Η «Αξιολόγηση» δεν αξιολόγησε το πραγματικό

πανεπιστήμιο..
Ως γνωστόν το Τμήμα μας έχει αξιολογηθεί πλήρως. Από δύο επιτροπές, μάλιστα, την εσωτερική και την εξωτερική
αξιολόγηση. Και τώρα που αξιολογηθήκαμε θα μπορέσουμε και εμείς να καταλάβουμε τα προβλήματα της σχολής , να
τα διορθώσουμε και κάπως έτσι το τμήμα μας να διεκδικήσει μια θέση στον ήλιο , να πάρει επιτέλους την αναγνώριση
που του αξίζει .
Κάπως έτσι ξεκινάει μια από τις μεγαλύτερες κοροϊδίες ever στις πλάτες των φοιτητών.

...η «Αξιολόγηση» δεν μας είπε κάτι που δεν ξέραμε..
Οι δύο αυτές επιτροπές λοιπόν μετά από δύσκολη και εντατική έρευνα κατάφεραν να ανακαλύψουν προβλήματα τα
οποία εμείς οι φοιτητές τόσα χρόνια δεν είχαμε πάρει πρέφα ότι υπάρχουν. Ανακάλυψαν ότι πολλές φορές οι φοιτητές
μπορεί να έχουν περιορισμένο ελεύθερο χρόνο λόγω φόρτου εργασίας, ότι σε ορισμένα μαθήματα υπάρχει μικρό
ποσοστό παρακολούθησης, μία ορισμένη ανεπάρκεια σε υποδομές και προσωπικό, και μία κάποια ανασφάλεια και
αβεβαιότητα για το μέλλον των αποφοίτων. Αλλά οι αξιολογητές δεν σταμάτησαν στα προφανή. Βρήκαν και άλλα
προβλήματα, ή μάλλον βρήκαν πράγματα που κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να θεωρήσει
πρόβλημα. Ανακάλυψαν για παράδειγμα ότι δεν υπάρχουν κυρώσεις σε περίπτωση που κάποιος φοιτητής δεν περνάει
τα πάντα στην ώρα του ή ότι δεν υπάρχουν αρκετές υποχρεωτικές και συνεχείς μορφές εξέτασης όπως υποχρεωτικές
ασκήσεις , υποχρεωτικές πρόοδοι κλπ.

…και σίγουρα δεν θα διορθώσει τα προβλήματα.
Οι επιτροπές αυτές λοιπόν ήρθαν και μας άνοιξαν τα μάτια . Αλλά επειδή πρόκειται και για σοβαρές αρχές
έκατσαν και έβγαλαν προτάσεις για το πως μπορούν αυτά τα προβλήματα να διορθωθούν. Οι προτάσεις αυτές
ήταν:
Για το ποσοστό επιτυχίας στα μαθήματα: Δεν έλαβαν αρκετά δεδομένα σε σχέση με τα ποσοστά αυτά. Μάλλον λογικό
θα το χαρακτηρίζαμε, γιατί τότε μάλλον δεν θα αξιολογούνταν καλά καθηγητές οι οποίοι μας έχουν συνηθίσει στα μαζικά
κοψίματα, όπως ο κ. Πηλίδης, η κ. Ψαροπούλου και ο κ. Τρογκάνης. Εξάλλου η κ. Ψαροπούλου και ο κ. Λεονάρδος
ξεκάθαρα μας είπαν πέρσι σε συνέλευση του Τμήματος καθηγητών με θέμα τα όρια δήλωσης ότι δεν θέλει να δηλώνουμε
πολλοί το μάθημά της γιατί ρίχνουμε το ποσοστό επιτυχίας στο μάθημα και θα μετρήσει αρνητικά στην αξιολόγηση!
Για τη διάρκεια των σπουδών: Θεώρησαν προβληματικό τον μέσο χρόνο αποφοίτησης σε σχέση με τα ευρωπαϊκά
στάνταρ, καθώς και το μικρό ποσοστό φοιτητών που παίρνουν πτυχίο με βαθμό άνω του 8, και πρότειναν οι καθηγητές
να «ενθαρρύνουν» τους φοιτητές να παρακολουθήσουν τις διαλέξεις. Πέραν του παραπάνω σε σχέση με τα μαζικά
κοψίματα, που επιπλέον δύσκολα περνάς αυτά τα μαθήματα με βαθμό, ας αναφέρουμε κι εμείς ότι ακόμη και αν όλοι
θέλαμε να παρακολουθήσουμε τις διαλέξεις, ΔΕΝ ΧΩΡΑΜΕ. Χαρακτηριστική είναι η σφαγή που γίνεται για μια θέση στα
μαθήματα του κ. Πηλίδη, του κ. Τρογκάνη, του κ. Μαραγκού κλπ. Επίσης όταν μιλούν για ενθάρρυνση, τι ακριβώς
εννοούν; Μήπως να χωριστούμε σε «καλούς» και «κακούς» φοιτητές σε σχέση με το πόσο παρακολουθούμε; Μήπως
αυτό μπαίνει στο πλαίσιο της έντασης του καθημερινού μας προγράμματός, καθορίζοντας το ρυθμό με τον οποίο θα
σπουδάζουμε; Μήπως στην τελική δεν τους πέφτει λόγος γι’ αυτό, και είναι στην ευχέρεια του καθενός μας με ποιο ρυθμό
θα σπουδάζουμε;
Για το κτηριακό ζήτημα: Όπως προαναφέραμε δεν χωράμε στις αίθουσες. Οπότε αν οι κ. Αξιολογητές επιθυμούσαν όντως
να βοηθήσουν, ας μιλούσαν για την ανάγκη να μπούμε στο νέο κτήριο της σχολής. Αντί αυτού, προτείνουν τη μείωση των
εισακτέων, ως λύση τόσο για το κτηριακό ζήτημα, αλλά και για την χαμηλή χρηματοδότηση που παρέχεται στο Τμήμα.
Για το φόρτο εργασίας : Μα φυσικά το να ακολουθήσουμε τα ευρωπαϊκά πρότυπα ή τα πρότυπα των κολεγίων και να
προσθέσουμε κι άλλο φόρτο εργασίας. Να αυξηθούν οι απαιτήσεις στα μαθήματα και να θεσμοθετηθούν μέσα στο
εξάμηνο σε όλα τα μαθήματα διάφορες υποχρεωτικές μορφές εξέτασης όπως τεστάκια, ασκήσεις, project, υποχρεωτικές
παρακολουθήσεις κτλ. Τι άλλο μας πρότεινε η αξιολόγηση για την «οργάνωση» των σπουδών μας; Το όριο δήλωσης στα
μαθήματα. Ήταν πρόταση των επιτροπών, στη βάση οργάνωσης των σπουδών στην πραγματικότητα ως μέσο πίεσης
των φοιτητών να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.

Για την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα μετά την αποφοίτηση : Μα φυσικά να προσθέσουμε κι άλλη ανασφάλεια και
αβεβαιότητα. Το πρόγραμμα σπουδών πρέπει να αλλάξει. Βασικά πρέπει να αλλάζει διαρκώς με βάση τις τεχνολογικές
εξελίξεις για να μπορούμε να είμαστε up-to-date βιολόγοι. Αντί, δηλαδή, να μας παρέχει τα βασικά εφόδια και γνώσεις
πάνω σε όλο το εύρος του αντικειμένου μας πρέπει να γίνει πιο ευέλικτο. Πρέπει, δηλαδή, να κινηθεί σε μια
κατεύθυνση περεταίρω απαξίωσης βασικών μαθημάτων για το αντικείμενο του βιολόγου και να ενισχυθούν
μαθήματα που θα παρέχουν κατάρτιση ανάλογα με το τι είναι in την κάθε στιγμή στην αγορά.
Για τους συμβασιούχους ΠΔ407: Οι κ. Αξιολογητές δεν παραλείπουν να εγκωμιάσουν τους συμβασιούχους ΠΔ407 για το
πόσο εξαιρετική δουλειά κάνουν και την ανυπολόγιστης αξίας σημασία τους για τη λειτουργία του Τμήματος. Ας μας πουν
τότε πού πήγαν όλοι αυτοί, όταν από τους 14 που μπορούσε να υποστηρίξει το ΒΕΤ με πλήρεις συμβάσεις, αυτή τη στιγμή
έχει δοθεί μόλις μία σύμβαση, η οποία αναγκαστικά θα χωριστεί στα 2 ή 3 για να μπορέσει να λειτουργήσει με όσο το
δυνατόν λιγότερα προβλήματα φέτος.
Για το διδακτικό προσωπικό: Τέλος, ένα ακόμη σημαντικό σημείο που αναφέρεται στην αξιολόγηση αφορά την πρόταση
των Αξιολογητών σε σχέση με τους καθηγητές που πρέπει να προσληφθούν, ώστε να φτάσουμε τα 25 μέλη ΔΕΠ και να
μπορέσουμε να λειτουργήσουμε ακόμη καλύτερα. Ας επισημάνουμε και εμείς από πλευράς μας, ότι όχι μόνο δεν έχουν
γίνει προσλήψεις, αλλά ένα μέλος ΔΕΠ λείπει με άδεια άνευ αποδοχών, και άλλα τρία του χρόνου θα βγουν στη σύνταξη,
και τίθεται πραγματικό πρόβλημα υπολειτουργίας του Τμήματος αν δεν γίνουν άμεσες προσλήψεις.

Με φόντο την υποχρηματοδότηση
Χρησιμοποιώντας το εργαλείο της αξιολόγησης και με την ένταση της υποχρηματοδότησης στην εκπαίδευση, τίθεται σαν
στόχος η περαιτέρω σύνδεση του πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας τόσο με την έρευνα όσο και με
την διαμόρφωση των απαραίτητων αυριανών εργαζόμενων που χρειάζεται μια αγορά που λειτουργεί σε καθεστώς
εργασιακού μεσαίωνα και διεκδικεί συνεχώς την επανακατάρτιση των εργαζομένων (κυνήγι ECTS, ιδιωτικά σεμινάρια
κτλ). Σε ένα υποχρηματοδοτούμενο πανεπιστήμιο η αξιολόγηση πέρα από την πίεση που ασκεί στο πανεπιστήμιο να
προσαρμοστεί στα πρότυπα ΚΕΚ, ΚΕΣ, ΙΕΚ, χρησιμοποιείται βάσει ανταποδοτικών κριτηρίων στην ένταση ιδιωτικών
πρωτοβουλιών στην εκπαίδευση. Έτσι έχουμε να αντιμετωπίσουμε βάσει των προηγούμενων, αλλαγές στα προγράμματα
σπουδών και την έρευνα, ώστε να είναι προσανατολισμένα στην παραγωγή καινοτομίας και πατέντας, προφανώς όχι
βάσει των συμφερόντων και των αναγκών των φοιτητών, αλλά της αγοράς (επιχειρήσεις, ερευνητικά κέντρα κλπ.).
Προφανώς η αξιολόγηση παραβλέπει προβλήματα κόστους φοίτησης (σίτιση, στέγαση, μετακίνηση)-προτείνει μάλιστα
την καθιέρωση αντίτιμου για τη σίτιση- και αγνοεί ότι το βάρος πέφτει στις πλάτες των φοιτητών. Τέλος ενδεικτική είναι
η πρόταση που κάνουν οι αξιολογητές για την επίλυση του θέματος με τα αναλώσιμα που δεν υπάρχουν στα εργαστήρια.
Η πρόταση αυτή είναι η εισαγωγή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά! Όπως διαπιστώσαμε άλλωστε από το σύνολο της
αξιολόγησης, είναι ότι μάλλον δεν αντιλαμβάνονται εκεί έξω την έννοια του δωρεάν χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε!
Είναι ξεκάθαρο ότι η απάντηση της αξιολόγησης στα προβλήματα είναι να προσθέσει κι άλλα προβλήματα. Και μιας που
περιμένουμε και πάλι την επίσκεψη των «σοφών» της αξιολόγησης ( οπότε μάλλον η σχολή θα βάλει τα καλά της, μάλλον
θα κάνει κι ένα βιαστικό «σκούπισμα», θα κρύψει τα προβλήματα κάτω απ’ το χαλί για να μην δώσουμε και κακή εικόνα,
όπως και την προηγούμενη φορά). Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τίποτα από αυτούς που κατά βάση θέλουν να
εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που έχουν συναντήσει την πλήρη εναντίωση από το φοιτητικό κίνημα τα τελευταία
χρονιά. Σαν φοιτητές ξέρουμε καλύτερα ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και σίγουρα
ξέρουμε και καλύτερο τρόπο και καλύτερες προτάσεις για να τα αντιμετωπίσουμε. Μέσα από τις συλλογικές μας
διαδικασίες να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας . Να διεκδικήσουμε τον πρώτο και κύριο λόγο για όλα όσα μας
αφορούν, για την καθημερινότητα μας, για την ποιότητα του προγράμματος σπουδών, για την αξία του πτυχίου και
των σπουδών μας.

ΜΙΚΡΒΙ
σχήμα της Ε.Α.Α.Κ. στο Β.Ε.Τ.