You are on page 1of 4

17 lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

za pośrednictwem

Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Kętach

Strona Skarżąca:

Marcin Hałat Redaktor Naczelny portalu ,,Nowa Wieś w gminie Kęty’’

Organ:

Miejski Zakład Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Kętach ul. Św. Maksymiliana Kolbe 25a 32-650 Kęty

SKARGA

na decyzję Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Kętach z dnia 29 stycznia 2016 r. (Nr 120/16), utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 11 stycznia 2016 r. (Nr 2849/15)

Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 3 § 2 pkt. 1 i art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), wnoszę skargę na decyzję Miejskiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Kętach (dalej: MZWiK, Spółka) z dnia 29 stycznia 2016 r. (Nr 120/16), utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 11 stycznia 2016 r. (Nr 2849/15).

Zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 10 Europejskiej Konwencji o ochronie Praw Człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. 1993 Nr 61, poz. 284 ze zm.), art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2014 poz. 782, dalej: u.d.i.p.) przez nieudzielenie informacji publicznej, wnoszę o:

1. Uchylenie decyzji MZWiK z dnia 29 stycznia 2016 r. (Nr 120/16) oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia 11 stycznia 2016 r. (Nr 2849/15),

2. Zasądzenie

na

przepisanych.

rzecz

Strony

Skarżącej

zwrotu

UZASADNIENIE

kosztów

postępowania

według

norm

W dniu 13 grudnia 2015 r. zwróciłem się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci wysokości nagród przyznanych w roku 2011, 2012, 2013, 2014 oraz 2015 (do dnia odpowiedzi

na wniosek) wszystkim osobom pracującym w MZWiK, poprzez podanie stanowiska, komórki organizacyjnej oraz kwoty i uzasadnienia przyznanej nagrody.

W wyniku przedłużenia terminu na udzielenie odpowiedzi na przedmiotowy wniosek do dnia 11 stycznia 2016 r., w tymże dniu udzielono mi informacji w zakresie nagród przyznanych osobom składającym oświadczenie majątkowe na podstawie art. 24 h ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. 2013 r., poz. 594 z późn. zm., dalej u.s.g.) - członkom zarządu Spółki. W pozostałym zakresie – tj. wszystkich pozostałych pracowników MZWiK - wydano decyzję odmawiającą udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, iż wnioskowane informacje zawierają dane osobowe podlegające ochronie. Dodatkowo, jako podstawę odmowy powołano art. 5 ust. 2 u.d.i.p. – tj. przesłankę ochrony prywatności osoby fizycznej.

W dniu 14 stycznia 2016 r. złożyłem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w wyniku którego decyzją z dnia 29 stycznia 2016 r. Spółka utrzymała w mocy decyzję ją poprzedzającą, powielając zasadniczo dotychczasową argumentację. W ramach uzasadnienia potwierdzono, iż MZWiK jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jednakże żądane informacje korzystają z ochrony na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Podkreślono ponownie, iż mimo wnioskowania o wysokość nagród bez wskazania imiona i nazwiska osoby, której ona dotyczy, konieczna jest ochrona jej danych osobowych, ze względu na art. 6 ustawy o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2015 r., poz. 2135, dalej: u.o.d.o.).

W niniejszej sprawie brak jest wątpliwości, iż spełniony został zakres podmiotowy oraz przedmiotowy u.d.i.p. MZWiK, jako spółka komunalna, stanowiąca własność gminy, jest bowiem podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji na gruncie art. 4 ust. 1 pkt. 5 u.d.i.p. (zob. przykładowo wyrok WSA z dnia 8 sierpnia 2013 r. o sygn. akt II SAB/Sz 53/13). Natomiast dane dotyczące nagród pracowniczych posiadają walor informacji publicznej w świetle art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt. 5 lit. c u.d.i.p. (zob. przykładowo wyrok WSA z dnia 16 września 2015 r. o sygn. akt II SAB/Rz 77/15, wyrok WSA z dnia 12 lutego 2015 r. o sygn. akt II SAB/Ke 1/15, wyrok WSA z dnia 19 marca 2015 r. o sygn. akt II SAB/Ol 10/15).

Istotą problemu stał się fakt, iż mimo dostrzeżenia przez Spółkę dwóch konstytucyjnych wartości – tj. prawa do informacji oraz prawa do prywatności, przyjęła ona od początku prymat tego drugiego. Tym samym, w sposób nieuprawniony zawężone zostało konstytucyjnie zagwarantowane prawo do informacji.

Takie działanie należy uznać za niepożądane. Istotnie, na gruncie Konstytucji RP z 1997 r. istnieją dwie przeciwstawne sobie wartości – jawność oraz prywatność. Oczywiście, należy za każdym razem badać okoliczności konkretnej sprawy w celu wyważenia, które z przedstawionych praw będzie miało zastosowanie. W przedmiotowej sprawie taka analiza nie została jednak dokonana. MZWiK, zarówno w pierwszym, jak i kolejnym rozstrzygnięciu jedynie lakonicznie uzasadnił swoje stanowisko, nie wyjaśniając w sposób wyczerpujący oraz wszechstronny motywów podjętej decyzji. Z tego powodu nie sposób ocenić analizy MZWiK jako rozpatrzenia całokształtu okoliczności, które pozwoliłby na uznanie, iż konieczna jest akceptacja przewagi prawa do prywatności nad prawem do informacji. Zarówno bowiem prawo do informacji, jak i prawo do prywatności są wartościami przeciwstawnymi, jednakże równorzędnymi.

Niezależnie od powyższego, pragnę podkreślić, iż w mojej ocenie wnioskowane informacje nie powinny korzystać z ochrony prywatności osoby fizycznej. Udostępnienie przedmiotowych informacji nie prowadzi bowiem do ujawnienia konkretnych osób. Należy ponownie podkreślić, iż przedmiotem wniosku nie było ujawnienie informacji, które poczytywać można jako dane wrażliwe (przykładowo adres zamieszkania).

Spółka, jako podstawę swojego rozstrzygnięcia powołała błędnie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. – tj. przesłankę prywatności osoby fizycznej., jak również art. 6 u.o.d.o. W przypadku ograniczenia dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej nie mają zastosowania spostrzeżenia na temat przepisów u.o.d.o., co potwierdził WSA w wyroku z dnia 19 sierpnia 2015 r. (sygn. akt II SA/Gd 373/15): ,,Art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie wprowadza jako przesłanki ograniczenia prawa do informacji ochrony danych osobowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2013 r., II SA/Kr 395/13, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie oznacza to jednak, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej relacje między dostępem do informacji oraz ochroną danych osobowych nie występują, ale należy je oceniać w oparciu o prywatność, o której mowa w art. 5 ust. 2 ww. ustawy, a dopiero następnie to rozwiązanie odnieść do przepisów ustawy o ochronie danych osobowych (por. G. Sibiga, glosa do wyroku SN z 8 listopada 2012r., I CSK 190/12, Monitor Prawniczy 20013/8/59-62)’’.

Odnosząc się do powołanego przez Spółkę art. 6 u.o.d.o., dotyczącego definicji danych osobowych, w cytowanym wyżej orzeczeniu Sąd trafnie zauważył, iż do przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 6 u.o.d.o. konieczne jest spełnienie przesłanek zawartych na gruncie art. 23 tej ustawy. Jednym z warunków jest dopuszczalność przetwarzania danych, gdy jest to niezbędne do wykonywania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego (art. 23 ust. 1 pkt. 4 u.o.d.o.). W tym zakresie u.o.d.o. odsyła do przepisów innych ustaw, którymi niewątpliwie będą przepisy u.d.i.p.

Ponadto, za chybiony należy uznać argument, zgodnie z którym dane dotyczące przyznanej nagrody nie mogą być udostępnione ze względu na ochronę dóbr osobistych pracowników na gruncie art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.). Przede wszystkim, w przedmiotowym stanie faktycznym MZWiK posiada szczególny status pracodawcy. Jest to bowiem spółka komunalna, gospodarująca mieniem gminy, a co za tym idzie ma obowiązek udostępniać informacje na podstawie przepisów u.d.i.p. Ponadto, przedstawiona przez Spółkę wypowiedź rodzi wątpliwość co do prawidłowego zrozumienia przepisów ustawy. Skoro bowiem MZWiK konsekwentnie ogranicza dostęp do informacji publicznej, to też musi akceptować fakt, iż informacje dotyczące nagród posiadają walor informacji publicznej. Trudno zatem zgodzić się ze stanowiskiem, iż dane o wynagradzaniu pracownika mogą zostać udostępnione jedynie w przypadku uzyskania jego zgody.

W tym miejscu należy przypomnieć, iż obowiązki informacyjne podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej na gruncie u.d.i.p. powinny być traktowane szeroko. W wyroku z dnia 30 września 2015 r. (sygn. akt I OSK 2093/14) NSA istotnie wskazał: ,,W ustawie o dostępie do informacji publicznej nie określono zamkniętego katalogu informacji publicznej, ponieważ ustawodawca chciał, aby społeczeństwo posiadało instrument do jak najszerszej kontroli instytucji publicznych. Taki instrument, aby był sprawny, powinien obejmować jak największą liczbę stanów faktycznych. Liczba ta nie może być ograniczona, ponieważ dynamiczny charakter stosunków społeczno-gospodarczych rodzi nowe sytuacje, w których pojawia się aktywność podmiotów

publicznych. Ta aktywność w państwie demokratycznym powinna być poddana kontroli społecznej za pośrednictwem narzędzia, jakim jest prawo dostępu do informacji publicznej. Dlatego też uznaje się, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (wyroki: NSA z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt OSK 205/04, WSA w Warszawie: z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08, z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 933/10, z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 117/09)’’.

Dodatkowo, należy zauważyć, iż nagrody pracownicze stanowią formę docenienia działalności pracownika. Przyznawane mogą być za m.in. szczególne zaangażowanie, osiągnięcia zawodowe. Niezrozumiałym jest więc niechęć w ujawnieniu takich danych – m.in. uzasadnienia przyznania nagrody. Ponadto, transparentność wydatkowania środków przeznaczanych na wynagrodzenia pracowników stanowi standard w demokratycznym państwie prawnym. Należy zatem zgodzić się, iż obywatele mają prawo wiedzieć na co konkretnie wydaje się środki komunalne.

Podsumowując, informacje o nagrodach przyznanych pracownikom MZWiK wraz z podaniem stanowiska, komórki organizacyjnej oraz kwoty i uzasadnienia powinny być udostępnione przez podmiot zobowiązany na gruncie u.d.i.p.

Wobec powyższego odwołanie jest uzasadnione i wnoszę jak na wstępie.

{}