24
LudnoϾ....................................................................................................................................................25
Znacz¹ce miejsca....................................................................................................................................27
Przyk³adowy mieszkaniec Dobryrionu....................................................................................................29
Pomys³y na przygody...............................................................................................................................31

Autorzy
Bolgasgrad – Borys „Halfling” Romanko

Carskie Grady – Miros³aw "Tancred_de_Beauville" Kuœnierz

Erengrad - Borys „Halfling” Romanko

Kislev Wielki – Stanis³aw "Dwalthrim" Kubiak

Korekta: Projekt ok³adki: Sylwester “Orth” Wróbel


Joanna "Norna" Cieœlak Projekt ramki: Pawe³ „Bizley” Brzozowski
Sylwester "Orth" Wróbel
Rysunki: Jakub „Paskud” Redys
Karolina "Viriel" Bujnowska
Sk³ad: Sylwester “Orth” Wróbel www.orth.com.pl
Projekt „Kislev – Kraina Lodu” jest nieoficjalnym, fanowskim dodatkiem do systemu WFRP. Wszelkie nazwy i znaki
s¹ zarejestrowane dla Black Industries.

1
Bolgasgrad

„jedzie do Topielców”, to jest do Bolgasgradu. Bez wzglêdu na


Bolgasgrad ró¿norakie okreœlenia, Kislevczycy nie mog¹ wyzbyæ siê
dawnych przyzwyczajeñ, a tym samym nazewnictwa. Nie
przysparza to wcale s³awy i pieniêdzy tej¿e prowincji.
Niedawno Aleksiej Czokin II zacz¹³ budowaæ nowe drogi
Nazwa oficjalna: Ksiêstwo Bolgasgradu handlowe oraz osuszaæ czêœæ bagien by przyci¹gn¹æ nowych
osadników oraz kupców. Nie doœæ, ¿e prowincja ma³a, to
W³adca: kniaŸ Aleksiej Czokin II jeszcze po ostatnich Carskich czystkach, doœæ znacznie
zmniejszy³a siê liczba ludnoœci. Biedny jest teraz Bolgasgrad.
Rz¹d: Ksiêstwo Bolgasgradu: zbór – zgromadzenie szlachty,
mieszczan oraz ch³opów. Bolgasgrad znajduje siê we w³adzy Bolgasgrad to przede wszystkim osuszone, ma³e wysepki na
rady miejskiej. olbrzymich torfowiskach i bagnach. Jednoczeœnie ca³y obszar
bagien jest poroœniêty licznymi drzewami, które kiedyœ
Stolica: Bolgasgrad stanowi³y czêœæ Mglistego Boru. O terenach Bolgasgradzkich
torfowisk i puszczy kr¹¿¹ przera¿aj¹ce legendy. Mówi¹ one
Wolne miasta: brak o mieszkañcach Kisleva, którzy zostali tam potopieni w czasach
wojen z Imperium. Mo¿na by przymkn¹æ na to oko, gdyby nie
G³ówne towary eksportowe: drewno, wódka, torf fakt, ¿e jeszcze do niedawna Caryca Katarzyna mia³a nielichy
problem z nieumar³ymi w Bolgasgradzie.

Bolgasgrad to bardzo ma³a prowincja. S³ynie z importu torfu,


„Niebezpieczna to kraina. Ale dla takich jak my to dobrze. którym pali siê w wiêkszoœci domów w Kislevie. Wódka, któr¹
Zawsze siê zajêcie znajdzie, a i dukatów w sakiewce nie wytwarza siê w Bolgasgradzie tak¿e stanowi niema³y dochód
ubywa. Niemniej na tych bagnach jest coœ wiêcej ni¿ tylko dla tej czêœci kraju. Jednak najpowa¿niejszym surowcem
przegni³e trupy, które same siê rozlatuj¹. Ja to wiem i czujê, przetargowym jest drewno, importowane na Kresy, do
a wiedz, ¿e nos mam dobry.” Erengradu i Carskiej Prowincji za olbrzymie sumy. Co
najdziwniejsze, mimo ci¹g³ego wyrêbu i sp³awiania bali, drzew
– Kurt Lipzieg, ³owca czarownic z Imperium jakby nie ubywa. Sporo ludzi uwa¿a, ¿e to zas³uga nawozu
z tysiêcy nieboszczyków, którzy s¹ wrzucani do bagien. Prawda
jest natomiast taka, ¿e obszar ten jest dobrze nawodniony
„Ta tyæko, oni zawsze jacyœ odmienni byli. Teraz tylko, jak i ci¹gle sadzone s¹ nowe drzewa przez carskich leœników.
Caryca porz¹dki tam zaprowadzi³a to przynajmniej
pogadaæ idzie. Ale jest taki Pawe³. On dobry ch³op i rodzinê
Na obszarze Bolgasgradu wystêpuje tylko jedno wzniesienie,
ma dobr¹. A resztê to ja bym do tych ich bagien powrzuca³.”
a dok³adniej to na którym po³o¿ona jest sama stolica. Zosta³o
ono usypane przez tysi¹ce osadników, jacy przybyli tutaj
– Igor, ch³op z Kresów w czasach powstawania prowincji. Historia mówi, ¿e ¿aden
inny lud nie chcia³ im pomóc i dlatego Bolgasgradczycy wziêli
„£apy het od naszego! Wracaæ do swojego!” siê z zaparciem za budowê obiecuj¹c sobie w duchu, ¿e nigdy
nie podporz¹dkuj¹ siê Kislevczykom. Mimo to ma³a prowincja
nie zdo³a³a oprzeæ siê asymilacji i tak oto jest w sk³adzie ziem
– napis na beczce prochu, któr¹ w porê znaleziono pod Kisleva. Jednak nie oby³o siê to bez krzyku, krwi i ofiar. Reszta
wozem Carskiego poborcy podatkowego prowincji to tereny równinne i nizinne.

Jako ¿e prowincja zajmuje bardzo ma³y obszar i to w dodatku


ciê¿ki do zamieszkania, ma³o jest w Bolgasgradzie wiosek, nie
Kraina wspominaj¹c ju¿ o miastach. Ma³o jest miejsca na uprawê roli
i dlatego czêœæ jedzenia jest kupowana na Kresach. Nieraz
Ksiêstwo Bolgasgradu po³o¿ne jest pomiêdzy Kresami, mieszkañcom Bolgasgradu g³ód zajrza³ w oczy z powodu
Cesarsk¹ prowincj¹, a Wielkim Ksiêstwem Pó³nocy. Mo¿na by kolejnej napaœci barbarzyñców na ¿yzne pola stepów. Po Burzy
wnioskowaæ, ¿e s¹siedzi tylko czyhaj¹ aby zagarn¹æ ziemie Chaosu sytuacja jest bardziej ni¿ dramatyczna. Wiele wiosek
ma³ej prowincji. Jednak w 2486 roku Sigmara, Bolgasgrad wymar³o co do ch³opa z g³odu, a ksi¹¿ê Aleksiej Czokin II stara
og³osi³ swoj¹ niezale¿noœæ od reszty Kisleva i od tamtego czasu siê przede wszystkim utrzymaæ miasto. Jednak chodz¹ s³uchy,
rz¹dzi siê w³asnymi prawami. Ksiêstwo Bolgasgradu po³o¿one ¿e w³adca szykuje siê na przejêcie nowych ziem od Wielkiego
jest w zlewisku Bia³ego i Czarnego Linsku. Dodatkowo Ksiêstwa Pó³nocy.
prowincjê otaczaj¹ ze wschodniej i zachodniej strony liczne
bagna i torfowiska. W Bolgasgradzie wytwarza siê bardzo specyficzn¹ wódkê,
która jest importowana nawet do Imperium. Otó¿ s³u¿y ona do
Bolgasgrad nazywany jest Trupi¹ Prowincj¹, ze wzglêdu na usypiania. Kto pow¹cha ten trunek, zasypia na parê godzin.
jego przesz³oœæ. Czasami mo¿na us³yszeæ jak ktoœ powie, ¿e Niektórzy mieszkañcy pij¹ t¹ wódkê i trzeba przyznaæ, ¿e

2
Bolgasgrad

musz¹ to byæ jedne z najtwardszych ³bów w Kislevie. Bowiem nekromancj¹. W 2513 roku Kalendarza Imperium Aleksiej II
¿aden z „normalnych” ludzi nie jest w stanie wypiæ chocia¿ prowadzi armiê o¿ywieñców i ¿ywych na wyprawê przeciw
kielicha i nie usn¹æ na co najmniej ca³y dzieñ. W innych Chaosowi. Od tej pory, w promieniu 40 kilometrów od miasta,
stronach u¿ywa siê tej wódki w celach medycznych, do mieszkañcy prowincji mog¹ siê czuæ zupe³nie bezpiecznie.
usypiania pacjentów i ³agodzenia bólu. Przecie¿ chroni¹ ich si³y licznych zastêpów nieumar³ych. Tego
by³o ju¿ za wiele dla Cara Borysa Ursusa. W Kislevie jest ju¿
g³oœno o wyprawie na zbuntowane miasto.
Powiedzenia z Bolgasgradu
Wszystko przerywa Burza Chaosu. Mieszkañcy Bolgasgradu
„Ty mnie nie rzucaj jak trupa” – Nie zostawiaj mnie na bez problemu odpieraj¹ wszystkie ataki najeŸdŸców. Nie by³y to
pastwê losu. du¿e ataki, tak¿e niezbyt wielka armia Bolgasgradu oraz
wysokie groble po drugiej stronie rzeki Linsk, w zupe³noœci
wystarczy³y do odparcia najeŸdŸców. Pomagaj¹ nawet w jednej
„Ot z rana gorza³a, a wieczorem sen” – Odpowiednik bitwie na terenach Wielkiego Ksiêstwa Pó³nocy, ale to
powiedzenia najpierw obowi¹zki, póŸniej odpoczynek. wydarzenie zostaje pominiête przez historyków ze wzglêdu na
¿o³nierzy - o¿ywieñców. Bolgasgrad pozostaje nietkniêty przez
„Nigdy nie zostawiaj g³owy na wrogu” – Nigdy nie si³y Archaona. Jednak zaraz po przejœciu wielkiej armii Chaosu,
zostawiaj sprawy niedokoñczonej. na tereny Bolgasgradu wchodz¹ wojska Carycy Katarzyny,
która z pomoc¹ krasnoludów i Magii Lodu rozbija wiêkszoœæ si³
zbuntowanej prowincji. Aleksiej Czokin II ginie w bitwie, a na
„Œwiadomoœæ i odwaga to najwiêksza przewaga” – tronie pokornego ju¿ Bolgasgradu siada jego syn Aleksiej III.
Popularne stwierdzenie w chwilach zw¹tpienia. Jednoczeœnie w mieœcie zostaje osadzony Carski namiestnik,
wraz z garnizonem wojska, aby przez jakiœ czas mia³ baczenie
na w³adcê Bolgasgradu. W ca³ym tym zamieszaniu, zawali³a siê
œwi¹tynia bogów Chaosu, a czarnoksiê¿nik Durgul znikn¹³.
LudnoϾ
Dzisiejszy Bolgasgrad to prowincja, w której a¿ roi siê od
Na terenie dzisiejszego Bolgasgradu ludnoœæ zamieszkuje ju¿ tajnych agentów Carycy. Rdzenni mieszkañcy, krzywo patrz¹
od oko³o 1900 roku, wed³ug Kalendarza Imperium. W tamtych na Aleksieja III, który tak szybko da³ siê podporz¹dkowaæ
czasach za³o¿ono w tym miejscu œwi¹tyniê Shallyi i niewielk¹ Kislevowi. Powsta³ nawet ruch oporu, który chce powrotu do
osadê rolnicz¹ nazywan¹ Bona. Nastêpnie osada ta zwiêksza³a dawnych czasów i zupe³nej niezale¿noœci. Bolgasgrad obecnie
swoj¹ populacjê, przekszta³caj¹c siê po jakimœ czasie mo¿na by przyrównaæ do beczki prochu. Wystarczy ma³a
w otoczony palisad¹ fort. Po pewnym czasie droga handlowa, iskierka by wybuch³o ogólne powstanie przeciwko Carskiej
biegn¹ca przez Bonê traci na znaczeniu i zaczyna siê powolne w³adzy. Najdziwniejsze w tym wszystkim jest zachowanie
wymieranie osady. W roku 2302 Kalendarza Imperium, najazd Aleksieja III, który z buntownika i anarchisty nagle sta³ siê
Chaosu niszczy wiêksz¹ czêœæ Bony oraz œwi¹tyniê Shallyi.. u³o¿onym i dobrym dla wszystkich w³adc¹. Niektórzy nie
wierz¹ w t¹ now¹ maskê i chodz¹ s³uchy, ¿e ksi¹¿ê tylko czeka
Dopiero w 2411 roku Kalendarza Imperium, ksi¹¿ê Aleksiej by rozpocz¹æ korzystny dla miasta bunt. Jednak na razie ¿ona
Czokin I wykaza³ zainteresowanie dawn¹ osad¹ i na jej miejscu w³adcy Bolgasgradu powi³a mu syna i to on, Aleksiej IV jest
wybudowa³ fort. W 2427 roku Kalendarza Imperium teraz oczkiem w g³owie tatusia.
Bolgasgrad zostaje uznany koloni¹ Kisleva, odnowiono kulty
Ulryka, Taala i Rhyi, a tak¿e szpital Shallyi. Roku 2451 Co do samego ruchu oporu, to dzia³a on ca³kiem sprawnie.
Kalendarza Imperium, ówczesny Car pope³nia czyn, który Oficjalnie nale¿y do niego ca³kiem spora grupa, a nieoficjalnie
w póŸniejszych latach ma katastrofalne skutki dla zwi¹zku prawie ka¿dy szanuj¹cy siê Bolgasgradczyk pomo¿e
Bolgasgradu z reszt¹ Kisleva. Otó¿ z rozkazu w³adcy, wycofane rewolucjonistom w ciê¿kiej chwili. Po prostu mieszkañcy tych
zostaj¹ wojska, które do tej pory chroni³y miasto i jego okolice. ziem d³ugo znosili upokorzenia i brak pomocy od reszty Kisleva
Mieszkañcom zaœ nakazano by sami zadbali o odpowiedni¹ i dlatego wiele wiosek zna siê od dziada pradziada. Mówi¹, ¿e
stra¿. Tego by³o ju¿ za du¿o dla ludzi, którzy mieszkali przy w Bolgasgradzie ka¿dy ma znajomego lub kogoœ z rodziny
samej granicy. Wpierw zawi¹zali Zbór, czyli w³asn¹ radê. w ka¿dej wiosce, a ju¿ z pewnoœci¹ w stolicy prowincji. To coœ
W miêdzyczasie mieszkañcy odrzucaj¹ pañstwowe kulty, jak wielka rodzina. Mimo sprzeczek i utarczek, wszyscy znaj¹
a Aleksiej I i II podpisuje pakt z bogami Chaosu, Zuvassinem siê jak swoi i ka¿dy ka¿demu pomo¿e w niedoli.
Przynosz¹cym Zgubê oraz Necoho W¹tpi¹cym, którzy od tej
pory maj¹ chroniæ miasto przed wp³ywem innych zagro¿eñ. Mieszkañcy Bolgasgradu od dawien dawna nie chcieli siê
W 2486 roku Kalendarza Imperium Bolgasgrad deklaruje swoja nikomu podporz¹dkowywaæ, dlatego uchodz¹ za prawdziwie
niezale¿noœæ od Kisleva, a w³adc¹ zostaje Aleksiej Czokin I. wolnych ludzi i buntowników. Bolgasgradczycy nie s¹ zbytnio
lubiani w Carskiej Prowincji, Wielkim Ksiêstwie Pó³nocy,
W póŸniejszych latach (2488 rok) do listy przestêpstw Carskich Gradach i Rakhovie. Mimo tego, ¿e najczêœciej
Czokinów dochodzi uprawianie nekromancji i bratanie siê niczym nie zawinili w danej czêœci Kisleva, to samo przyznanie
z czarnoksiê¿nikami, a dok³adniej z niejakim Sulringiem siê do swego pochodzenia, stawia mieszkañca zbuntowanej
Durgulem, potomkiem wysokich elfów, który para³ siê

3
Bolgasgrad

prowincji w z³ym œwietle. Kary w s¹dach nagle siê wyostrzaj¹, Co by nie mówiæ, wszyscy zazdroœcili Bolgasgradowi taniej
ceny w karczmach id¹ w górê, a mieszkañcy zaczynaj¹ ostrzyæ si³y roboczej w postaci o¿ywieñców. Dziêki nim, prowincja
pal. Do samos¹dów dochodzi rzadko, ale obsmarowanie b³otem szybko zyska³a na znaczeniu, kasa miasta wype³ni³a siê po
czy pobicia zdarzaj¹ siê nader czêsto. brzegi, a ludzie zajêli siê doskonaleniem innych profesji co
sprawi³o, ¿e popyt na specjalistów z Bolgasgradu sta³ siê bardzo
du¿y. Ma³o gdzie w Kislevie mo¿na spotkaæ tak dobrych
„Bolgasgrad. Mówi¹, ¿e to straszne miejsce. Ale ja widzê alchemików, cyrulików, kowali, kamieniarzy czy cieœli. Ale
w nim têsknotê i smutek. Tajemnicze bagna, stare, pochylone wszystko ma swoje wady i zalety. Teraz, gdy nie ma ju¿
wierzby, jakby p³acz¹ce nad t¹ krain¹. Do tego ludzie, którzy o¿ywieñców, ma³o kto chce wracaæ na pole i w pocie czo³a
chodz¹ jakby ju¿ dawno zostali przeklêci i porzuceni przez uprawiaæ rolê. Ma³o jest te¿ ludzi, którzy zajm¹ siê prostymi
w³adców i bogów. Ta kraina ju¿ dawno umar³a, ale niektórzy zawodami, takimi jak drwal czy m³ynarz. Dlatego Aleksiej III
umarli nie wiedz¹, ¿e ich czas ju¿ przemin¹³ i ci¹gle na gwa³t szuka ch³opów po innych prowincjach, którzy osiedl¹
upominaj¹ siê o swoje miejsce na œwiecie. Podobnie jak siê w Bolgasgradzie i wy¿ywi¹ tutejsz¹ ludnoœæ. A jest na co
mieszkañcy Bolgasgradu. przyje¿d¿aæ. ¯yzne i dobrze nawodnione ziemie, do tego ksi¹¿ê
nie szczêdzi pieniêdzy z miejskiej kasy by op³aciæ nowych
- Miron, wêdrowny kobzar osadników. Tylko, ¿e jakoœ nikomu nie spieszy siê
przeprowadzaæ „na bagna, do trupów”.
Z Bolgasgradu wywodz¹ siê najlepsi ³owcy nieumar³ych. Do
tego czêœæ z mieszkañców zna siê nieco na czarnej magii Dialekt, który wykszta³ci³ siê na ziemiach Bolgasgradu jest
i trupach. Z tego powodu, nie przera¿a ich tak mocno widok bardzo specyficzny i naprawdê trudno pomyliæ go z
o¿ywionych trupów czy demonów Chaosu jak mieszkañców jakimkolwiek innym. W tym rzecz, ¿e Bolgasgradczycy
innych prowincji. Raczej bêd¹ ostro stawaæ im naprzeciw ni¿ dos³ownie gulgotaj¹. Sami zainteresowani mówi¹ o odrêbnoœci
bezmyœlnie uciekaæ. Bolgasgradczycy czêsto wiedz¹ co potrafi jêzyka, która wynika z przesz³oœci prowincji i niechêci do
wiêkszoœæ z niecodziennych przeciwników, a w szczególnoœci dopasowania siê do reszty Kislevczyków.
tych którzy nie odeszli w swoim czasie na tamten œwiat.

– Indeks geograficzny Ksiêstwa Bolgasgradu (2522 rok KI) –

Osada Rozm. W³adca Popul. Majêtn. Dochody Garnizon/ Uwagi


Ochotnicy
BOLGASGRAD M. kniaŸ Aleksiej Czokin III 5 800 4 handel, zarz¹d, 100a/500c Stolica prowincji,
nieoficjalnie bojar drewno, wyroby g³ówny punkt na
Wac³aw Proszczyn drewniane, handlowym szlaku
wódka, szk³o i na wschód, liczne
ceramika, bazary z „legalnymi”
mikstury przedmiotami z
alchemiczne pó³nocy.
Lepel W KniaŸ Aleksiej Czokin III 52 3 Drewno, 8b
torf
Stolin W kniaŸ Aleksiej Czokin III 85 3 Orê¿, wyroby 20b S³ynna kuŸnia broni
metalowe w Bolgasgradzie.
S³uck W kniaŸ Aleksiej Czokin III 98 3 Uprawy, 8c G³ówny spichlerz
byd³o Bolgasgradu.
Czasniki W KniaŸ Aleksiej Czokin III 42 3 zio³a, czosnek, 5c S³ynna uprawa
uprawy zió³.
Mozyr W kniaŸ Aleksiej Czokin III 21 1 Samowystarczal 5c Wioska spl¹drowana
noϾ przez Carskich
wojskowych.
Populacja 76
mieszkañców
zmniejszona.
KREWO MM kniaŸ Aleksiej Czokin III 457 3 mikstury 50b G³ówny oœrodek
alchemiczne, sp³ywu drewna do
handel, Erengradu i okolic
drewno rzeki Linsk.
Arcisze W kniaŸ Aleksiej Czokin III 87 2 drewno, 10c
torf
Gardno W kniaŸ Aleksiej Czokin III 71 2 drewno, torf, 8c
uprawy

4
Bolgasgrad

Znacz¹ce miejsca s¹ tak daleko jak Kitaj czy Albion, a mo¿na tutaj spotkaæ tak¿e
uprawy z tak dalekich regionów. Jest tak¿e drugie oblicze tej
wioski. Otó¿ wœród przypraw hodowane s¹ narkotyki i zabójczo
Bolgasgrad truj¹ce odmiany pewnych zió³. Sprawia to, ze równie czêstymi
goœæmi w wiosce s¹ tajemniczy pos³añcy, którzy nie zawahaj¹
Stolica prowincji, siedlisko wszelkich odstêpstw od norm, siê zap³aciæ kilkuset dukatów za najrzadsze odmiany œrodków
schronienie najwiêkszego z³a w samym sercu Kisleva wolne odurzaj¹cych czy trucizn.
miasto. Takie i inne bardziej kontrowersyjne nazwy nadano
Bolgasgradowi. Jakby nie by³o, od pewnego czasu jest to Krewo
miejsce, którym bardzo interesuj¹ siê szpiedzy Carskiego
wywiadu. Jednoczeœnie goszcz¹ tutaj niezliczeni przemytnicy
To miasto jest g³ównym punktem, do którego zje¿d¿aj¹ wszyscy
i paserzy. Z r¹k do r¹k ka¿dego dnia przechodz¹ dziwne
okoliczni drwale z wiosek, chc¹cy sprzedaæ Bolgasgradzkie
przedmioty, czêsto zakazane lub ukradzione w innych
drewno. Codziennie sp³awia siê tutaj kilka kolejnych bali, które
czêœciach Kisleva. KniaŸ Aleksiej Czokin siedzi tutaj na tronie
nastêpnie p³yn¹ do Erengradu do stoczni lub innych miast
w swoim pa³acu, a bojar Wac³aw Proszczyn patrzy mu i jego
po³o¿onych nad brzegami Linska. Jednoczeœnie handluje siê
urzêdnikom na rêce. Jak dot¹d, mimo wyœrubowanych
tutaj torfem, którym pali siê w wiêkszoœci domów
przepisów i ci¹g³ego wêszenia agentów, nie uda³o im siê
w Bolgasgradzie i okolicach. Krewo to doœæ m³ode miasto, które
znaleŸæ „haka” na tutejsz¹ w³adzê. Mimo tych wszystkich
jako jedyne osiedle w Bolgasgradzie nie przyjê³o o¿ywieñczej
nielegalnych interesów, mieszkañcy ¿yj¹ swoim rytmem.
si³y roboczej. Po prostu mieszkañcy, jak przysta³o na
W³aœnie st¹d wywodz¹ siê mistrzowie ró¿nych rzemios³, którzy
prawowitych Bolgasgradczyków, ufaj¹ tylko sobie i swoim
rozje¿d¿aj¹ siê po ca³ym Kislevie. To tutaj wytapia siê te s³awne
ludziom, kompletnie odrzucaj¹c pomoc z zewn¹trz. Jak to
na ca³y Kislev szklane wazony, przyozdobione piêknymi
mówi¹ w tamtych stronach „po co dodatkowa para r¹k ma
malunkami. Bolgasgrad jako jedyny w ca³ej prowincji znajduje
mieszaæ nam w interesie” i dziêki takiemu podejœciu, miasto
siê na wzgórzu, usypanym przez pierwszych mieszkañców tych
znacznie wzbogaci³o siê na sprzeda¿y drewna.
ziem. Dziêki temu, a tak¿e dziêki wysokiej na czterdzieœci
metrów wie¿y obserwacyjnej stanowi on najlepszy punkt
obserwacyjny na ca³¹ prowincjê. Stra¿ miejska, na co najmniej Bagno Szeptów
dzieñ wprzód widzia³a oddzia³y Kisleva, które zmierza³y
w kierunku grodu. O mokrad³ach Bolgasgradu kr¹¿¹ setki opowieœci i plotek.
Jednak jest jedno takie bagno, którego boj¹ siê nawet sami
S³uck mieszkañcy prowincji. Na Bagnie Szeptów pochowana jest
wiêkszoœæ z przodków Bolgasgradczyków. Mówi siê, ¿e w czas
Owa wioska jest o tyle ciekawa, ¿e w ci¹gu kilkunastu lat, przesilenia zimowego, letniego i Noc Widmy zmarli w postaci
mieszkañcy S³ucka i okolicznych wiosek osuszyli kilkanaœcie duchów i zjaw wychodz¹ w tym miejscu na powierzchniê
arów bagien. Do tego wykarczowali lasy i doprowadzili wodê i dyskutuj¹ o ¿ywych, kogo wspomóc przez najbli¿szy okres,
kana³ami z samego Linska. Nagle okaza³o siê, ¿e S³uck to komu spaliæ obejœcie, a kto zas³u¿y³ na dodatkowe plony.
najwiêkszy spichlerz ca³ego Bolgasgradu. Mieszkañcy Niektórzy z mieszkañców przed ka¿d¹ tak¹ noc¹, chodz¹ w to
umiejêtnie gospodaruj¹ ziemi¹, a na czas zbiorów w S³ucku miejsce i zostawiaj¹ dary, jeszcze inni siedz¹ w krzakach
pojawia siê kilkudziesiêciu robotników sezonowych, którzy nie czekaj¹c na pojawienie siê pradziada czy babki. Bagno Szeptów
doœæ, ¿e pomagaj¹ to jeszcze daj¹ ¿yæ miejscowej karczmie to prawdziwie zagadkowe i tajemnicze miejsce, pe³ne dziwów,
„W trupa”. Jeszcze parê lat temu, na polach robili o¿ywieñcy jakich ludzkie oczy nie powinny ogl¹daæ.
wespó³ z ¿ywymi mieszkañcami. Teraz jednak nadesz³y nowe
czasy, ale jakoœ ¿aden z miejscowych nie narzeka na ceny jakie
osi¹ga ¿ywnoœæ ze S³ucka. Po prostu jedzenie dla Bolgasgradu
to sprawa pierwszorzêdna, a kniaŸ nie szczêdzi pieniêdzy na
sprowadzenie nowych rolników do prowincji i tym samym „Istnieje legenda, która mówi o tym, ¿e pewien sprytny ch³op
wiêkszoœæ roboty spada na barki nowoprzyby³ych. Cieszy to imieniem Stachu, poszed³ w Noc Widmy na Bagno Szeptów
mieszkañców S³ucka, gdy¿ wynajmuj¹ oni czêœæ ziemi, z czego by prosiæ duchy o pomoc w leczeniu chorego byd³a.
czerpi¹ niesamowite zyski. Twierdzi³ on jakoby jego krowy nawiedzi³a jakaœ z³oœliwa
zjawa, a ten j¹ widzia³ w snach. Okaza³o siê, ¿e by³a to
Czasniki teœciowa Stacha, która nawet po œmierci chcia³a
naprzykrzyæ siê biednemu ch³opu. Sprytny mê¿czyzna
Wioska, w której umiejêtnoœæ uprawy rzadkich zió³ i przypraw odnalaz³ ducha wœród innych zebranych dusz i solidnym
przechodzi z babki na córkê, od ponad dwustu lat. Co niezwyk³e kopniakiem, wpêdzi³ z powrotem do królestwa Morra.
wiêkszoœæ mieszkañców stanowi¹ kobiety i dlatego w opinii Reszta duchów tylko podziêkowa³a mu za przys³ugê, gdy¿
innych Kislevczyków ta wioska jest siedzib¹ wiedŸm nie mogli ju¿ znieœæ ci¹gle zrzêdz¹cej staruchy. Od tamtego
i czarownic. Jednak w praktyce, czêsto zagl¹daj¹ tutaj medycy momentu Stachu ¿y³ szczêœliwie.”
z Imperium, czarodzieje i pos³añcy Carskich i Imperialnych
kucharzy. Ceny s¹ w miarê przystêpne, a do tego, Czasniki nie - Pawe³, drwal z Krewa

5
Bolgasgrad

Przyk³adowy mieszkaniec Bolgasgradu MG mo¿e wykorzystaæ Kovaliowa jako zleceniodawcê lub


rzemieœlnika, który mo¿e naprawiæ orê¿ graczy. Z drugiej
strony ceny u Wani s¹ naprawdê du¿e, a bohaterów mo¿e nie
Wania Kovaliow, mistrz kowalstwa byæ staæ na takie us³ugi. W takim wypadku kowal, mo¿e
zwierzyæ siê z swoich problemów, ¿e jakiœ Imperialny
„Od dwudziestu lat pracujê w kuŸni. Moje wyroby s¹ najlepsze rzemieœlnik, swoimi niedrogimi wyrobami chce go wygryŸæ
w okolicy. Pracy mam codziennie tyle, ¿e muszê zatrudniaæ z rynku. Kovaliow bêdzie chcia³ aby gracze przemówili
piêciu czeladników. ¯yje mi siê dobrze, dukatów mam pod Imperialnemu do rozs¹dku i zaproponowali wspó³pracê. Jeœli
dostatkiem, rodzina ma co jeœæ. Nie rozumiem dlaczego im siê to uda, Wania, naprawi sprzêt graczy, a jeden
mia³bym siê st¹d wynosiæ, tak jak moi koledzy po fachu. Mówi¹, z przedmiotów upiêkszy tak, ¿e jego wartoœæ podniesie siê
¿e Bolgasgrad jest nieprzyjazny ludziom, a ja powiem, ¿e w tabeli jakoœci.
jeszcze nigdy nie widzia³em tutaj goblina, orka czy
jakiegokolwiek najeŸdŸcy. Spokój i cisza.” Wania Kovaliow

Wania jest kowalem, który mieszka w Krewie. Jest profesja: mistrz rzemios³a
ustatkowany i ka¿dego dnia przyjmuje mnóstwo nowych
zleceñ. Jego terminarz zapchany jest na najbli¿szy miesi¹c. Poprzednia profesja: ch³op, rzemieœlnik
Pracuj¹ u niego tylko najlepsi czeladnicy, a gdy sam Wania
zabiera siê do kowad³a i paleniska wyjdzie z tego z pewnoœci¹ rasa: cz³owiek
arcydzie³o. Kovaliow bardzo lubi chwaliæ siê tym co osi¹gn¹³
i dlatego czasem uchodzi za pysza³ka. Inni kowale
z okolicznych wiosek, czêsto przychodz¹ do Wani by Cechy G³ówne
podpatrzeæ robotê, a sam zainteresowany lubi towarzystwo WW US K Odp Zr Int SW Ogd
innych ludzi, którzy podziwiaj¹ jego rzemios³o.
45 35 54 42 53 47 39 31
Cechy Drugorzêdne
Kiedyœ Wania by³ nikim. Zwyk³ym ch³opem, który zarabia³ na
¿ycie prac¹ na polu za pieni¹dze. Du¿o pi³ i stacza³ siê powoli A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP
w odmêty ¿ycia. Jednak, któregoœ dnia wsta³ z rana, jakby 1 11 5 4 3 0 5 0
odmieniony i zacz¹³ szukaæ innej pracy. By³o to tak¿e
uwarunkowane tym, ¿e na roli zaczynali pracowaæ o¿ywieñcy, Umiejêtnoœci: kuglarstwo (œpiew), przekonywanie, rzemios³o
którzy nie kosztowali w³aœcicieli ani dukata. Wania zacz¹³ (gotowanie), powo¿enie, p³ywanie, ukrywanie siê,
pomagaæ jednemu z kowali w Krewie. Tak by³o przez kolejne wioœlarstwo, wspinaczka, czytanie i pisanie, opieka nad
piêæ lat. Gdy jego mistrz zmar³, zostawi³ mu ca³¹ kuŸniê. zwierzêtami, rzemios³o (uprawa ziemi), rzemios³o (kowalstwo)
Kovaliow okaza³ siê na tyle zdolnym rzemieœlnikiem, ¿e (+20), rzemios³o (handel), rzemios³o (p³atnerstwo) (+10),
w czasie tych piêciu lat nauczy³ siê wszystkiego co mia³ mu do sekretny jêzyk (gildii rzemieœlników), spostrzegawczoœæ,
przekazania mistrz. Po jego œmierci, zamkn¹³ kuŸniê i wyruszy³ targowanie (+10), wycena (+10), plotkowanie, znajomoœæ
w podró¿ po Imperium. Przywióz³ ze sob¹ nowe jêzyka (Kislevski), znajomoœæ jêzyka (staroœwiatowy)
doœwiadczenia, sposoby wykuwania metali i du¿¹ iloœæ
pieniêdzy do rozpoczêcia wielkiego interesu. Rok póŸniej Zdolnoœci: chodu!, wêdrowiec, twardziel, ¿y³ka handlowa,
znalaz³ sobie ¿onê wœród miejscowych, zatrudni³ pierwszych b³yskotliwoœæ, talent artystyczny, krasnoludzki fach
czeladników i pokaza³ wszystkim, ¿e Waniê staæ na du¿o wiêcej
ni¿ wypicie kolejnej flaszki. Zbroja: brak
Kovaliow to doœwiadczony przez ¿ycie cz³owiek. Widaæ to po Punkty Zbroi: brak
jego twarzy, która jest poznaczona licznymi zmarszczkami.
W jego ruchach i gestach mo¿na zauwa¿yæ zmêczenie i g³êboki Uzbrojenie: m³ot dwurêczny, nó¿ myœliwski
spokój duszy. Bo Wania nie musi ju¿ niczego nikomu
udowadniaæ. Wie, ¿e jest prawdopodobnie najlepszym Wyposa¿enie: bogato wyposa¿ona kuŸnia i dom w Krewie,
kowalem w ca³ym Bolgasgradzie, a mo¿e nawet i dalej. Nie pieni¹dze na drobne wydatki, wóz z koniem
martwi siê o przysz³oœæ, gdy¿ ta prorokuje mu tylko spokój
i kolejne dukaty. Ju¿ dawno zabezpieczy³ przysz³oœæ swojej
rodziny, dzieciaki wys³a³ na studia do Kisleva. Jednak w oczach
Wani ktoœ uwa¿ny móg³by dostrzec jakiœ g³êboko skrywany Maksym Khrylew, banita i rewolucjonista
smutek. Kovaliow ma w sercu dawne dni m³odoœci gdy upija³
siê dzieñ w dzieñ. Nie chce wracaæ do dawnych czasów, jednak „No dalej Kislevskie psy! ChodŸcie tutaj i zasmakujcie kul
czasem jakiœ obdartus pozna w mistrzu kowalstwa dawnego mojego pistoletu. Zadarliœcie z niew³aœciwymi ludŸmi i z
pijaczynê i bêdzie chcia³ zaci¹gn¹æ na kielicha. Wania nieodpowiedni¹ prowincj¹. WeŸcie t¹ g³owê poborcy, poka¿cie
z pewnoœci¹ odmówi. waszej Carycy i przeka¿cie jej te s³owa. Bolgasgrad to wolna
prowincja!”

6
Bolgasgrad

Maksym Khrylew to ch³opak wychowany we wrêcz Cechy G³ówne


nacjonalistycznej rodzinie. Od ma³ego wpajano mu, ¿e
WW US K Odp Zr Int SW Ogd
Bolgasgrad to wolna prowincja, ¿e tutaj niczego nie musi siê
baæ, a ca³a reszta Kisleva tylko dybie na ziemie jego ukochanej 44 67 41 48 63 57 49 41
prowincji. Ch³opak ³yka³ wszystkie te formu³ki jak jakieœ Cechy Drugorzêdne
cukierki i tak, gdy skoñczy³ dwadzieœcia lat, Caryca wraz A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP
z wojskami zaatakowa³a jego ukochan¹ ziemiê. Niewiele
2 15 4 4 4 0 7 0
myœl¹c, poszed³ walczyæ z najeŸdŸc¹. Gdy Aleksiej III og³osi³
kapitulacjê i rozejm, Maksym ma³o, co nie wyszed³ z siebie.
Podobno trzeba go by³o przywi¹zaæ do drzewa by nie zrobi³ Umiejêtnoœci: znajomoœæ jêzyka (Kislevski), hazard,
sobie albo komuœ krzywdy. Spêdzi³ tak ca³y dzieñ, po czym przekonywanie, oswajanie, powo¿enie, sztuka przetrwania
przeci¹³ wiêzy i uciek³ w las. Dotar³ do swojej cha³upy, wzi¹³ (+10), tresura, ukrywanie siê (+10), zastawianie pu³apek (+10),
konia, parê ojcowskich pistoletów i szablê. Uszed³ w las i przez skradanie siê (+20), opieka nad zwierzêtami, plotkowanie,
pó³ roku o nim nie s³yszano. Przez ten czas gromadzi³ ludzi, jeŸdziectwo (+10), spostrzegawczoœæ, unik, wspinaczka,
zapasy jedzenia, amunicji i broni. Po pó³ roku wszystko siê p³ywanie, wiedza (Kislev), wycena
zaczê³o. Napady na Carskich poborców podatkowych,
namiestników, szpiegów, a nawet na kuzyna Carycy. Wszystkie Zdolnoœci: chodu!, twardziel, strza³ mierzony, wêdrowiec,
te zasadzki by³y œwietnie zorganizowane, a napastnicy zaraz po ³otrzyk, artylerzysta, brawura, broñ specjalna (palna), broñ
napadzie jakby „zapadali siê pod ziemiê”. Próbowano schwytaæ specjalna (unieruchamiaj¹ca), oburêcznoœæ, strza³ mierzony,
Maksyma, ale jak dot¹d nie odnaleziono jego kryjówki, a sam strza³ precyzyjny, wolty¿erka
banita pewnie jeszcze d³ugo pozostanie po za zasiêgiem
wojskowych Carycy. Zbroja: skórzana kurta

W oddziale Khrylewa s³u¿¹ g³ownie najgorsze szumowiny Punkty Zbroi: rêce 1, korpus 1
w ca³ego Kisleva. Zabójcy, banici, z³odzieje i inni rozbójnicy.
Maksym dowodzi nimi tylko dlatego, ¿e jest najbardziej Uzbrojenie: bicz, szabla, para pistoletów, sztylet
okrutny z nich wszystkich. Do tego ju¿ nie raz udowodni³ swoj¹
wartoœæ w pojedynkach i przy dowodzeniu ludŸmi, tak¿e ca³a Wyposa¿enie: koñ, banda gotowych na wszystko zbójców,
banda s³ucha siê Khrylewa jak samego Cara. Maj¹ swoj¹ kryjówka w której pe³no skarbów i zrabowanych dóbr
kryjówkê na pewnym bagnie, a ca³e sk³adowisko skarbów
i zrabowanych dóbr, w starym, wydr¹¿onym w œrodku dêbie. Pomys³y na przygody
Maksym zawsze mo¿e liczyæ na pomoc mieszkañców
Bolgasgradu, dziêki czemu ju¿ nie raz wymyka³ siê pogoni.
Kto swój, kto wróg?
Wed³ug pojêcia buntownika, Bolgasgrad bêdzie lepszy
i bogatszy bez zwierzchnictwa Carycy. Odgórna w³adza tylko Gracze któregoœ dnia, widz¹ scenê jak jacyœ ludzie
przeszkadza i krêpuje rêce Aleksiejowi III. Maksym podziwia w Bolgasgradzie, przetrz¹saj¹, a po sprzeciwach handlarza,
Aleksieja II, który jest dla niego wzorem cz³owieka. kompletnie rozwalaj¹ stragan z dzbanami, kuflami i s³oikami.
Jednoczeœnie popiera wykorzystywanie o¿ywieñców Nastêpnie dotkliwie przeszukuj¹ i bij¹ samego kupca. Gdyby
w charakterze darmowej si³y roboczej. Uwa¿a, ¿e gracze zareagowali, któryœ z napastników powie, ¿e to
wykorzystywanie z³a w dobrych celach jest uzasadnione. standardowe œledztwo, a oni sami s¹ ¿o³nierzami Carycy. Po
takiej wizycie, handlarz ledwo co siê podniesie i poprosi by
bohaterowie pomogli mu dojœæ do domu. Nastêpnego dnia
Khrylewa mo¿na wykorzystaæ jako g³ównego zbiega, za graczy odwiedzi pewien cz³owiek (w rzeczywistoœci Carski
którym listy goñcze wisz¹ po ca³ym Bolgasgradzie. Wysoka szpieg) i zaproponuje wspó³pracê. Gracze bêd¹ mieli za zadanie
nagroda i byæ mo¿e w³asna krzywda mo¿e sprawiæ, ¿e gracze wytropiæ w mieœcie kult bogów Chaosu. Chwilê póŸniej, gdzieœ
bêd¹ mieli chêæ zapolowaæ na zbiega. Jest to bardzo trudne na ulicy bohaterowie zostan¹ zaczepieni przez pewnego
zadanie, ale nie niemo¿liwe. Oczywiœcie gdy Maksym zostanie elokwentnego jegomoœcia (w rzeczywistoœci jest to jeden
schwytany, gracze powinni czym prêdzej uciekaæ z prowincji, z rewolucjonistów), który zaprosi bohaterów na spotkanie do
gdy¿ œci¹gn¹ na siebie gniew wiêkszej czêœci spo³eczeñstwa. karczmy „Ubojnia”. Jest to prawdziwa melina. Na miejscu
gracze zostan¹ grzecznie wypytani o spotkanie z agentem
Maksym Khrylew Carycy. Nastêpnie zostanie im zaproponowana oferta
przy³¹czenia siê do buntowników. Jeœli siê zgodz¹, ich
profesja: rozbójnik pierwszym zadaniem bêdzie zabicie owego szpiega. Podobno
jest to jakaœ wa¿na persona, wœród Carskich agentów. Teraz
poprzednia profesja: ch³op, banita wszystko zale¿y od bohaterów. Czy bêd¹ lojalni i zabij¹ szpiega,
czy mo¿e nie zgodz¹ siê na ¿adne umowy, zostan¹ obici do
rasa: cz³owiek nieprzytomnoœci i wyrzuceni przed karczmê, a nastêpnie zaczn¹
siê mœciæ za napaœæ?

7
Carskie Grady

Umarli œpiewaj¹ ko³ysanki Niewielkie obszary uprawne Carskich Gradów roz³o¿one s¹


w pobli¿u ka¿dego grodu. Wiêksze area³y upraw znajdowa³y siê
Gracze, sypiaj¹c w pewnej karczmie zostaj¹ zagadani przez na pó³nocy, oraz na po³udniu. Te po³o¿one w pobli¿u rzeki
mieszkañca pobliskiej wioski. Chce on by gracze odszukali Links, zosta³y niemal ca³kowicie zniszczone, zaœ te w pobli¿u
jego córkê. Oferuje doœæ du¿¹ sumê pieniêdzy. Nadia, bo tak rzeki Urskoj tylko nieznacznie ucierpia³y w trakcie najazdów
nazywa siê ten dziesiêcioletni brzd¹c, zosta³a porwana przez zwierzoludzi. Po¿ywienie zawsze by³o dostarczane przez
duchy z Bagna Szeptów. Duchy uœpi³y j¹, a nastêpnie Nadia kupców, nieliczne, stale nara¿one na ataki, oraz klêski
lunatykuj¹c, skierowa³a siê w kierunku z którego dobiega³a nieurodzaju pola, nigdy nie mog³y wy¿ywiæ, nawet nielicznej
s³odka ko³ysanka. Gracze bêd¹ musieli wyruszyæ na bagna, ludnoœci zamieszkuj¹cej ten obszar. Nale¿y pamiêtaæ, ¿e tereny
w odpowiedni dzieñ. Akurat tak dobrze siê sk³ada, ¿e nastêpnej te zamieszkuj¹ jedynie nieliczni Kislevici, jest to najs³abiej
nocy jest przesilenie zimowe i wszystkie duchy powinny byæ zaludniona, poza Kresami czeœæ kraju Carów.
obecne. Nadia œpi, w starej wierzbie, skutecznie uko³ysana do
snu. Duchem, który przyczyni³ siê do porwania jest zmar³a Carskie Grady powsta³y wiele wieków temu, z rozkazu carycy
matka dziewczynki. Nie raz widzia³a ona jak Nadia by³a bita Szojki, która oddzieli³a te tereny od rdzennego Kisleva.
przez ojca i chcia³a ja uratowaæ. Teraz gracze bêd¹ musieli Wprowadzaj¹c tam liczne wojska, chcia³a mieæ pewnoœæ, ¿e
stan¹æ przed wyborem, komu zwróciæ córkê i z pewnoœci¹ nie rdzenne obszary pañstwa pozostan¹ bezpieczne, przed
bêd¹ mogli dzia³aæ pochopnie. najazdami z zachodu. W tym te¿ czasie ustalono „Drogê Rzek” -
od rzeki Urskoj na po³udniu, do rzeki Links, na pó³nocy. W ten
sposób ustanowiono bezpieczn¹ trasê z po³udnia kraju, do
Carskie Grady jedynego portu – Erengradu. Bezpieczeñstwa na drodze strzeg¹
liczne grody i stanice, roz³o¿one o dzieñ pieszej wêdrówki,
liczne pomniejsze ufortyfikowane osiedla wype³niaj¹ luki
Nazwa oficjalna: Carskie Grady w systemie obronnym. Obecnie na pó³nocy wiêksza czêœæ tych
osiedli przesta³a istnieæ, zaœ ich ocalonych mieszkañców po
W³adca: bojar Wasilij Czujkow bohaterskiej obronie czeka³ marny los. Nadal wielu z nich wisi
nabitych na pale. Bojar Wasilij Czujkow poprzysi¹g³ zemstê za
Rz¹d: Carskie Grady: ustrój feudalny, zgromadzenie lud, który jego krewna powierzy³a jego opiece. W gradach
bojarów. pó³nocy prawdopodobnie zginêli wszyscy jego synowie.

Stolica: Kislev, a lokalnie zamek Bielogradzki Gdzieniegdzie poœród stepu spotkaæ mo¿na ruiny sprzed
Inwazji Chaosu, stanowi¹ smutne œwiadectwo minionych
Wolne miasta: brak dziejów, gdy konflikty graniczne z margrabiami Ostlandu,
nale¿a³y do porz¹dku dziennego ówczesnych ludzi
G³ówne towary eksportowe: konie zamieszkuj¹cych ten obszar.

Kraina „Panie, zechciej skosztowaæ naszej wódki, i czuj siê jak u


siebie w domu”
Wysuniêta najbardziej na zachód czêœæ Kisleva, bêd¹ca
w zasadzie obszarem buforowym. Który niegdyœ chroni³ przed – karczmarz z Carskich Gradów.
najazdami ze strony Ostlandu, oraz zamieszkuj¹cych Las Cieni
zwierzoludzi. Na pó³nocy graniczy z Wielkim Ksiêstwem „Wœród lasów na po³udniu kryje siê dawne z³o, od lat by³o
Erengradu, zaœ na po³udniu z Ksiêstwem Rakhova, na plewione, po to by na nowo odrosn¹æ”
wschodzie z macierzyst¹ prowincj¹, której czêœci¹ by³y wiele
wieków temu. Wiêksz¹ czêœæ terenów Carskich Gradów
stanowi trawiasty step, poprzecinany licznymi w¹wozami, – stary kozak Kislevski.
poroœniêty gdzieniegdzie krzakami i z rzadka drzewami. Na
po³udniu teren jest o wiele bardziej urozmaicony i obfituje w „Wola carycy zostanie spe³niona, Chaos nie przejdzie
liczne lasy oraz niewielkie pagórki. przez nasze ziemie, lub polegniemy, wype³niaj¹c jej wolê”

Wiêksza czêœæ prowincji jest nawadniana przez liczne opady, – bojar stepowy Wasilij Czujkow.
które wystêpuj¹ na wiosnê, lato oraz na jesieni. Jedynie na
pó³nocy, oraz na po³udniu prowincja graniczy z rzekami.
W Carskich Gradach rzeki s¹ zazwyczaj okresowe. Tak¿e „Zrobimy wszystko, co jest w naszej mocy, aby odbudowaæ
liczny zalegaj¹cy na zimê œnieg, topi¹c siê, daje pocz¹tek Carskie Grady. Moje najlepsze kozackie sotnie pochodz¹ z
licznym tymczasowym rzekom, p³yn¹cym poprzez step. Drogi tego obszaru”
potrafi¹ byæ wtedy strasznie nieprzejezdne, a podró¿ jest
olbrzymim utrapieniem, zw³aszcza dla kupców wioz¹cych swe – caryca Katarzyna, Królowa Lodu.
towary ciê¿kimi czteroko³owymi wozami.

8
Carskie Grady

Ludnoœæ roku, zbudowano w wiêkszych grodach tak¿e kapliczki


Sigmara. Na po³udniu niezwykle popularny jest kult bóstw
natury: Taala oraz Rhyi, a tak¿e Karoga, któremu nieliczni
Mieszkañcy Carskich Gradów to zarówno Gospodarowie jak i mieszkañcy oddaj¹ czeœæ. Ka¿da osada posiada niewielk¹,
Ungo³owie, którzy w znacznej czêœci wywodz¹ swój rodowód z zazwyczaj drewnian¹ œwi¹tyniê, poœwiêcon¹ bóstwom.
plemienia pradawnych Kozaków. Oba narody ¿yj¹ tutaj w Niezwykle piêkny zespó³ œwi¹tynny znajduje siê w
pe³nej zgodzie, wiernie wype³niaj¹c swoje zobowi¹zania Bielogradzie. Œliczne murowane oraz drewniane œwi¹tynie
wobec caratu. Liczne ma³¿eñstwa miêdzy oboma ludami, stoj¹ u podnó¿a zamku gubernatora.
zapewni³y pokój, który w pe³ni ugruntowa³a ostatnia wojna z
hord¹ Archaona. Tradycyjnie, ka¿dy mianowany przez cara Ulubionym pokarmem mieszkañców Carskich Gradów jest
gubernator ¿eni siê z córk¹ Ungolskiej arystokracji. Obecny rosó³, a tak¿e pieczona kura. Obu tych rzeczy nigdy nie
bojar Wasilij Czujkow wychowywany na carskim dworze, zabraknie, gdy¿ liczne kury s¹ hodowane przez kmieci
swoj¹ ¿onê pozna³ na Kremlu. A dopiero parê lat póŸniej, za ¿yj¹cych na tym obszarze. Poza tym kuchnia pogranicza
panowania swego kuzyna Radii Bokhy, obj¹³ urz¹d Hetmana czerpie w znacznej mierze z s¹siedniego Ostlandu, oraz z
Stepowego – i sta³ siê faktycznym w³adc¹ zarz¹dzaj¹cym tymi macierzystego Kisleva. Kislevskie kobiety potrafi¹ zgotowaæ
ziemiami w imieniu carów. Wczeœniejszy romans, oraz œlub strawê z wszystkiego co maj¹ pod rêk¹. Liczne produkty
zapewni³y mu olbrzymie poparcie wœród Ungolskich wodzów czasami trudno nazwaæ jedzeniem, ale dla strudzonego
na tych terenach. podró¿nika jest to zupe³nie obojêtne. Wa¿ne, ¿e w karczmie
jest ciep³o, a ludzie serdeczni.
Mieszkañcy tych terenów nie wyró¿niaj¹ siê jak¹œ szczególn¹
religijnoœci¹. Oddaj¹ czeœæ wszystkim bóstwom Kisleva, ze
Zimy w Carskich Gradach s¹ o wiele l¿ejsze, ni¿ na dalekiej
wskazaniem na Dazha i Tora. Liczni oddaj¹ tak¿e czeœæ
pó³nocy, ale nie nale¿y zapominaæ, ¿e to nadal zimy Kisleva.
Ulrykowi, Morrowi oraz Shallyi. Po wielkiej wojnie z 2302

– Indeks geograficzny Carskich Gradów (2522 rok KI) –

Osada Rozmiar W³adca Popul. Majêtn. Dochody Garnizon/ Uwagi


Ochotnicy
Bielograd F bojar Wasilij 489 3 handel, hodowla 50a, 100b /- potê¿ny gród, z
Czujkow koni, zarz¹d, 50b Kamiennym don¿onem
Leszkengrad MM bojar Czujkow 950 2 handel, hodowla 50a/150c najwiêksza osada Carskich
koni, uprawa Gradów
Mikulczyce W bojar Czujkow 90 1 hod. koni,uprawa - niewielka, ale solidna
Ostaszków W bojar Czujkow 63 1 handel, uprawa kuŸnia
Stradograd W bojar Czujkow 0 0 - 5b/15c du¿y zajazd
Tetragrad W bojar Czujkow 0 0 - - doszczêtnie zniszczone
spalone, ludnoœæ uciek³a
przed hord¹ do Leszken
Kalinka W bojar Czujkow 25 1 drewno,³owiectwo - w ruinie,
Odesnej F bojar Gregorij 35 1 Brak -/5b populacja zdziesi¹tkowana
Czujkow 15a, 15b przez hordê Archaona
Bo¿ywoja W bojar Gregorij 0 0 - - ludnoœæ nabito na pale
Da¿omirsk W bojar Gregorij 0 0 - - doszczêtnie zniszczone
Kourimgrad W bojar Gregorij 0 0 - - doszczêtnie zniszczone
Ungolskie Pole W bojar Gregorij 0 0 - - wiêkszoœæ ludnoœci uciek³a
¯alów W bojar Gregorij 0 0 - - wiêkszoœæ ludnoœci uciek³a
Krasny Staw F bojaryni Karusia 180 3 zarz¹d, hodowla 50a/40b siedz. rodu Szar³atowiczów,
Szar³atowiczówna koni œwietnie zorganizowane
Libusiñka W bojaryni Karusia 58 1 uprawa - du¿a populacja Ungo³ów
Varsziget W bojaryni Karusia 95 2 uprawa - du¿a populacja Ungo³ów
Bia³ograd MM opatka Magda 240 2 ³owiectwo, - Klasztor Rhyi, du¿a
Jurlichowa uprawa populacja Ungo³ów
Ostrograd F bojar Ulrich 120 3 hodowla koni 25a/25b zginê³a ponad po³owa
Ostrowski ludnoœci
Alegrad W bojar Ulrich - 0 - - doszczêtnie zniszczona
Czrepienian W bojar Ulrich 25 1 uprawa - zginê³a du¿a czêœæ ludnoœci
Rugrad W bojar Ulrich 21 1 uprawa - zginê³a du¿a czêœæ ludnoœci
Warkograd W bojar Ulrich 89 2 piwo, uprawa -/20b niewielki browar s³yn¹cy ze
znamienitego piwa

9
9
Carskie Grady

Znacz¹ce miejsca zatrzymaæ swym ogniem, dzia³ Chaosu. Po ca³odziennym


oblê¿eniu, si³y Chaosu, wdar³y siê do „Pó³nocnej Reduty”.
Resztki obroñców schroni³y siê za drugim wa³em, co na
Bielograd
niewiele siê zda³o. Potê¿na magia, przepêdzi³a, b¹dŸ
unicestwi³a i t¹ liniê obrony. Nieliczni obroñcy znaleŸli
Po³o¿ony na po³udniu Carskich Gradów, zamek Bielogradzki schronienie w don¿onie, gdzie oczekiwali na nieuchronny
jest g³ówn¹ twierdz¹ na trakcie do Erengradu. Liczny garnizon koniec. Ale armie Chaosu w swej mnogoœci, ruszy³y dalej na
zapewnia bezpieczeñstwo, jak¿e wa¿nemu dla po³udnia kraju zachód. Odesnej sta³ siê jednym z wielu punktów zbornych, dla
szlakowi do Erengradu, a tak¿e do miast Wolfenburg i Wurzen. wielkiej armii barbarzyñców z Pó³nocy. Kilka razy, najeŸdŸcy
Wiêksza czêœæ Bielogradu jest zbudowana z drewna, za podjêli siê prób zdobycia don¿onu, licz¹c na wa¿nych jeñców
wyj¹tkiem kamiennego don¿onu, wznosz¹cego siê ponoæ na oraz liczne ³upy. Wszystkie ich szturmy odparto, poleg³o wielu
pradawnych ruinach, sprzed paru tysiêcy lat. Nikt nie wie, co obroñców, i jeszcze wiêcej szturmuj¹cych grabie¿ców. Odesnej
kryje pod sob¹ wzgórze. Miejscowi twierdz¹, ¿e pod zamkiem nadal dumnie stoi, zaœ na jego szczycie w³adczo tkwi sztandar
wznosi siê dawna krasnoludzka nekropolia. Faktem jest, ¿e od Kisleva. Jeœli taka jest cena wolnoœci, to wed³ug obroñców by³a
paru lat krasnoludy interesuj¹ siê tym obszarem. Parê niej warta.
kilometrów na zachód od Bielogradu, rozpoœciera siê prastary
i z³owieszczy Las Cieni, a tak¿e granica z Ostlandem –
wschodni¹ prowincj¹ Imperium, z któr¹ niegdyœ toczono liczne Przyk³adowy mieszkaniec Carskich
wojny. Obecnie zamek, oraz stacjonuj¹cy w nim garnizon, Gradów
strze¿e Kisleva przed coraz liczniejszymi wypadami
zwierzoludzi. Z rozkazu bojara Wasilija Czujkowa, drogê do
Iwan
zamku ozdobi³y liczne pale, z nabitymi nañ grabie¿cami.

Leszkengrad „Mo¿e zechcecie wst¹piæ na gorza³kê i pos³uchaæ opowieœci


starego ¿o³nierza”
Najwiêksze osiedle Carskich Gradów, po³o¿one o dwa dni drogi
od Bielogradu. Swoj¹ siedzibê ma tutaj Krug Leszkeñski – Urodzi³ siê w niewielkiej osadzie, w pobli¿u Bielogradu. Jego
s³ynna rota skrzydlatych lansjerów, najdzielniejszych ojciec prowadzi³ jedn¹ z nielicznych w mieœcie kuŸni, matka
wojowników w ca³ych Carskich Gradach. Na góruj¹cym nad zaœ dorabia³a pracuj¹c w pobliskiej karczmie. Iwan, kiedy mia³
miastem wzgórzu wznosi siê wspania³y dwór – letnia ju¿ dziesiêæ lat zacz¹³ pomagaæ ojcu w kuŸni, osiem lat póŸniej
rezydencja, wzniesiona stulecie temu, z okazji narodzin zg³osi³ siê na ochotnika do oddzia³u bojara Wasilija Czujkowa.
pierwszego, wyczekiwanego dziecka, ówczesnego zarz¹dcy Jego starszy brat przej¹³ zaœ ojcowski interes. Lata s³u¿by
tych terenów. Dwór powszechnie znany pod nazw¹ „Zimowego zmieni³y znacznie oblicze Iwana. Wraz ze swoj¹ sotni¹ pozna³
Pa³acu” jest ukochan¹ siedzib¹ córek Wasilija Czujkowa. ca³e po³udnie Carskich Gradów. Parê razy by³ na Kremlu,
Miasteczko zosta³o praktycznie nietkniête, si³y Chaosu zosta³y towarzysz¹c swemu w³adcy w podró¿y. Widzia³ cara Radii
przepêdzone spod jego murów przez pu³ki, które ocala³y Bokhê, oraz jego córkê, ca³kiem m³od¹ wówczas Katarzynê. Za
i zdo³a³y siê zebraæ po klêsce, jak¹ ponios³y na pó³nocy. wiern¹ s³u¿bê doczeka³ siê awansu, oraz w³asnej izby
Leszkengrad oraz otaczaj¹ce go osiedla, s³yn¹ z hodowli w Bielogradzie. Wiele razy walczy³ na po³udniowych
œwietnych koni husarskich, wypasanych na obfituj¹cych obrze¿ach Carskich Gradów w bitwach ze zwierzoludŸmi.
w bujn¹ trawê przestrzeniach. Co roku organizowany jest Podczas jednego starcia w³asn¹ piersi¹ ocali³ sztandar w³asnego
wielki targ koñski, na którym hodowcy sprzedaj¹ wierzchowce regimentu. Dziêki swoim dokonaniom móg³ w koñcu
ze swoich stadnin, zarabiaj¹c na tym znaczne sumy. Czêœæ przekonaæ ojca swej wybranki, by ten przyzwoli³ mu na
z tych pieniêdzy przeznaczana jest, na zakup produktów o¿enienie siê z Olg¹.
koniecznych do przetrwania, reszta zaœ wydawana jest na
uzbrojenie. Leszkengrad posiada solidne ziemno-drewniane Szczêœliwy zwi¹zek nie trwa³ d³ugo, zaledwie jeden rok. Olga
umocnienia. Wiêkszoœæ budynków jest wykonana z drewna zmar³a w trakcie porodu, wydaj¹c na œwiat córeczkê nazwan¹
i nie przekracza wysokoœci jednego piêtra. Wyj¹tkiem jest od imienia matki tak¿e Olg¹. Iwan przez d³u¿szy czas nie móg³
kamienna œwi¹tynia Shallyi, oraz piêtrowy dwór. patrzeæ na dziecko, które zabra³o mu jego ukochan¹. Strasznie
siê rozpi³, co doprowadzi³o do licznych konfliktów ze swoimi
Odesnej prze³o¿onymi. Jego córk¹ zaopiekowa³a siê najstarsza z córek
bojara Natasza. Sam Iwan zosta³ wys³any znowu na po³udnie,
Najwa¿niejsza po Bielogradzie warownia Carskich Gradów, aby walczyæ ze zwierzoludŸmi. Tam, dozna³ olœnienia, które
oddalona o dwa dni drogi od niegdyœ wspania³ego Erengradu. zmieni³o jego ¿ycie. Podobno œni³ mu siê wielki niedŸwiedŸ,
Zbudowana zarówno z drewna jak i kamienia sprowadzanego choæ on sam nie wie czy to by³ sen, czy prawda. Faktem jest, ¿e
rzek¹ Links, stawi³a opór armiom Archaona. Z rozkazu zasn¹³ na posterunku w nocy. Obudzi³o go kwilenie zwierzêcia,
Gregorija Czujkowa, na dzieñ przed przybyciem hordy gdy dobrze siê przyjrza³ ujrza³ na ziemi zw³oki bestii. Rano, na
odes³ano, pod nieliczn¹ eskort¹ wszystkich starców, kobiety ziemi odkry³ liczne œlady wielkiego niedŸwiedzia. To
i dzieci, na stosunkowo bezpieczne po³udnie. Dzieñ póŸniej wydarzenie zmieni³o Iwana – od tamtej pory powróci³ do
nadesz³y pierwsze oddzia³y hordy. Lecz dopiero po kilku Ursuna, któremu po dziœ dzieñ dziêkuje za ocalenie.
dniach, Chaos uderzy³. Nieliczne armaty, nie by³y wstanie

10
Erengrad

Po dwudziestu latach s³u¿by bojar Wasilij nagrodzi³ jednego ze garstce, ocala³ syn wodza - Kusavar, i z walki uda³o mu siê
swoich najlepszych ludzi ziemi¹, oraz pokaŸn¹ iloœci¹ z³otych wyprowadziæ cennego jeñca, Imperialn¹ czarodziejkê. Od tej
monet. Iwan otrzyma³ zrujnowan¹ wioskê, po³o¿on¹ na pory ma jeden cel, dotrzeæ do Pó³nocnych Pustkowi i z³o¿yæ
po³udniowym-zachodzie ksiêstwa. Wraz z córk¹, oraz kilkoma krwaw¹ ofiarê z nieszczêsnej dziewczyny. Od czasu gdy w jego
ochotnikami udali siê w tamten rejon, by zabraæ siê za g³owie zaczê³o szumieæ, a on sam zacz¹³ miewaæ prorocze sny,
odbudowê nadanej im ziemi. Bojar obieca³ im wszelk¹ mo¿liw¹ postanowi³ dotrzeæ do Krwawego O³tarza Khorna. W obecnej
pomoc, ale w obecnych czasach, prawda jest taka, ¿e Iwan mo¿e chwili uda³o mu siê utrzeæ nosa Imperialnej pogoni i dotar³ do
liczyæ wy³¹cznie na siebie, i swoje umiejêtnoœci. granicy Lasu Cieni. Dalej, na drodze do Pó³nocnych Pustkowi
jest w zasadzie tylko Kislev, oraz jego mieszkañcy. Wyg³odniali
Iwan ma 170 cm wzrostu i gêste czarne w³osy oraz sumiaste jeŸdŸcy na pewien czas zatrzymali siê nad niewielkim jeziorem,
w¹sy. Ma oko³o czterdziestu lat i po ponad dwudziestu latach w cieniu lasu. Kilku postanowi³o zdobyæ po¿ywienie w okolicy.
s³u¿by, chce zacz¹æ zupe³nie nowe ¿ycie. Wioska Iwana znajduje siê w pobli¿u, grupa prawdopodobnie
szuka w niej schronienia przed burz¹, albo strawy. Nieliczni
Iwan kmiecie nie stanowi¹ groŸnego przeciwnika dla zaciek³ych
wyznawców Khorna. Iwan wie o tym, i poprosi grupê o pomoc.
Profesja: sier¿ant Wyznawcy Khorna po zapoznaniu siê z sytuacj¹ wycofaj¹ siê.
Wróc¹ wieczorem wraz z reszt¹ bandy. W trakcie walki wódz,
Poprzednie profesje: kozak, weteran, wraz z dwoma jeŸdŸcami oraz jeñcem od³¹cz¹ siê od swoich
kompanów. Wyniesienie w oczach Khorna, jest wa¿niejsze od
Rasa: cz³owiek jakiejœ marnej potyczki. P³on¹ce koñcówki w³osów
uprowadzonej, tudzie¿ dobrze widoczne wiêzy, powinny daæ do
Umiejêtnoœci: mocna g³owa +20, wiedza (Kislev), myœlenia grupie. Ka¿dy mê¿czyzna powinien zdaæ sobie
znajomoœæ jêzyka (Kislevski), plotkowanie +10, hazard sprawê, ¿e je¿eli nie rusz¹ w poœcig, tajemniczy jeniec zniknie
+10, przeszukiwanie, sztuka przetrwania, unik +20, na zawsze.
sekretny jêzyk (bitewny), spostrzegawczoœæ, zastraszanie,
dowodzenie, nauka (strategia/taktyka) Tajemnica kurhanu

Zdolnoœci: urodzony wojownik, niezwykle odporny, broñ W Lesie Cieni nieopadal Kalinki znajduje siê tajemniczy
specjalna (dwurêczna), morderczy atak, bardzo silny, silny kurhan, pozosta³oœæ po dawnych czasach, kiedy na tych
cios, bijatyka, groŸny, og³uszanie ziemiach wg miejscowych legend ¿yli druidzi. W ostatnim
czasie w wiosce goœci³ pewien cz³owiek, który stawia³
Zbroja: pancerz kolczy wszystkim kolejki. Ponoæ wypytywa³ siê o owe wzgórze.
Znikn¹³ tak szybko jak siê pojawi³. Znikniêciu towarzyszy³a
Punkty Zbroi: g³owa 3, rêce 3, korpus 3, nogi 3 solidna ulewa. Od tamtej pory w okolicach kopca zrobi³o siê
cicho, nie s³ychaæ œpiewu ptaków ani szumu drzew. Jak oka¿e
Uzbrojenie: szabla, ³uk, dwurêczny topór siê póŸniej, ów podró¿ny pobudzi³ do ¿ycia to, co spa³o w kopcu
od tysiêcy lat. Prastare z³o ³aknie krwi, ju¿ nied³ugo nast¹pi
Wyposa¿enie: niewielka wioska , wóz oraz koñ porwanie, zaœ uprowadzon¹ bêdzie Olga. Upiory nigdy nie œpi¹.
poci¹gowy,

Erengrad
Pomys³y na przygody
Grabie¿cy Nazwa Oficjalna: Wielkie Ksiêstwo Erengradu

Jest lato, wojna dobieg³a koñcowi. Wielka armia Archaona W³adca: kniahini Sofija Silinvol
posz³a w rozsypkê, a liczni jej wodzowie prowadz¹ swoich
ludzi do domów, na dalekiej pó³nocy. Jednej z tych grup, Rz¹d: ustrój feudalny, ze zgromadzeniem bojarów oraz
bandzie Izagara Krwawego He³mu, uda³o siê ujœæ z ¿yciem spod duchowieñstwa. Erengrad zwierzchnia w³adza kniazia, rada
Hergig. Pierœcieñ oblê¿enia wokó³ miasta, zosta³ ostatecznie miejska z³o¿ona z przedstawicieli najwa¿niejszych
rozerwany przez Armiê Imperium. Z dwustu jeŸdŸców do dnia
dzisiejszego przetrwa³o jedynie dwudziestu. Wiêkszoœæ mieszczañskich rodzin
oddzia³u zginê³a niedawno, w zasadzce zorganizowanej przez
niedobitki armii Ostlandzkiej, wsparte licznymi oddzia³ami Stolica: Erengrad
pospolitego ruszenia. Krwawe He³my zosta³y zaskoczone
podczas podró¿y, przez gêste ostêpy Lasu Cieni. W walce zgin¹³ Wolne miasta: brak
wódz, oraz wiêkszoœæ jego ludzi. Oddzia³ utraci³ wiêkszoœæ
³upów, w tym wiêkszoœæ jeñców. Uda³o siê uciec wy³¹cznie G³ówne towary eksportowe: bursztyn, kawior, ryby, tran

11
Erengrad

klifami. Nad brzegiem morza stoj¹ lub sta³y wioski rybackie,


„Gospody œmierdz¹ tam rybami, a mieszkañcy gadaj¹ tak
które z³owionymi rybami, a czasem i wielorybami handluj¹
jakby mieli usta pe³ne wody, bulgocz¹ znaczy siê. Parszywa
z okolicznymi prowincjami. Wiele z tych osiedli zosta³o
kraina.”
ca³kowicie zniszczonych podczas Burzy Chaosu i dlatego
obecnie handel podupad³. Jednak, dobr¹ stron¹ takiego stanu
- Robespiere Kordes, szermierz estalijski rzeczy jest to, ¿e teraz wielu drobnych sprzedawców ryb chce
„Erengrad, miasto pe³ne cudów, tanich panien do przy³¹czyæ siê do wielkich gildii, co sprzyja koncentracji
towarzystwa i wódki tak mocnej, ¿e rozbudzi Ciê tylko i wzmocnieniu handlu na przysz³oœæ.
zapach s³onego dorsza.”
Z Erengradu na po³udnie prowadzi s³awny tranowy szlak.
- Albrecht Rouder, student z Kisleva Utwardzona droga, liczne patrole oraz stra¿nice sprawi³y, ¿e
„Stary Pavlov p³aci mi dziesiêæ dukatów od ka¿dej g³owy nawet po najeŸdzie Archaona jest to bardzo bezpieczna droga.
norsmena jak¹ zetnê. Osiemdziesi¹t za poszukiwanych Na wschód, przez liczne pagórki wije siê droga Rewgara,
piratów. Widaæ, ¿e kniahini nie bawi siê w dorsza i rekina nazwana tak na czeœæ jednego z roppsmeñskich w³adców
z najeŸdŸcami.” Erengradu, który nie cierpia³ morza i dlatego rozwija³ handel
- Zawrielov Zaliznyj, Cesarski korsarz l¹dowy. Trakt wiedzie przez malowniczy wiosn¹ i latem,
pagórkowaty teren, który mieszkañcy Erengradu ochrzcili
mianem Szczêœliwego, gdy¿ podczas wszelkich najazdów
Kraina w³aœnie to miejsce jest zawsze omijane przez wrogie armie.
Szkoda, ¿e nie sta³o siê tak podczas Burzy Chaosu i teraz czêœæ
Wielkie Ksiêstwo Erengradu to prowincja, która po³o¿ona jest wzgórz zdobi¹ pale, szcz¹tki domów oraz cia³a poleg³ych i nie
na zachód od Kresów, nad brzegiem morza Szponów. Mo¿na pochowanych wojowników. Droga morska na zachód, to
powiedzieæ, ¿e pod wzglêdem bogactwa ustêpuje tylko niebezpieczny szlak. Sztormy, piraci, norsmeñscy barbarzyñcy
Carskiej prowincji. Stolica tej czêœci Kisleva, Erengrad oraz potwory czaj¹ce siê wœród g³êbin to najwiêksze
po³o¿ony jest w ujœciu Linska. Podczas Burzy Chaosu, zosta³a z niebezpieczeñstw czyhaj¹cych na nieostro¿nych ¿eglarzy.
zniszczona czêœæ miasta le¿¹ca na brzegach. Wyspa, razem Przed Burz¹ Chaosu bojarzy z Erengradu wysy³ali wojenne
z tysi¹cami uchodŸców, dziêki wspó³pracy wszystkich okrêty i statki by patrolowa³y nabrze¿e i pilnowa³y spokoju
mieszkañców wytrzyma³a oblê¿enie. Od najazdu Chaosu min¹³ handlarzy przybywaj¹cych drog¹ morska do Kisleva. Jednak po
ju¿ rok, a Erengrad znowu staje na nogi pokazuj¹c, ¿e nie³atwo ataku mrocznych elfów i Archaona liczne okrêty albo zosta³y
jest zniszczyæ drug¹, najwiêksz¹ potêgê morsk¹ w Starym zatopione albo umknê³y pod wodz¹ carskiego korsarza
Œwiecie. Tamkova na wody Nordlandu, sk¹d wracaj¹ skuszone
obietnicami kniahini o ³atwiejszym handlu. Droga na pó³noc
Kislevczycy nie bez powodu, nazywaj¹ Wielkie Ksiêstwo jest w dzisiejszych czasach tak niebezpieczna i zasiedlona przez
Erengradu, Kislevskim Portem lub Kupieck¹ Prowincj¹. To dezerterów oraz bestie, ¿e potrzeba by niezwyk³ych bohaterów
w³aœnie w tej czêœci Carycy Lodu, przep³ywaj¹ najwiêksze by przywróciæ j¹ do dawnej œwietnoœci i spokoju.
iloœci pieniêdzy od kupców z ró¿nych stron œwiata. Do tego,
tylko Marienburg mo¿e siê poszczyciæ siê wiêkszym portem, „Tranowy szlak, to droga handlowa, która ci¹gnie siê od
bardziej rozbudowana flot¹ i sieci¹ handlow¹. Ludzie samego Nuln. Biegnie Reikiem na pó³noc, w Altdorfie
Imperium i innych krain nazywaj¹ Erengrad, Miastem Tranu przechodzi na Talabek, póŸniej zmienia siê tylko nazwa rzeki
i Bursztynu, ze wzglêdu na te dwa, najbardziej znane towary, na Urskoj. Dop³ywa siê do Kisleva, a nastêpnie l¹dem a¿ do
importowane z tamtych okolic. Kislevski Port nie dzieli siê na Erengradu. Co to jest tran i dlaczego tak daleko po niego
¿adne mniejsze prowincje czy ziemie. Od paru wieków wêdruj¹? Tran to t³uszcz z ryb, najczêœciej otrzymywany
Erengradem rz¹dz¹ Gospodarzy, ksi¹¿êta i bojarzy pochodz¹cy z dorsza. Tran ma wiele zastosowañ. Mo¿e byæ lekiem, mo¿e,
z jednej, jak dot¹d nieprzerwanej linii rodowej Silinvol. s³u¿yæ jako smalec, poprawia dzia³anie zmys³ów, s³ysza³em
Niestety podczas oblê¿enia zgin¹³ kniaŸ, Nikolaus Silinvol. nawet, ¿e niektórzy norsmeni stosuj¹ tran przed walk¹ aby
Teraz w³adzê przejê³a jego dwudziestoletnia córka. Podobnie uodporniæ siê na ciosy. S³owem, Panie pij tran a bêdziesz
jak ojciec, ma twardy charakter i ju¿ po paru miesi¹cach nieugiêty jak Kislevczyk, a nawet bardziej, bo ja tego
w³adania Erengradem mówi siê, ¿e pod jej rz¹dami prowincja œwiñstwa do ust nie wezmê.”
bêdzie kwit³a. Do tego jej przyjaŸñ z caryc¹, mo¿e wyjœæ - Kazimier, handlarz z Erengradu
Erengradowi tylko na dobre.

Ksiêstwo Erengradu to w wiêkszoœci obszar nizinny. Wschód W Wielkim Ksiêstwie Erengradu wystêpuj¹ tylko nieliczne lasy
prowincji obrastaj¹ stepowe trawy, a na zachodzi czêsto spotkaæ co jest doœæ sporym problem dla krainy, która potrzebuje
mo¿na wysokie, bia³e klify poroœniête zielon¹ traw¹. statków. W takiej sytuacji dawny w³adca Erengradu, król
W przesz³oœci, wœród skalistych wybrze¿y, norsmeñscy piraci Weiran zawar³ sojusz z w³adcami terenów dzisiejszego
mieli swoje kryjówki, które podczas przyp³ywu by³y Bolgasgradu, aby Ci w zamian za tran oraz bursztyn dostarczali
niemo¿liwe do odkrycia, ze wzglêdu na podniesienie siê stanu drewno na budowê okrêtów. Jedynym wiêkszym skupiskiem
wody, a tym samym zalaniem wejœcia. Do dzisiaj nie do koñca drzew jest las Grovodzki na po³udniowym wschodzie, który
wiadomo co sta³o siê z skarbami i statkami ukrytymi pod z racji tego, ¿e niegdyœ odby³a siê tam bitwa miêdzy zastêpami
Chaosu, a wojskami Magnusa Pobo¿nego, spe³nia obecnie

12
Erengrad

raczej rolê symbolu ni¿ centrum zaopatrzenia w drewno. tereny jeszcze za dawnych lat, gdy Sigmar wygna³ ich z ziem
dzisiejszego Nordlandu. Roppsmeni, gdy¿ tak nazywa³o siê
Na pó³nocy Erengradu znajdowa³y siê kopalnie soli. Po Burzy owe plemiê, zawêdrowa³o na tereny dzisiejszego Erengradu
Chaosu nie ma stamt¹d ¿adnych wieœci. Dodatkowo kniahini i za³o¿yli królestwo Norvardu u ujœciu Linska. W miêdzyczasie
nie mo¿e sobie pozwoliæ na trwonienie wojska i dlatego przez w³adza na terenach Erengradu czêsto siê zmienia³a. Oko³o roku
jakiœ czas ¿aden oddzia³ nie pojedzie na niebezpieczn¹ pó³noc w 1500 Ungo³owie pokonali króla Weirana i objêli te ziemie w
celu sprawdzenia stanu tamtejszych terenów. Chocia¿ z drugiej w³adanie. Jednak nie trwa³o to d³ugo bo 25 lat póŸniej
strony ludzie mówi¹, ¿e do takiej sytuacji przyczyni³ siê Gospodarowie zdobyli Norvard i przemianowali nazwê na
Aleksiej Makarev, m³ody porucznik wojsk, które wyruszy³y Erengrad. Podczas panowania Gospodarów, Erengrad zacz¹³ siê
z Kisleva na pomoc Erengradowi. Kniahini Sofija, bogaciæ a¿ w koñcu Roppsmeni znowu zaczêli siê buntowaæ.
Roppsmenka jest szczerze zakochana z wzajemnoœci¹ By³o to oko³o roku 1750. Wojny domowe w Erengradzie trwa³y
w Aleksieju, potomku Gospodarów. Najprawdopodobniej przez 200 lat po czym Gospodarowie wygrali i osadzili na tronie
w³aœnie to uczucie odwraca wzrok m³odej w³adczyni na Erengradu marionetkowego bojara, Lubomira Wrocica. Sto
po³udnie, w kierunku ukochanego. le siê dzieje, gdy¿ dwadzieœcia lat póŸniej na tron wstêpuje Igor Straszliwy, który
z pó³nocy niedawno nadeszli uciekinierzy z tamtejszych podbojami umacnia pozycjê Erengradu w Kislevie. Nastêpuje
wiosek, którzy w szale zwrócili siê przeciwko swoim. czas dobrobytu dla Roppsmenów i Gospodarów
zamieszkuj¹cych Portow¹ Prowincjê. W miêdzyczasie, w lesie
„Gdy morska bryza owiewa twoj¹ twarz, czujesz siê wolnym Grovodzkim Magnus Pobo¿ny rozgromi³ armie Asavar Kul`a, a
cz³owiekiem. Wko³o ciebie tylko woda, szum fal i ty, razem Erengrad tylko zarobi³ na tej wojnie dostarczaj¹c zapasów
z swoimi kompanami na ³odzi, jedynej ostoi na której mo¿esz i innych niezbêdnych ludzkiej armii przedmiotów. Nastêpne
postawiæ stopê i nie zapaœæ siê w g³êbiê morza. Mo¿esz byæ nieszczêœcie nadesz³o dwieœcie lat póŸniej gdy Archaon wraz
kap³anem, ch³opem lub wojownikiem, ale na morzu jesteœ z swoja armi¹ spustoszy³ Erengrad. Wiêkszoœæ wiosek nie
¿eglarzem. Woda chowa ludzi wytrwa³ych i silnych na istnieje, miasta pogr¹¿one s¹ w ruinie, a sam Erengrad zosta³
duchu. Z morzem trzeba walczyæ, bo ono nie oszczêdzi Ciê prawie kompletnie zniszczony. Jednak ludzie w Erengradzie nie
w chwilach s³aboœci. Ono daje ¿ycie i si³ê by ¿yæ, lecz poddali siê. W koñcu po takiej wojnie, mogli prze¿yæ tylko
wymaga ca³ych twoich si³. Piêkno i groza skupione s¹ najsilniejsi i teraz oni zabrali siê za odbudowê swojej prowincji.
w wodzie. Piêkno i groza.
- Miron, wêdrowny kobzar Gwiazda Erengradu

Erengrad to bez w¹tpienia prowincja, która ¿yje g³ównie dziêki Od pokoleñ dwa zwaœnione rody Silinvol oraz Makarev
dostêpowi do morza i licznymi zwi¹zanymi z tym walczy³y ze sob¹ o dominacje i panowanie w Erengradzie.
nastêpstwami. Wybrze¿e Erengradu jest poznaczone wysokimi Oba rody s¹ znaczne z t¹ ró¿nica, i¿ w rodzinie Silinvol
klifami, wa³ami przeciwpowodziowymi oraz nielicznymi, dominuj¹ cechy Ropsmeñskie, natomiast korzenie rodu
kamienistymi pla¿ami. W ci¹gu roku wiele sztormów rozbija Makarev wywodz¹ siê od Gospodarów. Ka¿da z rodzin
siê o wysokie ska³y nabrze¿a. Aby ¿eglarzom by³o ³atwiej przez lata chcia³a wejœæ w posiadanie legendarnej Gwiazdy
orientowaæ siê poœród wód niebezpiecznego nabrze¿a, Erengradu – amuletu maj¹cego zapewniæ miastu wiele lat,
postawiono liniê latarni, które maj¹ ostrzegaæ przed szczêœcia, pokoju i dobrobytu. Wedle starych podañ amulet
niebezpiecznymi ska³ami. Jak dot¹d ca³y system ostrzegania jest wykonany z czystego srebra, a przedstawia pikuj¹c¹
dzia³a³ dobrze, jednak po Burzy Chaosu spora czêœæ latarni na go³êbice, której dziób oraz g³owa s¹ niczym ciœniêta do celu
pó³nocy prowincji zosta³a zniszczona, a pieniêdzy brakuje na w³ócznia. Ca³oœæ wizerunku jest wpisana
wszystko. W zwi¹zku z tym nie zostan¹ one zbyt szybko w szeœcioramienn¹ gwiazdê. Amulet sk³ada siê z trzech
odbudowane. osobnych czêœci. Poœwiecili go setki lat temu potê¿ni
kap³ani Myrmidi wraz z kap³ankami Shallyi. Aura spokoju
i ukojenia jak¹ roztacza ten magiczny przedmiot jest ponoæ
Powiedzenia z Erengradu niewyobra¿alna! Wedle starej Erengradzkiej legendy tylko
moc Gwiazdy Erengradu oraz mi³oœæ miêdzy dwoma
„Œmierdzi dorszem” – ta sprawa jest podejrzana potê¿nymi rodami przywróci miastu jego dawn¹ œwietnoœæ.
„Nabra³ wody w usta” – uciszy³ siê, zagin¹³, zabito go Ka¿dy z dwóch sk³óconych rodów posiada³ po jednej czêœci
Gwiazdy. Ostatnimi czasy ród Silinvol wszed³ w posiadanie
„Do stu beczek s³onego dorsza!” – powiedzenie wyra¿aj¹ce drugiej czêœci. Jeszcze przed rozpêtaniem siê Burzy Chaosu,
zachwyt, niedowierzanie, z³oœæ Erengradzki kniaŸ Nikolaus Silinvol bawi³ siê wraz ze sw¹
córk¹ Sofij¹ na corocznym, urodzinowym balu Carycy na
„To pewne jak Kraken” – coœ niemo¿liwego, niepewnego, Kremlu. Tam ksiê¿niczka Sofija spotka³a m³odego
fa³szywego porucznika wojsk carskich Aleksieja, tak¿e pochodz¹cego
z Erengradu. Oboje zakochali siê w sobie od pierwszego
Ludnoœæ wejrzenia. Przetañczyli ze sob¹ ca³a noc, a póŸniej razem
spêdzili w Kislevie jeszcze wiele dni. Wszystko by³o piêknie
dopóki nie okaza³o siê i¿ Aleksiej pochodzi z rodziny
Erengrad za³o¿y³y plemiona Norsmenów, które przyby³y na te Makarev! Zakochani zdali sobie sprawê, ¿e to o nich mówi³a

13
Erengrad

W koñcu wiêkszoœæ z nich to Roppsmeni, potomkowie


stara legenda. KniaŸ Nikolaus wpad³ w furiê. Nie chcia³ Norsmeñskich barbarzyñców i piratów, którzy p³ywali po
s³uchaæ o ¿adnych starych bajkach, zabroni³ córce morzu Szponów jeszcze przed Sigmarem. Trzeba przyznaæ, ¿e
kontaktów z Aleksiejem i ca³kowicie odizolowa³ j¹ od w p³ywaniu po sztormowym morzu tylko mariergburgczycy
œwiata zewnêtrznego. Wtedy z pustkowi nadci¹gnê³y wra¿e dorównuj¹ im talentem. Dodatkowo w Erengradzie wiêkszoœæ
hordy chaosu grabi¹c i niszcz¹c Wielkie Ksiêstwo z ¿eglarzy to samouki lub wychowankowie swoich ojców.
Erengradu. KniaŸ zgin¹³ broni¹c swych ziem i poddanych, Dlatego nietrudno o wybitne indywidualnoœci i genialnych
a w³adze objê³a jego córka. kapitanów. O ile Marienburg ma w³asna szko³ê morsk¹, gdzie
przyszli dowódcy okrêtów kszta³c¹ siê wed³ug ¿elaznych
W tym czasie Aleksiej przechodzi³ swój chrzest bojowy zasad, o tyle Erengrad polega raczej na korsarzach
broni¹c ojczyzny przed najeŸdŸcami z pó³nocy. Walczy³ i wynajmowaniu statków prywatnych kapitanów. Trzeba
z Kurganami m.in. pod Krasiczynem. S³awê przynios³a mu przyznaæ, ¿e spora czêœæ z Cesarskich Kaperów czuje niejaki
obrona i uratowanie jednego z Kislevskich sztandarów sentyment do prowincji, w której zawsze znajdowali spokój
w bitwie pod Urszeby¹. Obecnie bojar Aleksiej Makarev, i opiekê nie tylko u w³adz.
wraz z trzeci¹ czêœci¹ Gwiazdy oraz carskimi wojskami
zmierza do Erengradu, aby poœlubiæ wybrankê swego serca
i pomóc jej w zaprowadzeniu porz¹dku w wyniszczonym Roppsmeni to plemiê, które od dawien dawna ¿yje na tych
przez wojnê ksiêstwie. Tak jak przepowiedzia³a mu niegdyœ ziemiach. S¹ oni rdzennymi mieszkañcami Erengradu. Jednak
Dragnypierskaya Wyrocznia: „Nadejdzie czas gdy to co w dobie panowania Gospodarów ta nacja powoli zanika i jest
niegdyœ roz³¹czone znów siê po³¹czy, a to co mia³o siê skutecznie asymilowana. Dawne barbarzyñskie obyczaje staja
dokonaæ dokona siê...” siê ju¿ niemodne na dworach, nikogo nie dziwi ju¿ odprawianie
obrzêdów ku czci bogów pó³nocy. Dochodzi nawet do tego, ¿e
takie praktyki s¹ zakazywane, a wszystkich którzy nie stosuj¹
Erengradczycy to przewa¿nie kupcy i ¿eglarze. Zreszt¹ tak siê do przepisów czeka stos za herezjê. Przed najazdem
postrzegaj¹ ich mieszkañcy innych prowincji. Dar Archaona mia³y ju¿ miejsce s¹dy w takich sprawach. Pewien
przekonywania i silna psychika by wytrwaæ na morzu s¹ Roppsmen, ubogi szlachcic z Erengradu zosta³ oskar¿ony o
nieomal tak samo znane jak zapach dorsza, kojarzony wyznawanie zakazanych bóstw za co zosta³ spalony na stosie.
z erengradczykami. Ktoœ kto nas³ucha³ siê plotek móg³by Wywo³a³o to protest i odwet na imperialnym ³owcy czarownic.
przypuszczaæ, ¿e wszyscy mieszkañcy Portowej Prowincji Do tego mo¿na dodaæ fakt i¿ kniahini, która uwa¿a siebie za
œmierdz¹ rybami. Tak oczywiœcie nie jest, choæ faktem jest, ¿e Roppsmenkê, chce zarêczyæ siê z Gospodarskim oficerem.
rybacy i ¿eglarze maj¹cy na co dzieñ z morzem do czynienia Jednym to siê podoba, gdy¿ uwa¿aj¹, ¿e taki zwi¹zek poprawi
rozsiewaj¹ wko³o siebie taki fetor. Do tego dochodzi relacje miêdzy oboma narodami, lecz inni mówi¹, ¿e to hañba,
ostro¿noœæ, zupe³nie nies³uszna, w transakcjach zawieranych a oboje kochanków powinien czekaæ pal.
z erengradzkimi handlarzami. Jednak najgorsza jest zawiϾ
i skryte uœmiechy reszty Kislevczyków, gdy Erengrad zosta³ W Erengradzie mówi siê po Kislevsku z lekkimi imperialnymi
z³upiony przez Archaona. Ludzka ambicja i zazdroœæ nie zna i norsmeñskimi nalecia³oœciami. Mieszkañcy na ogó³ ubarwiaj¹
granic, co czêsto przejawia siê, gdy po przeciwnych stronach swoj¹ mowê, zapo¿yczeniami z innych jêzyków jeœli tylko
rzeki staj¹ Erengradczycy i Carscy ¯o³nierze. Nie raz w takim przyjdzie im na to taka ochota lub dane s³owo w Kislevski
wypadku dochodzi³o do utarczek, a nawet walki. W Kislevie, jêzyku brzmi gorzej ni¿ w innym. Z tego powodu doœæ ³atwo
choæ nie mówi siê tego g³oœno, wszyscy ¿ycz¹ Ÿle bêdzie zrozumieæ siê mieszkañcowi imperium
erengradczykom. Za dobrze im siê wiedzie i dlatego lepiej jest z Erengradczykiem. Natomiast mieszkañcy innych prowincji
gdy dostali nauczkê od bogów za swoj¹ chêæ zysku. Kisleva mówi¹, ¿e mieszkañcy Portowej Prowincji nie potrafi¹
uszanowaæ swojego jêzyka i wplataj¹ do niego œmieci z innych
Mieszkañcy Erengradu s¹ bardzo wygadani. Potrafi¹ dialektów.
rozmawiaæ na ka¿dy temat, byle by by³ serdeczny i przyjemny
dla obu stron. Dlatego te¿ doœæ czêsto podejrzewa siê ich o jakiœ Znacz¹ce miejsca
podstêp. W zniszczonym Starym Œwiecie, w którym dominuje
¿¹dza pieni¹dza oraz wojna nie ma miejsca na dobroæ. Jednak Erengrad
Erengradczycy nie maj¹ z³ych zamiarów. Po prostu oprócz
zawierania transakcji handlowych, przy okazji uwielbiaj¹ Stolica prowincji po³o¿ona jest na wyspach, u ujœcia rzeki Linsk
porozmawiaæ o czymœ innym ni¿ o pieni¹dzach. Wiêkszoœæ oraz na obu jej brzegach. Co oczywiste, taki wyspiarski
ceni sobie dodatkowo miejsce handlu. ObwoŸny kram to dobre charakter Erengradu sprzyja morskiemu handlowi oraz
dla podrzêdnych kupców, a nie dla erengradczyka, który szybkiemu prze³adunkowi. Kolejne ostrowy s¹ po³o¿one blisko
handlem zajmuje siê od dzieciñstwa, tak jak jego ojciec, dziad, siebie, co umo¿liwi³o postawienie licznych mostów oraz
pradziad i inni przodkowie. Elegancka jad³odajnia, szczyt klifu, rozbudowy sieci przepraw. Olbrzymia iloœæ ludzi, codziennie
specjalnie przygotowany pokój. Erengradzki kupiec zna tysi¹ce korzysta z mo¿liwoœci przejœcia z wyspy na wyspê. Mówi siê,
miejsc i sposobów, które umil¹ klientowi zawieranie ¿e urzêdy administracyjne, œwi¹tynie, miejsca handlu i inne
korzystnych umów handlowych. specyficzne miejsca, specjalnie zosta³y rozdzielone tak, aby
trzeba by³o do nich p³yn¹æ ³odzi¹ i p³aciæ przewoŸnikowi.
Mieszkañcy Portowej Prowincji to tak¿e urodzeni ¿eglarze. Niew¹tpliwie, dla przyjezdnych ceny podró¿y miêdzy wyspami

14
Erengrad

– Indeks geograficzny Wielkiego Ksiêstwa Erengradu (2522 rok KI) –

Osada Rozm. W³adca Popul. Maj. Dochody Garnizon/ Uwagi


Ochotnicy
ERENGRAD DM kniahini Sofija Silinvol 15 000 4 handel, za- 250b/ G³ówny port Kisleva, stolica prowincji,
rz¹d, szkut- 2000c obecnie odbudowywana, zginê³o
nictwo, tran, 44 000 mieszkañców miasta.
rybactwo,
bursztyn,
kawior
Mahdan W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 78 mieszk.
Elsta W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 82 mieszk.
Odeñsk W kniahini Sofija Silinvol 97 1 przemyt, 12b Wioska spalona przez Norsmenów.
handel Obecnie przystañ przemytników.
Mirów W kniahini Sofija Silinvol 20 1 Samowystar- 10a Wioska ponownie zasiedlana, ca³y
czalnoœæ, czas nap³ywaj¹ nowi mieszkañcy.
rybactwo
K³aga W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 46 mieszk.
Sarmañsk W kniahini Sofija Silinvol 95 2 rybactwo, brak Wioska po³o¿ona na wyspie, ocalona
tran przez sztorm.
Tomsk W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 97 mieszk.
Bi³gorod W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 75 mieszk.
Czyrka M bojar Kuksza Maksan 1 250 3 bursztyn, 50a/100b Po³o¿one 100 km na pó³nocny wschód
rybactwo /200c od Erengradu na najwy¿szym klifie
WRIZLYJ F bojar Kuksza Maksan 0 0 - - 490 mieszkañców fortecy z³o¿onych
w rytuale ku czci Khorna
I¿ewsk W bojar Kuksza Maksan 0 0 - - Wioska zrównana z ziemi¹. W rytuale
dla Slanesha z³o¿ono 57 mieszk.
So³ona K bojar Kuksza Maksan 0 0 - - Kopalnia soli. Mieszkañcy
prawdopodobnie z³o¿eni w ofierze dla
bogów Chaosu.
Kosodrav W bojar Kuksza Maksan 0 0 - - Wioska zniszczona. Obecnie s³u¿y
Jako obozowisko Norsmeñskich
barbarzyñców.
Kazmiñ W bojar Kuksza Maksan 0 0 - - Prawdopodobnie czarnoksiê¿nicy
otworzyli w tej wiosce bramê Chaosu.
DRUGLOV M. kniahini Sofija Silinvol 840 2 administracja, 40a/300b Miasto zrujnowane. Zginê³o 2450
handel, mieszk.
uprawy
Kyryzu³ W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 70 mieszk.
Pskov W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 42 mieszk.
Utwer W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 50 mieszk.
W³adymiro- W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 63 mieszk.
s³av
Nadhodla W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 91 mieszk.
Sargrod W kniahini Sofija Silinvol 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 32 mieszk.
Czutna MM kniahini Sofija Silinvol 570 2 uprawy, 30a/40b/ Pod miasteczkiem obóz zamieszkany
byd³o, ziela, 80c przez 2 560 uchodŸców.
przyprawy
SERPENT M bojar Maksym Huntov 2 120 3 administracja, 50a/200b Miasto czêœciowo zniszczone.
szkutnictwo, Obecnie odbudowywane. S³awna
alkohole wódka z miodem i pieprzem.
Mirmilov W bojar Maksym Huntov 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 69 mieszk.
Beruck W bojar Maksym Huntov 34 1 samowystarc 15a Wioska ponownie zasiedlana, ca³y
zalnoœæ czas nap³ywaj¹ nowi mieszkañcy.
Misznyk W bojar Maksym Huntov 89 2 uprawy, 10b Wioska po³o¿ona na Szczêœliwych
byd³o Pagórkach.
Rozpuha W bojar Maksym Huntov 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 31 mieszk.
Wizna W bojar Maksym Huntov 0 0 - - Zniszczona. Zginê³o 77 mieszk.
Pomolensk MM bojar Maksym Huntov 120 3 religia, 20c Miasteczko œwi¹tyñ. Siedziba wyroczni
uprawy Mananna. Miejsce kultu i pielgrzymek

15
Erengrad

s¹ zbyt du¿e by pozwoliæ sobie na wiêcej ni¿ dwie, trzy braterska si³a i wspólna chêæ obrony Kisleva zwyciê¿y³y dawne
dziennie. Jednak nie martwi to miejscowych, którzy najczêœciej niesnaski. Choæ zakoñczy³a siê pora¿k¹ ludzi, to jednak
korzystaj¹ z us³ug znajomych albo maj¹ w³asne ³odzie. Norsmeni musieli drogo zap³aciæ za mo¿liwoœæ przejœcia rzeki
Po Burzy Chaosu ocala³y tylko trzy z piêtnastu wysp i wysepek. w tym miejscu. Znacznie opóŸni³o to pochód barbarzyñców
To co znajdowa³o siê na brzegach nie przetrwa³o pierwszego dziêki czemu ewakuowano mieszkañców licznych wiosek
uderzenia armii Archaona. Jednak ju¿ w parê tygodni po Dobryrjonu. Do dziœ mo¿na us³yszeæ w niejednej gospodzie
otrzymaniu wieœci o zag³adzie wojsk Chaosu, zaczê³a siê toast „Za Krakjunov i braterstwo! Razem! Hej!”
wielka odbudowa Erengradu. Bojarzy i gildie kupieckie nie
szczêdz¹ dukatów na remonty i odbudowê zniszczeñ. Czarny Ugór
Niedawno przywrócono do stanu u¿ywalnoœci œwi¹tyniê
Manna. Dzieñ póŸniej paru kap³anów dozna³o objawienia, Niedaleko wsi Kazmiñ, na wschód od miasta Wrizlyj znajduje
w którym widzieli Erengrad wiêkszy i potê¿niejszy ni¿ przed siê ziemia kompletnie wypaczona przez Chaos. Kilkaset lat
wojn¹ oraz miejsce sk³adowania skarbów przez Gurgula temu pewne plemiê norsmenów, którym nie spodoba³o siê to, ¿e
Mocnego, pirata, który grasowa³ na Morzu Szponów ca³e wieki Roppsmeni od³¹czyli siê od nich, urz¹dzili najazd na ziemie
temu gromadz¹c skarby wœród licznych jaskiñ w klifach. dzisiejszego Erengradu. Roppsmeni odparli ich, jednak
Prawie natychmiast ruszy³a ekspedycja, która odkry³a wejœcie szamani odprawili rytua³ maj¹cy skaziæ ziemiê Erengradu na
do podziemnych grot, sk¹d Carscy ¯o³nierze przez ponad wieki. Obroñcy nie byli w ciemiê bici i sami tak¿e zaczêli
tydzieñ wyci¹gali wszelkiego rodzaju kosztownoœci i inne odprawiaæ rytua³, który zatrzyma³ rozwój ska¿enia Chosem ich
skarby. Tak du¿a iloœæ gotówki wystarczy³a by ludzie z ochota ojcowskiej ziemi. Do dzisiaj jednak pozosta³a czêœæ ziemi,
wziêli siê za odbudowê miasta. Do dzisiaj odbudowano kolejne która w tamtym okresie nie zosta³a oczyszczona. Na terenie
dwie wyspy, a sprowadzeni krasnoludzcy in¿ynierzy rozpoczêli Czarnego Ugoru rosn¹ przedziwne roœliny, zwierzêta uciekaj¹
budowê murów obronnych, maj¹cych zast¹piæ olbrzymie, lecz stamt¹d, a ludzie nagle dostaj¹ napadów sza³u lub pomieszania
przestarza³e wa³y. Do tego kniahini Sofija obieca³a, ¿e ka¿dy zmys³ów. Podczas Burzy Chaosu, kap³ani zakazanych bogów,
kupiec, który chce zawitaæ do Erengradu i handlowaæ, przez kontaktowali siê z swoimi bóstwami na obszarze ska¿onej
pierwsze dwa miesi¹ce nie bêdzie musia³ p³aciæ ¿adnego c³a ani ziemi. Nie bez znaczenia jest fakt, ¿e niedaleko tego miejsca
podatku od towaru. Dlatego do wielkiego Portu Kisleva podobno zosta³a otwarta brama Chaosu. Ponoæ nietrudno tak¿e
œci¹gaj¹ ró¿nej maœci ludzie by wzbogaciæ siê i przy okazji o spaczeñ w okolicach Czarnego Ugoru. Czêsto widywano tam
wspomóc miasto. Dziêki takim ulgom i przywilejom, stolica istoty o ludzkiej posturze, ca³e poroœniête sierœci¹ i sycz¹ce
prowincji mimo olbrzymich strat szybko staje na nogi. Jednak przeci¹gle. Zawsze przychodzi³ w nocy, a wtedy z tamtych
Erengrad ju¿ nied³ugo bêdzie musia³ borykaæ siê z problemem okolic dochodzi³y rytualne œpiewy i ludzkie krzyki.
wy¿ywienia takiej masy ludzi. Wsie, które zaopatrywa³y Mieszkañcy okolicznych wiosek ¿yj¹ w ci¹g³ym strachu,
olbrzymie miasto stoj¹ ruin¹, a nowych mieszkañców wci¹¿ maluj¹c na drzwiach domów ochronne symbole i szukaj¹c
przybywa. Jednak wœród wy¿szych stanem osób ju¿ szepcze siê ci¹gle to nowych sposobów na oczyszczenie ziemi. Legenda
o wielkiej pomocy nadchodz¹cej z Marienburga, odwiecznego g³osi, ¿e tylko cz³owiek, który przybêdzie z po³udnia
sojusznika Erengradu. z symbolem Rhyi, mo¿e wypêdziæ z³o z Ugoru.

Sztormowe K³y Pomolensk

Na zachód od miasta Wrizlyj znajduje siê najbardziej Miasteczko to po³o¿one niedaleko na po³udniowy zachód od
niebezpieczne miejsce na wschodnim wybrze¿u morza Serpentu zosta³o za³o¿one kilka lat po tym, gdy na te ziemie
Szponów. Ma³o jest dni w ci¹gu roku by w okolicach przybyli Roppsmeni. Ju¿ wtedy zak³adano tutaj œwi¹tynie,
Sztormowych K³ów nie wia³ wicher, a o brzeg uderza³y a liczne cuda, które dokonywa³y siê wœród murów kaplic i na
olbrzymie fale. Niedaleko brzegu znajduj¹ siê podwodne ska³y, ulicach, sprawi³y, ¿e mieœcina sta³a siê obiektem licznych
którym miejsce zawdziêcza sw¹ nazwê, na których rozbi³ siê pielgrzymek. Jakby jeszcze by³o tego ma³o, przywêdrowa³ tutaj
ju¿ niejeden statek. Wszyscy ¿eglarze staraj¹ siê omijaæ to wieszcz Manann, który zamieszka³ tutaj na sta³e, a obecnie jest
miejsce gdy¿ nikt nie chce niepotrzebnie traciæ statku. Jednak szanowany i powa¿any za swoje przepowiednie. Ponoæ dziêki
wœród kapitanów okrêtów panuje powszechna opinia, ¿e kto jego wyroczniom i przychylnemu oku Manann, miastu nie sta³a
op³yn¹³ K³y ten mo¿e szczyciæ siê mianem jednego siê krzywda podczas Burzy Chaosu. W miasteczku maja
z wybranych przez Manann i najlepszym ¿eglarzem. Niewielu siedzibê wszystkie g³ówne i pomniejsze kulty bogów Imperium
jest takich, którym siê to uda³o. i Kisleva. Niejednokrotnie dochodzi do utarczek pomiêdzy
wyznawcami, jednak s¹ to g³ównie g³oœnie sprzeczki i z³oœliwe
Krakjunov s³owa. Gorliwy wyznawca znajdzie tu wszystko czego dusza
zapragnie. Odpusty, spowiedzi, obrz¹dki, œwi¹tynie, kap³anów
Miejsce wielkiej bitwy, miêdzy oddzia³ami erengradzkiej oraz wyznawców tylko czekaj¹cych na opiekê bosk¹. Dla
jazdy, wspomaganej przez regiment Kozaków, ungolskich pocz¹tkuj¹cego kap³ana, s³u¿ba w jednej z œwi¹tyñ Pomolenska
wojowników oraz gospodarskich toporników. Ta bitwa to wysoka nagroda.
zas³ynê³a w Kislevie jako przyk³ad sojuszu miêdzy tymi trzema
plemionami. Ma³o kiedy te plemiona wspó³pracuj¹. Czêœciej Czyrka
k³óc¹ siê, a nawet bij¹ miêdzy sob¹. Jednak pod Krakjunov
To miasto zosta³o za³o¿one na najwy¿szym klifie, który zwany

16
Erengrad

jest Bilkacz. Œwietne umiejscowienie oraz spora iloœæ biedy jest nazywany handlowym ekscentrykiem. Potrafi robiæ
bursztynu jaki znajduje siê pod klifami i wœród wód uczyni³a interesy wszêdzie, handluje tym co mu siê akurat spodoba. Co
miasto bogatym. Nawet podczas ataku Archaona, najeŸdŸcy najlepsze ma na to czas i pieni¹dze, pocz¹tkowo odziedziczone
dali sobie spokój z t¹ osad¹ ze wzglêdu na bardzo trudny dostêp, po zmar³ym stryjku, a nastêpnie mno¿one przez ca³e jego ¿ycie.
murowane ogrodzenie oraz liczn¹ za³ogê mog¹c¹ broniæ Dzisiaj Ivan to najwiêkszy handlarz bursztynem i innymi
skutecznie jedynego przejœcia przez wiele miesiêcy. rzeczami na wschód od Erengradu. Nie nale¿y do ¿adnej gildii,
Dodatkowo miasto s³ynie z bardzo du¿ych po³owów, a teraz gdy z prostego powodu, ¿e nie chce brataæ siê z „chciwymi
skoñczy³a siê wojna, wspomaga nadmorskie wioski oraz wieprzami”. Jest w bardzo dobrych stosunkach z bojarem
Erengrad swoimi zapasami. Jednak Czyrka nie jest do koñca tak Maksymem Huntovem, w³adc¹ okolicznych ziem, co zapewnia
porz¹dn¹ osad¹ jak mog³oby siê wydawaæ. Ludzie, którzy mu nie tylko ochronê, ale i wsparcie w nielicznych sprawach
mieszkaj¹ w mieœcie s¹ chciwi, zazdroœni o swoje skarby, prawnych i wydawaniu pozwoleñ.
a dziel¹ siê nimi tylko wtedy gdy naprawdê musz¹. Nawet teraz
pomagaj¹ tylko dlatego, gdy¿ kniahini Erengradu zagrozi³a Ivan jest pó³krwi Roppsmenem i Gospodarem. Kiedyœ kupiec
ostrzelaniem miasta. Podobno rada miejska zosta³a ju¿ dawno by³ chciwy i dorabia³ siê na wyzysku ludzi. Obecnie Ivan czuje
ska¿ona przez Chaos, a w nocy ludzie spotykaj¹ siê potajemnie siê rozdarty, mimo tego kocha ca³y Erengrad i jego prostych
w siedzibach kultów zakazanych bogów. Ostatnio na po³udniu mieszkañców. Kupiec ma ju¿ ponad czterdzieœci lat, lecz
Erengradu z³apano i spalono czarnoksiê¿nika pochodz¹cego chcia³by kiedyœ poczuæ, siê prawdziwym Roppsmenem. W tym
w³aœnie z Czyrki. Chodz¹ plotki, ¿e kniahini i paru bojarów ma celu niedawno zarêczy³ siê z Roppsmenk¹. Wczeœniej nie mia³
chêæ dowiedzieæ siê w koñcu co tak naprawdê dzieje siê œwiadomoœci jak bardzo wa¿ne jest jego pochodzenie i jak wiele
w mieœcie. Dlatego szukaj¹ kogoœ kto móg³by tam wyruszyæ z³ego czyni. Dopiero gdy na w³asne oczy zobaczy³, co armia
i zdaæ raport. Archaona, a nastêpnie brak pomocy od innych prowincji
Kisleva zrobi³y z jego ukochanym Erengradem zacz¹³ na
Odeñsk powa¿nie zastanawiaæ siê nad swoim pochodzeniem i czynami.
Zbada³ drzewo genealogiczne i okaza³o siê, ¿e rodzina
Osada ta od zawsze by³a sol¹ w oku w³adców Erengradu. Od Krupniczów dorobi³a siê maj¹tku na czarnej magii oraz
wielu lat prowadzono tutaj nielegalne interesy, a przemytnicy nielegalnych interesach. Postanowi³ za wszelk¹ cenê zmazaæ
mieli raj na ziemi. Szmuglowano tutaj towary z Norski, hañbê. Od tamtego momentu bardziej pokocha³ Erengrad i chce
Imperium, Marienburga, a nawet dalekiej Bretoni. Do czasu, a¿ by to co potrafi najlepiej (czyli handel) jak najbardziej
podczas Burzy Chaosu zosta³a spalona przez Norsmenów. przys³u¿y³o siê rodzinnej prowincji.
Niektórzy nawet utrzymuj¹, ¿e barbarzyñcy zostali op³aceni
przez w³adcê Erengradu, gdy¿ nie móg³ on z prawnej strony Ivan mo¿e poprosiæ graczy o przygotowanie nowego pod³o¿a
niczego zarzuciæ osadzie. Zawsze jakimœ sposobem, Odeñsk pod interesy z imperialnym kupcem. Oczywiœcie Krupnicz liczy
wychodzi³ na swoje z przemytniczych matactw i przekrêtów. na pomys³owoœæ i efektownoœæ. Chcia³by zawrzeæ jak
Co niezwyk³e, nawet po ograbieniu osady, nie musiano d³ugo najkorzystniejsz¹ umowê na dostarczanie bursztynu, a gracze
czekaæ a¿ ta znowu stanie siê zamieszkana. NajwyraŸniej musz¹ mu pomóc. Czy bêdzie to napad na powóz i szybkie
wszelkiego rodzaju szumowiny, lubi¹ swoje towarzystwo dyktowanie warunków, czy spotkanie przy ognisku po³¹czone
i ci¹gn¹ do siebie jak niedŸwiedzie do miodu. Trzeba przyznaæ, z dawnym obrz¹dkiem ku czci duchów Kisleva bêdzie zale¿eæ
¿e odbudowa Odeñska idzie szybko, a kolejne karczmy tylko od graczy.
i magazyny powstaj¹ jak grzyby po deszczu. Na razie kniahini
nie zwraca na to uwagi, gdy¿ to tylko poboczny problem, ale
pewnego dnia mieszkañcy osady wpadn¹ na jakimœ przekrêcie, Ivan Krupnicz
a wtedy gniew w³adczyni bêdzie wielki.
profesja: kupiec
Przyk³adowy Erengradczyk Poprzednia profesja: mieszczanin, rzemieœlnik
rasa: cz³owiek
Ivan Krupnicz, handlarz
Cechy G³ówne
„Zapraszam, zapraszam, niech szanowny pan usi¹dzie. Jest WW US K Odp Zr Int SW Ogd
czas na wszystko. Interesy to tylko cel, najwa¿niejsza jest droga 45 39 43 35 47 53 37 69
jaka do niego wiedzie. A tu jak pan widzi, droga jest dobrze Cechy Drugorzêdne
wypieczona i polana sosem ungolskim. Proszê skosztowaæ tych
ziemniaczków, nie znajdzie pan pyszniejszych w tym mieœcie. A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP
Proszê siê nie spieszyæ, ¿o³¹dek musi wszystko dok³adnie 1 13 4 3 3 0 2 0
strawiæ, by g³owa mia³a si³ê na myœlenie o bursztynach.”
Umiejêtnoœci: plotkowanie (+10), czytanie i pisanie,
Ivan to wykwintny kupiec. Dla niego droga do sukcesu powo¿enie, przeszukiwanie, spostrzegawczoœæ, targowanie
(sprzeda¿y towaru) jest samym celem. Jest bardzo pewny siebie (+20), wiedza (Kislev) (+10), wiedza (Imperium), wiedza
i ma œwiadomoœæ tego, ¿e jego towar i tak siê sprzeda. (Ja³owa Kraina), mocna g³owa, wycena (+20), znajomoœæ
Wa¿niejsze jest dla niego w jaki sposób to zrobi. W koñcu nie od jêzyka (kislevski), znajomoœæ jêzyka (staroœwiatowy),

17
Erengrad

znajomoœæ jêzyka (norski), opieka nad zwierzêtami, rzemios³o przeciwnika graczy, który ³upi ich imperialne okrêty. Z drugiej
(handel) (+20), rzemios³o (jubilerstwo) (+20), sekretny jêzyk zaœ strony Tamkov mo¿e wynaj¹æ okrêt graczy, do osaczenia
(gildii), przekonywanie, jakiegoœ norsmeñskiego drakkara. Ciekawym pomys³em mo¿e
Zdolnoœci: b³yskotliwoœæ, charyzmatyczny, ¿y³ka handlowa, byæ tak¿e problem kaperstwa. Czy gracze rabuj¹cy razem
geniusz arytmetyczny, ³otrzyk z Tamkovem s¹ ju¿ korsarzami, czy musz¹ uzyskaæ list? Czy
Zbroja: brak Hostryj wstawi siê za nimi w razie czego? A mo¿e gracze
Punkty Zbroi: brak zostan¹ wynajêci przez imperialnych, aby zniszczyli
Uzbrojenie: sztylet zawadzaj¹cego Nordlandczykom korsarza? Oczywiœcie
Wyposa¿enie: dom w Erengradzie, liczne magazyny pe³ne wszystko po cichu i bez rozg³osu.
najró¿niejszych towarów ale przede wszystkim bursztynu,
liczni s³udzy i przewoŸnicy, parê tysiêcy z³otych koron na Tamkov „Hostryj” Petron
drobne wydatki, nieod³¹czny zegarek krasnoludzkiej roboty
profesja: kapitan
Carski korsarz Tamkov „Hostryj” Petron poprzednia profesja: ¿eglarz, bosman
rasa: cz³owiek
„Foka wybierz, grot luzuj, ster prawo na burt! Ruszaæ siê! Jeœli
nie dogonimy tego drakkara, ka¿ê ka¿dego z was solidnie Cechy G³ówne
wysmagaæ biczem! Boicie siê norsmenów? A któ¿ chcia³ by ¿yæ WW US K Odp Zr Int SW Ogd
wiecznie, jeœli tam na tym statku czeka nas z³oto i chwa³a!”
58 57 43 55 51 43 69 49

Tamkov to jeden z najodwa¿niejszych lub jak mawiaj¹ inni, Cechy Drugorzêdne


szalonych Kislevczyków jacy p³ywaj¹ po morzu Szponów. Nie A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP
wacha siê przed niczym, zawsze zwyk³ powtarzaæ „chcesz, 3 18 4 5 4 0 7 0
marzysz to znaczy ¿e mo¿esz”. Od pocz¹tku ¿ycia zwi¹zany
z morzem. Jego ojciec by³ kupcem, który p³ywa³ do Marinburga Umiejêtnoœci: mocna g³owa (+10), spostrzegawczoœæ (+10),
z tranem i kawiorem, zarabiaj¹c tym samym mnóstwo p³ywanie (+10), unik (+10), wiedza (Kislev) (+10), wiedza
pieniêdzy. Posiada³ szeœæ statków. Gdy zmar³ podzieli³ flotê (Norska) (+10), wiedza (Imperium (+10)), wiedza (Ja³owa
pomiêdzy trzech synów. Jednak osiemnastoletni i najm³odszy Kraina), wioœlarstwo (+10), wspinaczka, znajomoœæ jêzyka
z rodzeñstwa Tymon by³ zbyt ambitny i porywczy by dwa statki (kislevski), znajomoœæ jêzyka (staroœwiatowy), znajomoœæ
mu wystarczy³y. Napad³ wiêc na braci i „zaproponowa³” jêzyka (norski), znajomoœæ jêzyka (bretoñski), ¿eglarstwo
wspó³pracê przy ³upieniu okrêtów kupieckich. Od tej pory, trzej (+20), dowodzenie (+10), hazard, plotkowanie, rzemios³o
bracia stali siê najwiêkszym postrachem morza Szponów. Gdy (szkutnictwo), rzemios³o (handel), rzemios³o, (kartografia),
na horyzoncie pojawia³a siê bandera z wymalowanym, zastraszanie, nauka (strategia/taktyka), wycena,
zakrwawionym no¿em, ¿eglarzy przejmowa³ blady strach. Zdolnoœci: obie¿yœwiat, silny cios, brawura, twardziel,
Jednak parê lat póŸniej, ksi¹¿ê Erengradu mia³ ju¿ dosyæ braci bijatyka, odpornoœæ na choroby, b³yskawiczny blok, brawura,
Petronów. Kaza³ ich zniszczyæ b¹dŸ zaproponowaæ wspó³pracê. broñ specjalna (szermiercza), rozbrajanie, odwaga,
Wys³ano wiele okrêtów. Dwóch braci Tamkova zginê³o opanowanie, szczêœcie, szósty zmys³
podczas ucieczki, ostrzelani z dzia³ pok³adowych. Tamkov Zbroja: skórzana kurta
widz¹c, ¿e zosta³ mu jeden okrêt, a œciga go ponad dwadzieœcia, Punkty Zbroi: korpus 1, rêce 1
podda³ siê. W zamian za oddanie porwanych, kupieckich Uzbrojenie: rapier, sztylet, pistolet
okrêtów otrzyma³ list kaperski. Od tamtej pory, a by³o to ponad Wyposa¿enie: butelka wódki, butelka brandy, cztery w pe³ni
dziesiêæ lat temu, zawziêcie ³upi okrêty Norsmenów i niekiedy wyposa¿one statki pod komend¹, list kaperski, ukryte bogactwa
tak¿e imperialne.
Pomys³y na przygody
Podczas Burzy Chaosu jego umiejêtnoœci zosta³y wystawione
na du¿¹ próbê gdy¿ musia³ mierzyæ siê z szybkimi okrêtami Rybna uczta
mrocznych elfów, którzy zaatakowali Erengrad. Zatopi³ dwa
i umkn¹³, przy okazji wyprowadzaj¹c z portu sporo kupieckich
Wioska Kostioma jest ponownie zasiedlana. Ludzie powoli
jednostek. Dziêki temu Portowa Prowincja nie straci³a
wracaj¹ do swoich domów, uprawy ziemi i po³owu ryb.
wszystkich okrêtów. Hostryj ma niejako szczêœcie i talent do
Szczêœliwy powrót zostaje jednak zak³ócony przez œmieræ
wychodzenia ca³o z praktycznie beznadziejnych sytuacji. On
trzech rybaków. W ci¹gu kilku kolejnych dni gin¹ jeszcze cztery
sam mówi, ¿e sprzyja mu Ranald i Manann.
osoby, a miêdzy ludŸmi zostaje zasiana niepewnoœæ czy aby
dobrze zrobili wracaj¹c. Powoli zaczyna siê koszmar
Choæ Tamkov nie jest ju¿ œcigany przez erengradzk¹ flotê, to ma zamkniêtej spo³ecznoœci i odosobnienia, gdy¿ zaczyna siê zima
gdzieœ wœród klifów ukryt¹ jaskiniê gdzie sk³aduje skarby na i wszelkie drogi zostaj¹ zasypane. Oczywiœcie gracze
czarna godzinê. Obecnie korsarz dowodzi czterema okrêtami, przybywaj¹ do Kostiumy wczeœniej, razem z kolejnymi
szybkimi i przystosowanymi do aborda¿u. Dzia³a natomiast osadnikami, wynajêci przez bojara, w celu ochrony wioski.
najczêœciej za³adowane s¹ szrapnelami lub ³amaczami ¿agli. Podczas ich s³u¿by rozgrywa siê dramat. W koñcu po wielu
Mistrz Gry mo¿e wykorzystaæ Tamkova, jako bezwzglêdnego trudach i zawi³ym œledztwie okazuje siê, ¿e znany wszystkim

18
Kislev Wielki

rybak Segierj, zatruwa³ ryby podawane nastêpnie na stó³.


Jednak nawet i po wtr¹ceniu z³oczyñcy do lochu ludzie nie „I Kislevczycy i Imperialni to g³upcy... Wierz¹ w swoich
przestaj¹ umieraæ. Wszystko wskazuje na to, ¿e Siergiej nie marnych bogów i myœl¹, ¿e wygrali wojnê! Mo¿e Pan Koñca
dzia³a³ sam, a nawet pewnym jest, ¿e pomaga mu ktoœ kto ma Czasów zosta³ pokonany, ale pewnego dnia i tak chaos
zwi¹zek z mrocznymi potêgami. Ten ktoœ bêdzie tak bardzo zatriumfuje. Gdzie by³ Ursun i Dazh gdy najeŸdŸcy
zdesperowany, ¿e wezwie nawet grupê norsmeñskich z pó³nocy mordowali moj¹ rodzinê? Gdzie by³a dumna
wojowników aby ci podpalili wioskê i nie dopuœcili do jej caryca ze swoimi wojskami gdy p³onê³a moja wioska? Nie
rozwoju. Graczy czeka œmiertelnie niebezpieczne zadanie. pozosta³o mi nic poza pustk¹ i chaosem... Z nim przetrwam i
w nim moja jedyna nadzieja. Dlatego w³aœnie zatruwam
studnie ku chwale Wielkiego Niszczyciela, ¿eby
Kamienna dyplomacja
wyswobodziæ moich rodaków spod marnych rz¹dów carycy.
Tylko Pan Zarazy da ci... Ej no co wy? Schowajcie to
Gracze zostaj¹ wynajêci przez jednego z prze³o¿onych
¿elastwo!”
kniahini. Maj¹ wyruszyæ na pó³noc i zbadaæ co sta³o siê
- Oleg Klepikov, kultysta Nurgla
w kopani soli So³ona. Gracze wysuszaj¹ i gdy docieraj¹ w
okolice widz¹ tylko spustoszone wioski i zamkniêty szyb.
Jednak po uwa¿niejszych oglêdzinach okazuje siê, ¿e s¹ to Carski Kislev rozdziela na dwie czêœci „trakt pó³nocny”
umocnienia. Tak naprawdê górnicy i ochrona kopalni nie biegn¹cy ze stolicy królestwa – miatsa Kislev do Praag. Po
ucierpieli zbyt mocno podczas Burzy Chaosu. Schronili siê pod wschodniej czêœci traktu znajduje siê step, który z czasem
ziemi¹, a ka¿dego najeŸdŸcê, który zapuœci³ siê do kopalni przechodzi w tereny zalesione zwane Carskimi Borami.
wci¹gali do tuneli i zabijali. Teraz maj¹ ju¿ dosyæ bojarów Natomiast po stronie zachodnio-pó³nocnej, a¿ do rzeki Lynsk
i kniahini, którzy nie zostawili ich na pastwê losu podczas ci¹gnie siê step zwany Dobryrionem Wielkim. Gdy zachodnie
najazdu. Nie chc¹ nawet s³yszeæ o powrocie pod skrzyd³a krañce stepu zaczynaj¹ byæ urozmaicane licznymi zagajnikami
w³adzy. Zaczêli nawet wspó³pracowaæ z Norsmenami, którzy oraz mieszanymi kêpami drzew, przyjmuje siê i¿ wówczas
dostarczaj¹ ich sól na zachód a¿ do Marienburga. Zaczyna siê Dobryrion przechodzi ju¿ w prowincje Carskie Grody. Od
konflikt, a kniahini na wszelkie próby sprzeciwu górników wschodu granica Carskiego Kisleva opiera siê o przedgórze
grozi wys³aniem wojska i zg³adzeniem rebelii. Górnicy tak¿e i Góry Krañca Œwiata. Od Pó³nocy tworzy j¹ rzekaLynsk wraz
siê nie poddadz¹ i bêd¹ walczyæ do koñca. A w sam œrodek ze swoim po³udniowym dop³ywem. Natomiast od po³udnia
wpuszczeni zostaj¹ gracze, którzy musz¹ nie dopuœciæ do granica prowincji opiera siê o rzekê ¯elazn¹ oraz Urskoy.
konfliktu.
Kraina
Kislev Wielki Królewski Kislev zwany te¿ przez kartografów Kislevem
Wielkim lub Carskim, a przez lud Dobryrionem jest
Nazwa oficjalna: Carski Kislev / Kislev Wielki naj¿yŸniejszymi po Dalekim Stoku ziemiami Kisleva. Jest to
W³adca: Caryca Katrina region, gdzie stosunkowo rzadko wdzieraj¹ siê wra¿e bandy
Rz¹d: Wielkie Ksiêstwo Kisleva: ustrój feudalny, ze z pó³nocnych pustkowi co sprzyja rozwojowi rolnictwa. Dziêki
zgromadzeniem bojarów oraz duchowieñstwa. W obecnych w miarê du¿ej iloœci gospodarstw oraz bliskoœci stolicy
czasach za miasto Kislev odpowiedzialny jest carski pañstwa w Kislevie przyjê³o siê nazywaæ tê prowincje
gubernator. Rada miejska straci³a swoje znaczenie, po tym jak Spichlerzem Carycy.
ujawniono powi¹zania co wa¿niejszych jej cz³onków z
Mrocznymi Bogami. Miasta i osady
Stolica: Kislev
Wolne miasta: brak W Królewskim Kislevie - najwiêkszej ze wszystkich prowincji
G³ówne towary eksportowe: byd³o, drewno, dziczyzna, znajduje siê oprócz stolicy pañstwa najwiêcej wiosek, stanic,
futra, konie, rudy metali, trzoda, ¿ywnoœæ, wódka. du¿ych miast i miasteczek, oœrodków zarówno handlowych jak
i obronnych. Oto kilka najwa¿niejszych:
„Sfo³ocz Kurganich jeszcze pl¹ta siê po Dobryrionie. Pal¹ Na pó³nocno- wschodnim krañcu krainy, w górze rzeki Lynsk
osady, morduj¹ i grabi¹ co popadnie. Ich obecnoœæ plami le¿y miasteczko Kobrin. Ludnoœæ Kobrinia utrzymuje siê
dobre imiê Carycy. Jest sol¹ w oku Ursuna, a cierniem w z uprawy roli oraz rybo³ówstwa. Natomiast najwiêksze zyski
sercu Dazha. Musimy ich wybiæ co do nogi! Nie spoczniemy przynosi im hodowla œwiñ oraz przeprawa promowa dla
dopóty nasze kobiety i dzieci nie bêd¹ bezpieczne!” karawan udaj¹cych siê do Praag. W Kislevie Kobrin znany jest
- Wasyl Shepitko, husarz Dragnypierskiej Roty przede wszystkim z wyœmienitych kie³bas, kaszanek oraz
wêdzonej szynki. W³adca Kobrina Boyar Timur Alexandrov
„Teraz po inwazji, podró¿owanie Traktem Pó³nocnym sta³o posiada jedn¹ z najbitniejszych dru¿yn zaciê¿nych w ca³ym
siê jeszcze bardziej niebezpieczne. Takim jak ja, co siê zowi¹ Kislevie. Znany jest z tego, ¿e gdy w okolicy pojawia siê wróg to
„najemne ostrze”, bardzo to odpowiada. Ceny za ochronê nawet gdyby banda nieprzyjació³ by³a nie wiadomo jak liczna,
karawan posz³y znacznie w górê, a nie ma lepszego z³ota ni¿ Alexandrov nigdy nie czeka na posi³ki tylko zawsze atakuje
imperialne korony.” wraz ze swymi ludŸmi. Wœród innych Kislevczyków utar³o siê
- Andriej Petrenko, stra¿nik karawan nawet powiedzenie "Timur i jego Druzihna" lub "Timurowy

19
Kislev Wielki

cz³ek" okreœlaj¹ce ludzi wyskakuj¹cych przed szereg albo do Petrogradu Kislevczykami atakuj¹c ich zaciekle przy
bardzo honorowych i wiernych. Do dru¿yny Timura ka¿dej dogodnej sposobnoœci. Poœcig i potyczki ci¹gnê³y siê
Alexandrowa sk³adaj¹cej siê w du¿ej mierze z ros³ych przez ca³¹ marszrutê do Petrogradu usy³aj¹c ten odcinek stepu
norsmenów przyjmowani s¹ wy³¹cznie zaprawieni w bojach cia³ami poleg³ych obu stron. Z drugiego oddzia³u do Petrogradu
ludzie z³aknieni s³awy i przygody. dotar³a ledwie polowa Kislevczyków . Od ca³kowitej zag³ady
uratowa³a ich wycieczka poza palisadê petrogradzkich
Podczas Burzy Chaosu „Timurowa Druzihna”, Boyara ¿olnierzy. Po Burzy Chaosu w Kislevie przyjê³o siê nazywaæ
Alexandrowa ws³awi³a siê podczas ciê¿kich walk o miasto, gdy drogê pomiêdzy Jurigradem , a Petrogradem „szlakiem krwi”
Kobrin by³ oblegany przez hordê Kurgan zara Cyenwulf ‘a. lub „drog¹ poleg³ych braci.”
NajeŸdŸców odparto z wielkim trudem g³ównie dziêki
uciekinierom z Wielkiego Ksiêstwa Pó³nocnego. Na skutek Oddalony dwieœcie kilometrów na zachód od Jurrigradu
oblê¿enia sp³onê³a ponad po³owa miasta. Nale¿y wspomnieæ znajduje siê wspomniany Petrograd, zamieszka³y przez blisko
o zaciêtej obronie oraz nies³ychanym poœwieceniu zwyk³ych trzy tysi¹ce dusz. Petrogradem w³ada Boyar Konrad von
mieszkañców w gaszeniu po¿arów. W obu tych sprawach ¿ycie Marburg. Jego prapradziad pochodzi³ z Ostlandu i w¿eni³ siê
odda³o ponad trzy tysi¹ce Kislevczyków. w Boyarski ród w³adaj¹cy Petrogradem - st¹d tak imperialnie
brzmi¹ce nazwisko. Miasto utrzymuje siê z handlu drewnem
W Kobriniu odbudowano ju¿ trzy-czwarte powierzchni miasta. oraz uprawy okolicznych pól. Najwiêksze zyski mieszkañcy
Prace naprawczo-remontowe id¹ szybko do przodu, chocia¿ czerpi¹ jednak z dorocznego spêdu rogacizny. Petrograd oraz
ci¹gle widaæ tu œlady walk zw³aszcza na masywnej palisadzie okoliczne stepy na pocz¹tku jesieni zamieniaj¹ siê w jedno
i wa³ach ziemnych. wielkie targowisko byd³a. Hodowcy spêdzaj¹ wtedy ze
stepowych pastwisk te czêœci stada, których chc¹ siê pozbyæ.
Dalej niespe³na trzysta kilometrów na zachód w dó³ Lynsku Targi oraz towarzysz¹ce im zabawy trwaj¹ przesz³o tydzieñ.
le¿y Jurigrad, zamieszkany g³ównie przez rybaków i rolników. W Petrogradzie znajduje siê du¿a przystañ, która umo¿liwia
¯yje ich tutaj ponad pó³tora tysi¹ca. Jurigrad jest bardzo wygodny transport zarówno byd³a, zbo¿a jak i drewna. Samo
podobny do Kobrinia. Miasto jest otoczone masywn¹ palisad¹ miasto otoczone jest solidn¹, wysok¹ palisad¹, a system œluz
oraz fos¹. Posiada tak¿e spor¹ przystañ. Jurigrad jest bardzo umo¿liwia w razie niebezpieczeñstwa nape³nienie fosy wod¹
wa¿nym wêz³em komunikacyjnym poniewa¿ oprócz przystani z pobliskiego Lynsku. W trakcie Burzy Chaosu obroñców
znajduje siê w nim najwiêkszy na rzece Lynsk prom. W³adca Petrogradu ostrzegli i wsparli liczni uciekinierzy z Kobrinia,
Jurigradu Boyar Mikhail Vasilinov utworzy³ specjalna gildie Jurigradu, Kresów i Wielkiego Ksiestwa Pó³nocnego. W trakcie
przewoŸników obs³uguj¹ca tylko i wy³¹cznie prom. Ludzie oblê¿enia horda najeŸdŸców z pó³nocy wdar³a siê do miasta.
odpowiedzialni za dzia³anie promu podzieleni s¹ na cztery Zanim barbarzyñcy opanowali ca³e miasto Kislevczycy
wachty tak, aby zawsze w razie niebezpieczeñstwa przegrupowali siê i z ksi¹¿êcego zamku wyprowadzili kontr
i zawieruchy na pó³nocnym brzegu mia³ kto przewieŸæ uderzenie wypieraj¹c najeŸdŸców poza miejskie mury. Po³owa
kislevskie oddzia³y id¹ce z odsiecz¹ pobratymcom na Kresach. miasta sp³onê³a, a zwyciêstwo okupiono bardzo ciê¿kimi
Ludzie ¿yj¹cy w Jurigradzie s³u¿bê w promowej gildii stratami. Obecnie miasto powoli podnosi siê z ruiny i nie jest
poczytuj¹ sobie za wielki zaszczyt i wyró¿nienie. ca³kowicie odbudowane.

Gdy podczas Burzy Chaosu do Jurigradu dotarli pierwsi Sto piêædziesi¹t kilometrów na po³udniowy zachód od
uciekinierzy z Wielkiego Ksiêstwa Pó³nocnego Boyar Petrogradu le¿y Dragnypiersk. Rz¹dy w Dragnypiersku
Vasilinov postanowi³ nie ryzykowaæ ¿ycia swoich sprawuje Bojar Budimir Tabakov. Mieszkaj¹cy tutaj
podw³adnych. Wszystkie kobiety i dzieci niemal od razu Kislevczycy zajmuj¹ siê hodowl¹ owiec, uprawa roli oraz
sp³awiono barkami do Petrogradu. Pozostali w mieœcie tytoniu. W Kislevie znani s¹ z doskona³ej we³ny oraz
mê¿czyŸni rozlali wszystkie zapasy oliwy po ca³ej osadzie. aromatycznych tytoni. Z Dragnypierska pochodzi tak¿e jeden
Nastêpnie podzielili siê na dwa oddzia³y, do których z waleczniejszych oddzia³ów skrzydlatych jeŸdŸców, jakie
przynale¿noœæ wybierano poprzez losowanie. Pierwszy oddzia³ s³u¿¹ Carycy. Oddzia³ ten zosta³ mocno poturbowany pod
mia³ upozorowaæ obronê i wci¹gn¹æ napastników w g³¹b Zedevka. Natomiast pod Krasiczynem rota Dragnypierskiego
miasta, poczym mia³ sp³yn¹æ do Petrogradu. Drugi natomiast Kruga wziê³a na kurganach srogi odwet za Zedevke. Podczas
mia³ zasypaæ miasto podpalonymi strza³ami i czym prêdzej Burzy Chaosu Kurganie Surthy-Lenka pr¹cy w stronê
wycofaæ siê do Petrogradu stepem. Gdy nadci¹gnê³a wroga Ostermarku i Imperium spalili Dragnypiersk
horda fortel wprowadzono w czyn. Dla zmylenia barbarzyñców wymordowywuj¹c spor¹ czêœæ pozosta³ych w osadzie kobiet,
co drugim obroñc¹ na palisadzie by³a kuk³a. Obroñcy przyjêli starców i dzieci. Dziêki tamtejszej szeptusze, która ostrzeg³a w
pierwsze potê¿ne natarcie poczym przy drugim udali za³amanie porê osadê o zbli¿aj¹cym siê ataku oraz ukry³a wiele kobiet
szyku i ucieczkê pozwalaj¹c nieprzyjacio³om wedrzeæ siê na z najmniejszymi dzieæmi Dragnypiersk sta³ siê osad¹, która
mury i dalej w g³¹b miasta. Pod dowództwem swego pana straci³a w Kislevie podczas wydarzeñ Burzy Chaosu najmniej
Mikhaila obroñcy wycofali siê szybko na przystañ.. Tam czym kobiet i dzieci. Nie sta³oby siê to gdyby nie poœwiêcenie
duch wsiedli na przyszykowane wczeœniej tratwy. Gdy tylko niektórych kislevitek, starców oraz najstarszych ch³opców.
odbili od brzegu, zasypali miasto podpalonymi strza³ami. Na Stanêli oni na palisadzie, aby jak najd³u¿ej powstrzymywaæ
ten sygna³ to samo zrobili pozostali mieszkañcy ukryci w stepie. Kurgan daj¹c tym samym czas na ucieczkê pozosta³ym
Po¿ar strawi³ ca³e miasto oraz setki najeŸdŸców. Barbarzyñcy mieszkañcom. Od tych dwóch wydarzeñ przyjê³o siê
którzy przetrwali po¿ar ruszyli na zachód za wycofuj¹cymi siê w Kislevie powiedzenie "Dragnypierskie cuda" okreœlaj¹ce

20
Kislev Wielki

czyjeœ nies³ychane poœwiecenie oraz niesamowite historie, i opowieœci o tej stra¿y, a tak¿e o loszku w którym nie jeden
najbli¿sze boskiej interwencji. warcho³ spêdzi³ ju¿ noc.

Dragnypierska w pe³ni nie odbudowano. Na razie postawiono Sto piêædziesi¹t kilometrów na po³udniowy-wschód od Pinska
z powrotem palisadê, dwór, karczmê "Leœne Licho" oraz prawie le¿y Dubna. Dubna jest osad¹ po³o¿on¹ poœród stepu,
po³owê domów. Rozbudowano tak¿e œwi¹tynie Rhyi, której zamieszka³¹ przez blisko siedmiuset Kislevskich rolników.
kap³anki opiekuj¹ siê ogrodem, jaki zasadzi³y wokó³ kurhanu Z zachodniej czêœci palisady oraz bramy widaæ brzegi rzeki
poœwieconego obroñcom Dragnypierska. Sanktuarium to ¯elaznego NiedŸwiedzia. Pierwotnymi za³o¿ycielami osady
powoli staje siê jednym z najwa¿niejszych miejsc kultu Rhyi byli pasterze kóz. W³aœnie dlatego Dubna jest osad¹, w której
w Kislevie. W osadzie nie ma rodziny, która nie straci³aby oprócz innej rogacizny hoduje siê najwiêcej kóz. Mieszkañcy
w trakcie wojny kogoœ bliskiego. Po rzezi jakiej dokonali tutaj oczywiœcie uprawiaj¹ tak¿e okoliczne pola oraz ³owi¹ ryby
Kurganie, mê¿czyŸni z Dragnypierska stali siê najbardziej w pobliskiej rzece ¯elaznego NiedŸwiedzia. Kislevczycy
znanymi z nienawiœci do Kurgan ¿o³nierzami w Kislevie. Ich mieszkaj¹cy w Dubnej w reszcie królestwa s¹ znani
poœwiecenie oraz bezwzglêdnoœæ z jak¹ œcigaj¹ po Dobryrionie z najró¿niejszych dowcipów na temat kóz, a przede wszystkim
niedobitki najeŸdŸców z pó³nocy sta³a siê wrêcz legendarna. z ró¿nych odmian kozich serów. Miasteczko by³o fundowane
przez Cara Radi Bokhê i do dziœ podlega bezpoœrednio w³adzy
Trzy dni drogi konno od Kobrina znajduje siê Bród Mikhala, zwierzchniej stolicy.
przy którym zawsze zbiera siê Zgromadzenie Gospodarów –
najwiêkszy zbór wojsk Kisleva. Odbijaj¹c od brodu na po³udnie Dzieñ drogi na po³udniowy-wschód od Dubnej, na pograniczu
traktem pó³nocnym, a w Imperium zwanym tez "kislevskim" Carskich Borów i stepu le¿y Maersko, które roz³o¿y³o siê na obu
dojedziemy do Pinska, który le¿y prawie w po³owie drogi od brzegach rzeki ¯elaznego NiedŸwiedzia. Miasteczko liczy
brodu do miasta Kislev. Pinsk otacza têga palisada poprzedzona trochê ponad sto domów w wiêkszoœci budowanych
sporym wa³em ziemnym nafaszerowanym ostro zakoñczonymi z ociosanego kamienia i krytych gontem. Obie czêœci osady
drzewcami. Jak g³osz¹ stare podania miasto mia³o byæ za³o¿one ³¹czy okaza³y, kamienny most. W trakcie Burzy Chaosu, osada
przez Wasyla Clivonskiego przodka obecnego w³adcy, który zosta³a spalona przez orki. Jednak dziêki temu, ¿e domy
wybudowa³ zajazd „Ksi¹¿êcy dukt” poœrodku drogi ze stolicy zbudowano z kamienia mieszkaj¹cy tu drwale i rolnicy
do Praag. Przez ponad dwa wieki wokó³ zajazdu wyros³a ma³a stopniowo odbudowuj¹ swoje gospodarstwa. Maerskiem tak
osada, która z czasem rozrasta³a siê osi¹gaj¹c rozmiary jak le¿¹c¹ w g³êbi Carskich Borów osad¹ Belev rz¹dzi Boyar
dzisiejszego miasta. Miejskie plotki g³osz¹, i¿ z karczmy Budimir Dalmatovich.
prowadzi poza mury miasta tajemne przejœcie do szmuglowania
towarów, ale to tylko pog³oski... Sama Belev jest osad¹ zamieszka³¹ przez tysi¹c dwieœcie osób.
S¹ to g³ównie ludzie zwi¹zani z lasem: myœliwi, drwale,
Pinsk jest doœæ zamo¿nym miastem utrzymuj¹cym siê przede tropiciele itp. Nic wiêc dziwnego, i¿ podstawowym i zarazem
wszystkim z podatków œci¹ganych w tutejszych komorach najznakomitszym towarem jaki mo¿na tu dostaæ s¹ najlepsze
celnych z karawan jad¹cych dalej na pó³noc do Bolgosgradu, gatunkowo futra oraz wspania³y miód. Belev jak i Maersko s¹
Kobrinia czy Praag. równie¿ znane w Kislevie z walecznych oddzia³ów toporników
gotowych stan¹æ na ka¿de wezwanie Carycy. S³yn¹ tak¿e
Trudno zliczyæ populacje Pinska, gdy¿ ca³y czas do miasta wraz z najprzedniejszych wyrobów stolarskich oraz bednarskich.
z karawanami przybywaj¹ nowi ludzie lub te¿ z nimi je Belev jest równie¿ znana Kislevczykom z handlu rud¹ ¿elaza
opuszczaj¹. Szacuje siê, i¿ obecnie sta³ych mieszkañców jest z pobliskiej kopalni Muron. Podczas Burzy Chaosu Belev
oko³o dwóch tysiêcy. Mieszkañcy utrzymuj¹ siê równie¿ zosta³a niemal zrównana z ziemi¹ przez olbrzymi¹ hordê orków
z rolnictwa, hodowli byd³a i trzody, a tak¿e produkcji pysznego pod dowództwem okrutnego Grimgora. Pogrom przetrwali
wêdzonego sera o specyficznym aromacie oraz smaku. „Pinski tylko nieliczni mieszkañcy oraz ich pan. W chwili obecnej
syr” w ca³ym Kislevie uwa¿any jest za du¿y przysmak, a jego Boyar Budimir Dalmatovich wraz z nowymi osadnikami stara
smak znany jest tak¿e w innych krainach Starego Œwiata. siê odbudowaæ osadê i przywróciæ j¹ do stanu œwietnoœci
Jednak nie ka¿demu przyjezdnemu ów ser smakuje. poprzedzaj¹cego Burze Chaosu .
Wyci¹gaj¹c „Pinski syr” na stó³ Kilsevczycy okazuj¹ szacunek
swoim goœciom. Trzeba zatem uwa¿aæ, aby nieopatrzn¹ uwag¹ Pomiêdzy rzek¹ Czarnego NiedŸwiedzia, a ¯elazn¹ rozci¹ga siê
nie uraziæ czêstuj¹cego tym przysmakiem gospodarza. trójk¹tny obszar ziem zwany Kamienn¹ Ostrog¹. Nazwa wziê³a
siê st¹d, i¿ s¹ to ziemie, na które najdalej w g³¹b pañstwa
Obecny w³adca miasta Ksia¿e Sergiej Clivonski odpowiada za wdzieraj¹ siê Góry Krañca Œwiata przechodz¹c stopniowo
bezpieczeñstwo na trakcie pó³nocnym od Pinska do Brodu w pogórze i Czarne Wzgórza. Obszar ten jest znany
Mikhala i w drug¹ stronê od Pinska do stolicy. W zwi¹zku z tym z najwiêkszej iloœci kopalñ w Kislevie. Najbli¿ej Maerska
w mieœcie znajduje siê garnizon stra¿ników dróg, którzy maja u pó³nocnych podnó¿y Gór Krañca Œwiata le¿y kopalnia soli
na stepie oraz wzd³u¿ traktu poukrywane w ró¿nych miejscach Biely Kamin. Zaœ u wschodnich podnó¿y gór znajduje siê
swoje stanice i sza³asy. Poniewa¿ przez miasto przewija siê kopalnia ¿elaza Muron. G³êbiej w górach znajduj¹ siê z kolei
du¿o karawan, Pinsk jest znany tak¿e z bardzo surowej i ostrej kopalnie srebra Ustyag oraz Voltsara. Najdalej na po³udniu
stra¿y miejskiej. Stra¿nicy s¹ twardzielami zaprawionymi Kamiennej Ostrogi znajduje siê Murmansk, kamienio³om
w niejednej karczemnej zwadzie i niejednemu najemnikowi bêd¹cy obozem pracy dla skazañców. Oczywiœcie na Czarnych
wybili ju¿ zêby. Wœród awanturników kr¹¿¹ anegdoty Wzgórzach znajdujê siê sporo wiêkszych i mniejszych kopalni

21
Kislev Wielki

wêgla. Najwiêksz¹ handlow¹ osad¹ Kamiennej Ostrogi jest Równie powszechnym okreœleniem Kisleva co„Per³a Pó³nocy”
natomiast Solkov. jest „miasto Z³otych Wie¿.” Okreœlenie to wziê³o siê od z³otych
kopu³ w kszta³cie cebuli, które zwieñczaj¹ carski pa³ac, wie¿e
Solkov le¿y niemal w wid³ach rzeki Czarnego NiedŸwiedzia i dachy wszystkich œwi¹tyñ oraz wa¿niejszych gildii. Tylko
i ¯elaznej. Otoczony jest palisad¹ oraz fos¹. Oko³o stu kopu³y„Zimowego Pa³acu” carycy oraz œwi¹tyñ s¹ zrobione ze
mieszkañców tej¿e wioski utrzymuje siê z rolnictwa, szczerego z³ota. Reszta jest tylko poz³acana, ale i tak dodaje to
rybo³ówstwa, a nade wszystko z zaopatrywania w po¿ywienie urzêdom presti¿u. Blask s³oñca odbijaj¹cego siê od kopu³ widaæ
okolicznych kopalñ. W trakcie Burzy Chaosu horda orków ju¿ z daleka, zanim jeszcze podró¿ny ujrzy stolicê. St¹d w³aœnie
zrówna³a Selkov z ziemi¹. Ma³o kto uszed³ z ¿yciem. Obecnie bior¹ siê plotki o nies³ychanych bogactwach miasta. Prawda
wioska bardzo powoli podnosi siê z ruiny. Opodal Selkova na jest taka, ¿e jako stolica „Per³a Pó³nocy” jest najpotê¿niejszym
„Go³ebim Wzgórzu” mieœci siê klasztor Daikop. Jest to zbór i zarazem najbogatszym miastem Kisleva. Presti¿u miastu
sióstr Shallyi pod wezwaniem mi³osiernej Go³êbicy. Klasztor dodaje uniwersytet oraz s³ynna szko³a kadetów mieszcz¹ca siê
równie¿ zosta³ zniszczony i spalony przez orki. Czêœci mniszek przy wojskowych koszarach. W tych dwóch miejscach wielu
uda³o siê jednak przetrwaæ ukrywszy siê w klasztornych bojarów kszta³ci swoje dzieci, aby w przysz³oœci tworzy³y elity
podziemiach. Klasztoru tak jak Selkova jeszcze nie Kisleva. W stolicy znajduj¹ siê najokazalsze w ca³ym Kislevie
odbudowano. œwi¹tynie Ursuna, Dazha, Tora, Ulryka, Shallyi oraz Vereny.
Na po³udniowym krañcu Kamiennej ostrogi le¿y fort wojskowy Przy œwi¹tyniach znajduj¹ siê rezydencje patryjarchów
o nazwie Chowrow. Gródek ten czêsto zwany przez Bojarów poszczególnych kultów. Opodal œwi¹tyni Ulryka stoi okryta z³¹
„Chowrowskaya Stanica” od dawna zabezpiecza wschodnie s³aw¹ „wie¿a wiedŸmo³apów.” W tej ponurej baszcie sw¹
granice Królestwa Mrozu. Chowrow strze¿e jedynej siedzibê ma dzia³aj¹ca w Kislevie ulrykañska inkwizycja.
bezpiecznej przeprawy przez ¯elazn¹ rzekê pomiêdzy Górami Po³o¿enie pañstwa oraz wzmo¿ony wp³yw si³ chaosu
Krañca Œwiata, a stolic¹. Jest ni¹ dogodna p³ycizna zwana powoduj¹, i¿ ulrykañscy ³owcy czarownic s¹ jeszcze bardziej
„Krasnymi Brodami.” Oddzia³y z Chowrowa nierzadko gorliwi i oddani swojej misji ni¿ ³owcy imperialni. W stolicy
u¿ywaj¹ tego brodu, aby wesprzeæ swych rodaków z Ksiêstwa mieszcz¹ siê oczywiœcie ambasady wszystkich licz¹cych siê
Rakhowa w walce ze schodz¹cymi z gór orkami. Chowrow potêg Starego Œwiata z Imperium na czele. Z okaza³ymi
w swojej historii by³ wielokrotnie palony podczas potê¿nych budynkami ambasad w wygl¹dzie zewnêtrznym mog¹
najazdów orków. Nie inaczej by³o w czasie Burzy Chaosu. konkurowaæ tylko budynki poszczególnych gildii. Wiele z nich
Horda Grimgora zdoby³a i spali³a fort. Ta czeœæ Kislevskiego ma swoje przedstawicielstwa oraz filie w co wiêkszych
garnizonu , której nie oddelegowano pod Zedevke broni³a siê miastach Kisleva oraz poza granicami Królestwa Mrozu. Poza
bardzo mê¿nie prawie przez trzy dni. Dowódca stanicy Bojar tym Kislev jest znany z ogromnego targowiska, na którym
Teodor Wolodski zgin¹³ jako ostatni zabijaj¹c przed œmierci¹ mo¿na dostaæ wszystko pocz¹wszy od najprzedniejszych
ponad tuzin orków. Obecnie jego syn Mikhail Wolodski kieruje jedwabi i przypraw z samego Cathaju, przez broñ z Imperium,
odbudow¹ fortalicji. Praw¹ rêka Mikhaila jest stary wachmistrz a skoñczywszy na winach z Estali oraz Tilei.
Maxymilian Trask, który nosi na szyi wieniec orczych uszu.
Odbudowa idzie szybko, gdy¿ materia³ów oraz pomocnych do Powoduje to, i¿ Kislev jest miastem wielokulturowym, co
pracy r¹k dostarczaj¹ s¹siedzi z Ksiêstwa Rakhowa. doskonale odzwierciedla jego architektura. W zabudowie
Tam gdzie swe wody ³¹czy rzek¹ ¯elazna z rzek¹ Czarnego stolicy widaæ przede wszystkim wp³ywy kultur Gospodaów,
NiedŸwiedzia zlewaj¹c siê w Urskoy, na prawym brzegu le¿y Ropsmenów i Ungo³ów. Zd¹¿aj¹ siê oczywiœcie równie¿ domy
stolica pañstwa – Kislev zwana „Per³¹ Pó³nocy.” Do miasta utrzymane w stylu imperialnym czy te¿ bardziej po³udniowym.
prowadzi kilka dróg. Od strony Praag jest to „trakt Pó³nocny”,
od którego tu¿ przed miastem odbija na zachód do Talabheim Pó³ dnia drogi od Kisleva w dó³ rzeki Urskoj le¿y Nidzica.
„trakt Imperialny.” Od po³udnia z Rakhova do stolicy dociera Nidzic¹ w³ada Caryca, a bezpoœrednio z jej pe³nomocnictwa
„trakt Stirlandzki.” Przed miastem w górê rzeki ¯elaznej odbija robi to rada miejska. Miasteczko jest solidnym grodziszczem
od niego na wschód w kierunku gór Krañca Œwiata otoczonym masywnymi wa³ami i ostroko³em. ¯yje tu prawie
„krasnoludzki dukt.” Jest to najstarsza droga w ca³ym Kislevie, trzy tysi¹ce mieszkañców, g³ównie uprawiaj¹cych rolê
która prowadzi³a do jednej z twierdz Starej Rasy – Karak i zajmuj¹cych siê rybo³ówstwem. Nidzica znana jest z promu
Ungor. przez Urskoj, a tak¿e z najwiêkszych po stolicy spichlerzy.
Zawsze gdy pañstwu zagra¿a niebezpieczeñstwo, do obrony
Miasto Kislev jest najwiêkszym miastem Królestwa Mrozu. Od Nidzicy i jej spichlerzy wysy³ane s¹ dodatkowe oddzia³y wojsk.
1522 roku Chan - Królowa Shoika mia³a w planach za³o¿enie
stolicy na ruinach Imperialnej faktorii zwanej Eisigbucht. P³yn¹c dalej z biegiem Urskoj trafimy do miasteczka Opolensk.
Uda³o siê to dopiero jej nastêpczyni Królowej Misce, która Jest ono równie mocno obwarowane co Nidzica i równie¿
ustali³a tytu³ Cara i rozbudowa³a miasto. Nada³a te¿ stolicy posiada prom. Pod opiek¹ Bojara Fomy Arsevicha ¿yje tutaj
miano Ksleva, od którego to wziê³a siê nazwa przysz³ego blisko cztery tysi¹ce Kislevczyków. G³ównie s¹ to myœliwi,
pañstwa. Za panowania Miski wybudowano s³ynny Kreml oraz rybacy, drwale i rolnicy. Miasteczko utrzymuje siê z handlu
Pa³ac Zimowy, który dziêki swemu po³o¿eniu na wzgórzu drewnem i futrami z Talabheim oraz miastami Ostermarku.
Gierojów jest widoczny z ka¿dego miejsca w mieœcie. Kolejni
carowie rozbudowywali miasto, a to o port rzeczny, a to Trzy dni drogi l¹dem a dwa rzek¹ dalej na zachód w stronê
o masywne mury miejskie zostawiaj¹c po sobie namacalne Talabheim znajduje siê miasteczko Zwolen. ¯yje w nim blisko
dowody swego panowania. piêæ tysiêcy mieszkañców. Najwa¿niejsz¹ osob¹ w mieœcie jest

22
Kislev Wielki

rz¹dz¹cy tutaj Diuk Albert von Babenberg. Miasto posiada du¿y sp³awianie drzew do Kobrinia i Bolgasgradu oraz dostarczanie
prom, najwiêkszy na Urskoj. Utrzymuje siê z handlu drewnem do Shatska p³odów ziemi, a tak¿e z³owionych w Linsku ryb.
oraz wyrobami metalowymi. ¯elazo wydobywane jest
w pobliskiej kopalni Barentsburg, w której oprócz zwyk³ych Dwieœcie kilometrów na zachód od Olkanu, w stepowym jarze,
górników czêsto pracuj¹ pechowi przeciwnicy Diuka. le¿y Igerow. Osada ta jest znana w Dobryrionie z hodowli koni
i zamieszkuje j¹ spora liczba Dolgan. Konny oddzia³ ³uczników
W sercu Carskiego Kisleva rozpoœciera siê najwiêkszy step, jaki z Igerowa ws³awi³ siê ju¿ w niejednej bitwie. Stanic¹ rz¹dzi
znajduje siê pod rz¹dami Carycy. Zwany jest Dobryrionem. Bojar Seryozha Pyotrovich, natomiast oddzia³em konnych
Poniewa¿ step zajmuje znaczn¹ czeœæ prowincji, niektórzy ³uczników dowodzi jego siostrzeniec, Antal Hasparicz.
przyjezdni, a zw³aszcza imperialni kartografowie, u¿ywaj¹
wobec niej okreœlenia Dobryrion Wielki. Dobryrion posiada Na zachód od Piñska i traktu Pó³nocnego le¿¹ dwa kolejne
równie ¿yzne gleby co Kresy i dlatego rodowici mieszkañcy województwa. Pó³nocne, zwane Saniziañskim, rozci¹ga siê
mówi¹ o nim nie inaczej jak „Spichlerz Carycy.” wzd³u¿ Linsku a¿ do Carskich Grodów. W³adzê nad tym
województwem oraz pu³kiem Saniziañskim sprawuje Bojar
Step Dobryrionu ró¿ni siê od tego, który mo¿na spotkaæ na Fiodor Kurkosk. Siedziba Bojara oraz Saniziañskiego pu³ku
drugim brzegu Linsku na Kresach, w Wielkim Ksiêstwie znajduje siê w miasteczku Zojszenk. Jest ono po Petrogradzie
Pó³nocy czy w koñcu w dalekim Stoku. Prawda jest taka, i¿ najwa¿niejszym oœrodkiem handlowym tej czêœci Dobryrionu.
w ka¿dym z tych regionów step ró¿ni siê drobnymi Na sta³e w Zojszenk mieszka oko³o tysi¹ca dwustu
szczegó³ami. Mieszkañcom innych krain wydaje siê, ¿e step to Kislevczyków, trudni¹cych siê upraw¹ roli oraz hodowl¹ owiec.
step, a jednak tak nie jest. W Dobryrionie morze traw czasem Zojszenk le¿y na zachodnim brzegu rzeki Tobol, która wyp³ywa
urozmaicone jest zagajnikami, których najwiêcej znajduje siê z pobliskich wzgórz zwanych „Stepowymi Górami.” Tobol
na wschodnich i zachodnich krañcach stepu. Trawy tak¿e ró¿ni¹ wpada do Linsku pomiêdzy Bolgasgradem i Jurigradem,
siê miedzy sob¹ licznymi odmianami. Mog¹ byæ wysokie, tworz¹c w tym miejscu rozleg³e trzêsawisko. Znajduj¹ siê tam
ni¿sze, spl¹tane niczym kêpy ostu czy w koñcu czasem s¹ to spore pok³ady soli, które woda wyp³ukuje w naturalny sposób.
zwyk³e paprocie. Gdzieniegdzie step jest usiany suchymi Z tego powodu w okolicy nie rosn¹ ¿adne drzewa, jedynie
trawami, w innym miejscu mo¿e z kolei przybraæ barwê najbardziej wytrzyma³a roœlinnoœæ bagienna. St¹d te¿ miejsce,
soczystej zieleni. Wszystko zale¿y tu od pogody. gdzie obie rzeki siê ³¹cz¹, zwane jest przez Kislevczyków
„S³onymi B³otami.” Gdy lato jest gor¹ce, bagnisko trochê
Zdarza siê, i¿ step Dobryrionu przecinaj¹ g³êbokie parowy przysycha i mo¿na je pokonaæ konno. Na obrze¿ach bagna
i jary, w których nieœwiadomy jeŸdziec z ³atwoœci¹ mo¿e znajduje siê ma³a kopalnia soli zwana Predeszynja. Jest to ma³a
skrêciæ kark. Podró¿owanie po tej czêœci Kisleva bez osada, której ludnoœæ trudni siê handlem sol¹ i solonymi rybami.
przewodnika najczêœciej koñczy siê œmierci¹. Czêsto poœród Gdy horda Surthy Lenka sz³a wzd³u¿ Linsku na Jurigrad oraz
dobryrioñskich traw bielej¹ koœci zagubionych podró¿nych Kobrin, Saniziañski pu³k usi³owa³ powstrzymaæ Kurgan
albo pokonanych Kurgan, którzy mieli czelnoœæ zapuœciæ siê nieopodal Predeszynji. Kislevczycy starli siê z przedni¹ stra¿¹
w samo serce pañstwa Carycy. hordy, jednak przewa¿aj¹ce si³y najeŸdŸców zmusi³y ich do
ucieczki. Kroniki zw¹ ow¹ bitwê potyczk¹ na s³onych b³otach
Nad brzegami Linsku step jest bardziej podmok³y rzeki Tobol. Wraz z pu³kiem Saniziañskim swe domy opuœci³a
i poprzecinany ma³ymi strumieniami. Trafiaj¹ siê tak¿e ludnoœæ Predeszynji, uciekaj¹c do Zojszenk.
podmok³e trzêsawiska i du¿o wiêksze bagniska. Drugie województwo le¿¹ce na po³udniowy zachód od Pinska
zwie siê Uskowickim. Zarówno tym regionem, jak i pu³kiem
Dobryrion, tak jak inne regiony Kisleva, dzieli siê na Uskowickim zarz¹dza Bojar Kolja Nefedov. Uskowice s¹
województwa. Pomiêdzy górami Krañca Œwiata, Carskimi warownym grodem ukrytym poœród stepu na pó³noc od
Borami a Traktem Pó³nocnym le¿y województwo wschodnie, Opolenska. Pod rz¹dami Bojara Nefedova w Uskowicach ¿yje
zwane Czryhniowskim. W³adzê nad nim sprawuje Bojar ponad tysi¹c Kislevczyków. Mieszkañcy tego miasteczka
Nikolai Gostjuchin, rezyduj¹cy w miasteczku Czrychniów. trudni¹ siê hodowl¹ owiec oraz upraw¹ roli. Nade wszystko s¹
Le¿y ono na wschodzie stepu, dzieñ drogi konno od Carskich jednak biegli w sztuce bartniczej. Tutejsze miody pitne s¹ znane
Borów. Czrychniów jest dobrze obwarowan¹ stanic¹, w której i cenione nawet w Imperium. Uskowice ³¹cza bliskie stosunki
¿yje pó³tora tysi¹ca Kislevczyków. Dziêki swemu po³o¿eniu z Opolenskiem. Bojar Foma Arsevich z Opolenska jest
miasteczku uda³o siê przetrwaæ Burzê Chaosu szwagrem rz¹dz¹cego w Uskowicach Bojara Nefedova. Dziêki
w nienaruszonym stanie. Obecnie Czrychniów jest bardziej po³o¿eniu Uskowic w czasie Burzy Chaosu w pobli¿e grodu
zaludniony, a to za spraw¹ uciekinierów z Wielkiego Ksiêstwa dotar³y tylko nieliczne bandy najeŸdŸców. Wiêkszoœæ z nich
Pó³nocy. Czrychniów jest tak¿e domem dla pu³ku rozbito lub rozgoniono po stepie.
Czrychniowskiego, jednego z najwiêkszych oddzia³ów Pomiêdzy województwem Saniziañskim a Uskowickim, na
skrzydlatych jeŸdŸców w Dobryrionie. pó³nocny zachód od Piñska, le¿y region Blindt. Jest to
najbardziej zalesiony region Dobryrionu i zarazem najwy¿ej
Na pó³noc od Czrychniowa, nad brzegiem Linsku i zarazem na po³o¿ony. Poœród wy¿yn i pagórków Blindtu w jednym
skraju Carskich Borów, le¿y wioska Olkan, w której w³adzê z w¹wozów znajduje siê ukryta osada Jeczycz. Mieszka w niej
sprawuje Bojar Yuri Myahkov. Mieszkañcy oprócz rolnictwa blisko piêciuset Kislevczyków ¿yj¹cych z uprawy i hodowli
i rybo³ówstwa w du¿ej mierze utrzymuj¹ siê z dobrodziejstw, owiec. Jeczycz wystawia jeden z najwiêkszych oddzia³ów
jakie oferuje bliskoœæ lasu. Najwiêkszy zysk przynosi im skrzydlatych jeŸdŸców w Dobryrionie. Zas³ugi

23
Kislev Wielki

Jeczyczowskiego Kruga s¹ czêsto chwalone w karczmach na którego szczycie stoi bardzo stara Ziala. Podobno jest to
i przy stepowych ogniskach. Po bitwie pod Mazohorod jeden z najstarszych œwiêtych budynków w Dobryrionie. Plotki
o walecznoœci Jeczyczowskiej roty us³ysza³a nawet sama g³osz¹, i¿ skrywa jak¹œ tajemnicê.
Caryca. Wszyscy spodziewaj¹ siê niebawem jakiejœ nagrody Kieruj¹c siê z Leblji na zachód w stronê Petrogradu trafimy do
i wyró¿nienia dla tej osady - plotkuje siê o tym nawet ma³ej stanicy o nazwie Duszyka. Osad takich jak Duszyka,
w dworskich kuluarach. licz¹cych oko³o stu mieszkañców, jest o wiele wiêcej na ca³ym
Ponad tydzieñ konnej jazdy na pó³nocny zachód od Jeczyczy stepie. Le¿¹ one mniej lub bardziej poukrywane poœród traw
le¿y poœród stepu Leblja. Jest to osada rz¹dzona przez Bojara Dobryrionu, na trakcie znik¹d donik¹d. Tylko rodowici
Leonida Sewhima, w której ¿yje dwieœcie piêædziesi¹t osób. Jak mieszkañcy tej krainy potrafi¹ bezb³êdnie odnajdywaæ do nich
wiêkszoœæ osad Dobryrionu, tak i ta utrzymuje siê z uprawy drogê. Ka¿dy inny cz³owiek usi³uj¹cy tego dokonaæ ginie
ziemi i hodowli owiec. Leblja jest otoczona podwójna palisad¹. poœród bezkresnego stepu i na ogó³ œwiat nigdy wiêcej ju¿ o nim
Za drugim, potê¿nym ostroko³em wznosi siê olbrzymi kurhan, nie s³yszy.

– Indeks Geograficzny Kisleva 2522 rok K.I. –

Osada Rozm. W³adca Popul. Maj. Dochody Garnizon/ Uwagi


Ochotnicy
Kobrin MM Bojar Timofrey 1580 3 Rybo³ówstwo, 37a/ 50b/ 130c Znany z wyrobów miêsnych.
Alexandrov œwinie,roln..
Jurigrad MM Bojar Mikhail 1650 2 Rybo³ówstwo, 20a/45b / 130c Jedyny prom na Linsku,
Vasilinov rolnictwo. Doszczêtnie spalony przez
Kurgan. Obecny gród to jeden
wielki plac budowy.
Petrograd MM Bojar Konrad von 2870 3 Byd³o, drewno, - Najwiêkszy w Kislevie spêd byd³a
Marburg roln., zarz¹d po³¹czony z targowiskiem.
Pinsk M. Ksi¹¿ê Sergiej 1700 3 Handel, 50a/100b/300c Wa¿ny przystanek i punkt
Clivonsky rolnictwo, ¿ywy handlowy na trakcie pó³nocnym.
inwentarz. Znany przede wszystkim z
aromatycznego „pinskiego sera”.
Dubna MM Caryca Katarzyna 650 2 Kozy, rolnictwo.25b/80c Znana w Kislevie z kozich serów i
¿artów na temat kóz.
Maersko MM Bojar Budimir 320 2 Drewno, 30b/50c Most przez rzekê ¯elaznego
Dalmatovich handel, NiedŸwiedzia, wa¿ny oœrodek
rolnictwo. handlowy.
Spalone przez orki, w trakcie
odbudowy.
Belev MM Bojar Budimir 1140 3 Futra, metal, 50b/100c Najwa¿niejszy oœrodek handlu
Dalmatovich miód, wyroby drewnem w tej czêœci Kisleva.
stolarskie i Znana te¿ z najprzedniejszych skór
bednarskie. i wyrobu beczek.
Zniszczona przez orki, zabito
2.750 mieszkañców. Jeszcze nie
odbudowana.
Muron K Bojar Budimir 200 1 Ruda. 30b Kopalnia ¿elaza.
Dalmatovich
Murmansk K Caryca Katarzyna 350 - Kamieñ. 20a/50b Kamienio³om i zarazem obóz pracy
ciesz¹cy siê z³¹ s³aw¹.
Bialy Kamin K Caryca Katarzyna 170 2 Sól. 40c Kopalnia soli spalona przez orki.
Odbudowa postêpuje bardzo
szybko.
Ustyag K Caryca Katarzyna 250 2 Srebro. 30a /60b /75c Kopalnia srebra.
Voltsara K Caryca Katarzyna 300 2 Srebro. 40a /70b /100c Kopalnia srebra.
Solkov W Caryca Katarzyna 110 1 Rybo³ówstwo, 15c Posiada doœæ dobrze utrzyman¹
rolnictwo. przystañ. Zaopatruje w ¿ywnoœæ
kopalnie Kamiennej Ostrogi.
Spalona przez orki, w trakcie
odbudowy.
Daikop W Matka prze³o¿ona 80 2 Datki. - Klasztor sióstr Shallyi.
Liudmilla Antonova Zniszczony i ograbiony przez orki,
które wymordowa³y wiêkszoœæ
mniszek. Powoli podnosi siê z
ruiny

24
Kislev Wielki

– Indeks Geograficzny Kisleva 2522 rok K.I. –

Osada Rozm. W³adca Popul. Maj. Dochody Garnizon/ Uwagi


Ochotnicy
Chowrow F Bojar Mikhail 570 2 ¯o³d 75a/180b/250c Fort strzeg¹cy przed orkami
Wolodski wojskowy. wschodnich rubie¿y Królestwa
Mrozu.
Kislev DM Caryca Katarzyna 50.000 4 Handel, 100a/300b/3500c Stolica Kisleva, znaczna czêœæ
zarz¹d. garnizonu znajduje siê w
polu.
Nidzica MM Caryca Katarzyna 2640 3 Rybo³ówstwo, 30a/65b/100c Prom przez Urskoj,
rolnictwo. spichlerze.
Opolensk MM Bojar Foma 3800 2 Futra, drewno, 20a/ 50b/ 90c Najwiêkszy prom przez Urskoj.
Arsevich uprawa.
Zwolen MM Diuk Albert von 4780 3 Handel, 15a/ 30b/ 75c Du¿y prom przez Urskoj, wa¿ny
Babenberg rybo³ówstwo, oœrodek handlu drewnem i
uprawa. ¿elazem z Talabheim i miastami
Ostermarku.
Barentsburg K Diuk Albert von 110 1 ¯elazo. 15b/40c Kopalnia ¿elaza.
Babenberg
Duszyka W Bojar Aleksiej 90 1 Hod., uprawa. 5b/12c -
Chokin
Dragnypiersk MM Bojar Budimir 1120 3 Hodowla, 20a/35b/80c W osadzie znajduje siê
Tabakov uprawa, sanktuarium poœwiêcone bogini
tytoñ. Matce - Rhyi. Znajduje siê tutaj
tak¿e „Dragnypierskaja
wyrocznia”
Igerow W Bojar Seryozha 300 2 Uprawa, 15b/43c Wioska znana ze œwietnych
Pyotrovich konie. oddzia³ów konnych
³uczników.
Jeczycz W Bojar Yvevgeni 450 2 Uprawa, 30b/50c Dom Jeczyczowskiej Roty, po³owa
Wasilenski hodowla. oddzia³u zginê³a w bitwie pod
Mazhorodem
Leblja F Bojar Leonid 245 1 Hodowla, 20b/60c W Leblji znajduje siê najstarsza w
Sewhim uprawa. Dobryrionie Ziala.
Olkan W Bojar Yuri 130 2 Uprawa, 10b/25c -
Myahkov hodowla, ryby,
drewno.
Predeszynja K Bojar Vadim 100 1 Sól, - Kopalnia soli. Ludnoœæ opuœci³a
Obolensky ryby. osadê wraz z pu³kiem
Saniziañskim.
Czrychniów MM Bojar Nikolai 1030 3 - 20a/60b/130c Siedziba pu³ku Czrychniowskiego,
Gostjuchin jednego z najwaleczniejszych
oddzia³ów skrzydlatych jeŸdŸców w
Dobryrionie.
Uskowice MM Bojar Kolja 1070 3 Hodowla, 15a/70b/110c Siedziba pu³ku Uskowickiego.
Nefedov uprawa, Ponadto Uskowice s¹ znane z
miód. bardzo dobrej jakoœciowo we³ny, a
tak¿e wybornych miodów
pitnych.
Zojszenk MM Bojar Fiodor 1150 3 Handel, 40b/110c Wa¿ny oœrodek handlowy.
Kurkosk hodowla, Siedziba pu³ku
uprawa. Saniziañskiego.

Ludnoœæ Wszyscy siê przyzwyczaili, ¿e osadami rz¹dz¹ szlachetnie


urodzeni Bojarzy z pe³nomocnictwa ukochanej Carycy.
Ludzie zamieszkuj¹cy Kislev maj¹ w swych ¿y³ach swoist¹ Wszystkich jednoczy Kislevska ziemia, silna wiara w Ursuna
mieszankê krwi ropsmeñsko–ungolskiej z domieszk¹ krwi i Dazha oraz mi³oœæ do panuj¹cej Carycy. Powoduje to, ¿e wiêzi
dumnych Gospodarów. Ludzie ¿yj¹cy w Dobryrionie nie myœl¹ braterstwa s¹ poœród Kislevczyków wyj¹tkowo silne, wrêcz
o sobie kategoriami plemiennymi i nie zaliczaj¹ siebie ani do namacalne. Jednak ci¹g³e zagro¿enie ze strony Pustkowi
Ropsmenów, ani do Ungo³ów. Czas zatar³ dla nich te granice Chaosu powoduje, ¿e Kislevczycy nie robi¹ planów
i teraz myœl¹ ju¿ o sobie tylko jako o tutejszych albo swoich. wybiegaj¹cych zbyt daleko w przysz³oœæ. Ze spokojem

25
Kislev Wielki

przyjmuj¹ to, co przynosi im kolejny dzieñ. Podchodz¹ przy Ubiór kobiecy na kislevskiej wsi nie odbiega bardzo od
tym do ¿ycia w bardzo pragmatyczny sposób. Nic nie mêskiego. Kobiety chodz¹ na co dzieñ w lnianych koszulach do
wyrzucaj¹, gdy¿ wszystko znajdzie swoje zastosowanie. Dla ziemi. Na koszulê zak³adaj¹ dwie lniane zapaski – przedni¹
przyjezdnych z innych krajów takie myœlenie jest obce i nie i tyln¹. Zim¹ lniane zapaski s¹ oczywiœcie zamieniane na
mieœci im siê w g³owach, jak mo¿na nie planowaæ przysz³oœci zapaski we³niane. Latem chodz¹ boso, natomiast zim¹ u¿ywaj¹
swojej i swoich bliskich? Tymczasem Kislevczycy wyznaj¹ drewnianych chodaków. Zamo¿niejsze ch³opki nosz¹ tak¿e
swoja starodawn¹ zasadê – „Jak siê nie ma, co siê lubi, to siê skórzane ci¿my. Z rozpuszczonymi lub zwi¹zanymi
lubi, co siê ma!” Nawet jeœli zdarzy siê coœ niedobrego, w warkocze w³osami wolno chodziæ wy³¹cznie niewiastom
przyjmuj¹ to z godnoœci¹, nie okazuj¹c na zewn¹trz gryz¹cej ich jeszcze nie zamê¿nym. Mê¿atki nosz¹ na g³owach ró¿norakie
rozpaczy i bólu. Powtarzaj¹ tylko swoje zwyczajowe zawoje. Bardzo czêsto jest to czepiec owijany na chustce
powiedzonka: „Tak musia³o byæ…”, „Wsio radno...” z w¹sk¹, usztywniaj¹c¹ listw¹.
wzruszaj¹c przy tym ramionami i co najwy¿ej ciê¿ko
wzdychaj¹c. Wszystko wedle starodawnego przys³owia: „Co Odœwiêtny ubiór kobiecy sk³ada siê z lnianej, haftowanej sukni.
da³ Did Ursun, Ojciec Dazh zabierze.” Hafty wykonywane s¹ najczêœciej przy u¿yciu kombinacji nici
bia³ych, czarnych i czerwonych. Zdobi¹ one rêkawy, okolice
Inne stare powiedzenia Kislevczyków: ko³nierza oraz dó³ sukni. Do odœwiêtnych sukni i koszul
Kislevscy ch³opi u¿ywaj¹ tak¿e krajki jako paska lub wyszycia.
- „Jak Borys Ursunowi, tak Ursun Borysowi”
- „Po¿yjemy, zobaczymy...” Mieszczanie staraj¹ siê naœladowaæ sposób ubierania bojarów
- „Na frasunek dobry trunek!” oraz nad¹¿aæ za mod¹, która nap³ywa do Kisleva z Imperium
- „Step nauczy pokory ka¿dego...” albo krajów po³udnia. Mieszczanie mog¹ sobie pozwoliæ na
- „Lepiej zjeœæ i odchorowaæ ni¿ wyrzuciæ i ¿a³owaæ!” lepsze gatunkowo sukna tkane z cienkiej nici. Wœród
- „Druzhja waniajet?!” * Kislevczyków najbardziej popularne jest sukno zwoleñskie.
W u¿yciu jest równie¿ sukno sprowadzane z miast
* U¿ywane najczêœciej, gdy obcokrajowiec nie chce siê imperialnych. Biedniejsi mieszczanie niewiele ró¿ni¹ siê
napiæ wódki po ubiciu interesu lub „za znakomstwo” – ubiorem od bogatszych ch³opów.
czyli now¹ znajomoœæ. Miêdzy sob¹ Kislevczycy u¿ywaj¹
tego powiedzonka, gdy ktoœ nie chce siê napiæ ze starymi Przeciêtny mieszczanin nosi nogawice wpuszczone w skórzane
przyjació³mi. buty. Niekiedy nogawice mog¹ byæ podbite skór¹ i zastêpowaæ
w ten sposób obuwie. Na koszule mieszczanie nosz¹ kabat lub
kaftan z wysokim ko³nierzem, rozcinany z ty³u. Do tego
Jak we wszystkich krajach, tak i w Kislevie ubiór œwiadczy zak³adana jest krótka delia albo szuba. Istotne dla ubioru s¹ te¿
o zamo¿noœci, przynale¿noœci do danego stanu i miejscu nakrycia g³owy. Biedniejsi nak³adaj¹ na g³owy kaptury. Czeœæ
w spo³eczeñstwie. Najproœciej ubieraj¹ siê oczywiœcie ch³opi. kaptura okrywaj¹c¹ ramiona i szyjê przyozdabiana jest na
Ich stroje uszyte s¹ zwykle z samodzia³owych, we³nianych brzegach nacinaniami sukiennymi. Wœród kislevskich
tkanin, lnianego p³ótna czy sukna. W ch³opskim ubiorze mieszczan przyjê³o siê tak¿e noszenie czepców z materia³u. Na
przewa¿aj¹ barwy naturalnego runa: bia³e, szare i brunatne. owe czepce zak³adaj¹ oni czasem ró¿nokolorowe filcowe
Oczywiœcie zdarzaj¹ siê i inne kolory, ale tylko takie, które kapelusze. Ostatnimi czasy modne sta³y siê tak¿e kolorowe,
mo¿na uzyskaæ z naturalnych barwników. filcowe czapeczki rodem z Imperium, zak³adane pod kaptur.

Mê¿czyŸni nosz¹ p³ócienne portki lub nogawice, które luŸno Mieszczki nosz¹ suknie z dwoma bocznymi sznurowniami.
opadaj¹ na chodaki czy ³apcie z ³yka. Czêsto stopy owijaj¹ po Gdy jest zimniej, na tak¹ domow¹ sukniê zak³adaj¹ tak¿e
prostu onucami. Bogatsi wpuszczaj¹ spodnie w wysokie buty grubsz¹ sukniê wierzchni¹. Na stopy zak³adaj¹ skórzane ci¿my
ze skóry. Nosz¹ te¿ lniane koszule, a na nich sukmany lub pó³buty z miêkkiej skórki. Do nakrywania g³ów u¿ywaj¹
z rozciêciami na przedzie. W pasie przewi¹zuj¹ siê rzemieniem, sztywnych chust lnianych oraz czepców. Czepce te s¹
kawa³kiem p³ótna lub po prostu konopnym powrós³em. Gdy przeró¿nie zdobione, pocz¹wszy od chusty obszytej na
jest zimno, na sukmanê zak³adaj¹ grubszy kabat. Równie brzegach w¹ska falbank¹ a¿ po czepce otoczone wa³kiem
powszechne w ch³odniejsze dni s¹ serdaki i kamizele rozciête usztywnionych, gêsto naszytych falban w kilku rzêdach.
z przodu. Na g³owie ch³opi nosz¹ sukienne kaptury, czapy Niezamê¿ne niewiasty czesz¹ w³osy podobnie jak ich wiejskie
spilœniane, futrzane, barankowe lub plecione ze s³omy. Od rówieœniczki. Czasem jednak do podtrzymania w³osów
œwiêta na zgrzebne ciuchy kislevscy ch³opi oraz ci ¿yj¹cy bli¿ej u¿ywaj¹ kolorowych wst¹¿ek lub zdobionych metalowych
miast nosz¹ bardziej skomplikowane kaftany z szerokimi przepasek.
rêkawami i ko³nierzami wokó³ szyi. Kaftan taki jest zapiêty pod Bojarzy i Gospodarowie nosz¹ siê najlepiej ze wszystkich
brod¹ na jeden guzik, wyciêty równo, koliœcie wokó³ szyi. obywateli Kisleva. Spodnie wpuszczaj¹ w przednie skórzane
Rêkawy ma podwiniête niczym mankiety. Do takiego kaftana buty. Na koszule zak³adaj¹ ¿upan sznurowany lub z taœmowymi
Kislevczycy zak³adaj¹ skórzane ci¿my i poñczochy pêtlicami. ¯upan przepasany jest skórzanym pasem albo
przewi¹zane sznurkiem lub rzemieniem. Ca³oœci dope³nia szerokim kawa³kiem jedwabnego materia³u na mod³ê katajsk¹.
skórzany pas, przy którym wisi trapezowata torba z klap¹ Jako strój wierzchni s³u¿¹ Gospodarom kontusze zdobione
ozdabian¹ w pó³kola wybijane æwiekami. Do pasa przypiêty z przodu z³otymi lub srebrnymi guzami. W zimie zak³adaj¹ nañ
jest te¿ kordelas w pochwie zdobnej ga³¹zkowym ornamentem. dodatkowo podbijan¹ futrem szubê albo krótsz¹ deliê. Ca³oœci

26
Kislev Wielki

dope³nia ko³pak lub futrzana czapka przyozdabiana piórami dnia Car dozna³ objawienia. W wizji ujrza³ siebie id¹cego przez
dzikiego ptactwa. prastar¹ puszczê z olbrzymim niedŸwiedziem. Pozna³ ten las od
Kobiecy strój najbli¿szy jest strojowi bogatej mieszczki, jednak razu. By³y to jego ukochane carskie bory, w których zawsze
jest od niego bogatszy i lepszej jakoœci. Suknie szlachcianek polowa³. Opuœciwszy K³y Ursuna, Radi Bokha ruszy³ do
sprowadzane s¹ z niemal wszystkich zak¹tków Starego Œwiata, puszczy, w której u podnó¿y gór Krañca Œwiata odnalaz³ swego
a wzorce mody niewiele odbiegaj¹ od tych imperialnych. niedŸwiedzia Urskina.
Kobiety urodzone i wychowane poœród stepów i leœnych
ostêpów równie dobrze czuj¹ siê jednak w stroju mêskim. Gdy fale Burzy Chaosu zala³y Kislev, w dolinie Urszebji
Bojarskie stroje s¹ zawsze ozdobnie tkane w wyszukane wzory, rozegra³a siê krwawa bitwa. Wojska Carycy, aby nie dopuœciæ
przetykane z³ot¹ nici¹. Czêsto s¹ te¿ zdobione drogimi wielkiej hordy Kurgan zara Cyenwulfa do stolicy, przyjê³y
kamieniami. bitwê w tym uœwiêconym dla wszystkich Kislevczyków
W Kislevie wyk³adnikiem bogactwa i luksusu s¹ miejscu. Ciemne ska³y sp³ynê³y krwi¹, ale sprzymierzonym
wykorzystywane do podbijania ubiorów futra. Zwierzêce oddzia³om kislevsko – imperialnym uda³o siê pokonaæ
ogonki s¹ powszechnie u¿ywane do ozdabiania mankietów, najeŸdŸców z pó³nocy. Zwyciêstwo okupiono jednak wielkimi
wysokich ko³nierzy i brzegów kabatów. Czasem s¹ równie¿ stratami. Tego dnia ¿ycie odda³o wielu walecznych synów
przyczepiane jako ozdoba do broni. Bojarskie mo¿now³adztwo Kisleva i Imperium. Ponoæ by³a to najwiêksza bitwa na
gustuje w futrach sobolich i gronostajach. Futra niedŸwiedzie ziemiach Pañstwa Mrozu od czasów Cara Aleksandra
mog¹ nosiæ tylko najznamienitsi oraz kap³ani. Zamo¿niejsza i Magnusa Pobo¿nego.
szlachta ubiera siê w futra wilcze i kunie, mniej zamo¿na w lisie
oraz popielicowe. Podobnie rzecz ma w siê miastach, ale Mazohorod
biedniejsi mieszczanie przyozdabiaj¹ swój ubiór futrami
króliczymi i zajêczymi, natomiast biedota miejska tak jak Na wiosnê, pó³ roku po bitwie pod Krasiczynem, armii Bojara
ch³opi zadowala siê najtañsz¹ baranic¹. Fiodora Kurkoska przysz³o stoczyæ kolejny bój. Zwiadowcy
Wœród Dolgan i Ungo³ów du¿¹ rolê w ubiorze pe³ni¹ skóry. donieœli o jeszcze wiêkszej hordzie Kurgan nadci¹gaj¹cej
U¿ywane s¹ do szycia bluz, kaftanów, spodni czy butów. z pó³nocy z zimowych le¿y. Fiodor Kurkosk zdecydowa³ siê
przyj¹æ bitwê na po³udniowym brzegu rzeki Linsk. Kislevskie
oddzia³y zajê³y pozycje na kamienistych wzgórzach na
Znacz¹ce miejsca po³udniowy wschód od brodu Mazohorod. Horda pod wodz¹
wielkiego zara Surthy Lenka na rozkaz samego Archaona mia³a
Bród Mikhala rozgromiæ armie Hospodarów, za¿egnuj¹c tym samym
niebezpieczeñstwo odsieczy dla Imperium.
Jest to bród przez górny Linsk na trakcie Pó³nocnym do Praag.
Gdy z Pustkowi Chaosu nadci¹ga niebezpieczeñstwo, w³aœnie „Mazohorod jest zwany przez Kurgan „Khar’phak
w tym miejscu Caryca zwo³uje „Zgromadzenie Gospodarów”. Aqshyek”. Przywi¹zuj¹ oni do tego miejsca ogromn¹ wagê,
Pos³añcy roznosz¹ wici po ca³ym kraju, nakazuj¹c Bojarom poniewa¿ ich praprzodkowie Scytowie odnieœli tu ku chwale
stawienie siê wraz z oddzia³ami u brodu. Ka¿dy z Bojarów Tchara wielkie zwyciêstwo nad plemionami po³udnia. Latem
rozkaz Carycy traktuje z najwiêksza powag¹ i skrzykn¹wszy mo¿na wypatrzyæ w ziemi pozosta³oœci tamtej bitwy:
jak najliczniejsz¹ iloœæ podkomendnych pêdzi do brodu. Poza przerdzewia³e szpice tarcz, groty strza³ czy pierœcienie
tym ka¿de „Zgromadzenie Gospodarów” jest pretekstem, aby koñskich uzd.”
znów stan¹æ w szeregu ramiê w ramiê ze starymi przyjació³mi,
uprzednio wypiwszy z nimi zdrowie umi³owanej Carycy. Gdy
armia siê zgromadzi, dopiero mo¿na myœleæ o niesieniu Wielu Kurgan zginê³o, zanim jeszcze zdo³ali przeprawiæ siê
pomocy zagro¿onym regionom. przez bród. Ginêli albo od strza³ Kislevczyków, albo porwani
przez wezbrane i wzburzone od wiosennych roztopów wody
Linsku. Gdy ju¿ uda³o im siê przeprawiæ, bitwa trwa³a do póŸnej
Urszebja, K³y Ursuna nocy. Szala zwyciêstwa przechyli³a siê na stronê Kislevczyków
dopiero wtedy, gdy zabito wybrañca Tzeentcha, zara Azytzeena.
Ta piêkna dolina znajduje siê w pó³nocno-wschodnim Tego dnia pad³o jeszcze wielu zarów, niestety tego
Dobryrionie. Ni st¹d, ni zow¹d poœród stepu wyrastaj¹ najwa¿niejszego nie uda³o siê zg³adziæ. Surtha Lenk jakimœ
olbrzymie ska³y. Ich strome grzbiety tworz¹ kr¹g, a ostre cudem siê wymkn¹³. Po Kislevskiej stronie pad³a ponad po³owa
szczyty majestatycznie wzbijaj¹ siê w niebo. W³aœnie od tych ¿o³nierzy. ¯ycie odda³o wielu dzielnych ludzi, miêdzy innymi
ska³ wziê³a siê nazwa tego miejsca, „K³y Ursuna”. Ludnoœæ Dmirow Hasparycz, dowódca konnych ³uczników z Igerowa,
Dobryrionu zwie to miejsce tak¿e „Krug Ursuna”. Kap³ani czy rotmistrz Beledni z Jeczyczowskiej roty. Te dwa oddzia³y
Dazha oraz Ursuna wol¹ natomiast okreœlenie „Urszebja”. ponios³y najwiêksze straty poœród Kislevczyków.
Nazwa ta przewija siê w najstarszych podaniach i legendach
Kisleva. Dla wszystkich kap³anów Ursuna miejsce to jest
œwiête. Zamek Spayenya

Gdy Car Radi Bokha wyruszy³ na swoj¹ samotn¹ wyprawê, W samym sercu Dobryrionu, poœród bezkresnego stepu góruje
spêdzi³ tutaj tydzieñ, prosz¹c bogów o jakiœ znak. Siódmego nad okolic¹ skupisko ska³. Najwy¿sza z nich pnie siê ku niebu

27
Kislev Wielki

niczym jakaœ zapomniana baszta. Ta naturalna wie¿a ma p³aski Ksi¹¿êcy Dukt


szczyt, na którym swobodnie mo¿e siê pomieœciæ troje ludzi.
Poœród ska³ w ma³ej dolince znajduje siê tak¿e g³êboka Jest to najwiêkszy i najlepiej prosperuj¹cy zajazd w Pinsku.
szczelina wype³niona deszczówk¹. Jest to jedno z nielicznych Wybudowa³ go Wasyl Clivonsky, praprzodek obecnie
miejsc na stepie, gdzie wodê mo¿na znaleŸæ przez ca³y rok, panuj¹cego ksiêcia. Zajazd jest najstarszym budynkiem
oczywiœcie za wyj¹tkiem zimy. Powy¿ej owego oczka, ukryta w mieœcie. Posiada dwa piêtra, wozowniê, spor¹ stajniê i nawet
poœród skalnych za³omów, jest spora grota mog¹ca pomieœciæ w³asn¹ kuŸniê. Zamys³em Wasyla Clivonskiego by³o
niewielki oddzia³. Ska³y te Kislevczycy zw¹ zamkiem stworzenie takiego miejsca, w którym nikt z przybywaj¹cych
Spayenya. Wœród miejscowych podañ i legend nazwa ta czêsto do Pinska by siê nie nudzi³. Zajazd w swej historii dwukrotnie
pojawia siê jako schronienie bohaterów. Dla podró¿uj¹cych po ju¿ siê pali³. Po ka¿dym po¿arze ówczesny w³aœciciel
stepie "zamek" spe³nia funkcje orientacyjn¹ oraz daje przebudowywa³ lokal i dodawa³ coœ nowego. W obecnych
mo¿liwoœæ w miarê bezpiecznego schronienia. czasach zajazd wygl¹da w sposób nastêpuj¹cy:

Helmut przeklina³ dzieñ, w którym zdezerterowa³ z dziewi¹tego pu³ku piechoty Stirlandu. Przeklina³ dzieñ, w którym dotar³ do
Bechafen, gdzie zatrudni³ siê do ochrony karawany jad¹cej do Praag. Przeklina³ to zapad³e miasteczko na kislevskim trakcie,
Pinsk czy jak mu tam. Wsio radno, jak tu mówi¹...
Przeklina³ jeszcze tê ich kislevsk¹ wódkê, a nade wszystko swoja g³upotê i gwa³townoœæ!
„Psia krew...” - zmi¹³ w ustach przekleñstwo, daj¹c lekki upust swej bezsilnoœci. Poci¹gn¹³ têgi ³yk ciemnego piwa, ale ca³y
czas mia³ przed oczyma wydarzenia sprzed trzech dni.
Pamiêta³ moment, gdy usiad³ do gry w karty z ³owc¹ nagród oraz tym sier¿antem stra¿y miejskiej. Pili, grali, karta mu sz³a – czy
mo¿e byæ lepsza zapowiedŸ udanego wieczoru? Potem, gdy mia³ ju¿ dobrze w czubie, a stawka wynosi³a ponad koronê,
wszystkie wydarzenia zaczê³y przyœpieszaæ, jakby lecia³y z góry na ³eb na szyjê. Najpierw tamten ³owca zacz¹³ jawnie
kantowaæ, a ten stra¿nik udawa³, ¿e nic siê nie dzieje. Wœciek³y Helmut wsta³ i z³apa³ ³owcê nagród za chabety. Zaczêli siê
szarpaæ. £owca dosta³ g³ow¹ w twarz, kolanem w brzuch i osun¹³ siê jêcz¹c pod stó³ ze z³amanym nosem. Ktoœ usi³owa³ z³apaæ
Helmuta od ty³u. Po dwóch silnych ciosach wyl¹dowa³ na s¹siednim stoliku, roztrzaskuj¹c go w drobny mak. Rozpêta³a siê
karczemna burda. W miêdzyczasie stra¿nik zwin¹³ wygran¹ i zacz¹³ siê przekradaæ stronê w drzwi. Niewiele myœl¹c, Helmut
wyci¹gn¹³ nó¿ i cisn¹³ w kierunku sier¿anta. Celowa³ w nogi i w normalnych okolicznoœciach tam w³aœnie by trafi³, jednak by³
pijany i ktoœ go potraci³. Nó¿ utkwi³ a¿ po rêkojeœæ miedzy ³opatkami feralnego stra¿nika, który rozrzuci³ rêce i pad³ na
pod³ogê. Helmut jeszcze nie zd¹¿y³ sobie w pe³ni uœwiadomiæ, co siê w³aœciwie sta³o, a ju¿ dosta³ w ³eb glinianym g¹siorem.
Nadal nie zdawa³ sobie sprawy, jak tego dokona³, ale po serii uników, dobrze wymierzonych ciosów i u¿yciu sto³ka dotar³
prawie pod same drzwi. Tam drogê zagrodzi³ mu w blisko dwumetrowy drwal, nic sobie nie robi¹cy z jego ciosów. Dziêki
pomocy drwala Helmut bardzo szybko opuœci³ karczmê przez jedno z okien... Na ulicy po chwili trochê przetrzeŸwia³ i ruszy³
zakosami w stronê placu, na którym zatrzyma³a siê jego karawana.
Ca³y nastêpny dzieñ przespa³. Gdy siê obudzi³ drugiego dnia od feralnej bijatyki, czeka³a go niemi³a niespodzianka. Herr
Grintze, jego pracodawca, zwolni³ go z dalszego ochraniania karawany oraz wrêczy³ mieszek z zap³at¹ za przebyt¹ dotychczas
drogê. Powodem by³y rozes³ane za Helmutem po ca³ym mieœcie listy goñcze, oskar¿aj¹ce go o zabójstwo stra¿nika miejskiego.
Co z tego, ¿e nie by³ na s³u¿bie - stra¿nik to stra¿nik, do tego sier¿ant. Karczmarz z tamtej gospody musia³ dok³adnie opisaæ
Helmuta i jego pechowy rzut no¿em. Teraz poszukiwa³a go stra¿ miejska w ca³ym Pinsku. Przeszukiwano ka¿dy wóz
opuszczaj¹cy miasto. Karawana musia³a jechaæ dalej, on zaœ zostawa³ w tej pu³apce sam ze swoimi problemami. Gdy
karawana ruszy³a, podszed³ doñ Semen Zafajdaczny, ich przewodnik. Poradzi³ udanie siê do „Ksi¹¿êcego Duktu” –
najstarszego i najwiêkszego zajazdu w ca³ym mieœcie, z którego ponoæ prowadzi³ tunel poza miasto. Helmut zarzuci³ na g³owê
kaptur, otuli³ siê szczelniej p³aszczem i ruszy³ na poszukiwanie zajazdu. Karczma okaza³a siê naprawdê spora. Mia³a dwa
piêtra, stajniê i w³asny dziedziniec. Semen powiedzia³ mu, ¿e w piwnicy znajduje siê gladiatorska arena, natomiast na drugim
piêtrze zamtuz. Teraz siedzia³, s¹cz¹c ciemne piwo i czekaj¹c na karczmarza, który mia³ mu daæ znak, gdy bêdzie gotów.
Przyszykowa³ piêæ koron, tak jak tamten mu kaza³, i czeka³. Wreszcie karczmarz siê zjawi³, pokiwa³ rêk¹ i wszed³ na zaplecze.
Helmut ruszy³ za nim, wchodz¹c za szynkwas i dalej.
„Dawaj pieni¹dze, tylko szybko, nie mam czasu na g³upoty” – rzuci³ czekaj¹cy na niego karczmarz, wyci¹gaj¹c otwart¹ d³oñ
w stronê Helmuta. W drugim rêku karczmarz trzyma³ skwiercz¹c¹ pochodniê. „Zatem prowadŸ...” – powiedzia³ Helmut,
wrêczaj¹c karczmarzowi umówion¹ stawkê. Zeszli do piwniczki i zaczêli siê przeciskaæ miedzy beczkami do ciemnego k¹ta, a¿
dotarli do ma³ych, metalowych drzwi. Karczmarz z trudem otworzy³ drzwiczki przy wtórze zgrzytu starego metalu o kamienne
pod³o¿e. Uœmiechaj¹c siê szelmowsko, wrêczy³ Helmutowi pochodniê, mówi¹c – „Droga wolna…” Z ciemnego tunelu
powia³o lekkim ch³odem i zapachem stêchlizny. Nie maj¹c nic do stracenia, Helmut wzi¹³ pochodniê i przekroczy³ próg. W tym
samym momencie dosta³ kopniaka w plecy! Ktoœ inny wytr¹ci³ mu pochodniê i wykrêci³ do ty³u rêce! Zacz¹³ siê szarpaæ, ale
dosta³ czymœ ciê¿kim w g³owê. Osuwa³ siê w ciemnoœæ... W tunelu ktoœ ods³oni³ latarniê, ukazuj¹c w mroku dwie postacie
stra¿ników miejskich. Helmut jak przez mg³ê s³ysza³ strzêpki rozmowy: „Dobrze siê spisa³eœ, Juri. To ten imperjalnyj?” - pad³o
pytanie. „W rzeczy samej, jaœnie panie.” - odpowiedzia³ karczmarz... „Dobrze, nagroda Ciê nie minie.” - odpar³ tamten.
„Wszystko ku chwale Jego Ksi¹¿êcej Moœci” – odpowiedzia³ karczmarz, zamykaj¹c skrzypi¹ce drzwi. Ostatnie s³owa, jakie
Helmut s³ysza³ ci¹gniêty pod rêce po korytarzu, brzmia³y: „No to wpad³eœ, bratku... Ju¿ my ciê ugoœcim w ksi¹¿êcej wie¿y. To
bêdzie najd³u¿sza noc w twoim ¿yciu...” G³oœny rechot stra¿ników odbija³ siê g³uchym echem od œcian tunelu...

28
Kislev Wielki

Na parterze znajduje siê przestronna sala z du¿ym kominkiem, walka, podczas której ogarniêci sza³em Kislevczycy wyciêli
w którym zawsze trzaska ogieñ i piecze siê jakieœ jad³o, ponad po³owê oddzia³u Kurgan. Stopniowo jednak sza³ ich
roztaczaj¹c mi³y aromat. Na piêtrze s¹ pokoje dla goœci oraz opuszcza³, a górê zaczyna³o braæ zmêczenie. Jeden po drugim
kilka lepiej urz¹dzonych saloników i alków umo¿liwiaj¹cych padali pod naporem najeŸdŸców z pó³nocy. Semen do koñca
spokojne rozmowy w cztery oczy. Na drugim piêtrze znajduje wymachiwa³ wokó³ sw¹ siekier¹, a¿ wreszcie pad³ jako ostatni.
siê bardziej ekskluzywna czeœæ zajazdu z drugim szynkwasem Wówczas na obrze¿ach kotliny pojawi³ siê konny oddzia³
serwuj¹cym lepsze i dro¿sze alkohole. Na tym piêtrze mieœci siê Bojara Aleksieja Kolvinskiego, który œciga³ Kurgan od wielu
tak¿e zamtuz "Œnie¿ynka". Z kolei w piwnicach urz¹dzono tygodni. Przybyli z odsiecz¹ konni dokoñczyli dzie³a zaczêtego
niedawno na mod³ê imperialn¹ i po³udniow¹ arenê do walk przez drwali, zasypuj¹c najpierw kotlinê gradem strza³. Gdy
gladiatorów. uprz¹tali i przeszukiwali cia³a poleg³ych, pod stert¹ trupów
odkryli poranionego Semena. Ktoœ krzykn¹³: „ten ¿yw!” W mig
Takie urozmaicenie powoduje, i¿ Ksi¹¿êcy Dukt jest miejscem, go opatrzono i sporz¹dzono nosze. Zafajdaczny dochodzi³ do
w którym spotykaj¹ siê przedstawiciele wszystkich klas siebie przez kilka miesiêcy w dworze Bojara Kolvinskiego,
spo³ecznych. Pieni¹dze przechodz¹ tu z r¹k do r¹k, omawiane którego domostwo by³o ma³a stanic¹ ukryt¹ poœród stepu. Przez
s¹ interesy i intrygi. Zajazd sta³ siê te¿ miejscem spotkañ ten czas zaprzyjaŸni³ siê z Bojarem, a ten uczyni³ go swoim
wszelkiej maœci poszukiwaczy przygód i obie¿yœwiatów. Nic ³owczym. Semen jednak pragn¹³ zemsty. Co pewien czas znika³
wiêc dziwnego, i¿ wokó³ tego miejsca naros³o wiele legend na wiele tygodni, ¿eby wróciæ znienacka z nowymi karbami na
i plotek. Najpowszechniejsza g³osi, ¿e z karczmy poza miejskie swym toporze i czasem now¹ blizn¹. Gdy w pobli¿u pojawia³y
bramy prowadzi tajemne przejœcie. Prawda jest taka, i¿ siê wiêksze bandy najeŸdŸców i okoliczni Bojarzy wspólnymi
przejœcie istnieje, ale prowadzi ono wprost do ksi¹¿êcych si³ami starali siê ich pokonaæ, Zafajdaczny zawsze jako
lochów. Sam Ksi¹¿ê czasem incognito odwiedza zajazd, aby siê pierwszy rusza³, aby tropiæ nieprzyjació³. W ten sposób zdoby³
rozerwaæ. Jednak przede wszystkim przejœcie s³u¿y ksi¹¿êcym sobie miano „Wilka Stepowego.”
stra¿nikom do wy³apywania przestêpców i awanturników.
Do tego stopnia zbrata³ siê ze stepem, ¿e sta³ siê on dla niego
drugim domem. Jeœli chce, potrafi znikn¹æ poœród morza traw
Przyk³adowy mieszkaniec i niemal nikt nie potrafi go wówczas odnaleŸæ. Do siedziby
Bojara Kolvinskiego Semen zagl¹da tylko zim¹, i to te¿ ju¿ nie
Dobryrionu zawsze. Czêsto wêdruje przez step Dobryrionu, poluj¹c na
bandy Kurgan, lub wynajmuje swoje us³ugi wojsku i Bojarom.
Semen Zafajdaczny Ma³o kto tak dobrze jak Zafajdaczny radzi sobie poœród stepu.
Niewielu Kislevczyków tak jak Wilk Stepowy zna zwyczaje
„Kule, Skaerlingowie, Tahmaki... Wszyscy tacy sami - ¿¹dni i zasady, jakimi kieruj¹ siê groŸni rabusie z Pustkowi. Jest to
krwi i s³awy. Przez te psy nie mam ju¿ rodziny ani domu. Widaæ jednak typ mruka i samotnika, który kocha otwart¹ przestrzeñ
tak musia³o byæ... Niczego siê teraz nie bojê, bo na niczym mi nie stepu, a swój ¿ywot poœwiêca walce ze z³em. Semen nazwa³ sw¹
zale¿y. Mymi krokami kieruje Dazh, a prawic¹ Ursun. Zemsta broñ imionami zamordowanej ¿ony oraz synka. Katya, szabla
i s³u¿ba Carycy - tylko to mi siê osta³o. Ech... Wrrrr... w czarnej pochwie, sta³a siê w Kislevie s³awna tak samo jak
Pó³nocnyje - jak ja ich wszystkich nienawidzê! Powiadam Ci Levan - jego pokarbowany topór. Ka¿dy z tych przedmiotów ma
bracie, dobry Kurgan to martwy Kurgan. w³asn¹ historiê. Swojej szabli Katyi Semen u¿ywa tylko
No, doœæ gadania, dajcie no tej gorza³ki!” w wyj¹tkowych okolicznoœciach. Z kolei ka¿dy karb na trzonku
- Semen Zafajdaczny, „Wilk Stepowy” topora to o jednego z Kurgan mniej.

Semen to ros³y Kislevczyk o sumiastych w¹sach, twarzy Podczas Burzy Chaosu Zafajdaczny jakimœ cudem zawsze
pooranej bliznami i bez oka, które straci³ w walkach znajdowa³ siê tam, gdzie akurat coœ siê dzia³o. Na Urszebji
z najeŸdŸcami z pó³nocy. Semen jest zaprzysiêg³ym wrogiem zg³adzi³ przy pomocy Katyi jednego z zarów. Mimo ran
Kurgan, którzy puœcili z dymem jego rodzinn¹ wieœ odniesionych pod Krasiczynem, równie mê¿nie stawa³ pod
i wymordowali najbli¿szych jeszcze przed Burz¹ Chaosu. Mazohorod. Wilk Stepowy jest ¿yw¹ legend¹ Dobryrionu,
Chyba nikt w Kislevie tak bardzo nie nienawidzi najeŸdŸców gawêdzi siê o nim przy ogniskach, a za jego czyny przepija
z Pustkowi Chaosu jak on. w karczmach.

Zanim to siê jednak wydarzy³o, Zafajdaczny dowodzi³ grup¹ Profesja: zwiadowca


drwali ze swej wioski opodal Igerowa w s³u¿bie Bojara Poprzednia profesja: leœnik
Seryozhy Pyotrovicha. Któregoœ dnia, gdy pracowali w lesie, Rasa: cz³owiek
zobaczyli na horyzoncie czarny dym unosz¹cy siê znad wioski. Cechy G³ówne
Gdy przybyli na miejsce, zastali ju¿ tylko zgliszcza i cia³a
pomordowanych mieszkañców. Zrozpaczeni drwale po WW US K Odp Zr Int SW Ogd
pochowaniu najbli¿szych ruszyli w poœcig za Kurganami. 60 55 46 51 43 40 47 30
Dogonili ich po kilku dniach. NajeŸdŸcy rozbili obóz w ma³ej Cechy Drugorzêdne
kotlince poœród stepu i byli tak pewni siebie, ¿e nawet nie
rozstawili wart. Semen wraz ze swymi ludŸmi bez wahania A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP
rzucili siê na morderców swoich rodzin. Rozgorza³a zaciêta 2 18 4 5 4 0 0 0

29
Kislev Wielki

Umiejêtnoœci: jeŸdziectwo, mocna g³owa +10, nawigacja, obdarzyli dziewczynkê niespotykanymi zdolnoœciami. Mia³a
opieka nad zwierzêtami, oswajanie, plotkowanie +5, ona zatem zadatki, aby w przysz³oœci staæ siê bardzo potê¿n¹
przeszukiwanie, sekretne znaki (³owców) +5, sekretne znaki Szeptuch¹. Za zgod¹ rodziców, którzy nie chcieli siê
(zwiadowców), sekretny jêzyk (³owców), skradanie siê +10, sprzeciwiaæ woli bogów, babcia zabra³a Svietê do swojego
spostrzegawczoœæ +10, sztuka przetrwania, ukrywanie siê +10, domu. Przez nastêpne lata przekazywa³a jej zdobyt¹ w ci¹gu
uniki, tropienie +10, wiedza (Dobryrion) +10, wiedza (Kislev), ca³ego swojego ¿ycia tajemna wiedzê, która jest potrzebna do
wiedza (Imperium), wspinaczka, znajomoœæ jêzyka (kislevski), pe³nienia misji Szeptuchy. Gdy przekaza³a Sviecie ju¿
znajomoœæ jêzyka (staroœwiatowy) wszystko, co musia³a, powiedzia³a, i¿ jej czas siê wype³ni³ i po
Zdolnoœci: b³yskawiczne prze³adowanie, broñ specjalna kilku dniach zmar³a.
(dwurêczna), broñ specjalna (kislevski ³uk), niezwykle Po œmierci babci Svieta naturalna kolej¹ rzeczy zajê³a jej
odporny, odwaga, strza³ przebijaj¹cy, strzelec wyborowy, miejsce, opiekuj¹c siê dalej mieszkañcami Dragnypierska. Do
szybki refleks, twardziel, wêdrowiec, wyczucie kierunku Sviety, tak jak wczeœniej do jej babci, przylgnê³o okreœlenie
Zbroja: skórzana kurta, skórzane nogawice, koszulka kolcza "Stara", w zwi¹zku z czym tutejsi mieszkañcy mówi¹ o swej
Punkty Zbroi: g³owa 0, rêce 3, korpus 3, nogi 1 Szeptusze "Stara Svieta". W rzeczywistoœci jest ona bardzo
Uzbrojenie: czarna szabla „Katya”, topór „Levan”, sztylet urodziw¹ kobiet¹ przed czterdziestk¹ o kruczoczarnych
(w bucie), ³uk kislevski i 20 strza³ w ko³czanie w³osach i przenikliwym spojrzeniu. Wielu ju¿ nie wytrzyma³o
Wyposa¿enie: wysokie skórzane buty, ubranie obszyte futrem, œwidruj¹cego spojrzenia jej niebieskich oczu.
butelka przedniej wódki Stolicznaja, koñ Yurij, wszystkie Wszyscy tutejsi bardzo j¹ szanuj¹ i wielce powa¿aj¹. Z jej
rzeczy potrzebne, aby przetrwaæ w stepie (wedle uznania MG) radami liczy siê starszyzna, a nawet sam Bojar. Gdy w
miasteczku odbywaj¹ siê œwiêta oraz uroczystoœci, Svieta
Svieta bierze w nich udzia³, bawi¹c siê i pij¹c razem ze swoimi
s¹siadami. Czasem dla zabawy przychodzi do karczmy "Leœne
„Je¿eli chcesz prze¿yæ w Dobryrionie wiêcej ni¿ trzy dni, musisz Licho" i wspó³zawodniczy w piciu gorza³ki z najmocniejszymi
wiedzieæ o kilku sprawach i pilnowaæ ich jak oka opojami w osadzie. Svieta ma naprawdê mocn¹ g³owê
w g³owie, jeœli swe ¿ycie mi³ujesz! S³uchaj podró¿ny zatem i niejeden Kislevczyk nie dorówna³ jej ju¿ w piciu. Wszyscy siê
uwa¿nie, bo nie bêdê dwa razy powtarzaæ... œmiej¹, ¿e nawet zabójca trolli jej nie dorówna.
Kiedy nad Dobryrion nadci¹gnê³y z³owrogie chmury Burzy
Gdy przybywasz do stanicy b¹dŸ osady, musisz odpowiednio siê Chaosu, a niespodziewany atak Kurgan Surthy Lenka mia³
przywitaæ, coby nie rozgniewaæ Dazha ani Ursuna. Najpierw zniszczyæ Dragnypiersk, Svieta dozna³a wizji. Ukaza³o siê jej
jak ci podadz¹ dzban wody, przep³ucz usta, potem j¹ wypluj. to, co mia³o niebawem nast¹piæ, czyli totalna zag³ada. Gdy
Nastêpnie zjedz ze smakiem podsuniêt¹ porcjê wêdzonej ryby. przybieg³a do osady, aby wszystkich ostrzec, na horyzoncie ju¿
Potem gdy dostaniesz zbo¿owy placek, pamiêtaj, aby go unosi³y siê czarne dymy znad Petrogradu. W osadzie byli tylko
prze³amaæ i po³owê zwróciæ z podziêkowaniem. Na koniec starcy, kobiety i dzieci oraz m³odzi ch³opcy, niezdolni jeszcze
musisz wznieœæ ofiarowanym kumysem toast „Za zdrawie!” do noszenia broni. Sta³o siê tak, gdy¿ Rota Dragnypierskiego
mieszkañców osady oraz tamtejszego Bojara i ju¿ jesteœ swój! Kruga wczesn¹ wiosn¹ wyruszy³a na rozkaz Carycy pod
Zedevkê. Starcy, czeœæ kobiet oraz najstarsi ch³opcy
Podczas przekraczania konno rzeki, gdy metal podków dotknie postanowili stan¹æ na palisadzie i chocia¿ przez chwilê
drewna mostu, spluñ przez jedno i drugie ramiê, pocz¹wszy od powstrzymywaæ Kurgan, aby daæ pozosta³ym kobietom
lewego, coby z³e uroki odegnaæ. Jeœli zacznie dmuchaæ i dzieciom czas na ucieczkê. Zanim nadci¹gnêli grabie¿cy,
Devoyska Petrenya – strasznyj wiater z pó³nocy, pamiêtaj coby ponad po³owie mieszkañców uda³o siê uciec konno w step.
znak odpêdzaj¹cy z³e moce uczyniæ. Sviecie uda³o siê zgromadziæ kobiety wraz z najmniejszymi
dzieæmi w piwnicy swego domu. Nastêpnie u¿y³a wszystkich
Teraz mniej przyjemne sprawy: najpotê¿niejszych mocy oraz zaklêæ jakie zna³a, aby
zabezpieczyæ i ukryæ piwnicê przed wzrokiem Kurgan. Gdy na
Zawsze wy³up oczy pokonanym Kurganim i innym bestiom powierzchni usta³ bitewny harmider i ucich³y odg³osy walki
kchaosu, ¿eby w snach ich potêpione dusze ciê nie drêczy³y. oraz grabie¿y, ukrywaj¹cy siê i tak nie odwa¿yli siê wyjœæ.
Gdy zginie twój towarisz, nie grzeb go w ziemi, tylko owiñ jego Przez tydzieñ ¿ywili siê zgromadzonymi przez Svietê zapasami
cia³o w p³ótno i po³ó¿ na przygotowanym wczeœniej stosie. na zimê. Wyszli dopiero po tygodniu, gdy w piwnicy nie da³o
Nastêpnie poœlij go wprost w ogieñ Dazha. To najlepsze, co siê ju¿ wytrzymaæ. Poœród zgliszcz znaleŸli zmasakrowane
mo¿esz uczyniæ dla swego kamrata...” cia³a swoich najbli¿szych. Niebawem zaczêli œci¹gaæ
- stara Svieta, Szeptucha z Dragnypierska z powrotem do Dragnypierska ci, którym wczeœniej uda³o siê
zbiec. Kobiety wspólnymi si³ami usypa³y kurhan w pobli¿u
Svieta przysz³a na œwiat w Dragnypiersku. Od dziecka mia³a spalonej œwi¹tyni Rhyi, grzebi¹c w nim swych synów i ojców.
kontakt ze zwierzêtami i widzia³a, jak jej ojciec-baca Po oddaniu cia³ najbli¿szych w objêcia Dazha, niewiasty
zdejmowa³ z chorych zwierz¹t przeró¿ne uroki. Ciekawoœæ z twarzami wysmarowanymi popio³em na znak ¿a³oby po kilku
coraz czêœciej popycha³a tak¿e ma³¹ dziewczynkê do dniach dotar³y do Opolenska.
po³o¿onego na uboczu osady domu jej babki. Babcia, bêd¹ca Svieta po wydarzeniach Burzy Chaosu sta³a siê znana w ca³ym
wioskow¹ Szeptuch¹, widz¹c coraz wiêksze zainteresowanie Kislevie. Rozg³os przynios³o jej nie tylko uratowanie kobiet
wnuczki zaczê³a przyuczaæ Svietê na swoj¹ nastêpczyniê. w Dragnypiersku, ale i przepowiadanie po³o¿enia
Niebawem po kilku próbach odkry³a, i¿ Rhya oraz Dazh nieprzyjacielskich wojsk Bojarowi Fiodorowi Kurkoskowi.

30
Kislev Wielki

Najwiêksz¹ s³awê przynios³o jej jednak uratowanie œmiertelnie Poza zapasami jedzenia i narzêdzi Caryca wraz ze
chorego syna ksiêcia Klivonskiego z Pinska. Ch³opak nosi³ zgromadzeniem kap³anów postanawia wys³aæ do Erengradu
ponoæ wedle lodowych magów i medyków znamiona zgnilizny œwiêt¹ ikonê Ursuna, która przynosi pomyœlnoœæ ka¿demu
Nurgla. W fatalnym stanie przywieziono go do Dragnypierska. miejscu, w którym aktualnie przebywa. Ikona ma wyruszyæ
Po tygodniu zabiegów Sviety stan ch³opca stopniowo zacz¹³ siê inn¹ tras¹ ni¿ karawana z zapasami. Przez ca³a podró¿ bêdzie siê
poprawiaæ. Od tej pory Svieta jest znana w Kislevie jako ni¹ opiekowaæ m³ody kap³an Ursuna, ojciec Valentin, jego
„Dragnypierskaja wyrocznia.” Ludzie przyje¿d¿aj¹ do niej natomiast ma eskortowaæ oddzia³ pod dowództwem Bojara
z odleg³ych zak¹tków Kisleva, aby prosiæ o radê, lek czy Jeremiego Prokopova, który jest wa¿n¹ osobistoœci¹ wœród
przepowiedzenie przysz³oœci. Stra¿ników P³omienia – bractwa zwalczaj¹cego Chaos
Wolne chwile Svieta spêdza na dyskusjach i spacerach z matk¹ i chroni¹cego Kislev. W chwili gdy wszystko jest ju¿ dopiête na
prze³o¿on¹ zgromadzenia Rhyi, z któr¹ bardzo siê ostatni guzik i dobrani najpewniejsi ludzie, kap³an wraz
zaprzyjaŸni³a. Ponadto tak jak kiedyœ jej babka, Svieta z coraz z Bojarem zdaj¹ sobie sprawê, ¿e jakaœ obca si³a usi³uje ca³y
wiêksz¹ radoœci¹ przyjmuje odwiedziny swej ciekawskiej czas pokrzy¿owaæ ich plany i odwlec wyjazd. Przewodnikiem
siostrzenicy. Rudow³osa Anya jest jeszcze ma³a, ale ju¿ bardzo oddzia³u jest znany w Kislevie Semen Zafajdaczny, zwany
interesuje j¹ domek starej ciotki... powszechnie Wilkiem Stepowym. ¯eby pokrzy¿owaæ
Profesja: Szeptucha knowania wrogów, Prokopov zarz¹dza obranie najszybszej
Poprzednia profesja: ch³opka trasy, czyli na pó³nocny zachód od stolicy, na skos przez
Rasa: Cz³owiek Dobryrion. Po pierwszych piêciu dniach kilku ¿o³nierzy
zaczyna mieæ problemy z ¿o³¹dkiem, s¹ os³abieni, wymiotuj¹,
Cechy G³ówne itd. S¹ tak s³abi, ¿e nie mog¹ kontynuowaæ podró¿y. Bojar
WW US K Odp Zr Int SW Ogd postanawia zostawiæ ich w najbli¿szej wiosce. To jednak nie
koniec problemów. Po tygodniu jazdy kwatermistrz odkrywa, i¿
40 38 41 45 43 47 55 42
zapasy kurcz¹ siê za szybko... Wszyscy w oddziale zaczynaj¹
Cechy Drugorzêdne patrzeæ na siebie wilkiem, pojawiaj¹ siê podejrzenia o zdradê.
A ¯yw S Wt Sz Mag PO PP Po kilku dniach znika ca³y zapas wody! Na szczêœcie w oddziale
1 12 4 4 4 13 0 0
jest Wilk Stepowy, który zna miejsca poœród stepu, gdzie mo¿na
uzupe³niæ zapasy wody. Obecnoœæ zdrajcy w oddziale jest ju¿
Umiejêtnoœci: gadanina, hipnoza, jêzyk tajemny (magiczny), pewna. Oczywiste jest, ¿e komuœ musi bardzo zale¿eæ, aby
leczenie, opieka nad zwierzêtami, oswajanie, przekonywanie, ikona nie dotar³a do Erengradu. Zdrajca objawi siê w ostatniej
rzemios³o (aptekarstwo), splatanie magii, wiedza (Kislev), osadzie przed Erengradem. W nocy bêdzie chcia³ zamordowaæ
wiedza (uroki), wiedza (zielarstwo), wykrywanie magii, ojca Valentina i skraϾ przedmiot. W trakcie szamotaniny uda
znajomoœæ jêzyka (kislevski), znajomoœæ jêzyka (klasyczny), mu siê tylko zraniæ kap³ana oraz porwaæ ikonê, z któr¹ bêdzie
znajomoœæ jêzyka (staroœwiatowy) usi³owa³ zbiec. Po pogoni przez wioskê powinien zostaæ ujêty
Zdolnoœci: broñ specjalna (kij), broñ specjalna (proca), gus³a, i nastêpnego dnia os¹dzony przez Bojara. Zdrajc¹ okazuje siê
magia prosta (gus³a), medytacja, niepokoj¹cy, odpornoœæ na jeden z ¿o³nierzy, który jest kultyst¹ Skarandra wyznaj¹cego
magiê, szósty zmys³ Tzeentcha. Za zdradê istnieje tylko jedna stosowna kara, a jest
Czary: Magia prosta + wedle rozs¹dku i potrzeb MG. ni¹ pal. Dla Prokopova i ojca Valentina wszystko sta³o siê jasne
Uzbrojenie: kostur, proca, sztylet – przyczyna k³opotów by³ Skarander, odwieczny wróg
Wyposa¿enie: chata w Krasiczynie, czarny kot, wró¿ebne runy Stra¿ników P³omienia. Ostatniej nocy przed dotarciem do
wyrzeŸbione z niedŸwiedziej koœci, sk³adniki do rzucania Erengradu, w obozowisku poœród stepu, wróg przypuœci
czarów, sporz¹dzania mikstur, maœci oraz naparów, a tak¿e ostateczny atak. Ludzie i mutanci – kultyœci Skarandra -
wszystkie pozosta³e rzeczy (wedle uznania MG) potrzebne do nadejd¹ ze wszystkich stron. Bêd¹ atakowaæ mechanicznie
spe³niania misji Szeptuchy. niczym otêpia³e lalki, jakby to nie oni kierowali swoimi
ruchami. Powinno byæ ich du¿o, 2-3 na ka¿dego obroñcê.
Jednak nie stanowi¹ zbyt du¿ego zagro¿enia, poniewa¿
Pomys³y na przygody w wiêkszoœci s¹ to wieœniacy i obszarpani Erengradczycy.
Czêœæ z nich mog³a nawet nigdy wczeœniej nie trzymaæ broni
Œwiêta misja: w rêkach. Ich si³¹ jest liczebnoœæ, któr¹ bêd¹ usi³owali
przyt³oczyæ oddzia³. Po godzinie powinno byæ po wszystkim.
Burza Chaosu przetoczy³a siê nad Kislevem i Imperium. Na Czeœæ ¿o³nierzy poniesie jednak œmieræ, broni¹c kap³ana
niedobitki armii Archaona mo¿na siê natkn¹æ w lasach i na i œwiêtej ikony. Nastêpnego dnia pokiereszowany oddzia³ dotrze
stepie. Mieszkañcy s¹ zatrwo¿eni tym, co siê sta³o, utrat¹ wreszcie do Erengradu. W mieœcie dopiero st³umiono zamieszki
domów i bliskich. Ich wiara mocno siê chwieje. Wiele miast i gdzieniegdzie znajduj¹ siê jeszcze ogniska zapalne, w których
bardzo ucierpia³o i powoli podnosz¹ siê z ruiny. Jednym z miast, toczone s¹ walki z buntownikami Skarandra. Panuje atmosfera
które ucierpia³o najbardziej, jest Erengrad – najwiêkszy port przemêczenia i skrajnego wyczerpania. Gdy miasto obiegnie
Kisleva, do którego nap³ywa pomoc z Imperium i innych krain. wieœæ, i¿ pomoc od Carycy jest ju¿ blisko, zapanuje ogólna
Aby podnieœæ na duchu ocala³ych mieszkañców portu, dodaæ radoœæ.
im otuchy i nadziei, Caryca postanawia pomóc temu jak¿e
wa¿nemu dla przysz³oœci jej pañstwa miastu. W stolicy BG mog¹ do³¹czyæ do wyprawy w mieœcie Kislev lub gdzieœ
rozpoczynaj¹ siê przygotowania do ekspedycji ratunkowej. w Dobryrionie, np. tam, gdzie oddzia³ bêdzie musia³ zostawiæ

31
Kislev Wielki

chorych ¿o³nierzy czy uzupe³niæ zapasy. W trakcie drogi Wilk pod³o¿ywszy mu zakazan¹ ksiêgê zbieg³ z ca³ym z³otem.
Stepowy mo¿e uci¹æ sobie pogawêdkê z graczami Ukrywszy ³up, nie omieszka³ donieœæ na Steblova ³owcom
i opowiedzieæ im to i owo o stepie lub barbarzyñcach z pó³nocy. czarownic. Ci osadzili Wañkê jako wyznawcê mrocznych potêg
Podczas przymierzania konno stepu nale¿y graczom wpoiæ do w Wie¿y WiedŸmo³apów. Woroninko tymczasem przez kilka
g³ów obraz bezkresu i nieskoñczonej przestrzeni Dobryrionu. lat sta³ siê bogatym handlarzem wódk¹, a nastêpnie
Mo¿esz tak¿e urozmaiciæ podró¿ o brn¹cy na pó³noc oddzia³ szanowanym radc¹ miejskim. Jednak Steblovowi uda³o siê
Kurgan. Po zaciêtej potyczce, w której padnie po³owa zbiec. Jako ¿e para³ siê z³odziejskim fachem i nie by³ g³upi,
barbarzyñców i kilku Kislevczyków, najeŸdŸcy uciekn¹ w step. zawczasu ukry³ czeœæ swojego ³upu, o czym Woroninko nie
Pamiêtaj jednak o umiarze – bohaterów czeka jeszcze koñcowa wiedzia³. Tymczasem ³owcy czarownic wywracali miasto do
potyczka i inne przygody. góry nogami w poszukiwaniu swojego zbiega. Steblov czym
prêdzej sprzeda³ z³oto i uciek³ z miasta. Osiad³szy
Przyjaciele i wrogowie: w miejscowoœci Zwolen przybra³ inne nazwisko i zaj¹³ siê
handlem suknem. Obecnie jest g³ow¹ rodziny, ma kochaj¹c¹
Prêdzej czy póŸniej BG przybêd¹ do stolicy pañstwa mrozu - ¿onê i trójkê dzieci. O miejscu zamieszkania Steblova wie tylko
miasta Kislev. MG musi sprawiæ, aby dru¿ynie bardzo zale¿a³o jego dawny przyjaciel, paser o imieniu Vadim. Jeœli
na pozyskaniu tutaj jakiejœ wa¿nej informacji. Mo¿e jej udzieliæ bohaterowie chc¹ siê czegoœ dowiedzieæ o Wie¿y
tylko ¿ak Kislevskiego Uniwersytetu Anatolij Pietrovich, WiedŸmo³apów, musz¹ najpierw dotrzeæ do Vadima, a póŸniej
znany bardziej poœród ¿akowskiej gawiedzi jako „Szczerba.” jakoœ go przekonaæ, ¿eby zdradzi³ im miejsce pobytu Steblova.
Pietrovich zarabia na swoje utrzymanie jako rajfur. Oprowadza Gdy ju¿ do niego dotr¹, bêdzie go bardzo trudno przekonaæ,
bogatych mieszczan oraz ludzi z krêgów dworskich po ¿eby wspomina³ swoje dawne dzieje, o których chce
zamtuzach, domach gry i tym podobnych miejscach. Traf zapomnieæ. Jeœli graczom uda siê ju¿ go przekonaæ, Steblov
chcia³, i¿ w wieczór poprzedzaj¹cy przybycie dru¿yny do zacznie opowiadaæ o Wie¿y i swojej ucieczce kana³ami. Wtedy
miasta Szczerba, nie zdaj¹c sobie z tego sprawy, zaprowadzi³ do pokoju wejdzie jego ¿ona i kategorycznie zabroni mu
grupê dworzan Carycy do jednego z domów uciech, który jest rozmów na te tematy. Pos³uszny m¹¿ nic ju¿ wiêcej nie powie na
przykrywka dla „Szkar³atnego Pucharu” – zakazanego kultu temat swojej ucieczki. Wspomni natomiast, ¿e ostatnimi czasy
Slaanesha. Na miejscu okaza³o siê, ¿e rozweselone dotar³y do niego pog³oski, jakoby jeden rajca miejski ze stolicy,
towarzystwo nie ma czym zap³aciæ ¿akowi za jego us³ugi. Jeden niejaki Woroninko, zacz¹³ uczêszczaæ na spotkania kultu
z pijanych dworzan jako zap³atê zaoferowa³ Szczerbie swój „Szkar³atnego Pucharu.” Kupiec ten jest bardzo ambitnym
pierœcieñ. Przez pomy³kê ofiarowa³ Pietovichowi pierœcieñ i ³asym na w³adzê cz³owiekiem. ¯eby wkupiæ siê w ³aski kultu,
z symbolem kultu. Gdy ¿ak wraca³ na swoj¹ kwaterê, Woroninko zobowi¹za³ siê zdobyæ „serce Kitaju”, czyli z³oty
pochwyci³ go wraz ze swymi siepaczami ³owca czarownic wisior z rubinem obdarzonym mocami ponoæ przez samego
Anders Lapkin. £owca ten jest znany w stolicy ze swej Slaanesha. Wisior znajduje siê w rêkach ekscentrycznego
bezwzglêdnoœci i od d³u¿szego czasu bada sprawê kolekcjonera precjozów w odleg³ym Praag. Steblov wysuwa
„Szkar³atnego Pucharu.” Tej nocy obserwowa³ akurat nastêpuj¹c¹ propozycjê: op³aci bohaterom podró¿ do
przybytek, przy którym pojawi³ siê ¿ak. Na nic siê zda³y Wielkiego Ksiêstwa Pó³nocy pod warunkiem, ¿e naszyjnik
t³umaczenia Szczerby, i¿ pe³ni³ tylko funkcjê przewodnika. zdobêd¹ na w³asna rêkê. Po powrocie do stolicy musz¹ siê oni
Wszystko przepad³o, gdy ³owca znalaz³ ów nieszczêsny skontaktowaæ z ³owc¹ czarownic i zaproponowaæ mu wymianê
pierœcieñ. ¯aka skrêpowano i zaci¹gniêto na przes³uchanie do – wysoko postawiony cz³onek „Szkar³atnego Pucharu” za bogu
ponurej Wie¿y WiedŸmo³apów. Zajœcie widzia³ ¿ebrak, który ducha winnego ¿aka. Nastêpnie bohaterowie maj¹ dotrzeæ do
zna Szczerbê i nastêpnego dnia o wszystkim opowiedzia³ rajcy i zaoferowaæ mu sprzeda¿ tego drogocennego naszyjnika.
przyjacio³om ¿aka. Podczas dobijania transakcji musz¹ obezw³adniæ Woroninkê
i dokonaæ umówionej wymiany z Andersem Lapkinem – ³owc¹
Jak gracze maj¹ wyci¹gn¹æ Szczerbê z tak przera¿aj¹cego czarownic.
miejsca, jakim jest Wie¿a WiedŸmo³apów? Otó¿ wedle Jeœli plan zemsty Steblova siê powiedzie, wynagrodzi on
miejskich plotek i legend w mieœcie Z³otych Wie¿ by³ cz³owiek, dru¿ynê
któremu jakimœ cudem uda³o siê z tej wie¿y zbiec! Mê¿czyzna
ten zwa³ siê Wañko Steblov i by³ doskona³ym w³amywaczem.
Nale¿y sobie jednak zadaæ pytanie, dlaczego Steblov znalaz³ siê
w Wie¿y? Otó¿ w m³odoœci wraz z dru¿yn¹ poszukiwaczy
przygód gdzieœ na Kresach Steblov ograbi³ staro¿ytny kurhan.
W kurhanie na skutek przemyœlnych pu³apek œmieræ ponios³a
trójka œmia³ków. Na powierzchniê wyszed³ tylko Steblov i jego
kompan woŸnica - Jeremi Woroninko. We dwóch wynieœli
z kurhanu ca³kiem sporo ozdób ze z³ota, wytworzonych jeszcze
w zamierzch³ych czasach Scytów. Skarby te powinny zapewniæ
im obu dobrobyt do koñca ¿ycia. Po powrocie do Kisleva
rabusie grobowca sprzedali swój ³up. Gdy dzielili siê
pieniêdzmi, Woroninko zaœlepiony gor¹czka z³ota upi³
Steblova wódk¹ z domieszk¹ narkotyków, po czym

32

Related Interests