You are on page 1of 252

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
1. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΟΣΜΑ ΤΟΥ
ΑΙΤΩΛΟΥ
2. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΤΟΥ
ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ
3. ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΜΩΥΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΑΙΘΙΟΠΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ
ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ
4. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ
ΣΕΡΓΙΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ( ΜΟΝΑΧΟΥ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΚ ΚΥΠΡΟΥ )
5. ΙΩΣΗΦ ΜΟΝΑΧΟΥ ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ: Α) ∆Ι∆ΑΣΚΑΛΙΕΣ
ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΕΡΙ
ΤΩΝ ΚΟΣΜΟΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ,
Β) ΝΕΩΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ
ΠΑΡΕΡΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, Γ)
ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ
ΧΡΗΣΜΟΙ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΟΦΟΥ, ∆) Η
ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ
∆Ι∆ΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ, Ε) Η
ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ∆Ι∆ΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, ΣΤ) ΣΧΟΛΙΑ
ΕΠΙ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

6. Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ
ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ
7. ΟΠΤΑΣΙΑ ΟΣΙΟΥ ∆ΑΝΙΗΛ ΕΞ
ΑΓΑΡΗΝΩΝ
8. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ
ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΕΝΑ∆ΙΟΥ
9. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ
ΣΑΡΩΦ
10.

ΤΑ 3 ΘΗΡΙΑ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ

11.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ
ΤΗΣ ΚΡΟΣΤΑΝ∆ΗΣ

12.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝ∆ΡΕΑ
ΤΟΥ ∆ΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΥ

13.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ΤΟΥ Γ.Β.ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ « Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
ΕΞΗΓΗΜΕΝΗ»
14.

ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ
15.
16.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ

Γ. ΕΦΡΑΙΜ ΒΑΤΟΠΕ∆ΙΝΟΣ ΠΡΟΣ
ΡΩΣΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ

17.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ
ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

18.

Η ΤΥΦΛΗ ΑΓΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ ΤΗΣ
ΜΟΣΧΑΣ

19.

Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΕΡΑΦΕΙΝ ΤΗΣ
ΒΥΡΙΤΣΑ

20.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ
21.
22.

23.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ BARCODE
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ∆ΑΝΙΗΛ, ΙΕΖΕΚΙΗΛ,
ΙΩΗΛ

24.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΗΦΩΝΟΣ

ΚΩΣΤΑΝΤΙΑΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΣΑ
ΚΡΙΣΗ
25.

ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΦΡΑΓΙΣΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ
ΘΕΟ

Ο Γέροντας
(25-7ου-1924 έως 12-7ου(29-6ου)-1994)

Μαρτυρίες Προσκυνητών1
Τον Ιούλιο του 1992, ως υπασπιστής του στρατιωτικού Αεροδρομίου Θεσσαλονίκης,
οργάνωσα προσκύνημα στο Άγιον Όρος με 70 αξιωματικούς, κι επισκεφθήκαμε μεταξύ των
άλλων και το κελλί του Γέροντος Παϊσίου (Παναγούδα). Συζητούσαμε με το Γέροντα και του
θέταμε διάφορα ερωτήματα για εθνικά θέματα. Τον ρώτησα:
«Γέροντα, πώς βλέπετε το Σκοπιανό θέμα»;
«Όποια λύση και να δοθεί, μακροπρόθεσμα θα είναι προς όφελος των ελληνικών
συμφερόντων. Σκυλί που γαβγίζει πίσω από λεωφορείο, μην το φοβόσαστε, δε δαγκώνει».
«Γέροντα, θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη»;
«Οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι θα μας παραχωρήσουν την Πόλη. Όχι γιατί μας αγαπάνε,
αλλά γιατί αυτό θα συμπλέει με τα συμφέροντά τους». «Όταν θα πάρουμε την Πόλη, θα την
κρατήσουμε για έξι μήνες, όσο δηλαδή διαρκεί ένα λάχανο»; Ο Γέροντας με κοίταξε με το
διεισδυτικό βλέμμα του και μου απήντησε: «Όχι παιδί μου, για πάντα»! «Γέροντα, θα τα
ζήσουμε αυτά τα γεγονότα»; «Βέβαια και θα τα ζήσετε!» Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα αν
είναι στ’ αλήθεια δυνατό να συμβή αυτό. ο Γέροντας κατάλαβε το λογισμό μου και,
κοιτάζοντας με, απήντησε: «Ο καλός Θεός πήρε το κατσαβίδι και γύρισε λίγο το “παξιμάδι”
του Γκορμπατσώφ. Είδατε τι έγινε»! (σελ.164)
Αργότερα, επισκέφθηκα το Γέροντα μαζί μ’ ένα φίλο μου σμήναρχο, γύρω στα τέλη
Οκτωβρίου του 1993, και του εξέφρασα την ανησυχία μου γι’ αυτά που συμβαίνουν στην
πατρίδα μας. ο Γέροντας απήντησε: «Μη φοβάσαι. Ο Θεός δε θα επιτρέψει να γίνει κακό,
αλλά θα γίνουν όμως πράγματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική.
Ο κόσμος θα τους σιχαθεί (τους πολιτικούς) και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα
μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί! Δεν μπορώ να σου
πω πιο πολλά». Μετά μου πιάνει το χέρι καθησυχαστικά και μου λέει: «Η Παναγία και οι
άγιοί μας σκανδαλωδώς μας βοηθάνε! Ποια χώρα έχει τους αγίους που έχουμε εμείς - η
Αλάσκα»; (σελ.165)
Σκόπια - Αλβανία:
Τον ρώτησα, (σε άλλη επίσκεψη), τι γνώμη έχει για τα Σκόπια και μου είπε: «Ας τα Σκόπια.
Μην τα λογαριάζεις». Για την Αλβανία μου είπε: «Όταν μια γίδα θέλει να φάει ξύλο, πάει και
ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνου. Έτσι κάνουν και οι Αλβανοί τώρα. Ας τους. Μην τους
λογαριάζεις. Μη φοβάσαι» (σελ. 259).
Για την Κωνσταντινούπολη έλεγε ότι:
«Κάποτε θα την πάρουμε την Πόλη. Δική μας είναι. Εμείς δεν θα πάθουμε κακό. Όταν θα
ξεκινήσουμε για τον πόλεμο, θα την έχουν πάρει την Πόλη οι άλλοι. Στα μισά οι Έλληνες θα
γυρίσουν πίσω. Την Πόλη θα την έχουν πάρει οι Ρώσοι και θα μας τη δώσουν. Όχι ότι
οι ίδιοι μας αγαπούν, αλλά θα υποχρεωθούν να μας τη δώσουν από τις περιστάσεις».
Για τα «Εξαμίλια» έλεγε
ότι αφορά το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας. Για τους Τούρκους, που συνέχεια δημιουργούν
προκλήσεις, ο Γέροντας έλεγε: «Οι Τούρκοι..., ας τους αυτούς. Αυτοί τα κόλλυβα τα έχουν
στο ζωνάρι τους. Τά ‘χουνε, τα κουβαλούν μαζί τους...» Όσο για το πότε θα διαλυθεί η
Τουρκία, όσες φορές κι αν τον ρωτήσαμε και το συζητήσαμε, ποτέ δεν το έλεγε: «Αυτό δεν το
ξέρουμε. ο Θεός μας είπε ότι θα μας δείχνει σημεία. Τα πράγματα όμως προς τα εκεί
βαδίζουν...» (σελ. 260).
Για τη Σερβία
Χαραλαμπίδης Χαράλαμπος, ιατρός, από Καβάλα: …Κατηφορίσαμε χαρούμενοι στην
καταπράσινη πλαγιά γεμάτη από αγριολούλουδα και αρώματα, και φθάσαμε στην εξώπορτα
1

«Μαρτυρίες Προσκυνητών», Θεσσαλονίκη 2003, Ζουρνατζόγλου Νικόλαος, επισμηναγός.
- 70 -

με τη βρύση, στο πίσω μέρος του κελλιού του γέροντα. Εκείνη την ώρα εκείνος άπλωνε τις
μπλούζες που είχε πλύνει. Πλησίασε στο συρματένιο φράχτη και μας είπε: «Τι θέλετε, βρε
παλληκάρια;» «Ήρθαμε να πάρουμε την ευχή σου», απαντήσαμε. Ο κ. Ιωάννης Δουλγερίδης
είπε πως είμαστε από ένα «Σύλλογο Φίλων του Αγίου Όρους», ότι ερχόμαστε συχνά και
φέρνουμε κόσμο στο Άγιον Όρος. Εγώ στη συνέχεια τον ρώτησα: «Γέροντα, να βοηθάμε
τους Σέρβους που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση»; Εκείνος αμέσως ανασηκώθηκε, με
κοίταξε αυστηρά και μου είπε: «Τι να τους βοηθάμε»; Κάπως διστακτικά του λέω: «Να τους
στέλνουμε οικονομική βοήθεια»; «Αν θέλετε», μου απήντησε, «στείλτε τους μερικές
κονσέρβες. Αυτοί θέλανε να μας πάρουνε τη Μακεδονία μας, και πριν δέκα περίπου
χρόνια, κάποιοι επίσκοποί τους που ήλθαν εδώ, μου είπαν πώς η Μακεδονία είναι
δικιά τους και ότι πρέπει να την πάρουνε! Εγώ τότε τους κοίταξα άγρια και τους είπα
πώς αυτό δεν είναι σωστό και ότι είναι άδικο. Εκεί (στη Βοσνία) εφαρμόζονται τώρα οι
πνευματικοί νόμοι». (σελ. 277). - Αυτό δείχνει πώς το κοσμικό πνεύμα του κομμουνισμού πέρασε
ακόμη και μέσα στην ιεραρχία της Σλαβικής αυτής εκκλησίας! - ΛΜΔ.

Στη συνέχεια του λέω:
«Γέροντα, η πατρίδα μας περιβάλλεται από εχθρούς και όλοι οι μεγάλοι (Αμερικάνοι,
Ευρωπαίοι) βοηθούν αυτούς και, κυρίως, τους Τούρκους». «Οι Τούρκοι», απήντησε, «τα
κόλλυβα τα έχουν στο ζωνάρι τους (δηλ. το τέλος τους είναι κοντά -ΛΜΔ). Θα πάθουν μεγάλο
κακό. Θα γίνει σύγκρουση στο Αιγαίο. Εμείς δεν θα πάθουμε μεγάλο κακό. Τότε θα
επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του αγίου Κοσμά. Οι
μεγάλοι θα φροντίσουν... Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και
έτσι ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε Ορθόδοξοι».
«Γέροντα», του αντείπα, «τι χριστιανοί είμαστε; Ξέρεις έξω πόσο αμαρτωλά ζουν οι Έλληνες;
Μέρα - νύχτα διασκεδάζουν και κυλιούνται στην αμαρτία. Πώς θα μας βοηθήσει ο Θεός να
πάρουμε την Πόλη»; Και με το απλό, σοφό του ύφος, μου είπε: «Υπάρχει η μαγιά κι αυτή η
μαγιά κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα. Γι’ αυτή τη μαγιά ο Κύριος θα κάμει ότι θα
κάμει». Τελευταία, τον ρωτώ: «Γέροντα, άραγε εμείς θα τα δούμε αυτά;» Τότε ο Γέροντας,
κοιτώντας προς την πλαγιά, που μια μεγάλη ομάδα προσκυνητών κατηφόριζε, μας είπε:
«Άντε τώρα, στο καλό. Πολλά σας είπα για σήμερα». (σελ. 278)
Μάρκου Γαβριήλ: Την άνοιξη του 1993 επισκεφθήκαμε το Γέροντα Παίσιο.
Τον ρωτήσαμε αν θα γίνει πόλεμος με την Τουρκία, και ο Γέροντας είπε: «Ναι, θα γίνει
πόλεμος και θα χτυπηθεί η Τουρκία από το βορρά. Θα πάθει τεράστια καταστροφή,
αλλά ρουθούνι Ελληνικό δεν θα ματώσει. Όσον αφορά στην Πόλη, θα διοικείται
από Ρώσους, Έλληνες, και Ευρωπαίους. Η καταιγίδα αυτή θα φτάσει μέχρι το
Ισραήλ και τότε οι Εβραίοι θα καταλάβουν τα σφάλματα τους». (σελ. 278)
Καραφείζης Βασίλειος, ταξίαρχος ε.α., Διδυμότειχο, Έβρου: Την 10η Ιανουαρίου 1992
έλαβε χώρα η έξης συνομιλία μεταξύ του Γέροντος και εμού:
«Γέροντα, πώς βλέπετε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας»; «Έ, καλό θα βγει για την
Ελλάδα». «Τι γίνεται με το “μουσουλμανικό τόξο”; Υπάρχει κίνδυνος για μας;»
«Καλό και απ’ αυτό θα βγει». Επειδή προβληματίσθηκα και δεν κατάλαβα το νόημα των
λόγων του, μου εξήγησε στη συνέχεια ότι:
«Ο διάβολος επιθυμεί την καταστροφή του ανθρώπου. Πάντα, όμως, ο Θεός δεν
επιτρέπει να γίνει έτσι, όπως το θέλει ο διάβολος. Άλλα τι κάνει; Παραχωρεί στο διάβολο το
δικαίωμα να κάνη κακό μέχρις ενός σημείου, γιατί από το κακό αυτό θα προκύψει κάτι καλό.
Είπε πώς ό,τι έπαθε το Ιράκ, το ίδιο θα πάθει και η Τουρκία από μία συμμαχική δύναμη
και κυρίως από τους Αμερικανούς. Θα χάσει ακόμη και τους πατροπαράδοτους φίλους
της, τους Γερμανούς». Είπε, επίσης, ότι:
«Στην Ιταλία θα παρουσιασθεί ένας νέος Μουσολίνι, στη Γερμανία ένας νέος
Χίτλερ και η ΕΟΚ (τώρα Ε.Ε.) θα διαλυθεί». H ΕΟΚ, είπε, δεν έχει καμμία σχέση με την
Αμερική. Η Αμερική μοιάζει μ’ έναν αργαλειό, που αφομοιώνει όλα τα κουρέλια, ενώ
στην ΕΟΚ υπάρχουν αντιτιθέμενα και διαπλεκόμενα συμφέροντα. «Πήγατε, Γέροντα,
στην Τουρκία»; «Ναι, πήγα. ο πατέρας μου πολέμησε τους Τσέτες». «Άραγε, Γέροντα, θα
ξαναπάμε πίσω»; Μετά την ερώτηση μου αυτή, ο Γέροντας πήγε αμέσως μέσα στο κελλί και
έφερε ένα μικρό τετραδιάκι, γραμμένο στα φαρασιώτικα ή στα τούρκικα, με προφητείες του
αγίου Αρσενίου (του Καππαδόκη) από το 1901 έως το 1923. Το τετραδιάκι εκείνο
περιελάμβανε γεγονότα που συνέβησαν την εποχή εκείνη, καθώς και προφητείες
- 71 -

μελλοντικές. Ο Γέροντας μου έδειξε τι έγραφε για το 1922: «Φέτος η πατρίδα μας θα χαθεί
και θα μας διώξουν, αλλά θα πάμε πάλι». (σελ. 279)
Γιάννου Γεώργιος, αξιωματικός Πολεμικής Αεροπορίας: Την άνοιξη του 1987
επισκέφθηκα το μακαριστό Γέροντα Παίσιο στο κελλί του, την Παναγούδα. Τον ρώτησα,
προβληματισμένος, αν θα γινόταν πόλεμος με την Τουρκία. Ο Γέροντας μου απάντησε ότι,
όταν θα δούμε η Ελλάδα να παίρνει την πρεσβεία της από την Τουρκία και η Τουρκία
την πρεσβεία της από την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να πούμε: «Ταις πρεσβείαις της
Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς». (σελ. 280)
Παπατζήμας Αθανάσιος: Το καλοκαίρι του 1992 ρωτήσαμε το Γέροντα Παίσιο:
«Γέροντα, τι επιπτώσεις θα έχει η ΕΟΚ για την Ελλάδα»;
«Κοιτάξτε παιδιά», απήντησε ο Γέροντας. «Στην Αμερική πήγαν άνθρωποι από διάφορα
μέρη. Κουβάλησε ο καθένας το κουρέλι του και έτσι έγινε εκεί μία κουρελού. Στην ΕΟΚ,
όμως, οι χώρες που μπαίνουν είναι έτοιμα χαλιά. Τα χαλιά, όσο και να τα ενώσεις, το ένα
πάει από δω και το άλλο απ’ εκεί. Έτσι, μη φοβάστε για δυσμενείς συνέπειες από την ΕΟΚ.
Δεν πρόκειται ποτέ οι χώρες της Ευρώπης να ενωθούν πλήρως, ώστε να μας
βλάψουν». (σελ. 280)
Οικονόμου Αλέξανδρος, αντιπτέραρχος, ε.α., Αθήνα: Σχετικώς με τη διάλυση της
Τουρκίας. Το Μάρτιο του 1994 συνάντησα το Γέροντα Παΐσιο στο Μοναστήρι της Σουρωτής.
Συγκινήθηκα, όταν μου έπιασε το χέρι και, παρά την κρισιμότητα της καταστάσεώς του, μου
είπε τα ακόλουθα: «Εσύ δεν πρέπει να στενοχωριέσαι και να φοβάσαι την Τουρκία. Η
Τουρκία θα διαλυθεί, και μάλιστα θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι. Στη Βοσνία θα
γίνει μουσουλμανικό κράτος (εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοιο κράτος). (σελ. 280)
Σε άλλη επαφή που είχα με το Γέροντα, η συζήτηση αφορούσε την ανησυχία μου για
τον πόλεμο κατά της Βοσνίας, ο οποίος ακόμη εμαίνετο. Ήταν η περίοδος '92-'93, που
είχαν ληφθεί οι αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών με καταδικαστικό αποτέλεσμα κατά της
Βοσνίας. Όταν, λοιπόν, τον ρώτησα τι θα γινόταν μ’ αυτόν τον πόλεμο, που είχε ως σκοπό
να πλήξη την Ορθοδοξία και την ενότητά της, μου είπε: «Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να
γίνει τίποτε». «Γέροντα, πως είναι δυνατόν;» Μου ξαναλέει: «Δεν θα γίνει τίποτε’ σ’ το λέω
εγώ. Αυτή τη στιγμή στρατηγός των Βόσνιων είναι ο ίδιος ο Χριστός. Το κακό θα
αυτοκαταστραφεί μόνο του». «Γέροντα, είναι πολύ δύσκολο να το πιστέψει αυτό κάποιος,
διότι είναι φοβερές οι δυνάμεις που έχουν μαζευτεί εναντίον της». «Μην ανησυχείς»,
επανέλαβε. «Θα δεις αυτό που σου είπα». Βέβαια, ανακουφίστηκα από τα λόγια του, και δεν
πέρασε πολύς καιρός που οι εξελίξεις ήταν πράγματι θαυματουργικές. Τελικά, κανείς μας δε
θυμάται τον τρόπο με τον όποιο εξαφανίστηκαν όλες αυτές οι δυνάμεις, οι οποίες δεν
μπόρεσαν να φέρουν κανένα θετικό αποτέλεσμα υπέρ τους, και κανένα σημαντικό πλήγμα
κατά των Βοσνίων ορθόδοξων.
Η ερμηνεία της προφητείας για το Εξαμίλι.
Σε άλλη μας συζήτηση, αναφέρθηκα στην αγωνία που είχα για το Εξαμίλι, επηρεασμένος
από τη σχετική προφητεία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Υπάρχει χωριό Εξαμίλι στη
διαδρομή μεταξύ Θεσσαλονίκης και Σερρών - βρίσκεται 28 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη - και
θεώρησα ότι είναι το σημείο στο όποιο θα φθάσουν οι Τούρκοι, σε περίπτωση πολέμου
μεταξύ μας, και από εκεί θ’ αρχίσει η εξαφάνιση τους. Τον ρώτησα αν είναι δυνατόν οι
Τούρκοι να φθάσουν έξω από τη Θεσσαλονίκη. Ανησυχούσα, αλλά ο Γέροντας γελούσε.
Πράγματι, επέμενα στην ερώτηση μου και εκείνος εξακολουθούσε να γελά, παρ’ ότι ήταν η
περίοδος που πονούσε πάρα πολύ, γιατί αναφέρομαι στη συνάντηση μας στη Μονή της
Σουρωτής. Στο τέλος μου είπε: «Μην ανήσυχης καθόλου. Άκου να σου πω τι συμβαίνει»:
«Εξαμίλι είναι κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές της Τουρκίας. Το
ίδιο και από τη δική μας πλευρά. Κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές μας, απ’
οποιεσδήποτε νησιωτικές η χερσαίες ακτές, είναι τα εξαμίλια. Όταν ο τουρκικός στόλος
ξεκινήσει κατά της Ελλάδος και φτάσει στα έξι μίλια, πράγματι θα καταστραφεί. Θα είναι η
ώρα που θα έχουν τα κόλλυβά τους στο ζωνάρι τους». Πράγματι συγκινήθηκα πολύ, όταν
άκουσα αυτήν την απάντηση, επειδή μου δόθηκε όλη η ερμηνεία και η επιβεβαίωση του
λόγου του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. …Στη συνέχεια θέλησα να επεκταθώ, παρ’ ότι ήξερα
ότι τον κούραζα. Εκείνη μας η συνάντηση έμελε να είναι και η τελευταία. Τον ρώτησα,
- 72 -

λοιπόν, τι θα γινόταν από κει και πέρα. Μου είπε:
«Έχω την εντύπωση ότι έφθασε η ώρα. Πιστεύω ότι έφθασε η ώρα». «Ποια ώρα
Γέροντα»; «Η ώρα να πάρουμε την Πόλη»! «Την Πόλη πως θα την πάρουμε; Θά ’χουμε πάλι
πόλεμο;» «Όχι, δεν θά ’χουμε ούτε μία ντουφεκιά. Δεν πρόκειται να γίνει πόλεμος2».
«Τότε, Γέροντα, πως θα την πάρουμε την Πόλη;» «Την Πόλη θα μας τη δώσουν». «Ποιοί;
Οι Τούρκοι; Είναι δυνατόν;» «Όχι. Την Πόλη θα μας τη δώσουν οι Ρώσοι. Θα την
πάρουν σε πόλεμο που θα κάνουν με την Τουρκία και θα τη δώσουν σ’ εμάς». «Μα,
Γέροντα, τόσο μας αγαπάνε οι Ρώσοι, ώστε να μας δώσουν την Πόλη, έτσι, χωρίς πόλεμο»;
«Όχι. Θα ξέρουν ότι δεν πρόκειται καμμία επιδίωξή τους να πραγματοποιηθεί, εάν δε μας
δώσουν την Πόλη. Έτσι θ’ αναγκαστούν να μας την παραχωρήσουν».
«Γέροντα, τι θα γίνει μετά απ’ αυτό; Οι Τούρκοι τι θα γίνουν»;
«Αυτοί θα καταστραφούν. Πραγματικά θα σβήσουν από το χάρτη, διότι είναι ένα έθνος, το
όποιο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Θα σβήσουν ως έθνος και η έκταση
ολόκληρης της Τουρκίας θα είναι μία αχανής έρημος, στην οποία, για να συναντήσει
κανείς άνθρωπο, θα πρέπει να περπατάει εφτά (7) ώρες!» (σελ. 285-6)
Άλλη φορά, βρέθηκα μαζί με μία παρέα προσκυνητών στο κελλί του. Τότε υπήρχε ο
πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία. Του έλεγαν λοιπόν: «Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγματα;
Θα γίνει πόλεμος και προς τα εδώ; Θα έχουμε προβλήματα; Να φύγουμε, να πάμε
αλλού; Θα έχουμε πόλεμο με τα Σκόπια;» και ο Γέροντας, ο οποίος είχε ακούσει πολλές
φορές το ίδιο ερώτημα, τους έλεγε: «Βρε παιδιά, δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι δεν είναι
δυνατόν να έχουμε πόλεμο, όταν υπάρχει πόλεμος σε διπλανό κράτος»; «Μα για ποιο
λόγο»; «Να σας το κάνω πιο λιανά. Όταν στο διπλανό σας σπίτι, στο σπίτι δηλαδή του
γείτονα, η οικογένεια έχει δύο παιδιά τα όποια μαλώνουν είτε μεταξύ τους, είτε με τον πατέρα
τους, είτε με τη μάνα τους, μπορούν αυτά να σας πειράξουν; Πρώτα θα τελειώσουν το
μάλωμα μεταξύ τους, θα μονιάσουν, θα τελειώσει η ιστορία και μετά θα πάνε στο
γείτονα για να μαλώσουν μαζί του. Έ, μέχρι τότε έχουμε ακόμα καιρό μπροστά μας.
Αλλά η χάρις του Θεού δε θα μας αφήσει να πάθουμε κακό3». (σελ. 292)
Στην συνέχεια με ρώτησε για την Κύπρο και, χαμογελώντας με καθησύχασε και είπε:
«Θα έρθει η ώρα που θα λυθεί το θέμα της Κύπρου. Θα περάσει δυσκολίες, αλλά θα
λυθεί και θα είναι Ορθόδοξη και Ελληνική».
Κατόπιν τον ρώτησα για την συνεχή αδιαλλαξία και τις προκλήσεις των Τούρκων. Μ’
έπιασε από τον ώμο και με πολλή σοβαρότητα μου απάντησε: «Μην ανησυχείς παιδί μου,
εγώ ετοιμάζομαι να κοιμηθώ και δεν θα είμαι εδώ, αλλά θα βλέπω από επάνω, διότι εδώ
είμαστε όλοι προσωρινά. Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η
αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους
και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα
γίνουν, όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή η γενιά που κυβερνάει την
Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών4. Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας.
Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται
επάνω στη γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω. (Ο Γέροντας
αναφερόταν στους Έλληνες κρυπτο-Χριστιανούς της Τουρκίας). Θα τα δεις, παιδί μου. Πίστη
και ελπίδα στον Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα
χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός».
Τον ρώτησα επίσης εάν η Ελλάδα πάθει κακό. Μου απάντησε ότι θα υπάρξουν
κάποια προβλήματα, τα όποια όμως θα είναι ασήμαντα, και αρκετός κόσμος που σήμερα
είναι αδιάφορος, θα επιστρέψει στον χώρο της Ορθοδοξίας.
«Να μην ανησυχείτε για την Ελλάδα», είπε. Φεύγοντας από το κελλί του, μας είπε πάλι:
Άντε στην ευχή της Παναγίας και μην ανησυχείς. Η Κύπρος θα απελευθερωθεί μέσα στα
χρόνια που περπατάμε και η Τουρκία θα διαμελισθεί. Όλες οι χώρες έχουν τα προβλήματα τους, αλλά δεν υπάρχει για μας πρόβλημα. Ελπίδα στον Θεό και πίστη. Άντε
στο καλό, παιδιά μου». (σελ. 297)
2

3

Πόλεμος για την Πόλη δεν θα γίνει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση πριν. - ΛΜΔ

Μάλλον εδώ εννοεί ο γέροντας την σύμπραξη κάποιων βορείων γειτόνων μας εις βάρος της χώρας μας όταν
μας επιτεθούν οι Τούρκοι. Ίσως να υπάρξει και εσωτερικό μέτωπο από παρεπιδημούντες Μουσουλμάνους
κλπ. Αυτό όμως για πολύ λίγο!
4
Ήδη ανέλαβαν (από τα μέσα περ. του 2003) οι Ισλαμιστές με τον Ερντογάν.
- 73 -

Πελωριάδης Γεώργιος:
Ο π. Παΐσιος είχε υπηρετήσει ασυρματιστής στον στρατό, με εμφύλιο, χιόνια, και
πείνα, προσευχόμενος στον Θεό να μη σκοτώσει άνθρωπο. Όταν τον ρωτούσαν στην
Τρίπολη ποιο μέσον και ποιον Συνταγματάρχη είχες στο Επιτελείο για να σου δώσουν τέτοια
ειδικότητα, τούς έλεγε, "τον Θεό"!
Σχετικά με την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έλεγε.
- Δεν ήθελε ο Θεός να πέσει το Βυζάντιο. Αλλά τότε πήγαιναν και έπαιρναν αντίδωρο στην
εκκλησία με το ξίφος τους...
Αν οι πρόγονοί μας δεν είχαν παροργίσει τον Θεό, δεν θα έφθανε στο σημείο να
χρησιμοποιήσει την παιδαγωγική τιμωρία...
Όταν κατά καιρούς γινόταν λόγος για την προφητεία τού Αγίου Κοσμά τού Αιτωλού ότι
θαρθούν οι Τούρκοι και θα φθάσουν μέχρι τα Εξαμίλια στον πόλεμο Ελλάδος - Τουρκίας ο
Γέροντας έλεγε.
- Ο κόσμος σήμερα δεν έχει μυαλό. Τα εξαμίλια τα οποία αναφέρει ο άγιος Κοσμάς, είναι
τα έξι μίλια της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Αυτά θα είναι, και η αιτία πολέμου...
(κείμ. Α΄)

ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, ΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ...
Μια μέρα τού 1987 (σημειώνει ο συγγραφέας), ρώτησα τον Γέροντα, για τον μελλοντικό
παγκόσμιο πόλεμο, τον Αρμαγεδόνα, που αναφέρεται στην Αποκάλυψη.
Με πατρικό ενδιαφέρον μου ανέφερε διάφορα σχετικά θέματα. Θέλησε μάλιστα, να
προχωρήσει περισσότερο, αποκαλύπτοντας ορισμένες ενδείξεις που πιστοποιούν
ότι πράγματι βρισκόμαστε στην γενεά του Αρμαγεδώνος.
Είπε λοιπόν,
«Όταν ακούσετε ότι τα νερά τού Ευφράτη τα κόβουν από ψηλά οι Τούρκοι με φράγματα, και
τα χρησιμοποιούν για αρδευτικά έργα, τότε να ξέρετε ότι ήδη έχουμε μπει στην ετοιμασία τού
μεγάλου εκείνου πολέμου και ότι προετοιμάζετε ο δρόμος για τις "2 μυριάδες μυριάδων
στρατού των από ανατολών ηλίου», που αναφέρει η Αποκάλυψη...
(Σήμερα λειτουργεί ήδη κοντά στις Τουρκικές πηγές τού Ευφράτη, το μεγάλο φράγμα Κεμάλ
Ατατούρκ που μπορεί να κόψει εντελώς τα νερά προς το Ιράκ και την Συρία και να τα ρίξει
στη Μεσόγειο! Δημιουργώντας έτσι γενική ανάφλεξη, τον «πόλεμο τού νερού» όπως η
διεθνής διπλωματία έχει ήδη επισημάνει και περιμένει... )
Μέσα σε όλη αυτή την προετοιμασία, συνεχίζει ο π. Παΐσιος, είναι και η
αποξήρανση του ποταμού Ευφράτη (στην δεδομένη πολεμική στιγμή) που αναφέρει η
Αποκάλυψη, για να μπορέσουν έτσι να περάσουν τα 200.000.000 στρατού που
σημειώνονται, και που σήμερα μόνο οι Κινέζοι διαθέτουν...
Μάλιστα οι Κινέζοι, έλεγε ο Γέροντας, κατασκευάζουν ένα δρόμο, που σήμερα τον έχουν
φθάσει κοντά στην Ινδία, τον λεγόμενο «θαύμα της Εποχής» και που το πλάτος του είναι
ικανό για να περνούν χίλιοι στρατιώτες παραταγμένοι δίπλα - δίπλα. Αν περιμένουμε να
σχιστεί ο Ευφράτης και να εξαφανιστεί το νερό, τότε σίγουρα θα πλανηθούμε. Γιατί αλλοιώς
τα εννοεί η Γραφή, και αλλοιώς οι περισσότεροι τα καταλαβαίνουν...
Κάτι ανάλογο συνέβη και με το Τσέρνομπιλ... Εκεί, στην Αποκάλυψη, ο Άγιος Ιωάννης ο
Θεολόγος αναφέρει, ότι είδε αστέρα μέγα καιόμενον να πέφτει από τον ουρανό μολύνοντας,
πικραίνοντας, και δηλητηριάζοντας θανάσιμα, τα νερά και τις πηγές των υδάτων...
Και το όνομα του αστέρος Άψινθος!... (Ουκρανικά Τσέρνομπιλ !...)
Νικόλαος Μάρτης, πρώην Υπουργός, και συγγραφέας τού βιβλίου: «Η
πλαστογράφηση της Ιστορίας της Μακεδονίας».
Όταν συνάντησα τον Γέροντα, βαρειά άρρωστο πια στο μοναστήρι τής Σουρωτής, με μορφή
ήρεμη που ακτινοβολούσε, χάρηκε πολύ που με είδε και μου είπε,
- Άκουσε να σου πω: Μάρτη μήνα έγινε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Μάρτη μήνα έγινε η
Επανάσταση του 1821. Δεν είναι τυχαίο συνεπώς, ότι Μάρτης αγωνίζεται για το θέμα της
Μακεδονίας! (Α΄)
- 74 -

Ο ΚΟΣΜΟΣ & Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Ο κόσµος µοιάζει σήµερα, σαν µια κοχλάζουσα χύτρα ταχύτητος, µε πολλές βαλβίδες! Θα
σκάσει εδώ, θα σκάσει εκεί. Προσεύχεσθε µη γίνει µ’ εµάς η αρχή .
Nα ζήτε όσο µπορείτε πιο απλά . Μη δυσκολεύετε από µόνοι σας τη ζωή σας . Οι πολλές
ευκολίες κάνουν δέσµιους τους ανθρώπους σήµερα.
Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι νοιώθουνε σήµερα ανασφάλεια ;
- Γιατί όλοι είµαστε ασφαλισµένοι ! Ασφαλίζουµε το αυτοκίνητό µας, το σπίτι µας, τη ζωή µας.
Κάνοντας λοιπόν την κοσµική ασφάλεια, παραµερίζουµε την προστασία και Πρόνοια του
Θεού!
Γέροντα, σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια θα επέµβει ο Χριστός;
Ναι. Εδώ βλέπεις, σε έναν αδικηµένο που έχει καλή διάθεση, επειδή δικαιούται την θεία
βοήθεια, παρουσιάζονται πολλές φορές οι Άγιοι, η Παναγία, ο Χριστός, για να τον σώσουν.
Πόσο µάλλον τώρα που θα βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση ο καηµένος ο κόσµος.
Τώρα µια µπόρα θα είναι, µια µικρή κατοχή του αντίχριστου σατανά. Θα φάει µετά µια
σφαλιάρα από τον Χριστό, θα συγκλονισθούν όλα τα έθνη και θα έρθει η γαλήνη στον κόσµο
για πολλά χρόνια. Αυτήν την φορά θα δώσει ο Χριστός µια ευκαιρία, για να σωθεί το πλάσµα
Του. Θα αφήσει το πλάσµα του ο Χριστός; Θα παρουσιασθεί στο αδιέξοδο των ανθρώπων,
για να τους σώσει από τα χέρια του Πονηρού. Θα επιστρέψουν στο Χριστό και θα έρθει µια
πνευµατική γαλήνη σε όλη την οικουµένη για πολλά χρόνια. ∆εν θα είναι η ∆ευτέρα
Παρουσία του Χριστού, όταν έρθει ως Κριτής, αλλά µια επέµβαση του Χριστού, γιατί είναι
τόσα γεγονότα που δεν έχουν γίνει ακόµη. Θα επέµβει ο Χριστός, θα δώσει µια σφαλιάρα
σε όλο αυτό το σύστηµα, θα πατάξει όλο το κακό, και θα βγάλει απ’ αυτό, καλό τελικά. Θα
γεµίσουν οι δρόµοι προσκυνητάρια. Έξω τα λεωφορεία θα έχουν εικόνες. Θα πιστέψουν όλοι
οι άνθρωποι. Θα σε τραβάν, για να τους πεις για το Χριστό! Έτσι θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο
σε ολόκληρη την οικουµένη και µετά (αργότερα), ο Χριστός θα έρθει ως Κριτής, να κρίνει τον
κόσµο. Άλλο Κρίση, άλλο µια επέµβαση του Χριστού, για να βοηθήσει το πλάσµα Του.
(Από το βιβλίο “Πνευµατική Αφύπνιση”, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου
Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος - Σουρωτή Θεσσαλονίκης)

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ:
Όταν πλησίαζε ο καιρός για τις εθνικές εκλογές, πολλοί προσκυνητές ερχόντουσαν και
ρωτούσαν τον Γέροντα ποια ήταν η γνώµη του και ποιόν εκείνος θεωρούσε άξιο, για να
ψηφίσουν.
Ο Γέροντας έλεγε:
-Να ψηφίσετε όποιον βλέπετε ότι είναι ο καλύτερος, όποιον αγαπά τον Θεό και την πατρίδα
µας, αυτόν να ψηφίσετε.
Τότε εκείνοι, επί µονίµου βάσεως του απαντούσαν:
-Γέροντα, όλοι το ίδιο είναι.
Κι εκείνος τους έλεγε:
-Βρε παιδιά, κοιτάξτε εδώ πέρα: όλες οι ελιές ίδιες είναι και όλες έχουν δάκο, όµως άλλες
έχουν εκατό τοις εκατό, ενώ άλλες πενήντα τοις εκατό. Εµείς, λοιπόν, εφόσον έχουµε
ανάγκη από ελιές, πρέπει να κοιτάξουµε ποιές έχουν το λιγότερο δάκο, γιατί
διαφορετικά δέ γίνεται. Και πάντα πρέπει να ψηφίζουµε µε δύο κριτήρια:
α) µε το πόσο αγαπά ο υποψήφιος το Θεό και είναι συνειδητό µέλος της Εκκλησίας και
β) µε το πόσο αγαπά την πατρίδα και αποβλέπει στο γενικό καλό του τόπου κι οχι στο δικό
του συµφέρον.
Εάν κάποιος χρησιµοποιήσει κάποιο άλλο κριτήριο, εκτός από αυτά τα δύο, τότε κινείται
ιδιοτελώς, και δεν είναι αυτό που κάνει χριστιανικό. Αργότερα θα επιτρέψει η Θεία ∆ικαιοσύνη
να το πληρώσει.
Από βιβλίο Αγιορείτου Ιεροµονάχου "Ο Γέρων Παϊσιος", σελ 231 (Εκδόσεις "ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ" 1994)

- 75 -

Για την δημοσίευση των Προφητειών
του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.
Από το βιβλίο: π. Σεραφείμ Ρόουζ, η ζωή και το έργο του,
Ιερομονάχου Δαμασκηνού, τόμος Β΄, 2006, (σελ. 75-78).

-1-

-2-

-3-

-4-

Δια το Άγιον Όρος, και τα 3 θηρία του 20 ου αιώνα:
Από οδοιπορικό του 1956:
™ Ο Αββάς Φιλάρετος ο Καρουλιώτης (τότε περίπου 70 ετών):
«Επισκέπτεσθε και θαυμάζετε βεβαίως τας Ιεράς Μονάς του Όρους. Θα ηκούσατε
ωστόσον και την φρικτήν προφητείαν, η οποία κυκλοφορεί από τους προκατόχους ερημίτας,
ότι το Άγιον Όρος θα καταπατηθή πάλιν από νέους Αγαρηνούς και θα ρημάξη, πλην
όμως η Κυρία Θεοτόκος θα επισυνάξη τα τέκνα αυτής, ήγουν τους Αγιορείτας μοναχούς, εις
το αμώμητον περιβόλιον Αυτής και η Δόξα του Αγιωνύμου Όρους θα πληθυνθή έτι μάλλον
και θα μεγαλυνθή».1
™ Ο γέρων Φιλάρετος καθηγούμενος της Ι. Μονής Κωσταμονίτου Αγίου Όρους:
Ο πατήρ Φιλάρετος προσέτι προφητεύει ότι
μέλλει να γίνη νέος τρομακτικός Παγκόσμιος
Πόλεμος, όστις θα περιαγάγη τους διεστραμμένους
εις αδιέξοδον και θα αφανίση την ματαιότητα εκ της
γης.
(Αρχιμ. Χρυσοστόμου Μουστάκα, «Το Άγιον Όρος Άθω», σελ.
67, έκδοση Αστήρ 1957).

***
Ο περίφημος Αγιορείτης γέροντας Χατζή Γιώργης (1809 - 1886) «είχε δει σε όραμα την
Θεομήτορα. Από τα δεξιά της ήσαν άγγελοι με μορφή
πολεμιστών, ενώ στα αριστερά της διάβολοι με
μορφή Τούρκων στρατιωτών, οι οποίοι ωδηγούσαν
για δίκη τους Αθωνίτας μοναχούς που έζησαν με
αμέλεια. Η Παναγία τους είπε: Δεν μπορώ να ανεχθώ
τέτοιους αμελείς στον τόπο μου. Διέταξε έπειτα τους
Τούρκους να τους σκοτώσουν, τα δε σώματα τους να
τα σκορπίσουν στον αέρα»2.

***
Ο τελευταίος αιώνας της (2ης) χιλιετίας είναι ένα όρος, στο οποίο τρία θηρία κοιμούνται:
™ Το α΄ θα ξυπνήσει κατά την αρχή του δρόμου (αιώνος), και από το στόμα του θα
βγάζει αίμα.
™ Το β΄ θα ξυπνήσει κατά το μέσο του δρόμου, και από το στόμα του θα βγάζει φωτιά.
™ Το γ΄ θα ξυπνήσει προς το τέλος του δρόμου, και από το στόμα του θα έρθει η
τρομερή αίρεση.3 Ρώσος στάρετς, στα 1850.

***
1

Είναι γνωστό ότι ο γέροντας Παίσιος θεωρούσε όχι ικανοποιητικό τον πνευματικό ζήλο των νέων
Αγιορειτών Μοναχών, κοινοβιατών, κελιωτών και ασκητών, από τους οποίους ζήταγε περισσότερη
αυταπάρνηση και εγρήγορση. Δεν είχε όμως, ανοικτά τουλάχιστον, αναφερθεί σε κατ’ ευθείαν
(παιδευτική) επέμβαση Αγαρηνών (Τούρκων στην προκείμενη περίπτωση), στο Άγιον Όρος. Είχε όμως
πει, όπως αναφέρεται από αξιόπιστες πηγές, ότι τα πολυτελή κελιά θα ρημάξουν, και τα αυτοκίνητα
των Αγιορειτών θα γίνουν κοτέτσια! Αυτό βέβαια είναι πολύ πιθανό σαν συνέπεια του «Γενικού
Πολέμου», και όχι αναγκαστικά από απ’ ευθείας επιδρομή των Τούρκων στο Άγιον Όρος. Παρ’ όλα αυτά
τίποτα δεν αποκλείεται αν ο Θεός θελήσει να μας ταπεινώσει … Ότι το Άγιον Όρος θα πάθει μεγάλη
ζημιά από τους πολέμους που έρχονται, το έχω σαν μαρτυρία και από αρχιμανδρίτη που συζητούσε
συχνά με τον γέροντα Παίσιο.
2
Ιερομονάχου Αντωνίου, Βίοι Αθωνιτών του ΙΘ΄αιώνος, τόμος Β', σελ. 234, Ορμύλια 1995.
3
Τα 2 πρώτα θηρία είναι οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, ενώ το τρίτο η ειδικά από τη Νέα Τάξη
προβαλλόμενη και με κάθε μέσον επιδιωκόμενη Πανθρησκεία. Παλιότερα την προωθούσε
καλυμμένα η μασονία, τώρα την προβάλλουν όλοι οι πολιτικοί, οι παγκόσμιοι οργανισμοί, και οι
περισσότεροι θρησκευτικοί αρχηγοί. -ΛΜΔ

"Οι αγιασμένοι άνθρωποι του Θεού δεν θα πρόδιναν την πίστη ούτε με μια λέξη"
΄Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (1829-1908) , από τη Ρωσία, διηγείται αυτό το
όραμα που είχε τον Ιανουάριο του 1901:
Μετά τις βραδινές προσευχές, ξάπλωσα λίγο να
ξεκουραστώ στο αμυδρά φωτισμένο κελί μου, καθώς ήμουν
κουρασμένος. Μπροστά από την εικόνα της Μητέρας του
Θεού βρισκόταν κρεμασμένη η λαμπάδα μου. Δεν είχε
περάσει πάνω από μισή ώρα, όταν άκουσα ένα θρόϊσμα.
Κάποιος ακούμπησε τον αριστερό μου ώμο και με τρυφερή
φωνή μου είπε: «Σήκω, δούλε του Θεού Ιωάννη, και
ακολούθησε το θέλημα του Θεού»!
Σηκώθηκα και είδα κοντά στο παράθυρο έναν ένδοξο
στάρετς1 με ψαρά μαλλιά, φορώντας ένα μαύρο μανδύα, και
κρατώντας μια ράβδο στο χέρι του. Με κοιτούσε τρυφερά και
κρατιόμουν με δυσκολία να μην πέσω εξαιτίας του μεγάλου
φόβου μου. Τα χέρια και τα πόδια μου έτρεμαν, ήθελα να
μιλήσω, αλλά η γλώσσα μου δεν με υπάκουε. Ο γέροντας
έκανε το σημείο του σταυρού σε μένα και σύντομα γέμισα με
γαλήνη και χαρά. Έπειτα, έκανα το σταυρό μου κι ο ίδιος.
01. Στη συνέχεια, έδειξε με τη ράβδο του προς το δυτικό
τοίχο του κελιού μου, έτσι ώστε να παρατηρήσω ένα
συγκεκριμένο σημείο. Ο γέροντας είχε χαράξει στον τοίχο τους ακόλουθους αριθμούς: 1913,
1914, 1917, 1922, 1924 και 1934.
02. Ξαφνικά, ο τοίχος εξαφανίστηκε και περπατούσα με το γέροντα σε ένα πράσινο
λιβάδι και είδα πλήθος από χιλιάδες σταυρούς σαν σημάδια τάφων. Ήταν ξύλινοι, πήλινοι ή
χρυσοί. Ρώτησα τον γέροντα, για ποιο λόγο υπήρχαν αυτοί οι σταυροί. Μου απάντησε γαλήνια,
ότι οι σταυροί αυτοί υπάρχουν γι' αυτούς που υπέφεραν και δολοφονήθηκαν για την πίστη τους
στο Χριστό και για τον Λόγο του Θεού, και έγιναν Μάρτυρες. Και έτσι συνεχίσαμε να περπατάμε.
03. Ξαφνικά είδα ένα ολόκληρο ποτάμι από αίμα και ρώτησα τον γέροντα, ποια είναι η
σημασία αυτού του αίματος και πόσο είχε χυθεί. Ο γέροντας κοίταξε γύρω και απάντησε: «Αυτό
είναι το αίμα των αληθινών Χριστιανών»!
04. Έδειξε, έπειτα, σε κάποια σύννεφα, και είδα ένα πλήθος από αναμμένα καντήλια που
έκαιγαν με άσπρη φλόγα. Άρχισαν να πέφτουν προς το έδαφος το ένα μετά το άλλο κατά
δεκάδες και κατά εκατοντάδες. Κατά την πτώση τους, σκοτείνιαζαν και γίνονταν στάχτες.
Τότε ο γέροντας μου είπε, «Κοίτα»!, και είδα σε ένα σύννεφο επτά καιόμενα καντήλια.
Ρώτησα ποιο είναι το νόημα των καιόμενων καντηλιών που πέφτουν στο έδαφος και μου
απάντησε: «Αυτές είναι οι εκκλησίες του Θεού που έχουν πέσει σε αίρεση, αλλά αυτά τα εφτά
καντήλια στα σύννεφα είναι οι εφτά Εκκλησίες, της μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής
Εκκλησίας, που θα μείνουν μέχρι το τέλος του κόσμου»!
05. Ο γέροντας, στη συνέχεια, έδειξε ψηλά στον αέρα και είδα και άκουσα αγγέλους να
ψάλλουν: «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ»! Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων με κεριά στα
χέρια τους μας προσπέρασαν, ενώ η χαρά φαινόταν να λάμπει στα πρόσωπά τους. Ήταν
αρχιεπίσκοποι, μοναχοί, μοναχές, ομάδες λαϊκών, ενήλικες, νέοι, ακόμα και παιδιά και μωρά.
Ρώτησα το θαυματουργό γέροντα ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι κι αυτός αποκρίθηκε: «Όλοι αυτοί
είναι οι άνθρωποι που υπέφεραν για την Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, και για τις
άγιες εικόνες που βρέθηκαν στα χέρια των αμαρτωλών καταστροφέων».
Έπειτα, ρώτησα το μεγάλο γέροντα, αν θα μπορούσα να κάτσω κάτω δίπλα τους. Ο
                                                 
1

 Ο όρος στάρετς (γέροντας) υποδηλώνει ένα ιερομόναχο (π.χ. Σεραφείμ του Σαρώφ) ή μοναχό (π.χ. Παίσιος ο
Αγιορείτης) ή σε κάποιες περιπτώσεις ένα έγγαμο ιερέα (π.χ. Ιωάννης της Κροστάνδης, ή παπά Παναγής
Μπασιάς, ή άλλοι ιερείς που και τώρα ζουν στις πόλεις), ο οποίος έχοντας αποκτήσει πνευματική πείρα, ζώντας
μέσα στη χάρη του Θεού, αξιώνεται να οδηγεί και άλλους στον δρόμο της σωτηρίας. 

γέροντας μου είπε: «Είναι πολύ νωρίς για σένα να υποφέρεις, επομένως το να καθίσεις μαζί τους
δεν είναι ευλογημένο από το Θεό»! Είδα πάλι ένα μεγάλο πλήθος από νεογέννητα που υπέφεραν
για το Χριστό από τον Ηρώδη2 και έλαβαν στέμμα από τον Επουράνιο Βασιλέα.
06. Προχωρήσαμε περισσότερο και πήγαμε σε μια μεγάλη εκκλησία. Ήθελα να κάνω το
σημείο του σταυρού, αλλά ο γέροντας με συμβούλευσε: «Δεν είναι ανάγκη να κάνεις το σταυρό
σου, επειδή αυτός είναι ένας τόπος του βδελύγματος της ερημώσεως».3 Η εκκλησία ήταν
σκοτεινή και καταθλιπτική. Στην “Αγία Τράπεζα” ήταν ένα αστέρι και ένα Ευαγγέλιο με αστέρια.
Κεριά καμωμένα από πίσσα καιγόντουσαν και έτριζαν σαν καυσόξυλα. Το δισκοπότηρο στεκόταν
εκεί, καλυμμένο με μια απαίσια βρωμιά. Υπήρχε κι ένα πρόσφορο4 με αστέρια. Ένας ιερέας
στεκόταν μπροστά από την “Αγία Τράπεζα” με ένα πρόσωπο κατάμαυρο σαν πίσσα, και
μια γυναίκα βρισκόταν κάτω από την Αγία Τράπεζα, καλυμμένη με κόκκινα και με ένα
αστέρι στα χείλη της και ούρλιαζε και γελούσε σε όλη την εκκλησία λέγοντας: «Είμαι ελεύθερη»!
Σκέφτηκα: «Θεέ μου, πόσο τρομερό»!
Οι άνθρωποι, σαν τρελοί, άρχισαν να τρέχουν γύρω από την Αγία Τράπεζα, φωνάζοντας,
σφυρίζοντας και χειροκροτώντας. Μετά, άρχισαν να τραγουδούν άσεμνα τραγούδια. Ξαφνικά,
ένας κεραυνός άστραψε, ένα φοβερό αστροπελέκι αντήχησε, η γη σείσθηκε και η εκκλησία
κατέρρευσε, στέλνοντας τη γυναίκα, τους ανθρώπους, τον παπά και τους υπόλοιπους στην
άβυσσο. Σκέφτηκα: «Θεέ μου, πόσο τρομερό, σώσε μας»!
Ο γέροντας είδε αυτό που είχε γίνει, όπως κι εγώ. Τον ρώτησα: «Πάτερ, πείτε μου, ποια
είναι η σημασία αυτής της φοβερής εκκλησίας»; Αποκρίθηκε: «Αυτοί είναι οι κοσμικοί (γήινου
φρονήματος) άνθρωποι, οι αιρετικοί, οι οποίοι εγκατέλειψαν την Αγία, Καθολική, Αποστολική
Εκκλησία και αναγνώρισαν την πρόσφατη νεωτερίζουσα εκκλησία την οποία ο Θεός δεν έχει
ευλογήσει. Σ' αυτή την εκκλησία δεν νηστεύουν, δεν παρακολουθούν ακολουθίες και
δεν λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία»! Φοβήθηκα και είπα: «Ο Θεός ελεεί εμάς, μα καταριέται
αυτούς με θάνατο»! Ο γέροντας με διέκοψε και είπε: «Μη θρηνείς, μόνο προσεύχου».
07. Έπειτα, είδα μια κοσμοσυρροή, καθένας από τους οποίους είχε ένα αστέρι στα
χείλη και ήταν τρομερά εξαντλημένοι από τη δίψα, περπατώντας εδώ και εκεί. Μας είδαν και
φώναζαν δυνατά: «Άγιοι Πατέρες, προσευχηθείτε για μας. Μας είναι πολύ δύσκολο, επειδή εμείς
οι ίδιοι δεν μπορούμε. Οι Πατέρες και οι Μητέρες μας δεν μας δίδαξαν το Νόμο του Θεού.5 Ούτε
το όνομα του Χριστού δεν έχουμε, και δεν έχουμε λάβει ειρήνη. Απορρίψαμε το Άγιο Πνεύμα και
το σημείου το σταυρού». Άρχισαν να κλαίνε.
08. Ακολούθησα το γέροντα. «Κοίτα»!, μου είπε δείχνοντας με το δάχτυλό του. Είδα ένα
βουνό από ανθρώπινα πτώματα βαμμένα στο αίμα. Φοβήθηκα πολύ και ρώτησα τον γέροντα
ποιο είναι το νόημα αυτών των νεκρών σωμάτων. Μου απάντησε: «Αυτοί είναι οι άνθρωποι
που έζησαν μοναστική ζωή, απορρίφθηκαν από τον Αντίχριστο, και δεν έλαβαν τη
σφραγίδα του. Υπέφεραν για την πίστη τους για τον Χριστό και την Αποστολική Εκκλησία και
έλαβαν τους στεφάνους του μαρτυρίου πεθαίνοντας για τον Χριστό. Να προσεύχεσαι γι' αυτούς
τους δούλους του Θεού»!
09. Χωρίς προειδοποίηση ο γέροντας γύρισε στο βορρά και έδειξε με το χέρι του. Είδα ένα
αυτοκρατορικό παλάτι, γύρω από το οποίο έτρεχαν σκυλιά. Άγρια τέρατα και σκορπιοί ούρλιαζαν
και επετίθεντο έχοντας προτεταμένα τα δόντια τους. Και είδα τον Τσάρο να κάθεται σ' ένα
θρόνο. Το πρόσωπό του ήταν χλωμό, αλλά ανδρείο. Έλεγε την ευχή του Ιησού.
Ξαφνικά έπεσε σαν νεκρός άνθρωπος. Το στέμμα του έπεσε. Τα άγρια θηρία, οι σκύλοι και
οι σκορπιοί τσαλαπάτησαν τον βασιλιά. Ήμουν φοβισμένος και έκλαιγα πικρά. Ο γέροντας με
πήρε από το δεξί ώμο. Είδα μια φιγούρα σαβανωμένη στα άσπρα - ήταν ο Νικόλαος ο Β΄. Στο
κεφάλι του ήταν ένα στεφάνι από πράσινα φύλλα, και το πρόσωπό του ήταν άσπρο και κάπως
ματωμένο. Φορούσε ένα χρυσό σταυρό γύρω από το λαιμό του και ψιθύριζε ήσυχα μια
προσευχή. Και μετά μου είπε με δάκρυα: «Προσευχήσου για μένα, Πάτερ Ιωάννη. Πες σε όλους
τους Ορθόδοξους Χριστιανούς ότι εγώ, ο Τσάρος - μάρτυρας, πέθανα ανδρείως για
την πίστη μου στο Χριστό και την Ορθόδοξη Εκκλησία. Πες στους Αγίους Πατέρες ότι
                                                 
2

Βλέπε Ματθ. Β16-18. Η σφαγή αυτών των νηπίων τιμάται στις 29 Δεκεμβρίου.
Η φράση «Το βδέλυγμα της ερημώσεως» πρωτοειπώθηκε από τον προφήτη Δανιήλ (βλ. Δανιήλ ΙΒ-11). Ο
Κύριος Ιησούς Χριστός αναφέρεται σ’ αυτήν στο κατά Ματθαίον ΚΔ-15, και κατά Μάρκον ΙΓ-14 Ευαγγέλιον.
4
Πρόσφορο είναι ο σφραγισμένος άρτος που χρησιμοποιείται στη Θεία Ευχαριστία.
5
Ο Nόμος του Θεού είναι γενικά η διδασκαλία της Εκκλησίας, ιδιαίτερα όμως ο γνωστός σαν Zakon Bozhij, που
είναι κατηχητικό βιβλίο της Ρωσικής Εκκλησίας.
3

-2-

πρέπει να κάνουν μια Παννυχίδα6 για μένα τον αμαρτωλό, αλλά δεν θα υπάρξει τάφος για μένα»!
Σύντομα όλα έγιναν άφαντα στην ομίχλη. Έκλαψα πικρά προσευχόμενος για τον Τσάρο μάρτυρα. Τα χέρια μου και τα πόδια μου έτρεμαν από φόβο.
10. Ο γέροντας είπε: «Κοίτα»! Μετά είδα μια κοσμοσυρροή από ανθρώπους
διασκορπισμένους γύρω στη γη που είχαν πεθάνει από πείνα, ενώ οι άλλοι έτρωγαν γρασίδι
και φυτά. Τα σκυλιά κατέτρωγαν τα σώματα των πεθαμένων, ενώ η δυσοσμία ήταν τρομερή.
Σκέφτηκα: «Κύριε, αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν πίστη». Από τα στόματά τους έβγαιναν
βλασφημίες και γι' αυτό δέχθηκαν το θυμό του Κυρίου.
11. Είδα, επίσης, ένα ολόκληρο βουνό από βιβλία και ανάμεσα στα βιβλία σέρνονταν
σκουλήκια εκπέμποντας μια τρομερή δυσοσμία. Ρώτησα το γέροντα ποια ήταν η σημασία αυτών
των βιβλίων. Αυτός είπε: «Αυτά τα βιβλία είναι ασέβεια και βλασφημία που θα μολύνουν όλους
τους Χριστιανούς με αιρετικές διδασκαλίες»! Μετά ο γέροντας ακούμπησε το ραβδί του σε κάποια
από τα βιβλία και άρπαξαν φωτιά. Ο άνεμος διασκόρπισε τις στάχτες.
12. Στη συνέχεια, είδα μια εκκλησία γύρω από την οποία ήταν στοίβα από δεήσεις για
τους αποθανόντες. Έσκυψα και θέλησα να τις διαβάσω, αλλά ο γέροντας είπε: «Αυτές οι
δεήσεις για τους πεθαμένους βρίσκονται εδώ πολλά χρόνια και οι ιερείς τις έχουν ξεχάσει. Δεν
πρόκειται ποτέ να τις διαβάσουν, αλλά οι νεκροί θα ζητούν κάποιον να προσευχηθεί γι' αυτούς»!
Εγώ τον ρώτησα: «Ποιοι θα προσευχηθούν γι’ αυτούς»; Ο γέροντας αποκρίθηκε: «Οι Άγγελοι θα
προσευχηθούν γι' αυτούς».
13. Προχωρήσαμε πιο πέρα, και ο γέροντας τάχυνε το βήμα τόσο που με δυσκολία τον
προλάβαινα. «Κοίτα»!, μου είπε. Είδα ένα μεγάλο πλήθος από ανθρώπους να καταδιώκονται
από τους δαίμονες οι οποίοι τους χτυπούσαν με πασσάλους, με δίκρανα και γάντζους. Ρώτησα
τον γέροντα ποιο είναι το νόημα αυτών των ανθρώπων. Μου αποκρίθηκε: «Αυτοί είναι εκείνοι
που απαρνήθηκαν την πίστη τους και άφησαν την Αγία, Καθολική, Αποστολική Εκκλησία και
δέχθηκαν την καινούργια νεωτερίζουσα εκκλησία. Αυτή η ομάδα, εκπροσωπεί τους ιερείς,
τους μοναχούς, τις μοναχές, και τους λαϊκούς οι οποίοι απαρνήθηκαν τους όρκους τους, ή το
γάμο τους, και δεσμεύθηκαν με το ποτό, την ανηθικότητα, και όλου του είδους τις
βλασφημίες και τις διαβολές. Όλοι αυτοί έχουν τρομακτικά πρόσωπα και μια τρομερή δυσοσμία
βγαίνει από τα στόματά τους. Οι δαίμονες τους χτυπούσαν, οδηγώντας τους στην τρομερή
άβυσσο, από την οποία βγαίνουν οι φλόγες της κολάσεως. Ήμουν πολύ φοβισμένος. Έκανα το
σημείο του σταυρού ενώ προσευχόμουν, ο Κύριος να μας αποτρέψει από τέτοια μοίρα!
14. Μετά, αντίκρυσα μια ομάδα ανθρώπων, νέους και γέρους μαζί, οι οποίοι ήταν όλοι
ντυμένοι άσχημα, και κρατούσαν ψηλά ένα μεγάλο αστέρι με 5 σημεία. Σε κάθε γωνία ήταν 12
δαίμονες και στη μέση ήταν ο ίδιος ο Σατανάς, με κέρατα και αχυρένιο κεφάλι. Έβγαλε ένα
βλαβερό αφρό στους ανθρώπους, ενώ ανακοίνωνε αυτές τις λέξεις: «Σηκωθείτε εσείς οι
καταραμένοι με τη σφραγίδα μου…"
Ξαφνικά εμφανίστηκαν πολλοί δαίμονες με σιδερένιες σφραγίδες και πάνω σε όλους τους
ανθρώπους τοποθέτησαν τη σφραγίδα: στα χείλη τους, στους αγκώνες7 και στο δεξί χέρι.
Ρώτησα τον γέροντα: «Τι σημαίνει αυτό»; Και αποκρίθηκε: «Αυτό είναι το σημάδι του
Αντιχρίστου»! Έκανα το σταυρό μου και ακολούθησα το γέροντα.
15. Ξαφνικά, σταμάτησε και έδειξε προς την Ανατολή με το χέρι του. Είδα μια μεγάλη
συγκέντρωση από ανθρώπους με χαρούμενα πρόσωπα που κουβαλούσαν σταυρούς και κεριά
στα χέρια. Στο μέσο τους υπήρχε μια Αγία Τράπεζα τόσο λευκή όσο το χιόνι. Στην Αγία Τράπεζα
υπήρχε ο σταυρός και το Άγιο Ευαγγέλιο και πάνω από την Αγία Τράπεζα ήταν ο αέρας8 με
ένα χρυσό αυτοκρατορικό στέμμα πάνω στο οποίο ήταν γραμμένο με χρυσά γράμματα
«Για σύντομο διάστημα». Πατριάρχες, επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί, μοναχές και λαϊκοί στέκονταν
γύρω από την Αγία Τράπεζα. Όλοι έψαλαν: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη». Από
μεγάλη χαρά έκανα το σταυρό μου και δόξασα το Θεό.
16. Ξαφνικά ο γέροντας κούνησε το σταυρό του προς τα πάνω τρεις φορές και είδα ένα
βουνό από πτώματα καλυμμένα από ανθρώπινο αίμα και από πάνω τους πετούσαν
Άγγελοι. Έπαιρναν τις ψυχές αυτών που είχαν δολοφονηθεί για το Λόγο του Θεού προς τα
                                                 
6

Παννυχίδα λέγεται η πλήρης ακολουθία του μνημοσύνου, όχι το απλό τρισάγιο, για τους κεκοιμημένους.
Τελείται στο κοιμητήριο ή στην εκκλησία, και επισημότερα συνδυάζεται με αγρυπνία (εξ ου και παν-νυχίδα).
7 Αναγράφεται και σαν «στο μέτωπο» αντί «στους αγκώνες» σε άλλες εκδόσεις. 
8
Κάλυμμα των αγίων δώρων.
-3-

Ουράνια ενώ έψαλλαν: «Αλληλούια»!
Παρατήρησα όλα αυτά και έκλαψα δυνατά. Ο γέροντας με πήρε από το χέρι και μου
απαγόρευσε να κλαίω. Ότι ευχαριστεί το Θεό, είναι το ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός υπέφερε και
έχυσε το πολύτιμο αίμα του για μας. Κάποιοι σαν αυτούς θα γίνουν μάρτυρες, οι οποίοι δεν
θα δεχθούν τη σφραγίδα του Αντιχρίστου, κι όλοι αυτοί που θα χύσουν το αίμα τους θα
λάβουν ουράνια στέμματα. Ο γέροντας έπειτα προσευχήθηκε γι' αυτούς τους δούλους του Θεού
και στράφηκε στην Ανατολή καθώς τα λόγια του Προφήτη Δανιήλ βγήκαν αληθινά: "Το βδέλυγμα
της ερημώσεως".
17. Τελικά, είδα το θόλο του ναού της Ιερουσαλήμ. Πάνω του ήταν ένα αστέρι. Μέσα
στην εκκλησία εκατομμύρια άνθρωποι συνέρρεαν και πάλι πολλοί προσπαθούσαν να μπουν.
Ήθελα να κάνω το σημείο του σταυρού, αλλά ο γέροντας μου άρπαξε το χέρι και είπε: «Εδώ
είναι το βδέλυγμα της ερημώσεως». Έτσι μπήκαμε στoν ναό, που ήταν γεμάτος από
ανθρώπους. Είδα μια “Αγία Τράπεζα”, στην οποία έκαιγαν κεριά από λίπος ζώων. Στην Αγία
Τράπεζα ήταν ένας βασιλιάς με κόκκινα, φλογισμένος, πορφυρός. Στο κεφάλι του ήταν ένα
χρυσό στέμμα με ένα αστέρι. Ρώτησα το γέροντα: «Ποιος είναι αυτός»; Μου απάντησε: «Ο
Αντίχριστος». Ήταν πολύ ψηλός με μάτια σαν φωτιά, μαύρα φρύδια, ξυρισμένο μούσι,
θηριώδης, πανούργος, διαβολικός, με τρομακτικό πρόσωπο. Ήταν μόνος του στην Αγία Τράπεζα
και έτεινε τα χέρια στους ανθρώπους. Είχε νύχια σουβλερά σαν της τίγρης και φώναζε: «Είμαι ο
Βασιλιάς. Είμαι ο Θεός. Είμαι ο Αρχηγός. Αυτός που δεν έχει τη σφραγίδα μου θα
θανατωθεί».
Όλοι οι άνθρωποι έπεσαν κάτω και τον προσκυνούσαν και εκείνος άρχισε να βάζει τη
σφραγίδα του στα χείλη τους και στα χέρια τους, έτσι ώστε να μπορέσουν να λάβουν λίγο
ψωμί και να μην πεθάνουν από την πείνα και τη δίψα. Γύρω από τον Αντίχριστο, οι υπηρέτες του
οδηγούσαν αρκετούς ανθρώπους των οποίων τα χέρια ήταν δεμένα, που δεν είχαν πέσει να τον
προσκυνήσουν. Αυτοί είπαν: «Είμαστε Χριστιανοί, και όλοι πιστεύουμε στον Κύριό μας Ιησού
Χριστό»! Ο Αντίχριστος σύντριψε τις κεφαλές τους αστραπιαία, και το Χριστιανικό αίμα άρχισε να
ρέει.
Ένα παιδί οδηγήθηκε μετά στην Αγία Τράπεζα του Αντιχρίστου να τον προσκυνήσει, αλλά
τολμηρά διακήρυξε: «Είμαι Χριστιανός και πιστεύω στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, αλλά εσύ είσαι
μεσίτης και υπηρέτης του σατανά»! – «Θάνατος σ’ αυτόν»!, αναφώνησε ο Αντίχριστος. Άλλοι που
δέχθηκαν το σφράγισμα του Αντιχρίστου έπεσαν κάτω και τον προσκύνησαν.
18. Ξαφνικά, ένα βοητό από κεραυνό αντήχησε, και χιλιάδες αναλαμπές αστραπών
άρχισαν να αναβοσβήνουν. Βέλη άρχισαν να χτυπούν τους υπηρέτες του Αντιχρίστου.
Έπειτα, ένα μεγάλο φλεγόμενο βέλος άστραψε και χτύπησε τον Αντίχριστο τον ίδιο στο κεφάλι.
Καθώς κουνούσε το χέρι του, το στέμμα του έπεσε και συνετρίβη στο έδαφος. Μετά εκατομμύρια
πουλιά πέταξαν και κούρνιασαν στους υπηρέτες του Αντιχρίστου. Ένιωσα το γέροντα να με
παίρνει από το χέρι.
Προχωρήσαμε περισσότερο, και εγώ είδα πάλι πολύ αίμα Χριστιανών. Ήταν εδώ που
θυμήθηκα τις λέξεις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο βιβλίο της Αποκάλυψης ότι το αίμα θα
έφτανε ως το χαλινάρι του αλόγου. Σκέφτηκα: «Θεέ μου, σώσε μας»! Εκείνη τη στιγμή είδα
Αγγέλους να πετούν και να ψάλουν «Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ»!
19. Ο γέροντας κοίταξε πίσω, και άρχισε να λέει: «Μη λυπάσαι, γιατί σύντομα, πολύ
σύντομα θα έρθει το τέλος του κόσμου! Προσευχήσου στον Κύριο. Ο Θεός είναι
εύσπλαχνος σε όσους τον υπηρετούν».
20. Ο καιρός πλησίαζε στο τέλος. Έδειξε προς την Ανατολή, έπεσε στα γόνατα και άρχισε
να προσεύχεται. Κι εγώ προσευχήθηκα μαζί του. Μετά ο γέροντας άρχισε να απομακρύνεται
γρήγορα από τη γη εις τας Ουρανίους Μονάς. Καθώς το έκανε αυτό, θυμήθηκα ότι δεν γνώριζα το
όνομά του, και έτσι ικέτεψα δυνατά: «Πάτερ, ποιο είναι το όνομά σου»; Τρυφερά απάντησε:
«Σεραφείμ του Σαρώφ». Αυτά είναι που είδα και κατέγραψα για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς.
Ένα μεγάλο κουδούνι χτύπησε πάνω από το κεφάλι μου, άκουσα τον ήχο και σηκώθηκα
από το κρεβάτι. «Κύριε, ευλόγησε και βοήθησέ με, μέσω των προσευχών του Αγίου Γέροντα! Με
φώτισες, τον αμαρτωλό δούλο σου, τον ιερέα Ιωάννη της Κροστάνδης».
Σημειώσεις υπό Λεοντίου Μοναχού Διονυσιάτου (ΛΜΔ): Το κείμενο της προφητείας,
κυκλοφόρησε αρχικά στη Ρωσία, και κατόπιν μεταξύ των Ρώσων της διασποράς, καθώς και των
Σλάβων (π.χ. I.K. Sursky, Father John of Kronstadt, Bελιγράδι, 1941). Το παρόν είναι από το «Voronezh
-4-

Eparchy Messenger» τ.11, 1992, ίσως το αυθεντικότερο. Στην διάρκεια δηλ. των διωγμών των
χριστιανών από τους σοβιετικούς, κάποιοι έκαναν μικροεπεμβάσεις για να ταιριάζουν σε κάποια
γεγονότα, όπως στην περίπτωση της «Ζωντανής Εκκλησίας», η οποία υποκινούμενη από τους
κομμουνιστές προσπάθησε να διασπάσει την επίσημη Ρωσική Εκκλησία. Πρόσθεσαν τότε το
«ζωντανή» στη φράση «νεωτερίζουσα εκκλησία» της ενότητας 06, για να γίνουν πιο έντονες οι
αντιδράσεις του κόσμου προς αυτήν9. Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο ήταν περιττό. Επίσης σε
άλλο κείμενο του 1952, η γυναίκα με τα κόκκινα της ενότητας 06 του οράματος είναι μόνη και
μαύρη η ίδια. Αυτή με τις κραυγές της ότι είναι “ελεύθερη” ξεσηκώνει σε πανηγυρισμούς τα
πλήθη.10 Επίσης στις αρχικές ημερομηνίες ενίοτε τίθεται το 1933 αντί του 1934. Και αυτό όμως
δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι όπως θα δούμε ο αριθμός αυτός συμβολίζει τη δεύτερη φάση της
πείνας, στην Ουκρανία, που μεγιστοποιείται το 1933, και τελειώνει το 1934. Όλα αυτά καθόλου
δεν εμποδίζουν την παραδοχή του οράματος σαν αυθεντικού. Η δομή του, που αναλύεται
εδώ, το επιβεβαιώνει.
Για να δοθούν πρόσθετα ερμηνευτικά σχόλια στο κείμενο, αριθμήθηκαν οι ενότητες. Έτσι
το όραμα αρχίζει με την εμφάνιση του «ενδόξου στάρετς», που στο τέλος της διηγήσεως του
Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης, αποκαλύπτεται ότι είναι ο άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, ένας πολύ
μεγάλος άγιος, αποκαλούμενος και «γέροντας της Ρωσίας». Αυτός είναι και ο ξεναγός του στο
μέλλον.
01. Οι αριθμοί, που τύπωσε πάνω στον τοίχο ο στάρετς Σεραφείμ, ήταν τα πιο κρίσιμα έτη,
ιδιαίτερα για την Ρωσία. Τα δείχνει στον άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης από την αρχή, διότι
κατόπιν θα δει τα αντίστοιχα γεγονότα στο υπόλοιπο όραμα, καθώς και τον Αντίχριστο,
όπως και την εποχή ελάχιστα πριν τη 2α Παρουσία, η οποία ορίζει το κλείσιμο της
ανθρώπινης ιστορίας. Αρχίζουν μετά τον πανηγυρικό εορτασμό των 300 χρόνων της
δυναστείας των Ρομανώφ το 1913, με τον Παγκόσμιο πόλεμο που το 1914 επεκτείνεται στη
Ρωσία, οπότε της επιτίθενται η Γερμανία και η Οθωμανική αυτοκρατορία. Το 1917 ακολουθεί
η αιματηρή επανάσταση των μπολσεβίκων, το 1922 πέφτει τρομερή πείνα στην περιοχή του
Βόλγα στη Ρωσία, και το 1932-34 η πείνα χτυπάει την Ουκρανία. Για την Ελλάδα
ενδιαφέρουν από τις ημερομηνίες επί πλέον, το 1922 που ήταν η Μικρασιατική καταστροφή,
και το 1924 ο διχασμός του παλιού - νέου ημερολογίου.
02. Οι ξύλινοι, πήλινοι ή χρυσοί σταυροί δόθηκαν σε όσους είχαν πεθάνει παλιότερα για την
πίστη, και έγιναν Μάρτυρες. Η πολυτιμότητα του υλικού έχει σχέση με το μέγεθος (αξία) του
αγώνα κάθε Μάρτυρος.
03. Αυτό που είδε κατόπιν ο άγιος ιερέας Ιωάννης, δηλ. ένα ολόκληρο ποτάμι από αίμα,
εξηγήθηκε από τον γέροντα Σεραφείμ σαν «το αίμα των αληθινών Χριστιανών». Σε σχέση
με την επόμενη ενότητα (04), και την (06), βεβαιώνει ότι όχι το αίμα των καλοπερασάκηδων
αιρετικών, των ονομαζομένων κακώς σαν Χριστιανών, αλλά το αίμα του μαρτυρίου που
χύνεται για την πίστη, είναι το αίμα των αληθινών Χριστιανών!
04. Η καλοπέραση και η υπερηφάνεια οδήγησαν πλήθος εκκλησιών, ενώ πριν είχαν πίστη και
στεκόντουσαν στα ύψη με την Ουράνια πολιτεία των πιστών τους, κατόπιν όπως τα καντήλια
τους, να αρχίσουν να πέφτουν προς το έδαφος, δηλαδή να χάνουν την πνευματικότητά τους
από την προσήλωσή τους στα γήινα, κατά δεκάδες και κατά εκατοντάδες. Κατά την πτώση
τους, σκοτείνιαζαν και γίνονταν στάχτες, διότι ο Χριστιανισμός σβήνει όπου δεν υπάρχει
κοινωνία με το φως του Χριστού μέσω της τήρησης των εντολών του, σύμφωνα με την
γνήσια διατηρημένη, στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, Παράδοση. Οι αιρετικοί αρνούνται
την Παράδοση, και φτιάχνουν ο καθένας μια «εκκλησία» στα μέτρα του. Ο στάρετς Σεραφείμ
είπε ξεκάθαρα: «Αυτές, με τα σβηστά καντήλια, είναι οι εκκλησίες του Θεού που έχουν πέσει
σε αίρεση».
Όμως μέχρι τη συντέλεια θα παραμείνουν «οι 7 (τοπικές) Εκκλησίες, της Μίας Αγίας
Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας». Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχουν κάποιοι
με αιρετικά φρονήματα μέσα σ’ αυτές. Αλλά δεν θα μπορέσουν οι αιρετικοί να παρασύρουν
το σύνολο της Εκκλησίας μακριά από την Παραδομένη Αλήθεια. Παρ’ όλο που πλησιάζοντας
προς το τέλος, όπως είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, «οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι
                                                 
9

Βλ. πχ την έκδοση «St. John of Kronstadt, in Fomin»,σελ. 137-141, από το «Orthodox Russia», № 20 (517) στα Ρωσικά,
μεταφρασμένο στον V. Moss, «The Imperishable Word», Old Woking, Gresham Press, 1980.
10
Από το «The Vision of John of Kronstadt», «Orthodox Rus», № 20, 15/28-Οκτ-1952, ως άνω.
-5-

και οι ασεβέστεροι των όλων» (βλ. «Προφητείες»). Και όπως εξηγείται στο τεύχος των
Προφητειών, μιλάει και για ηθικά παραπτώματα (χειρότεροι), και για κακοδοξίες
(ασεβέστεροι) πχ. Οικουμενιστικό συγκρητισμό ή ακόμη και Πανθρησκεία. Αλλά και οι
Απόστολοι μιλάνε για την εξελισσόμενη αποστασία, η οποία σαν άλλος Ιούδας Ισκαριώτης,
θα δώσει τόπο, με την προδοσία της, στον Αντίχριστο. Διότι αυτός δεν μπορεί να έρθει, «εάν
μη έλθη η αποστασία πρώτον» (Β΄ Θεσ. Β΄-3).
05. Στην ενότητα αυτή, η σκηνή γίνεται χαρμόσυνη από τα χαρούμενα πρόσωπα των σωσμένων
ανθρώπων που παρατηρεί ο άγιος Ιωάννης να περνούν μπροστά του. Το χαρακτηριστικό
τους για το οποίο και δικαιώθηκαν είναι ότι «…υπέφεραν για την Αγία, Καθολική και
Αποστολική Εκκλησία, και για τις άγιες εικόνες που βρέθηκαν στα χέρια των αμαρτωλών
καταστροφέων». Τονίζεται και εδώ ότι ο αληθινός αγώνας, το να υποφέρουν οι Χριστιανοί
για την πίστη τους, και ακόμη για τα ιερά αντικείμενα όπως οι εικόνες, αποφέρει μέγιστη
ανταπόδοση στην άλλη ζωή. Τόσο ζηλευτή ήταν η κατάσταση των Χριστιανών αυτών, που ο
άγιος Ιωάννης ήθελε να αφήσει αυτή τη ζωή και να ενωθεί μαζί τους. Όμως δεν μπορούσε
να γίνει κάτι τέτοιο, να συγκαταριθμηθεί μ’ αυτούς που υπέφεραν μεγάλα βάσανα για την
πίστη, παρ’ όλους τους κόπους της προηγούμενης ζωής του! Εδώ ας θυμηθούμε: «εν τη
οικία του Πατρός μου μοναί (διαμονές) πολλαί εισίν» (Ιω. ΙΔ-2). Και: «…το δε καθίσαι εκ
δεξιών μου και εξ ευωνύμων μου ουκ έστιν εμόν δούναι, αλλ’ οις ητοίμασται υπό του
Πατρός μου» (Ματ. Κ-23).
Τα νεογέννητα που δεν σκοτώθηκαν με εκτρώσεις ή πέθαναν αβάπτιστα, αλλά αντίθετα
συμμετείχαν στις θλίψεις του διωγμού του Χριστού, και θανατώθηκαν από τον τότε Ηρώδη,
και θα θανατώνονται σ’ όλες τις εποχές από τον εκάστοτε Ηρώδη, και αυτά αξιώνονται με
την εξαίρετη τιμή να ανήκουν σ’ αυτή την προνομιακή διαμονή των Μαρτύρων, όπου ούτε ο
άγιος Ιωάννης ήταν τότε έτοιμος να συμμετάσχει!
06. Μετά τη χαρά της προηγούμενης ενότητας, επανέρχεται η θλιβερή εικόνα των αιρετικών,
που αυτή τη φορά βρίσκονται στη φάση να έχουν ιδρύσει την παναίρεση της
Πανθρησκείας. Σ’ αυτήν χρησιμοποιούνται λειτουργικά σύμβολα κατά απομίμηση της
Χριστιανικής θρησκείας, ακάθαρτα όμως, διότι δεν αποτείνονται στον Αληθινό Θεό, του
οποίου τη λατρεία θέλουν να καταργήσουν με την Πανθρησκεία, αλλά στον Σατανά. ο
οποίος προσπαθεί πάντα να μιμείται τα του Θεού για να κρύβει την ασχήμια του και να
ξεγελάει τους αφελείς.
Η “εκκλησία” αυτή είναι «ένας τόπος του βδελύγματος της ερημώσεως», δηλαδή του
Αντιχρίστου. Διότι «βδέλυγμα της ερημώσεως» αποκαλεί ο προφήτης Δανιήλ τον
Αντίχριστο. Η Πανθρησκεία θέλει να αφαιρέσει τη λατρεία του Αληθινού Θεού από τη ζωή
των ανθρώπων προτείνοντας μια νέα θρησκεία, η οποία της υποδείχθηκε από το Σατανά, και
προωθείται από τα όργανά του στη Γη. Ιδρυτές της είναι «οι κοσμικοί άνθρωποι, οι
αιρετικοί». Εδώ σαφώς ο Άγιος Σεραφείμ ορίζει ότι οι προτεσταντικού τύπου αιρέσεις που
γίνονται από κοσμικούς ανθρώπους, ήδη αιρετικούς, θα καταλήξουν στην παναίρεση της
Πανθρησκείας, με ενδιάμεσο στάδιο, για λίγο καιρό, αυτό του Οικουμενισμού. Οι
συναντήσεις πανθρησκευτικού τύπου, υπό τον πάπα Ιωάννη Παύλο ΙΙ, στην Ασίζη το 1986
και 2002, και “οι διαθρησκειακές συναντήσεις” που γίνονται τώρα ραγδαία και στη Ρωσία,
επιβεβαιώνουν ότι η Πανθρησκεία έφτασε να προωθείται πλέον, ταυτόχρονα με τον
Οικουμενισμό! (Ο Σατανάς γνωρίζει ότι ολίγον χρόνον έχει…Να γατί βιάζονται).
Η υποκρισία και αποστασία στην οποία θα πέσει μεγάλη μερίδα του Ορθοδόξου κλήρου
προφητεύθηκε από τον άγιο επίσκοπο Θεοφάνη τον έγκλειστο: «Αν και το όνομα του
Χριστού θα ακούγεται παντού, και παντού θα είναι ορατές εκκλησίες και
εκκλησιαστικές ακολουθίες, όλα αυτά θα είναι μόνο εμφάνιση, ενώ μέσα θα επικρατεί
αληθινή αποστασία. Σε αυτό το έδαφος θα γεννηθεί ο Αντίχριστος…»11
Για την μεγάλη υποκρισία που θα προωθήσει την θρησκεία του Αντιχρίστου, και τον ίδιο
τον Αντίχριστο μιλάει επίσης, ο στάρετς Λαυρέντιος (+1950): «Θάρθει καιρός που θα
ανακαινίσουν ακόμη και τις κλειστές εκκλησίες, και θα τις στερεώσουν όχι μόνο εξωτερικά
αλλά και εσωτερικά. Θα χρυσώνουν τους θόλους και τα καμπαναριά. Αλλά όταν αυτός ο
καιρός περάσει, θα μπει η εποχή της βασιλείας του Αντιχρίστου. Προσεύχεσθε στον
                                                 
11

Bishop Theophan, Tolkovanie na Vtoroe Poslanie sv. Apostola Pavla k Soluniam, 2.3-5.
-6-

Κύριο να δώσει παράταση χρόνου, που θα μπορούσαμε να στερεώσουμε τους εαυτούς μας,
διότι τρομερά χρόνια μας περιμένουν. Δεν βλέπετε πόσο υποκριτικά έχουν ετοιµασθεί
όλα; Όλες οι εκκλησίες θα είναι απόλυτα µεγαλοπρεπείς, όπως ποτέ πριν. Αλλά κανείς δεν
πρέπει να πηγαίνει σ’ αυτές τις εκκλησίες (την εποχή του Αντιχρίστου, τονίζεται). Ο
Αντίχριστος θα στεφθεί βασιλιάς σε ένα µεγάλο ναό στην Ιερουσαλήµ, µε τη
συµµετοχή κλήρου, και του Ρώσου Πατριάρχη»!12
Επίσης από τον στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα (1866-1949): «Σαν το κερί που όταν
πάει να σβήσει λάμπει δυνατά και πετάει σπίθες, και µε τη λάμψη του φωτίζει το σκοτάδι
γύρω του, έτσι θα είναι και η ζωή της Εκκλησίας στην έσχατη εποχή. Και η εποχή αυτή είναι
κοντά». Προειδοποιούσε τα πνευματικά του παιδιά ότι: «Θα έλθει εποχή, όταν όχι οι
διωγμοί, αλλά τα χρήματα, οι ανέσεις και οι απολαύσεις θα διώξουν τους ανθρώπους από
τον Θεό και τότε θα χαθούν περισσότερες ψυχές απ’ ότι στους καιρούς του ανοικτού
πολέμου κατά του Θεού. Από τη µια θα ξαναστήνουν σταυρούς και θα επιχρυσώνουν
τους τρούλους και από την άλλη παντού θα βασιλεύει το ψεύδος και το κακό. Η
πραγματική Εκκλησία θα διώκεται πάντα και οι άνθρωποι θα σωθούν µόνο μέσα από τις
θλίψεις και τις αρρώστιες. Οι διωγμοί θα είναι ύπουλοι και απρόβλεπτοι. Θα είναι πολύ
φοβερό να ζει κανείς τότε... Λυπάμαι αυτούς που θα ζουν τότε».
Αυτό το κλίμα της αγάπης της κοσμικής ανάπαυσης και ψευτοειρήνης είναι που προωθεί
και στις ημέρες μας τον Οικουμενισμό και την Πανθρησκεία, η οποία τελικά σύμφωνα με το
όραμα ιδρύεται, για να υπηρετήσει πλέον σαν (αντι)εκκλησία τον Αντίχριστο.
Η υποκρισία είναι μεγάλη σ’ αυτή την “Εκκλησία”, αλλά δεν κοροϊδεύεται κανείς άλλος
εκτός από τους ίδιους τους μετέχοντας σ’ αυτήν, διότι ο στάρετς Σεραφείμ παρατηρεί: «Σ'
αυτή την εκκλησία δεν νηστεύουν, δεν παρακολουθούν ακολουθίες, και δεν
λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία»! Παρόλο που δήθεν παρακολουθούν “ακολουθίες”, ή
τελούν τη “θεία ευχαριστία”, και έχουν “αγία τράπεζα”, “δισκοπότηρα”, “πρόσφορα” κλπ,
όλα αυτά είναι λατρεία του Αντιχρίστου, που μάλιστα ξεκίνησε πριν την ώρα του! O
μαύρος παπάς ίσως να είναι πράγματι κάποιος μαύρος «πρόεδρος» ή γεν. γραμματέας
των “ενωμένων εκκλησιών”, και η γυναίκα η κρυμμένη κάτω από την “αγία τράπεζα”,
που είναι ντυμένη στα κόκκινα, η αντίχριστη αιμοδιψής και φιλόσαρκη εξουσία, που
τώρα αισθάνεται ελεύθερη, αλλά μόνο προς το κακό. Αντίθετα, για το καλό δεν μπορεί
να προφέρει ούτε ένα λόγο, διότι ο Σατανάς της σφράγισε το στόμα με το σύμβολό του,
το αστέρι.
Το τι θα γίνει στο μέλλον, δηλαδή ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της εκκλησίας, μας το
προλέγει από την ενότητα αυτή το όραμα. Αιφνιδιαστικά, όχι μόνο ο παπάς και η γυναίκα,
αλλά όλοι οι άνθρωποι αυτής της “εκκλησίας” κατρακύλησαν στην άβυσσο, από ένα εντελώς
ξαφνικό, και για τους πολλούς απροσδόκητο γεγονός. Αυτό, στο τέλος του κόσμου θα είναι
η 2α Παρουσία, ενώ νωρίτερα, και πιο κοντά στις ημέρες μας, τα αστροπελέκια του 3ου
Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πόλεμος αυτός θα ανακόψει την αποστασία για λίγο, και θα έχει
σαν συνέπεια τη μετάδοση της Ορθοδοξίας στον κόσμο, αλλά οριστικό τέρμα σε κάθε κακό,
θα βάλει η 2α Παρουσία.
07. Στη Ρωσία ιδιαίτερα, που είναι και το κέντρο ενδιαφέροντος για το όραμα, μεγάλο πλήθος
δυστυχών ανθρώπων πέθανε κατά τα αθεϊστικά χρόνια, χωρίς να διδαχθεί τα της πίστεώς
μας, αλλά αντίθετα σε κατάσταση βλασφημίας (με το σατανικό αστέρι στα χείλη). Όλοι αυτοί
αναγνώριζαν μετά θάνατον την αλήθεια, αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν πλέον τίποτα οι
ίδιοι για τον εαυτό τους. Περίμεναν και περιμένουν, μόνον από τους άλλους που ζουν
ακόμη… Ή όπως η δια Χριστόν σαλή Ταρσώ, της Αθήνας (1910-1989), έλεγε στους
επισκέπτες της: «Οι πεθαμένοι είναι απ’ όλα, απ’ όλα είναι, στα έγκατα του άδη είναι,
δεν έχουν καλή στάση και πρέπει να τους βοηθήσουμε. Απ’ όλα είναι: βουλευτές,
γουρουνάδες, τσαγκάρηδες, έμποροι… Να, εδώ κάτω από το χώμα σκάψτε, είναι
ψυχές και φωνάζουν. Βγάλτε αυτές τις μεγάλες πέτρες. Εδώ σκάψτε, ανοίξτε χώρο, οι
ψυχές υποφέρουν! Θα σκάσουν αν δεν τους βγάλουμε ... έστω να κάνουμε μια
τρυπούλα να παίρνουν αέρα... Θα με βοηθήσεις αδελφούλη μου»;(!)13
                                                 
   Βλ. «Στάρετς Λαυρέντιος» στον «Επίτομο».
   Βλ. Ι. Κορναράκη, Ταρσώ η δια Χριστόν σαλή, 2003, σελ. 134. 

12

13

-7-

08. Κατόπιν ο γέροντας Σεραφείμ δείχνει στον άγιο Ιωάννη «ένα βουνό από ανθρώπινα

πτώματα βαμμένα στο αίμα». Και του εξηγεί ότι οι σκοτωμένοι είναι από το μοναχικό
τάγμα της Εκκλησίας. Δολοφονήθηκαν διότι δεν τα βρήκαν με τον «Αντίχριστο», δεν
έλαβαν τη σφραγίδα του, και απορρίφθηκαν απ’ αυτόν. «Υπέφεραν για την πίστη τους για
τον Χριστό,… και έλαβαν τους στεφάνους του Μαρτυρίου». Αυτή η ενότητα παρουσιάζει
μεγάλο ενδιαφέρον, διότι α. Η εξιστόρηση όπως προχωράει από τους πρώτους Μάρτυρες,
δεν έχει φθάσει ακόμη στην εποχή του εσχάτου Αντιχρίστου, ο οποίος εμφανίζεται στην
ενότητα 17, επομένως ο εδώ Αντίχριστος είναι ο τότε Αντίχριστος ηγεμόνας, ο ηγέτης
του κομμουνισμού, ο Λένιν αρχικά. (Αξίζει να σημειωθεί ότι η εκκλησία δεν ενδιαφέρεται
για την πολιτική απόχρωση των διαφόρων κινημάτων, αλλά ο κομμουνισμός είναι
αντίθεος από τη θεωρητική θεμελίωσή του, και στην πράξη αποδείχτηκε, επί πλέον,
αιμοβόρος φονιάς ανθρώπων και ληστής). Τα δεκάδες εκατομμύρια των Μαρτύρων της
πρώην Σοβιετικής Ένωσης φτιάχνουν όχι ένα, αλλά πολλά βουνά από πτώματα. Εδώ το
όραμα αναφέρεται συγκεκριμένα στους μοναχούς και μοναχές που μαρτύρησαν επί
κομμουνισμού. Δεν υπήρξε κανείς άλλος τόσο μεγάλος διωγμός, στην εξιστορούμενη σειρά
των γεγονότων του οράματος, για να μπορούν να αντιστοιχηθούν κάπου αλλού, εκτός του
κομμουνισμού, τα γεγονότα αυτά. Τον διωγμό των Μοναχών στη Ρωσία προφήτευσε και ο
αββάς Μωϋσής ο Αιθίοψ: «…είδεν ο δούλος του Θεού Μωϋσής ότι νέφος και λαίλαψ,
ομίχλη σκοτεινών πειρασμών φοβερωτάτων έπεσεν εις τους Μοναχούς από το μέρος της
Άρκτου (Βορρά – Ρωσίας), και ότι εδιώκοντο οι Μοναχοί και το Μοναχικόν σχήμα από
όλεθρον αιρέσεων, και ότι ηναγκάζοντο οι πολλοί να υπανδρεύωνται. Τότε οι ολίγοι
αγωνισταί οι ευδοκιμήσαντες ως αργύριον και χρυσίον εν χωνευτηρίω, εν θλίψει πολλή και
διωγμοίς ως και στεναχωρία, ευδοκιμήσουσιν»14…
Το β. ενδιαφέρον είναι ότι όσοι Μαρτύρησαν «απορρίφθηκαν» από τον τότε
Αντίχριστο, δηλ. δεν “τα βρήκαν” μαζί του! Το τι σημαίνει αυτό στην πράξη, το λέει ο ίδιος ο
στάρετς Σεραφείμ: «Δεν έλαβαν τη σφραγίδα του». Και πριν (07) όπως και μετά (17),
σφραγίζονται όσοι αποδέχονται την Αντίχριστη ιδεολογία, και υπακούουν σ’ αυτή. Αυτοί
παίρνουν στα χείλη τους το σφράγισμα του Αντιχρίστου, για να μην μπορούν να
πουν καλό λόγο ή να επικαλεσθούν τη βοήθεια του Θεού. Επομένως όσοι μοναστές ή
άλλοι κληρικοί “τα βρήκαν” με τον αντίχριστο κομμουνισμό και δεν απορρίφθηκαν απ’ αυτόν,
αυτοί θεωρούνται σφραγισμένοι με το σφράγισμα του Αντιχρίστου! Με την γνωστή του
«Διακήρυξη» του 1927 ο τότε μητροπολίτης Σέργιος του Nizhni-Novgorod, έθετε την Ρωσική
εκκλησία στην υπακοή των αντίθεων κοσμικών αρχόντων, των κομμουνιστών. Πολλοί της
ιεραρχίας, αλλά και του λοιπού κλήρου της Ρωσικής εκκλησίας εκκοσμικεύθηκαν τόσο που
έγιναν πράκτορες της KGB! Ακόμη και ο (από το 1990) πατριάρχης Αλέξιος ο Β΄
καταγγέλθηκε σαν ο τότε πράκτορας, με το κωδικό όνομα “DROZDOV"…
Από τα χαρακτηριστικά περιστατικά του πως δρούσε τότε το σύστημα εκκλησιαστικών
πρακτόρων - KGB, είναι σύμφωνα με έγγραφο του αρχηγού της τελευταίας Yury Andropov,
προς την Κεντρική Επιτροπή, και το εξής: "Στην 6η Γενική Συνέλευση του W.C.C.
(Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών) στο Vancouver, η θρησκευτική αποστολή από την
ΕΣΣΔ απετελείτο από 47 πράκτορες της KGB, συμπεριλαμβανομένων των
εκκλησιαστικών ηγετών, κλήρου και τεχνικού προσωπικού"(!). (Ιούλιος 1983).
Η εκκοσμίκευση της Ρωσικής Εκκλησίας, από ότι φαίνεται, συνεχίζεται. Πιο πρόσφατα,
είδηση της 30-8-2006, αναφέρει την επιμονή του μητροπολίτη Κυρίλλου, του επί των
εξωτερικών υποθέσεων του πατριαρχείου Μόσχας, στην συνέχιση παραμονής του
πατριαρχείου εντός του WCC (Παγκ. Συμβ. Εκκλησιών), διότι "η απομάκρυνση από το
W.C.C. θα υποβαθμίσει μόνο τη θέση της Ορθοδοξίας στον κόσμο!..."
Στο ίδιο κείμενο όμως παραδέχεται ότι υπάρχει κρίση: "Η κρίση της Οικουμενικής
κίνησης είναι συνδεδεμένη πρώτα απ' όλα με την κρίση που έχει αλλάξει πολλές
προτεσταντικές κοινότητες, που οδηγούνται τάχιστα προς μια άκρα φιλελευθεροποίηση
και ριζοσπαστικό εκμοντερνισμό της πνευματικής ζωής, αποποιούμενες τις
θεμελιώδεις αρχές των δογμάτων και της Χριστιανικής ηθικής", προσθέτοντας ότι
εννοούσε τη νέα πρακτική της χειροτονίας ομοφυλοφίλων και την "ευλογία" των
γάμων μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλλου. Υποστηρίζει όμως ότι "έχει επιτελεσθεί
                                                 

14

 Βλ. «Προφητείες», Αββά Μωϋσέως του Αιθίοπος, περί των Μοναχών της εσχάτης γενεάς.
-8-

συμβουλευτική εργασία μέσα στο WCC μεταξύ των εθνικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, και
μερικές φορές αυτός ο οργανισμός προσφέρει τη μοναδική πλατφόρμα για συναντήσεις
Ορθοδόξων συμμετεχόντων για να συζητήσουν μεταξύ τους τα καυτά προβλήματα της
σήμερον"! Οι Ορθόδοξοι δεν μπορούν, με λίγα λόγια, να τα βρουν μεταξύ τους, αλλά
μέσα στη Βαβέλ του W.C.C. κάτι γίνεται! (interfax).15
Είναι πράγματι κάποιο αόρατο εμπόδιο ή σφράγισμα που δεν επιτρέπει σε όλους
αυτούς να βρουν τον αληθινό δρόμο της Ορθοδοξίας, και γι’ αυτό ασχολούνται με κοσμικά
πρότυπα ενότητας, όπως του Οικουμενισμού, ενώ συγχρόνως δεν ξεχνούν να προωθούν
την Πανθρησκεία με τα «Διαθρησκειακά Συνέδρια»;
Υπήρξαν όμως και επί κομμουνισμού αγίας ζωής ιεράρχες, όπως ο άγιος Λουκάς ο
ιατρός αχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως (1877-1961), ο θαυματουργός.
09. «Χωρίς προειδοποίηση», αλλά και χωρίς να φεύγουμε από την εποχή της ενότητας 07, το
όραμα εξιστορεί τα του μαρτυρίου του τσάρου Νικολάου Β΄. Η αγριεμένη από εμπάθεια,
θηριώδης ψυχή των διωκτών και φονέων του περιγράφεται με τα αντίστοιχα ζώα: «Τα άγρια
θηρία, οι σκύλοι και οι σκορπιοί τσαλαπάτησαν τον βασιλιά». Οπωσδήποτε ούτε ο τσάρος
υπήρξε αναμάρτητος, σαν άνθρωπος που ήταν. Όμως είχε χρισθεί βασιλιάς στο όνομα της
υπερουσίου Τριάδος, οπότε ο φόνος του δεν είναι μόνο αμαρτία προς άνθρωπο, αλλά και
προς τον ίδιο το Θεό. Γι’ αυτό ο προφητάναξ Δαυίδ, αν και ήταν αγαπητός στο Θεό, δεν
τολμούσε να απλώσει χέρι στο χρισμένο βασιλιά Σαούλ. Και του έλεγε: «…ο Κύριος σε
παρέδωσε σήμερα στα χέρια μου και δεν ηθέλησα να απλώσω το χέρι μου εναντίον του
χρισμένου από τον Κύριο (βασιλέως)».16 
Ο τσάρος Νικόλαος Β΄ και η οικογένειά του δολοφονήθηκαν το 1918, στις 17 Ιουλίου.
Την ημέρα αυτή η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας τιμά την μνήμη του Αγίου μάρτυρος
δούκα Ανδρέα Μπογκολιούμπσκι, που ήταν ο πρώτος που καθιέρωσε την Ορθοδοξία
και την Μοναρχία σαν τις βάσεις της κρατικής οργάνωσης της Αγίας Ρωσίας, και στην
ουσία υπήρξε ο πρώτος Τσάρος της Ρωσίας.
Την νύχτα του μαρτυρικού θανάτου της τσαρικής οικογένειας, στο Ντιβέγιεβο η δια
Χριστόν σαλή Μαρία μαινόταν και φώναζε, «τις πριγκίπισσες με ξιφολόγχες!
Καταραμένοι Εβραίοι!». Μαινόταν φοβερά, αλλά μόνον κατόπιν κατάλαβαν γιατί φώναζε.
Στο υπόγειο του σπιτιού Ιπατίγιεφσκι, όπου οι βασιλείς-μάρτυρες και οι πιστοί υπηρέτες τους
ολοκλήρωσαν την σταυρική τους πορεία, βρέθηκαν οι επιγραφές που άφησαν οι δήμιοι. Μία
από αυτές απετελείτο από τέσσερα καβαλλιστικά σύμβολα. Αυτή ή επιγραφή διεμήνυε,
«εδώ κατά διαταγή των σατανικών δυνάμεων θυσιάστηκε ο τσάρος για να
καταστραφεί το κράτος. Κι αυτό ας το μάθει όλος ο κόσμος».17
Οι κομμουνιστές εκτελώντας εντολές του Βλαντιμήρ Λένιν έκαψαν τα σώματά τους με
οξύ, και τα έθαψαν στο δάσος που βρίσκεται έξω από το Ekaterinburg. Περίπου για 75
χρόνια η ύπαρξη του τάφου παρέμενε άγνωστη έως ότου μια ειδική επιτροπή βρήκε και
εκταφίασε τα οστά τους. Ο άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, λίγα χρόνια πριν κοιμηθεί,
προειδοποιούσε διαρκώς για τα φοβερά γεγονότα που πλησίαζαν, λέγοντας μεταξύ άλλων
ότι η Ρωσία χωρίς τον Τσάρο δεν θα είχε ούτε το όνομα «Ρωσία», και ότι θα γινόταν ένα
«δύσοσμο πτώμα», όπως πράγματι συνέβη. Η «Ρωσία» έγινε «Σοβιετική Ένωση», και σαν
επίσημα αντίθεη χώρα, πνευματικά, σκόρπιζε τη δυσοσμία της νεκρής πίστης της.
10. Μετά λίγα χρόνια διαδραματίζεται το γεγονός της πείνας, που παρατίθεται στη συνέχεια στο
όραμα. Η τρομερή πείνα χτύπησε αρχικά την περιοχή του Βόλγα στη Ρωσία το 1921-22, και
ακολούθως το 1932-34 την περιοχή της Ουκρανίας, με μέγιστο στο 1933. Στις 28 Νοεμβρίου
2006, το Ουκρανικό Κοινοβούλιο αναγνώρισε σαν γενοκτονία την πείνα αυτή
«ενορχηστρομένη από τον Ιωσήφ Στάλιν» και υπεύθυνη για τους θανάτους ως 10.000.000
ατόμων. Η φιλοδυτική ομάδα του Ουκρανικού Κοινοβουλίου αναφέρθηκε στην πείνα σαν
«μία πράξη γενοκτονίας εναντίον του Ουκρανικού έθνους», ενώ η φιλορωσική είπε ότι τα
γεγονότα μπορούσαν να αποκληθούν απλά σαν «τραγωδία».18
                                                 

15
16

http://www.interfax-religion.com/?act=news&div=1914

«παρέδωκέ  σε  Κύριος  σήμερον  εἰς  χεῖράς  μου  καὶ  οὐκ  ἠθέλησα  ἐπενεγκεῖν  χεῖρα  μου  ἐπὶ  χριστὸν 
Κυρίου». (Α΄Βασιλ. Κστ-23)

17
18

Βίος και μαρτύριον της Ρωσσικής Τσαρικής οικογενείας – Έκδοση Ορθοδόξου Κυψέλης, σελ. 31
http://www.rferl.org/featuresarticle/2006/11/03AC02A4-6E3A-481B-8932-FAFD4C13ABAB.html
-9-

Αν το εξετάσουμε από πνευματική άποψη όμως, το θέμα της πείνας, είναι κατά τον
άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης που το προείδε, θέμα απιστίας: «αυτοί οι άνθρωποι δεν
είχαν πίστη. Από τα στόματά τους έβγαιναν βλασφημίες».
Το Ευαγγέλιο μας πληροφορεί ότι ανάμεσα στα άλλα δεινά θα γίνουν «λιμοί και
λοιμοί και σεισμοί κατά τόπους».19 Και μάλιστα αυτά είναι αρχή μεγαλύτερων συμφορών:
«πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων»20 Αυτό η Αποκάλυψη το περιγράφει, με δύο συνεχόμενες
σφραγίδες που δηλώνουν κλιμακούμενες δοκιμασίες, από τον μέλανα (μαύρο) ίππο πρώτα,
και τον χλωρό ίππο έπειτα.
Ο μαύρος ίππος εκφράζει μια πιο ήπια πείνα: «Ιδού ίππος μέλας, και ο καθήμενος
επ’ αυτόν έχων ζυγόν εν τη χειρί αυτού»21 Δηλ. στην αρχή “μπαίνει δελτίο” στα τρόφιμα,
αλλά δεν εκλείπουν ολοκληρωτικά. Η ουράνια φωνή από αυτόν που ελέγχει τα γινόμενα,
καθορίζει ότι το μεροκάματο θα φτάνει μόνο για τον άρτο της ημέρας, αν είναι σιταρένιος, ή
για τρεις άρτους αν είναι κρίθινος. Δεν θα εκλείψει όμως το έλαιον και ο οίνος: «και ήκουσα
ως φωνήν εν μέσω των τεσσάρων ζώων λέγουσαν. χοίνιξ σίτου δηναρίου, και τρεις χοίνικες
κριθής δηναρίου. και το έλαιον και τον οίνον μη αδικήσης».22
Όμως ο «χλωρός ίππος», δηλ. κιτρινοπράσινος όπως το χρώμα των οστών που
ξεθαύονται από τη γη, λαμβάνει κάποτε την εξουσία να φονεύσει το τέταρτο της γης, «εν
ρομφαία και εν λιμώ και εν θανάτω και υπό των θηρίων της γης»23 Εδώ έχομε συνδυασμό
συμφορών. Και στην προκείμενη περίπτωση της πείνας στην Ουκρανία, η πείνα οδήγησε
εκατομμύρια στο θάνατο. Επομένως δεν επρόκειτο για απλή αρχική δοκιμασία πείνας, αλλά
για μια προχωρημένη «ωδίνη», του τύπου του χλωρού ίππου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο (από το 1917) μαρτυρικός πατριάρχης Τύχων (1865-1925),
για την καταπολέμηση της πείνας που ξέσπασε το 1921, παραχώρησε τα τιμαλφή των
εκκλησιών πλην εκείνων που δεν επιτρέπεται να περιέλθουν σε κοινή χρήση (άγια
αρτοφόρια και άγια ποτήρια). Αλλά το Σοβιετικό καθεστώς βρήκε ευκαιρία να απαιτήσει τα
πάντα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν ταραχές και διωγμός. Άθεοι στρατιώτες και
αστυνομικοί όρμησαν μέσα στις Εκκλησίες. Οι ιερείς πρόβαλλαν αντίσταση. Και
ακολούθησαν δίκες και εκτελέσεις κληρικών για αντίσταση κατά της αρχής, με την κατηγορία
«αντεπαναστάτης» και «εχθρός του λαού».24 Εν τούτοις όλη αυτή η αρπαγείσα περιουσία
της Εκκλησίας δεν δόθηκε για την ανακούφιση των πεινασμένων...
11. Για τα βιβλία που «είναι ασέβεια και βλασφημία που θα μολύνουν όλους τους Χριστιανούς
με αιρετικές διδασκαλίες», ο Άγιος Σεραφείμ λαμβάνει φροντίδα κάποια να καταστραφούν.
Αυτό πιθανόν υπονοεί την διδασκαλία, τα θαύματα, και τις προφητείες του, που αναιρούν και
καταστρέφουν την σοβαροφάνεια των αθέων κειμένων, ιδιαίτερα όταν τα γεγονότα
χειροτερεύουν και ο κόσμος θέλει να στηριχθεί σε αξιόπιστες πηγές, όχι σε ψευδοφιλοσοφίες.
12. Στην ενότητα αυτή τονίζεται η Αγγελική βοήθεια και υποστήριξη όχι μόνο στους ζώντες
πιστούς, αλλά και στους αποθανόντες. Γι’ αυτό η Εκκλησία μας πάντα ζητάει τη βοήθεια των
Αγίων Αγγέλλων γενικά, αλλά και του φύλακος αγγέλλου ενός εκάστου των πιστών ιδιαίτερα.
Διότι σε κάθε βαπτισμένο Ορθόδοξο Χριστιανό έχει δοθεί βοηθός, προστάτης και
παρακινητής στο καλό, φύλακας άγγελος.
13. Εδώ παρατηρείται ότι στη “θρησκεία” αυτή, δεν υπάρχουν ούτε ηθικοί φραγμοί, ούτε
στοιχειώδης πνευματικός έλεγχος του κακού, αλλά αντίθετα ξεχειλίζουν η ανηθικότητα, οι
βλασφημίες και διαβολές. Μάλιστα υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στις αρχές αυτής της
«θρησκείας» από αυτές του Χριστιανισμού. Δεν πρόκειται εδώ για σταδιακή φθορά των
Ορθοδόξων από τη μεριά των δυτικών προτεσταντικών ομάδων. Πως μπορούσε να
επιτευχθεί κάτι τέτοιο, να μετακινηθούν πολλοί πιστοί τόσο ξαφνικά σε μια εντελώς αντίθετη
παράταξη, με μόνο υλιστικούς στόχους και με εντελώς αντίθετες πνευματικές αρχές; Αυτό
κατορθώθηκε από το ξαφνικό ξέσπασμα της κομμουνιστικής επανάστασης με
ιδεολογία που είναι εν προκειμένω η "θρησκεία" του οράματος. Η ιδεολογία αυτή ή
                                                 

19

Ματθ. Κδ-7.
Ματθ. Κδ-8.
21
Αποκ. Στ-5.
22
Αποκ. Στ-6.
23
Αποκ. Στ-8.
24
Βλ. «Στάρετς Σαμψών», Β΄ έκδοση, Ι. Μ. Νικοπόλεως 1991, σελ. 88.
20

- 10 -

καλύτερα θρησκεία, βρήκε πρόσφορο έδαφος στη Ρωσία, με πολλά θύματα, ιδιαίτερα κατά
τη θολή περίοδο της Επανάστασης, και από εκεί εξαπλώθηκε σε πολλά μέρη της Γης.
Ο αθεϊσμός των κομμουνιστών εκφράζεται ακριβώς σαν θρησκεία, με
απόλυτα δόγματα, παρά τις ψευτο-επιστημονικές προφασιολογίες. Διότι η επιστήμη
μαζί με την γνώση μεταβάλλεται, ο αθεϊσμός όμως στον κομμουνισμό είναι δόγμα
αμετάβλητο από την ίδρυσή του. Την εποχή του Αντιχρίστου θα γίνει συγκερασμός των
υπολοίπων θρησκειών με αυτή του αθεϊσμού. Μόνο που ο τότε κυβερνήτης (Αντίχριστος) θα
εμφανισθεί στους υλιστές ανθρώπους της εποχής, σαν εξέλιξη του μέχρι τότε
“υπανάπτυκτου” ανθρώπου, σε μια μορφή superman που θα προέλθει κατά ένα μέρος από
την εξέλιξη της επιστήμης, (ιδιαίτερα της Γενετικής). Αυτό είναι αποδεκτό και από τον
κομμουνισμό, ο οποίος θα έχει επανεμφανισθεί τότε στην εξουσία.25 Το άλλο μέρος που θα
συμβάλλει στην ενσάρκωση του superman - Αντιχρίστου θα είναι η μαγεία και ο Σατανάς,
αλλά αυτό δεν θα γίνει γνωστό στους πολλούς.
«Αυτή η ομάδα, εκπροσωπεί τους ιερείς, τους μοναχούς, τις μοναχές, και τους
λαϊκούς οι οποίοι απαρνήθηκαν τους όρκους τους, ή το γάμο τους», εξηγεί ο γέροντας.
Πράγματι πολλοί δελεάστηκαν από τη νεωτεριστική γήινη “θρησκεία” του κομμουνισμού,
μεταξύ των οποίων και κληρικοί. Όλοι αυτοί απομακρύνθηκαν πολύ γρήγορα από κάθε
αρετή, διότι βρέθηκαν σε χώρο σατανικό, εντελώς αντίθετο στην Χριστιανική πίστη.
Γι’ αυτό και οι δαίμονες τους οδηγούσαν κατευθείαν στην άβυσσο, «από την οποία
βγαίνουν οι φλόγες της κολάσεως», διότι δεν είχαν από πού να πιασθούν, αφού κάθε
καλό και κάθε αρετή το είχαν απορρίψει, με το να συμμετέχουν πνευματικά στο αντίθεο
σύστημα. Χρειάζεται όμως διάκριση ανάμεσα σε όσους απλώς διαβιούσαν μέσα στο άθεο
καθεστώς, και σε όσους το υποστήριζαν παραβαίνοντας κατά τη διάρκεια της ζωής τους, για
χάρη του, τη χριστιανική διδασκαλία.
14. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην εποχή του τελικού Αντιχρίστου, και το σφράγισμα
αρχίζει! Οι άνθρωποι που το παίρνουν, με τα λόγια και τα έργα τους στηρίζουν συνειδητά το
σύστημα του Σατανά, που αυτό αποτελεί εκούσιο σφράγισμα στο υλικό πεδίο από
μόνο του, και προετοιμάζει το σφράγισμα στο πνευματικό πεδίο. Αυτό το
ολοκληρώνουν μετά οι δαίμονες, αποκόπτοντας την ψυχή από κάθε καλή επιθυμία και
αρετή. Ο στάρετς Σεραφείμ μας έδειξε και πριν ανθρώπους σφραγισμένους. Ένα από τα πιο
ισχυρά μηνύματα του οράματος είναι ότι στις έσχατες μέρες που ζούμε οι άνθρωποι θα
παρασύρονται από τις Σατανικές δυνάμεις, και όσοι υποταγούν ή όπως είπαμε πιο πριν
(στην ενότητα 08), «τα βρουν» μαζί τους, θα θεωρούνται σφραγισμένοι από τον Σατανά.
Φαίνεται όμως στην ενότητα αυτή να γενικεύεται ο σατανισμός, στις διάφορες
μορφές του, και στους νέους που π.χ. μιμούνται τους ροκ τραγουδιστές με τα άσχημα
ρούχα και τα σατανικά σύμβολα, όπως το 666 επάνω τους26, αλλά και στους μεγαλύτερους
στην ηλικία που και αυτοί συμμετέχουν πχ σε σατανικές ή μαγικές ή μασονικές τελετές
ντυμένοι περίεργα, και εδώ αποκαλύπτεται ότι όλοι αυτοί σε κάποια στιγμή σφραγίζονται
από τον Σατανά. Το επιτρέπει ο Θεός αφού το θέλουν τόσο πολύ οι άνθρωποι, αλλά το τι
τους περιμένει μετά, δεν μπορούν να το φανταστούν.
Το πεντάκτινο αστέρι επιλέχτηκε από τον Σατανά σαν σύμβολό του, (ήδη
χρησιμοποιούμενο σε σατανικές τελετές με τη μία κορυφή προς τα κάτω), ακριβώς
υπενθυμίζοντας την πτώση του Σατανά από τον ουρανό. Κάποτε ήταν και αυτός λογικό
αστέρι που έπεσε από τον ουρανό, όπως λέγει ο Κύριος Ιησούς Χριστός: «εθεώρουν τον
σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα».27 Και ο προφήτης Ησαίας: «πως
εξέπεσεν εκ του ουρανού ο εωσφόρος ο πρωί ανατέλλων»;28
Το σφράγισμα αυτό, όπως και του Αντιχρίστου αργότερα, δηλώνουν την πλήρη
σύνδεση των διεστραμμένων ανθρώπων με τον εφευρέτη και αρχηγό της κακίας σατανά, (ο
οποίος θα κατοικήσει ολόκληρος μέσα στον τελικό Αντίχριστο), και την αδυναμία πλέον να
πράξουν (με το χέρι) ή να πουν (με το στόμα) το παραμικρό καλό.
                                                 
25

Βλ. προφητείες από την Αγία Ματρώνα στον Επίτομο.

   Είναι φοβερός ο λόγος του γ. Λαυρεντίου: «Και στις έσχατες μέρες η Κόλαση θα γεμίσει από νέους»! Βλ.

26

στον «Επίτομο» 
27
Λουκάς Ι-18.
28
Ησαΐας Ιδ-12.
- 11 -

Κατά τον γ. Παίσιο τον Αγιορείτη (+1994), όταν θα εμφανισθεί ο τελικός Αντίχριστος
θα πει: «Εγώ είμαι ο Ιμάμης (που αναμένουν οι Μουσουλμάνοι), εγώ είμαι ο πέμπτος
Βούδας (για τους Βουδιστές), εγώ είμαι ο Χριστός (που περιμένουν οι Χριστιανοί),
εγώ αυτός που περιμένουν οι Ιαχωβάδες, εγώ είμαι ο Μεσσίας των Εβραίων»! Πέντε
εγώ θα έχει (=Ì)!!!29 Να γιατί είναι ιδιαίτερα χρήσιμος στο Σατανά ο Οικουμενισμός και η
Πανθρησκεία…
Παρόλο που ο Αντίχριστος δεν εμφανίσθηκε ακόμη, υπάρχουν φανατικοί οπαδοί
του, που σφραγίζονται αυτοπροαίρετα και προκαταβολικά με τη σατανική διαγωγή τους, και
το σφράγισμα είναι ίσης βαρύτητας, γιατί ο γέροντας είπε: «Αυτό είναι το σημάδι του
Αντιχρίστου»!
15. Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, και εμάς που μελετάμε το όραμα, κάτι το ενδιαφέρον
πλησιάζει, και μάλιστα όχι από τη Δύση αλλά από την Ανατολή. Αυτό αλλάζει την
ατμόσφαιρα των καταθλιπτικών γεγονότων που είναι προδρομικά του τελικού Αντιχρίστου,
και θα οδηγούσαν κατ’ ευθείαν σ’ αυτόν αν δεν ανέκοπτε την γενικότερη κατρακύλα, αυτό το
γεγονός που είναι γνωστό και από άλλες Ορθόδοξες προφητείες και αναφορές Πατέρων.
Πρόκειται βασικά για την προφητευμένη αναλαμπή της Ορθοδοξίας λίγο πριν το
τέλος του κόσμου. Θα γίνει μετά τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο, ή γενικό κατά τον Άγιο
Κοσμά τον Αιτωλό. Στην ενότητα αυτή ο πόλεμος δεν αναφέρεται διότι είχε αναφερθεί
προηγουμένως στην ενότητα 06, όταν ακριβώς αποκαλύπτεται τότε ο τρόπος καταστροφής
της οικουμενιστικής θρησκείας με τα αστροπελέκια του 3ου Παγκ. Πολέμου. Γι’ αυτό μετά την
τιμωρία στην άβυσσο (Άδη) των ανθρώπων αυτής της ψευτοθρησκείας, μένει στο προσκήνιο
μόνη η αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Αγία Τράπεζα ήταν «τόσο λευκή, όσο το χιόνι». Αυτό σημαίνει την καθαρότητα
της Ορθόδοξης πίστης την περίοδο αυτή. Τότε οι αιρετικοί θα έχουν άλλοι εξοντωθεί και
άλλοι προσωρινά σιγήσει από το φόβο τους, αλλά και οι ιεράρχες της Εκκλησίας παντού δεν
θα τολμούν να ανακατέψουν χάριν της “αγάπης”, της “ειρήνης” και άλλων κοσμικών
σκοπιμοτήτων, την Αλήθεια της Ορθοδοξίας με τους θεατρινισμούς των αιρετικών. Αφ’ ενός
θα έχουν εκπλαγεί από τον προηγηθέντα παγκόσμιο πόλεμο (ενώ αυτοί περίμεναν ειρήνη),
και αφ’ ετέρου θα υπάρχει ο φόβος από το “το στέμμα”, δηλ. ο έλεγχος από Ορθόδοξο
αυτοκράτορα.
H αναπάντεχη, για τους πολλούς, αναβίωση της Ανατολικής Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας, θα ανακόψει την πορεία του σατανισμού, και θα απομακρύνει τον
ερχομό του Αντιχρίστου. Οι ελεγχόμενες από τη μασονία και το σιωνισμό «δημοκρατικές»
κυβερνήσεις όχι μόνο δεν ανακόπτουν αλλά και προωθούν το σατανισμό.
Οι Πατέρες, όπως ο άγιος Ιππόλυτος και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, την έλευση
του Αντιχρίστου την τοποθετούν αμέσως μετά το τέλος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας30, και
την ακολουθούσα αναρχία, στις προκύπτουσες δημοκρατίες. Τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία τη
θεωρούν σαν το «κατέχον», στο υλικό πεδίο, για το οποίο ο απόστολος Παύλος έλεγε: «και
νυν το κατέχον οίδατε… Το γαρ μυστήριον ήδη ενεργείται της ανομίας, μόνον ο
κατέχων άρτι έως εκ μέσου γένηται. Και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος
(Αντίχριστος)».31 Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει χαρακτηριστικά: «Ευλόγως θα
αναζητήσει κάποιος αρχικά τι ποτέ είναι το «κατέχον»… Άλλοι μεν λένε ότι είναι η
χάρις του Πνεύματος, άλλοι δε η Ρωμαϊκή αρχή με τους οποίους εγώ μάλιστα
συμφωνώ».32
                                                 
  «Πνευματική αφύπνιση», Σουρωτή 1999, σελ. 176
  «T…j oân ™stin Ð katšcwn ›wj ¥rti, ¢llʹ À tÕ tštarton qhr…on (ρωμαϊκή αὐτοκρατορία), oá metateqšntoj kaˆ ™k
mšsou genοmšnou ™leÚsetai Ð pl£noj;» Αγίου Ιππολύτου εις τον Δανιήλ. 
29

30

31

2α προς Θεσσαλονικείς Β΄ 6-8. 

32

    «Zht»seien ¥n tij prîton e„kÒtwj, t… potš ™sti, τÕ katšcon, kaˆ met¦ taàta maqe‹n, t… d»pote

¢safîj oÛtwj aÙtÕ t…qhsin Ð Paàloj. T… d»pot’ oân ™sti τÕ katšcon ¢pokalufqÁnai aÙtÕn, toutšsti,
tÕ kwlÚon; Oƒ mn toà PneÚmatoj t¾n c£rin fasˆn, oƒ d t¾n `Rwmaϊk¾n ¢rc»n· oŒj œgwge m£lista
t…qemai. Di¦ t…; “Oti e„ tÕ pneàma ™boÚleto e„pe‹n, oÙk ¨n epen ¢safîj, ¢ll¦ fanerîj, Óti kaˆ nàn
aÙtÕn katšcei ¹ toà PneÚmatoj c£rij, toutšsti, t¦ car…smata. ”Allwj d œdei ½dh paragenšsqai, e‡
ge œmelle tîn carism£twn ™kleipÒntwn paragenšsqai· kaˆ g¦r p£lai ™klšloipen. 'Epeid¾ d perˆ tÁj
- 12 -

Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε επιλεγεί, παρά την αρχική ειδωλολατρική βάση της, για
να βοηθήσει την εξάπλωση του Χριστιανισμού, με την ενιαία νομοθεσία και τάξη που ίσχυαν
σε πολύ μεγάλες γεωγραφικά περιοχές. Οι Ρωμαϊκή εξουσία που επί Βυζαντίου στήριζε το
Χριστιανισμό, και η θυγατρική βασιλεία στη Ρωσία, έληξαν το 1453 η πρώτη και το 1917 η
δεύτερη. Όμως στην Ελλάδα δεν έσβησε ακόμη ο πυρήνας της ευσεβείας στο κράτος που
έχει το μοναδικό Σύνταγμα στον κόσμο, με επίκληση στο όνομα της Αγίας και
Υπερουσίου Τριάδος. Η μασονική χούντα του 1967 και οι διάδοχοι «δημοκράτες»
φροντίζουν να το καταργήσουν. Το ίδιο θέλει να κάνει σε όλα τα συντάγματα των λαών της,
η ελεγχόμενη από υπόγεια συμφέροντα, και αφανή κέντρα αποφάσεων, Ε.Ε.
Το ότι η αναλαμπή της Ορθοδοξίας και της Ανατολικής Αυτοκρατορίας που θα την
υποστηρίζει θα γίνει, και ότι δεν θα αργήσει, φαίνεται από τη σειρά των γεγονότων.
Επιβεβαιώνεται εκτός των άλλων προφητειών και από τον πρώην Αγαρηνό, τώρα όσιο
Δανιήλ, ο οποίος μαρτυρεί ότι σε μια υπόγεια λειτουργία, το 1764 στην Κων/λη, όπου
συμμετείχαν όλες οι τάξεις των Αγίων και των Αγγέλων, η Παναγία και ο ίδιος ο Χριστός,
είδε ότι υπήρχε και «θρόνος που καθόταν κάποιος γηραλέος (δεν ξέρω αν κοιμόταν ή
ήταν ξύπνιος). Στην κεφαλή του είχε διάδημα και στα χέρια του κρατούσε Ευαγγέλιο
κλειστό, που ήταν καταστόλιστο… Αφού κοινώνησαν όλοι οι Άγιοι αμέσως οι δύο
πατριάρχες Κων/λεως Άγιος Μητροφάνης και Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος πήγαν και
ξύπνησαν τον γηραλέο εκείνο που κοιμόταν στον θρόνο. Και ο μεν Μητροφάνης πήρε από
την κεφαλή του το διάδημα, ο δε Χρυσόστομος από τα χέρια του το ιερό Ευαγγέλιο… Ο
γηραλέος προσκύνησε με κατάνυξη, και ο Κύριος του μετέδωσε τα άχραντα Μυστήρια
από το άγιο Ποτήριο. Ακολούθως πήρε το Ευαγγέλιο από τα χέρια του Χρυσοστόμου και
το παρέδωσε στα χέρια του. Επίσης και την κορώνα από τα χέρια του Αγίου Μητροφάνη και
του την τοποθέτησε στην κεφαλή». 33
Ο γηραλέος λοιπόν περιμένει να έρθει ο καιρός, διότι το στέμμα του δόθηκε ήδη! Και
το Ευαγγέλιο είναι έτοιμο για τον επανευαγγελισμό του κόσμου. Δεν είναι μάλιστα
«μαρμαρωμένος», μόνο λαγοκοιμάται…Τότε θα γίνει και η 8η και τελευταία Οικουμενική
Σύνοδος, για να ξεκαθαρίσει τη σαπίλα των νέων αιρέσεων και να ενώσει όλους τους
Ορθοδόξους, λίγο πριν το τέλος του κόσμου. Τους θρόνους που θα καθήσουν οι ιεράρχες
της Συνόδου είδε ο Δανιήλ στο ίδιο όραμα. Ένας πρώην Αγαρηνός το ομολογεί…! Αυτά
λοιπόν οπωσδήποτε θα γίνουν.
Όμως σαφώς θα είναι «Για σύντομο διάστημα»34. Η ανακοπή της προέλασης των
αντιχρίστων δυνάμεων θα είναι παγκόσμια. Θα γίνει πνευματική αφύπνιση σε όλο τον
κόσμο. Μάλιστα και στη Ρωσία θα υπάρξει τότε ένας ευσεβής τσάρος, αφού το όραμα
αφορά άμεσα τη Ρωσία.
Ο επίσκοπος Θεοφάνης του Poltava έλεγε, το 1930, σχετικά35: «Η Ρωσία θα
αναστηθεί από το θάνατο και όλος ο κόσμος θα εκπλαγεί. …Θα αποκατασταθεί η
Ορθόδοξη Μοναρχία. Ένας κραταιός τσάρος θα τοποθετηθεί στο θρόνο από τον ίδιο
τον Κύριο. Θα είναι μεγάλος μεταρρυθμιστής, και ισχυρός στην Ορθόδοξη πίστη. Θα
απομακρύνει τους άπιστους ιεράρχες της Εκκλησίας. Αυτός ο ίδιος θα είναι μία εξαιρετική
προσωπικότης, με καθαρή και αγία ψυχή. Θα διαθέτει ισχυρή βούληση. Θα είναι από τη
δυναστεία των Ρομανώφ, μέσω της μητέρας του»…
Θα είναι όμως απλά ένα διάλειμμα πριν το τέλος: «Αλλά αυτή η Ρωσία θα
κρατήσει για πολύ μικρό διάστημα. Σύντομα μετά πρόκειται να περάσει αυτά τα
οποία ο Απόστολος Ιωάννης λέγει στην Αποκάλυψη…»36 Αυτά που θα περάσει η
Ρωσία, θα περάσει και η υπόλοιπη ανθρωπότητα, δηλ. θα μπει στην εποχή του τελικού
Αντιχρίστου, που περιγράφεται στις επόμενες ενότητες.
                                                                                                                                                                              
`RwmaϊkÁj ¢rcÁj toàtÒ fhsin, e„kÒtwj Æn…xato, kaˆ tšwj fhsˆ suneskiasmšnwj· oÙd g¦r ™boÚleto
peritt¦j œcqraj ¢nadšcesqai kaˆ ¢non»touj kindÚnouj». (Αγίου Ι. Χρυσοστόμου, Υπόμνημα εις την προς
Θεσ. 2α επιστολήν. PG 62).
33   Βλ. για τον Όσιο Δανιήλ περισσότερα στις «Προφητείες» υπό Λ.Μ.Δ.
34
Από μερικούς εξηγείται ως άμεσα, όμως η βαρύτητα φαίνεται να δίνεται στο σύντομο της κατάστασης αυτής.
35
36

Τhe Orthodox Word, 1969

   Βλ. περισσότερα στον «Επίτομο» υπό Λ.Μ.Δ.
- 13 -

16. Πριν την εμφάνιση του τελικού Αντιχρίστου, και μετά την αναλαμπή της Ορθοδοξίας, η

17.

18.

19.

20.

κατάσταση χειροτερεύει πάλι, και νέοι Μάρτυρες προστίθενται στους κόλπους της
θριαμβευούσης Εκκλησίας στον Ουρανό. Οι νέοι διωγμοί και οι ακαταστασίες καταλήγουν
τελικά στην διακυβέρνηση όλου του πλανήτη από τον Αντίχριστο.
Στην ενότητα αυτή περιγράφεται το μεσουράνημα της δόξας του Αντιχρίστου. Έδρα του
είναι η Ιερουσαλήμ, και ο θρόνος του μέσα στον ξανακτισμένο ναό του Σολομώντος,
όπως προβλέπεται από τις προφητείες της Βίβλου και επεξηγούν οι Πατέρες της Εκκλησίας.
Το καινούργιο είναι ότι θα χρησιμοποιεί σαν σύμβολο το αστέρι, όπως είδαμε και σε
προηγούμενες ενότητες, καθώς και η περιγραφή κάποιων σωματικών χαρακτηριστικών του.
Ο γέροντας άρπαξε το χέρι του αγίου Ιωάννη, για να μην θεωρηθεί ότι η επιτέλεση του
σημείου του σταυρού σημαίνει αναγνώριση θρησκευτικής αξίας στον τόπο του
βδελύγματος της ερημώσεως. Το ίδιο του είχε συστήσει και όταν μπήκαν στην παναιρετική
σύναξη της ενόητας 06. Όχι μόνο λοιπόν οι συμπροσευχές, αλλά και το σημείο του
σταυρού δεν πρέπει να γίνεται σε συνάξεις άλλων θρησκειών ή αιρέσεων! Τότε γιατί
να συμμετέχουμε σ’ αυτές, όπως του W.C.C.;
Ο Αντίχριστος δεν κρύβει την κακία του, όπως παρατηρούν οι άγιοι Σεραφείμ και
Ιωάννης, αλλά προσπαθεί με κάθε τρόπο, ακόμα και μέσα στο ναό του, να εξοντώσει όλους
τους πιστούς Χριστιανούς, που δεν δέχονται τη σφραγίδα του.
Το τέλος του Αντιχρίστου δεν αργεί. 3,5 χρόνια θα κρατήσει η βασιλεία του37, ενώ άλλα
3,5 χρόνια, ενωρίτερα, θα διαδραματίζει ενεργό ρόλο στη διεθνή σκηνή, προκειμένου να
λάβει την συγκατάθεση των λαών για να κυβερνήσει τον πλανήτη. Το τέλος του
περιγράφεται στην ενότητα αυτή όπως και των υπηρετών γύρω του. Παρ’ όλα αυτά οι
υπηρέτες του Αντιχρίστου σε άλλες περιοχές θα συνεχίζουν το διωγμό των Χριστιανών για
λίγο χρόνο ακόμη, ίσως ένα μήνα, που είναι η διαφορά ανάμεσα στις 1290 ημέρες του
προφήτου Δανιήλ και στις 1260 της Αποκαλύψεως. Αυτό αναφέρεται στο όραμα
κατηγορηματικά: «Προχωρήσαμε περισσότερο, και εγώ είδα πάλι πολύ αίμα
Χριστιανών».
Στην ενότητα αυτή ο γέροντας συνιστά προσευχή. Είμαστε πλέον λίγες ημέρες πριν την 2α
Παρουσία, μέσα στις 45 ημέρες που είναι η διαφορά των 1290 από τις 1335 ημέρες, όπως
αναφέρει ο προφήτης Δανιήλ38, στον οποίο και ο Κύριος παρέπεμπε όταν μιλούσε περί
Συντελείας στους Μαθητές του.
Τα εδώ αναφερόμενα αποτελούν συνέχεια και επιβεβαίωση της προηγούμενης ενότητας. Ο
Χριστός, η νοητή Ανατολή, θα ανατείλει άμεσα, και μαζί η 2α Παρουσία και η φοβερή Κρίση.
Ο χρόνος έφτασε στο τέλος. Δεν υπάρχουν πλέον άλλα ιστορικά γεγονότα για να δείξει ο
στάρετς Σεραφείμ, και γι’ αυτό ανεβαίνει στον Ουρανό, αφού άφησε το όνομά του στον Άγιο
Ιωάννη της Κροστάνδης, και μέσω αυτού και σε μας.

Λεόντιος Μοναχός ∆ιονυσιάτης
Σάββατο του Λαζάρου, 31-3-2007
και Κυρ. των Μυροφόρων, 22-4-2007

                                                 
37

  Δανιήλ, Ζ΄-25 : «ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ». 
  «Καὶ  ἀπὸ  καιροῦ  παραλλάξεως  τοῦ  ἐνδελεχισμοῦ  καὶ  τοῦ  δοθῆναι  βδέλυγμα  ἐρημώσεως  ἡμέραι  χίλιαι 
διακόσιαι  ἐνενήκοντα  (1290).  μακάριος  ὁ  ὑπομένων  καὶ  φθάσας  εἰς  ἡμέρας  χιλίας  τριακοσίας  τριάκοντα 
πέντε (1335). (Δανιήλ, Ιβ΄11‐12). 
38

- 14 -

ΓΙΑ ΤΗΝ

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:
Είναι φανερό, πως όποιος διαβάζει την Αποκάλυψη,
όταν φθάση το τέλος του κόσµου, θα είναι πραγµατικά µακάριος.
Γιατί θα καταλαβαίνει κάτι από αυτά που θα γίνονται τότε.
Και θα ετοιµάζεται...
Στάρετς Βαρσανούφιος

Πήγαµε κάποτε για προσκύνηµα (1964) στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο,
στην Πάτµο…
...Έβαλα στο θυµιατό λίγα κάρβουνα, τ’ άναψα, έβαλα λίγο
λιβάνι, θύµιασα καί τότε άνοιξε ή καρδιά µου. Τότε
ήλθε η θεία χάρις.
Στό πρόσωπο µου ήλθε µία λάµψη, έγινα ένθεος,
ύψωσα τα χέρια κι άρχισα να κλαίω. Συνεχώς
έτρεχαν δάκρυα τα µάτια µου. Σε µια στιγµή έπεσα
κάτω. Όπως µου είπαν οι συνοδοί µου, έµεινα κάτω
είκοσι λεπτά...
Αυτό το θαύµα, που µου έγινε στην Πάτµο, είναι
ένα µεγάλο µυστήριο. Έχει µεγάλη έννοια.
Είδα το γεγονός της Αποκαλύψεως.
Είδα τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον µαθητή του τον
Πρόχορο, έζησα το γεγονός της Θείας Αποκαλύψεως όπως
ακριβώς είχε συµβεί.
Άκουσα τη φωνή του Χριστού απ’ τη σχισµή του βράχου...
Aφήγηση γ. Πορφυρίου

(από το βιβλίο Βίος και Λόγοι, έκδοση Ι. Μ. Χρυσοπηγής, Χανιά 2004)

- 59 -

Από την Αποκάλυψη:

Κεφάλαιο 7
1 Μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας
ἀγγέλους
ἑστῶτας
ἐπὶ
τὰς
τέσσαρας
γωνίας
τῆς
γῆς,
κρατοῦντας
τοὺς
τέσσαρας
ἀνέµους τῆς γῆς, ἵνα µὴ πνέῃ
ἄνεµος ἐπὶ τῆς γῆς, µήτε ἐπὶ τῆς
θαλάσσης, µήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον. 2
καὶ
εἶδον
ἄλλον
ἄγγελον
ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου,
ἔχοντα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος,
καὶ ἔκραξε φωνῇ µεγάλῃ τοῖς
τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη
αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν
θάλασσαν, 3 λέγων· Μὴ ἀδικήσητε
τὴν γῆν, µήτε τὴν θάλασσαν, µήτε
τὰ δένδρα, ἄχρις οὗ σφραγίσωµεν
τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡµῶν ἐπὶ
τῶν µετώπων αὐτῶν.

4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθµὸν τῶν
ἐσφραγισµένων·
ἑκατὸν
τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες
ἐσφραγισµένοι ἐκ πάσης φυλῆς
υἱῶν Ἰσραήλ· 5 ἐκ φυλῆς Ἰούδα
δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισµένοι, ἐκ
φυλῆς Ρουβὴν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ
φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες, 6 ἐκ
φυλῆς Ἀσὴρ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ
φυλῆς Νεφθαλεὶµ δώδεκα χιλιάδες,
ἐκ
φυλῆς
Μανασσῆ
δώδεκα
χιλιάδες, 7 ἐκ φυλῆς Συµεὼν
δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Λευῒ
δώδεκα
χιλιάδες,
ἐκ
φυλῆς
Ἰσσάχαρ δώδεκα χιλιάδες, 8 ἐκ
φυλῆς Ζαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες,
ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες,
ἐκ φυλῆς Βενιαµὶν δώδεκα χιλιάδες
ἐσφραγισµένοι. . .

- 60 -

- 61 -

- 62 -

- 63 -

- 64 -

Από την Αποκάλυψη:
Κεφάλαιο 9
1 Καὶ ὁ πέµπτος ἄγγελος ἐσάλπισε· καὶ
εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα
εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ
φρέατος τῆς ἀβύσσου, 2 καὶ ἤνοιξε τὸ
φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ
τοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καµίνου
καιοµένης, καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ
ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος. 3 καὶ ἐκ τοῦ
καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ
ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία ὡς ἔχουσιν
ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς· 4 καὶ ἐρρέθη
αὐταῖς ἵνα µὴ ἀδικήσωσι τὸν χόρτον τῆς
γῆς οὐδὲ πᾶν χλωρὸν οὐδὲ πᾶν δένδρον,
εἰ µὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσι
τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν
µετώπων αὐτῶν. 5 καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα
µὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ' ἵνα
βασανισθῶσι µῆνας πέντε· καὶ ὁ
βασανισµὸς αὐτῶν ὡς βασανισµὸς
σκορπίου, ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον. 6 καὶ ἐν
ταῖς ἡµέραις ἐκείναις ζητήσουσιν οἱ
ἄνθρωποι τὸν θάνατον καὶ οὐ µὴ
εὑρήσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιθυµήσουσιν
ἀποθανεῖν, καὶ φεύξεται ἀπ' αὐτῶν ὁ
θάνατος. 7 καὶ τὰ ὁµοιώµατα τῶν
ἀκρίδων ὅµοια ἵπποις ἡτοιµασµένοις εἰς
πόλεµον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς
στέφανοι ὅµοιοι χρυσίῳ, καὶ τὰ πρόσωπα
αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων, 8 καὶ
εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ
ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν, 9 καὶ
εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ
ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ
ἁρµάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς
πόλεµον. 10 καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁµοίας
σκορπίοις καὶ κέντρα, καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς
αὐτῶν ἐξουσίαν ἔχουσι τοῦ ἀδικῆσαι τοὺς
ἀνθρώπους µῆνας πέντε. 11 ἔχουσι
βασιλέα ἐπ' αὐτῶν τὸν ἄγγελον τῆς
ἀβύσσου· ὄνοµα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ
Ἀβαδδὼν, ἐν δὲ τῇ Ἑλληνικῇ ὄνοµα ἔχει
Ἀπολλύων. 12 Ἡ οὐαὶ ἡ µία ἀπῆλθεν·
ἰδοὺ ἔρχονται ἔτι δύο οὐαὶ µετὰ ταῦτα.

- 65 -

- 66 -

- 67 -

- 68 -

Π
Π ΡΡ ΟΟ Τ
Τ ΡΡ ΟΟ Π
Π ΕΕ ΣΣ Τ
ΤΩ
Ω ΝΝ Α
Α ΓΓ ΙΙ Ω
Ω ΝΝ ΓΓ ΕΕ ΡΡ ΟΟ ΝΝ Τ
ΤΩ
Ω ΝΝ
ΣΣ Τ
Τ ΟΟ ΣΣ ΥΥ ΓΓ Χ
Χ ΡΡ ΟΟ ΝΝ ΟΟ ΚΚ ΟΟ ΣΣ Μ
Μ ΟΟ
Είδαµε ότι τα γεγονότα τρέχουν µε ξέφρενη ταχύτητα προς το κακό. Ρωτάει ο κόσµος τους
πνευµατικούς του, και κάθε πνευµατικό άνθρωπο που βρίσκει:

Τί πρέπει να κάνοµε εµείς;
Η γνώση κατ’ αρχάς, αν και αποτελεί και αυτή µεγάλη δύναµη, εν τούτοις δεν έπεται ότι µας οδηγεί
αυτοµάτως προς το καλό. Σίγουρα όλα τα παραπάνω, για τα κινήµατα µε µαύρο προσανατολισµό
στην εποχή µας, σηµαίνουν συναγερµό για όλους τους πιστούς.
Όµως αυτό που µπορούν να κάνουν οι άνθρωποι από µόνοι τους είναι πολύ µικρό. Ίσως
µάλιστα σε ορισµένες περιπτώσεις δηµιουργούν προβλήµατα στους συνανθρώπους τους σαν
περενέργειες του ότι είµαστε δυστυχώς, αν και Χριστιανοί, πολύ εµπαθείς.
Μπορεί να δηµιουργηθούν πχ. αδικαιολόγητες φοβίες και µάλιστα από την αδιάκριτη και
λεπτοµερειακή ενασχόληση στα σχέδια των σκοτεινών δυνάµεων (στα βαθέα του Σατανά κατά την
έκφραση της Αποκαλύψεως), να αντιδρούµε όταν µετέχοµε σε συζητήσεις ή αντιπαραθέσεις µε
αθέους µε τόσο µεγάλη εµπάθεια που να µεταδίδοµε στους άλλους αρνητικά συναισθήµατα όπως
νευρικότητα, θυµό κλπ.
Οι γέροντες λοιπόν, ήθελαν οι Χριστιανοί να µην βγαίνουν στον πόλεµο χωρίς την πανοπλία
που τους προσφέρει ο Χριστός, και µάλιστα δωρεάν, µέσα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας Του.
Ήθελαν επίσης η σχέση µας µε την εκκλησία και το Χριστό να είναι διάπυρη, διότι έτσι εκτός από
τον καθαρισµό από τα αµαρτήµατα (που γίνεται εύκολα µέσα από τα Μυστήρια) θα κερδίζαµε και
τον καθαρισµό των παθών!
Και οπωσδήποτε ο κάθε Χριστιανός πρέπει έστω και στοιχειωδώς να γνωρίζει τι είναι πάθη
και πως αντιµετωπίζονται µε τη χάρι του Θεού. Ελαφρυµένοι από τα πάθη µπορούµε να πράττοµε
πολύ σωστότερα στα προσωπικά µας θέµατα, αλλά και στα κοινά. Ας δούµε πρώτα πως βλέπει τα
πράγµατα ο γ. Πορφύριος :
…”Χωρίς τον Χριστό είναι αδύνατο να διορθώσοµε τον εαυτό µας, δεν θα µπορέσουµε ν'
αποδεσµευθούµε απ' τα πάθη. Μόνοι µας δεν µπορούµε να γίνοµε καλοί. «Χωρίς έµού ου δύνασθε
ποιείν ουδέν». Όσο κι αν προσπαθήσοµε, τίποτα δεν θα επιτύχοµε. Ένα πρέπει να κάνοµε, να
στραφούµε σ' Εκείνον καί να Τον αγαπήσοµε «εξ όλης της ψυχής». Η αγάπη στον Χριστό, µόνο
αυτή, είναι ή καλύτερη θεραπεία των παθών…” (γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 290)
…“∆εν γίνεσθε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Αφήστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι
Αυτός θα σας σώσει. Αντί να στέκεσθε έξω απ' την πόρτα και να διώχνετε τον εχθρό, περιφρονήστε
τον. Έρχεται από δω το κακό; ∆οθείτε µε τρόπο απαλό από εκεί. ∆ηλαδή έρχεται να σας προσβάλει
το κακό, εσείς δώστε την εσωτερική σας δύναµη στο καλό, στον Χριστό. Παρακαλέστε: «Κύριε
Ιησού Χριστέ, ελέησόν µε». Ξέρει Εκείνος πως να σας ελεήσει, µε τί τρόπο. Κι όταν γεµίζετε απ' το
καλό, δεν στρέφεσθε πια προς το κακό. Γίνεσθε µόνοι σας, µε την χάρι του Θεού, καλοί. Που να
βρει τόπο τότε το κακό; Εξαφανίζεται”!... (γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 291)
…”Συµβαίνει πολλές φορές να αισθάνεται κανείς υπερβολική στενοχώρια για την κατάσταση
του κόσµου. Να υποφέρει πού βλέπει ότι το θέληµα του Θεού δεν γίνεται σήµερα απ' τους
ανθρώπους ή κι απ' τον ίδιο. Να πονάει µε τον πόνο το σωµατικό και τον ψυχικό των άλλων. Ή
ευαισθησία αυτή είναι ένα δώρο του Θεού. Στις γυναίκες τη συναντάµε συχνότερα. Οι ψυχές πού
έχουν αυτή τη λεπτότητα είναι ιδιαίτερα δεκτικές στα µηνύµατα και στη θέληση του Θεού. Αυτές οι
ευαίσθητες ψυχές έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν πολύ στην εν Χριστώ ζωή, διότι αγαπάνε
τον Θεό και δεν θέλουν να Τον λυπήσουν. ∆ιατρέχουν, όµως, έναν κίνδυνο. Άν δεν δώσουν στον

- 196 -

Χριστό µε εµπιστοσύνη τη ζωή τους, είναι δυνατόν το πονηρό πνεύµα να εκµεταλλευθεί τη
λεπτότητα τους και να τις οδηγήσει σε λύπη και σε απελπισία”… (γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 309)
… “Η διάθεση ν' αγαπήσουµε τον Θεό έχει µέσα της και κάποιον πόνο. Όταν θέλοµε να ζήσοµε
πνευµατικά, πονάµε, διότι πρέπει να κόβοµε κάθε δεσµό πού µας ενώνει µε την ύλη. Όταν, όµως,
θέλοµε να ικανοποιήσουµε τον εαυτό µας ή τους άλλους, αυτό πού δίνοµε είναι µία αγάπη, µία
ενέργεια. Είναι µία δύναµη της ψυχής µας, πού µέρος το «ξοδεύουµε» κι εκεί. Θέλει προσοχή, τι
τάξη και σειρά θα βάλοµε στη ζωή µας, για ποιόν θα γίνει το «έξοδο».
Η θλίψη, η κατά Θεόν, έχει µέσα της χαρά. Προχωρεί κανείς εµπρός εξαιτίας της. ∆εν αφήνει
µέσα του την κατάθλιψη, πού φθείρει την ψυχή. Όταν υπάρχει ταπείνωση, δεν υπάρχει κατάθλιψη.
Ο εγωιστής στενοχωριέται πολύ µε το καθετί. Ο ταπεινός είναι ελεύθερος και ανεξάρτητος απ' όλους
κι απ' όλα. Αυτό γίνεται µόνο µε την ένωση µε τον Χριστό”…
(γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 312)
… “Πολλοί άνθρωποι, και µάλιστα χριστιανοί, δεν δέχονται καθόλου την ύπαρξη του δαίµονα.
Το δαιµόνιο, όµως, δεν µπορείς να το αρνηθείς. Είµαι πεισµένος ότι υπάρχει διάβολος και λέω
µάλιστα ότι, αν βγάλοµε απ' το Ευαγγέλιο την πίστη στην ύπαρξη του διαβόλου, τι γίνεται; Πάει το
Ευαγγέλιο. Γιατί «εις τούτο ήλθεν ό Υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου». Στην Αγία
Γραφή, επίσης, λέγει: «Και τα δαιµόνια πιστεύουσι καί φρίσσουσι». Καί αλλού: «...ίνα δια του
θανάτου κατάργηση τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τούτ' έστι τον διάβολον». Αυτά τα χωρία τι
φανερώνουν; ∆εν οµιλούν για την κατάργηση του διαβόλου απ' τον ίδιο τον Χριστό; ∆εν µπορούµε
ν' αγνοήσαµε την ύπαρξη του διαβόλου, του οποίου τα έργα ήλθε να καταργήσει ό Χριστός.
Εγώ όµως σας λέγω, αντί ν' ασχολείσθε µε τον διάβολο και τις πονηρίες του, αντί ν'
ασχολείσθε µε τα πάθη, να στραφείτε στην αγάπη του Χριστού”… (γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 313)
… “Τί είπαµε; ∆εν είπαµε ότι ό διάβολος είναι πολυµήχανος; 0ι µηχανισµοί του διαβόλου είναι
πονηροί. Τρόµος! Γι' αυτό πρέπει κι εµείς να φτιάχνοµε ευσεβείς µηχανισµούς αµύνης, χωρίς
πονηρία, για να καταστρέψoµε τη δύναµη των δικών του παγίδων. Κάτι τέτοιο δεν λέγει ο
Απόστολος Παύλος στους Εφεσίους; «Ότι ουκ εστίν ηµίν η πάλη προς αίµα και σάρκα, αλλά προς
τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσµοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα
πνευµατικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις· δια τούτο αναλάβετε την πανοπλίαν του Θεού, ίνα
δυνηθήτε αντιστήναι εν τη ηµέρα τη πονηρά και άπαντα κατεργασάµενοι στήναι».
Όταν ντυθούµε την πανοπλία του Θεού, τα πάντα θα κατορθώσουµε, και µάλιστα πολύ
εύκολα. Είναι εύκολα όλα, όταν µπούµε στη θεία χάρι. Τότε είµαστε πιο ελεύθεροι, πιο δυνατοί. Μας
προστατεύει ή θεία χάρις. Αν αγωνισθούµε, ερωτευθούµε τον Χριστό, τότε αποκτούµε τη θεία χάρι.
Οπλισµένοι µε τη θεία χάρι, δεν διατρέχοµε κίνδυνο κι ο διάβολος µας βλέπει καί φεύγει”... (γέρ.
Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 314-5)

… “Κάποτε ένας παπάς είχε πάει σε µία οµιλία µε µορφωµένους· τον είχε πάρει µαζί του ένας
εξάδελφός του. Ο οµιλητής είπε πολλά πάνω σ' ένα θέµα µαρξιστικό. Οι ακροατές του
ενθουσιάσθηκαν και τον εχειροκρότησαν στο τέλος. Αλλά, όπως ήταν ακόµη πάνω στην έδρα, είδε
τον παπά και είπε:
-Έχοµε κι έναν παπά στην οµιλία µας. Αν µπορεί, να µας έλεγε το θέµα από θρησκευτικής
καί φιλοσοφικής πλευράς.
Το είπε ειρωνικά νοµίζοντας ότι θα τον ταπεινώσει και θα εξευτελίσει την Εκκλησία. Ο παπάς
σηκώθηκε και είπε:
- Τι να σου πω εγώ, παιδί µου, δεν ξέρω, αλλά έχω ακούσει ο τάδε σοφός λέει έτσι κι έτσι
στην τάδε σελίδα, ο τάδε λέει έτσι κι έτσι στην τάδε σελίδα, ο τάδε λέει έτσι κι έτσι στην τάδε σελίδα,
ο τάδε... κ.λπ., κ.λπ. Ο Μωυσής λέει έτσι κι έτσι στην τάδε σελίδα, ο Ησαΐας, ο ∆αβίδ, ο Χριστός.
Συνέχισε λέγοντας αυτό το χωρίο από τον Απόστολο Παύλο: «...που σοφός; που γραµµατεύς; που
συζητητής του αιώνος τούτου; ουχί εµώρανεν ο Θεός την σοφίαν του κόσµου τούτου;... τα µωρά του
κόσµου εξελέξατο ο Θεός, ίνα τους σοφούς καταισχύνη... όπως µη καυχήσηται πάσα σαρξ ενώπιον
- 197 -

του Θεού»15. Έκλεισε το στόµα ο «σοφός», ο οµιλητής. Το σπουδαίο είναι ότι ο παπάς τα είπε µε
πραότητα και χωρίς εγωισµό. Ήταν δεσπότης του Πατριαρχείου. Όταν τελείωσε, είπε:
- Εγώ δεν ξέρω τίποτα. Εσείς κρίνετε ποιο είναι το σωστό.
Είπε στο τέλος ό οµιλητής ντροπιασµένος:
- Πολύ καλά µας τα είπε ο παπάς! Τ' αναίρεσε όλα τα δικά µου.
Είναι σπουδαίο πράγµα ή κατάρτιση, όταν συνδυάζεται µε την πραότητα, την καλοσύνη και
την αγάπη. Αυτά ισχύουν για όλες τις περιπτώσεις. Να µιλάτε, όταν έχετε σχετική κατάρτιση στο
θέµα. Αν δεν έχετε, να µιλάτε µε το παράδειγµά σας.
Στις συζητήσεις λίγα λόγια για τη θρησκεία και θα νικήσετε. Αφήστε εκείνον πού έχει άλλη
γνώµη να ξεσπάσει, να πει, να πει... Να αισθανθεί ότι έχει να κάνει µ' έναν ήρεµο άνθρωπο. Να
επιδράσετε µε την καλοσύνη σας και την προσευχή σας, κι έπειτα του µιλάτε λίγο. ∆εν κάνετε
τίποτα, αν τα πείτε έντονα, αν του πείτε, παραδείγµατος χάριν, «είπες ψέµα!». Και τι θα βγει; Είστε
«ως πρόβατα εν µέσω λύκων” ... (γ. Πορφυρίου βίος και λόγοι σελ. 395-6)
Από τον γέροντα Παίσιο τον Αγιορείτη:
Αγαπούσε την Πατρίδα και έλεγε: «Καί η Πατρίδα είναι µια µεγάλη
οικογένεια». ∆εν επεδίωκε το εθνικό µεγαλείο, την δόξα και την ισχύ µε
την κοσµική έννοια, αλλά την ειρήνη, την πνευµατική άνοδο και την ηθική
ζωή των πολιτών, για να µας βοηθάει και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την
ασφάλεια για να απολαµβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους.
Σε κάποιον Έλληνα θερµό πατριώτη πού ζούσε στην Αµερική και
προσπαθούσε να προβάλλη την Ελλάδα, συνέστησε ν' αγωνισθή για
να αγιάση καί ύστερα να προβάλλη σωστά και πνευµατικά και
την Ελλάδα.
Όπως οι Προφήτες του Ισραήλ συµµετείχαν στην ζωή του έθνους
ενεργά µε τον τρόπο τους, προσεύχονταν, θρηνούσαν, έλεγχαν βασιλείς,
κήρυτταν µετάνοια και προφήτευαν για τα επερχόµενα δεινά, το ίδιο και ο
Γέροντας δεν ήταν αδιάφορος και απαθής στα θέµατα της Πατρίδος. Ο
προφήτης (Ησαίας) δεν ήταν εθνικιστής που έλεγε: «∆ια Σιών ου σιωπήσοµαι». Το ίδιο και ή
στάση του Γέροντα ήταν καθαρά πνευµατική.
Ενώ ζούσε εκτός κόσµου, αγωνίσθηκε όσο λίγοι για το καλό της Πατρίδος. Αξιοθαύµαστη ήταν ή
δραστηριότητα και η προσφορά του στα εξωτερικά εθνικά θέµατα µας. Μιλούσε εναντίον των
ανθελληνικών ρευµάτων, των πλαστογράφων της ιστορικής αληθείας, και κυρίως εναντίον των
αδίκων εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδος, των Σκοπιανών, «Πανσλαυϊστών»,
Αλβανών, Τούρκων κ.α. Έλεγε: «Ο ένας θέλει την Θεσσαλονίκη, ο άλλος θέλει να φθάση
µέχρι την Λάρισα, ο άλλος θέλει το Αιγαίο. Μα τέλος πάντων δεν υπήρχε ποτέ
Ελλάδα;».
Επεσήµαινε τους εθνικούς κινδύνους, πριν ακόµη φανούν. Βοήθησε πολλούς να δουν
ξεκάθαρα τις ξένες προπαγάνδες σε βάρος της Πατρίδος, και όσοι είχαν θέσεις και ευαισθησία
έλαβαν τα ανάλογα µέτρα.
Σχετικά µε το Μακεδονικό, αναφέρει ανώτατος αξιωµατικός: «Εγώ ήµουν µέσα στα πράγµατα
και δεν είχα πάρει είδηση. Ο Γέροντας µου άνοιξε τα µάτια. Στην αρχή παραξενευόµουν και έλεγα:
"Τι είναι αυτά πού λέγει ο Γέροντας και από που τα ξέρει"; Έπειτα κατάλαβα. Ο Γέροντας ήδη από
το 1977, όταν πήγε στην Αυστραλία, ανέφερε το «Μακεδονικό»…
…Ο άγιος Αρσένιος (ο Καπαδόκης) έλεγε πριν από την Ανταλλαγή: "Την Πατρίδα µας θα την
χάσουµε, αλλά πάλι θα την βρούµε".
Ρωτήθηκε ό Γέροντας, πότε θα ελευθερωθεί η Κύπρος, και απάντησε: «Η Κύπρος θα
ελευθερωθεί, όταν µετανοήσουν οι Κύπριοι. Να κάνετε πνευµατικές βάσεις για να διώξουν τις βάσεις
- 198 -

των Τούρκων, των Άγγλων και των Αµερικανών». Έβλεπε δηλαδή το Κυπριακό ως πνευµατικό
θέµα, όχι ως εθνικό ή πολιτικό, και ότι η λύση του θα προέλθει από την µετάνοια του λαού και την
προσευχή.
Βλέποντας τον από Ανατολάς κίνδυνο για την Θράκη, µετέβη στην Κοµοτηνή για να στηρίξη
εκχριστιανισθέντες Μουσουλµάνους. Ήθελε να παραµείνη µαζί τους για ένα διάστηµα για να
βοηθήση.
Στα θέµατα της Πατρίδος δεν ήθελε οι Χριστιανοί να είναι αδιάφοροι. Πολύ λυπόταν που
έβλεπε πνευµατικούς ανθρώπους να επιζητούν να βολευθούν οι ίδιοι και να µην ενδιαφέρονται για
την Πατρίδα. Ο καηµός του και ή απορία του ήταν πώς οι υπεύθυνοι δεν αντιλαµβάνονται που
οδηγούµαστε. Ό ίδιος από παλαιά διέβλεπε την σηµερινή κατάσταση και ανησυχούσε, αλλά δεν
διέσπειρε τις ανησυχίες του στον κόσµο. Έλεγε: «Από το κακό πού επικρατεί σήµερα θα βγει
µεγάλο καλό».
Λυπόταν για την πνευµατική κατάπτωση των πολιτών. Μιλούσε αυστηρά γι' αυτούς πού
ψήφιζαν αντιχριστιανικούς νόµους. Λυπήθηκε για την αλλαγή της γλώσσας και είπε: «Η επόµενη
γενεά θα φέρει Γερµανούς να µας µάθουν την γλώσσα µας, και τα παιδιά µας θα µας
φτύνουν». Έγραφε σε επιστολή του: «Αυτοί που κατάργησαν τα Αρχαία πάλι θα τα
ξαναφέρουν».
∆ηµοσίευσε ένα σύντοµο κείµενο υποστηρίζοντας τον αγνότατο πατριώτη και ευλαβέστατο
ήρωα Μακρυγιάννη από τις εναντίον του άδικες και ψευδείς κατηγορίες. Πέρα από την
αποκατάσταση της αληθείας, υπήρχε τότε, όπως και σήµερα, επιτακτική ανάγκη προβολής ενός
ιδανικού προτύπου προς µίµηση για τους πολιτικούς ηγέτες, αλλά και για υποβοήθηση του λαού να
αποκτήσει ορθά πολιτικά κριτήρια στην επιλογή των κυβερνητών του Έθνους µας.
Κάποιος Πρωθυπουργός, του οποίου κατέκρινε δηµοσίως ενέργειες επιζήµιες για το Έθνος
και την Εκκλησία, ζήτησε να τον συνάντηση στην Σουρωτή. Ό Γέροντας απάντησε: «Ας έρθη, θα
του τα ψάλω και µπροστά του». Είχε το ψυχικό σθένος αυτός ό πτωχός καλυβίτης να υψώνη
την φωνή του άφοβα µπροστά στους ισχυρούς της ηµέρας.
Όταν κάποιος πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας επισκέφθηκε το Άγιον Όρος, ο Γέροντας
συνέστησε στα µοναστήρια να µην τον δεχθούν, γιατί είχε υπογράψει τον νόµο περί των
αµβλώσεων.
Από Υπουργό πού θέλησε να βοηθήση γνωστό του Μοναστήρι δεν δέχθηκε τίποτε, γιατί
ανήκε σε κόµµα πού είχε υπογράψει αντιχριστιανικούς νόµους.
Ο Γέροντας ήταν άνθρωπος της ειρήνης καί της ενότητος. ∆εν άνηκε σε κανένα κόµµα. Ήταν
υπεράνω κοµµάτων. Απέρριπτε άθεα πολιτικά κόµµατα καί πολιτικούς πού είχαν σχέση µε την
Μασωνία, για την αθεΐα τους και την πολεµική τους προς την Εκκλησία…
(από το βιβλίο ο βίος του
γέροντος Παισίου του Αγιορείτου, ιεροµ. Ισαάκ)

Είπεν ο αββάς Μακάριος: «Εάν επιπλήττοντας κάποιον, αισθανθείς µέσα σου να κινείται
οργή, ικανοποιείς δικό σου πάθος και δεν σε υποχρεώνει κανείς να χάσεις τον εαυτό σου, για να
σώσεις άλλους»
(από το µέγα Γεροντικό)
Είπε ο Αββάς Αντώνιος ότι θα έλθει καιρός που οι άνθρωποι θα γίνουν µανιακοί (θα
αποκτήσουν µανίες διάφορες) και όταν δουν κάποιο λογικό θα ξεσηκωθούν εναντίον του λέγοντας,
εσύ είσαι µανιακός, γιατί δεν είσαι σαν και εµάς!
(από το Γεροντικό)
Προσέξτε τα παιδιά και µην τα εµποδίζετε από την Βασιλεία των Ουρανών: «ὁ δὲ ྿Ιησοῦς

εἶπεν· ἄφετε τὰ παιδία καὶ µὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός µε· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ
βασιλεία τῶν οὐρανῶν». – Ματθ. ιθ14. Και «ὃς δ྿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν µικρῶν τούτων
τῶν πιστευόντων εἰς ἐµέ, συµφέρει αὐτῷ ἵνα κρεµασθῇ µύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον
αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης». – Ματθ. ιη 6.
- 199 -

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ:
Ἀπό τό βιβλίο «Τέσσερεις ὧρες μέ τόν γέροντα Παΐσιο 1»:

Παρά τά φαινόμενα καί τήν ἀναξιότητα τῶν μοναχῶν καί κληρικῶν, ἡ Ἐκκλησία εἶναι
ἀκένωτη πηγή θαυμάτων. Παίρνει νερό καί τό κάνει Ἁγίασμα - παίρνει ψωμί καί κρασί καί τό
κάνει Θεία Εὐχαριστία - παίρνει τόν ἄνθρωπο χῶμα καί τόν κάνει Θεό! Αὐτά τά θαύματα πολλοί
δέν τά βλέπουν. Γιατί, ἄν τά ἔβλεπαν, δέν θά περιφρονοῦσαν ἤ μισοῦσαν τήν Ἐκκλησία τοῦ
Χριστοῦ, ἀλλά θά τήν ἀγαποῦσαν, θά τήν τιμοῦσαν καί δέν θά μιλοῦσαν γι’ αὐτήν μέ
περιφρόνηση, ὅπως μιλοῦν.
+ + +
«Ὅποιος σκύβει ταπεινά καί δέχεται τά χτυπήματα ἀπό τούς ἄλλους, διώχνει τά δικά του
ἐξογκώματα, ὀμορφαίνει πνευματικά σάν Ἄγγελος καί ἔτσι χωράει ἀπό τήν στενή πύλη τοῦ
Παραδείσου... Στόν οὐρανό δέν ἀνεβαίνει κανείς μέ τό κοσμικό ἀνέβασμα ἀλλά μέ τό πνευματικό
κατέβασμα. Ὅποιος βαδίζει χαμηλά, βαδίζει πάντα μέ σιγουριά καί ποτέ δέν πέφτει...».
+ + +
«Ἐάν θέλης νά βοηθήσης τήν Ἐκκλησία διόρθωσε τόν ἑαυτό σου, καί ἀμέσως διορθώνεται
ἕνα κομματάκι τῆς Ἐκκλησίας. Ἐάν φυσικά αὐτό τό ἔκαναν ὅλοι, ἡ Ἐκκλησία θά ἦταν
διορθωμένη».
+ + +
Νά ἐλέγχετε τίς σκέψεις σας, νά συγκρατεῖτε τά λόγια σας, νά κυριαρχεῖτε στά πάθη σας, νά
κάνετε ἔργα πού ἀντέχουν στό φῶς τῆς ἡμέρας.
+ + +

Ἄν στήν Ἐκκλησία δεν λειτουργεῖ σωστά ἡ Σύνοδoς, ἤ στά
Μοναστήρια ἡ Σύναξη, τότε, ἐνῶ μιλοῦμε γιά ὀρθόδοξο πνεῦμα, ἔχουμε
παπικό! Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι νά λέῃ καί νά καταχωρεῖ ὁ καθένας
τή γνώμη του, ὄχι νά μή μιλάῃ, γιατί φοβᾶται, ἢ νά κολακεύῃ, γιά νά τά
ἔχῃ καλά μέ τόν ἀρχιεπίσκοπο ἢ μέ τόν ἡγούμενο!
(ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ)2

1
2

Σειρά «Σύγχρονες πατερικές μορφές», συγγραφέας Τάσος Μιχαλάς.
Σουρωτή Θεσσαλονίκης - 1998, σελ. 330.
- 200 -

Από τον μεγάλο Ρουμάνο γέροντα Κ λ ε ό π α Η λ ί ε 1:
(10/4/1912 - 2/12/1998)

1. ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Στους προσερχομένους στις Ακολουθίες της εκκλησίας έλεγε: «Εδώ κάνουμε μεγάλες
Ακολουθίες, αλλά εάν ο άνθρωπος δεν κάνει τίποτα, εκπληρώνεται αυτό που λέγει η Αγία
Γραφή: «Όταν ο ένας προσεύχεται και ο άλλος δεν
προσεύχεται, ο ένας κτίζει και ο άλλος γκρεμίζει! Λοιπόν,
αυτή την συμβουλή σας δίνω: «Μετά την πρωϊνή
προσευχή να διαβάζετε τον Ακάθιστο Ύμνο της
Θεοτόκου, με το καντήλι της ή το κερί αναμμένο. Και θα
ιδείτε ότι η Θεοτόκος θα είναι στην ζωή σας πρόθυμος
βοηθός». (σελ. 155)
Σ' αυτούς που του έλεγαν ότι είναι κυριευμένοι από τα πάθη
της ακολασίας, συχνά τους έλεγε ο Γέροντας: «Θάνατος,
θάνατος, θάνατος! Φέρετρο, φτυάρι, χώμα, κασμάς. Ο Μέγας
Βασίλειος μας λέγει: «Εάν θα ιδείς την πιο ωραία γυναίκα του
κόσμου, φέρε τότε τον νου σου στο μνήμα της, λίγες ημέρες
μετά το θάνατο της. Τόση βρώμικη μυρωδιά και σαπίλα με
υγρά θα εξέρχωνται από το σώμα της, ώστε όλα τα
αποχωρητήρια του κόσμου δεν θα μυρίζουν τόσο πολύ».
Ιδού τι επιθυμείτε να απολαύσετε. (σελ. 156)
Για τις γυναίκες που του έλεγαν ότι έχουν κακούς άνδρες, ο
π. Κλεόπας τις συμβούλευε να μη κάνουν εκτρώσεις, αλλά να προσεύχονται γι' αυτούς: «Δεν
το λέγω εγώ, αλλά ό Απόστολος Παύλος: Με ποιο τρόπο εσύ, γυναίκα, θα σώσεις τον άνδρα
σου; Δεν γνωρίζεις ότι αγιάζεται ο άπιστος άνδρας μέσω της πιστής γυναικός του και το
αντίθετο»; Και τους άνδρες ομοίως τους συμβούλευε, και πολλοί εχαίροντο βλέποντας
θαύματα στα σπίτια τους. (σελ. 157)
Πολλοί Χριστιανοί σήμερα φοβούνται τους μάγους και τα μαγικά που κάνουν. Σ' αυτούς ο π.
Κλεόπας συμβούλευε: «Μη φοβείσθε τους μάγους! Να φοβείσθε μόνο τον Θεό και μη Τον
στενοχωράτε με τις αμαρτίες σας. Διότι τα μαγικά δεν μπορούν να κάνουν κάτι κακό! Αφού
εξομολογηθείτε, νηστεύσετε και κάνετε και το Άγιο Ευχέλαιο, μη φοβείσθε πλέον. (σελ. 157)
Τους προσερχομένους ασθενείς, τους έγραφε στο τετράδιο ονομάτων για μνημόνευση και
τους έλεγε: «Η μεγαλύτερη Ακολουθία για τους ασθενείς είναι το Άγιο Ευχέλαιο. Αλλά
δεν ωφελεί, εάν ο άνθρωπος δεν είναι εξομολογημένος. Συνεπώς πρώτα θα εξομολογηθείτε όλα τα αμαρτήματα σας και ύστερα θα κάνετε και το Ευχέλαιο με τρεις ιερείς το λιγότερο,
αν είναι δυνατόν». (σελ. 157)
Έλεγε ακόμη ο π. Κλεόπας: «Να μην κάνεις κανένα έργο, χωρίς να το σφραγίζεις με
τον Τίμιο Σταυρό! Όταν αναχωρείς για ταξίδι, όταν αρχίζεις το έργο σου, όταν πηγαίνεις να
διδάξεις στο σχολείο σου, όταν είσαι μόνος σου ή και με άλλους μαζί, σφράγισε με τον
παντοδύναμο Σταυρό το μέτωπο σου, το σώμα σου, την καρδιά σου, τα χείλη σου, τα μάτια
σου, τα αυτιά σου και όλα τα μέλη σου να τα σφραγίζεις με το σημείο της νίκης του Χριστού
επί του Άδου. Και τότε μη φοβάσαι από τα μαγικά ή τα ξόρκια και τους μάγους. Διότι όλα αυτά
λύνονται από την δύναμη του Σταυρού, όπως το κερί λειώνει μπροστά στην φλόγα της φωτιάς
και όπως φεύγει η σκόνη στον άνεμο!» (σελ. 169)
1

«Η ζωή και οι αγώνες του Γέροντος Κλεόπα, Ρουμάνου Ησυχαστού καί Διδασκάλου». Αρχιμ. Ιωαννικίου
Μπαλάν, έκδοση «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ».

- 201 -

2. ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ
Άλλη φορά συνήντησε ο Γέροντας (Κλεόπας) στο δάσος έναν άγιο Ερημίτη και τον ερώτησε:
- Λέγε μου, πάτερ, πότε θα έλθη το τέλος του κόσμου;
Και ο όσιος Ησυχαστής στενάζοντας του είπε:
- Γνωρίζεις πότε θα ελθη το τέλος του κόσμου;
Όταν δεν θα ύπάρχη δρόμος από την μια γειτονιά στην άλλη! Δηλαδή, όταν θα έκλειψη
η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. (σελ. 165)
Όταν προ ολίγων ετών οι άνθρωποι ήσαν ταραγμένοι ότι ο Αντίχριστος έρχεται, ότι θα
έλθουν πόλεμοι και άλλα παρόμοια ο π. Κλεόπας τους έλεγε με δυνατή φωνή: «Ο Πατήρ
είναι στο τιμόνι!» Πάρτε και διαβάστε τους στίχους 10 -11 του ψαλμού 32: «Κύριος
διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε λογισμούς λαών και αθετεί βουλάς αρχόντων, η δε
βουλή του Κυρίου εις τον αιώνα μένει, λογισμοί της καρδίας αυτού εις γενεάν και
γενεάν». Κατόπιν τους ενεθάρρυνε λέγοντας:
«Μη ταράζεσθε και μη φοβείσθε, διότι δεν θα γίνει, όπως θέλουν αυτοί. Ότι θέλουν
αυτοί ας κάνουν! Εσείς να μη φοβείσθε. Προσεύχεσθε και κάνετε το σημείο του Σταυρού με
πίστη και θα φύγουν οι δαίμονες!» (σελ. 169)
…Μία φορά κάποια γυναίκα ερώτησε τον Γέροντα: «Πάτερ, πώς ξέρετε κάθε τι πού θα
συμβή; Και ο Γέροντας της απήντησε σύντομα: «Η προσευχή σε ανεβάζει σε βαθμίδες
γνώσεως. Όσο περισσότερο προσεύχεσαι, τόσο περισσότερα γνωρίζεις και ακόμη
καλλίτερα είναι. Μη φοβάσαι ποτέ κανέναν και για κανένα πράγμα. Μόνο προσεύχου! Ο
Θεός και η Μητέρα του σε βλέπουν και σε ακούνε!». (σελ. 184)
Άλλοτε έλεγε ό π. Κλεόπας: «Μάθετε να νηστεύετε διότι θα έλθει καιρός, που θα τρώτε
μια πατάτα την εβδομάδα!». (σελ. 181)
Ένας πατήρ ερώτησε τον Γέροντα: «Τι θα γίνει Γέροντα, μετά την αναχώρησή σου προς τον
Κύριο; Και εκείνος απήντησε: «Θα έλθουν δυνατότερα κρύα και σκληρές παγωνιές». (σελ.
184) - Εδώ εννοεί βέβαια το πνευματικό κρύο, από την ενασχόληση όλων με τα γήινα, την
έλλειψη ενδιαφέροντος για τα πνευματικά, και την μεγαλύτερη υποδούλωση στα πάθη.-ΛΜΔ.
Λίγο πριν αναχωρήσει από τα επίγεια ο π. Κλεόπας, τον επισκέφθηκαν δύο γυναίκες από την
Κοινότητα Ποϊάνα Τεΐου και πήραν την ευλογία του. Κατόπιν του εζήτησαν πνευματικό λόγο
και εκείνος τους είπε: «Εγώ πηγαίνω στον Κύριο τώρα, αλλά εσείς να περιμένετε
δύσκολους καιρούς!». (σελ. 184)

- 202 -

Από τον στάρετς Σεραφείµ της Βύριτσα (1866-1949):
«…Η υπερηφάνεια και το µίσος µπορούν να νικηθούν µόνο µε
τις αντίθετες αυτών αρετές, την ταπεινοφροσύνη και την αγάπη,
οι οποίες προσελκύουν την παντοδύναµη χάρη του Θεού...».
Ο γέροντας για την γεµάτη αυτοθυσία αγάπη του προς όλους
είχε µετάσχει πολλών θείων θεωριών και αρπαγών: Έλεγε
χαρακτηριστικά: «…Εκεί είναι πολύ ωραία. Αχ, να ξέρατε µόνο τι
ωραία πού είναι εκεί...». Προσπαθούσε αλλά δεν κατάφερνε να
κρυφτεί, η χάρη του Θεού τον «πρόδιδε», όπως δείχνει και το
επόµενο περιστατικό.
Στο σπίτι του π. Σεραφείµ εργαζόταν ή Άννα Λογγύνοβα. Ήταν
πολύ καλός και συµπονετικός άνθρωπος. Σε γνωστούς της
εµπιστεύτηκε το έξης θαυµαστό γεγονός: «Στο σπίτι είχαµε λάµπες µε
κηροζίνη και έκανα πάντα έναν έλεγχο, ώστε να σιγουρευτώ ότι τη
νύχτα οι λάµπες θα είναι σβηστές. Κάποτε είδα από το κελλί του γέροντα να βγαίνει φως. Η
πόρτα του κελλιού του ήταν µισάνοιχτη. Με κοµµένη την αναπνοή πλησίασα σιγά σιγά την
πόρτα και κοίταξα µέσα στο κελλί του. Έµεινα έκπληκτη. Από το πρόσωπο του γέροντα
έβγαινε εκτυφλωτικό φως. Έκανα ένα βήµα πίσω για να µη χάσω την όρασή µου.
Ο π. Σεραφείµ είχε µεταµορφωθεί. Πόσο νέο, πόσο όµορφο τον είδα εκείνη τη φορά!
Φοβήθηκα να κοιτάξω για δεύτερη φορά στο κελλί και πήγα στο δωµάτιο µου πατώντας στα
νύχια των ποδιών, ενώ από τη µισάνοιχτη πόρτα εξακολουθούσε να βγαίνει αυτό το
εκθαµβωτικό φως! Ο γέροντας τις νύχτες σχεδόν πάντα προσευχόταν, µερικές φορές µέχρι
το πρωί. Σαν να είναι τώρα βλέπω µπροστά µου αυτή τη θαυµαστή εικόνα, µέσα στην
απόλυτη σιωπή, µέσα στο σκοτάδι της νύχτας να λάµπει, λαµπρότερη από τον ίδιο τον ήλιο
η µεταµορφωµένη, αγγελική µορφή... Κάπως έτσι θα έλαµπε τότε και το πρόσωπο του οσίου
Σεραφείµ του Σάρωφ όταν µιλούσε µε τον Νικόλαο Μοτοβίλωφ...».
Πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι έµπαιναν για πρώτη φορά στο κελλί του, έπεφταν
αυθόρµητα στα γόνατα και τα µάτια τους µούσκευαν από τα δάκρυα. ∆εν µπορούσαν να
µείνουν αδιάφοροι από την πνευµατική ακτινοβολία του. Οµολογούσαν ότι από τον
παππούλη έβγαινε ένα υπερκόσµιο φως. Όλοι τους επαναλάµβαναν τα ίδια λόγια:
«Ό γέροντας άστραφτε ολόκληρος... είχαµε την αίσθηση ότι από τη γωνία οπού
κείτεται ο γέροντας βγαίνει φως!»… Γράφει ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς: «Η αγιότης
εκδηλούται πάντοτε ως φως… Εις την Μεταµόρφωσιν του Σωτήρος Χριστού, µας παρέχεται
ο τύπος της µεταµορφώσεως εκάστου εξ ηµών δια της αγιότητος εις φως. Μεταµορφωθέντες
δια της αγιότητος οι άγιοι, ακτινοβολούν πάντοτε το κεχαριτωµένον φως, το οποίον κάποτε
κατά την δωρεάν του Θεού ηµπορεί να λάµψη από αυτούς ως ήλιος. Τούτο συµβαίνει πολύ
συχνά εις τους αγίους ασκητάς... Αυτή η λάµψις του κεχαριτωµένου φωτός παρίσταται εις
τας ιεράς εικόνας των αγίων µε ένα φωτοστέφανον. Το χαρακτηριστικόν γνώρισµα της
προσωπικότητας του αγίου είναι το ότι ακτινοβολεί το φως της αιωνίου αληθείας και
δικαιοσύνης και αγιότητος και ωραιότητος».
Συµβούλευε ο γέροντας: «Με όλη σας την καρδιά αγαπήστε τον Κύριο µας Ιησού
Χριστό... Στους δύσκολους καιρούς θα υπάρχει τρόπος κάποιος να σωθεί: Εκείνος
που θα ασκηθεί στην ευχή του Ιησού (την αδιάλειπτη επίκληση “Κύριε Ιησού Χριστέ -Υιέ
του Θεού- ελέησόν µε”, ως και το “Υπεραγία Θεοτόκε σώσον µε” -ΛΜ∆), ανερχόµενος
πνευµατικά από τη συχνή επίκληση του ονόµατος του Υιού του Θεού µε την
αδιάλειπτη προσευχή, αυτός και θα σωθεί».
Στους ανθρώπους που είχαν δυσκολίες και προβλήµατα στις διαπροσωπικές σχέσεις
τους κι ένιωθαν µίσος ή πικρία προς τους εχθρούς τους, έλεγε: «Θα πρέπει να
προσευχόµαστε πάντα για τους εχθρούς µας. Ας µας συκοφαντούν οι άλλοι, ας λένε
άσχηµα λόγια για µας. Εµείς να συγχωρούµε και να προσπαθούµε να τα κάνουµε όλα
καλά... Πάντα να ευχαριστούµε τον Κύριο για όλα, ακόµη και για τις δοκιµασίες και τις
θλίψεις». Σ' όσους είχαν αδικήσει κάποιον, τόνιζε και πάλι την ανάγκη της προσευχής:
«Να προσευχόµαστε για όσους µε οποιονδήποτε τρόπο αδικήσαµε. Τουλάχιστον µια φορά
στη ζωή µας, πρέπει ν' ανάψουµε ένα κερί για όσους προσβάλαµε, απατήσαµε, κλέψαµε ή
χρωστούσαµε και δεν επιστρέψαµε τα χρέη µας».
- 203 -

Σε πολλά από τα πνευµατικά του παιδιά συµβούλευε να επαναλαµβάνουν όσο
µπορούν συχνότερα την προσευχή του οσίου Εφραίµ: «Κύριε και ∆έσποτα της ζωής
µου πνεύµα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας µη µοι δός· πνεύµα δε
σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υποµονής και αγάπης χάρισέ µοι τω σω δούλω.
Ναι, Κύριε βασιλεύ, δώρησέ µοι του οράν τα εµά πταίσµατα και µη κατακρίνειν τον
αδελφόν µου ότι ευλογητός ει (είσαι) εις τους αιώνας. Αµήν». Έλεγε επεξηγώντας αυτή
τη θαυµάσια προσευχή: «Μέσα σ' αυτή την προσευχή εµπεριέχεται όλη η ουσία της
Ορθοδοξίας, όλο το Ευαγγέλιο. Με αυτή την προσευχή επιζητούµε από τον Κύριο τη
βοήθειά Του για να αποκτήσουµε όλα τα γνωρίσµατα του καινούργιου ανθρώπου».
Για το µέρος της προσευχής, που αναφέρεται στην κατάκριση, έλεγε: «Η κατάκριση
είναι µία από τις µεγαλύτερες αρρώστιες της εποχής µας. Μόνον τους εαυτούς µας έχουµε
το δικαίωµα να κρίνουµε. Ακόµη και όταν µοιραζόµαστε τις σκέψεις µας για κάποιον
άνθρωπο, ήδη τον κατακρίνουµε». Ακόµη πιο αυστηρός ήταν στο θέµα της ιεροκατηγορίας.
«∆εν µας επιτρέπεται να κρίνουµε τον κλήρο. Οι προσωπικές αδυναµίες δεν µπορούν να
στερήσουν τη χάρη της χειροτονίας. Την ώρα που τελούνται τα µυστήρια ο ιερέας δεν είναι
παρά ένα εργαλείο στα χέρια του Θεού. Όλα τα µυστήρια τα τελεί αόρατα ο ίδιος ο Χριστός.
Όσο αµαρτωλός κι αν είναι ο ιερέας, ακόµη κι αν πρόκειται να καεί στη φωτιά της κόλασης,
µόνο µέσω αυτού µπορούµε να λάβουµε την άφεση των δικών µας αµαρτιών».
Πολλούς επισκέπτες τους συµβούλευε επίµονα, να µην πιστεύουν σε οράµατα,
όνειρα, φωνές κλπ. «Μόνον οι άγιοι, µε τη βοήθεια της χάρης του Θεού, είναι σε θέση να
διακρίνουν τους αγγέλους από τους δαίµονες. Οι δαίµονες µετασχηµατίζονται σε αγγέλους
φωτός, κατά το λόγο του αποστόλου Παύλου, λένε πολλές φορές κάποιες αλήθειες µόνο
και µόνο για να γοητεύσουν κι έτσι να καταστρέψουν τους απείρους, ελαφρόµυαλους
και περίεργους. Οι σαρκικοί αµαρτωλοί άνθρωποι δεν είναι άξιοι να δουν τους αγγέλους και
τους αγίους. Είναι πιο πιθανό να έχουν επικοινωνία µε τα έκπτωτα σκοτεινά πνεύµατα και
αυτή η επικοινωνία γίνεται αιτία καταστροφής τους. Ας προσευχόµαστε να µας απαλλάξει ο
Κύριος από τους πειρασµούς του πονηρού».
Ο στάρετς θυµόταν πάντοτε τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Ούκ εστιν ηµίν η πάλη
προς αίµα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσµοκράτορας
του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευµατικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις». Σ'
αυτή την πάλη τα υλικά µέσα δεν βοηθούν. Τα βασικά όπλα για τον αόρατο αυτό πόλεµο
είναι η υποµονή, η πραότητα, η µετάνοια, η προσευχή, η αγάπη. Έλεγε ο γέροντας:
«Όλο το κακό πρέπει να καλύπτεται από την καλοσύνη και την αγάπη, να δεχόµαστε
µε υποµονή και πραότητα τους πειρασµούς που µας στέλνει η θεία Πρόνοια. Απαντώντας
στο κακό µε το κακό δεν κάνουµε τίποτε άλλο από το να συµβάλλουµε στον
πολλαπλασιασµό του στο σύµπαν...»
…Την εποχή που έζησε ό γέροντας, οι ποιµένες της Εκκλησίας είχαν διωχτεί και
εξαφανιστεί. Οι άνθρωποι δεν έβρισκαν εύκολα ιερέα για να βαπτίσει τα παιδιά τους, να
τελέσει τα µυστήρια. Και πάλι ο γέροντας τόνιζε την ανάγκη της προσευχής: «Ο Κύριος έχει
τη δύναµη να αναδείξει τους εργάτες του αν εµείς το ζητήσουµε. Γι' αυτό ας προσευχόµαστε
και ας τον παρακαλούµε και τότε ακόµη και από τις πέτρες θα αναδείξει τους εκλεκτούς
του». Η έλλειψη ποιµένων, η απαγόρευση κάθε µορφής κατήχησης, κηρύγµατος, βιβλίων
πνευµατικών κλπ, και από την άλλη πλευρά η συνεχής συστηµατική αθεϊστική προπαγάνδα,
ήταν επόµενο να επιδράσουν άσχηµα σ' όλο το ρωσικό πληθυσµό και ειδικά στη νεολαία.
Γενιές ολόκληρες µεγάλωσαν χωρίς Θεό, µακριά από την Εκκλησία. Η κατάσταση αυτή
έθλιβε βαθύτατα τον στάρετς Σεραφείµ. Αγαπούσε πολύ τα παιδιά και τους νέους και
προσευχόταν θερµά. Όταν τον επισκέπτονταν παιδιά και νέοι χαιρόταν ιδιαίτερα. Και
παρόλο που η κατάσταση της νεολαίας ήταν το δίχως άλλο τραγική, δεν µεµψιµοιρούσε και
δεν στεκόταν αυστηρός κριτής και ελεγκτής των νεανικών παραπτωµάτων.
«... Η ευλογηµένη Ρωσία κατέχει τον ανεκτίµητο θησαυρό: την ορθόδοξη πίστη. Στη
∆ύση που φαίνεται να ακµάζει, σκοπός όλων είναι η επίγεια ευηµερία... Η Αγία Ρωσία
ζούσε πάντα µε το όραµα του Ουρανού, έψαχνε πάντα πάνω απ' όλα για τη βασιλεία του
Θεού και την αλήθεια Του και ήταν σε ζωντανή επαφή µε τον Ουρανό... Ο αληθινός
διαφωτισµός είναι ο διαφωτισµός της ψυχής µε το φως της Ορθοδοξίας».
(Ο στάρετς Σεραφείµ της Βύριτσα, έκδοση Β΄ «ΑΚΡΙΤΑΣ»)

- 204 -

Ρωτήθηκε ο γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ πότε θα γίνει η 2α Παρουσία, και απήντησε:
Όταν ο κόσµος διαστραφεί τόσο, που τα νέα παιδιά που θα γεννιούνται δεν θα
µπορούν να γνωρίσουν τον (αληθινό) Θεό, τότε θα έρθει το τέλος.

γ. Σωφρόνιος

γ. Ιωσήφ ο Σπηλαιώτης

οι γέροντες Εφραίµ ο Κατουνακιώτης αριστερά, και
Εφραίµ ο Φιλοθεϊτης δεξιά, πνευµατικά τέκνα
του γ. Ιωσήφ του Σπηλαιώτου

Λέγει οµοίως και ο Άγιος Εφραίµ ο Σύρος:
…Μετά τη συµπλήρωση (του αριθµού) των Αγίων,
επειδή δεν πρόκειται να υπάρξει άλλος Άγιος, η ανθρωπότης ως µη χρήσιµος στον Θεό θα φθάσει στο τέλος
της. ∆ιότι λέγει και ο Παύλος, ότι δεν ενεργεί άδικα ο Θεός, όταν επιφέρει κατά των ανθρώπων την οργήν
Αυτού. (… Μet¦ tÕ pl»rwma tîn `Ag…wn, æj mhkšti ™somšnou `Ag…ou, ¹ ¢nqrwpÒthj æj

¢cr»simoj Qeù suntelesq»setai. Lšgei g¦r kaˆ Ð Paàloj, Óti oÙk ¥dikoj Ð QeÒj, Ð ™pifšrwn
kat¦ tîn ¢nqrèpwn t¾n Ñrg¾n aÙtoà. –TLG 4138 076 )
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστοµος θέλει να µελετάµε τους καιρούς και χρόνους των
προφητειών, των εκπληρωθέντων και των αναµενόντων την επαλήθευσή τους. ∆ια των
εκπληρωθέντων προφητειών, αποδεικνύοµε στους απίστους (ειδωλολάτρες και Ιουδαίους)
την αλήθειαν της πιστεώς µας, και µάλιστα ότι οι ιδικές µας διδασκαλίες είναι
αρχαιότερες των εθνικών, ενώ δια της µελέτης των µη εκπληρωθέντων εισέτι
προφητειών προφυλασσόµεθα από το να πέσουµε οι ίδιοι σε ολέθρια σφάλµατα,
όπως έπαθαν οι Ιουδαίοι που δεν δέχθηκαν τον Χριστό, αν και υπήρχαν προφητείες
για το πότε θα έλθει, και αντ’ Αυτού αναµένουν και θα δεχθούν τον Αντίχριστο!:

«'Enteàqen (εκ της µελέτης των καιρών-ΛΜ∆) ¹m‹n kaˆ oἱ prÕj “Ellhnaj ¢gînej kaˆ
n‹kai, Ótan presbÚtera ¢pofa…nwmen t¦ ¹mštera tîn par' ™ke…noij· ™nteàqen ¹m‹n
kaˆ
prÕj 'Iouda…ouj ¢pode…xeij pollaˆ perˆ tÁj ¢lhqe…aj e„s…n· prÕj ' I o u d a … o u j
toÝj
¢ql…ouj kaˆ talaipèrouj, o‰ di¦ t¾n tîn crÒnwn ¥gnoian tÕ
m š g i s t o n s f £ l m a ™ s f £ l h s a n . E„ g¦r ½kousan toà patri£rcou lšgontoj· «OÙk ™kle…yei
¥rcwn ™x 'IoÚda, oÙd ¹goÚmenoj ™k tîn mhrîn aÙtoà, ›wj ¨n œlqV ú ¢pÒkeitai» kaˆ e„
paret»rhsan met' ¢kribe…aj toÝj tÁj parous…aj kairoÚj, oÙk œmellon, ™kpesÒntej toà Cristoà, tù
'Anticr…stJ perip…ptein· kaq£per oân kaˆ aÙtÕj aÙto‹j Ð CristÕj toàto a„nittÒmenoj epen, Óti
«'Egë Ãlqon ™n tù ÑnÒmati toà PatrÒj mou, kaˆ oÙk ™dšxasqš me· ™¦n ¥lloj œlqV ™n tù ÑnÒmati tù
„d…J, ™ke‹non l»yesqe.» Edej pÒson par£ptwma ¢pÕ tÁj tîn crÒnwn gšgonen ¢gno…aj»;
(Οµιλία ε„j tÕ profhtikÕn ρhtÒn· «Kaˆ ™gšneto toà ™niautoà, oá ¢pšqanen 'Oz…aj Ð basileÚj… –TLG 2062 498)

- 205 -

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ
™ Παίσιος Βελιτσκόφσκυ :
Το µοναστήρι του Νιαµέτς ήταν για την Μολδαβία ότι και το µοναστήρι της Αγίας Τριάδος στην
Ρωσία, ότι της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου για την Ουκρανία, ότι το Άγιον Όρος για την Ελλάδα.
Για πέντε αιώνες ήταν το κέντρο της θρησκευτικής διαφώτισης στην Μολδαβία. Από εκεί βγήκε ο
περίφηµος Μολδαβός γέροντας Παίσιος Β ε λ ι τ σ κ ό φ σ κ υ , ιδρυτής και πατέρας του θεσµού των
γερόντων στη Ρωσία στους έσχατους καιρούς. Έτσι ένας από τους πολλούς µαθητές του οσίου Παϊσίου,
ο Σωφρόνιος, που εκείνη την εποχή ήταν ηγούµενος, ήταν πνευµατικός άνθρωπος και αυστηρός
ασκητής, είδε ένα όραµα:
ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ:

Μια νύχτα, νοµίζοντας πως πλησίαζε να ξηµερώσει, ο Σωφρόνιος βγήκε από την πύλη του
µοναστηριού και κοίταξε προς την εξωτερική πύλη, εκεί που σήµερα βρίσκεται το αγίασµα. Εκεί είδε ένα
άνθρωπο που ήταν µαύρος στην όψη και φοβερός στο θέαµα. Φορούσε στρατιωτικό µανδύα και φώναζε
δυνατά, όπως κάνουν οι αξιωµατικοί όταν δίνουν διαταγές στους στρατιώτες. Τα µάτια του ήταν κόκκινα
και γυάλιζαν σαν φλόγες. Το στόµα του ήταν σαν των πιθήκων και τα δόντια του εξείχαν απ` αυτό. Στη
µέση του ήταν περιτυλιγµένο ένα τεράστιο φίδι, του οποίου το κεφάλι κρεµόταν προς τα κάτω κι από το
στόµα του έβγαινε η γλώσσα σαν ξίφος. Στους ώµους του είχε σιρίτια που είχαν το σχήµα κεφαλών
φιδιών και στο κεφάλι του φορούσε ένα καπέλο απ` όπου ξεπρόβαλαν φαρµακερά φίδια και τυλίγονταν
σαν µαλλιά γύρω απ` το λαιµό του. Μόλις ο γέροντας Σωφρόνιος αντίκρισε όλα αυτά πέτρωσε από τον
φόβο.
Μετά από λίγο συνήλθε κάπως και ρώτησε τον άρχοντα αυτό του σκότους τι γύρευε τέτοια ώρα
στον περίβολο του µοναστηριού. Είναι δυνατό να µην ξέρεις ότι εγώ δίνω διαταγές εδώ στο µοναστήρι
σου; Απάντησε ο µαύρος. Εµείς δεν έχουµε στρατό εδώ κι η πατρίδα µας διανύει περίοδο απόλυτης
ειρήνης, είπε ο ηγούµενος.
Τότε συνέχισε ο µαύρος δαίµονας, µάθε πως εµένα µε έστειλαν οι αόρατοι άρχοντες του σκότους
και βρισκόµαστε εδώ για να εγείρουµε πόλεµο εναντίον την µοναχικής τάξης. Όταν κατά την κουρά σου
δίνεται τους µοναχικούς σας όρκους, δηλώνεται ότι θα µας πολεµάτε και µας προξενείτε πολλές πληγές
µε το πνευµατικό σας οπλοστάσιο. Πολλές φορές αναγκαζόµαστε να υποχωρούµε µε ντροπή, γιατί η
φλόγα της προσευχής σας µας καίει. Τώρα όµως δε σας φοβόµαστε, ιδιαίτερα µετά το θάνατο του
Παϊσίου, του ηγουµένου σας. Εκείνος µας τρόµαζε και υποφέραµε πολύ στα χέρια του.
Από τότε ακόµα που ήρθε εδώ από το Άγιο Όρος µαζί µε εξήντα άλλους µοναχούς, εµένα µε
έστειλαν εδώ µε εξήντα χιλιάδες στρατιώτες µας για να τον σταµατήσουµε. Όσο καιρό είχε αυτός την
ηγουµενία δεν µπορούσαµε να ησυχάσουµε. Παρ` όλους τους πειρασµούς, τα τεχνάσµατα και τις
µεθοδείες µας εναντίον εκείνων και των µοναχών του, δεν καταφέρναµε τίποτα. Και ταυτόχρονα δεν
µπορεί να διηγηθεί ανθρώπινη γλώσσα τις φοβερές οδύνες, τις ταλαιπωρίες και τις δοκιµασίες που
υποστήκαµε κατά την διάρκεια της διαµονής αυτού του ανθρώπου εδώ. Ήταν ένας έµπειρος στρατιώτης
και η στρατηγική του µας εύρισκε πάντα εκτός θέσης.
Μετά τον θάνατο του όµως να πράγµατα άλλαξαν κάπως και µπορέσαµε να αποδεσµεύσουµε
από αυτό το φρούριο δέκα χιλιάδες δικούς µας. Έτσι µείναµε εδώ πενήντα χιλιάδες. Όταν οι µοναχοί
άρχισαν να αµελούν τον κανόνα τους και να ενδιαφέρονται περισσότερο για τους αγρούς, τα κτίρια και
τα αµπέλια, απαλλάξαµε άλλους δέκα χιλιάδες από τα καθήκοντα τους εδώ και οι υπόλοιποι σαράντα
χιλιάδες µείναµε για να συνεχίσουµε τις προσβολές µας.
Λίγα χρόνια αργότερα, µερικοί από τους µοναχούς αποφάσισαν να αλλάξουν το τυπικό του
Παϊσίου, διαφώνησαν µεταξύ τους και µερικοί έφυγαν. Στο µεταξύ δόθηκε άδεια σε λαϊκούς να
νοικιάζουν δωµάτια στο µοναστήρι, κι όταν µάλιστα έφεραν και τις γυναίκες τους µέσα, κάναµε γιορτή
για την νίκη µας και µειώσαµε τον στρατό µας κατά δέκα χιλιάδες ακόµα. Αργότερα που άνοιξαν και τα
σχολεία για νεαρά αγόρια ο πόλεµος πλησίασε προς το τέλος του πια και µπορούσαµε να µειώσουµε τις
δυνάµεις µας κατά δέκα χιλιάδες ακόµη, αφήνοντας εδώ µόνο είκοσι χιλιάδες δικούς µας για να
επιβλέπουν τους µοναχούς.
- 227 -

Μόλις ο γέροντας Σωφρόνιος άκουσε όλα αυτά αναστέναξε µέσα του και ρώτησε τον µαύρο
δαίµονα. Τι ανάγκη έχετε να µένετε ακόµη στο µοναστήρι αφού βλέπετε, όπως και ο ίδιος οµολογείς πως
οι µοναχοί έχουν παραιτηθεί από τον πόλεµο; Τι άλλη δουλειά έµεινε ακόµα εδώ για σας; Και εκείνος ο
παγκάκιστος, εξαναγκασµένος από την δύναµη του Θεού, αποκάλυψε το µυστικό του.
Είναι αλήθεια πως δεν υπάρχει κανένας πια να µας πολεµήσει όπως παλιά, αφού η αγάπη
έχει ψυχραθεί και έχετε προσκολληθεί σε επίγειες και κοσµικές υποθέσεις. Υπάρχει όµως και κάτι
ακόµα στο µοναστήρι που µας ενοχλεί και µας ανησυχεί. Είναι αυτά τα κουρελόχαρτα τα
βιβλία - στον όλεθρο να πάνε!! - αυτά που έχετε στην βιβλιοθήκη σας!
Ζούµε µε τον φόβο και τον τρόµο µήπως κάποιος από τους νεωτέρους µοναχούς τα πιάσει στα
χέρια κι αρχίζει να τα διαβάζει. Μόλις αρχίσουν να διαβάζουν τα καταραµένα αυτά κουρελόχαρτα,
µαθαίνουν την αρχαία ευλάβεια κι εχθρότητα σας εναντίον µας κι οι νεαροί αρχάριοι
ξεσηκώνονται. Μαθαίνουν από αυτά πως οι παλιοί χριστιανοί, µοναχοί και λαϊκοί, συνήθιζαν να
προσεύχονται αδιάλειπτα, να νηστεύουν, να εξετάζουν και να εξαγορεύονται τους λογισµούς, να
αγρυπνούν και να ζουν σαν ξένοι και παρεπίδηµοι σ` αυτόν τον κόσµο. Μετά, απλοϊκοί όπως είναι,
αρχίζουν να θέτουν τις ανοησίες αυτές σε εφαρµογή. Ακόµη παίρνουν σοβαρά όλη την Αγία Γραφή. Μας
βρίζουν και ωρύονται εναντίον µας σαν άγρια θηρία. Αρκεί να σου πω ότι ένας από αυτούς τους
ανόητους θερµοκέφαλους είναι αρκετός για να µας διώξει όλους από εδώ.
Είναι τόσο ανηλεείς και ασυµβίβαστοι εναντίον µας, όσο και ο θανατωµένος αρχηγός σας (ο
Σωτήρας). Επί τέλους, έχουµε τόση ειρήνη και ηρεµία µαζί σας. Αυτά τα αποκαλούµενα πνευµατικά
βιβλία σας όµως είναι µια διαρκής πηγή εχθρότητος και ταραχής. Γιατί δεν µπορούµε να έχουµε ειρήνη;
Γιατί εσείς δεν διαβάζεται τα βιβλία µου; ∆εν είναι και αυτά πνευµατικά; Κι εγώ πνεύµα δεν είµαι; Κι εγώ
εµπνέω ανθρώπους να γράφουν βιβλία!
Αλλά φτάνει να πέσει ένα απ` αυτά τα παλιόχαρτα, που τα λέτε περγαµηνές, στα χέρια ενός
απλού κι ανόητου, κι αρχίζει εκ νέου καινούργιος πόλεµος κι αναγκαζόµαστε να φεύγουµε και να
αρπάζουµε πάλι τα όπλα εναντίον σας. Ανήµπορος πια να κρατήσει σιωπή, ο φτωχός ηγούµενος τον
ρώτησε.
Ποιο είναι το µεγαλύτερο όπλο σας εναντίον των µοναχών στους καιρούς µας;
Κι εκείνος απάντησε.
Όλο το ενδιαφέρον µας σήµερα στρέφεται στο να κρατήσουµε τους µοναχούς,
κ α ι τ ι ς µ ο ν α χ έ ς , µ α κ ρ ι ά α π ό τ ι ς π ν ε υ µ α τ ι κ έ ς ε ν α σ χ ο λ ή σ ε ι ς , ιδιαίτερα δε από την
προσευχή και την µελέτη αυτών των καπνισµένων βιβλίων. Γιατί δεν δαπανάτε περισσότερο χρόνο
στη φροντίδα των κήπων και των αµπελιών, στο ψάρεµα, στα σχολεία για τους νέους, στη φιλοξενία
όλων αυτών των καλών ανθρώπων που έρχονται εδώ το καλοκαίρι για καθαρό αέρα και υγιεινό νερό; Οι
µοναστές που ασχολούνται µε τέτοια πράγµατα πιάνονται στα δίχτυα µας όπως οι µύγες στον ιστό της
αράχνης.
Ως ότου όλα αυτά τα βιβλία καταστραφούν ή φθαρούν από το χρόνο, δεν θα
ε ι ρ η ν έ ψ ο υ µ ε . Είναι σαν σαΐτες και βέλη για µας. ∆εν είχε καλά καλά τελειώσει τα λόγια αυτά και
σήµανε το σήµαντρο για την ακολουθία του όρθρου. Ο αρχηγός των δαιµόνων εξαφανίστηκε αµέσως
σαν καπνός. Ο γέροντας ξεκίνησε για την εκκλησία µε µεγάλο πόνο ψυχής, εξαιτίας των αποκαλύψεων
αυτών και µπήκε στην εκκλησία. Όταν µαζεύτηκαν οι µοναχοί τους διηγήθηκε µε δάκρυα στα µάτια όλα
όσα είδε κι άκουσε κατά την διάρκεια της φοβερής αυτής οπτασίας. Και µετά έδωσε εντολή να
καταγραφούν όλα αυτά για να ωφεληθούν οι επιγενόµενοι.

Ο ίδιος ο στάρετς Παίσιος Βελιτσκόφσκυ είχε δει κάτι σχετικό:
… Ο π. Αθανάσιος µιλούσε για τον στάρετς Παίσιο Βελιτσκόφσκυ µε δέος και σεβασµό και
διηγόταν τα ακόλουθα για να δείξει το ύψος των πνευµατικών του αναβάσεων…
Κάποτε καθόταν στο καλύβι του και προσευχόταν. Ξαφνικά είδε (σαν σε έκσταση, όπως συνήθως
αποκαλύπτεται σε τέτοιους ανθρώπους) πλήθος δαιµόνων να κυκλώνουν ένα είδος θυσιαστηρίου και σε
λίγο άλλους δαίµονες να συνοδεύουν τον σατανά µε δαιµονική επισηµότητα. Ο σατανάς κάθισε πάνω
στο θυσιαστήριο και δεχόταν τους δαίµονες που ερχότανε ένας – ένας µε τις αναφορές τους και
απαντούσαν στις ερωτήσεις του.
- 228 -

Εσύ που ήσουν; Ρώτησε ο σατανάς τον πρώτο δαίµονα. Ήµουν στο καλύβι ενός µοναχού, που
ζει στην ησυχία έξω από το µοναστήρι, µα δεν µπορούσα να τον πλησιάσω, γιατί όσες φορές δοκίµασα
εκείνος έπεφτε κατά γης, φυσικά έκανε µετάνοιες και προσευχές, και ήταν καλυµµένος ολόκληρος µε µια
φωτιά που µε έκαιγε, και για αυτό µου ήταν τελείως αδύνατο να φτάσω κοντά του. Ο σατανάς τότε
διέταξε να τον δείρουν όπως και τους άλλους που δεν τα κατάφεραν στις δαιµονικές επιδιώξεις τους. Κι
ήταν όλοι αυτοί 5-6 δαίµονες. Μετά ο σατανάς άρχισε να γρυλίζει και να λέει:
Ω! πόσο µε ενοχλούν αυτά τα παλιόχαρτα!! (εννοούσε τα πατερικά βιβλία σε µεταφράσεις
του π. Παϊσίου). Θάρθει καιρός όµως που όλα θα υποταχθούν στην θέληση µου, και αυτά τα βιβλία θα
εξαφανιστούν. Και η εποχή αυτή, πρόσθεσε ο γέρων Αθανάσιος ήρθε.
Η περίφηµη βιβλιοθήκη της µονής Νιαµέτς κατακάηκε και τα λίγα βιβλία για την νοερή προσευχή
που γλύτωσαν από την καταστροφή έχουν µείνει στ` αζήτητα, κανείς πια δεν ενδιαφέρεται γι` αυτά...
Ο γέροντας Αθανάσιος συνέχισε: Πρέπει να διαβάζουµε διαρκώς ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. Όλοι οι
άγιοι πατέρες διάβαζαν πολύ, διάβαζαν ως ότου να λάβουν το χάρισµα της προσευχής. Τον
Οκτώβριο του 1873 ο Αθανάσιος αρρώστησε και στις 23 του µηνός πέθανε και κηδεύτηκε στο κοινό
κοιµητήριο.
ΟΣΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ ΒΕΛΙΤΣΚΟΦΣΚΥ, ΕΚ∆ΟΣΕΙΣ ΠΕΤΡΟΣ ΜΠΟΤΣΗΣ.

™ Από τον Ευεργετινό :
Οι Άγιοι Πατέρες προεφήτευσαν δια την τελευταίαν γενεάν και είπον µεταξύ των, µε
απορίαν:
- Ηµείς τι εκάµαµεν;
Ένας δε εξ αυτών, ο οποίος ήτο σπουδαίος, ο Αββάς Ισχυρίων, απήντησεν:
- Ηµείς εξεπληρώσαµεν τάς έντολάς του Θεού.
Οι Πατέρες τον ηρώτησαν:
- Άρα γε αυτοί, που θα έλθουν µετά από ηµάς, τι θα κάνουν;
- Μόλις θα εκτελέσουν το ήµισυ από το έργον µας, απήντησεν ό Γέρων. Ηρώτησαν
πάλιν οι Πατέρες:
- Και εκείνοι, πού θα έλθουν µετά από αυτούς, τι θα κάνουν;
- Οι Μοναχοί της γενεάς εκείνης δεν θα έχουν κανένα έργον αρετής και ευσεβείας·
πρόκειται δε να έλθη εις αυτούς πειρασµός, ώστε εκείνοι που θα ευρεθούν άξιοι, κατά την
εποχήν εκείνην, θα είναι πολύ καλύτεροι και από ηµάς και από τους Πατέρες µας.

™ Από τον Ευεργετινό, ο Αββάς Παµβώ (303-374), γ ι α το ί δ ι ο θέ µα :
(Ήταν ασκητής στην έρηµο της Νιτρίας, στην Αίγυπτο, σύγχρονος του Μεγάλου Αντωνίου. Είχε
δύο χαρακτηριστικά για τα οποία έγινε ιδιαίτερα γνωστός: α. Κατόπιν ασκήσεως κατάφερε να µη
βγαίνει από τα χείλη του λόγος αργός (µη εποικοδοµητικός). Όταν τον ρωτούσαν για θέµατα των
Αγίων Γραφών, τις οποίες είχε µάθει µε πολύ κόπο, διότι προσήλθε χωρίς να ξέρει γράµµατα
στην άσκηση, δεν απαντούσε ούτε σε µια απλή ερώτηση χωρίς προσευχή, και χωρίς να έχει
πληροφορία από το Θεό. Πολλές φορές έκανε µήνες ολόκληρους να απαντήσει. Και β. ∆εν
έφαγε ποτέ του άρτο, χωρίς να εργασθεί προσωπικά για να τον κερδίσει, πλέκοντας ψαθιά. Σε
µεγάλη ηλικία το πρόσωπό του έλαµπε σαν το πρόσωπο του Μωϋσέως την αρχαία εποχή,
(µετά την εµφάνιση του Θεού σ’ αυτόν), ώστε οι µοναχοί να µη µπορούν να το ατενίζουν.
Γέροντας Παµβώ:
…«Και θα σου πω το εξής παιδί µου (λέγει προς τον µαθητή του), ότι θα έρθουν µέρες
που οι Χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν, και θα τροποποιούν τα βιβλία των ιερών
Ευαγγελιστών, και των Αγίων Αποστόλων, και των θείων Προφητών και των Αγίων Πατέρων.
Θα υποτονίζουν τις άγιες Γραφές, και θα συνθέτουν τροπάρια, ύµνους και γραπτά τεχνιέντως. Ο
νους τους θα διαχυθεί από αυτά και θα αποµακρυνθεί από το Ουράνιο Πρότυπό του. Γι’ αυτούς
τους λόγους οι άγιοι πατέρες είχαν προγενέστερα παροτρύνει τους µοναχούς της ερήµου, να
- 229 -

καταγράψουν τους βίους των Πατέρων όχι σε περγαµηνές, αλλά σε χαρτί, διότι η ερχοµένη
γενιά θα τους αλλάξει για να συµπίπτουν µε τις προσωπικές τους προτιµήσεις. Ώστε, όπως
βλέπεις, το κακό που θα έρθει θα είναι τροµερό».
Τότε ο µαθητής είπε: « Ώστε γέροντα οι παραδόσεις και τα έθιµα των Χριστιανών πρόκειται να
αλλάξουν; Μήπως δεν θα υπάρχουν αρκετοί ιερείς στην εκκλησία, όταν θα έλθουν αυτοί οι
δυστυχείς καιροί»; Ο γέροντας τότε είπε:
«Σ’ αυτούς τους καιρούς η αγάπη στο Θεό σε πολλές ψυχές θα ψυγεί, και µεγάλη θλίψη
θα πέσει στον κόσµο. Το ένα έθνος θα αποστρέφεται το άλλο. Λαοί θα µετακινούνται από τα
µέρη τους. Οι κυβερνήτες θα είναι µπερδεµένοι. Ο κλήρος θα βαδίσει προς την αναρχία, και οι
µοναχοί θα κλίνουν περισσότερο προς την αµέλεια. Οι ηγέτες της Εκκλησίας θα θεωρούν
ανώφελο ότι προέτρεπε σε ψυχική σωτηρία, τόσο για τον εαυτό τους, όσο και για τις ψυχές των
ποιµνίων τους, και θα αποβάλλουν κάθε τέτοιο ενδιαφέρον. Όλοι θα δείχνουν προθυµία και
δραστηριότητα για όλα τα θέµατα που θα αφορούν το τραπέζι του φαγητού τους και τις ορέξεις
τους. Θα είναι νωθροί στις προσευχές τους, και επιπόλαιοι στις κρίσεις τους. Όσο για τους βίους
και τις διδασκαλίες των Αγίων Πατέρων, δεν θα έχουν κανένα ενδιαφέρον να τους µιµηθούν,
ούτε ακόµη και να τους ακούσουν. Αλλά µάλλον θα µεµψιµοιρούν και θα λέγουν: «Αν είχαµε
ζήσει στους δικούς τους καιρούς, τότε θα’ χαµε συµπεριφερθεί σαν κι’ αυτούς». Και οι επίσκοποι
θα υποχωρούν στους ισχυρούς του κόσµου, δίνοντας απαντήσεις σε διάφορα θέµατα, µόνο
αφού πάρουν δώρα από παντού, και αφού συµβουλευθούν την κοσµική λογική των
µορφωµένων. Τα δίκαια του πτωχού δεν θα υπερασπίζονται, θα καταπιέζουν τις χήρες και θα
ταλαιπωρούν τα ορφανά. Η διαφθορά θα διαπερνά αυτούς τους ανθρώπους. Οι περισσότεροι
δεν θα πιστεύουν στο Θεό, θα µισούν ο ένας τον άλλο, και θα κατατρώγωνται µεταξύ τους σαν
τα θηρία. Ο ένας θα κλέβει τον άλλο, θα µεθούν, και θα βαδίζουν σαν τυφλοί». Ο µαθητής ξανά
ρώτησε:
«Τι µπορούµε να κάνουµε σε µια τέτοια κατάσταση»; Και ο γέροντας Παµβώ απάντησε:
«Παιδί µου, σ’ αυτούς τους καιρούς όποιος σώσει την ψυχή του, και προτρέψει και
άλλους να σωθούν, θα ονοµασθεί Μέγας στο βασίλειο του Ουρανού».
(Η προσθήκη τροπαρίων και γενικά η µελωδική απόδοση ύµνων και εκφωνήσεων στη
θεία λατρεία, ναι µεν δηµιούργησε µια µεταβατική περίοδο επικίνδυνη κυρίως για τους ασκητές,
και γι’ αυτό προειδοποιεί το µαθητή του ο άγιος γέροντας, ώστε αυτός να µην ασχοληθεί µε
αυτά, όµως στην Εκκλησία τελικά επικράτησαν ύµνοι θεόπνευστοι και µελωδίες άξιες της
αποστολής Της. Απόδειξη ότι µεγάλοι Πατέρες, όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο Άγιος
Ιωάννης ο ∆αµασκηνός, ο Ρωµανός ο µελωδός, ο άγιος Κοσµάς ο µελωδός, κλπ. ασχολήθηκαν
λίαν επιτυχώς µε αυτά.
Η ψυχρότης της αγάπης των πολλών, αυξάνει όσο πλησιάζοµε το τέλος του κόσµου. Το
ίδιο και η διαφθορά των κληρικών και µοναχών. Ο συµβιαβασµός µε την κοσµική εξουσία θα
µεγιστοποιηθεί όταν πλησιάσοµε την εποχή του Αντιχρίστου, δηλ. την εποχή του ενός
παγκόσµιου κυβερνήτη, διότι τέτοιος θα είναι, σύµφωνα µε τις ιερές Γραφές, ο
Αντίχριστος. Εποµένως έχοµε φθάσει στην εποχή αυτή, αφού όλοι τώρα µιλούν για
Παγκοσµιοποίηση! Η παναίρεση της Πανθρησκείας ήδη προωθείται από διάφορα κέντρα,
όπως του ΟΗΕ, του Παγκ. Συµβουλίου Εκκλησιών, της παπικής εξουσίας, και από άθεους
«θεολόγους» και ιεράρχες ακόµη και εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τη µεγαλύτερη
δραστηριότητα δείχνει ο παπισµός, προσπαθώντας να καταλάβει την αρχηγική καθέδρα όλων
των «θρησκειών». Για το λόγο αυτό γίνονται οι ψευτοταπεινώσεις και συγνώµες και δήθεν
καλοσύνες του πάπα. ∆ιότι τώρα αντί για διωγµό κατά των άλλων θρησκειών και οµολογιών, οι
παπικοί έχουν το: Βάλε µια µετάνοια στον Πάπα, και πίστευε ότι θέλεις! -ΛΜ∆).

- 230 -

™ Aββά Αντωνίου του Μεγάλου :

Είπεν ο Αββάς
Αντώνιος ότι, όπως του αποκαλύφθηκε, στους έσχατους καιρούς οι
µαναχοί θα γίνουν σαν τους κοσµικούς, και οι κοσµικοί σαν τους
δαίµονες…

™ Για το ποιους βοηθάνε οι µοναχοί :
Ο γ. Παίσιος ο Αγιορείτης πίστευε ότι ένας µοναχός µπορεί να
βοηθήσει ολόκληρο το Έθνος. «Άλλον ο Θεός τον κάνει µοναχό για να
βοηθήσει µια οικογένεια και άλλον για να βοηθήσει ολόκληρο Έθνος.
Το Άγιον Όρος πολλά µπορεί να προσφέρει. Μπορεί να
δηµιουργήσει πάλι το Βυζάντιο από το οποίο προήλθε».

™ Οι δαιµονικές επιρροές:
Κατά τη διάρκεια της Γερµανικής Κατοχής, σίκαλη είχε
σπαρεί στους αγρούς του γυναικείου Μοναστηριού (που ίδρυσε και
κατηύθυνε πνευµατικά ο γ. Λαυρέντιος του Chernigov). Η σοδειά
ήταν έτοιµη, αλλά οι αρµόδιοι (του κοµµουν. καθεστώτος) δεν
έδιναν άδεια να κάνουν την συγκοµιδή. Οι Μοναχές πήγαν στην
Υπηρεσία να συνεννοηθούν, αλλά αποµακρύνθηκαν µε απότοµο
τρόπο χωρίς να τους δοθεί ευκαιρία να µιλήσουν.
Η οικονόµος του Μοναστηριού, γύρισε µε δάκρυα και
πήγε να εκφράσει τον πόνο της στον γέροντα. Το επόµενο πρωί
την ευλόγησε για να πάει ξανά στην ίδια Υπηρεσία, ορίζοντάς της
να µη µιλήσει µε οποιονδήποτε καθ’ οδόν. Εµπιστευόµενη στις
ευχές του γέροντος, η Μοναχή πλησίασε τους ίδιους υπευθύνους.
Αυτή τη φορά ήταν πολύ εξυπηρετικοί, και της έδωσαν άδεια για
την συλλογή της σίκαλης. Η
Μοναχή γύρισε χαρούµενη και
είπε στον µπάτιουσκα για την θαυµαστή αλλαγή στην
συµπεριφορά των προσώπων.
Αυτός χαµογέλασε: «Βλέπεις,
όταν
ένα
πρόσωπο είναι διεστραµµένο, έχει µία δαιµονική
επιρροή µέσα του. Αλλά όταν προσεύχεσαι, ο
δαίµων το βάζει στα πόδια, και το πρόσωπο γίνεται
ευγενικό και καλό»

Ο γ. Χαράλαµπος ( 1(14)/1/2001)
διατελέσας ηγούµενος της Ι. M. Αγίου
∆ιονυσίου Αγίου Όρους,
πνευµατικόν τέκνον του γ. Ιωσήφ
του Σπηλαιώτου

- 231 -

Προφητική συνέντευξη του Γέροντος Ιωσήφ
της Ι. Μονής Βατοπεδίου στο Άγιον Όρος, σε Ρώσους προσκυνητές στις 26-10-2001,
δημοσιευθείσα στο περιοδικό kitezhgrad
Γέροντας Ιωσήφ: Με μεγάλη χαρά μας σας υποδεχόμαστε. Έχετε τον βαθύτατο σεβασμό μας και τις
καλύτερες ευχές.
Επισκέπτης: Ευχαριστούμε, Πάτερ, που μας δεχτήκατε. Οι καιροί στην Ρωσία, τώρα, είναι αφ’ ενός
δύσκολοι, και αφ’ ετέρου πολύπλοκοι.
Γέροντας Ιωσήφ: Προσευχόμαστε ώστε οι Ρώσοι να επιστρέψουν στην φυσική τους κατάσταση,
αυτή που υπηρχε πριν την καταστροφή, επειδή έχουμε κοινές ρίζες και η κατάσταση στην οποία οι
Ρώσοι έχουν περιέλθει είναι βάρος στην καρδιά μας.
Επισκέπτης: Υπάρχουν πολλά δεινά, φυσικά. Ο εθισμός στα ναρκωτικά έχει καταντήσει μάστιγα. Το
έθνος μας έχει πέσει σε παρακμή.
Γέροντας Ιωσήφ: Τα πράγματα βρίσκονται τώρα σε τέτοια κατάσταση παρακμής – μια κατάσταση
κοινή για ολόκληρο τον κόσμο, στην παρούσα φάση. Και είναι επακόλουθο αυτής της κατάστασης,
αυτό ακριβώς το όριο, από το οποίο και θα αρχίσει η οργή του Θεού. Έχουμε φτάσει αυτό το
ακρότατο όριο. Και τώρα θα συμβεί πως, αυτό που ο Κύριος, με το Έλεός Του, προηγουμένως
ανεχόταν, τώρα, δρώντας σύμφωνα με την Δικαιοσύνη Του, θα τιμωρήσει, γιατί ο καιρός πλέον έχει
έλθει για αυτό. Θα γίνει ένας πόλεμος, και πόλεμοι, και θα βιώσουμε φοβερές δυσκολίες.
1
Την παγκόσμια κυριαρχία έχουν τώρα στα χέρια τους οι Εβραίοι , και ο σκοπός τους είναι να
εξοντώσουν τον Χριστιανισμό. Η οργή του Θεού θα είναι τέτοια, ώστε όλοι αυτοί οι κρυφοί εχθροί που
προκαλούν αυτή την κατάσταση πραγμάτων θα καταστραφούν οι ίδιοι. Είναι για αυτό τον σκοπό,
συγκεκριμένα, που η οργή του Κυρίου θα σταλεί κάτω στη Γη: Ώστε να τους καταστρέψει, με τον ένα
τρόπο ή με τον άλλο. Μα αυτό δεν θα πρέπει να μας φοβίζει, γιατί πάντα θα πρέπει να έχουμε ελπίδα
στον Θεό. Γιατί χιλιάδες, εκατομμύρια μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένων και των νεομαρτύρων,
υπέφεραν κατά τον ίδιο τρόπο, και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για αυτό και να μην φοβόμαστε από
αυτό. Πρέπει να υπάρχει υπομονή, προσευχή και ελπίδα στην Θεία Πρόνοια από την πλευρά μας.
Ας προσευχηθούμε για την αναλαμπή του Χριστιανισμού μας μετά από αυτόν τον πόλεμο,
μετά από όλα αυτά που μας περιμένουν, ώστε ο Κύριος να μας δώσει πραγματικά την δύναμη για να
τα ξαναφτιάξουμε όλα αυτά. Αλλά αυτό το κακό θα πρέπει να το υποστούμε.
Επισκέπτης: Και πόσο σύντομα μετά από αυτό η Ρωσία θα ξαναγεννηθεί;
Γέροντας Ιωσήφ: Όλα έχουν τώρα αρχίσει. Τώρα, θα υπάρξει μια μεγάλη έκρηξη. Μετά από αυτήν,
θα γίνει η αναγέννηση.
Επισκέπτης: Πολλές εικόνες, τώρα, αναβλύζουν μύρο. Έχουμε μια εικόνα του Σωτήρος, που
αναβλύζει αίμα.
Γέροντας Ιωσήφ: Και εδώ, στην Ελλάδα, επίσης αναβλύζουν μύρο. Το μήνυμα είναι πως ο Σωτήρας
κλαίει, και η Μητέρα του Θεού κλαίει ομοίως, και οι εικόνες κλαίνε μαζί της.
Επισκέπτης: Φέρνουνε μια εικόνα, και υπάρχει μια στάμπα από αίμα πάνω της σαν αυτό: είναι μια
χάρτινη εικόνα και τόσο ευωδιαστή…, φαντάσου. Την πήγαν για ανάλυση και αποδείχθηκε πως ήταν
πλάσμα.
Γέροντας Ιωσήφ: Αυτή είναι η αρχή όλων αυτών των γεγονότων, ταλαίπωρων γεγονότων,
πολεμικών… Οι Εβραίοι είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω από αυτό το κακό. Τους παρακινεί ο
Διάβολος να το κάνουν αυτό, για να τό αρχίσουν… ώστε να καταστρέψουν τον καρπό της
Ορθοδοξίας στην Ελλάδα και στην Ρωσία. Αυτό είναι και το πρώτιστο εμπόδιό τους στον δρόμο
για μια παγκόσμια κυριαρχία. Και σε κάθε περίπτωση θα αναγκάσουν τους Τούρκους να έρθουν
εδώ, στην Ελλάδα, για να ξεκινήσουν τη δουλειά τους.
1

Οι Εβραίοι αυτοί δεν εκπροσωπούν όλους τους Εβραίους, αλλά μόνο όσους βλέπουν σαν Μεσσιανική κατάσταση μία
δική τους βασιλεία πάνω στη Γη. Όχι όπως επιθυμούν οι Ρωμιοί την αναβίωση του Βυζαντίου, διότι για τους Ορθοδόξους
Ρωμιούς πάντα η Βασιλεία του Θεού είναι στον Ουρανό. Για τη μερίδα όμως των Εβραίων που ονομάζονται συνήθως
Σιωνιστές, και ελέγχουν τώρα την παγκόσμια εξουσία, μέσω της Μασονίας κυρίως, η βασιλεία του Θεού είναι γήϊνη,
λόγω του πνευματικού ξεπεσμού τους. - ΛΜΔ - 106 -

Και η Ελλάδα, παρόλο που τυπικά έχει κυβέρνηση, δεν έχει στην πραγματικότητα
κυβέρνηση. Της λείπει η δύναμη, και οι Τούρκοι θα έρθουν εδώ. Αυτή θα είναι και η στιγμή που η
Ρωσία θα μετακινήσει τις δυνάμεις της επίσης, για να αναγκάσει τους Τούρκους σε υποχώρηση. Τα
2
γεγονότα θα εξελιχθούν ως εξής: όταν η Ρωσία κινηθεί για να βοηθήσει την Ελλάδα , οι Αμερικανοί
και το ΝΑΤΟ θα προσπαθήσουν να το αποτρέψουν αυτό, ώστε να μην υπάρξει ενότητα, να μην
υπάρξει ένωση μεταξύ δύο Ορθοδόξων εθνών. Θα κινήσουν και άλλες δυνάμεις, όπως τους Ιάπωνες
και άλλους. Θα γίνει φοβερή σφαγή στην περιοχή της πρώην Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Από αυτούς
μόνο, θα πεθάνουν 600 εκατομμύρια…
Το Βατικανό θα διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο σε όλο αυτό, ώστε να αποτρέψει τον ολοένα και
μεγαλύτερο ρόλο της Ορθοδοξίας, και να αποτρέψει μια τέτοια ένωση. Έτσι η Θεία Πρόνοια θα βρει
την εκπλήρωσή της.
Επισκέπτης: Φυσικά. Όλες οι προϋποθέσεις υπάρχουν για αυτό, για όλα αυτά τα γεγονότα. Αλλά
υπάρχει επίσης και το γεγονός ότι υπάρχει τόση αντίθεση από τα μέσα ενημέρωσης… Και πόσο
καιρό ο Πρόεδρος θα κρατήσει αυτή την γραμμή; Είναι καλή αυτή που διατηρεί τώρα;
Γέροντας Ιωσήφ: Ο Θεός θα επιτρέψει την καταστροφή όλων αυτών που σπέρνουν αυτούς τους
πειρασμούς, την πορνογραφία, και τον εθισμό στα ναρκωτικά. Και ο Κύριος θα τους τυφλώσει τόσο
το μυαλό, ώστε να καταστρέψουν ο ένας τον άλλο χωρίς να λαμβάνουν την παραμικρή ικανοποίηση
από αυτό. Ο Κύριος θα το επιτρέψει αυτό ακριβώς για να φέρει μια μεγάλη κάθαρση. Όσον αφορά
τον Πούτιν, ο καιρός αυτός δεν θα κρατήσει πολύ, θα γίνει ένας ξαφνικός πόλεμος, και δεν θα μείνει
για πολύ στο προσκήνιο. Αλλά, ακολούθως αυτής της μεγάλης κλίμακας κάθαρσης, θα γίνει τέτοια
αναγέννηση της Ορθοδοξίας, όχι μόνο στην Ρωσία, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Τέτοια αναλαμπή
της Ορθοδοξίας!!!
Ο Κύριος θα δώσει περίσσεια την ευλογία Του, την Χάρη Του, ακριβώς όπως έγινε στους
πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Τότε, οι άνθρωποι πήγαιναν στον Κύριο με καθαρή καρδιά… Αυτό θα
κρατήσει για 3-4 δεκαετίες όμως. Μετά η δικτατορία του Αντιχρίστου θα εγκατασταθεί πολύ σύντομα.
Αυτά είναι τα τρομερά γεγονότα που πρέπει να αντέξουμε. Ας μην μας φοβίζουν, γιατί ο Κύριος θα
σκεπάσει τους δικούς Του. Ναι, θα βιώσουμε σίγουρα φοβερές δυσκολίες, πείνα, και ακόμα και
διωγμούς και πολλά άλλα, αλλά ο Κύριος δεν θα εγκαταλείψει τους δικούς Του. Και αυτοί που είναι
τοποθετημένοι σε θέσεις εξουσίας θα πρέπει να συμβουλεύουν όσους είναι υπό την εξουσία τους να
έλθουν πιο κοντά στον Κύριο. Να ασκηθούν στην προσευχή περισσότερο, και ο Κύριος θα
διαφυλάξει τους δικούς Του. Η κατάσταση που θα επικρατήσει μετά την κάθαρση θα είναι αυτή μιας
μεγάλης αναγέννησης.
Εμείς, σαν ποιμένες, πρέπει να καταφέρουμε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε να
αποφύγουν την αμαρτία, ώστε η Χάρη του Θεού να μην μας εγκαταλείψει όλους. Για να είμαστε όσο
το δυνατόν κοντύτερα στον Θεό, στην μετάνοια και στην προσευχή… Τότε ο Κύριος θα είναι πάντα
μαζί μας, άσχετα από το πόσο δύσκολες μπορεί να είναι οι περιστάσεις. Ο Κύριος δεν θα μας
εγκαταλείψει. Πρέπει να τακτοποιήσουμε τους εαυτούς μας, και τους δικούς μας.
πηγή: περιοδικό kitezhgrad

2

Οπωσδήποτε το πάθος της αρπαγής και από τις δύο μεριές, Ανατολής και κυρίως Δύσης, θα είναι εκείνο που θα δώσει
την έκρηξη του μεγάλου πολέμου, όπως και έδωσε ήδη αρκετούς μικρότερους πολέμους σαν κακή αρχή (Κόσσοβο,
Αφγανιστάν, Ιράκ, Τσετσενία). Αυτό κατόπιν σίγουρα θα βρει προφάσεις για να εκδηλωθεί σαν σωτηριώδης ενέργεια. Αν
ήταν έτσι όμως, η Ρωσία θα περιοριζόταν σε υπεράσπιση της Ελλάδας, δεν θα προσπαθούσε να κατακτήσει αυτή ότι
δυσκολευόταν να κατακτήσει η Δύση στη Μέση Ανατολή, και βέβαια θα γλύτωνε από τις τρομακτικές απώλειες του 3ου
Παγκοσμίου Πολέμου. - ΛΜΔ - 107 -

Προφητικοί στίχοι του γέροντος Ιωσήφ
από την Ιερά Mονή Βατοπεδίου Αγίου Όρους, για τον επερχόμενο 3 ο Παγκόσμιο Πόλεμο:
• Ακούσατε Έθνη και λαοί της Οικουμένης πάσης / και εσύ αναγνώστα πρόσεχε σ’ αυτό που θα διαβάσεις.
1
• Είναι σκληρά και λυπηρά, και παραχωρημένα / να γίνουν όσα εις τας Γραφάς ευρίσκονται γραμμένα.
• Τά ‘γραψαν οι Πατέρες μας ο κόσμος για να μάθει / από αυτόν τον πόλεμο τι μέλλεται να πάθει.
• Για να προσφύγει στον Θεό και να μετανοήσει / αν θέλει δια να σωθεί και ευτυχής να ζήσει.
• Με μιας θα ανάψει η φωτιά από μικρή αιτία / κραυγή πολέμου έρχεται από τη Βουλγαρία.
• Η δε Ρωσία ξαφνικά εισβάλλει στην Τουρκία / και ως χείμαρρος ορμητικός σαρώνει την Περσία.
• Και προχωρεί ακάθεκτη φθάνει στην Παλαιστίνη / Θεός θέλει ο Αντίχριστος του Κόσμου για να γίνει.
• Τότε κατέρχονται ομού της Δύσεως τα κράτη / ουαί στα Έθνη του Βορρά γίνονται όλα στάχτη.
2
• Με λύσσα αμύνεται σκληρά η Άρκτος στην Τουρκία / που αδίκησε την Ελλάδα, και όλη (η Τουρκία)
αναφλέγεται και καίει σα λαμπάδα.
3
• Ματαίως αγωνίζεται η Άρκτος να κράτηση / τα περιβόητα Στενά στο τέλος θ' απηυδήσει.
• Γιατί από την Ανατολή, Κορέα, Μαντζουρία / εισβάλλει η Αμερική με την Ιαπωνία / και προχωρεί ολοταχώς
γραμμή στη Σιβηρία / ενώ στη Δυτική πλευρά νικά η Γερμανία. / Και τότε είναι αδύνατον να κρατηθεί η
Ρωσία / και εγκαταλείπει τα Στενά, Αίγυπτο και Τουρκία.
• Κτυπιέται η Άρκτος πανταχού και φεύγει προτροπάδην / όπως διασκορπίζεται ένα άτακτο κοπάδι.
• Τότε ομού θα ηττηθεί και η δόλιος Τουρκία / γιατί θα πράξη πονηρά μεγάλη προδοσία.
• Γιατί αφού καταβληθεί όλη από τη Ρωσία / θα συμμαχήσει μετ' αυτής, και με τη Βουλγαρία.
• Για τούτο όσοι χριστιανοί ευρίσκονται στην Πόλη / και στα περίχωρα αυτής, πρέπει να φύγουν όλοι.
• Γιατί η Πόλις θα καεί και ουδείς θα απομείνει / κάτοικος ζων εντός αυτής.
• Μόνο ο Ναός θα μείνει / (ο οίκος ούτος και ναός της του Θεού Σοφίας / όστις θα μείνει αείφωτος φάρος
Ορθοδοξίας. / Εξ ού το φως θα εξαπλωθεί σ' όλη την Οικουμένη, / της Βασιλείας του Χριστού που ο κόσμος
αναμένει).
• Η πρώτη φάσις έληξε του τρομερού πολέμου / τόσα δεινά πέντε μηνών δεν επαρκούν Θεέ μου; / Και πάλι
νέος πόλεμος έρχεται να ξεσπάσει / αλλοίμονο στον άνθρωπο τι έχει να περάσει.
• Το ζήτημα της Πόλεως πάλι θα βγει στη μέση / κι ο κόσμος θα περιπλεχθεί και δε θα ξεμπερδέψει.
4
• Αμέσως η διχόνοια ενσκήπτει εις την Κρήτη / και ανάπτουν εις τα αυθωρεί τα μίση και τα πάθη.
• Αφού οι ισχυροί της γης απογοητευθώσιν / τότε θα γίνει πόλεμος, που ουδέποτε έχει γίνει, αλλοίμονο στους
ασεβείς κανείς δε θα απομείνει!
• Τότε η Ελλάς ουδέτερη και πάντα αδικημένη / το δίκαιό της θα ζητεί / και έτοιμη θα αναμένει / χωρίς ν'
αναμιχθεί.
• Και τότε θα μιλήσει όταν η σάλπιγξ του Θεού / εκ του Ουρανού σαλπίσει, για να δικαιωθεί. Τότε τα Έθνη
5
μεληδόν θα σφάζωνται αγρίως / στα όρια της Πόλεως για τα Στενά κυρίως.
• Τότε θα πλεύσει και πνιγεί στο αίμα το μοσχάρι / τότε θα εκκαθαρισθεί η ήρα απ' το σιτάρι.
• Στη θάλασσα, όπου βρεθεί, πλοίο δεν θ' απομείνει / και από το αίμα η θάλασσα κοκκινωπή θα γίνει.
• Η Πόλις θα κατακαυτεί κι ίχνος δεν θα υπάρξει / πλέον ανθρώπου υλιστή, γιατί πολλά έχει πράξει.
• Μόνος θα μείνει ο Ναός της του Θεού Σοφίας / το στόλισμα της Νύμφης του Αγίας Εκκλησίας. Τρία
ημερονύκτια θα διαρκέσει η μάχη / όποιος εξέλθει ζωντανός μεγάλη τύχη θάχει!
• Κράτη ομού δέκα οκτώ με πείσμα αγριεμένα / θα σφάζωνται αλλόφρονα στο αίμα βουτηγμένα. Την τρίτη
ημέρα ακριβώς όσοι εξαντλημένοι / από την μάχη θ' αποζούν, θα δούνε ξαφνιασμένοι / εκεί ψηλά στον ουρανό
στα δεξιά τα μέρη / να λάμπει υπέρ τον ήλιον ένα μεγάλο αστέρι.
• Και από τ' αστέρι κάτωθεν ένας Σταυρός ν' αστράπτει, / πύρινος κατακόκκινος, κι' έκπληκτα τα Κράτη / θ’
ακούσουν εκ του ουρανού μια φωνή βροντώδη / αγγέλου απροσδόκητον και θα σταθούν στο πόδι.
• Τα όπλα θα πετάξουνε στη γη και τρομαγμένοι / τ' αστέρι θα κοιτάξουνε σαν απολιθωμένοι. Σταθείτε θ'
ακουστεί φωνή. Σταθείτε επί τόπου / Γιατί αρκετά εχύθηκε το αίμα του ανθρώπου. Σπεύσατε πάραυτα εκεί στα
δεξιά τα μέρη / το τόξο ακολουθήσατε που βγαίνει από τ’ αστέρι.
• Κι εκεί θα βρείτε άνθρωπον Άγιον / δικόν Μου. Ποιμένα αυτόν εξέλεξα δια το ποίμνιόν Μου. Τούτον και σεις
εκλέξατε ποιμένα να ποιμάνει / τα πρόβατα Μου, που γυρνούν έρημα δίχως στάνη.
• Νύκτα θ' ακουστεί η φωνή, και ο κόσμος τρομαγμένος / εκ της φωνής της σάλπιγγος θα μείνει σαστισμένος.
• Κι ευθύς το τόξο θα στραφεί προς νότον στην Ελλάδα / που απ' το φως το Ουράνιο θα φέγγει σαν λαμπάδα.
• Τότε θα καταφθάνουνε οι Πρέσβεις στην Ελλάδα / ολόχαρη δε η Ελλάς με βία και γρηγοράδα, πρώτη τότε
αυτή θα σηκωθεί με το στρατό της / να εκπληρώσει ολόχαρη τον Ιερό σκοπό της.
• Να καταλάβει αμαχητί, τα ιερά της μέρη / που της τα πήραν οι εχθροί, που όλος ο κόσμος ξέρει.
• Τότε οι πρόσφυγες ομού από χαρά σκιρτώντες / θα τρέξουνε εις τα μέρη τους σαν αετοί πετώντες.
• Τότε ο Έλλην Βασιλεύς, ο εκλεκτός Κυρίου / εις πάντα θάναι άριστος και επί της υφηλίου / θα άρχει και θα
διοικεί μετά δικαιοσύνης / και η γη θα χαίρεται εκ διαρκούς ειρήνης.

- 108 -

• Τα όπλα τα πολεμικά θα γίνουν εργαλεία / και άροτρα γεωργικά. / Κι ειρήνη και ευτυχία θα βασιλεύσει
απανταχού / κι ως αδελφοί θα ζώσι / οι άνθρωποι επί της γης και δεν θα ερωτώσι / ο εις τον άλλον άνθρωπον
μήπως και είναι ξένος / αλλά θα λέγεται αδελφός και εκ του Αδάμ το γένος.
• Έλληνες ανανήψατε αυτή είναι η αλήθεια / μη σας πλανούν οι άπιστοι πώς είναι παραμύθια!
• Όλα αυτά θα γίνουνε, η ώρα πλησιάζει / το σύμπαν συνταράσσεται και σας δεν σας τρομάζει; Η συμφορά
που έρχεται τους ασεβείς να πλήξει / και εκ της γης αλύπητα να τους εξαφανίσει.
• Πάρετε την απόφαση και λογικά σκεφθείτε / αν θέλετε να ζήσετε και αιώνια να σωθείτε / όλοι μετανοήσατε,
στραφείτε προς τα θεία / γιατί ουδεμία άλλη απ' αυτήν υπάρχει σωτηρία.
• Ο πόλεμος που έρχεται ουδέποτε έχει γίνει / τόσο μεγάλος και φρικτός, και δεν θα γένει ειρήνη, εάν δεν
εκκαθαρισθεί η ήρα από το στάρι / και τα ζιζάνια να καούν σαν το ξηρό χορτάρι.
(http://www.athos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=617&Itemid=257)

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

(Υπό ΛΜΔ)

Έτσι βλέπει τα πράγματα ο γ. Ιωσήφ, συνθέτοντας διάφορες προφητείες. Μπορεί να υπάρξουν διαφορές,
όπως πχ η Περσία να είναι αρχικά σύμμαχος των Ρώσων, η ήττα των Ρώσων να μην είναι τόσο μεγάλη, εφ’
όσον, κατά άλλες προφητείες, δεν θα υπάρξει ουσιαστικά νικητής, ενώ οι αναφορές για τη Βουλγαρία δεν είναι
γνωστές σε μας από κάποια έγκυρη προφητεία. Σημειωτέον ότι για τις προφητείες που δεν ανευρίσκονται μέσα
στον κανόνα Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, χρειάζεται απαραίτητα διασταύρωση από μία ακόμη τουλάχιστον
Πατερική πηγή. Αλλά και οι προφητείες της Βίβλου ερμηνεύονται αξιόπιστα μόνο από τους Αγίους.
1. Παραχωρημένα, δηλ. να συμβούν κατά παραχώρηση Θεού, όχι κατά ευδοκίαν που είναι το πρώτο θέλημα
του Θεού, κατά τους θεολόγους, αλλά κατά παραχώρηση, διότι δεν μετανοούν οι άνθρωποι, και δεν μπορεί να
γίνει κάτι καλύτερο γι’ αυτούς. Σε άλλη έκδοση: «αλλά είναι πεπρωμένα», που όμως είναι παρεξηγήσιμο.
2. Άρκτος = Ρωσία και σύμμαχοι. Η Τουρκία τότε καίγεται.
3. Στενά στην πρώτη φάση του πολέμου είναι μάλλον αυτά του Σουέζ.
4. Αυθωρεί = αυτή την ώρα δηλ. άμεσα. Χρειάζεται προσοχή γιατί οι Έλληνες, όχι μόνο οι Κρήτες είναι αρκετά
εμπαθείς στα πολιτικά, και πιάνονται κορόϊδα από τις μεγάλες δυνάμεις, για τα συμφέροντά τους.
5. Στα όρια της Πόλεως για τα Στενά. Εδώ πρόκειται βέβαια για τα στενά (Δαρδανέλια) που δίνουν έξοδο της
Πόλης (Κωνσταντινούπολης), αλλά και της Ρωσίας στη Μεσόγειο.

Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος :
Πρόκειται για Ρώσο νεομάρτυρα († 26 Δεκ. 1743, στην Κωνσταντινούπολη) σύμφωνα με Ρωσικές
πηγές του διαδικτύου, που εμόνασε και στην Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, ή για Ρώσο επίσκοπο (†1806) κατά χειρόγραφο της Ι. Μονής Κωσταμονίτου Αγίου Όρους, που μας άφησε κάποιες προφητείες:
ΚΕΦ. Α ΘΕΛΕΙ ΓΕΝΕΙ ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΘΝΗΣΚΕΙ.
ΚΕΦ. Β ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΣ ΑΥΘΕΝΤΗΣ ΘΕΛΕΙ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΕΝΑ ΑΙΜΑΤΩΔΗ ΛΟΥΤΡΟΝ.
ΚΕΦ. Γ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΝΑΡΧΗΣ ΘΕΛΕΙ ΛΥΠΗΣΕΙ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ.
ΚΕΦ. Δ ΣΗΚΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.
ΚΕΦ. Ε Ο ΦΘΟΝΟΣ ΔΕΙΚΝΥΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΝ.
ΚΕΦ.ΣΤ ΔΙΑ 3 ΗΜΕΡΑΣ ΘΕΛΟΥΣΙ ΦΑΝΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟΝ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟΙ ΚΟΜΗΤΑΙ ΚΑΙ ΒΡΟΝΤΑΙ.
ΚΕΦ. Ζ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΦΘΟΡΑ ΔΙΑ ΞΗΡΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΗΣ.
ΚΕΦ. Η ΕΙΣ ΤΑΣ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΑΥΞΗΣΕΙ ΟΙ ΑΙΜΑΤΩΔΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΑΙ ΝΙΚΑΙ.
ΚΕΦ. Θ ΕΙΣ ΤΑΣ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΔΥΟ ΑΝΗΚΟΥΣΤΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ.
ΚΕΦ. Ι ΕΙΣ ΤΑΣ 12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΑΝΥΠΟΦΟΡΟΣ ΖΕΣΤΗ ΓΕΝΗΣΕΤΑΙ.
ΚΕΦ. ΙΑ ΕΙΣ ΤΑΣ 18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ*.
ΚΕΦ. ΙΒ ΘΕΛΕΙ ΕΚΛΕΓΕΙ ΕΝΑΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΠΕΡΙΟΝ.
Δις τρισάριθμος χιλιαντάδος νόει, όταν τέρμα φέρωσιν, συν έβδομον αιώνα, ξανθόν γένος ορμήται πρός
Βυζάντιον τάχα προς γενής ανακτόρων δειχθήση.
Ώδε Πύλη θρήνησον επ’ άκρα νέμων, στέφος γαρ εν σοί, το στέφος όταν άρη, προς ύψος ήξω την πατηθείσαν
χάριν, εφευροί μοι και κόψατε και τέλος αλαζόνας. Οπηνίκα μεν εις Άδην τρέχειν πάντας τοις εν τάφοις
σπεύδοντας έξω, των δυσσεβών συστήματα κόπτετε ξίφος. Φευ σοι Πελοπόννησος πολεμηθήση, ούχ ως
ξένος κίνδυνος, αλλ’ οικείως, πλείστα κόλα μένουσιν εν εξαμίλει. Γότθου συριγμός υιόν της Άγαρ φεύμα,
όγε τρισαθλιόματος ύδατος του αλφαίως, ω των συμφορών τής νήσου τής Ελλάδος! μάλλον και τα πρώτιστα
πάση τη κτίσει.
*Σημ. ΛΜΔ: Κατά την Αποκάλυψη θα χαθεί άμεσα το 1/3 της ανθρωπότητας κατά την τελική φάση του μεγάλου
(3ου παγκοσμίου) πολέμου. Εδώ η αναφορά στην Πελοπόννησο, και κατ’ επέκταση κατά τόπους στην Ελλάδα,
προβλέπει εσωτερικό μέτωπο, πιθανόν από μουσουλμάνους παρεπιδημούντες. Αλλά η αποδοκιμασία τους
από τους Γερμανούς, (Γότθους, Ευρωπαίους κατά γενικότερη έννοια, μαζί και Ρώσους) τρέπει σε φυγή τους
Αγαρηνούς. Οι ημερομηνίες ίσως είναι με το παλαιό ημερολόγιο, οπότε πχ η 18η Μαρτίου είναι 18+13=31η
Μαρτίου με το νέο, και η 8η Ιουλίου 8+13=21η Ιουλίου με το τρέχον ημερολόγιο.

(((
- 109 -

Το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος του κόσµου
(Από την οµιλία του ιεροµoνάχου πατρός Σεραφείµ Ρόουζ, στη συνάντηση της νεολαίας της
εκτός Ρωσίας Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας, στο Σαν Φρανσίσκο στις 3/8/1981).
Κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός παίρνει θέση ανάµεσα σε δύο κόσµους: Αυτό τόν ξεπεσµένο
κόσµο στον οποίο προσπαθούµε να εργαστούµε για την σωτηρία µας, και τον άλλο κόσµο, τον
Ουράνιο, την Πατρίδα που µας περιµένει, για την οποία και αγωνιζόµαστε, και αν διάγωµε µε
αληθινή χριστιανική ζωή, µας δίνεται η χάρη του Θεού να ζούµε µέρα µε τη µέρα, µέσα στη
χριστιανική αρετή και αγάπη.
Αλλά ο «κόσµος» είναι τόσο πολύ κοντά µας. Συχνά και πραγµατικά στις ηµέρες µας
συνήθως ξεχνάµε τα Επουράνια. Η πίεση της εκκοσµίκευσης είναι τόσο δυνατή σήµερα που
χάνουµε την επαφή µε το τι είναι η χριστιανική ζωή καθ' ολοκληρίαν.
Ακόµα και αν παρακολουθούµε τις εκκλησιαστικές ακολουθίες συχνά, και θεωρούµε τους
εαυτούς µας ενεργά µέλη της Εκκλησίας, πολύ συχνά ο εκκλησιασµός µας είναι κάτι εξωτερικό,
περιορισµένος στις θαυµάσιες ακολουθίες και τον µεγάλο πλούτο της Ορθόδοξης παραδοσιακής
λατρείας, και χάνει την αληθινή εσωτερική του θεώρηση, ότι η Ορθοδοξία είναι η πίστη που µπορεί
να σώσει την ψυχή µας στην αιωνιότητα ...
Ζούµε στους καιρούς για τους οποίους µας προειδοποίησε ο Κύριός µας στο Ευαγγέλιο, ότι
η αγάπη των πολλών θα ψυχρανθεί (Ματθαίος 24,12), στούς έσχατους καιρούς, όπου το
Χριστιανικό Ευαγγέλιο το οποίο είχε ληφθεί µε τόση αγάπη από τους πρώτους Χριστιανούς, έχει
γίνει µόνον ένα µικρό µέρος της κοσµικής ζωής που οι περισσότεροί µας διάγουν, αντί να είναι το
κέντρο και το νόηµα της ζωής µας, όπως πράγµατι θα ήταν αν εµείς νοιώθαµε τι είναι αληθινά η
πίστη µας…
Στο δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, στη Ρωσία, πριν την επανάσταση του 1917, υπήρξαν
προφητείες πνευµατικών ανθρώπων, που όχι µόνο προειδοποιούσαν για τον ερχοµό του αθεϊσµού
στη Ρωσία και την εποχή του αίµατος και της δουλείας που αυτός (ο αθεϊσµός) εισήγαγε στον
κόσµο, αλλά επίσης προλέγοντας τι θα µπορούσε να συµβεί στη Ρωσία µετά από αυτή την εποχή,
εάν οι ορθόδοξοι Ρώσοι µετανοιώνανε για τις αµαρτίες που τον παρήγαγαν. Ας κοιτάξουµε γι αυτό
σε αυτές τις προφητείες και τον τρόπο που είναι οριοθετηµένες, το τι συµβαίνει στη Ρωσία σήµερα.
Ας κοιτάξουµε όχι από το επιδερµικό σηµείο παρατήρησης των λαϊκών νέων περιοδικών, αλλά
βαθύτερα, και να προσπαθήσουµε να δούµε κάτι από αυτό που συµβαίνει στην ψυχή, στην καρδιά
της Ρωσίας, και τι πρέπει να αναµένεται εκεί σύµφωνα µε αυτές τις προφητείες, και σύµφωνα µε τη
γνώση εκ των περισσοτέρων γενικών προφητειών που προειδοποιούν για το τι θα συµβεί πριν το
τέλος του κόσµου.

Το τέλος του κόσµου
Αλλά γιατί θα έπρεπε να µιλήσουµε για το τέλος του κόσµου; Ζούµε πράγµατι στους
έσχατους καιρούς του κόσµου αυτού; Γιατί συρράπτοµε µαζί µε το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος
του κόσµου;
Ακόµη και ανεξάρτητοι συγγραφείς µιλούν για τους "αποκαλυπτικούς" καιρούς µας. Και
αλήθεια, τα προβλήµατα τα οποία πιέζουν τον κόσµο σήµερα - η εξάντληση των αποθεµάτων και
των τροφίµων, ο υπερπληθυσµός, τα τέρατα που δηµιουργήθηκαν από τη σύγχρονη τεχνολογία
και ειδικότερα τα όπλα που µπορούν να καταστρέψουν ολόκληρες χώρες ή ακόµη και ολόκληρο
τον πληθυσµό της γης - όλα είναι σηµείο για το πλησίασµα µίας κρίσης στην ανθρώπινη ιστορία,
εντελώς ξεχωριστής από οτιδήποτε ο κόσµος έχει ποτέ δει, - και ίσως χωρίς υπερβολή να
προδιαγράφει το τέλος της ζωής πάνω στην Γη.
Την ίδια στιγµή θρησκευτικοί οµιλητές, προσβλέπουν στην άνθηση των µη Χριστιανικών
θρησκευτικών κινήσεων στους καιρούς µας, και προβλέπουν µία "Νέα Εποχή" στην οποία µία
καινούργια θρησκευτική συνείδηση θα κυριαρχήσει στον ανθρώπινο νου, και βάζουν τέλος στην
δισχιλιετή βασιλεία της Χριστιανοσύνης. Οι αστρολόγοι αναφέρονται στην "Εποχή του Υδροχόου",
η οποία νοµίζουν ότι ξεκινάει περίπου στο 2.000. Ακόµη και το πλησίασµα µόνο του έτους 2000
είναι ικανό να σκορπίσει σε πολλά µυαλά την ιδέα µίας καινούργιας εποχής, κάπως διαφορετικής
από όλη την υπόλοιπη ανθρώπινη ιστορία.
Μεταξύ πολλών, µη Ορθοδόξων Χριστιανών, αυτές οι ιδέες παίρνουν τη µορφή µιας

- 100 -

διδασκαλίας που ονοµάζεται χιλιασµός ή "millenarianism", η πίστη ότι ο Χριστός πρόκειται
σύντοµα να έρθει στη Γη, και να βασιλεύσει εδώ ακριβώς, µε τους Αγίους του για 1000 χρόνια
πριν από το τέλος του κόσµου. Η διδασκαλία αυτή είναι µια αίρεση, η οποία αντικρούσθηκε από
τους πρώτους πατέρες της Εκκλησίας, και έχει την αρχή της σε κακή ερµηνεία του βιβλίου της
Αποκαλύψεως.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκει ότι η βασιλεία του Χριστού µε τους Αγίους του,
όταν ο διάβολος δέθηκε για χίλια χρόνια (Αποκάλυψη 20,3) είναι η περίοδος που ζούµε
τώρα, η συνολική περίοδος µε το χίλια να είναι ένας αριθµός που συµβολίζει την
ολότητα µεταξύ της πρώτης και ∆ευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Σε αυτήν την περίοδο
οι Άγιοι βασιλεύουν µε τον Χριστό µέσα στην Εκκλησία Του, αλλά αυτή είναι µια Μυστική
Βασιλεία, διότι δεν πρόκειται να επεκταθεί προς τα έξω, µε την πολιτική σηµασία που δίνουν οι
χιλιαστές. Σε αυτήν την περίοδο ο διάβολος είναι πραγµατικά δεσµευµένος - που σηµαίνει ότι
εµποδίζεται από την εξάσκηση της αρρωστηµένης βούλησης του εναντίον της ανθρωπότητος - και
οι πιστοί που ζουν τη ζωή της Εκκλησίας και λαµβάνουν τα Άγια Μυστήρια του Χριστού ζουν µια
ευλογηµένη ζωή, προετοιµάζοντας τους εαυτούς τους για το Αιώνιο Ουράνιο Βασίλειο. Οι µη
ορθόδοξοι, που δεν έχουν Άγια Μυστήρια, και δεν έχουν γευτεί την αληθινή ζωή της Εκκλησίας,
δεν µπορούν να καταλάβουν τη Μυστική Βασιλεία του Χριστού και έτσι ψάχνουν για µια πολιτική
και εξωτερική βασιλεία.
Και έτσι συµβαίνει ώστε το µέλλον του κόσµου, στο οποίο η Ρωσία προφανώς θα έχει µια
κεντρική θέση, να περιβάλλεται µε ιδέες είτε του τέλους του κόσµου µε µια φυσική σηµασία, είτε
του τέλους του πολιτισµένου κόσµου, όπως τον ξέρουµε τώρα, και του ερχοµού µιας "Νέας
Εποχής" µε σχεδόν παραδεισένιες απολαύσεις.
Κάποιοι έχουν διερµηνεύσει τη τοποθέτηση της Ρωσίας στη νέα εποχή µε όρους από την
αίρεση του χιλιασµού. Πραγµατικά εάν κοιτάξουµε κλειστά στη διδασκαλία του κοµµουνισµού η
οποία ήδη έχει πάρει θέση στη ρωσική κοινωνία τα τελευταία 60 χρόνια, µπορούµε να δούµε ότι
αποτελεί µία ιδιάζουσα έκδοση της χιλιαστικής νοοτροπίας. ∆ιδάσκει ότι µία ολότελα νέα ιστορική
εποχή αρχίζει µε τον κοµµουνισµό, και ότι όταν ο κοµµουνισµός τελικά κυβερνήσει τον κόσµο, θα
υπάρξει παγκόσµια ευτυχία, και ελευθερία του ανθρωπίνου γένους από οτιδήποτε το έχει
περιορίσει στο παρελθόν, συµπεριλαµβανοµένης και της θρησκείας.
Σήµερα µετά από εξήντα χρόνια κοµµουνιστικής εµπειρίας στη Ρωσία και µιας µικρότερης
περιόδου σε άλλα έθνη, µπορούµε να δούµε πόσο ανόητη είναι η πίστη στα δόγµατα του
κοµµουνισµού. Η πραγµάτωση του κοµµουνισµού δεν είναι παράδεισος στη γη, αλλά Gulag.
Το ανθρώπινο γένος δεν έχει καθόλου ελευθερωθεί. Αντιθέτως υποδουλόθηκε χειρότερα
από ποτέ πριν. Αλλά η Ρωσία, η πρώτη χώρα που δέχτηκε την εµπειρία του κοµµουνιστικού
ζυγού, είναι επίσης η πρώτη χώρα που πρόκειται να ξυπνήσει από αυτόν και να διασωθεί. Παρόλη
την συνεχή διακυβέρνηση της κοµµουνιστικής τυραννίας στη Ρωσία, ο αθεϊσµός όµως δεν έχει
καταλάβει την ψυχή της Ρωσίας και το θρησκευτικό ξύπνηµα που µπορούµε να δούµε τώρα στη
Ρωσία είναι αναµφιβόλως µόνο η αρχή από κάτι απέραντο και θεϊκό: Την ανάνηψη της ψυχής ενός
ολόκληρου έθνους από την αρρώστια του αθεϊσµού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία
σήµερα µπορεί να µιλάει µε λόγο µε βαρύτητα προς όλο τον κόσµο, ο οποίος είναι παρασυρµένος
στο ίδιο µονοπάτι του αθεϊσµού, από τον οποίο ξυπνάει η Ρωσία. Και αυτός είναι ο λόγος που το
µέλλον της Ρωσίας είναι τόσο στενά συνδεδεµένο µε το µέλλον όλου του κόσµου, από
θρησκευτικής άποψης.

Το τέλους του κόσµου στις χριστιανικές προφητείες.
Πριν στραφούµε ειδικά στις προφητείες για τη Ρωσία θα ήθελα να συνοψίσω την
Χριστιανική Ορθόδοξη διδασκαλία για το τι πρόκειται να συµβεί ακριβώς πριν το τέλος του κόσµου.
Αυτό θα µας δώσει ένα πλαίσιο για να τοποθετηθούµε στις προφητείες αναφορικά µε το µέλλον της
Ρωσίας.
Τα γεγονότα πριν το τέλος του κόσµου περιγράφονται σε έναν αριθµό χωρίων των Αγίων
Γραφών. Στό στο 24ο κεφάλαιο του Ματθαίου και παράλληλα χωρία από άλλα Ευαγγέλια, στο
πλείστον του βιβλίου της Αποκαλύψεως, ειδικά στο κεφάλαιο οκτώ και επέκεινα, το δεύτερο
κεφάλαιο της Β΄ προς τους Θεσσαλονικείς, Β΄ Πέτρου κεφάλιον 3, µερικά κεφάλαια από το βιβλίο
του προφ. ∆ανιήλ, και άλλα αποσπάσµατα.
Η Αποκάλυψη περιγράφει αυτά τα γεγονότα σε µια σειρά οραµάτων, µερικών λαµπρών και
θετικών σε σχέση µε την εκπλήρωσιν της ∆ικαιοσύνης του Θεού και την σωτηρίαν των εκλεκτών
του, και µερικών σκοτεινών και αρνητικών σε σχέση µε τις τροµερές πληγές που θα έρθουν στη γη
από τις αµαρτίες του ανθρώπινου γένους. Μερικές φορές εµείς σήµερα δίνουµε έµφαση στη
σκοτεινή και αρνητική πλευρά, βλέποντας την αύξηση του κακού γύρω µας, αλλά αυτό συµβαίνει

- 101 -

από την ολιγοπιστία µας και την εκκοσµίκευσή µας - πρέπει να κοιτάξουµε τη συνολική εικόνα.
Όσο ο καιρός του τέλους αυτού του κόσµου πλησιάζει, είναι αληθές ότι θα υπάρξουν
µεγάλες δοκιµασίες, τέτοιες που ο κόσµος δεν έχει ποτέ ξαναζήσει (Ματθαίος 24,21), θα
υπάρξουν πείνες, αρρώστιες, σεισµοί, πόλεµοι και ακοές πολέµων, διωγµοί, ψευδοπροφήτες και
ψευδοχριστοί, και η αγάπη των πολλών, συµπεριλαµβανοµένων των χριστιανών, θα ψυχρανθεί.
Αλλά αυτή την εποχή το Ευαγγέλιο θα µεταδοθεί σε όλα τα έθνη, και αυτοί που θα υποµείνουν ως
το τέλος, µε τη χάρη του Χριστού, θα σωθούν.
Η διαβολική και ψεύτικη θρησκεία θα µεσουρανεί κατά την βασιλεία του Αντιχρίστου, ενός
παγκόσµιου ηγέτη που θα φαίνεται ότι θα φέρνει ειρήνη στην ακαταστασία του κόσµου και θα
φαίνεται να είναι σαν Χριστός που ήρθε πίσω στη Γη για να βασιλεύσει από τον ξαναφτιαγµένο
Ναό της Ιερουσαλήµ.
Αλλά θα υπάρξουν αυτοί που βλέπουν πέρα απο αυτή την απάτη. Συγκεκριµένα θα
επανεµφανισθούν οι δύο προφήτες που αναφέρονται στην Παλαιά ∆ιαθήκη, ο Ηλίας για να
µεταστρέψει στην πίστη τους Εβραίους, και ο Ενώχ για να επιστρέψει τα άλλα έθνη. Η σύντοµη
βασιλεία του Αντιχρίστου - µόνο 3,5 έτη - θα τερµατισθεί µε τον ερχοµό του Χριστού από τον
Ουρανό, προηγουµένου του Σταυρού του, και αυτός ο κόσµος θα αναλωθεί από το πυρ και θα
ανανεωθεί πλήρως, ενώ τον ίδιο καιρό τα σώµατα των νεκρών θα εγερθούν από τους τάφους και
θα ξαναενωθούν µε τις ψυχές, προκειµένου να παραστούν στο τελικό Κριτήριο του Θεού. Τώρα
κάτω από αυτό το γενικό υπόβαθρο των γεγονότων των εσχάτων καιρών, ας κοιτάξουµε τις
προφητείες που αφορούν την Ρωσία.

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
Τον 19ο αιώνα στη Ρωσία ένας αριθµός προφητών - και ακόµη λαϊκών που έβλεπαν
µακρυά σαν τον Ντοστογιέφσκι - προείδαν την Επανάσταση που ερχόταν στη Ρωσία σαν
αποτέλεσµα απιστίας, εκκοσµίκευσης, και µιας εντελώς τυπικής διάθεσης προς την Ορθοδοξία,
αποστερηµένης από την ζέουσα και µε αυτοθυσία πίστη που η Ορθοδοξία απαιτεί.
Κάποιοι το είδαν σε γενικές γραµµές, σαν µία τροµερή θεοµηνία έτοιµη να καλύψει την
Ρωσική γη. Όπως έκανε ο επίσκοπος Θεοφάνης ο έγκλειστος όταν κοίταξε στα υπολείµµατα της
αληθινής χριστιανικής πίστης σε τόσο πολλούς ανθρώπους και απόρησε: Σε εκατό χρόνια τι θα
έχει αποµείνει από την Ορθοδοξία µας;
Άλλοι είδαν ειδικώτερα την φοβερή επανάσταση, η οποία επρόκειτο να εξαπλωθεί σε όλο
τον κόσµο. Έτσι ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης είπε σε ένα κήρυγµά του που εκφωνήθηκε
στα 1904: Ρωσία, εάν αποµακρυνθείς από την πίστη σου, όπως πολλοί από την τάξη των
διανοουµένων έχουν ήδη αποµακρυνθεί, δεν θα είσαι πλέον Ρωσία, ούτε Αγία Ρωσία. Και εάν δεν
υπάρξει µετάνοια στον ρωσικό λαό, τότε το τέλος του κόσµου είναι κοντά. Ο Θεός θα πάρει τον
ευλαβέστατο Τσάρο και και θα στείλει ένα µαστίγιο, στα πρόσωπα ασεβών, ψυχρών, φίλαυτων
κυβερνητών, που θα πληµµυρίσουν όλη τη γη µε αίµα και δάκρυα. (Father John of Krostandt, 50th
Anniversary Book, Utica, NY, 1958).
Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία ο κόσµος τώρα ευρίσκεται (1981), µε σχεδόν µισόν από
αυτόν βουτηγµένο στο αίµα και στην διαρκή τυραννία που άρχισε το 1917 µε την ρωσική
επανάσταση. Υπάρχει καµία ελπίδα για ανάκαµψη ή απλά ο αθεϊσµός θα κατακτήσει όλο τον
κόσµο και θα εγκαταστήσει το Βασίλειο του Αντίχριστου; Έχουµε πολλούς λόγους να αµφιβάλλοµε
ότι τα µελλοντικά γεγονότα θα είναι τόσο απλά όσο αυτό. ∆ια δύο κυρίως λόγους: διότι η κατ’
εξοχήν χώρα που άρχισε τη βασιλεία του αθεϊσµού, η Ρωσία, περνάει τώρα από µία θρησκευτική
αφύπνιση, που ήδη είναι ένα εµπόδιο στην εξάπλωση του αθεϊσµού, και επειδή ο Αντίχριστος,
σύµφωνα µε την Ορθόδοξη προφητεία, δεν θα είναι ένας απλός άθεος τύραννος σαν τον Στάλιν,
αλλά ένα θρησκευτικό πρόσωπο, που περισσότερο θα πείσει τον κόσµο παρά θα τον εξαναγκάσει
να τον αποδεχτεί.1
Οι Άγιοι άνθρωποι που ζούσαν στην Ρωσία, στην αρχή της επανάστασης προειδοποιούσαν
για την αποκαλυπτική θέση αυτού του γεγονότος και ήξεραν ότι θα είναι µια µακριά και δύσκολη
δοκιµασία για τον Ρωσικό λαό. Αλλά επίσης προείδαν ότι θα υπάρξει ένα τέλος σε αυτήν την
δοκιµασία.
Ο Άγιος Αλέξιος από το Ερηµητήριο του Ζωσιµά, που ήταν ο Μοναχός που σχεδίασε
τον λαχνό που εξέλεξε τον Πατριάρχη Τύχωνα, άκουσε κόσµο να φωνάζει έξω από την εκκλησία
στο Μοναστήρι του Chudov (αυτό συνέβη τους πρώτους µήνες, µέσα στη σύγχυση της
επανάστασης): «Η Ρωσία χάθηκε! Η Αγία Ρωσία χάθηκε»! Σ’ αυτό απάντησε: «Ποιος είναι αυτός
που λέει ότι η Ρωσία χάθηκε, ότι έχει καταστραφεί; Όχι – όχι δεν έχει χαθεί, δεν έχει κατασραφεί
και δεν πρόκειται να καταστραφεί, αλλά ο Ρωσικός λαός πρέπει να καθαρισθεί από τις αµαρτίες
του µέσα από µεγάλες δοκιµασίες. Καθένας πρέπει να προσεύχεται και θερµά να µετανοεί. Αλλά η

- 102 -

Ρωσία δεν καταστράφηκε και δεν θα καταστραφεί». (Orthodox Russia, 1970, No1)
O στάρετς Ανατόλιος ο νεώτερος της Όπτινα, στις πρώτες - πρώτες ηµέρες της
επανάστασης, τον Φεβρουάριο του 1917, έκανε µια προφητεία υπό τον τύπον µιας έντονης
εικόνας, για το µέλλον της Ρωσίας: «Θα συµβεί µια καταιγίδα. Και το Ρωσικό πλοίο θα
θρυµµατισθεί σε κοµµατάκια. Αλλά ο κόσµος θα µπορεί να σωθεί ακόµη και σε σχίζες ή θρύµµατα.
Και δεν θα καταστραφούν όλοι. Καθένας πρέπει να προσεύχεται, καθένας να µετανοεί και να
προσεύχεται θερµά. Και τι συµβαίνει µετά από µια καταιγίδα; … Θα γίνει γαλήνη». Σ’ αυτό όλοι
είπαν: «Αλλά δεν υπάρχει πλέον πλοίο, είναι κοµµένο κοµµατάκια, έχει καταστραφεί, όλα έχουν
καταστραφεί». «∆εν είναι έτσι» είπε ο µπάτιουσκα. Ένα µεγάλο θαύµα του Θεού θα γίνει! Και όλες
οι σχίζες και τα θρύµµατα, µε την θέληση του Θεού και την ∆ύναµή Του, θα έρθουν το ένα δίπλα
στο άλλο και θα ξαναενωθούνε, και το πλοίο θα ξανακτισθεί στην προηγούµενη οµορφιά του και θα
συνεχίσει το δρόµο του, όπως έχει προορισθεί από τον Θεό. Και αυτό θα είναι ένα θαύµα –
απόδειξη για τον καθ’ ένα». (Orthodox Russia, 1970, No1)
Ο γέροντας Βαρνάβας της Σκήτης της Γεθσηµανή, µίλησε πριν την επανάσταση για την
καταστροφή που θα ερχόταν πάνω στην Ρωσία και τον ανελέητο διωγµό εναντίον της Ορθόδοξης
Πίστης. Είπε: «Οι διωγµοί εναντίον της Πίστεως θα αυξηθούν µέσα σε µια στιγµή. Θα είναι
ανήκουστων οδύνων και σκότους, και σχεδόν όλες οι εκκλησίες θα κλεισθούν. Αλλά όταν θα
φαίνεται στους ανθρώπους ότι είναι αδύνατο να αντέξουν περισσότερο, τότε θα έρθει ανακούφιση.
Θα υπάρξει µία ανθοφορία. Εκκλησίες θα αρχίζουν επίσης να κτίζονται. Αλλά αυτό θα είναι µία
ανθοφορία πριν το τέλος». (προσωπικό γράµµα προς τον Ν. Kieter)
O µεγαλόσχηµος Μοναχός Αριστοκλής, όχι πολύ πριν τον θάνατό του τον Αύγουστο του
1918, είπε ότι «τώρα διερχόµεθα τους καιρούς πριν τον Αντίχριστο, αλλά η Ρωσία θα ανακάµψει.
Θα υπάρξει πολλή κακοπάθεια, πολλά βάσανα. Όλη η Ρωσία θα γίνει µία φυλακή, και καθένας
πρέπει µεγάλως να παρακαλεί τον Κύριο για συγχώρηση. Κάθε ένας πρέπει να µετανοεί για τις
αµαρτίες του και να φοβάται να κάνει και την ελάχιστη αµαρτία, αλλά να παλεύει, αντιθέτως, να
κάνει καλό, ακόµη και το µικρότερο. ∆ιότι και το φτερό από µία µυίγα έχει βάρος, και επειδή οι
κρίσεις του Θεού είναι ακριβείς, καί όταν ακόµη και το ελάχιστο καλό στο ζυγό υπερτερήσει, τότε ο
Θεός θα φανερώσει το έλεός Του πάνω στην Ρωσία». ∆έκα µέρες πριν το τέλος της ζωής του, είπε
ότι «το τέλος θα έρθει δια της Κίνας. (Η επιδροµή από τα βδελυρά έθνη είναι σηµάδι του
αµετάκλητου τέλους, και κατά τον Άγιο Ανδρέα τον διά Χριστόν σαλό – Λ.Μ.∆.). Αλλά θα γίνει (πριν
εννοείται-ΛΜ∆) µία εντελώς ασυνήθιστη έκρηξη, και ένα θαύµα από τον Θεό θα δειχθεί φανερά.
Και θα υπάρξει µία εντελώς διαφορετική ζωή, αλλά όλα αυτά δεν θα κρατήσουν πολύ…» (Orth.
Russia, 1969, #21)
O γέροντας Νεκτάριος της Όπτινα, στα 1920 προφήτεψε: «Η Ρωσία θα εγερθεί, και
υλικά δεν θα είναι υγιής, αλλά πνευµατικά θα είναι υγιής, και στην Όπτινα θα υπάρχουν
ακόµη επτά φωστήρες, επτά στύλοι». (Ι. Μ. Kontzevich, Optina Monastery and its Epoch,
Jordanville, 1973).
Ο αρχιεπίσκοπος Θεοφάνης του Poltava, συνόψιζε στα χίλια εννιακόσια τριάντα τις
προφητείες που είχε λάβει από διάφορους γέροντες σαν αυτές: «Με ρωτάτε για το κοντινό µέλλον
και για τους έσχατους καιρούς. ∆εν µιλάω από δικά µου, αλλά δίνω την αποκάλυψη των Γερόντων:
Ο ερχοµός του Αντίχριστου µοιάζει να είναι πολύ κοντά. Ο χρόνος που µας χωρίζει από αυτόν θα
µπορούσε να µετρηθεί σε χρόνια ή σε δεκαετίες. Αλλά πριν τον ερχοµό του Αντιχρίστου η Ρωσία
θα πρέπει πάλι να αποκατασταθεί, - να είσθε σίγουροι, - για ένα µικρό χρονικό διάστηµα. Και
στην Ρωσία θα υπάρξει ένας Τσάρος (=βασιλιάς) εκλεγµένος από τον ίδιο τον Κύριο. Θα
είναι ένας άνθρωπος µε ζέουσα πίστη, µεγάλο µυαλό και σιδερένια θέληση. Αυτό έχει αποκαλυφθεί
γι αυτόν. Θα περιµένουµε την εκπλήρωσιν των όσων έχουν αποκαλυφθεί. Κρίνοντας από διάφορα
σηµάδια δεν πρόκειται να αργήσει. Εκτός αν από τις αµαρτίες µας ο Κύριος και Θεός ακυρώσει ότι
έχει υποσχεθεί. Σύµφωνα µε τη µαρτυρία του λόγου του Θεού, αυτό επίσης µπορεί να συµβεί».
(Τhe Orthodox Word, 1969)
Έτσι πρέπει να δούµε, σύµφωνα µε τις προφητείες αυτών των Θεοπνεύστων ανδρών
(συνεχίζει ο π. Σεραφείµ Ρόουζ), στα επόµενα χρόνια της εκατονταετίας, µια βέβαιη, ήδη
αναµενόµενη αποκατάσταση της Αγίας Ρωσίας, και ακόµη (µετά) ένα Ορθόδοξο Τσάρο, για µία
σύντοµη περίοδο, όχι πολύ πριν από τον ερχοµό του Αντιχρίστου και το τέλος του κόσµου. Αυτό
(η ανάδειξη του ευσεβούς Τσάρου) θα είναι κάτι θαυµαστό και όχι ένα απλό συνηθισµένο ιστορικό
γεγονός.
Αλλά καθ' όµοιον τρόπο, είναι κάτι που εξαρτάται από τον ίδιο τον Ρωσικό λαό. ∆ιότι ο
Θεός πάντα ενεργεί µαζί µε την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Ακριβώς όπως η Νινευί σώθηκε
όταν οι άνθρωποι µετανόησαν και η προφητεία του Ιωνά για την καταστροφή αποδείχθηκε ψευδής,
έτσι επίσης οι προφητείες για την αποκατάσταση της Ρωσίας θα αποδειχθούν ψευδείς, εάν δεν

- 103 -

υπάρξει µετάνοια στο λαό της Ρωσίας.
Ο µακαρίας µνήµης Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης Μαξίµοβιτς, του οποίου ο τάφος είναι εδώ,
στον καθεδρικό ναό που σήµερα πρωί έγιναν οι ακολουθίες, διείσδυσε βαθειά στη σηµασία της
Ρωσικής επανάστασης και την εξόντωση τόσο µεγάλου πλήθους Ρώσων. Στην έκθεσή του προς
όλη τη διασπορά στο Sobor, στην Γιουγκοσλαβία, το 1938, έγραψε: "Ο Ρωσικός λαός σαν σύνολο,
έχει επιτελέσει µεγάλες αµαρτίες οι οποίες είναι η αιτία για τα παρόντα δεινά. Οι ιδιαίτερες αµαρτίες
του είναι επιορκία και βασιλοκτονία. Οι δηµόσιοι και στρατιωτικοί ηγέτες απαρνήθηκαν την υπακοή
και την νοµιµοφροσύνη τους στον Τσάρο ακόµη και πριν την παραίτησή του, σπρώχνοντας τα
µετέπειτα γεγονότα από τον Τσάρο, ο οποίος δεν ήθελε το αιµατοκύλισµα της χώρας. Και ο
κόσµος ανοικτά και µε επευφηµίες, χαιρέτησε αυτό το γεγονός, και πουθενά δεν εξέφρασε ανοικτά
την αντίθεσή του σ' αυτό..."
Βέβαια η βασιλοκτονία, ο φόνος του κεχρισµένου Τσάρου, δεν είναι το µόνο αµάρτηµα που
βαρύνει επί του Ρωσικού λαού. Αυτό το έγκληµα είναι, καθώς ήταν, ένα σύµβολο της πτώσης της
Ρωσίας µακρυά από το Χριστό και την αληθινή Ορθοδοξία, µία διαδικασία που κράτησε στο
περισσότερο του 19ου και 20ου αιώνα, και που µόνο τώρα, πιθανόν, ξεκίνησε να αναστρέφεται...
Μία σπουδαία προφητεία για το µέλλον της Ρωσίας ήταν γνωστή σε ελάχιστους πριν την
Επανάσταση. Ήταν τόσο τολµηρή που ο εκλησιαστικός λογοκρίτης δεν θα επέτρεπε να τυπωθεί.
Βρέθηκε στην ίδια συλλογή του Μοτοβίλωφ που έδωσε στον κόσµο την περίφηµη "Συνοµιλία" του
Αγίου Σεραφείµ του Σαρώφ περί της αποκτήσεως του Αγίου Πνεύµατος. Η προφητεία, η οποία
τώρα εµφανίσθηκε σε µερικές εκτυπώσεις στην τελευταία δεκαετία, προειδοποιεί για την
επανεµφάνιση του Αγίου Σεραφείµ του Σαρώφ πριν το τέλος του κόσµου. Εδώ είναι ότι είπε ο
Άγιος Σεραφείµ του Σαρώφ στον Μοτοβίλωφ:
"Πολλές φορές άκουσα από το στόµα του µεγάλου ευαρέστου στον Θεό Γέροντος, πατρός
Σεραφείµ, ότι δεν θα έκειτο στο Σάρωφ µε το σώµα του. Και τόλµησα µόνος εγώ (ο Μοτοβίλωφ) να
τον ρωτήσω: "Μπάτιουσκα (παπούλη), καταδέχεσαι να µας λες συνεχώς ότι το σώµα σου δεν θα
κείται στο Σάρωφ. Μήπως αυτό σηµαίνει ότι οι Μοναχοί (της Μονής του Σαρώφ) θα το
αποµακρύνουν;
"Θεοφιλέστατε, ο Κύριος και Θεός είχε καθορίσει ότι εγώ, ο ταπεινός Σεραφείµ, θα έπρεπε
να ζήσω αρκετά περισσότερο από 100 χρόνια. Αλλά επειδή µετά από καιρό οι επίσκοποι θα γίνουν
τόσο ολιγόπιστοι που θα ξεπεράσουν στην ολιγοπιστία τους Ρωµιούς επισκόπους της εποχής του
(αυτοκράτορος) Θεοδοσίου του Μικρού, ώστε δεν θα πιστεύουν πλέον στο κυρίαρχο δόγµα της
Χριστιανικής Πίστης (της Αναστάσεως -Λ.Μ.∆.), γι' αυτό φάνηκε ευάρεστο στον Κύριο να πάρει
εµένα, τον ταπεινό Σεραφείµ, από την πρόσκαιρη ζωή, άχρι καιρού, και µετά να µε επανεµφανίσει.
Και η επανεµφάνισή µου θα είναι κάπως σαν το ξύπνηµα των Επτά Παίδων στο σπήλαιο της
Οχλίδος στις ηµέρες του Θεοδοσίου του µικρού".
"Έχοντας αποκαλύψει σε µένα αυτό το µεγάλο και φοβερό µυστήριο, ο µεγάλος Γέροντας µε
πληροφόρησε ότι µετά την επανεµφάνισή του θα πήγαινε από το Σάρωφ στο Ντιβέγιεβο και από
εκεί θα ξεκινούσε το κήρυγµα για την µετάνοια όλου του κόσµου. Για το κήρυγµα αυτό και την
θαυµαστή του επανεµφάνιση (ακολουθούµενη από θαύµατα εννοείται -Λ.Μ.∆.), ένα µεγάλο πλήθος
ανθρώπων θα προσέλθουν από όλα τα µέρη της Γης. Το Ντιβέγεβο θα γίνει Λαύρα, η Βερτυάνοβα
πόλι και η Αρζαµάς επαρχία." Και φτάνοντας να κηρύξει µετάνοια στο Ντιβέγεβο, ο µπάτιουσκα
Σεραφείµ, θα αποκαλύψει τέσσερα Άγια λείψανα σε αυτό, και µετά την αποκάλυψή τους, αυτός ο
ίδιος θα τοποθετηθεί ανάµεσά τους. Και ύστερα, σύντοµα, θα έρθει το τέλος όλων...
Μία άλλη φορά, ο Άγιος Σεραφείµ, µίλησε στο Μοτοβίλωφ για τα αφορώντα την
πνευµατική κατάσταση των τελευταίων Χριστιανών που θα αποµείνουν να πιστεύουν
(αληθινά) στο Θεό πριν το τέλος του κόσµου:

"Και στις ηµέρες αυτής της µεγάλης θλίψης, από την οποία δεν θα σωζόταν κανείς
άνθρωπος, αν για χάρη των εκλεκτών δεν περιεκόπτοντο αυτές οι ηµέρες, σ' αυτές τις
ηµέρες, οι πιστοί που θα έχουν αποµείνει πρόκειται να βιώσουν οι ίδιοι, κάτι σαν αυτό που
βιώθηκε από τον ίδιο τον Κύριο, όταν κρεµάµενος επί του Σταυρού, όντας τέλειος Θεός και
τέλειος άνθρωπος, αισθάνθηκε τον Εαυτό του τόσο εγκαταλειµένο από τη Θεότητά Του,
που εκραύγασε προς αυτήν: "Θεέ µου, Θεέ µου, ίνα τι µε εγκατέλειπες;"
Οι τελευταίοι Χριστιανοί επίσης, θα βιώσουν στον εαυτό τους µία παρόµοια
εγκατάλειψη της ανθρώπινης φύσεώς τους από την Χάρη του Θεού. Αλλά µόνο για µια
πολύ σύντοµη περίοδο, µετά το πέρασµα της οποίας, ο Κύριος δεν θα καθυστερήσει να εµφανισθεί
µε όλη τη ∆όξα Του, και µε όλους τους Αγίους Αγγέλους µαζί Του. Και τότε θα ολοκληρωθεί σε όλη
την πληρότητά του κάθε τι που προορίσθηκε προ των αιώνων από την προαιώνια βουλή της Αγίας
Τριάδος. (Τhe Orthodox Word, 1973, Νο 50.)

- 104 -

Η οµιλία αυτή ποτέ δεν τυπώθηκε στη Ρωσία, και µόλις είναι γνωστή εκεί σήµερα (το 1981,
εννοείται - ΛΜ∆).
Σε ένα γράµµα από ένα ιερέα, που δόθηκε στη δηµοσιότητα κατά την πρώτη έκδοση του
περιοδικού Nadezhda, που περιέγραφε την επίσκεψή του στο Σάρωφ και στο Ντιβέγεβο, και την
ανακάλυψή του ότι η Αγία Ρωσία είναι ακόµη ζωντανή, και ότι Μοναχές από το Κοινόβιο του
Ντιβέγεβο (που κλείσθηκε στα 1926) ζουν ακόµη εκεί, υπάρχει η παρακάτω προφητεία από µία
γηραιά γυναίκα, την Ευδοκία, που µόλις είχε µεταλάβει την Θεία κοινωνία: «Σύντοµα, πολύ
σύντοµα, εδώ στο Ντιβέγεβο, θα γίνει µία γιορτή. Τώρα δεν αποµένουν πολλά χρόνια, µα µήνες
και ηµέρες από το άνοιγµα του Μοναστηριού και την επίσηµη ανακήρυξη της εύρεσης των
λειψάνων τεσσάρων Αγίων: Αυτό του Αγίου (Σεραφείµ), της ιδρύτριας του Ντιβέγεβο Αλεξάνδρας,
της µάτουσκα (µητέρας) Μάρθας, και της ευλογηµένης Ευδοκίας που βασανίσθηκε και σκοτώθηκε
από τους αθεϊστές. Ο Άγιος µε προστάζει: Πες σ' αυτόν και σε κανένα άλλον... ότι σύντοµα, πολύ
σύντοµα και το Μοναστήρι θα ανοίξει, και τα Άγια λείψανα θα βρεθούν... Με προστάζει να σου πω
ότι, χωρίς ενδοιασµό, πρέπει να έρθεις εδώ για το άνοιγµα του Μοναστηριού και για τα Άγια
λείψανα". (Nadezhda, 1977, Νο1).
Στο βιβλίο στο οποίο µε περισσότερες λεπτοµέρειες περιγράφονται τα γεγονότα που
πρόκειται να συµβούν στο τέλος του κόσµου, την Αποκάλυψη του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου,
στο άνοιγµα της έβδοµης σφραγίδας, η οποία προηγείται από την τελική πληγή που πρόκειται να
έρθει πάνω στο ανθρώπινο γένος, έχει γραφεί ότι υπήρξε σιγή εις τον Ουρανό για το διάστηµα
µισής ώρας (Αποκ. 8,1). Μερικοί το έχουν εξηγήσει ότι σηµαίνει µια σύντοµη περίοδο ειρήνης πριν
τα τελικά γεγονότα της παγκόσµιας ιστορίας - και επώνυµα την σύντοµη περίοδο της
αποκατάστασης της Ρωσίας, όταν το κήρυγµα της µετανοίας παγκοσµίως θα ξεκινήσει µε τη Ρωσία
- αυτού του "νέου, τελικού κόσµου" τον οποίο ακόµη και ο Ντοστογιέφσκι ήλπιζε ότι η Ρωσία θα
µπορούσε να προσφέρει στον κόσµο. (Οµιλία του Pushkin, To ηµερολόγιο ενός συγραφέως, tr.
Boris Brasol, New York, George Braziller, 1954).
Κάτω από τις παρούσες παγκόσµιες συνθήκες, όπου τα γεγονότα από µία χώρα γίνονται
γνωστά σε όλο τον κόσµο σχεδόν στιγµιαία, και όπου η Ρωσία καθαρισµένη από το αίµα των
µαρτύρων της πράγµατι έχει µια καλύτερη ευκαιρεία από τις άλλες χώρες να αφυπνισθεί από τον
ύπνο του αθεϊσµού και της απιστίας - µπορούµε πράγµατι να συλλάβοµε την δυνατότητα για κάτι
τέτοιο. Όπως ο π. ∆ηµήτριος Ντούντκο, και άλλοι είπαν, δεν µπορεί το αίµα των αναριθµήτων
µαρτύρων να µείνει αναξιοποίητο. Χωρίς αµφιβολία είναι ο σπόρος για την µεγάλη άνθηση της
αληθινής Χριστιανοσύνης.
... Η ∆ιασπορά θα πρέπει να µεταστραφεί στο µονοπάτι της µετανοίας, και έχοντας λάβει
συγχώρεση για τον εαυτό της µέσω της προσευχής προς τον Θεό και µέσω της πνευµατικής
(συνολικής) αναγεννήσεως της, θα γίνει ικανή επίσης να δώσει αναγέννηση στο υπόλοιπο του
υποφέροντος έθνους µας.
Έτσι οι Ρώσοι του εξωτερικού, ζώντας την αληθινή ζωή της Ορθοδοξίας, θα µπορούσαν
ήδη να προετοιµάζουν τον τρόπο που το κήρυγµα της µετανοίας του Αγίου Σεραφείµ, θα
µεταδιδόταν σε όλο τον κόσµο. Κατά κάποια προέκταση, αυτό συµβαίνει και µάλιστα µπορεί
κάποιος να αρχίσει να βλέπει παράλληλα µε την Ορθόδοξη αναγέννηση στη Ρωσία, µια γενική
Ορθόδοξη αφύπνιση στην Αµερική και σε άλλες χώρες εκτός Ρωσίας.
Αλλά όλα εξαρτώνται από τον καθέναν από µας. Εάν εµείς αφυπνισθούµε και ζούµε στην
αληθινή Ορθόδοξη ζωή, τότε η Αγία Ρωσία θα αποκατασταθεί. Αν όχι, τότε ο Θεός µπορεί να
αποσύρει τις υποσχέσεις Του. Ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης (Μαξίµοβιτς) είχε τελειώσει την έκθεσή
του στο Sobor το 1938, µε µία προφητεία και µια ελπίδα, ότι θα υπάρξει ένα αληθινό Πάσχα στη
Ρωσία το οποίο θα λάµψει ενώπιον όλου του κόσµου, πριν το έσχατο τέλος όλων και την έναρξη
της παγκόσµιας Βασιλείας του Θεού (κατά τη 2α Παρουσία -ΛΜ∆).
Σηµ. (ΛΜ∆): Επεξηγήσεις - αναφορές από διάφορες πηγές, σε κάποια σηµεία του παραπάνω κειµένου:

Η συγκλονιστική ιστορία των επτά παίδων:
Η συγκλονιστική ιστορία των επτά παίδων στην Έφεσο φανερώνει την αλήθεια ότι ο
θάνατος είναι ένας µεγάλος ύπνος, όπως άλλωστε και ο ύπνος είναι ένας µικρός θάνατος. Ο
Χριστός κατήργησε τον θάνατο, αλλά επέτρεψε να υπάρχη ο πρόσκαιρος χωρισµός της ψυχής από
το σώµα, από µεγάλη αγάπη και φιλανθρωπία, για να µη γίνη το κακό αθάνατο. Και όπως οι επτά
Παίδες εξύπνησαν από τον ύπνο, στον οποίον είχαν παραδοθεί κατά παραχώρηση του Θεού,
τριακόσια εβδοµήντα δύο χρόνια, έτσι όλοι οι άνθρωποι θα αναστηθούν κατά την ∆ευτέρα
Παρουσία του Χριστού.
Έζησαν τον 3ο αιώνα µ.Χ., στα χρόνια του διώκτη των Χριστιανών ∆εκίου. Αφού µοίρασαν

- 105 -

όλα τα υπάρχοντά τους στους πτωχούς, µπήκαν σε µια σπηλιά και παρακάλεσαν τον Θεόν να τους
πάρη κοντά του και να µην επιτρέψη να παραδοθούν στον ειδωλολάτρη βασιλέα. Ο ∆έκιος όταν
ήλθε στην Έφεσο, ζήτησε να παρουσιαστούν µπροστά του και να θυσιάσουν στα είδωλα. Όταν
πληροφορήθηκε ότι “απέθαναν” σε µια σπηλιά, διέταξε να φράξουν το στόµιό της. Έτσι ενώ
έµειναν να κοιµούνται τόσα πολλά χρόνια, όταν εξύπνησαν νόµισαν ότι είχαν κοιµηθεί το
προηγούµενο βράδυ. Εξύπνησαν κατά τα χρόνια της βασιλείας Θεοδοσίου του µικρού, τότε που
µια αίρεση υποστήριζε ότι δεν υπάρχει ανάσταση νεκρών. Έτσι, ο Θεός φανέρωσε µε το θαύµα
αυτό, ότι κατά τον ίδιο τρόπο θα αναστηθούν όλοι οι κεκοιµηµένοι κατά την ηµέρα της Κρίσεως.
Εδώ θα πρέπει να σηµειωθή ότι τα χαρακτηριστικά τους δεν αλλοιώθηκαν καθόλου από τον
χρόνο, αλλά ούτε και τα ρούχα τους είχαν υποστή την παραµικρή φθορά από την υγρασία της
σπηλιάς. Στο “Μικρό Ευχολόγιο” της Ορθοδόξου Εκκλησίας, υπάρχει “Ευχή των Επτά Παίδων εις
ασθενή και µη υπνούντα”, η οποία διαβάζεται από τον Ιερέα σε όσους έχουν προβλήµατα µε τον
ύπνο.
Όταν ξύπνησαν από τον βαθύ αυτόν ύπνο, αισθάνθηκαν να πεινούν και ένας από αυτούς
βγήκε, αφού εν τω µεταξύ είχε αποφραχθή το στόµιο του σπηλαίου, και κατέβηκε στην Έφεσο να
ψωνίση τρόφιµα. Τότε έγινε κάτι το ασυνήθιστο. Τον περικύκλωσαν πολλοί από τους κατοίκους της
πόλεως και ζητούσαν να µάθουν που βρήκε αυτόν τον θησαυρό. Γιατί από τα χρήµατα που
κρατούσε, νόµισαν ότι βρήκε θησαυρό από αρχαία νοµίσµατα και τον έσυραν στις Αρχές για
ανάκριση. Τελικά, µετά την ανάκριση και τις έρευνες έγινε γνωστόν το συγκλονιστικό αυτό γεγονός
και έτρεξαν όλοι στο σπήλαιο, γεµάτοι δέος και θαυµασµό, για να τους δούν όλους από κοντά. Και
ενώ συνοµιλούσαν, οι επτά Παίδες είπαν ότι νυστάζουν και θέλουν να κοιµηθούν. Και πράγµατι
έγειραν το κεφάλι και κοιµήθηκαν... µέχρι την ηµέρα της κοινής Αναστάσεως ...
(Πηγή: http://www.parembasis.gr/2000/00_08_06.htm)

Τα ονόµατα των Επτά Παίδων όπως αναγράφονται στα τροπάρια της ε΄ ωδής, της ακολουθίας του
όρθρου της 22ας Οκτωβρίου οπότε και εορτάζουν:
Μαξιµιλιανόν, Ιωάννηv, Ιάµβλιχον, Μαρτίνόv τε τούς φωστήρας, τούς τά πέρατα πάντα, φωτίζοντας
τιµήσωµεv.
Αινέσωµεv πιστοί, Αντωvίvον τόv ένδοξον, Εξακουστωδιανόv τε, ∆ιονύσιοv πόθω, τόv πάνσοφον
δοξάζοντες. (Πηγή: http://www.qub.ac.uk/ibs/glt/texts/Oct/22.htm )

Για τον µεγάλο Άγιο τον αποκαλούµενο και Γέροντα της Ρωσίας, τον Άγιο Σεραφείµ του
Σαρώφ, από την πένα του Φώτη Κόντογλου:

… Aυτός ο άγιος είναι ένας από τους τελευταίους, γιατί γεννήθηκε στο Kουρσκ κατά τα 1759
και κοιµήθηκε στα 1833, δηλαδή έζησε στον ίδιον καιρό µε το δικό µας άγιο Nικόδηµο τον
Aγιορείτη. Tο κοσµικό όνοµά του ήτανε Προχόρ, δηλαδή Πρόχορος, κ' ήτανε το τρίτο παιδί της
οικογένειάς του. Tα µεγαλύτερά του ήτανε ένας αδελφός και µια αδελφή. O πατέρας του ήτανε
πρακτικός κάλφας που έχτιζε εκκλησιές. Λίγο πριν να γεννηθή ο Προχόρ, έπιασε να χτίζη µια
µεγάλη εκκλησία, µα δεν πρόφταξε να την τελειώση, γιατί πέθανε. Aλλά η γυναίκα του ήτανε άξια κ'
είχε µάθει κοντά του κάµποσα από την τέχνη του, κι' άµα απόµεινε χήρα, ανάλαβε εκείνη ν'
αποτελειώση την εκκλησιά. Πολλές φορές έπαιρνε µαζί της και το µικρό Προχόρ, που έδειχνε
µεγάλη αγάπη στην τέχνη των γονιών του…
…O Προχόρ ήτανε εφτά χρονών. Mια µέρα τον πήρε η µητέρα του µαζί της στην εκκλησιά
που έχτιζε. Tην ώρα που ανεβαίνανε στο καµπαναριό, ο Προχόρ παίζοντας, σαν παιδί,
παραπάτησε κ' έπεσε από τόσο ψηλά, που θα σκοτωνότανε σίγουρα. Mα σαν να τον πιάσανε
κάποια αόρατα χέρια, δεν έπαθε τίποτα. Eκείνη την ώρα έτυχε να περνά ένας θεοφοβούµενος
άνθρωπος που είχε προορατική χάρη, κ' είπε στη µητέρα του πως ο Θεός έκανε εκείνο το θαύµα,
γιατί προώριζε το παιδί να γίνη ένας µεγάλος άγιος.
…Σαν έγινε δέκα χρονών, αρρώστησε, κ' έπαψε να πηγαίνη στο σκολειό. ∆εν έφτανε η
αρρώστια, αλλά στενοχωριότανε περισσότερο που έχανε τα µαθήµατα, επειδή αγαπούσε πολύ τα
γράµµατα. Mια νύχτα τον άκουσε η µητέρα του να µιλά µε κάποιον. Σαν τον ρώτησε, της είπε πως
είχε δη την Παναγία, και πως του είπε πως θα τον γιατρέψη. Όπως κ' έγινε. Γιατί, ύστερ' από λίγες
µέρες περνούσε από το σπίτι τους µια λιτανεία µε τη θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας, κ' η
µητέρα του τον πήγε και την ασπάσθηκε. Tην άλλη µέρα, το παιδί έγινε ολότελα καλά.
…"Στάρετς" στα ρωσικά θα πη "γέροντας", "πνευµατικός", "ξοµολόγος". O ρωσικός λαός
είχε πολύν σεβασµό στους "στάρετς", όπως ο δικός µας στους "πνευµατικούς". O άγιος Σεραφείµ

- 106 -

καταλάβαινε τι είχε µέσα κάθε καρδιά που τον πλησίαζε, γιατί είχε λάβει τη χάρη να εισχωρή στα
βάθη της ψυχής. Oι άνθρωποι που ξοµολογιόντανε, θαυµάζανε πώς ήξερε τα µυστικά της ζωής
τους, πριν να του τα πούνε. Σ' όλους ευχότανε να αποχτήσουν την ειρήνη της καρδιάς. O Άγιος
είχε και προφητικό χάρισµα. Σε όσους τον ρωτούσαν πώς µπορούσε να γνωρίζη τι είχε κάνει ο
κάθε άνθρωπος, έλεγε: "Tέκνον µου, δεν λέγω σ' όποιον έρχεται σε µένα τίποτ' άλλο, παρά
ό,τι µε προστάζει ο Θεός".
… Σαν γύρισε ο πάτερ Σεραφείµ στο µοναστήρι, τρέξανε οι καλογρηές από το Nτιβέγεβο και
τον παρακαλέσανε να τους πάρη κάτω από την καθοδήγησή του. O Άγιος ωργάνωσε καλύτερα το
µοναστήρι τους, του έδωσε έναν καινούριον κανονισµό, και κυβερνούσε τις µοναχές σύµφωνα µε
τις διαταγές και τις υποδείξεις που έπαιρνε από την Παναγία.
… Kατά τα 1831, δυο µέρες πριν από του Eυαγγελισµού, ο Άγιος είχε πληροφορία άνωθεν
πως θα του φανερωνότανε η Παναγία τη νύχτα της γιορτής της. Eκείνη τη νύχτα πιάσανε την
προσευχή ο Άγιος µαζί µε µια ευσεβέστατη µοναχή Eυπραξία.
Άξαφνα, εκεί που προσευχότανε, άκουσε η Eυπραξία µια βουή και ψαλµωδίες που ερχόντανε από
ψηλά. Ύστερα είδε ένα θαµπωτικό φως κ' ένοιωσε στον αγέρα µια γλυκειά ευωδία. Aνατρίχιασε
σαν είδε τον Άγιο ν' απλώνη τα χέρια του και να φωνάζη "Θεοµήτωρ Πανάχραντε!" H µοναχή
είδε δύο Aγγέλους που προπορευόντανε από την Παναγία, κι' από πίσω της ακολουθούσανε ο
άγιος Iωάννης ο Πρόδροµος, ο απόστολος Iωάννης και δώδεκα παρθενοµάρτυρες. Tο κελλί
άστραφτε από ένα φως ουράνιο, κι' οι τοίχοι είχανε χαθή. Tο φως έγινε τόσο δυνατό που
ξεπερνούσε τη λάµψη του ήλιου. H Eυπραξία τυφλώθηκε από τη φωτοχυσία, κ' έπεσε χάµω σαν
κεραυνόπληκτη. Tης φάνηκε σαν νάκουγε από µακριά την Παναγία να µιλά µε τον Άγιο, χωρίς να
καταλαβαίνη τι λέγανε. Mοναχά ξεχώρισε τα τελευταία λόγια που είπε η Παναγία στον άγιο
Σεραφείµ: "Σύντοµα, εκλεκτέ µου, θα είσαι µαζί µας".
Ύστερα η Θεοτόκος σήκωσε απάνω την Eυπραξία και της έδειξε τις άγιες µάρτυρες που
ήτανε µαζί της και που µαρτυρήσανε για την αγάπη του Yιού της, λέγοντάς της: "Mαρτύριο δεν
είναι µοναχά η θυσία του σώµατος, αλλά κι' ο πόνος που υποφέρει η ψυχή για την
αγάπη του Kυρίου". Tέσσαρες ώρες βάσταξε αυτή η όραση. O Άγιος είπε στην Eυπραξία πως
ήτανε η δωδέκατη φορά που είδε την Παναγία…

Η συνοµιλία µε τον Μοτοβίλωφ (από τον Φώτη Κόντογλου):
…Ο Nικόλας Mοτοβίλωφ είχε γράψει κάποιες σηµειώσεις από µια συνοµιλία του µε τον άγιο
Σεραφείµ, που βρεθήκανε ύστερ' από εβδοµήντα χρόνια. Aυτή η συνοµιλία έγινε κατά το τέλος του
Nοέµβρη του 1831, και το χειρόγραφο βρέθηκε στα 1901. Iδού τι γράφει ο Mοτοβίλωφ:
"Ήτανε µια συννεφιασµένη µέρα. Xιόνι πολύ είχε σκεπάσει τη γη, και πέφτανε πυκνές οι
άσπρες µπαµπακούρες. O πατήρ Σεραφείµ µ' έβαλε να καθίσω δίπλα του, απάνω σ' ένα κοµµένο
δέντρο, σ' ένα ξέφωτο µέσα στο δάσος. Ύστερα µου είπε: "O Θεός µού φανέρωσε πως στα
παιδικά χρόνια σου ήθελες να µάθης ποιος είναι ο σκοπός της χριστιανικής ζωής. Σε
συµβουλεύανε να πηγαίνης στην εκκλησία, να κάνης την προσευχή σου στο σπίτι, να δίνης
ελεηµοσύνη και να κάνης όλα τα καλά τα έργα, γιατί σ' αυτά βρίσκεται ο σκοπός της χριστιανικής
ζωής. Mα δεν σε ικανοποιούσανε αυτά µοναχά. Λοιπόν σου λέγω πως η προσευχή, η νηστεία, οι
αγρυπνίες και κάθε άλλο χριστιανικό έργο είναι πολύ καλά. Aλλά ο σκοπός της ζωής µας δεν είναι
να κάνουµε µοναχά αυτά τα έργα, επειδή αυτά είναι τα µέσα που χρειάζονται για να φθάσουµε στο
σκοπό της χριστιανικής ζωής. O αληθινός προορισµός του χριστιανού είναι να

αποκτήση το Άγιον Πνεύµα.
Γνώριζε πως κανένα καλό έργο δεν φέρνει τους καρπούς του Aγίου Πνεύµατος, αν δεν
γίνεται για την αγάπη του Xριστού. Σκοπός της ζωής µας είναι µοναχά η απόκτηση της
χάριτος του Aγίου Πνεύµατος".
Eγώ τότε τον ρώτησα: "Tι εννοείς, πάτερ, λέγοντας απόκτηση; ∆εν καταλαβαίνω καθαρά". O
Άγιος µου είπε: "Aποκτώ είναι το ίδιο µε το κερδίζω. Ξέρεις τι θα πη κερδίζω χρήµατα. Aποκτώ το
Άγιον Πνεύµα είναι το ίδιο πράγµα. Στη ζωή, οι συνηθισµένοι άνθρωποι έχουνε για σκοπό να
κερδίσουνε χρήµατα, και κείνοι που στέκουνται πιο ψηλά στην κοινωνία, θέλουνε να κερδίσουνε
τιµές και δόξα. Tο να αποκτήση κανένας τη χάρη του Aγίου Πνεύµατος είναι σαν να κερδίζη ένα
αιώνιο απόκτηµα, την αιώνια ζωή, ένα θησαυρό που δεν καταστρέφεται κι' ούτε χάνεται ποτέ. Kάθε
καλό έργο, που κάνουµε για την αγάπη του Xριστού, µας δίνει τη χάρη του Aγίου Πνεύµατος. Aλλά
περισσότερο απ' όλα µας δίνει αυτή τη χάρη η προσευχή, γιατί ο καθένας µπορεί να προσευχηθή,
πλούσιος ή φτωχός, άρχοντας ή χωριάτης, δυνατός ή αδύνατος, γερός ή άρρωστος, ενάρετος ή
αµαρτωλός. Λοιπόν ας συνάξουµε το θησαυρό της θεϊκής ευσπλαχνίας. Ένας άνθρωπος που ζητά

- 107 -

νάβρη τη σωτηρία του και που µετανοεί για τις αµαρτίες του, µπορεί µε τις καλές πράξεις να
αποκτήση το Άγιον Πνεύµα, που εργάζεται µέσα µας και µας εισάγει στη βασιλεία του Θεού. M'
όλα τα πεσίµατά µας, µ' όλο το σκοτάδι που περιζώνει την ψυχή µας, η χάρη του Aγίου Πνεύµατος,
που µας δόθηκε µε το βάπτισµα, δεν παύει να λάµπη µέσα στην καρδιά µας µε το φως της
µετανοίας. Aυτό το φως του Xριστού σβήνει όλα τα σηµάδια που αφήσανε τα παλιά αµαρτήµατά
µας και µας ντύνει µ' ένα µανδύα άφθαρτον που είναι καµωµένος από τη χάρη".
Tου λέγω: "Πάτερ µου, µού µιλάς για τη χάρη του Aγίου Πνεύµατος, αλλά πώς µπορώ να τη
δω; Tα καλά τα έργα τα βλέπουµε, µα το Άγιον Πνεύµα πώς µπορεί να το δη κανένας; Πώς µπορώ
να γνωρίσω αν βρίσκεται ή δεν βρίσκεται µέσα µου;" O Άγιος µου αποκρίθηκε: "Όταν κατεβαίνη το
Άγιον Πνεύµα επάνω στον άνθρωπο και εισχωρεί µέσα του, η ψυχή του ανθρώπου γεµίζει από µια
χαρά ανέκφραστη, γιατί το Άγιον Πνεύµα µεταµορφώνει σε χαρά ό,τι αγγίξει. Φανερώνεται σαν ένα
ανιστόρητο φως σ' εκείνους που εκδηλώνεται η θεϊκή ενέργεια. Oι άγιοι Aπόστολοι γνωρίσανε µε
τις αισθήσεις τους την παρουσία του Aγίου Πνεύµατος".
Tότε τον ρώτησα: "Πώς θα µπορέσω να το δω κ' εγώ µε τα µάτια µου; "Aπάνω σ' αυτά, ο
πάτερ Σεραφείµ έβαλε τα χέρια του στους ώµους µου και µου είπε: "Tέκνον µου, βρισκόµαστε κ' οι
δυο µας µέσα στο Άγιον Πνεύµα... Γιατί δεν θέλεις να µε κοιτάξης;" "Πάτερ µου, του είπα, δεν
µπορώ να σε κοιτάξω. Tα µάτια σου βγάζουνε αστραπές. Tο πρόσωπό σου έχει γίνει πιο
αστραφτερό από τον ήλιο, και τα µάτια µου θαµπώσανε από το φως". "Mη φοβάσαι, τέκνο του
Θεού, είπε ο γέροντας. K' εσύ είσαι ολόφωτος όπως είµ' εγώ. Γιατί βρίσκεσαι µέσα στο Άγιο
Πνεύµα. Aλλιώς δεν θα µπορούσες να µε δης µε την όψη που µε βλέπεις". Έσκυψε απάνω µου και
µου είπε σιγανά στο αυτί: "Eυχαρίστησε τον Ύψιστο για την άπειρη καλοσύνη του. Προσευχήθηκα
µυστικά στον Kύριο και είπα µέσα µου: Kύριε, αξίωσέ τον να ιδή καθαρά µε τα σωµατικά µάτια του
την επιφοίτηση του Aγίου Πνεύµατός Σου, που τη φανερώνεις στους δούλους σου όποτε
καταδέχεσαι να παρουσιασθής µέσα στο µεγαλοπρεπές φως της δόξης Σου. Kι' όπως βλέπεις, ο
Kύριος αµέσως δέχθηκε την προσευχή του τιποτένιου Σεραφείµ.
Πόση ευγνωµοσύνη πρέπει να χρωστούµε στο Θεό για τούτο το ανείπωτο δώρο που µας
έδωσε! Mήτε οι Πατέρες της ερήµου δεν αξιώνονταν πάντα να δούνε τέτοια φανερώµατα της
αγαθότητός Tου. Λοιπόν, τέκνον µου, κοίταξέ µε ελεύθερα. Mη φοβάσαι, ο Kύριος είναι µαζί µας".
Tότε πήρα θάρρος από τα λόγια του και τον κοίταξα. Mα µ' έπιασε τρόµος! Nα φαντασθής µέσα
στη σφαίρα του ήλιου όπως φαίνεται στο καταµεσήµερο, που λαµποκοπά µ' όλη τη δύναµή του, το
πρόσωπο ενός ανθρώπου! Bλέπεις να σου µιλά, να σαλεύουνε τα χείλια του, βλέπεις την έκφραση
των µατιών του που αλλάζει, ακούς τη φωνή του, νοιώθεις τα χέρια του που σε κρατούνε από τους
ώµους, µα δεν βλέπεις µήτε αυτά τα χέρια, µήτε το σώµα του συνοµιλητή σου, αλλά µοναχά µια
δυνατή φεγγοβολή που σε τυφλώνει και που απλώνει ολόγυρα, φωτίζοντας µε τη λάµψη της το
χώµα και τις άσπρες µπαµπακούρες που πέφτουνε ακατάπαυστα από τον ουρανό.
O Άγιος µε ρώτησε: "Tι αισθάνεσαι;" "Eιρήνη και ηρεµία, που δεν µπορώ να την εκφράσω",
είπα. "Tι άλλο καταλαβαίνεις, τέκνον µου;" "Mια ανείπωτη χαρά πληµµυρίζει την καρδιά µου".
"Aυτή η χαρά που αισθάνεσαι, τέκνον µου, δεν είναι τίποτα µπροστά σε κείνη τη χαρά που γράφει
ο άγιος Aπόστολος Παύλος «ά οφθαλµός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου
ουκ ανέβη, ά ητοίµασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν» (A΄ Kορινθ. β΄, 9). Eµείς πήραµε έναν
αρραβώνα µοναχά απ' αυτή τη χαρά, αλλά τι θα είναι άραγε ολόκληρη εκείνη η χαρά; Tι
αισθάνεσαι ακόµα, τέκνο του Θεού;" "Mια ανέκφραστη ζεστασιά". "Mα πώς, τέκνον µου;
Bρισκόµαστε µέσα στο δάσος, είναι χειµώνας, και πατάµε απάνω στο χιόνι. Ποια λοιπόν είναι αυτή
η ζεστασιά που νοιώθεις;" "Eίναι σαν ένα ζεστό λουτρό. Aκόµα αισθάνοµαι µια ευωδία, που τη
νοιώθω για πρώτη φορά".
O Άγιος είπε: "Tο γνωρίζω, το γνωρίζω, αυτό ίσα - ίσα ήθελα να µου πης. Aυτή η ευωδία
είναι η ευωδία του Aγίου Πνεύµατος. Kι' αυτή η ζεστασιά, που µου λες, δεν είναι γύρω µας, αλλά
µέσα µας. Aυτή ζέσταινε τους ασκητάδες και δεν φοβόντανε το χειµωνιάτικο κρύο, γιατί η χάρις
ήτανε το ρούχο που τους προστάτευε. H βασιλεία του Θεού είναι µέσα µας. Aυτό φαίνεται από
την κατάσταση που βρισκόµαστε τώρα. Nα, αυτό είναι το να βρίσκεται κανένας µέσα στην
ενέργεια του Aγίου Πνεύµατος. Θα θυµάσαι τούτη τη χάρη που αξιώθηκες; O Kύριος θα σε
βοηθήση να φυλάγης αυτά τα πράγµατα στην καρδιά σου, γιατί δεν δόθηκε µοναχά σε σένα να τα
γνωρίσης, αλλά, από σένα, σ' ολόκληρον τον κόσµο. Πήγαινε λοιπόν στην ευχή του Xριστού και
της Παναγίας".

- 108 -

Έφυγα, και σαν µάκρυνα λίγο, έστρεψα κ' είδα πως εκείνο το εξαίσιο όραµα δεν είχε χαθή
ακόµα. O γέροντας καθότανε όπως ήτανε στην αρχή, και το ανέκφραστο φως, που είχα δη µε τα
µάτια µου, τον έκανε να φεγγοβολά ολόκληρος".
Σηµ1 (ΛΜ∆): Η συµπεριφορά του ψευδοπροφήτου (αντιπροδρόµου), αλλά και του Αντιχρίστου δεν
θα είναι καθόλου «δηµοκρατική», παρ’ όλο που θα ζητήσει την υποστήριξη του κόσµου και τελικά
θα την λάβει. Η νίκη του Αντιχρίστου δεν θα είναι νίκη επί της δυνάµεως του Θεού, διότι τα
ψευτοθαύµατά του δεν µπορούν να αντιπαραβληθούν προς τα αληθινά θαύµατα που θα γίνονται
από τους δύο προφήτες του Θεού (Ηλία και Ενώχ), και προς τη θεϊκή δύναµη που τα
πραγµατοποιεί, και ποτέ δεν είναι δυνατόν να ηττηθεί η δύναµη του Θεού από τη δύναµη του
κακού, αλλά είναι νίκη κοσµική (θα καταφέρει να κερδίσει την προτίµηση του κόσµου στο άτοµό
του για να γίνει παγκόσµιος ηγεµόνας):

«Αποκ. 13, 5 καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόµα λαλοῦν µεγάλα καὶ βλασφηµίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία
πόλεµον ποιῆσαι µῆνας τεσσαράκοντα δύο. 6 καὶ ἤνοιξε τὸ στόµα αὐτοῦ εἰς βλασφηµίαν
πρὸς τὸν Θεόν, βλασφηµῆσαι τὸ ὄνοµα αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ
σκηνοῦντας. 7 καὶ ἐδόθη αὐτῷ πόλεµον ποιῆσαι µετὰ τῶν ἁγίων καὶ νικῆσαι αὐτούς, καὶ
ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ λαὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος. 8 καὶ προσκυνήσουσιν
αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνοµα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς
ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγµένου ἀπὸ καταβολῆς κόσµου.»
Από το παραπάνω εδάφιο φαίνεται καθαρά ότι ο Αντίχριστος θα πολεµήσει τους
Χριστιανούς 42 µήνες, δηλ. 3,5 χρόνια. Θα αποσταλούν όµως από το Θεό οι δύο προφήτες, Ηλίας
και Ενώχ, να ελέγξουν τον Αντίχριστο. Ο Αντίχριστος θα πείθει τον κόσµο χρησιµοποιώντας κάθε
είδους υποκρισία και απάτη, προκαλώντας αρχικά την συµπάθεια του κόσµου, κάνοντας και πολλά
ψευτοθαύµατα µε την υποστήριξη του Σατανά, και ασκώντας συγχρόνως, για τον σκοπό του αυτό
(να πείσει τον κόσµο), ισχυρή ψυχολογική βία µέσω των τότε µέσων ενηµερώσεως. Και βέβαια µε
τέτοιο τρόπο δεν µπορεί να πολεµήσει τη δύναµη του Θεού, αλλά προσπαθεί να επιτύχει νίκη στο
κοσµικό πεδίο επί των προφητών και των Αγίων (ήτοι των τότε αληθινών Χριστιανών), και τελικά
το επιτυγχάνει κατά παραχώρηση Θεού. ∆ηλ. επειδή οι τότε άνθρωποι είναι κατά συντριπτική
πλειοψηφία διεστραµµένοι, πείθονται τελικά, λόγω και της ασκουµένης βίας επι των συνειδήσεων
των, από τον Αντίχριστο και τον αναδεικνύουν όχι µόνο παγκόσµιο κυβερνήτη, αλλά τον
προσκυνούν και σαν Θεό. ∆ιότι, µαζί µε τον ψευδοπροφήτη, θα εκβιάζει όλους, ότι όποιος δεν τον
αναγνωρίσει και προσκυνήσει σαν Θεό θα φονευθεί, και αν δεν σφραγισθεί απ’ αυτόν, δεν θα
µπορεί να αγοράζει ή να πωλεί αγαθά (εποµένως ούτε τρόφιµα!):

«Αποκ. 13, 14 καὶ πλανᾷ (ο ψευδοπροφήτης- σηµ. ΛΜ∆) τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ
τὰ σηµεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου (Αντιχρίστου - σηµ. ΛΜ∆), λέγων τοῖς
κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ, ὃς εἶχε τὴν πληγὴν τῆς µαχαίρας καὶ
ἔζησε. 15 καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦµα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ
θηρίου καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἐὰν µὴ προσκυνήσωσι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα ἀποκτανθῶσι. 16 καὶ
ποιεῖ πάντας τοὺς µικροὺς καὶ τοὺς µεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ
τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγµα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς
δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν µετώπων αὐτῶν, 17 καὶ ἵνα µή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ µὴ ὁ
ἔχων τὸ χάραγµα, τὸ ὄνοµα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθµὸν τοῦ ὀνόµατος αὐτοῦ. 18 Ὧδε ἡ σοφία
ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθµὸν τοῦ θηρίου· ἀριθµὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ
ἀριθµὸς αὐτοῦ χξς' (666)».

- 109 -

Για την επανεμφάνιση του Αγίου Σεραφείμ στο προσκήνιο της Ρωσίας,
αλλά και του κόσμου όλου, μιλάνε τα παρακάτω αποσπάσματα απο το βιβλίο
“Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ” έκδοση Ι.Μ. Παρακλήτου (ΛΜΔ)

...

- 110 -

- 111 -

- 112 -

- 113 -

- 114 -

H Noγίνσκ είναι η πρώτη στάση, ακολουθούν οι Ορεχόβο - Ζούεβο,
το Βλαδιμίρ, η Μονή Μπογολιούμπσκυ του Αγίου Ανδρέου Μπογολιούμπωφ,
η Βιασνίκη, το Γοροχόβετς, το Νίζνι Νόβγκοροντ, η Αρζαμάς, καθώς και οι
ενδιάμεσες κωμοπόλεις και χωριά, και τέλος κατευθύνεται προς το Ντιβέγεβο.

- 115 -

- 116 -

Η ΤΥΦΛΗ ΑΓΙΑ ΜΑΤΡΩΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ
( 1881 - 1952 )
Υπήρξε πάμπτωχη, τυφλή εκ γενετής, και κατατρεγμένη από το τότε Σοβιετικό καθεστώς.
Είχε από τον Χριστό το χάρισμα τής διόρασης αλλά και της προόρασης. Μπορούσε να
βλέπει συμβάντα πού διαδραματίζονταν ή επρόκειτο να
διαδραματισθούν σε εκατοντάδες μίλια μακριά και σε
άγνωστους γι’ αυτήν τόπους.
Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, ποιμένας της
Ορθοδόξου Ρωσικής Εκκλησίας, όταν για πρώτη φορά
συνάντησε την 14χρονη τότε τυφλή Ματρώνα, στον
κατάμεστο από κόσμο ναό του Αγίου Ανδρέα, είπε γι’ αυτήν
τα παρακάτω λόγια,
«΄Ελα, Ματρώνουσκα, έλα... Ιδού έρχεται η

αντικαταστάτριά
Ρωσίας »,

μου,

ο

Όγδοος

στύλος

της

μιλώντας προφητικά, για την ιδιαίτερη αποστολή της
Ματρώνας στον Ρωσικό λαό και στα μετέπειτα χρόνια των
διωγμών πού έβλεπε να έρχονται...
Προέβλεψε την Γερμανική εισβολή στην Ρωσία, αλλά μίλησε
και για έναν άλλο, μετέπειτα πόλεμο, πού θα σκοτώσει
εκατομμύρια ανθρώπους, μέσα σε μια νύχτα...
Σε μικρή ακόμη ηλικία προείπε την επανάσταση τού 1917 πού έγινε χρόνια αργότερα,
λέγοντας.
"Θα ληστεύουν και θα αφανίζουν τις Εκκλησίες, θα αρπάζουν τα εδάφη και θα τα
μοιράζουν άπληστα μεταξύ τους, καταδιώκοντας όλους χωρίς εξαίρεση..."
Ζήτησε μία φορά από την μητέρα της ένα φτερό μεγάλο. Το μάδησε, και δείχνοντάς το στην
μητέρα της, της είπε,
"Βλέπεις μαμά, αυτό το φτεράκι;
Και τι να δώ παιδάκι μου, αφού τό ΄χεις μαδήσει;
“ Έτσι μητέρα, θα μαδήσουν σε λίγο, και τον πατερούλη μας τον Τσάρο..."
Η μητέρα της φοβήθηκε, όμως σε λίγο καιρό ή προφητεία βγήκε σωστή και ό Τσάρος
οδηγήθηκε στην εκτέλεση...
Δεκάδες ασθενείς περνούσαν καθημερινά από το σπίτι της και οι περισσότεροι, έχοντας
πίστη, γίνονταν καλά...
Όταν μετακόμισε το 1925 στην Μόσχα χωρίς μάλιστα διαβατήριο και άδεια παραμονής, το
Σοβιετικό καθεστώς επανειλημμένως προσπάθησε να την συλλάβει. Τους ξέφευγε την
τελευταία στιγμή ειδοποιημένη από τον Θεό με διάφορους τρόπους. Μόλις αυτή έφευγε,
κατέφθαναν οι πράκτορες της NKVD, αλλά ήταν αργά πια...
Η Άννα Βιμπορνόβα θυμάται το παρακάτω περιστατικό.
" Ήρθε μία φορά ένας αστυνομικός να συλλάβει την Ματρώνα και εκείνη τού λέει,
"Φύγε, φύγε γρήγορα, έχεις συμφορά στο σπίτι σου. Η τυφλή δεν φεύγει από εσένα,
εδώ στο κρεβάτι κάθομαι, δεν πάω πουθενά..."
Την άκουσε ο αστυνομικός, πήγε σπίτι του και βρήκε την γυναίκα του καμένη από την
γκαζιέρα. Πρόλαβε και την μετέφερε στο Νοσοκομείο. Όταν την άλλη μέρα ήρθε στην
υπηρεσία, τον ρώτησαν: "την συνέλαβες την τυφλή";
"Την τυφλή, τους είπε, δεν θα την συλλάβω ποτέ. Χάρη στην τυφλή πρόλαβα να πάω την
γυναίκα μου στο Νοσοκομείο, άμα δεν μου τό λεγε τώρα θα ήμουν μόνος..."
- 97 -

Φοιτητές αποκλεισμένοι πολιτικά, από τo τότε καθεστώς, διηγούνται πως με τις προσευχές
αυτής της τυφλής γυναίκας ξεπέρναγαν τα εμπόδια για την απόκτηση ενός πτυχίου. Ακόμη
και αξιωματούχοι του καθεστώτος, κατά παράδοξο τρόπο, βοηθούσαν αυτούς για τους
οποίους η Αγία Ματρώνα προσευχόταν.
Αλλά και άνθρωποι που υπέφεραν από μαγείες ή ψυχολογικά προβλήματα έβρισκαν σ’
αυτήν την θεραπεία τους...

Συμβούλευε να κάνουμε σωστά τον σταυρό μας και να σταυρώνουμε τα πάντα
γύρω μας, ακόμη και το φαγητό μας...
Έλεγε, θα έλθει καιρός πού θα βάλουν μπροστά σας ψωμί και σταυρό για να
διαλέξετε. Θα περάσουμε δύσκολους καιρούς, κι εμείς οι χριστιανοί πρέπει να
διαλέξουμε τον σταυρό. Μια κυρία που βρέθηκε εκεί ρώτησε: "Τι θα κάνουμε, τι
θα τρώμε;"...
"Θα πάρετε χώμα, θα κάνετε κουλουράκια, θα τα σταυρώσετε και θα είναι
σαν ψωμί"! (Οι Χριστιανοί μόνο θαυματουργικά θα επιβιώσουν) 1.
Την ρώτησε κάποτε η Ζηναΐδα Ζδάνοβα: "Γιατί επέτρεψε ο Θεός να κλείσουν και να
γκρεμίσουν τόσες και τόσες εκκλησίες"; και απάντησε με τα παρακάτω λόγια,
“Αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. Ο λαός είναι σαν υπνωτισμένος, και μια φοβερή
δαιμονική δύναμη έχει μπεί σε δράση. Βρίσκεται στον αέρα, και διεισδύει
παντού.
Παλιά, η δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στα έλη και στα πυκνά δάση,
επειδή οι άνθρωποι πήγαιναν τακτικά στην εκκλησία, φορούσαν και τιμούσαν
τον σταυρό. Τα σπίτια τους ήταν προστατευμένα από τις εικόνες, τα κανδήλια
που έκαιγαν, τον αγιασμό που έκαναν...
Τα δαιμόνια πετούσαν μακριά και φοβόντουσαν να πλησιάσουν...
Σήμερα όμως, τα σπίτια αυτά αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουνε γίνει
κατοικητήριο δαιμόνων για την απιστία τους και την απομάκρυνσή τους από τον
Χριστό”. Έλεγε ακόμη:
“ Όταν θα πεθάνω λίγοι θα έρχονται στον τάφο μου. Αλλά μετά από χρόνια ο κόσμος θα με
γνωρίσει, και άνθρωποι ταλαιπωρημένοι από τις θλίψεις θα με παρακαλάνε να
προσεύχομαι γι’ αυτούς... Όλους θα τους ακούω και όλους θα τους βοηθώ...
Να έρχεσθε σε μένα και να μου μιλάτε σαν να είμαι ζωντανή, για τις θλίψεις σας και
τα προβλήματά σας, και εγώ όλους θα σας ακούω και όλους θα σας βοηθώ...”
Θυμάται ακόμη η κ. Ζδάνοβα, αρχιτέκτων μηχανικός,
"Την ρωτούσα για την πορεία της Ρωσίας μέσα στην Επανάσταση”, και μου έλεγε,
“Πρώτα θα βγάλουν τον Στάλιν. Μετά απ’ αυτόν οι κυβερνήτες θα εναλλάσσονται και
ο ένας θα είναι χειρότερος από τον άλλον.... Θα κατακλέψουν την Ρωσία... “
Μετά τον πόλεμο θα γυρίζουν "οι σύντροφοι" στο εξωτερικό, θα ιδούν και πως ζούνε οι
ξένοι, θα διαφθαρούν και θα σπάσουν τελικά τα μούτρα τους.
Μετά από εκείνο τον καιρό θα εμφανισθεί ό Μιχαήλ... (Σ.Σ. από τα παρακάτω, δεν
φαίνεται ότι μιλάει για τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Ο καιρός θα το δείξει όμως).

"Θα θελήσει να βοηθήσει, όλα να τα αλλάξει, να τα ανατρέψει... Αλλά αν ήξερε ότι θα
αποτύχει και ότι θα τον σκοτώσουν, έ , τότε, δεν θα άρχιζε με κανένα τρόπο...
Θα γίνουν ταραχές, διαμάχες, ... Το ένα κόμμα θα πολεμάει το άλλο. Μετά θα γίνει κάποια
καλυτέρευση που όμως, θα κρατήσει λίγο καιρό. Μιά ανάσα θα πάρετε, απ΄ όλα θα έχετε,
                                                 
1

«Η αγία γερόντισσα Ματρώνα η αόμματη». Κελλίον Αγ. Χαραλάμπους Ν. Σκήτη Αγίου Όρους 2006,
σελ. 24 και 25.
 
- 98 -

μέχρι και την Παράκληση θα μπορείτε να κάνετε στην Κόκκινη Πλατεία αλλά και τα
μνημόσυνα στον σφαγιασθέντα Τσάρο...
Αλλά μετά θα γυρίσουν στη Ρωσία οι παλαιοί... και θα γίνει η κατάσταση
χειρότερη από ότι ήταν πρώτα... Ώχ, πώς σας λυπάμαι όλους! Μέχρι το τέλος,
(από εκεί και πέρα), έτσι θα ζήσετε..."
Ή Άννα Βιμπόρνοβα θυμάται,
"Επισκέφθηκα την Ματρώνα τις μέρες της Μεγάλης Σαρακοστής (1952), λίγο πριν πεθάνει.
Μη φοβάσαι μου λέει, δεν θα ξαναγίνει σύντομα πόλεμος. Θα ξαπλώσουμε έτσι και θα
σηκωθούμε αλλιώς".
"Πως αλλιώς"; την ρωτάω.
"Να, μου λέει, θα γυρίσουμε στο "ξύλινο" ...
"Μάτουσκα, της λέω, τι σημαίνει το "ξύλινο";
"Ξύλινο αλέτρι, μού λέει, με αυτό θα δουλεύουμε τότε..."
"Και που θα πάνε τα τρακτέρ που τώρα έχουμε;..."
Ώ, λέει, άσε τα τρακτέρ... Θα δουλεύει τότε το αλέτρι το ξύλινο, και η ζωή θα είναι
καλή. Όμως, ακόμη δεν φτάσαμε μέχρι αυτούς τους καιρούς. Εσύ όμως δεν θα πεθάνεις
μέχρι τότε και θα τα δεις όλα αυτά...
Πόλεμος, συμπλήρωσε, δεν θα ξαναγίνει (με τον τρόπο που μέχρι τώρα ξέρουμε...)

Χωρίς πόλεμο θα πεθάνετε όλοι. Θα πέσουν πολλά θύματα. Όλοι
νεκροί θα ξαπλώσετε επάνω στην γη...
Θα σας πω και κάτι άλλο:
Αποβραδίς όλα θα είναι πάνω στην γη (όρθια και καλά), και όταν θα σηκωθείτε το
άλλο πρωί, όλα θα έχουν μπει μέσα στην γη (θα έχουν ταφεί) ...
Χωρίς "πόλεμο" ... ο πόλεμος θα γίνεται... (τότε)"2
Με τα όσα παραπάνω αναφέρει η αγία, φαίνεται ότι μάλλον μιλάει για πυρηνική
καταστροφή... Χρέος μας είναι να προετοιμαζόμαστε, γιατί αν χάσουμε αυτή την ζωή λίγο
το κακό, μια και κανείς άνθρωπος δεν πρόκειται σωματικά, και στην μορφή που μέχρι
σήμερα ξέρουμε, να ζήσει αιώνια...
Ο μεγάλος κίνδυνος είναι να βρεθούμε πνευματικά απροετοίμαστοι, να χλευάσουμε, και να
αδιαφορήσουμε για όλα αυτά και να βρεθούμε ξαφνικά σε "τόπο σκοτεινό και
απαραμύθητο" για όλη την αιωνιότητα...
Αυτά ήσαν τα προφητικά λόγια για την εποχή μας της Αγίας Ματρώνας από τη Ρωσία, την
οποία η Ιερά Σύνοδος της Ρωσικής
Εκκλησίας ανακήρυξε Αγία το 1999,
κοιμήσεώς της, κατά την οποία
στις 2 Μ α ΐ ο υ , ημέρα της
όρισε και να εορτάζεται.

(αποσπάσματα
από
τό
βιβλίο: "Η Αγία Ματρώνα
της Μόσχας"
κεντρική
διάθεση Βιβλιοπωλείο Νεκτ.
Παναγόπουλου - Αθήνα) 

Ο μάρτυρας Τσάρος
Νικόλαος ο ΙΙ, και η
οικογένεια του.

                                                 
2 Δεν θα κηρύσσεται πόλεμος. Θα χτυπάει ο ένας αντίπαλος τον άλλο χωρίς προειδοποίηση. Όπως λέγει ο
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: «Με άλλους θα κοιμηθείτε και με άλλους θα ξημερώσετε».

- 99 -

™ Από τον στάρετς Σεραφείµ της Βύριτσα, στη Ρωσία (1866-1949):
Ο γέροντας προέλεγε µε εκπληκτική ακρίβεια το µέλλον για καταστάσεις
αλλά και για µεµονωµένα πρόσωπα, όπως κάποτε που είπε στον τότε
Μητροπολίτη Αλέξιο:
»- Σε λίγο καιρό θα σας εκλέξουν Πατριάρχη. Θα µείνετε στον
Πατριαρχικό θρόνο της Μόσχας για 25 χρόνια, όπως παλιά o
προστάτης σας, άγιος Αλέξιος Μητροπολίτης Μόσχας.
Ο Μητροπολίτης Αλέξιος αµφέβαλλε.
»- Όπως βλέπω εγώ τα πράγµατα, θεωρώ απίθανο να γίνει κάτι τέτοιο...
Ο π. Σεραφείµ έγινε πιο συγκεκριµένος.
»- Ο Στάλιν θα σας στείλει πρόσκληση και θα σας εκλέξουν
Πατριάρχη τον Φεβρουάριο του 1945.
∆εν πέρασε πολύς καιρός και στις 15 Μαΐου 1944 κοιµήθηκε ο Πατριάρχης
Σέργιος. Ο Μητροπολίτης Αλέξιος ανέλαβε τοποτηρητής. Στις 2
Φεβρουαρίου 1945 η σύνοδος της ρωσικής ιεραρχίας εξέλεξε οµόφωνα τον Μητροπολίτη
Αλέξιο Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών. Γράφει ο π. Αλέξιος Κυµπάρδιν:
»... Το 1948 επισκέφθηκα τον Πατριάρχη και του είπα:
»- Ο ιεροµόναχος π. Σεραφείµ από τη Βύριτσα ζητά την ευλογία σας, Παναγιώτατε, και
υποβάλλει τα σέβη του.
»- Τον γνωρίζω, τον γνωρίζω, είπε τρυφερά ο Πατριάρχης. Πώς είναι η υγεία του;
»- Το πνεύµα του είναι γεµάτο ζωντάνια, αλλά το σώµα του είναι εξαντληµένο, γιατί τον
επισκέπτονται πολλοί άνθρωποι, που του µεταφέρουν τις θλίψεις και τον πόνο τους. Μου
είπε να σας πω ότι σε λίγο καιρό θα αναχωρήσει για τον Κύριο.
»Ο Πατριάρχης γύρισε προς τις εικόνες, έκανε τρεις µετάνοιες και το σηµείο του σταυρού.
Τα µάτια του έτρεχαν δάκρυα. Γύρισε και µου είπε:
»- Είµαι τρία χρόνια Πατριάρχης. Έγινα µε τις προσευχές του. Μου το είχε προείπει. Μου
έµειναν αλλά 22 χρόνια. Πείτε του ότι ζητώ τις προσευχές του.
(Ο Πατριάρχης Αλέξιος λειτούργησε για τελευταία φορά τη µέρα πού γιόρταζε την 25η
επέτειο από την ανάρρηση του στον Πατριαρχικό θρόνο. Λίγες µέρες αργότερα, στις 17
Απριλίου 1970, κοιµήθηκε εν Κυρίω). Ο στάρετς όµως έβλεπε καθαρά και το µέλλον της
Ρωσικής Εκκλησίας, και µέσα σ’ αυτό το ρόλο της νεολαίας:
«Θα έλθει καιρός πού ή Εκκλησία θά αναγεννηθεί και σ' αυτή την αναγέννηση
θά παίξει πολύ σηµαντικό ρόλο η νεολαία... Θα έλθει η εποχή πού η διαφθορά και η
ακολασία των νέων θα φτάσει στο έπακρο. Ελάχιστοι νέοι θα παραµείνουν αγνοί και
παρθένοι. Θα βλέπουν την ατιµωρησία τους και θα νοµίζουν ότι όλα επιτρέπονται, ότι όλες
οι αµαρτωλές επιθυµίες τους θα πρέπει να ικανοποιούνται. Όµως o Θεός δεν θ' αφήσει. Θα
τους καλέσει ό Θεός και θα τους δώσει ευκαιρίες να καταλάβουν ότι δεν είναι δυνατό να
συνεχίσουν µια τέτοια ζωή. Με διάφορους τρόπους θα βρουν το δρόµο προς τον Θεό.
Πολλοί θα θέλγονται από την ασκητική ζωή. Οι πρώην αµαρτωλοί και πότες (µέθυσοι) θα
γεµίζουν τις εκκλησίες και θα διψούν για πνευµατική ζωή. Πολλοί θα γίνουν µοναχοί. Τότε θ'
ανοίγουν τα Mοναστήρια και οι εκκλησίες και θα γεµίζουν από πιστούς. Πολλοί νέοι θα
πηγαίνουν προσκύνηµα στους Αγίους Τόπους. Θα είναι ωραία εκείνη η εποχή! Το ότι οι νέοι
αµαρτάνουν σήµερα τόσο πολύ, αυτό θα τους οδηγήσει σε βαθύτερη µετάνοια. Σαν το κερί
που όταν πάει να σβήσει λάµπει δυνατά και πετάει σπίθες και µε τη λάµψη του φωτίζει το
σκοτάδι γύρω του, έτσι θα είναι και η ζωή της Εκκλησίας στην εσχάτη εποχή. Και η εποχή
αυτή είναι κοντά».
Προειδοποιούσε τα πνευµατικά του παιδιά ότι: «Θα έλθει εποχή, όταν όχι οι
διωγµοί, αλλά τα χρήµατα, οι ανέσεις και οι απολαύσεις θα διώξουν τους ανθρώπους
από τον Θεό και τότε θα χαθούν περισσότερες ψυχές απ' ότι στους καιρούς του
ανοικτού πολέµου κατά του Θεού. Από τη µια θα ξαναστήνουν σταυρούς και θα
επιχρυσώνουν τους τρούλους και από την άλλη παντού θα βασιλεύει το ψεύδος
και το κακό. Η πραγµατική Εκκλησία θα διώκεται πάντα και οι άνθρωποι θα σωθούν µόνο
µέσα από τις θλίψεις και τις αρρώστιες. Οι διωγµοί θα είναι ύπουλοι και απρόβλεπτοι.
Θα είναι πολύ φοβερό να ζει κανείς τότε... Λυπάµαι αυτούς που θα ζουν τότε. Εάν ο
ρωσικός λαός δεν µετανοήσει, µπορεί να έλθει εποχή όπου ο αδελφός θα σηκώσει το
χέρι κατά του αδελφού του». (Εδώ ο γέροντας κάπως συγκαλυµµένα αποκαλύπτει, αυτό
- 225 -

που είπε χρόνια πριν ο στάρετς Σεραφείµ του Σαρώφ, δηλ. νέο εµφύλιο στη Ρωσία, µάλλον
λίγο µετά τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης -ΛΜ∆). Έλεγε επίσης ο στάρετς:
«Πολλές χώρες θα προσβάλουν τη Ρωσία, αλλά αυτή θα αντέξει, αν και θα χάσει ένα
µεγάλο µέρος του εδάφους της. Ο πόλεµος που µνηµονεύθηκε από τους Προφήτες και το
Άγιο Ευαγγέλιο, θα προκαλέσει την ένωση του ανθρωπίνου γένους. Οι λαοί του κόσµου θα
αντιληφθούν ότι κινούνται προς ένα αδιέξοδο καταστροφής κάθε ζωής, και θα εκλέξουν
τελικά µία κοινή (Παγκόσµια) Κυβέρνηση. Αυτό θα είναι ο προάγγελος της ενθρόνισης του
Αντιχρίστου. Κατόπιν θα αρχίσει η καταδίωξη των Χριστιανών παντού. Οι άνθρωποι θα
φεύγουν προς τη Ρωσία σε τεράστια νούµερα, και όλοι πρέπει να πηγαίνουν µαζί µε τον
πρώτο, διότι πολλοί που θα µένουν θα χάνονται».
Κάποτε για να απαντήσει σε ερώτηση πνευµατικού του παιδιού για το µέλλον της
Ρωσίας, ο στάρετς τον προέτρεψε να κοιτάξει έξω από το παράθυρο. Ο άνθρωπος είδε
µέσα από το παράθυρο τον κόλπο της Φινλανδίας και πολλά πλοία µε διαφορετικές σηµαίες
µέσα σ’ αυτόν. «Τι σηµαίνει αυτό»; ρώτησε τον γέροντα. Ο γέροντας απάντησε: «Θα έρθει
καιρός οπόταν η πνευµατική ζωή στη Ρωσία θα ανθίσει. Πολλές εκκλησίες και Μοναστήρια
θα ανοιχτούν, και ακόµη λαοί απ’ όλες της θρησκείες θα έρχονται εδώ για να βαπτίζονται
στην Ορθοδοξία. Εντούτοις αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ - ίσως 15 χρόνια- µετά τα οποία θα
έρθει ο Αντίχριστος». Έλεγε επίσης ότι όταν η Ανατολή γίνει ισχυρή, τότε ο κόσµος θα γίνει
ασταθής. (Εννοούσε την ισχυροποίηση της Κίνας κυρίως – ΛΜ∆.)
Σηµαντικότατες και οι προβλέψεις του στάρετς για την αύξηση των θερµοκρασιών,
µάλιστα όχι γενικά και οµοιόµορφα, αλλά κυρίως των βορείων Ρωσικών περιοχών.
Η Τατιάνα Νικολάγιεβνα Αλύχοβα καταθέτει:
Ανησυχούσε ο γέροντας για το µέλλον της Πετρούπολης, επειδή η πόλη βρίσκεται σε
βαθύπεδη ελώδη περιοχή και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να καταποντιστεί! Ειδικά για την
Πετρούπολη, που είναι γνωστή για το δριµύ ψύχος του παρατεταµένου χειµώνα, είχε πει: «Προς
το τέλος του 20ού αιώνα θα αλλάξει απότοµα το κλίµα και στην Πετρούπολη θα κάνει
περισσότερη ζέστη από ότι στο νότο!».
(Ο στάρετς Σεραφείµ της Βύριτσα, έκδοση Β΄ «ΑΚΡΙΤΑΣ», και διαδίκτυο)

Σηµ. ΛΜ∆: Από τους χάρτες
παρατηρείται καθαρά η καλπάζουσα αύξηση θερµοκρασιών,
προς τη µεριά της Σιβηρίας
κυρίως.
Οι επιπτώσεις βέβαια δεν
άργησαν να φανούν. Το απότοµο
λιώσιµο των πάγων προκαλεί
αποσταθεροποίηση του εδάφους
θεµελίωσης των κτιρίων, και
ολόκληρες πόλεις θα αρχίσουν να
ερειπώνονται. Η Πετρούπολη µε
τις ευχές του στάρετς Σεραφείµ
µπορεί να την γλυτώσει, προς το
παρόν, αφού δεν βρίσκεται στο
κέντρο του φαινοµένου. Έτσι
λοιπόν θα µπουν οι «κίτρινοι»
στη Σιβηρία εύκολα και θα
παραµείνουν εκεί, αφού το κλίµα
θα έχει γίνει εύκρατο!
Λιώνουν οι πάγοι (BBC, 11 Αυγ. 2005): «Σε σηµείο καµπής έχει φτάσει η παγκόσµια
αναθέρµανση» λέει η Γκάρντιαν (The Guardian) που αποκαλύπτει πως ένας παγωµένος βάλτος
στη Σιβηρία, έκτασης όσο ολόκληρη η Γερµανία και η Γαλλία µαζί, έχει αρχίσει να λιώνει για
πρώτη φορά από την εποχή των παγετώνων. Η περιοχή αυτή στη δυτική Σιβηρία, έκτασης ενός
εκατοµµυρίου τετραγωνικών χιλιοµέτρων, είναι ο µεγαλύτερος παγωµένος βαλτότοπος στον κόσµο, όπως
αναφέρουν στο περιοδικό Νιου Σάϊεντιστ (New Scientist) ερευνητές από το πανεπιστήµιο του Τοµσκ στη
Σιβηρία και της Οξφόρδης στη Βρετανία. Οι επιστήµονες φοβούνται πως καθώς λιώνει θα αποδεσµεύσει
στην ατµόσφαιρα δισεκατοµµύρια τόνους µεθανίου, που είναι αέριο του θερµοκηπίου, 20 φορές πιο
ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα...
- 226 -

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ …ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ !
™ Ο πνευματικός π. Θεόδωρος (Rafanovich) της Ρωσικής Εκκλησίας των
Κατακομβών, που εκοιμήθη το 1975 είπε: Οι κομμουνιστές έχουν εξαπολυθεί κατά της
Εκκλησίας σαν ένα λυσσασμένο σκυλί. Το σοβιετικό τους έμβλημα, το σφυροδρέπανο,
αντιστοιχεί στην αποστολή τους. Με το σφυρί χτυπάνε τους ανθρώπους στο κεφάλι, και με
το δρεπάνι κατακόπτουν τις εκκλησίες. Αλλά κατόπιν οι Μασόνοι θα παραμερίσουν τους
κομμουνιστές και θα πάρουν τον έλεγχο της Ρωσίας…
Όπως αναγγέλθηκε επίσημα από την Πράβδα, ο Γέλτσιν είναι Μασόνος, και η
Μασονία έχει επανεγκατασταθεί στην Ρωσία κάτω από την προστασία του…

™ Ο γέροντας Λ α υ ρ έ ν τ ι ο ς του C h e r n i g o v , συνήθιζε να μιλάει με τα
πνευματικά του παιδιά για τους έσχατους καιρούς, για να είναι σε εγρήγορση:
«Σήμερα ψηφίζομε - όλα εντάξει. Δεν πρόκειται ακόμη για ένα μοναδικό
ηγεμόνα επί όλου του κόσμου. Αλλά αν μία ψήφος έπρεπε να ριχτεί για ένα και
μοναδικό ηγεμόνα – αυτός ήδη είναι γνωστός (ο Αντίχριστος) και δεν πρέπει κανείς
να τον ψηφίσει!». Είπε ακόμη:
«Θα έρθει καιρός που θα παρακαλάνε για ένα μοναδικό άρχοντα σ’ όλη τη Γη. Και οι
άνθρωποι θα καταγραφούν πλήρως. Θα μπαίνουν στα σπίτια, (οι άνθρωποι του
Αντιχρίστου), και η σύζυγος θα προσπαθεί να πείσει τον άνδρα της: -Έλα καλέ μου, ας το
υπογράψομε. Εξ άλλου έχομε παιδιά, δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε τίποτε γιαυτά.- Και
ο σύζυγος θα λέει: -Αγαπητή μου γυναίκα κάνε όπως θέλεις, αλλά εγώ είμαι έτοιμος να
πεθάνω παρά να υπογράψω ότι συντάσσομαι με τον Αντίχριστο-… Αυτό είναι ένα σκηνικό
από το μέλλον κατέληξε ο γέροντας». Είπε ακόμη:
«Θάρθει καιρός που θα ανακαινίσουν ακόμη και τις κλειστές εκκλησίες, και θα τις
στερεώσουν όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά. Θα χρυσώνουν τους θόλους και τα
καμπαναριά. Αλλά όταν αυτός ο καιρός περάσει, θα μπει η εποχή της βασιλείας του
Αντιχρίστου. Προσεύχεσθε στον Κύριο να δώσει παράταση χρόνου, που θα μπορούσαμε
να στερεώσουμε τους εαυτούς μας, διότι τρομερά χρόνια μας περιμένουν.
Δεν βλέπετε πόσο υποκριτικά έχουν ετοιμασθεί όλα; Όλες οι εκκλησίες θα είναι απόλυτα
μεγαλοπρεπείς, όπως ποτέ πριν. Αλλά κανείς δεν πρέπει να πηγαίνει σ’ αυτές τις
εκκλησίες (την εποχή του Αντιχρίστου, τονίζεται). Ο Αντίχριστος θα στεφθεί βασιλιάς σε
ένα μεγάλο ναό στην Ιερουσαλήμ, με τη συμμετοχή κλήρου και του Ρώσου Πατριάρχη!
Θα υπάρχει ελεύθερη προσπέλαση προς και από την Ιερουσαλήμ. Αλλά
προσπαθήστε να μην πάτε εκεί, διότι όλα θα έχουν γίνει για να εξαπατήσουν.
Ο Αντίχριστος θα γεννηθεί από πόρνη (που θα υποκρίνεται την Παρθένο), μια
Εβραία από την 12η φυλή “της διαστροφής”. Ενώ είναι ακόμη νέος, θα είναι πολύ ικανός
και έξυπνος. Σαν παιδί δώδεκα ετών, περπατώντας μέσα στον κήπο με την μητέρα του,
συναντά τον Σατανά που θα έρθει από την Άβυσσο και θα μπει σ’ αυτόν. Και αυτό το αγόρι
θα μεγαλώσει και θα γίνει ο Αντίχριστος. (Επειδή κανένα δεν θέλει ο Θεός να χαθεί, δεν
αφήνει έρμαιο στην κακή του προαίρεση κανένα από την αρχή, αλλά όπως έκανε υπομονή
με τον Ιούδα, τον υποκριτή μαθητή Του και μόνον κατά το Μυστικό Δείπνο επέτρεψε να
κυριευθεί πλήρως από το Σατανά, έτσι και τώρα, η πληρότητα της κακίας του Σατανά
ενεργεί μέσα στον Αντίχριστο από τότε που αδίστακτα επιμένει να ακολουθήσει τον κακό
δρόμο, και αυτό όπως λέγει ο γ. Λαυρέντιος θα οριστικοποιηθεί όταν φθάσει στην ηλικία
των 12 ετών. -ΛΜΔ)
Στην στέψη του, κατά την ορκωμοσία, θα περικόψει τις λέξεις
- 206 -

ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 - ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ∆ΩΡΕΑΝ -

που αναφέρονται στο Θεό, και θα αναγνωρίσει μόνο τον εαυτό του. Τότε ο Πατριάρχης θα
αναφωνήσει ότι είναι ο Αντίχριστος και γιαυτό θα φονευθεί…
Οι Προφήτες Ηλίας και Ενώχ θα έχουν ήδη έρθει από τον Ουρανό, και αυτοί θα
εξηγούν επίσης σε όλο τον κόσμο και θα κραυγάζουν: “Αυτός είναι ο Αντίχριστος, μην τον
πιστεύετε”. Kαί θα τους φονεύσει, αλλά αυτοί θα αναστηθούν και θα ανέβουν στον
Ουρανό…
Ο Αντίχριστος θα είναι πολύ καλός γνώστης κάθε σατανικής τέχνης, και θα κάνει
ψευδή σημεία (ψευτοθαύματα). Όλος ο κόσμος θα τον ακούει και θα τον βλέπει... Μακάριος
και τρισμακάριος ο άνθρωπος που δεν θα δει το Θεομίσητο πρόσωπο του Αντιχρίστου και
δεν θα ακούσει τα βλάσφημα λόγια του, που θα υπόσχονται κάθε γήινη ευλογία. Αυτοί
που θα τον ακούσουν, θα πεισθούν και θα τρέξουν να τον υπηρετήσουν. Και θα
τιμωρηθούν μαζί με αυτόν, τόσο, όσο διαρκεί η αιωνιότης. Θα καίγονται στην αιωνιότητα!
Ρωτήσαμε: «Πως θα γίνει»; Και μας απάντησε (ο γέροντας), με δάκρυα: «Το βδέλυγμα
της ερημώσεως θα στηθεί σε άγιο τόπο, και θα προβάλει τους παραπλανητάς
του κόσμου, που θα κάνουν ψευτοθαύματα, και θα ξεγελάσει όλους τους
ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό. Και μετά θα εμφανισθεί ο
Αντίχριστος»...
Στην ερώτηση: «Σε ποιο άγιο τόπο, στην εκκλησία;» ο σεβαστός γ. Λαυρέντιος
απάντησε: «όχι στην εκκλησία, αλλά στο σπίτι»! Πριν από καιρό ένα τραπεζάκι
χρησιμοποιόταν συνήθως (για μελέτη ιερών βιβλίων) στη γωνιά όπου ήταν οι άγιες εικόνες.
Μετά, εντούτοις, ο χώρος θα καταλαμβάνεται από όργανα παραπλάνησης για την
εξαπάτηση των ανθρώπων. Πολλοί που έχουν απομακρυνθεί από την Αλήθεια θα λένε:
«Χρειάζεται να παρακολουθούμε τα νέα! Και θα συμβεί, στα νέα ο Αντίχριστος να
εμφανισθεί, και θα τον αποδεχτούν»! (από την τηλεόραση!!! -ΛΜΔ)
…Θα απεχθάνεται τους Χριστιανούς. Θα σφραγίσει όλους τους ανθρώπους του με
ένα σημάδι. Θα ξεκινήσει την τελική καταδίωξη των Χριστιανών που αρνούνται να λάβουν
το σημείο του Σατανά. Η καταδίωξη θα ξεκινήσει άμεσα από το έδαφος της Ιερουσαλήμ, και
κατόπιν θα επεκταθεί παντού σ’ όλο τον κόσμο. Αίμα θα χύνεται στο όνομα του Λυτρωτού
Κ. Ιησού Χριστού. Κάποια, από σας παιδιά μου, μπορεί να ζείτε αυτά τα τρομερά
χρόνια.
Το σημάδι θα είναι τέτοιο που θα είναι άμεσα εμφανές αν ένα πρόσωπο το έχει λάβει
ή όχι. Οι Χριστιανοί δεν θα μπορούν να αγοράζουν ή να πωλούν οτιδήποτε. Αλλά μην
απελπίζεσθε. Ο Κύριος δεν θα εγκαταλείψει τα παιδιά Του. Κανείς δεν πρέπει να
φοβάται.
Θα υπάρχουν εκκλησίες, αλλά οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν πρέπει να
πηγαίνουν σ’ αυτές, διότι η αναίμακτη Θυσία του Κυρίου Ιησού Χριστού δεν θα
προσφέρεται εκεί. Αντ’ αυτού θα γίνονται σατανικές συναθροίσεις. Και εξ αιτίας της
ανομίας, η Γη θα αρνείται να προσφέρει καρπούς. Από την ξηρασία η γη θα διαρραγεί,
σχηματίζοντας τέτοια ρήγματα που ένα άτομο θα μπορεί να πέσει μέσα.
Θα τιμωρούν τους Χριστιανούς ή θα τους εξορίζουν σε έρημα μέρη. Οι Εβραίοι θα
είναι επίσης περιορισμένοι σε ένα τόπο. Μερικοί Εβραίοι που αληθινά έζησαν με τον Νόμο
του Μωϋσέως, δεν θα δεχθούν το σημάδι του Αντιχρίστου. Θα περιμένουν και θα
παρατηρήσουν τις πράξεις του. Ξέρουν ότι οι πρόγονοί τους δεν αναγνώρισαν τον Χριστό
σαν Μεσσία, αλλά εν προκειμένω, ο Θεός θα φωτίσει τα μάτια τους για να ανοιχτούν και να
μη δεχτούν το σημάδι του Αντιχρίστου. Θα αναγνωρίσουν τον Χριστό και θα βασιλεύσουν
με τον Χριστό. Αλλά ο ασταθής κόσμος θα ακολουθήσει τον Σατανά, και όταν η γη δεν θα
- 207 -

παράγει κανένα καρπό θα έρθουν προς αυτόν με αίτημα να τους δώσει ψωμί. Αλλά θα
τους απαντήσει: “H γη δεν δίνει καθόλου γεννήματα. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα”.
Δεν θα υπάρχει σχεδόν καθόλου νερό. Όλοι οι ποταμοί και οι λίμνες θα ξεραθούν. Η
συμφορά θα κρατήσει 3,5 έτη. Αλλά προς χάριν των εκλεκτών ο Κύριος θα συντομεύσει
αυτές τις ημέρες. Κατ’ εκείνες τις ημέρες θα υπάρχουν ισχυροί πολεμιστές, Στύλοι
Ορθόδοξοι, που θα καλύπτονται υπό την πανίσχυρη επίδραση της Ευχής του Ιησού (την
αδιάλειπτη επίκληση: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με). Ο Κύριος θα τους καλύψει με το
μέγα του έλεος, και δεν θα δουν εκείνα τα ψευτοσημεία που θα είναι για όλους (τους
άλλους) ανθρώπους.
Ξανά σας επαναλαμβάνω: Κανείς δεν πρέπει να πηγαίνει σε εκείνες τις εκκλησίες.
Θα είναι στερημένες ελέους!...
Θα γίνει ένας πόλεμος, συνέχισε ο μπάτιουσκα, και όπου θα λάβει χώρα, κανένας
άνθρωπος δεν θα μείνει! Αλλά πριν από αυτόν ο Κύριος θα στείλει ασθένειες στους
αδύνατους (πνευματικά) ανθρώπους, και θα πεθάνουν…
Ο 3 ο ς Π α γ κ ό σ μ ι ο ς Πόλε μος δεν θα ε ί να ι γ ι α μετ άνοια , αλλά γ ι α
εξολόθρευση . (Εδώ εννοεί μάλλον το θάνατο των πολλών, δυστυχώς, αμετανοήτων
αμαρτωλών, όπως είδαμε σε άλλους Πατέρες –ΛΜΔ). Μία αδελφή ρώτησε. -Τότε όλοι θα
τιμωρηθούν;«Αν κάποιοι πιστοί πλυθούν με αίμα, θα ενωθούν με τους Μάρτυρες. Αλλά οι μη
πιστοί θα πάνε στην Κόλαση», απήντησε ο μπάτιουσκα.
«Και μέχρι ο αριθμός των πεσμένων από τον Ουρανό Αγγέλων να συμπληρωθεί, (με
πιστούς) ο Κύριος δεν θα έρθει σε Κρίση.» …
…Πηγαίνετε στην εκκλησία ενώ ακόμη υπάρχει καιρός, ειδικότερα για τη
Λειτουργία, κατά την οποία η αναίμακτη θυσία προσφέρεται για τις αμαρτίες όλου του
κόσμου. Να εξομολογείσθε και να λαμβάνετε το Σώμα και Αίμα του Κυρίου Ιησού πιο
συχνά, και ο Κύριος θα σας στερεώσει.
Ο γέροντας συχνά σκυθρώπιαζε και με δάκρυα προσευχόταν. Οι αδελφές τον
παρηγορούσαν αλλά αυτός τους αντέτασσε: «Πως μπορεί κανείς να μην κλαίει όταν η
Άβυσσος είναι γεμάτη ανθρώπινες ψυχές»;
Μετά μία ασθένεια λίγων μηνών, ο γέροντας Λαυρέντιος εκοιμήθη, την εορτή των
Θεοφανείων του 1950, όπως είχε προείπει. Το σώμα του έμεινε σε παρεκκλήσι, κάτω από
τη μεγάλη εκκλησία, για 40 ημέρες. Μία αδελφή άκουσε το πρωί στις 3 η ώρα καθαρά ένα
χορό με πολυφωνική ψαλμωδία. Έτρεξε όπου ήταν το σώμα του γέροντος αλλά δεν
υπήρχε κανείς. Μόνο ένας ιερέας που διάβαζε σιωπηλά το Ευαγγέλιο. Φοβισμένη του είπε
ότι είχε ακούσει ψαλμωδία. Αυτός θαύμασε, και της είπε ότι η ψυχή του εκλιπόντος
συναντήθηκε με τους αγγέλους για να οδηγηθεί στον Ουρανό.
(Περιοδικό Nadezhda #14, pps 298-304)
και: http://www.rocor.org.au/stjohntheforerunnerchurch

™ Ο επίσκοπος Θεοφάνης του Poltava είπε και αυτά:
…Το (ρωσικό) έθνος θα γυρίσει (μετά τον αθεϊσμό) σε μετάνοια, στην πίστη. Θα συμβεί
εκείνο που κανείς δεν περιμένει. Η Ρωσία θα αναστηθεί από το θάνατο και όλος ο κόσμος
θα εκπλαγεί. Η Ορθοδοξία σ’ αυτήν θα αναγεννηθεί και θα θριαμβεύσει. Αλλά η Ορθοδοξία
που υπήρχε προηγουμένως δεν θα υπάρξει πλέον. Διότι θα αποκατασταθεί η Ορθόδοξη
Μοναρχία. Ένας κραταιός Τσάρος (βασιλιάς) θα τοποθετηθεί στο θρόνο από τον ίδιο τον
Κύριο. Θα είναι μεγάλος μεταρρυθμιστής, και ισχυρός στην Ορθόδοξη πίστη.
Θα
απομακρύνει τους άπιστους ιεράρχες της Εκκλησίας. Αυτός ο ίδιος θα είναι μία
- 208 -

εξαιρετική προσωπικότης, με καθαρή και αγία ψυχή. Θα διαθέτει ισχυρή βούληση. Θα είναι
από τη δυναστεία των Ρομανώφ, μέσω της μητέρας του. Θα είναι εκλεκτός του Θεού,
υπάκουος στον Κύριο σε όλα. Θα μεταμορφώσει τη Σιβηρία (πνευματικά μάλλον-ΛΜΔ).
Αλλά αυτή η Ρωσία θα κρατήσει για πολύ μικρό διάστημα. Σύντομα μετά πρόκειται να
περάσει αυτά τα οποία ο Απόστολος Ιωάννης λέγει στην Αποκάλυψη…
Είπε επίσης: …Ο μελλοντικός Τσάρος, πριν απ’ όλα θα βάλει τάξη στην Ορθόδοξη
Εκκλησία, απομακρύνοντας όλους τους ψευδείς, αιρετικά διδάσκοντας και χλιαρούς
ιεράρχες. Και πραγματικά πάρα πολλοί, σχεδόν όλοι, εκτός λίγων εξαιρέσεων, θα
απομακρυνθούν απ’ αυτόν. Ενώ νέοι αληθινοί και σταθεροί ιεράρχες, θα πάρουν τις
θέσεις τους… Η Ρωσία θα γίνει ένα σθεναρό κράτος, αλλά μόνο για μια σύντομη περίοδο.
Μετά ο Αντίχριστος θα έρθει στον κόσμο, με όλα τα φοβερά του τέλους (του κόσμου),
όπως περιγράφονται στην Αποκάλυψη.
St. Stefan Of Perm' Guild, The Russian Cultural Heritage Society, Translator G. Spruksts
Text prepared by Protodeacon Basil Yakimov, Canberra Parish of the Russian Orthodox Church

™ Η αγία Μάρτυς - γερόντισσα Duniushka της Σιβηρίας (+1918), είπε και τα
εξής: … Ο Τσάρος θα εγκαταλείψει την χώρα του (o Νικόλαος ΙΙ παραιτήθηκε αρχικά, μετά
δολοφονήθηκε), πράγμα που δεν έπρεπε να γίνει, αλλά αυτό του προελέχθη άνωθεν. Δεν
υπάρχει τρόπος να το αποφύγει. Γιαυτό θα λάβει ένα μαρτυρικό διάδημα στη γη, για το
οποίο θα του ανταποδοθεί ένα αιώνιο διάδημα στον Ουρανό… Θα είναι αδιάλειπτα
προσευχόμενος για το έθνος και το λαό… Η καταστροφή στη γη θα διασκορπίσει τους
ανθρώπους (της Ρωσίας). Θα σκορπίσουν σε διάφορες χώρες, χάνοντας την επαφή μεταξύ
τους, αλλά όπου και να πάνε οι Ρώσοι, θα φέρουν τον πολιτισμό και την θρησκεία τους…
…Σε ένα μακρινό όριο της Ρωσίας, θα γίνει ένας τερατώδης σεισμός. Τα νερά θα
μπουν από τον ωκεανό, κατακλύζοντας την ήπειρο και πολλά κράτη θα καταστραφούν.
Πολλές ασθένειες, πέρα από κάθε αντίληψη, θα εμφανισθούν… Το πρόσωπο της γης θα
αλλάξει… Οι άνθρωποι θα κατανοήσουν την ενοχή τους. Θα φτάσουν να καταλάβουν πόσο
μακριά βρέθηκαν από τον Θεό και τη διδασκαλία του. Και μετά θα αρχίσουν να
αναγεννώνται πνευματικά, βαθμηδόν καθαριζόμενοι και φυσικά. Οι άνθρωποι θα γίνουν
φυτοφάγοι. Κατ’ αυτή την εποχή πολλά ζώα θα εκλείψουν… Οι άνθρωποι δεν θα
ενδιαφέρονται για την πολιτική, και οι πνευματικές αξίες κάθε έθνους θα έχουν μεγαλύτερη
σημασία…
Η Ρωσία θα γίνει μεγάλη στον κόσμο. Το όνομά της θα είναι «Αγία Ρωσία» και
μάλιστα κατά το αρχαίο ιδίωμα «Αγία Ρώς». Όλες οι θρησκείες και οι αιρέσεις θα
μεταστραφούν στην Ορθοδοξία. Αλλά η Ορθοδοξία, και κατ΄ ουσίαν μιλώντας, η
Θρησκεία, θα μοιάζει πολύ με αυτό που ήταν κατά τους Αποστολικούς χρόνους… Στην
Αγία Ρωσία ένας πρίγκιπας θα κυβερνήσει, που θα προέρχεται από το έθνος που μας
έδωσε τη θρησκεία μας (Βυζάντιο – Ελλάδα). Θα είναι ένα πολύ πνευματικό άτομο, που θα
παράσχει την ευκαιρία για ανόρθωση των ηθικών και πνευματικών αξιών του έθνους…
Κάποτε η Ασία θα ενεργοποιηθεί. Θα προσπαθήσει να διεισδύσει στην Ευρώπη, αλλά οι
προσπάθειές της θα είναι μάταιες. Κανείς δεν πρόκειται να καταβάλλει την «Αγία Ρωσία»,
και δι’ αυτής θα έλθει σωτηρία στον κόσμο…
(Εννοείται ότι τα χρόνια που θα δώσει ο Θεός, στους Ορθοδόξους λαούς,
φωτισμένους ηγεμόνες, κανείς εχθρός δεν πρόκειται να τους πειράξει. Πριν όμως ή μετά θα
υπάρχουν προβλήματα, πόλεμοι κλπ. -ΛΜΔ).

™ Ο γέροντας Αριστοκλής από τη Μόσχα (+1918), είπε: «Ένα κακό θα βρει
την Ρωσία, και οπουδήποτε αυτό το κακό (κομμουνισμός) θα πάει, ποταμοί από αίμα θα
- 209 -

κυλίσουν». Δεν είναι η Ρωσική ψυχή, αλλά μια επιβολή στην ρωσική ψυχή. Δεν είναι
ιδεολογία, ούτε φιλοσοφία, αλλά ένα πνεύμα από την Κόλαση…
…Στις έσχατες μέρες η Γερμανία θα διαιρεθεί. Η Γαλλία θα είναι ένα τίποτα. Η Ιταλία
θα τιμωρηθεί από φυσικές καταστροφές. Η Βρετανία θα χάσει την αυτοκρατορία της και
όλες τις αποικίες της και θα γίνει σχεδόν ένα ερείπιο, αλλά θα διασωθεί από τις προσευχές
εναρέτων γυναικών του θρόνου. Η Αμερική θα τρέφει τον κόσμο, αλλά τελικά θα
καταρρεύσει. Η Ρωσία και η Κίνα θα καταστρέψουν η μία την άλλη. Τελικά η Ρωσία θα είναι
ελεύθερη, και από τους πιστούς της θα προοδεύσει και θα επιστρέψει πολλά έθνη στο
Θεό…
Θα γίνει μία εντελώς ξεχωριστή έκρηξη και ένα θαύμα του Θεού θα φανερωθεί. Ο
Θεός θα απομακρύνει όλους τους ηγέτες 1, έτσι ώστε ο Ρωσικός λαός να προσβλέπει μόνο
σε Αυτόν... Και θα υπάρξει μια εντελώς διαφορετική ζωή, αλλά όλα αυτά δεν θα
κρατήσουν για πολύ…

™ Ο γ. Υάκινθος ηγούμενος της Μονής Πούτνα της Ρουμανίας (1924-1998),
έλεγε κάποτε για τους αγίους (της Μονής): «...Υπάρχει μια σχέσις μ’ αυτούς που
αναπαύονται πέριξ της Μονής μας, καί επικοινωνούν μαζί μας και μετά θάνατον... Έτσι
εξηγείται το γεγονός ότι προσκυνούμε τα ιερά Λείψανα τους, όπως του αγίου νεομάρτυρος
Ιωάννου της Σουτσεάβας και του αγίου Καλλινίκου Τσερνίκας, ο οποίος μας είπε και
μερικά προφητικά λόγια για τους καιρούς μας»:
• ότι "θα φύγει η ειρήνη από τον κόσμο",
• ότι "αλλοίμονο σ' αυτούς που θα κατευθύνουν τον κόσμο αυτή την περίοδο",
• ότι "τα στοιχεία της φύσεως θα εκδικηθούν τον άνθρωπο"...
Είναι λυπηρόν, αλλά βλέπουμε στην συνέχεια τί γίνεται στον κόσμο μας…
(Από το βιβλίο ο γ. Υάκινθος Ουντσιουλεάκ, αρχιμ. Μελχισεδέκ, έκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσ. 2001).

™ Από τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ ( 2/1/1833).
«Θα υπάρξει ένας Τσάρος που θα με τιμήσει (κατά την αγιοποίηση, ο Νικόλαος ο ΙΙ, στις
19/7/1903 –ΛΜΔ), μετά τον οποίο θα υπάρξει μία μεγάλη αναταραχή στη Ρωσία. Πολύ
αίμα θα ρέει, διότι θα ξεσηκωθούν εναντίον του Τσάρου και της αυτοκρατορικής εξουσίας,
αλλά ο Θεός θα δοξάσει τον Τσάρο». «Περισσότερος από μισός
αιώνας θα περάσει. Τότε οι αμαρτωλοί θα σηκώσουν τα χέρια
ψηλά. Αυτό θα συμβεί χωρίς πτώση. Ο Κύριος βλέποντας την
αμετανόητη κακία των καρδιών τους, θα επιτρέψει τα τολμήματά
τους, για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Αλλά η αρρώστια τους
θα πέσει πάνω στα κεφάλια τους, και η αδικία των καταστροφικών
τους σχεδίων θα πέσει επάνω τους. Η Ρωσική γη θα βαφεί
κόκκινη με ποταμούς από αίμα…»
«Η τρομερή αυτή επανάσταση και μια μακριά πολεμική
περίοδος θα λάβουν χώρα πριν την γέννηση του Αντιχρίστου.
Για την αιματηρότητά της (η επανάσταση, εννοεί την
κομμουνιστική) θα είναι η πιο τρομερή. Οι επαναστάσεις του Ryazan, Pugachev και η
Γαλλική Επανάσταση δεν θα είναι τίποτε συγκρινόμενα με αυτά που θα συμβούν στην
Ρωσία. Πολλοί άνθρωποι που θα είναι πιστοί στη γη των πατέρων τους θα διωχθούν. Η
εκκλησιαστική περιουσία και τα Μοναστήρια θα ληστευθούν. Οι εκκλησίες του Θεού θα
1

Η έκρηξη είναι η εντελώς αναπάντεχη έκρηξη του 3ου Παγκ. Πολέμου, και η γενική καταστροφή θα
συνοδεύεται από απουσία κεντρικού ελέγχου από κυβέρνηση, κοινοβούλιο κλπ. για ένα διάστημα.
- 210 -

βεβηλωθούν. Καλοί άνθρωποι θα ληστευθούν και θα φονευθούν. Ποταμοί από ρωσικό αίμα
θα κυλίσει… Αλλά ο Κύριος θα συγχωρήσει την Ρωσία, και θα την επαναφέρει από την οδό
των μεγάλων θλίψεων στην δόξα».
«Ο Κύριος απεκάλυψε σε μένα τον άθλιο Σεραφείμ, ότι θα υπάρξουν μεγάλες
δυστυχίες στη ρωσική γη. Η Ορθόδοξη πίστη θα καταπατηθεί, και οι ιεράρχες της
Εκκλησίας του Θεού και άλλοι κληρικοί θα απομακρυνθούν από την καθαρότητα της
Ορθοδοξίας. Και για αυτό ο Κύριος θα τους τιμωρήσει δριμύτατα. Εγώ, ο άθλιος Σεραφείμ,
ικέτευσα εναγωνίως τον Κύριο για τρεις ημέρες και τρεις νύκτες, ότι θα μπορούσε να με
αποστερήσει από το Βασίλειο του Ουρανού, και να δώσει συγχώρηση σε εκείνους».
Αλλά ο Κύριος απάντησε: «Δεν πρόκειται να δώσω συγχώρηση σε εκείνους, διότι
διδάσκουν διδασκαλίες ανθρώπων, και με τη γλώσσα τους με τιμούν, αλλά η καρδιά τους
απέχει μακριά από Εμένα»
«Αλλά όταν η Ρωσία διαιρεθεί και ένα μέρος καθαρά παραμείνει με τους αντάρτες,
και το άλλο καθαρά σταθεί με τον Τσάρο και την γη των Πατέρων και την Εκκλησία, και ο
Τσάρος και όλη η Βασιλική Οικογένεια θα προστατευθούν αοράτως από το χέρι του
Κυρίου, θα δώσει (ο Κύριος) πλήρη νίκη σ’ αυτούς που θα έχουν πάρει τα άρματα γι’
αυτόν, για την Εκκλησία και το καλό της αδιαίρετης Ρωσικής γης. Αλλά δεν θα χυθεί (από
τους διωγμούς των κομμουνιστών, εννοείται) τόσο αίμα, όσο όταν η δεξιά μεριά, που είναι
με τον Τσάρο, βγει νικήτρια και συλλάβει όλους τους προδότες και τους παραδώσει στην
δικαιοσύνη. Δεν θα στέλνουν πια κανένα στη Σιβηρία, αλλά θα τους εκτελέσουν όλους
αυτούς.
Και σ’ αυτό το σημείο περισσότερο αίμα θα χυθεί από πριν. Αλλά θα είναι το
τελευταίο αίμα. Αίμα καθάρσεως, διότι μετά ο Κύριος θα ευλογήσει τον κόσμο του με
ειρήνη, και θα αναδείξει τον εκλεκτό του (σαν τον) Δαβίδ, υπηρέτη Του, άνδρα κατά την
καρδίαν Του»2. (Εννοείται ότι ο Τσάρος εγκαθίσταται στο θρόνο του μετά τα γεγονότα της
Κωνσταντινουπόλεως και τον τότε γενικό πόλεμο, και μετά τον ακολουθούντα εμφύλιο που
προβλέπει ο Άγιος Σεραφείμ, εάν η προφητεία αυτή του Αγίου έφθασε σε μας αναλλοίωτη.
Σημειωτέον ότι τα περί νέου εμφυλίου στη Ρωσία, αμυδρά μόνο υπονοούνται και από τον
στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα. -ΛΜΔ)
Κατόπιν εξηγεί, ο Άγιος Σεραφείμ, όπως είδαμε σε προηγούμενες σελίδες, ότι
επρόκειτο να ζήσει περισσότερο από 100 χρόνια. Αλλά επειδή μετά από καιρό οι
επίσκοποι θα γίνουν τόσο ολιγόπιστοι που δεν θα πιστεύουν πλέον στο κυρίαρχο δόγμα
της Χριστιανικής Πίστης (της Αναστάσεως), γι' αυτό φάνηκε ευάρεστο στον Κύριο να τον
πάρει ενωρίτερα από την πρόσκαιρη ζωή, και μετά να τον επανεμφανίσει. (Η κοίμησή του
έγινε όταν ο Άγιος ήταν 73 ετών, το 1833). Μετά την επανεμφάνισή του πήγε ήδη στο
Ντιβέγιεβο και από εκεί ξεκίνησε το κήρυγμα για την μετάνοια όλου του κόσμου. Για το
κήρυγμα αυτό και την θαυμαστή του επανεμφάνιση, ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων
προσέρχονται στο Χριστό από όλα τα μέρη της Γης… (Το 1991 άνοιξε το Ντιβέγεβο, αφού
επεστράφη στην Ορθόδοξη Εκκλησία, και το καλοκαίρι του ιδίου έτους βρέθηκαν τα
λείψανα του Αγίου Σεραφείμ σε αθεϊστικό μουσείο της Πετρούπολης. Επιστράφηκαν στο
Ντιβέγεβο με πομπή ακολουθούμενη από χιλιάδες πιστούς. Το 2003 υπήρχαν ήδη 400
μοναχές στο Κοινόβιο, αναδεικνύοντάς το το μεγαλύτερο της Ρωσίας).
2

Εννοείται ότι ο Τσάρος εγκαθίσταται στο θρόνο του μετά τα γεγονότα της Κωνσταντινουπόλεως και τον
τότε γενικό πόλεμο, και μετά τον ακολουθούντα εμφύλιο που προβλέπει ο Άγιος Σεραφείμ, εάν η προφητεία
αυτή του Αγίου έφθασε σε μας αναλλοίωτη. Σημειωτέον ότι τα περί νέου εμφυλίου στη Ρωσία, αμυδρά μόνο
υπονοούνται και από τον στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα. -ΛΜΔ
- 211 -

Για τους Σλάβους και Ιουδαίους προλέγει ο Άγιος Σεραφείμ: …Οι Ιουδαίοι
διασκορπίσθηκαν πάνω στο πρόσωπο της γης, διότι δεν δέχθηκαν και δεν αναγνώρισαν
τον Κύριο Ιησού Χριστό. Αλλά στον έσχατο καιρό, αρκετοί Ιουδαίοι θα προσηλυτισθούν στο
Χριστό, αφού θα καταλάβουν ότι ο Μεσσίας που λανθασμένα περιμένουν δεν είναι κανένας
άλλος, παρά αυτός για τον οποίο ο Κύριος Ιησούς Χριστός είπε: «Εγώ ήρθα στο όνομα του
Πατέρα μου, και δεν με λαμβάνετε. Αν έρθει ένας άλλος στο όνομα το δικό του, θα τον
αποδεχτείτε». Γι’ αυτό, παρά το μεγάλο έγκλημά τους προς τον Σωτήρα, οι Ιουδαίοι (που
θα πιστέψουν) θα γίνουν αγαπητοί στον Θεό, όπως υπήρξαν παλιά.
Αλλά οι Σλάβοι είναι αγαπητοί στο Σωτήρα επειδή (πολλοί σε σχέση με άλλα έθνη ΛΜΔ) θα κρατήσουν την αληθινή πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό μέχρι το τέλος…, για το
οποίο θα κριθούν άξιοι μεγάλων ευλογιών από τον Θεό.
«Ο Ιησούς Χριστός, ο αληθής Θεός και άνθρωπος, ο Υιός του Θεού Πατρός,
γεννήθηκε με την σύμπραξη του Αγίου Πνεύματος στην Ιουδαία, ενώ ο πραγματικός
Αντίχριστος - άνθρωπος – ψευτοθεός θα γεννηθεί μεταξύ των Ρώσων - Σλάβων.
Θα είναι ο γιος μιας ψευτοπαρθένου πόρνης από τη γενιά του Δαν, και γιος του
διαβόλου διά μέσου μεταφοράς σ’ αυτήν ανδρικού σπέρματος, δια του οποίου το
πνεύμα του σκότους θα κατοικήσει στη μήτρα της. Αλλά ένας από τους Ρώσους που θα
ζουν στη γέννηση του Αντιχρίστου, παρόμοια με τον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο που
ευλόγησε το παιδίον Ιησού και ανήγγειλε την ανανθρώπισή του στον κόσμο, θα
αναθεματίσει τον Αντίχριστο κατά τη γέννα του και θα αναγγείλει ότι αυτός είναι ο όντως
Αντίχριστος.
Σημ. ΛΜΔ: Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι ο Αντίχριστος, κατά τους αρχαίους
προφήτες και Πατέρες, ξεπροβάλλει από την περιοχή της Βασάν ή Σκυθοπόλεως, και ότι οι
Σκύθες είναι λαός που κατοίκησε μέρη της Ρωσίας, τότε ο Άγιος Σεραφείμ αρχίζει να
γίνεται κατανοητός.
- Εγκυκλοπαιδικά: Σκύθες, νομαδικός λαός, του οποίου μια ομάδα ακολούθησε τους
Κιμμερίους από τον Καύκασο της νότιας Ρωσίας, προς τη βορειοδυτική Περσία, τον 7ο
π.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο επιτέθηκαν εναντίον των Αιγυπτίων, αλλά δεν
κατάφεραν τίποτα, διότι οι αρχηγοί τους δωροδοκήθηκαν. Μερικοί από τους Σκύθες
εγκαταστάθηκαν στη Βαίθ-σαν, η οποία μετονομάστηκε Σκυθόπολη (Ιησούς του Ναυή
17:11, Κριτές 1:27, Β' Μακκαβαίων 12:29). Ο Γερμανός επιστήμονας δρ. Κάϊλ γράφει: «Οι
Βυζαντινοί και οι Άραβες συγγραφείς, συχνά μνημονεύουν ένα λαό με το όνομα: “Ρως” και
“Ρους”, που κοιτίδα είχε την περιοχή του Ταύρου, και σχετίζεται με τους “Σκύθες”». Ο
Ιουδαίος ιστορικός Ιώσηπος, (1ος μ.Χ. αιώνας), αναφέρει ότι στην εποχή του υπήρχαν δύο
λαοί που τους ονομάζει “Μοσχοβίτες” και “Θoβελίτες”, και προσθέτει ότι ΄΄Μαγώγ΄΄ ήταν
εκείνοι που από τους ΄Ελληνες ονομάζονταν “Σκύθες”. Ο Εβραϊστής Γκιζένιους, γράφει
στο λεξικό του, ότι το όνομα τής πόλης Μόσχα, προέρχεται από το “Μεσέχ”, και ότι
“Θoβάλ”, ήταν ένας λαός που κατοικούσε κοντά στη Μαύρη Θάλασσα, και Δυτικά από
τους “Μεσέχ”. Γίνεται επίσης κατανοητό το γιατί ο Θεός, μιλώντας εντελώς εσχατολογικά, (e¦p'
e¦sxa£tvn tv°n h¥merv°n e©stai) εναντιώνεται τόσο πολύ στον άρχοντα της Ρως, σύμφωνα
με τον Ιεζεκιήλ τον προφήτη: «Ιδού εγώ επί σε (εναντίον σου) Γωγ, άρχοντα Ρως και
Μοσόχ και Θοβέλ»… Διότι ο Γωγ που σημαίνει σκότος είναι ο Αντίχριστος, το
κατοικητήριο του Σατανά, που ξεπροβάλλει κάπου από τη Ρωσία, ίσως κατόπιν
γεννετικών πειραμάτων σε κάποιο εργαστήριο! Και βέβαια, όλοι οι Πατέρες, τονίζουν
ότι η γέννηση του Αντιχρίστου δεν είναι υπερφυσική, δηλ. δεν μπορεί να γεννηθεί, όπως ο
- 212 -

Χριστός, χωρίς σπέρμα. –ΛΜΔ. Ας δούμε συντόμως τι λένε οι αρχαιότεροι πατέρες της
Εκκλησίας:
Š Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού (Περί Αντιχρίστου): …De‹ to…nun prîton

khrucqÁnai tÕ eÙaggšlion ™n p©si to‹j œqnesi. «Kaˆ tÒte ¢pokalufq»setai Ð
¥nomoj, oá ™stin ¹ parous…a kat' ™nšrgeian toà satan© ™n p£sV dun£mei kaˆ
shme…oij kaˆ tšrasi yeÚdouj kaˆ ™n p£sV ¢p£tV tÁj ¢dik…aj ™n to‹j ¢pollumšnoij,
Ön Ð kÚrioj ¢nele‹ tù ρ»mati toà stÒmatoj aÙtoà kaˆ katarg»sei tÍ parous…v tÁj
™pifane…aj aÙtoà». OÙk aÙtÕj to…nun Ð di£boloj g…netai ¥nqrwpoj kat¦ t¾n
toà kur…ou ™nanqrèphsin - m¾ gšnoito -, ¢ll' ¥nqrwpoj ™k porne…aj t…ktetai kaˆ
Øpodšcetai p©san t¾n ™nšrgeian toà satan©. Proeidëj g¦r Ð ΘeÕj tÕ ¥topon tÁj
melloÚshj aÙtoà proairšsewj, paracwre‹ ™noikÁsai ™n aÙtù tÕn di£bolon.
T…ktetai to…nun ™k porne…aj, æj œfhmen, kaˆ ¢natršfetai lelhqÒtwj kaˆ
a„fn…dion ™pan…statai kaˆ ¢nta…rei kaˆ basileÚei. Kaˆ ™n to‹j prooim…oij mn tÁj
basile…aj aÙtoà, m©llon d turann…doj, Øpokr…netai dikaiosÚnhn· ¹n…ka d
™pikrat¾j gšnhtai, dièkei t¾n ™kklhs…an toà Θeoà kaˆ ™kfa…nei p©san t¾n
ponhr…an aÙtoà. 'EleÚsetai d «™n shme…oij kaˆ tšrasi yeÚdouj» peplasmšnoij
kaˆ oÙk ¢lhqšsi kaˆ toÝj saqr¦n kaˆ ¢st»rikton t¾n b£sin tÁj diano…aj œcontaj
¢pat»sei kaˆ ¢post»sei ¢pÕ Θeoà, éste skandalisqÁnai, «e„ dunatÒn, kaˆ toÝj
™klektoÚj».
'Apostal»setai d `Enëc kaˆ `Hl…aj Ð Qesb…thj kaˆ ™pistršyousi kard…aj
patšrwn ™pˆ tškna, toutšsti t¾n sunagwg¾n ™pˆ tÕn kÚrion ¹mîn 'Ihsoàn CristÕn
kaˆ tÕ tîn ¢postÒlwn k»rugma, kaˆ Øp' aÙtoà ¢naireq»sontai. Kaˆ ™leÚsetai Ð
kÚrioj ™x oÙranoà, Ön trÒpon oƒ ¤gioi ¢pÒstoloi ™qe£santo aÙtÕn poreuÒmenon e„j
tÕn oÙranÒn, ΘeÕj tšleioj kaˆ ¥nqrwpoj tšleioj, met¦ dÒxhj kaˆ dun£mewj kaˆ
¢nele‹ tÕn ¥nqrwpon tÁj ¢nom…aj, tÕn uƒÕn tÁj ¢pwle…aj, tù pneÚmati toà
stÒmatoj aÙtoà. M h d e ˆ j t o … n u n ¢ p Õ g Á j ™ k d e c š s q w t Õ n k Ú r i o n , ¢ l l ' ™ x
oÙranoà, æj aÙtÕj ¹m©j ºsfal…sato.
Š Αγίου Αθανασίου Πατριάρχου Αλεξανδρείας (Προς Αντίοχον):

'Erèt. rq. 'Alhqj d, Óti ™x A„gÚptou ™xšrcetai Ð 'Ant…cristoj, kaˆ shme‹Òn ti ™n
tÍ ceirˆ tÍ mi´, kaˆ ™n tù Ñfqalmù tù ˜nˆ kškthtai;
'ApÒk. P£nta taàta graèdeij màqo… e„sin. `O g¦r 'Ant…cristoj oÙdn shme‹on
toioàton kškthtai· ¢ll¦ kaˆ ™k tÁj Galila…aj, Óqen Ð CristÕj ™xÁlqen, ™xšrcetai,
éj fhsin ¹ Graf»· «SkÚmnoj lšontoj D¦n, kaˆ ™kphd»sei ™k Bas£n.» AÛth dš ™stin
SkuqÒpolij. (Όπως η γέννηση του Χριστού έγινε στην Βηθλεέμ που ανήκει στην
Ιουδαία, και όχι στη Γαλιλαία, κατἀ ανάλογο τρόπο και η γέννηση του Αντιχρίστου δεν θα
γίνει εκεί από όπου θα ξεκινήσει την παραπλάνηση του κόσμου. – ΛΜΔ)

…Perˆ d tÁj ™ndÒxou deutšraj parous…aj toà Uƒoà toà Qeoà lšgei Dani¾l Ð
prof»thj· «'Eqeèroun ™n Ðr£mati tÁj nuktÕj, kaˆ „doÝ met¦ tîn nefelîn toà
oÙranoà æj UƒÕj ¢nqrèpou ™rcÒmenoj, kaˆ ›wj toà Palaioà tîn ¹merîn œfqase.
Kaˆ πroshnšcqh aÙtù. Kaˆ aÙtù ™dÒqh ¹ ¢rc¾ kaˆ ¹ tim¾, kaˆ ¹ basile…a· kaˆ
p£ntej oƒ laoˆ, fulaˆ, glîssai douleÚsousin aÙtù. `H ™xous…a aÙtoà ™xous…a
a„ènioj, ¼tij oÙ pareleÚsetai· kaˆ ¹ basile…a aÙtoà oÙ diafqar»setai». 'IdoÝ
safîj di¦ tîn e„rhmšnwn ™m£qomen, Óti aÙtÒj ™stin Ð UƒÕj toà Qeoà, Ð sarkwqeˆj
kaˆ paqën di' ¹m©j, kaˆ ¢nast¦j ™k nekrîn, kaˆ ¢nalhfqeˆj ™n dÒxV prÕj tÕn
˜autoà Patšra kaˆ p£lin mšllwn œrcesqai met¦ tîn nefelîn toà oÙranoà, met¦
dÒxhj a„wn…ou kr‹nai zîntaj kaˆ nekroÚj. Proe‹pe g¦r perˆ toÚtou Ð aÙtÕj
- 213 -

prof»thj Dani»l· «'Eqeèroun ›wj oá qrÒnoi ™tšqhsan, kaˆ PalaiÕj ¹merîn ™k£qhto·
kaˆ tÕ œnduma aÙtoà leukÕn æseˆ ciën, kaˆ ¹ qrˆx tÁj kefalÁj aÙtoà æseˆ œrion
kaqarÒn. `O qrÒnoj aÙtoà flÕx purÕj, oƒ trocoˆ aÙtoà pàr flšgon. PotamÕj purÕj
eŒlken œmprosqen aÙtoà, c…liai cili£dej ™leitoÚrgoun aÙtù, kaˆ mÚriai muri£dej
pare…sthkan aÙtù. Krit»rion ™k£qise, kaˆ b…bloi ºneócqhsan. 'Eqeèroun tÒte ¢pÕ
fwnÁj tîn lÒgwn tîn meg£lwn, ïn tÕ kšraj ™ke‹no ™l£lei, ›wj ¢nVršqh tÕ qhr…on
kaˆ ¢pèleto, kaˆ tÕ sîma aÙtoà ™dÒqh e„j kaàsin purÒj». PrÒdhlon d, Óti tÕ
qhr…on Ð 'Ant…cristÒj ™stin. `O g¦r UƒÕj toà Qeoà ™rcÒmenoj, ¢nele‹ aÙtÕn tù
pneÚmati toà stÒmatoj aÙtoà, Óti aÙtù ¹ dÒxa kaˆ tÕ kr£toj e„j toÝj a„înaj tîn
a„ènwn. 'Am»n. (Ο Αντίχριστος και ο Σατανάς καταργούνται δια της αμέσου μετά από
αυτούς ακολουθουμένης 2ας Παρουσίας του Χριστού. Ας μην λοιπόν παραπλανούνται οι
πιστοί από τους Χιλιαστές ή άλλες προτεσταντικές ομάδες που διδάσκουν για χιλιετή
βασιλεία επί της γης του Χριστού, μετά τον Αντίχριστο! - ΛΜΔ)
Š Αγίου Κυρίλλου Πατριάρχου Αλεξανδρείας:

'Iouda‹oi g¦r oƒ t£lanej œxw memen»kasi di' ¢pist…an, kaˆ ¼kista mn ™f' ˜auto‹j
e„j ¥rcont£ te kaˆ krit¾n katedšxanto tÕn CristÕn, ka… toi kathgmšnon ™x oÙranoà,
qel»sei te kaˆ eÙdok…v toà Qeoà kaˆ PatrÕj, kaˆ prÕj toÚtoij Óti kaˆ ¥nqrwpon
¢llÒtrion ™f' ˜auto‹j keceiroton»kasi tÕn tÁj ¢pwle…aj uƒÕn, toàt' œsti, tÕn
'Ant…criston, œkfulÒn te kaˆ ¢llogenÁ, kaˆ oÙd' ™x a†matoj 'Isra¾l, ka… toi
toà nÒmou dieipÒntoj safîj, «OÙ dun»sV katastÁsai ™pˆ seautÕn ¥nqrwpon
¢llÒtrion, Óti oÙk ¢delfÒj soÚ ™stin.» (Περί της εν πνεύματι και αληθεία προσκυνήσεως και
λατρείας, λόγος α΄, MPG 68: 132-1125, ή TLG 4090 096)

(Εδώ λέγεται σαφώς, ότι ο Αντίχριστος δεν θα είναι καν εξ αίματος Ισραήλ! Ο
Άγιος Κύριλλος, ως μεταγενέστερος του Αγίου Αθανασίου, διευκρινίζει τα λεγόμενα του
τελευταίου περί Αντιχρίστου, και μας ενημερώνει ότι όντως δεν γεννάται στο Ισραήλ ο
Αντίχριστος! Επειδή ο Χριστός γεννήθηκε χωρίς πατέρα επί της γης, η γενεαλογία του
είναι αυτή της αειπαρθένου μητρός Του, ενώ ο Αντίχριστος δεν μπορεί να γεννηθεί χωρίς
κατά σάρκα πατέρα, ο οποίος μάλιστα, πατέρας του, θα είναι έκφυλος, δηλ. δεν θα είναι
Εβραίος! Η μητέρα του όμως, η οποία θα υποκρίνεται την παρθένο, θα είναι εκ της φυλής
του Δαν. Παρ’ όλα αυτά κανείς συγγραφέας ή προφήτης δεν δίνει τα χαρακτηριστικά του
πατέρα του Αντιχρίστου. Το μυστήριο αυτό εξηγείται από τον Άγιο Σεραφείμ του Σαρώφ, ο
οποίος υποδεικνύει τεχνητή μεταφορά σπέρματος στην μητέρα του, και αφήνει να εννοηθεί
ότι θα έχει προηγειθεί επέμβαση της Γενετικής επιστήμης σ’ αυτό, μάλιστα στη Ρωσία,
ώστε, κατά κάποιες κατά φαντασίαν προσδοκίες, να γεννηθεί σαν superman ο
Αντίχριστος! Όμως τελικά θα είναι ενεργούμενος μόνο των πονηρών πνευμάτων. -ΛΜΔ).

Š Αγίου Ιππολύτου (περί Αντιχρίστου):
Ἐpeˆ oân lšonta kaˆ skÚmnon lšontoj tÕn CristÕn proanefènhsan aƒ grafa…,
tÕ Ómoion kaˆ perˆ toà ¢nticr…stou e‡rhtai. fhsˆ g¦r MwsÁj oÛtwj· «skÚmnoj
lšontoj D¦n kaˆ ™kphd»setai ™k Bas£n» ¢ll' †na m¾ sfalÍ tij, nom…saj perˆ toà
Cristoà e„rÁsqai tÕ ρhtÕn toàto, ™pisths£tw tÕn noàn. “D£n”, fhsi, “skÚmnoj
lšontoj” t¾n ful¾n Ñnom£saj, t¾n toà D¦n, ™saf»nise tÕ proke…menon, ™x Âj mšllei
Ð ¢nt…cristoj genn©sqai. ésper g¦r ™k tÁj 'IoÚda fulÁj Ð CristÕj gegšnnhtai,
oÛtwj kaˆ ™k tÁj toà D¦n fulÁj Ð ¢nt…cristoj gennhq»setai. Óti d oÛtwj œcei, t…
- 214 -

fhsin 'Iakëb: genhq»tw D¦n Ôfij ™f' Ðdoà kaq»menoj, d£knwn ptšrnan †ppou.” Ôfij
oân t…j ¥ra À Ð ¢p' ¢rcÁj pl£noj, Ð ™n tÍ genšsei e„rhmšnoj, Ð plan»saj t¾n Eâan
kaˆ ptern…saj tÕn 'Ad£m; ¢ll' ™peid¾ di¦ pleiÒnwn marturiîn de‹ ¢pode‹xai t¦
proke…mena, oÙk ¢ton»swmen. Óti mn g¦r Ôntwj ™k tÁj fulÁj D¦n mšllei genn©sqai
kaˆ ¢n…stasqai tÚrannoj, basileÝj, krit¾j deinÒj, uƒÕj toà diabÒlou, fhsˆn Ð
prof»thj: “D¦n krine‹ tÕn ˜autoà laÒn, æseˆ kaˆ m…an ful¾n ™n 'Isra»l.” ¢ll' ™re‹
tij· toàto ™pˆ tÕn Samyën e‡rhtai, Öj ™k tÁj fulÁj toà D¦n gennhqeˆj œkrine tÕn
laÕn e‡kosin œth. tÕ mn ™pˆ toà Samyën merikîj gegšnhtai, tÕ d kaq' Ólou
plhrwq»setai ™pˆ tÕn ¢nt…criston.
Λšgei g¦r kaˆ `Ierem…aj oÛtwj· “spoud¾n ™k D¦n ¢kousÒmeqa ÑxÚthtoj †ppwn
aÙtoà, ¢pÕ fwnÁj cremetismoà ƒppas…aj †ppwn aÙtoà ™se…sqh p©sa ¹ gÁ.” lšgei d
kaˆ ›teroj prof»thj· “sun£xei p©san dÚnamin aÙtoà ¢pÕ ¹l…ou ¢natolîn mšcrij
¹l…ou dusmîn· oÞj kekl»kei kaˆ oÞj oÙ kekl»kei poreÚsontai met' aÙtoà· leukane‹
t¾n q£lassan ¢pÕ tîn ƒst…wn tîn plo…wn aÙtoà kaˆ melane‹ tÕ ped…on ¢pÕ tîn
qureîn kaˆ tîn Óplwn· kaˆ p©j Öj ¨n sunant»sei aÙtù ™n polšmJ, ™n maca…rv
pese‹tai.” Óti mn oân taàta oÙk ™p' ¥llon tin¦ e‡rhtai ¢ll' À ™pˆ tÕn tÚrannon kaˆ
¢naidÁ kaˆ qeom£con, de…xomen di¦ tîn ˜xÁj. lšgei g¦r `Hsaaj oÛtwj: “kaˆ œstai
Ótan suntelšsV kÚrioj p£nta poiîn ™pˆ tù Ôrei Siën kaˆ `Ierousal»m, ™p£xei ™pˆ
tÕn noàn tÕn mšgan, ™pˆ tÕn ¥rconta tîn 'Assur…wn kaˆ ™pˆ tÕ Ûyoj tÁj dÒxhj tîn
Ñfqalmîn aÙtoà. epe g£r tÍ „scÚi poi»sw kaˆ tÍ sof…v tÁj sunšsewj ¢felî Ória
™qnîn, kaˆ t¾n „scÝn aÙtîn pronomeÚsw”.
…Ἀll' ¢postele‹ 'Adwna kÚrioj e„j t¾n s¾n tim¾n ¢tim…an, kaˆ e„j t¾n s¾n
dÒxan pàr kaiÒmenon kauq»setai… Ὁ ¯dhj k£tw ™pikr£nqh sunant»saj soi,
sunhgšrqhs£n soi p£ntej oƒ g…gantej, oƒ ¥rxantej tÁj gÁj, oƒ ™ge…rontej ™k tîn
qrÒnwn aÙtîn p£ntaj basile‹j ™qnîn. ¤pantej ¢pokriq»sontai kaˆ ™roàs… soi. Kaˆ
sÝ ˜£lwj ésper kaˆ ¹me‹j, ™n ¹m‹n d katelog…sqhj; katšbh e„j ¯dhn ¹ dÒxa sou, ¹
poll¾ eÙfrosÚnh sou, Øpok£tw sou strèsousi sÁyin, tÕ d katak£lumm£ sou
skèlhx. pîj œpesen ™k toà oÙranoà Ð ˜wsfÒroj Ð prw ¢natšllwn; sunetr…bh
e„j t¾n gÁn Ð ¢postšllwn prÕj p£nta t¦ œqnh. sÝ d epaj tÍ diano…v sou. E„j tÕn
oÙranÕn ¢nab»somai, ™p£nw tîn ¥strwn toà oÙranoà q»sw tÕn qrÒnon mou, kaq…sw
™n Ôrei Øyhlù ™pˆ t¦ Ôrh Øyhl¦ t¦ prÕj borr©n, ¢nab»somai ™p£nw tîn nefelîn,
œsomai Ómoioj tù Øy…stJ. nunˆ d e„j ¯dhn katab»sV kaˆ e„j t¦ qemšlia tÁj gÁj. oƒ
„dÒntej se qaum£sousin ™pˆ soˆ kaˆ ™roàsin. Oátoj Ð ¥nqrwpoj Ð paroxÚnwn t¾n
gÁn, Ð se…wn basile‹j, Ð qeˆj t¾n o„koumšnhn Ólhn œrhmon, kaˆ t¦j pÒleij kaqe‹len,
toÝj ™n ™pagwgÍ oÙk œlusen. p£ntej oƒ basile‹j tîn ™qnîn ™koim»qhsan ™n timÍ,
¥nqrwpoj ™n tù o‡kJ aÙtoà, σÝ d rif»sV ™n to‹j Ôresin, æj nekrÕj ™bdelugmšnoj,
met¦ pollîn peptwkÒtwn ™kkekenthmšnwn maca…rv, katabainÒntwn e„j ¯dhn.
... Ὅn trÒpon ƒm£tion ™n a†mati pefurmšnon oÙk œstai kaqarÒn, oÛtwj oÙd sÝ
œsV kaqarÒj, Óti t¾n gÁn mou ¢pèlesaj kaˆ tÕn laÒn mou ¢pškteinaj. oÙ m¾ me…nVj
e„j tÕn a„îna crÒnon, spšrma ponhrÒn. ˜to…mason t¦ tškna sou sfagÁnai ta‹j
¡mart…aij toà patrÒj sou, †na m¾ ¢nastîsi kaˆ t¾n gÁn klhronom»swsin.”
(Στην τελευταία αυτή πρόταση προαναγγέλλεται η τιμωρία των τέκνων (οπαδών) του
Αντιχρίστου διότι διέπραξαν όλες τις αμαρτίες που διδάχθηκαν υπό του Σατανά, πατρός,
πνευματικά του Αντιχρίστου, για να μην αναστηθούν σε ανάσταση ζωής και
κληρονομήσουν την γη της αιωνιότητος των δικαίων. Προηγουμένως όμως βλέπομε τον
Σατανά να καυχάται ότι με τη «σοφία της συνέσεως» θα καταργήσει όρια εθνών. Αυτό
θυμίζει τη χρήση των θεοσοφικών – μασονικών στοών, στην προώθηση σήμερα της
χωρίς σύνορα Νέας Παγκόσμιας Τάξης! -ΛΜΔ)
- 215 -

Š Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου, του Ναζιανζηνού:
Ο Αντίχριστος θα είναι παγκόσμιος άρχων, και θα παραπλανήσει τους
(πλείστους) των Ιουδαίων (μεταφρασμένο): «…Λέγεται βδέλυγμα της ερημώσεως που
στέκεται σε τόπο Άγιο, διότι ο Ναός των Ιεροσολύμων θα οικοδομηθεί ύστερα, καθώς θα
πιστευθεί ο Αντίχριστος από τους Ιουδαίους ότι είναι ο Χριστός, και θα καθίσει (επί
θρόνου), και θα θεωρηθεί βασιλιάς όλης της Οικουμένης. Θα έλθει δε για να ερημώσει
τον Κόσμο, διότι είναι βδέλυγμα της ερημώσεως (κατά την έκφραση του προφήτου Δανιήλ,
αλλά και του ίδιου του Κυρίου.)» (Υπόμν. στον Ιεζεκιήλ, TLG 2022 053)

Š Αγίου Θεοδωρήτου Κύρου (Ερμηνεία στις επιστολές του Απ. Παύλου, τόμος 82):

«“Oti ™¦n m¾ œlqV ¹ ¢postas…a prîton, kaˆ ¢pokalufqÍ Ð ¥nqrwpoj tÁj
¡mart…aj, Ð uƒÕj tÁj ¢pwle…aj· (d.) Ð ¢ntike…menoj kaˆ ØperairÒmenoj ™pˆ p£nta
legÒmenon qeÕn, À sšbasma, éste aÙtÕn e„j tÕn naÕn toà Qeoà æj qeÕn kaq…sai,
¢podeiknÚnta ˜autÕn Óti œsti qeÒj». 'Apostas…an aÙtÕn ™k£lese tÕn 'Ant…criston,
¢pÕ toà pr£gmatoj aÙtù toÜnoma teqeikèj. 'ApostÁsai g¦r ¤pantaj tÁj ¢lhqe…aj
peir©tai. ”Anqrwpon d aÙtÕn ¡mart…aj proshgÒreusen, ™peid¾ ¥nqrwpÒj ™sti t¾n
fÚsin, p©san ™n ˜autù toà diabÒlou decÒmenoj t¾n ™nšrgeian· uƒÕn d ¢pwle…aj, æj
kaˆ aÙtÕn ¢pollÚmenon, kaˆ ˜tšroij prÒxenon toÚtou ginÒmenon. Mime‹tai g¦r Ð tîn
¢nqrèpwn ¢l£stwr toà Qeoà kaˆ SwtÁroj ¹mîn t¾n ™nanqrèphsin· kaˆ ésper aÙtÕj
¢nqrwpe…an fÚsin ¢nalabën, t¾n ¹metšran ™pragmateÚsato swthr…an· oÛtwj
™ke‹noj ¥nqrwpon ™klex£menoj p©san aÙtoà dšxasqai dun£menon t¾n ™nšrgeian, di'
aÙtoà p£ntaj ™xapatÁsai toÝj ¢nqrèpouj peir£setai, CristÕn ˜autÕn kaˆ QeÕn
Ñnom£zwn, kaˆ tîn kaloumšnwn qeîn dielšgcwn tÕ yeàdoj, Óper aÙtÕj ™n to‹j
parelhluqÒsi crÒnoij ™kr£tune. NaÕn d Qeoà t¦j ™kklhs…aj ™k£lesen, ™n aŒj
¡rp£sei t¾n proedre…an, qeÕn ˜autÕn ¢podeiknÚnai peirèmenoj. Taàta kaˆ Ð qe‹oj
prohgÒreuse Dani»l. ”Efh g£r· «Kaˆ ™pˆ qeoÝj tîn patέrωn aÙtoà oÙ sun»sei, kaˆ
qeÕn Mawzeˆm ™pˆ tÒpJ ˜autoà dox£sei»· ¢ntˆ toà, QeÕn „scurÕn ˜autÕn Ñnom£sei.
(TLG 4089 030)

(Αναφέρεται εδώ, ότι ο Απόστολος, σαν Ναό Θεού ονόμασε τις εκκλησίες! Άρα αν
και θα κτισθεί χάριν του Αντιχρίστου ο Ναός της Ιερουσαλήμ, εν τούτοις ο Αντίχριστος
θα καταλάβει την προεδρεία όλων των εκκλησιών και θρησκειών! Δηλ. θα ιδρύσει
την Πανθρησκεία αλλά με παραμέριση των δογμάτων των άλλων θρησκειών και
αποκλειστικά δική του “λατρεία” μέσα σ’ αυτές. Και έτσι θα καταργήσει τις ψευδείς
θρησκείες που ο ίδιος ο Σατανάς μέχρι τότε στερέωνε! Οι διάφορες λοιπόν
πανθρησκειακές συναθροίσεις σήμερα, που στηρίζονται στη θεωρεία των
«κλάδων», είναι ένα βήμα απλώς πριν την γενική κατάργηση των θρησκειών! Δεν
πρόκειται όμως να αφήσει και τις εκκλησίες του Χριστού ελεύθερες, αλλά θα τις καταλάβει
και θα καταργήσει τη λατρεία του αληθινού Θεού. –ΛΜΔ)
Του ιδίου περί του «κατέχοντος»: «Kaˆ nàn tÕ katšcon o‡date, e„j tÕ

¢pokalufqÁnai aÙtÕn ™n tù ˜autoà kairù.» Tinj t Õ k a t š c o n , t ¾ n ` R w m a ϊ k ¾ n
™ n Ò h s a n b a s i l e … a n · t i n  j d  t ¾ n c £ r i n t o à P n e Ú m a t o j . KatecoÚshj g¦r,
fhsˆ, tÁj toà PneÚmatoj c£ritoj, ™ke‹noj oÙ parag…netai. 'All' oÙc oŒÒn te
paÚsasqai pantelîj t¾n c£rin toà PneÚmatoj. Pîj g¦r œnesti tîn ™ke…nou
perigenšsqai mhcanhm£twn toÝj tÁj pneumatikÁj ™pikour…aj ™sterhmšnouj; 'All'
oÙd t¾n `Rwmaϊk¾n basile…an ˜tšra diadšxetai basile…a. Di¦ g¦r toà tet£rtou
- 216 -

qhr…ou kaˆ Ð qeiÒtatoj Dani¾l t¾n `Rwmaϊk¾n Æn…xato basile…an. 'En d toÚtJ tÕ
mikrÕn kšraj ™bl£sthse tÕ poioàn pÒlemon met¦ tîn ¡g…wn. AÙtÕj d oátÒj ™sti,
perˆ oá t¦ pro¸ρhqšnta epen Ð qe‹oj 'ApÒstoloj. OÙdšteron toÚtwn omai f£nai tÕn
qe‹on 'ApÒstolon, ¢ll¦ tÕ par' ˜tšrwn e„rhmšnon ¢lhqj enai Øpolamb£nw. …Omai
d kaˆ ˜tšran œcein di£noian tÕ ρhtÒn. Memaqhkëj g¦r Ð qe‹oj 'ApÒstoloj e„rhkšnai
tÕn KÚrion, æj khrucqÁnai de‹ tÕ EÙaggšlion e„j p£nta t¦ œqnh, kaˆ tÒte g…nesqai
tÕ tšloj· Ðrîn d kratoàsan œti tîn e„dèlwn t¾n qerape…an, tÍ DespotikÍ
didaskal…v ˜pÒmenoj, œfh prÒteron kataluq»sesqai tÁj deisidaimon…aj tÕ kr£toj,
kaˆ pantacoà dial£myein tÕ swt»rion k»rugma, (κατά την Βυζαντινή – νεορωμαϊκή
περίοδο –ΛΜΔ), kaˆ tÒte (μετά την αποστασία των Χριστιανών από την πίστι τους -ΛΜΔ)
fan»sesqai tÕn tÁj ¢lhqe…aj ¢nt…palon. (Πράγματι μετά το Ορθόδοξο Ελληνικό
κράτος, μια αναβίωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας θα υπάρξει, αλλά μόλις ο κόσμος,
όπως και στα χρόνια μας, απομακρυνθεί από το Θεό, τότε μαζί με την αποστασία, που ήδη
άρχισε, η χάρη του Θεού θα συσταλεί, και θα φανεί ο Αντίχριστος. -ΛΜΔ)
Š Proo…mion εις το ποίημα της Κυριακής της Απόκρεω, περί της 2ας Παρουσίας

του Κυρίου, Ρωμανού του μελωδού:
…`UpÕ ¢ggšlwn ØmnoÚmenoj ¢nel»luqe met¦ dÒxhj Ð ΚÚrioj, blepÒntwn tîn maqhtîn
aÙtoà· oÛtw protrecÒntwn tîn ¢ggšlwn ™leÚsetai fanerîj, kaqëj gšgraptai·
Óte kaˆ t¦ oÙr£nia kaˆ t¦ ™p…geia ¤ma t¦ katacqÒnia doxolog»sei kaˆ proskun»sei
CristÕn tÕn staurwqšnta kaˆ safîj Ðmolog»sei æj ΘeÒj ™sti kaˆ Κt…sthj,
tÒte 'Iouda‹oi Ôyontai qrhnoàntej e„j Ónper ™xekšnthsan· oƒ d…kaioi d l£myousi
kraug£zontej· «DÒxa soi, krit¦ dikaiÒtate.»
TÁj mn protšraj ™leÚsewj toà Qeoà ¹mîn 'Iw£nnhj prošdramen khrÚttwn p©si
met£noian· prÒdromoj 'Hl…aj tÁj deutšraj gen»setai parous…aj Ð d…kaioj.
Malac…aj prof»thj aÙtÕn proek»ruxe lšgwn· «'Apostal»setai prÕ tÁj ¹mšraj tÁj toà
Κur…ou 'Hl…aj Ð Qesb…thj·» kaˆ Matqa‹oj d suggr£fei pîj ™d…daskej, Σwt»r mou,
perˆ 'Iw£nnou, «OátÒj ™sti, lšgwn, ¨n qšlete prosdšxasqai, Ð mšllwn ™leÚsesqai
'Hl…aj» khrÚttwn se, krit¦ dikaiÒtate. ”Alla meg£la kaˆ ¢pÒrrhta paradšdwke kaˆ
safîj ™xed…daxen e„j t¾n aÙtoà 'Apok£luyin kaˆ Ð qeolÒgoj 'Iw£nnhj kaˆ œdeixen
æj 'Hl…aj ™leÚsetai· sÝn aÙtù d Øpšfhnen æj parag…netai kaˆ 'Enëc Ð mak£rioj,
«toÝj dÚo, lšgwn, ™xaposte…lw prof»taj ™n tù kÒsmJ· perib£lwntai d s£kkouj kaˆ
khrÚxws… me p©si». ToÚtouj d cil…aj kaˆ diakos…aj ˜x»konta dišgrayen ¹mšraj
protršcein soi prÕ tÁj parous…aj sou, krit¦ dikaiÒtate. P£nta safîj proem»nuse
t¦ ™sÒmena Dani¾l Ð qespšsioj, ¨n ¢kribîj ™reun»swmen, «m…an ˜bdom£da, lšgwn,
q»sw diaq»khn», kaˆ eÙqšwj ™p»gagen· «E„j tÕ ¼misu tÁj ˜bdom£doj ¢rq»setai
tÁj latre…aj tÕ kaÚchma·» kaˆ ˜rmhneÚei æj tr…a œth kaˆ ¼misu khrÚxei ¹ du¦j ¹ tîn
¡g…wn t¾n deutšran parous…an· ¥llon d tosoàton crÒnon kurieÚsei Ð ¥dikoj
'Ant…cristoj deinîj timwroÚmenoj toÝj s perimšnontaj, krit¦ dikaiÒtate.
EÛrV d ρ…zan pikra…nousan Ð 'Ant…cristoj kaˆ ™k taÚthj tecq»setai, t¾n toà Cristoà
™nanqrèphsin qšlwn ™kmime‹sqai Ð deinÕj kaˆ pamm…aroj, Ð misîn t¾n ¢l»qeian.
TÁj aÙtoà ponhr…aj ™p£xion Ôrganon ¢nal»yetai sèmatoj· ™k gunaikÕj mn ta‹j
fantas…aij genn©tai ¢kaq£rtou· ™kplan»sei d ¢nÒmouj æj parqšnoj aÙtÕn t…ktei·
tšrata poi»sei di¦ fantas…aj Ð yeÚsthj kaˆ ¢nÒsioj Ön stšrxousin ¥nomoi,
kaˆ s ¢parn»sontai, krit¦ dikaiÒtate.
“Ina d oÛtwj Ñfq»setai Ð kat£ratoj kaˆ ¢l£stwr di£boloj, Ð to‹j kalo‹j ¢ntike…menoj,
- 217 -

Ð tÁj ¢pwle…aj ØιÕj ™pairÒmenoj æj qeÕj proskunoÚmenoj
par¦ tîn planhqšntwn to‹j toÚtou fant£smasin, par' aÙtîn kaˆ decq»setai, tîn t¾n
¢g£phn tÁj ¢lhqe…aj Cristoà m¾ dexamšnwn, ¢ll¦ m©llon pisteus£ntwn ™n tù
yeÚdei tù toà pl£nou· lÒgouj d lal»sei kat¦ toà Øy…stou Ð dr£kwn Ð ¢n»meroj, kaˆ
p©sin ™pšrcetai to‹j s perimšnousin, krit¦ dikaiÒtate.
NaÕn d tÒte poi»setai perioÚsion tîn `Ebra…wn tÕ sÚsthma, planîn kaˆ ¥llouj Ð ¥nomoj,
Ótan peplasmšnaj fantas…aj ™rg£shtai kaˆ shme‹a Ð tÚrannoj·
™k morfÁj e„j ˜tšran morf¾n metab£lletai, e„j ¢šra di…ptatai kaˆ schmat…zei ésper
¢ggšlouj toÝj da…monaj panoÚrgwj to‹j aÙtoà Øphrete‹sqai ™pit£gmasi spouda…wj.
Ql‹yij kaˆ ¢n£gkh œstai to‹j ¢nqrèpoij meg£lh te kaˆ ¥metroj, di' Âj dokim£zontai oƒ
doàlo… sou ¤pantej, krit¦ dika…otate. `O mn limÕj mšgaj gen»setai, kaˆ ¢rn»setai kaˆ
¹ gÁ toÝj karpoÝj aÙtÁj, kaˆ Ômbroi Ólwj oÙk œsontai· p£nta t¦ fut¦ d maranq»setai
¥qroon kaˆ bot£nai xhra…nontai. 'ApÕ tÒpou e„j tÒpon oƒ ¥nqrwpoi feÚxontai kaˆ
qrhn»sousin ¥pausta· Ð diwgmÕj d ™pikrat»sei Ð kat¦ tîn ¡g…wn, kaˆ ™n Ôresin ™r»moij
kaˆ bouno‹j kaˆ to‹j sphla…oij g…nontai fug£dej fÒbJ toà tur£nnou, tÕn dr£konta
™kkl…nontej, boîntej· «'Ep…bleyon kaˆ sîson toÝj doÚlouj sou, krit¦ dikaiÒtate».
`UpÕ pollÁj doliÒthtoj Ð pagk£kistoj ésper pr©oj ™leÚsetai, æj Ð poim¾n Ð kalÕj
¹mîn· toÚtou g¦r mime‹tai t¾n fwn¾n kaˆ protršpetai ™k tÁj m£ndraj t¦ prÒbata·
kaˆ polloˆ ØpakoÚsontai kaˆ ¢peleÚsontai prÕj aÙtÕn ¢patèmenoi, kaˆ t¾n
sfrag‹da t¾n toà swtÁroj ™k toÚtwn ¢faire‹tai kaˆ sfrag‹da ¢pwle…aj æj „d…oij
™gcar£ttei· Ósoi d nooàsi toÚtou t¾n ¢p£thn misoàsi kaˆ bdelÚssontai aÙt¾n t¾n
fwn¾n aÙtoà kaˆ mÒnon s stšrgousi, krit¦ dikaiÒtate. `Roizoàtai tÒte Ð dÒlioj
kaˆ pagk£kistoj dusmenîj ÑrgizÒmenoj, kaˆ ésper dr£kwn ¢n»meroj p©si to‹j
¢nqrèpoij æj ™cqrÕj ™peleÚsetai, to‹j ¡g…oij d m£lista· kaˆ prob£lletai tÕn
kekrummšnon „Õn aÙtoà kat¦ p£ntwn Ð ¥splagcnoj· kin»sei fÒbon kaˆ fantas…aj kaˆ
ktÚpouj ™n ¢šri ™mpoioàntaj fr…khn p©san kaˆ deil…an to‹j ¢nqrèpoij· se…etai t¦
π£nta gÁj kaˆ tÁj qal£sshj· t¦ ¤gia ¢rq»setai· diÒper oƒ d…kaioi· «'Emf£nhqi,
kr£zousi, krit¦ dikaiÒtate». “Wste kaˆ p£ntej (σχεδόν) qan»sontai diwkÒmenoi oƒ CristÕn
¢namšnontej· yalmoˆ kaˆ Ûmnoi pauq»sontai, oÙd leitourg…a, oÙc ¡g…asma œsetai,
prosfor¦ À qum…ama· ™pˆ tre‹j g¦r kaˆ ¼misu crÒnouj ¢rq»setai ¹ qus…a, æj gšgraptai.
Seismoˆ kaˆ qn»seij kaˆ p©sa ql‹yij krat»sei ™n tù kÒsmJ, kaˆ ™kle…yousi paid…a
™n to‹j kÒlpoij tîn mhtšrwn· qnÇskei g¦r kaˆ m»thr kaˆ prÕ toà paid…ou· ™n
¢gor´ t¦ le…yana Ð q£ptwn oÙ fa…netai· ™ge…reij d ¤pantaj, krit¦ dikaiÒtate…
(Τα επτά -7- τελευταία χρόνια της Γης θα είναι κρίσιμα! –ΛΜΔ).
Συνεχίζομε με στοιχεία από νεώτερους Πατέρες:

™ Για το πόσοι σώζονται, από τον γέροντα Λ α υ ρ έ ν τ ι ο του C h e r n i g o v :
Ο σεβαστός γέροντας Λαυρέντιος επενελάμβανε συχνά ότι οι ψυχές πηγαίνουν στην
Κόλαση, όπως φεύγει το πλήθος από την εκκλησία μία ημέρα που είναι γιορτή, αλλά
πηγαίνουν στον Ουρανό όπως ο κόσμος πηγαίνει στην εκκλησία μία καθημερινή. Ο
παπούλης συχνά καθόταν και έκλαιγε. Λυπόταν τον κόσμο που χανόταν.
«Πόσοι άνθρωποι είναι εκεί, που είναι στοιβαγμένοι στην Φωτιά σαν ρέγγες σε ένα
βαρέλι»! Τα πνευματικά του τέκνα τον παρηγορούσαν, αλλά αυτός πάλι απαντούσε με
δάκρυα: «Εσείς δεν βλέπετε. Αν μπορούσατε να δείτε… Πόσο θλιβερό είναι! Και στις
έσχατες μέρες η Κόλαση θα γεμίσει από νέους».
- 218 -

™ Ο ιερομόναχος Σεραφείμ (Vyritsky) από τη Μόσχα (+1942):
Όταν η Ανατολή (Κίνα – Ινδία κλπ -ΛΜΔ) γίνει ισχυρότερη, όλοι θα αρχίσουν να
τρέμουν. Υπάρχουν αφ’ ενός οι αριθμοί. Αλλά όχι μόνον αυτό. Έχουν εγκρατείς
εργαζομένους και κόσμο για την Βιομηχανία, ενώ υπάρχει τόση κραιπάλη (από ποτό) σε
εμάς… Θα έρθει μία εποχή που η Ρωσία θα κοπεί σε κομμάτια. Πρώτα θα την διαιρέσουν,
και μετά θα αρχίσουν να ληστεύουν τα αγαθά της. Η Δύση θα κάνει το παν για να βοηθήσει
στην καταστροφή της Ρωσίας, και για ένα διάστημα θα συγκατανεύσει να πάρει τα
ανατολικά μέρη της η Κίνα. Η μακρυνή Ανατολή θα πέσει στα χέρια των Ιαπώνων, και η
Σιβηρία στους Κινέζους, που θα αρχίσουν να μετακινούνται στην Ρωσία, να παντρεύονται
Ρωσίδες, και στο τέλος με πανουργία και επιδεξιότητα θα καταλάβουν την περιοχή της
Σιβηρίας μέχρι τα Ουράλια. Αλλά όταν η Κίνα θα θελήσει να πάει μακρύτερα, η Δύση θα
αντιταχθεί και δεν θα το επιτρέψει αυτό. Η Ανατολή θα βαπτισθεί στη Ρωσία. Όλος ο
Ουράνιος Κόσμος, μαζί και αυτός της Γης, το αντιλαμβάνονται, και προσεύχονται για το
φωτισμό της Ανατολής».

™ Ο γέροντας Θεοδόσιος (Kashin) του Minvody (+1948):
Είπε κοντά στο ξέσπασμα του πολέμου με την Γερμανία το 1941: «Αλήθεια, νομίζετε
ότι αυτός ήταν ο πόλεμος (1941-45); Ο πόλεμος έχει καιρό ακόμη για να έρθει. Θα
ξεκινήσει από την Ανατολή. Και μετά από όλες τις μεριές, σαν ακρίδες, οι εχθροί θα
απλωθούν πάνω από όλη τη Ρωσία… Αυτός θα είναι ο πόλεμος»!!
«Κατά τη διάρκεια αυτής της αξιομνημόνευτης
συζήτησης» γράφει ο Αρχιμανδρίτης Τyapochkin, ο
γέροντας είπε ότι του είχαν αποκαλυφθεί τα γύρω από το
μέλλον της Ρωσίας. Δεν έδωσε ημερομηνίες. Μόνο
τόνισε ότι ο χρόνος για την επαλήθευση των λόγων του
είναι στα χέρια του Θεού. Ο γέροντας τόνισε ότι η
καταστροφή της Ρωσίας, παρά την παρούσα δύναμή
της, και τη σκληρή αποφασιστικότητα της εξουσίας, θα
ελάμβανε χώρα πολύ γρήγορα.
Πρώτα οι Σλαβικοί πληθυσμοί θα χωρισθούν,
κατόπιν οι Δημοκρατίες της Ένωσης θα απομακρυνθούν:
Η Βαλτική, η Κεντρική Ασία και οι Καυκάσιες
Δημοκρατίες, και η Μολδαβία. Μετά από αυτό η κεντρική εξουσία στη Ρωσία θα αδυνατίσει
ακόμη περισσότερο, ώστε αυτόνομες δημοκρατίες και περιοχές θα αρχίσουν να
ανεξαρτητοποιούνται. Μετά μία μεγάλη καταστροφή θα λάβει χώρα: Η κεντρική εξουσία
θα παύσει από του να αναγνωρίζεται de facto από τις αυτόνομες περιοχές, οι οποίες
θα προσπαθούν να ζήσουν ανεξάρτητα, και δεν θα δίνουν πλέον καμία προσοχή στις
εντολές της Μόσχας.
Η μεγαλύτερη τραγωδία θα είναι η κατάληψη της Σιβηρίας από τους Κινέζους.
Αυτή δεν θα γίνει με πολεμικά μέσα. Σε συνδιασμό με την αδυναμία της εξουσίας και τα
ανοιχτά σύνορα, μάζες Κινέζων θα μετακινηθούν στην Σιβηρία, θα καταλάβουν ξαφνικά
ιδιοκτησίες, επιχειρήσεις και διαμερίσματα. Όλα θα γίνουν με τέτοιο τρόπο που κάποια
ημέρα οι Ρώσοι που ζουν στην Σιβηρία θα ξυπνήσουν … σε Κινέζικη πολιτεία. …Οι Κινέζοι
θα αντιδρούν ωμά σε κάθε απόπειρα αντίστασης. Η Δύση θα επιβοηθεί αυτή την κατάληψη
της γης μας, και με κάθε τρόπο θα υποστηρίζει τη στρατιωτική και οικονομική βούληση της
Κίνας λόγω μίσους προς την Ρωσία.

- 219 -

Αλλά θα αντιληφθούν το κίνδυνο για τον εαυτό τους, και όταν οι Κινέζοι
προσπαθήσουν να κατακτήσουν τα Ουράλια, αυτή τη φορά με στρατιωτική ισχύ για να
πάνε ακόμη μακρύτερα, τότε όλοι με όλα τα μέσα θα το εμποδίσουν και ακόμη κάπως θα
βοηθήσουν την Ρωσία στην απόκρουση της εισβολής από την Ανατολή. Η Ρωσία θα
κρατήσει το έδαφός της σ’ αυτή τη μάχη. Μετά από δυστυχίες και πλήρη πτώχευση, θα
βρει στον εαυτό της τη δύναμη να αναλάβει… Ο Κύριος θα στείλει βοήθεια, και παρά το
γεγονός ότι η χώρα θα έχει χάσει τα φανερά αποθέματα πρώτων υλών, θα βρεθούν το
γκάζι και το πετρέλαιο, χωρίς τα οποία μία σύγχρονη οικονομία δεν μπορεί να δουλέψει
στη Ρωσία…

™ Ο γ. Ζωσιμάς: ΟΙ μοναχοί του μοναστηριού του Solovetsky ρώτησαν τον
γέροντα Ζωσιμά, πως θα μπορούσε ο Αντίχριστος να αναγνωρισθεί: «Όταν ακούσετε ότι
ο Χριστός έχει εμφανισθεί στη Γη, να ξέρετε τότε ότι αυτός είναι ο Αντίχριστος»!
(Αυτό γιατί ο κόσμος – στην συντριπτική του πλειοψηφεία - δεν θα τον αναγνωρίσει σαν
Αντίχριστο, αλλά σαν Χριστό, και γιατί ο αληθινός Χριστός δεν έρχεται πάλι στη Γη, αλλά
εμφανίζεται στον Ουρανό μαζί με τον Τίμιο Σταυρό και τις Αγγελικές τάξεις, για να κρίνει
τον κόσμο. –ΛΜΔ)

™ Πως θα καταλάβουν την Εκκλησία και τα Μοναστήρια οι άνθρωποι που
προετοιμάζουν την άφιξη του Αντιχρίστου, από τον Άγιο γέροντα και Μάρτυρα
Ανατόλιο τον νεότερο, της Όπτινα (+1922):
«Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θα δρα με πανουργία για να οδηγήσει στην
αίρεση, αν ήταν δυνατόν, και τους εκλεκτούς. Δεν θα ξεκινήσει με την ψυχρή απώθηση των
δογμάτων της Αγίας Τριάδος, της Θεότητος του Κ. Ι. Χριστού, και της παρθενίας της
Θεοτόκου, αλλά θα ξεκινήσει ανεπαίσθητα να καταστρέφει τις διδασκαλίες και
τις παραδόσεις της Εκκλησίας και την μεγάλη τους πνευματικότητα, που έφτασε σε
μας μέσω των Αγίων Πατέρων, από το Άγιον Πνεύμα.
Λίγοι θα παρατηρήσουν αυτά τα καλοπιάσματα του εχθρού, μόνον εκείνοι που είναι
πολύ πεπειραμένοι στην πνευματική ζωή. Οι αιρετικοί θα αποκτήσουν ισχύ πάνω στην
Εκκλησία, και θα τοποθετήσουν τους υπηρέτες των παντού. Οι ευλαβείς θα
ατενίζονται καταφρονητικά. Ο ίδιος ο Κύριος είπε ότι από τους καρπούς των θα τους
αναγνωρίσετε, και έτσι, από τους καρπούς των καθώς και από τις ενέργειές των αιρετικών,
προσπαθήστε να τους διακρίνετε από τους αληθινούς ποιμένες. Αυτοί είναι πνευματικοί
κλέφτες, διαρπάζοντες τη πνευματική ποίμνη, και θα εισέλθουν στο μαντρί (την Εκκλησία),
σκαρφαλώνοντας με κάποιο άλλο τρόπο, χρησιμοποιώντας δύναμη και καταπατώντας τους
ιερούς κανόνες. Ο Κύριος καλεί αυτούς ληστές (Ευαγ. Ιω. 10/1). Πράγματι, η πρώτη τους
ενέργεια θα είναι η καταδίωξη των αληθινών ποιμένων, η φυλάκιση και η εξορία τους,
διότι χωρίς αυτό θα είναι αδύνατο γι αυτούς, να διαρπάσουν το ποίμνιο.
Γιαυτό το λόγο παιδί μου, όταν βλέπεις την καταπάτηση της πατρικής παραδόσεως
και των θείων εντολών στην Εκκλησία, των εντολών που ορίσθηκαν από το Θεό, γνώριζε
ότι οι αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθεί, αν και κατά το χρόνο δράσης τους μπορεί να
κρύβουν την ασέβειά τους, ή να καταστρέφουν την Αγία Πίστη ανεπαίσθητα, προκειμένου
να επιτύχουν καλύτερα στην σαγήνευση και προσκόλληση των απείρων στα δίχτυα τους.
Η καταδίωξη θα κατευθύνεται όχι μόνον εναντίον των ποιμένων αλλά εναντίον όλων
των δούλων του Θεού, διότι όλοι όσοι θα καθοδηγούνται από την αίρεση δεν θα
υποφέρουν την ευσέβεια. Αναγνωρίζετε αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου από τις
υπερήφανες διαθέσεις τους και την αγάπη της ισχύος. Θα είναι συκοφάντες, προδότες,
- 220 -

παντού δεικνύοντες έχθρα και κακοήθεια. Γιαυτό ο Κύριος είπε ότι οι καρποί τους θα τους
κάνουν γνωστούς. Οι αληθινοί υπηρέτες του Θεού είναι ταπεινοί, αγαπούν τον
συνάνθρωπό τους και είναι υπάκοοι στην Εκκλησία.
Οι Μοναστές θα ταλαιπωρηθούν υπερβολικά από τους αιρετικούς, και η μοναστική
ζωή θα καταφρονηθεί. Τα (ενεργά) Μοναστήρια θα σπανίζουν, ο αριθμός των μοναχών θα
ελαττωθεί, και αυτοί που θα παραμείνουν θα υποφέρουν από βία. Αυτοί που μισούν την
μοναστική ζωή, εντούτοις, έχοντας μόνο την αμφίεση της ευσεβείας, θα αγωνίζονται να
προσελκύσουν τους μοναχούς με το μέρος τους, υποσχόμενοι σ’ αυτούς προστασία και
κοσμικά αγαθά, και απειλώντας αυτούς που τους αντιτίθενται με εξορία. Αυτές οι απειλές
θα προκαλέσουν μεγάλη απόγνωση στους μικρόψυχους, αλλά εσύ παιδί μου, να χαίρεσαι
για το ότι έχεις ζήσει μέχρι αυτό τον καιρό, διότι τότε οι πιστοί που δεν θα έχουν δείξει
άλλες αρετές, θα λάβουν στέμματα, μόνο διότι θα έχουν μείνει σταθεροί στην πίστη,
σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου. (Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν
ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Ευαγ. Ματ. Ι-32).

Φοβού τον Κύριο τέκνο μου. Φοβού να χάσεις το στέμμα που ετοιμάστηκε για σένα,
φοβού το να ριχτείς από το Χριστό στο εξώτερο σκότος και στα αιώνια βάσανα. Στάσου
γενναίος στην πίστη, και αν είναι αναγκαίο, υπόμεινε καταδίωξη και άλλες λύπες, διότι ο
Κύριος θα είναι μαζί σου και οι άγιοι Μάρτυρες και πνευματικοί θα κοιτάζουν σε σένα και
τον αγώνα σου με ευχαρίστηση.
Αλλά αλλοίμονο στους μοναχούς εκείνες τις ημέρες που θα καθηλωθούν από
ιδιοκτησίες και πλούτη, οι οποίοι λόγω της αγάπης της ειρήνης (ανάπαυσης) θα είναι
έτοιμοι να υποταχθούν στους αιρετικούς. Θα αποκοιμίζουν την συνείδησή τους, λέγοντας
«Εμείς διατηρούμε και σώζομε το Μοναστήρι και ο Κύριος θα μας συγχωρήσει. Οι ατυχείς
και τυφλοί αυτοί δεν λογαριάζουν καθόλου ότι δια της αιρέσεως οι δαίμονες θα
εισέλθουν στο Μοναστήρι, και κατόπιν δεν θα είναι ένα Άγιο Μοναστήρι, αλλά μόνο
τοίχοι, από τους οποίους η Χάρη θα έχει απομακρυνθεί.
Ο Θεός εντούτοις είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ
τους δούλους του. Οι αληθινοί Χριστιανοί θα παραμείνουν μέχρι το τέλος αυτής της
περιόδου, μόνο θα προτιμήσουν να ζουν σε απομονωμένα ερημικά μέρη. Μη φοβηθείτε
θλίψεις, μάλλον να φοβηθείτε την ολέθρια αίρεση, διότι μας γυμνώνει από τη Χάρη και μας
απομονώνει από τον Χριστό...
πηγή: http://members.cox.net/orthodoxheritage

(Η περιγραφή της αίρεσης ταιριάζει με την ισοπεδωτική, για όλες τις θρησκείες,
Πανθρησκεία (ή αρχικά Οικουμενισμό) που προωθείται περισσότερο από μη
Ορθόδοξους φορείς. Ήδη όμως, προσπαθεί να επεκταθεί, μέσω διεθνών οδηγιών και
πουλημένων «θεολόγων», και στην Ορθοδοξία.
Το πρόβλημα άρχισε να εμφανίζεται στην Ρωσία, κυρίως λόγω των
οικουμενιστών επισκόπων. Μερικοί φοβούνται ότι θα επεκταθεί λόγω και της μαζικής
προσχώρησης πολλών βαπτισμένων Εβραίων στις τάξεις του κλήρου (χωρίς καθαρά
Ορθόδοξη διαγωγή). Ο μητροπολίτης της Αγίας Πετρούπολης Vladimir (Kotlyarov),
είναι Εβραίος. Άρχισε τη θητεία του στη Μητρόπολη με μια οργανωμένη εκστρατεία
δυσφήμισης του μακαριστού προκατόχου του Μητροπολίτου Ιωάννου, ο οποίος
υπήρξε σφοδρός επικριτής της μασονίας και όπως έγραφε: «Οι σκοτεινές δυνάμεις
τώρα δουλεύουν στην καταστροφή των Χριστιανικών εθνών, κάτω από τον μασονικό
αστέρα. Οι μασόνοι έβαλαν το χέρι τους στην καταστροφή της Ρωσίας. Οι αρχές και οι
- 221 -

μέθοδοι που δουλεύτηκαν από τους μπολσεβίκους για την καταστροφή της Ρωσίας
είχαν σχεδιασθεί από την Μασονία»... Κατόπιν (ο Kotlyarov), δούλεψε ακούραστα, για
να απομακρύνει, τελικά, όλους τους μη ικανοποιητικά οικουμενιστές ιερείς από την
πόλη, αντικαθιστώντας τους με ομοϊδεάτες του. – Από τις συνομιλίες του π. Alexey
Masiuk στην TV της Πετρούπολης, που είναι αντιοικουμενιστικής γραμμής, παρμένες
από το διαδίκτυο. Πηγή: http://oag.ru
Θυμηθείτε ότι ο Πούτιν, παρά τα θετικά του στοιχεία, επανέφερε τον κόκκινο
(πεντάκτινο, μασονικό) αστέρα σαν επίσημο σύμβολο του Ρωσικού
στρατού, διότι λέει κάτω απὀ αυτόν οι πατέρες τους πήγαιναν στον
πόλεμο! 3 Ξεχνάει ότι αν ο Στάλιν δεν άνοιγε τις εκκλησίες στο 2 ο
Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία την είχε πολύ άσχημα; To σύμβολο δεξιά
των κομμουνιστών με τον μασονικό αστέρα επικεφαλής, από τις αρχές
της επανάστασης του 1917.
Ένα καινούργιο κατόρθωμα του Putin είναι και η επαναφορά του σοβιετικού
εθνικού ύμνου, και μάλιστα στην κηδεία του Γέλτσιν ο οποίος τον είχε καταργήσει!! 4
Θυμηθείτε από το όραμα του Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης ότι ο Σατανάς
εμφανίστηκε να κάθεται πάνω σε ένα πεντάκτινο αστέρα, υποβασταζόμενο από
δαίμονες σε όλες τις κορυφές του. Βλέπετε, δεν ξεχνάει ότι ήταν κι αυτός κάποτε σαν
άστρο του ουρανού, αφού ανήκε στις αγγελικές δυνάμεις, και γι αυτόν ειπώθηκε δια
στόματος του προφήτου: «πῶς  ἐξέπεσεν  ἐκ  τοῦ  οὐρανοῦ  ὁ  ἑωσφόρος  ὁ  πρωΐ 
ἀνατέλλων»;  5 
Ο αυτοκράτωρ Λέων ο σοφός με εκπληκτική ακρίβεια περίγραψε 6 στον 8ο
χρησμό «Αίμα» την εμφύλια διαμάχη και τις σφαγές στον “μακρό Κ” χρόνο (20ό αιώνα,
αφού Κ=20), διότι στον αιώνα αυτό έγιναν η μπολσεβικική επανάσταση και οι δύο
Παγκόσμιοι Πόλεμοι. Και αμέσως μετά στον 9 ο
χρησμό «Εξουσία», όχι μόνο προσδιορίζει το
πρώτο γράμμα (Κ) της τότε προβαλλομένης
(ευφημιζομένης)
εξουσίας,
(κομμουνισμού),
αλλά ορίζει το σύμβολό του (δρέπανο!), και ότι
θα είναι άδικη, καταστροφική, και αντίθεη
εξουσία (στον Ύψιστο βλασφημεία)! «…Που
έχει τα δάκτυλά του δρεπανωτά, το οποίο
(σφυροδρέπανο)
είναι
δρεπάνι
της
7
και
προς
τον
Ύψιστο
ερήμωσης ,
ο
βλασφημεία» … (Από τον 9 χρησμό).
Αριστερά περίεργη συνύπαρξη των
κομμουνιστικών συμβόλων με τον αυτοκρατορικό δικέφαλο, και τον μασονικό
αστέρα! Τι προσπαθεί να ενώσει ο Πούτιν; Ο ίδιος, πρώην αξιωματούχος της KGB,
προσπαθεί να τα ενώσει όλα αυτά, ή ξέρει καλά ότι δεν ενώνονται και δουλεύει για την
ωραιοποίηση του τότε ρόλου του, και την επάνοδο του κομμουνισμού στην εξουσία;
3

4
5
6
7

πηγή: (AP) “Putin reinstates Soviet-era star” 26/11/2002.
«Ελευθεροτυπία» 30-4-2007, «Γέλτσιν: Κηδεύτηκε με τον σοβιετικό εθνικό ύμνο, που είχε καταργήσει».
Ησαΐας ΙΔ 12.
Βλ. «Προφητείες» υπό ΛΜΔ, χρησμοί Λέοντος σοφού.
Σαφώς ορίζεται όχι δρέπανο εργασίας αλλά καταστροφής (ερήμωσης) το σύμβολο του κομμουνισμού!
- 222 -

Ένα εξέχον στέλεχος της Ρωσικής εκκλησίας της διασποράς, συγγραφέας πολλών
αξιόλογων έργων, ο Vladimir Moss, λέει:
«Βέβαια, ο παρών ηγέτης της (Ρωσίας), Πούτιν, φαίνεται να αποπειράται μια
αναγέννηση της Σοβιετικής δύναμης σε μια άλλη μορφή, που
σημαίνει, ενώνοντας τα ιδανικά της Φεβρουαριανής και
Οκτωβριανής επανάστασης με την Ορθοδοξία! Έχει επιστρέψει η
κόκκινη σημαία, η μουσική του Σοβιετικού εθνικού ύμνου και τα
εγκώμια του Στάλιν, όλα σε μια βλάσφημη ένωση με τους
σταυρούς, άμφια και θόλους της Ορθόδοξης Εκκλησίας»!
Ο Πούτιν εμφανίζεται Χριστιανός, και πιθανόν να μην υποκρίνεται για
αυτό. Όμως ποιος θα του πει ότι δεν μπορούν να συνταιριάξουν τα
του Χριστού με τα του κόκκινου Αντιχρίστου; Η Ρωσική εκκλησία
μάλλον δεν έχει το φρόνημα που απαιτείται από τις περιστάσεις.
Υπάρχει η εκκοσμίκευση για την οποία προειδοποιούσαν οι Ρώσοι
στάρετς. Και μαζί η διολίσθηση στο πανθρησκευτικό πνεύμα, το οποίο
είναι βέβαια στην πραγματικότητα πνεύμα απιστίας και ανθρώπινη
επινόηση. Η υπακοή των Ρώσων ιεραρχών στα αφεντικά της Παγκοσμιοποίησης, φάνηκε
τελευταία, (2006), και από την Πανθρησκευτική συνάντηση που οργάνωσαν, ακριβώς πριν την
συνάντηση, στην Αγία Πετρούπολη, των G8!
Δεξιά ο πρόεδρος Πούτιν, με τον Ρώσο
πατριάρχη Αλέξιο το Β΄, και αυτόν πρώην
πράκτορα της KGB.

Το ΝΑΤΟ είναι βέβαια μία δύναμη
που ελέγχεται από την Νέα Τάξη,
μέσω των πολιτικών ηγετών των
μεγάλων χωρών που συμμετέχουν,
αλλά και από τα τεράστια οικονομικά
συμφέροντα
των
βιομηχανιών
πολεμικού υλικού, όπως απέδειξε η
επέμβαση στην Γιουγκοσλαβία το
1999. Χάριν των συμφερόντων αυτών
χιλιάδες τόννοι βομβών έπεσαν σε
στεριά και θάλασσα. Πάνω σε
ανθρώπους και στο περιβάλλον.
Στη φωτογραφία, αριστερά, ο Ρώσος πρόεδρος με τον γ.γ. του
ΝΑΤΟ δεξιά του, συζητάνε για το πως θα
συνεργάζονται ΝΑΤΟ και
Ρωσία στο μέλλον.
Αυτό άρχισε επίσημα
το 1997. Πόσο θα
κρατήσει;
Η Νέα Τάξη προς το
παρόν φαίνεται να
ελέγχει Ανατολή και
Δύση, σε μια ισορροπία
πάνω
σε
τεντωμένο σχοινί.
Οι εξοπλισμοί δεν σταματούν. Στο παιγνίδι μπήκε
και η Κίνα. Οι «Χριστιανοί» της Δύσης της έδωσαν να καταλάβει, ήδη από τους βομβαρδισμούς
της Σερβίας, μάλιστα και της δικής της πρεσβείας, ότι χωρίς πολεμική μηχανή, δεν θα μπορεί να
αισθάνεται για πολύ καιρό ασφαλής.
- 223 -

Δεξιά ο Vladimir Putin και ο Κινέζος πρόεδρος Jiang Zemin, το
2000 υπογράφουν συμφωνία αλληλο-υποστήριξης έναντι της
επιθετικότητας των Αμερικανών
(http://www.s-t.com/daily/07-00/07-19-00/a02wn011.htm).

Αναγκαστικά λοιπόν, λόγω αυτής της επιθετικότητας,
άρχισε με ταχύτητα, η διαδικασία εξοπλισμού της Ανατολής, που
σε λίγο θα καταστήσει την Κίνα Νο 1 υπερδύναμη. Αυτό θα έχει
σαν συνέπεια να περάσουν τα 200 εκατομμύρια των
μηχανοκινήτων στρατιωτών της Αποκαλύψεως τον Ευφράτη,
θέλοντας να καταλάβουν όλο τον πλανήτη και «ίνα αποκτείνωσι
το τρίτον των ανθρώπων», δηλ. σκοτώνοντας το τρίτο της
ανθρωπότητας! (Αποκ. Θ14-16)

Άνω και κάτω ο
Πούτιν,
με
τους
Αμερικανούς
προέδρους
Bush
και
Clinton αντίστοιχα.

Άνω ο Πούτιν στην Αγγλία, μαζί με άλλους Ευρωπαίους πολιτικούς, δίπλα από τη
βασίλισσα της Αγγλίας. Μπροστά ο Φίλιππος, δεξιά του Πούτιν ο Άγγλος πρωθυπουργός Τόνι
Μπλερ, πίσω από αυτόν ο Στρο, υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας, πιο πίσω ο Σολάνα με το
σκύλο του, και ο Γάλλος πρόεδρος με τη σύζυγό του. Όλοι αυτοί προωθούν ή και προωθούνται
από την Παγκοσμιοποίηση, η οποία τους υπόσχεται χρήμα και ισχύ. Το Ευαγγέλιο όμως, και τι
λέει για τους πλουσίους δεν το έλαβαν υπ’ όψιν τους: «αμήν λέγω υμίν ότι δυσκόλως
πλούσιος εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών». (Ματ. Ιθ-23)
Η Παγκοσμιοποίηση επιτρέπει τον μέχρις αιμάτων ανταγωνισμό, αρκεί να κινείται το χρήμα!
Δίνει κάποια προσοχή στο να μην τσακωθούν μεταξύ τους οι Υπερδυνάμεις,
αλλά ο τρόπος που γίνεται αυτό είναι πολύ επιπόλαιος, για να κρατήσει
αρκετό διάστημα. Ο Θεός, πολύ περισσότερο,
δεν έχει λόγο να στηρίξει το κατασκεύασμα αυτό,
των αποστατών Χριστιανών και των σατανιστών.
Ο πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β΄, μαζί με τον Πούτιν, ο
οποίος του προσφέρει εικόνα.
Ο Ρώσος πρόεδρος με την αρκούδα, το σήμα της
Ρωσίας, όπως ακριβώς και στις προφητείες!
- 224 -

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ BARCODE
απλοποιημένη σύντομη ανάλυση

Τα modules της κωδικοποίησης των αριθμών 0-9, του συστήματος UPC αρχικά, και του
Ευρωπαϊκού προτύπου ΕΑΝ-13 τώρα, στη δεξιά πλευρά (EVEN PARITY)

(Α)

(Β)

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

1234567

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

1110011

1100110

1101100

1000010

1011100

1001110

1010000

1000100

1001000

1110100

Πιο πάνω οι κωδικοί που αναπαριστούν τους αριθμούς από το 0 ως το 9 στη δεξιά πλευρά ενός
γραμμωτού κώδικα (barcode). Οι κωδικοί της αριστερής πλευράς έχουν τα μέρη τους (modules)
συμμετρικά ως προς τη δεξιά πλευρά. Κάθε αριθμός στο σύστημα αυτό παριστάνεται από ένα σύνολο 7
modules (μερών) που αποδίδουν στο τέλος τις μπάρες (λωρίδες ή bars εξ ου και barcode) ή και
"χαρακιές", από την οποία προέρχεται και ο χαρακτηρισμός "χάραγμα". Μια παχιά μαύρη λωρίδα
σημαίνει ότι περισσότερα του ενός μαύρα modules την απαρτίζουν. Ομοίως ένα λευκό φαρδύ διάκενο
είναι ενδεικτικό του ότι απαρτίζεται από περισσότερα του ενός λευκά modules. Γενικά η κωδικοποίηση
αυτή δουλεύει με τον τρόπο που δουλεύουν οι υπολογιστές. Δηλαδή το δυαδικό σύστημα φως σκοτάδι, 0 ή 1.
Οι οδηγοί της αρχής και του τέλους στο barcode, είναι εξάρια,
ή (αν θέλετε) είναι όμοιοι με εξάρια, διότι έχουν ακριβώς τα ίδια
μέρη, μόνο που κάνουν άλλη δουλειά. Δεν καταγράφουν κάποια
στοιχεία του προϊόντος, αλλά ορίζουν στο μηχάνημα τα όρια του
διαβάσματός του. Στο διπλανό σχήμα τα επιλεγμένα σαν
"κανονικά εξάρια", δεν είναι μόνο οι μαύρες γραμμές αλλά και τα
αντίστοιχα λευκά διαστήματα ανάμεσα (1 διάστημα) και προς τα
έξω, προς τη μια μεριά (4 διαστήματα). Βλ. και σημ. 1. (O κώδικας
στο σχήμα, είναι του προτύπου ΕΑΝ-13. Το 2 δίπλα στον δεξιό οδηγό είναι
ψηφίο ελέγχου).

Αν και μερικές φορές παραλείπονται κάποια λευκά modules
στην άκρη και εξωτερικά του γραμμωτού κώδικα, το μηχάνημα
είναι φτιαγμένο έτσι ώστε όταν αναγνωρίσει τις δύο μαύρες
γραμμές του εξαριού με το κενό ανάμεσά τους (101) στο τέλος
του barcode, εφ' όσον υπάρχει αρκετός λευκός χώρος μετά, να
βεβαιώνεται ότι πρόκειται για τις μπάρες ασφαλείας, που
μοιάζουν ακριβώς με τα άλλα εξάρια. Μπορεί πχ το barcode να
τυπωθεί σε χαρτάκι που το χωράει ακριβώς, από μαύρη μπάρα του αριστερού οδηγού ως την
αντίστοιχη μπάρα του δεξιού, και να μην αφήνει καθόλου λευκό περιθώριο. Τότε αν κολληθεί πάνω σε
άσπρο προϊόν, ο κωδικός διαβάζεται. Αν όμως κολληθεί πάνω σε μαύρη επιφάνεια, ο κωδικός για το
μηχάνημα δεν μπορεί να διαβαστεί.
Οι μεσαίες μπάρες (ή μεσαίος οδηγός), όπως λέει ο κατασκευαστής του, δεν χρειάζονται όλα τα 7
(Γ) modules που περιγράφουν τους αριθμούς από 0 ως 9. Και σ' αυτές το μηχάνημα κάνει την ίδια δουλειά
που είπαμε ότι κάνει και με τις ακραίες μπάρες. Βλέπει τις μπάρες (101) των εξαριών, και του φτάνει να
συνορεύονται από ένα λευκό module, για να διακρίνονται από τα γειτονικά τους (3+2=5). Επειδή όμως
ένα λευκό module υπάρχει στον διπλανό αριθμό, υπολείπεται ένα σαν απαραίτητο, τελικά δηλαδή, οι
μεσαίες μπάρες χρειάζονται 4 modules μόνο. Αυτό λέει και ο εφευρέτης του barcode στην
ιστοσελίδα του.
Επομένως σε κάθε περίπτωση έχομε μπάρες ασφαλείας (ή οδηγούς), στα άκρα και στο μέσον του

γραμμωτού κώδικα, να παριστάνουν εξάρια, ή αν θέλετε να μοιάζουν ακριβώς με 6άρια! Και αυτό
όπως είπαμε το βεβαιώνει ο εφευρέτης του συστήματος.
Σημ. ΛΜΔ:
Σημ
1:

1 2 3 4 5 6 7

6
0000101

Το 6άρι στην αριστερή πλευρά του κώδικα (α),
είναι συμμετρικό με το αντίστοιχο 6άρι στην
δεξιά πλευρά (β), ως προς τον κεντρικό οδηγό.

1 2 3 4 5 6 7

Ο γ. Παίσιος είναι θαυμαστό πως το είχε
πληροφορηθεί, χωρίς να διαθέτει σύγχρονα μέσα
πληροφόρησης. Το μόνο που δεν μπορούσε να
εκφράσει σωστά, ήταν ότι η συμμετρία υπάρχει μόνο στα
modules και όχι στα ψηφία. Το 6 δεν γίνεται 9, αλλά
απλά το μηχάνημα θέλει τη συμμετρία στα modules του
ίδιου αριθμού, αριστερά και δεξιά της κεντρικής μπάρας
(οδηγού), για να κάνει τη δουλειά του.

(α)

6
1010000
(β)

Δείτε σε video επί πλέον επεξηγηματικά στοιχεία

[Νέα τάξη-Οικουμ-Ορθοδοξία] [Τρομοκρατία] [Τρομοκρατία+] [Ασίζη] [WCC] [Ορθόδοξοι στο WCCΦωτογραφίες] [Ιράκ] [Λίβανος] [Ορθόδοξοι-Παπικοί] [Πάπας-Εβραίοι] [Φανάρι-Πάπας] [Καιρός] [Πολυμέσα] [Φωτογραφίες]
[Σεισμοί] [666-υπολ] [Barcode] [2005] [2006] [2007] [2008] [περιεχόμενα] [Links]

Δ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ
ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Σελίδα 1 από 11

ΔΙΔΑΓΜΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Θεός – Κόραξ – Ηλίας
Πολύ διδακτική είναι η συμπεριφορά του Θεού προς τον Ηλίαν καθώς και η στάσις του Ηλιού.
Από την μίαν πλευράν βλέπομεν τον Θεόν, δι’ ενός ακαθάρτου πτηνού (κόρακος), να αποστέλλη
την καθημερινήν τροφήν του Ηλιού, αποτελουμένην εξ άρτου και κρέατος: «Και οι κόρακες έφερον αυτώ
άρτους το πρωΐ και κρέας το δείλης, και εκ του χειμάρρου έπινεν ύδωρ».(Γ’ Βασ. ΙΖ’ 6) Υπό την άλλην
βλέπομεν τον μέγαν Προφήτην αδιαμαρτυρήτως να δέχεται αυτήν. Προφανώς αδιαφορεί δια την ποιότητα
του κομιστού (του κόρακος), και ενδιαφέρεται μόνον δια το κομιζόμενον, (την τροφήν). Εάν ο Άγιος
απαξιούσε να δεχθή εκ του ράμφους ή των ονύχων του κόρακος την τροφήν, με την σκέψιν ότι ο κόραξ
είναι ακάθαρτος, θα απέθνησκεν ασφαλώς παρά τας όχθας του χειμάρρου. Η ιδία δε τύχη περιμένει και
καθ’ ένα εξ ημών, εάν δεν δέχεται εκ της χειρός των .... λογικών «κοράκων» της Διαθήκης, των ιερέων, ό,τι
δι’ αυτών μας χορηγεί ο Κύριος. Δηλαδή Άφεσιν αμαρτιών, Θείαν Κοινωνίαν, αγιασμόν κ.λ.π. Δι’ αυτό ας
προσέξωμεν. Ο Ηλίας δεν έβλεπε τον κόρακα, εάν είναι μαύρος ή ακάθαρτος, αλλά την τροφήν. Και ημείς
μη βλέπωμεν, εάν ο ιερεύς είναι «μαύρος» έξωθεν, ίσως δε και έσωθεν, ως πολλάκις είναι δυνατόν να
συμβαίνη καθ’ ο άνθρωπος, αλλά τι μας προσφέρει ο Θεός δι’ αυτού. Είχε και περιστεράς ο Θεός, αλλά τον
κόρακα εξέλεξε, ίνα διδάξη ημάς. Δι’ αυτό, ας μη βλέπωμεν τις ο κομίζων, αλλά τις ο προσφέρων και τι το
προσφερόμενον. Διότι ο θείος Χρυσόστομος δια τους μη εν τάξει ιερείς λέγει· «Ου πάντας χειροτονεί ο Θεός,
αλλά δια πάντων ενεργεί». Μη πλανώμεθα λοιπόν. Όργανον είναι ο ιερεύς εις τας χείρας του Κυρίου και ας
το χρησιμοποιώμεν με πλήρη ταπείνωσιν, ότι εκ της χειρός του Κυρίου λαμβάνομεν, ό,τι λαμβάνομεν εκ
του αμαρτωλού ίσως ιερέως, καθώς μας διδάσκει ο Προφήτης Ηλίας, όστις ελάμβανε εκ του ακαθάρτου
κόρακος.

Σελίδα 2 από 11

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Επειδή το πρόσωπον του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου δεν είναι ούτε κοινόν ούτε τυχαίον, αλλά
σοβαρόν σοβαρώτατον, και επειδή παίζει ύψιστον και ειδικόν ρόλον εντός του σχεδίου του Θεού, ακόμη δε,
επειδή δεν εγνώρισε θάνατον, παρά τας τρεις χιλιάδας περίπου έτη που έχουν περάσει από της ημέρας της
γεννήσεώς του, και επειδή θα παρουσιασθή και πάλιν ως αναφέρει η Αγία Γραφή και παραδέχεται και η
Ορθόδοξος ημών Εκκλησία: «Προ της μεγάλης ημέρας του Κυρίου και επιφανούς» και τέλος επειδή παχυλή
άγνοια καλύπτει την υπόθεσιν αυτήν, προβαίνομεν, θεία χάριτι, και δια των πρεσβειών της Παναγίας
Μητρός του Κυρίου και πάντων των Αγίων, ιδιαιτέρως δε του εν λόγω Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, εις την
έκδοσιν του βιβλιαρίου τούτου, ίνα δι’ αυτού ρίψωμεν ολίγον φως εις την υπόθεσιν αυτήν, ήτις αποτελεί δια
πολλούς κεκρυμμένον Μυστήριον.
Και αφού πρώτον ομιλήσωμεν γενικώς περί της ζωής και της δράσεως του Προφήτου, εις την
συνέχειαν θα περιγράψωμεν τα περί της αναλήψεως και της επιστροφής αυτού προ της δευτέρας του Κυρίου
ημών Παρουσίας ως κηρύττει και η Ορθόδοξος ημών Εκκλησία δια του: «Ο δεύτερος πρόδρομος της
Παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος κλπ.».
Δ.Π.

Σελίδα 3 από 11

Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν Α’
ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ
Ο Ηλίας ούτος, ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης (εξ ου και Θεσβίτης), γης των Αράβων και
εκ της φυλής του Ααρών, κατοικών δε εις την Γαλαάδ· η δε Θρέσβη ήτο δεδομένη εις τους Ιερείς 1 . Λέγεται
λοιπόν, ότι όταν εγεννήθη ο Ηλίας, ο πατήρ αυτού Σωβάκ είδεν την εξής οπτασίαν.
α) Ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν, (που σημαίνει Θεός ή Θείος, παραγόμενον εκ του
Ηλί, που σημαίνει εβραϊστί θεός (βλ. Ματθ. κζ’ 46) και·
β) Ότι τον εσπαργάνωνον με πυρ· και ακόμη, ότι του έδιδον να φάγη πυρ. Όθεν μεταβάς ο πατήρ
αυτού εις Ιερουσαλήμ, εφανέρωσε το συμβάν εις τους Ιερείς, οι οποίοι δια χρηματισμού προφητικού και
αποκαλύψεως του είπον ταύτα: «Μη φοβηθής, ω άνθρωπε, διότι η κατοίκησις του παιδίου θα είναι φως, ο
λόγος του απόφασις, η ζωή του κατά Κύριον, ο ζήλος του θα φανή ευάρεστος εις τον Θεόν και θέλει
κρίνει τον Ισραήλ δια πυρός και μαχαίρας». Ο Ηλίας δε ήκμασε 716 έτη π.Χ. και επροφήτευσεν επί 25 έτη.
Κατεβίβασε τρις πυρ εξ ουρανού, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιη’ 33 και εις το Δ’ Βασ. α’ 10, 14).
Έκλεισε τον ουρανόν δια προσευχής 3½ έτη, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιζ’ 1) και εις τον (Ιάκωβον ε’
17), «Προσηύξατο, λέγει, του μη βρέξαι και ουκ έβρεξεν επί της γης ενιαυτούς τρεις και μήνας εξ και
πάλιν προσηύξατο και ο ουρανός υετόν έδωκε και η γη εβλάστησε τον καρπόν αυτής» ως ψάλλει και η
Εκκλησία μας λέγουσα: «Ο τω φθέγματί σου στήσας τα υδατόρρυτα νέφη» (βλ. Κοντάκιον Αγίου).
Ανέστησε δε τον νεκρόν υιόν της χήρας των Σαρεπτών της Σιδώνος, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιζ’ 1724) και κατέκαυσεν δύο πεντηκοντάδας ανθρώπων, ους απέστειλεν Οχοζίας ο βασιλεύς, (βλ. Δ’ Βασ. α’ 14).
Εις το όρος Χωρήβ είδε τον Θεόν (ως είναι δυνατόν να γίνη ορατός τοις ανθρώποις) (βλ. Γ’ Βασ. ιθ’ 14-18)
και διέσχισεν τον Ιορδάνην ποταμόν, (βλ. Δ’ Βασ. β’ 8). Ανελήφθη δε με άρμα πύρινον με κατεύθυνσιν
προς τον ουρανόν, (βλ. Δ’ Βασ. β’ 11) και μετά παρέλευσιν 8 –10 ετών έστειλεν επιστολάς προς τον Ιωράμ,
τον βασιλέα Ιούδα τον υιόν του Ιωσαφάτ, απειλών αυτόν ότι, επειδή αφήκε την λατρείαν του αληθινού
Θεού, θα ασθενήση και θα αποθάνη, όπερ και εγένετο, ως διαβάζομεν εις το (Β’ Παραλειπομένων κα’ 12).
Την υπόθεσιν δε αυτήν, του Προφήτου Ηλιού, μας την αναφέρει και ο Σοφός Σειράχ, ως εξής: «Και
ανέστη Ηλίας προφήτης ως πυρ, και ο λόγος αυτού ως λαμπάς εκαίετο, ος επήγαγεν επ’ αυτούς λιμόν και τω
ζήλω αυτού ωλιγοποίησεν αυτούς. Εν λόγω Κυρίου ανέσχεν ουρανόν, κατήγαγεν ούτος τρις πυρ. Ως
εδοξάσθης, Ηλία, εν τοις θαυμασίοις σου και τις όμοιός σοι καυχάσθαι ο εγείρας νεκρόν εκ θανάτου και εξ
Άδου εν λόγω Υψίστου. Ο καταγαγών βασιλείς εις απώλειαν και δεδοξασμένοις από κλίνης αυτών. Ο
ακούων εν Σινά ελεγμόν και εν Χωρήβ κρίματα εκδικήσεως. Ο χρίων βασιλείς εις ανταπόδομα και
προφήτας διαδόχους μετ’ αυτόν. Ο αναληφθείς εν λαίλαπι πυρός εν άρματι ίππων πυρίνων. Ο καταγραφείς
εν ελεγμοίς εις καιρού, κοπάσαι οργήν προ θυμού και επιτρέψαι καρδίαν πατρός προς υιόν και καταστήσαι
φυλάς Ιακώβ. Μακάριοι οι ιδόντες σε και οι εν αγαπήσει κεκοσμημένοι· και γαρ ημείς ζωή ζησόμεθα.
Ηλίας, ος εν λαίλαπι εσκεπάσθη και Ελισσαιέ ενεπλήσθη πνεύματος αυτού και εν ημέραις αυτού ουκ
εσαλεύθη υπό άρχοντος και ου κατεδυνάστευσεν αυτόν ουδείς» (Σοφ. Σειράχ μη’ 1-12). Η ζωή επίσης του
Ηλιού έχει πολλά διδάγματα δι’ ημάς, που εν συντομία είναι τα εξής:
α) Μας παρουσιάζει την δύναμιν της προσευχής· «Ηλίας άνθρωπος ην ομοιοπαθής ημίν, και
προσευχή προσηύξατο του μη βρέξαι, και ουκ έβρεξεν επί της γης ενιαυτούς τρεις και μήνας εξ· (γράφει ο
Ιάκωβος) και πάλιν προσηύξατο, και ο ουρανός υετόν έδωξεν...» (Ιακ. Ε’ 17 και Γ’ Βασ. ιζ’ 43-44).
β) Ενήστευσε 40 ημέρας και 40 νύκτας, ως ο Κύριος. (Άρα είναι δυνατή η νηστεία τοις ανθρώποις).
«Και επορεύθη εν ισχύει της βρώσεως εκείνης 40 ημέρας και νύκτας έως όρους Χωρήβ».
γ) Ο Ηλίας που έκλεισε δια προσευχής τον ουρανόν να μη βρέξη, ο Ηλίας που κατεβίβασε, χάριτι
Κυρίου, τρις πυρ εκ του ουρανού, ο Ηλίας που έσφαξε τετρακοσίους πενήκοντα με το χέρι του, εδειλίασε
προς της απειλής μιας διεφθαρμένης Ιεζάβελ· «και ητήσατο την ψυχήν αυτού αποθανείν» (Γ’ Βασ. ιθ’ 4)
διότι τον εγκατέλειψεν, ίσως προς στιγμήν, η χάρις του Θεού δια να του διδάξη ωρισμένα πράγματα, ως
βλέπομεν εις την συνέχειαν εις τους στίχους (11-18).
1

(Βλ. Συν. Ν. Αγιορείτου, 20 Ιουλίου).

Σελίδα 4 από 11

δ) Ο Ηλίας, άνθρωπος της Π. Διαθήκης, ανέστησεν τον νεκρόν υιόν της χήρας, (βλ. Γ’ Βασ. ιζ’ 1724) δια τριών εμφυσημάτων (προφανώς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος)
«και ενεφύσησε τω παιδαρίω τρις» (αυτόθι 21).
ε) Ο Ηλίας προετύπωσεν ακόμη το σωτήριον της χάριτος Βάπτισμα, με την θυσίαν που έκαμεν
ενώπιον των προφητών του Βάαλ. Έσκαψε λάκκον, έθεσε ύδωρ, κατεβίβασε δια της προσευχής, εξ ουρανού
πυρ. Ιδού και η παρομοίωσις:
Εκεί: Λάκκος – Ύδωρ – Πυρ εξ ουρανού – Ηλίας.
Εδώ: Κολυμβήθρα – Ύδωρ – Πνεύμα εξ ουρανού – Ιερεύς.
Τέλος δε παρέστη ο Ηλίας, εις την Μεταμόρφωσιν του Κυρίου μετά του Προφήτου Μωϋσέως, ως
διαβάζομεν εις τον (Ματθ. ιζ’ 3). Από τον επακολουθήσαντα δε διάλογον μεταξύ Κυρίου και μαθητών Του,
και λόγω κακής ερμηνείας ωρισμένων, γίνονται ζωηραί συζητήσεις περί αυτού, εάν υπάρχη έτι ζων και εάν
θα έλθη πάλιν. Διότι μερικοί υποστηρίζουν ότι ο Ηλίας ήλθε, άλλοι δε, ότι ο Ηλίας ανηρπάγη εις τον
ουρανόν. Δια τούτο λοιπόν θα προσπαθήσωμεν να δώσωμεν μίαν σύντομον απάντησιν, φέροντες μάρτυρας
τας Αγίας Γραφάς, τους Αγίους και Θεοφόρους Πατέρας ημών ως και την Αγίαν ημών Εκκλησίαν.

Σελίδα 5 από 11

Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν Β’
ΔΥΟ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑΙ
Ως προείπωμεν, δύο είναι αι κατ’ εξοχήν παρερμηνείαι που συγχέουν την υπόθεσιν Προφήτου
Ηλιού. Η πρώτη, ότι ο Ηλίας δεν ανέβη εις τον ουρανόν και η Δευτέρα, ότι ο Κύριος δεν είπεν ότι ήλθεν ο
Ηλίας ο Θεσβίτης. Προ τούτο ας εξετάσωμεν μίαν εκάστην χωριστά.
α) Ο Ηλίας δεν ανέβη εις τον ουρανόν
Είναι αλήθεια, ότι τινές εξ ημών, τόσον λαϊκοί όσον και Κληρικοί, δεν έχουν μελετήσει μετά
προσοχής το εδάφιον αυτό της Π. Διαθήκης που αναφέρει την ανάληψιν του Προφήτου Ηλιού. Εάν το
μελετήσουν όμως μετά προσοχής, θα ανακαλύψουν την εκ δύο γραμμάτων αποτελουμένην λέξιν «ΩΣ» που
θα τους διευκολύνη εις τον ορθολογισμόν των μια και απορρίπτουν το δογματικόν μέρος του Απολυτικίου
του Αγίου που αναφέρει σαφώς· «Ο δεύτερος πρόδρομος της Παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος». Ιδού
το κείμενον· «Και εγένετο αυτών πορευομένων, επορεύοντο και ελάλουν (Ηλίας και Ελισσαιέ)· και ιδού
άρμα πυρός και ίπποι πυρός και διέστειλεν ανά μέσον αμφοτέρων και ανελήφθη Ηλιού εν συσσεισμώ ΩΣ
εις τον ουρανόν» (Δ’ Βασ. Β’ 11). Αυτό το «ΩΣ εις τον ουρανόν» μας μαρτυρεί, ότι δεν ανέβει εις τον
ουρανόν. Έχουν όμως παρασυρθή πολλοί και ερμηνεύουν κακώς, διότι διαβάζουν Παλαιάν Διαθήκην
παραφρασμένην και όχι το κείμενον. Η παράφρασις λέγει ότι· «Ανέβη ο Ηλίας με ανεμοστρόβιλον εις τον
ουρανόν». Ώστε μόνον αυτό το «ΩΣ» είναι ικανόν να λύση το ζήτημα, και να αποδείξη, ότι ο Ηλίας δεν
ανέβη εις τον ουρανόν. Εις την Ε’ δε Ωδήν του δευτέρου κανόνος της Αναλήψεως, υπάρχει το εξής
τροπάριον.
«Ξένην Σου η Γέννησις, ξένη Σου η Ανάστασις, ξένη και φρικτή Σου, Ζωοδότα, η εκ του Όρους
θεία Ανάληψις, ην εξεικονίζων Ηλιού, τέθριππος ανήρχετο, ανυμνών Σε, Φιλάνθρωπε».
Δηλαδή. Ω φύσει Ζωοδότα Χριστέ, παράδοξος μεν και υπερφυσική υπήρξεν η εκ της Παρθένου
άσπορος και άφθορος Γέννησίς Σου· παράδοξος και υπερφυσική υπήρξεν η εκ του Τάφου Ανάστασίς Σου·
παράδοξος και φρίκης αξία υπήρξεν η εκ του όρους των Ελαιών γενομένη θεία Σου Ανάληψις. Ταύτην δε
την φρικτήν Σου Ανάληψιν επροεικόνιζεν ο Προφήτης Ηλίας, ο οποίος ανέβη με άμαξαν πυρίνην και με
τέσσαρα άλογα πύρινα, όχι όμως εις τον Ουρανόν, αλλ’ «ΩΣ εις τον ουρανόν».
Παρουσιάζει δηλαδή ο υμνωδός εις το τροπάριον τούτο, συν τοις άλλοις, ότι η ανάληψις του
Προφήτου Ηλιού ήτο τύπος της κατόπιν Αναλήψεως του Κυρίου.
Περί τούτου δε υπάρχει και λόγος του Μεγ. Αθανασίου, που καθαρίζει πιο καλά τα πράγματα, έχων
ούτως· «Συ δε μοι λοιπόν, αγαπητέ, της λέξεως την ακρίβειαν σκόπησον, της ΩΣ, και μη σε διαλάθη σ υ λ λ
α β ή ς Γ ρ α φ ι κ ή ς π ε ρ ι ο υ σ ί α κ α ι δ ύ ν α μ ι ς (της μικρής συλλαβής «ΩΣ» δηλαδή) · μηδέ τη της
λέξεως παραδρομή (το ανελήφθη δηλαδή) τω Δεσπότη τον οικέτην νομίσης ισότιμον· ΟΥ ΓΑΡ ΕΙΣ
ΟΥΡΑΝΟΝ ΗΛΙΑΣ ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ, ουδέ διαδραμών το στερέωμα, τοις εκείσε χωρίοις αυλίζεται· άλλ’
άκουσον τι φησίν ο αναγών· «Εν δε τω ανάγειν Κύριον τον Ηλίαν ΩΣ εις τον ουρανόν· ιδού μικρά λέξις (το
ΩΣ) έστησε τον Ηλίαν προς τα άνω φερόμενον· αρκεί γαρ τω Προφήτη τιμηθήναι τω τύπω· προ γαρ του
Δεσπότου τον οικέτην ουρανός ουχ υποδέχεται· ουδείς γαρ αναβέβηκεν εις τον Ουρανόν, ειμή ο Υιός του
ανθρώπου ο ων εν τω Ουρανώ· ετηρείτο γαρ τη των ανθρώπων απαρχή δια τον των ανθρώπων Ποιητήν ο
Ουρανός. Ούτω μεν ουν τοις περί τον Ενώχ και Ηλίαν ο Θεός αγαθή ελπίδι εύφρανε τους ανθρώπους, δι’ ων
ανθρώποις ούσι τον του αέρος δρόμον ιππήλατον ήπλωσε» (Λογ. Β’ εις την Ανάληψιν). Δηλαδή, μας
προτρέπει ο στύλος της Ορθοδοξίας μας, ο Μέγας Αθανάσιος, να προσέξωμεν (μη διαλάθη) η μικρή
συλλαβή ΩΣ, (συλλαβής Γραφικής περιουσίας και δύναμις) διότι αύτη μας μαρτυρεί, ότι ο Ηλίας δεν ανέβει
εις τον Ουρανόν. Ακόμη μας λέγει, ότι κανείς δεν ανέβει εις τον Ουρανόν ειμή αυτός που και κατέβη, ως ο
Κύριος είπεν: «Ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν ειμή ο εκ του ουρανού καταβάς, ο υιός του ανθρώπου ο
ων εν τω ουρανώ» (Ιωάν. γ’ 13). Και ακόμη, ότι ο ουρανός ετηρείτο δια τον Κύριον, τον Δεσπότην και
Ποιητήν και ουχί δια τον δούλον· (μηδέ τη της λέξεως ανελήφθη, παραδρομή, τω Δεσπότη τον οικέτην

Σελίδα 6 από 11

νομίσης ισότιμον). Η Ανάληψις λοιπόν του Ηλιού, και η μετάθεσις του Ενώχ, δεν ήσαν τίποτε άλλο παρά
ένας προάγγελος της Αναλήψεως του Κυρίου και εν συνεχεία της ιδικής μας.
Ο δε Πατήρ ημών Επιφάνιος περί της Αναλήψεως του Ηλιού λέγει τα εξής: «Και ανελήφθη Ηλίας εν
συσσεισμώ, (Συσσεισμός = κούνημα δυνατόν, εκ του συσσείω = κουνώ δυνατά ή απ’ όλα συγχρόνως τα
μέρη συγκλονώ) ΩΣ εις τον Ουρανόν· το δε, ΩΣ εις τον Ουρανόν, αμφίβολον έχει την έννοιαν· το δε, ΕΙΣ
τον Ουρανόν, τρανήν δείκνυσι την αλήθειαν». Δηλαδή κάμνει μίαν διάκρισιν, ο Άγιος ούτος Πατήρ, μεταξύ
της αναλήψεως του Προφήτου, και την Αναλήψεως του Κυρίου. Διότι πράγματι, ενώ εις την ανάληψιν του
Ηλιού υπάρχει η μικρή συλλαβή «ΩΣ» (που αμφίβολον έχει την έννοιαν εις την Ανάληψιν του Κυρίου
υπάρχει η μικρή συλλαβή «ΕΙΣ» που (τρανήν δείκνυσι την αλήθειαν). Διότι εις τα Γραφικά χωρία της
Αναλήψεως του Κυρίου ευρίσκομεν το «ΕΙΣ τον Ουρανόν» και όχι «ΩΣ εις τον Ουρανόν» ως εξής:
α) «Τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον Ουρανόν; Ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον
Ουρανόν, ούτως ελεύσεται ον τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορεβόμενον ΕΙΣ τον Ουρανόν». (Πράξ. α’ 11)
β) «Εξήγαγε δε αυτούς (τους μαθητάς) έξω έως εις Βηθανίαν και επάρας τας χείρας αυτού
ευλόγησεν αυτούς· και εγένετο εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ’ αυτών και αναφέρετο ΕΙΣ τον
Ουρανόν». (Λουκ. κδ’ 50-51)
γ) «Ο μεν ουν Κύριος μετά το λαλήσαι αυτοίς (τοις μαθηταίς) ανελήφθη ΕΙΣ τον Ουρανόν και
εκάθησεν εκ δεξιών του Θεού». (Μάρκ. ιστ’ 19)
Ως βλέπωμεν λοιπόν, εις τα τρία αυτά Γραφικά χωρία που ομιλούν δια την Ανάληψιν του Κυρίου,
υπάρχει η λέξις ΕΙΣ, ενώ εις την ανάληψιν του Προφήτου, υπάρχει η λέξις ΩΣ. Και ο ιερός Θεοφύλακτος
Βουλγαρίας ερμηνεύων το (κδ’ 50-51) του Λουκά, λέγει: «Ηλίας μεν γαρ ΩΣ εις Ουρανόν· ωσανεί γαρ
εδόκει εις ουρανόν αναφέρεσθαι ο δε Σωτήρ ΕΙΣ τον ουρανόν, αυτός πρόδρομος πάντων ανελήλυθε μετά
της αγίας σαρκός αυτού, εμφανισθήναι των προσώπω του Θεού και σύνεδρον αυτήν αποδείξαι τω
Πατρί».
Αγαπητοί, ας μη θαυμάζωμεν τούτο και ας μη σκανδαλιζώμεθα· υπάρχει διαφορά μεταξύ
αναλήψεως Ηλία και Κυρίου, ως υπάρχει διαφορά και μεταξύ Αναστάσεως Κυρίου και άλλων αναστάσεων.
Ο Θεσσαλονίκης Γρηγόριος λέγει ότι: «Ώσπερ δε αναστάσεις προ της του Κυρίου αναστάσεως πολλαί
γεγόνασι, (εξ), ούτω και πολλαί αναλήψεις προ της αυτού αναλήψεως· και Ιερεμίαν γαρ τον Προφήτην
ανέλαβε Πνεύμα, και τον Αββακούμ Άγγελος, και τον Ενώχ ανέλαβεν ο Θεός· μάλιστα δε των άλλων ο
Ηλίας άρματι πυρός αναληφθείς αναγέγραπται· αλλ’ ουδ’ ούτος (ο Ηλίας) υπερέβη την περίγειον λήξιν,
αλλ’ οίόν τις μετάθεσις ην η εκάστου τούτων ανάληψις, από γης αίρουσα και των περί γην ουκ εξάγουσα·
καθάπερ και οι αναστάντες εκείνοι πάλιν εις την γην υπέστρεψαν, τελευτήσαντες άπαντες» (Λογ. α’ εις
την Ανάληψιν). Ώστε εξ όσων παραθέσαμεν μέχρις εδώ εμφαίνεται σαφώς, ότι ο Ηλίας δεν επήγε εις τον
Ουρανόν, ουδέ εις τον Παράδεισον ως λέγουν ωρισμένοι.
β) Ο Κύριος δεν είπεν, ότι ήλθεν ο Ηλίας ο Θεσβίτης
Πολύς λόγος γίνεται και προς αυτό το σημείον. Υπάρχει μία μερίς ανθρώπων, ως είπομεν ανωτέρω,
λαϊκών και Κληρικών, που πιστεύουν, ότι ο Ηλίας ήλθε και ούτω επραγματοποιήθη η προφητεία του
Μαλαχίου η λέγουσα: «Ιδού εγώ αποστελώ υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην, πριν ελθείν την ημέραν Κυρίου την
μεγάλην και επιφανή, ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς υιόν αυτού, μη έλθω και πατάξω την γην
άρδην» (κεφ. δ’ 4-5)· διότι λέγουν, ότι είπεν ο Κύριος εις τους Εβραίους, όταν ωμίλη περί Ιωάννου του
Προδρόμου, ότι, «Ει θέλετε δέξασθαι, αυτός εστιν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι». (Ματθ. ια’ 14). Και είναι
αλήθεια, ότι ο Κύριος είπε το· «Ει θέλετε δέξασθαι, αυτός εστιν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι», αλλ’ εξ ίσου
είναι αλήθεια, ότι ο Κύριος εις ερώτησιν των μαθητών Του, διατί οι γραμματείς λέγουσιν ότι Ηλίαν δει
ελθείν πρώτον, απήντησε ότι· «Ηλίας μεν έρχεται πρώτον, και αποκαταστήσει πάντα» (Ματθ. ιζ’ 11). Και
ερωτώμεν τους αντιφρονούντας, που κακώς ερμηνεύουν και που δεν καταδέχονται εν τω εγωϊσμώ των να
ερευνήσουν τους Πατέρας, πότε ο Κύριος είπεν αλήθεια και πότε ψεύδος; Διότι εις την μίαν περίπτωσιν
λέγει ότι «ήλθεν» και εις την άλλην λέγει «έρχεται». Την δυσκολίαν λοιπόν αυτήν την αντιπαρερχόμεθα,
εάν προσέξωμεν, πότε και διατί δίδει τας απαντήσεις αυτάς. Η υπόθεσις λοιπόν έχει ως εξής:
Οι εβραίοι θα εδέχοντο τον Μεσσίαν, εάν πρώτον έβλεπον ερχόμενον τον Ηλίαν. Αυτόν είχον
σημάδι· διότι οι Γραμματείς ερμηνεύοντες κακώς τας Γραφάς, εκήρυττον ότι θα πρέπει να έλθη ο Ηλίας

Σελίδα 7 από 11

πρώτον και κατόπιν θα έλθη ο Μεσσίας, παρασυρόμενοι από την προφητείαν του Μαλαχίου (δ’ 4-5) που
εγράψαμεν ανωτέρω, η οποία έχει σχέσιν με την Δευτέραν έλευσιν του Κυρίου και όχι με την Πρώτην, ως
θα ίδωμεν Θεού θέλοντος, εις την συνέχειαν. Εκήρυττον λοιπόν ως πρόδρομον της ελεύσεως του Μεσσίου
τον Ηλίαν. Δι’ αυτό και όταν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εις τον Ιορδάνην ήρχισε να κηρύττη και να βαπτίζη,
διαβάζομεν εις τον Ιωάννην· «Απέστειλαν οι Ιουδαίοι εξ Ιεροσολύμων ιερείς και Λευΐτας, ίνα
ερωτήσωσιν αυτόν· συ τις ει... Ηλίας ει συ; και λέγει· ουκ ειμί. Ο προφήτης ει συ; και απεκρίθη, ου... και
ηρώτησαν αυτόν και είπον αυτώ· τι ουν βαπτίζεις, ει συ ουκ ει ο Χριστός ούτε Ηλίας ούτε ο
Προφήτης;...» (α’ 19-25). Ζητούν ως βλέπομεν εξηγήσεις, ίνα κανονίσουν την θέσιν των. Αλλ’ ο Ιωάννης
δεν ήτο ούτε ο Ηλίας ούτε ο Χριστός, αλλ’ ήτο «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω ευθύνατε την οδόν του
Κυρίου» (Ιωάν. Α’ 23). Δεν είχον προσέξει ως φαίνεται, ότι η Αγία Γραφή ωμίλει δια δύο Παρουσίας του
Κυρίου, ως και δια δύο Προδρόμους. Ενόμιζον ότι ο Κύριος θα έλθη άπαξ και μάλιστα εν δόξη, ίνα
κτυπήση τους υπεναντίους, κραταιώνοντας ούτω το Ισραήλ. Έβλεπον την μίαν προφητείαν μόνον που
ωμίλει περί του δευτέρου Προδρόμου της Δευτέρας του, εν δόξει παρουσίας, δεν έβλεπον και την άλλην
προφητείαν που ωμίλει και δι’ έναν άλλον Πρόδρομον, που προηγείτο της Πρώτης Του και ταπεινής
Παρουσίας. Εδιάβαζον το· «Ιδού αποστελώ υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην πριν ελθείν την ημέραν Κυρίου την
μεγάλην και επιφανή... χωρίς να προσέχουν τον ίδιον Προφήτην, που λίγο πιο εμπρός έλεγε· «Ιδού
εξαποστέλλω τον άγγελόν μου και επιβλέψεται οδόν προ προσώπου σου»(Μαλαχ. Γ’ Ι) και ούτω δεν
επίστευον, ότι άλλος τις θα είναι ο Πρόδρομος της ελεύσεως του Μεσσίου και όχι ο Ηλίας.
Γνωρίζων λοιπόν αυτό ο Ιησούς, δια να τους διευκολύνη τους λέγει· «Και ει θέλετε δέξασθε, αυτός
εστιν Ηλίας, ο μέλλων έρχεσθαι» και προσθέτει «Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω». Δηλαδή· Εάν θέλετε να
παραδεχθήτε, σας λέγω, ότι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος (διότι περί Ιωάννου ο λόγος, βλ. Ματθ. ΙΑ’ 1-18) είναι
ο Ηλίας δια σας· Ο έχων νουν να το εννοήση, πως ο Ιωάννης είναι ο Ηλίας, ας το εννοήση. Ο δε ιερός
Χρυσόστομος περί αυτού λέγει· «Και καλώς είπεν. «Ει θέλετε δέξασθαι», το αβίαστον δεικνύς· ου γαρ
αναγκάζων, φησί. Τούτο δε έλεγεν, ευγνώμονα απαιτών διάνοιαν και δηλών, ότι ούτος εκείνος εστί,
κακείνος ούτος. Αμφότεροι γαρ (Ιωάννης και Ηλίας δηλαδή) μίαν διακονίαν ανεδέξαντο και
ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ γεγόνασιν αμφότεροι. Διόπερ, ουδέ απλώς είπεν· «Ούτος εστίν Ηλίας» αλλ’ «Ει θέλετε
δέξασθαι, ούτος εστί» · τουτέστιν, «Ει μετά ευγνώμονος διανοίας προσέχετε τοις γινομένοις· και ουδέ
ενταύθα έστη, αλλά προσέθηκε, δεικνύς, ότι συνέσεως χρεία, προς το «Ούτος εστίν Ηλίας, ο μέλλων
έρχεσθαι» ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Τοσαύτα δε αινίγματα ετίθει, διαγείρειν αυτούς εις ερώτησιν. Ει
δε ουδέ ούτως εξυπνίζοντο, πολλώ μάλλον, ει δήλα ην και σαφή». (Ομιλ. ΛΖ § γ’ εις τον Ματθ.).
Ώστε, όταν είπεν ο Κύριος «Αυτός εστίν ο Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι» ωμίλει δια τον Ιωάννην τον
Πρόδρομον.
Εις την δευτέραν του δε συζήτησιν, μετά την Μεταμόρφωσιν, το καθάρισε πιο καλά και μάλιστα εις
τοιούτον βαθμόν, που το ηννόησαν οι Μαθηταί, ως γράφει ο Ματθαίος. «Τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι
περί Ιωάννου του Βαπτιστού είπεν αυτοίς» (ΙΖ’ 18). Ολόκληρος δε η στοιχομυθία έχει ως εξής· «Και
επηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού λέγοντες· Τι ουν οι γραμματείς λέγουσιν, ότι Ηλίαν δει ελθείν
πρώτον; Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ηλίας μεν έρχεται πρώτον και αποκαταστήσει πάντα·
λέγω δε υμίν, ότι Ηλίας ήδη ήλθε, (δια σας δηλαδή) και ουκ επέγνωσαν αυτόν· (δεν τον αντελήφθησαν
δηλαδή) αλλ’ εποίησαν εν αυτώ όσα ηθέλησαν. Ούτω και ο υιός του ανθρώπου μέλλει πάσχειν υπ’ αυτών.
Τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του βαπτιστού είπεν αυτοίς» (Ματθ. ΙΖ’ 10-13). Η ερμηνεία
αυτών είναι η εξής: Οι Απόστολοι πληροφορηθέντες ακριβώς, τόσον εκ της ομολογίας του Πέτρου ειπόντος.
«Συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ. ΣΤ’ 16), όσον και εκ του υπερφυούς θαύματος της
Μεταμορφώσεως. «Μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε
ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φως» (Ματθ. ΙΖ’ 2) και εκ της ουρανίου φωνής ειπούσης. «Ούτος
εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» (αυτόθι 6), ότι ο Ιησούς είναι ο υπό των
αγίων Προφητών προκηρυχθείς Μεσσίας ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος, ηρώτησαν Αυτόν,
λέγοντες. Διατί οι γραμματείς διδάσκουσιν, ότι ο Ηλίας πρέπει να έλθη προ του Χριστού; (διότι ως
προείπομεν οι γραμματείς εδίδασκον και οι Ιουδαίοι επίστευον, ότι ο Προφήτης Ηλίας έμελλε να έλθη εν
σώματι προ του Χριστού, ίνα προπαρασκευάση την οδόν αυτού).
Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπεν εις αυτούς, ότι ο Ηλίας μεν ο πρώτος, δηλαδή Θεσβίτης δεν ήλθεν
ακόμη, αλλά θα έλθη προ της Βας Παρουσίας μου, και δια της διδασκαλίας του θα διορθώση και θα

Σελίδα 8 από 11

προπαρασκευάση τον λαόν. Αλλά λέγω σε σας που περιμένετε (ως σας κηρύττουν οι γραμματείς) δια να
ιδήτε τον Ηλίαν πρώτον δια να πιστεύσητε. Ο Ηλίας ο δεύτερος ήτοι Ιωάννης ο Πρόδρομος ήλθε (Ματθ.
ΙΑ’ 14), και εν τούτοις δεν τον εγνώρισαν, κακώς ερμηνεύοντες και νοούντες τας Γραφάς και έπραξαν ό,τι
ηθέλησαν εις αυτόν, ήτοι ύβρισαν, εις φυλακήν έβαλον, και τέλος εφόνευσαν αυτόν και την κεφαλήν του επί
πίνακι ήνεγκαν (Ματθ. ΙΔ’ 10-11). Παραπλήσια δε μέλλει να πάθη και ο υιός του ανθρώπου υπ’ αυτών.
Δηλαδή το ίδιον με περιμένει και εμένα, λέγει ο Κύριος δια τον εαυτόν Του, προφητεύοντας ούτως ειπείν
τον άδικον θάνατόν Του.
Ώστε άλλος ο Πρόδρομος ως Ηλίας και άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης. Και ως έχομεν δύο Προδρόμους,
ούτω έχομεν και δύο Παρουσίας. Περί των δύο αυτών Προδρόμων και Παρουσιών ο Ιππόλυτος λέγει·
«Ώσπερ γαρ δύο Παρουσίαι του Κυρίου ημών και Σωτήρος δια των Γραφών εδείχθησαν, μία μεν η
πρώτη, κατά σάρκα γενομένη άτιμος δια το εξουθενηθήναι αυτόν... η δε δευτέρα αυτού Παρουσία,
κεκήρυκται εν δόξη, ως παρέσται απ’ ουρανών μετά δυνάμεως αγγέλων και πατρικής δόξης. Ούτω και δ
ύ ο π ρ ό δ ρ ο μ ο ι εδείχθησαν, ο μεν π ρ ώ τ ο ς γενόμενος Ιωάννης ο του Ζαχαρίου υιός· Ούτος
προέφθασε και της εν άδη προευαγγελίσασθαι, αναιρεθείς υπό Ηρώδου· πρόδρομος γενόμενος εκεί... και
πάλιν επί τη σ υ ν τ ε λ ε ί α του κόσμου κριτού φανερομένου, αναγκαίως δει τους π ρ ο δ ρ ό μ ο υ ς
αυτού πρώτους φανερωθήναι καθώς δια Μαλαχίου του Προφήτου φησίν· «πέμψω υμίν Ηλίαν τον
Θεσβίτην, πριν η ελθείν την ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή» (Ιππόλ. Περί Χριστού και
Αντιχρίστου. Κεφ. 44, 45, 46).
Επίσης ο Ιουστίνος ο Μάρτυς και φιλόσοφος, ερωτηθείς υπό Τρύφωνος περί της ελεύσεως Ηλιού
απαντά ως εξής: «Εάν ουν ο λόγος αναγκάζη ομολογείν, ότι δύο Παρουσίαι του Χριστού προεφητεύοντο
γενησόμεναι, μία μεν, εν η παθητός και άτιμος και αειδής φανήσεται, η δε ε τ έ ρ α, εν η και ένδοξος και
κριτής απάντων ελεύσεται, ως και εν πολλοίς τοις προλελεγμένοις αποδέδεικται, ουχί της φοβεράς και
μεγάλης ημέρας, τούτ’ έστι της δευτέρας Παρουσίας Αυτού, πρόδρομον γενήσεσθαι τον Ηλίαν νοήσομεν
τον λόγον του Θεού κεκηρυχθέναι; Και ο ημέτερος ουν κύριος έφην, τούτο αυτό εν τοις διδάγμασιν αυτού
παρέδωκε γενησόμενον, ειπών και Ηλίας ελεύσεσθαι και ημείς τούτο επιστάμεθα γενησόμενον, όταν έλθη
εν δόξη εξ ουρανών παραγίνεσθαι, ο ημέτερος κύριος Ιησούς Χριστός, ου και της πρώτης φανερώσεως
κήρυξ προήλθε το εν Ηλία γενόμενον πνεύμα του Θεού, εν Ιωάννη, τω γενομένω εν τω γένει ημών προφήτη
... διο και ο ημέτερος Χριστός ειρήκει επί γης τότε τοις λέγουσι προ του Χριστού Ηλίας δει ελθείν. «Ηλίας
μεν ελεύσεται και αποκαταστήσει πάντα· λέγω δε υμίν, ότι Ηλίας ήδη ήλθε, και ουκ επέγνωσαν αυτόν, αλλ’
εποίησαν αυτώ όσα ηθέλησαν, και γέγραπται, ότι τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του βαπτιστού
είπεν αυτοίς» (Διάλογος 49).
Εξ όλων δε τούτων πιο καθαρά ομιλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγων, άλλος ο Ιωάννης (ως
Ηλίας) και άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης, και ότι η προφητεία του Μαλαχίου ουδεμίαν σχέσιν έχει με τον
Ιωάννην ως Ηλίαν.
«Ουκ άρα, λέγει, από των Γραφών τούτο ήδεσαν, αλλ’ εκείνοι εαυτούς διεσάφουν, και περιεφέρετο
ο λόγος ούτος εν τω απείρω δήμω, καθάπερ και επί του Χριστού. Διο και η Σαμαρείτις έλεγε· «Μεσσίας
έρχεται, λέγει· όταν έλθη εκείνος αναγγελεί ημίν πάντα» (Ιωάν. Δ’ 25) και αυτοί ηρώτων τον Ιωάννην.
«Ηλίας ει ή ο π ρ ο φ ή τ η ς ;» (Ιωάν. Α’ 21) εκράτει μεν γαρ, όπερ έφην, ο λόγος, και ο περί του Χριστού
και ο περί του Ηλία, ουχ ως εχρήν δε παρ’ εκείνων ερμηνευόμενος· αι μεν γαρ Γραφαί δύο λέγουσι του
Χριστού Παρουσίας, ταύτην τε την γεγενημένην, και την μέλλουσαν. Και οι προφήται δε εκατέρας
μέμνηνται, της μέντοι μιας, της δευτέρας, πρόδρομον λέγουσι τον Ηλίαν έσεσθαι· της μεν γαρ προτέρας
εγένετο ο Ιωάννης
ΟΝ ΚΑΙ ΗΛΙΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΚΑΛΕΙ, ΟΥΚ ΕΠΕΙΔΗ
Η Λ Ι Α Σ Η Ν, αλλ’ επειδή την διακονίαν επλήρου την εκείνου. Ώσπερ γαρ εκείνος (ο Ηλίας) πρόδρομος
έσται της προτέρας εγένετο. Αλλ’ οι γραμματείς ταύτα συγχέοντες και διαστρέφοντες τον δήμον, εκείνης
εμνημόνευον μόνης προς τον δήμον, της δευτέρας Παρουσίας, και έλεγον, ότι, «ει ούτός εστίν ο Χριστός,
έδει τον Ηλίαν προλαβείν». «Δ ι α τ ο ύ τ ο και οι μαθηταί λέγουσι· Πως οι γραμματείς λέγουσιν· «Ηλίαν
δει ελθείν πρώτον;»
Δια τούτο και προς τον Ιωάννην πέμψαντες οι Φαρισαίοι ηρώτων. «Ε ι σ υ ε ι Η λ ί α ς ;» (Ιωάν.
α’ 21), ου μνημονεύοντες ουδαμού της προτέρας παρουσίας. Τις ουν έστιν η λύσις, ην ο Χριστός επήγαγεν;
Ότι, Ηλίας μεν έρχεται τότε προ της δευτέρας μου Παρουσίας, και νυν δε ελήλυθεν Ηλίας, τον Ιωάννην
ούτω καλών. Ούτος ήλθεν Ηλίας. Ει δε τον Θεσβίτην ζητοίης, έρχεται· Διό και έλεγεν: «Η λ ί α ς μ ε ν έ ρ

Σελίδα 9 από 11

χ ε τ α ι, και αποκαταστήσει πάντα». Ποία πάντα; Άπερ ο Προφήτης Μαλαχίας έλεγε « α π ο σ τ ε λ ώ γ α
ρ υ μ ί ν, φ η σ ί ν, Η λ ί α ν τ ο ν
Θ ε σ β ί τ η ν, ο ς α π ο κ α τ α σ τ ή σ ε ι κ α ρ δ ί α ν π α τ
ρ ό ς π ρ ο ς υ ι ό ν, μ η ε λ θ ώ ν π α τ ά ξ ω τ η ν γ η ν ά ρ δ η ν» (Μαλ. δ’ 4). Είδες ακρίβειαν
προφητικής ρήσεως; Επειδή γαρ, τον Ιωάννην Ηλίαν εκάλεσεν ο Χριστός δια την κοινωνίαν της διακονίας,
ίνα μη νομίσης τούτο και παρά του Προφήτου λέγεσθαι νυν, προσέθηκεν αυτού την πατρίδα, ειπών. «Τ ο ν
Θ ε σ β ί τ η ν». Ι Ω Α Ν Ν Η Σ Δ Ε, Θ Ε Σ Β Ι Τ Η Σ Ο Υ Κ Η Ν. Και έτερον δε μετά τούτο
παράσημον τίθησι, λέγων «Μ η ε λ θ ώ ν π α τ ά ξ ω τ η ν γ η ν ά ρ δ η ν», την δευτέραν Αυτού
Παρουσίαν εμφαίνων την φοβεράν· τη γαρ προτέρα ουκ ήλθε πατάξαι την γην. «Ο υ γ α ρ ή λ θ ο ν, φ η σ
ί ν, ί ν α κ ρ ί ν ω τ ο ν κ ό σ μ ο ν, α λ λ’ ί ν α σ ώ σ ω τ ο ν κ ό σ μ ο ν» (Ιωάν. ιβ’ 47). Δηλών
τοίνυν, ότι προ εκείνης έρχεται ο Θεσβίτης, της την κρίσιν εχούσης, τούτο είρηκε». (Ομιλία νζ’ εις την
σειράν). Ώστε ο Ηλίας θα έλθη πάλιν. Το γράφει ο Μαλαχίας, το επαναλαμβάνει ο Κύριος, το διδάσκει η
Εκκλησία μας, παρ’ ότι ημείς δεν το γνωρίζομεν ή δεν το πιστεύομεν.
Ο Θεός πραγματοποιεί το σχέδιόν Του άνευ θορύβου, μη δίδων αναφοράν εις ημάς. Δι’ αυτό ας
λάβωμεν τα μέτρα μας, διότι, όταν παρουσιασθή και πάλιν ο Ηλίας θα βάλη τον καθ’ ένα εξ ημών εις την
θέσιν του.
Μάλιστα, θα έλθη ο Ηλίας με εντολάς, και θα εξυγιάνη την Εκκλησίαν και τον λαόν. Διότι η
αμαρτία επλεόνασεν και καθημερινώς η πλάστιγξ κλίνει προς τον Διάβολον. Το άτομον διεφθάρη, η
οικογένεια διελύθη, η Κοινωνία έγινε στίβος, καθημερινή άμιλλα λωποδυτών· το ψεύδος, η απάτη, η
κομπίνα, η διαφθορά μας έχουν κατακλύσει. Ο μικρός, ο αδύνατος, ο δίκαιος, η χήρα, το ορφανόν, είναι, ως
επί το πλείστον, η βορά των καταφερτζήδων. Όλοι αυτοί απομυζούν, εκτός ελαχίστων το αίμα των μικρών.
Και ο Δαυΐδ φωνάζει λέγων: «Έως πότε οι ασεβείς, Κύριε, έως πότε οι ασεβείς θέλουσι θριαμβεύει; Έως
πότε θέλουσι προφέρει και λαλεί σκληρά; θέλουσι καυχάσθαι πάντες οι εργάται της ανομίας; Τον λαόν Σου
καταθλίβουσι, και την κληρονομίαν Σου κακοποιούσι. Την χήραν και τον ξένον φονεύουσι, και
θανατώνουσιν τους ορφανούς». (Ψαλμ. 94’ 3-6). Και ο Κύριος με πολύ παράπονον έχει είπει· «Πλην ο υιός
του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. ΙΗ’ 8). Δι’ αυτό θα έλθη πάλιν ο Ηλίας,
ίνα αποκαταστήση πάντα· διό λέγει·
«Έξελθε ο κεκρυμμένος, μηκέτι κρύπτου· πολλοί σε ζητούσι» ... και πάλιν «και ... δώσει αυτώ
πλάκας ληθίνας, εν αις εγκεχάρακται εντολαί δύο· εκδικήσαι και εθνοποιήσαι χρηστά και ασέβειαν εκδιώξαι
και τους τα Σοδομιτικά έργα ποιούντας πυρικαύστους ποιήσαι· ωσαύτως και τους κακούς ιερείς εκ του
ιερού διώξαι· και τους αξίους εις το θείον αποκαταστήσαι, εις ευαρέστησιν του Θεού του ουρανού και της
γης». (Minge PZ σελ. 1141).
Ο έχων ώρα ακούειν ακουέτω. Αμήν.

Σελίδα 10 από 11

Δ ΥΟ ΑΠΟΡΙΑΙ
α) Αφού ο Ηλίας είναι φονεύς, πως είναι Άγιος;
Αυτήν την ερώτησιν την υποβάλλουν πολλοί, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται κάπως
δικαιολογημένη. Έσφαξε 450 με το χέρι του, λέγουν, πως λοιπόν είναι δυνατόν να είναι Άγιος; Και εν
τούτοις, ο Ηλίας δεν είναι μόνον Άγιος αλλά και «των Προφητών η κρηπίς». Διότι δια της εκτελέσεως των
450 ψευδοπροφητών του Βάαλ δεν παρέβη τον Νόμον, που έλεγεν «ου φονεύσεις», αλλ’ εφήρμοσε την
εξαίρεσιν αυτού που έλεγε: «Ο Προφήτης όστις ασεβήση και λαλήση εν τω ονόματι άλλων Θεών, ο προφήτης
εκείνος θέλει ΘΑΝΑΤΩΘΗ» (Δευτ. ιη’ 20 ιγ’ 5). Αυτό λοιπόν έκαμνον οι ψευδοπροφήται του Βάαλ, δι’ αυτό
τους έσφαξεν και εκαθάρισεν τον τόπον.
β) Εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού
Πολλοί, όταν διαβάζουν τα λόγια του Αρχαγγέλου προς τον πατέρα του Προδρόμου Ζαχαρίαν: «Και
αυτός (ο Ιωάννης) προελεύσεται ενώπιον αυτού εν πνεύματι και δυνάδει Ηλιού» (Λουκ. α’ 17),
σκανδαλίζονται λέγοντες, ότι ο Πρόδρομος είναι ο Ηλίας, το είπεν ο Αρχάγγελος.
Και απαντώμεν: Αυτά που είπεν ο Αρχάγγελος είναι αλήθεια και έτσι έγινεν (Βλ. Συν. Ν.
Αγιορείτου, 20 Ιουλίου). Μετεμψύχωσις όμως δεν έγινεν. Δηλαδή, δεν εισήλθεν εις τον Ιωάννην ο Ηλίας ο
Θεσβίτης και εκυκλοφόρησεν, αλλά μόνον από το χάρισμα (το Πνεύμα το προφητικόν) του Ηλιού έλαβεν ο
Ιωάννης ο Πρόδρομος.
Παρομοίαν περίπτωσιν μεταθέσεως πνεύματος (χαρίσματος) έχομεν και εις την Π. Διαθήκην μεταξύ
Μωϋσέως και Ιησού του Ναυή: «Τότε ερρέθη των Μωϋσή επιθείναι τω Ιησού τας χείρας» ειπόντος αυτού
του Θεού. «Καγώ μεταθήτω από του Πνεύματος του εν σοι επ’ αυτόν» (βλ. Αριθ. ΚΖ’ 18, ΙΑ’ 17 και
Ιουστίνου Διάλ. Προς Τρύφ. 49) (Βλ. Συν. Ν. Αγιορείτου, 20 Ιουλίου). και πράγματι μετέθηκεν επί τον
Ιησούν, ο Θεός, από του εν Μωϋσή πνεύματος. Ούτως εγένετο και από του Ηλιού επί τον Ιωάννην. Ο Θεός
δυνατός ην ποιήσαι. Δι’ αυτό μη πλανώμεθα, άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης και άλλος ο Ιωάννης ο Πρόδρομος.

(Ηλίας μεν έρχεται και αποκαταστήσει πάντα (Ματθ. ιζ’ 12)).

Σελίδα 11 από 11