Page intentionally left blank

‫ر ت‬

‫م‬

‫ي‬
‫ﻣﺮﺗﺐ‬

‫ا ﺌري‬

‫ﺌن‬

‫אي ﺑﻮכ אﻳﮉﻳﺸﻦ ﺟﻲ ﺗﺮﺗﻴﺐ ۽ ﭘﻴﺸﻜﺶ‬

‫ﺑدا ﺌ د رﮗ ي‬

‫ﺑ‬

‫ز‬

‫ﻼم‬ ‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي‬

v
‫ﺐ כا‬

‫را‬

‫ر ا‬

2010 ‫ ا ر‬25
‫آﺊ ٽ ۽ ﺌﺊ‬
‫ﺋ‬
،

‫رڻ‬

،

‫ﺌب‬

‫ﺑدا ﺌ د رﮗ ي‬
‫ﺑد‬

. ‫ﺌم ا ﺌزت آ‬

‫ڊ زاﺊ‬

‫ ﺐ ﺌن‬،
‫ر‬

‫ﺌب‬

‫رڻ‬

‫ور ﺌﺊﮙ ۽ ر‬

First eBook (PDF) Edition
25 April 2010
Text & Book Design and Layout by
Abdul-Majid Bhurgri
All have permission to distribute or print this eBook.
However, it must be distributed and printed as it is, without
any changes, whatsoever.
www.bhurgri.com
Email contact:
majidbhurgri@yahoo.com

v
iv

‫اﻨﺘﺴﺎب‬

‫‪v‬‬

‫اي ﺒوڪ ﺠو اﻨﺘﺴﺎب‬

‫راهِ‬

‫را‬

‫د ۾و‬

‫ﺐﺌري ۾ آ ﺌ‬

‫ﺑدا ﺌ د رﮗ ي‬

‫‪v‬‬

‫رت ﺑ‬

‫د رد‬

‫ﺌه ز دي‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫‪v‬‬
‫‪vi‬‬

‫ﻓﻬرﺴت‬

‫‪v‬‬

‫ﻓﻬرﺴت‬
‫ﭔﻪ אﮐﺮ ‪ix.........................................................................................‬‬
‫وﺣﺪت ﻧﺎﻣﻮ ‪1 .................................................................................‬‬
‫وﺣﺪت ‪10 .....................................................................................‬‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ‪39 .....................................................................................‬‬
‫ﺳﺴﺌﻲ ‪68 ......................................................................................‬‬
‫ﻧﻮري ‪231 ......................................................................................‬‬
‫ﻣﺎرﺋﻲ ‪250 .....................................................................................‬‬
‫ﻣﻮﻣﻞ رאﮢﻮ ‪305 .................................................................................‬‬
‫ﺳﻨﮅي ﭘﻮرب ‪322 .............................................................................‬‬
‫ﺳﺎرﻧﮓ ‪333 ..................................................................................‬‬
‫ﻫ رא ﮭﻮ‪340 ................................................................................‬‬
‫ﺟﻮڳ ‪349 .....................................................................................‬‬
‫ﻣﺎﻟﻜﻮس ‪357 ...............................................................................‬‬
‫ﺑﻴﺖ‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫﺪאﻳﺘﻮن‪416 ...................................................................‬‬
‫ﻛﺎﻓﻴﻮن ‪428 ................................................................................‬‬
‫‪v‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫‪v‬‬
‫‪viii‬‬

‫ﭕﻪ اﮑر‬

‫‪v‬‬

‫ﭕﻪ اﮑر‬
‫ﺳﺎﺋ ﺳﭽﻞ ﺳﺮﻣﺴﺖؒ ﺟﻮ ﺳﻨﮅي رﺳﺎﻟﻮ ﺣﺎﺿﺮ ﺧﺪﻣﺖ آﻫﻲ‪ .‬ﻫﻲ אﻟﻴﻜﭩﺮאﻧﻚ אﻳﮉﻳﺸﻦ‪،‬‬
‫ﮔﮭﮣﻲ ﭜﺎﮜﻲ‪ ،‬ﻋﺜﻤﺎن ﻋﻠﻲ אﻧﺼﺎري ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ ﻣﺮﺗﺐ ﻛﻴﻞ رﺳﺎ ﺟﻲ آڌאر ﺗﻲ آﻫﻲ‪ .‬ﺳﻨﮅ ﮐﺎن‬
‫ﭘﺮي‪ ،‬آﻣﺮﻳﻜﺎ ۾ رﻫﻨﺪي‪ ،‬ﻣﻮن ِ‬
‫ﻻء رﺳﺎ ﺟﺎ ﺘﻠﻒ ﻧﺴﺨﺎ ﻫﭣ ﻛﺮڻ‪ ،‬אﻧﻬﻦ ﮐﻲ ﭜﻴﭩﮡ ۽ ﻣﻨﺎﺳﺐ‬
‫אﭜﻴﺎس ﮐﺎن ِ‬
‫ﭘﻮء אﻫﻮ ﻃﺌﻲ ﻛﺮڻ ﺗﻪ ﻛﻬﮍي ﺗﺮﺗﻴﺐ ۽ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ ۽ ﻣﻮزون رﻫﻨﺪي‪ ،‬ﺑﻴﺤﺪ‬
‫ﻣﺸﻜﻞ ۽ وﻗﺖ ﻃﻠﺐ ﻛﻢ ﻫﻮ‪ .‬ﺳﭻ ﺗﻪ אﻫﻮ آﻫﻲ ﻣﻮن وٽ ﻧﻪ אﻳ و وﻗﺖ ﻫﻮ ۽ ﻧﻪ ﺋﻲ אﻫﻠﻴﺖ‪.‬‬
‫אﻧﺼﺎري ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ ﻋﻠﻤﻲ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ۾ ﺗﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻮ ﺷﻚ ﻛﻮ ﻧﻪ ﻫﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﺳﻨﺪن ﺗﺮﺗﻴﺐ ڏﻧﻞ‬
‫رﺳﺎ ﺟﻮ ﮀﭙﺎﺋﻲ ﺟﻲ ﻏﻠﻄ ﮐﺎن آﺟﻮ ﻧﺴﺨﻮ ﻫﭣ אﭼﮡ ﻣﺴﺌﻠﻮ ﻫﻮ‪ .‬ﺳﺎﮘـﺌﻲ وﻗﺖ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ אﻫﺎ ﻨﺎ ﺑﻪ‬
‫ﻫﺌﻲ ﺗﻪ ﺟﻠﺪ אز ﺟﻠﺪ رﺳﺎ )ﺳﻨﮅي ﻛﻼم( ﺟﻲ אﻧﭩﺮﻧﻴﭧ ﺗﻲ אﺷﺎﻋﺖ ﻛﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻣﻬﺮﺑﺎن دوﺳﺖ ﮔﻞ آﻏﺎ ﺻﺎﺣﺐ وٽ ﺳﻨﺪن ﭼﺎﭼﻲ آﻏﺎ ﻏﻼم ﻧ ﮔﻞ ﺣﺴﻦ ﺧﺎن ﺟﻲ ﺗﺮﺗﻴﺐ‬
‫ڏﻧﻞ ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋ ﺟﻲ زﻧﺪﮔﻲ ۽ ﻛﻼم ﻣﺘﻌﻠﻖ ﻟﮑﻴﻞ ﻛﺘﺎب ”ﺳﭽﻞ ﺳﺮ ﻣﺴﺖ“ ﺟﻮ ‪ 1933‬۾ ﮀﭙﻴﻞ‬
‫ﻧﺎﻳﺎب ﻧﺴﺨﻮ ﻫﻮ ‪ ،‬ﺟﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﺎﭘﻲ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻲ ﻛﺮي ﻣﻮن ڏאﻧﻬﻦ ﻣﻮﻛﻠﻴﺎﺋﻮن‪ .‬אن אﻳﮉﻳﺸﻦ ۾ אﻋﺮאب‬
‫ﻛﻮﻧﻪ ﻫﺌﺎ‪ ،‬ﭘﺮ ﭔﺌﻲ ﻫﺮ ﺎظ ﮐﺎن ﮀﺎﭘﻲ ﺟﻲ ُﭼﻜﻦ ﮐﺎن آﺟﻲ ُﻫﺌﻲ‪ .‬אن ﮐﺎن ﻋﻼوه‪ ،‬ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋ‬
‫ﺟﻲ ﻛﻼم ۽ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﻛﺎ ﻗﻴﻤ ﻣﻮאد ﺑﻪ ﻣﻨﺠﮭﺲ ﻫﻮ‪ .‬ﭘﺮ ﺟﻴﺌﻦ ﺗﻪ אﻧﺼﺎري ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ‬
‫ﺗﺪوﻳﻦ ﻛﻴﻞ ﻧﺴﺨﻲ ۾ אﻧﻬﻲ َء אﻳﮉﻳﺸﻦ ﮐﻲ ﺑﻪ ﻣﺪﻧﻈﺮ رﮐﻴﻮ وﻳﻮ ﻫﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﻜﺮي ﻣﻮن אﻫﻮ وڌﻳﻚ‬
‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭴﺎﺗﻮ ﺗﻪ אﻧﺼﺎري ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ אﻳﮉﻳﺸﻦ ﮐﻲ אﺳﺘﻌﻤﺎل ﻛﺠﻲ‪ .‬ﺑﻬﺮﺣﺎل‪ ،‬ﺟﮇﻫﻦ ۽ ﺟ ﻧﺌ‬
‫ﮀﺎﭘﻲ ﺟﻲ ﻏﻠﻄ ﺳﺎن وאﺳﻄﻮ ﭘﻴﻮ אﺗﻲ آﻏﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ ﻧﺴﺨﻲ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﻣﺪد ﻛﺌﻲ‪ .‬وﻗﺖ ۽‬
‫وﺳﺎﺋﻞ אﺟﺎزت ڏﻧﻲ ﺗﻪ آﻏﺎ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ ﻧﺎﻳﺎب ﻛﺘﺎب ﮐﻲ אﻧﭩﺮﻧﻴﭧ ﺗﻲ آﮢﺒﻮ‪ ،‬אﻧﺸﺎא�‪.‬‬
‫ﭔﻲ אﻫﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﻫﺌﻲ ﺗﻪ رﺳﺎ ﺟﻲ ﻛﺘﺎﺑﺖ ِ‬
‫ﻻء ﺟﻦ ﭔﻦ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻦ ﻫﻲ ﻛﻢ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ذﻣﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪،‬‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ﺑﻪ אﻫﻮ ﺿﺮوري ﺑﮣﺎﻳﻮ ﺗﻪ אﺳﺎن ﭨﻨﻬﻲ وٽ ﺳﺎﮘﻲ ﺋﻲ אﻳﮉﻳﺸﻦ ﻫﺠﻲ‪ .‬ﻣﻮن وٽ روﺷ ﭘﺒﻠﻴﻜﻴﺸﻦ‬
‫ﺟﻮ ﮀﭙﺎﻳﻞ رﺳﺎﻟﻮ ﻫﭥﻴﻜﻮ ﻫﻮ‪ ،‬ﺳﻮ دوﺳ ﮐﻲ ﻋﺮض ﻛﻴﻢ ﺗﻪ ﻫﻮ ﺑﻪ אﻫﻮ وﭠﻲ ۽ ﻛﺘﺎﺑﺖ ﺷﺮوع‬
‫ﻛﻦ‪ .‬ﭘﺮوف رﻳﮉﻧﮓ ﺟﻲ ﻛﻢ ۾ ﺑﻪ אﻧﻬﻦ دوﺳ ﻛﺎ ﻣﺪد ﻛﺌﻲ‪ .‬ﺣﺒﻴﺐ ﺳﻨﺎﺋﻲ ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻪ‬
‫ﻋﻠﻲ ﻗﻠﻲ ﺑﻴﮓ ﺻﺎﺣﺐ ﺟﻲ ﺗﺪوﻳﻦ ﻛﻴﻞ رﺳﺎ ﺳﺎن ﭜﻴﭧ ﻛﺮي ﻛﺠﮫ وאڌאرא ۽ ﻛﺠﮫ‬

‫‪v‬‬
‫‪ix‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﺗﺒﺪﻳﻠﻴﻮن ﺑﻪ ڌﻳﺎن ﺗﻲ آﻧﺪﻳﻮن‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ ﭘﮡ ﻣﺪﻧﻈﺮ رﮐﻴﻮ وﻳﻮ‪ .‬ﻛﻮﺷﺶ ﻛﺌﻲ אﭤﺴﻮن ﺗﻪ ﻏﻠﻄﻴﻮن ﮔﮭﭧ ۾‬
‫ﮔﮭﭧ ﻫﺠﻦ‪ ،‬ﭘﺮ ِ‬
‫ﭘﻮء ﺑﻪ ﻏﻠﻄ ﺟﻮ אﻣﻜﺎن رﻫﺠﻲ ﭤﻮ وﭸﻲ‪ .‬ﺳﺎﮘﻲ ﻃﺮح‪ ،‬ﺳﻬﮣﻲ ﺳﺎﺋ ﺟﻲ ﺳﻬﮣﻲ‬
‫ﻛﻼم ﮐﻲ ﮐﻲ ﺳﻬﮣﻲ אﻧﺪאز ۾ ﭘﻴﺶ ﻛﺮڻ ﺟﻲ ﻛﻮﺷﺶ ﻛﺌﻲ אﭤﻢ‪ ،‬אﻣﻴﺪ ﺗﻪ ﭘﺴﻨﺪ אﻳﻨﺪي‪ ،‬ﭘﺮ‬
‫אن ﺳﻠﺴﻠﻲ ۾ ﺑﻪ ﭤﻲ ﺳﮕﮭﻲ ﭤﻮ ﺗﻪ ﻣﻮن ﮐﺎن ﻛﺠﮫ رﻫﺠﻲ وﻳﻮ ﻫﺠﻲ‪ .‬ﻣﺎن ﭤﻮرאﺋﺘﻮ رﻫﻨﺪس‪،‬‬
‫ِ‬
‫رאء ﺳﺎن ﻧﻮאزﻳﻨﺪא ﺗﻪ ﺟﻴﺌﻦ‬
‫ﺟﻴﻜﮇﻫﻦ ﭘﮍﻫﻨﺪڙ ﻣﻬﺮﺑﺎن ﻣﻮن ڏאﻧﻬﻦ אي ﻣﻴﻞ ذرﻳﻌﻲ ﭘﻨﻬﻨﺠﻦ ﻗﻴﻤ‬
‫אﻳﻨﺪڙ אﻳﮉﻳﺸﻦ ۾ אﻫﻲ ﮔﮭﭩﺘﺎﻳﻮن ﭘﻮرﻳﻮن ﻛﺮي ﺳﮕﮭﺠﻦ‪.‬‬
‫אﻫﺎ ڌﮢﻲ ﺟﻲ אڻ ﮐ ُﭧ ﭔﺎﺟﮫ آﻫﻲ ﺟﻮ ﻣﻮن ﻫﻴﮣﻲ ﺟﻲ ﻫﭥﺎن ﺷﺎه ﺳﺎﺋ ﺟﻲ رﺳﺎ ﺟﻲ אﻧﭩﺮﻧﻴﭧ‬
‫ﺗﻲ אﺷﺎﻋﺖ ﮐﺎ ِ‬
‫ﻧﭙﻮء ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋ ﺟﻲ ﺳﻨﮅي ﻛﻼم ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﮘﻲ ﻃﺮح ﺳﺎن אﺷﺎﻋﺖ ﺟﻲ ﺳﻌﺎدت‬
‫ﺑﻪ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﻧﺼﻴﺐ ۾ آﺋﻲ‪ 14 .‬رﻣﻀﺎن א ﺒﺎرכ ‪1426‬ھ )ﻧﻮﻣ ‪ (2005‬ﺗﻲ‪ ،‬ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋ ﺟﻲ ﻋﺮس‬
‫ﺟﻲ ﻣﺒﺎرכ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ورﻟﮉ وאﺋﻴﮉ وﻳﺐ ﺗﻲ ﻫﻦ آﻓﺎﻗﻲ ﻛﻼم ﺟﻲ אﺷﺎﻋﺖ ﻛﺮي‪ ،‬ﻫﻲ‬
‫ﺳﻮﮐﮍي ﺳﻨﮅوאﺳ ﺟﻲ آڏو ﭘﻴﺶ ﻛﺌﻲ‪ .‬אرאدو ﺗﻪ אﻫﻮ ﻫﻮ ﺗﻪ ﺟﻠﺪ אز ﺟﻠﺪ אن ﺟﻲ ‪ eBook‬אﻳﮉﻳﺸﻦ‬
‫ﺑﻪ ﺗﺮﺗﻴﺐ ڏﻳﺌﻲ ﭘﻴﺶ ﻛﻨﺪس ﭘﺮ ﻗﺪرت ﮐﻲ ﻛﺠﮫ ﭔﻴﻮ ﻣﻨﻈﻮر ﻫﻮ‪ 2006 .‬ﮐﺎن ﻣﻨﻬﻨﺠﺎ ذאﺗﻲ ﺣﺎﻻت‬
‫ﻛﺠﮫ אﻫﮍא رﻫﻴﺎ ﺟﻮ אن ﺗﺎﺧ ۾ ﭤﻴﻨﺪي وﺋﻲ‪ .‬دوﺳ ﺟﻲ ﻣﺴﻠﺴﻞ אﺻﺮאر ۽ ﻫﻤﺖ אﻓﺰאﺋﻲ ﺟﻲ‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬ﺗﺎﺧ ﺳﺎن ﺋﻲ‪ ،‬ﭘﺮ آﺧﺮﻛﺎر ﻫﻲ ﻛﻢ ﺗﻜﻤﻴﻞ رﺳﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋ ﻳﺎ ﺳﻨﺪن ﺷﺎﻋﺮي ﺟﻲ ﺑﺎري ۾ ﻛﺠﮫ ﭼﻮڻ ﺟﻲ ﻧﻪ ﻣﻮن ۾ ﻛﺎ אﻫﻠﻴﺖ‬
‫ﻛﺎﻧﻬﻲ‪ .‬ﺑﺲ אﻳ و ﭼﻮﻧﺪس ﺗﻪ ﺳﭽﻞ ﺳﺎرو ﻋﺸﻖ آﻫﻲ‪ .‬ﺑﻘﻮل ﺣﻀﺮت ﺳﻠﻄﺎن ﺑﺎﻫﻮؒ‪” ،‬ﺧﻮد ﻋﺸﻖ‬
‫وﺧﻮد ﻋﺎﺷﻖ و ﺧﻮد ﻣﻌﺸﻮق‪ ،‬אﮔﺮ ﭘﺮده رא אزﺧﻮد ﺑﺮ אﻧﺪאزي‪ ،‬ﻫﻤﻪ ﻳﻚ ذאت و دوﺋﻲ ﻫﻤﻪ אز אﺣﻮل‬
‫ﭼﺸﻤﻴﺴﺖ‪“.‬‬
‫ﻣﺎن ﻣﻬﺮﺑﺎن ۽ ﻋﺰﻳﺰ دوﺳ ﺷﺎه ﻧﻮאز ﺳﻮﻣﺮي ۽ ﻤﺪ ﺣﺒﻴﺐ ﺳﻨﺎﺋﻲ ﺟﻮ ﺑﻴﺤﺪ ﭤﻮرאﺋﺘﻮ آﻫﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺟﻦ ﺟﻲ ﻨﺖ ﺑﻨﺎن‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﺎوش אﮢﭙﻮري ﻫﺠﻲ ﻫﺎ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻛﭙﺎﺋﻲ دروﻳﺸﺎن‬
‫ﻋﺒﺪא ﺎﺟﺪ ﭜﺮﮘﮍي‬
‫ﺳﻴﺎﭨﻞ‪ 25 ،‬אﭘﺮﻳﻞ ‪2010‬‬

‫‪v‬‬
‫‪x‬‬

v

‫ر ت‬

‫م‬

‫ي‬

v
xi

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫‪v‬‬
‫‪xii‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬

‫‪v‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬
‫אول ﺳﺎرאه ﻛﺮ ﺳﺒﺤﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮﻟﻰٰ ﺟﻮ ﻣﻠﻜﻦ؛‬
‫ﻣﮍﻳﺎﺋﻲ ﻀﻮض ﻛﻴﺎ‪ ،‬ڏﺳﻮ ڏﻳﮭﻪ ڌﮢ ؛‬
‫ﻛﻲ ﻛﺎﻣﻞ ُ‬
‫ﻛﺮﺳ ﺗﻲ ﭼﮍﮬﻲ‪َ ،‬وہ َوہ وﻋﻆ ﻛﻦ؛‬
‫ﻛﻲ ﻛﺎﺗﺐ ﻛﺘﺎﺑﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﻮﻳﻦ ﺳﺒﻖ ڏﻳﻦ؛‬
‫ﻛﻲ ﻣﺴﺌﻼ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻧﺎﻣﻴﺎن ﻧﺒ ن؛‬
‫ﻛﻲ ﭘﮍﮬﻴﺎ ﭘﺎڻ ﭘﺮوﺟﮫ ﺳﺎن‪ ،‬ﭘﮍﮬﻴﻮن ﭘﮍﮬﺎﺋﻦ؛‬
‫ﻛﻲ وردن وﻇﻴﻔﻦ ۾‪ ،‬ﺷﺎﻏﻞ روز رﮬﻦ؛‬
‫ڏﺳﻴﻮن وאﺋﺴﻴﻮن ورق ﮐﻲ‪ ،‬ورﻳﻮن ورאﺋﻦ؛‬
‫ِﺳ َ‬
‫ﻚ ﺳﭽﻲءَ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﻛﻮﻧﻜﻮ‪ ،‬ﺳﺒﻖ ُﺳﻮر ِﺳﮑﻦ؛‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﻏ َﺬ ﻛﺎرא ﻛﻦ؛‬
‫אﮐﺮ ﻟِﮑﻦ ﻧﻪ دل ﺗﻲ‪ ،‬ﭤﺎ‬

‫َﻣ ُﺲ ﻛﺎريءَ ﺟﺎن َﻣ َﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﺎ ﻛﺎري ﻛﺎرو ﻛﻦ؛‬
‫ُﻣﺪﻋﺎ ﭤﺌﻲ ﺟﻨﮭﻦ ﮘﺎﻟﮫ ۾‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ و ﮭﻮ ِ‬
‫ﻛ َو َﭸﻦ؛‬

‫وאﺣﺪ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﺎڏي َ‬
‫ﻛ ُﻦ ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬
‫ﺟﻮ ﻓﺮﻣﻮدو َ‬
‫”و ِﻓﻰ َאﻧﻔ ُ ِﺴ ُ‬
‫ﻜﻢ َאﻓ َﻼ َ ﺗ ُ ِ‬
‫وﺳﮭﻦ؛‬
‫ﺒﺼ ُﺮون“‪ِ ،‬ﮬﻦ و َﻳﺴﮫ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺎﮬﺖ َ‬
‫ﻛﮭﻦ؛‬
‫ﭔ َﻣﻌﻨﺎﺋﻦ ۾‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِאﮬﻮ ِﻓﻜﺮ ﻓﺎﺋﺪو ﻧﻪ ﻛﺮي‪ ،‬ﺗﻮڙﺋﻮن ﮐﻲ ﺗ َﻦ؛‬
‫ﻓﻜﺮ ﻛﻦ ﻧﻪ ﻓﻨﺎ ﺟﻮ‪ ،‬ﭤﺎ ﺑﻘﺎ ﮐﻲ ﻧﻪ ﭘ ُ َﮁﻦ؛‬
‫ﮬﻲ אُﺗﻲ ﺣ אن ﭤﻴﺎ‪ ،‬אوﮘﺎ ۾ אﮐ َ َﺮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪1‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻌﻨﻰٰ ﺗﻦ ﺟﻲ ﻃﺮح ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻜﮍي ﭔﻲ َﭼ َﻮن؛‬

‫ﻠﻢ ﺗﻲ‪ ،‬ﻋﻤﻞ ﻧﻪ آﮢﻦ؛‬
‫ﭘﮍﮬﻴﻮ ﺠﮭﻴﻮ ِﻋ َ‬
‫ﻟﻠﻤ َﻨ َ‬
‫ﺎﻇ َﺮة َوא ُ َ‬
‫ﻜﺎﺑ َ َﺮة ُ“ ُאﮬﻲ ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻣﺮن؛‬
‫” َﻣﻦ ﺗ َ ّ‬
‫ﻌﻠﻢ אﻟﻌﻠﻢ ُ‬
‫ﮬﻴﭡَ ُﺆن ِﻣﭩﻲءَ ﺟﻲ ِ‬
‫ﭘﺴﻲ‪ ،‬ﭤﺎ ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﻟِﻜﺎﺋﻦ؛‬
‫آﮬﻲ آﻓﺘﺎب َאﺑ َﺮ ۾‪ ،‬ﭘ َ َﺮ ﻻﺋﻖ ِ‬
‫ﻛ ﻟ َ َﻬﻦ؛‬
‫ُﻣﻨﺠﮭﺎﻳﻮ ﻣﺎﮢﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﺎﺿ َﻣﺬﮬ ؛‬
‫ﻜﻢ ﻣﺎﮢﮭﻦ ﮐﻲ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻦ ﺟﻲ ز ن؛‬
‫ﻛ َﻴﻨ ِ‬
‫ُﮬﻮن ﺣﺪﻳﺜﻦ ِ‬
‫ﻜﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ۾ آﻳ ؛‬
‫ﻣﭹﻦ ﺗﻦ ﮐﻲ ِ‬
‫ﻛ ‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﻣﻼ ﭤﺎ َﻣﭹﻦ؛‬

‫ﺳﻲ ﺳﻮﮔﮭﺎ ﺳﭝﺌﻲ ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻧﺎﻣﺮאد ﻧِ َ َن؛‬
‫אﮐﻴﺎ אﮐ وڌڙא‪ ،‬ﺗﻮڙؤن ﺋﻲ ڏَ ُس ﺗﻦ؛‬
‫ﺮه ﺟﻲ ﺑ َﺌﺒﺎن ﮐ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭘﺎﺳﻲ ِ‬
‫אوء ﭘ َ َﻮن؛‬
‫ﺑِ َ‬

‫ﺳﻲ ﭘ َﺴﮡَ ﮐﺆن ﭘﺮي ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻛ ﭘﺴﺎ ﭘ َ َﺴﻦ؛‬

‫ﺒﺖ ﺟﻲ ﻣﮭﺮאڻ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ُﻣﻼ َ‬
‫ﭼﺎش َﭼﮑَﻦ؛‬
‫ﺗﻪ ﻛﻨﺰ ﻗﺪوري ﻛﺎﻓﻴﺎ‪ ،‬ﻟﻬﺮن ۾ ﻟﻮڙﮬﻦ؛‬
‫ﻛﻦ ﺳﻼم ﺻﺮف ﮐﻲ‪ ،‬ﮬﻮﻧﺪ َﻮ ﻧﻪ ﻧﮭﺎرن؛‬
‫ﭘﺮک ِ‬
‫ﻻء ﺗﻨﮭﻦ ﮘﺎﻟﮫ ﺟﻲ‪ ،‬ﺑﺎس ﻧﭥﺎ ﺑﺎﺳﻦ؛‬
‫َ‬
‫אُﮬﻲ رﮬﻴﺎ ِאﺗﮭ ‪َ ،‬ﻣﭥﻲ ِ‬
‫ﻛ ﭼﮍﮬﻦ؛‬
‫ﻛﻴﺌِﻲ آﮬﻦ َ‬
‫ﻗﺎل ۾‪ ،‬ﺑﺎﺗﻴﻮن ﺑ َﺲ ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬
‫ﻛﻲ وﭸﻲ رﺳﻴﺎ َ‬
‫ﺣﺎل ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻲ ﺑﻴﭡﺎ ﭔﺎڏאﺋﻦ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪2‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﻲ ﻟ َﻨﮕﮭﻲ ﮬﻠﻴﺎ ﺣﺎل ﮐ َﺆن‪ِ ،‬‬
‫ﻛﮭﻦ؛‬
‫ﻧﻜﻲ ﻗﺎل‬
‫َ‬

‫ﻃﻠﺐ ۾‪ ،‬ﮬﻨﻴﺎ ﺣﺮص َﺣﭵﻦ؛‬
‫ﻛﻲ دﻧﻴﺎ ﺟﻲ َ‬
‫ﺐ א ﱡﻟﺪﻧﻴﺎ ُﻣﻮﻧﺚ“‪ ،‬ﺒﺖ ﻧﺎﮬﻲ ﺗ َﻦ؛‬
‫” ﻃﺎﻟ ِ َ‬

‫ﻛﻲ ﻛﻮڏﻳﺎ ﻋﻘﺒﻰٰ ﺟﺎ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﮬﻨﻴﺎ ﻟﺌﻪ ﺣﻮرن؛‬
‫ﺐ א ُﻟﻌﻘﺒﻰٰ ُ ﻨﺚ“‪ ،‬ﻣﮍس ﺳﻲ ﻧﻪ ﭼﺌﺠﻦ؛‬
‫” ﻃﺎﻟ ِ ُ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻲ א� ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ﺳﺎﺋ ﺳﻴﺒﺎﺋﻦ؛‬
‫ﻮد ِא ﱠﻻ א�“‪ ،‬ﺣﺎﺿﺮ ﻛﻴﻮن وﺗﻦ؛‬
‫ﻮﺟ َ‬
‫”ﻻ َ َﻣ ُ‬

‫ﺐ א ﻮﻟﻰٰ ُﻣ َﺬﻛﺮ“‪ ،‬ﮬﻦ رﺳﺎﻳﺎ رﻣﺰن؛‬
‫” ﻃﺎﻟ ِ ُ‬
‫ﭔﺌﻲ ﺟﮭﺎن ﭰﭩﺎ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﭤﺎ ﭨﺌﻲ ﺟﮭﺎن وﭸﻦ؛‬
‫ِ‬
‫َאﺻﻠﺌﻮن ﺋﻲ אﺧﺘﻴﺎر ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻓﻘﺮ ﻓﻘ ن؛‬
‫ِ‬
‫” َאﻟﻔ َﻘ ُ ُﺮ َﺧ ِﺰ َﻳﻨﺔ ٌ ِﻣﻦ َﺧﺰאﺋ ِﻦ א� ِ“‪ ،‬ﺑﻌﺾ ﮐﻲ ﺑﺨﺸﻦ؛‬
‫ﺘﺎج ِאﻟ َﻰ א�“‪ ،‬ﭔﻴﻮن ڏﻧﺎﺋﻮن ﭔﻦ؛‬
‫” َאﻟﻔ َﻘ ُ ﻻ َ َ ُ‬
‫ﻘﺮﻓ َﺨﺮى و ِ‬
‫ﻟﻔﻘﺮﻣﻨﻰ“‪ِ ،‬אﺋ ُאﺗﻮ ﻋﺠﻴ ؛‬
‫” َאﻟﻔ َ ُ‬
‫َوﺗ َﻦ وﻳﮙﺎﮢﺎ ِورھ ۾‪ ،‬ﻧﻴﮣ ﻧِﻨﮉ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﻦ؛‬

‫روح ۾‪َ ،‬ﭼﭗ ﻧﻪ ﻛﻮ ﭼﻮرن؛‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬
‫” َﻣﻦ َﻋ َﺮ َف َرﺑﮧ َ‬
‫ﻛ ّﻞ ﻟِﺴﺎﻧﮧ ٗ“‪ ،‬ﭔ َ ِﮅي زﺑﺎن אُﻧ َﮭﻦ؛‬
‫ﻧ َﺸﻲ ﺗﻦ ﮐﻲ ”ﻧﺎﻧﮫ“ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻮرﺋﻮن ”ﻣﺎن“ ﻧﻪ َﭼ َﻮن؛‬
‫”ﻗ ُﻞ ُ‬
‫ﻛ ٗﻞ ِﻣﻦ ِﻋ ِ‬
‫ﻨﺪא� ِ“‪ِ ،‬אﮬﻮ ﻛﻴﺎﺋﻮن َ‬
‫ﻛﻦ؛‬
‫ﺷﺮہ ِﻣ َﻦ א� ِ ﺗ َ َﻌﺎﻟﻰٰ“‪ ،‬ﺳﭛ אوڏאﻧﮭﻮن ﭴﺎﮢﻦ؛‬
‫” َوאﻟﻘَﺪر َﺧ ہُ َو َ‬
‫ﺒﺖ ۾‪ ،‬ﮐِﻴﺎ ﭤﻴﺎ َوﺗ َﻦ؛‬
‫ﻣﻮ ٰ ﺟﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪3‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ُﺳﮇﻛﺎ َﺳﭝَﺌﻲ ﺳﻮز ﺟﺎ‪ ،‬ﭜﻨ ءَ رאت ﭜ َﺮن؛‬
‫رﻣﺎن ۾‪ ،‬ﮔﮭﻮﻣﺎﭨﻴﺎ ﮔُﮭﻤﻦ؛‬
‫آدﻳﺴﻲ َא َ‬
‫ِ‬
‫ﻛ رﺋ َﮡَ ﮐ َﺌ ُﻮن אُن ﺟﻴﻮن‪ ،‬אﮐﻴﻮن אوﻛﺎرن؛‬

‫ﻛﺮאﻣﺎ ﻛﺎﺗﺒ رא“‪ِ ،‬ﺳﺮ אﮬﻮ ﺳﺎﻧﭝﻦ؛‬
‫”ﮬﺮآن ِﺳﺮى ﮐﮧ ﺑﺎ ﺒﻮب دאرﻧﺪ‪ ،‬ﺧ ﻧﺒﻮد‬
‫ً‬
‫ﻴﮭﺎت‪ِ ،‬אﮬﺎ ﻋﺎدت ُאدאﺳﻦ؛‬
‫َﮬﻴﮭﺎت َﮬ َ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲء ﭘ َﺮ ۾ ﭘﺎڻ َ ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﺎ ﭘ َﺮﺗ َﺌﻮن ﭘ َ َﭽﺎﺋﻦ؛‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻧِﮭﺎﺋ ءَ ﮐ َﺌ ُﻮن ﻧﻴﻨﮭﮍو ﺳﮑﻴﻮ ﺳﺎﻣﻴﮍن؛‬
‫َﻣﭻ َﻣﭽﺎﻳﻮ َﻣ َﻦ ۾‪ ،‬ﭔﺎڦ ﻧﻪ ﭔ َﮭﺮ وﺟﮭﻦ؛‬

‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ َﻣﭥ َ ُﺆن آ گ ﺟﻲ‪ ،‬אوﻻرא ڏﻳﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﻃﺎﻟﺐ ﺟﻲ ﺋﻲ َﺣﻖ ﺟﺎ‪َ ،‬ﻃﻠ َﺐ ﻧﻪ ِﭘﺌﻲ ِ‬
‫ﮀﮇن؛‬
‫ﻋﻴﻨﺎن ﺳﻨﺪﻳﻦ אوﺟﺎرﻳﻮن‪ ،‬אﮀﻦ אوﺟﺎﮘﻦ؛‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻨﮅ אوﻧﮅي אورن؛‬
‫ﮭﺮ‬
‫אﭠﺌﻲ ﭘ َ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎ ﺳﺎﻋﺖ َﮬ ِﮇ ﻧﻪ ﺳﻨﺮא‪ُ ،‬אﻧﮭ ري ِآﮬﻦ؛‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛ َﮭﻦ؛‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﺳﻲ ﺋﻲ زﺑﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﭔﻴﻮ ﺗﺎ ﻛ‬
‫ﻣﺎﻣﻦ ﺳﺎن ﻣﺎﮢﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻚ ﺠﮭﺎﺋﻦ؛‬
‫ﮑﻢ ﺳﻜﻮت ۾‪ ،‬אﮘﻴﻮن ﭘﺌﻲ ﻋﺎﻣﻦ؛‬
‫ُﺻ ٌﻢ ﺑ ُ ٌ‬
‫ﭼﻮن؛‬
‫” َﻋ ُﻴﻨﮭﺎ ﺑﺎﻛﻴﺔ ٌ و ﻗ َﻠﻮﺑ ُﮭﺎ ذאﮐِ ٌﺮ“‪ ،‬אﮬﻮذﻛﺮ َ‬
‫دوﺳﻦ؛‬
‫” َﻋ ُﻴﻨ َﮭﺎ ﺗ َ َﻨ ُﺎم َوﻻ َ ﺗ َ َﻨﺎم ﻗ ُﻠﻮﺑ ُ َﮭﺎ“ دل ﻃﺮف َ‬
‫ﻋﺎم ﺟﻲ‪ ،‬אﮘﮭ ﻛﺎﻧﻪ َ‬
‫ﻛ َﮭﻦ؛‬
‫آﺋﻲ آڏو َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫” ِאنّ َאوﻟِﻴﺎﺋﻰ َ َﺖ ﻗ َﺒَﺎﺋﻰ“‪ ،‬ﻻﺋﻖ ﻟﻌﻞ ﻟِﻜﻦ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪4‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬

‫‪v‬‬
‫ﺎح אﻟﻔ َ َﺮح“‪ ،‬ﺻ ﺻﺎﺑﺮن؛‬
‫ﻟﺼ ُ ﻣﻔﺘ َ ُ‬
‫”א ّ‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﻣﻮﺣﺪ وﺣﺪﺗﻲ‪ ،‬אﮬﮍא ِﭜﻲ آﮬﻦ؛‬

‫ﻣﺴﺖ ﻛﺌ ﻣﻨﺼﻮر ﺟﺎن‪ ،‬ﺳﻮريءَ ِﺳ ُﺮ َﺳ ِﭩﻦ؛‬
‫ﺒﺖ ۾ ﻤﻮر ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻮڏَ ُ‬
‫ﻛ َﺴﻦ؛‬

‫ُ‬
‫ﻛ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨﺠﮭﻦ ِ‬
‫ﺮﻛﻦ ِ‬
‫ﮬﺎنء َو َﭸﻦ؛‬
‫ﻛ‬
‫ﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭴﮡ ﭘﺎر ِو َ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﺎرون ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬وﺿﻮ ِوﻳﺮ َ‬
‫ﻛﺮن؛‬
‫رت‬
‫َ‬
‫ُ‬
‫يء ﺎز ﻋﺸﻖ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺗﮭﺆن ِ‬
‫ﭘﻮء ﭘﮍﮬﻦ؛‬
‫ِא َ‬

‫ﺟﻲ ﺒﺖ ِوڌא ﻣﺎﻣﺮي‪ ،‬ﺳﻲ ﻛﻴﺌﻦ ُﻣﮍس ُﻣﮍن؛‬
‫ﺳﻮريء אُﺗﻲ ﺻﺎﺑﺮي‪ ،‬ﻛﻴﻮن ﮀﻴﭳ ﭼﮍﮬﻦ؛‬
‫َ‬
‫َ ﺘﻮن ﺗﺮيءَ ﺗﻲ رﮐﻴﻮن‪ ،‬ﺻﺎدق ِﺳ ُﺮ ِڏﻳﻦ؛‬
‫ﻛﻦ ِﺳ ُﺮ ِ‬
‫ﺻﺪﻗﻲ دوﺳﺖ ﺗ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﭘﮫ ﻛ ﭘ ُﮁﻦ؛‬
‫ﻧِﻴﻨﮭﻦ ﻧﮭﻮڙﻳﺎ ِ‬
‫ﻧﻜﮣﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﭘ َﺮ ﻛﺎﭘﮍﻳﻦ؛‬
‫ِﮬﮣﻲ درد دﮬﻴﻮن ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﺳﻨﺪي ﺳﭙ ﻳﻦ؛‬
‫ﻛﮇﮬﻦ אﮀﺎ ﻛﭙﮍא ڍאر ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ڍﻛﻦ؛‬
‫ﻣﻨﮭﻦ ﻣ א َﻣﭥﻲ ﭤ א‪ ،‬אﮬﮍﻳﻮن ﻃﺮﺣﺎن ﺗﻦ؛‬
‫ﻛﺎﺋﻲ ﺗﻦ ﺟﻲ ﻛﺎﻧﻪ ﻛﺎ‪ُ ،‬ﺟﮍي ﻟِﻴﮍَ ﻟِﮝﻦ؛‬
‫ﻣﭥ ﭘ ﻳﻦ ﺑﺮﮬﻨﻪ‪ ،‬אﻳﮇא ﺳﻮر َﺳ َﮭﻦ؛‬

‫ﭘﺮﭨﻴﻮ ﭘﺮوאﻧﻦ ﺟﺎن‪ ،‬ﻛﺎﮬﻴﻮ ﺗ ِ ِ‬
‫ﺖ ﭘ َ َﻮن؛‬
‫َ‬
‫ﺳﭙﻮرن َﺳﮍَن؛‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻲ‪،‬‬
‫ﭜ َﻨﭝﮍ ﺑﺎھ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﮐﺎﻣﻲ ﻟ َﻬﺴﻲ ﻟ ُﻮﺳﺠﻲ‪ ،‬ﻻﺋﻖ ﻟﻌﻞ ﭤ ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪5‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪ِv‬‬
‫آوڙي ﻋﺎم ﻧﻪ אُن ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻲ ﺳﻴﻨﮅאﺋﻲ ﺳﭵﮣﻦ؛‬
‫آڙאھ ۾‪ِ ،‬ﺳ َﺮ ﺟﻮ ﺳﺎﻧﮓ ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬
‫َאﭼﻮ ﭘ َﻮن َ‬
‫ِڊﭴﻮ ﻛﻨﻬﻦ ِﺟﺲ ﺟﮭﻮﭘﮍא‪ ،‬آڏא ﻛ אڏن؛‬
‫אوڏَﻧﮭﻦ وٿ ﻣﺘﺎن ﭘ َﻮي‪ ،‬ﮔﻨﮕﮭﺮ ِאي ﮔﮭﺎرن؛‬
‫ري ِﭘﺮﻳﺎن ﺗﻦ ﻛ ﭔﻴﻮن‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺲ ﻟﮙﻦ؛‬
‫ڏאڍא ﭰﭧ َ‬
‫ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ ،‬ﺗﻦ ﺟﻲ ﭼﺖ ﭼﺎﻛﻦ؛‬
‫ورھ وڍي وאڍوڙ ﻛﻴﺎ‪ ،‬روﻳﻮ رت رﺋﻦ؛‬
‫” ُﻣﻮﺗ ُﻮאﻗ َ َﺒﻞ َאن َ ُ ۡﻮﺗ ُ ۡﻮ“‪ ،‬אﺋ َﻣﻦ ِ‬
‫ﻣﺎرن؛‬

‫אُﮬﻲ َﻣ َﺮڻ ﮐ َـﺌ ُﻮن אﮘﻲ ُﻣﺌﺎ‪” ،‬ﻣﺎن“ ﮐﻲ ﻛ َﻣﭹﻦ؛‬
‫دوﺳﺖ ﮬﻚ ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﮔﻮدڙﻳﺎ ﮔﮇﺟﻦ؛‬
‫د ﻦ‬
‫َ‬
‫אن ﺟﻲ َאﮐ آ ﮔﻢ ِﺳﭩﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻮﻧﺪאن ﺑﺲ ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬
‫ِﺳ ُﺮ ڏﻳﻮ َﺳﻨﻮﭘﺮא‪َ ،‬وﭨِﻲ ورھ َوﭠﻦ؛‬
‫ﺐ א َﻮﻟﻰٰ ۡﻓﺮ ُ‬
‫”ﺗ َ ُ‬
‫رن؛‬
‫ض“ ﮬﻮ ِدل ڌَ ِ‬
‫ﺮכ א ﱡﻟﺪﻧﻴﺎ ُﺳﻨﺔ َﻃﻠ َ ُ‬
‫ﺳﻮﻳﻮن ﮀﮇﻳﻮن ُﺳﮑَﮍא‪ ،‬ﮔﻮ َﻧﺪ َر ﮔﺬאرن؛‬

‫ﻧﺐ ﻛﺎڻ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻣﺜﻞ َﻣﺴﺘﺎﻧﻦ؛‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ﺟﺎ َ‬
‫َאﺑ ﻛﻴﺎﺋﻮن ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡَ ﻟﺌﻪ ِﭘﺮﻳﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﮬﺎء ِوﭸﺎﻳﻮ ﺣﺎﻟﮍو‪ ،‬وﻳ وﻳﭽﺎرن؛‬

‫ﮬﻮ ”ﻣﺸﺘﺎق ﻋﻠﻰ ِ‬
‫ﻟﻘﺎءא�“‪ ،‬אﺋ‬

‫ﻔﻮظ رﮬﻦ؛‬

‫ﻛﻲ ﻓﻨﺎ ﻓﺮאق ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻛﻲ ﻣﻠﻴﺎ ﺒﻮﺑﻦ؛‬
‫ﻟﻄﻴﻒ ﺟﻮ‪ ،‬ﻋﻴﺪون ﻋﺎﺷﻘﻦ؛‬
‫ِآھ ﻟﻘﺎءُ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪6‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬

‫‪v‬‬
‫ﺒﺖ ﺟﻲ ﻣﻜﺎن ﮐ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻻﮬﻮﺗﻲ ﻟﻨﮕﮭﻦ؛‬

‫رن؛‬
‫وאديء ۾‬
‫َ‬
‫وﺣﺪت ﺟﻲ‪ ،‬دאﻧﮫ ﭘ ڌَ ِ‬
‫َ‬

‫”ﺗﻮن‪ -‬ﻣﺎن“ وﭸﻲ وچ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ِ‬
‫ﻛﻲ ﭘﺎڻ ﭘ َ َﺴﻦ؛‬
‫ﺷﻚ ﻳﻘ אُﭤﻲ وﻳﻮ‪ ،‬ﺑﺮאﺑﺮ َﭼ َﻮن؛‬

‫ﮬﺎدي ﻣﺮﻳﺪ ﮬﻚ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻔﺎوت ﻧﻪ ﻛﻦ؛‬
‫ﻋﺎﺑﺪ ۽ ﻣﻌﺒﻮد ﺳﻮ‪ ،‬ﮬﻚ ﻧﮕﺎھ ﭘ َ َﺴﻦ؛‬

‫ﭘﺎڻ ِ‬
‫ﭘﮍﮬﻲ ﭘﺎڻ ﺑِﮭﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﺳﺠﺪو ﻛﻦ؛‬

‫”ﭘﺎڻ“ ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ”ﭘﺎڻ“ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻧِﻮڙي ﻧِﻮڙَت َ‬
‫ﻛﻦ؛‬
‫ﭘﺎڻ אُﭤﻲ ﭘﺎڻ وﻳﮭﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ رﻣﻮز رﮐﻦ؛‬
‫ﭘ ُﺮﺟﮫ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ”ﭘﺎڻ“ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻏ ﻧﻪ ﭘ َﺴﺎﺋﻦ؛‬
‫ﻛﺎﻓﺮ ﻣﻮﻣﻦ ﮬﻚ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭜﻼ ﭤﺎ ﭜﺎﺋﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ﻓ َﻠ َﻚ ﺳﻮﺋﻲ َﻣﻠ َﻚ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ آدﻣﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ َא ﺪ ﺳﻮﺋﻲ ﻋﻠﻲ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ ﮬﻚ َ ﺠﮭﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎ َﻧﻮ‪َ ،‬‬
‫وﭸﻦ؛‬
‫ﻛﻨﻦ َאﮐِ ﺟﺎ‪ ،‬وﭼﻮن ﺋﻲ َ‬
‫ﺑﺎزﻳﻮن ﺑﺎزﻳﮕﺮ ِڏ ِﺳﻲ‪ِ ،‬אﻧﮭﻲءَ ﭜ َ ِ‬
‫ﺖ ﭜ ُﻠ َﻦ؛‬
‫ﺗﺎن אﮐﻴﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬زﺑﺎن ﺳﻲ‪ ،‬ﭔﻮﻟﻴﻮن ﭤﻴﻮن ﭔﻮﻟﻦ؛‬
‫אﺳ آﮬﻴﻮن آدﻣﻲ‪ ،‬ﺑﻴﺤﺪ ﻣﻮن ﺑﺸﺮن؛‬
‫ﻧﺎ ﺗﻪ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﭘﺎڻ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻴﻊ ﺑﺼ ڏﺳﻦ؛‬
‫ﻋ ﻋﻠﻴﻢ ﻛﻠﻴﻢ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻗﺎدر ﻗﺪرﺗﻦ؛‬
‫ﮬﻲ ﻣﮍﻳﻮن ﺋﻲ وﺻﻔﺎن‪ ،‬אﻧﺪر آدﻣﻦ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪7‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻲ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﺣﻖ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﺑﺎﻗﻲ ﮀﺎ ﺑﭽﻦ؛‬
‫وﺻﻔﻦ אُﻧﮭﻦ ﺳﺎڻ‪ ،‬אﺻﻞ آدﻣﻲ ﺳﮇن؛‬

‫آدم َﻣﺌ ُﻮن א� ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﺳﭛ ﺷﻚ ﭜ َﭵﻦ؛‬
‫ِﮬﺖ َ‬
‫אﺻﻞ א� َﻣﺌ ُﻮن آدﻣﻲ‪ ،‬ﺛﺎﺑﺖ ﺻﻮرﺗﻦ؛‬
‫ﺻﻮرت ﮬﻚ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ڏﺳﺞ دل ﻧﻴﮣﻦ؛‬
‫ﻣﻮرت‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ڏﺳﮡ وאرو‪ ،‬ﺳﻮ ﻣﻨﻈﻮر َﻣﭹﻦ؛‬
‫ﺧﺎ ﻛﺎﻧﻪ ِ‬
‫ﺟﺎء ﭤﻲ‪ ،‬ﺑﻨﺎ ﺒﻮﺑﻦ؛‬
‫ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﮬﻨﮅﻳﻦ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮀﺎ ِﺟﻲ ِ‬
‫ﺟﺎء ﺧﺴﻦ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭘﭥﺮﮢﻴﻮن ﭘ َﭧ ﺟﻮن‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ دﻟﻘﺎ ﻛﻦ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﺟﺎﻣﺎ زر ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭘﺸﻤﻴﻨﺎ ﭘ َﮭﺮن؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺎﺳﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﻣﻨﺠﮫ ُﻣﻠﻦ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﻣﻌﺮﻛﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﻣﻨﺠﮫ ُ‬
‫ﻛﻨﮉن؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َﻣﺴﻴ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ۾ دאﺋﺮن؛‬

‫ﻛﺎﭤﺌ رﮬﻦ ﺗﻘﻮى ٰ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ۾ ﻧﺎﭼﻦ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﺎﺷﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ۾ ﺳ ن؛‬
‫ﻋﺮﺑﻲء אﺋ ﭼﻮن؛‬
‫” َﺧﻠ َ َﻖ אﻻ َﺷﻴَﺎءَ ﻓ َ ُﮭ َﻮ َﻋﻴﻨُ َﮭﺎ“‪ ،‬ﻣﻨﺠﮫ‬
‫َ‬
‫ﭘﺎڻ ﭼﻮﻧﺪڙَ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﭔﮅﻧﺪڙَ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ۾ ﭔﻮﻟﻦ؛‬
‫ﻮﻧﮉ ﺳﺮﮔﺮدאن ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ۾ َﻋ َﺠ ؛‬
‫”آءٌ אﺻﻞ ﭘﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻛﺌ‬

‫ﻨﮉ ﺳﮇن؛‬

‫ﻧﺎ َﻧﻮ ﻣﭥﻢ ﻧﺎﺣﻖ ﺟﺎ‪ ،‬رﮐﻴﺎ אﻻﺟﻲ َ‬
‫ﻛﻦ!“‬
‫‪v‬‬
‫‪8‬‬

‫وﺤدت ﻨﺎﻤو‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫وﺻﺎل ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﭼﺆرﻧﮓ ﻳﺎر ﭘ َ َﺴﻦ؛‬
‫ﺟﻲ رﺳﻴﺎ وﭸﻲ‬
‫ﭘﻮء َﻣ َﭹﮡ‪ِ ،‬‬
‫אول ﻛﻔﺮ ِ‬
‫ﭘﻮء ﺗﺎن َﻣﻨﺠﮫ ُ‬
‫ﻛﻔﺮن؛‬

‫ﭘﺮ ﻛﻔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻲ ﮬﻚ ﭤِﻲ‪ِ ،‬ﻣ ِﮍﻳﻮﺋﻲ َﻣﭹﻦ؛‬
‫ﻧﻔﻲء َﻣﺌ ُﻮن אﺛﺒﺎت ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﺳﭛ ”ﻻ“ ﭤ ؛‬
‫َ‬

‫ﻣﺮﺷﺪ ﻛﺎﻣﻞ ﮬﺎدي ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬دאﺋﻢ درאزن؛‬
‫ﻋﺎرف ﻋﺒﺪא ﻖ آﮬﻲ‪ ،‬ﺻﻮ ﺻﺎف َﺳﭝَﻦ؛‬
‫ُﮬﺌﻲ َ‬
‫ﺷﺎل ﭼﺮאغ ﺳﻮ‪ ،‬روز ﺷﺒﺎن روﺷﻦ؛‬
‫ﻋﺎرف ﺟﻲ אوﻻد ﮐﻲ‪ ،‬دﻋﺎ ﺳﭛ َ‬
‫ﻛ ِﺮن؛‬
‫ﺣ ت ۾ ﮬﻤﻴﺸﮧ ﺳﻲ‪ ،‬ﻏﺎزي ﺳﭛ ُﮬﺌﻦ؛‬
‫ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺠﮫ אﻟﻮٽ ُﮬﺌ َﻦ‪ ،‬ﺳﭝﺌﻲ ﺻﺎﺣ ؛‬
‫ﺗﺎ ﮔﮭﮣ ﻃﺮﺣ ِﻧﻮڙא‪َ ،‬ﻣﭥﻲ ”ﻧﺎﻧﮫ“ رﮐﻦ؛‬
‫ڏﻳﻮ روﺷﻦ ﺗﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﺎﺋ ﻗﻴﺎﻣ ؛‬
‫אُﺟﺮאﺋﻲ آﻓﺘﺎب ﮐﺎن‪ ،‬ﮬﺎدي ﺷﺎل ُﮬﺌﻦ؛‬
‫َאﻇﮭﺮ ُﮬﺌﻦ د َאرﻳﻦ ۾‪ ،‬ﺑﺮﻛﺖ ﭘﻨﺠﺘﻨﻦ؛‬
‫ﮬﻮﺋﻦ ﺧﻠﻴﻔﺎ ﻏﻮث ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﻲ روﺷﻦ ﮐﺎﻧﺌﻦ ُﮬﺌﻦ؛‬
‫ﻗﺎﺋﻢ َﻣﺴﻨﺪ ﺗﻦ ﺟﻲ‪ُ ،‬ﺣﺮﻣﺖ ﺧ ﺳﻨﺪن؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ אﻧﮭﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﻨﺪن دروאزن؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻠﻤﻮ ﭼﺌﻮ ﻧ ءَ ﺗﻲ‪ ،‬ﺗﺎ ﮀﭩﻮ ﮐﺎن ِﮀ ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫وﺤدت‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙ رﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻨﺪ ﺧﻴﺎﻻت ﺟﺎ؛‬
‫َאول ﭜ ي ﭜ َ ُﭷ‪ ،‬ﺟﻲ ﺑ َ َ‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ﭘﭵﺎﮢﺎ َوڃُ‪َ ،‬ﺣ ّﻼ ِﺟﻲ ﺣ َت ۾‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫وאٽ ُﮬ ِ‬
‫ﻲء ﻧﻪ َ‬
‫ﻴﺪ؛‬
‫ﺌﺎء ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﻧﻜﺎ ﺗ َ ِﻘﻠ َ‬
‫ِﮬ َ‬
‫رﺳ َ‬
‫ﻮل ِﺟﻲ‪.‬‬
‫َ ﻘﻴﻘ ًﺎ‬
‫رאه ُ‬
‫َ‬
‫ﺗﻮﺣﻴﺪ‪ ،‬آﮬﻲ َ‬
‫‪3‬‬
‫ﺮﺳﺎﻋ َﺖ‪ ،‬ﭔﻴﻮ َﺳﻔﺮ َ‬
‫ِﮬ ُ‬
‫ﺳﺎل ﺟﻮ؛‬
‫ﻚ َﺳﻔ َ َ‬
‫رאﺣﺖ‪ ،‬ﭘﻮﻳﻮن ﺗﺎ ِ‬
‫ﭘﮭﺮﻳﻮن ﺗﺎ‬
‫ﭘﻮء َرﮬﻴﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪4‬‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮ אدب آھ‪ ،‬ﺗﺎ ﭔ َﻨﮅאﮢ َﻦ ﭔ َ ِﮅي َوڌﻳﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧ َﻪ ِﭘﻴَ ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎء‪ُ ،‬אﺻﻮ ِ ِאﺳﺮאر ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮍء‬
‫‪5‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ َﭴ َﭷ ﻧﻪ ُﭴ ُﻞ‪َ ،‬ﻣﻨﺠﮫ َﺎﺷﻲ ﻧﻪ ﭘ َﻮﻳﻦ؛‬

‫ُ‬
‫ﮔﮭﻮٽ ﻛﺮي ﺗﻮن ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ َﮬﻨﮕﺎﻣﺎن ُﮬ ُﻞ؛‬
‫ﻛﻨ ِﮭﻦ ﭜ ُ ُﻞ‪َ ،‬وﭠ ِﺞ ُ‬
‫ﭜﻮل ﻧ َﻪ ﭔﺌﻲ َ‬
‫ﻼج ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺣﺎل َﺣ َ‬
‫ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪10‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫‪6‬‬

‫ﻛﺮ ﭘﺎڻ ﮐﻲ ُ‬
‫ﭡﻲء َﭴ َﭷ ﻧ َﻪ ُﭴﻞ‪ ،‬ﺗﻮن َ‬
‫ﮔﮭﻮٽ؛‬
‫ﭘُ َ‬
‫ﺮد ﻧﻪ ِﮬﺘ َ ُﺌﻮن ُ‬
‫ﭘﭡﻲء ﻻﺋﻲ ﭴﭹﮍي‪.‬‬
‫َﻣ َ‬
‫ﻣﻮٽ‪َ ،‬‬
‫‪7‬‬

‫َﺟﮇﮬﻦ ِوﮬ ﻓﻜﺮ ۾‪ ،‬ﺧﺎﺻﻮ ﻛﺮي ﺧﻴﺎل؛‬
‫ﻨﺪ ﭔ َﮅ ِ‬
‫وچ ۾‪.‬‬
‫ﻧﺪء َ‬
‫ﺗ َﮇﮬﻦ ﻓﺮאق وאرא ِ א ُﺎل‪ ،‬ﺑ َ َ‬
‫‪8‬‬
‫ُﺣﻜﻢ َﮬﻠﻲ ﭤﻮ َﺟ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﻮ ﻛﺮ ﭘﻴﺪא ﭘﺎڻ ُ؛‬
‫ﺻﻮرت ﺳﺎ ﺳﭹﺎڻ ُ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ َ‬
‫ﻣﻮر َت ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺮي َ‬
‫‪9‬‬
‫”ﺗﻮن“ ﮬﻲ ﺳﺎن ”ﺗﻮن“ ﻟ َﭝ ‪” ،‬ﻣﺎن“ ﻟ َﭝﺎن ”ﺗﻮ“ ﺳﺎن؛‬
‫”ﺗﻮن“‪” ،‬ﮬﻲ“‪” ،‬آءٌ“ َﺳ ِﭝﮭ ‪” ،‬ﻻ“ ۾ ﻣﻮﺟﻮدאت ﭤﻲ‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺟﻲ ﺗﻮ ﭴﺎﺗﻮ ”ﭘﺎڻ ُ“‪ ،‬ﺗﻪ ”آءٌ“ ﭔﻴﻮ ﻛﻮ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﻨﺪ ِء ُ‬
‫َ‬
‫ﻏﺮق ﮔُﻤﺎن‪ ،‬ﮘَﮭﻼ אﻧﮭﻲءَ ﮘﺎ ﻪ ۾‪.‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫‪11‬‬

‫دب َאﭤﺌﻲ אوٽ‪ِ ،‬‬
‫אوٽ ﺗﻪ אﮘﺎﮬﻮن ﭤ ِﺌ ؛‬
‫َא ُ‬

‫ﭼﻮٽ‪ِ ،‬‬
‫ﻣﺎرﻧﻐﺎري َ‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ” َאﻧ َﺎא ﻖ“ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﺟﻲ ِﻓﻜﺮ ﮐ َﺌ ُﻮن ﻓﺎرغ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﭤﻴﺎ دﻧﻴﺎ ﮐﺎن دور؛‬
‫‪v‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻮﻧﺪא ﺳﻲ ﺣﻀﻮر‪ ،‬آءُ ﮘﺮﮬﻴﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﻧﮕﻲء َﻣﺌ ُﻮن ر ُ‬
‫ﻧﮓ‪ ،‬ﭘ َﺴﻮ ﺟﻮ ﭘﻴﺪא ﭤﺌﻮ؛‬
‫ﺑ‬
‫َ‬

‫ﻇﺎﮬ َﺮ ۾ ﭘﺌﻮ َز ُ‬
‫ِ‬
‫ﻓﺮﻋﻮن ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻧﮓ‪ ،‬ﻣﻮﺳﻰٰ ۽‬
‫َ‬
‫‪14‬‬
‫ﻮج‪ ،‬ﺳﺎ ِﻣ ِﮍﻳﺎﺋﻲ ِﻣﮭﺮאڻ ﭤﻲ؛‬
‫ﺗﻮن ﺟﺎ ﭜﺎﺋ َﻣ َ‬

‫ﺳﻮريء ﭘﺎر ڏي‪.‬‬
‫אوج‪َ ،‬ﺟﻦ ﺳﻨﺒَﺖ‬
‫ِﮬﻲ ُאﻧﮭﻦ ﺟﺎ َ‬
‫َ‬
‫‪15‬‬

‫ِ‬
‫ِدﻳﻦ ُ‬
‫ﻛﻔﺮ ِدل دאم‪ ،‬ڏج ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﻮج ۾؛‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﮐﺎن ِ‬
‫ﻜﺎم‪َ ،‬ﮬﺮ ﻛﻨﮭﻦ َﮬﻨﮅ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ َﮬﻠﻲ‪.‬‬
‫ﭘﻮء ُﺣ‬
‫ُ‬
‫‪16‬‬
‫ﺟﺎڏي ﻛﻴﺎڙي‪ ،‬ﺳﺠﺪو ﺗﺎڏي ﻧﻪ ﭤﺌﻲ؛‬
‫ﺟﺎڏي ُﻣﮭﺎ ِڙي‪ ،‬ﺳﺠﺪو ﺗِﺖ ﺻﺤﻴﺢ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫‪17‬‬
‫ِ‬
‫ﻜ ُﺮ ِ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ َ‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﺗﻮﺋﻲ ﺑﺎﻃﻦ ۾؛‬
‫آنء‪ِ ،‬ﻣ ُ‬
‫ﭘﺎڻ ُ אُﮬﻮﺋﻲ ِ‬
‫ﭜﺎنء‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ َوﺳﻲ ﺳﺎن َو َس ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ﺳﻮز ﮔُ ُ‬
‫ُ‬
‫ﺪאز۽ ﻏَ ُﻢ‪ِ ،‬ﻣ ِﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﻌﺎ ِ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ﻣﺎردﻣﺎﻣ َد ُم‪ِ ،‬‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ”אﻧﺎא َﻖ“ ﺟﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪12‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺟﻲ אدب ﮐﺎن ﻧِ ِﮝﺌﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ﺋﻲ ﭤﻴﺎ א� ُ؛‬
‫ﮬﭵﻲ ِوﻳﺎ‪.‬‬
‫ُﮬﻦ وﭸﺎﻳﻮ رאہُ‪ ،‬ﮬﻮ ﮬﺎﭸﻲ ۾ ِ‬
‫‪20‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎﻛﺎ ﭤﻲ ِ‬
‫آنء‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ َאول ﻟ َ ُﮫ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ؛‬
‫ﺟﻴﻠ َﮭﺎن ﭔِﺌﻲ ِ‬
‫ﺗﻔﺎوت ۾‪.‬‬
‫ﻧﺎنء‪ ،‬ﭘ َﺌ ﺗﻴﻠﮭﺎن َ‬
‫‪21‬‬

‫ﻔﺎوت‪ ،‬ﻋﺒﺪ ۽ א� َ ﺟﻮ؛‬
‫ﭴﺎڻ ُ ﻧﻪ ﺗ َ ُ‬
‫ﻣﺮت‪ِ ،‬ﮬﻲ ِﭜﻲ ڏُور ﻧ َﻪ ُאن ﮐ َﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫ﮬﻮ آﮬﻲ َא ُ‬
‫‪22‬‬
‫א� ُ ﭴﺎڻ ُ ﻧﻪ ﮬﻦ ﮐﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲ ِﻣ ِﮍﻳﻮﺋﻲ َﺣ ُﻖ؛‬

‫ﻧﺎﮬﻲ ﺷﺒﮭﻮ َﺷ ُ‬
‫ﻚ‪ ،‬ﺟﻮ َﻣﻌﻠﻮم ﭤﻴﻮ ِ‬
‫ﻣﺮﺷ َﺪ ﮐ َﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫‪23‬‬

‫ﻣﻌﻠﻮم ﭤ ِﻲ‬
‫ﺠﮭﻲ ﮘﺎﻟﮫ؛‬
‫َ‬
‫ﻣﺮﺷﺪ ﮐ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭔﻲ ﺟﺎ ﮘُ ِ‬
‫ِﮬﻦ ِﺟﻲ ِ‬
‫ﮀﺎھ َﺎل‪” ،‬ﮬﻮ“ ﻟ َﭝﻲ ”ﮬﻦ“ ﺳ ‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫ِﮬﻲ ﺗﺎن ﻣﻮر ﻧﻪ َوﭸﮣﻮ‪ ،‬ﭼﺌﻮ وﭸﻲ ﻛﺎڏي؟‬
‫ﮬﻮ“ ” ِﮬﻲ“‪ِ ،‬ﮬ ُ‬
‫ﻚ ﻛﺮي‪ ،‬ﻣﻮرک َﮀ ِﮇ ﻣﺎڏي‪.‬‬
‫” ُ‬
‫‪25‬‬

‫ِ‬
‫ﺟﮭﮍو ﭜﺎﺋﻴﻨﺪﻳﻦ‪” ،‬ﭘﺎڻ“ ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎﮢﮭ ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪13‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫ِ‪v‬‬
‫ﺗ ِﮭﮍو ﺋﻲ ﭤ ِﻴﻨﺪﻳﻦ‪ُ ،‬ﮬﺖ ِﭜﻲ ﺳﺎڻ ﻳﻘ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪26‬‬
‫ِ ِ‬
‫ﺟﻴﻜﻲ آﮬﻲ ِﮬ ِ‬
‫ﺖ‪ُ ،‬ﮬﺖ ﭜﻲ אُﮬﻮ ﺋﻲ אﭤ َﺌﻲ؛‬

‫ﭜ َﭷ ُאﮬﺎﺋﻲ ِﭜ ِﺖ‪ ،‬ﺗﺎن ﺗﻮن אﮬﻮ ﺋﻲ َرﮬ ‪.‬‬
‫‪27‬‬

‫ِﺟﮭﮍو آﮬ ﺗ ِﮭﮍوﮬﻮﻧﺪﻳﻦ‪ ،‬ﻓﺎﻧِﻲ ﭤﻴﻨﺪﻳﻦ ﮀﺎ؟‬
‫ﻛﺎﻣ َﻞ ِﭘﻴَ ِ‬
‫ِ‬
‫ﮍء ﻛﺎ؛‬
‫ُﺳﮅ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ِﺳﺮ ﺟﻲ‪،‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻧﻪ ﺠﮭﻴﺌﻲ َﺳﺎ‪ ،‬آوאزي ” َאﻧ َﺎא َ َﻖ“ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﭔﻴﻮ ﻛﻮ ﭴﺎﮢﮡ َ ﺾ ﮔﻨﺎہ‪،‬‬
‫ﮬﺮ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺻﻮرت آپ א�‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﭥﻲ ﮔَﺪא ﮔﺪאﺋﻲ وאﻻ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﭥﻲ ﺷﮭﻨﺸﺎہ‪.‬‬
‫دوﻧﮭﺎن ڏﻳﮏ ﻣﺘﺎن ﻛﻮ ﭜﻮ ‪ ،‬אو َאﺑﺮ ﻣﺎہ‪.‬‬
‫ۡ‬
‫” َوﻧ َﻔ َﺨ ُﺖ ِﻓ ِﻴﮧ ِﻣﻦ ﱡرُ ِ‬
‫وﺣﻰ“ آﮬﻲ‪َ ،‬ﺳ ِﮭﻲ ﻛﺮ ﺳﺎہ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺎء َو ُﮬ َﻮ َﻋﻴﻨُﮭﺎ“‪ِ ،‬אﮬﻮ ﻗﻮل ﮔﻮאہ‪.‬‬
‫” َﺧﻠ َﻖ אﻻﺷﻴَ َ‬

‫ﭽﻮء“ ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﻮ ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﺑﻴﭙﺮوאہ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت ﻣﻨﺠﮫ ”ﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻋﺎﺷﻖ ِڏﺳﮡ ۾ آﻳﻮ‪ ،‬ﺒﻮب ﮔﻞ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺎﺳﻲ؛‬
‫ﻋ ت ﻋﺠﺐ ﻋﺠﺎﺋﺐ‪ ،‬אﺳﺮאر رﻧﮓ ِ‬
‫ﻋﺒﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪14‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ﺑﺮﮬﻲ ِﺟﻲ אک ﺑﺒﻴ ‪ ،‬ﻛﺎﺋﻲ ﻣﺜﺎل ﭼﻴ ؛‬

‫ﺗﻮڙي رﻧﮕﻮن رﻧﮕﻴ ‪ ،‬ﭼﻴ َء ﺟﻲ َﻣﭧ ﻧﻪ ﻛﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ِﮔﻞ آب ِ‬
‫ﺟﺎء ﺟﺎﺗﻲ‪ ،‬ﺒﻮب رאز ﺗﺎﺗﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ِڏﺳﮡ ﮐ َﺌ ُﻮن ﻛﺎﭤﻲ‪َ ،‬رﮬﻨﺪو ﭘﺘﻨﮓ ﭘﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺻﻮرت“ ۾ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻢ ِﺟﻲ؛‬
‫ﺻﻮرت“‬
‫ريء ﻧﻪ ”‬
‫”‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺟﺎء ” َد َم“ ِﺟﻲ‪َ ” ،‬د َم“ َ‬
‫َد َم ۾ ﺟﺎ ﻟﺬت َﻏ َﻢ ﺟﻲ‪ ،‬وہ وאہ ﮘﺎﻟﮫ ِ‬
‫ﺧﺎﺻﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫אﺑﻠﻴﺲ ِﺟﻲ وڏאﺋﻲ‪َ ،‬ﮬﺮ ﺳﺎﻧﺲ ﺗﻲ ﺳﻮאﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ِﺟ َﻴﻮڻ ﺗﻪ َدم ﭜﻼﺋﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ﺖ َﺲ ِ‬
‫ﻧﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ”ﺳﭽﻞ“ ﺳﭽﺎري‪ ،‬ﻳﺎرن ﺟﻲ ﻳﺎد ﻳﺎري؛‬
‫ﺟﻨ وﺳﺎري‪ ،‬ﺗ َ ِﻦ ﺗ َ َﻦ ِﻣﭩﻲ َא ِ‬
‫وﺣﺪت ِ‬
‫ﮢﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﺖ ﺗﺎن ﻛ ُﮬ ِ‬
‫ُﮬ ِ‬
‫ﻴﺎس‪ ،‬ﻣﻴﺎن وو!‬
‫ِﮬ ِ‬
‫ﺖ ﭤﻲ ﻛ آﻳﺲ‪ ،‬ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن!‬
‫ﺖ ﮬﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ِ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﻧﺎنءُ ﭔِﺌﻮ ُﮬ ِ‬
‫ﺖ ﭔِﺌﻲ ﻧﺎنءَ ﭤ ِﻴﺎس‪.‬‬
‫אﭼﮡ ﻧﻪ ﮬﻮ ِﮬﺖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭘ َ َ‬
‫ﺮﻛ ِﻨﮭﻦ ﺗﺎ ﺧﻮאﮬﺶ ﮐ َﻨﻴﺎس‪.‬‬
‫ﺖ ُﮬﻴَﺲ ﻣﻌﺸﻮﻗﻲءَ ۾‪ِ ،‬ﮬﺖ ِ‬
‫ُﮬ ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﭤﻲ آﻳﺎس‪.‬‬

‫ﮬﻲء َﮬﻲ ُﮬﺌﻲ ُﮬﺖ ﻛﺎ ﻧ َﻜﺎ‪ِ ،‬ﮬﺖ َﻣﻨﺠﮫ ﭘﺮوڙ ﭘﻴﺎس‪.‬‬
‫َ‬
‫وﭼﻮن ”آءٌ“ وﻳﺎس‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرو‪ ،‬وو‪َ ،‬ﺳﭻ ﭤﻴﻮ‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻣﻴﻠﻮ ﭤﻴﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﻠﻮ ﭤﻴﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻨﮭﮍو ﻻﻳﻮ‪،‬‬
‫ُﺟﮍﻳﺎ ﺟﺎﻧِﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن ﻣﻴﻠﻮ ﭤﻴﻨﺪﺋﻲ!‬
‫وﮬ َﻮﻣ َﻌﮑُﻢ“ ﭼﻴﻮ وﺻﺎﻟﻮن‪ ،‬وري ﺳﻮ ورہ وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫” ُ‬
‫ۡ‬
‫” َو َۡ ُﻦ َאﻗ َﺮ ُب“ ﭘﺎڻ ُאﺗﻴﻮﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻮﭨِﻲ ﺗﺎ ﺑِﺮہُ ﺑ َﮁﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫”אﺳ ﺗﻮ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗﻮن אﺳﺎن ﺳﺎن“‪ ،‬ﭘﺎڻ َ ِﭘ ِﺮﻳﻦ ﻓ َﺮﻣﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻟﻴﻮ ﺧﻴﺎل אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ڏאڍو ﻛﻮ ﺳﺘﻢ َﺳﮭﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫زﻟﻔﺎن ﮐﻮ َ‬
‫ﻛﺮي אُﻣﺎرو אﮘﻴﻮن אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺗ ن ﺳﺎڻ ﺗ َﭙﺎﻳﻮ‪.‬‬

‫رאﻧﺪ روﺋﮡ ِﺟﻲ ِﺳ ِﮑﺌ ”ﺳﭽﻮ“ ري‪ ،‬ڏאڍو ﻛﻮ ﭘﻮر ِﭘﺮאﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺖ ِ‬
‫آءٌ ﺗﺎ ِﭘﻴَﮍس אُﺗﻲ‪ِ ،‬ﺟ ِ‬
‫ﺟﺎء אدب ِﺟﻲ ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎدאﻧﻦ ﻧﺎدאﻧﻲ آﮬﻲ‪ ،‬ﺑﻴﮭﮡ אُﺗﻲ ﺑ ُ ؛‬
‫وﺣﺪت ﺟﻮ ﭘﻴﻮ ﺑﺎز ﺟ ‪ُ ،‬ﻣﺌﻮ ﻣﺮغ َאدب ﺟﻮ אُﺗﻲ؛‬
‫وﮬﻢ ﺧﻴﺎل وﭸﺎﻳﺎ ﻏ ي‪ ،‬ﺧﻴﺎل ﮬﻜﮍي ﮐ ُ ؛‬
‫ﺳﺮ ﻛﭩﺎﻳﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﻛﻴﺌﻦ ﻣﻮﭨﻲ‪ ،‬وﻳﮍو ﺟﻮ ﺷﺮط ُאﺗﻲ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﭻ آﮬﻲ ِאﮬﻮﺋﻲ‪ ،‬وﺳﺮﺋﻲ ﻧﻪ ﭘ َﻨﺞ ُﺳ ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪16‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﻣﻮرت ﺳﺎﺋﻲ وو‪.‬‬
‫ﺻﻮرت‬
‫ﻧﻮن َوאرو‪،‬‬
‫ﻧﺎنءُ ِאﮬﻮﺋﻲ‪ِ ،‬אﮬﻮﺋﻲ ﻧﺎ َ‬
‫َ‬
‫َ‬

‫ﭼﺆن ِא ﺎ‪ِ ،‬אﮬﻮ ڏ َ ُس ِ‬
‫ﮬﺎديءَ ﺟﻮ ﺟﺎﻧِﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِאﺳﻢ ﺧﺎﻧﻲ ِو ُ‬

‫ِ‬
‫ِآھ ﺗ َﻌﺠﺐ ِאﮬﻮ ﺟﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ ﻟﻮﻛﺎن ذאﺗ ِﻲ ﻟِﻜﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻃﺎﻋﺖ ﮔﺎﮬﻲ ﻋﺒﺎدت‪َ ،‬ﺳﺠﺪو َﺳﮭﻮ َﺳﮭﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﮔﺎﮬﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﭔﺌﻲ ﭘﺎرون ﺗﺎن ڏﺋﻲ ڏﻳﮑﺎري‪ ،‬אوڙَכ َﺧﻠﻖ ُﻣﻨﺠﮭﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮭﻲ َ‬
‫ﺑﺎزي ﻳﺎر ﺑﻨﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻛﺌﻲ ِאﮬﺎ ﺳﭝﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫آءُ‪ ،‬אدא ﺳﺎ َ‬
‫ﺳﮭﻲ ﻛﺮ ﺗﻮن ﻃﻠﺴﻤﺎت ﮐﻲ؛‬
‫ﻟﻚ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﭜ َ ُﭷ دوﺋﻲ ﺗﺎ ﻛﻞ ﭘﻮﻳﺌﻲ‪ ،‬دور ﻛﺮ درﺟﺎت ﮐﻲ‪.‬‬
‫ِﺳﺮ אﮬﻮ ﺳﺎرو ﺳﮣﺎﺋﺞ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻦ ﻧﻪ ڏي ﻛﺮאﻣﺎت ﮐﻲ؛‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﭤﺌ ﺗﺎن ”ذאت“ ﻣﻮن‪ ،‬ﭘﺮ ﺠﮫ ﺗﻮن ”ﺻﻔﺎت“ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﻏﺎزي ﻧﻪ ﭜﺎﻧﺌﺞ ﻏ ﺗﻮن‪ ،‬ﮬﻦ ﺾ ﻣﻮﺟﻮدאت ﮐﻲ؛‬
‫ﺮﺳ ِﭩﺞ ﮬﻦ ِﺳﺮ ۾‪ ،‬ڏي ﻣﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﭔِﻲ ﻣﺼﻠﺤﺎت ﮐﻲ‪.‬‬
‫ِﺳ َ‬
‫ﺮﮬﺮ ﻧﻔﻲ אﺛﺒﺎت ﮐﻲ؛‬
‫ﺑﻲ‬
‫אﻋﺘﺒﺎريء ﺳﺎن ﻛﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﮬ َ‬
‫َ‬
‫אﺛﺒﺎت ﮐ َﺌ ُﻮن אﮘﻨﺎن ﻟﻨﮕﮭﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ َ ﺗﻮن ﻃﺎﻋﺎت ﮐﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪17‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﻮن ﻛﻴﺌﻦ وﭠ ِﻲ وﻳﮭﻲ رﮬ ‪َ ،‬ﮬﻲ ِ‬
‫ﮬﺎء ﺣﻜﺎﻳﺎت ﮐﻲ؛‬

‫ﮘﺎ‬

‫ﻨﺠﮭﺌ ُﻮن ﺗﺎن ِ‬
‫ﻛ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﭜ َﭷ אوٽ ﻋﺰى ٰ ﻻت ﮐﻲ‪.‬‬
‫َﻣ َ‬

‫ﺑﺮﺳﺎت ﮐﻲ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ روﺋ ﮀﻮ ﮬﻴ و‪ ،‬ﺑﺲ ﻛﺮ ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﺗ َﺼﺪ َﻳﻊ ﺗﻮن ﮀﻮ ﭤﻮ ڏﺋ ‪ ،‬ﺒﻮب ﺟﻲ ﻼت ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﮘﺎﻟِﮫ َﺳ ِﮭﻲ َ‬
‫ﻳﺎر ﺟﻲ‪ ،‬وو؛‬
‫ﻛﻴَﻢ ﺳﺎري‪ ،‬ﭔ َﮍي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﮬﻮء‪ِ ...‬‬
‫ﮬﻮء‪ِ ...‬‬
‫ﭜﻠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻮء‪! ...‬‬
‫وﺳﮭﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬آءٌ אﮬﻮ آﮬﻴﺎن آري‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﻣﻮن َ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﭘ َﺮوڙُڻ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻻﺗِﻲ َﺧ َ‬
‫ﻠﻖ ﺧﻮאري‪.‬‬
‫ﻳﺎر زور آور زאري‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﻛﺮي ﭤﻮ ﭘﺎڻ َ ﮐﻲ‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ري ِﺳﺮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺑِﺮہُ َ‬
‫ﻛﻴﺎ ُﺋﻮن ﺑﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﮬﻮ ﺳﻮ َﺳ َﭵﮡ ُﻣﻮن ﺳﺎڻ ُ‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ُﻣﻮن ﭤﻲ ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭘﭩﺎﻳﻮن!‬
‫” َو ُﮬ َﻮ َﻣ َﻌﮑُ ۡﻢ َאﻳ ۡ َﻦ َﻣﺎ ﮐ ُﻨﺘ ُ ۡﻢ“‪ ،‬آﮬﻲ َﺳﻨﺪس אُﮬﭹﺎڻ؛‬
‫ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ﻓﺎﻟﻮن ِوﺟﮭﺎﻳﻮن!‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫َﺳﺪא ﻣﻮن وٽ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ُ ،‬ﺐ ﻧﺎﮬﻲ ِﻣﮭﻤﺎڻ؛‬

‫ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ وאﭨﻮن ﭘ ُﮁﺎﻳﻮن!‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪18‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫َאﮬﮍيءَ אوڏאﺋﻲءَ ۾‪ ،‬ﻛﻮﻧﻪ ﭘ َﻴﻮ ﻣﻮن ﭴﺎڻ ُ؛‬
‫ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ رאﺗﻴﻮن ﻟ َﻨﮕﮭﺎﻳﻮن!‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ‬
‫َ‬

‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﭤﻲ ڏﭠ ُﻢ‪ِ ،‬‬
‫ﻛ َ ﭘ َﺮوڙ ﭘﺎڻ ُ؛‬

‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ِورﮬﻮن َو َﺳﺎﻳﻮن!‬
‫ﭘﺮي ﭘ ُ ُﭿ ﻧﻪ ﭘﻨﮅڙא‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُﺳﭹﺎڻ؛‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ﻣﻴﮍﻳﻮن َﺳﻨﺒﺎﮬﻴﻮن!‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﻪ ﻧِ ِ‬
‫ﮭﺎر‪،‬‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ وﻳﮍﮬﻲ ﺳﻮ ﺗﻪ ﻳﺎر وﺳﻲ ﭤﻮ!‬
‫ﺳﺎڻ ُ ﺳﺪא آﮬﻲ ﺗﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﻧ َﻪ آﮬﻲ ﭔﻲ ِ‬
‫ﭘﺎر‪.‬‬

‫ِ‬
‫وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ﭰﻮﻟﻬﻲ ﻟ َﻬﺞ‪ ،‬ﭘﺎڻ َ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﮀﻮ ﭤﻮ َوﭸ‬
‫” َو ِﻓﻰ َאﻧﻔ ُ ِﺴﮑُﻢ َאﻓ َﻼ َ ﺗ ُ ِ‬
‫ﺒﺼﺮون“‪ِ ،‬و ﮭﻮ ِ‬
‫ﻴﻢ وﺳﺎر‪.‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ِﭘﺮﻳ ُﻦ ﻧﻪ ﭘ ُ ِﮁﺞ ﭘ َﻨﮅڙא‪ ،‬ﺗ ُﻮن ”ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎڻ ُ َﺳ ِ‬
‫ﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﻧﺎنءُ َﺳﮇאﻳﻮ!‬
‫אُﮬﻮ وﻳﻮ ﮬﺎﮢﻲ ﻛﺎڏي‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ” ُ‬
‫ُﻣﮑﮍيءَ َﻣﻨﺠﮭﺆن‪ ،‬ﻧِﻲ وي ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﮔُﻞ ﭘﻴﺪא‪ ،‬وي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ُﻣ ُﻨﮭﻦ ﻛﺮي ﺑِﻴﭡﻮ ﻣﺎڏي‪.‬‬

‫ِ‬
‫ُﺳﮅ ﻧﻪ ﭘ َﺌﻲ‪ ،‬ﻧِﻲ وي ﻣﻴﺎن‪َ ،‬ﻃ َ‬
‫ﺮف אُﻧﮭﻲ ﺟﻲ‪ ،‬وي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﺎن ُﺟﺜﻮ وﻳﻮ ﺟﺎڏي‪.‬‬

‫אﮬﻮ ﮬﻠﻲ ﭤﻮ‪ ،‬ﻧِﻲ وي ﻣﻴﺎن‪ ،‬אﮬﻮ ﭼﻠﻲ ﭤﻮ‪ ،‬وي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﮔﻮﺷﻮ ﻛﻴﻮ وﭸﻲ ﻛﺎڏي!‬
‫ڏ ُﻳﮫ ڏאڏאﮢﻮ‪ ،‬ﻧِﻲ وي ﻣﻴﺎن‪ُ ،‬‬
‫אڳ ڏﭠﻮﺳﻲ‪ ،‬وي ﻣﻴﺎن‪،‬‬

‫ﭘ َﻠ َ َ‬
‫ﭧ َ‬
‫ﻛﺌﻲ ﭘ َﮍאڏي!‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ‪ ،‬ﻧِﻲ وي ﻣﻴﺎن‪ ،‬وﻳﻮ אوڏאﮬ ‪ ،‬وي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻧﺎنءُ ”‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫َﻃﻠ َﺐ وﻳﺌﻲ ﭜﻲ ﺗﺎڏي‪.‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭜﻮل ﻧ َﻪ ﭔﺌﻲ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﭜ ُ ُﻞ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮن ﺗﻪ َآدم ﻧﺎﮬﻴ ‪.‬‬
‫ﻟِﻜﻮ ﭤﻮ ﻻﺗ ِﻴُﻮن َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﺌﻦ ﺑﺎغ َ َא َﻧﺪر ﺑ ُﻠﺒُ ُﻞ‪.‬‬
‫َﻣﻠﻜﻦ ﭤﻲ ﺳﺠﺪא ﻛﻴﺎ‪ ،‬وאہ ِﻣﭩﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ُﻣ ُﻞ!‬

‫ُ‬
‫ﻛﮇאﺋﻲ‪ ،‬ﺷﺎھ ﺑﻨﺎ ُد ُﻟﺪ ُل‪.‬‬
‫ﻛ ﭨ َﭙﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻛ‬
‫ِ‬
‫ﺳﮇאيء‪ُ ،‬ﮬﺌ ﺗﺎ ﭘﺎڻ َ ُ‬
‫אﺻﻞ‪.‬‬
‫ﻨﺠﮭﺎرؤن َﻋﺒﺪ‬
‫َאﺣﺪ َﻣ‬
‫َ‬
‫” َﺳ َﭽﻞ“ َﭼﻮي َﺳ ُﭻ ﭤﻲ آﺋ ‪ ،‬ﻛﻮﻧﮭﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﺗ ُ ُﻞ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﺮאر‪،‬‬
‫آﮬﻴﺎن آءٌ ِא ُ‬

‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛ ﭜﺎﻧﻴﻮ ﭤﻴﻮن!‬
‫‪v‬‬
‫‪20‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺑﻴﺰאر‪.‬‬
‫ﻛ ُﻦ ﻧﻪ ڏﻳﺎن‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﭻ ڏي‪ ،‬ﭜ َﻨﭝﻮرؤن ُ‬

‫ِ‬
‫ﻛﻴَﮍُ ِم ِﮬ ِ‬
‫ﺑﺎدﺷﺎﮬﻲ ﭘﺎ ِﻧﮭﻨﺠﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﺖ ِﺷﻜﺎر‪.‬‬
‫َﮀﮇي‬
‫ﺑﺎر‪.‬‬
‫آﻳ ُ ِﺲ ِﮬ َﻦ ﻋﺎ َ َ ۾‪ ،‬ﺑﺎري ﭼﺎڙﮬﻲ ُ‬
‫آﮢﻴﻮ ِﺻ َ‬
‫אﻋﺘﺒﺎر‪.‬‬
‫ﺪق ﻳﻘ ﺳﺎن‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي‬
‫ُ‬
‫ﺟﺒﺎر‪.‬‬
‫رب ُ‬
‫ﻧﻮري ﻧﺎري ﻧﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬آﮬﻴﺎن ُ‬

‫ُﻣ ِ‬
‫ﺮدאر‪.‬‬
‫ﺮﺷ َﺪ ﭔﺎﻧﮭﻮ ﻧﻪ َﭼﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻮن ”ﺳﭽﻮ“ آﮬ َﺳ ُ‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻛﻴﺌﻦ ﭔِﻲ ِ‬
‫ﭘ َ ِﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ذאت ﻟِﻜﺎﺋﻲ‪ِ ،‬‬
‫ذאت َﺳﮇאﻳﺎن!‬
‫ِ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ِ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ َ‬
‫ذאت ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﺎ ﮬﻲ ﺑ ُ َﺖ ﭜ َﭹﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫َﻣﻨ ُﺼ‬
‫ﻮج ۾‪ ،‬ﭤﻮ ” َאﻧﺎא َ ُﻖ“ َאﻻ َﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻮريء ﺟﻲ َﻣ َ‬
‫َ‬
‫ﺣﺪت ﺟﻲ‪ ،‬ﮔﮭﻮري ِﺳ ُﺮ ﮔُﮭﻤﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫وאديءَ ۾ َو َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ َوﭴﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫”אﻋﻠﻰٰ َאﻋﻈﻢ َ‬
‫ﺷﺎن“ ِﺟﻲ ﻧﻮﺑَ َﺖ ﻧِ َ‬

‫ِ‬
‫ﻇﺎﮬ ُﺮ ِ‬
‫ﺑﺎﻃﻦ ِﮬﻜﮍو‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ُﺣﻜﻢ َﮬﻼﻳﺎن‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرو َﺳ ُﭻ ﭤ ِﻴﻮ‪ِ ،‬ﺣﻜﻤﺖ ﮬﻲءَ َﭼﻼﻳﺎن‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫אوﮬ َﺳﭝﺌﻲ ﮀﻮﻧ َﻪ ﭴﺎﮢﻮ‪،‬‬
‫ﻧﺎنءُ َﻣﭥِ ِﻢ آﮬﻲ ﻛﮭﮍو!‬

‫‪v‬‬
‫‪21‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِאﺳﻢ َ‬
‫ﺻﻮرت ﮬﻲءَ ُﺳﭹﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫אﺻﻞ ﮐ َـﺌ ُﻮن ِورہَ َوڌאﻳﻮ‪،‬‬
‫َ‬

‫ِ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن ﭘﺎرو ﭤﻴﻮ ﭘﻴﺪא‪ ،‬وאءُ ﻋﺠﺐ ﻛﻮﺋﻲ وאﮢﻮ‪.‬‬
‫ﻲء َ‬
‫ﭘﺎﮢ َ‬
‫ﺟﮭﺎن ﺟﻮ ﭔﺎﻧﮭﻮ ﭤِﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺋﻲء ِﮬ َﻦ ِوﻛﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫ﺷﺎہُ ِ‬
‫ﻛ َﺮ وא َ‬

‫ِڏ ِﺳﻲ ﺎﺷﻮ ِאﮬﻮ ﺳﻮ ﺳﺎرو‪َ ،‬وﺗﻲ ﺗﺎن ﭘﺎڻ َ وﻳﮙﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫ﺖ ِ‬
‫ﻧﺎنء وאرو‪ُ ،‬ﺳﮣﻮ ري َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮ ِﮬ ِ‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ ِ ﺎﮢﻮ؛‬
‫َ‬
‫ﺳﺎک ﻧ َﻪ ﺳﻠﺠﻲ‪َ ” ،‬ﺳ ُﭽﻮ“ ﺗﻮن ﭤِﻲءُ ِﺳﻴﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫َﻣﺴ َء وאري‬
‫َ‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫آﮬﻲ ﺑﻲ ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن‪،‬‬
‫ِﺳﺮ ِאﻧﮭﻲءَ ﺟﻮ ﻧﺎﮬﻲ אﻣﻜﺎن‪.‬‬
‫ﻃﺮﺣ َﻃﺮح ﭘﻮﺷﺎﻛﻮن ﭘﮭﺮﻳﺌ ‪ُ ” ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛ ﱠﻞ ﻳ َ ۡﻮ ٍم ُﮬ َﻮ ِﻓﻰ َﺷﺎن‪“.‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ِ‬
‫ذאت ﺻﻔﺎت ﺳﮭﻲ َ‬
‫ﻛﺮ‪ِ ” ،‬ﺳﺮي ِﺳﺮہُ אﻻﻧﺴﺎن‪“.‬‬
‫ﻣﻨﺼﻮري آﮬﻲ رאہُ ِאﮬﻮ ﺋ ِﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺟﻮش ﺗﻨﮭ ۾ آ ﺟﻮﻻن‪.‬‬
‫ﻳﺎر אﭼﻲ ﭤﻮ‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ” َﺳ ُﭽﻮ“ ﺳﺎرو ﺋﻲ ﺳﻠﻄﺎن‪.‬‬
‫ﻏَﺮض ﮔﺪאﮔﺮ َ‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭘﺎڻ َ ِﭘﺮﻳﻦ אُﮬﻮ آﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻣﺘﺎن ﭜﻴﻨﺮ ﭜﻮﻟﻮ ﭜﺎﻧﻴﻮ‪.‬‬
‫َﺟﻨﮭﻦ ﺗﻲ آﮬﻲ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺗﻲ آﮬﻲ‪ ،‬ﻧﺎنءُ ﭔِﺌﻲ ﺗﻲ ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬

‫ﭘﺎڻ ُ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ َﺳ ِﮭﻲ َ‬
‫ﻛﻴﻮ ﺳ ‪ ،‬ﻛﻴﭻ َو ُﭸﻮن ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺎﮬﻲ؟‬
‫‪v‬‬
‫‪22‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫وﮬ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﻮ‪َ ،‬ﭼﺆ ﺗ َ ِ‬
‫ِﮬﻴﺌﻦ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻮ َא ِ‬
‫ﮇﮬﻦ ﭔِﺌﻮ ﮀﺎ ﮬﻲ؟‬
‫ﺳﺎري ﺻﻮرت אُﮬﺎﺋ ِﻲ‪ ،‬ﻟﻮڏא ﻟ َ َ‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ِ‬
‫ﻜﻦ ﺟﺎ ﻻﮬﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺗﺎڏي ُﻣ ُﻨﮭﻦ ﻧﻪ ِﭘﻴﻮ ِڙي ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﻟﻮכ ﻟ َﮍي ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﺟﺎڏي‬

‫ﺟﻴﻜﻮ ُﮬﺌ َﮍُس ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺳﺎﮘﻮ آءٌ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ َ ﺋ ِﻲ ﭘ ُ ُ‬
‫ﻨﮭﻞ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭴﺎﮢﻮ ﻛﻮﻧ َﻪ ﭔِﻴﻮ‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﻇﺎﮬ ُﺮ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﭽﻦ ﭘﺎڻ َ ِ‬
‫ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ذאت ﮐﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرو َﺳ ُﭻ ﭤﻴﻮ‪ِ ،‬وﭼﺆن ِورہُ ِوﻳﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺪم ﺟﻲ ِ‬
‫ﺟﺎء ﻧﻪ ِآء‪.‬‬
‫אُﺗﻲ ﭘﻴﻮ َوﭸﻲ ﺧﻴﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ِ ،‬ﺟ َد َم ﻗ َ َ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﻟﮍﮬﻲ‪َ ،‬ﺟﻨﮭﻦ َﻣﭥﻲ َﺳﭛ ِ‬
‫ﻜﺎن َﻣﺌ ُﻮن ﻟ َﻬﺮ ِ‬
‫ﮬﺎء‪.‬‬
‫ﻻﻣ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻣﻮج َﻣ ِ‬
‫ﻨﺎء‪.‬‬
‫وﺣﺪت ﺟﻲ درﻳﺎءَ َﻣﻨﺠﮭﺎرؤن‪ ،‬ﺗﻮن ِﭜﻲ وﭸ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻜﻞ ِ‬
‫َ‬
‫ﺳﮣﺎء‪.‬‬
‫ﺑﺎد ُل آﻧﺪو‪َ ” ،‬א ﻧ َﺎא ﻖ“ ِﺟﻲ‬
‫ﺑِﺮہَ ﺗﻮﺗﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ‪ ،‬ﺳﺎروﺋ ِﻲ ﺗﻮن َ ﺮ َﺳ ِ‬
‫ﻗ َﻄﺮو ﭘﺎڻ ُ ﻧﻪ ﭜﺎﻧﺌﺞ ِ‬
‫ﮇאء‪.‬‬

‫ﺟﻠﻮو ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﭔ َﺌﻲ ﺟﮭﺎن ِﮬﻜﻮ َ‬
‫ﺟﺎء ِﺎء‪.‬‬
‫ﻛﺮﭴﺎﮢ ‪َ ،‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﺟﻮ ﺗﻮن ﻧﺎنءُ ِو ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِآﮬ ِﺳ ُﺮ ُﺳﺒﺤﺎﻧِﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﭸﺎء‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪23‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪20‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻳﺎر ﻧ َﻪ ﭴﺎﺗﻮم‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﭜ ُِﻠﻲ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﮐﻲ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻲء ۾‪ ،‬ﺟﻮ ﭘﺎڻ ﻧ َﻪ ُﺳﭹﺎﺗﻮم‪.‬‬
‫ﭔ ُﮇﻳ َﺲ ﭔِﻴﺎﺋ َ‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﺟﻲ ﻣﻮ َﮫ ۾‪ ،‬ﭤﻲ ورہُ وﺳﺎﻳﻮم‪.‬‬
‫ﻣﻮﮘﺎﺋ َ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﭤﻲ ﭜﺎﻧﻴﻮم‪.‬‬
‫َאﭤ َﮡ ُ و َﻳﮭﮡ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ِ ،‬ﮬﻲ َ‬
‫ﺧﺎص ُﻣﻨﺎري ﺧﺎכ ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻮﺳﺮﺗﻴُﻮن ﺎﻳﻮم‪.‬‬
‫ِڏ َﺳﮡ ﭔ ُﮅڻ ِﮬﻜﮍو‪ ،‬ﮬﻲ ﻛﺎڏ ُﻧﮭﻦ אﻻﻳﻮم‪.‬‬
‫”ﻳ َ ِ‬
‫وאريء َ‬
‫رﻣﺰ ۾‪ِ ،‬ﮬﻲ ِﺳ ُﺮ َﺳﻼﻳﻮم‪.‬‬
‫ﻨﻄ ُﻖ“‬
‫َ‬
‫ﻧﺎﻟﻮ َآد َم ﺟﻮ رﮐﻲ‪ِ ،‬ﮬﻦ ﺣ ت ﮬﻼﻳﻮم‪.‬‬

‫ﻨﺠﮭﺆن ﻧﺎ ِﻧﮫ ﭤِﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ ”ﺳﭽﻮ“ ﭤﻲ آﻳﻮم‪.‬‬
‫ﻧﺎنءُ َﻣ َ‬
‫‪21‬‬

‫ﺌ‬

‫َ‬
‫ﻛﺠﻮ אوﮬ وﻳﺴﺎہ‪،‬‬
‫ﺳﭽﻲء ﺗﻲ!‬
‫َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮘﺎﻟﮫ‬
‫َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺗﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺷﮭﻮد ۾ ﺷﺎہ‪.‬‬
‫آﻳﻮ‬
‫ِ‬

‫ﮬﻮت ﺟﻮ‪ ،‬ر ﮭﺎﺋﻲ ﻣﻮن رאہ‪.‬‬
‫ﻟ َﮅم ِﮬﮭﮍو َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮﺋﻲ ﮬﺪאﻳﺖ ۾‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ آﮬﻲ ﮔُﻤﺮאہُ‪.‬‬
‫َאﺣﺪ َא ﺪ ِﮬﻜﮍو‪ ،‬آﮬﻲ ﭘﺎڻ َ א�‪.‬‬
‫ﺳﺎﮘﻴﻮن َא َﭤﻮ ﭘﺎڻ ﺳﻮ‪ ،‬ﭼﺌﻮ ﺟﻮ َאروאح‪.‬‬

‫ﻛﮭﮍو َ‬
‫ﺳﭽﻲء ﮘﺎﻟﮫ ۾‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴَﻢ ﮔُﻨﺎہ؟‬
‫”ﺳﭽﻮ“‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪24‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫‪22‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ وﻳﮍﮬﻲ ﺗﻮن وﺳ ‪ ،‬ﻛﻮﻧﻪ آﮬﻲ ﭔﻴﻮ ﺗﻮ ري!‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ِﮬﻴﺌﻦ ﭴﺎﺗﻮم‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﺳﺎ َﻧﻮ َل ﺳﭹﺎﺗﻮم‪،‬‬
‫ﮬﺮ ﺟﺎ آﮬ ﺗﻮن ﺣﺎﻃﻲ‪.‬‬
‫َﮬﺮ ﺟﺎ ﺣﺎﺿﺮ ”ﺗﻮن“‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﻛﮭﮍي آﮬﻲ ” ُﻣﻮن“‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮬﺎدي ﮐ َﮡ ُ ِﺣﺠﺎب ﮐﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻗﺎﺿﻲ ﭤﺌ ‪ ،‬و ِﻳﮭﻲ ﻧﺎﺣﻖ ﻓﺘﻮى ٰ ڏﺋ ‪،‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬
‫ﺳﻮريء ﺗﻲ ﻣﻨﺼﻮر ﺟﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻣﻮﭨِﻲ ﭤﺌ ﻣﻨﺼﻮر‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ُﻣﻠ َﻦ ﺟﻮ ﻣﺬﻛﻮر‪،‬‬
‫ﺷﺎﮬﺪ ﭤﻲ ﺑﻴﮭ ‪َ ،‬ﺷ َﺮع ﺗﻲ‪.‬‬

‫” َאﻧﺎא َﻖ“ آوאز ِﮬﻲ‪ ،‬ﺗﺎ ﺳﺎرو ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ رאز‪،‬‬

‫ِ‬
‫ﻇﺎﮬ َ‬
‫ﺮﻛﻴُﺌﻲ ﺑﻴﮭﻲ زﻣ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻛ ِ‬
‫ﺳﺮאر‪َ ،‬‬
‫ﻲء ﻋﺎ ﺗﻲ ِאﻇﮭﺎر‪،‬‬
‫ﺳﺮﻣﺪ ﺗﻲ َא َ‬

‫ﺷﮭﺮ ﮐﻲ‪.‬‬
‫وري وڌُ ِء ﺷﻮر َ‬
‫ﺳﻨﺪאء‪ ،‬آﮬﻦ ﺟﺎﻧﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﭛ َ‬
‫ﺟﺎء ِﺎء‪،‬‬
‫ﻛﻢ‬
‫ﮬﻲ َﺳ ُ‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﻛﺮﻳﻦ ﺗﻮن ﺳﻮ ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﺗﻮن‪ ،‬ﺑﺎﻃﻦ ِ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ ُﮬﻞ َﮬﻨﮕﺎم ﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺗﺎب‪،‬‬
‫ﺟﮭﻠﻴﻮ َ‬
‫آﻓﺘﺎب‪َ ،‬‬
‫ﺗﺎرن َﮬ ِﮇ ﻧ َﻪ ُ‬
‫ُאﭜﺮﻳﻮ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪25‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮔﻮﺷﺎ وﻳﺎ ﭤ ِﻲ ﮔُﻢ ﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻤﺎن‪ ،‬ﭤﻲ ﺣ َت ۾ ﺣ ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭜ َ ُﭷ ﮔُ ُ‬
‫אن‪،‬‬

‫ﺟﻮ ﻣﻮﻻ َﻣﺌ ُﻮن ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭤﻲ‪.‬‬
‫‪23‬‬

‫ﺌ‬

‫َאﺣﻮאل ﻋﺸﻖ ﻻﺋﻲ‪،‬‬
‫” ِﺳ ُﺮ ِﺳﺮہٗ“ ﺑ ُﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ِﺳ ِﺴﻲ ﺷﻴﺦ ﻋﻄﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﭼﻮﭨﺌ َﭼﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ڏﭠ ُ َﻮ ﺎﺷﻮ َ‬
‫ﺗﻴﻎ ﺟﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﻛﻨﮅ َ‬
‫ﻛﻮﭘ َﻦ َ‬
‫ﻛﭙﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫د َﻳﻦ ُ‬
‫ﻔﺮ َﻣﺌ ُﻮن ﻧِﻜﺮي‪ ،‬ﭤﻮ ” َאﻧﺎ ّ َﻖ“ َאﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛ َ‬

‫وﺣﺪت ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻮڙﻳ ِﺳ َﺮ ﮔَﻨﻮאﺋﻲ‪.‬‬
‫وאديء ۾‬
‫َ‬
‫َ‬
‫”‬
‫ﻣﺎن ﺳﮇאﺋﻲ!‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ِﺻﻔ َﺖ ۾‪ ،‬ﺳﺎﺋ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ِ‬
‫َ‬
‫‪24‬‬

‫ﺌ‬

‫َ‬
‫ﭼﺎכ ﭤﻲ آﻳﻮ‪،‬‬
‫رא ﮭﻮ‬
‫ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن ﻛﮭﮍيءَ ﮘﺎﻟِﮫ ﮐ َﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫ﺟﮭﻲ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﭘﺎڻ ﻟِﻜﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘ َﮅر ِو ِ‬
‫ُ‬
‫ﺳﺎﭴ ُﻦ ﭘﺎڻ َ ﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫آدم ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺑ َﻨﮕﻠﻲ ۾ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ َﭼﻮﻧﺪڙ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ ﭔﮅﻧﺪڙ‪ ،‬ﻛﻴﺎﺋ ﻛﻮﻧ َﻪ ِ‬
‫ﻛﻨﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺖ ﺷﻴَﺌ ًﺎ ِאﻻ ورא ُ‬
‫” َﻣﺎرאء ُ‬
‫ﻳﺖ א� َ ِﻓ ِﻴﮧ“ ﻓﺎﺋﻖ ِאﺋ ﻓﺮﻣﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪26‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ﺎزت ﻳ َ ِﻘﻴﻨًﺎ“‪ ،‬ﺣﻴﺪر ِﮬﻲ رﻧﮓ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫”ﻟ َﻮﮐ َﻔﺎא ِﻟﻐ َﻄﺎء َﻣ ّ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧِﻮאﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺎﮢﮭﻮء ﺟﻲ َﻣ َ‬
‫ﻈﮭﺮ ۾‪ ،‬آﮢﻲ ﺳﻮ ﻧِ َ‬
‫َﻣ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ِﺻﻔ َﺖ ۾‪ ،‬א� ِאﺋ אﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫‪25‬‬

‫ﺌ‬

‫ﮬﻮء‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻮء‪ِ ،‬‬
‫ﻧﺎ َﻧﻮن َﺣﻖ ﮀﭙﺎﻳﻮ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬وو‪ِ ...‬‬
‫ﮬﻮء!‬
‫ِ‬
‫ِﮬﻨﻴَﮍي ﮐﻲ ﺣ َت‪ ،‬ﻳﺎر وي‪ ،‬آﮬﻲ אُﮬﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻟ َﻬﺮن ُﺮ ﻟِﻜﺎﻳﻮ‪.‬‬

‫ِﮬﻨﻴَﮍي ﺳﺎن ﻻﺋ ‪ ،‬ﻳﺎر وي‪ ،‬رﻣﺰ ِאﮬﺎﺋﻲ‪.‬‬

‫ﮬﺎديء ِﮬﻴﺌﻦ ﺠﮭﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺟﺎن ﺟﺴﻢ ِﺟﻲ‪ ،‬ﻳﺎر وي‪ ،‬ڏﻳﺌﻲ ڏﻳﮑﺎري‪.‬‬
‫ﻟِﻚ ﻟِﻜﻮﭨﻲ ﭤﻲ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻧﮓ ﺑ َ‬
‫ر َ‬
‫ﻧﮓ ۾‪ ،‬ﻳﺎر وي‪ ،‬ﻃﺮﺣ ﻃﺮﺣ ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ رﻧﮓ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬

‫َאول ﮔُﻤﺮאﮬﻲ‪ ،‬آﮬﻲ رﺑﺎﻧﻲ رאہ ۾؛‬
‫ﺗ ِﻨﮭﺎن ِ‬
‫ﭘﻮء َﮬ ِ‬
‫ﻤﺮאﮬﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﮬﻲءَ ﮬﺪאﻳﺖ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫‪v‬‬
‫‪27‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻲ אول ِﮬﺪאﻳ َ َﺖ‪ِ َ ،‬ﻘﻴﻘ ًﺎ ﭴﺎﮢﻴﺞ ﺗﻮن؛‬
‫وچ ۾‪.‬‬
‫زﻳﺎدہ َﺿﻼ َ‬
‫ﻟﺖ‪ ،‬آﮬﻲ אُﻧﮭ َء َ‬

‫‪3‬‬

‫ﻟﺖ؛‬
‫ﻳﺖ ﺟﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ۾ َﺿﻼ َ‬
‫ﺪر ِﮬﺪא َ‬
‫ﻗَ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲ َﺿﻼﻟﺖ ﻧﻪ ُﮬﺌﻲ‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﺎﭤﻲ ِﮬﺪאﻳﺖ؟‬
‫‪4‬‬

‫ﺟﻲ ﺗﻮ ﻧﻪ َ ﺮ َﻳﺪ‪ ،‬ﺗﺎ آﺋ ﻧ َﻪ ﺗ َﻔﺮ َﻳﺪ ۾؛‬
‫ﺗﻮﺣﻴﺪ‪َ ،‬‬
‫ﺑﻴﮭﮡ ﺗﺎ ِﻧﮭﻨﺠﻮ!‬
‫ﻛﺎﭤﻲ ﭤِﻲ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﭤﻲ َ‬
‫‪5‬‬
‫ِﺟ ﻣﺎﮢ ُﮭﻦ ﻣﻴﮍ ِآھ‪ ،‬آءٌ ﺗ ِ ﻧﺎﮬﻴﺎن؛‬
‫ِﺳ ِﺴﻲ َﺳ ِ‬
‫ﺣﻼج ﺟﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻨﺒﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭘ ُﭡِﻲءَ ﺷﺎہَ‬
‫‪6‬‬

‫ﺟﻲ َﻣ ِﭹﻦ ﭤﺎ ِ‬
‫آدﻣﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﻧ َﻪ َﻣﭹﺎن ﻣﺎن؛‬
‫ﻛﻮﺋﻲ آﮬﻴﺎن َאن‪ ،‬ﺟﻮ ﭔﺎﻧﮭﻮ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺟﻮ ﻧ َﻪ ﭤﻴﺎن‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﭘ َ ِﺴﻲ ﭜ َﺖ ﭜ ُﻠﻴﻮس‪ ،‬ﺗﺎ آءٌ ِ‬
‫آدﻣﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫وﭼﺎن ﺟﺎن و ِ‬
‫ﻳﻮس‪ ،‬ﺗﻪ ﺳﺎﮘﻴﻮ ﺳﺎﺋ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫‪8‬‬

‫ِ‬
‫ﭔﻴﺎﺋﻲ ﭔﺎﻧ َ َﮭﭗ َﮀ ِﮇ‪ ،‬آءُ ﺗﻮن َאﺣﺪﻳ َﺖ ۾؛‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﭘﺎכ ﭤِﺌﻲ‪.‬‬
‫َﻤﺌ ُﻮن َد َﻣﺌ ُﻮن ﻟ َ ِﮇ‪ ،‬ﺗﺎ ﭘﺎﻛﺎﺋﻲ‬
‫‪v‬‬
‫‪28‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬
‫ِآﮀﭙﺎ َאول ِآھ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء ﭨ ِﮑُﭧ ﺟﻮ ﭘﻨﮅڙو؛‬

‫ﺟﮇﮬﻦ ﭨ ِﮑﭧ ِ‬
‫ﺟﺎء‪َ ،‬وڌُ َﺗﮇﮬﻦ אُن َﺣﺪ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ِﻓﺮאﻗﺎءُ ﻓ َ ُ‬
‫ﺮق‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ﭘﻮي ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ آھ َﻣ َﺮ ُ‬
‫כ‪َ ،‬ﺳﺪא ُ‬
‫ﺳﻮز ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫َﺟﮭﮍوﭜﺎﻧﻴُﻢ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗ َﮭﮍو آﮬﻴﺎن آءٌ؛‬
‫ِ‬
‫ﺑﺎﻗﻲ رﮬﻴﻮ ﻧﺎنءُ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻣﻮن ِ‬
‫ﺐ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺻﺎﺣ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻲء َﻣﻨﺠﮫ ِ‬
‫ذאت ُﮀﭙﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ذאﺗ ِ َ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﺑﻨﺎﺋﻲ!‬
‫ﺑﺎزي ﺟﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﺎديء ﺣﻘﻴﻘﺖ َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺳﺎري ُﺳﮣﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫َﺳﭛ َ‬
‫ﭵﮣﻦ‪ ،‬ﻧﻮﺑﺖ ﻧﻴﻨﮭﻦ وﭴﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ۾ َﺳ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ” َאﻧﺎא ﻖ“ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻦ ﭼﻮٽ ﺗ َﻪ َﭼﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫”אﻧﺎ َא ﺪ ﺑﻼ ِﻣﻴﻢ“‪ِ ،‬אﮬﺎ ﻣﻌﻨﻰٰ ِﻣﮍﻳﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َﻣ ِﺴﻴ ۾‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﺧﺎﺻﻮ ﺧﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮﭨ ِﻲ َﻣﮍﮬ ِوچ ۾‪ ،‬ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ﻣﺎ ﺎن ﭰ אﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ِ‬
‫وאر ﺟﻲ‪ ،‬ﭤ ِﻲ ﻛﺎﭤﺌ ُﺟﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫وٿ ﻧﻪ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪29‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َﻣﭥﻲ َ ﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﮔﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺻﻮرت َﺳﭝﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫אﻧﺪر ﭔﺎﮬﺮ ﮬﻜﮍو‪ ،‬آﮬﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﮍي‪ ،‬ﭘﺮ ﺳﭝﺎ َ ﺠﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟِﮫ ﻧ َﻪ َ ﺠﮭﮡ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻓﺮ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮﻣﻦ ﮬﻜﮍو‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭔﻮڙج‪ ،‬ﭔِﻴﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﭛ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭘﺎر ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ ﭘ َﺮ ﺗﻮ‪ ،‬ﺧﻮאﺑﻮن ﻋ ُ ﮐﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻧﮕﻲء ر ُ‬
‫وﺣﺪت َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬وو‪َ ،‬‬
‫ﺮت ِ‬
‫ﻧﮓ َرﭼﺎﻳﻮ؛‬
‫ﻛﺜ َ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺎﺋ ‪َ ،‬ر َ‬
‫ﺗﻮ ﻣﺎن ﺟﻲ ﭘ َﺮدي َﻣﺌ ُﻮن ﭔﺎﮬﺮ‪ ،‬ﺳﺮﺗ ِﻴُﻮن ﮀﻮ ﻧﻪ ِﺳﮅאﻳﻮ؛‬
‫ﻃﺮﺣ َﻃﺮح ﭘﻮﺷﺎﻛﺎن ﭘ َﮭﺮي‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﭘﺎڻ ُ ﻟِﻜﺎﻳﻮ؛‬

‫ِﮬﻲ َﺳﭛ ُﺣﺴﻦ ِ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ِ‬
‫ﻴﻢ ﭜ ُﻼﻳﻮ؛‬
‫يء ﺟﻮ آﮬﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ﮬﺎد َ‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎڻ ﮘُﺠﮭﻮ ِ‬
‫ﻲء ۾‪ِ ،‬ﮬﻲءُ ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ُﮬﻨﺮ َﮬﻼﻳﻮ؛‬
‫ﻛﻴﺎﺋ ﭘ َﮅرאﺋ َ‬
‫رﻣﺰ رﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫” َﺳﭽﻴﮇﻧﻲ“ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت ۾ ﺗ َ ِﻨﮭﻦ‪ِ ،‬אﮬﮍي َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﻪ ﻧﮭﺎر‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ وﻳﮍﮬﻲ ﺳﻮ ﺗﺎن ﻳﺎر َوﺳﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎڻ ُ ﺳﺪא آﮬﻲ ﺗﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻪ آﮬﻲ ﭔﻲ ِ‬
‫ﭘﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ﭰﻮ ﻲ ﻟ َ ِﻬﺞ ﭘﺎڻ َ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﮀﻮﭤﻮ َوﭸ‬

‫ِﭘ ِﺮﻳﻦءَ ﻧﻪ ﭘ ُ ِﮁﺞ ﭘ َﻨﮅڙא‪ ،‬ﺗﻮن ” َﺳﭽﻮ“ ﭘﺎڻ َﺳ ِ‬
‫ﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪30‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻧﺎﮬﻲ ﭔﺎروﭼﻮ ﻛﻮ ﭔﻴﻮ‪ ،‬آﮬﻲ אُﮬﻮ ﺟﻮ ﻣﺎن روز ِڏﺳﺎن ﭤﻲ!‬
‫وﻳﭡِﻲ ُﮬﻴَﮍَس َو َ‬
‫אٽ ﺗﻲ‪َ ،‬אﭼﻲ وﺳﻴﻠﻮ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ُ‬
‫ﻣﻌﺸﻮق ِ‬
‫ڏﭠﻮﺳ ‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﭘﺎﺋﻲ ﻟِﻴﻮ؛‬
‫ﻣﺎڙيء َﻣﻨﺠﮫ‬
‫َ‬
‫ڏﭠﻴﺴﻮن‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﭘﺎﺗﻮ ﻟِﻴﻮ؛‬
‫دريءَ َﻣﻨﺠﮭﻮن د َﻳﺪ ُ‬
‫َﺟ َ َ‬
‫ﻛﺞ َﺟ َ ﺟﻮ‪َ ،‬ﺳﮛ َﺳﺒﺐ ﺳﺎن ﭤ ِﻴﻮ؛‬

‫ِ‬
‫ﺻﺤﻲ ُﺳﭹﺎ َ ُﺳﭙُﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻳﺎر ﻳﻘﻴﻨﺌﻮن ﭤﻴﻮ؛‬
‫َ‬
‫وﭼﺌﻮن ﭔِﻴﻮ وﻳﻮ؛‬
‫ﺎء َو ُﮬ َﻮ َﻋ ُﻴﻨ َﮭﺎ“‪َ ،‬ﺷﻚ َ‬
‫” َﺧﻠ َﻖ אﻻﺷﻴَ َ‬
‫ِﮐﮣﻲ وﭸﺎن آءٌ ِ‬
‫ﺧﻮﺷﻲءَ ﺳﺎن‪َ ،‬ﺳﺮﺗﻴُﻮن ﺟﻲ ُﺳﻨﮭﻦ ڏﻳﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﻮرﺗ ‪ ،‬ﭘﺎڻ َ ﻗﺮﻳ َ ﻛﻴﻮ؛‬
‫َﺳ ﺳﺎروﺋﻲ ُﺻ َ‬
‫ﻳﺎر ”ﺳﭽﻞ“ ﺗﻮن ﺻﺤﻴﺢ ﻛﺮ ﭴﺎﮢﺞ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ﺎرن ﮐﻴﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺒﻮب ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺣﺎﺟﻲ َﺣ ُﺞ َא ُڄ ﻛﻴﻮﺳﻲ‪ ،‬ﻛﻌﺒَﻮ ُﻣ ُﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﮬﺎڻ ﺣﺎﺻﻞ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪َ ،‬אﻛ َﺣﺞ ﭤﻴﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭤِﻴﻮ ﻗ َﺒﻮﻟﻴﺖ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺟﻴﻜﻮ ُ‬
‫ﻋﺮض َﭼﻴﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ِﮬﻲءُ ﺗ َ ُﻦ َﻃﻮא ﭤﻴﻮ‪ ،‬وﭼﺆن ﻏ ُ وﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎم ﻧِﻴﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن ڙي َﺣﺮﻣ ڏي‪َ ،‬ﺳﻨﺪن ُ‬

‫אﺣﺮאم ﭔ َﮅوﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ﻧﺎھ ﻛﻮ‪ِ ،‬אﮬﻮ‬
‫ﮭﻲء ُ‬
‫ُ‬
‫ُאﻧِ َ‬
‫אُﮬﻮ َ‬
‫ﻛﻌﺒﻮ אُﮬﻮ ﻗﺒﻠﻮ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ڏَ ُس ڏﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪31‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﺗﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﭸﺎﻳﻮ ﭘﺎڻ ُ‪ ،‬ﮘﻮ َ ِﺞ ﭘﺎڻ ﮐﻲ!‬
‫ﭘﺎڻ وﭸﺎﻳﻮ ﻧ َﻪ َ ِ ‪ ،‬ﭜ َ ِﭹﻲ َﺷﻚ ﮔﻤﺎن!‬
‫ِ‬
‫ﮭﺮ ُﺳﭹﺎڻ‪.‬‬
‫ﮔﮭﺮ ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺳﻮﺋﻲ ﮔَ ُ‬
‫آﺧﺮ ﮔَﮇﻳ ُﺌﻲ َ‬
‫ِ‬
‫َﻣﮑَﮡ ُ אﮐﺮ ِﮬﻴﻜﮍو‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺳﻮﺋﻲ ﮐِ ُ ﺳﻨﭝﺎڻ‪.‬‬
‫آﮬ ﻧﺎﮬ آھ َﺳﭝﻮﺋﻲ‪ ،‬آھ ﻧﻜﻮ ُאﮬﭹﺎڻ‪.‬‬
‫ﮀﺎ ﺟﻲ ﭤﻴﻨﺪو‪ ،‬ﮀﺎ ﺟﻲ ﻟ َﭝﻨﺪو‪ ،‬ﺻﻮرت وچ ُﺳﭹﺎڻ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭤﻲ َﺳ ُﭻ آﺋﻴﻮ‪ ،‬ﻣﺎڳ ِא ِﻧﮭﻲءَ ِﻣﮭﻤﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﺻﻮرت ۾ ُﺳ ِﭙﺮﻳ َﻦ‪َ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ڙي‪ ،‬ﺳﺎري ﮘﺎﻟِﮫ َﺳﻠﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫َﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ڏﻳﻮ ﭔﺎري ِﺳ َﺞ ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ ِ‬
‫ﻛ َ ِڏﭠﺎ ُﺋﻮن‪.‬‬
‫ﺳﺎڻ ُ ِ‬
‫ﺮﺟﮭﻲ ِﺳ ُﺞ ﭘﺴﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫روﺷ َء ِﺳ َﺞ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ ُ ِ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﭰ ُﮍﻳﻮن ﻣﻮرא ُﺋﻮن‪.‬‬
‫وﺣﺪت‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺜﺮت ِﮬﻜﮍي‪ ،‬ﺟﻴﺌﻦ ِﻣ َ‬
‫ﻃﺮح ُאﺗﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ﻧﺎنء ۾‪ِ ،‬א‬
‫”‬
‫ﮬﮍيء َ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﻨﺪي َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺟﻴﺌ َﻦ ِﺳ ُﺞ آﮬﻲ ِﭘﺮﻳﺸﺎن‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ ﮘﻮ ِﺳ َﺞ ﮐﻲ‪.‬‬
‫آب ﺳﺎن‪ ،‬آب ﭘﮁﻲ ﻃﻐﻴﺎن‪.‬‬
‫َﻣ ِﮁﻠﻲ ﺟﻴﺌﻲ َ‬
‫ﻣﻮج ﭘ ُﮁﻲ ِﻣﮭﺮאڻ‪.‬‬
‫ﺗﺎرو ﭘ ُﮁﻲ َﻢ ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪32‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺷﺎہُ ﮘﻮ ﺳﻠﻄﺎن‪.‬‬
‫ﭰ ُﮍي ﭘ ُﮁﻲ ِﻣ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮ ِﻣﮍﻳﺌﻲ ﭘﺎڻ َ ﭤ ِﻴﻮ‪ ،‬ﻛ ﭤِﻴﺎ ﺣ אن!‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺻﻔﺖ ۾‪ِ ،‬אﮬﻮ ﺑﺎريءَ ﻛﻴﻮ ﺑﻴﺎن‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ڏﺳﮡ آﻳﻮ ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ َﺎﺷﻮ!‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت َﺳﭛ ﺳﻠﻄﺎن‪ ،‬ﭘﺎڻ َ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َﺣﻨﺒﻞ‪ِ ،‬‬
‫ﺷﺎﻓﻌﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﻣﺎﻟِﻚ‪ ،‬ﻧﻌﻤﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ﭘ َﭩﻲ ﭘﻮﭤﻴﻮن‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ِﭘﮍﮬﻲ ﻗﺮآن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ َאﻧ َﺎא ﻖ َﭼﻮي‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭰ אﺋﻲ ﻓﺮﻣﺎن؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﻃﻔﻮﻟﻴَﺖ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ِﭘ ُ ﺟﻮאن؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ِﻣ وزﻳﺮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ َﮬﻨﻮﻣﺎن؛‬
‫ﺳﭽﻮ“ ﭘﻴﻮ َﺻ َ ۾‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻮء َﺣ َت ۾ َﺣ אن!‬
‫” ُ‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭔﺎﻧﮭﻮن ِ‬
‫ﭜﺎنء َم ﭘﺎڻ ُ‪،‬‬

‫ﺗﻮ ِﮬ ﻣﺎﻟِﻚ ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﺟﻮ!‬
‫”ﻻ َ َﺧ ِ َﻋ ِ‬
‫ﺒﺪي“ ِאﮬﻮ َאﭤ َﺌﻲ ُאﮬﭹﺎڻ؛‬
‫ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎﮢ َ ِﮭ ‪ ،‬ﺻﻮرت َﻣ ِﻨﺠﮫ ُﺳﭹﺎڻ؛‬

‫ﺗﻮن ﺋ ِﻲ ﭴﺎﮢ َﻨﺪڙ َﺳﭝَ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ َאﭴﺎڻ؛‬
‫ﻜﻲ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭤ ِﺌ‬

‫‪v‬‬
‫‪33‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫א� ُ א� ُ ﮀﻮ َﭼﻮﻳﻦ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ א� ُ ﭴﺎڻ؛‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎﺋ ِﮬﻜﮍو‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ َﺷﻚ ﮔﻤﺎن‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫آءٌ ﭘ ُﻨﮭﻮن ﭘﺎڻ آﮬﻴﺎن‪،‬‬

‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ُﻣﻨﺠﺎن ِ‬
‫ِ‬
‫ﻗﺎﺻﺪ ﻛﺎڏي!‬
‫ﺻﻮرت َ ِﺠﮭﻲ ڏﭠ ِﻴَﻢ‪ ،‬ﺳﺎﭤ ِﻲ ﭔِﻴﺎ ﻛﻴﺌ َﻦ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺒﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ِאﮬﺎ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﮘﺎﻟِﮫ ﭘ َﺮي ُﮬﺌﻲ‪ ،‬ﭤِﻲ ﭘ َﺌﻲ אوري‪ ،‬ﻛﻴﮇي ﺳﻲ ﻛﺎﻧﮓ ُאڏאﻳﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﮭﻮن ﭘ َﭩﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫ُﻣﺪﻋﺎ َﻣﻄﻠﺐ ﮬﻮ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬ﭘﻮﭤ ِﻴﻮن ﺳﻲ‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻴﭻ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ ﭜﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫ُﺳ ِﮅ ﭘ َﺌﻲ ﻣﻮن ِﺳﺮ א َ‬

‫ﻨﺠﮭﻮن ﭤﻴﻮ ُ‬
‫ﺳﭻ ِﭘﻴﺪא‪ ،‬ﻛﻴﮭﻮن ﻛﻮڙﻳﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﮘﺎﻳﺎن!‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﻣ َ‬
‫َ‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﺗﻮن آﮬ آﮬ ‪،‬‬
‫ﻛ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ َ‬
‫َ‬
‫ﮇﮬﻦ ِ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ!‬
‫אﺳﺎن ﺎﮢﻦ ﺗ َﺌ ُﻮن ُﺳﮭﮣ َﺎ ﺳﺎﺋ ‪َ ،‬ﮬﭣ َﮬﭥ َﺌﻮن ﻣﺘﺎن ِ‬
‫ﻻﮬ ‪.‬‬
‫ﻛ ِﻨﻴﺰכ‪ ،‬ﺗﻮن ﺗﺎن ﺳﺎﺋ ‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﮛ ﻧ َﻪ ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻛﻮ ِ‬
‫آءٌ َ‬
‫ﺳﺎﮬ‬
‫ﺳﺎﮬ ‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ِ‬
‫ﺑﺎﮬ ِ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﺑ َﮁ ﭤﻮ ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ אﺳﺎن ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫آرאﻣﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﺑﺎﮬ ‪.‬‬
‫ﭰﺎﮬ ِ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ڏَﺳ ﭤﻮ ِ‬
‫دم َאﻧﺎא ﻖ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﭰﺎﮬ ‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ َﻣ ُ‬
‫ﻨﺼﻮري ُ‬
‫ﻧﺎﮬ ِ‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ ﭼﻮאن ﺗﺎن ِ‬
‫ﺣﺎﻇﺮ ﻧﺎﻇﺮ آﮬ אﺳﺎن ﺳﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﻧﺎﮬ ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪34‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫ﻧﺎﮬ ِ‬
‫ﻛﺠﮫ ُﻣﻮن ﺳﺎن ﺗﻮن ِ‬
‫َאﺳﺘ َ ِﻐﻔ ُﺮא� ﮘﺎﻟِﮫ ِאﮬﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ُ‬
‫ﻧﺎﮬ ‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺟﻲ ِ‬
‫درد ﺟﻮن دא ِﻧﮭ دא ِﻧﮭ ‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷ ُﻖ ِآﮬ אﺳﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﭤِﺞ ﻧ َﻪ َ‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻨﺪ ﺗﻨﻮאر‪،‬‬
‫ﺗﻮ ۾ ﺗ َ ُ‬
‫ﭔﻮڙي‪ ،‬אﻻ!‬
‫ﭔ ُﮅﻳﻦ ﻧﭥِﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﮘﺎﻟِﮫ ِאﮬﺎﺋﻲ ﻧﺎﮬﻲ َﺳﻠ َﮡَ ﺟﻲ‪َ ،‬ﺧﺮﭼ َﺳﻮ َ‬
‫ﮬﺰאر‪.‬‬
‫ﻟﮏ َ‬

‫ﻴﺎر‪.‬‬
‫ﺳﺎﭤِﻴَﮍن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻴﺎ ﮬﻲ َﺳﮇڙא‪ ،‬ﻻﮬﻲ َﺳﭛ َﻣ َ‬
‫ﻳﻨﮭﻦ دﻧﻴﺎ ۾ ﭼﺎر‪.‬‬
‫ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺟﺎ ِﮬﺖ ِآﮬﻦ‪ ،‬ڏ َ‬
‫دم َ‬
‫” َﺳ ُ‬
‫ﻲء ﺗﺎر‪.‬‬
‫ﭽﻞ“ آ ﮐﻲ ِﻋﺸﻖ َﻣﻨﺠﮭﺎرؤن‪ ،‬ﺗﮙﺎن ﺗ ُ ِ‬
‫ﻨﮭﻨﺠ َ‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ڏس َﻣ َﻦ ۾‪،‬‬
‫َ ﺒﻮب ﮘﻮ ُ‬
‫ڏس دل ۾ ﺗﻮن‪.‬‬
‫َﻣ َﻦ ۾ ﺗﻮن‪ُ ،‬‬
‫وאہَ ﻛﺎرﻳﮕﺮ ُ‬
‫ﻜﻮن“ ﺟﻲ ُ‬
‫ﺳﺎز ﺑ َﻨﺎﻳ ُﺌﻲ‪ُ ” ،‬‬
‫ﻛﻦ ﻓ َﻴَ ُ‬
‫ﻛ َﻦ ۾‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺪن ۾‪.‬‬
‫ﺑﻲ ﻓﺎﺋﺪو ﺑﺎزאرﮔُﮭﻤ ﭤﻮ‪ ،‬ﮔُ َﻞ ﭰ ُ َﻞ ﺑﺎغ َ ﺑ َ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ ﭤﻮ‪ ،‬ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ ﭼﺎﻧﺪ َﻤﭼ َ َﻦ ۾‪.‬‬
‫ﭼﻮريءَ ﭼﻮريءَ َﺳ‬
‫ﻛﺮ ﭴﺎ ُ ‪ ،‬ﻳﺎر ﮔَﮇﻳﻮ َ‬
‫” َﺳ َﭽ َﻞ“‪ ،‬ﺳﺎﺋ َﺻﺤﻲ َ‬
‫ﻛ َ‬
‫ﮏ ﭘ َ َﻦ ۾‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﻮن ﺳﺎري ُﺳﭹﺎﺗِﻲ‪ ،‬ﺑﺎزي ﺑﺎزﻳﮕﺮ ِﺟﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪35‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻨﺼﻮر ﺟﻮ‪ ،‬ﭤِﺌ ﺟﻲ َ ِ‬
‫ﺎﻋ ؛‬
‫َﻣﺴ ِ َء َﻣﺌ ُﻮن َﻣ َ‬
‫ﺑﺎﺳﺞ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ُ‬
‫ﻛ َﺴﮡ ﺟﻲ َ‬
‫ﺳﻮرﮬﻴﻪ ِ‬
‫ﻛﺎﺗِﻲ؛‬

‫ِ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﺗﻮن ذאﺗ ِﻲ؛‬
‫وچ ۾‪ِ ،‬آﮬ‬
‫آﮢﺞ َ‬
‫ﻏ ُ ﻧ َﻪ ِ‬
‫ِ‬
‫َﻣﺘﺎن ﭜﺎﺋ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ” َﺳ َﭽﻮ“ ﺻﻔﺎﺗِﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﭵﮡ ﭘﺎڻ ﺳﭹﺎﮢﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ُ ُﺳﭹﺎﮢﮡ آﻳﻮ‪ ،‬ڙي‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻢ ﻧﻪ ُﮬﻴَﮍس ﻛﻮ ﭔﻴﻮ!‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎﮢ َﻮن ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ِ ،‬ﮬﺖ ﻟ َﺆن ﺗﺎن ﻻﺋﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫َﻋﺮش َﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ُאﻟ َ ِﻬﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ ورہُ وﺳﺎﺋﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻨﺼﻮرﭤ ِﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ ِﺳﺮ َﺳﻼﺋﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﻮ ِ ءَ ﺗ ِﻲ َﻣ ُ‬
‫ِﻣﺼﺮ ﺟﻲ ﺑﺎزאر ۾‪ِ ،‬‬
‫وﻛﺎﻣﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ﮬﺖ ُﻣﻠﮫ‬
‫َ‬

‫ﺳﻨﺴﺎر ۾‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭘ ﮔﮭﻤﺎﺋﮡ آﻳﻮ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ري‬
‫َ‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭡﻲء ﻟﮙﻲ ﺳﺎرو َﺟ ُ‬
‫ﮗ‪ ،‬ﺗﺎن ﭜﻲ ﮀﺎ ﭤﻴﻮ؟‬
‫ﺗﻮڙي ﭘ ُ َ‬
‫ﻄﻠﺐ‪.‬‬
‫ﻧﺎﮬﻲ َﻣﭹﺘﺎ ۾ َﻣ ُ‬

‫ﻧ َ ِﻔﻲ‪ِ ،‬ﺳﺮي‪ ،‬ﺧﻔﻲ‪ ،‬אﺧﻔﺎ‪ ،‬ﺗﻮڙي ﺟﺎري ﭤِﻴﺌﻲ ﻗﻠﺐ‪.‬‬
‫ﻛﺌﻲ ِ‬
‫ﮘﺎ ِ َ ِ‬
‫ﻨﺼﻮري َﻣﻨ َﺼﺐ‪.‬‬
‫ﻛ ﭤ ِﺌﻲ‪َ ،‬ﻣ ُ‬
‫ﻛﺎڻ ﺎﺷﻲ ِ‬
‫ﻛﻴ َ א‪ ،‬ﭘ ُﮁﻦ ﭘﺎر َﻋﺮب‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪36‬‬

‫وﺤدت‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺮي ڏﻳﮑﺎرﻳﻦ ﻛﻴ و‪ ،‬ﻋﺎ َ َ ﮐﻲ ﺑﻪ َﻋﺠﺐ‪.‬‬
‫ﻧَ َ‬
‫ورد َو ِﻇﻴﻔﺎ‪ِ ،‬אﮬﻮ ﻛﻮڙ َ‬
‫ﻛ َﺴﺐ‪.‬‬
‫ﻔﻞ ﺎزאن َ‬

‫ﻛﺮﻳﻦ ﺗ َ ِ‬
‫ﻋﻮت ﺟﺎ ِﭰﺮﻳﻦ‪َ ،‬‬
‫ﺴﺨ אت َﻃﻠﺐ‪.‬‬
‫دאﺋﺮא َد َ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ א� َ ﺟﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭤ ِﺌﻲ ﻧﻪ َﺳﺒﺐ‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫َ ِ‬
‫َﭼﺌﻮن ﻣﻴﺎن ﻋﺸﻘﺎ ِ‬
‫ﺳﻴﻞ ﺑﻨﺎﺋ ﭤﻮ!‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ‪ ،‬ﺗ ُﻮن َﺳﻮﻳﻦ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ذאت دﻳﻮאﻧﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ﻛﻴﮇא ﭠﺎھ ﭠﮭﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﻳﺎ ﺗ ُﻮن ِآﮬ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ُﻣﻼ ِ‬
‫ﻗﺎﺿﻲ ﺗ ُﻮن‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ َﺳﻴﺪ ﺳﮇאﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ُﻣﻎ ﺑﺮﮬﻤﮡ ﺗﻮن‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭔﺎﻧﮓ ﭔﮅאﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ُﻣﻨﮭﻦ ۾ ﺮאب‪َ ،‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﺗ ِﻠﻚ ﻻﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ﺗﺴﺒﻴﺤﺎن ﺗﻮن ﺳﻮرﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺟﮣﻴﺎن ﭘﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭘ ﻳﻦ ِآﮬ ﭘﻴﺎدو‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺑﻮر ﺑ َﮁﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﻣﻨ ِ‬
‫وאﻋﻈﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ َ ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭘ َﭩﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ زرﺑﻔﺖ ﻗﺒﺎﺋﻮن‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﻟِﻴﮍא ﻟﮍﻛﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ ِ‬
‫ﻨﺼﻮر ﻣﺎرאﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ڏﻳﺌﻲ ﺷﺮﻋﻲ ﻓﺘﻮى ٰ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ َﻣ ُ‬
‫ﻛﺎﭤﺌِ َﮬﻨﻮﻣﺎن ﻛﻮﭠﺎﺋ ِ ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌِ ڏﮬﻴﺴﺮ َ‬
‫ﺳﮇאﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭤﺌ رאم ﻳﺎ ﺳﻴﺘﺎ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﻟ َﮁﻤﮡ ﻟ َﮑﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤِﺌ ﺮود אﺑﺮאﮬﻴﻢ ﭤﻲ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ﺑﻴﮏ ﺑﻨﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪37‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭤﻲ ﻓﺮﻋﻮن ﻳﺎ ﻣﻮﺳﻰٰ‪ ،‬ﺳﭛ ﺻﻮرت ۾ َ ﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭤﻲ ﺑﺎدﺷﺎھ ُﻣﻠﻚ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎرو دﻳﺲ دﭔﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭤﺌ ﻏﺮض ﮔﺪאﮔﺮ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭨﻮﻟﻴﻮن ﭨﻜﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬

‫ﻛﺎﭤ ِﺌ ﻣﻔ ﺗﻮن ”ﺧﺪאﺋﻲ“‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ” َאﻧ َﺎא ﻖ“ ﻓﺮﻣﺎﺋ ﭤﻮ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪38‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙ رﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻛ َ َא ِﭼﮣﻮ‪ِ ،‬ﮬﻲ ِﭜﻲ ِ‬
‫ُﮬﻮ ِﭜﻲ ِ‬
‫ﻛ َ ِوﻳﻮ؛‬
‫ﻧ َﻔﻲءَ ۽ אﺛﺒﺎت ﮐ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮي ﺧﻴﺎل ِﭘﻴﻮ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ُﭻ ﭤِﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻲ ﭔﺎﻧ َﮭﭗ ﭔﻮ ِ ِ‬
‫ﻧﺎه ﻛﺎ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺜﺮت ُ‬
‫” َﺳ ُﭽﻮ“ َﺳﺎرو َﺳ ُﭻ ﭤ ِﻴﻮ‪َ ،‬ﻣﻨﺠﮭﺎن َ‬
‫ﻛ ُﻞ؛‬
‫ﻛ َ‬
‫אﻟ َﻒ َﻣﺌ ُﻮن َآدم ﭤ ِﻴﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮي ﮬﻨﮕﺎﻣﻮن ُﮬ ُﻞ؛‬
‫ِﮬﻨﺪو ِ‬
‫ﻣﺆﻣﻦ ﺳﻮ ﭤ ِﻴﻮ‪ ،‬ﭜﻮل ﻧ َﻪ ﭔﺌﻲ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ُﭜﻞ؛‬
‫ﻋﻤ ُﻞ؛‬
‫” َﺧﻠ َ َﻖ אﻻﺷﻴَﺎٓء ﻓ َ ُﮭ َﻮ َﻋﻴﻨُ َﮭﺎ“ ِאﮬﻮ آڻ َ‬
‫ِ‬
‫ﭤِ ِﺞ ﮔﻼﺑِﻲ ﮔُ ُﻞ‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ِ‬
‫ﻮر ﺟﺎن‪.‬‬
‫ﻣﺎرﻧِﺌﻲ َﻣ ُ‬
‫ﻨﺼ َ‬
‫‪3‬‬
‫ﻗﺮאر‪ ،‬آﮬﻲ ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻘ َﻦ ﮐﻲ؛‬
‫ﻗﻠ ِ َء ۾ ﻧ َﻪ ُ‬
‫روﺣﻲء َ‬
‫دאر؛‬
‫ﻟﮏ ُرﻻﻳﺎ‪ ،‬ﻧﻪ ِﻧﻔﻲءَ ﻧﻔﻊ ُ‬
‫َ‬

‫ﺧﻮאر؛‬
‫ِﺳﺮيءَ َﺳ َﻮ ِوﭸﺎﻳﺎ‪َ ،‬ﺧ ِﻔﻲءَ ﻛﻴﺎ ُ‬
‫ﺐ ﮐﻲ ﺗ َ‬
‫ﻜﺮאر؛‬
‫ُ‬
‫אﭘ َ َﺮ ِאﺧﻔﺎ ﻧﺎهِ ﻛﻮ‪ ،‬ﻃﺎﻟِ َ‬

‫ﻜﺎر؛‬
‫يء ﭘ َﺮوڙڻ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ِ ،‬آھ ﺷﻴﻄﺎﻧﻦ ِﺷ‬
‫ُ‬
‫ِر َ‬

‫ﻛﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﮬﻲ َﺳﻨﺴﺎر‪ ،‬ﺳﺎرو ﭘﺎڻ َ َﺳ ِﮭﻲ‬
‫ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪39‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫ﮭﺲ‪ ،‬ﮔﮭﻴﮍא ِﮔﮭﮍڻ آﺋﻴﺎ؛‬
‫ﺳﺎ َﺋﺮ َﻣﻨﺠﮫ َﺳ َ‬
‫ﻛﻮ ِﺳ ُﺮ ِﺳ ِ‬
‫ﻴﮣﺎﮬﻴﻮ َ‬
‫ﻛﮃي‪ ،‬ﻣﺎﭠﻲ ﮐ َﺌ ُﻮن َﻣ َﺲ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻟ َﻨﮕﮭﻲ ﻟ َﺲ‪َ ،‬ﺷﺮط َو ِﭸﻲ ﭘﻴﻮ َﺷﮫ ۾‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﻨﺪڙي؛‬
‫َא ِﭼﻲ َא َو ﺗﮍﻳﺎءُ‪ِ ،‬ﮔﮭﮍﻳﺲ ﮔﮭﻮري ِﺟ ِ‬

‫ِ‬
‫ﻮج ﻣﭥ َﺎءُ؛‬
‫ﭼﮍﮬﻴَﺲ ڏَאڍي َﭼ َﺎہ َﻣﺌ ُﻮن‪َ ،‬ﻣﺴ ِ َﻣ َ‬
‫ﺗ َﮍَ ﻟ َ ِﻬﻲ ﺗِﺮﭜﺎءُ‪َ ،‬ﺷﺮط ﻟﻨﮕﮭﻲ ِﭘﻴﺲ َﺷﮫ ۾‪.‬‬
‫‪6‬‬

‫ﺟﻲ َو ِﭸﻲ َﺷﮫ ِﭘﻴﺎ‪ُ ،‬ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻮﭨ َﮡ ﺗﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﮀﺎ ﺗﺎﻧﮕﮭﻲ ﮀﺎ ِ‬
‫ﺗﺎر۾‪ ،‬ﭔﮇي ﭘ َ َﻮن ﭔﻴﺎ؛‬

‫ﺟﻲ ِوﭼﺆن ﭘﺎڻ وﻳﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ﭘﺎڻ ﺋﻲ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ ﭤِﻴﺎ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ِﮔﮭﮍَن ﺟﻲ ﮔﮭﻴﮍאءُ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮕﮭﻮ ِﻋ ُ‬
‫ﺸﻖ ﺗ َﻦ ﺟﻮ؛‬

‫ﺟﻦ ﮐﻲ َ‬
‫ﻋﺸﻖ َﻋ ِﻠﻴﻞ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻲ אﻳﻨﺪﻳﻮن َא َوﺗ َﮍאءُ؛‬
‫ﻣﻴﮭ ُﺮ ﺳﻲ ِ‬
‫ﻣﺎﮢﻴﻨﺪﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫ﺟﻲ ُﺳ َ‬
‫ﻮر ﭼﮑَﻨﺪﻳ ُﻮن ﺳﺎءُ‪َ ،‬‬
‫‪8‬‬

‫ﻳﺎھ؛‬
‫אﺳﺎن ِﭘ ِﺮﻳﻦ ِو َچ ۾‪َ ،‬وﮬﻲ ﭤﻮ َدر ُ‬

‫ﻤﺮאھ؛‬
‫آﮬﻲ ﻛﻮﻧ َﻪ אﺳﺎ ﻮ‪ ،‬ﮬﺎديءَ ري َﮬ ُ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺗﺎن َﺻﺪﻗﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺎھ‪” ،‬‬
‫ُﺳﭙ ﻳﺎن ﺗ َﺌ ُﻮن َﺳ ُ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪40‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬

‫ڏאﮬﺎ ڏورﻳﻮن ُ‬
‫ﭘﻨﮅ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﭜﺎﺋ ِﭘﺮﻳ َﻦ ﺟﻮ؛‬

‫وﭸﻲ ِڏ ِﺳﺞ َאﮐﮍﻳ َﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫َﺣ ِﺒﻴﺒﺎﮢﻮ َﮬﻨﮅ‪ِ ،‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ِﮬﺖ وﻳﻼ َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ُﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﭘ َ ِﺎر‪ ،‬ﺗﻮن ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ؟‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫درﻛﺎر؛‬
‫ﻗﺎﺻﺪ ﻗ َﺮﻳ َ ڏي‪ ،‬دوڙَڻ ُ ﺗﻮ‬
‫ڏﺳﻲ َورج ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫دوﺳﺎﮢﻲ َدرﺑﺎر؛‬
‫ﺳﮕﮭﮍو‪،‬‬

‫ﻮنء ِﺟﻲ‪َ ،‬ﻋ ِﺠﻴ ﺳﺎن َﻋ ِﺎر؛‬
‫ِﻟﮙﻲ َאﭤ َﻢ ﻟ َ َ‬

‫ﺻﻮرت ﺳﺎ ِﻧﮕﻴَﮍَن ِﺟﻲ!‬
‫ڏאﺗﺮ ُﻣﻮن ڏﻳﮑﺎر‪،‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫‪11‬‬
‫َאﺳﺎن ِﭘﺮﻳ َﻦ ِو َچ ۾‪ ،‬دور وﮬﻲ َدرﻳﺎءُ؛‬
‫ﮀﻮﻟﻴُﻮن َﮀﺮאن ﭤ ِﻲ ﻛﺮي‪ِ ،‬ﭘﻴﻮ ِو ُﮀﭩﻲ وאءُ؛‬
‫ُﺳﮣﻲ آﮬﺎن آءُ‪ِ ،‬ﻣﻴﺎن ِﮬﻦ ُﻣ َ‬
‫ﺸﺘﺎق ُﺟﻮن!‬
‫‪12‬‬

‫وچ ۾‪َ ،‬ﺟ ُﺮ وﮬﻲ ﺟﺎري؛‬
‫אﺳﺎن ﭘﺮﻳﻦ َ‬

‫ﻛﮍﻛﻮ ُ‬
‫ِﮬ ُ‬
‫ﻚ َ‬
‫ﻛ َﻨﻦ ﺟﻮ ﭘ َﻮي‪ ،‬ﭔﻴﻮن ِوﻳﺮﻳ ُﻮن ڏي وאري؛‬
‫ﺳﺎري‪ ،‬ﺳﺎ َدﮬﻠﻲ ِ‬
‫ﺳﺎﺟﻦ ﺟﺎ ِ‬
‫ﻳﺎء ﮐ َﻨﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫ُﮬﺖ َ‬
‫ﻛ َ َدر َ‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ﻣﻮﻛﻠﻲ‪ ،‬ﻟِ ِﮑﻲ ِ‬
‫ﻛﺘﺎﺑ َ َﺖ؛‬
‫ُﻣﻮن ﺗﺎن ﺗﻮڏي‬
‫‪v‬‬
‫‪41‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺼﻠﺤﺖ؛‬
‫ڏ ُﮐ َﻦ ﺟﻲ ِﮬ َﻦ ﮘﺎ َ ﮍيءَ‪ُ ،‬ﻣﻨﺠﮭﺎﺋﻲ َﻣ‬
‫َ‬
‫ﻨﺖ‪ِ ،‬ﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ﻚ ﺗ َﻮﮬﺎن ﺟﻲءَ ﺳﭙﺮ َ ‪.‬‬
‫ﻛﻴﻮ ﻓ َﻨﺎ ﻓﺮض ُﺳ َ‬

‫‪14‬‬

‫ُ‬
‫ﻟﻮכ؛‬
‫َﭼﺮي َﭼﺮي َم ﭼﺌﻮ‪َ ،‬ﭼﺮﻳﻮ آﮬﻲ‬

‫ُ‬
‫ﭤﻮכ‪ ،‬ﺳﻮ ” َﺳ ُﭽﻮ“ ِآھ ﻧ َﻪ ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻮ َﭼﺮﺋﻲ ﻟ َﮅو‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺎﻟِﻚ رאہَ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ ﻧ َ َﻈﺮ ۾ ِآﮢ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺮﺟﻲ ِآﮬ َא َ‬
‫ﻳﺎر ﻳ َﻘﻴﻨًﺎ ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ؛‬
‫ﺟﺎء ﻧ َ َﻈ ِ‬
‫ﺻﻞ ﮐ َﺌ ُﻮن‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎڻ ُ وﭸﺎﺋﺞ ﻧ ُﻮر ﻧ َ َﻈﺮ۾‪ ،‬ﺗ َﻪ وﺳﺮﺋﻲ ﭔِﻲ آ ِ‬
‫ﮐﺎﮢﻲ؛‬
‫ﻓﻨﺎ ﮐ َﺌ ُﻮن אﮘﻲ ﺑ َﻘﺎ ﻧ َﻪ ﭤِﻴﻨﺪﻳﻦ‪ِ ،‬ﺟﻴﺌ َﻦ ﭘﺎرو۽ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ؛‬
‫ﺻﻮر َت‪ِ ،‬وﭼﺌ ُﻮن ﮔَﺮد ُאڏאﮢﻲ؛‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت َﻣﻨﺠﮭﺎن ﭤِﻲ ﺑﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎھ ﺳﻴﺒَ ِﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﮬﺎديءَ ﺣﻘﻴﻘ َ َﺖ ﮬﻲءَ َ ﺠﮭﺎﺋﻲ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﻟ َﺌﻮن َא ِﭼﻲ ﭘﺎڻ ﻻ َ ﻳ َ َﻮ‪ ،‬ﻧﺎﺗﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ َ‬
‫ﻛﻞ ﻧﻪ ﮬﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن ِﻋﺸﻖ ﻻﺋﮡ ِﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟِﮫ ِאﮬﺎ ﺧﻮش آﻳ َ َﻮ؛‬
‫אﺻﻞ‬

‫رد ِﻓ َ‬
‫ﺮאق ﺟﻲ ِڏﻧﻴﻮ َא َﻣﺎﻧﺖ‪ِ ،‬אﮬﺎ ﺳﺎ َﻧﻮ َل ﺳﻴﺒﺎ َﻳﻮ؛‬
‫َد َ‬
‫َﻋ َ‬
‫ﺮش َ‬
‫ﻛﺮﺳﻲءَ ﺟﺎ ِ‬
‫ﻛ ﻗﺒﻮ ِ ‪ ،‬אُﮬﺎ אﺳﺎن ڏي ﮬﻮت َﮬ َﻼﻳ َ َﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪42‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﺮﺟﮭﮡ ﺟﮭﮍي ﻧﺎ ُﮬﺌﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ َ َﺳ َﭵﮡَ َ ﺠﮭﺎﻳ َ َﻮ؛‬
‫ﮘﺎﻟِﮫ ﭘ ُ َ‬
‫ﭽﻮء“ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺳﭽﻲ ﮘﺎﻟِﮫ َﺳﻼﻳ َ َﻮ‪.‬‬
‫ﮭﻲء ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ڏ َ‬
‫ﻳﺎر ” َﺳ َ‬
‫ﻳﻨﮭﻦ אُﻧ َ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫رد َ‬
‫אﺻﻞ ﮐ َﺌ ُﻮن‪ِ ،‬אﺧﺘﻴﺎر َ‬
‫ﻛﻴﻮﺳ ﻣﻴﺎن؛‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ َد ُ‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ُﺳﺨﻨﻦ َﺳ َﭽﻦ אُﺗﻲ‪ِ ،‬אﻋﺘﺒﺎر َ‬
‫ﻛﻴﻮﺳ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺮﺳﻲءَ ﻳ َﺎ َﻋ َ‬
‫ﻛﻲ ﭤﺎ ﭘ ُ َﮁﻦ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﮐﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﻛ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺮش אُﺗﻲ؛‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ אﮐ َﻣﻨﺠﮭﺎن ُﺳﮭﮣﺎ‪ِ ،‬אﺳﺮאر ڏﭠﻮﺳ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻠﻲ‪ ،‬ﻳﺎ ُﺷ ِﻌﻠﻲ ﻧﻮري ﻳﺎرو؛‬
‫ﻛﻲ ﺗﺎ ﺗﺎﺑﻊ ّ‬

‫ﺻﻮر َت ِﮬﻦ ۾ ﺗﺎ‪ِ ،‬دﻳﺪאر ڏﭠﻮﺳ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫אﺳﺎن َ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺣﺴﻦ ﭔِ َﻨﮭﻲ ﺟﮭﺎﻧ ‪ ،‬ﻳﺎر َﺳﭵﮡ َﺳ ِﮭﻲ ﻛﻴﻮﺳ ﻣﻴﺎن؛‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ‬
‫ﺳﭽﻲء ﮘﺎﻟِﮫ ِﮬ َﻦ ﺗﻲ‪ِ ،‬אﻗﺮאر ﻛﻴﻮﺳ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻮ َ‬
‫ﮍو ﻣﻮن ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﻮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ وﻋﺪو ﭘﺎڙﻳﻮ؛‬
‫ﻛﻴَ َ‬
‫ﺳﺎھ ﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬ﺻﺪﺑﺎر ﻛﻴﻮﺳ ‪ ،‬ﻣﻴﺎن؛‬
‫ِﺳﺮ ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﮓ دروאزہ‪ ،‬آﮬﻲ روز َא َ‬
‫زل ﮐ َـﺌ ُﻮن ﻣﻴﺎن؛‬
‫ﺗﻮ ِﭘ َ ﻋﺒﺪא َﻖ ﺟﻮ‪ ،‬ﭘﻴﺰאر ﻛﻴﻮﺳ ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪43‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫وﭸﻲ َאﮐﻴﻮن ﻛﺎﭤﻲ ﻻﻳ ُﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺣﺎل ِ‬
‫ﻴﻘﺖ ﺟﻲ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺣﻘ َ‬
‫ِ‬
‫ﻜﺮא ِﻧﮭﻲءَ ۾ ﻣﻴﺎن ﭤِﻲ ﻓﻨﺎ ﺗﻮن‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ﭜﺎﻳ ُﺌﻲ؛‬
‫ِﻓ‬
‫ِאﮬﮍﻳﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ُﺳﮡ ري ِ‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ‪ ،‬ﺳﺎرو ﺳﻮ ﻋﺸﻖ وڌאﻳ ُﺌﻲ؛‬
‫ﺒﺖ وאرو دل ﺟﻲ אﻧﺪر‪ ،‬ڏאڍو ﻛﻮ َﻣ ُﭻ َﻣﭽﺎﻳ ُﺌﻲ؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﭜ ُﻼﻳ ُﺌﻲ؛‬
‫ﮐ َﻨﻴﺌﻲ ﭘ َﻠﻚ ۾ ﭘﺎﮢ َﮭﻲ‪ ،‬ﭜﻮ‬

‫ﻋﺎﺷﻖ ﻳﺎر ”ﺳﭽﻮ“ ري‪ِ ،‬אﺋ ﺳﻮ ِﻋ ُ‬
‫ﺸﻖ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛ َﻤﺎﻳ ُﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﭤِﺌ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧ َﻪ ﭘ َﻮﻧﺪي ﻛﺎﺋﻲ‪،‬‬

‫َﻋﺠﺐ ﺟﻴﮭﻲ אﺳﺮאر ُאُ ِﻧﮭﻲ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﻼج ذرو ﺳﮅ ِﺳ َﺮ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ِﺳ ِﺴﻲ ﻛﻮڏَ َ‬
‫ﻛﭙﺎﺋﻲ؛‬
‫ُﮬﺌﻲ َﺣ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر َﮬﻼﺋﻲ؛‬
‫ﮬ‬
‫‪،‬‬
‫ﺣﺠﺎب وڌאﺋ‬
‫ﺠﺎب‬
‫ﻲء ِﺣﺮﻓ َ َﺖ َ‬
‫ُ‬
‫ﻻﮬﻲ ِﺣ ُ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﺋﻲ ﺻﺎﺣﺐ ِآﮬ ‪ ،‬ﭘﺮ ﺳﭛ ۾ ذאت َ ﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِﺟﮭﮍو ﮬﻲءُ ﻋﺠﺎﺋﺐ ِآھ‪،‬‬

‫ﻧﺎﮬﻲ ﻋﺠﺐ ﭔﻴﻮ ﻛﻮ ِאﮬﮍو؛‬

‫‪v‬‬
‫‪44‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺎﮢﻲء ۾ ﭘﺎء؛ِ‬
‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﻪ ڏﺳ ‪ُ ،‬ﻣ ُﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﭘﻮء ﺗﺼﻮر ﮬﻦ ۾‪ ،‬ﭔﻲ ﺑﺎزي ﻛﺎ ﻧﻪ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺑﻨﺎء؛‬
‫ﮬﺎدي آﮬﻲ َﮬﺮ ِ‬
‫אﮐﻴﻮن ﭘ َﭩﻲ ﺟﻲ ڏﺳ ‪ِ ،‬‬
‫ﺟﺎء؛‬

‫ﮬﻲء رﻣﺰ دل ﺋﻲ ﺳﺎن ِ‬
‫” َﺳﭽﻮءَ“ ﺳﺎرو ُ‬
‫ﻻء‪.‬‬
‫ﺳﭻ ﭼﻴﻮ‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ِאﮬﻮ ڏאﮬﻴﻮن ڏَس ِآھ‪،‬‬
‫ﺳﺎﻧﻮل ِאﺗﻲ وﺳﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﭰﻮ ﻲ َ ﺞ ﭘﺎڻ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮي ﻧﻪ ﭘ א ِ‬
‫ﭘﺎء؛‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲء ۾ ِ‬
‫ﺟﺎء؛‬
‫دوﺳﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ‬
‫دאﺋﻢ آﮬﻲ‬
‫َ‬
‫َ‬

‫ﮬﺎء ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮬﺎري ڙي ِ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﭤ ِﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﮬﺎء؛‬
‫ﺳﻮﺋ ِﻲ ڏﺳﻨﺪڙ‪ ،‬ﺳﻮﺋ ِﻲ ُﺳﮣﻨﺪڙ‪ ،‬ﭘﺎڻ َ ﺋﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن ِ‬
‫ﮘﺎء؛‬
‫ﻛﺎﻛﻲ ڙي َ‬
‫ِ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﻻءَ؟‬
‫ﺳﺎرא ڏوﻧﮕﺮ ڏورﺋ ‪،‬‬
‫ﺳﺎھ ﮐ َﻨﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻛ َﭼﻮي ﺗﺎ ِ‬
‫ﻧﺎء!‬
‫” َﺳﭽﻮ“ وﻳﮇو َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ِﮬﻲ َﮀﮇﻳﺞ ﮬﻮ وﭠﻴﺞ‪،‬‬

‫ﻣﺘﺎن ﻛﺎ ﭔِﻲ ﮘﺎﻟِﮫ ﭘ ُﮁﻴﺞ‪.‬‬
‫ﺐ ﭘﺎڻ َ‬
‫ﻛﮃﻳﺞ؛‬
‫ُدوﺋﻲءَ وאري َ‬
‫دאم ﮐ َﺌ ُﻮن‪ِ ،‬ﭘﮭﺮﻳﻮن ﻃﺎﻟِ ُ‬
‫ِ‬
‫ُﻣ ِ‬
‫ﺮﺷ َﺪ ِﺟﻴﺌﻦ ﻓ َﺮﻣﺎﺋﻴﻮ‪ ،‬وאﻗﻒ ﺳﻮ ﺗﺎن ڏَ ُس َوﭠﻴﺞ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪45‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﺳﺮ َﺳ ِﮭﻲ َ‬
‫ﻛ ِﺮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭔﺌﺎ آڏאﮢﺎ ِ‬
‫ﻛﻴﻢ آڏﻳﺞ؛‬

‫ﻻري ُ‬
‫ﻟﮗ ﻧ َﻪ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﭔِﺌﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ِאﻧﮭﻲءَ ﭘﻨﮅ ﭘﺌﻴﺞ؛‬
‫و َﻳﺴ ُﮫ‬
‫وאريء وאٽ ﺗﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ڙي ﺗ ُﻮن ِﺳﺮ َﺳﭩﻴﺞ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻳﺎر‪ِ ،‬‬
‫ﻗﺎﺻ ُﺪ ﻣﻮن ڏي َא ُڄ آﻳﻮ!‬
‫ﭘﺎﮢ َﮭ ﭘﺎرؤن َ‬
‫آزאر‪،‬‬
‫َא َﭼﮡَ َﺳﻨﺪي אُن ﺟﻲ‪ ،‬אُﭤ ِﻲ وﻳﺎ َ‬
‫ﭤﻮرو ﻛﻴﮇو ﺗ َﻦ ﻻﻳﻮ‪.‬‬

‫ﮬﺰאر‪،‬‬
‫ڏﻧﺎ دﻻﺳﺎ دل ﮐﻲ‪ ،‬رﮬ‬
‫َ‬
‫رאت َ‬
‫روح ﺟﻮ رאﻳﻮ‪.‬‬
‫َﺳﻨﺪن َ‬

‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧ َﻪ وﭸﻲ‪َ ،‬אﭼﺞ ۾ ِאﻋﺘﺒﺎر‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺒﺖ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﭘ َﻜﺎ َ‬
‫ﺒﻮب َ‬
‫ﺮאر‪،‬‬
‫ﻗﻮل ﻗ َ َ‬
‫َאﭼﮡ ﺟﺎ َ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮڏي ُﮬﺌ ُ ِﻦ َﺳﻌﻴﻮ‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭜ َﻠﻲ َ‬
‫ﻛﺮي آﺋ ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺗﻮن ﮔُﮭﺮﺟ ﻳﺎر!‬
‫ِ‬
‫ِﮬﺖ ﺗ ُ ِ ُ‬
‫ﻟﺪאر!‬
‫ﮭﺮ ﮔَ ِﮭﮣﻲ ُﮬﺌﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ ِﻣﭡﺎ د َ‬
‫ﻨﮭﻨﺠﻲ ﮔ َ‬
‫ﻜﺎر‪.‬‬
‫ﺟﺎڏي ﺗﺎڏي َﺟﻠﻮو ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ‪َ ،‬ﻋﺠﺐ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﺎ َﻤﭼ‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪46‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ِﮬﻲ ﭜﻲ ﮬﻮ ِﭜﻲ ِﮬ ُ‬
‫ﻛﻨﮉﻳﻦ ﭼﻮڌאر‪.‬‬
‫ﻳﺲ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ َﭼﺌ‬
‫ﻚ‪ ،‬د ُ‬
‫ِ‬
‫َא ِﭼﻲ ﭤﺌ ِﮬ ُ‬
‫ﺎر‪.‬‬
‫ﻲء ﺑ ُ‬
‫ﻚ ” َﺳﭽﻮءَ“ ﺳﺎن‪ ،‬ﻻﮬﻲ ﭔﻴﺎﺋ َ‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬رﮬﻨﺪא ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ َﻣﺮﻧﺪא ِ‬
‫ﻜﺎن ۾‪.‬‬
‫ﻛ َ َﻣ‬
‫ﻛ‬
‫َ‬
‫دﻳﻮאﻧﻲ درﻳﺎءَ ﺟﻮ‪ِ ،‬ﭘﻴﺘﺌﻮن ﭘﻴﺎﻟﻮ ﭘ ُﺮ َ‬
‫ﻛﺮي‪،‬‬
‫ﺟﺮﻣﻨﺠﮫ َאﻣﺮ ﭤﻴﺎ‪ُ ،‬אﮬﻲ ﮔَﮇﻳﺎ ِ‬
‫ﺟﮭﺎن ۾‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛ َ‬
‫َא َ‬

‫ﺮدن ۾ ﻟﮙﺎ‪،‬‬
‫ﻏﻴﺐ ۾ ﺟﻲ َﻏﺮق ﭤِﻴﺎ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﮔﮭﺎء ﮔَ َ‬
‫َ‬
‫ﻣﺎن“ ۾‪.‬‬
‫ﭔﻮ ِ ﭔﻮﻟﻦ ﭤﺎ ﭔِﻲ ﻧﻜﺎ‪ ،‬אُﮬﻲ َرﮬﻦ ” َאﻻ َ َ‬
‫ﻛﻴﺌِﻲ ﭘ َﮍﮬﻨﺪي َ‬
‫ﺳﺎل ﭤﻴﺎ‪ ،‬روزא ﺎزون ﻧ َﻔﻞ ﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺗ َﻦ ُ‬
‫ﻛﭡَﻦ َ‬
‫ﺑﻴﺎن ۾‪.‬‬
‫ﻛ َﻞ ﻛﺎﻧﻪ ﻛﺎ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻃﻮن ﺟﻲ َ‬
‫َ‬
‫ِﭼ وﻻﻳﺖ ﮔﮭﺮ َ‬
‫ﻛ َﻴﻨ ِ‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬ﮔَ ِﮭﮍي ﮔﮭﺎرن ِ‬
‫ﻜﻲ‪،‬‬
‫ﭘ َ َﺴﻦ ِ‬
‫ﺑﺌﺒﺎن ۾‪.‬‬
‫ﮬﺎدي َﺣﻖ ﮐﻲ‪ ،‬رﮬﻦ ﭤﺎ َ‬
‫دوﺳﺖ ڏي‪ ،‬אﮬﻲ ُﺳﻮ َﻧﮭ َﻦ ﭤﺎ َﺳﺮ א ﺎم ۾‪،‬‬
‫َﮬﺮ دم آﮬﻲ دم‬
‫َ‬
‫ﻴﺎن ۾‪.‬‬
‫ﺳﻮ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺋﻲ ﻣﻠﻴﻮ‪ ،‬ﮬﻲ ﮔُﺮ אﭼﻲ ﺗﻪ ِﮔ َ‬
‫َ‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎري ﺗﻮ وﻳﮭﻮن وﻳﮭﻮن‪،‬‬
‫ﭘﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ووﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي َ‬

‫‪v‬‬
‫‪47‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎھ َﺳﻨﻴﻮن ﺗﺎن ِ‬
‫ﻳﺎد َ‬
‫ﺋﺐ ﺟﻴﮭﻮن ﺟﻴﮭﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴُﻮن‪ ،‬ﺳﻲ ِآﮬﻦ ﻋﺠﺎ َ‬

‫ِ‬
‫ک ڏورאﭘﺎ ﭤﻮ ڏﻳﮭﻮن ڏﻳﮭﻮن‪.‬‬
‫ﻛﮭﮍﻳ ﮘﺎ ﻴ‬
‫ﻋﺎﺷ ِﻖ َאﺳﺎن ﮐﻲ‪ ،‬ڏ ُ َ‬

‫ﻋﺘﺎب ﺗﻮن رﮐ ﭤﻮ ﻛﻴﮭﺎ‪ ،‬ﭘ َﮑﻲ אﺳﺎن ﺟﮍي ﭘﻴﮭﻮن ﭘﻴﮭﻮن‪.‬‬
‫ِאﮬﻲ َ‬
‫ِﮬ َﻦ ﭘﭵﺎﮢﺆن َﻣﺘﺎن َאﺳﺎن ﺗﻲ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴُﻮن رﮐ ﺗﻮن אﻳﮭﻮن אﻳﮭﻮن‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ אﺳﺎن ﺟﻮ ﺗﻮن‪ ،‬אﺳ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮﻳﻦ ﺗﻮن ﻛﻴﮭﻮن ﻛﻴﮭﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫آءُ ﻛﺎﻧﮕﺎ َ‬
‫ﺮﮘﺎل‪.‬‬
‫ﻛ ِ‬

‫ِآﮬﻦ ﻛﻴﮭﻴﻮن َאﺳﺎن ﺟﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﻛﺮي ﺟﻲ ﻛﺎﻟ َﮫ وﺋ ‪ُ ،‬אﮬﻲ ﺗﺎن وﻋﺪא ﭘﺎل‪.‬‬
‫ِﮬ َﻦ ﻏﺮﻳﺐ ﺳﺎن ِﭘﺮﻳﻦ ﮔﮇאﺋﺞ‪ ،‬ﺑِﺮہَ ِ‬
‫ﻛﻴَﺲ ﺑ َﻴﺤﺎل‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮬﻴﮇي אﭼﮡ ِﺟﻲ ُﮬﺌﻲ אُﻧﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﺗﺎن ﻗﻴﻞ ﻣﻘﺎل‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭘ َﻮﻳﺌﻲ وي ﭔﺎروﭼﺎ‪ ،‬ﻧِﺞ ِ ﺎﮢﻲ ﻧ َﺎل‪.‬‬
‫ﻳﺎد َ‬
‫ﻛﺮن ﺗﺎ ُﮬ ِ‬
‫وﺟﮫ ﻧ َﻪ ﺟﻲءُ َﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﺖ ﺗﻮﺋﻲ ﮐﻲ‪ُ ،‬‬

‫”ﻓ َ‬
‫אذﻛ ُ‬
‫ُ‬
‫ُ‬
‫ﺮﻛﻢ“‪ ،‬ﭘ َﺌ ﺗ ُﻮن ﻛﻴﮭﻲ ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫ﺎذﻛﺮوﻧِﻲ‬
‫َ‬
‫ﻳﻦء َ‬
‫ﻛﻴﺎ ﺟﻲ ﺗﻮﺳﺎن‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎن َﺳﭛ َ ﺎل‪.‬‬
‫ﻗﻮل ِﭘﺮ َ‬
‫دل ﭔ َﮅل آﮬﻲ ِ‬
‫ﺗﻮء ِﭘﺮﻳ َﻦ ِﺟﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗ ُﻮن ﭘﺎڻ ُ َﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭘﺎڻ َ ﭘ ُﻨﮭﻮن آءٌ ِآﮬﻴﺎن‪،‬‬

‫ﭜﻴﻨﺮ ﭜ ُﻠﻲ ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫אڙي َ‬
‫‪v‬‬
‫‪48‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﮇﮬﻦ ﭔﻴﻮ ِ‬
‫ﻨﻜﺮﮘﺎﻟِﮫ ِאﻧﮭﻲءَ ﮐ َﺌ ُﻮن‪َ ،‬ﭼﻮ ﺗ َ ِ‬
‫ﭤ ِﻴﻮ ﭤ ِﻴﻮن ُﻣ ِ‬
‫ﮀﺎﮬﻴﺎن؟‬
‫وﺳ َﻨﻮ אﺳﺎ ﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﮭﮍي َﻃﺮف آءٌ ﻛﺎﮬﻴﺎن؟‬
‫ﻛﻴﭻ‬
‫ﭜﻨﭝﻮرﭜﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ‪ ،‬ﻧﺎنءُ ﭘﺎڻ َ ﺋ ِﻲ ﺗ َﺌ ُﻮن ِ‬
‫َ‬
‫َﮬﺮ ﻛﻮ َﭼﻮي ﺗﺎ َﺳ ِ‬
‫ﻻﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫ﮭﺴ‬
‫ِ‬
‫ﭔﻴﻮﭠﺎﮬ ‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭠﺎھ ﻧﻪ ﻛﻮ‬
‫ِﮬﺖ ُﮬﺖ آﮬﻲ‬
‫ﺻﻮرت ِ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ِאﮬﻮﺋﻲ ﻻﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻳﺎر ”ﺳﭽﻮ“ ڙي ﻧِ ُ‬
‫ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ َ ﺋﻲ ﺳﺎن َ‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺒﻮب ِﻣﭡﻮ آﮬﻲ َﻣ َﻦ ۾‪،‬‬
‫َ ُ‬

‫ﻣﻌﺸﻮق ِﻣﭡﻮ آﮬﻲ َﻣ َﻦ ۾!‬
‫ِ‬
‫ﺑﻴﻔﺎﺋﺪو ﺑﺎزאر ﮔُﮭﻤ ﮀﻮ‪َ ،‬אﭤ َﺌﻲ ﺑ ُﻠﺒُﻞ ﺑﺎغ ﺑ َ َﺪن ۾؛‬
‫ِ‬
‫ﭔِﻴﺎﺋﻲءَ ﺳﺎن ﭤﻮ ﭔﺎﮬﺮ ﮘﻮﻟ ‪ ،‬ﻧﻪ ﭤ ِﺌﻲ ﺑ َ َﺮ َ َﺮ ۽ ﺑ َ َﻦ ۾؛‬
‫ِﭼﮭﺮא ﭼﻮريءَ ﭼﻠﻴﻮ ڏﺳﺌ ﮀﻮ‪َ ،‬אﭤﺌﻲ ﺳﻮ ﭼﺎﻧﺪ َﻤﭼ َ َﻦ ۾؛‬
‫زאﮬ َﺪ ﭜ َﮙﺎ‪ ،‬אُﮬﻲ ِ‬
‫ﻟﻒ ز َ ﮐ َﺌ ُﻮن ِ‬
‫ﺳﺖ ﻇﻦ ۾؛‬
‫ﻇﺎﮬﺮﭘ َ َﺮ َ‬
‫ز َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ َﺳﻮﻳﻦ َא َ‬
‫ِ‬
‫ﺣﻮאل ۾‪ ،‬آ ﮐِﻦ َאﻧﺎא َﻖ ُא َن ۾؛‬

‫درﺳ َﻦ ۾؛‬
‫ﻳﻮر‬
‫ﺳﻴﻨﮕﺎر ﻛﺮي ﻧِﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ آﻳﻮ َ‬
‫َ‬
‫َﺳﺖ ز َ‬
‫” ُ‬
‫ﻮم‪ُ ،‬ﮬ َﻮ ِﻓﻰ َﺷ ِﺎن“ آﻳﻮ ور َﻧﮫ ﮬﺮ َ‬
‫ﻛﻞ ﻳ َ ٍ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ون ۾؛‬

‫دﻟ َ َ دﻳﺮو دאﺋﻢ دل ﺗﻲ‪ ،‬ﮀﻮ دﻳﮑ درﭘ َﻦ ۾؛‬
‫ﻛ َ ُﺳﮣﻲ ﭤﻮ‪َ ،‬אﭤ َﺌﻲ ﻗ ُ ِ‬
‫آﮬﻮن ِ‬
‫ﻛﻦ ۾؛‬
‫ﺪﺳﻲ ﻛﻼم‬
‫ﻛﺮي ﭤﻮ ُ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺳﺎ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻧﻮل ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آﻳﻮ ﺻﺎف ﺻﺤﻦ ۾؛‬
‫ُﻣﺮﺷﺪ‬
‫ﻓﻴﺾ ” ِ‬
‫ﻓﺎروﻗﻲ“ ﻓﺎﺋ َ َﻖ ﺑ َﺨﺸﻴﻮ‪ ،‬ﻓﮭﻤﺎﺋﻲ ِﮬﻦ ﻓ َ َﻦ ۾‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪49‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﮕﮭﮍي ﻟﻬﺞ َﺳ َ‬
‫ﻨﭝﺎل‪،‬‬
‫ِﺳ َ‬

‫ﮬﺎدي ِﮬ َﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﻮ ﻗ َﺎل ﮐﻲ‪ ،‬آﮢﻲ ۾ َא َ‬
‫ﻛﻮﺗ َﮫ َ‬
‫ﺣﻮאل؛‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻛﻴَﻢ َ‬
‫ريء َ‬
‫ﺸﺎل؛‬
‫ﺳﮕﮭﻮ ﻣﻮﭨِﺞ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮ َ‬
‫ﻓ َﻨﺎ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻮ ِﻓﺮאق ﮐﻲ‪ ،‬و ﮭﻮ ﻛﺮﻳﻮ ِوﺻﺎل؛‬
‫ﮔﮭﮣﺎ ﻻ َﻳﻮ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﻣﺎرﻳ َﺲ ِﮬ َﻦ ِﻣ َ‬
‫ﺜﺎل؛‬

‫َאوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬﮭﮍא ﭤِﻴﮍم ﺣﺎل؛‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﻣﭷ ﺳﻮאل‪.‬‬
‫َאﮜَﮡ ِﮬ َﻦ ﺟﻲ آءُ ﺗﻮن‪” ،‬‬
‫َ‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭜﻴﻨﺮ زאري‪،‬‬
‫زאري َ‬
‫אﮘﻴﺆن َﻋﺠﻴ َ ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ אﺳﺎن ﺟﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﮬﺴﻮאري‪،‬‬
‫روز َאزل ﮐ َﺌ ُﻮن ﻋﺎﺷﻘ َﻦ ِﺟﻲ‪ُ ،‬ﺳﻮريءَ ﺗﻲ‬

‫ﺷﺎہ َﻣﻨﺼﻮر ﺣﻼج ُﺣ َﺴﻴ ِ ‪ُ ،‬ﺳﻮري ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﺳﻴﻨﮕﺎري‪،‬‬
‫ِﮬﻲءُ ﭤﺌﻲ ﮔُﻢ אُﮬﻮ ﭤﺌﻲ ِ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ‪ُ ،‬ﭼﭗ ُﭼﭙﺎن ﭼﻮڌאري‪،‬‬

‫ﺮس وﭠ َﺳﺮدאري‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎھ ِﺳﺮي ﻛﺮ ﺻﺪﻗﻲ‪َ ،‬ﺳ ُ‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻛﻴﺌﻦ ُ‬
‫ﭤﻮ دوﺳ ِ َء ﺟﻮ َد ُم َﮬﮣ ‪ ،‬ﭘ َﺮ ِ‬
‫ﻛ ِﺴﻲ ﻗ ُﺮﺑﺎن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪50‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﻮريء ﺟﻲ ﺗ ُﻮن‪َ ،‬ﻣﻨﺠﮫ َﻣﻌﺮﻛﻲ َﻣﺮدאن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﻨﺼ‬
‫َﻣ َﮭﻨﺪ َﻣ ُ‬
‫َ‬
‫وري ِ‬
‫ﺮہ“‪ ،‬ﺗ َ ِﻨﮭﻦ אﺳﻢ َﻣﺌ ُﻮن אﻧﺴﺎن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻲ ” َאﻧ َﺎ ِﺳ ٗ‬

‫ﺟﻲ ﺗﻮ ﭘﻮري ُﺳﮅ ِﺳﺮ ﺟﻲ‪ ،‬ﺣ َت אﻧﮭﻲءَ ﺣ אن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﻧﻌﺮو ” َאﻧ َﺎא َ ُﻖ“ ﺟﻮ ِ‬
‫ﮬﮣﻲ‪ ،‬ﭤِﻲ ﻣﺮد ﺳﺮ ﻣﻴﺪאن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﺟﻲ دم ُﺳﭹﺎﮢ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺗ ُﻮن دﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮن א ﺎن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ِﮬﻲ ﭘ َﻨﮅ ﺳﻮ ﭘ ُﺮزא ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﺟﻲ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻮ ﻧﻴﺸﺎن ﭤﺌ ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻳ َﻜﺎﻳ َﻚ‪ ،‬ﻳ َﻚ ﭤﺌ ‪ ،‬ﺗﻮن ﻊ‪ ،‬ﺗﻮن ﭘﺮوאﻧﻮ ﭤﺌ ‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣ ﻣﺎﮬﻲ دي ِﻟﮗ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ﻣﺎري آﺋﻮن ِﭰﺮ ﺟﻴﺎري‪.‬‬

‫َﭼﻮﻧﺪﻳ َﺲ ﭘﻴﺶ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﺣﺎل َﺣ ِﻘﻴﻘ َﺖ ﺳﺎري‪.‬‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ ﮐﻲ ِאﻳﻨﺪي َﺷ َﮭﺮ ﻧِﻜﺎري‪.‬‬
‫ﺟﺎ ﻧﺎﻟﻮ وﭠ َﻨﺪي ﻧِ َ‬
‫دوﺳﺖ ري‪َ ،‬ﺷ ُ‬
‫ﻮق َﺳﻨﺪو ِﺷﻜﺎري‪.‬‬
‫دم ﻧ َﻪ رﮬﻨﺪي‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﭽﻲء ۾ ﮘﺎري‪.‬‬
‫َﻣﺴ ﮐﻲ ﺒَ َﺖ ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ِﮘ َ‬
‫ﺟﻲ َאول ﻣﺎرﻳﻮ ِ‬
‫ﭘﻮء ﺟﻴﺎرن‪ ،‬ﺗ َﻨ ﮔَﮇ ﻗﻄﺎري‪.‬‬

‫ِ‬
‫دوﺳﺖ ڏﻧﻲ دﻟﺪאري‪.‬‬
‫ﭼﮝﻲ ﭤ ِﻴَﮍس ِﭼﺖ ۾‪،‬‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻴﮇﻧﻲ“ ﮐﻲ ِﻋﺸﻖ ِﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ڏي َﺳﺮدאري‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪51‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪20‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻋﺎﺷ َﻖ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴَﺌﻲ ُא ِ‬
‫دאﺳﻲ‪،‬‬
‫وہَ وאہ ﮘﺎﻟِﮫ ﺧﺎﺻﻲ‪.‬‬

‫ﻟ َﺆن ﻟ َﺆن َﻣﻨﺠﮫ روز אزل ﮐﻨﺆن‪ ،‬آﮬﻲ ِورھ َאوﮬﺎن ﺟﻲ ِ‬
‫وאﺳﻲ‪.‬‬

‫”ﻋﺸﻖ ﻧﺎر ِ‬
‫אﺷﺎرت‪ ،‬ﮬﻲءَ دل ﺗﺎ ِ‬
‫ﻛ َ ِﮬﺮאﺳﻲ‪.‬‬
‫אﺣ َ ق“ ُﺳ ِﮣﻲ‬
‫َ‬
‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻛ وﻳﺎﺳﻲ‪ ،‬ﺑﺎت ِאﮬﺎ אﺳﺎن ِ‬
‫ﺑﺎﺳﻲ‪.‬‬

‫ﻛﻴﻮ ﺑ ِאﮔﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ رﻧﮓ َﺳ ِ‬
‫ﺑﺮھ אوﮬﺎن ﺟﻲ ِ‬
‫ﻨﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪21‬‬

‫ﺌ‬

‫ُﮬﺖ ﺗﺎ ﻛ ُﮬﻴﺎس‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭤ ِﻲ آﻳﺲ ﻛ ‪ ،‬ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن‪.‬‬
‫ﻧﺎنء ﭤﻴﺎس‪.‬‬
‫ﻧﺎنءُ ﭔﻴﻮ ُﮬﺖ ﮬﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋ אﻻ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭔِﺌﻲ َ‬

‫אﭼﮡ ﻧ َﻪ ﮬﻮ ِﮬﺖ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋ אﻻ‪ ،‬ﭘ َ َﺮ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺗﺎ ﺧﻮאﮬﺶ ﮐﻨﻴﺎس‪.‬‬
‫ُﮬﺖ ُﮬﻴَﺲ َﻣﻌﺸﻮﻗﻲءَ ۾‪ ،‬ﺳﺎﺋ אﻻ‪ِ ،‬ﮬﺖ ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﭤِﻲ آﻳﺎس‪.‬‬
‫ِ‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ُﮬﺌﻲ ﻛﺎﻧﻪ ﻛﺎ‪ ،‬ﺳﺎﺋ אﻻ‪ِ ،‬ﮬﺖ َﻣﻨﺠﮫ ﭘ َﺮوڙ ﭘﻴﺎس‪.‬‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرو َﺳﭻ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋ َאﻻ‪ِ ،‬و َﭼﺌ ُﻮن ”آءٌ“ وﻳﺎس‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪52‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ﻮرن ﭘ َﮁﺎڙﻳﻮ؛‬
‫ﺟﻲ אﭼ ﺗﺎن َא ُچ‪ ،‬ﻧ َﻪ ﺗ َﻪ ِﮬﺖ ﭘ ُ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺒَ َﺖ ﭔﺎرﻳﻮ َﻣ ُﭻ‪ِ ،‬ﺳﻴ َﻣﻨﺠﮫ ”‬
‫َ‬
‫‪2‬‬

‫ﻛﻴﻢ َﻣ ِﮭﻴﻨﺎ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻻء‪ ،‬آءٌ ﭜ َﻼ ﭜ ُِﻠﻲ ِآﮬﻴﺎن؛‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ َﺳ ِ‬
‫ﺮﭼﺎء؛‬
‫َא ِﭼﻲ َאﮐﮍﻳ ُﻮن ﮐ َ ِﮣﻲ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺟﺎﻧِﻲ ﺟﻮڙ َ ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﺗﻮ ﻟﮗ َאﮐ َﮍﻳ ُﻦ ۾‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﻜﺎر‪ ،‬ﺳﺎھ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﻮﮔﮭﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﻮ؛‬
‫َ‬
‫َﭼ َ‬
‫ﺸﻤﻦ ِﺟﻲءَ ﻤﭼ َ‬
‫وﻳﮭﻲ وאﭨ َﮍﻳ ُﻦ ﺗﻲ‪ُ ،‬رﺋﺎن زאرو زאر؛‬
‫ﮬﻮت َא ِﭼﺞ ﮬﻴﻜﺎر‪َ ،‬אﮜَﮡ آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﻣﺎٺ ﻛﺮﻳﺎن ﺗﻪ ُﻣﺸﺮכ ﭤﻴﺎن‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻓﺮ؛‬
‫ﻛﮁﺎن ﺗﻪ‬
‫ﺋﻲء َو ُر‪ ،‬ﻛﻮ َ ﺠﮭﻲ ” َﺳﭽﻴﮇﻧﻮ“ ﭼﻮي‪.‬‬
‫ِאﻧِ َ‬
‫ﮭﻲء وא َ‬
‫‪5‬‬
‫روﺋ َﮡ ﮐﺎن ﻧﻪ رﮬﻦ‪ ،‬آﻳ َﻞ ِאﮬﻲ אﮐِﻴُﻮن؛‬

‫ﺳﭝﻜﻨﮭﻦ وﻳﻞ َوﮬﻦ‪َ ،‬אﭤﻦ َאﺛﺮ ِ‬
‫אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫‪v‬‬
‫‪53‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﻈﻮ ﻧ َﻪ ِ‬
‫ﺑﺎر َﻣﭥ َﻦ ﺑ َﺮﺳﺎت ﺟﺎ؛‬
‫ﻻﮬ ‪َ ،‬‬
‫אﮐ ﮐﻲ ِآﮬ ‪َ ،‬אﺛ َﺮ ِ‬
‫אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬

‫‪7‬‬
‫َ‬
‫ﭼﺸﻤﻦ ﺗﻲ ﭼﮍﮬﻴﺎ؛‬
‫ﺑﺎدل وאرא َ‬
‫ﺑﺎر‪َ ،‬‬
‫رﺋﻦ زאرو زאر‪َ ،‬אﭤﻦ אﺛﺮ אوﮬ ن‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ‪ ،‬آﮬﻲ َאﮐﮍﻳﻦ ﮐﻲ؛‬
‫آﺋﻲ ﻧِﻲ ُﻣﻨﺪ ِﻣ َ‬
‫ُرﺋﻦ رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ‪َ ،‬אﭤﻦ َאﺛﺮ אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ِآھ ِאﮬﺎ ﺋ ِﻲ ِ‬
‫ﺗﺎت‪ ،‬آ ﮔﻢ َאﮐﮍﻳﻦ ﮐﻲ؛‬
‫ﻳﻨﮭﻦ َאﺋ ُﻮن رאت‪َ ،‬אﭤ َﻦ َאﺛﺮ אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ڏ َ‬
‫‪10‬‬
‫آ ﮔﻢ َאﮐﮍﻳﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﺪאﺋ ِآﮬ ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ אوﮘﺎﺋ ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ َאﺛﺮ אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﮔﻢ‪ِ ،‬ﮬﻦ َﺳﺪאﺋ َﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬
‫َאﮐِ ﮐﻲ آ َ‬
‫ﮔُﻮﻧﺪر ﮔﮇﻳﻮن َﻏ َﻢ‪ ،‬אﭤﻦ אﺛﺮ אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﻻﻳﻮن ِﭘﺮت ﭘ َﺴﻦ‪ ،‬آﺋﻮن آ ﮔﻢ َאﮐ ﻣﻴﮍﻳﺎ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪54‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﻲ ﺗﺎن ِ‬
‫وﺳﻦ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ אﺛﺮ אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻧ َﻪ َ‬

‫‪13‬‬
‫ڏﺳﻦ ۽ رﺋ َﻦ‪ِ ،‬אﮬﺎ ﻋﺎدت َאﮐ ﮐﻲ؛‬
‫ﺳﺮ ُﮬﻮن َ‬
‫ﺷﺎل ُﮬﺌﻦ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ אﺛﺮ ِ‬
‫אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﻲ ِ‬
‫‪14‬‬
‫آﮬﻲ ر ﮫ رﺋﮡ‪ ،‬آﻳ َﻞ َאﮐﮍﻳﻦ ﮐﻲ؛‬

‫ُﮬﺌﻲ ﺗ َﻦ ُﮬﺌﮡ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ َאﺛﺮ ِ‬
‫אوﮬ ن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻳﺎر‪،‬‬
‫آءُ ﺗﻪ ”ﻣﺎن“ ”ﺗﻮن“ َوﭸﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﭔِﻲ ﮘﺎﻟﮫ َ‬
‫ﻛﺮ َم ﻛﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮬﺎديء وאري دل ﺗﻲ دאﺋﻢ‪،‬‬
‫ﮘُ ِﺠﮭﻲ ﮘﺎﻟﮫ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻓﺮאﻣﻮش ﭤ ِﻲ ﭔﻲ وروﻧﮭﻦ وאﺋﻲ‪.‬‬
‫َ َﺮ ﺗﻲ ﺟﺎ َ َﺮﻟﮙﻲ ﭤﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َאﺳﺎن ﭘﺎڻ ﺑﺎزي אﺻﻞ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺑ َﻨﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺴﻢ ﺗﻲ‪،‬‬
‫ﻮء ﺣ َت ُﮬﻮ ﺟﻲ ِﺟ َ‬
‫آﮬﻲ ُﮬ َ‬
‫َﺣ ُ‬
‫ﺮف َﺣ َﻖ ﺟﻮ آﮬﻲ‬
‫ﺻﻮرت َﺳﭝﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻟ َﭥﻮ ُﺟﮭﮍ ﺟﻮ ﮬﻮ ﻧ َ َﻈ َﺮ ۾‪ ،‬ﻇﺎﮬﺮ ﭤﻴﻮ ِﺳ ُﺞ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭤ ِﻲ َא ُڄ ﺳﺮאﺳﺮ ﺳﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪55‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻘﻴﻖ ِ‬
‫ﭴﺎﮢ ‪،‬‬
‫آﮬﻲ ”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ُﭻ‬
‫ِ‬
‫َﺟﻨﮭﻦ َﻣﺴﺖ ﻣﺎرﻳﻮ دم ﺧﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﮬﺎديء ﺟﺎ‪ ،‬ﻳﺎرو‪ ،‬אڄ ﻳﺎد آﻳﺎ ﺳﻲ؛‬
‫ﺳﭽﺎ ﺳﻲ ﺳﺨﻦ‬
‫َ‬

‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﺮﭼﺸﻢ ﭼﺎﻳﺎ ﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻳﻨﮭﻦ‬
‫ﻻﻛﻮن אڄ ﺗﺎﺋ ‪ ،‬אُﮬﻲ ﺑ َ‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ڏ َ‬
‫ُ ِ‬
‫َ‬
‫ﻗﻮل ﺳﺎﺋ ﮬﻲ‪ِ ،‬ﻣﮍن آڏو ﭘ َﻜﻮ ﻣﻮن ﺳﺎن؛‬
‫ﻛ َﻴﻮ ﺗﺎن‬
‫ﻧﮭﻲء وﻋﺪي وﭠﺎﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮﻧﺪאﺳ َدم ﺑ َﺪم ﺗﻮﺳﺎن‪ِ ،‬א َ‬
‫ﺎﻋﺖ ۾‪ ،‬ﮔَﮇﻳﻮ ِﮬﻲ ﺟﺎن ﺟﺎﻧﺎن ﺳﺎن؛‬
‫ڏﻳﻮ ِﮬﻲ ﺗﻦ َﻃ َ‬
‫ﭘ َﺮي ﭴﺎﮢﻴﺠﻮ ِ‬
‫ﻳﺎر ﻻﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻲء ﮐﻲ‪ ،‬ﻻڙي ِﮬﻦ َ‬
‫ﭘﺎﮢ َ‬
‫روزא ﻛﻴﺌﻲ‪ ،‬ﻧﻔﻞ ﻧِـﻤﺎزאن‪ ،‬ﺗﻮڙي َﺳﻮ ورد وﻇﻴﻔﺎ؛‬
‫ِ‬
‫ﻟﮗ ِ‬
‫َﺳﭝﻴﺌﻲ َ‬
‫ﮍﮬﺎﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ آﮬﻦ‪ ،‬ﺳﺒﻖ ﺳﺎﭴﻦ ﭘ َ َ‬
‫ﺻﻮرت؛‬
‫ﻧﮭﻨﺠﻲ‬
‫ﭘ َﺌﻮ ﺟﻲ ﺧﻴﺎل ﺧﺎﺻﻲ ۾‪ ،‬ﺳﭹﺎﮢﻮ ﭘﺎ ِ‬
‫َ‬
‫ﻓﻜﺮ ﭔﻴﺎ ﺳﭛ ﭰ َﻼﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭔﮅي‪ ،‬ﭔﻮ ‪ ،‬ڏﺳﻲ ﭤﻮ ﻛ ‪،‬‬
‫َ‬
‫وﻳﭡﻮ َﻣﻨﺠﮫ ﺑﺎدﺷﮫ ﻠﻲ‪ ،‬ﭔﻮ ﭤﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ אُﮬﻲ ﭔﻮﻟِﻴُﻮن؛‬
‫ُאﮬﻮ ﺑﺎدﺷﺎھ אُﮬﻮ ﺑﻨﮕﻠﻮ‪ ،‬ﻧﻪ ﭔﻲ ﭜﻮ ﭜ ُﻼﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫وﺳﺮن ﭤﺎ؛‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﻛﻴﺎ دوﺳ ﻣﻮن ﺳﺎن‪ُ ،‬אﮬﻲ ﮘﮡ ﺗﺎن ﻧ َﻪ َ‬
‫دم ﻟ َﻨﮕﮭﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ُﮬﺌﺎ ﮔﮇ ﺟﻲ ﺣﺒﻴ ﺳﺎن‪ ،‬ﭼﮝﺎ ﺳﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪56‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﺷﻜﺮ َא ﻤﺪ� ﭤﻮ ﭘﮍﮬﺎن َ‬
‫ﻟﮏ ﺑﺎر ﺷﻜﺮאﻧﺎ؛‬
‫אُﮬﻲ ﭘﻴﮭﻲ ﭘ َﮑﻲ آﻳﺎ‪َ ،‬ﺟ ِﻨ ِ‬
‫لء ﭘ َ َ‬
‫ﻨﮅ ﭘ ُ َﮁﺎﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬

‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ آﮬﻲ دروאزي‪ ،‬אزل ﺟﻲ روز ﺳﺎﺋ ﺟﻮ؛‬
‫ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ َﮀﮇﻳﻨﺪא ﮬﻲ‪ ،‬ﺗﻮڙي َﻋﻴ ُאﭠﺎﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﮀﻮ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ ﭤﻮ َאرﻣﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻴﻜﻲ آﮬ ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ ﭤﻴﻨﺪﻳﻦ!‬
‫אُﺗﺮ‪ ،‬אُﭜ َﺮ‪ ،‬אوﻟ َﮫ‪ ،‬ڏﮐﮡ‪َ ،‬ﺳﺮ ِ‬
‫زﻣ ﮀﺎ ُאﮬﻮ آ ﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎﮢ ُﻮن ِ‬
‫ﺻﻮرت ۾ אﻧﺴﺎن‪.‬‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘ َ ﮔُﮭﻤﺎﻳ َـﺌﻲ‪ ،‬ﭤﻲ‬
‫َ‬
‫ﭴﺎڻ ِאﮬﻮ ﺋ ِﻲ آﮬﻲ‪ُ ” ،‬‬
‫ﻛ ﱠﻞ ﻳ َ ۡﻮ ٍم ُﮬ َﻮ ِﻓﻰ َﺷ ٍﺎن“‪.‬‬
‫אُﭤ َﮡ و َﻳﮭﮡ ِ‬
‫ﻛ ﱡﻞ َﺷ ٍ‬
‫” ُ‬
‫ﺮﺟ ُﻊ ِאﻟﻰٰ َא ِ‬
‫ﻗﺎدر ﭤﻴﻮ ﻓﺮﻣﺎن‪.‬‬
‫ﻲء ﻳ َ َ‬
‫ﺻﻠ ٖﮧ“‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﮬﺎديء ﺣﻘﻴﻘ َ َﺖ ِﮬﻲءَ ﭘ ُﺮﺟﮭﺎﺋﻲ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮن ُﺳﻠﻄﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﺑِﺮھ ﺟﻲ ﺑﺎزאر‪،‬‬

‫ڏﺳﮡ ِאﻳﻨﺪي‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﺎ َ‬
‫وﮬﻨﺪي ﺳﺎ ِ‬
‫ﻛ َ ﻗ َﺮאر؛‬
‫ڏﺳﻨﺪي ﻠﻮ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ‪َ ،‬‬
‫ﺟﻴﻜﺎ ﺟﻮ َ‬
‫وﮬﻨﺪي ﺳﺎ ِ‬
‫ﻛ َ ﻗ َﺮאر؛‬
‫ﺳﻮدو ﺟﺎ ﻛﻨﺪي ِﺳ َﺮ ﺟﻮ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻮﺳ َ‬
‫ﻮل َאﻧﺪر‪ُ ،‬ﺳ ِ‬
‫ﺮﺧﻲءَ ﻣﺎﺋﻞ‪ ،‬ﺗﻴﺰ ﮔُﮭﻤﻲ ﺗﻠﻮאر؛‬
‫َﭼ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪57‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻲ َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ َﻤﭼﻜﻮ ڏﭠﻮ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺳﺎ ِﺳ ُﺮ ڏﻳﻨﺪي َﺳﺮدאر؛‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ِאﻧﮭﻲءَ ﺳ َ ۾‪ ،‬آﮬﻲ ُ‬
‫ﻛ َﺴﮡَ ﺟﻲ َ‬
‫ﻛﺎر‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫َ ِ‬
‫ﻧﻮل ﺳﺎﺋ َء!‬
‫ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ وﻋﺪא ﭘﺎڙﻳﺎ‪ ،‬ﺳﺎ‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن אﺻﻞ אﺳﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﻲ َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ِ‬
‫ﻗﻮل ﻧﻪ ﻳﺎر وﺳﺎرﻳﺎ؛‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ُאﮬﻲ ﻣﻮن ﮐ َـﺌﻮن ﺗﺎ ﻧﻪ ِ‬
‫وﺳﺮن‪ ،‬ﺟﻲ ﻣﻮن ﮔَﮇ ﮔُﺬאرﻳﺎ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎھ ﺳﻨﭝﺎرﻳﺎ؛‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ِﮬ َﻦ َ‬
‫ُﺳﺨﻦ َﺳﭽﺎﺋﻲءَ َ‬
‫אُﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ َﺷﮭﺮ ﺮ ﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﺎن ﻧِ ُﺖ ﻧِﮭﺎرﻳﺎ؛‬
‫دوﺳﺖ ” َﺳﭽﻮءَ“ ﺟﺎ دور ﮬﺌﺎ ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻲ وא َء ِﮬﺖ ورאﻳﺎ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﺟﻮ ﭤﻮ ﮘﻮﻟ ﻳﺎر‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎن ﺗﻮ ۾ آﮬﻲ!‬
‫ڏو َ‬
‫ﻛِ ِ‬
‫ﻧﮕ َﺮ ﻛﻴﮇא ڏورﺋ ‪َ ،‬ﭼﺆ ﺗﻮن َ‬
‫ﻻء؟‬
‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﻪ وﭸ ‪ ،‬ﭘﺎڻ َ ﺋ ِﻲ ۾ ُﻣﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭘﺎء؛‬
‫ﺐ ِ‬
‫ﺟﺎء؛‬
‫دل وאري ﺧﺎﻧﻲ ۾‪َ ،‬ﺳﻨﺪي ﺟﺎﻧِ َ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧ َﻪ َ‬
‫ِאﮬﮍيءَ אوڏאﺋ ِﻲءَ ﺟﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﻛ ِﺎء‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻳﺎر ڙي ِﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫َﺳﻞ ﺳﻮدאﮔَ َﺮ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﮭﮍي دﻳﺴﺆن آﺋ آﺋ ؟‬
‫‪v‬‬
‫‪58‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ﭤ ِﺌ ﺗ ُﻮن وو َא ِﭼﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺑﺎر؛‬
‫زﻣ َ ﺗﻲ‪ ،‬ﮐ َ ِﮣﻲ ﮐﭥﻮريءَ َ‬

‫ﺗﺎﮬﻮن وو َא ِﭼﻲ ِא ِ‬
‫ﺎر؛‬
‫َﮬ ِﻠﻲ ُא ُ‬
‫ﺗﺎﮬ ‪َ ،‬ﮬﻨﺠ ﺳﻮ ﭘ ُﻮﺗ َﺌﻲ َﮬ َ‬

‫َﻃﺮﺣ َﻃﺮﺣ وو َא ِﭼﻲ َ‬
‫ﻴﻨﮕﺎر؛‬
‫ﻛﻴَﺌﻲ ِﮬﺖ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت ﺟﺎ ِﺳ َ‬
‫ﺷﺎھ آﮬ وو ﻳﺎ ﺗﻪ ﮔُﻤﺎﺷﺘﻮ‪ ،‬ﻻﻳ َﺌﻲ َ‬
‫ﺎر؛‬
‫ﻛﮃ ﻗ َ َﻄ َ‬
‫ُ‬
‫ﺎر‪.‬‬
‫َא ِﭼﻲ ِﭘﻴﺎﺳﻲ وو ُﺳﮡُ ” َﺳﭽﻮ“ ڙي‪ ،‬ﺷﻮﻗ َﺆن َﻣﻨﺠﮫ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺟﮭﻠﻴﻮ َﺟﻦ ﺗﻲ ُ‬
‫ﺣﺎل‪،‬‬
‫ُ‬

‫ُאﻧ َﮭﻦ ﮐﻲ آءٌ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻧﻪ ُﺳﭹﺎﮢﺎ!‬
‫ﻛ َﻴﻨ ِ‬
‫َﻣ ِﭹﻦ ِ‬
‫ﻣﺎﺿﻲ ِ‬
‫ﻜﻲ‪ ،‬ﻧ َﻜﻮ ِאﺳﺘﻘﺒﺎل؛‬
‫َ‬
‫ﻟِﻜﻮ ﻧﺎﮬﻲ‬
‫ﻟﻮכ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ ﺟﻮ َאﺣﻮאل؛‬
‫ﺟﻲ ُﻣﻮن ﭘ ُ ِﮁﻴﻮ ﺟﻴﮇﻳ ُﻮن‪ ،‬آﮬﻲ ورھ وﺻﺎل؛‬
‫ووء ِ‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺗﻦ ﮐﻲ ﻧﻜﻮ ﻗﻴﻞ ﻧﻪ ﻗﺎل؛‬
‫ووء ُ‬
‫”ﺳﭽﻮءَ“ ُﺳﭹﺎﺗﻮ ﺗﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ ِﻋ ُ‬
‫ﺸﻖ َ‬
‫ﻛﻤﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ُﻣﻮن ﮐﻲ ِﻋ َت آﮬﻲ‪َ ،‬אﮬﮍي َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ڏאڍو‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ِﮬﻴﮣﻮ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺟﻮڙ َﺟﮣﻴﺎ ﭤﻮ ﭘﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮﭼﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺳﻴﺪ َﺳﮇאﺋﻲ؛‬
‫ﻛﻮري‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ِ‬
‫‪v‬‬

‫َِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬
‫َِ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬

‫ﮬﺎرﻳﻮن ﺣ َت آﮬﻲ‪ِ ،‬אﻧﮭﻲءَ ﮘﺎﻟِﮫ ِﺟﻲ‪.‬‬

‫‪59‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪َِ v‬‬
‫َِ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎرق‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ُﻣﮏ ﻣﻼﺋﻲ؛‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ﺗﺎرכ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫َِ‬
‫ِ‬
‫ﺷﺎﮬﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ِﺳﭙﺎﮬﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ُﺣﻜﻢ َﮬﻼﺋﻲ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬
‫ِ‬
‫َِ‬
‫ﻛﺎﻓﺮ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌِ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮﻣﻦ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺳﻮريءَ ِﺳ ُﺮ َﮬﻼﺋﻲ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ﮔُﺴﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ َﺳ ِ‬
‫ﻨﻴﺎﺳﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺑ ُ َﺖ ﺑ َﻨﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫َِ‬
‫ﺳﺎﻣﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌِ ِא ِ‬
‫ِ‬
‫ﻧﻌﺎﻣﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﺗ ِﻠﻚ ﻟﮙﺎﺋﻲ؛‬
‫ﻛﺎﭤﺌ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌ ﻗﺎدر‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ﻧﺎدر‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ ” َﺳﭽﻮ“ ﻧﺎنءُ ُﺳﮣﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ِﭘﺮﻳ َﻦ ﺳﺎن ﭘ َ ِ‬
‫ﺖ ﭘ َﺮي‪ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ!‬
‫دﻋﺎ َ‬
‫ﮬﻮت وري؛‬
‫ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬وري ﺳﻮ ُ‬
‫ِ‬
‫ڏو َ‬
‫ﻧﮕﺮ ُﻣﻮن ڏورאﺋﻴﻮ‪َ ،‬ﺳﻨﺪي ذوق ذري؛‬
‫ﺻﺤﻲ ُﺳﭹﺎ ﭘﺎڻ َ ﮐـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭘ ُﻨﮭﻮن ﻧﺎﮬﻲ ﭘ َﺮي؛‬
‫ﺗﻮ ِ‬
‫ريء ﻣﻮن ﻧﺎ َﺳﺮي‪.‬‬
‫ﻛﺌﻦ َﺳﺮي ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮ َ‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻼح ﺟﻲ ﻣﻮن ڏي‪.‬‬
‫وﭠ ِﻲ َﺧ َ ﺧﺎﻃﻮ آﻳﻮ‪َ ،‬ﺧ َﺻ َ‬
‫ِ‬
‫ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ َא ُڄ ُﺻﺒﺤﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺗﺎن ﮬﻮ ِڌﮢﻦ ﮐﻲ َﺳﻌﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎر َ‬
‫روح ﺳﻨﺪن ﺟﻮ رאﻳﻮ‪.‬‬
‫אﺻ َﻞ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻃﺮف ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِآھ َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻧﻴﺎﭘ َﻦ َﭴﮡ ُ אﺳﺎن ﮐﻲ‪ َ ،‬ﺳﺎڻ ﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻧِ َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧِﺒﺎﮬﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭤﻴﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧِﻲ آءٌ ﺗ َ ِﻨ ﺗ َـﺌ ُﻮن‪َ ،‬ﺟﻦ ﺗﺎن ﻧِ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪60‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ِאﻳﻨﺪﺋﻲ אُﮬﻲ ﺟﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ‪ ،‬وﻳﭡﻲ ﺗﻮ ورھ وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫وٽ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ڙي ﭘ َ ُ‬
‫ﭘﻴﻮ ِﭘﺮﻳﻦءَ ِ‬
‫ﻨﮅ َﺳﺠﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺗﻮڙ ﻧِ ِ‬
‫ﺒﺎﮬﻲ‪ ،‬آءٌ َﺻﺪﻗﻲ وﭸﺎن ﺗ َﻦ ﺗ َـﺌ ُﻮن!‬
‫َﺟﻦ ﻻﺋﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫َﺷﺎﺑﺲ آﮬﻲ אﮐ َﮍﻳﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻦ وﺋﻲ دل ورאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭜﺎﭴﻲ ِﭘﺮﻳ َﻦ ڏَ ُﻧﻬﻦ‪َ ،‬א ُڄ َאﺳﺎن ڏي آﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭜ َ ِﻠﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن آﮬﻲ ﺋﻲ‪ِ ،‬‬
‫وאت אُﻧ َﮭﻦ ﺟﻲ وאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﮡ ﺳﺎن‪ َ ،‬ﺒﺖ آ گ َﻣﭽﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ڏ ِ‬
‫ﻳﮭﺎڙي َ‬
‫ِ‬
‫ِ ِ ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ آﮬﻲ َﺳﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫ووء وאﺋﻲ وאت ۾‪” ،‬‬
‫ووء‬
‫َ‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫ُﺳﮭﮣﻲ َﺳ َﭵﮡَ ﺳﺎن ﻧِﻴﻨﮭﮍو ﻻﻳﻮﺳﻲ!‬
‫ورد ﭘ َ ِ‬
‫وچ ۾‪َ ،‬אدﻳﻮن ڙي‪ ،‬آڏو َﻋﺸﻖ آﻳﻮ ﺳﻲ‪.‬‬
‫ﮍﮬﻴَﻢ ﭤﻲ َ‬
‫َ‬

‫َﺳﭛ وﺳﺎرﻳﺌ ﮘﺎ ِ ﻴﻮن ڏﺳﮡ ﺳﺎن‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي‪ ،‬ڏאڍو ﭘ ُﻮر ﭘﺮאﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻳﺎر ﮘﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭔ َﻦ ِ‬
‫ﮘﻠﻲء ُ‬
‫ﮘﻠﻲء َ‬
‫وﺟﮭﻲ ﭔﻴﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي‪َ ،‬‬
‫ﮭﻮر ﮔﮭﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫אول وﻗ َﺖ ِ‬
‫ﮭﻲء ﮔُ َ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﺟﻲ‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي‪ِ ،‬אﻧ َ َ‬
‫ﭼﺎﮬﺆن ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ﭼﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭽﻮء“ َﺳ َﻮ ﻣﺒﺎرﻛﺎن‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي‪َ ،‬‬
‫” َﺳ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪61‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺷﻮرﻳﺪن ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺣﺎل‪،‬‬
‫ﭘﻮء ِ‬
‫وﭸﻲ ِ‬
‫ﮬﻮء ۾‪.‬‬
‫ﭘﮁﺞ ِ‬
‫ﻠﺲ وﭸﺞ אُن ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﺎن ڏﺳ ﺧﺎص ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫َאﮔﮫ َ ﺞ אُن ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﺎن ﺗﻮ وڻ ﭨ َﮡ آﮬﻲ وﺻﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫وچ ﺟﺎ‪ ،‬ﺗﺎ ﻓﺎرغ ﭤﺌ‬
‫ورق وﺳﺎرج َ‬

‫א ﺎل‪.‬‬

‫آب ۾‪ ،‬ﺗﺎ ﺑِﺮہُ َ‬
‫ﻛﺮﺋﻲ ﺑﻴﺤﺎل‪.‬‬
‫ﻋﻘﻞ אُﮀﻠﺞ َ‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮن وﺳﮭ وﺳﻴﻼ‪ ،‬ﮬﻲ ”ﺳﭽﻮ“ َﺳﭻ ﺳﻮאل‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﺎري ڏ ُﻳﮫ ﻧ َﻪ ڏي ڙي‪،‬‬

‫ﻧﮭﻨﺠﻲ دل َ ﺠﮫ َﺳﻨﭝﺎﻟ ‪.‬‬
‫ﭘﺎ ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪َ ،‬ﺣﺮف ﺣﺎﻟ َﺌﻲ ﺟﺎ ِﮬﻲ ڙي‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﭘ ُﮁ ﺟﻲ ِﭘﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﭘﺎڻ َ ﺋﻲ ﺳﺎن ﻧﻲ ڙي‪.‬‬
‫ُאﮀﻞ ﻧ َﻪ ﭠ ِﻜﺮ ِﭜ َ ﺟﺎن‪ ،‬ﻧِ ُ‬
‫ﻧﮭﻲء َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻮ‪ ،‬ﻗ ُﺮب ُﺳﭹﺎﮢﻦ ﻛﻲ ڙي‪.‬‬
‫ﮬﺎرﻳ ُﻮن‪ ،‬א َ‬
‫ﭘﺎﮢﮭ ِآﮬﻦ ﭘ َﮅرא‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎﻟِﻚ ﺳﻲ ڙي‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ُﺣﺴﻦ ﻣﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﺳﻮريءَ ﺳﻲ ﺳﻨﭝﺎرﻳﺎ‪ِ ،‬אﻧﮭﻲءَ ﮘﺎﻟﮫ ﮘﺎرﻳﺎ‪،‬‬
‫ﮬﺰאرﻳﻦ ﮬﺰאر!‬

‫‪v‬‬
‫‪62‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺎر آﻳﺎ‪ ،‬ﻧﻴﺰن ﺟﻲ ﻧِﻮאﻳﺎ‪ ،‬ﻧِﻴﺌﻲ ِﺳﺮ ﺳﻼﻳﺎ‪،‬‬
‫אُﮬﻲ َ‬

‫ﺗﻨﮭ ﺗﻮ אﮔﮭﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫َﺟ ِﻨﮭ ﻣﻮج آﺋﻲ‪ ،‬ﺗ َ ِﻨﮭ ُﺳ ِﮅ َﺳﭝﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻛﻴﮭﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ ﺷﮭﺴﻮאر‪.‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﻤﺮ ﺟﺎ ﭔ َﮅאﺋﻮن‪ ،‬وري ﻧﺎ ﮀﻮڙﻳﺎﺋﻮن‪ ،‬ﻧ َـﺌﻲ ِﺳﺮ ڏﻧﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ﻻﭤﺎﺋﻮن َﻣﻴَﺎر‪.‬‬
‫َﻣ َﮁﮡ َﮬﭣ َﮬﮣﻲ ﺳﻲ‪ِ ،‬אﮬﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﮘَﮣﻲ ﺳﻲ‪ ،‬ﺗﺮيءَ ِﺳﺮ ﮐﮣﻲ ﺳﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻧِﺜﺎر‪.‬‬
‫ﺟﻦ ﻣﻮﺟﻦ ﭼﮍﮬﻴﺎ ﺳﻲ‪ َ ،‬ﺮن ﻟ ُﮍﮬﻴﺎ ﺳﻲ‪َ ” ،‬אﻧ َﺎא ُﻖ“ ﭘﮍﮬﻴﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫ﮐﻨﻴﺎ ِﮬﻦ ُ ﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِﮬﻲ ﻧﻌﺮو ﮬﻨﻴﺎﺋﻮن‪َ ” ،‬אﻧ َﺎא َ ُﻖ“ ﭘ َﮍﮬﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﻧ َـﺌﻲ ِﺳﺮ َﺳﻠﻴﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ﭤﻴﺎ ﮔﻢ ﻏﺒﺎر‪.‬‬
‫َﻣﺌﻲ ﺟﺎ ﭘﻴﺘﺎﺋﻮن‪ ،‬ﮬﻲ ﺳﮭﺮא ﮘُﺘﺎﺋﻮن‪ ،‬وڏي وک وڌאﺋﻮن‪،‬‬
‫ﭘﺎڙﻳﺎﺋﻮن ﻗ َﺮאر‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﺎن ﺳﻲ‪ِ ،‬אﮬﺎ ِ‬
‫ﭘﮭﻠﻮאن ﭘﺎﺳﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﭤﻴﻨﺪא َ‬
‫ﺑﺎت ﭘﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫َﮬﻠﻴﺎ ُﺣﻜﻤﺪאر‪.‬‬
‫ﻠﻚ ۽ ﻓ َ َ‬
‫ﻠﻚ ۾‪َ ،‬ﻣ َ‬
‫ُﻣﻠﻜﺎن ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ۾‪ ،‬ﺳﮣﻮ ﺳﭛ ﺧﻠ َ َﻖ ۾‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭽﺎر‪.‬‬
‫ﭘ َﺌﻲ ِﮬﻲءَ ﭘ َ َ‬
‫ﺐ ﮬﻠﻴﺎﺳﻲ‪َ ،‬ﻣﺎري َ‬
‫ﭼﻮٽ ﭼﻠﻴﺎﺳﻲ‪ ،‬وﭸﻲ رﻧﮓ رﻟﻴﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫ﻣﻨﺠﮭﺌ ُﻮن ُﺣ َ‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭ ِﮬﻲ ﺗ َﻨﻮאر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪63‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ِאﮬﺎ אﻋﺘﺒﺎري‪ُ ،‬ﺳﻮري َﺟﻦ ﺳﻮאري‪ ،‬ﻋﺠﺐ ﺧﻮﺷﻲ ﺎري‪،‬‬

‫ُ‬
‫ﻄﺎر‪.‬‬
‫ﻛﭡﻦ ِﺟﻲ ﻗ َ َ‬

‫ِ‬
‫ﻧِﺸﺎﻧﺎ ﮐﻮڙﻳﺎﺋﻮن‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﻧﺎ ُﻣﻮڙﻳﺎﺋﻮن‪ ،‬ﭔﺌﻲ َﮬ َ‬
‫ﭣ ﭔﮅאﺋﻮن‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﭡﺎ ﻗ ُﺮﺑﺪאر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫دﺳ ‪،‬‬
‫ﻨﺼﻮر َﻣﺴ ِ ‪ ،‬ﻛﻴَﺌ ﮔُﻢ َﮬﺴ ِ ‪َ ،‬ﮬﻨﻴﺎﺋ دو َ‬
‫ﭤ ِﻲ َﻣ َ‬
‫ﺗﭙﺶ ِﺟﻲ ﺗ َﺮאر‪.‬‬

‫ﺮאﭘﺎء‪ ،‬ڍﻛﻴﺎﺋ ﻟِﮝﻦ ِ‬
‫ﺒﻠﻲء ﺷﺎﺑﺲ ِآء‪ُ ،‬ﺳﻮرن ﺟﻲ َﺳ ِ‬
‫ﻻء‪،‬‬
‫ﭤﻲ ِﺷ َ‬
‫وﺟﻮدﺋ ُﻮن وﺳﺎر‪.‬‬
‫َ‬

‫ُﻣﻼ ﺳﻮ ﻗﺎﺿﻲ‪ ،‬ﮐﮍي ﻛﻴﺎﺋﻮن ﺑﺎزي‪ ،‬ﻣﻨﺠﮭﻦ ﮔﻨﺆ ﻏﺎزي‪،‬‬
‫ﮐﮍא ﮬﺎ ﺟﻮ ﮭﺎر‪.‬‬
‫ﮬﻨﻴﺌ ﭘ َﺟﻨﮭﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ڌﻧﮣ ِﺳ ُﺮ ِﭜﻲ ﺗﻨﮭﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ُﺳﮅ ﮬﻲ ﺳﭝﻦ ﺗﻲ‪،‬‬

‫ﭤِﺌ َﺳ ُﭻ ﺳﭽﺎر‪.‬‬
‫ﻚ ﺗ َ ِﻨﮭ ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺬب ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳ َ‬
‫ﺟﺎء َﺟ ِﻨﮭ ﺟﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﭘﺮوאھ ﻛﻨﮭ ﺟﻲ‪،‬‬
‫رﮐﻲ ﻧِﻲ ﺳﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫وڍي ِﺳﺮ ﭜﭵﺎﮢﻮن‪َ ” ،‬אﻧﺎא َﻖ“ وאﮢﻮن‪ ،‬אﮬﻮ ِﺳﺮ ُﺳﭹﺎﮢﻮن‪،‬‬
‫آﮢﻴﻮ ِאﻋﺘﺒﺎر‪.‬‬
‫ﻲء‪ ،‬وﺋﻲ ﺗﺎن ﺷﻜﻞ ﮬﻲءَ‪ ،‬ﻧﻪ ﺣﺎﺟﺖ ﻋﻘﻞ ﮬﻲءَ‪،‬‬
‫ﮬﻨﻴﺎﺋ َﮬﻜﻞ ِﮬ َ‬
‫َﺟﻠﻴﺎ ﺟﻠﻮہ دאر‪.‬‬
‫ڏﻧﺌﻮن ُﻣﻨﮭﻦ َﻣﺘﺎري‪ ،‬ﻧﻪ ﻛﺎڏي ﻧﮭﺎري‪ ،‬ﺳﭩﻴﻮ ِﺳﺮ ﺳﭽﺎري‪،‬‬
‫دﻟﻴﻮن دوﺳﺘﺪאر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪64‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭽﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﻛﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﻧﻪ ﻛﻮڙي ﭼﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﻧﺒﺎﮬﻲ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﺎﺋ ‪،‬‬

‫ﻛﺎرڻ ﮬﻚ ﻧﻈﺎر‪.‬‬
‫ﺑﺎﮬﻦ ۾ وڌאﺋﻮن‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﺮﻳﻦ ﻟﻮڙﮬﻴﺎﺋﻮن‪َ ” ،‬אﻧﺎא ﻖ“ ﭔﮅאﺋﻮن‪،‬‬
‫ﭤﻲ َﮬﻲ ﮬﻲ ﮬﻮﻧﮕﺎر‪.‬‬
‫ِﭜﻲ ﺑﻐﺪאد ﺳﺎرو‪ ،‬ﻣﮍﻳﻮ ﺑ َﮭﺖ ﭜﺎرو‪ ،‬ﻣﻨﺠﮭﻦ ﻧ َﺮ ﻧﻌﺮو‪،‬‬
‫ﮬﮣﻲ ﮬﻮﺷﺪאر‪.‬‬

‫ِ ِ‬
‫ﻴﻨﺪﺋﻲ‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻋﺸﻖ אﻳﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬אﭼﻲ ڏאڻ ڏﻳﻨﺪﺋﻲ‪َ ” ،‬ﻣﻦ َو َﻣﺎ“ ﻧ ُ‬
‫َ ِ‬
‫ﻨﺪﺋﻲ ﮔﻞ ﺑﮭﺎر‪.‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﮬﭥﺌﻮن ﭘﻴﺘﻮ ﻣﻮن ﺗﺎن ﭘ ُﻣﻐﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺎم ﺷﺮאﺑﻮن ﺷﻮري‪.‬‬
‫َدور ﮐﺎرאﺋﻲ دل ﮐﻲ ﭤﻮ‪ ،‬ﭼﺸﻤﺎن ﻛﻴﻒ َ‬
‫ﻛﻜﻮري؛‬
‫אﺻﻞ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﻣﻨﺼﻮر ﺟﻮ אُﻧﮭﻲءَ‪ ،‬ﻛﺎﭨﻴﻮ ﻛﻨﮅ ﻛﻮري؛‬
‫ﻧﺸﻲ ﻣﻨﺠﮫ ﻧﻮאز ﭤﻲ‪ ،‬ﮔﮭﻮرﻳﻮن ﮬﻲ ﺳﺮ ﮔﮭﻮري؛‬

‫ﺳﺎﻗﻲء ُﺳ ُ‬
‫ﺮכ ﭘﻴﺎرﻳﻮ‪ ،‬آءٌ ﻛﻴﺌﻦ ﭘ ُﭵﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭤﻮري؛‬
‫ﺟﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﭼﻮري‪.‬‬
‫ِﭘﻨﮭﺎن ﻛﻴﺎﺋ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ِ ،‬ﭼﺖ ”‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﻮﻧﮑﻲ آﮬﻦ ﻳﺎد‪ِ ،‬ﻣﭡﻴﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن !‬

‫‪v‬‬
‫‪65‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻲ ﺎﮢﻲ ڏوﮬﻦ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ ﭘﮭﭽﺎﺋ دאد؛‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﻛﺮﻳﻦ אﻣﺪאد؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻲ دوﺳﺖ ﻛﺮﻳﻮ دل ﺷﺎد‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ﺒﺖ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﻴﺎن!‬
‫ور دڳ درد ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﺳﭛ ﻛﺎ وאٽ وﺳﺎري؛‬
‫ِﮔﻼ ۽ ﻏﻴﺒﺖ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳﺮ ﺗﻲ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﺎري؛‬
‫ﭼﻨﮉ אُﭜﺮي آﺋﻴﻮ‪ ،‬وﻳﺌﻲ ﺳﭛ َאﻧﮅאري؛‬
‫ِﻣﮍﻧﻲ ِﻣ ِﭩﻴﺎﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻧِﻴﻨﮭﻦ ﻛﺌﻲ ﻧِﺮوאري‪.‬‬
‫‪20‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺟﺎ ﭼﻮڻ ﺟﻴﮭﻲ ﻧﺎھ‪،‬‬
‫ﺳﺎﺋﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﭼﻮאن؟‬
‫ِ‬
‫ﮘﺠﮭﻲ آﮬﻲ ﮘﺎ ﮍي‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ َ‬
‫ﻛﺎء؛‬
‫ﻛﻞ ﻧﻪ آﮬﻲ‬
‫אوڏي ﻧﺎھ ﭘ َﺮوڙ ﮐﻲ‪ ،‬و ﮭﻲ ﻧﻪ وﻳﺴﺎھ؛‬

‫ِ‬
‫ﻛﭙﺎء؛‬
‫ُﮬﺌﮍي ُﺳﮅ ﺣﻼج ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ِﺳﺴﻲ ﻛﻮڏ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮאء؛‬
‫ﭘﻮڻ آﮬﻲ אوﻧﮭﻦ ۾‪ ،‬ﺟ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﺎء‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﺮ ﻧﻪ َﺳﻠﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎن ﺳﭛ‬
‫‪v‬‬
‫‪66‬‬

‫ﺤﻘﻴﻘت‬

‫‪v‬‬
‫‪21‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺟﻨﮭﻦ دل ﺗﻲ آﮬﻲ ﺟﻮش‪،‬‬
‫ﺳﺎ دل ﺳﻮرن ﺳﺎن ﺳﻨﺮي‪.‬‬
‫آءٌ ﮬﮇ ﮔﮭﻮري אُن ﺗ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﺗﻲ ﺟﻮش ﺧﺮوش؛‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﮘﺮﮬﮡ ﻛﮭﮍي‪ ،‬ﺧﻠﻖ אﮘـﺌ ُﻮن ﺧﺎﻣﻮش؛‬
‫אﺛﺮ אُﮬﻲ ﻋﺸﻖ ﺟﺎ‪ ،‬אول وﭸﺎﺋﻲ ﮬﻮش؛‬
‫ﺳﺎﻟﻚ ُﺳﮏ ﻧﻪ ﺳﺮﮬﺎ‪ ،‬ﮔﻮﻧﺪر ڏي ﻛﻦ ﮔﻮش؛‬
‫ۡ‬
‫ﺎن َﻋﻠﻰٰ ُﺻﻮرﺗ ِ ٖﮧ“ ﭘﺎدﺷﺎﮬﻲ ﭘﻮش؛‬
‫” َﺧﻠ َ َﻖ אﻻ ِ َﻧﺴ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﻮريءَ وﭸﺎﮢﺎ ﺟﻲ‪َ ،‬ﻣﻲ ۾ ﭤﻴﺎ ﻣﺪﮬﻮش‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪67‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬

‫ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻲ وﻳﭽﺎريءَ َو ُس‪ ،‬ﺟﻮ َ‬
‫ﻛﺮي ﻣﺎٺ ﭘ َـﺌﻲ َرﮬﻲ؛‬
‫َ‬
‫ﻮر ِن ﮔَ ُﺲ؛‬
‫ﻛ ِﻨﮭ َﮀﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻮم‪ ،‬ﺳﻨﺪو ﮔَ َ‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ﻣﻨﺠﮭﺎن ڏَ ُس‪ ،‬ﭘﻮﻧﺪم ﮬﻮت ﭘ ُﻨﮭﻮنءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫َو ُ ﻻﻟ َ ُﻦ ِ‬
‫ﻟﻮء‪ِ ،‬ﮬﻲءَ َא ِ‬
‫ﮢﺎﺳﻲ ﻧﻨﮉ ۾؛‬
‫ﭜ ُﻠﻲءَ ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﭜﺎﻧﺌﻴﻮ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ﭘﺮوڙڻ ُ ِ‬
‫ﭘﻮء؛‬
‫ﮬﻮت َوﭨِﻢ ﺟﻲ ِ‬
‫ﮬﻮء‪ ،‬ﺗﺎ ُﺳﮏ ﮔُﺬאرﻳﻮن ڏﻳﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫ُ‬
‫‪3‬‬
‫ﻣﻨﮭﻦ ڏﻳﺌﻲ آﻳﺎم‪ ،‬ﺟﺒﻞ ﺟﮭﺎﮘﮡ ﻛﻴﭻ ﺟﺎ؛‬
‫ﺗﮭﻤﺖ ﻟﻮכ ﺟﺎ‪ِ ،‬ﺳﺮ َﭼﮝﺎ ﭼﺎﻳﺎم؛‬
‫ﻃﻌﻨﺎ َ‬
‫ﻠﻲء ﭜﺎﻳﺎم‪ِ ،‬ﺳﮭﺮא ُﺳﻮر ﭘﺮﻳ َ ِﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﭜ َﺖ ﭜ َ َ‬
‫‪4‬‬

‫ﮬﻲء ِﺎﮢﻲ ﻧﺎل‪ ،‬ﺳﻨﮕﺖ ِ ﻮ ﺳﺎﭤﻴﻮ!‬
‫َ‬
‫אﻳﻨﺪي ﭘ ُﭡﻲءَ آن ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﺣﺎل؛‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢ ِﻦ ۾؟‬
‫ِﮬﻦ ﮘﻮﻟﻴﻨﺪڙ ﺟﻲ ﮘﺎﻟﮫ‪ ،‬ﻛﺎ ﮬﺌﻲ‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪68‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُرﺋﮡ زאرو زאر‪ ،‬رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن آھ ﻣﻮن؛‬

‫ﻳﺐ وﻳﻮ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴﮍي َﻣﻨﺠﮫ ﮬﺰאر؛‬
‫ﮐﻮڙي ﻛﺎن ﻗﺮ ُ‬
‫ﮬﻦ ﮔﻮ ءَ ﺟﻲ ﮔُﻔﺘﺎر‪ ،‬ﻛﺎ ﭔ ُﮅﻳ َ َﻮ ﭔﺎروﭼﻦ ۾؟‬
‫‪6‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﮬﻞ آﮬﻲ ﻛﻴﭻ ڏي؛‬
‫وﭸﮡ ذوق ﺿﺮور‪ِ ،‬ﮬﻦ‬
‫ڏﺳﺎن ﺷﺎل אﮐ ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻮﺗﺎﮢﻮ ُﺣﻀﻮر؛‬
‫ﮅو ﭔﺎروﭼﻦ ۾؟‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻮ َﻣﺬﻛﻮر‪ ،‬ﭔ ُ َ‬
‫‪7‬‬
‫ﺳﺒ َﻴﻞ‪َ ،‬אﻧﺪر ﻣﻨﺠﮫ ﻋﺠﻴﺐ ِﺟﻲ؛‬
‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﻚ ِ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﭤﻲ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬زאرﻳﻮن ﻣﻨﺠﮭﺎن ِز َﻳﻞ‪،‬‬
‫ﮬﻦ ﻛﻤﻴ ءَ ﺟﻲ ِﻗ َﻴﻞ‪ ،‬ﻛﺎ ﮬﺌﻲ ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ۾؟‬
‫‪8‬‬

‫ﻳﭽﺎريء ﮐﻲ؛‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ڏﻳﺌﻲ ﭘ ُﻮر‪ ،‬وﻳﺎ و‬
‫َ‬

‫ﺷﻌﻮر؛‬
‫ﺗﻨﮭﻦ دﻧﻴﺎ ﺟﻮ ُدور ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺳﭝﻮ ﺷﻮق ُ‬
‫ُ‬
‫ﮅو ﭔﺎروﭼﻦ ۾؟‬
‫ﺌﻲء ﺟﻮ‬
‫ﻣﺬﻛﻮر‪ ،‬ﻛﻮ ﭔ ُ َ‬
‫ﮬﻦ ُﻣ َ‬
‫‪9‬‬

‫ريء ﻛﺮ ﺗﻨﮭﻦ ﮔﻮ ‪ ،‬آﮬﻴﺎن آرﻳﺎﮢﻲ َء ﺟﻲ؛‬
‫َ‬
‫ﺟﻮ ڏﻧﺎﺋﻮن ِڏﻳﻞ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻮ ﺟﮭﻠﻴﻢ ۾ ﺟﮭﻮ ؛‬

‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ ﭔﻮ ‪ ،‬ﻛﺎ ﭔ ُﮅ َﻳﻮ ﭔﺎروﭼﻦ ۾؟‬
‫ﮬﻦ ﭔﺎ َ‬
‫‪10‬‬

‫‪v‬‬
‫‪69‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎرﻳﻮن ﭘﮁﻲ َ‬
‫ﺳﺎٿ‪ ،‬ﺳﻨﺪﻳﻮن ﻛﻴﭽﻦ ﺧ ون؛‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﮐﻲ ﻛﺎ ﺗﻪ؛‬
‫ﮬﻴﮇي אﭼﮡ ﺟﻲ ﮬﺌﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜﻲ َﻣﺼﻠﺤﺎت‪ ،‬ﻛﺎ ﭔ ُﮅﻳ َ َﻮ ﭔﺎروﭼﻦ ۾؟‬
‫‪11‬‬
‫ﻟ َﻜ ڏﻳﺌﻲ ﻟ َﺖ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﻛﺮﻳﺎن ﭘﮅرو؛‬
‫ﺳﺎرو وﻧﺪر ُووڙﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻛﺎرڻ ﺟﺖ؛‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﺎ َﻣ ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ۾؟‬
‫ﺼﻠ َﺤ َﺖ‪ ،‬ﮬﺌﻲ‬
‫‪12‬‬
‫ﻛﺮي ﺳﺎٿ ﺳﻮאل‪ ،‬ﺗﻪ ﻛﻴﭽﻦ ﺟﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻛﻞ ڏﻳﻮ؛‬
‫ﺟﺎ ﮀﮇﻳﺎﺋﻮن َﮀﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻮﭨﮡ ﺗﻨﮭﻦ ﺎل؛‬
‫ﻳﺎﮢﻲء ري‪ ،‬ﮬﮭﮍא ﭤﻴﮍم ﺣﺎل؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ آر َ‬

‫ﺳﻨﺪي ِﮬﻦ ﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬ﻛﺎ ﮬﺌﻲ ﮬﻮﺗﻴﺎﮢ ۾؟‬
‫‪13‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َرت‪ ،‬אوﺗﮡ آ ُאن ري؛‬

‫آﻳﻞ ﻋﺸﻖ ﻋﻠﻴﻞ ۾‪ ،‬ﺷﺎل ﻧﻪ ﭘﻮي ﻗ َ ُﻂ؛‬
‫ﺟﺒﻞ ﺳﭛ ﺟﮭﺎﮘﻲ وﭸﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڏﺳﺎن َﺟ ُﺖ؛‬
‫ِﮬﻦ ُﻣﺌﻲءَ ﺟﻮ َﻣ ُﺖ‪ ،‬ﭘﻮي ﻣﺬﻛﻮر ِﭘﺮﻳﻦ ۾‪.‬‬
‫‪14‬‬

‫َאﺛﺮ ﻛﻴﻮ َאﻓﺴﻮس‪ُ ،‬ﻣﺌﻲءَ ﺟﻲ ِﻣ ُﺮن ﮐﻲ؛‬

‫ﻮد ﺗﻨﮭ ﺟﻲ ﺟﻮش‪ ،‬ﺳﺎرو روح رﺗﻴﻮن ﻛﻴﻮن‪.‬‬
‫ُﺟ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪70‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪15‬‬

‫ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬאرﻳﺎم‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎن ﭜﻼ ڏﻳﻨﮭﮍא؛‬
‫ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭤﻲ ﺻﺤﻲ ﺳﺎرﻳﺎم؛‬
‫ﮬﻲ ﻛﺸﺎﻻ ﻛﺎرﻳﺎم‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖ ﮬﻚ ﮭﮡ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ڏوﻧﮕﺮ آﮬﻲ ﻧﻲ ڏَ ُس‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮬﻮت ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻼن ﺗﻪ ﮬﻠﮡ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﻧﺎھ وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ َو ُس؛‬

‫ﻛﺎﻛﻴﻮن آﮬﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛ ُﺲ؛‬
‫روھ ۾‪،‬‬
‫رאﺗﻴﻮن رﮬﮡ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴَﮍو ﻋﺸﻖ ﻋﺠﻴﺐ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍي ﻣﻨﺠﮫ َﮬﻨﺒَ ُﺲ؛‬
‫ﺮس‪.‬‬
‫آﮬﻲ ﻋﺠﻴ ﺟﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ِﺳﻚ َﺳ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻳﻦء ﮐﻲ ڏﻳﺞ ﮬﻲ ﻧﻴﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅﻳﺌﮍא‪ِ ،‬ﭘﺮ َ‬
‫ﮬﻲء ﻛﻴﭻ ﻛﻨﺪي ﻛﺎﭘﻮ؛‬
‫ڏﻳﺌﻲ ﺑﺎھ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺎﮢﻦ ﺳﻴﺎﭘﻮ؛‬
‫َאﺻﻞ‬

‫ﮀﻮريء ﺗﻲ ﮀﺎﭘﻮ؛‬
‫آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻮ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺒﻮﺑﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭔﻴﻮ ڏﻳﺞ ﻧﻪ ڏورאﭘﻮ؛‬

‫ﺳﺪא آﮬ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن‬
‫ﺟﻲء ﺟﻮ ﺟﻴﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪71‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﭘﺮي ﭤ ﻧﻪ ﺷﺎل‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎڙﻳﭽﺎ ﭘﺮڏﻳﮭﻲ!‬
‫ﺳﺎﮢﻦ ﭤﻴﺲ ﻧﻪ ﺳﻨﮕ ‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﮭﮍي ﺣﺎل؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﮍم ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺟ ِ ﺳﺎن ﻣﻮن ﺟﺎل؛‬
‫َﺟ‬
‫دوﺳ ﺑﻨﺎ دﻳﺲ ۾‪ ،‬ﺟﻴﺌﮡ ﻣﻨﺠﮫ ﺟﻨﺠﺎل؛‬
‫ﻧﮭﮍي‪ ،‬ﮬﻮ ﺟﻲ ُ‬
‫ﻛﮭﻲ وﻳﮍم ﻛﺎل؛‬
‫ﻛﻨﮭﻦ در ڏﻳﺎن دא ِ‬
‫ﻛﻮڙﻳﻦ َ‬
‫ﻛﻴَﮍم ﻛﻴ א‪ ،‬אُﻧﮭﻦ ﻛﺎڻ ﻛﺸﺎل؛‬
‫ﺳﻲ ﺋﻲ ”ﺳﭽﻮ“ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻦ ﻟ َﮗ وﺟﮭﺎ ﻓﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﭜﻴﻨﺮ ﮬﻲ ﭜﻨﭝﻮر‪َ ،‬אﺳ ﮀﮇي وﻳﻨﺪאﺳﻮن!‬
‫وس ﻧﻪ آﮬﻴﺎن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭘﻮرن ِ‬
‫ﻛﻴَﮍو ﭘﻮر‪،‬‬
‫ِﮬﺖ رﺗﻲ ﻧﻪ رﮬﻨﺪאﺳﻮن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﺟﺎء ﻋﻘﻞ ﺟﻲ ﻧﺎھ ﻛﺎ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻋﺸﻖ ڏﻳﮑﺎرﻳﻮ ﮬﺖ زور‪،‬‬
‫ُאﮬﻲ وﭠﻲ وﻳﻨﺪאﺳﻮن‪.‬‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﻮ َ‬
‫ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ِﭘ َﺮ ﺟﻮ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪َ ،‬ﮀﮇي ﭔﻴﻮ ﺗ َ َ‬
‫ﺗﻮر‪،‬‬
‫ﻚ ُ‬
‫َאﺳ ﺟﺎ ﻛﻲ ِﺟﻴﻨﺪאﺳﻮن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮر‪،‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴُﻮن َوﭸﻲ‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻻﮬﻲ ِﮬﻨﺌ ﺟﻮ ُ‬
‫ﻳﻨﺪאﺳﻮن‪.‬‬
‫ڏُ َ‬
‫ک ڏورאﭘﺎ ڏ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪72‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ڏﭠﻲ َﺳ َﭵﮣ َﻦ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺷﻮر‪،‬‬
‫ﺷﻮق َﻣﭽﺎﻳﻮ ُ‬

‫ﮭﻨﺪאﺳﻮن‪.‬‬
‫ﺗ َﻦ ﺟﻲ ﭘﮑﻲ ﭘ َ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫آﮬﻲ وﻳﭽﺎري ﻛﺎ َو ِس‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﻣﻌﻠﻮم ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ!‬
‫وﻳﭡِﻲ آﮬﻴﺎن وאٽ ﺗﻲ‪ ،‬ﮔﻮ ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺠﻮ ﮔَ ِﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎرو ِو ُﻧﺪر ووڙﻳﺎن‪ ،‬ڏאﮬﺎ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ڏَ ِس‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫وح ﻧﻪ َא َﭼﻦ َر ِس‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪ُ ،‬ر َ‬
‫ﻣﺎﮢﮭﻮ َﺷﮭﺮ ﭜ َ َ‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ِ‬
‫ﭘﻮء ِﭘﺮﻳ َﻦ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬آﻫﻲ ﭜ َﻨﭝﻮرאن ﺑ َ ِﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫َ‬
‫ﮘﻮٺ ﺳﺎري ﺟﻮن َﮘﻠﻴُﻮن ﮘَﻠﻴُﻮن‪ ،‬وو‪ ،‬ﻧِ ُﺖ ِڏ َﺳﮡ ﻣﻮن ﮐﻲ آﺋﻴﻮن‪.‬‬
‫ﮭﻠﺠﻦ َﺟﮭﻠﻴﻮن َﺟﮭﻠﻴﻮن‪.‬‬
‫َرت روﺋﮡ ﮐـﺌ ُﻮن אُﮬﻲ َאﮐِﮍﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻛ ﺳﻲ َﺟ َ‬
‫ﻛﻴﭽﺌﮍن ُﺟﻮن َوري ﻗ َﻄﺎرون‪ ،‬ﮬﻴﮇي ﭔ ُﮅﻳﻮﻧﺴ َﮬ ِﻠﻴﻮن َﮬ ِﻠﻴﻮن‪.‬‬

‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ ﺗﻮ َﺳ ِﻠﻴُﻮن َﺳ ِﻠﻴُﻮن‪.‬‬
‫وﺳﺮن ﮘﺎ ﻴﻮن ُאﮬﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺳﻲ ﻧﻪ َ‬
‫درد ِﻓ َ‬
‫ﺮאق ﺟﻮن‪ُ ،‬ﮀﻮھ ڏאڍي َﻣﺌ ُﻮن َﮀ ِﻠﻴﻮن َﮀ ِﻠﻴﻮن‪.‬‬
‫ﭼﺎڙﮬﻴﺌﻲ َאﺳﺎن ﺗﻲ َ‬
‫ِ‬
‫روز َאزل ﮐ َـﺌ ُﻮن َ‬
‫ﻳﺎر ﭜ َﻼ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ﭜ َ ِـﻠﻴﻮن ﭜ َ ِـﻠﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻛ َﻴﻮ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﮬﻮت אﭼﺞ ﮬﺖ ﮬﺎﮢ ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﺎ ڏک ڏَﺳﻴﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪73‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫دوﺳﺖ אوﮬﺎ ِ ﮍي آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﻟﮗ ُﺳﭹﺎﮢ ‪،‬‬
‫ﭘﺎڻ ﮔﻮﻟِ َ ﮔَﮇﻳﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﻧﺎنء ﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﮬﻲء َ‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن ﺻﺎﺣﺐ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﺳﺎﺋ ﺳﮇﻳﻨﺪﻳﺲ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬آرﻳﺎﮢﻲ ﻣﻮن آﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ אوڏא אڏﻳﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺐ َﻣﻨﺠﮭﺆن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭡﻲء ﻟﮙﺲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ُ ،‬ﺣ َ‬
‫ﭘُ َ‬
‫آءٌ ﻛﺎ ﭘﺎ ُﻧﺪ ﮀﮇﻳﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬

‫ﺳﭽﻮ אُوﺗﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬ﭘﻨﺒﮣﻦ ﻣﺎن ﭘﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ڏک ڏورאﭘﺎ ڏﻳﻨﺪﻳﺲ ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﮬﻮت ِﭘﺮﻳﻦ ﮬﻜﻮאري‪ُ ،‬ﻣﻮﻧﮑﻲ אﭼﻲ ِﻣﻠﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫َ‬
‫ڏورڻ ُ ﻣﻮن ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬آءُ אوري ﺗﻮن آري‪.‬‬
‫ڏوﻧﮕﺮ َ‬

‫ﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﻛﭙﮍو‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬زور ﻛﺮﻳﻨﺪس زאري‪.‬‬
‫ِﮘ َ‬

‫ﺟﺎ אوﮬﺎ ﮍي ﻛﻮﭠﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬ﺳﺎ ﺗﻮ ﻛﻴﺌ َﻦ وﺳﺎري؟‬
‫ﺑﺎر ﺑﺮھ ﺟﻮ ﺑﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻴﺠﺆن ﮐﻨﻴﻢ ﺳﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ُ ،‬‬
‫وﻳﭡﻲ ڏﺳﺎن وאﭨﮍي‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬ﻣﻮ ﮫ َאوﮬﺎن ﺟﻲ ﻣﺎري‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﻨﺪو ﺳﭵﮣﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬ﭤﻴﻮ ُ‬
‫ﻓﺮאق ﻓﺮאري‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪74‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫آﻳ َﺲ آءٌ ﻛﻲ אوڏي‪ ،‬ﺟﮭﺎﮘﻴﺎ ﻣﻮن ﺗﺎن ﺟﺒﻞ َ‬
‫ﺟﺎل!‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮڏي‪.‬‬
‫ﺳﮭﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬آﮬﻴﺎن‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲ ﻣﻮن ِو َ‬
‫ﻛﻴﭽﻦ ﺟﻲ آءٌ‬
‫ُﺣﺐ ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﮬﻮت ﮐﻲ‪ ،‬درد ﻧﻪ ﭔﺌﻲ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ِ‬
‫ڌوڏي‪.‬‬

‫ﮬﻮت ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﻮ ِ‬
‫ﮬﻮڏي‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن آءٌ ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ُ ،‬‬
‫رد ﺟﻨﮭ ﮐﻲ دوﺳﺖ ﺟﻮ‪ ،‬ﻟ َ َ‬
‫ﻜﻦ َﺳﺎ ﻧﺎ ِ‬
‫ﻟﻮڏي‪.‬‬
‫َد ُ‬

‫ﮔﺎھ ﻛﻨﺪﻳﺲ ﭔ َﮅي ِ‬
‫ﮔﻮڏي‪.‬‬
‫ﺳﻴﮣﻦ ﺧﺎﻃﺮ ُﺳﮡ ”ﺳﭽﻮ“ ڙي‪ُ ،‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ِوﻳ َﮍא ﺟﻲ وﮢﻜﺎر‪ ،‬אﭸﺎ وري אﻳﻨﺪא ﺳﻲ!‬
‫ﻛﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ﭘﮭﭽﮡ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬ﻗﺼﺪ ﻛﻨﺪא ﻛﻮﮬﻴﺎر‪،‬‬
‫َאﺳ ﻛﺎڏي ﻧﻪ وﻳﻨﺪאﺳﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﻣﻨﮭﻦ رﮐﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﭘﺎﮢﺆن ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ِﮬﻦ ﭘﺎر‪،‬‬
‫َאﺳ ﻛﺎڏي ﻧﻪ ﭤﻴﻨﺪאﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲء ﻧِﻲ ﭘﻴﮍو ﺟﺎر‪،‬‬
‫آﻳﺎ ﭴﺎﮢﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪،‬‬
‫َ‬

‫ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﺒَ ُﮫ ﻧﻴﻨﺪאﺳﻲ‪.‬‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﻣﻮن ﮐ َـﺌ ُﻮن وﺳﺮي‪َ ،‬‬
‫ﻛﺘﮡ وאري ﻛﺎر‪،‬‬
‫אﺳ ﺟﺎ ِ‬
‫ﻛﻲ ﺟﻴﻨﺪאﺳﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪75‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫ُאﮬﻲ ﻛﮭﮍي ﻃﺮف وﻳﺎم‪ ،‬آءٌ ﮘﻮٺ َر ِﮬﻴﺲ َﺳﭛ ﮘﻮ !‬
‫ﻋﺸﻖ ﺗﻪ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬אﮘﮭ ﭤﻲ ﭔﮅאم‪،‬‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﭨﻮ ءَ َﻣﻮن ﺳﻮ ﭨﻮ ‪.‬‬

‫ﻛﻮھ ﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﻛﻴﭽﺌﮍن ﻛﻴﺎم‪،‬‬
‫ﻛﻮﻛﺎن ﭼﮍﮬﻲ‬
‫َ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﮀﻮ َء َﻣﻮن ﺳﻮ ﮀﻮ ‪.‬‬

‫ڏورﻳﻨﺪي ﻣﻮن ڏوﻧﮕﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﺎل ﭤﻴﺎم‪،‬‬
‫ﮬﺎﮢﻲ رﻣﺰ ﻟﮅي ﻣﻮن رو ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻞ“ آءٌ ﺗﺎن ﻧﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺳﺎري ُﺳﮅ ﭘ ُﻴﺎم‪،‬‬
‫ِאﺗﻲ ﭘﺎڻ ﭔﺎروﭼﻞ ﭔﻮ ‪.‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫وאٽ وﻧﺪر ﺟﻲ ﻛﻮ ڏَﺳﻲ‪ ،‬وو ڏَﺳﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن!‬
‫ﺳﭙﺮﻳﺎن ﺟﻲ ﺳﺎٿ ﺟﺎ‪ ،‬آﮬﻴﻮن ﺳﻮ ﻋﺎﺷﻖ َאﺳﻲ‪ ،‬وو َאﺳﻲ‪.‬‬
‫ُﺳﮅ ﺗﻨﮭﻦ ﮐﻲ ُﺳﻮر ﺟﻲ‪ ،‬ﭴﺎم ﭘ ُﻨﮭﻮن ﺟﺎ ﭘ َﺴﻲ‪ ،‬وو ﭘ َﺴﻲ‪.‬‬
‫وﮬﺎن ﻛﻴﺌﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ُ ،‬‬
‫ﺧﺎن وﻳﻮ دل ﮐ َﺴﻲ‪ ،‬وو ﮐ َﺴﻲ‪.‬‬
‫ﻣﺎن ﻛﻮ رﮬ َرﺳﻲ‪ ،‬وو َرﺳﻲ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏَﮬﻮن‪َ ،‬‬
‫ﮬﻴﻜﻨﺪ ﭤﻴﺎن ﺟﻲ ﮬﻮت ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻴﻨﺌﮍو ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َﮬﺴﻲ‪ ،‬وو َﮬﺴﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺳﺎﻧﻮڻ وאﻧﮕﺮ‪ ،‬ﺑِﺮھ ﺟﻮ ﺑﺎدل َوﺳﻲ‪ ،‬وو َوﺳﻲ‪.‬‬
‫ِﺳﺮ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪76‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ ‪31‬‬

‫ﻧﺎھ وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ وس ﻧِﻲ‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﻣﻌﻠﻮم ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲء ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ﺳﻨﺪو ڏَس ﻧِﻲ‪.‬‬
‫آﮬﻲ ِﮬﻦ‬
‫َ‬

‫ﮀﮇي ڏوﻧﮕﺮ ڏאﮐﮍو‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬وﻳﮍﮬﻲ אﺳﺎن ﺟﻲ َوس‪ ،‬ﻧِﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﺣﺎل ِﮬﻦ ﺟﻮ ِﮬﻴﮣﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻮن َאﭼﻲ ﭘ َﺲ‪ ،‬ﻧِﻲ‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎت ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺗﻮن ﺳﺎﻧﻮل آﮬ َﺳﺮس‪ ،‬ﻧِﻲ‪.‬‬
‫‪41‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﻮن وٽ ﮬﻮ ﻣﮭﻤﺎن‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪َ ،‬אﭸﺎ ﻛﺎﻟﮫ ﻗﺎﻓﻠﻮ!‬
‫َאﭤﻢ אوﭠﺎرن ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬آﻳﻞ ڙي َאرﻣﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﮐﻲء ﮐﻲ وﻳﺎ‪ ،‬ﺳﻮرن ﺟﻮ ﺳﺎﻣﺎن‪.‬‬
‫ڏ‬
‫ﻲ‬
‫ڏﺋ‬
‫َ‬

‫ﺟ ﺳﻨﺪي ﺟﺎت ِ‬
‫ﮬﻲء ﺣ אن‪.‬‬
‫لء‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ َ‬
‫ﻛﻨﺪي وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬ﮬﻲءَ ﺑﺮھ ﺟﻮ ﺑﻪ ﺑﻴﺎن‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺻﺪﻗﻲ ﺻﺪﻗﻲ ﮬﻲ ِﺳﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬آﮬﻲ ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﺗ َﺌ ُﻮن ﺻﺪﻗﻲ!‬
‫َ‬
‫ﺠﮭﻦ ﭤﺎ ِزر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴﭻ ﺟﺎ‪ ،‬ﻇﺎﮬﺮ ﭔ ُ َ‬
‫ﺟﺒﻞ ﮔﮭﺎﻳﺎ ﺟﻮش َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﮔﮭﺎﺋﻲ ِ‬
‫ﻛﻴَﮍُ َو ِﮔﮭ ُﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺒﺖ ﺟﻲ ﻣﻴﺪאن ۾‪ ،‬ﮔﮭﻴﮍ ڏﺳﻲ وﭸﻲ ِﮔﮭﮍ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫وﻳﮭﮡ ﻣﻮن ﮐﻲ ِو ُھ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺗﺮﺳﺎن َﮬ ِﮇ ﻧﻪ ﺗ ِ ُﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪77‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ﺟﺎﻧﺐ ﺟﺖ ِ‬
‫ﻲء ﺑِ ُﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫لء‪ ،‬ﭜ َﺌﻲ ﭜ َﺌﻲ وﺗ َﻲ ِﮬ َ‬

‫ِ‬
‫ﻛ َﻴﮫ ﻛﺮي وﭸﻲ ِ‬
‫ﺣﺒﻴﺒﺎﮢﻲ ﮬﻨﺞ ۾‪ِ ،‬‬
‫ﻛ ُﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻲء ﺳﻚ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻓﺎﻗﻮ ِڏ ِﺳﻲ ﻧﺎ ِﭰ ُﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“‬
‫َ‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻳﺎر ﺗﻮﺳﺎن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ زאري‪ ،‬آﮬﻲ َﺳ َﻮ ﻟ َﮏ وאري‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ وﮢﻦ ۾‪ ،‬وאﺟﮫ وﺟﮭﻲ وﻳﭽﺎري‪،‬‬
‫ﺳﺎ ﺗﺎن ﺒﺖ ﻣﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻲ ﺗﺎن ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ‪َ ،‬אﭼﻲ ڏس آري‪،‬‬
‫ﮐ َﻨﻴُﻢ ﺑﺮھ ﺑﺎري‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن آﮬﻲ ﺋﻲ‪ ،‬ﻳﺎر ﺗﻮﺳﺎن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎري‪،‬‬
‫َאزل‬
‫ﮘﭽﻲء ﮘﺎري‪.‬‬
‫ﭘﺎ‬
‫َ‬

‫ﺳﻮر ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ُ ،‬ﭼ ِ‬
‫ﻜﻲءَ ﮐﻲ ﭼﻮڌאري‪،‬‬
‫وﺟﮭﺞ ﮔﮭﻮٽ ﻧﻪ ﮔﮭﺎري‪.‬‬

‫آﮬﻲ َﮬ ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺳﺎري‪،‬‬
‫ﭣ ﺣﺒﻴﺐ ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ”‬
‫َ‬
‫ﻛﻨﺪא ﻧِﻲ ﭘﻮﺋﻮאري‪.‬‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭘﻮرﮬﻴﺖ ﭘﺎﮢﻲءَ ڍوﺋﻲ‪ ،‬ﺧﺎن ﭔﺎروﭼﺎ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪78‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﺧﺪﻣﺖ َא ِﭼﻲ אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺣﺎل ﭼﻮﻧﺪﻳﺲ روﺋﻲ؛‬
‫ﺳﺎﭤﻲ אﺳﺎن ﺟﻲ ُﺳﮅ ﮡ ِ‬
‫لء‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ﻧﻪ ُﻣﻜﻮ ﻛﻮﺋﻲ؛‬
‫ﻗﻮل ﻛﻴﻮ ِ‬
‫ُ‬
‫ﮬﻮء ﮬﻮت אﺳﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﭘﻮرو ﻛﺮ ﺳﻮﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎري وﮬﺎن אوﮬﺎن ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺌﻲ ﺗﺎ ﮬﮭﮍي ﺗﻮﺋﻲ؛‬

‫ﺳﭽﻮء“ ُﻣﻜﺎ ﭘﮡ ﭘﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮘﭽﻲء َﺳ َﻮ َﺳﻼﻣﻦ‪” ،‬‬
‫ﻃﻮﻃﻲ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫ﮬﻮت ڏَﮬﻮن ﮬﺎﮢﻲ آﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻣﺎن ڏي ﺧﻮﺷﺨ אن ﺟﻲ!‬
‫َא ِﭼﻲ אڏﻳﻮن אوڏڙﻳﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻨﺠﮍيءَ ﺟﺎﻳﻮن؛‬
‫ﺟﺎء ﺗ ُ ِﻨﮭ َ‬
‫ﮀﮇي ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪ ،‬ﭘ وري אﻳﮇﻧﮭﻦ ﭘﺎﻳﻮن؛‬

‫ﻳﭽﺎريء ﮐﻲ وאﻳﻮن؛‬
‫ﭤﻴﻮن ِﺟﻴﺎرن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ِ ،‬אﮬﻲ و‬
‫َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﺪﻳﻮن دא ِﻧﮭﮍﻳﻮن‪ ،‬دوﺳﺖ وري ورﻧﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫‪19‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﺎن אﭼﻦ!‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﮬﻮت وﻳﺎ ﺟﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮﭨﻲ َ‬
‫ﮬﻮت وﭸﻦ؛‬
‫دﻋﺎ ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮي ﻧﻪ َ‬
‫ِﺳﮕﮭﺎ ﻣﻮﭨ َﻦ ﭘﻮﺋ ‪ ،‬אﭼﻲ وﻳﮍﮬﻲ ِﮬﻦ وﺳﻦ؛‬
‫ِ‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭘﻮرﮬﻴﺎﺋﺖ ﭘ ُ َﮁﻦ؛‬

‫ﻛﭽﻲ َ‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲء ﺟﻲ ُﮬﺖ‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﻴﭽﻲ‬
‫ﻛﻦ؛‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َאﺻﻠﺌﻮن آﮬﻲ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن َﺳﮓ ﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪79‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪20‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻳﺎر ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ڙي ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻳﺎر ﭘﺎﻧﮅﻳﻮ ڙي ﻣﻴﺎن‪...‬‬
‫َ‬
‫ﭜﻠﻮ ڙي ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻴﭽﻦ ﺟﻲ‪ ،‬وو‪َ ،‬‬
‫ﻛ َﻞ ﻣﻮﻧﮑﻲ ﻛﺎﺋﻲ ڏ ﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﺎﮢﻲ‪ ،‬وو‪َ ،‬ور وﻛﺎﮢﻲ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻧﺎل ﻧﺒﺎﮬﻲ ﻧﻴﺠﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﻢ وﺳﺎرﻳﻮ ُﻣﺌﻲ ﻧﻪ ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮀﻮري ﺗﺎن َم ﮀﮇ ﻮ‪.‬‬
‫ڏﻳﻮ دﻻﺳﺎ ﻛﮇﮬﻦ אﻳﻨﺪא‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻟﻮﻛﺌﻮن ﺗﺎن ﻧﻪ ﻟﮇ ﻮ‪.‬‬
‫آءٌ אوﮬﺎ ِ ﮍي אﺻﻞ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﮔﻮ ِ ﺳﺎڻ ﮔﮇ ﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ وﻳﻠﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﮬﻠﻮ ِאﺗﺎﮬﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎنءُ َﺳﮇ ﻮ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺗﺎن؛‬
‫ﻛﻮڙﻳ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ‪ ،‬ﭤﻴﺎن ﮬﻮت‬
‫َ‬

‫ﺳﺎھ ِﺳﺮي ﺻﺪﻗﻲ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺳﻨﺪن ﻣﮭﻤﺎﻧﻲ؛‬
‫ﮬﻲ ﺟﻮﭜﻦ ﺟﻮאﻧﻲ‪ ،‬ﭤﻲ َאﺟﺎﺋﻲ ﮔﺬري‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺟﺒﻞ ﺟﺎﻟﻮن ﺟﺎل‪ ،‬ﺳﻮ ﻣﻮن ڏورڻ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ؛‬
‫ﻛﻮھ ﻛﺸﺎل؛‬
‫وڏא وڻ وﮢﻜﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﺎﻓﻦ‬
‫َ‬
‫ﮬﻲ ﻣﻮن ڏﺳﻲ ﺣﺎل‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ ﭔﺎﺟﮫ ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺎروﭼﺎ ﻛﺮ‪ ،‬ﻣﻮن ﭤ َ ُﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪80‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﭽﺎريء ﺟﻲ ور‪ ،‬ﻛﺮ ﺑﻠﻮﭼﺎ ﺑ َﺌﺒﺎن ۾‪.‬‬
‫و‬
‫َ‬
‫‪4‬‬

‫ﻣﻮڙﮬﻲء ﺟﻮ ﻛﺮﻳﻦ؛‬
‫َאﭼﺞ آري ﭴﺎم‪ ،‬ﻛﻮ ُﻣﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﺪאم‪ ،‬ﮬﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐ َـﺌ ُﻮن ﻣ ُﻣ َ‬
‫‪5‬‬
‫آءُ ﺗﻮن ﭘﻨﮭﻮن ﻳﺎر‪ ،‬ڏﺳﻲ ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ؛‬

‫ﮬﻦ ﺎﮢﻲءَ ﻧِﻜﺎر‪ ،‬ﮬﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪6‬‬

‫ﮬﻦ دم آري آءُ‪ ،‬ﻧﺎﮬﻴﻢ ﺣﺎل ﮬﻠﮡ ﺟﻮ؛‬
‫ﺎﮢﻲء ﮐﺎنءُ‪ ،‬ﮬﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮن‬
‫َ‬
‫‪7‬‬

‫ڏﻳﮫ ﺳﻨﺪو ﭤﻴﻮ ڏور‪ ،‬رﮬ ﭤﻲءُ ُر ُﭸﻦ ۾؛‬
‫ﻣﻮن وﻳﭽﺎريءَ ُﻣﻮر‪ ،‬ﮬﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪8‬‬

‫ﮀﭙﺮ ﺗﺎن َم ﮀﮇﻳﻦ‪ ،‬آءُ ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻲ َﺟ َﺖ ۾؛‬

‫ﻛﻤﻴﮣﻲء َ‬
‫ﻛﮇﻳﻦ‪ ،‬ﮬﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻠﻴﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫‪9‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﻛﻴﺎن؟‬
‫َﮬﭥﺎن وﻳﻞ وﻳﺎم‪،‬‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫ِ‬
‫لء‪.‬‬
‫ﭤﻴﻠ َﮡ ﭤ َﺮ ﭤِﻴﺎم‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ‬
‫‪10‬‬
‫‪v‬‬
‫‪81‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲء َ‬
‫ﻛﻞ‪ ،‬ﺗﺎ ﺻﺒﺢ وﻳﻨﺪو ﺳﺎﭤﮍو؛‬
‫ﺟﻲ ﮬﺌﻲ‬
‫َ‬
‫ﺗﺎن ﻣﻮن ﺗﻨﮭﻦ ﻣﮭﻞ‪ ،‬ﭘ ُﺮزא ﭘ ُﺮزא ﭘﺎڻ ُ ﻛﻴﻮ‪.‬‬

‫‪11‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻛﺎرڻ ﮬﻮت‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ڏورڻ آﺋﻴﺎ؛‬
‫ووء ِ‬
‫ﻣﻮت‪ِ ،‬‬
‫ووء ﺗﺎن ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻣﻴﺎن ﺗﺎﺋ‬
‫َ‬
‫‪12‬‬
‫ووء ِ‬
‫ِ‬
‫ووء ﺗﺎن َم وﺳﺎر‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﻣﺎٺ ﻛﺮي وﮬ ؛‬
‫ﭤﻴﻮ ِﭘ ُﺮ ﺗﻨﮭ ﭘﺎر‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ﭔِﻴﻮ ِ‬
‫ﻧﺎھ ﻛﻲ‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ووء ِ‬
‫ﻛﻴﻢ وﺳﺎري و ُﻳﮫ‪ِ ،‬‬
‫ووء ﻛﺮ وﻧﺪر ۾؛‬
‫ﭘﻴﮫ؛‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺎڙي ﭘﺎڙي ُ‬
‫ﭘﮁﮡ ﻛﺎرڻ ﭘﺮ َ‬

‫ڏﻳﮫ‪ -‬ڌﮢﻲءَ ﺟﻮ ڏﻳﮫ‪ ،‬ﺣﺎﺻﻞ ﭤﺌﻲ َﺟﺖ ﺳ ‪.‬‬
‫‪14‬‬

‫ﺟﻠﺪيء ُﭴﻞ؛‬
‫ﻣﺘﺎن وﮬ ﻣﺎٺ ۾‪ ،‬ﻣﻨﺠﮫ‬
‫َ‬

‫ﮬ وﻳﮫ ﻧﻪ‪ ،‬ﮬﻞ‪ ،‬ﺗﺎن ِ‬
‫ﻛﻲ ﭘﭵ ﭘﻨﮅ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫وﻳﮫ ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﺞ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﻣﺎٺ ﻛﺮي وﮬ ؛‬
‫ُ‬
‫ﻗﻮل אﮬﻮ ﭘﺎڙﻳﺞ‪ ،‬ﮬﻮ ﺟﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﮍﺋﻲ ﮬﻮت ﺳﺎن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪82‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫و ﮭﺎ ﺷﺎل رﮬﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ڏور ﻻﻳﺎ ﺟﻦ ڏﻳﻨﮭﮍא!‬
‫ﺳﮕﮭﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭘﮑﻲ ﻣﺎن ﭘ َﮭﻦ‪،‬‬
‫وڏא ﻃﺎﻟﻊ ﺗ َﻦ ﺟﺎ‪َ ،‬ﺟﻦ ﺟﻲ رאڄ رﮬﻦ‪،‬‬
‫ﮕﮭﮍي ُﺳﮅ ﻦ‪،‬‬
‫ِﮬﻦ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺣﺎل ﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳ َ‬
‫ﻃﻌﻨﺎ ڏﻳﻮ ﺗ َﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ڏאﮬﻴﻮن ﺳﭛ ڏَﮬﻦ‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺻﺪﻗﻲ ﺗﻦ ﺗ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ﭤﺎ ﻛﻴﭻ ﻛﮭﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﭔﻴﻮ ﻧﻪ ﻛﻨﺪي‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﻴﭻ ﭘ ُﻨﮭﻞ ﺳﺎن آﮬﻲ!‬

‫آءٌ ﺟﻨﮭ ﺟﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎن ِﻣ َﮭﺮ ﻧﻪ ﻻﮬﻲ!‬
‫ﻛﻴﻮ ﻛﻤﻴﮣﻲء ﮬﻮت ﺳﭵﮡ ﺳﺎن‪ُ ،‬‬
‫ﺳﮛ ِﺳﻴﺎﭘﻮ ﺳﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺎﮢﻲء ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﮬﭣ وﭸﻲ ﭘ َﺌﻲ ﮬﻮت ﺟﻲ‪َ ،‬وس‬
‫َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ َﺳﻨﺪن ﻧﻴﺒﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮאل ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ אﮬﻮ آﮬﻲ‪ ،‬ﻧِ ُ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮﻧﺪي ﺳﭛ ﭘ َﺮﺳﺎﺋﻦ ﺳﺎڻ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن‪،‬‬
‫ِﮬﻲءَ ﭘﻮرﮬﻴﻮ ﺑ َ ِ‬
‫ﻨﺪي وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ﻛﻨﺪي‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪83‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎﻟﮫ ﻛﺎ ﻮﮢﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬אﭸﺎ ﻣﻮن وٽ ﻣﮭﻤﺎن‪.‬‬
‫ﻟﮙﻲ ﻛﺎﻓ َﻦ ﻛﻴﭻ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ ُﺮزא ﻛﻨﺪﻳﺲ ﭘﺎڻ‪.‬‬

‫ُאﭠﻦ‪ ،‬אوﭠﺎرن ﺗ َﺌ ُﻮن‪ ،‬آءٌ ﻛﺎﻛﻴﻮن ڙي ﻗﺮﺑﺎن‪.‬‬
‫ﮬﮣﻲ وﻳ َﮍو ﻧﻜﺮي‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ ﻣﻮن ﭔﺎڻ‪.‬‬

‫وﻳﮭﮡ ﻣﻮن ﮐﻲ ِو ُھ ﭤﻴﻮ‪ِ ،‬ﭼﻴﭩﻚ ﻛﻴﮍس ﭼﺎڻ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮز ﻓﺮאق ﺟﻮ‪ ،‬ڏﺋﻲ وﻳ َﮍم ڏאڻ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﭜﻴﻨﺮ ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﭜﺎﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ﮬﻮت ﻛﻨﺪא ِﮬﮭﮍي!‬
‫ﻋﺸﻖ ﺗﺎ آﺗﺶ ﺟﮭﮍو‪ ،‬ﻻﻟﻦ وﭸﻲ ﻻﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﺪﻳﺲ ﭔﺎروﭼﻦ ريءَ‪ ،‬ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ ﺑﺎﮬﻴُﻮن‪.‬‬
‫َﺳﺮﺗ ِﻦ ُﺳﮅ ﻧﻪ ﺳﻮر ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﻲ ﺗ َﻦ وﭸﻦ ﭤﺎ ﺗﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫ِڏﺋﻮن ڏﻳﻦ ﭤﻴﻮن ِڏ َﻳﻞ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻨﺪﻳﻮن ﺟ ﺟﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ وﭸﻦ ﺳﺎﭤ َﮍو‪ُ ،‬ﭼﭗ ُﭼﭙﺎﺗِﻴﻮن ﭼﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫آءُ אﮜﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آري‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺎرﻳﺎن ﭤﻲ!‬
‫ﮬﻮت ِﻣ ِﻠﺞ ﮬﻚ وאري‪،‬‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ ﻧِﻲ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪َ ،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﮔﮭﮣﻮ ﻧﮭﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ َوڙؤ‪ ،‬وو‪ ،‬ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬دوﺳﺖ ڏﻳﻮ دﻟﺪאري‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪84‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎرو ڏﻳﻨﮭﻦ َﺳﻨﭝﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬

‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﮘﺎري‪،‬‬
‫دوﺳﺖ אوﮬﺎ ﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬درد ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺳﺎرو روھ رﺋﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﻛﺞ ﺳﺘﺎري‪،‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ אﻳﻨﺪﻳﻦ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺗﻮن ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﮬﺖ ﮬﻨﺠﻮن ﻧﻲ ﮬﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﮬﻮﺗﻦ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻛﻮﭠﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﻮ!‬
‫َﺟﺖ ﮔﮭﮣﺎ ﭔﻴﺎ ﺟﮗ ۾ ﺳﺎﺋ ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﮬﻮت آرﻳﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻨﺪﻳﺲ ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﻛ ﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻟﮑ ﭘ ُﮁﻦ ﭘﺮ َ‬
‫ﺳﻨﺪن ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﻮ‪.‬‬

‫ﺗﻴﮭﻲ در دوﺳ ﺟﻲ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﮬﻲءَ אﮔﮭﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎرو ﻛﻢ ﭤﻴﻮ‪.‬‬

‫ﮬﻲء ﺗﺎن ﭘﺎﮢﻮن ﭴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻛﻨﺎري ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺟﮇو ﺟﻲءُ ِﺟﻴﻮ‪.‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ﻛﻴﻮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺳﭽﻮ ُ‬
‫ﺳﮛ ﺳﭹﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ورھ وﻳﻮ‪.‬‬
‫وﭼﺌﻮن ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻪ ﮀﮇج ﭔﺌﻲ ﭘﺎر‪ ،‬ﺳﺎري ﺗﻨﮭﻨﺠﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ُرﺋﺎن آءٌ!‬
‫‪v‬‬
‫‪85‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آﺳﺮو َﻧﺪ ﺟﻲ‪ ،‬وא אﻳﻨﺪﻳﻦ ﻛﮭﮍي وאر؟‬
‫َאﮜﮡ َ‬
‫ﻣﺎري ِﮬﻦ ﻣﺸﺘﺎق ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮅ ﻧﻪ وڃ ﻛﻮﮬﻴﺎر‪.‬‬

‫آﮬ ﺟﻨﮭ ﺗﻮن آﺳﺮو‪ ،‬ﺳﺎ وﻳﭽﺎري ﺗﻮن ﻧﻪ وﺳﺎر‪.‬‬
‫ﺎﮢﻲء ﺟﻲ ِ ﮭﺮي‪ ،‬آءُ ﮔﮭﮍي ﮬﻚ ﮔﮭﺎر‪،‬‬
‫َ‬
‫ﭘﺮور ل ِء ﺗﻮن ﭘﺎر‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎن وאﻋﺪא‪ ،‬ﺳﻲ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺷﺎل אوڏאﮬﻮن אﻳﻨﺪא‪ ،‬وﭠﻲ ﺧﺎﺻﻴﻮن ﺧ אن‪ ،‬ﺧ אن!‬
‫ﺎﮢﻲء ﮐﻲ‪ ،‬אﭸﺎ دﻻﺳﺎ ڏﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﮢﮭ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻲءَ ﮔﻮ ِ ﮔﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺒﺖ ﻣﻮن ﻣﺴﻜ ﺳﺎن‪ ،‬ﺷﺎل ﻧﺒﺎﮬﻲ ﻧﻴﻨﺪא‪،‬‬
‫ڏک ﺳﮏ ﭜﺎﺋﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮬﻦ ڏﮐﻲءَ ﺳﺎن ﭤﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫ﻛﻴﭽﻲ ﻛﮇﮬﻦ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ َﮀﭙَﺮ ﮀﮇﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ אﮘﻴﻮن ﭘﻮﻳﻮن‪ ،‬ﺑﺪﻳﻮن ﺳﭛ ﺑﺨﺸﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬آﮢﻲ אوڏא َאڏﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭜﺮﻳﺎ ﭔﺎﺟﮫ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻛﺮي ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻧﭥﻲ وﮢﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺎ ﭔﻲ‪ِ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﭥﻲ وﮢﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪86‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫آءٌ ﻧﻪ ﻛﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬وي‪ ،‬אﮬﮍي‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪،‬‬

‫ﻛﻴﭽﻦ ﺟﺎ ﻣﻮن ﺳﺎن ﻛﻲ‪.‬‬

‫َאوﮬﺎن ِﻣﮍن ۾‪ ،‬وي‪ ،‬ﻣﺴﺖ ﺟﻮ ﭤﻴﮍس‪،‬‬
‫ﭘﻴﺎﻟﻮ ﻋﺸﻖ ﺟﻮ ﭘﻲ‪.‬‬
‫אوﮬ ﻣﮍﻳﺌﻲ‪ ،‬وي‪ ،‬ﻋﻘﻞ وאرﻳﻮن‪،‬‬
‫آءٌ ﺟﻮ ﺑ אﮘﮡ ﭤﻲ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﭘﭵﺎﮢﺎ‪ ،‬وي‪ ،‬ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﻛﻮھ ﻛﻨﺪﻳﺲ ِﮬﺖ ﻛﻲ‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫אﺻﻞ אﺳﺎ ِ ﮍو آﮬﻲ‪ ،‬ﻧﻨﮓ ﭔﺎروﭼﻞ ﺗﻮﺗﻲ!‬
‫ﮀﮇڻ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺎﮬﻲ‪ ،‬ﻧﻨﮓ ﭔﺎروﭼﻞ ﺗﻮﺗﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﻛﻨﻴﺰכ ﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪڻ‪ ،‬ﺳﮛ ﻧﭥﻲ ﻛﻮ ﺳﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫َ‬

‫ذرڙو ﺟﻨﮭﻨﮑﻲ ذوق ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﺗﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﮀﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﺌﻦ ﮬﻼﺋ ﺗﻴﺌﻦ ﮬﻼن ﭤﻲ‪ ،‬ڏور وڌي ﺗﻮ ڏאﮬﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮﺗﻴﻮ‪ ،‬ﺑﺎب ﺳﻨﺪﻳﻮ ﺗﻮڙي ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﭘﺎﭴﺎﮢﻲ ﭘﺮﻳﻦ ﺳﺎن َ‬
‫َ‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﻳﺎر אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﮀﮇڻ ﻻﺋﻖ ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬

‫ﭤﺮﻳﻦ ﺑﺮﻳﻦ ﻳﺎر ﭤﻜﻲءَ ﮐﻲ‪ ،‬رس ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﺎﮬﻲ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ڏאﻧﮭﻦ‪َ ،‬ﮬﮇ ﻧﻪ آﺳﺮو ﻻﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪87‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺣﺎل ﮬﻠﮡ ﺟﻮ ﻣﻮن ﻧﺎﮬﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﻛﻴﭻ ﭘﮭﭽﺎن ﻛﻴﺌﻦ؟‬
‫ﺎﮢﻲء ﺟﻮ‪َ ،‬אﺻﻞ ﺗﻮﺳﺎن آﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎﺗﻮ‬
‫َ‬
‫ﮬﻲء ﮬﻮت ﻧﻪ ﮀﮇج ﮬﻴﺌﻦ‪.‬‬
‫َ‬

‫ﺗﻮن ﺗﺎن ﺻﺎﺣﺐ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﮛ ﻧﭥﻲ ﻛﻮ ﺳﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺮ ﺟﺎﻧﻲ وﮢﻴﺌﻲ ﺟﻴﺌﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺴﻲ ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ‪ ،‬آءُ ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺮ ”ﺳﭽﻮ“ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﻴﺌﻦ‪.‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻣﺘﺎن ڏورאﭘﻮ ﻛﻮ ڏﻳﻮ‪ ،‬ڙي ﺳﺎﭤﻴﻮ!‬
‫ﮬﻲء ﻛﻨﻴﺰכ ُﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪڻ‪ ،‬ﻛ ﮬﭥـﺌﻮن ﻣﻮن ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻳﺴﺮ ۾ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺣﺮف אﺳﺎن ﺗﻲ آھ אﺻﻞ ﺟﻮ‪ ،‬وﻗﺖ و َ‬
‫ﭘﻠﺌﻲ ﭘﺎﺋﻲ َﻣﺪﻳﻮن‪ ،‬ﭘﻴﺶ ﭘ ُﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ ﮬﻲ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻛﻮﭠﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﻗﺮﻳ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫אدﻳﻮن ڙي آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭔﺎﻧﮭﻲ ﺳﺎ ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻲ!‬
‫ڏﮐﻴﺎ ﺳﮑﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺷﺎل ﻻﻟﻦ ﺳﺎڻ ﻟﻨﮕﮭﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫ِﮬﻨﻴَﮍي ﮐﻲ ﮬﻦ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﮭﮍא ﺳﻮر ﺳﻼﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪88‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭼﺎﮬﺆن ِﺳﺮ َﭼﻼﻳﺎن‪.‬‬
‫وﻧﺪر‬
‫ﺳﻨﺪيء وאٽ ﺗﻲ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫وﻳﮭﺎن آءٌ ﻛﻴﺌﻦ و َﻳﺴ ِﻠﻲ‪ ،‬وﻳﻨﺪא ﮀﻮ ﻧﻪ ورאرﻳﺎن‪.‬‬

‫ﻛﻴﮭﻲ ﭘﺌﻲ ﺗﺎن ﻛﻴﭻ ڌﮢﻦ ڏي‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻣﻴﮍ ﺳﻨﭝﺎﻳﺎن!‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻛﻮھ ﻛﻨﺪي‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي ﭜﻨﭝﻮر ۾!‬
‫ُ‬
‫وﻳﮭﻲ آءٌ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﮔَﻨﺪي‪.‬‬
‫ﭼﻮﻧﺪﻳﺲ ﺣﺎل ﺣﺒﻴﺐ ﮐﻲ‪،‬‬
‫َ‬

‫ُ‬
‫ﻛﭡﻲ ﺳﺎ ﻛﻴﮇي وﭸﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ﺑﺮھ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺑﻨﺪي‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﺣﺎل آﮬﻴﺎن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻨﺪي‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺣﺠﺖ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ڙي‪ ،‬ﭤﻴﺲ آءٌ ِ‬
‫ﻧﺎنء ﺎﮢﻲ!‬
‫ﮬﻮت‬
‫َ‬
‫ﮀﮇي َ‬
‫אﭼﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﮀﮇي ﻟﻮכ ﻟﺬت‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫وڌو آﮬﻲ ﻣﺎﻣﺮي‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﺎن ﺒﺖ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫وﻳﺎ ﻧِﮅر ﮐﺎن ﻧﻜﺮي‪ ،‬אوﭠ ِﻲ رאت ُאﭼﭧ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫رאﺣﺖ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻮر ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﺎ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ُ ،‬رﮘﺎ ﺋﻲ َ‬
‫ُﺳ َ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﭤﻴﻠ َﮡ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﭘ ن ﺳﺎن ﭘ َﺮﺑ َﺖ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻚ אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬وאﮘﻴﻮ ۾ وﺣﺪت‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬وي آﮬﻴﺎن!‬
‫‪v‬‬
‫‪89‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬آﺳﺮو ﮬﮇ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن‪ ،‬وي ﻻﮬﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺻﻮرت وאرא ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آءٌ ﻧِـﻤﺎﮢﻲ ﮀﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬وي ﮀﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ُﮬﻮ ﺗﺎن ﺳﺎﺋ ‪ ،‬آء ﺗﺎن ﮔﻮ ِ ‪ُ ،‬‬
‫ﺳﮛ ﻧﻪ ﺳﺎﮢﻦ ﺳﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬وي ﺳﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ٌ‬

‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟﻨﮕﮭﻴﻢ ِﮬﺖ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏي ﻛﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬وي ﻛﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ آﮬﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭ ﺳﺎن‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﻧﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬وي ﻧﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ُﮬﺌﮡ ”‬
‫َ‬
‫‪17‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻳﻦء ﺳﺎن!‬
‫ِڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن ﮬﺎﮢﻲ ﺷﺎل ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڙو ﭘﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎن ُﻣﺌﻲ ﺗﺎن ِ‬
‫ﮔﮭﻮري‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ﺷﺎل ِﺟﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻮر ِﭘﺮאﺋﻴﻮ‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ﮬﻮت وﺋﻲ‪.‬‬
‫ِﮬ َﻦ ﺗﺎن ﭘ ُ ُ‬

‫ﻧﺎل ﻧِﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻲء ﺗﺎ ِ‬
‫ﭔﺎروﭼﻲ ﻛﺎ ﭔﺎﺟﮫ ﭘ َﺌﻲ‪ِ ،‬ﮬ َ‬
‫ﻲء ﮬﻮت ِﭘﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎرو ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻮن ﭤِﺌﻮ‪ ،‬ﭘ ُﭡِ َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ڏورאﭘﻮ ﻧﻪ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺷﺎل ”‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ﻛﻨﺪي‪ ،‬وﭸﻲ ﭘﻮرﮬﻴﻮ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺳﺎن‪ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن!‬
‫آءٌ ﻛﻴﭻ‬
‫ﭼﮝﻲ ﺗﻮڙي َﻣ ِ‬
‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ِﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻨﺪي‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻴﮭﻲ َ‬
‫ﺮھ َﺟ ِﻨ ِﺟﻲ ﺑ َﻨﺪي‪.‬‬
‫آءٌ ﺗ َ ِﻨ ِﺟﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫ﭼﻮﻧﺪﻳ َﺲ ُ‬
‫ﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﮔَﻨﺪي‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺣﺒﻴﺐ ﮐﻲ‪ِ ،‬ﮘ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪90‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭛ ﭘ َﺮ ﺳﺎﺋﻦ َﺳﻨﺪي‪.‬‬
‫َאڻ ُﻣ ِﻠﮫ ﭔﺎﻧﮭﻲ آﮬﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرﻳﺎﺋﻲ دﻟﮍي‪َ ،‬ر َ‬
‫ﻣﺰ ﺗ َ ِﻨ ﺟﻲ رﻧﺪي‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﺌ‬

‫ِڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﺣﺎل ﭘ ُﻨﮭﻞ ﺳﺎن ﻛﻨﺪي!‬
‫אﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻴﺎن ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﺑ َﻠﻮﭼﺎﮢﻲ ﺑ َﻨﺪي‪.‬‬
‫ِ‬
‫وאر ﺟﻮ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬آﮬﻴﺎن ﺳﺎﺋﻦ َﺳﻨﺪي‪.‬‬
‫َو ُس ﻧﺎﮬﻢ َ‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬دאﻧﮭﻮن ﺳﻲ درد َﻣ ِ‬
‫َ‬
‫ﻨﺪي‪.‬‬
‫ﻛﻨﺪي ِ‬
‫ﺮھ َﺟﻨ ﺟﻲ ﻧِﻲ ﺑ َﻨﺪي‪.‬‬
‫ُﺳﮅ ﻨﺪא ﺳﻲ وري‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﮔَﻨﺪي‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َאﮘﺌﺆن ﺳﭵﮣ ‪،‬‬
‫َ‬
‫‪20‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺳﺎن وﻋﺪه!‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﮬﻮت‬
‫ﺳﺎرو ڏﻳﻨﮭﻦ روאن ري‪ ،‬ﮬﻴﺲ‬
‫َ‬
‫ﭔ ُﮅڻ وאرو ﻧﺎھ ﻛﻮ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫ﻗﺎﺻﺪ אﭼﻲ ﻛﻮ אوڏאﻧﮭﻮن‪ ،‬ﭘ ﻳﻦ ﺗ َﻨﮭﻦ ﭘ َﻮאن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫ڏﮐﺎﻳﻮ ﺗﺎن ڏﻳﻞ ﮐﻲ‪َ ،‬אدﻳﻮن אڄ אوﮬﺎن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫ﺳﻮر ﻧﻮאن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ﭔﺎﺟﮭﻮن َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻧِﺖ ﻧِﺖ َ‬
‫ﻣﺎرﻳ ُﻮن ﺒﻮﺑﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻃﻠﺐ ﻧﺎﮬﻲ ﺗﻮﮬﺎن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫ﻏﺮض ﻧﻪ رﮐﺎن ﻟﻮכ ﺟﻮ‪ِ ،‬ﮬ ُ‬
‫ﻚ ﺳﺎﺋ ُﮬﺌﻦ َﺳﻮאن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭔﺎﺟﮭﻮن َ‬
‫ﺳﻮز ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﻻﺗﻴﻮن ﻛ ﻟ َﻮאن‪ ،‬ري‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪91‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ڏﮐﻦ َﻣﻨﺠﮭﺎن ُﺳﮏ‪ُ ،‬ﻣﻮن ﺗﺎ ﻟ َﮅא ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫ڏورﻳﻨﺪي ﮐﻲ ڏ ُک‪ُ ،‬ﺳﻮﻧﮭﺎن ﭤﻴﮍא َﺳﭵﮣﺎن‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫َﮬ ِﻦ َﺳﮭﺎﻧﮕﺎ ُﺳﮏ‪ ،‬ﺟﻲ ﺳﺎري ﻋﺎ آﺋﻴﺎ؛‬
‫ڏور ﻣﮭﺎﻧﮕﺎ ڏک‪ ،‬ﺟﻲ ورﺗﺎ ِورھ وאرﺋ ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﺳﻴﻨﮅﻳﻮن ﺟﻲ ُﺳﮑﻦ‪ ،‬ﺗﻨ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﮭﻮرﻳﺎ؛‬
‫ڏ ﻛﺎڻ ڏﮐﻦ‪ ،‬ﮬﻲ ِﺳ ُﺮ ﺳﺎرو َﺳ ِ‬
‫ﭧ ۾‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ُﺳ ِﮑﻴﻮن ﻛﻮھ ﭘ ُﮁﻦ‪ ،‬ﺳﻨﺪﻳﻮن ڏﮐﻦ ﺧ אن؟‬
‫ِ‬
‫وﮬﺎنء وﭸﻦ‪ِ ،‬ڏﻳﻞ ڏﮐﺎﻳﻞ ﺟﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﻲ ِﮬﻦ‬
‫‪5‬‬
‫ڏﮐﻴﻮن ﭘ ُﮁﻦ ڏک‪ُ ،‬ﺳﮑﻴﻮن ﭘﮁﻦ ﺳﮑﮍא؛‬
‫ﮬﻦ ﮐﻲ ﺣﺎﺻﻞ ﺟﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﻣﻨﺠﮭﺎن ُﺟ َ‬
‫ﮏ؛‬
‫ﻧﻴﻨﮭﻦ وאرن ﺟﻲ ﻧ ُ َ‬
‫ﮏ‪ ،‬ﻟﮙﻲ ﻟﻮريءَ وאرﺋ ‪.‬‬
‫‪6‬‬

‫ﮔﻮﻧﺪر ﻛﻴﺌﻦ ﮔﮭﻮرﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﻛﻴَﺲ ﺳﻴﻨﮅي ﺳﭵﮣ ؛‬
‫ﺟﺎن ﺗ ِﻚ ﭘﺌﻲ ﺗﻮرﻳﺎن‪ ،‬ﺗﺎن ڏک ﻣﻮﭼﺎرא ُﺳﮏ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪92‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪7‬‬
‫ﺟﻲ ﮔﻮﻧﺪر ِ‬
‫ﮔﻮش ﻧﻪ ﻛﻦ‪ ،‬ﮐ ُﮫ ﭘﻴﻮن ﺳﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬

‫ﮬﻮت ﭘﺮي ﻛﻴﻮن‪.‬‬
‫َﺟﻦ ﺳﻨﮕﺖ ﺳﺎڻ ُﺳﮑﻦ‪ ،‬ﺳﻲ ﭘﺎﮢـﺌﻮن َ‬
‫‪8‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﮔﮭﻤﻲ ﺟﻲ ﺎن‪ ،‬ﺗﺎن ُﺳﮏ َﺳﻮﻳﻦ ﺳﺎڙﻳﺎن؛‬
‫آءٌ ﭘ ُﮡ ﻛﻴﺌﻦ ﭘﺎڙﻳﺎن‪ ،‬ڏک ﺳﮑﻦ ﺳﺎن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺟﻨ ﮔﻮﻧﺪر ُ‬
‫ﮔﻮش‪ ،‬آءٌ ﮔﮭﮣﻮ ﺗ َ ِﻦ ﻧﮭﺎرﻳﺎن؛‬

‫ﺟﺎل אﻧﮭﻦ ۾ ﺟﻮش‪ ،‬ﺳﺪא آﮬﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﺟﻲ ﺳﺎرو ﭘ ُﮁﺎن ﻟﻮכ‪ ،‬ﺗﺎ ﮔﻮﻧﺪر وאرو ﻧﻪ ﺎن؛‬
‫ُ‬
‫ﭤﻮכ‪ ،‬ﻛﮭ ﭜﺎڳ ﭘﺮאﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫ﮬﮭﮍو ﭜ َﻠﻮ‬
‫‪11‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﺬאر‪ ،‬ﺟﺎن ﺗﻮن ﺟﺌ ِﺟﻨﺪڙא؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮ ﺋﻲ ﻋﮭﺪ ﭘﺎر‪ ،‬ﺟﻮ ﺋﻲ َ‬
‫ﻛﻴُﺌﻲ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ُﺳﮑﻦ وאرﻳﻮن َﺳ َﻮ‪ ،‬ﻛﺎ ﻛﺎ ورهُ وאرﺋﻲ؛‬
‫ﺗﺮت אﻧﮭﻲءَ ﮐﺎن ﺗ َ َﻮ‪ ،‬ﭜﮙﻴﻮن آﺗﮡ وאرﻳﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫آﺗ َﮡ وאرﻳﻮن آﺋﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن آﺗ َﮡ ُ אُﺟﺎرﻳﻦ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪93‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻲ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬאرﻳﻦ‪ ،‬آﺗ َﮡُ ﺗﻦ אوک ﭤﻴﻮ‪.‬‬

‫‪14‬‬
‫ﺳﺎرو ﻟﻮכ ُﺳﮑﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء رﮬﺎﻳﻮ ﭘﺮﻳﻦءَ ﮐـﺌ ُﻮن؛‬
‫ﮬﻮت وﮬﺎرﻳﻮ ﮬﻨﺞ ۾!‬
‫ڏﺳﻮ وאهَ ڏﮐﻦ‪ُ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺎھ‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻲ ﺳﻲ ﮬﻮت وﭠﻲ وﻳﺎ!‬
‫ﮬﺎديء ري ﮬﻤﺮאھ‪.‬‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲء ﺟﻮ ﭤﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻮﻧﻪ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﮬﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬آﮢﻴﻨﺪن א�‪.‬‬

‫َﮬﻨﮅﺋ ُﻮن ﺟﻨﮭ ﮬﻮت وﻳﺎ‪ ،‬روﺋﻲ ﻤﭼﺎن ﺳﻮ رאھ‪.‬‬
‫ﭘﺮڏﻳﮭ ﺗﻲ ﻧﺎھ ﻛﻮ‪ ،‬ورﻳﺘﻴﻮن وﻳﺴﺎھ‪.‬‬
‫ﺳﻮز ﺳﭙﺎھ‪.‬‬
‫آﮬﻲ رﻓﻴﻖ ُرﭸﻦ ۾‪ ،‬ﺳﻨﺪو ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻴﻢ ﭔﺌﻲ ﻛﻨﮭﻦ ﻟﻮכ ﺟﻮ‪ ،‬ﭘﺎڙﻳﭽﻮن ﭘﺮوאھ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﻲ ﻛﻨﺪא‪ ،‬ﺟﻴﻜﻮ ڏوھ ﮔﻨﺎھ‪.‬‬
‫ﻣﻌﺎف ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫َאﭼﻲ ﻛﻮﻧﻪ אﻳﮇאﮬﻮن‪ ،‬ﻣﺎﮢﮭﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾!‬
‫ﻻﮬﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻦ ﻛﺮي אُﻧﮭ َء ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬وﻳﭡﻲ ﻛﻴﻢ َא ُ‬
‫ﮘﺎﮬﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻦ َא ُ‬
‫ڏﺳﻲ ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬אﭼﻦ َ‬
‫ﭘﺎﭴﺎﮢﻲء ﮐـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮي ﭤﻲ ﻧﻪ ﭘ َ ُ‬
‫ﺮאﮬﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻮ ﭘ َ ُﻞ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪94‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫ِ‪v‬‬
‫אورאﮬﻮن‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﭤ َﺮ ﭤ َﻜﺎﺋﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭘ َﮑﺎ َא ِڏج‬

‫آﮬﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬آرﻳﺎﮢﻲ ُ‬
‫ُﺳ ِﮣﻲ ﻣﻮٽ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫وﮢﻲ ﭔﺎروﭼﻲ ﭔﻮ ‪ ،‬ﺳﺪא ﺗﺎن ﺳﺎھ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ُﮬﺌﻲ ﭘﻨﺎھ ۾ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻲ ﭨﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ذאت ﺟﻲ‪ ،‬ﮔﻮﻟﻦ ﺟﻲ آﮬﻴﺎن ﮔﻮ ‪.‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن وﻳﻨﺪﻳﺲ ﻛﻴﭻ ڏي‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ﭜﺎﻳﺎن ڏو ِ ‪.‬‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻴﺎن ﻋﻴ אو ِ ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﺳﺎم ُא َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻛﻲ אﻳﻨﺪא‪ ،‬ﮬﻴﮇي אﻳﻨﺪא‪َ ،‬אﻟﻮ‪ ،‬وﮬﻨﻴﺎن ﭔﺎروﭼﺎ!‬
‫ﺳﺎﭤﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ ﺳﭻ ﭼﺆ‪ ،‬دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ﻛﻮ ڏﻳﻨﺪא؛‬
‫ﮬﻮﻧﺪא ﻛﻲ ﻣﻮن وٽ ﮬﻤﻴﺸﮧ‪ ،‬وري ﻛﻲ ﭘﻮﺋ وﻳﻨﺪא؛‬
‫َ‬
‫ﻨﺪ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﺳﺎڻ ُ ﭤ َ ِ‬
‫ﻜﻲ אﭼﻲ ﭤﻴﻨﺪא؛‬
‫ﮬﻴﻜ َ‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﺳﻲ ﭔﺎﺟﮫ ﭘ َـﺌﻲ‪ ،‬آءٌ ﭼﮝﻲ ﻛﻲ ِﭼﻴﻨﺪא؛‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻧﺎل ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﻲ ﻧِﻴﻨﺪא؟‬
‫ُﺳﻮر ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ِאڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﮀﻮ ﭤﻴﻮن ِﭘﺮﻳﻦءَ ڏَ ُﻧﮭﻦ ﺟﮭﻠﻴﻮ!‬
‫‪v‬‬
‫‪95‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫روح אُﻧﮭﻦ ﺳﺎن رﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫وﻳﮭﺎن ﻛﻴﺌﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﺟﻮ ُ‬
‫ﺳﺎﮢ ُﻦ ﭤﻴﻨﺪس ﺳﻨﮕ ‪ ،‬ﺟﻮ ﮬﻮت ﮬﺎڙي ڏي ﮬﻠﻴﻮ‪.‬‬

‫ﻳﭽﻮن ﻧﺎ ﭘ َﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎر ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﭘﺎڙ ُ‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ َﺳﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺳﭵﮡ ﺳﺎرو ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ِ ،‬ﺳﺮ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﭘﺎﻧﮅي‪ ،‬دﻻﺳﻮ ڏي ﻣﻮن‪ ،‬אﻳﻨﺪא آرﻳﺎﮢﻲ ﻛﻲ אوڏא!‬
‫آڌيء رאت ﺟﻮ‪ ،‬وو‪ ،‬ﻛﻴﺎﺋﻮن ﺳﺎﻧﭝﺎﮬﻮ‪ ،‬ﺣﺎل ﻛﻴﺎ ﺗ َﻦ ﮬﻲ ﻣﻮن‪،‬‬
‫َ‬
‫وﻳﺎ ﺗﺎ ﺗِﺮﻛﻲ ﺗﻮڏא‪.‬‬

‫ﻛﻴﻮ ﻗﺒﻮل‪ ،‬وو‪ ،‬ﭘ ُﻨﮭﻮنءَ ﻛﺎرڻ‪ ،‬ڏک ﺳﻮﻳﻦ ﻧِﻲ ﺳﻲ ﻣﻮن‪،‬‬
‫ﻟ َﻚ ڏﺋﻲ ﻟﮏ ﻟﻮڏא‪.‬‬

‫ﺒﺖ ﮐـﺌ ُﻮن ﺗﺎن ُﻣ ُﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﻣﻮڙﻳﺎن‪ ،‬ﭘﺮزא ﭤﻴﺎن ِﮬﺖ ﺟﻲ ﻣﻮن‪،‬‬
‫ﮔَﺴﻲ وﭸﻦ ﺗﻮڙي ﮔﻮڏא‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن َﭼﻮن ِﮬﺖ ﻛﻲ ﻣﻮن‪،‬‬
‫ﺳﺮ ﺗﺎن ﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬آھ ”‬
‫َ‬
‫درد ڏﻳﻨﺪو ﺳﻮ ڌوڏא‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫آءٌ وﭸﺎن ﺗﻮ ﺗـَﺌ ُﻮن ﮔﮭﻮري ﮔﮭﻮري‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ڏوﻧﮕﺮ رﮬﻴﺲ ڏאﮐﮍא‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﺎرڻ ڏوري ڏوري‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮ ﭤﻜﺎﺋﻲ‪ ،‬وي‪ ،‬آﮬﻴﺎن‪َ ،‬אﭼﺞ آرﻳﺎﮢﻲءَ ﺗﻮن אوري אوري‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪96‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭜﻼ ﮬﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﺗ ِﺮ ﻧﻪ رﮬﻨﺪﻳﺲ ﺗﻮري ﺗﻮري‪.‬‬

‫ﮍيء ﺟﮭﻮري ﺟﮭﻮري‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ وڌو ﻣﻮن ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﮭﮣﻚ אوﮬﺎ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﻧﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍو ﻧﻴﻮ ﮬﻲ ﮬﻮري ﮬﻮري‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﭔﻴﻮ َ‬
‫ﭔﺎروﭼ َﻞ ﭔﺎﺟﮭﻮن!‬
‫ﻛ ﺣﺎﻣﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭤﻴﻨﺪو‪ ،‬ﻟ َﮑﻲ‬
‫َ‬
‫ﻧﮭﻲء ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﺎﮢـﺌﻮن دﻻﺳﻮ ڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫درد‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻲ دل א َ‬
‫َ‬
‫ﻛ ﮀﮇﻳﻨﺪو ﮀﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ ﻧﺎل ﻧِ ِ‬
‫ـﻤﺎﮢﻲ ﻧﻴﻨﺪو‪.‬‬

‫ﻳﺎﮢﻲء ﺳﻮ אﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫َאﮐﮍﻳﻦ ﺳﺎن َﺳﭝﻴﺌﻲ ڏﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬אﮜﮡ آر َ‬
‫ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻳﺎر ﭘﻴﺎرل‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏﺮ ِﻳﺐ ﮔﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬

‫ڏﻧﮕﺎﻳﻦ ڏي ﻛ ڏﺳﻨﺪو‪ ،‬ﺑﺪﻳﻮن ﺗﺎن ﺑﺨﺸﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲء ﺳﺎڻ ﻛﻨﮭﻦ ڏﮬﺎڙي‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﻧﺎنءُ َﺳﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﮭﺮ‬
‫ِﻣ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫آءٌ وﻳﻨﺪي ﭘ ُﻨﮭﻞ ﺟﻲ ﭘﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭤ َ ِ‬
‫ﻜﻴﺲ ِ‬
‫ﻛ ﭤ َﺮن ۾!‬
‫ﻣﻮن َﻣﻦ ﮔﮇي ﮔﻮﻧﺪرﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻴﭽﻲ ﭤِـﻴَﻢ ﻗﺮאر‪.‬‬
‫ذאت ﺟ ﺟﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺟﻲءُ وڌو آﮬﻲ ﺟﺎر‪.‬‬

‫ﻛﻨ ِ‬
‫ﻛﻨﺪي وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ڏي‪ِ ،‬‬
‫ﻴﺰאﮢﻲ ﻛﺎر‪.‬‬
‫آﮬﻲ ﻛﺎڻ ﻗﺮﻳﺐ ﺟﻲ‪ ،‬وﭸﮡ ﻣﻮن وﮢﻜﺎر‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪97‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻲء دزﻛﺎر‪.‬‬
‫ﭘ ُﺮڻ אﭤﻢ ﭘﻨﮅ ۾‪ ،‬دوﺳﺖ ﭘ ُﭡِ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ آﮬﻲ‪ ،‬אُﻧﮭﻦ ﺟﻲ ِאﺧﺘﻴﺎر‪.‬‬
‫ﺳﺎرو ﻛﻢ ”‬
‫َ‬
‫‪10‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﺎﮘﻲ ﻣﻮن ﺳﭹﺎﺗﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﭔ َﮍﻳﻮن ﭔﺎروﭼﻮ!‬
‫אڄ אﮬﻮ ِ‬
‫ُ‬
‫ﺎﮢﻲء ﺟﻮ ﻧﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫ﻻﻛﻮن آﮬﻲ ُאﻧﮭﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻦ‬
‫אﺻﻞ‬
‫َ‬
‫אﭼﻲ ڏﭠﻢ אوﭼﺘﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﭘﻴﭻ َﺟﻨﮭﻦ ُﻣﻮن ﺳﺎن ﭘﺎﺗﻮ‪.‬‬

‫ِﭰﺮﻳﺲ ﭰ ﻳﺪאر ﺟﺎن‪ ،‬ﭴﺎڻ ﻧﻪ ﻣﻮن ﮬﻴﺌﻦ ﭴﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫ﻟﭥﻮ ﻈﻲ ﮬﻚ ۾‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي אورאﺗﻮ‪.‬‬
‫ﺻﺪﻗﻮ ”ﺳﭽﻮ“ ﺗ َ ِﻨﮭﻦ אُﺗﻮن‪ ،‬ﻋﺸﻖ َﺟ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﺗﻮ ﻻﺗﻮ‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫وﭸﻲ ڏﻳﮫ ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ڙي ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ڏﺟﻮ ﺳﻨﻴﮭﻮ!‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟﻨﮕﮭﻦ‪.‬‬
‫ﻣﺎن אﭼﻦ‪.‬‬
‫وﻳﭡﺎ ڏﺳﻮن وאﭨ َﮍﻳ ُﻦ‪ ،‬אﮜﮡ َ‬
‫ﻛﻮﻧﻪ ورﻧﺪي ﭤﻮ ڏﺋﻲ‪ ،‬وﻧﺪر ﺟﻲ ﭜﻲ وﭸﻦ‪.‬‬
‫ڏﮐﻴﺎ אُﮬﻲ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺟﻲ ﭘﺎﺳﻲ ﮐﺎن ِﭘﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﺷﺎل ﭜ و ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻳﭽﺎريء ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﺟﺎ ﻟﮙﻲ ﺳﺎڻ ﻟ َﻜﻦ‪.‬‬
‫و‬
‫َ‬
‫ﺟﻴﮭﻮ ﺗﻴﮭﻮ آﮬﻲ ﺋﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ ﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪98‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻛﻴﭽﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﻛ َﮃ ﻛﺎهِ‪ ،‬ﻣﺘﺎن وﻳﮭ ﮐِ وﺳﺎري!‬
‫ڏﺳﻨﺪﻳﻦءَ ڏوﻧﮕﺮ ﭼﻮﭨ ِﺌ ‪ ،‬ﺑ َﻠﻮﭼﺎﮢﻲ ﺑﺎھ‪.‬‬
‫ﭰﻮ ِ ﭘﺎڻ ﻓﻘ ﭤﻲ‪ ،‬وﻧﺪر ﺟﻲ وﮢﺮאھ‪.‬‬

‫ﺳﺎري ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪ ،‬ﻻﮘﺎﭘﺎ ﺳﭛ ِ‬
‫ﻻھ‪.‬‬
‫ﻣﺘﺎن وﻳﮭ ﻣﺎٺ ﻛﺮي‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ڏورج ِ‬
‫ڏאھ‪.‬‬
‫ﻛﻴﻢ َﺳ ِ‬
‫ﻋﺮض وﭸﻲ ﻛﺮ روﺑﺮو‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﺳﺎﭤﻲ ِ‬
‫ﻨﭝﺎھ‪.‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﭤﺞ ﭔﺮوچ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻮ ﺗﻮن َﺳﮛ ﻧﻪ ﺳﺎھ‪.‬‬

‫ريء‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ َﺻﻼح‪.‬‬
‫روح رﮬﻲ ِﮬﺖ ﮬﻮت َ‬
‫‪13‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭔﻴﻮ ﻛ ﭘﮁﻲ ﭤﻮ ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺧﺎن ﭔﺎروﭼﻞ ﭔﺎﺟﮭﻮن!‬
‫ريء آﮬﻴﺎن ﻳﺎر ﺳﭵﮡ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬אُدאﺳﻲ َאﮬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﺗﻮ َ‬

‫َ‬
‫ﻛﮭ ﺳﺎن ﭘﻴﭻ ﭘﺎﺗﻮﺳ ‪ ،‬ﻏﺮض رﮐﻲ ﺳﻮ ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫َﺟﻨﮭ‬
‫ﺧﻴﺎل אﺳﺎن ڏي آﮬﻲ ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻮ‪ ،‬آءٌ ﭜﻲ ﺳﻮ آﮬﻴﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫َאﺳﺎن ﭴﺎﺗﻮ ﺻﺤﻴﺢ ﺳﭹﺎﺗﻮ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ آﮬ ﺗ ُﻮن َאﺳﺎ ﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ﭘﺎڻ ﭘ ُ َﮁﻨﺪو‪ ،‬آﮬ ”ﺳﭽﻮ“ ﺗ ُﻮن ِ‬
‫ﻛﻲ َﺳﮭﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫درؤن ِ‬
‫‪14‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺳﺮאر‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻮ ﺟﻮ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫َאﮐ َﮍﻳ ُﻦ ِא ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪99‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ﺗﺎن ڏﻳﮑﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ڙي ﻛﻮﮬﻴﺎر‪.‬‬

‫ﺮھ ﺑﻲ אﺧﺘﻴﺎر‪.‬‬
‫ﺗِ ِﻨﮭ ڏﮬﺎڙي ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ﭤﻮ ڏورאﺋﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻦ ﺟﻮ ﻤﭼﻜﺎر‪.‬‬
‫ﻧﺎز ﻧﻴﮣﻦ ﺟﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ووڙאﺋﻲ وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﻴﻨﮕﺎر‪.‬‬
‫ﺳﻮز ﺳﭵﮡ ﺟﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫ﻳﺎر ﭘ ُ َ‬
‫ﻨﮭﻞ ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ُﻣﻜﻮ ﻛﻮﻧﻪ ﻣﻮن ڏي!‬
‫ﻳﺎر אوﮬﺎن ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺎھ ِ‬
‫ﺳﻼﻣﻲ‪.‬‬
‫روز َאزل ﮐﺆن َ‬

‫َאوﮬ ﻧﻪ אﻳﻨﺪؤ‪َ ،‬אﺳ אﻳﻨﺪאﺳﻲ‪ِ ،‬אﮬﺎ َאﺳﺎ ﻲ َא ﺎﻣﻲ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ِ‬
‫ڏﺳﺠﻮ َو َڙ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ڏي‪ ،‬آﮬﻦ ﻋﻴﺐ אﺳﺎن ۾‪.‬‬
‫ﺟﺎن ُﺟﺜﻲ‪ ،‬ﺟﺎن ِ‬
‫ﻛﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻨﺪي ﻧﻪ ﻃﻠﺐ ﺎﻣﻲ‪.‬‬

‫ﮘﺎ ﻴﻮن אوﮬﺎن ﺟﻮن ﭔﺎرڻ ُ ﭔﺎرن‪ ،‬وﻳﻨﺪﻳﻮن ﺳﻲ ﻛ وﺳﺎﻣﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ڏﻳﺌﻲ אﺳﺎﻧﮑﻲ ﭰ َﭧ ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﺌ ﺗﻮن ﻳﺎر آرאﻣﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺗﺎن‪َ ،‬ﻣ ِﭹﻲ آﮬﻲ ﻏﻼﻣﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫در אوﮬﺎ ﻲ ِﺟﻲ َ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﮬﺖ ﻛﻴﺌﻦ ﻛﻨﺪي‪ ،‬ﭔﺎﺟﮭﻮن ﻳﺎر ﺟﻲ آءٌ!‬
‫ﭘ ﻳﻦ ﭘ َﻮﻧﺪي ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﭽﻲءَ ﭘﺎﺋﻲ ﮔَﻨﺪي‪.‬‬

‫َوﮬﻲ ﭤﻲ وאﻛﺎ ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ َﻣﻨﺠﮭﺆن ﻧ َﺪي‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪100‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َﺳﭛ ﭘ َﺮ َﺳﻨﺪﻳ َﻦ آﮬﻴﺎن‪َ ،‬ﭼﮝﻲ ﺗﻮڙي َﻣﻨﺪي‪.‬‬
‫ﺮھ ﺗ َ ِﮭ ﺟﻲ ﺑِﻨﺪي‪.‬‬
‫دل ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫آءُ وري ﺗﻮن ﺗﺎن و ُﻳﮫ‪ ،‬ﺳﭵﮡ آءٌ ﺗﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي آﮬﻴﺎن!‬
‫آﮬﻮن ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻮن ُﺳﮣﻲ‪ ،‬ﮀﮇ ﭘﺮﻳﻦ ﭘ َﺮڏ ُﻳﮫ‪.‬‬
‫ﭘﻴﮫ‪.‬‬
‫ﭘﮑﻲ ﭘﺎﭴﻴﺎﮢ ﺟﻲ ﻣﻴﺎن‪ ،‬آءُ ﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮن ُ‬

‫َאﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻲ ﺋﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲ ڏאﮬﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﮍو ڏ ُﻳﮫ‪.‬‬
‫ﺳﺎﮢﻴﮫ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺟﻮﻧﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آءُ ﺳﺎري‬
‫ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫ﮔﻮﻟﻦ ﺟﻲ آءٌ ﮔﻮ ‪،‬‬
‫ﺧﺎن ﭔﺎروﭼﺎ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ!‬
‫ريء ﭔﻮ ِ ‪.‬‬
‫آءٌ ﻧﻪ ﻛﻨﺪﻳﺲ ﻛﮇﮬ ‪ ،‬ﭔﺎﻧﮭﭗ َ‬
‫ﮕﮭﮍي‪ ،‬آﮬﻴﺎن ﺳﺎ ﻋﻴ אو ِ ‪.‬‬
‫ُﺳﮅ אﭼﻲ ﻟﮫ ِﺳ َ‬
‫ِﮬﻦ ڏُﮬﺎرڻ ﺟﮭﮍي ﻛﺎ‪ ،‬ﻨﺪﻳﻦ ﮘﻮﭠﻦ ﻣﻮن ﻣﺲ ﮘﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎن ﺳﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﻧﺎنءُ ﺳﺎﺋ ءَ ﺟﻲ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ڙي‪ ،‬ﻛﺮ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎٿ ﺳﻼﻣﺖ آﻳﻮ‪ ،‬ﭘﮑﻲ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪101‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﻓﺮאق ﺟﺎ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ אﺳﺎن ﺗ ُﻮن‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﺳﻮ ﺐ ﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬

‫ﻣﻴﻼﭘﻲ ﺟﻮ ِﻣﮭﺮ ِﭘﺌﻲ ﺗﺎن‪ ،‬وא َء ورق ورאﻳﻮ‪.‬‬

‫َوڙَ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ڏي ﭘﺎڻ ڏﭠﺎﺋﻮن‪ ،‬وﻳﮍﮬﻮ ﮬﻲ ﻳﺎر وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻣ א ﻻﮬﻲ אﮀﺎ ﻛﻴﺎﺳﻲ‪ ،‬ﮬﻮﺗﻦ ﺗﺎن ﻧﻴﮭﻦ ﻧﺒﺎﮬﻴﻮ‪.‬‬
‫ڏﻳﻮ ﻣﺒﺎرﻛﺎن ﺳﭝﺌﻲ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ﺳﻮرن אڄ ِﺳﮅאﻳﻮ‪.‬‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭽو ﭥون‬
‫‪1‬‬
‫ووء ِ‬
‫ﻣﺘﺎن وﺳﺎرﻳﻦ‪ِ ،‬‬
‫ووء َ‬
‫ﻧﺪر ۾؛‬
‫ﻛﺮ و َ‬
‫ﺟﻲ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬאرﻳﻦ‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﻮ ﭼﮝﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﭼﮝﻮ ﮔﻮﻧﺪر َﻏ ُﻢ‪ ،‬ﺟﻲ ﻣﻮن ﭘﮁﻴﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫َ‬
‫رھ وאرﺋ ‪.‬‬
‫َﻣﻨﺠﮫ ﻛﺸﺎ‬
‫ﻛ ُﻢ‪ ،‬آﮬﻲ ِو َ‬
‫‪3‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر آﮬﻲ َﻏ ُ‬
‫ﺮض‪ ،‬ﺟﻲ ُﻣﻮن ُﺳﮣﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬
‫ﻓﻨﺎ ﺳﭛ ﻓ َ ُ‬
‫ﻨﺖ ﺳ ‪.‬‬
‫ﺮض‪ ،‬ﻛﺮي ﺳﻮ ُﺳ َ‬
‫‪4‬‬

‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔُﺬאرﻳﻮ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َـﺌ ُﻮن ﺳﻲ َ ﺎن؟‬
‫ﮬﻜﮍي رאت رﮬﺎن‪ ،‬وﭸﻲ ِو ِرھ وאرﺋ ‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪102‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر َﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ ،‬ﻛﺎﭤ َـﺌ ُﻮن ﺎن ﺳﻲ؟‬
‫ﺣﺎل ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﮬﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ڏَﺳﻴﺎن ڏﮐ َﻦ وאرﺋ ‪.‬‬

‫‪6‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ ،‬آءٌ ﺗ َ ِﻨ ﮔﻮ ؛‬
‫ِﮬﻨﻴَﮍي ۾ ﮬﻮ ‪ ،‬ﮬﻮﻧﺪي ڏﮐﻦ وאرﺋ ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﻮر ﭘ ُ َﮁﻦ ﺳﻲ ﺋﻲ؛‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ُ ،‬ﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ِﭘﺮھ ِﺟﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪ ،‬ﺗ َﻨ َﻣﭥﻲ ﻣﺎﭨ َﮍي‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ ،‬ﭘﻴﮭﻲ ﺳﻲ ﭘ ُﮁﺎن؛‬
‫ﭔﺎﮢ ِ‬
‫ُאﻧﮭﻦ ﻟ َﮗ ﻟ ُﮁﺎن‪ ،‬ﮔﮭﮣﻮ آءٌ ُא ِ‬
‫ﻜﻲ‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﭘﻴﮭﻲ؛‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ ،‬آءٌ ﭘﮑﻲ ﺗﻦ ِ‬
‫وאس ِو ِرھ ﺟﻮ‪.‬‬
‫وﭨﺎﻧﺌ ُﻦ وﻳﮭﻲ‪ ،‬وﭠﺎن ُ‬
‫‪10‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ ،‬آءٌ ﺗ َﻨ ﮔﮭﻮري؛‬
‫ﺳﺪא ﻣﻮن ﺟﮭﻮري‪ ،‬آﮬﻲ ورھ وאرﺋ ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﺸﻌ َﻞ؛‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﺗ َ ِﻨ َﻣ َ‬

‫ﻛﺎ ﻣﻮن ﭘﻮي ِ‬
‫ﻛﻞ‪ ،‬אُﻧﮭﻦ ِﺟﻲ אﻓﺴﻮس ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪103‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪12‬‬

‫ﮔﻮﻧﺪر ﺟﻦ ﮔﺬאرﻳﻮ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﺗ َ ِﻨ َﻣﮭﺘﺎب؛‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧﻮאب‪ ،‬آﮬﻦ ورھ وאرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪﻳﻮن ﻧِ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺎن َאﭼﻦ‪ ،‬وو‪ ،‬ڏﺳﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺣﺎل‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ!‬
‫آڏو َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ﻛﻴﮍم ﻛﺎف ۾‪ ،‬ﻛﻮﻛﺎن ﭘ َﻮﻧِﻦ َ‬
‫ﻛﻦ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﺗﺎن رﮬ وאٽ َر َﺳﻦ‪.‬‬
‫ﻛﻴﭽﮍن ﺟﺎ‬
‫ﺧ אن ڏﮐﻦ ﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬אﮘﻴﻮن ﭘﺎڻ ﭘ ُ َﮁﻦ‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎن ﭔﺎﺟﮫ ﭘﺌﻲ‪ ،‬ﭼﮝﻲ آءٌ َﭼ َﻮن‪.‬‬

‫َ‬
‫ﻳﻦء ڏي‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ﭘ ُﺮزא ﭘ َ ﭤِ َ ‪.‬‬
‫ﭘﻨﮅ ﻛﺮﻳﻨﺪي ﭘﺮ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎٿ ﺳﺎن‪ِ ،‬ﺎﮢﻲ ﺑﻪ ﻧِ َ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫آءٌ ﭔﺎﻧِﮭﻦ ﺟﻲ ﺳﺎ ﭔﺎﻧﮭﻲ‪ ،‬آﮬﻴﺎن ﻋﻴﺒﺪאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻋﻤﺮ ﺳﭵﻴﺎﺋﻲ ﻛﻮڙ ﻛﻤﺎ َ ‪ ،‬ﺑﺨﺶ אُﮬﻮ ﻣﻮﻧﮑﻲ ﺟﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫روز אزل ﮐـﺌ ُﻮن َאﺑﺪ ﺗﺎﺋ ‪ ،‬آﮬﻲ ﮘﭽﻲءَ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮘﺎﻧﻲ‪.‬‬

‫ڏوھ ِڏﻧﮕﺎﻳﻮن ِڏس ﻧﻪ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮن‪ ،‬ﺐ ﻛﺮﻳﻦ ﻣﮭﺮﺑﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ دل ﺳﺎ دﻟ ‪ ،‬دوﺳﺖ َ‬
‫ﻛ َﻴﻮ دﻳﻮאﻧﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪104‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻛﻴﭽﮍَن ﺟﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﺎل ﻧﺌ ‪ ،‬ﻧِﻲ‪ِ ،‬אﮬﻮ‬
‫ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ ﺳﺎﭤﮍو‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫אﮜﮡ ﺷﺎل אﭼﻲ‪ ،‬ﻧِﻲ‪ ،‬אﮬﻮ ﺳﭙﺮ َ‬

‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻠﮡ ﺳﺎن ِﮬﻨﺌ ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫ﭘﭡﻲءَ ﮬﻮت‬
‫َ‬
‫ﭘ ُﭵﺎﮢﺎن ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬ﺟﻨﺪ ﻛﻴﺌﻦ ِﺟﺌ ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫وڏي ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺮوچ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬אُﺗﻲ َﭼﻮن ِאﺋ ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮن ُﺳﮅﻳﺮ ﭤﻲ‪ ،‬ﭜﻠﻮ‪ ،‬ﭘﻮﻧﺪي َﻣ ِﮭﺮ ِﻣﺌ ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻣﺎن אﭼﻦ ُאﮬﻲ ﻛﺎﭤ ُﻮن‪ُ ،‬ﻣﺌﻲ وﻳﺎ ﺟﻲ ﻣﺎري!‬
‫َ‬
‫ﺳﭙﺮﻳﺎن ريءَ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬آﮬﻴﺎن אُﭔﺎﮢﻲ آﺋ ُﻮن‪،‬‬

‫وﻳﮭﺎن ﺳﻲ ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎري‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ِڏس‪ ،‬وو‪ ،‬ﭘﺎڻ ڏي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬آﮬﻴﺎن ڏ ُﮬﺎرڻ آﺋﻮن‪،‬‬
‫ﻧﻴﻨﺪא ﺳﻲ ﻧﺎل ﻗﻄﺎري‪.‬‬
‫אﭼﻲ אﺳﺎن وٽ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬אدﻳﻮن ڙي ﺷﺎل אوڏאﮬﻮن‪،‬‬
‫ﻣﺎن ﻛﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﺬאري‪.‬‬
‫َ‬
‫آﻳﺎ ﻗﺎﺻﺪ ﻛﻴﭻ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬אﺋ ﺳﻮ ﻣﻮﻧﮑﺎن אُﺗﺎﮬﻮن‪،‬‬
‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ﺗﻮﮐﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ُ‬
‫آڌيءَ رאت אُﭤﻲ ﻛﺮي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬ﺟ َﺖ وﻳﺎ ُﮬﺌﻢ ﺟﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ﺗﺎﺋﻮن ﺳﺎ ﻧِ ُﺖ ﻧﮭﺎري‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪105‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﺎري ﺗﻮﺳﺎن ِ‬
‫ﮬﻮء ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻲ ﺟﻲ ﻗﻮل ﻛﻴﺎﺋﻮن‪،‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ אُﮬﻲ ﺳﭛ ﭘﺎري‪.‬‬
‫وﻳﮭ وﺳﺎري وو ِאﺗﮭ ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻲءَ ﻧِﻜﺎر َﭼﻴﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ دوﺳﺖ َﺳﻨﭝﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ووء‪ِ ،‬‬
‫ووء‪ِ ،‬‬
‫ڏאڍو ُﺟﺪאﺋﻲءَ َﺟ ُﻞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬‬
‫ووء‪،‬‬
‫ﮬﻮت َم َﮬ ُﻞ‪.‬‬
‫ﻣﻮن وﭨ َﺌ ُﻮن َ‬
‫ﭤﻲء ﻧﻪ ﭘ َ ُﻞ‪.‬‬
‫َאﭼﻲ و ُﻳﮫ َאﮐِﻦ ۾‪ ،‬ﭘﺎﺳﻲ ُ‬

‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ﻛﻢ ﻛﮭﮍو‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ﺳﺎﻧﻮل ِאﮬﺎ َﺳ ُﻞ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﻧﻪ َﭼ ُﻞ‪.‬‬
‫ُﻣﺌﻲ ﮐﺎن ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭼﻮريءَ َ‬
‫ﻛﺮي َ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎر ُل‪.‬‬
‫ﻛﺸﺎﻻ ﻛﺎف ۾‪ ،‬ﻟﮅم‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﻧﻲ ﺳﺎھ ﺳﺎن‪ُ ،‬ﮬﻴﺎ ﺳﻲ رﻟ َـﻤ ُﻞ‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻛﻨﺪي ﺳﺎ ﻛﻴﺌﻦ ﻗﺮאر ﺟﻴﮇﻳﻮن‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻮ ﺟﻴﺌﮍو َﺟ َ ﺳﺎن!‬
‫ِورھ وאرن ﮐﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬و ﮭﻮ آﮬﻲ وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻟﮙﻢ ﻧﺮوאر‪.‬‬
‫ﭔ َﮍﻳﻮن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﺒﺖ ِﮘﮅي ﻧﻪ ﻟ َﭝﻲ‪ ،‬ﺧﺮﭼ ﻟﮏ ﮬﺰאر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪106‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ڏﺳﻨﺪﻳﺲ אﮐﮍﻳﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ڙي ﻛﻮﮬﻴﺎر‪.‬‬

‫ﮀﮇي ﻻﮘﺎﭘﺎ ﻟﻮכ ﺟﺎ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﻛﻴﻢ ِאﺧﺘﻴﺎر‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﺑﺮه ﺑﮭﺎر‪.‬‬
‫ﺳﺪא آﮬﻲ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﮬﻼن ﭘﻨﮭﻞ ﺗﻮ ﺳﺎڻ‪،‬‬
‫ﺳﺎڻ ﮬﻠﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﮔﻮ ﮔﺬאرﻳﻨﺪس‪.‬‬
‫ُﮀﻠﻲ ِﭘﻴَﺲ َﮀﭙﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﺳﮛ ﺗﻪ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎڻ‪.‬‬
‫ﻛﻮﺟﮭﻲ ﻛﺎري ﮬﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻞ ﭘﺎڻ ﺳﭹﺎڻ‪.‬‬
‫ﺗﻮري ﺗﻮرﻳﻨﺪؤ ﻛﻴ و‪ ،‬ﺒﺖ وאرو ﻣﺎڻ‪.‬‬
‫ﺗﻮڙ ﻧﺒﺎﮬﺞ ﺗﻮن ڌﮢﻲ‪ ،‬ﺳﮭﮣﺎ ”ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎڻ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﮘُﮡَ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﻳﺎر َﺳﭵﮡ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ روز رﺋﺎرن ﭤﺎ!‬
‫ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ﺳﻮز ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ ،‬ﺑﺎري ﭼﺎڙﮬﻴﺌﻲ ﺑﺎر‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫אﻳﮇאﻧﮭﻦ ﻧﻴﮡ ﻧﮭﺎرن ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﺟﺎر‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ אﻧﺪر َאڌُ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺟﺎﻧﺐ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻣﻮﻧﮑﻲ ﻣﺎﮢﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﻣﺎرن ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﻛﻴَ ِ‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎڙج ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺟﻲ َ‬
‫ﮍء ﻗﻮل ﻗﺮאر‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻲءُ ﺟﻴﺎرن ﭤﺎ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪107‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﺎﮢﮭﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪ِ ،‬ﻣﮭﮣﺎ ﻟﮏ ﮬﺰאر‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ڏ َﻳﮫ ﮐ َـﺌ ُﻮن ڏﻳﺎرن ﭤﺎ‪.‬‬

‫ﻗﺎﺻﺪ ﭼﻮن‪ ،‬وو‪ ،‬ﻛﻴﭻ ﺟﺎ‪ ،‬ﺗﻮ ُﮬﺖ ﺳﺎر ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎڻ ﺳﻨﭝﺎرن ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن ﮬﻲ‪،‬‬
‫َאدﻳﻮن ڙي‪ ،‬وאوﻳﻼ‪ ،‬وو!‬
‫ڏﻳﺮن ڏﻳﺌﻲ ﮀﮇﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﺳﻮر ﻧﻮאن ﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻣﮭﮣﺎ ﺒﻮﺑﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ڏﻧﺎ ﭘﺎڻ אوﮬﺎن ﮬﻲ‪.‬‬
‫ُﺳﮑَﻦ ُאﺗﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ڏﻳﺎن ﻧﻪ ﺳﻮر ﺳﻨﻮאن ﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ دوﺳﺖ ڏﻧﻴﻮن دﻟﺪאرﻳﻮن‪،‬‬
‫ِﺟﻴَﺲ آءٌ ﺗﺎن‪ ،‬ﻧﻲ‪ ،‬وو ﺟﻴﮇﻳﻮن!‬
‫ِ‬
‫ﺿﻌﻴﻒ ﺟﻮن زאرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺎروﭼﺎ ﺗﻮ ﭘﻮي‪ُ ،‬ﺳ ِﮣﻲ‬
‫ﺳﺌﻴﻮن ﺳﭝﻴﺌﻲ ﺳﭵﮣﻦ‪ ،‬ﻋﺎﺟﺰ ﺟﻮن آرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻟﭥﺎ ﻓﻠﻚ ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ ،‬آءُ ﺗﺎ ﮔﮇ ﮔﺬאرﻳﻮن‪.‬‬

‫ﺗﻮﮐﻲ ﺗﺎن ﺗ ِ َﺮ ﺟﻴ و‪ ،‬وאر ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺳﻲ ﺋﻲ ”ﺳﭽﻮ“ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻦ ِ‬
‫ﺟﮭﻮﻧﮕﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫لء ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪108‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺐ وﻳﻮ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ در ڏﻳﺎن ﮬﻲءَ دאﻧﮭﮍي!‬
‫ُ‬
‫ﺳﻮز ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻮﻛﺎن ﭤﻮ ﻛﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻮت ﺎﮢﻲءَ ِﮬ َﻦ ﮐﻲ‪ ،‬و ُﻳﮫ ﻧﻪ وﺳﺎري‪.‬‬

‫ﻧﻴﻮ ﭘﻮرﮬﻴﺖ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻛ َﮃ ﻗﻄﺎري‪.‬‬
‫وﻳﻮ ﭔﺎروﭼﻮ ﻧﻜﺮي‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﮬﻲءَ آزאري‪.‬‬

‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َﺳﮓ ﺳﻨﭝﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ آڌر ڏي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ُ ،‬ﺳﮭﮣﺎ ﺳﺎﭤﻴﮍא‪ ،‬ڙي!‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪ ،‬ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﮬﻲ‪.‬‬
‫وﭸﻲ ﭼﺌﺞ ﭘﺮ َ‬

‫ڏﮬﻮن‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ َאﭼﻦ ﻛﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ُ‬
‫ﻛ ِ‬
‫وﻋﺪא ﭘﺎڙج ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ِ‬
‫ﻴﮍء ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ َ‬
‫ﻛﻴَﻮ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬ﺳﺎھ ﻧﻪ وﺳﺮن ﺳﻲ‪.‬‬
‫ڌﮢﻲء ﺟﻲ ﻧﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﮕﺖ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻧﺎ َﻧﻮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ڏوﻧﮕﺮ ﮀﻮ ﭤﻮ ڏﮐﺎﺋ ‪ ،‬ﭘ ﭘﻴﺎدﻳ ُﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬

‫‪v‬‬
‫‪109‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﻨﮅ َ‬
‫روھ رﮬﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﻛﺮن ﺟﻲ ﮬﻮت‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ڏي‪ ،‬ﺗ َﻦ ﮀﻮ َ‬
‫َ‬
‫ِאﮬﻮ ڏورאﭘﻮ ِ‬
‫ﺐ ﭤﻮ ﺗﺮﺳﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﭤﻴﻨﺪء אوڏאﮬ ‪ ،‬ﮀﻮ ﻃﺎﻟِ ُ‬

‫ﮬﻴﺌﻦ ﺗﻮ ﮔﮭﺮﺟﻲ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﻛﺎ ﻣﺪد ﻛﺮאﺋ ‪.‬‬
‫ﻛﺮ ﻛﻮ ﭤﻮرو َ‬
‫َ‬
‫ﺳﮓ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎن‪ َ ُ ،‬ﺳﺎڻ ُ ﻣﻼﺋ ‪.‬‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭙﻨﺠون‬
‫‪1‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﻣﻮن َ‬
‫ﻛﺮ ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن؛‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺮم ﻛﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﮬﻦ ﻣﻮن ِ ِﺎﮢﻲءَ ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن אﭼﻲ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﻣﻮن وٽ ﭤﻴﻮ ِﻣﮭﻤﺎن؛‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎري ﺳﺎٿ ﺟﻮ‪ ،‬ﮬﻮ آرﻳﺎﮢﻲ אﮘﻮאن؛‬
‫ﺎﮢﻲء ﺗﻲ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮﻟﻰٰ ﻣﮭﺮﺑﺎن‪ ،‬ﻧِﮅر‬
‫َ‬
‫‪3‬‬

‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬رאت ﻣﻮﭼﺎريءَ ُر ِ‬
‫وء؛‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺧﻮﺷﺒﻮء‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﺳﺎرو ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‬
‫‪4‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﮐﭥﻮري ﺑﺎر؛‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﭕﻜﺎر‪َ ،‬‬
‫ﮬﺮ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ َﮬﻨﮅ ُﮬ‬
‫ﻛﻴَﺌ ﺳﺎرو ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪110‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ُ ،‬ر ِ‬
‫وء ﻣﻮﭼﺎريءَ رאت؛‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﺪيء َﺟ َ ِ‬
‫ﺟﺎت‪ ،‬وאﺳﻴﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪6‬‬

‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﻋﻄﺮ ﻋﻨﺒ ُ؛‬
‫َ‬
‫ﺋﻲء ﺗﺎﺛ ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ﺳﺎري ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ َﺳﺮﮬﺎ َ‬
‫‪7‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﮐﭥﻮري ﮐﮣﻲ؛‬
‫َ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ ُﮬﭓ ﮬﮣﻲ‪ ،‬وאﺳﻴﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﺧﻮب ﭤﻴﺲ ﺧﻮﺷﺤﺎل؛‬
‫َ‬
‫ﭼﮝﻮ ﭤِـﻴَﮍُم َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡ ﺳﺎڻ ﭘﺮﻳﻦ َء ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﭜﻴﻨ ُﺮ ﻣﻨﺠﮫ ﭜﻨﭝﻮر؛‬
‫ﻛﻴﭽﺌ ُﻮن آﻳﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪َ ،‬‬
‫َ‬

‫ﮬﻲءَ ﻛﻤﻴﮣﻲ ﻛﻤﺰور‪ ،‬ﭘﺮ ﭘﺮﻳﻦءَ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ وڙُ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﻣﻮن ﻛﺎﻟﮫ‪ ،‬دم دم دﻻﺳﺎ ڏﻧﺎ؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺣﺎل‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﮭﻲ ِﮬﺖ وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﮬﻮت‪ ،‬ﭔﻴﻮ ﺳﭛ ﻣﻮن وﺳﺮي؛‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ وﺳﺮﻳﻦ َ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﺎﺋ ﻣﻮت‪ ،‬ﮬﺌ אﮐﮍﻳﻦ ۾‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪111‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪12‬‬

‫و ُ ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬آءٌ ﻣﭥﻲ رאھ رﮬﻲ؛‬
‫ورھ وﺳﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﭔ َﮭﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭤﻲ ُ‬
‫‪13‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن؟‬
‫ريء ﭘﺮڏﻳﮫ ۾‪.‬‬
‫وﻳﭡﻲ ڏک ڏرﻳﺎن‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ َ‬
‫‪14‬‬

‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ڏאڍو ڏﻳﺌﻲ ڏ ُک؛‬
‫َ‬
‫ﮬﻴﻜﻨﺪ ُﮬﻴﺲ ﮬﻮت ﺳﺎن‪.‬‬
‫وﻳﭡﻲ ﺳﺎرﻳﺎن ُﺳﮏ‪ ،‬ﺟﻮ‬
‫‪15‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﻛﺎﺋﻲ ﻧﻪ ﭘﻴﺌﻲ َ‬
‫ﻛﻞ؛‬
‫آريء ﭴﺎم ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﻴ َאﻧﺪر َﺳﻞ‪َ ،‬אﭤﻢ‬
‫َ‬
‫‪16‬‬

‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪َ ،‬אدﻳﻮن آڌيءَ رאت؛‬

‫ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ذאت‪ ،‬ڏﺳﺎن ﺷﺎل אﮐ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪17‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻞ ﻧﻪ ﻣﻮن ﭘﻴﺌﻲ؛‬
‫ﻣﺎن ﭔ ُﮅي ﭔﺎروﭼﻮ وري‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺳﻨﺪم ﮬﻴﺌﻲ‪َ ،‬‬
‫‪18‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬آءٌ ﻣﭥﻲ رאھ رﮬﻴﺎس؛‬
‫‪v‬‬
‫‪112‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن آءٌ ِﺟﻴﺎس‪ ،‬ﺟﻲ ُﻣﻨﮭﻦ ﭔﺎروﭼﻲ ڏﺳﺎن‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬آﻳﻞ‪ُ ،‬ﭼﭗ ُﭼﭙﺎت؛‬
‫ﻣﺎن ﻣﻮن ﺳ ﻛﻮ وڙ ﻛﺮي‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ذאت‪َ ،‬‬
‫‪20‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬آءٌ ﭘ ﻳﻦ ﭘﻴﺎدي؛‬
‫ﭤﺌﻲ ُﻣﻮن ﺷﺎدي‪ ،‬ﺟﻲ ﻣﻨﮭﻦ ﭔﺎروﭼﻲ ڏﺳﺎن‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫و ﻧﻜﺮي ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬آءٌ ﭘ ُﮡ ﮐﮣﺎن ﭘ َ؛‬

‫ﻣﺎن ﭔﺎروﭼﻮ ﭔﺎﺟﮫ ﻛﺮي‪.‬‬
‫ڏک ڏﻳﺌﻲ وﻳﺎ ڏ َﻳﺮ‪َ ،‬‬
‫‪22‬‬
‫وﻳﭡﻲ ورھ وﺳﺎﻳﺎن‪ ،‬ﻛﺎ َﻧﮅ‪ ،‬אﭼﻲ ﻟﮫ َ‬
‫ﻛﻞ؛‬
‫ﺟﺎﻧِﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َﺟﻞ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َאﻧﺪر אڌ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َאﻧﺪر אڌ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻓ َﻨﺎ ِﮬﻦ ﻓﺮאق؛‬
‫ﻲء ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﻣﺮي ﭤﻲ ُﻣﺸﺘﺎق‪ ،‬ﻛﺎ ﻛﺮ ور و َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﻮن ِڏي وאڳ ورאﺋﻴﻨﺪא‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ِ ،‬ﺳ َﮕﮭﮍא ﭔﻴﻠ َﮍא ﻛﻮﮬﻴﺎرא!‬

‫‪v‬‬
‫‪113‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬אوري آﮢﻲ َאڏאﺋﻴﻨﺪא‪.‬‬

‫ﭜﻴﻨﺮ ﮬﻦ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪ ،‬وري ﭜﺎڻ وﺳﺎﺋﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺳﭝﻴﺌﻲ ڏﺳﻨﺪﻳﻮن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬روﻧﺪي ﮬﻮت ﮐﻼﺋﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲء ﺟﺎ ﭘﺎﮢﮭ ‪ ،‬ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎڻ ﭘ ُﮁﺎﺋﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫َ‬

‫ﻲء ﻏﺮﻳﺐ ﮔﮇאﺋﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺳﻮر ”ﺳﭽﻮ“ ڙي‪ ،‬ﮬﻮت ﺳﺎن‪ِ ،‬ﮬ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫آءُ َﮬﻠﻲ ڏس ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭔﺎروﭼﻞ ڙي‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ۾‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﺧﺎص ُ‬
‫ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖ ﭜﺎﻳﺎن ُ‬
‫ﺳﺎل‪.‬‬
‫َאوﮬﺎن ُ‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎ ﺎﮢﻲءَ ﺳﺎن‪ ،‬ﻛﺮ ﭜﻼﺋﻲ ُ‬
‫ﭜﺎل‪.‬‬

‫ﻠﻚ آﺋﻮن ُ‬
‫ﺳﺎرڻ ُ ِﺳ َ‬
‫ﻜﮡُ َאن ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِﻣ ِ‬
‫ﻣﺎل‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺑﻪ ُ‬
‫ﺳﻮאل‪.‬‬
‫ﻣﺮﺷﺪ ﺳﺎرو َﻣﭹﻴﻮ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﭘﮁﻮن ِ‬
‫ﻛ َ ِﭘﺮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮن ﺧ אن‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﺳﺎﭤﻴﻮ ڙي‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅﻳﻮ ڙي!‬
‫آﮬﻲ ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺮوچ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﭥﻲ َﻣﻌﺬورن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎھ ِﺳﻜﻲ ﭤﻮ ﺟﻦ ِ‬
‫لء‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮن ﻛﻲ ﺳﺎرن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِﮬﻦ دم دﻻﺳﺎ ڏﻧﺎ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﻣﻮن ﺳﺎﭤِﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪114‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﮭﮍيء ﮘﺎﻟﮫ ۾‪ ،‬ﺗﻮ ُﮬﺖ ﻳﺎد ﻛﺮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺗﻮن ِﮬﺖ‬
‫َ‬
‫ﮀﮇن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺗﻮن ﺟﻨ ﺟﻲ آﺳﺮي‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﻮ ﻛﭥﻲ ِ‬

‫ﮔﮇن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﻨﮕﺖ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻣﺎن ﻏﺮ ِﻳﺐ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻛﻴﭽﻲ وﻳﮍم ﻛﺎ َﻟﮫ‪ ،‬آءٌ ﭤﻲ ورھ وﺳﺎﻳﺎن!‬
‫ﮕﮭﻲ َ َﻦ ﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻣﺎن ﺎﮢﻲءَ ِﮬﻦ ِﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳ ِ‬

‫ﻨﭝﻮر ۾‪ِ ،‬ﺟﻴَﮡ ﻣﻨﺠﮫ ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ آﮬﻲ ﭜ َ َ‬
‫َﺟﻦ ِ‬
‫لء ڏوﻧﮕﺮ ڏورﻳﺎن‪ ،‬ﺳﻲ ﺋﻲ ڏﺳﺎن َ‬
‫ﺷﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺸﺎل‪.‬‬
‫ﻛﺎف‬
‫آءٌ ﭘﻴﺎدي ﻧﻪ ﭘ ُﭵﺎن‪ ،‬ڏאڍא‬
‫ﺧﻮאب َ‬
‫ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫ﻣﻮن ِﺟﻴﺎرﻳﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪َ ،‬ﺳﻨﺪن‬
‫َ‬

‫ﺋﻲء ﺟﺎ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ َ‬
‫ﭜﺎل‪.‬‬
‫ﺳﺎڻ ”‬
‫َ‬
‫ﻛ ِﻦ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭜ َﻼ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎروﭼﻲ ﻟﺆن ﻻﺋﻲ‪ ،‬وو ِﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻮﮬﻴﺎري ﻟﺆن ﻻﺋﻲ!‬
‫ﻮر َﺳﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻧﻪ ﮘَﺮﮬﮡ ﺟﮭﮍي‪ ،‬ڏאڍي ُﺳ َ‬

‫ِ‬
‫ﻮر ۾‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﻛﺎ ﻧﺎ ﭜﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﻣﻮن ﺳﺎن ُﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ِﮬ َ وﮢﻲ ﺳﺎ ﮬﺎ َﻧﻮ ﮐﻲ‪ ،‬ڏא ُﻧﮭﻦ َﻋ ِﺠﻴ آﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِﺳﺮ ڏﻳﻮڻ ﺳﭵﮡ ﮐﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ آﮬﻲ َﺳﭽﺎﺋﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪115‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ُאﮬﻲ ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻮﮬﻴﺎرא‪،‬‬
‫َא ُڄ אﮜَﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آﻳﺎ!‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ﭘﺎﮢﮭﻲ آﺋﻴﺎ‪َ ،‬ﺟﻦ ڏور ﭤﻲ ڏَﺳﺎﻳﻮ؛‬
‫َﮬﭥـﺌ ُﻮن َﺟ ِﻨ ِﮬﻨﻴَﮍو‪َ ،‬אدﻳﻮن ﻣﻮن ﭤﻲ ﮐ َﺴﺎﻳﻮ؛‬
‫َﺟﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ﭘﺎﻧﮅي ﭘ ُﮁﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻛﺎڻ آءٌ‪ ،‬آﻳ َﻞ אُﭔﺎﺋﻮن؛‬
‫ُﮬﻴﺲ َﺟ ِﻨ‬
‫ِ‬

‫ورھ وڌאﺋﻮن؛‬
‫دل ۾ دردﻣﻨﺪيءَ ﺟﻲ‪ ،‬وڏو ُ‬
‫ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭘ َﭩﺎ َ َﺟﻦ ِ‬
‫لء‪ُ ،‬אﮬﻲ ﻣﻮﻟﻰٰ ِﻣﻼﻳﺎ‪.‬‬

‫وﻋﺪא ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬אُﮬﻲ ﭘﺎﮢﮭﻲ ﭘﺎڙﻳﺎﺋﻮن؛‬
‫ِ ﺎﮢﻲءَ ﺟﻲ ﮭﺮي‪َ ،‬אﭼﻲ ﭘ َﮑﺎ َאڏﻳﺎﺋﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ِورھ َوﺳﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ُאﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ‬
‫َ‬
‫ﻛﺮم ﻛﻴﺎﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﺣﺎل ڏﺳﻲ ﮬﻴﺌﻲ؛‬
‫ِ‬
‫وﭼﺆن ﺋﻲ وﻳﺌﻲ؛‬
‫وאﺋﻲ ﻓﻠﻚ ﻓﺮאق ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﮔَﮇﻳﻮ َﺳ َﭵﮣﺎ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﭤﻲ ﻛﺎﻧﮓ אُڏאﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ُﻣﻜﺎ دﻻﺳﺎ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬ري ﺳﭵﮡ ُﻣﻮن ڏي!‬
‫دوﺳ دﻟﺪאرﻳﻮن ڏﻧﻴﻮن‪ ،‬ﺣﺎل ڏﺳﻲ ﺗﺎن ﮬﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻨﮭﻮنء ﮐﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﭘ َﺴﻲ ﻋﻴﺐ אﺳﺎن ﺟﺎ‪ِ ،‬ﻣ َﮭﺮ ﭘ ُ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪116‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ورﻳﻮ ورق وﺻﺎل ﺟﻮ‪ ،‬وאﺋﻲ ِﮬﺠﺮ ﺟﻲ وﻳﺌﻲ‪.‬‬

‫ﻣﺎرﻳﻮن ﻣﻼﻗﺎت ﺟﺎ‪ ،‬وس ﻛﻴﺎ ﮬﻢ ﻛﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻲء ﮔُﮭﺮﻳﺎ َﮬﻢ ﺟﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ ﺋﻲ آﺋﻴﺎ‪ِ ،‬ﺟ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َﺳﮛ‪ ،‬ﺗﺎن ﭘ ُ َﻨﮭﻞ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎڻ!‬
‫آءُ אوري ﺗﻮن وڃ ﻧﻪ ﭘﺮي‪ ،‬ﺳﺎھ وﭠﻲ وڃ ﺳﺎڻ‪.‬‬

‫ﮬﻮت ﺟﻲ ﻧﻲ ﮬﻠﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻮ ﻧﻪ ﭘﻴﻢ ُאﮬﭹﺎڻ‪.‬‬
‫ُﮀﻠﻲ ِﭘﻴﺲ ﮀﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﮛ ﭘﻨﮭﻞ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎڻ‪.‬‬
‫ﻟﮙﻮ آﮬﻲ دل ﮐﻲ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻞ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﭔﺎڻ‪.‬‬
‫ِﺳﺮ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﻳﺎر َאوﮬﺎن ﺗ َﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ﭤﺌﻲ ﻗ ُﺮﺑﺎڻ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ آﮬﻴﺎن ﻋﺸﻖ אﻧﺪوﮬﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﭔﺎروﭼﻲ ﮐﻲ ﭔﺎﺟﮫ ﭘﻮي!‬
‫آءٌ ﺣﺎل ﭼﻮﻧﺪﻳﺲ روﺋﻲ‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﮐﻲ َ‬
‫ﻛ َﮭﻞ ﭘﻮي!‬
‫ﺳﺎ ﻧﻪ ﮀﮇ ﻮ ﮀﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﺎ ﻟ َ َﻌﻠﻦ ﺗﻮ ﺳﺎن ﻟﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏ ُﻧﮭﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﻗﺎﺻﺪ אﭼﻲ ﻛﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲء ﺟﻮ ﺟﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮﺋﻲ אﻳﻨﺪم ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﺎﻧﺐ‬
‫َ‬

‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ אوﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﻮ ﻛﻨﺪﻳﺲ ﭘﺮ َ‬
‫ﺐ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن ﮬﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫َ َﺮ ﭤﻴﮍم ُﺳﭷ ﺟﺎ‪ُ ،‬ﺣ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪117‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫אﮐﻴﻮن ﻋﺠﻴ ڏي‪ ،‬ﺑﻴﭡﻴﻮن ُﺟﮭﮍ ﺟﮭﻮﺋﻲ‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ אوﮬﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﭘﻮر وڌא ﺟﻨﮭﻦ ﭘﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫آءٌ אوﮬﺎن ﺗ َﻮن ﮔﮭﻮري‪َ ،‬אڙي ﻛﻴﭽﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻧﻴﺠﻮ!‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ﮐﻲ‪ ،‬آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﺟﮭﻮري‪ ،‬אڙي ﻛﻴﭽﻴﻮ!‬
‫ِ‬
‫دאﺋﻢ وڌﻳ َ َﻮ دل ﮐﻲ‪ِ ،‬ﮬﻦ ڏﮐ َﻦ ﺟﻲ ڏوري‪ ،‬אڙي ﻛﻴﭽﻴﻮ!‬
‫وﻳﮭﺎن و َﻳﮭﮡ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ڏאڍي ﺳﺎ ﻻﻳ َ َﻮ ﻟﻮري‪ ،‬אڙي ﻛﻴﭽﻴﻮ!‬

‫ﻛﺮڻ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺎﮬﻲ ﺗﺎن‪ ،‬ﺳﺎڻ َﺿ ِﻌﻴﻔﻦ زوري‪ ،‬אڙي ﻛﻴﭽﻴﻮ!‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ َﮀﭙَﺮ َﮀﮇ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬אڙي ﭜﻠﻮ ﭘ ُ َﻨﮭﻞ ﻳﺎر!‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﮔﻮ ِ ﮔﻮﻟِﻦ ﮔَﮇ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻲء ڏ ُﮬﺎرڻ ڏڏ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن ﺻﺎﺣﺐ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬ َ‬
‫آءٌ אوﮬﺎن ﺟﻲ آﮬﻴﺎن‪ُ ،‬ﮬﺆن ُﮬﺆن ﮬﮇ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﺻﺎﺣﺐ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺷﺎل ﻧﻪ ِﺳﻜﺎن ﺳﮇ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺟﺎﻳﻮن ﺟﺎﻧ َﺐ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬אﮐ َﮍﻳﻦ ۾ َא ِڏ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫رﮬﻲ ِ‬
‫ﻛﻮھ ِ‬
‫رﮬﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ِﮬﺖ ﮬﻮﺗ َﻦ ريءَ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﻨﺪي‪ ،‬آءٌ‬
‫‪v‬‬
‫‪118‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫َאﻧﺪر ورھ وﭤﺎڻ َ‬
‫ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻟﺆن ﻟﺆن َﻣﻨﺠﮫ ِﻲ ِﻲ‪.‬‬

‫ﻛ ِﮭﻲ َ‬
‫ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪ ،‬وﻳﻨﺪﻳ َﺲ ﻛﻴﭻ َ‬
‫ﻛﮭﻲ‪.‬‬
‫ﮀﮇي َﺷﮭﺮ َ‬

‫َ‬
‫ريء‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ِﮬﺖ َﺳ ِﮭﻲ َﺳ ِﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻮﻧﮭﻲ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل َ‬
‫ﭔﺎروﭼﻞ ﭔ َ ِـﮭﻲ ﭔ َ ِـﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻗﻮل ﭘﺎڙﻳﻨﺪو ﻧِﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪،‬‬
‫َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﮔﮇ ﺳﺎٿ ﺟﺎ‪ ،‬ﭘﻨﮅن ﻣﻨﺠﮫ ﭘ َ ِﮭﻲ ﭘ َ ِﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ﻛﻲ ﺗﺎن אوڏي آﺋ ِﻲ‪ ،‬ﺟﮭﺎﮘﻴﺎ ﻣﻮن ﺳﻲ َﺟﺒﻞ َ‬
‫آءٌ ِ‬
‫ﺟﺎل‪.‬‬
‫ِ‬
‫َﺳﻞ ﺳﺎﭤﻲ ”ﻛﻴﭻ ﻛﺎﭤﻲ ﭤﻴﻮ“‪َ ،‬‬
‫ﻛ َﻞ َא� ﻟﮗ ﺗﻮن ڏي ﻛﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫אوﭠﻲ אدא ڙي ﭔ ُﮅﻳﺌﻲ ﻛﺎ‪ ،‬وري ورڻ ِﺟﻲ ﮬﻴﮇي وאﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮت ﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ڏي ﭜ و ﻛﻨﺪא ﻛﻮ‪ ،‬ڏאڍي אﺳﺎن ﺳﺎن َ‬
‫ِ‬
‫אﮜﮡ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺳﮡ ”ﺳﭽﻮ“ ڙي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ َאﭼﻲ ﭤﻮ رאت ﺟﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ِ‬
‫ﭔﺎﻧ َﮭﮡ ڙي ﭘ َﺮڏﻳ ِـﮭﻲ‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ אﻳﺬאﺋﮡ ُ ﺗﻮﮐﻲ؛‬

‫ﻧﺎﮬﻲ وאﺟﺐ ﭘ َﺮڏﻳﮭﻲ‪ ،‬אدא‪ِ ،‬אﻳﺬאﺋﮡ ﺗﻮﮐﻲ!‬
‫ڏ ِ‬
‫ﻳﻨﺪء ڏورאﭘﻮ ﻳﺎر אﺳﺎ ﻮ‪ ،‬وٽ ﺗﻮﺋﻲ ﺟﻲ وﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ﭘ ﭰﻴﮭ ﭤﻮ ﻧِ ُﺖ ﺎﮢﻲءَ ﺟﺎ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺮﻳﺎن ﭔﻲ ﻛﻴﮭﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲءُ אﻣﻴﺪ‪ ،‬وو‪ ،‬ﮬﺌﻲ ﻧﻪ ﺗﻮ ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬ﺟﺒﻞ ﻛﻴﺌﻲ ﻣﻮن ﺳﺎن ﺟﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪119‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﻮھ! אﺳﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ﻛﻨﺪﻳﺲ ُﮬﺖ ﺗﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﻛﻨﺪﻳﻦ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﮓ ﺗﻮﺋﻲ ﮐﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﻋﺎدت ﺗﻮ אﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﭹﺎﺗﻮ‬
‫‪15‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻜﻦ ﻣﻮن وٽ رאت‪.‬‬
‫ﺣﻴﻼ ﻛﻴﻢ ﮬﺰאرﻳﻦ‪َ ،‬‬
‫ﻣﺎن ﭨ ِ ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺮھ ﻗﻄﺎري ﮬﻠﻴﺎ‪ ،‬ﺑﻮدא ﭘﻼﮢﻲ ِﭘﺮﭜﺎت‪.‬‬

‫آءٌ ُﺳ ﮬﻮ ُﮬﻠﻴﺎ‪ ،‬ﺗﻮڏن ﺟﻲ ﻛﻴَﺌ ُﻮن ﺗﺎت‪.‬‬
‫ُﺳﻮر ڏﻧﺎﺋﻮن ﺳﻮﮐﮍﻳﻮن‪ ،‬ڏک ڏﻧﺎﺋﻮن ڏאت‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮﻛﻠﻲ‪ ،‬ڏאﻧﮭﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮﻏﺎت‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﺳﺎري‬

‫داﺴﺘﺎن ﮁﻬون‬
‫‪1‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﺎن ﭤﺌﻲ ﻧﻪ ﭘﻨﮅ‪ ،‬آري ﭴﺎم َאﭼﻴﺞ ﺗﻮن؛‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ڏي ﻣﻮن ﮬﻨﮅ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ڌאري ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫رאھ؛‬
‫آريءَ ﺟﻲ َאﭼﮡ ﺟﻮ‪ ،‬روز ﻧﮭﺎرﻳﺎن ُ‬
‫آﮢﻴﻨﺪس א� ُ‪ ،‬ﻣﻮن ِﺳ ُﺮ ﺻﺪﻗﻲ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪3‬‬

‫َ‬
‫آري َאﭼ‬
‫ﺷﺎل‪ ،‬ﺎﮢﻲءَ ﺟﻲ ِ ُﮭﺮي؛‬
‫ِﮬﻲ ﻣﻮن ڏﺳﻲ َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﻛﺮﻳﻦ ﻏﻮر ﻏﺮﻳﺐ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫‪v‬‬
‫‪120‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﮭﻦ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ڏورﻳﻨﺪي ڏوﻧﮕﺮﻳﻦ؛‬

‫ﺟﻲ ﻣﻮن ﺳﮇ ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ﭔ ُﮅي ﭔﺎروﭼﺎ ورﻳﻦ‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫آﮬﻮن؛‬
‫ﭔﮅي ﭔﺎروﭼﺎ ورﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬ َﻦ ﻋﺎﺟﺰ ﺟﻮن ُ‬
‫درد ﭜ َﺮي دא ُﻧﮭﻮن‪ ،‬ﻛﺮي ﭤِﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻓﻦ ۾‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﭤﻴﻨﻢ ُﺳ َ‬
‫ﮏ؛‬
‫ﺟﻲ ُﻣ ُﻨﮭﻦ ﭔﺎروﭼﻲ ڏﺳﺎن‪ ،‬ﺗﺎ َﺳﭝَﺌﻲ َ‬
‫ڏک‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡ ﺳﺎڻ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ڏور ﭤ ُﻣﻮن َ‬
‫‪7‬‬

‫ﻛﺮ ﭔﺎروﭼﺎ ﭔﺎﺟﮫ‪ِ ،‬ﮬﻦ ﻣﻮن ﺎﮢﻲءَ ﺗﻲ؛‬
‫وﻳﭡﻲ وﺟﮭﺎن وאﺟﮫ‪ ،‬אوﮬﺎن ﺟﻲ َאﭼﮡ ِ‬
‫لء‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ڏوھ ﻧﻪ ﻣﭥﻦ ﻛﻮ ڏﻳﺎن؛‬
‫ﻣﻮن َﮬﭥﺎن ﭘﻴﺌﻲ‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﭼﻮאن ﮬﻴﺌﻲ‪َ ،‬ﮬﻠﻲ‬
‫‪9‬‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﺎن ڏ َﻳﺮ‪ ،‬وﺟﮭﻲ ِو ِٿ وڏي وﻳﺎ؛‬
‫ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ڏورڻ ﮬﺎﮢﻲ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن َﺳﭛ ُ َ؛‬
‫ﭘ ُ ِﮁﻲ َ ﺎن ﭘ َ‪ ،‬آﻳ َﻞ אوﭠﺎرن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫אوﭠﺎر‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﺳﺎٿ ﺳﻮ َﻳﻞ ﺟﻮ؛‬
‫אﭤﻲ وﻳﺎ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪121‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﮕﺎر؛‬
‫ﮬﺎﮢﻲ َאدﻳﻮن آﺋﻴﺎ‪ ،‬ڏورڻ ﻣﻮن ڏو َ‬

‫ﻨﮭﻮنء ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﭔﻴﺎ ﭜﻲ ﮬﻮت َ‬
‫ﮬﺰאر‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﻴﭻ ﭘ ُ َ‬
‫‪11‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﻴﭻ ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺳﺎن‪َ ،‬אزل ﻻﻛﻮن آھ؛‬
‫ﭜﻴﻨ ُﺮ ﮬﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾؟‬
‫ﮬﺎﮢﻲ وﻳﮭﮡ ﮀﺎھ‪َ ،‬‬
‫‪12‬‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻮه ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮنءَ ﭘ ُﭵﺎﮢﺎءُ؛‬
‫ﺳﻮز َﭼﮑﺎﻳﻮ ﺳﺎءُ‪ ،‬و َﻳﮭﮡ ﻣﻮن ِو ُھ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻮه ﭜﻨﭝﻮر ۾‪َ ،‬و َر ﺑﻨﺎ وﻳﮭﻲ؛‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺟﻲ ﺗﻴﮭﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﺳﻨﺪن آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫‪14‬‬

‫ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻮه ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﭘ ُﭵﺎﮢﺎن ِﭘﺮﻳﻦ؛‬
‫وאر ﻧﻪ ﺳﻲ و َﻳﮭﻦ‪َ ،‬ﺟ ِﻨ َﻣﭥﻲ ﻣﺎﻣﺮو‪.‬‬
‫ُ‬
‫‪15‬‬
‫ﻛﻮهُ ﻛﺮﻳﺎن ﭜﻨﭝﻮر‪ ،‬ﮬﺎرﻳ ُﻮن ﺑِﻨﺎ ﮬﻮت؛‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎن ﺗﺎﺋ ﻣﻮت‪ِ ،‬‬
‫ووء وو ِء َﮬ ِﮇ ﻧﻪ ِوﺳﺮي‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳﺲ ﻛﻴﭻ ۾؛‬
‫ﮔﺬرאن‪،‬‬
‫ﮔﻮﻟِﻦ ﮔَﮇ‬
‫ﻣﺎن ڏﺳﻲ ُ‬
‫ﺣﺎل ِ‬
‫آريء ﭤﺌﻲ َא ُ‬
‫ﺣﻘ ﺟﻮ‪.‬‬
‫رﻣﺎن‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪122‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪17‬‬

‫ﭘﻨﮭﻮنء ِﭼﺖ‪ ،‬ﺳﺪא آﮬﻲ َﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬
‫ﭼﮝﻲ‬
‫َ‬

‫ﮬﻮت ﺑﻨﺎ ﻣﻮن ِﮬﺖ‪ ،‬ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻮهُ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ؟‬
‫‪18‬‬
‫َ‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ وﺳﺮﻳﻦ ﺗﻮن‪ ،‬ﻟﻮכ َﺳﭝﻮﺋﻲ وﺳﺮي؛‬

‫ﻣﻄﻠﺐ ِאﮬﻮ ﻣﻮن‪ ،‬ﺟﻮ ﭘﺎﮢﺌﻮن ﭘ َﺮي ﻧﻪ ﻛﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﮬﻲء ﺗﺎن ﺳﻨﺪﻳ َ َﻮ ِآھ؛‬
‫َ‬
‫ور َم وﺳﺎرﻳﺞ‪َ ،‬‬

‫ﮅر ﺳﺎرﻳﺞ؛‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﮬﻲءَ َﺳ َ‬
‫ﺗﻴ َ َم ﻣﺎرﻳﺞ‪ ،‬ﺟﻴ ﺗﻮﮐﻲ ﻧﻪ ِﻣﮍאن‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ﺳﺎري َﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ‪ ،‬ﮀﮇي ﻟﻮכ ﻟﺬت؛‬
‫ريء ڏﺋﻲ ﻛﻮﻧﻪ ﻛﻮ‪ ،‬ﻣﺎﮢﮭﻮ ﻋﺎم ِﻋﺰت؛‬
‫ﺗﻮ َ‬
‫ﭔﻴﮭﺮ ﭔﺎروﭼﺎ َאﭼ ‪.‬‬
‫ﭤﺌﻲ ﺳﺎھ ِﺻ َﺤﺖ‪ ،‬ﺟﻲ َ‬
‫‪21‬‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲءَ َ‬
‫ﻛﻴﻮ َ‬
‫ﻛ ُﭻ‪ ،‬ﺟﻮ ُﺳ ِ َﺳﻮﻳﻠﻲ رﮬﻲ؛‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ אﻓﺴﻮس ﺳ ‪ ،‬ﻛﻴﻮ َ ﺒﺖ َﻣ ُﭻ؛‬
‫ُא َ‬
‫ﺮچ‪ ،‬ﻧﺎﻣﻴﺎ ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻮن ﭴﺎم ﭘ َ ُ‬
‫ﺎﮢﻲء ﺳﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫‪22‬‬
‫ﭤﻴﻮن ِﮬﻦ َﮬﭥﺎءُ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ُﻣﻮرאﺋﻮن َﻣﻨﺪﻳ ُﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪123‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آﺳﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آءُ؛‬
‫ﭘﻨﮭﻮن ڏﺳﻲ ﭘﺎڻ ڏي‪َ ،‬‬

‫ﺗﻮريء ﺳﺎءُ‪َ ،‬אﭼﻲ ﻣﺎﮢﮭﻦ ِ‬
‫ﻛ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻧﻮل‬
‫َ‬
‫‪23‬‬

‫ﭘ ُﻨﮭﻮن ﭘ ُﻨﮭﻮن ﭤﻲ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬آءٌ ﭘﮡ ﭘﻨﮭﻮن ﭘﺎڻ؛‬

‫َאدﻳﻮن ﭤ ِﻴﺲ َאﭴﺎڻ‪ ،‬ﺟﻮ ﻛ ﭘﺮوڙ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫ﺟﺎن ﭘﺮوڙ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﺎ آءٌ ﭘﻨﮭﻮن آﮬﻴﺎن؛‬

‫ﻛﻨﮭ َﻃﺮف ﻛﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻮ َﻃﺮف ِﻣﮍﺋﻲ ” ُ “ ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ﭘﺮوڙﻳﻮم‪ ،‬ﺗﺎن ﭘﻨﮭﻮن ﭘﺎڻ ﺋﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﻣﻨﺠﮭﺎن ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﮬﻲءُ ﭘ َﮍﻻءُ ﭘﻴﻮم؛‬

‫ﺻﺤﻴﺢ ﻛﻦ ﻛﻴﻮم‪ ،‬ﺗﻪ ﻏ ﮔﻤﺎن אُﭤﻲ وﻳﺎ‪.‬‬
‫‪26‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻛﺞ َﺻ ُ ‪ ،‬ﻣﭥﻲ ﺧﻴﺎل ﮐﮍو رﮬ ؛‬
‫ﻛﻴﻨﻮ ۽ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛ ‪ ،‬ﭘﺮي ﻛﺮﻳﻦ ﭘﺎڻ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫‪27‬‬
‫َﭼ َ‬
‫ﺮس ُ َ ۾؛‬
‫ﭧ ڏﻧﻲ ُﭼﭩﻜﻲ‪ ،‬ﺳﻮرن َﺳ ُ‬
‫ﺳﺎ َﺳﭽﻠﻲ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﻮ“ ﭼﻮي‪ُ ،‬ﮀﻮھ ﻣﻨﺠﮭﻮن ُﮀﭩﻜﻲ؛‬
‫ﺟﺎ َ‬
‫ﻟﻜﻦ ﻣﻨﺠﮫ ﻟ ُﭩﻜﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﺎﻳﺖ ﮬﻮت ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪124‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻛﻴﭽﺌﮍن ﺟﻲ ﻛﺎڻ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻴﺌﮍو ِﺟﮭﭵﻲ ﭤﻮ!‬
‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏ ُﻧﮭﻦ‪َ ،‬א� אوﭠﻲ آڻ‪.‬‬
‫ﮀﮇي ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻲ وﻳﻨﺪي ﮬﺎڻ‪.‬‬
‫روﺋﮡ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺟﮭﻠﻦ ﺳﻲ ﺋﻲ‪ ،‬رﺋﻦ َאﮐﮍﻳﻮن אُﻛﺎڻ‪.‬‬
‫ِﺟﻲءُ ِوڌאﺋ ُﻮن ﺟﺎر ۾‪ ،‬ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ﭔﺎڻ‪.‬‬

‫ِﺳﮕﮭﻮ אﻳﻨﺪو ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜﺎڻ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آءٌ ﺗﺎن آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻲ ﭘ َﺮﻳﺎڻ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫אوڏאﮬﻮن ﺟﻲ َאﭼﻦ‪ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ آءٌ ﻛﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﺳﭹﺎﮢﺎن!‬
‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻴﮭﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﺎﮢﻲء ﮐﻲ‪ ،‬دﻻﺳﺎ ﭤﺎ ڏﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﺳﺎھ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻴﻮ ﻧﻴﺎﭘﻦ‪.‬‬

‫ﮬﻲ ﺑ ُﺖ ﺑ אﮘﻲ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭽﻴﺌ َﮍن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﮀﻮ ﻧﻪ ُﺳﮅ ُﻳﺮ ﭤ ‪ ،‬ﺗﻮ ُﮬﺖ ﭘﺎڻ ﭘﮁﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﭜﭵﻲ ﭘﺎﮬﮡ ﭤﻲ ﭘﺎﺳﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ڏאڍو ڏک ﭘﻮﻳﺌﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪125‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮭﻮنء ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏي‪ ،‬אﺳ ﺗﺎن ﭘﻨﮅ ﭘﻴﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫ﭘﻨُ َ‬

‫ﻣﺎن ﭤﺌﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺗﺮس אﮬﻮ َ‬
‫ﮀﻮ ﭤﻮ ﮭ ﭘ ُﻣﺌﻲءَ ﺟﺎ‪ ،‬אﮘَﮭ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫ڏک وﻳﺎ ڏﻳﺮ ڏﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ‪ ،‬وﻧﺪر ﺟﻲ אﺳ وﻳﺎﺳﻲ‪،‬‬
‫ﺳﮡ ڙي ڏوﻧﮕﺮ ﺣﺎل ”‬
‫َ‬
‫َﭼﮝﻴﺎن ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﮬﻮت ﭼﻮي ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ڏﺟﻲ‪ ،‬ڏאﮬﺎ ڏﮐﻮﻳﻦ‪.‬‬
‫َאول ﻻﺋﻲ ِ‬
‫ﭘﻮء ﻧﻪ ِﮀﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭘﺮت ﻧﺒﺎﮬﻲ ِ ﻲ‪.‬‬
‫ﭘ ُﺮﺟﮭﻲ ڏﺳﺞ ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﻛﺎ ﭜ ُﻞ ﻛﺠﻲ‪.‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻴﻮن ﻳﺎر ﭔﺎروﭼﺎ‪ ،‬رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ِﮬﻦ ِﮬﺠﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫وره وאرن ﺳﺎن ﻳﺎر ڏﮬﺎڙي‪ ،‬ڏک ﭜﺎﺋﻲ َאﭼﻲ ﭤﺠﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻗﺎﺻﺪ אﻳﮇﻧﮭﻦ ﺟﺎ َﭼﻮن ِאﺋ ﻣﻮن‪ ،‬ﮬﻮت ِא ِ‬
‫ﻳﻨﺪء َאڄ ِאﺟﮭﻲ‪.‬‬
‫ڏﻧﮕﺎﻳﻦ ڏي ڏس ﻧﻪ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺳﭛ אوﮬﺎن ﮐ َـﺌ ُﻮن ﭤﻮ ِﺳﺠﮭﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﮡ ﻛﺎرڻ ﮬﻮت אوﮬﺎ ﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻓﺎﻻن وﻳﭡﻮ وﺟﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫وﻧﺪر آءٌ وﻳﻨﺪﻳﺎس‪ ،‬وﭠﻲ אﮬﻮ ﺳﻮز ﺳﭵﮡ ﺟﻮ‪،‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ!‬
‫وﭠﻲ אﮬﻮ ﭘﻮر ﭘﺮ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪126‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭘ ن אُﺗﻲ ِﭘ َﺮﺟﻲ‪ ،‬ﮘﻮڙﮬﺎ ﮘﺎڙﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﺟﮭﻮﻻ ﺟﮭﻠﻴﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ﻛﺎڻ‬
‫آﮬﻦ ۽ دא ُﻧﮭﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮﮘَﻞ ﮘﺎڙﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ُ‬

‫ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺳﺎرﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﭘﻨﮭﻮن وﭠﻲ ﺗﺎن ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪َ ،‬אدﻳﻮن آﮢﻴﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ﭘﻮر ﻣﺆن‪ُ ،‬ﭼﻨﺠﻦ ﭼﺎڙﮬﻴﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ َ‬
‫ِﺳﺮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﮔﮭﻮرﻳﻮن ﮔﮭﻮرﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫وﭠﻲ َﻣﮭﺎر َﻣ َ ِﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻟﻮء ڏي ﻻڙﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﻮز ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ورق وאرﻳﻨﺪﻳﺎس‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﻴﮍﻳﻦ َא�‪،‬‬
‫ِﺳﮕﮭﻮ آﮢﻲ َא�‪،‬‬
‫وو ﻣﻴﺎن ﭔﺎروﭼﺎ!‬
‫ُאﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬وﺟﮭﺎن وﮀﺎﮢﺎن؛‬
‫ﺳﺎﻧﻮل ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪َ ،‬ﺳ َﻮ ۾ ُﺳﭹﺎﮢﺎن‪.‬‬
‫ﭔﻴﮭﺮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬آﮢ אﻟ ٰ ِـﮭﻲ؛‬
‫ﭘ ﻳﻦ ﭘﺌﻲ ﺗﻦ ﮐﻲ ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﺻﻼﺣﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪127‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آڌيء رאت ﺟﺎ ﻛﺎﻧﮕﻞ אڏאﻳﺎن؛‬
‫אوڏ ُﻧﮭﻦ َ‬
‫ﺟﻲ ﭘ َﺮي آﮬﻴﺎن ﺗﻦ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺗﺎن ﭜﻲ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺪﻳ َﻦ ﺳﮇאﻳﺎن‪.‬‬

‫ﻛﮇﮬﻦ ُﻣﻜﻮ ﻛﻮﻧﻪ ﻛﻮ ﭘﺮﻳﻦ ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ؛‬
‫ﺳﺎھ ﺗﻪ ﺳﻼﻣﻲ‪.‬‬
‫َאﺻﻞ ﻻﻛﺆن ُאن ﺟﻮ آﮬﻲ ُ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ אﻳﻨﺪم ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭤﻲ ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭘﭩﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﺳﻮאﻟﻦ ﺳﺎن ُאﮬﻲ وﻳﻨﺪא ورאﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﺟﻲ وﭠﻲ ُﺣﺐ وﭸﻦ‪ ،‬ڙي‪ ،‬אﻧﮭﻦ ﮐﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﻧﻪ ُﺳﭹﺎﮢﺎ!‬
‫ﮀﮇي ﻻﮘﺎﭘﺎ ﻟﻮכ ﺟﺎ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﭘﻨﮅ َﭘﻮن‪.‬‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ﺳﻲ ڏورﻳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﺒﺖ ﺟﻦ ﮐﻲ َﻣﻦ‪.‬‬
‫آﻳﻞ ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺟﻮن‪ ،‬ﻛﻮﻛﺎن ِﭘﻴَﮍَم َ‬
‫ﻛﻦ‪.‬‬
‫َאدﻳﻮن ﮬﻦ אروאح ﮐﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﺗﺎﺳﻒ ڏﻧﻮ ﺗ َﻦ‪.‬‬

‫وﭸﻦ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺻﺪﻗﻲ אُن ﺗﺎن‪ ،‬ﺟﻲ وﭠﻲ درد َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻣﺘﺎن ڏورאﭘﻮ ﻛﻮ ڏﻳﻮ‪ ،‬ڙي ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪128‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﻨﻴﺰכ ُﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪڻ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ َﻣﭥﺌﻮن ﻣﻮن ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻲءَ‬
‫َﺣﺮف אﺳﺎن ﺗﻲ آﮬﻲ َאﺻﻞ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬وﻳﺴﺮ ۾ وﻳﻮ‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﻛﻮﭠﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﻗﺮﻳ َ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﮛ ﻧﻪ ِﺳﻴﺎﭘﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭻ ڌﮢ ﺳﺎن!‬
‫ِﮬﺘ َﺆن َﮬﻠﻲ אُﺗ َﮭ ‪ ،‬آءٌ ﻧﻪ ﻛﻨﺪﻳﺲ‪ ،‬ڙي‪ ،‬ﻛﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﺧﺎن ﭔﺮوچ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤ ِ ِ‬
‫ﻴﺲ ﻻﮬﻲ ﻻﮘﺎﭘﻮ‪.‬‬

‫ﺷﺎل ﻧﻪ ڏﮐﻲءَ ﮐﻲ ڏﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ڏوﮬﺆن ڏورאﭘﻮ‪.‬‬
‫ﺌﻲء ﺟﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻴﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ِﮬ َﻦ ُﻣ َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﭵﮡ ﺳﺎن ﻛﻨﺪو‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﻮﻟﻰٰ ﻣﻴﻼﭘﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ﻳﺎ ﭔﻴﻠﻲ ڙي‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﻣﻮن ﮐﻲ ِﮬﺖ ﮀﮇﻳﻦ!‬
‫ﻲء ﺎﮢﻲ ﻋﺸﻖ אوﮬﺎن ﺳﺎن‪،‬‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﻲء ﺐ ﭔﻴﻠﻲ ڙي‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ ﻏﺮﻳﺐ ﺳﺎن ﮔﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ در ڏﻳﻨﺪﻳ َﺲ دאﻧﮭﮍي‪،‬‬
‫ﭘﻴﺎرא ﭘﺮﻳﻦ ﭔﻴﻠﻲ ڙي‪ ،‬آﮢﻲ ﭘ َﮑﺎ אوري َאڏﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ‪ ،‬وو‪ُ ،‬ﺳﮅ ﺳﭵﮡ ﺳﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﻟ َﮫ ”‬
‫َ‬

‫ﺳﺎﺟﮭﺮ ﺳﻮﻳﻠﻲ ڙي‪ ،‬ﻳﺎر ﺗﻮن אﻳﻨﺪﻳﻦ َ‬
‫ﻛﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪129‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻛﻨﮭﻦ ﻟ َﮗ ڏُوﻧﮕﺮ ڏورﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي؛‬
‫ﺐ آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﻣﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫” َو ِﻓ ٓﻰ َאﻧ ۡﻔ ُ ِﺴﮑُ ۡﻢ َאﻓ َﻼ َ ﺗ ُـﺒۡ ِﺼ ُﺮ ۡو َن“‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺠﻮ ﮬﻲ ﻛﻦ‪.‬‬
‫אﺳ ﺗﻮﺳﺎن‪ ،‬ﭘ َﺮي ﺗﻮن ﭰﻮﻟ ‪ ،‬אوﻻﻧﭝﺎ ﮬﻲ אﭼﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﺳﻨﭝﺎ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ِאﺋ َﭼﻮن‪.‬‬
‫ﮬﮍيء אوڏאﺋﻲءَ ۾‪ِ ،‬‬
‫ورﮬﻲ ِﻣﻴﻨﮭﻦ َوﺳﻦ‪.‬‬
‫ِא‬
‫َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ ﺋﻲ ﭘ َﺮي ِﭘﻴﺎ‪ُ ،‬ﺟﺪא ﭴﺎﺗﻮ َﺟﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ووء ِ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎرﻳﻮ ﻣﻮ ﮭﺎري‪ِ ،‬‬
‫ووء؛‬
‫ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ ﻣﻮن ﺳﻲ ﺋﻲ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﺳﻮز ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﻛﻮﻛﺎن ﭤﻮ ﻛﺎري‪.‬‬
‫ﻧﺪر ﮔُﺬאري‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﮔﻮ َ‬
‫ﻧﮭﻲء ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪َ ،‬‬
‫אُ َ‬
‫ڏאڍي ذאت ﺟ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺟﻲ ﻋﺎﺷﻖ وﻳﺎ آزאري‪.‬‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭤﻲ ﻛﻴﭽﻲ ﻧﮭﺎري‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن وﻳﮫ ﻧﻪ وﺳﺎري‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﭙﺮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ﻣﺎن ﺳﮇﻳﻦ‪ ،‬אُﻧﮭﻦ ﺟﻲ ﻧِﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي!‬
‫ﮔﻮ ِ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪130‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﺎن ﻧﻪ אڏﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘﮑﺎ ﭘﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬אوري َ‬

‫ﻋﺎﺟﺰ ﮐﻲ‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﺗﺎن ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫آر ﺎ ِ‬
‫ﭔﺎروﭼﺎن ﺗﺎ ﭔﺎﺟﮫ ﭘﺌﻲ‪ ،‬ﮔﻮ ﺳﺎڻ ﮔﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻮن ﮬﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮن ِﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻈﻲ ﺗﺎن ﻧﻪ ﻟﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ُﮬ ِ‬
‫َאﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬ﮬﻨﺌ آﺋﻮن َﮬﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫אڻ ُﻣ ِﻠﮫ ﭔﺎﻧﮭﻲ آﮬﻴﺎن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎڻ َﺳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ﮬﻮت وﻳﺎ‪ ،‬ﺗﻮن ﺗﺎن ﭜﻲ ﻧﻪ ﻛﻮﺷﺶ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ!‬
‫ِﮬﺘﺆن אُﭤﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ َ‬
‫ﭘ َ ﭘ ُﭡِﻦ ﺗﻮن ﻧﻪ ﮐﮣﻲ‪ ،‬ﭔ ُﮅﻳﻮن ﺳﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﺗﺎن ﻧﻪ ﺗﺮﺳﺎﺋ ِﻴﻮ‪ ،‬ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭘ َ َ‬
‫ﻨﮅ ﭘ َﺮﺋ ‪.‬‬
‫ُאﭤﻲ ﻛﺮ ﭘﻨﮅ ﭘﮭﺎڙ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﺗﻮن ﭘﻮﺋ ورﻳﻦ‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﭘ ُﮁﺞ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﺗﻮن ﺗﺎن ﭠﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﮬﻲ ﺗﺎن ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻳﺎر ﭘﻨﮭﻞ ُ‬
‫ﻛﻮﭠﻲ!‬
‫دوﺳﺖ ﮔﮇﻳﻮ د ِﺎء ﭤﻲ‪ ،‬وﭼﺆن ﺳﺎرو وﮀﻮڙو وﻳﻮ‪.‬‬
‫آڌر ﭤﻲ אروאح ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻴﺌﮍو ﺟﻴﻮ‪.‬‬
‫رﮬﺠﻲ אﭼﻲ ﻳﺎر ﺳﺎن‪ ،‬ڏאﮬﻴﻮن ڙي‪ ،‬אﮬﻮ ڏﺳﮍَو ڏﻳﻮ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪131‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ אﭼﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻻﻟﻦ ﭘﺎﺗﻮ ﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫אﮜﮡ َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ ﺳﻨﺪي ﻧﺎز ﻧِﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ﭔﺎﻧ َﮭﻦ ﺟﻲ آءٌ ﭔﺎﻧﮭﻲ آﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻲ ذאت ﺟﻲ!‬

‫ِ‬
‫دوﺳﻦ ﺟﻲ دﻳﻮאﻧِﻲ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻴﻢ ﺟﮭﻠﻴﻮ ﻣﻮن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪َ ،‬‬

‫ﺷﺎﮬﻦ ﺟﻲ ﻛﺎ ﺷﺎﻧِﻲ آﮬﻴﺎن؟‬
‫آءٌ ﻛﻨﻴﺰכ ُﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪڻ‪َ ،‬‬
‫אُﭠﻦ אوﭠﺎرن ﺗ َﺆن‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ آءٌ ﻗ ُﺮﺑﺎﻧِﻲ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﻣﻮن ﭘ ُﮁﻴﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺳﻮرن ۾ ﺳﺎﻣﺎﻧﻲ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ُ ،‬ﺟﻲ ﻣﺴﺘﺎﻧِﻲ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭘ ُﮁﻮ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫ور وאڳ ورאﺋﻲ!‬
‫ﺗﻮ ريءَ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻛﻨﺪﻳ َﺲ‪ ،‬آءُ َ‬
‫وאٽ ﻧﻪ وﻧﺪر ﺟﻲ ﺎن‪ ،‬وڌﻳﺲ ﻣﻮ َﮫ ُﻣﻨﺠﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ِﺳ َ‬
‫ﻚ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ﭤﻲ ڏورאﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻴﻜﺎﻧﺪي ﮬﻲءَ ﺣﺐ ۾‪ ،‬وﻳﭡﻲ ورھ وﺳﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻃﻌﻨﻦ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ‪ ،‬وڌم ﺗ َ ُﻦ ﺗﭙﺎﺋﻲ‪.‬‬

‫ﻨﺪو ﺳﮇאﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻮ ﺗﻴﮭﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َﺳ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪132‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫ﺌﻴﻮ ﭔﺎﺟﮫ‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﮀﮇ ﻮ!‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﭘ َ َ‬
‫ﺘﺎج‪.‬‬
‫ِﻣﮭﺮ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﻮ ﻣﻮن ﭘﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﻣﭥﺎن ِﮬﻦ َ‬
‫ﻻج‪.‬‬
‫ﻋﺎﺟﺰ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﺗﻲ ﻻﻟ َﻦ َ‬
‫آﮬﻲ ﮬﻦ ِ‬

‫رאج‪.‬‬
‫ﻨﺠﮭﺆن ﺳﺎري َ‬
‫ﻲء ﭘﺌﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬ﻣ َ‬
‫ﻲء ﭘ ُﭡِ َ‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ َ‬
‫ﻳﻼج‪.‬‬
‫ﻛﭙﮍو‪ ،‬אُت ﻛﺮﻳﺎن א َ‬
‫َ‬

‫ﮬﺎج‪.‬‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﻮ ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ِﭘﺮت ﺟﻮ‪َ ،‬ﮬﭥ ﻛﻨﺪﻳﺲ َ‬
‫ﻣﺎج‪.‬‬
‫ﮔﮭﻮرﻳﺎن ﮔﮭﻮٽ אوﮬﺎن ﺗﺎن‪ ،‬ﺳﭛ َﻣﮇﻳﻮن ۽ َ‬
‫אوﮬﺎن ﺟﻲ ﺗﻪ אﭼﮡ ِ‬
‫وאﺟﮫ‪.‬‬
‫لء‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ وﺟﮭﻲ ﭤﻮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫ﻧﺎل ِ ﻮ‪ ،‬אدא ڙي‪ ،‬אوﭠﻴﻮ!‬
‫ﻲء ِﺎﮢﻲ ِ‬
‫ِﮬ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲء ﻛﻤﻴﮣﻲ ُ‬
‫ﺮھ ﻛﺌﻲ ﺑﻴﺤﺎل‪.‬‬
‫ﻛﻮڙي‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫َ‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ِאﻳﻨﺪي آﻧﮭﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﺣﺎل‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻴﻨﺪא ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﭜ َﻼ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜﺎل‪.‬‬

‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﺌﮡ آﮬﻲ ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭘ َﺌﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ ﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﺗﺎن َ‬
‫ﺌ‬

‫‪20‬‬

‫ﮬﻲء ﻧِﻴﻮ ِ ِﺎﮢﻲ ﺳﺎڻ!‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﺟﻮ‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪133‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ُﺳ ِﮅ ﺗ َﮭ ﮐﻲ ﺳﻮز א ِﻧﮭﻲءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﻟﮙﻮ ﭔﺎروﭼﺎﮢﻮ ﭔﺎڻ‪.‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﮔﻮ ﺗﺎﻧﮭﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮن ﭘﺎڻ ُ ﺳﭹﺎڻ ُ‪.‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ڏﺳﺞ ﭘﺎڻ ڏي‪ ،‬آﮬﻴﺎن آءٌ َאﭴﺎڻ‪.‬‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﺎڻ‪.‬‬
‫ﺑﺨﺶ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﻨﺪو ﻧِ َ‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﺴﺘون‬
‫‪1‬‬
‫ﻣﺎڙ ﻧﻪ ُﻣﻮن‪ُ ،‬ﺳﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ُﺳﭙﺮم؛‬
‫ﺗﻮڙي ِ‬
‫ُ ِ‬
‫ﻟﻮכ ُرﭠﻮ ﺋﻲ ﮔﮭﻮرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﮔُﮭﺮﺟ ﺗﻮن‪،‬‬
‫‪2‬‬

‫ُﻋﻤﺮ אﺟﺎﺋ ِﻲ ﮔﺬري‪ِ ،‬‬
‫ﻲء؛‬
‫وﮬﻲ آ َ ِﮬ َ‬
‫ﺮو َر ﻛﺎرڻ ِﭘﻲ؛‬
‫آءُ َﺳﭕﺎﺟﮭﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭘ َ َ‬

‫ﻳﭽﺎريء َو ِر ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ِﺟﻴﺌﮡُ ﻛﻮﻧﮭﻲ ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎ َو َر و‬
‫َ‬
‫‪3‬‬

‫ِ‬
‫ُﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋﻲ ﮔُﺬري‪َ ،‬אﮀﺎ ﭤﻴﺎ ِאﻇﮭﺎر؛‬
‫زאرﻳﻮن َ‬
‫ﻛﻴﻮ ُﺳﭙﺮم‪ُ ،‬رﺋﺎن زאرو زאر؛‬
‫ﻴﺎر‪ ،‬ﮬﻮﺗ َ ِﻦ َﺣ َﺮف ﻧﻪ ﮬﻴﻜﮍو‪.‬‬
‫َﻣﭥِﻢ آﮬﻲ َﻣ َ‬
‫‪4‬‬

‫ُﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋ ِﻲ ﮔُﺬري‪ ،‬ﻛﺎرن َﻣﭩﻴﻮ ر ُ‬
‫ﻧﮓ؛‬
‫ﻧﮭﺎرڻ ُ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﺳﺎ َﻧﻮ َل ﺳﺎرو َﺳ ُ‬
‫ﻣﻮن ِ‬
‫ﻨﮓ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪134‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫ِ ‪v‬‬
‫ﻲء ﺟﻮ ﻧ َ ُ‬
‫ﻨﮓ‪ِ ،‬آھ אُوﮬﺎن ﺗﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ِﮬﻦ ِﺎﮢ َ‬
‫‪5‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻋﻤﺮאﺟﺎﺋﻲ ﮔﺬري‪َ ،‬‬
‫ﻛﺌﻲ ﺟﻮﭜ َ َﻦ ﺟﺎڙَ؛‬
‫ﻠﻮر ﺟﺎ‪َ ،‬ﭼﺌ ِ ﻃﺮﻓ ﭼﺎڙَ؛‬
‫ﺑﺎﻻ ِﮬ ِﻦ ﺑِ َ‬

‫ﭔﺎروﭼﻞ ﺟﻲ ﭔﺎڙَ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ روﮬ روﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮت ﻧﻪ ﮔَﮇﻳ َﺲ آن؛‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋﻲ ﮔُﺬري‪َ ،‬‬
‫ووء ِ‬
‫َאﮬﮍي ﺋ ِﻲ אﺣﻮאل ﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ووء آﮬﻲ ﻣﺎن؛‬
‫ﺳﺎھ ﻧﻪ وﭸﻲ َﺳ َﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫ﭤﺌﻲ ﻧﻪ ﻣﻴﻠﻮ ﺟﺎن‪ ،‬ﺗﺎن ُ‬
‫‪7‬‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋﻲ ﮔﺬري‪ ،‬ﮬﮭﮍو ﭤ ِﻴَﮍُم ُ‬
‫ﺣﺎل؛‬

‫ﻛﻨﮭﻦ ُﺳﮣﺎﻳﺎن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬אﻧﺪر ﺟﻮ َא ُ‬
‫َ‬
‫ﺣﻮאل؛‬
‫آر ِﻳﺎﮢﻲ א ُﺎل‪ ،‬ﻛﻨﺪو ﻏﻮر ﻏﺮ ِﻳﺐ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫رאھ َر ُﻮر‪ ،‬وﻳﭽﺎري وאﻛﺎ َ‬
‫ﻛﺮي؛‬
‫َﻣﭥﻲ َ‬
‫ﮕﮭﻲ وﻳﻨﺪي ﻧِﻜﺮي‪ ،‬ﮬﻮﺗ ِﻴﺎﮢ ﺣﻀﻮر؛‬
‫ِﺳ ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪.‬‬
‫ريء ِﭘﺮ َ‬
‫ﻣﻮﭨﻲ َﮬ ِﮇ ﻧﻪ ُﻣﻮر‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡ َ‬
‫‪9‬‬

‫ﮬﻮت‪ ،‬ﺗﻴﺴ ﺗﺎﺋ ﻧﻪ َﻣﺮאن؛‬
‫ﺟﺎن ﻣﻮن ِﻣﻼن َ‬
‫ﻣﻮت‪ِ ،‬אﮬﻮ َא َﭤﻢ آﺳﺮو‪.‬‬
‫ﻣﺎدر ﺗﺎﺋ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪135‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪10‬‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ وﮢ َﻦ ۾‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮي وאﻛﺎ وﻳﭽﺎري؛‬
‫ﺟﺎ َ ﺒﻮﺑﻦ ِ‬
‫ﻣﺎري‪ ،‬ﺗ َ ِﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﻮﭨ َﮡ َﻣ َﺲ ﭤﺌﻲ‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫وﻧﺪر ﺟﻲ ﺋ ِﻲ وﮢ َﻦ ۾‪ ،‬زور َ‬
‫ﻛﺮي زאري؛‬
‫ﮬﻲء ڌאري؛‬
‫ﮀﮇي وﻳﺎ َﮀﭙَﺮﻳﻦ‪ ،‬ڌوﭔِﮡ َ‬

‫ِﮬﻚ وאﭼﻮڙא َ‬
‫وאٽ ﺗﻲ‪ ،‬ﭔﻲ وﺳﻲ ﭤِﻲ وאري؛‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢ ِﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺮھ آﮬﻲ ﺑﺎري‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ‬
‫ﺑِ ُ‬
‫‪12‬‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ ﺋﻲ وﮢﻦ ۾‪ ،‬زور َ‬
‫ﻛﺮي زאرﻳ ُﻮن؛‬
‫ﻧِﻴﻼ ﻧ َ אﮐ ﻣﺎن‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻲ وﻳﺲ ﮬﺎرﻳ ُﻮن؛‬
‫آريء ﭴﺎم ﺟﺎ‪ ،‬وﻳﺎ روڏא رﺋﺎرﻳﻮن؛‬
‫אدﻳﻮن‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِﮬ َﻦ ُﻣﺌﻲءَ ﮐﻲ ﻣﺎرﻳﻮن‪ ،‬ﮬﻮت وﭸﻦ ﭤﺎ ﻧِﻜﺮﻳﺎ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻗَ ِ‬
‫ﺮאر؛‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭤﺌ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺌﻲء ﮐﻲ ِ‬
‫ﻣﺎر‪ ،‬ﻳﺎ ِﭘﺮﻳﻦ ﻧﻲ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻳﺎ ِﮐﮣﻲ ُﻣ َ‬
‫‪14‬‬

‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢ َﻦ ۾‪ ،‬ﭤِﺌ ﺳﺎ َﻧﻮل ُﺳﮏ؛‬
‫ِ‬
‫وﺟﮭﻲ ﮔﻮﻧﺪر ۾ َوﺋ ‪.‬‬
‫ﻲء ڏﮐﻮﺋﻲ ڏک‪ِ ،‬‬
‫ِﮬ َ‬
‫‪15‬‬

‫‪v‬‬
‫‪136‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﺗﻮن ﺧﺎﺻﺎ ﭤِﺌ ﺧﻮﺷﺤﺎل؛ُ‬
‫ِ‬
‫ﺖ ِﮬﻲء ِ‬
‫ﺎﮢﻲء ُ‬
‫ﻣﺎن َوري ﻛﻮ َوڙُ َ‬
‫ِﮬ ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺣﺎل‪َ ،‬‬
‫ُ‬
‫َ‬

‫‪16‬‬

‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎﻣﻞ ﭤِﺌ ﻗ َ ِ‬
‫ﺮאر؛‬
‫وﭸﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫و ِ‬
‫ﻳﭽﺎري َم وﺳﺎر‪ ،‬ﺟﺎ َאﺟﮭﻲ آﮬﻲ َא ِﻧﮭﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫‪17‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭤ ِﺌ ﺟﺎﻧﺐ ِ‬
‫ﺟﺎء؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﭻ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮن ﻟ َ َ‬
‫ﻟﻨﮕﮭﺎء؛‬
‫ﻚ‬
‫ُﮬﻮ ﺟﻲ אوري‬
‫َ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ ِ‬
‫دم ڏﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭘﺴﺎء‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ﭤﻲ دوﺳﺖ ُ‬
‫‪18‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ِ ،‬ﮬ َ אﭼﻲ ﺟﺎ ِﮬﻲ؛‬
‫ﭘﺎڙﻳﭽﻮن! ﺳﺎ ِﭘﻲ‪ِ ،‬ﮬ َﻦ ﻣﻮﻧﮑﻲ َאڄ ﻣﻼﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭻ َوﮢﻦ ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬ﮬﻲ ﺟﻮ وאءُ ورﻳﻮ؛‬
‫ﺳﺎھ َﺳﺮﻳﻮ‪ ،‬ﻣﻄﻠﺐ ﺳﺎرو َﻣ َﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪو َ‬
‫‪20‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬وري وאءُ ورﻳﻮم؛‬
‫ﻛﺎڄ َﺳﺮﻳﻮم‪ ،‬ﭴﮡ ﮬﺎﮢﻲ ﮔﮇﻳ َﺲ ﮬﻮت ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎرو‬
‫ُ‬
‫‪21‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ﮐﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ﻟﮙﻲ ِ‬
‫وאء؛‬
‫‪v‬‬
‫‪137‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎ وري ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬אﭼﻲ ﺳﺮد ﮬﻮאء؛ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﺳﺎ ﺟﻲءَ אُﻧﮭﻲءَ ﺳﺎن ﮬﻠﻲ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﺐ ﺗﻨﮭ‬

‫‪22‬‬

‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪َ ،‬א ِﭼﻲ وאءُ ِ‬
‫وري؛‬
‫ﮬﻮ ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫ﺳﻮ ﻣﻮﻧﮑﻲ ﺒﻮﺑﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ڏﺋﻲ ﺧ ﮐ َ ِﺮي؛‬
‫وﭸﺎن ﺗﺎ َم َﻣ ِﺮي‪ ،‬ﺟﺎن ﭔﺎروﭼﻲ ُﻣ ُﻨﮭﻦ ڏﺳﺎن‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﻮ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪َ ،‬ورﻳﻮ َא ِﭼﻲ وאءُ؛‬
‫ﻣﺎرﻳﻮن ﺗ َﻨﮭﻦ ﻣﭥﺎءُ‪ِ ،‬ﮬﻲءُ ِﺳ ُﺮ ﻛﻴﺎن ﺻﺪﻗﻲ‪.‬‬
‫‪24‬‬

‫وאس؛‬
‫ﮬﻮ ﺟﻮ ﻛﻴﭻ َوﮢ َﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬وאءُ ﺗﻪ آﮢﻲ ُ‬

‫ﺳﺎس‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ َ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫ِﮬﻲءُ ِﺳ ُﺮ ﺳﺎرو ُ‬
‫‪25‬‬

‫ُﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن َאﭼﻲ ﮬ َ؛‬
‫ﭤﺌﻲ ﺻﺤﺖ َﻣﻨﺠﮫ َﺳﺮ َﻳﺮ‪ ،‬ڏور وﭸﻦ ﻣﻮن ڏﮐ َﮍא‪.‬‬
‫‪26‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ِﮬ َאﭼﻲ؛‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن َﻣ ُﻦ َﻣﭽﻲ‪ ،‬ﺒﺖ ۾ ﺒﻮب ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪27‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ َوﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪َ ،‬אﭼﻲ ِﮬ َ َﮬ ِﻠﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪138‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎھ ُﺳﮅﻳﺮ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎ ﭜﻴﻨﺮ آﮬﻲ ﭜ َ ِﻠﻲ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎن ُ‬

‫‪28‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﭤﻲ ِﮬ َאﭼﻲ ﮬﺎﮢﻲ؛‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ آرﻳﺎﮢﻲ آﮢﻲ‪َ ،‬ﭴﮡ ُ ﻣﻮن ﺳﺎن َאڄ ﻣﻼﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫‪29‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪َ ،‬אﭼﻲ ِﮬ َ ِ‬
‫ﮬﻠﻲ؛‬

‫ﭘﺎر ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎري ﮘﺎﻟﮫ َﺳ ِﻠﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬
‫‪30‬‬
‫ﻨﻮאر؛‬
‫ﮬﻮ ﺟﺎ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻟﮙﻲ ﺗﻴﺰ ﺗ َ َ‬
‫ﭘﺎر‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ ڏﻧﺎ دﻻﺳﺎ دل ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪي ِﭘﺮﻳﺎن َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧِﮭﻮڙي آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻛﺎڏي وﭸﺎن!‬
‫ﻧِ َ‬
‫ﭘﻨﮅ ﭘﺮي ﭤﻴﻮ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ ،‬ﻋﺸﻖ אُﻻرو אﭸﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺘﮡ وﭨﮡ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﭼﺮﺧﻮ ﭰ אﺋﻲ ﭜﭹﺎن‪.‬‬

‫ِﭘﺮﻳ َﻦ ﻧﺎﻳ ُﻮن ﭘ َﭧ ۾‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﺳﻨﺪﻳﻮن ﺳﻲ ﭴﭹﺎن‪.‬‬
‫ﻣﻮﭨﮡ وאري ﻛﮇﮬ ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧﻪ َﻣﺼﻠﺤﺖ َﻣﭹﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﮬﺌﺎن ﭔﺎروﭼﻲ ﻧﺎل‪ ،‬وو ﻧﺎل‪ ،‬ﭘ َ ُ‬
‫ﻳﻦء ﮐ َـﺌ ُﻮن!‬
‫ﻠﻚ ﻧﻪ ﭘﺮي ِﭘﺮ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪139‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َورﮬﻴﻪ ِوﻳ َﮍم ﮔﺬري‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﮭﮍي ﺣﺎل‪ ،‬وو ﺣﺎل‪.‬‬

‫ﺳﺎﭴﻦ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﻮز ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﮘﺎﻟﮫ‪ ،‬وو ﮘﺎﻟﮫ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﭤﻲ ﮔﺬאرﻳﺎن ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺧﺎص ﺧﻴﺎل‪ ،‬وو ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﻟﮙﻞ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮن ﺳﺎﺋﻲ ﭘﺎل‪ ،‬وو ﭘﺎل‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬آﮬﻲ אُﺗﻮن آل‪ ،‬وو آل‪.‬‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﭔﺎروﭼﻦ ۾ ﻛﺎ!‬
‫ﮔﻮ ءَ ﺟﻲ ﮔﻔﺘﺎر‪ ،‬ﭔ ُﮅﻳ َ َﻮ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎن ﻗﺮﻳﺐ ﺟﺎ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍي ﻣﻨﺠﮫ ﮬﺰאر‪.‬‬
‫ﮐ ُﺘﺎ‬
‫َ‬
‫آءٌ ﭘﻴﺎدي ﻧﺎ ﭘ ُﭵﺎن‪ ،‬ﺳﺎرو ﺳﺎٿ ُﺳﻮאر‪.‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ آﺋﻴﻮ‪ ،‬رﺋﮡ زאرو زאر‪.‬‬

‫ﻟﮅم ﭘ ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻨﺠﮭﺌ ُﻮن ﮔﺮد ﻏﺒﺎر‪.‬‬
‫אﭼﻲ ﺷﺎل ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ ﭔﻴﮭﺎر‪.‬‬

‫ﭘﺎﮢﺆن ﭔﺎﻧﮭﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ ﻧﻪ ﻛﺠﻮ ڌאر‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧﮭﺎر‪.‬‬
‫ﻛﻦ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ڏي َ‬
‫ﺳﭻ ﺟﻲ‪َ ،‬ﻣ َ‬
‫ﻨﺠﮭﺌ ُﻮن‪ ،‬ﻧِ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻳﺎر ﻟﮙﻲ آءٌ َﮬﻠﻨﺪي ﺗﻮﺳﺎن‪ ،‬وو‪،‬‬
‫رﮬﻨﺪﻳﺲ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪140‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﺎرﻳﻮن ﮬﻮﺳﺎن‪.‬‬
‫ﭘﺎء رﻛﺎب ﭘﺮ َ‬
‫ﭘﻮر َﻣﺌ ُﻮن‪ ،‬رאﮬﻦ ﺗﻲ روﺳﺎن‪.‬‬
‫ﭘﺎﺋﻲ َﻣﻨﮉڙא َ‬
‫َאوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮀﺎﮬﻲ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﻟﻮء ﺳﺎن‪.‬‬

‫ﺳﻮرن ﺳﮭﺮא ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﭘﺎرﺋﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﻮﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋ َﺖ ﻧﻪ رﮬﻲ‪ ،‬دم ﭔ َﺎﺟﮭﻮن دوﺳﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﮔﻮﻟ َﻦ ﺟﻲ آءٌ ﮔﻮ ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ذאت ﺟﻲ!‬
‫ﺠﮭﻲ ﺳﮕﮭﺎن ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻲ ﭔﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﻋﺒﺚ آءٌ ﭜﻲ ﻧﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ َ‬
‫ﻛﻴَﺲ ﻛﻨﮭﻦ ﮘﻮ ‪.‬‬
‫ﻛﺮي ﻛﻮﮬﻴﺎرل وﻳﻮ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍي אﻧﺪر ﮬﻮ ‪.‬‬

‫روﺋﻲ אُﻧﮭﻦ وאﺳﻄﻲ‪ِ ،‬ﭼ َ‬
‫ﻚ ﻛﻴﻢ ﮬﻲءَ ﭼﻮ ‪.‬‬
‫ﻨﺪ َﺟ ِﻨﮭ ِﮬﺖ ﮔﮭﻮ ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺻﺪﻗﻲ ﺗ َﻦ ﺗ َـﺌ ُﻮن‪ِ ،‬ﺟ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫אڙي َאﻟﻮ َאﻟﻮ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎٿ ﺳﻼﻣﺖ آﺋﻴﻮ!‬
‫َא ُڄ ﺳﻲ אﮜﮡ آﺋ ِﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﺟﻦ ِ‬
‫لء ِورھ وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ُאﮬﻲ َﮔﮇ ﻣﺴﺎﻓﺮ ِﮬ ِﻦ ﮔﮇﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﺟﻦ ِ‬
‫لء ﭘ َ ِ‬
‫ﻨﮅ ﭘ ُﮁﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ڏﻳﺌﻲ دﻻﺳﺎ دل ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻦ رﻳﮭﻲ روح رﭼﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﭜﺎﺋﻲ َאﭼﻲ ﺳﻲ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻦ ﺗﺎن ﭼﻴﭩﻚ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪141‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫وﺻﺎل ﺟﻮ‪ ،‬ﮬﺎڻ وא َء ورق ورאﻳﻮ‪.‬‬
‫ورﻳﺘﻴﻮن‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ڙي ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬אﮬﻮ ﻣﻮﻟﻰٰ ُ ِﺐ ِﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﺳﻨﺪ َﻳﻮ ﺳﺎر ﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬ﻳﺎر ﻣﻮن ﮐﻲ آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻣﻮن ُﮬﻮن ڏورڻ ﻧﻪ ﭤﻴﺎ‪ ،‬אﻻ‪ ،‬آﮬﻦ ﻛﺎف َ‬
‫ﻛﺸﺎل‪.‬‬
‫َאوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﮡ ﻣﻨﺠﮫ ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﻮ ﻓﻨﺎ ﻓﺮאق ﮐﻲ‪ ،‬وﺟﮭﺎن وאﺟﮫ وﺻﺎل‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺎروﭼﺎ ﺗﻮ ﭘﻮي‪ ،‬ﮬﮭﮍא ﭤﻴﮍم ﺣﺎل‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ۾‪َ ،‬ﺟﮑﺎن ِ‬
‫ﻻء ﺎل‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آﮬﻲ ِﺟﻲ ۾ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﺎل‪.‬‬
‫ِﺳﻚ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺗﻮن آءُ ڙي ﻗﺎﺻﺪ آءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻛﺎ ﺧ ڏﻳﮭﺆن ﮐِﻴﺌﻦ ﺟﻲ!‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻮ ﻲ َאڄ ﺎءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭤﺌﻲ ِﮬﺖ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭔﺎﺟﮭﺆن ﮬﻮت ﮬﻼءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻣﻠﮡ ﭔﺎﺟﮭﻮن دوﺳﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻨﺪو ورھ وڌאءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺠﮭ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬אﮬﻮ َאﭤﺌﻲ ﻛﻮ ﻟﻘﺎءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪142‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫آءٌ ﺗﺎن ﺻﺪﻗﻲ אُن ﺗﺌ ُﻮن‪ ،‬ﺟﻲ آﻳﺎ ﭘ ُﻨﮭﻞ ﺟﻲ ﭘﺎر!‬
‫ﮬﺰאر‪.‬‬
‫ُﻣﻜﻢ ﻧﻴﺎﭘﺎ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﮬﻮﺗﻦ ڏﻧﮭﻦ َ‬
‫ﺒﺖ ﺒﻮﺑﻦ ِﺟﻲ ﻛﺌﻲ‪ِ ،‬ﻫﻨﻴَﮍي ۾ ُﮬﺸﻜﺎر‪.‬‬
‫وﭸﻲ ڏﺳﻨﺪﻳﺲ אﮐﮍﻳﻦ ﺳﺎن‪ ،‬وڻ ﺳﻨﺪא وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ِﺳﻚ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺎ אﻧﺪر ۾ אﻟﻐﺎر‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫אوڏאﻧﮭﻦ آﺋ ﻛﺎﻧﮕﻞ َאدא‪ ،‬ﻟﻨﺆ ﺗﻮن َﭼﮝﻲ َאڄ ﻻت ﻛﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ُﮬﺖ ﮬﺌﻲ ﺒﻮﺑﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﺸﺘﺎق ﺟﻲ ﻣﺼﻠﺤﺎت ﻛﺎ؟‬
‫ﮬﻴﮇي َאﭼﮡ ﺟﻲ ﻛﺎ ُﮬ ‪ ،‬ڏي ﺗﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﺴﻼت ﻛﺎ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮬﻦ ﺎﮢﻲءَ وٽ אُﺗﻲ‪ ،‬رﮬﻨﺪא َאﭼﻲ ِﮬﺖ رאت ﻛﺎ؟‬
‫ﭔﻲ ﺗﺎن ﮬﻮﻧﺪي ﮬﻴﮣﻲ אدא‪ ،‬ﻇﺎﮬﺮ ﻧﻪ ﺟﮭﮍ ذאت ﻛﺎ‪،‬‬
‫ﻧﺪو ﺳﻮﻏﺎت ﻛﺎ!‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﻣﻮن ڏﻧﮭﻦ ﭘﺮت ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺎﭤﻲ آ َ‬
‫ﺷﺐ روز ﻋﺎﺷﻖ رﺋﮡ ۾‪ ،‬ﭴﺎﮢﻦ ﻧﻪ َﮬﮇ ﭔﻲ ﺑﺎت ﻛﺎ‪،‬‬
‫ﺋﻲء ﺟﻴﮭﮍي‪ ،‬آﮬﻲ ﻧﻪ ﭔﻲ آﻓﺎت ﻛﺎ!‬
‫ﺟﺎﻧﻲ ﺟﺪא َ‬
‫ﮬﻴﻜﻨﺪ ﮬﺌﮡ ﺟﻲ ﮬﻮت ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﻛﻨﺪم ﺳﺎﻋﺎت ﻛﺎ‪،‬‬
‫دﻟ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﮬﻜﺪم ”ﺳﭽﻮ“‪ ،‬ﺑﻴﮭﻲ ُאﮬﺎ ﺑﺮﺳﺎت ﻛﺎ؟‬
‫‪v‬‬
‫‪143‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻋﺸﻖ َאول آزﻣﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭽﻦ ﺟﻮ ﻣﻴﺎن!‬
‫ِﺳﺮ ﺗﻲ ﺳﮭﺞ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺳﻮر ﺳﭩﺎﮢﺎ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ ﭔﻮﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺻﺤﻴﺢ ﻣﻠﻨﺪم ﮬﻮت ﺣﻘﺎﻧﻲ‪ ،‬رא ُ‬
‫ﻧﻮل ﻣﻮن روﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎدق ﺳﮡ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“‪ ،‬ﭜﻮل ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ﭜﻮﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ﺳﺎﻧﻮل‪ ،‬ﺳﻮﻳﻦ ﮘُﮡَ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﭤﻲ ﺳﺎرﻳﺎن!‬
‫ُﮬﻴﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِﮬﻨﻴَﮍي אﻧﺪر‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎن ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫وאﭨﺎن אﭼﮡ ﺟﻮن‪ ،‬وو‪ ،‬ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻮن وﻳﭡﻲ ﺳﻲ ﻧﺖ ﻧﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮔﻮﻧﺪر ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﺬאرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺟﮭﻮريء ۾ ﭘﻴﻮ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍو ﻧﻲ ﮬﺎﻛﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺟﮭﺮي‬
‫ُ‬
‫َ‬

‫ﻛﮃ ﻗﻄﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﮬﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن َאدﻳﻮن ڙي‪ِ ،‬‬
‫وאء وﻳﻼ ﺟﻮ!‬
‫ڏﻳﺮن ڏﻳﺌﻲ ﮀﮇﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﺳﻮر ﻧﻮאن‪ ،‬ﮬﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن!‬
‫ﻣﮭﮣﺎ ﺒﻮﺑﻦ‪ ،‬ڏﻧﺎ ﭘﺎڻ אوﮬﺎن‪ ،‬ﮬﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن!‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﺮوאﮢﻦ ﮐﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ﭘ ﻳﻦ ﭘﻮאن‪ ،‬ﮬﻲ ﺣﺎل ﭼﻮאن!‬
‫‪v‬‬
‫‪144‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ﻋﺸﻖ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﺎري آﮬﻴﺎن‪ ،‬آءُ َאﭼﻲ ڏي دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ دل ﮐﻲ!‬
‫ﺳﮕﮫ ﻧﻪ ﺳﺎرﻳﺎن ﭘﻨﮅ ﻛﺮڻ ﺟﻲ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏي ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺎﮬﻴﺎن!‬
‫آءٌ ﺗﺎن ﭔﺎﻧﮭﻲ ﺗﻮن ﺗﺎن ﺳﺎﺋ ‪َ ،‬ﺳﮛ ﻧﻪ ﭔﻴﻮ ﻛﻮ ﺳﺎﮬﻴﺎن!‬

‫ﻛﻢ אﭼﻲ ﺟﻲ ﮬﻲ ﺳﺮ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺗﺎن ﭜﻲ ﻧﺎﺑِﺮ ﻧﺎﮬﻴﺎن!‬
‫ﻛﺮﮬﻞ ﻛﺎﮬﻴﺎن!‬
‫آءٌ َאڻ ﺳﻮﻧﮭ ﺳﻮﻧﮭ ﻧﺎﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻛﺎڏي‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت ﻛﺮﻳﻦ ﭤﻮ ﮬﮭﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬א َﺳﺮ َﮬﮇ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن!‬
‫אﮜﮡ آءُ ﺗﻮن ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪ ،‬ﺳﭛ ﭜﻼﻳﻮن ﭤﻲ ﭜﺎﻧﻴﺎن!‬

‫ورھ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﻛﻴﺌﻲ وﻟﻮﭨﻴﺎ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮي آءٌ ﮀﺎﮬﻴﺎن!‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫دل ﻧﺎﮬﻲ ﺳﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ وس‪ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫אﻧﮭﻦ َאﮐﮍﻳﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ ڏﺳﮡ ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺑﺲ‪،‬‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫אﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭘﺎڙﻳﭽﻮن ﭘﺮوس‪،‬‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن آﮬﻲ ﻧﻪ ﻋﺎم ﺳﺎن‪ ،‬روح ﮬﻨﮭﻨﺠﮍو رس‪،‬‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن وﻳﮍﮬﻲ دوﺳﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﻧﻪ ﻟﮙﻲ ﻛﺲ‪،‬‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪145‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬دوﺳﺖ وﭠﻲ ﻛﻴﻮ وس‪،‬‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬

‫داﺴﺘﺎن ا ﭡون‬
‫‪1‬‬
‫ُ‬
‫ﻣﺎرڳ ﻣﭥﺎﮬﻮن ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻣﺎرڳ ﭼﮍﮬﻲ ﻛ َ؟‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻣﺎرڳ ﺗﻲ ﻣﺮي‪.‬‬
‫ﺳﺎ ﭘ ُﮁﻲ ﺳﺎٿ ﺳﻮ َﻳﺮ‪ ،‬ﺟﺎﺋﻲ‬
‫‪2‬‬
‫َ‬
‫ﻣﺎرڳ ﺗﻲ ﻣﺮﻳﻦ‪ ،‬وڏא ﻃﺎﻟﻊ ﺗﻮ؛‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮن‬
‫ﺳﺎ ُ‬
‫ﻧﻮل ﺳﺎﮘﻲ ﺳﻮ‪ ،‬ﻣﭥﺎن ﺗﻮ ﮬﭣ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﻣﺮ‪ ،‬ﺗﺎن ﺗﻮن ﺗﻨ ﺟﻲ ﭤﺌ ؛‬
‫َﻣ ِﻠﮭﻲ ﻣﺎرڳ ُ‬
‫ﺟﺮ‪ ،‬אرﺗﻮ َאﮐ َﮍﻳﻦ ﻣﻮن‪.‬‬
‫ﺟﺒﻞ ﮬﺎر ﻧﻪ ُ‬
‫‪4‬‬
‫ﮬﻨﺞ ۾؛‬
‫ﻣﺎرڳ ﺟﻲ ُﻣﺌ َء‪ ،‬ﺗﺎن ُﮬﺌ َء ﮬﻮﺗﻴﺎﮢ‬
‫َ‬
‫وس ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ُﺳﺌ َء‪ ،‬ﺗﺎن و‬
‫ﻳﭽﺎريء ُ‬
‫َ‬
‫‪5‬‬

‫ﻣﺎرڳ ﻣﺮن ﺟﻲ‪ ،‬ور ﺗﻨ ﮐﻲ و ﮭﮍو؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﻮﺗﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﺌﻲ אرﻣﺎن אﻧﮭﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫‪v‬‬
‫‪146‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﺎرڳ ﻣﺮڻ آھ‪ ،‬ﮔﮭﻮرﻳﻮ ﺟﻴﮡ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫ﭘ ﻧﻪ ﭘﻮﺋﻴﻮن ِ‬
‫َ‬
‫ﻣﺮ אﮘﻲ ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﭘﺎء‪،‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ُ‬

‫‪7‬‬
‫ﻣﺎرڳ آھ ﻣﺮڻ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﮬﻦ ﺟﻴﮡ ﮐ َـﺌ ُﻮن؛‬
‫ﻳﭽﺎريء אﻳ و‪ ،‬ﻛﻮﻛﺎن ﻛﺎﻧﮅ ﻛﺮڻ؛‬
‫وس و‬
‫َ‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ ﭔ ُﺮڻ‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﻛﻢ ﻛﻮﮬﻴﺎر ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻣﺎرڳ ﻣﺮאن ﺷﺎل‪ ،‬دﻋﺎ ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫ﻣﺎن ﻣﭥﺎن ﻣﻮن ﮬﭣ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮت ﮬﮭﮍي ﺣﺎل‪َ ،‬‬
‫‪9‬‬
‫ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﻛﺎ ﻣﻮن ﻟﻬﻦ ﻛﻞ؛‬
‫ﻣﺎڙﻳﻮن ﺳﭛ ﻞ‪ ،‬وﻳﭡﻲ ورھ وﺳﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬آءٌ אوﭠﺎرن ﻛﺎڻ؛‬

‫ﮬﺎرﻳﻮن אﻳﻨﺪم ﮬﺎڻ‪ ،‬ڏک ﻛﮃﻧﺪم ڏﻳﻞ ﻣﻮن‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬آءٌ ﺗﻨﮭﻦ ﻟ َﻌﻠ َﻦ ﻟ َ ِﮗ؛‬

‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺳﺎن‪.‬‬
‫َﺟ َﺖ ﭔﻴﺎ ِﭜﻲ َﺟ ِﮗ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﻴﭻ‬
‫َ‬
‫‪12‬‬

‫ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﻛﺎرڻ ﻛﻴﭽﻴﮍن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪147‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﺳﮕﮭﺎ ﺷﺎل אﭼﻦ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮن ﻏﻮر ﻏﺮﻳﺐ ﺟﻮ‪.‬‬

‫‪13‬‬
‫ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﻛﺎرڻ ﻛﻮﮬﻴﺎري؛‬
‫ﺌﻲء ﮐﻲ ﻣﺎري‪ ،‬وڃ َم ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫ُﻣ َ‬
‫‪14‬‬

‫ﻟﻮچ؛‬
‫ﺳﭽﻮ ﭔ َﮅي ﺳﻨﺪرو‪ ،‬ﻟ َﻜ ﻛﻨﺪي َ‬
‫ﭔ َﮍﻳﻮن ﻟﮗ ﭔﺮوچ‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫אدﻳﻮن آرﻳﭽﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻓﺆن ﭘﻮﻧﺪ ﻛﻞ؛‬
‫ﻛﺎرڻ ﻛﻮﮬﻴﺎرل‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ُﮬﻮ ﺳﻴﺎﮢﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻋﺎﺟﺰ ِﮬﻲءَ َאﭴﺎڻ؛‬

‫آءٌ ﻛﻮﮬﻴﺎري ﻛﺎڻ‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪17‬‬

‫وڳ؛‬
‫ﮬﻮﻧﺪي ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ وﻳﭽﺎري ِ‬
‫آءٌ ﺗﻨﮭﻦ ﻻﻟ َﻦ ِﻟﮗ‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫אﻧﺪر آ ڳ ﻋﺸﻖ ﺟﻲ‪ ،‬وﻳﻮ ﭔﺎروﭼﻮ ﭔﺎري؛‬
‫ﻛﺎرڻ ﻛﻮﮬﻴﺎري‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫‪v‬‬
‫‪148‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﭤ َ‬
‫ﻜﻲء ﻣﻮن ﻧﻪ ﭤِ َ ؛‬
‫َ‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻛﺎڻ َﺟ َ ‪ ،‬ﻣﭥﻲ رאھ رﺋﺎن ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬

‫‪20‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ﻣﻮن ﻧﻪ ﻛﻴﺎ؛‬
‫وﭨﺆن ﮬﻮت وﻳﺎ‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﺳﺎٿ ﺳﻮﻳﻞ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﭘﭵﻦ ﻣﻮن ﻧﻪ َﮬﭥﺎءُ؛‬
‫َאچ آرﻳﺎﮢﻲ آءُ‪ ،‬ﭤﻲ وﺳﻴﻠﻮ وﮢﻜﺎر ۾‪.‬‬
‫‪22‬‬

‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﭘﺮي آﮬﻦ ﭘ َﻨﮅ؛‬
‫روﻳﻮن ُﻤﭼﺎن َرﻧﺪ‪ ،‬آﻳﻞ אوﭠﺎرن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻣﺎرڳ آھ ﻣﻨﺰل؛‬
‫آھ ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﻞ‪ِ ،‬‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎ ِﺎﮢﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﮬﺰאرﻳﻦ ﻓﺮﺳﻨﮓ؛‬
‫ﻧﮭﺎري ڏي ﻧﻨﮓ‪ ،‬ﻛﺮ ور وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪25‬‬

‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ آﮬﻦ ﻛﻮھ؛‬
‫ﻣﻮن ﮐ َـﺌ ُﻮن ﺟﮭﺎﮘﮡ ﻧﻪ ﭤِ َ ‪ُ ،‬رﻛﺆن ڏאڍא روھ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪149‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘ ُﭵﺎن ﺗﻮھ‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ﻧﺎﮬﻢ ﺣﺎل ﮬﻠﮡ ﺟﻮ‪.‬‬

‫‪26‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬آﮬﻦ ﺟﺎل ﺟﺒﻞ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲءَ ﻛﻞ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﺎ ﭔﺎﺟﮫ ﻛﺮي‪.‬‬
‫ﻟﮫ‬
‫‪27‬‬

‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬دﻗﺖ َאﺋ ُﻮن ﺗﺼﺪﻳﻊ؛‬
‫ﺎﮢﻲء ﺗﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﻲ ﭘ َﮭﭽﺞ ِﭘﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫‪28‬‬

‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ﻛ ﻛﻴﺎم؛‬
‫ﺳﻠﮭﺎڙي ﺳﺎٿ ﺳﺎن‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﮬﻮت وﻳﺎم؛‬
‫ووڙڻ وڻ ﭘﻴﺎم‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺎﻧﮕﻲ ﻛﻴﭻ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪29‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻣﺎرڳ ﻣﭥﺎﮬﻮن؛‬
‫ﮀﻮريء ﮐﻲ ﮀﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮀﮇي وﺋ ﮀﺎﮬﻮن؟‬
‫َ‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﻛﺮي ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬دردﻣﻨﺪ دאﻧﮭﻮن؛‬

‫ﺗﻮن אﭼﺞ آ ﮘﺎﮬﻮن‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ﭤﻲ دوﺳﺖ دم ڏﻳﺎن!‬
‫‪30‬‬
‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ِ ،‬ﺟ ِ‬
‫ﺖ ﺟﺎﻧﺎرن ﺟﺎﻳﻮن؛‬
‫ﻏﻔﺎﺋﻦ ﻏﺎرن ۾‪ ،‬אُت ﺑﻴﺤﺪ ﺑﻼﻳﻮن؛‬
‫ﻣﺎﻧﺪيءَ ﮐﻲ ﻣﺎرڻ ِ‬
‫لء‪ ،‬ﻧﻜﺘﻴﻮن ﻧِﻨﺎﻳﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪150‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫آريء ﺳﻨﺪي ﻋﺸﻖ ۾‪.‬‬
‫ﻣﻮن ِﺳﺮ ﺗﻲ ﺳﮭﺎﻳﻮن‪ ،‬ﺳﭛ‬
‫َ‬
‫‪31‬‬

‫ﻛﺎف ﻛﺸﺎﻻ ﻛﻴ א‪ ،‬ﺑ َﺮ وڏא ﺑﺌﺒﺎن؛‬
‫ﻜﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﻛﻮﮬﻦ ۾ ُ‬
‫ﻻﻧﮕﮭﺎ ِﮬ ُ‬
‫ﻚ ﻟَ َ‬
‫ﻛﮭﺪאن؛‬
‫אﮘﻴﺎن ڏ َﻳﻨﻢ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﮬﻠﮡ ﮬﻲ ﺣﻴﻮאن؛‬
‫آءُ آرﻳﺎﮢﻲ َאﮘﻮאن‪ُ ،‬ﭤﺮ ﻣﻮن ﻧﻪ ﭤﻴﻠﮭﻴﻮ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪32‬‬

‫ﻛﻢ‪ ،‬ﭤﻮري ڏﻳﻨﮭﻦ ﻣﺆن ﭤﺌﻲ؛‬
‫ﻛﺸﺎ ﻣﺆن‬
‫ُ‬
‫ﺳﻮز ﮔﺪאز ۽ ﻏﻢ‪ ،‬رﮬ ﭤﻴﻨﺪو رאھ ۾‪.‬‬
‫‪33‬‬
‫ﻗﺪر ﻣﻨﺠﮫ ﻛﺸﺎل‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﺎن ﻟﮅو ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫وڌي ِوٿ وﺻﺎل‪ ،‬ﻳﻜﺴﺎن ﻳﻜﺎﻳﻚ ﮐ َـﺌ ُﻮن‪.‬‬
‫‪34‬‬
‫ﻣﻮﭨﻲ آﻳﺲ ﻣﺎٺ ۾‪ ،‬ﺗﺎن ﻛﻴﻮ ﺷﻮق ﺷﻜﺎر؛‬
‫َﮬﻲ ﮬﻦ ﺎﮢﻲءَ ﮐﻲ‪ ،‬ووڙڻ ﭤﻴﻮ وﮢﻜﺎر؛‬

‫ﻃﻠﺐ ﺳ ﺗﻜﺮאر‪ ،‬ﻛﺸﺎ ﻣﺆن ﻛﻢ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﭘﺎرؤن ﺗﺎن ِﭘﺮﻳ َ ِﻦ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬אﭼﻦ ُאﮬﻲ אوﻻﻧﭝﺎ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪151‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﻴﻠﮭﺎن ﺗﺮﺳ ﺗﺎر ۾‪ ،‬ﺟﻴﻠﮭﺎن ﺒﺖ ﻧﺎﮬﻲ ﻣﻦ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﭼﺎﻧﮕﺎر ِﭼﮍن ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻮڙي ِ‬
‫ﭘﻴﮍء ﻛﻦ؟‬

‫ﺳﻚ ﺳﭽﻲ ﺟﻦ ﺳﺎھ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎرؤن ﻧﺎ ﺗﺮﺳﻦ‪.‬‬
‫ﻛ אﺳﺎن ﮐ َـﺌ ُﻮن َאﻧﮭﻨﺠﻮن‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﭤﻴﻮن وﺳﺮن‪.‬‬
‫آءُ אﺳﺎ ﻲ ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﺗﺎن ڏﻳﺌﻲ ﭔ َﻦ‪.‬‬
‫ﻋﺸﻖ ”ﺳﭽﻮ“ ﺟﻦ آﮬﻴﺌﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎن ِ‬
‫روء َر َﺳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻣﻮن ڏي ﻛﺎﻟﮫ‪ ،‬دﻟ ﻟﮑﻴﺎ دﻻﺳﺎ!‬
‫ِאﻳﻨﺪא َאﮜﮡ ﺳﻲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬ﺟﻦ ِ‬
‫لء ِﺳﻜ ءَ ﭤﻲ ﺳﺎل‪.‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن! ﮬﺠﺮ ﻓﺮאق ﺟﻮ‪ ،‬وאرﻳﻮ ورق وﺻﺎل‪.‬‬

‫ﺳﺎھ ﻣﻮن‪ ،‬ﻻﭤﺆن ُ‬
‫ﻛﻞ َ‬
‫ﻛﺸﺎل‪.‬‬
‫َﺳﺮﮬﻮ ﭤﻴﮍو ُ‬
‫َ‬
‫ﻛﺮم ﻛﻴﺎﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻧﻲ ﮀﺎﮬﻲ ﺎل‪.‬‬
‫ﺗ ِ ُﺮ ﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪو ﺗﻮن ﭤِﺌ ‪ِ َ ،‬‬
‫ﻨﺪء ” َﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫دﻳﻮאﻧﻲ ِﮬﻦ دل َ‬
‫ﻛﻴَ َﻮ‪ ،‬ﻛﻮ دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ڏﻳﻮ!‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﺎﻧﻮل ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭼﺌﻮ ﻛ ﻛﻮ ﭘ ُﮁﻨﺪو ﭔﻴﻮ؟‬
‫ﺗﻮ َ‬
‫ﺗﻮﮬﻮن אﻻﺟﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﺳﻮ وאﻋﺪو وﺳﺮي وﻳﻮ؟‬
‫ﮔُﮭﺮﺟﻲ ﺳﻌﻴﻮ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻮ ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ﭘﻴﺶ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪152‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻲء دאﻧﮭﮍي‪َ ،‬ﮬﻲ ﺑِﺮھ ﺑ אﮘﻲ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ ڏﻳﺎن ِﮬ َ‬
‫ريء ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻧِﻲ ﮬﮭﮍو ﺣﺎﻟﮍو‪َ ،‬אي ﻳﺎر ﺗﺎن ﺗﻮ َ‬
‫ِﮬﻲءُ ﺳﺎھ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﺳﺮﻳﺮ ﻣﺆن‪َ ،‬ﮬﻲ ﺗﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻧﺎزن ﻧِﻴﻮ‪.‬‬
‫ِ ﮭﺮي ِ ﺎﮢﻲءَ ﺟﻲ َאﭼﻲ‪ ،‬ﮬﻚ ڏﻳﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭘﺎء ﻻﻟﻦ ﻟِﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻴﻮ ﻛﺎﻟﮫ ﮬﺎدي ﻗﻮل ﺗﻮ‪ِ ،‬ﻣﮍﻧﻲ אﮘﻴﺎن ﻣﻮن ﺳﺎن ِאﮬﻮ‪.‬‬

‫ﮬﻮﻧﺪس ”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮﺳﺎڻ آءٌ‪ ،‬ﺗﻮ ِﭘ ُ ’ﻋﺒﺪא ﻖ‘ ﭼﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻋﺸﻖ َאﮐ ﻧﻴﺌﻲ ﻻﻳﻮ‪َ ،‬ﻣﺴﺘﺎﻧﻦ ﺳﺎن!‬
‫ِﺳﺮ ﻣﭥﻲ ﻣﻮن َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ِ ،‬ورﮬﻲ ﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫אﻟﺒﺖ وﻳﻨﺪﻳﺲ אوڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﭘ َ ُﻞ ﭘﺎڙﻳﭽﻮن ﻧﻪ ﭘﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫آءٌ ﻛﻴﺌﻦ وﻳﮭﺎن ﻣﺎٺ ﻛﺮي‪ ،‬ﺳﻮرن ﮬﺖ ِﺳﺠﮭﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺟﺎ ﺳﻴﺒﺎﻳ َ َﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ אُﮬﺎﺋﻲ ﮘﺎﻳﻮ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺗﻲ ﺳﭛ ﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺣﺎﺻﻞ آہ ﺣﺒﻴﺐ ﺟﻮ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﻦء ﺟﻲ!‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ِﻣﮭﮣﺎ ڏﺋﻲ‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ﻛﺎ ﭘﺎرؤن ِﭘﺮ َ‬
‫ﮬﻲء ﺗﺎ ﺣﺒﻴ ري‪ ،‬ﭘﻴﺎﻻ زﮬﺮ ﭤ ِﻲ ﭘﺌﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ڏوڙو ڏک ﻣﻮن ﭘﺮאﺋﻴﻮ‪َ ،‬ﮬﻲ دوﺳﺖ ﺟﻲ وﺋﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪153‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﭤﻮ ﻧﺌﻲ‪.‬‬
‫روز ﭘﺮ َ‬
‫ﺳﺎرو ﺋﻲ ﻛﻢ ”ﺳﭽﻮ“ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭘ ُﭡﻲءَ دوﺳﺖ ﺟﻲ ﭘﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﭘﺎﺋﻲ ڏوھ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ אﻧﺪر ۾‪ ،‬آءٌ دوﺳﺖ ﺗﻮ در آﺋﻴﺎن!‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ روح ۾‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﺳﻮﻳﻦ ﮘﮡ ﮘﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫ڏٺ ڏورאﭘﻮ ﭔ ُﮅي‪ ،‬آءٌ ﭘﻠﺆ ﺗﻮﮐﻲ ﭘﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺿﻌﻴﻔﻲء ﻣﺆن ﻛﺮي‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮﮐﻲ ﭘﺮﭼﺎﻳﺎن‪.‬‬
‫زאرﻳﻮن‬
‫َ‬
‫ﺟﺎ ﺗﻮ ﭘﮣﻲ ﭘﻴﺰאر ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎ ﮐﮫ ﻟِﮝﻦ ﮐﻲ ﻻﺋﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺳﭛ ﮘﺎﻟﮫ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ِﺳ َﺮ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﺠﮭﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫وﭸﻲ ﺷﺎل ڏﺳﺎن‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﭻ وא ءَ وﺳﺎﻳﻮ!‬
‫رﺗﻲء ﻣﻨﺠﮫ رﺳﺎن‪.‬‬
‫َאدﻳﻮن אوﭠﺎرن ﮐﻲ‪ ،‬آﻳﻞ‪،‬‬
‫َ‬

‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﮐﻲ‪ ،‬آﻳﻞ‪ ،‬ﭘ ُ ِﭵﻲ ﺷﺎل ﭘﺴﺎن‪.‬‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ وאﭨﻦ ﺗﻲ‪ ،‬آﻳﻞ‪ ،‬ﮔﻮڏن ﭜﺮ ﮔﺴﺎن‪.‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﺟﻲ‪ ،‬آﻳﻞ‪ ،‬وﻳﮍﮬﻲ ﻣﻨﺠﮫ وﺳﺎن‪.‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬آﻳﻞ‪ ،‬ﮬﻮﺗﻦ ﺳﺎڻ ﮬﺴﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﭙﺮﻳﻦ ﺳﺎن‪ ،‬آﻳﻞ‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳﺲ ﭼﺎھ َﭼﺴﺎن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪154‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﭤﻴﻮن ورڻ ﺟﻮن وאﻳﻮن‪ ،‬ﻳﺎر ﺳﺎﻧﮕﻴﮍي ﺟﻮن!‬
‫ﮬﭣ ﭘﺎﻧﮅيءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺎرؤن ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬אﮬﻲ ﺳﻲ ﺧ אن آﻳﻮن‪.‬‬

‫ُ‬
‫ﻛﻮ ﺎن ﮬﺰאرﻳﻦ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏﮬﻮن‪ ،‬אﺳﺎن ڏي ﻳﺎر ُאڏאﻳﻮن‪.‬‬
‫אﮜﮡ אُﮬﻮﺋﻲ אﺳﺎن ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺷﻞ ﺟﺪא ﻧﻪ ﮬﻮﻧﺪﻳﻮن ﺟﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﻛﺘﺎﺑﺘﺎن ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﺳﻲ ﮬﻮت ﮬﻼﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺮﮬﮡ ﺟﮭﮍﻳﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ري ﺳﻮز َﺳﻼﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻧﺎﮬﻦ ﮘﺎ ﻴﻮن ﮬﻲ َﮘ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﮘَﺮﮬﻴﺎن ﮘﺎﻟﮫ‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺣﺎل ﺟﻲ!‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻴﻨﺪא ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜﺎل‪.‬‬
‫ﻛﺮڻ ﻋﺮض ﻋﺠﻴﺐ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮀﺎﮬﻲ ﺎل‪.‬‬
‫ﻛﻨﺪي ﭘﻮرﮬﻴﻮ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬ﺟﻲ ﻧ ﺎﮢﻲ ﻧﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎھ ﺳﭵﮡ ﮐﻲ ﺳﺎرﻳﻮ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﺗﻨﮭ ﺟﻲ ﮘﺎرﻳﻮ‪،‬‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء!‬
‫َאدﻳﻮن آرﻳﺎﮢﻦ ﺟﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ﺗﻮڏن ﺗﻮ ِ‬
‫ﻧﮓ ﺗﻨﻮאرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﻣﻦ ﮔﮇي ﮔﻮﻧﺪرﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻴﭽﻲ ﻛﻴﭻ ﻗﺮאرﻳﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪155‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﺎﮢﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ورﻳﺘﻴﻮن ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮ‪.‬‬

‫ﭽﻮء ﺟﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺳﻨﺪن ﻋﺸﻖ ُאﺟﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻲءُ َﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫َﮀﭙَﺮ ﺗﺎن ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪ ،‬ﭜﻠﻮڙي‪ ،‬ﭘﻨﮭﻞ ﻳﺎر!‬
‫ﭘﺎڻ ﺳﭹﺎﮢﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﮔﻮ ﺳﺎڻ ﮔﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫אﮜﮡ آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ‪ ،‬آرﻳﺎﮢﻲ ﺗﻮ אﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫אﮬﻮ אﭤﻢ آﺳﺮو‪ ،‬ﻧﺎل ﺎﮢﻲ ﻧِﻴﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘﮑﺎ ﭘﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬אوري ﺷﺎل َאڏﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪ ،‬ﺑﻠﻮﭼﺎ‪ ،‬ﺑﺨﺸﻴﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﻚ ۽ ﺳﻮر ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ﮔﮭﻮرﻳﻮ ﮬﻲ ﺗﻪ ﭜﻨﭝﻮر‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﮛ ﭔﺎروﭼﻦ ﺳﺎن!‬
‫َﻣ َﺮ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻌﺬور ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻨﺪو ﮬﻮﺗﻦ ﮬﻮر‪.‬‬
‫כ ﺗﺎن‬
‫رאﺗﻴﺎن رﺋﺎن وڏ ﭰﮍא‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﺳﺎرو ﺋﻲ ڏور‪.‬‬
‫ﻧﻲء ﮐﻲ دور‪.‬‬
‫ﻳﺎﮢﻲء ﺟﻮ‪ ،‬دﻳﻮא َ‬
‫آﮬﻲ آر َ‬

‫ﺳﭽﻮ ﮘﺎﻟﮫ אُﻧﮭﻲءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﺷﻮق ﻣﭽﺎﻳﻮ ﺷﻮر‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫دﻳﺲ אﺳﺎن ﺟﮍي آﻳﻮ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪156‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭔﮍﻳﻮن‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ؛‬

‫ﻣﻮﻟﻰٰ ﺳﻮ آڻ ﻣﻼﻳﻮ!‬
‫َאﭼﮡ ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻲ ﻛﻞ ﻧﻪ آن ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻴﻠﮭﺎن ﭤﻴﻮن ورھ وﺳﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫وﻳﮍﮬﻲ אوﮬﺎ ﻲ وﺳﻲ ﭔﺎروﭼﻮ‪ ،‬ﭘﺮي ﮀﻮ ﭘﻨﮅ ﭘﮁﺎﻳﻮ؟‬
‫אﮜﮡ אوﮬﺎن ﺟﻲ آﮬﻲ ﺳﺪאﺋ ‪ ،‬ﮔﮭﻮري ﺗﺎن ﭘﺎڻ ﮔﮭﻤﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫آءٌ ﺎﮢﻲ ﻋﻴ َ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ ﭘﺮﻳﻦءَ ﭘﺮﭼﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﮬﻮت َﺳﺠﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻨﮅ وﻳﭡﻲ ﻳﺎر ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ﺳﻮ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫َאﭼﻦ ﭤﺎ ﭘﺮﻳﻦ َאﭼﻦ ﭤﺎ‪،‬‬
‫ﺳﻞ ﻛﻲ ﺳﺎﭤﻲ‪َ ،‬אﭼﻦ ﭤﺎ؟‬
‫ﻃﺮف אﺳﺎن ﺟﻲ ﮬ ﺗﻴﺎري‪ ،‬ﭘ َ َﮫ אﭸﺎ ﻛﻲ ﭘ َﭽﻦ ﭤﺎ؟‬
‫אدﻳﻮن آﺗﺶ ﻋﺸﻖ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻦ ۾ ﻣﭻ ﻣﭽﻦ ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻨﮭﻦ وאرא ِﮬﺖ ﻧ َ َﭽﻦ ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﭘ َﺴﮡَ ﻛﺎرڻ ﭘﺮ َ‬

‫ﻧﮭﻲء ۾ رﭼﻦ ﭤﺎ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ُﺳﻮرﮬﻴﻪ ﻛﻴ א‪ ،‬رﻧﮓ א َ‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫אﮬﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﺳﭵﮡ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن آءٌ ﺗﺎن ﻛﺮﻳﺎن؟‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وﻳﭡﻲ ِﮬﺖ ڏﮐﮍא ڏرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﮬﻲ ِﺳ ُﺮ ﺳﺎرو ﺳﺎھ ﺳﺎن‪ ،‬آڏو ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ دوﺳﺖ ڌرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪157‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫رھ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﮬﺖ وﺳﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﭘﺎﭴﺎﮢﻦ ﮐﻲ ﭘﻨﮅڙא ﭘ َﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫ِو َ‬

‫ﻧﮭﻲء ۾‪ ،‬ﺳﻮرن ﺟﺎ ﭤﻲ ﺳﮇﻛﺎ ﭜﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫ريء دﻳﺲ אُ َ‬
‫دوﺳﺖ אوﮬﺎن َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮي ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺻﻮرت ريءَ وﻳﭡﻲ ﺳﻮر ﺗﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﻴﻨﮭﮍو ﻟﮙﻮ!‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﮬﻮت‬
‫َ‬
‫ﭘ َﺮو ِﭘﻴﮍم ﭘﺎڻ ﻣﻮن‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ڙي ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﭜﻮل ﭜﮙﻮ‪.‬‬

‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻋﺸﻖ ﭨﮙﻮ‪.‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﭨﻮڙﻳﻮ‬
‫ﭔﻴﺎﺋﻲءَ ﺟﻮ ﺑﻨﺪ ﭘﻴﻮ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ אوڏﻧﮭﻦ آﺋﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﻨﺪو ِورھ وﮘﻮ‪.‬‬

‫ﺌﻲء ﻣﻨﺠﮫ َﺳﮙﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ”ﺳﭽﻮ“ آﮬﻲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﺟﻴﺌﻦ ُﺳ َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﻨﺎﺌون‬
‫‪1‬‬

‫ِ‬
‫ﺑﺎري ﺑِﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬رﮘﻮﺋﻲ رאﺣﺖ؛‬

‫َ‬
‫ﻨﺪ ُﮬﻴَﺲ ﮬﻮت ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎرﻳﺎن ﺳﺎ ﺳﺎﻋﺖ‪ ،‬ﺟﺎ‬
‫ﮬﻴﻜ َ‬
‫‪2‬‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ِ ،‬آھ َﻣﭥِﻢ َ ُ‬
‫ﻜﻢ؛‬
‫دم‪ ،‬ﮀﮇﻳﺎن ﻧﻪ ﮀﻦ ﻛﮭ ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪو دوﺳ ءَ ُ‬
‫‪3‬‬

‫ﻧﻮر؛‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ِ ،‬آھ ﻧﺴﻮرو ُ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ۾‪ َ ُ ،‬ﺟﻮ َﻣﺬﻛﻮر؛‬
‫‪v‬‬
‫‪158‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻴﭽﻴﮍن ڏي‪.‬‬
‫وﭸﮡ آھ ﺿﺮور‪،‬‬

‫‪4‬‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ِ ،‬ﮬ ِﻴﮣﻦ ﺟﻮ ﮬﻤﺮאھ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ڏﺳﻲ ﻛﻴﭻ ﺟﻮ‪.‬‬
‫روح َﻣﻨﺠﮭﺎرون رאھ‪،‬‬
‫‪5‬‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪َ ،‬ﺳﺪא ُﻣﻮن ﺷﺎﻣﻞ؛‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮر ﭘ َﺴﺎﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻴﭻ ڌﮢﻲ ﻛﺎﻣﻞ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ َ‬
‫‪6‬‬
‫אوﺟ ُﺮ؛‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬אوﻧﺪאﮬﻲءَ َ‬

‫ﺳﺎﭤﻲ آھ َﺳﭝَﺮ‪ ،‬ﺳﻮ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪو َﮀﭙَﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬אدﻳﻮن ِﺳﺮ آﻳﻮم؛‬
‫ُ‬
‫ﭼﺎﮬﻮن ُﻤﭼﻲ ﺗﻨﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻦ ﺗﻲ ﭼﺎﻳﻮم؛‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ِ ﮭﺮي‪.‬‬
‫ِو ِرھ وﺳﺎﻳﻮم‪ ،‬ﻧِ ُ‬
‫‪8‬‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗ َ َﻦ ﮐﻲ ﺗ َﻘﻮﻳﺖ؛‬
‫ﺳﻮر ِﺻﻔ َ ُﺖ‪ ،‬ﭘ ُﭵ ﻧﻪ ﭘ َﺮ َ‬
‫ﻛ ِﮭ ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪيء َ‬
‫َ‬
‫‪9‬‬

‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ِﮬﺪאﻳ َ َﺖ؛‬

‫َ‬
‫ﻛﻨﺪو ﻛﻔﺎﻳ َ َﺖ‪ ،‬ﭘﺎﮢﻮن ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘ َﻨﮅ ۾‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪159‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪10‬‬

‫ﺳﻌﺎد َت؛‬
‫ﺑﺎري ﺑﺮھ ﺑﻠﻮچ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎرو َ‬
‫ﻳﺖ‪ ،‬ﻛﺎ ِ‬
‫ﻛﻴﻮن آﮬﻲ ﻛﺎف ۾‪.‬‬
‫ﮬﻴﮣﻦ ﺎ َ‬
‫‪11‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﭘ َ ُ‬
‫ﺐ آھ؛‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي َ‬
‫ﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋ ُ‬
‫ﮔﮭﻮري ِﺳ ُﺮ ﮔُ ِ‬
‫دوﺳﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮭﻤﺎء‪ ،‬ﻣﭥﻲ در َ‬
‫‪12‬‬

‫ﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋ ِﺐ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪َ ،‬ﺳﻨﺪو ﭘ َ ِن ِ‬
‫ﭘَ ُ‬
‫ﻧﺎء؛‬
‫ِﮬﻨﺌ َ ﺳﺎڻ َﮬ ِ‬
‫ﻼء‪ ،‬ﭘﺎڻ ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ِﭘﺮﻳﻦءَ ڏي‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋﺐ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ ،‬آھ ﮬﻠﮡ ﺳﺎن ﺣﺎل؛‬
‫ﻧﻜﺎ ﻗﻴﻞ ﻣﻘﺎل‪ ،‬ﭔﻲ ﻧﺎ ُﺟﮍي אُﺗﮭ ‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ‪ ،‬ﺧﺎﺻﻮ ﺳﺎڻ ُ ﺧﻴﺎل؛‬
‫ﭘﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋﺐ ﭘﺮ َ‬

‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﭘﺮ َ‬
‫ِﻓﻜﺮ ﺳﺎن א ﺎل‪ ،‬وﭸﻲ ﭘﺴﻨﺪ َ‬
‫‪15‬‬

‫ﭘﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋﺐ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ِ ،‬ﺳ ِﺴﻲ ﭘ َ ﻛﺮڻ؛‬
‫ِא ِﻧﮭ ءَ ڌﻳﺎن ڌرڻ‪ ،‬آﮬﻲ ﻗﺪم ﻛﻴﭻ ڏي‪.‬‬
‫‪16‬‬

‫ِ‬
‫ﭘَ ُ‬
‫ﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋﺐ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪” ،‬ﻣﺎن“ ﺳﺎن ﻛ ﮬﻠﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪160‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫ِ ‪v‬‬
‫ﺳﺎﺋﻲ ﭼﺎھ َﭼﻠﻲ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ”ﻣﺎن“ ﮀﮇي وچ ۾‪.‬‬

‫‪17‬‬

‫ِ‬
‫ﭘَ ُ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ‪ ،‬ﮬﻠﮡ ﮬﻚ ﻧﻈﺮ؛‬
‫ﻨﮅ ﻋﺠﺎﺋﺐ ِﭘﺮ َ‬

‫ﭘﺎڙﻳﭽﻲ ﻛﻨﮭﻦ ﭘ َ َﺮ‪ ،‬אﮬﻮ ﺧﻴﺎل ﮐﮍو رﮬﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﮬﻮت ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ وﻳﭽﺎري وﻳﻨﺪي؛‬
‫ﺳﭵﮣﻦ ﻧﻪ ﺳﻴﻨﮅي‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن آﮬﻴﺎن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﮬﻲء وﻳﻨﺪي وﻳﭽﺎري؛‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﮬﻮت‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫َﺿﻌﻴﻔﻪ زאري‪ ،‬ﻛﻨﺪي در دوﺳ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﮬﻮت‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻲ ﻛﻲ ﮬﻠﻨﺪﻳﻮن؛‬
‫َ‬
‫ﺳﻮر وﭸﻲ َﺳﻠﻨﺪﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻛﺸﺎﻻ ﻛﺎﻓﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﮬﻮت ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻲ ﮬﻠﻨﺪﻳﻮن ﺳﻲ؛‬
‫َﺟ َ אُﺗﻮن ﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳ ُﺮ ﻛﺮﻳﻨﺪﻳﻮن ﺻﺪﻗﻲ‪.‬‬
‫‪22‬‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫ِ‬
‫لء؛‬
‫روﺋﻲ ﮬﺎرج َر ُت‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭘﻮء ﺟﻴﻜﺲ ُ‬
‫ﺟﺖ‪ ،‬ﻣﭥﺎن ﺗﻮ ﮬﭣ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫‪v‬‬
‫‪161‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫رאﮬ ﮬﺎرج َر ُت‪ ،‬ﻛﺎﻛﻲ ﻛﻴﭽﻴﮍن لء؛ِ‬

‫ﮬﻮ ﺟﻮ ڏوﻧﮕﺮ ڏאﮐﮍو‪ ،‬ﻣﺎري ﭘ ُﮁﺞ َﻣ ُﺖ؛‬

‫ڏאڍﻳﻮن ﻣﮭﭩﺎن ِﻣ ﺟﻮن‪ ،‬ﺟﮭﻠﻲ ﻛﺞ َﺟ َﮭ ُﺖ؛‬
‫ﺗﻪ ﭘﺎﮢﻮن ﭴﺎﮢﻲ َﺟ ُﺖ‪ ،‬ﭤﺌﻲ رﻓﻴﻖ ُر ُﭸﻦ ۾‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫אُﮬﻲ زورﺋﻮن زور‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮ ﺒﺖ ﻣﻦ ۾؛‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ڏورﻳﻮن ڏور‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫لء‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫رت ﮬﺎرﻳﺞ‪ ،‬ﺗﺎن روﮬﻦ ﮐﻲ رﮬﺴﻮ ﭤﺌﻲ؛‬
‫َﮬﻨﺠﻮن ُ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫وאر ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﺞ‪ ،‬ﮬﮭﮍن‬
‫‪26‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن ﻧﻪ ﮬﺎرﻳﻦ‪َ ،‬אرﺗﻮ َאﮐﮍﻳﻦ َﻣﺆن؛‬
‫ﺗﻮن ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﮐﻲ؟‬
‫‪27‬‬
‫آﮬﻲ روح رﺗِﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﺳ ﻣﻮن ِﭘﺮﻳ َﻦ ﺟﻲ؛‬
‫ﻚ ﻟ َِ ‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫ﮬﮣﺎن ﻟ َ َ‬
‫لء‪.‬‬
‫‪28‬‬
‫آﮬﻲ ﻛﺎﻧﻪ َאﭨ َ َ‬
‫ﻚ‪ ،‬آﻳﻞ‪ِ ،‬ﻋﺸﻖ وאرﺋ ؛‬
‫ﻚ‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫ﮬﮣﺎن ﻟ ﻟ َ َ‬
‫لء‪.‬‬
‫‪29‬‬
‫‪v‬‬
‫‪162‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫وؤڙﻳﻨﺪي وﮢﻜﺎر‪ ،‬ﭔ َﮅي َﺳﻨﺪرو ﺳﭻ ﺟﻮ؛‬

‫ﭓ ﺟﺎ‪ ،‬ﻗﺎﺑﻮ ﻧﻪ ﻛﻮﮬﻴﺎر؛‬
‫ﭘﻨﮅ אڙאﻧﮕﺎ ﭘ َ َ‬
‫آﮬﻲ رﺋ َﮡ زאرو زאر‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﺎﻳﺎﮢﻦ ِ‬
‫لء‪.‬‬
‫‪30‬‬

‫ﮔﻮﻟِﻦ ﮔﮇ ﮔَﮇﻳﺎن‪ ،‬ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﭻ ۾؛‬
‫ﭘ َﻠ َﺆ ﺗﺎن ﻧﻪ ﮀﮇﻳﺎن‪َ ،‬ﮬ ِﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪31‬‬

‫ﮔﻮﻟِﺌ ﮔَﮇﻳﻨﺪي‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ ﻛﻤﻴﮣﻲ ﻛﻴﭻ ۾؛‬
‫ﻛﻨﮭﻦ َﮀ ِﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪي‪َ ،‬ﮬ ِﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪32‬‬
‫ﮔﻮﻟﺌ ﮔﮇﻳﻨﺪﻳﺎس‪ ،‬ﭘﻮرﮬﺌﻲ ﻛﺎرڻ ﭘﺎڻ ﮐﻲ؛‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪” ،‬ﺳﺎﺋ “ َﺳﮇﻳﻨﺪﻳﺎس؛‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﺎن ِﭘﺮ َ‬

‫ﻛﻨﮭﻦ َﮀ ِﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪﻳﺎس‪ِ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪33‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن ﭤﻴﺲ ﻧﻪ ﮬﻴﺌﻦ‪ ،‬ﺟﻮ ﻧﻨﮉ ﺎﮢﻲءَ ﻧﻪ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺌﻲ؛‬
‫ﭤﻴﺎن ﭘ אڍو ﺗ َﻦ ِﺟﻲ‪َ ،‬ﺟﺖ وﻳﮍم ﺟﻴﺌﻦ؛‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮت وﺳﺎرﻳﺎن؟‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ڙي آءٌ ﻛﻴﺌﻦ‪ِ ،‬ﮬﮭﮍو ُ‬
‫‪34‬‬

‫َﺳﻮﻳﻦ ﮘُﮡَ‬
‫ﺳﻨﺪאن‪ ،‬ﻣﺎن ﭤﻲ ﺳﺎرﻳﺎن َﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬
‫َ‬
‫ُ‬
‫ﻣﮭﺮﺑﺎن؛‬
‫ِﺳﮕﮭﺎ ﭤﻴﻨﺪא ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﻲ‬
‫‪v‬‬
‫‪163‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻮﻻن؛‬
‫وﻳﮭﺎن ﻛﻴﺌﻦ ﻣﺎٺ ﻛﺮي‪،‬‬
‫ﺟﻲء ﻣﭥﻲ َﺟ َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت وﺳﺎرﻳﺎن؟‬
‫رﻣﺎن‪ِ ،‬ﮬﮭﮍو ُ‬
‫آءٌ ﻛﻴﺌﻦ ۾ َא َ‬

‫‪35‬‬

‫ِ‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭘﺌﻲ؛‬
‫ﻣﻮﭨ ِﻲ א ُ‬
‫ﻳﻨﺪم ﺷﺎل‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻮ َ‬

‫َאﭤ َﻢ آرﻳﭽﻦ ري‪ ،‬ﺟﻴﺌ َﮡ ﻣﻨﺠﮫ َﺟ َ‬
‫ﻨﺠﺎل؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺣﺎل‪ ،‬ﮬﮭﮍو ﮬﻮت وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪36‬‬
‫ﺟﺎن ﺟﺎن ﻳ َﻜﺎ ﻳ َﻚ ﻧﻪ ﭤﻴﺎن‪ ،‬ﺗﺎن ﺗﺎن ﻣﺎٺ ﻧﻪ ُﻣﻮن؛‬
‫ﺑﺮאﺑﺮ ”ﺑﻲ ُﭼﻮن“ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫” ِﭼﺮא“ ۽ ” ُﭼﻮن“‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﭘ ُﮁﻴﻮن ﻛﻲ ِﭘﺮﻳ َﻦ‪َ ،‬‬
‫ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِﺟﻴُﻮن ﺧ אن‪ ،‬ﺳﺎﭤﻴﻮ ڙي!‬
‫ﺳﺎھ ِﺳﻜﻲ ﭤﻮ ﺟﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِ‬
‫ﻛﻲ ِ‬
‫ﺳﺎر ِن؟‬
‫ﺳﺎﭤﻴﮍن‪.‬‬
‫ِﮬ ِﻦ دم دﻻﺳﺎ ڏﻧﺎ‪َ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن‬
‫ِ‬

‫ﻛﮭﮍيء ﮘﺎﻟﮫ ۾‪ ،‬ﮬﻮ ُﮬﺖ ﻳﺎد َ‬
‫ﻛ ِﺮن‪.‬‬
‫ﺗﻮن ِﮬﺖ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎء َﮀﮇن‪.‬‬
‫آﮬ َﺟﻨ ﺟﻲ آﺳﺮي‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﻮ‬
‫ﻣﺎن ﻏﺮ ِﻳﺐ ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ِ‬
‫ﮔﮇ ِن‪.‬‬
‫ﻨﮕﺖ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﭘ َ َﺴﮡَ ﻛﺎرڻ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻴﺎ آ ﮔَ َﻢ َאﮐﮍﻳ َﻦ!‬
‫‪v‬‬
‫‪164‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِﻣﻠ َﮡ ِ‬
‫وﺳﻦ‪.‬‬
‫لء ﺒﻮب ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻮن رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ َ‬
‫ﺟﮭﮍَ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﻛﮇﮬ وﻳﮙﺎﮢﻦ‪.‬‬
‫ﻮر ﻧﻪ َ ﻲ ُ‬
‫ُ‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﺳﺪא ﺳﺎوڻ ﺗ َﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺑﻮﻧﺪאن ﺑﺲ ﻧﻪ ﻛﻦ‪.‬‬

‫ﻳﻦء ِ‬
‫لء ﭤﻴﻮن‪،‬‬
‫ﺟﮭ َﭵﻦ‪.‬‬
‫ﺟﮭﻮريء ﻣﻨﺠﮫ ِ‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ُﺳﭙﺮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﺑِﺮھ ﺑ אﮘﻲ ﻛﻴﻮ ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ درد دﻳﻮאﻧﻮ ﻛﻴﻮ!‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﺳﻮ ﻧِﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘ ُﮁﻮ ﻛﻴﻢ ﻃﺒﻴﺐ ﭔﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧِ َ‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن َאﭼﻲ אوﭼﺘﻮ‪ ،‬ﭘ ُﻮر ِﭘ ِﺮﻳ َﻦ ﺟﻮ ِﭘﻴﻮ‪.‬‬

‫ﻲء ﮐﻲ ﻧِﻲ ڏﻳﻮ‪.‬‬
‫َאﻧﺪوھ ﻋﺸﻖ ﻋﺠﻴﺐ ﺟﻮ آﮬﻲ‪ ،‬ڏﮐِ َ‬
‫ﺳﺎﮘﻲ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻮ َא ُﻣ َﺮ אورאﮢﻮ ڏﻧﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎن ِ‬

‫َﺳﺮﺗﻴﻮن ﭔﺎﺟﮭﺆن ﺳﻮز ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ُﺟﭡِﻦ ﮔﺎڏون ِﺟﻴﻮ‪.‬‬
‫روح ﮐﻲ‪ ،‬ﺧﻴﺎل ﻛﻴﻮ ِﮬﻦ ﮐِﻴﻮ‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِ‬
‫ﺑﺎﻗﻲ َﺳ ُﭻ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻏ وﭼﺆن ﺗﺎن وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﭤﻴﻮن َو َرڻ َ ِﺟﻴﻮن وאﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻳﺎ ﺳﺎﻧﮕﻴﮍي ﺟﻮن!‬
‫َﮬﭣ ﭘﺎ ِﻧﮅن ﺟﻲ ﭘﺎرؤن ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ِ ،‬אﮬﻲ ﺳﻲ ﺧ אن آﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻮ ﺎن ﮬﺰאرﻳﻦ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏَ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬אُﮬﻲ ﺳﻲ دوﺳﺖ ُאڏאﻳﻮن‪.‬‬
‫ِ‬
‫َאﮜﮡ אﮬﻮﺋﻲ אﺳﺎن ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﺪא ﻧﻪ ﮬﻮﻧﺪﻳﻮن ﺟﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪165‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺌﻲ ﻛﺘﺎﺑﺘﺎن ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﮬﻮت َﮬﻼﻳﻮن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﮘﺮﮬﮡ ﺟﮭﮍﻳﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ ﺳﻮز ﺳﻼﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻧﺎﮬﻦ ﮘﺎ ﻴﻮن ﮬﻲ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﺎر ﭘﻴﺎري‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﮔﮭﮣﺎ وﭸﻲ ڏﻳﻨﮭﮍא ﻻﻳﺎ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫آءُ ڙي ﭘﺎﻧﮅي َ‬
‫ﻛ َﻞ ﻛﺎﺋﻲ ڏي‪ُ ،‬ﮬﺌﻦ َאﭼﮡ ﺟﺎ ﺳﻌﻴﺎ؟‬
‫אُﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ِورھ وﺳﺎﻳﺎ‪.‬‬

‫ﻧﮭﻲء ڏي ڏﺳﺎن ڏﮬﺎڙﻳﻮن‪ُ ،‬ﮬﻦ ﭤﻲ ﻛﺎﻧﮓ ُאڏאﻳﺎ‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ א َ‬
‫ﻳﺎر ﻣﺴﺎﻓﺮ ﻣﻮﻟﻰٰ ﻣﮭﺮ ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏﺮﻳﺐ ﮔﮇאﻳﺎ‪.‬‬

‫ﭤﻮرא ﺗ َﻦ ﺟﺎ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﭝﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻲ ِאﺟﮭﻲ َﭼﻮن َאڄ آﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻮﻧﻪ ﮬﻮ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﺮم ﻛﻴﺎﺋﻮن!‬
‫ڏوﮬﻦ ڏي ﻧﻪ ڏﭠﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻌﺎف ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻣﻨﺪﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﺟﻴﻜﻮ ﺣﺎل אﺣﻮאل ﮬﻮ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭘﺎﮢﺆن ﭘﺎڻ ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎﮢﮭ ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏﺮﻳﺐ ﮔﮇﻳﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﻛﻴﺌﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻲ دﻻﺳﺎ ڏﻧﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﮔﮭﻮري ِ‬
‫ﮔﮭﻮري ِ‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮري‪ ،‬وو ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺟﻨﺪ َﺳ َﭵﮡ ﺗﻮ ﺗﺎن ِ‬
‫ﮔﮭﻮري!‬
‫‪v‬‬
‫‪166‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﮭﻮري ِ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن‪ ،‬وو‪ ،‬آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ‪ِ ،‬‬
‫ﺟﮭﻮري‪.‬‬

‫ڏوري ِ‬
‫ﮘﭽﻲءَ ِوڌﻳ َ َﻮ ﻋﺠﺐ ﺟﻴﮭﻲ‪ُ ،‬ﺳﮭﮣﺎ‪ِ ،‬‬
‫ڏوري‪.‬‬

‫ﭼﻮري ِ‬
‫ﮬﻲء‪ُ ،‬ﺳﮭﮣﺎ ِ‬
‫ﭼﻮري‪.‬‬
‫ﻨﺪ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن‪ ،‬وو‪ ،‬ﻛﻨﮭ‬
‫ﺗَ ُ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫زوري ِ‬
‫دل ﮐﺴﻴﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﻟ ُﭧ ﻧِﻴﺘِﻴﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺣﺎﻛﻢ‪ِ ،‬‬
‫زوري‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮘﻮري ِ‬
‫ﻛﻴﮍء‪ ،‬ﺳﺎﺋ ‪ِ ،‬‬
‫ﮘﻮري‪.‬‬
‫אول آﺳﺎﻧِﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﭤﻲ‪ ،‬ﭘﻮءَ‬
‫ﻟﻮري ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﻻﻳﻮ َﺳ َﭻ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن‪ ،‬ﻻﻟﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﻟﻮري‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﮔﮭﻮرﻳﻮ ﮬﻮﺗﻦ ري‪ ،‬ﺳﺎرو ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر!‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﺆن ڏور‪.‬‬
‫ﻻﮬﻴﻨﺪא‪ ،‬وو‪ ،‬ﻟ ُﻄﻒ ﻣﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﮬﻲ ﮬﺎﻻﮢﻲ آن ﺟﻲ‪ ،‬ﺷﻌﻠﻮ وڌڙو ﺷﻮر‪.‬‬

‫ﻣﻨﺖ ﻧﻪ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﻮﭨﻴﺎ‪ ،‬زאري آﮬﻲ ﻧﻪ زور‪.‬‬
‫درﺳﻦ ﺳﺎڻ دﻓﻌﻲ ﭤﻴﻨﺪو‪ ،‬ﺳﻨﺪو ﮬﻨﻴﮍي ﮬﻮر‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﺪﻳﻦ رאھ ﺗﻲ‪ ،‬ﮬﻚ ﺟﻔﺎ ﭔﻴﻮ ﺟﻮر‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫َאڄ ﮬﻮﺗﻦ ريءَ ِﮬﺖ ﮬﺎڻ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﻛ‬

‫ﻦ ﻣﻮن ﺳﺎرאن!‬

‫ﻗﺎﺻﺪ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏَ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬آﭤ ُﺖ ِﺳﮕﮭﮍو آڻ‪،‬‬
‫ﭤﻲ روز ِوﺟﮭﺎﻳﺎن ﭰﺎرאن‪.‬‬
‫ِوﺟﮭﺎن ِوﭸﺎﮢﺎ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻗﺮﻳ ﺟﻲ ﻛﺎڻ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪167‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺎر ﻣﻠﻦ ﺷﻞ ﻳﺎرאن‪.‬‬

‫آﻳﻮن ِאﻧﮭﻲ ﭘﺎر ڏﮬﻮن‪ ،‬אدﻳﻮن ُ‬
‫ﻛﺮﻛﺎڻ‪،‬‬
‫ﻛﻮ ﻦ ﺟﻮن ِﭜﻲ ﻗﻄﺎرאن‪.‬‬

‫َﺳﻨﺠﮭﻲ ﺻﺒﺢ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻲ ﭔﺎڻ‪،‬‬
‫ِآﮬﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ﮐﻲ ﺳﻨﭝﺎرאن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ڏک وڏو وﺋ ڏﻳﺌﻲ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﻳﺎر ﺳﭵﮡ َאڄ ﻣﻮن ﮐﻲ!‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﻳﺎر ﭘﻴﺎرل‪ ،‬ﺣﺎل אﺳﺎ ِ ﮍو ﮬﻴﺌﻲ ﮬﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ڏﺳﻴﺠﻮ وڙ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ ڏي‪ ،‬אﺳﺎن ﮬﭥﺌﻮن ﺟﻲ ﭘﻴﺌﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎد ﻛﺮ ﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ אُﮬﻲ ﺋﻲ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻴَ َﻮ ﮔﮇ ﻛﻴﺌﻲ ﻛﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ري ﺳﻴﺌﻲ ﺳﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ﻛﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﻴﻨﮭﻦ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻛﺎﻟﮫ‪َ ،‬אﺳﺎن ﺗﻮ ﻛﻴﻮن ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻳﺎر ﺳﭵﮡ‪ ،‬ﮘﺠﮭﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن!‬
‫ﭤ ﭘﺮאﮢﻴﻮن ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﻧِﺖ ﺳﻲ آﮬﻦ ﻧ َﻴﻮن ﻧ َﻴﻮن‪.‬‬
‫رﮬﻴﻮن آﮬﻦ روح ۾‪ ،‬ﭼﮝﻴﻮن אوﮬﺎن ﺟﻲ َﭼﻴﻮن َﭼﻴﻮن‪.‬‬
‫ﺳﺎہ ﮐـﺌ ُﻮن‪ُ ،‬אﮬﻲ ﺗﺎن ﭘﺎڙڻ ﭘ َﻴﻮن ﭘ َﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻛ وﺳﺮن َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎ َہ َﺳﻨﻴﻮن َﺳﻨﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻣﭡﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬ﮬﻦ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪168‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ﺗﻮن ﺗﻪ ﭘﺎﮢﮭﻲ ﭤﻮ ﺳﺎﺋ ﭴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﮭﻮ ﺣﺎل ﭼﻮאن ﺗﻮﮐﻲ ﮬﺎﮢﻲ!‬
‫ِ‬
‫دل دﻳﻮאﻧﻲ ﻛﻴَﺌﻲ אﺳﺎ ﻲ‪ ُ ،‬ﺐ َאوﮬﺎ ﻲ ﻣﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ڏوﮬﻦ ڏي ڏس ﻛ אﺳﺎ ﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ﺳﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫دردﻣﻨﺪيءَ ﺟﻲ دل ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن‪ ،‬אﮐِﻦ َאڙאﺋﻲ آﮢﻲ‪.‬‬

‫ﻛﮇﮬﻦ אﺳﺎن وٽ אﻳﻨﺪﻳﻦ دﻟ ‪ ،‬وﻳﭡﻲ وﺟﮭﺎن وﻳﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ آﮬﻲ אﮬﻮ ﺋﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﺷﺎل َאﻛﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮאل ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫آءُ آرﻳﺎﮢﻲ אوري‪ ،‬آءٌ دאﻣﻦ ﻟﮙﮍي آﮬﻴﺎن!‬
‫ِﺳ ُﺮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮔَﮭﺮون آﻳ َﺲ ﮔﮭﻮري‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ڏوﻧﮕﺮ ﺳﮕﮭﻲ ڏوري‪.‬‬
‫ِﮬﻲءَ ﻛﻤﻴﮣﻲ‬
‫ﻨﺪ ﻃﻠﺐ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﭼ ِ‬
‫ﺖ وﺋ ﺗﻮن ﭼﻮري‪.‬‬
‫ﻛﺎ ﺟﺎ ﺗ َ ُ‬
‫ﻧﻴﻮ ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗِ ُﺮ ﻧﻪ رﮬﻲ ﺗﻮ ري‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﮓ َאوﮬﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﭘ ُﭵﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭤﻮري؟‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ!‬
‫ِڏس ﻛﮭﮍﻳﻮن ﭰ ﻳﻮن ﭘﺎﺋﻲ‪ِ ،‬אﮬﻮ ﻟِﻚ ﻟِﻜﻮﭨ ِﻲ ُ‬

‫‪v‬‬
‫‪169‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻏﻤﺰي ﮬﻦ ﻏ ت ﭤِﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ﻋﺸﻖ ﻟ َﮑَﻦ ﺳﺎن ﻻﺋﻲ‪.‬‬

‫ِﻋﻠﻢ ﻋﻘﻞ وﻳﻮ אڏري‪ ،‬ﻋ ﻋﺸﻖ ﺟﻲ آﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ وﭴﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫َﻃﺒﻞ ﭔﻴﺎ ﺳﭛ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﺟﮇﮬﻦ َ‬
‫ﻧﻮﺑﺖ ﻧِ ُ‬
‫ﻮ ﺻﺮف وﻳﻮ وﺳﺮي‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ﭘﺎڻ ﺧﻴﺎل ﮐ ُﭙﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺠﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫َرﻣﺰ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ رאز ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫אڙي ﻣﮭﺮ ﭘ َﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻳﺎر َﺳﭵﮡَ‪،‬‬
‫ﻗﺪر ﭘﻴﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻧِﻲ وو وو‪ ،‬وﻳﭵﻦ ِوﺋﻲ‪.‬‬
‫َאﺛﺮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ درد ﺟﻮ אدﻳﻮن‪ ،‬ﺷﺎل ﻃﺒﻴ ﭤِﺌﻲ‪.‬‬
‫ورﮬﻴﻪ وﻳﮍא ﮔﺬري‪ِ ،‬ﮬﻦ ﻋﺎﺷﻖ آﮬﻮن ِ‬
‫ﻛﺌﻲ‪.‬‬
‫ِورھ وﮬﺎ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﭘﻮﺋﺘﺎن ﭘ ُﺮﺟﮭﮡ ِﭘﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ِﺟﺌﻲ‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺗﺎن ﺟﻲءُ ”‬
‫ﭔ ُﻜﻲ ڏﻳﻦ ﺟﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ِ‬
‫ﻋﻼج ﻧﻪ ﻛﻮﺋﻲ‪ِ ،‬ﮬﻦ َאﮐﻦ ﻣﺎري آﮬﻴﺎن!‬
‫ِآھ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ َﺳﻠﻴﺎن َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺣﺎل ِאﮬﻮ ﺋﻲ روﺋﻲ‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﭰَ ِ‬
‫ﻜﻴﻮن ﭔ ُﻜﻴﻮن ﻟﮑ ﮬﺰאرﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻴﻮن َﻃﺒﻴﺒﺎن ﺗﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫َ ِ‬
‫ﺣﺎذق ﮬﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺣﻖ ﭔﮅﻳﻦ ﭘ َ ِﭩﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻞ ﻧﻪ‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪170‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫وﻳﭳ وﭠ ِﻲ وڃ وאٽ ِאﮬﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻧﻮ ُل ِאﻳﻨﺪم ﺳﻮﺋﻲ‪.‬‬

‫دﺳﺖ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ دאرون آﮬﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻳﺎر َﺳﭝﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ڏאڍي ﺳﺎن ﻻﻳﻮﺳﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن؟‬
‫ﻧِ ُ‬
‫ﻋﺸﻖ َﺳ َﻮﻟﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ُ ،‬ﮬﺖ َﺳﭝَﺮ ﭜﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻮ ڏﻧﺎﺋﻮن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎن ﭘ َ ِ‬
‫ﻞء ﭘﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭘ ُﮁﻲ אﺳﺎن ﺟﺎ ﭘ َﮑﮍא‪ ،‬אدﻳﻮن ِאﺟﮭﻮ آﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ َﻃﻌﻨﻦ ﺗﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ُﻤﭼﻲ ﭼﺎﻳﻮﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﮬﻴﻨﺌ َﮍو ﮬﻮﺗﻦ ﺳﺎڻ‪،‬‬
‫ﻛﮭﮍي ﻛﺮﻳﺎن ﭔِﻲ آءٌ ﺗﺎن ﮘﺎ ﮍي!‬
‫ﺳﻨﺪيء وאٽ ﺗﻲ‪ ،‬ﭘ ُﺮزא ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ﭘﺎڻ ُ‪.‬‬
‫وﻧﺪر‬
‫َ‬
‫َאﭼﻲ ﻟﮙﻮ ﻣﻮن אوﭼﺘﻮ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻮ ﭔﺎڻ ُ‪.‬‬

‫دﻋﺎ ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﺌﻲء ﺟﻮ ﻣﺎڻ ُ‪.‬‬
‫ﺷﺎل ﻣﻮﭨﻲ ُﻣ َ‬
‫ِ‬
‫ِوﻳ َﮍو درد ِ‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ ڏאڻ ُ‪.‬‬
‫ﻲ‬
‫ﻓﺮאق ﺟﻮ‪ ،‬ڏﻳﺌ‬
‫َ‬
‫אﮜﮡ אﻳﻨﺪو ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﺳﺮوאڻ ُ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪171‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫ﻛﺎﻟﮫ َאﺳﺎن وٽ و ِﻳﮭﻲ و ِﻳﮭﻲ‪ ،‬وو ﻳﺎر ﺳﭵﮡ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴَﻮ ﮘﺎ ﻴﻮن!‬
‫ﺳﻲ ﻧﻪ وﺳﺮن ﺳﺎھ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﮭﻲ!‬
‫ﻛﻴﮭﻲ‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺮﻳﺎن ﭔِﻲ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ﭘ َـﺌﻲ ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﺑِ َﮭﺮ ﭔﺎروﭼﺎ َ‬
‫ﭘﻴﮭﻲ!‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ِ‬
‫آءُ ﭘﮑﻲ ِﮬﻦ ِ‬

‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﭔﻪ ﭨﻲ ﭼﺎر دوﺳﺖ אﺳﺎن ِﺟﻲ‪،‬‬
‫َرﻣﺰُن ﺳﺎن دل ر ِﻳﮭﻲ ر ِﻳﮭﻲ!‬
‫ﻳﺎر אﺳﺎن وٽ‪،‬‬
‫ُﮬﺞ ﮬﻤﻴﺸﻪ َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﻧﻪ ﭤِﺞ ﭘ َﺮ ڏﻳ ِـﮭﻲ ڏﻳ ِـﮭﻲ!‬

‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن‪،‬‬
‫ﻛﻴﻮ ﺑ אﮘﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ﺗﻨﮭﻦ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ وﻳ ِـﮭﻲ وﻳ ِـﮭﻲ!‬
‫دوﺳﺖ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪20‬‬

‫ﻳﺎر ﭼﮝﻲ ﺗﻮ ﺗﺎن ﻣﻮن ﺳﺎن ﻻﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ڙي دﻟ ‪ ،‬ﻻﺋﻲ!‬
‫ِ‬
‫دوﺳﺖ دﻻﺳﻲ ﺟﻲ دردﻣﻨﺪن ڏي‪ُ ،‬ﻣﺞ ﻛﺘﺎﺑ َ َﺖ ﻛﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﺟﻲ ﻳﺎر ﭘﺮﻳﻦ ڙي‪ِ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﺖ وري ﭤﻲ وאﺋﻲ وאﺋﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪172‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﻮ ﺳﺎﻧﻮل ﺳﺎﺋﻲ ﺳﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲء ﮐﻲ‪،‬‬
‫وﮢﻴﻮ دل‬
‫َ‬
‫ﺟﺎ َ‬
‫َ‬
‫ِ ِ‬
‫ﺧ ﺧﻮﺷﻲءَ ﺟﻲ ﭘﺎرؤن אوﮬﺎن ﺟﻲ‪َ ،‬אڄ אﺳﺎن وٽ آﺋﻲ آﺋﻲ‪.‬‬
‫ُ ِ ِ‬
‫ک ﭜﺎﺋﻲ ﭜﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎن‪ ،‬ﭤﻲءُ َאﭼﻲ ڏ َ‬
‫ﺣﺎل ڏﺳﻲ ﻛﺮي َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪21‬‬

‫ِאﺟﮭﻲ آﻳﺎ‪ ،‬ﮐِﻠﻲ ﮔﮇﻳﺎ ﺳﻲ‪ ،‬ﺟﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﭘﺎﻧﮅي ﭘ ُﮁﻴﺎﺳﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﻓ َﻠﻚ ِﻓ ِ‬
‫ﺮאﻗﻲ‪ِ ،‬ڏﻳﻨﻬﻦ ڏُﻫﻴﻼ‪ُ ،‬אﻫﻲ ﺳﻲ ﺋﻲ وﺳﺮي وﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺎﮢﺌ ُﻮن ﭴﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﭘﻴﻬﻲ آﻳﺎ‪ِ ،‬ﺟﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ِﭼﻼ ﻛﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫אﺳﺎن ﭜﺎﻧﻴﻮ ﺗﻪ آرאم ﭤِﻴﻮﺳﻲ‪ ،‬ﻧﺎز ﻧﻴﮣﻦ ﺟﻲ ﻧﺎﮔَﮫ ﻧﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫وﻳﮍﻫﻲ אﺳﺎن ﺟﻲ ” َﺳ ُﭽﻮ“ آﻳﺎ ﺳﻲ‪ ،‬ﻃﺮف ﺟﻨ ﺟﻲ ﻗﺎﺻﺪ ﻛﮃﻳﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪22‬‬

‫ﻣﺘﺎن ﺗﻮن ﻣﻮﻧﮑﻲ ﮀﮇﻳﻦ‪،‬‬
‫ُﺳﻮﻧﮭﺎن ڙي ﺳﭵﮡ ﺟﺎ!‬
‫ڌﮢﻲء ﺟﻲ‪ ،‬ﻧﻴﺌﻲ ﻏﺮﻳﺐ ﮐﻲ ﮔﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻧﺎنء َ‬
‫ﺒﻮﺑﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ﻧﭥﻮ ﭴﺎﮢﺎن ڏﻳﻨﮭﻦ אُﮬﻮﺋﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻨﺪو אﻻﺟﻲ ﻛﮇﻳﻦ‪.‬‬

‫ﺟﮇﮬﻦ ﺗﻮن ﺣﺎﺿﺮ ﭤﺌ ﺣﻀﻮرﻳﻦ‪ ،‬ﻧﺎنءُ ”ﺳﭽﻮ“ ﻛﺮي ﺳﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪23‬‬

‫ﻛﺎڻ אﭼﮡ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﻨﺪي آءٌ‪ِ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﺖ ﺣﻴﻼ ﮬﺰאرﻳﻦ وي!‬
‫‪v‬‬
‫‪173‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺮچ ﭘﺮﻳﻦ ِڏس ﭘﺎڻ ڏي‪ ،‬ﺑِﺮھ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﺑﻨﺪي آءٌ‪،‬‬
‫وري ﻣﺎن ﻧﮭﺎرﻳﻦ‪ ،‬وي‪.‬‬

‫ﺮﭼﻲ אﮜﮡ آءُ ﺗﻮن‪ ،‬ﭘﺎﻳﺎن ﮘﭽﻲءَ ﻣﻨﺠﮫ ﮔﻨﺪي آءٌ‪،‬‬
‫ﭘَ ِ‬
‫ﻳﺎر ﮔﮇ ﮔﺬאرﻳﻦ‪ ،‬وي‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﮬﻮت َאوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﭼﮝﻲ ﺳﺎ ﺗﻮڙي ﻣﻨﺪي آءٌ‪،‬‬
‫ﺳﺎ ﺗﻮن ﮀﻮ ﭤﻮ وﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬وي‪.‬‬
‫َאوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻧﻴﮣﺌ ُﻮن وﮬﺎﻳﺎن ﻧﺪي آءٌ‪،‬‬
‫ﭘﻴﻮ ”ﺳﭽﻮ“ ﭘﻨﺎرﻳﻦ‪ ،‬وي‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪24‬‬

‫آﮬﻲ ﺻﺒﺢ א ﺎم‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜ َﻼ ﭘﺎر ڏي!‬
‫َאﺳﺎن ﮐﻨﻴﻮ ﺗﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ‪ِ ،‬ﺳ َﺮ ﺗﻲ ُ‬
‫ﻛﻤﺎم‪.‬‬
‫ﻛﻞ‬
‫ُ‬
‫ﻧﺎم‪.‬‬
‫دאﻧﮭﻮن ﻛﺮي درد ﻣﺆن‪ ،‬ﺑِ ُ‬
‫ﺮھ ﻧﻪ ﻛﺮ ﺑﺪ ُ‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮن ﭘ ُﮁ ﮘﺎ ﮍي‪ ،‬ﻃﻠﺐ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﺞ ُﺎم‪.‬‬
‫آرאم‪.‬‬
‫אﮜﮡ אﭼﻦ ﭤﺎ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﻛﺮ ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﭝﻮ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻼم‪.‬‬
‫ﻛﻴﻮﺳﻲ ﻗﺒﻮل‬
‫ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪25‬‬

‫ﻲء ﺗﺎ ﺑﻴﻮس آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻧﺎﮬﻲ وﻳﭽﺎري ﺳﺎ َوس‪ِ ،‬ﮬ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪174‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﭘﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ڏאﮬﺎ ﻛﻮ ﭘ َ ُﮫ ڏس‪،‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬

‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻛﺲ‪ ،‬ﻧِﻲ‪ ،‬آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َر ِس‪،‬‬
‫َאول آﺧﺮ آﮬﻲ ﺋﻲ‪ ،‬رאﻧﻮل ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ وس‪ ،‬ﻧِﻲ‪ ،‬آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﻧﻪ َאﭼﻦ َ‬
‫ﻛﺲ‪،‬‬
‫َאوﮬﺎن ُ‬
‫روح َرس ﻧﻪ آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﭜﻨﭝﻮر ﮐ َـﻨﺌ ُﻮن ﺑ َﺲ‪،‬‬
‫ﭘ ُ َﭵﺎﮢﺎن ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ َ‬
‫ﺳﻮ ﺗﺎن َﭼﺲ ﻧﻪ آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮت ﮘﺎ ﺎﺋﺞ َﮬﺲ‪،‬‬
‫ﺳﺎڻ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺗﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﭔﻴﻮ ﻛﻮ َﺟﺲ ﻧﻪ آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪26‬‬

‫ﮬﻮت אﺳﺎﻧﻮٽ ِאﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫َ‬
‫وﭠ ِﻲ ﻧﺎل ِﭜﻲ ﻧﻴﻨﺪא!‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ ڏﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫َﺳ َﻮ دﻻﺳﺎ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ِ ،‬ﮬ َﻦ‬
‫َ‬
‫ﮔﻮ ِ ﭘﺎڻ ﮔﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻦ ﺟﻲ‪ ،‬אوڏא ِآڻ אڏﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ‬
‫ﮀﻮري ﺗﺎن ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﭽﻲ ڏﺳﺠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ِ ،‬ﮬ ُ‬
‫ﻚﭤَ ِ‬
‫ﻲء ﺳﺎن ﭤﻴﻨﺪא‪،‬‬
‫ﻜ َ‬
‫وري ِ‬
‫ﭘﻮء ﻧﻪ وﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪175‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘ َ ِﺴﻲ ﺣﺎل َﺣﻘ ِ ﺟﻮ‪ ،‬ﺑ َﺪﻳﻮن ﺗﺎن ﺑﺨﺸﻴﻨﺪא‪،‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎ ُﻧﺆ ﺳﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫‪27‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ِﺟﻲ آﺋ ‪ِ ،‬ﭜﻠﻲ آﺋ ‪ ،‬ﻛﻴﭽﻲ ڏﭠ ُ َﻮ ﻛﺎ َﻟﮫ ﻛﺎﭤﻲ!‬
‫ِﺳﮕﮭﻮ ِﺳﮕﮭﻮ ﺗﻮن ڏﻳﺞ َﺳﻨﻴﮭﺎ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ ﮀﻮ ﻻﺋ ‪.‬‬

‫ﭤﻮرא ﻻﺋ ﭤﻮ ِﮬﻦ ﭤ َﻜﻲءَ ﺗﻲ‪ ،‬ﭘ אﮜﮡ ﺟﻮ ﺗﻮن ﭘﺎﺋ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎڻ ُ ﺗﻮﺋﻲ ﺗ َﺌ ُﻮن ﻛﺮﻳﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧِﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ﮘﺎﻟﮫ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ﭤﻮ ﮘﺎﺋ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫َﻃﺮﻓﺆن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﮬﻲءَ ِ ﺎﮢﻲ‪َ ،‬ﺳﭛ ﭜﻼﺋﻲ ﭤِﻲ ﭜﺎﺋ ‪.‬‬
‫ڏ ُﻳﮫ ﺳﭵﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ڏَﺳﻴﻮن ڏﮬﺎڙﻳﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭤﻮ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮓ אڏאﺋ ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ڏﻫون‬
‫‪1‬‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ ،‬ﻣﺎن ﭤﻲ َאﮜﮡ ﻧﮭﺎرﻳﺎن؛‬
‫ﺳﺎرﻳﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﮬﻨﺠﻮن آءٌ ﮬﺎرﻳﺎن؛‬

‫ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬאرﻳﺎن‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﺳﺎرא ڏﻳﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء ﭤﻲ אﮜﮡ ﻧِﮭﺎرﻳﺎم؛‬
‫ﻛ‬

‫وڏيء وﻳﻞ وﻳﺎم؛‬
‫ﺎن ﻛﺎﭤﺌ ‪،‬‬
‫َ‬

‫وﭸﻲ ﭤﺎכ ﭤﻴﺎم‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫‪v‬‬
‫‪176‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ ،‬ﺗ َﻨﮓ ُאﭠﻦ ﺗﺎﮢﻲ؛‬

‫ﮬﻮﺗﻦ ريءَ ﮬﺎﮢﻲ‪َ ،‬אﮜﮡ ﻧِﮭﺎري ﻧﻪ ﺳﮕﮭﺎن‪.‬‬
‫‪4‬‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ ،‬אﭸﺎ ﻣﻮن وﭨﺎءُ؛‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﭵﺎﮢﺎءُ‪ ،‬אﮜﮡ ڏﺳﻲ ﻧﻪ ﺳﮕﮭﺎن‪.‬‬
‫‪5‬‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ ،‬ﺟﺎت َאو ِ َﺟ َﺖ؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﮣﺎن ﮬﭣ‪ ،‬אﮜﮡ ڏﺳﻲ ﻧﻪ ﺳﮕﮭﺎن‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ وﻳﺎ‪ ،‬ﺗﻮن ﭤﻲ אﮜﮡ ﻧﮭﺎرﻳﻦ؛‬
‫ﭔ َﮍي ﭔﺎروﭼﻦ ِ‬
‫لء‪ ،‬رت ﮬﻨﺠﻮن ﮬﺎرﻳ ؛‬
‫ﺳﺎرﻳﻮن ﺳﻨﭝﺎرﻳ ‪ ،‬ﭔﺎروﭼﺎﮢﻲ ِ‬
‫ﺟﺎت ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫وﻳ َﺌﻲ ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻛﺎﻟﮫ‪ ،‬ﺗﻮن َאڄ ﭤﻲ ﭘ َ ﻧﮭﺎرﺋ ؛‬
‫ﮬﻮ ﻟﻨﮕﮭﻲ ﻟ َ َ‬
‫ﻚ ﺳﻨﻮאن ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﺗﻮ ِﮬ ِ‬
‫ﺖ ﮬﮭﮍא ﺣﺎل؛‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪.‬‬
‫ﺳﺎر‬
‫ﻛﻨﺪﺋﻲ َ‬
‫‪8‬‬
‫آڌيء رאت وﻳﺎ؛‬
‫ﻛﺮي ُ‬
‫ڏﻣﺮ ڏﻳﺮ‪ُ ،‬אﭤﻲ َ‬

‫ﺗﻮن ﮐﮣﻲ وﻗﺖ ﺻﺒﻮح ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ ُאڍ ِن ﺟﺎن ﭘ ؛‬
‫ﮬﻮ ُڍﻛﻴﻮ ُ‬
‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪.‬‬
‫ﺳﺎٿ ﺳﻮﻳﺮ‪ ،‬وﭸﻲ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪177‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺟﺎن ﺟﺎن ﭤِﻴَ ِ‬
‫ﮍس ﺟﺎڳ‪ ،‬ﺗﺎن َ‬
‫ﺳﺎٿ َﺳﻮﻳﻠﻮ ﻟ َﮇﻳﻮ؛‬

‫َאرﺗﻮ אوﺗﻲ َאﮐﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮﭨﻴﻮن ِ‬
‫ڏﺳﻲ ﻣﺎڳ؛‬
‫َو ُر َورאﺋﻲ َ‬
‫ﻣﺎن ﺎﮢﻲءَ ﺟﻲ ِ ُﮭﺮي !‬
‫وאڳ‪َ ،‬‬
‫‪10‬‬
‫ﺳﺎﮘﻲ ِ‬
‫אوء‪ ،‬ﭘ َﺮ ﻛﻴﭽﻦ ﮐﻲ ﻛﺎﭤـﺌ ُﻮن ﺎن؟‬
‫َאﮜﮡ ِ‬

‫ﭘﻮرﮬﻴﺖ ﮀﮇﻳﻮن ِ‬
‫ﭘﻮء؛‬
‫ڏﻳﺌﻲ ﭰ َﭧ ِﻓﺮאق ﺟﺎ‪،‬‬
‫َ‬
‫روء‪ُ ،‬‬
‫رאﮬﻦ ﻣﭥﻲ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ُ‬
‫ﺳﮇ ﻛﺮﻳﻨﺪي ﺳﺎٿ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪َ ،‬ﻣ َﻦ َ‬
‫ﻛﺮن ﺎﮢﻲ ﻳﺎد؛‬
‫وﭸﻲ‬
‫َ‬
‫ﻧﺪﮬﻮن آزאد‪ ،‬ﻛﻨﺪא ﻛﻤﻴﮣﻲءَ‪.‬‬
‫َא ُ‬
‫‪12‬‬

‫ﻣﺎن؛‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻳﺎد ﻛﺮن ﻣﻮن َ‬
‫ﻧﮭﻲء ۾ אرﻣﺎن‪ ،‬ﺳﺎھ وﭸﻲ ﭤﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫א َ‬
‫‪13‬‬

‫ﻣﺎن ﭘﮁﻦ ﭘﻮرﮬﻴﺖ؛‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪َ ،‬‬
‫ﺗﻪ ُﮬﺌﻲ ﺎﮢﻲ ِﮬ ِ‬
‫ﺖ‪ ،‬ﭘﺎﮢﻲءَ ڍوﺋﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫‪14‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺎت ﭘ ُﮁﻦ؛‬
‫ﻣﺎن‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪َ ،‬‬
‫ِאﺋ ﭘﺎڻ ﭼﻮن‪ ،‬ﺗﻪ وﻳﭽﺎري و ﮭﻲ ﻛﺮﻳﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪178‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪15‬‬

‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻨﭝﺎرﻳﻦ؛‬
‫ﻣﺎن وري ﻧِﮭﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ڏي‪.‬‬
‫َ‬
‫‪16‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺖ؛‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭘ ُﮡ ُ ﭤﻴﻨﺪي‬
‫َﺟ ُﺖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﺟ ِ‬
‫ﺖ‪ ،‬آءٌ ُאت ﮔﻮ ﭤﻲ ﮔﺬאرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪17‬‬

‫ِ‬
‫ﻣﺎن وﭠﻲ ﻧﺎنءُ ﺳﮇﻳﻦ؛‬
‫ﻛﺮي ﭘﻮرﮬﻴﺎﺋﺖ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﮔﻮﻟِ ِﻦ ُ‬
‫ﮔﮇ ﮔَﮇﻳﻦ‪َ ،‬‬
‫ﻛ ِﻦ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲءَ ڍوﺋﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺟﻲ‪َ ،‬א َﺻ َﻞ ﮐ َﺆن آﺋ ؛‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺖ ﭴﺎم‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﺪء ﭤﻴﺎ ﺳﺎﺋ ؛‬
‫ﺗﻮن ﮔﻮﻟِﻦ ﺳﻨﺪي ﮔﻮﻟﮍي‪ ،‬ﮬﻮ‬

‫ﻛﺎﭘﻮ ﻛﻤﺎﺋ ‪ُ ،‬‬
‫ﻛﻠﻮ ﺳﺎري ﻛﻴﭻ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﮬﻲء אﺻﻞ ﻻﻛﻮن ِآھ؛‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺎت‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺖ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬وﻳﻨﺪي ﻻﻟﻦ ِ‬
‫ﭤِﻲ ﻛﺎﭘﺎﺋ ِ‬
‫ﻻء؛‬
‫ﺳﺎھ ﻧﻪ َאﭼﻦ ِ‬
‫ﺳﺎء‪ ،‬ﮬﻲ ﻣﺎﮢﮭﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪20‬‬

‫ِ‬
‫ﺖ ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ‪َ ،‬א َ‬
‫ﮬﻲءَ ﭘﻮرﮬﻴﺎﺋ ِ‬
‫ﺻﻞ ﮐ َﺆن آﮬﻲ؛‬
‫ﺎروﭼﻦ ﺳ !‬
‫َﺳﮛ ﻧﻪ ﻛﺎ ﺳﺎﮬﻲ‪ ،‬ﭔ َﮍﻳﻮن ﭔ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪179‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪21‬‬

‫ِ‬
‫ﻧﮕﺎر‪ ،‬ﻛﻨﺪي ﻛﻴﭽﻴﮍن ﮐﻲ؛‬
‫ﭼﻮٽ ﭼﮍﮬﻲ ﭼﺎ َ‬
‫ﭘﻮﻧﺪي َ‬
‫ﻛﻦ ﻗﺮﻳﺐ ﺟﻲ‪ ،‬ﮔﻮ َء ِﺟﻲ ﮔﻔﺘﺎر؛‬
‫ﭔﻴﮭﺎر‪ ،‬ﻛﻨﺪא ﭜ و ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪.‬‬
‫ﭔﺎروﭼﺎ َ‬
‫‪22‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮכ ﻛﻴﺎم؛‬
‫ﻛﻮھ ﭼﮍﮬﻲ‬
‫ﮘﻮڙﮬﺎ ﺟﻲ ﮘَﻠ َﻦ ﺗ َﺆن‪ ،‬ﮘَﮍَن ﺟﻴﺌﻦ ﮘﺎرﻳﺎم؛‬
‫ﭔﺎروﭼﻞ ﭔ ُﮅאم؛‬
‫ِאﮬﻲ ﺳﮇڙא‪” ،‬ﺳﭽﻴﮇﻧﻮ“ ﭼﻮي‪،‬‬
‫َ‬
‫ﮔﻮ َﻧﺪ َر َﻏ َﻢ وﻳﺎم‪ ،‬ﺟﮇﮬﻦ ﭤﻴﺲ ﮬﻴﻜﺎﻧﺪي ﮬﻮت ﺳﺎن!‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫آءُ ﻛﺎﻧﮕﺎ ﻛﺎ ﻛﺮ‪ ،‬ڙي‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن َﮬﺮ َﮬﺮ ﭘﻴﻮ ﻛﺮ‪ ،‬ڙي‪،‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ!‬
‫ِﻣﭡِﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﭘﺮ َ‬

‫ڏאﮬﺎ ِ‬
‫ڏﭠﻮء ِ‬
‫وﭸﻲ‪ ،‬אُﮬﻲ ﭘﺮﻳﻦ ﻛﮭﮍيءَ ﭘ َ ِﺮ‪ ،‬ڙي؟‬
‫ﻛﻲ ِ‬

‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﺣﺎل ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن ِﮬﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﺎ ﻛﻨﺪא وﻳﭽﺎريءَ َور‪ ،‬ڙي؟‬
‫ُ ﺟﻲ ﻣﻴﻼپ ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﻛﻨﺪﻳﻦ ِ‬
‫ﭜﻴﮣﻲ ﭜ َﺮ‪ ،‬ڙي؟‬
‫ِ‬
‫آءٌ ﺗﻮﺋﻲ ﺗﺆن َﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬ﮬﻮﺋ دوﺳﺎﮢﻲ َد ِر‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ َﺳ ِﺮ‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ِﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳﻚ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﻗﺎﺻ َﺪ אوڏאﮬﻮن آﻳﺎ ‪ :‬ﭼﻲ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ِא ِ‬
‫ﻛﺎﻟﮫ ِ‬
‫ﻳﻨﺪء َאڄ ﺟﺎﺋﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪180‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َאﺳ ﺗﺎن אوڏאﮬﻮن َאڄ آﻳﺎﺳﻲ‪ُ ،‬ﮬﺌﻦ َאﭼﮡ ﺟﺎ َﺳﻌﻴﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﭻ ُﮬﺌﻲ ﮬﻲءَ وאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِﺳﻜ ﺳﺎرﻳﻦ ﺟﻦ ﮐﻲ‪ ،‬وو ﻣﻴﺎن‪ ،‬وא ءَ ِ‬
‫ﭘﻮء َورאﻳﺎ‪،‬‬

‫َאﭼﻲ ِ‬
‫ک ﭜﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭤﻴﻨﺪء ڏُ َ‬

‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ ﺗﻮ ﮬﻮت ﭘﻨﮭﻮنءَ ري‪ِ ،‬و ِ‬
‫رﮬﻲ ﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﺎﻳﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫آﺋﻲ אُڏאﮬﻮن وאڌאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِאﺟﮭﻲ ِא ِ‬
‫ﻳﻨﺪء ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وو ﻣﻴﺎن‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ َﺟﻦ ﻻﻳ َﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧﻪ ﭘﻮ ِ‬
‫َ‬
‫ﻧﺪء ﻛﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﻜﻨﺪي ﺳﺎل ﭤﻴﺎ‪ ،‬وو ﻣﻴﺎن‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ﻣﻮن ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟ َﻨﮕﮭﺎﻳﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫‪$‬وﭸﻲ ِﮬﻲ ُﻋﻤﺮ אﺟﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ڙي ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﮘﺎﻟﮫ َא ِﭼﻲ ﻣﻮن ﺳﺎن ﻛﻴﻮ!‬
‫ووء ِ‬
‫ﻛﻲ ﻳﺎر אﺳﺎ ﻮ‪ ،‬ﭔ ُﮅي ﺳﺎ ِ‬
‫آﮬﻲ ِ‬
‫آرאﻣﻲ ِ‬
‫ووء َور َﻳﻮ؟‬

‫َ‬
‫ﻨﺪ ﭤِﻴﺎن ﮬﻮت ﺳﺎن‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﺎج ﺳﭝﻮ ﻣﻮن َﺳﺮ َﻳﻮ!‬
‫ﺟﻲ‬
‫ﮬﻴﻜ َ‬
‫ﭔﻴﮭ َﺮ ﻣﻮن ﺳﺎن ﻛﻴﭻ ڏي‪ ،‬ﻛﻲ وﮐﺎن ﭔﻪ ﭨﻲ ﮀﻮﻧﻪ ﭜ َﺮ َﻳﻮ!‬
‫َ‬
‫ڏوٺ ڏورאﭘﻮ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ﺗﻲ‪َ ،‬ﻣﺘﺎن ﻛﻮ ﭘﺎ ِﻧﮅﻳ َﻮ ڌَر َﻳﻮ‪.‬‬

‫ﺳﻮز ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ َﺳﮛ ُﺳﮣﮡ ﺳﺎن‪ ،‬ﮘﻮڙﮬﺎ ﺳﻮ ﮘﺎري ﮘﺮ َﻳﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫وﭸﻲ ﭘ َﮑﺎ ﭘ ُﮁﺎﺋﻴﺞ‪ ،‬ﺗﻮن ﺳﺎﭤ ِﻲ ڙي‪ ،‬ﺳﭵﮡ ﻳﺎر ﺟﺎ!‬
‫‪v‬‬
‫‪181‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﮬﻲ ﺗﺎن ﺣﺎل َﺣﻘ ِ ﺟﻮ‪ ،‬وﭸﻲ ﺳﺎرو ُﺳﮣﺎﺋﻴﺞ‪.‬‬

‫ِﮬﻲ ﻧﻴﺎﭘﻮ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻮ‪ ،‬وﭸﻲ ﭘﺎﻧﮅي ﭘ َ ُﮭﭽﺎﺋﻴﺞ‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﺪ ﮘﭽﻲءَ ۾ ﻳﺎر ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﺎرؤن ﻣﻮن ﭘﺎﺋﻴﺞ‪.‬‬

‫ﺑِ َﮭﺮ ﭔﺎروﭼﺎ وري‪ ،‬وو‪َ ،‬אﭼﻲ ِو ِرھ وﺳﺎﺋﻴﺞ‪.‬‬

‫ﻳﻦء‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﭼﮝﻮ ﭼﻮאﺋﻴﺞ‪.‬‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ڏي ﮐﻨﺌ ُﻮن ُﺳﭙﺮ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﻴﮡ ﭤﺎ ﻧِ َ ِ ‪َ ،‬ﮬﺮ َﮬﺮ ﺣﺒﻴﺐ ڏي!‬
‫دل ﺟﻮش ۾ ﺧﺮوش‪ ،‬אﮐﻴﻮن روز رت ُرﺋﻦ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺧﺪאء ﺟﻮ‪ِ ،‬دﻳﺪאن دﻳﺪאر َ‬
‫ﻛ َﺮن‪.‬‬
‫ُﺷﻜﺮ آھ‬
‫ﭘﺎرؤن ﻳﺎر ﻟ َﮏ ﮬﺰאر‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِﻣ َﮭﮣﺎ ڏﻳ َﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﭛ َﺳﮭﺎﻳﺎ‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﭜ َ ِﻠﻲ َﭼﻮن‪.‬‬
‫ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫رﮬ َ ِאﺋ َﭼﻮن‪َ ،‬אڄ אﮜﮡ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِאﻳﻨﺪא!‬
‫ﺗ ُﻮن ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎرﻳﻦ ﺗ َﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮ ﮔﮭﮣﻮ ﭘ ُ َﮁﻦ‪.‬‬

‫در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ دوﺳﺖ ُאﮬﻲ ﺋﻲ‪ ،‬אڄ ﭤﺎ ِאﺟﮭﻲ َא َﭼﻦ‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﮐ َ ِﮣﻲ ﻛﺮي‪ ،‬אوڏא ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאڏن‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﺪي ﺣﺎل ِﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎري ﺧ َ َﻦ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪182‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻃﺒﻴﺐ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ!‬
‫دאرون ﭔﻴﻮ ﻧﻪ ڏﺋ ‪ ،‬آﮬﻲ‬
‫ُ‬
‫دﭔﻠﻴﻮن دאرونءَ ﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﻧﺎل ﮀﻮ ﻧِﺌ َ ؟‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ِאﮬﺎﺋﻲ ﻋﺎﺷﻘﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ ِ‬
‫ﻻء ﺳﺎن ِﮬﻨﺌ َ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫אوڏ ُﻧﮭﻦ אوﻻﻧﭝﻮ آﺋ َﻴﻮ‪ ،‬ﮀﻮ و َﻳﭳ ڏي وﺋ َ ؟‬
‫َرک ”ﺳﭽﻮ“ ڙي ﺳﻮز ﺳﻴ ۾‪ ،‬ﺗﺎن ﺗﻮن ’ﺳﭽﻮ‘ ﭤﺌ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻳﺎد אﮬﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ آﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ﮘﺠﮭﻴﻮن ﺟﻲ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن!‬
‫َאوﮬﺎن ﺟﻲ ﺑﻪ َאﭼﮡ ﺟﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن وري ِﮬﺖ وאﻳﻮن‪.‬‬
‫ورھ وﭸ ﻛﻴﺌﻦ ﻻﻳﻮن؟‬
‫درد ﻣﻨﺪيءَ ﺟﻲ دل ﮐﻲ دﻟ ‪ُ ،‬‬

‫ﻧﺎنءُ ﺳﺎﺋ َء ﺟﻲ ﺳﮭﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ﻧﻪ وڃ ﻣﻮن ﺗﺎن ﭼﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫ورھ وﺳﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫آءُ ﺗﻪ ڏﻳﻨﮭﮍא ﮔﮇ ﮔُﺬאرﻳﻮن‪ِ ،‬ﮬﺖ وﻳﭡﺎ ُ‬
‫ﻨﺪو ﺳﮇאﻳﻮن‪.‬‬
‫وﮬﻦ ”‬
‫ڏ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ڏي ﻧﻪ ڏﺳﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ِﮬﺖ ﭤﺎ َﺳ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫دوﺳﺖ ﮐﻲ دאﻧﮭﻮن ُﺳﮣﻲ‪َ ،‬ﻣ َﻦ ِﻣ َﮭﺮ ﻛﺎ ﻣﻮن ڏ ُﻧﮭﻦ ﭘﻮي!‬
‫َ‬
‫درد ﻣﻨﺪن ﺟﻲ َد َر אُﺗﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﻛﺎﻧﮓ ﻻﮐِﻴﮣﻮ ﻟ َﻮي‪.‬‬
‫ﭘﺎر ﺟﺎ‪َ ،‬ﭼﺸﻤﻦ ُאﺗﻲ وﻳﮭﻮ َﭼﻮي‪.‬‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﭘﺮﻳﻦ َ‬
‫َ‬

‫ﻋﺎﺷﻖ آﮬﻲ אُﻛﻨﮉﻳﻮ ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﭤﻮ رאﻧﺪ روﺋﮡ ﺟﻲ َروي‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪183‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﺳ َﺮ ﭜ َ ِﺮ אﺳ אﻳﮇאﻧﮭﻦ َאﭼﻮن‪ ،‬ﻳﺎ ﻛﻲ אوري אﻳﻨﺪءُ אوﮬﻲ؟‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﺪא ِﺳ َ‬
‫ﻚ ﺳﻮز ﮐﺆن‪ ،‬ﭘﻴﻮ ﻣﺎڻ ُ ﺒﺖ ﺟﻮ َﻣﻮي‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ُ ُﻣ َ‬
‫ﻜﺎ ﻣﻮن ڏي وري‪ ،‬אڄ ڏوٺ ڏورאﭘﺎ ِڏﺋﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ﭔﻮ ﭔ َﮅ ُ ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭔﺌﻲ‪.‬‬
‫ُﺳﮣﻲ َﺳ ِﻨﻴﮭﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﮭﻲء وﻳﻠﻲ وﺋﻲ‪.‬‬
‫دل دﻳﺮي ڏي دوﺳﺖ ﺟﻲ‪ ،‬وﮬﻨﺪو ِא َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ وﺳﺎرﻳﻮ ﻛﻴﺌﻦ َאﭤﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﭘﺮت ﺗﻮﺳﺎن ﭘﺌﻲ‪.‬‬
‫وﭼﺆن‪ ،‬ڏس ڏﻳﻨﮭﻦ وﻳﺎ ﮔﺬري َ‬
‫ﻛﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ אﺳﺎن ﺟﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎن ﻛﻴﻮن ﺗﻮ ﺳﺎڻ ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻧﭝﺞ ”ﺳﭽﻮ“ ﮘﺎ ﻴﻮن َﺳﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫َא ُڄ َא ِﮜﮡ ِאﺟﮭﻲ آ َ ‪ ،‬ﭘ َﺮدﻳﺴﻲ ﮔﮇ ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ﭘﮑﻲ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﻟﻨﺆ ِ‬
‫ﺟﻨ ﺳﺎن ﻻ َ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮڙﻳﻦ ﻗﺎﺻﺪ ﻛﻴ א‪ ،‬ﮬﻮﺗﻦ ﭘﺎر َﮬﻼ َ ‪.‬‬
‫ﭘ ُ ِﮁﻴﻢ َﺟﻦ ِ‬
‫لء ﭘ َﻨﮅڙא‪ ،‬ﺳﻲ وא َء ِ‬
‫ﭘﻮء ورא َ ‪.‬‬

‫ﺳﻮر ﺳﮭﺎ َ ‪.‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ِ ،‬ﺳ َﺮ ﺗﻲ َ‬
‫ﺳﻴﺌِﻲ ”ﺳﭽﻮ“ آﺋﻴﺎ‪َ ،‬ﺟﻦ ِ‬
‫لء ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮓ אُڏא َ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ﻧﺎﮬﻲ ڏورאﭘﻮ ﻛﻮ ڏﻳﮡ אوﮬﺎن ﮐﻲ‪ ،‬ﻳﺎر ﺗﻮ ﺳﺎن ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ زאري!‬
‫‪v‬‬
‫‪184‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺑﺎر ﺑﺮھ ﺟﻮ ﺑﺎري‪.‬‬
‫روز َאزل ﮐﺆن ﭼﺎڙﮬﻴﺌﻲ אﺳﺎن ﺗﻲ‪ُ ،‬‬

‫ﻳﺎر אوﮬﺎن ﺟﻲ ﻳﺎري‪.‬‬
‫ﺟﺎﭤﻲ ﻛﺎﭤﻲ‬
‫َ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺎرﻳﺎن‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﮘﺎﻟﮫ َאوﮬﺎن ِﺟﻲ‪ ،‬ﭔِﻲ وאﺋﻲ ﻣﻮن ﺗﻪ وﺳﺎري‪.‬‬
‫وروﮬﻦ وאري‪.‬‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺳﺎن‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ڏﻳﻨﮭﻦ دﻟ ‪ ،‬ﻛﺮ ﻛﺎ‬
‫درد‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺣﺎل َא َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ﺣﻮאل ِﺟﻲ آﮬﻲ َאوﮬﺎن ﮐﻲ‪ُ ،‬ﺳﮅ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫آءٌ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺳﺎرو ﻋﺎ ﭴﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻳﺎر ﭼﮝﻲ ﺗﻮ ﺗﺎن ﻻﺋﻲ‪ ،‬وو!‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮرﻳﻮ ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺮدﻳﺲ אوﮬﺎن ﺗﺆن‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ َאﭼﮡ ِﺟﻲ وאﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫َאﻧﺪر َאﺳﺎن ﺟﻲ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ وي‪َ ،‬ﺳ ِ‬
‫ﻨﺪﻳ َ َﻮ ِﺳﻚ َ ﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻃﺮف אﺳﺎن ﺟﻲ َ‬
‫ﺷﺎل אوﮬﺎن ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﺌﻲ ورڻ ﺟﻲ وאﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِﻣﮭﮣﺎ ڏﺋﻲ ﭤﻮ ﻟﻮכ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ ﺗﻮ ﺗ َﺌ ُﻮن دل ﭼﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِﺟﻲ ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪ ،‬ﺗﺎن ُﺳﮅ ﺳﭝﺎﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﺷﺎل ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫آءٌ ﭔﺎ ِﻧﮭﻲ ﺗ ُﻮن ﺳﺎﺋ ‪ ،‬وي‪،‬‬

‫ﭽﻲء ۾ ﻛﭙﮍو!‬
‫ﭘﺎ ﭘﺎ ُﻧﺪ ِﮘ َ‬

‫َ ِ‬
‫ﻛﺎﺋ ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻃﺮﻓ َﺆن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر ﭘﻴﺎرل‪ ،‬ﻛﺎﻧﮓ َאﭼﻦ َﻣﻦ‬
‫ِ‬
‫ﻣﮭﺮ ﭘ َ َﻮﺋﻲ ﻛﺎ‪ ،‬ﭤﻮرא ﻣﻮن ﺗﻲ ﻻﺋ ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻧﺎﻧﺆ ﻣﻮﻻ ﺟﻲ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪185‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫روز אزل ﮐ َﻨﺌ ُﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﻏ ﻧﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﭜﺎﺋ ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ ُﻣﺒﺎرכ ﭘﺎﺋ ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﮬﻜﮍي ﺳﺎﻋﺖ אﮜﮡ ”‬
‫َ‬

‫ِ‬

‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫אُﮬﻲ אﮜﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آﻳﺎ‪ ،‬وو‪َ ،‬ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ِﭘ َ ﭘ ُﮁﺎ َ ﭤﻲ!‬
‫ﭘﻴﮭﻲ آﻳﺎ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ ﺟﻦ ﻻﻳﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﭘ َﮑﻲ َאﺳﺎن ﺟﻲ ِ‬
‫ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭘ َﭩﺎ ﭤﻲ‪.‬‬

‫ﺟﻦ ِ‬
‫لء روز ﻧﮭﺎر رאﮬﺎن‪ ،‬ﻣﻮﻻ ﺳﻲ ﺐ ﻣﻼﻳﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ﺳﺎﭤِﻲ َﺳﻨﭝﺎ ﭤﻲ‪.‬‬

‫ِﮬ َﻦ ﻏﺮﻳﺐ ﮐﻲ ﮔﮇ ﻧِﻴَﮡ ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺎ ﺳﻲ ﺳﭵﮡ َﺳﻌﻴﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ﻛﺎﻧﮓ ُאڏא ﭤﻲ‪.‬‬

‫ڏﻳﻨﮭﻦ ِﻓ ِ‬
‫ﺮאﻗﻲ ﻟ َﻨﮕﮭﻴﺎ אﺳﺎن ﺗﺆن‪ ،‬روﺋﻨﺪא دوﺳﺖ ﮐِﻼﻳﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ڏﮐﮍא ﻟﻨﮕﮭﺎ ﭤﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫رﮬﻴﺎ آﮬﻦ روح ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻲ‪ ،‬ﻓﺎﺋ َﻖ ﺟﺎ ﻓﺮﻣﺎﻳﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﺟﻦ ﻋﺸﻖ ﺟﺎ ﺳﺒﻖ ﭘ َﮍﮬﺎ ﭤﻲ‪.‬‬
‫دل ”ﺳﭽﻴﮇﻧﻲ“ ﺟﻲ ﺗﻲ َאﺻﻠﺆن‪ ،‬ﮬﺎديءَ ُﺣ َ‬
‫ﻜﻢ َﮬﻼﻳﺎ‪ ،‬وو‬
‫ﺟﻦ ﻛﺎڻ ﺳﻲ ِورھ وﺳﺎ ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ﻳﺎر!‬
‫ﻛﮇﮬﻦ َאﻻﺟﻲ אﻳﻨﺪﻳﻦ‪ ،‬ﭘﻴﮭﻲ ﭘ ُﮁﮡ ﭘﻨﮭﻮن َ‬
‫‪v‬‬
‫‪186‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﮭﻲ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏﺮﻳﺐ ﮔﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬

‫ﺳﺎﻣﮭﺎن‪ ،‬אوري َ‬
‫ﺷﺎل َאڏﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ُ‬
‫ِאﮬﻮ َאﭤﻢ آﺳﺮو‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﺗﺎن ﻧﻪ َﮀﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬

‫ﺳﮓ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ در ﺟﻮ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎﻧﺆ ﺳﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫ﻳﺎر ﻣﻮن ڏي!‬
‫ِאﮬﻲ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻮﭨ ِﻲ ُﻣﻜﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء ﺟﺎ ﮘﺎ ﮍي ﻛﺎﻟﮫ ﻛﺌﻲ ﺳﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺮي ﺗﻮ وﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫َאﺳﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن‪ُ ،‬ﺳﮡ ڙي ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﺬאرﻳ َ َﻮ ﻛﻴﺌﻲ؟‬
‫ِ‬
‫ﻛﮭﮍن ﮘﺎ ۾ ﺗﻮن ﺗﺎن آﮬ ‪ِ ،‬ﭘﺮت ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻮ ﺳﺎن ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭣ ﭘﺎﻧﮅن ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻪ ﺣﺎل אﺳﺎن ِﮬ ِ‬
‫َﭼﺌﻲ ُﻣﻨﺠ ﭤﻮ َﮬ ِ‬
‫ﺖ ﮬﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر َﺳﭝﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ڏوھ ﮔَﻨﺎھ‪ُ ،‬وو‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﺑ َﺨﺸﺎ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ڙي‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ُﻣﺮﻛﮡ ﺳﺎن ﺗﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻣﺎري وﺋ !‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﭘ ُﭵﻨﺪي ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻮﭨِﻲ ڏورאﭘﻮ ﭤﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ِڏﺋ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر وﭸﻲ ِאﺗﻲ ﻳﺎ ِ‬
‫ﻛﻲ ﭤِﺌ ‪.‬‬
‫آءٌ ِאﻳﻼزڻ‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ ﺗﻮﺋﻲ ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ُﻣﺌﻲءَ ﺗﺎ ﮔﮭﻮري ﺟﺎﻧِﻲ‪ ،‬ﺳﺪאﺋ ﺳﻮ ﺗﻮن ﺗﺎن ِﺟﺌ !‬

‫ﻲء ِﺎﮢﻲ ﻧﺎل ﻧﻪ ﻧِﺌ ‪.‬‬
‫ﻛﮭﮍﻳ ﮘﺎ ﻴ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ وي‪ِ ،‬ﮬ َ‬
‫ِ‬
‫آﮬﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﺟﺌﻦ ﻳﺎر ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن‪ُ ،‬ﮬﺞ ﺗﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﺗﻮن ﭜﻲ ﺗِﺌ ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪187‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫آءُ وري ﺗﻮن ﺗﺎن و ُﻳﮫ‪ ،‬ﺳﭵﮡ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي آﮬﻴﺎن!‬
‫آءٌ ﺗﺎن ِ‬

‫آﮬﻮن ﻋﺎﺷﻘﻦ ﺟﻮ ُﺳﮣﻲ‪َ ،‬ﮀ ِﮇ ﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮن ﭘ َﺮڏ ُﻳﮫ‪.‬‬
‫ﭘﻴﮫ‪.‬‬
‫ﭘ َﮑَﻦ ﭔﺎﭔﺎﮢﻦ ۾‪ ،‬آءُ ِﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮن ُ‬

‫אﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲءُ ڏאﮬﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ڏ ُﻳﮫ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﮢﻴﮫ‪.‬‬
‫ﺳﺎرء‬
‫ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮي ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آءُ‬
‫ﺌ‬

‫‪20‬‬

‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮري ﺟﺎﻧﻲءَ ري ُﺟﺪאﺋﻲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﮔﮇ ﮔﮭﺎرﻳﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻮء!‬
‫ِ‬
‫ﻣﻌﻠﻮم ﺗﻮﮐﻲ ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﺳﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﺳﭝﺎﺋﻲ‪.‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺷﺎل َ‬
‫ﻛﻨﻦ ﺳﺎن ﻧﻪ ُﺳﮣﺎن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ وﭸﮡ ﺟﻲ وאﺋﻲ!‬
‫ﺗﻮ ﺳﺎن ِﮀﻨﮡ ﻛﺎرڻ ﺗﺎن‪ ،‬ﻳﺎر ﻧﻪ ﻣﻮن ﻟ َﮍھ ﻻﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭔ َﻦ وﮀﻮڙي ﺟﻲ ِ‬
‫ﺷﺎﮬﻲ دﻟ َ ‪َ ،‬ور ﺳﺎن ﮔﮇ ﮔﺪאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮬﻮ ﻣﻴﺎن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﺗﻮن ﮔﮇ ﺳﺪא ﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎڻ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪21‬‬

‫אﮬﻲ ﭔﮍﻳﻮن‪ ،‬ﭔﺎروﭼﺎ‪َ ،‬אڄ אﮜﮡ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ אﻳﻨﺪא!‬

‫‪v‬‬
‫‪188‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻲءَ ﺷﺮﻳﻜﺖ ﻛﺎ ﻛﻨﺪي‪َ ،‬אڙي ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺳﺎﺋﻦ ﺳﺎڻ‪،‬‬

‫ﻧﺎﮬﻴﺎن ﺛﺎ ِ‬
‫ﻧﻴﺎﮢﻲ ﺗﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ﭘ ُﺮﺟﮭﻲ ڏﭠ ُﻢ ﭘﺎڻ‪،‬‬

‫ﻧﮭﻨﺠﻲ‪ُ ،‬אﮬﻲ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﭔﺎ ِﻧﮭﻲ ﻛﺮي ﭘﺎ ِ‬
‫ُאﭤﻲ وﻳﭡﻲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬ﮬﻦ وאﺗﻴﻮن وروﻧﮭﺎن‪،‬‬
‫ڏﻳﻦ َﺳﭝﻴﺌﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻟﮑ ﭤﻴﻮن ﻟﻮﮬﺎن‪،‬‬
‫ِאﮬﻮ َאﭤﻢ آﺳﺮو‪ ،‬ﮔﻮ ِ ﮔﮇ ِﭜﻲ ﮔﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﻧﮅيء ﭘﮭﭽﺎﻳﻮن‪،‬‬
‫ﮐِ َ ﺟﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﺧ אن‪ ،‬آﮢﻲ ﭘﺎ َ‬
‫ورڻ َ ﺟﻮن وאﻳﻮن‪،‬‬
‫ﮬﻴﻮن ﮬﻮﺗﻦ ﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﮬﻴﮇي َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺟﻦ ﺟﻮ آﮬ ‪ ،‬ﺳﻲ َﮀﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪22‬‬

‫وﭸﻲ ﻛﺎ ِﻣﻨﺖ ﻛﺮي‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر ﮐﻲ‪ ،‬وو!‬
‫ﮬﻮ ﺳﺪאﺋ ﺳﺎن ُﻣﻮن‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻪ وﭸﻮ ﭘ َﺮي‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﺎﮢﻲءَ ﺟﻮ ڏﺳﻲ‪ ،‬وري ﺳﻮ ِ‬
‫ﭘﻮء َوري‪.‬‬

‫دوﺳﺖ ﺟﻲ‪ ،‬אﮐﻴﻮن ﺗﺎن آب ﭜ َﺮي‪.‬‬
‫وﭠﻲ ﻛﺎ دאﻣﻦ‬
‫َ‬
‫ﺳﺎرﻳﻮ ﺗﻮﮐﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬﺖ َﻣﺮ ِﻳﺾ َﻣﺮي‪.‬‬
‫ريء ”ﺳﭽﻮ“ ﻧﻪ ﺳﺎھ َﺳﺮي‪.‬‬
‫ُرﺳﮡ ﻧﻪ ﺗﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﺟﻦ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪189‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪23‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻼﻛﻲ ِ‬
‫ﻟ َﭥِﻲ َﮬ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ وﺳﻲ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ وﻳﮍﮬﻲ!‬
‫ﻛﻮﭠﻲ َ‬
‫ﻛﻴَﻮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﮢ َﺆن ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ريء‪ِ ،‬ﭘﻨﺒﮍﻳﻦ ﻣﺎن ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎﺣﻖ אوﺗﻴﻢ ﮬﻮت َ‬
‫ﺳﻲ ﺋ ِﻲ آﻳﺎ ُﮬﻴَ ِﺲ ﺟﻨ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮﮘﻴﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻻء‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي‪،‬‬
‫وﭠﻲ وﻳﮭﺎرﻳ َﺌﻮن و ﮭﮍو‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ َ‬
‫ﺳﮛ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﻴﺎرﻫون‬
‫‪1‬‬
‫َאڻ ُﻣ ِﻠﮭﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭔﺎﻧﮭﻲ ﭔﺎروﭼﻦ ﺟﻲ؛‬
‫آﮬﻦ ۽ دא ُﻧﮭﻦ ﺳ ‪.‬‬
‫ﺳﭛ َﮀﭙَ ُﺮ ﮀﺎﻳﺎن‪ُ ،‬‬
‫‪2‬‬
‫َﮬﻲ وﭸﻲ ﮬﻲ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ُ ،‬ﭼﭙﺎﺗ ِﻲ َﭼﺎﻳ ُﻮن؛‬
‫آﮬﻮن دאﻧﮭﻮن ِﻋ َ‬
‫ُﻣﻨﮭﻦ ڏﺋﻲ آﻳﻮن‪ُ ،‬‬
‫ﺸﻖ ﺟﻮن‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫رאت ﻲ وﻳﺎ ر ُﻳﭻ‪ ،‬ﺎﮢﻲءَ ﮐﺎن ﻧﻜﺮي؛‬

‫ُ‬
‫ﻛﻴﭻ؛‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻮ ﻛﺎڏي ﭤﻴﮍم‬
‫ﭘ َ َﺮ ﭘﻴﻮ ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺳﺎن ُ‬
‫ﭘﻴﭻ‪ ،‬ﺳﻮ אﺗﻲ رﮬﮡ ﻧﻪ ڏﺋﻲ‪.‬‬

‫‪4‬‬
‫َﺳﮭﻲ ﺟﺎن ﻧﻪ ُﺳﺘ َء‪ ،‬ﺟﻮ ﮐ ُﮍכ ﭔ ُﮅي ﮐ ُ ِ‬
‫ﮍﻛﻲ وﭸ ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪190‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ﻧﮕﻦ ﺟﻮن ﭔ ُﮅي‪ ،‬ﺗﻮن ُ‬
‫ﻛﻮڙي ﻛ אﭤ ؛‬
‫ِﭼﭩﻴﺎن ﭼﺎ ِ‬
‫ُ‬
‫ﺳﭛ ﭘ َ ِﺮ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﻮ“ َﭼﻮي‪.‬‬
‫ﻏﺎﻓﻞ ِﮬﮇ ﮔﭥ َء‪ِ ،‬‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﻦء ﺟﺎ ﭘﻴﭽﺮא؛‬
‫ﭘﺎﻧﮅﻳﻦ ﮐ َﻨﺌ ُﻮن ﭘ ُﮁﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﭘ َ َﮫ‪ ،‬ﭘﺮ َ‬
‫ﻲء ﻻﻟ َﻦ ِ‬
‫ﻻء ﻟ ُﮁﻲ؛‬
‫َﺳ ِﮭﻠﻲ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﻮ“ ﭼﻮي‪ِ ،‬ﮬ َ‬
‫ِ ِ ِ‬
‫ُ‬
‫ووء وאﺋﻲ وאت ۾‪.‬‬
‫ﻛﮁﻲ‪َ ،‬אﭤﺲ ووء‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻛ‬
‫‪6‬‬
‫ﭼﺎڙﮬﻴﻮن ِ‬
‫ﻛﻮھ؛‬
‫ﻻﮬﻴﻮن ُﭼﻨﺞ ِﺟﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ِآﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ﮀﻮھ؛‬
‫ڏﺋﻲ ﻣﮭﭩﺎن ﺒﺖ وאرﺋ ‪َ ،‬ﮀﭙَ ُﺮ ڏאڍي َ‬
‫ﻧﺎﮔﮫ ﻧِ َﺴ ِ‬
‫روھ؛‬
‫ﺖ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﺎ رﺋﺎرن َ‬

‫ﻧﺪوھ‪َ ،‬ﻣﺘﺎن ﺗﻮن ﻣﺎﻧﺪي ﭤِﺌ ‪.‬‬
‫َאﭼﻲ ﻣﻨﺠﮫ َא َ‬
‫‪7‬‬
‫ﻻﮐﻮن ﻻﮐ ﻟ َ ﱠ‬
‫ﻚ‪ ،‬ﻧﺒ ڻ ﻧﻪ ﭤﻴﺎ؛‬
‫رאﮬﻦ אُﺗﻲ رכ؛‬
‫ﻛﻮڙﻳﻦ ِآﮬﻦ ﻛﻴ א‪ُ ،‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻛﺎرڻ ﱠ‬
‫ﺣﻖ‪ِ ،‬ﮬﻲ ﺳﺎرو ڏوﻧﮕﺮ ڏورﻳﺎن‪.‬‬
‫‪8‬‬

‫ووء ِ‬
‫روﺋ ِﻲ ﮬﺎرﻳﺎن َرت‪ِ ،‬‬
‫ووء وאﭨ َﮍﻳﻦ ﺗﻲ؛‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻛﺎرڻ َﺟﺖ‪ ،‬ﺳﺎرو وﻧﺪر ووڙﻳﺎن‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫َאﭼﺞ آر ِﻳﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺗﻮن وري ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ۾؛‬
‫‪v‬‬
‫‪191‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آن ري َאﮐ َﮍﻳ َﻦ ﻣﺆن‪ ،‬ﭤﻮ ﭘ َ ِ‬
‫ﺮٽ وﮬﻲ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮت َא ِﭼﻲ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ ﻧﺎﻻﺋﻖ ﻧﻮאزﻳﻮ‪.‬‬

‫‪10‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺖ ﭘﺎڻ ﺳﺎن؛‬
‫ﮬﻮت ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻮ ِﮬ ِﺖ‪ ،‬ﻧِﻴﻮ‬
‫ريء ﭔﻲ ﻛﺎ ِﭼ ِ‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲء ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺖ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮭﻲ‬
‫َ‬
‫ﺗﻮ َ‬
‫‪11‬‬

‫ﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋﻲ ﮔﺬري‪ ،‬ﻛﺎرڻ ِﻣﭡﻲءَ ُر ِ‬
‫وء؛‬
‫ﺧﺎم ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﺧﻮء‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ َور وﻳﭽﺎريءَ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪12‬‬

‫ﺟﺎت‪ ،‬ﭼﮝﻲ ِ‬
‫َﺟ َﺖ ﻣﻮﭼﺎري ِ‬
‫ﺟﺎت َﺟ ِﺟﻲ؛‬
‫ِ‬
‫وאﺋﻲ ﺗﻦ ِﺟﻲ وאت‪ ،‬ﺳﺪא َאﭤﻢ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮرﮬﻴﺎﺋ ِ‬
‫ﺖ ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ َאﺻﻞ ﮐﺆن ِﮬﻲ؛‬
‫رھ وﺳﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺟﻴﮇﻳﻮن َﺟ َ ري‪ ،‬وﻳﭡﻲ ِو ُ‬
‫‪14‬‬
‫آﮬﻲ ﻛﻮﻧﻪ ُ‬
‫ﻏﺮض‪ ،‬ﺒﻮﺑﻦ ﮐﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ؛‬
‫ڏﻳﮡ ِﺳ ُﺮ ُ‬
‫ﻓﺮض‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﺪن َﺳ ِ‬
‫ﭧ ۾‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ﺳﺎر؛‬
‫ﻟﻮﮬﻲ ﻻ ﻏﺮﺿﻲ‪ُ ،‬ﺳﭙ ﻳﺎن ِﺟﻲ َ‬
‫ﻣﺎرڻ ِ‬
‫لء ُﻣﺸﺘﺎق ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﮐﻲ ﻣﺮﺿﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪192‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭧ ۾‪ ،‬آﮬﻲ ﻓﻘ ن ِ‬
‫ِﺳﺮ ڏﻳﮡ ﺗﻨﮭﻦ َﺳ ِ‬
‫ﻓﺮﺿﻲ؛‬

‫ﻧﺎنء ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﺎن ﻛﻮ ﻗﺮﺿﻲ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫‪16‬‬

‫ﭘﻴﺲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﻴﭻ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮن ﻛ ﮀﮇﻳﺞ ﻣﻮن؛‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﻛﺮي ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ﭔﺎﻧﭝﮡ ﮐﻲ وﻳﭻ؛‬
‫َﻣﺮ ﻛﻤﻴﮣﻲ ﻛﻴﭻ‪ ،‬ﭘﻮرﮬﻴﻮ ﭔﺎﻧِ ِﮭﻦ ﺟﺎن ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪17‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮھ ﮐﻲ؛‬
‫ﻛﺎﻣ ِﮡ‬
‫روﺋﻲ ڏﻧﻮ رﻧﮓ‪ ،‬ﻛﻮ ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫ﺳﻮ َ ﮧ َﺷﻔﻖ ﺳﺎن ﭤﻴﻮ‪ُ ،‬ﺳﺮﺧﻴﺎن ﺳﺎرو ﺳﻨﮓ؛‬
‫ﻜﻮت ۾‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧِ َﺴﻨﮓ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ﻮرو ُﺳ‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫אُﭤﻲ ﻛﻤﺮ ﭔﻨﮅ‪ ،‬ﻟﻮچ‪ ،‬ﺗﻪ َ ُﺳﭙﺮﻳﻦ؛‬
‫ﮬﻮﺗﺎﮢﻦ ﺟﻮ ُ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻨﮅ‪ ،‬ڏﺳ َאﮐﮍ ِﻳﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫َ‬
‫ﻣﺎرڳ ﺟﻲ ﻣﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭤﺌﻲ ﻗﺪر ﻛﻴﭽﻴﮍن؛‬
‫ِﻣﻠﻲ‬
‫ﭤﻮرو وڏو ﺗ َ ِﻦ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﺟﻮ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ِﻣ َﮭﺮ َﻣﻪ ِ‬
‫ﻻھ ﻣﭥﺎم‪ ،‬آءٌ אوﮬﺎن ﺟﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ َﺳ َﮇ َ‬
‫ﻛﻴﺎم‪ ،‬ﺳﻲ ﭔ ُﮅي ﭔﺎروﭼﺎ ورﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻲ‬
‫‪21‬‬
‫‪v‬‬
‫‪193‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭔﺎﻧﭝﮡ ﺟﻲ ﭔﺎﻛﺎر‪ ،‬ﭔ ُﮅي ﭔﺎروﭼﻮ آﺋﻴﻮ؛‬

‫وﮢﻜﺎر؛‬
‫ور وﺳﺎرج ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﺟﺎ وאﻗﻒ ﻧﻪ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ِﺳﮕﮭﮍي ﺞ ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬ﺳﺎﺋ ءَ ﻟﮗ ”ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮي‪.‬‬
‫‪22‬‬

‫َﺳﺮوאﮢﻦ ﻣﻮن ﺳﺎڻ‪ ،‬ﭜ َﻠﺆن ﭜ َﻼﺋ ِﻲ َ‬
‫ﻛﺌﻲ؛‬
‫ﺟﻦ ﺟﺎﮘﺎﻳﻮ ﺟﻮش ﮐﻲ‪ ،‬آءٌ אُﺗﻦ ﻗﺮﺑﺎڻ؛‬

‫ﭔﺎروﭼﺎﮢﻮ ﭔﺎڻ ُ‪ ،‬ﺗﮇﮬﻦ ﻟﺆن ﻟﺆن ﻣﻨﺠﮫ ﻟﮙﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻢ؛‬
‫ﻛﺎر ﻧﻪ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﮬﻦ ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫دم؛‬
‫َאﭤﻢ آريءَ ﭴﺎم ﺳﺎن‪ ،‬دوﺳ َء وאرو ُ‬

‫ﻏﻢ‪ ،‬ﭘﺮ ُﺳﮏ ”ﺳﭽﻮ“ ﭤﻮ ﭜﺎﻧﺌﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻣﺎﮢﮭﻦ ﻟﻴﮑﻲ ُ‬
‫‪24‬‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﻣﻮن ﻛﺎﻟﮫ‪َ ،‬אﭸﺎ وڙ وڏא ﻛﻴﺎ؛‬
‫אُن ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎف َ‬
‫ﻛﺸﺎل؛‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﻦ ﺟﻲ ﺣﺎل‪ ،‬ﺟﻮ ﮬﮭﮍא ﮬﻮت وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪25‬‬

‫ﻋﻤﺮ َאﺟﺎﺋ ِﻲ ﮔﺬري‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﮬﮭﮍي َ‬
‫ﺣﺎل؛‬
‫ﺗﺎﺋ َאڄ ﻧﻪ ﻣﻮن ﭤ ِﺌﻲ‪َ ،‬ﺳﻨﺪي ﮬﻮت ﺳﻨﭝﺎل؛‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻣﻮن ﮐﺎن ﭘﮁﻦ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻓ َﻦ ﺟﺎ َ‬
‫ﺸﺎل؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻤﺎل‪ ،‬ﻛﺎ َور وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻲ ﻛﺮﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻗﺮب‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪194‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪26‬‬

‫ﻋﻤﺮ אﺟﺎﺋﻲ ﮔﺬري‪ ،‬ﮬﮭﮍא ﺣﺎل ﭤﻴﺎم؛‬
‫ﭼﭙﺎﺗﻲء ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬وﭨﺆن ﮬﻮت وﻳﺎم؛‬
‫ُﭼﭗ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ڏوﻧﮕﺮ ڏאﮐﮍא‪ ،‬ﭰﻮﻟﮡ َﺳﭛ ﭘﻴﺎم‪،‬‬

‫َאڄ ﺻﺒﺢ אﻳﻨﺪאم‪ ،‬ﻛﻨﺪא ور وﻳﭽﺎريءَ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪27‬‬

‫وﻧﺪر ۾ ِوﻳﮭﺎن‪ ،‬ﭰﻮﻟﻦ ﭘﻴﻮن ﭘﺮﻳﻦءَ ﮐﻲ؛‬

‫ﮬﻨﺞ ۾‪.‬‬
‫ﻧﺎل َﺟﻨ ﻧﻴﻨﮭﺎن‪ ،‬ﮬﻮت ِﺗﻨ ﺟﻲ َ‬
‫ِ‬
‫‪28‬‬
‫ﭘَ ُ‬
‫ﺮٽ ﮬﻮت ﭘﻨﮭﻮنءَ ﮐﻲ‪ ،‬آﮢﻲ ﻋﺸﻖ ﻛﻴﻮ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ُ‬
‫ﮓ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﮬﮭﮍن ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ﺳ ‪.‬‬
‫‪29‬‬
‫ﺎﮢﻲء ﺗ َـﺌ ُﻮن؛‬
‫ِﻣﮭﺮ َﻣﻪ ﻣﭥﺎن ﻻھ‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﺎن‬
‫َ‬
‫ِﮬﻲءَ ڏﮐﻮﺋﻲ ِ‬
‫ڏאھ‪َ ،‬אڻ ُﻣﻠﮫ آﮬﻲ آﻧﮭﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫‪30‬‬

‫ِﻣ َﮭﺮ َﻣﻪ ﻣﭥﺎن ﻻھ‪ ،‬آءٌ אوﮬﺎن ﺟﻲ آﮬﻴﺎن؛‬

‫َ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ َﺳﮇ ﻛﻴﺎم‪ ،‬ﺳﻲ ﭔ ُﮅي ﭔﺎروﭼﺎ ورﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺟﻲ‬
‫‪31‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ ﺣﺎل ﺳ ‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ وﺟﮭﮡ ﻣﻮن ِ‬
‫ﭘﻨﮅ؛‬
‫روﺋﻲ ﭘ َﻮڻ ر ِﻧﺪ‪ ،‬ﭘﭡﻲءَ ﭴﺎم ﭘﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪195‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪32‬‬

‫َﮬﻲ ﮬﻮﺗﺎ ﺗﻮ ﺳﻨﺪي‪َ ،‬א وڙڻ َ ﺟﮭﮍي ﻧﺎﮬﻴﺎن؛‬
‫ﻣﺎن ﺎﮢﻲ ﻧﺎل ﻧﺌ ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﭘﺴﻲ ﻣﻮن ﮬﻲ‪َ ،‬‬
‫‪33‬‬
‫ُ‬
‫وڏيء وﻳﻞ ِوﻳﻮم؛‬
‫ﺳﺎٿ ﺳﻮﻳﻠﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت ِﭘﻴﻮم؛‬
‫وﻧﺪر ﺟﻲ وﮢﻦ ۾‪ ،‬ﭰﻮﻟﮡ ُ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻦ ِ‬
‫ِ‬
‫لء‪.‬‬
‫ﭤﻴﻠﮡ ﭤﺮ ﭤِﻴﻮم‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِآھ‪َ ،‬אﭼﮡ ﺟﻮ وڏو آﺳﺮو!‬
‫ﺟﻮڙي ﮀﮇ ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺟﺎﺋﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﻟﺆن ﻟﺆن ۾ ِ‬
‫ﺗﻮﻻء!‬
‫ﻣﺒﺎرכ ِ‬
‫ُ‬
‫ﭘﺎء‪.‬‬
‫אﮜﮡ آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﭘ‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﻛﮇﮬﻦ ﭤﻮ ڏﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ِ‬
‫ﺟﺎء ِﺎء‪.‬‬
‫ﻛ ُﺟﮍي ﭔﻴﻮ ِﺟﻲءَ ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ِﺳﻚ ِ‬
‫ﺳﻮאء‪.‬‬
‫ﭤﻮ ﮔﺬאري ﮔﻮﻧﺪرﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﺳﺎء‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻟﮙﻲءَ دل ﺟﻮ دאرون‪ِ ،‬‬
‫ﻧﺎھ ﻛﻮ ڍوﻟﮡ ﭘﻴﺎرא!‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻮن وאﭨﺎن‪ ،‬ﭔ َﺮن ﻻﭨﺎن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ َﻣﺆن ﻧﻜﺮن درد ﺟﻮن ﮀﺎﭨﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﭤﻴﻮن ﭘ َﻮن ﮬﻲ ﭘ َﭽﺎرא‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪196‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ِאﮬﻲ آﮬﺎن‪،‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﭤﺎ ﻛﻦ درد ﺟﻮن دאﻧﮭﺎن‪،‬‬

‫ُرﺋﻦ אُﮬﻲ زאرو زאرא‪.‬‬
‫ﮘﭽﻲء وچ ﭘ َﻠﺆ ﭘﺎﺋ ‪،‬‬
‫آءٌ ﺗﺎن ﭔﺎﻧﮭﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ﺗﺎن ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺪ‬
‫َ‬
‫אﭼﮡ ﺟﺎ ﻛﺮ ﻗﻮل ﻗﺮאرא‪.‬‬

‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻣﻮن ﺳﺎن ﺗﻮ ﺟﻲ ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮر ﻧﻪ ﻣﻮﻧﮑﻲ وﺳﺮي ﺳﻲ وﻳﻮن‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎد آ ﻳﺎرא‪.‬‬
‫دم دم ِ‬

‫ﮬﻴﻜﺮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﺟﺎﻧِﻲ ﺟﻴﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﮘﺎ ِﻦ ﺗﻨﮭﻨﺠﻦ ﮘُﺠﮭﻦ ﮘﺎرﻳﻮ‪،‬‬
‫وﺻﻞ ﺟﺎ ﻛﺮ وري وאرא‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮن ﺗﺎن ﭤ ِﻲءُ ﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪو‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮא� آﻧﺪو‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫َאدﻳﻮن ڙي َאڄ ِآھ‪،‬‬
‫َאﺳﺎن ُ ﺟﻮ ﻣﻴﻠﻮ!‬
‫دﻟ ِﺳﻜﻨﺪي ڏﻳﻨﮭﻦ ﭤﻴﺎ‪ُ ،‬ﺳﭙ ﻳﺎن ﺟﻲ ِ‬
‫ﺳﺎء‪.‬‬
‫ﻓ َﻨﺎ ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻓﺮאق ﮐﻲ‪ ،‬ﭔ ُﮅو ِ‬
‫ﺟﺎء ِﺎء‪.‬‬
‫ڏک ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ ُﺳﮏ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﻟﮙﮍي ﭤﮅڙي ِ‬
‫وאء‪.‬‬

‫ﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﮇﻳﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎﻋﺖ ُﺳ ِ‬
‫ﮭﺎء‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫وﭸﻦ َאﻻ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ در ڏﻳﺎن دאﻧﮭﮍي‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﭜﻠﻮ!‬
‫ﻣﺎرﻳﻮ َ‬
‫ﮬﻮت َ‬
‫‪v‬‬
‫‪197‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﻨﺖ َﻣﭹﻦ‪َ ،‬אﻻ‪.‬‬

‫ﺳﻮر َﺳ َﭹﻦ‪َ ،‬אﻻ‪.‬‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ﭘﻴﺲ َﺟﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ِﭜﻲ َ‬
‫دﻋﺎ َ‬
‫ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﭜ و ﺗﺎن ﻧﻪ ﭜ َﭹﻦ‪َ ،‬אﻻ‪.‬‬
‫אﮬﻮ َאﭤﻢ آﺳﺮو‪ ،‬ڏﻳﻨﺪא آب אُ َﭸﻦ‪َ ،‬אﻻ‪.‬‬

‫روح ﺗﻪ ﮐﺎنءُ ُر َﭸﻦ‪َ ،‬אﻻ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮭﻤﻲ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﮬﻮت َﮬﻠﻲ‪ ،‬ڙي‪ ،‬دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ڏﻳﻨﺪو!‬
‫ُﮬﺘ َﺌﺆن ُ‬
‫وﺟﮭﺞ ﻛﻢ ﻛﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﭔﻲ ﮘﻮ ﻛﺎ َم ﮘﻠﻲ‪،‬‬
‫ﭡﻲء ﺗﻮ אﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭘﺎﮢﮭ ﭘ ُ َ‬

‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ﺳﺎﻣﮭﺎن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﺎڳ ِﻣﻠﻲ‪،‬‬
‫אوڏא آﮢﻲ َאڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫روح ر ِ ‪،‬‬
‫َאﭼﮡ ﺳﻨﺪي ُאن ﺟﻲ‪ ،‬وﻳﻨﺪو ُ‬
‫ﻳﺎﮢﻲء ﭤﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭤﻮرو ﭤﻮر َ‬

‫ﺟﺎ ﮘُﺠﮭﻲ ﮬﻮﺗﻦ َﻣ َﻦ ۾‪ ،‬ﺳﺎ ﺳﺎﭤ ِﻦ ﮘﺎﻟﮫ َﺳﻠﻲ‪،‬‬
‫ﭘ ُﻨﮭﻞ ﭘﺎڻ ﺳﺎن ﻧﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﻧﮭﻲء ﭜ َﺖ ِﭜﻠﻲ‪،‬‬
‫ﻣﮭﺮ‬
‫َ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲء ﺳﺎن ﺗﻮ ﭘﺮﻳﻦ‪ِ ،‬א َ‬
‫َ‬
‫ڙي ”ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎنءُ َﺳﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪198‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ذري ذري َ‬
‫ﻛﻦ َﭼﺸﻤﺎن ُﭼﻮر‪،‬‬
‫ﻧِ אﺳﺎن ﮐﻲ ﭤﻴﻮن َوﮬﻠﻮر!‬
‫ﺗ َﻦ َﻣﻦ ﺳﭛ ﺗﺎرאج َ‬
‫ﻛﺮن ﭤﻴﻮن‪ ،‬دﻳﺪن ﺟﻮ آﮬﻲ ﮬﻲ دﺳﺘﻮر‪.‬‬
‫ﺴﻦ ﺷﮭﺰאدن َﺷﻌﻮر‪.‬‬
‫ﺧﻮﻧﻲ وﺗ َﻦ ﺧﻴﺎل ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎن‪ ،‬ﮐ َ ِ‬

‫ﻨﺼﻮر‪.‬‬
‫ﻧﺎز ﻧﻴﺎز ﺳﺎن ِﮬﻜﻲ وאري‪ ،‬ﭼﺎڙﮬﻦ ﺳﻮ َء ﺗﻲ َﻣ ُ‬
‫ﻛﻦ َ‬
‫ﻛ ِﻴﻔﻲ ڏאڍو َ‬
‫ﺳﺎڻ ڏﺳﮡ ﺟﻲ ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫ﻛﻠ ُﻮر‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻛ وﻳﭽﺎرو آﮬﻲ‪ ،‬وﺟﮭﻦ ﭰ ي دل‪َ ،‬‬
‫ﻛ ِﺮن ﻓ َﺘ ُﻮر‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ِ‬
‫ﻟﮙﻴﻮ ﺟﻲ َאدﻳﻮن!‬
‫ﭘﺌﻴﻮ ُﺳﮅ ﺳﻮرن ﺟﻲ‪ ،‬وو‪ِ ،‬ﻋﺸﻖ َ‬
‫ﭘﺎﮢﮭﻲ َ‬
‫ﺳﺎري ﺧ وﭸﻲ ﺗ َﻦ ﮐ َﻨﺌ ُﻮن ﭘ ُﮁﺠﻮ‪ ،‬ﺟﻲ ِو ِرھ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ وڍﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻟﻮכ אﮘﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ِآﮬﻦ ڏﮐ َﻦ ﺟﻮن ڏَڌﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛ ﻟِﻜﻦ ﺳﻲ‬
‫ﻣﺴﺎﻓﺮ ﭤﻴﺎ َﺟﻨ ﺟﺎ‪ُ ،‬‬
‫ُﺐ ِ‬
‫ﻛﻮﻛﺎن ُאﮬﻲ ﻟ َﮏ ﻛﻨﺪﻳﻮن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ور َھ وﻟﻮﭨﻴﺎ ﺟﻲ وﮬﻨﺪﻳﻮن ﺗ َﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻧﻴﮣﺆن ﻧِ َ ﺟﻮن ﻧﺪﻳﻮن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎرؤن ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ ﺳﮣﻮ ﺳﭝﻴﺌﻲ‪ ،‬ﻟﻮכ ﭜ َ ِﻠﻲ ڏي ﺑ َﺪﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮن َﻣﺪﻳﻮن‪.‬‬
‫אﮘﻴﻮن ﭘﻮﻳﻮن ﺳﭛ ﻣﻌﺎ ﻛﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﺐ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫אوري آڻ ﺳﻲ אوري‪ ،‬ڙي א�‪ ،‬ﺟﻨ ﻛﺎڻ ِﺳﻜﻴَﺲ ﺳﺎل!‬
‫‪v‬‬
‫‪199‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏس ﻧﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻮ ڏﺋﻲ‪ ،‬ڏﻳﮫ رﮬﻴﺲ آءٌ ﺗﺎن ڏوري‪.‬‬
‫ُ‬

‫َ‬
‫ﻲء ﺟﻨﺪڙي ﮔﮭﻮري‪.‬‬
‫وאٽ ﺟﻨﮭ ﮐﺆن ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ‪ ،‬ﮔﮭﻮري ِﮬ َ‬

‫ﮬﻴﻜﻨﺪ ﺗﻮن ﻛﺮ ﮬﻮت ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﭤ َ‬
‫ﻜﻲء ﻛﻨﮭﻦ ﭤﻮري‪.‬‬
‫َ‬

‫َ‬
‫ﭼﺎכ وﺟﮭﻲ ِﭼ ُﺖ ﭼﻮري‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺗﻨﮭﻦ ڏﮬﺎڙي‪ ،‬وﻳﺎ‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻳﺎر ُﻣﻨﮭﻨﺠﺎ!‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﭘ ُﭵﺎﮢﺆن آﺋ ‪ ،‬ﭜﻠﻲ آﺋ ‪ ،‬ڙي َ‬
‫ﮬﻮت ﭔﺎروﭼﺎ‪ ،‬ﭘ َ ﺟﻲ َאڄ ﭘﺎﺋ ‪ِ ،‬ﭜﻠﻲ ﭘﺎﺋ ‪.‬‬
‫אﮜﮡ אﺳﺎ ﻲ َ‬
‫ﭘ َﺮي אﺳﺎن ﮐﺆن ﻳﺎر ﭘﺮﻳﻦ ڙي‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮀﻮ ﻻﺋ ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻻﺋ ؟‬
‫ﻠﻲء ڏﻧﮭﻦ ﭜﺎﺋ ‪ ،‬ﮀﻮ ﭜﺎﺋ ؟‬
‫ڏوھ ڏﻧﮕﺎﻳﻮن ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ڙي‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﭜ ُ َ‬
‫ﻜﻲء ﺗﺆن ﭤﻮ ﭼﺎﺋ ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﭼﺎﺋ ؟‬
‫ﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﮔُﮭﺮﺟﻲ ﻳﺎر ﺗﻮﮐﻲ‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ُﭼ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺗﻮن ﻣﺎﺋ ‪ ،‬ﭜﻠﻲ ﻣﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﻛﺮﺳﻲء ﺗﺆن َאﭼﻲ ُאﺗﺎﮬ ‪َ ،‬ﻣﻦ ”‬
‫َﻋﺮش‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ﻐﺎﻣﻦ‪َ ،‬אﻻ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻲءُ ﺟﻴﺎرﻳﻮ!‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎﻧﮅي ﭘﻴ َ‬
‫ﻼﻣﻦ‪.‬‬
‫ِﮬﻲ ﺗﺎن ﺗ َ ُﻦ ﺗﻮאن ﻛﻴﻮ‪َ ،‬אڙي ﺳﺎﭤِﻲ َﺳ َ‬
‫ﺗﻮ ﺗ َﺆن آءٌ ﻗﺮﺑﺎ ن ﭤﻴﺎن‪ ،‬ڏﻧﮭﻦ آﺋ ﻋﺠﻴ ‪.‬‬

‫ﻧﻴﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻧﻴﺎﭘﻦ‪.‬‬
‫َﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﭼﺖ َﭼﺮﻳﻮ ﻛﻴﻮ‪ِ ،‬ﮬﻦ َ‬
‫ﻛﻼﻣﻦ‪.‬‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻲ دل ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ﻗﺎﺑﻮ‬
‫درد‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻳﺎد ﺣﻘ ﮐﻲ‪َ ،‬אﺳﺮ ﺋﻲ אﻳﺎﻣﻦ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪200‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺌﻮن ِﻣﮭﺮؤن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﮔﻮش ڏي ﻏﻼﻣﻦ‪.‬‬

‫رھ وڌאﻳﻮ‪ ،‬אن ﺟﻲ َא ﺎﻣﻦ‪.‬‬
‫ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِو ُ‬
‫ﺟﻴﮭﻮ ﺗﻴﮭﻮ آﮬﻲ ﺋﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ ﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﻛﺮي ﺳﺎﻧﮓ ِﭘﺮﻳﻦ وري آ אُﮬﻲ‪ ،‬دﻳﺲ َאﺳﺎڏڙي‪َ ،‬אﻟﻮ َאﻟﻮ!‬
‫وري وﻃﻦ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ﭤﻴﮍم ﭜ َﻠﻮ ﭜ َﻠﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳ َﻦ אﮘﻴﺆن ﭘﻴﺸﻮא‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ﻣﻮن ﺳﺎن َﮬﻠﻮ َﮬﻠﻮ‪.‬‬

‫َא َ‬
‫ﺻﻞ ﻻﻛﺆن آﮬﻲ אُﻧﮭﻦ ﺳﺎن‪ ،‬روح ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ َرﻟﻮ َرﻟﻮ‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ِ‬
‫ﻧﺎھ ﻛﻮ‪ ،‬ﮘﻮﻟﮡ ﻣﻮﻧﮑﻲ ﮘَﻠﻮ ﮘَﻠﻮ‪.‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ُ‬
‫ِﺳﺮ ﺳﭵﮡ ﺟﻮ ﻟﻮכ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﺎﮬﻴﮍﻳﻮن ﻧﻪ َﺳﻠﻮ َﺳﻠﻮ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻲء ِﺳﻚ ۾‪ ،‬ﺷﺎل ﻧﻪ ﭘﻮﻧﺪو َوﻟﻮ َوﻟﻮ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ِ‬
‫ﻳﺎر َﻃﺒﻴﺒﺎ!‬
‫ﻧﺎﮬﻲ ِﮬ َﻦ درد ﺟﻮ دאرون‪ ،‬ﺗﻮﺋﻲ وٽ َ‬
‫ﺗ ِ ُﺮ ﺗﻔﺎوت درد ﻧﻪ ڏ ِ‬
‫ﺮאرون‪.‬‬
‫ﻳﻨﺪء‪ ،‬ﮀﻮڙﻳﻦ ﺟﺎ ِﺳ َ َﺳ ُ‬

‫ﭰَ ِ‬
‫ﮬﻴﻜﺎرون‪.‬‬
‫ﻜﻲ ڏﻳﮡ ﺳﺎن َﮬﻲ وﭸﻲ ﭤﻮ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍو ﮬﺎﮢﻲ‬
‫ُ‬
‫ﻄﺎرون‪.‬‬
‫ﺳﻮز ﮔﺪאز‪ ،‬ﻧِﻲ وي‪ ،‬ﻏﻢ ﻓﺮאﻗﺎن‪ ،‬ﻻﺋﻦ ﭤﺎ ﻗﻮل ﻗ َ ُ‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎرون‪.‬‬
‫دوא َ‬
‫درد ِﺟﻲ ﺳﻮﺋﻲ ڏﻳﻨﺪو‪ ،‬ﺟﻮ אﻳﻨﺪو ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ ُ‬
‫ﺳﻨﭝﺎرون‪.‬‬
‫ﺳﺎھ‬
‫ﻧﺎز ﭜ َﺮﻳﻦ ﺟﻴﻮن ﻳﺎر ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﻦ ﺗﺎن َ‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪201‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺷﺮم َﺳﭝﻮﺋﻲ آﮬﻲ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﺗﺎن ِﭘ ُﻣﻐﺎن ﺗﻲ!‬
‫ﭘﺎﮢﮭ ‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ﮬﺌﺎ َ‬
‫وري ڏﭠﺎﺋﻮن ﭘﺎڻ ڏي ِ‬
‫ﺣﺎل אﺳﺎن ﮬﻲ‪.‬‬
‫אُﮬﻲ ﭘﺎڙﻳﺎﺋﻮن ِ‬
‫ﭘﺎﮢﮭﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﮬﻮ ﺟﻲ ﻗﻮل ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻛﻲ‪.‬‬
‫َﺟﻦ ﭘﻴﺎرﻳﻮ ﭘ ُﺮ ﭘﻴﺎﻟﻮ‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل ﺳﺎﻗﻲ ِﺟ َ ﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲء ﺟﺎ ﺟﻲ‪.‬‬
‫وﺳﻦ אﺳﺎن وٽ‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ‬
‫َﺳﺪא אُﮬﻲ َ‬
‫َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ڏَﺳﻴﻮ ڏﻳﮭﺎڙﻳﻮن‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر َﮬﭥﺆن ڏي‪.‬‬
‫ﺳﺮ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ﺻﻮرت ُﺳﭙﺮﻳﻦءَ ِﺟﻲ!‬
‫ڏﻧِﻲ ڏﻳﮑﺎري‪ ،‬ڙي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫َﺣﺴﻦ ُﺣﺴ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ‪ ،‬زאري‪ ،‬ڙي زאري‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻟﻮכ ﮐﺆن‪ ،‬ﭜﻴﻨﺮ ڙي ﺑﻴﺰאري‪.‬‬
‫ور َ ﺳﺎري‬
‫ُ ﺒﺖ ﺒﻮﺑﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن َאﺻﻞ ِאﺧﺘﻴﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﺳﭵﮡ ﮐﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ﭼﻮאن ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﺎل ﺟﻲ‪َ ،‬‬

‫ِﮬﺖ ُﮬﺖ ﻛﻨﺪא ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ُ ،‬אﮬﻲ ﻣﻮن ﺳﺎن ﻣﻮﭼﺎري‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺪאﺋ ﮔُﮭﺮﺟﻲ‪ ،‬ﻳﺎرن ﺟﻲ ﻳﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫ڏﻳﺌﻲ ﻣﻮن ڏﻳﮑﺎري‪ ،‬ﻟ َﮍي ورﻳﻮ وﻳﻮ در ﺗﺆن دﻟ !‬

‫‪v‬‬
‫‪202‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ڏﭠ ُﻢ َאﮐِﮍﻳﻦ ﺳﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻮء ﺣﺴﻦ ﮬﺰאري‪.‬‬

‫وس ﻧﻪ ِﮬﻦ ﺟﻮ ﻛﻮ ُﮬﻴﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﮬﻮش ﻧﺌ َﮬﺴﻮאري‪.‬‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﺮھ ﻛﺌﻲ ﺑﻴﺰאري‪.‬‬
‫د َﻳﻦ ﻛﻔﺮ אﺳﻼم ﮐﺆن‪ ،‬ﺑِ َ‬
‫ﻧﮭﻲء ﻣﻮن ﻣﺎري‪.‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ در ڏﻳﺎن آءٌ دאﻧﮭﮍي‪ ،‬ﻣﻮ ﮫ ِא َ‬
‫ﻜﻲء ﮐﻲ ﭼﻮڌאري‪.‬‬
‫ﺳﻮز َﺳﻔ אن ﻻﻳﻮن‪ِ ،‬ﮬﻦ ُﭼ‬
‫َ‬
‫ﻓﻮج ﻗﺮאري‪.‬‬
‫ﺣﺎﺟﺖ ﮬﻦ ِﺟﻲ ﻧﻪ ﮬﺌﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ﻗﺎﺗِﻞ َ‬
‫ﮔﮭﮣﻲ ﻣﺪت ﮐﺎن ِ‬
‫ﭘﻮء َאﭼﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ ڏﻧﻲ دﻟﺪאري‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ َﺳﺮدאري‪.‬‬
‫ﺮھ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ”‬
‫ﺑﺎﺳﻴﺎﺋﻮن ﺗﺎن ﺑِ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ אوﮬﺎن ﮐـﺆن ِ‬
‫ﭘﻮء‪ِ ،‬ﮬﺖ رאﺗﻴﻮن رﮬﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎ؟‬
‫ﻻل وري ِﮬﻦ ِ‬
‫ﭘ ُﭡﻲءَ ِאﻳﻨﺪي ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻟﻮء‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮر ﺳﮭﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎ؟‬
‫ﭘﻮء َ‬

‫ﮬﻮت ﻛﻴَ َﻮ ﺟﻲ ِ‬
‫ﮬﻮء‪،‬‬
‫وאﻋﺪא وﻳﮍא وﺳﺮي‪َ ،‬‬
‫ﭔﺌﻲ ﭔﻮل ﭔ َﮭﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎ؟‬

‫ِ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎر ڏﻧﮭﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻮء‪،‬‬
‫ﻗﺎﺻﺪ אﭼﻲ‬
‫وري ِﮬﺖ وﻳﮭﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎ؟‬

‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﻚ אوﮬﺎ ﻲ‪ِ ،‬ﮬﻨﻴَﮍي ۾ ِ‬
‫ﺳﭽﻮ ِﺳ َ‬
‫ﮬﻮء‪،‬‬
‫ﭠﺎھ ﭠﮭﻨﺪﻳﺲ ﻛﺎ؟‬
‫ﭔﺌﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪203‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫ﭘﺎر‪َ ،‬ﺳ َﭵﮡ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﭔﺎﻧﮭﮍي آﮬﻴﺎن!‬
‫ﻣﻮن ۾ ﻋﻴﺐ َא َ‬
‫ﭴﻤﺎر‪.‬‬
‫ﭔﺎ ِﻧﮭﻦ ﺟﻲ آءٌ ﭔﺎﻧِﮭﻲ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺳﺎري ﺳﭛ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ﭤﻴﺎن ڌאر‪.‬‬
‫ُﮬﺌﺎن ﮬﻤﻴﺸﮧ َ‬

‫ﻛﭙﺎر‪.‬‬
‫ِﮬﻲ ِﺳﺮ َﺻﺪﻗﻲ ﺗﻮ ﺗﺆن‪ِ ،‬ﺳﺴﻲ ﺳﺎڻ‬
‫َ‬
‫وאر‪.‬‬
‫َ‬
‫אوﮀﮡ ﻛﻨﺪﻳﺲ َאﮐﻴﻮن‪ ،‬ﭘﭥﺮ ﻛﻨﺪﻳﺲ َ‬
‫ﭘﺎڻ ُ ﺗﻮ ﺋﻲ ﺗ َﺆن َﺻﺪﻗﻲ‪ِ ،‬ﺳ ِﺴﻲ ﺳﺎڻ ﻛﭙﺎر‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﻮﮔﮭﻮ ِ‬
‫ﻳﺎر‪.‬‬
‫ﺳﺎھ ”‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﮍو‪ ،‬رﮐﻲ ﻳﺎرאﮢﻮ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫ﺳﻮ ڏאڍن ﺟﻮ آﮬﻲ ڏ ُﻳﮫ‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ﻧِﻴﻨﮭﮍو وو ﻧﻴﮣﻦ ﻻﻳﻮ!‬
‫ﺳﺎﮢﻴﮫ‪.‬‬
‫ﭘﮑﻲء ﺟﻲ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺳﻮ ﺳﻴﮣﻦ ﺟﻮ‬
‫ﺟﺎﺗﻲ ُﭘﮭﭻ ﻧﻪ‬
‫ُ‬
‫َ‬

‫ﮐﻴﮫ‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﭤِﻲ وﭸﺎن در دوﺳ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ُ ،‬ﻤﭼﺎن ﭘ ن ُ‬
‫ﺟﻲ ﻛﻮﭠﻴﻮ ُ‬
‫ﭘﻴﮫ‪.‬‬
‫ﻛﮭﻦ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وﭸﻲ ﭘ َﮑﮍي ﺗ َﻦ ﺟﻲ ُ‬
‫ُ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻲ آﮬ ‪ ،‬وאڍوڙﻳﻦ وﭸﻲ و ُﻳﮫ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭔﺎﻧِﮭﻲ ﮔﻮ ِ آﮬﻴﺎن!‬
‫ﭜﻠﻮ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن َ‬
‫ڏوﮬﻦ ۾ آءٌ ﺗﺎن אو ِ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫آءٌ ِﺎﮢﻲ ﻋﻴ َ ﮬﺎﮢﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺗﻴﮭﻲ آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺟﺎﻧﺐ ِﺟﻲ آءٌ ﺗﺎن ﺟﮭﻮ ِ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪204‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﭘ َﻞ ﭘ َﻞ ﭘ ُ َﮁﻦ ﺣﺎل ُﻣﻨﮭﻨﺠﮍو‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ אﻧﮭﻲءَ ﺟﻲ ﺗﺎن ﮘﻮ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﻪ وﭸﺎن‪ ُ ،‬ﺟﻲ آءٌ ﺗﺎن ﭨﻮ ِ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ِڏ ُس ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ڏي ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ َﮀﭙَﺮ ِﮬﺖ ﮀﻮ ِ آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪20‬‬

‫َאدﻳﻮن אُﮬﻲ َאڄ آﻳﺎ‪ ،‬ڏ ُﻳﮫ َﺟﻨ ِ‬
‫لء ﭤﻲ ڏورﻳﺎن!‬
‫ڏﻳﻮ ﻣﺒﺎرכ ﺳﺮﺗﻴﻮن ﻣﻮﻧﮑﻲ‪ ،‬ﻣﻮﻻ ﺳﻲ ُ ﺐ ِﻣﻼﻳﺎ‪،‬‬
‫ﭼﺮﺧﻮ ﻛﻴﮭﻮ آءٌ ﭼﻮرﻳﺎن؟‬
‫در ﭘﻴﮭﻲ ﺳﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺳﺎﺋ َאﻻ‪َ ،‬ﺟﻦ ِ‬
‫رھ وﺳﺎﻳﺎ‪،‬‬
‫لء ﻣﻮن ِو َ‬
‫ﭘﺎڻ ُ َﻣﭥﺎﻧﺌﻦ ﮔﮭﻮرﻳﺎن!‬
‫ﭘ َﺮ ڏ ِﻳﮫ وﻳﺎ ﮬﺎ‪ ،‬وو‪ ،‬ﻣﻮن ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬وא َء ﺳﻲ ِ‬
‫ﭘﻮء ورאﻳﺎ‪،‬‬

‫ﺗَ ِ‬
‫ﻚ ﻛﻴﮭﺎ ﭔﻴﺎ ﺗﻮرﻳﺎن؟‬
‫ُ‬
‫دوﺳﺖ ﮔَﮇﻳﻮﺳﻲ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ َﺟﻨﮭﻦ ﻻﻳﺎ‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ אﺗﻲ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫وﻧﺪر ﻛﻨﮭﻦ ِ‬
‫لء ووڙﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪21‬‬

‫ﭜﻴﻨﺮ ڙي ﺑﻴﻮس‪ ،‬وﭸﻲ آءٌ ﭘ َﺌﻴﺎن!‬
‫وس ﻧﻪ آﮬﻴﺎن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬وאﻛﻮ َ‬
‫ﺑﻴﻮس‪،‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫ﻴﻢ َ‬
‫ﻣ دﻳﻮאﻧﮍي ﭤ َﺌﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫روح ﻧﻪ َאﭼﻲ َرس‪،‬‬
‫ﻟﻮכ ﺳﺎروﺋﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪205‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺣﺎﻟ َﺆن ُﮬﮡ ﻣ ﮘَﺌﻴﺎن‪.‬‬
‫َﻣ ُﭻ ڏאڍو ﻣﻮن ِﺳﺮ آﺋﻴﻮ‪ ،‬ﻛﻮﺋ ِﻲ ﻧﻪ َאﭼﻲ َ‬
‫ﻛﺲ‪،‬‬

‫ﻗﺎﺑﻮ َﻋﺸﻖ َ‬
‫ﻛﺌﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺑِﺮھ وאري ِ‬
‫ﺑﺎت ﮐﺆن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﺮي ﺑ َﺲ‪،‬‬
‫ِﻣﮭﮣﺎ ڏﻳ َﻦ َﺳﻨﺌﻴﺎن‪.‬‬

‫ﺠ وﻟﮣو‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ﺑﺎﺑ َﺖ (‬
‫) ﺳﺴﺌﻲ ۽‬
‫َ‬

‫ِ‬
‫ﺻﻼﺣﻲ‪،‬‬
‫‪َ -1‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﭛ ﭤِﻴَﺲ‬
‫رאھ وﭠﻲ ﭘﻴﺎ ِ‬
‫رאﮬﻲ‪،‬‬
‫ﮬﻮﺗﺎن َ‬

‫ِ‬
‫ﮀﻮ ﭤ ءَ َ‬
‫ﻛﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻛ َﮃ ﺗ َ ِﻨ ﺟﻲ‬

‫ﻛﻴﻢ ڏَﺳﺎﺋﺞ ِ‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ِ‬
‫ڏאﮬﻲ‪،‬‬
‫َ ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻤﺮאﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻨﺪﺋﻲ‬
‫ﺐ ۾ ﻛﻮﻧﻪ ﻛ ُ‬
‫َﺣ َ‬
‫ﺗﮇﮬﻦ َﮀﭗ ﻛﺮڻ ﺗﻮ ِ‬
‫ﮀﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﭘ َﺮ ﮬﻮ ِאﮬﮍو אﻣﺮ ِא ِ‬
‫ﻻﮬﻲ ‪:‬‬
‫وﮬﻢ وﺳﺎري‪.‬‬
‫ﭔﻴﺎ ﺳﭛ و ُﻳﮫ ﺗﻮن َ‬
‫‪ - 2‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن ُﻣﻮر َﻣﻪ ﭤﻴﻮ َﻣﺼﻠﺤﺎﺗِﻲ‪،‬‬
‫ﺛﺎﺑﺖ ِﺳ َ‬
‫ﻚ رﮬﻲ ﻛﺎ ﺳﺎﺗ ِﻲ‪،‬‬
‫ﮬﺎرﻳﻮن ﮬﻲ ﺟﺎ آﮬﻲ ﺣﻴﺎﺗِﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻦ ﮐﻲ روھ رﺳﺎن ﭤ ِﻲ رאﺗ ِﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪206‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫ِ ‪v‬‬
‫ﺟﮭﻨﮓ ﺟﮭﺎﺗ ِﻲ‪،‬‬
‫ﺟﮭﺮ ﺗ َ َ‬
‫ﭘﺎﺋﻴﻨﺪﻳﺲ َ‬
‫ﮀﺎﺟﻲ ﮀﭵﻲ ﭘﻮي ﻣﻮن ﮀﺎﺗِﻲ‪،‬‬

‫ﻛﻨﺪﻳﺲ وؤڙ َﺳﻨﺪﻳ َﻦ وﻳﻼ ﺗ ِﻲ‪،‬‬

‫ِאﻳﻨﺪﻳﺲ ﺳﺎڻ وﭠﻲ ﭜ َﮍُ ﭜﺎﺗِﻲ‪:‬‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﻨﺪﻳ ُﻮن ﮬﻮت ِﻣﮍﺋﻲ ِﮬﻜﻮאري‪.‬‬
‫ِ‬
‫‪ - 3‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬و ُﻳﮫ وﺳﺎر وﭸﮡَ ﺟﻲ وאﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮﺳﺎن ﻟ َﻌﻠ َﻦ ﺟﻨﮭﻦ ﻟ َﺆن ﻻﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ دل ﮐﻴﮣ َﻦ ﺗ َ ُﻨﮭﻦ ﺗﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ ِ‬
‫ﻳﻮء ﺟﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻮ َאڄ ﺟﺎڙَ ﻛﺮي و‬
‫ِ‬
‫ڏﻳﺌﻲ َ‬
‫ﻛﻦ ﭔ ُﮅج ﺗﻮن ﭔﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ڊوﮬﻦ ﭘﺎس ﻧﻪ ڊوڙج ِ‬
‫ڊאﮬﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺻﻼح ﺗﻮن َ ﺠﮭﺞ ﺳﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ُﺳﺮت‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺮ ۾ آﺋﻲ ‪:‬‬
‫ِאﮬﺎ ﮘﺎﻟﮫ َא َ‬
‫ِ‬
‫ڏوﻧﮕ ُـﺮ ڏورؤن ﺋﻲ ڏﮬﻜﺎري‪.‬‬
‫‪ - 4‬آﻳﻞ َאڻ َ ُﻣ ِﻠﮭﻲ ﺟﺎ آﮬﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺎ ﻛﻴﺌﻦ ﺳﮛ ﺳﭵﮡ ﺳﺎن ﺳﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﭔﻴﻮ ﺗﺎن ﭠﺎھ ﻧﻪ ﮬﺮﮔﺰ ﭠﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻳﻜﺖ ﻧﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ڏאڍن ﺳﺎڻ ُ َﺷﺮ‬
‫َ‬
‫ﺟﺎ ﭘ َﺌﻲ ﺳﭛ ﻻﮘﺎﭘﺎ ﻻﮬﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪207‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﮀﭙَﺮ ﮀﻮھ َאﮘﻴﺎﻧﺌ ُﺲ ﮀﺎﮬﻲ‪،‬‬
‫ﻛ َﮃ אُﮬﺎ َﻣ ُﺮ َ‬
‫ﻛﻴﭽﻦ َ‬
‫ﻛﺎﮬﻲ‪،‬‬

‫ﮐﮣﻨﺪي ﮔﺎم ﺗﻪ ﭘ ُﭵﻨﺪي ﻛﺎﮬﻲ ‪:‬‬
‫ﺾ אُﻧﮭﻲءَ ﮐﻲ ِﻣ ُ ﻧﻪ ﻣﺎري‪.‬‬
‫‪ - 5‬ﭼﻲ ڙي‪َ ،‬ر َھ روﻳﻦ ﭤِﻲ روڙي‪،‬‬
‫آڏو ِﭜﻴﻨﮓ ﭔ ُﺠﮭﻲ ﭤﻲ ﭜ َﻮري‪،‬‬

‫ﮬﻴﺒﺖ ﮬﻮل ﮬﺮאﺳﺖ َﮬﻮڙي‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﮡ ِ‬
‫ﻧﺎﮬ אﺳﺎن ﮐﻲ ﻛﺆڙي‪،‬‬
‫ﺗ ُﻮن ﺗ َﻨﮭﻦ دﻳﺲ َم َوﭸﺞ َڊوڙي‪،‬‬
‫ﭘ َﺮڏﻳﮭﻲءَ ﺟﻲ ﭘ ُ ِ‬
‫ﭟ َم ﭘﺆڙي‪،‬‬

‫ﺗﺮس َאﭤﺌﻲ ﭤ َ َ‬
‫ﻚ ﭤ َﻮري ‪:‬‬
‫ﭤ َﺮ ۾ ُ‬
‫ِﮬ ِ‬
‫ﺖ ﺗﺎ ﻛﺎﻧ َﻪ ﮔَﮭﮍي ِﮬﻚ ﮔﮭﺎري‪.‬‬
‫‪ - 6‬آ دل آر ِﻳﺎﮢﻲءَ ﺳﺎن َא ِ‬
‫ﭨﻜﻲ‪،‬‬

‫ِ‬
‫وﭨﻜﻲ‪،‬‬
‫ﻣﺎن ﺟﺎ ر َﮫ َאدﻳﻮن ﺗ َﻨﮭﻦ‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﮔﮭﻮري ﺗﺎ ِﮬ َﻦ ﮔَ‬
‫ِ‬
‫ﮭﭩﻜﻲ‪،‬‬

‫ﻛ ِﮬ َﺠﺮ ۾ َﮬ ِﭩ ِ‬
‫رﮬﻨﺪﻳ َﺲ ِ‬
‫ﻜﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺐ ﻛﺎڻ ﻧﻪ ﺟﺎﮘﻴﺲ ﺟﮭﭧ ِ‬
‫ﻛﻲ‪،‬‬
‫ﺟﺎ َ‬
‫ِﭜ ءَ و َﻳﻞ وﭸﺎن َﻣ ُﺮ ﻟ َ ِ‬
‫ﭩﻜﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻣﮭﻢ ﻧﻪ َﮬﭩﻜﺎ ﭰ َ ِ‬
‫ﭩﻜﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪208‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﺳﺮ ﺗﻮڙﻳﻦ ﻣﻮن َﺳ ِ‬
‫ﭩﻜﻲ ‪:‬‬

‫ﻛﺎم َﮬﻠﮡَ ﮐﺆن ﮐﺎري‪.‬‬
‫ِﮬ َﻦ ﮐﻲ‬
‫َ‬
‫‪ - 7‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬ﺳﭛ ﭘ َﺮ ُﺳ َﭷ ُﭴﻠﻲ ﭤ ِﻲ ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭓ ﻧﻪ َאﭤﻴﺌﻲ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭘُ ِ‬
‫ﺮﺟﮭﺞ ﭘ َ َ‬
‫وﺳﮭﺞ ﺗﻮ دل َﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎن ِ‬
‫وאﮢﻲ‪،‬‬
‫َﺳﺴﺌﻲ ﺳﻮ ﺗﺎن ﭤِﻴُﺌﻲ ﻧﻪ ﺳﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎﺣﻖ ﺗﺎﻧﮕﮫ ﺗﻨﮭ ڏي ِ‬
‫ﺗﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﮀﻮ َ‬
‫ﻛ َﻲ ِء ﺧﻮאب ِﮐﮣﻲ ﺗﻮ ِ‬
‫ﮐﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫آب َאﮐ ۾ ِآﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﭤ ِﻲ ُ‬
‫ِﺣﻴﻼ َ‬
‫ﺮم ﮬﻠﮡَ ﺟﺎ ﮬﺎﮢﻲ ‪:‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻳﻦء ﺑﺎم ﭘ َ ِﺴﻲ ﺑ َ ُﺮ ﺑﺎري‪.‬‬
‫ﭘ ُﭵﻨﺪ َ‬

‫ِ‬
‫‪ - 8‬ﺟﻴﮇﻳﻮن َ‬
‫ﺟﺒﻞ َﭼﺆ ﭤﻴﻮن ﺟﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﺟﮭﺮ َﺳ َ‬
‫ﻨﮓ ﻟﺘﺎڙﻳﺎن ﺳﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﺮ ﮬﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﮔﮭﻮرﻳﺎن ﮔﮭﻮٽ ﺑِﻨﺎ ُ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﺋﻲ َو َس َوﭨﺎﻧﺌ ُﻢ وﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫روح ﻧﻪ ِﮬﺖ ﺗ َﻦ رﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫رﮬﻨﺪ ُم ُ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِوﻳﮍم دوﺳﺖ دﻻﺳﺎ ڏﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﺗﺎن ﭘ َﻠ َﺆ ﭘ ُﻨﮭﻮنءَ ﺟﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِﮬ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪209‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪ِ v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﮡَ ﻛﻴﮍس ﻛﻴﺌﻲ ‪:‬‬
‫ُﮬﻦ ﺗﺎن‬
‫ﻧِﻴﺎﺋ ُﻮﻧﺲ َو ُر وﭠﻲ وﻳﺴﺎري‪.‬‬
‫‪ - 9‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬ﮔﮭﻮرﻳﻦ ﻛﺎڻ‪ ،‬ﺟﻨ ﺟﻲ ﮔَﮭﺮڙא‪،‬‬
‫َאﭤﺌﻲ ﺗ َﻦ َאڙאﻧﮕﺎ َאرڙא‪،‬‬
‫ﭤﺎכ ﻧﻪ ڏ ِ‬
‫ُ‬
‫ﻳﻨﺪء ﭤ َﺮڙא‪،‬‬
‫آڏو‬
‫ﭤِ ِ‬
‫ﻴﻨﺪء زور َﻣﭥﻲ ﺗﻮ ذرڙא‪،‬‬
‫ﻛﺮא ِ‬
‫ﺑﻴﺪل ﺑ َﺲ َ‬
‫ﺋﻴﻨﺪء ﺑ َﺮڙא‪،‬‬
‫ﻛﻮھ َאﭤﺌﻲ ﺳﻲ َ‬
‫ﻛﺮڙא‪،‬‬
‫אوﺟﮭﮍ‬
‫َ‬
‫ﮔﮭﺎﺋﻲ ﭘ َ ﮐﺎ ِ‬
‫ﺋﻴﻨﺪء ﮐ َﺮڙא ‪:‬‬
‫َﺳﮕﮭﻨﺪﻳﻦءَ ِ‬
‫ﻧﺎر ﻧﻪ َو ُر ﻧِﮭﺎري‪.‬‬

‫ﻲء ﺳﺎري‪،‬‬
‫‪ - 10‬ﺛﺎﺑﺖ ﮘﺎﻟﮫ ﺳﮣﻮ ِﮬ َ‬
‫ﺟﺒﻞ وאٽ ﻧﻪ ﺟﻴﮇﻳﻮن ﺟﺎري‪،‬‬
‫ﭘ َ َﺮ ِﭜﻲ ﺑِﺮھ ﺟﻨﮭ ﺳﺎن ﺑﺎري‪،‬‬
‫ﺳﺎ َﮬ ِﮇ ﻣﺎڏي ﻣﻮر ﻧﻪ َﻣﺎري‪،‬‬
‫ﮀﺎ ﺟﻲ َور ِوﻧﮕﺎ َو َڍ وאري‪،‬‬
‫ﻣﻨﺪيء َدﮬﮅאري‪،‬‬
‫ِﺗﺎﭜﻲ درد‬
‫َ‬

‫ﺗﻮڙي ﻛﻮھ ﻛﺮي ﭤﻮ ﻛﺎري‪،‬‬
‫ﻛﻨﺪو ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻮن ِ‬
‫ﭘﻮء وאري ‪:‬‬
‫ِ‬
‫ﺮس ِﺳﻜﺎﺋﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﭘﮡ َﺳ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪210‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪ - 11‬ﺟﻴﮇﻳ ُﻦ َ‬
‫ﻛﻴَﺲ ِ‬
‫ورאﮢ ﺟﻮڙي‪،‬‬

‫روھ رڙﻧﺪא روڙي‪،‬‬
‫ُﮬﺖ ﭤﻮ ُ‬
‫ﺗﺎب ﻧﻪ ﺳﮕﮭﻨﺪي ﺗﻮڙي‪،‬‬
‫ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻮ ُ‬
‫ِ‬
‫آڏو ِﻣ َﻣﻴﺎﺋﻲ ﻣﻮڙي‪،‬‬

‫رאﺋﻮ ر َ‬
‫ﻳﮓ ﭤ َ َﺮن ﮐﺆن ﭤﻮڙي‪،‬‬
‫ﺳﮕﮭﻨﺪﻳﻦءَ ﭘ ُ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﺮ ﮘَﻞ ﮐﻮڙي‪،‬‬
‫ﻟﻌﻞ َ‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ووڙي‪،‬‬
‫ﻛ َﺎم َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺟﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻤﺮ َﮀﮇ ﮀﻮڙي ‪:‬‬
‫ﭔﻴﺎ ﭤِﻲ ﻣﺎڳ ِﻣ ُﺮون ﭼﻮڌאري‪.‬‬

‫ِ‬
‫‪ -12‬ﺟﻴﮇﻳﻮن َﺟ ُﺖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ آﮬﻲ ﺟﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ﺗﺎن وﻳﻨﺪﻳ َﺲ َאڄ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺗﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫آﮬﻴﺎن ﭔﺎﻧﮭﻲ אُن ﺟﻲ آن ﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﭤِﻲ ﭜﺎﻧﺌ ‪،‬‬
‫ﭘﺎﮢﺆن ﮔﮭﭧ َ‬
‫ﮘﭽﻲء ۾ ﭘﺎﺋ ‪،‬‬
‫آن ﮐﻲ ﭘ َﻠﺆ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫َد ُم َد ُم ُدرس ﻛﺮﻳﺞ دﻋﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ َﺳﭵﮣﻦ ﻣﻴﮍﻳ ﺳﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﮐﻲ ﭘ َﮭﭽﺎن ﻛﺎﺋ ‪:‬‬
‫ﺑِﺮھ ِﺟﻲ ﺑﺎھ ﭔ َﮭﻮن وﻳﺎ ﭔﺎري‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪211‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪ - 13‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬آڏو ﻟ َ َﺲ ﺑ َﮕﮭﻴﮍَ ﻛﻦ ﻟﻮڙא‪،‬‬

‫ﺗ َﻦ ﮐﺆن َ‬
‫ﻛ َﻦ ﭔ َﺌﻲ ﭤ ﭔﻮڙא‪،‬‬
‫ﮀﻮﮬﺌﻮن َﮀﭙُﺮ ِﮀ ﭤﻮ ﮀﻮڙא‪،‬‬
‫َ‬
‫ﭨﺎכ ﭨ َ َ‬
‫ﻜﺮ ﺟﺎ ﭨﻮڙא‪،‬‬
‫ﺗﺎﺗﻲ‬
‫َ‬
‫َﺳ‬
‫ﮭﻤﻨﺎכ ُﺳﻨﮉא ﺳﻲ ﺳﻮڙﮬﺎ‪،‬‬
‫ﻣﺎر َﻣﭥﻲ ڏﻳﻦ ﻣﻮڙא‪،‬‬
‫ڏ َﻳﻮن َ‬
‫ِ‬
‫ڏورڻ ﺟﺎ ڏوڙא‪،‬‬
‫ﺳﻲ ﺋﻲ ڏ ُرت َ‬
‫ڏﻳﻨﭝﻮ ڏ َ‬
‫ﻧﮓ َﮬﮣﻦ ﭤﺎ ڏوڙא ‪:‬‬

‫ِآﮬﻦ ﮬﺎڙي َﻣﻨﺠﮫ َﮬﺰאري‪.‬‬
‫‪ - 14‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬ﮀﺎ ﺟﻲ َﻣ ُ‬
‫ﺴﺖ ِﻣﺮون ﮬﻨﺌﻦ ﻣﺎرא‪،‬‬
‫ُﭼﺮڙﻳﻦ ﻧﺎ َ‬
‫ﻧﮓ ُﭼﺮن ﭼﻮڌאرא‪،‬‬
‫ﺳﻲ ﺋﻲ ورھ אﮘﻴﻮن وﻳﭽﺎرא‪،‬‬
‫ﺷﻴﻨﮭﻦ ڏﺳﻲ ﺷﻮﻛﺎرא‪،‬‬
‫ﮬﮣﻨﺪא َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ﮬﺎڙي َﻣﻨﺠﮫ ﮬﺎﻛﺎرא‪،‬‬
‫َﺳﺮﺗﻴﻮن َﺳﻨﮓ ﻧﮭﺎرﻳﺎن ﺳﺎرא‪،‬‬
‫ﺟﻲء ﺟﺎرא ‪:‬‬
‫ﻛﻴﺎ ُﺟﮏ ﺟﺎﻧﺐ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫َو َر ﺳﺎن ﻛﺎﻧﻪ אﻳﻨﺪي ﻛﺎ وאري‪.‬‬

‫ِ‬
‫‪ - 15‬ﭼﻲ ڙي‪ُ ،‬ﮬﻴَﮍﺋﻲ ﺟﻲ َﺟ َ ِ ِﺟﻲ ﺟﺎ ﻛﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮﮐﻲ َ ﺠﮫ ﭘﻴﺌﻲ َﭼﺆ ﺳﺎ ﻛﺎ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪212‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎز ﻧﮭﻮڙي ﻧﺎﻗﺎ‪،‬‬
‫وﻳ َﮍَﺋﻲ ِ‬
‫ڏو َ‬
‫ﻧﮕﺮ ﻛ َאﭤﺌﻲ ﻛﻲ ڏאﻛﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻟ ُﻮﮬﻲ ﻟ َﺲ وﺟﮭﻨﺪﺋﻲ ﻻﻛﺎ‪،‬‬

‫ﻳﻦء ﺟﮭﺎﻛﺎ‪،‬‬
‫ِﮀ ِﭙﺆن ُﮀﻮھ ﻟﻨﮕﮭﻨﺪ َ‬
‫آڏو ﻓ َﻠ َﻚ ِﻓ ِ‬
‫ﻜﺮ ِآﮬﻦ ﻓﺎﻗﺎ‪،‬‬
‫وאﺳ َ‬
‫وﻧﮕُﻦ ِوچ ِ‬
‫ﻴﻨﮕﻦ وאﻛﺎ ‪:‬‬
‫ﭓ ِوﺟﮭﻲ ﭘﺎﺗﺎري‪.‬‬
‫ُﮬﺖ ﺗﻮ ﭘ َ ُ‬
‫ﻛﺎم ﭨ ِﻜﻲ ُﮬﺖ ﻛﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫‪ - 16‬ﻛﺎﻛﻴﻮن‬
‫َ‬
‫ﺟﺎڏي َﺟ َﺖ وﭠﻲ وﻳﺲ ﺟﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻮرج آﮬﻲ ﻧﻪ ﺗﻦ ﺟﻮ ﺛﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺮت وﭸﺎن آءٌ ﺗﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺗﺎڏي ﺗ ُ ُ‬

‫ﮀﺎ ﺟﻲ ﭘ َ ِﭓ ﻧﻪ ﮬﻮﻧﺪس ﭘﺎﻧﻲ‪،‬‬
‫َﮀﭙَﺮ ﮀﻮھ َאﮘﻴﺎﻧﺌ ُﺲ ﮀﺎﻧﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮڙي ﺑِﺮھ ِوﭸﺎﻳﺲ ﺑﺎﻧِﻲ‪،‬‬

‫ﻟﻮﭼﻮن ِ‬
‫ﻛ ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ﺳﺎﻻﻧِﻲ ‪:‬‬
‫ِאﮬﻮ َﻋﺮض َא َﭤﻮ ِאﻇﮭﺎري‪.‬‬

‫‪َ - 17‬ﺟﻠ َﺪؤن َﺟﺖ وﭠ ِﻲ وﻳﺌﻲ ﺟﻮري‪،‬‬
‫ﻳﻦء ﺗ َﻨﮭﻦ ﭜﻮري‪،‬‬
‫ﭜﻮري ﮀﻮ ﻧﻪ ِﭜﺮ َ‬
‫ﮔﺎذر ﮬﺎڻ َ َﻞ ﮔَﮭﺮ ﮔﮭﻮري‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪213‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏ ُو َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ڏوري‪،‬‬
‫ﮕﮭ‬
‫ﻧﮕﺮ ڏرڙَ َﺳ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺟﺰ ﻋﺎم ﭤﻴﻨﺪﺋﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ אوري‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭤ َ َﺮ ﺟﻲ ﭘﻨﮅ ﻧﻪ ﭤ َ ِ‬
‫ﻜﻴﺌﻦ ﭤﻮري‪،‬‬

‫ﺗﻦ ﮐﻲ ﺗﻮڙَ َﺳﺮي ﭤِﻲ ﺗﻮري‪،‬‬

‫وﺟﮫ َم ِﺟ ُﻲ ﭜ َﻼ َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺟﮭﻮري ‪:‬‬
‫ﮔﺎم ﮐﻨﻴﻮ ﻛﻮﻛﺎري‪.‬‬
‫َﻣﺮﻧﺪيءَ َ‬

‫ﻛﻴﻢ ِ‬
‫‪ - 18‬ﭼﻲ ڙي‪ ،‬ﺑﻴﺤﺪ ِ‬
‫ﻛﮭﻮ ﭔﻴﻮن ﺑﺎﺗِﻴﻮن‪،‬‬
‫ﮀﻮ ﭤﻴﻮن ﻟ َ َﺲ ﻟﻮאﻳﻮ ﻻﺗِﻴﻮن‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻨﮅ ﻧﻪ ِאﻳﻨﺪﻳﻮن ﻛﺎﺗ ِﻴﻮن‪،‬‬
‫رﮬﻨﺪﻳ َﺲ روز ﻧﻪ ِאﺗﻲ رאﺗ ِﻴﻮن‪،‬‬
‫وﻳﻨﺪﻳ َﺲ ِﺳﻚ َﺳﭵﮡ ِﺟﻲ ﺳﺎﺗﻴﻮن‪،‬‬
‫ﻳﻨﺪم ڏאﺗِﻴﻮن‪،‬‬
‫ڏאﺗ َ ُﺮ ِڏس ﺟﻮ ڏ ُ‬
‫ﭘﺎﺋ ِﻴﻨﺪس َ‬
‫ﺟﺎل َﺟﺒَﻞ ۾ ﺟﮭﺎﺗِﻴﻮن‪،‬‬
‫ُ َﮬﺲ ِאﮬﻲ َﻣﺼﻠﺤﺎﺗﻮن ‪:‬‬
‫َﮬ ِﻠﻲ آ َﻣ ِ‬
‫ﺮد ﺳﺎڻ אُﻣﺎري‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻮن َ‬
‫ﻛﺎﻣﮡ ِﻣ َﻨﭣ َ‬
‫ﻛﻴﮭﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ‬
‫‪- 19‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻴﮭﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻲ َﺟ َﺖ ﺟﺎڙَ ﻛﺮي وﻳﺌﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻴﮭﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴَﮍي ﭘ ُﺮﺟﮫ ﻧﻪ ﺗﻮ ﭘﭓ ِ‬

‫ﻛﺎ َ‬
‫ﺗﻴﮭﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺮ ﻛﺎھ ﺗِﻨ ﭘ ُﭟ ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪214‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ ﻧﺴﻮري ِﻧﻴﮭﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن ﻧِ َ‬

‫ووڙج َو ُر َم ِورﭼﺞ وﻳ ِـﮭﻲ‪،‬‬

‫ﻛﻴﺎﺋ ُدرس دﻳﻮאﻧِﻲ دﻳ ِـﮭﻲ‪،‬‬
‫َאول ِﻋﺸﻖ ﻧِﺸﺎﻧِﻲ ِאﻳ ِـﮭﻲ ‪:‬‬

‫ﺗ َﮍ ﭰﮍ ِ‬
‫رאت ڏﻳﻨﮭﺎن ﺗﻜﺮאري‪.‬‬
‫ﻛ َﮃ ِﻟﮙﻲ ﮬﻮءَ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﮭﻜﻲ‪،‬‬
‫‪ - 20‬ﻛﻴﭽ‬
‫ﭘﮭﺮﻳﻮن ﭘ ُﻮر ﭨ َﻜﺮ ﺳﺎن ﭨ َﮭﻜﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﮡ ﻛﻮھ ِ‬
‫ڏﺳﻲ ﻧﺎ ڏﮬﻜﻲ‪،‬‬
‫روح ﻧﻪ ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ َرﮬﻜﻲ‪،‬‬
‫אُﺗﻲ َ‬
‫ﺗﻮڙي ﭘ ِﭰﭥ َﺲ ﭘ َﭓ ﭰ َﮭﻜﻲ‪،‬‬
‫ﺗﺎن ِﭜﻲ ِ‬
‫ﻧﺎر ﻧﻪ ﺑﻠﻜﻞ ﻧ َﮭﻜﻲ‪،‬‬

‫ﺗﻮڙؤن ِ‬
‫ﻛ ﺗﻨﮭ َﮬﮇ ﺗ َﮭﻜﻲ‪،‬‬
‫َאوﺟﺎن ﻋﺎﺷﻖ אﮬﮍي َאﮬﻜﻲ ‪:‬‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ﺳﭛ وڌאﺋ ڏאري‪.‬‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﺟﮭﻜﻲ ﻛﺌﻲ ﺟﮭﻮ ‪،‬‬
‫ﻚ َ‬
‫‪ - 21‬ﺗﻮڙي َ‬
‫ﭔِﻲ ﺗﺎن ﭔﻮ َﮬﮇ ﻧﻪ ﭔﻮ ‪،‬‬

‫ﭰ ﻳﻮن ڏﺋﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﮐﻲ ﭰﻮ ‪،‬‬
‫ﮀﻮﮬﺆن ﭘﺎڻ َﮀﭙَﺮ ﮐﻲ ﮀﻮ ‪،‬‬
‫ﮔﻮرن َرﻧﺪ ِ‬
‫ڏﺳﻲ ِﺳ ُﺮ ﮔﮭﻮ ِ ‪،‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪215‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮘﮍَ ﮘﮍَ ﮘﻮڙﮬﺎ ﮘﺎرﻳﻮ ﮘﻮ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ڏرڙ ڏﮐﻮﺋﻲ ڏو ‪،‬‬

‫ﻗﺎدر ﺷﺎل ﻗﺮﻳ َ ﻛﻮ ‪:‬‬
‫ﻛﻨﺪو ﮔﺎم ﭨ َ َ‬
‫ﻜﺮ ﮐ َﺆن ﭨﺎري‪.‬‬
‫‪ - 22‬ﭘﮭﺮﻳﻮن ﮐﺎنءُ ﭘﮭﺎڙَ ﭘ ُﮁﻴﺎﺋ ‪،‬‬

‫ِﮬﺖ ﻛﻲ وﻳﭡﺎ ﮬﻮت َﮬﻨﮅאﺋ ؟‬
‫َﮬﺮ َﮬﺮ ﺗﻮﮐﻲ ُﺳﺮت ﺳﮣﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﮬﺌﺎ رאت ﺗﻮﺋﻲ وٽ ﺳﺎﺋ ؟‬
‫َ‬
‫ﻛﺮ ﮘَﻞ א� ﻟ َﮗ َאﻻﺋ ‪،‬‬
‫ﭔﻴﻮ َﮬﮇ ﺳﻮر ﻧﻪ َﺳﻨﮓ ﺳﻠﻴﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ُ ﺳﺎڻ ِﻣﻼﺋ ‪:‬‬

‫َ‬
‫ﻋﺎﺷ ِﻖ َﮬﻲ َﮬﻲ وﻳﺎ آزאري‪.‬‬
‫‪ِ - 23‬‬
‫ﭘﻮء ﺗﺎن ﭤﻴﮍس ﺟﺒﻞ ﺟﻮאﺑِﻲ‪،‬‬
‫ِﭜ ءَ َ‬
‫ﻟﻴﻞ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ ﺑﺸﺘﺎﺑِﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺎﮘﻴ ﺳﺎرو ﺳﺎٿ ﺛﻮאﺑِﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻲ ﺳﭛ ُﮬﺌﮍא ﮔُﻞ ﮔُﻼﺑِﻲ‪،‬‬

‫وﭴﻨﺪא ِوﻳﮍא رאت رﺑﺎﺑِﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫אﺻﻠﻮء َאڙﭔﻨﮓ ﮬﺌﺎ َאﻋﺮאﺑِﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮﺳﺎن ِ‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن ﺧﺎم ﺧﺮאﺑِﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪216‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫אوﭠﻲ ﻋ ﮬﺌﺎ ﻋﺎذאﺑِﻲ ‪:‬‬
‫ﮬﺘﺆن ﻛﺎھ َאڙאھ َאﻧﮅאري‪.‬‬

‫‪ - 24‬ڏوﻧﮕﺮ ڏَ ُس ُﭼ‬
‫ﻜﻲء َﮀﮇ ڏﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺗﻮ وٽ رאت ﺗﻨ ﻛﺎ ﭘﻴﺌﻲ؟‬
‫آھ ﮬﻲ َو َس ﺗﻨ ﮐﺆن وﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﺗﺎن ﻟﻨﮕﮭﻴﻮ ﺳﺎٿ ﺳﻨﺠﮭﻴﺌﻲ؟‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﺣﺎل ُﺳﮣﺞ ﻣﻮن ﮬﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫وﻳ َﮍس ڏک وڏو ﮬﻲ ڏﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ُﮬﻮ ُﮬﺌﺎ ڏאڍא ُﺳﭙﺮﻳﻦ ﺳﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﺟﺎﻧﺐ آﮬﻦ ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﺟﻴﺌﻲ ‪:‬‬
‫ﻣﺎري آھ وﻳﺎ آ ﺗﺎري‪.‬‬
‫‪َ - 25‬ﺣﺠﺮ َﭼﻴَﺲ آﮬﻲ ِﮬﻨﻴﮍي ﮬﺎري‪،‬‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮن ﺒﻮﺑﻦ ﺟﻲ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ﻨﺪ ِء آزאري‪،‬‬
‫آﮬﻲ ﻋﺸﻖ َﺳ ُ‬
‫ﮘﭽﻲء ﻛﺎ ﮘﺎري‪،‬‬
‫وﺟﮭﺞ ﮘَ ِﻞ‬
‫َ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗِﺮ ﻧﻪ ﻛﺞ ﺗ َﻜﺮאري‪،‬‬
‫ﭘ ُﭡِ ِﻦ ﻛﺎھ‪ ،‬ﻧﻪ ﭤﻲءُ ﻗﺮאري‪،‬‬
‫َאﭤﺌﻲ ﺑِﺮھ ﺑﻠﻮﭼﻲ ﺑﺎري‪،‬‬

‫‪v‬‬
‫‪217‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳَ ِ‬
‫ﻨﮕﺞ ﻳﺎري ‪:‬‬
‫ﻜﺪل ﮐﺎﻧﺌﻦ َﻣ ِ‬
‫ِ‬
‫وﻳﻨﺪﺋﻲ ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﮬﮇ אوﺗﺎري‪.‬‬

‫ِ‬
‫‪ - 26‬ڏوﻧﮕﺮ ڏﻳﺮن ڏي ڏَس ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫رس ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫روح ﻧﻪ ﭔﻴﻮ ُ‬
‫َאوڙي َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻲ وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ َو ُس ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻻﮬﻲ ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ َ‬
‫ﻛ ُﺲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﺐ ﺟﻮ َﺟ ُﺲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎﮬﻲ ﺟﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﻛﭡﻲ ﻏَﻢ ِڏ ِﺳﻲ َ‬
‫ﻛﺲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻨﺠﮫ ﻧﻪ ﭘﻴﺲ ﺧﺲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫وﭠﻲ درد ِﭰﺮي ڏس ﻛﻮﺋﻲ ‪:‬‬
‫ﺑﻴﭡِﻲ ِﻋﺸﻖ َﻣﻨﺠﮭﺆن אوﺳﺎري‪.‬‬
‫ﻜﻲء ﭼﻮٽ ِوﮢﻲ ورﭼﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫‪ُ - 27‬ﭼ‬
‫َ‬
‫ِوﻳﮍא ِورھ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن وאﭨﻲ‪،‬‬

‫آﻧﺪي ِﻋﺸﻖ ﺗﮇﮬﻦ אورﮬﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﭡﻞ ﻛﻴﭻ وﭸﺞ ﻛﻨﮅ ﻛﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫ِﭘﻴﺘ ُﺌﻲ ُزﮬﺮ ﻣﻨﺠﮭﺆن ﮔُﮭﭧ ﮔﮭﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ آﻧﺪو ﻋﺸﻖ آ ﮘﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮنء ِﮔﮭﺮ ﮔﮭﺎﭨﻲ‪،‬‬
‫ﭴﺎم‬
‫ﮘﻮ‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪218‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻟ َﻌﻠ َﻦ وﻳﻮ ﻟﻮﮬﺎﭨﻲ ‪:‬‬
‫ُﮬﺌﮍي ﺟﻦ ﺟﻲ ِﮬﻲءَ َאﺟﮭﺎري‪.‬‬

‫‪َ - 28‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﻣﺎري ﻋﺸﻖ َאﻣ אن‪،‬‬
‫وﭠ ِﻲ ِورھ َوﻛﻴﻞ َوزﻳﺮאن‪،‬‬
‫ﺗﻮڙؤن ِﮬﻴﺌﻦ ﻟِﮑﻴﻮن ﺗﻘﺪﻳﺮאن‪،‬‬
‫ﭔﺎﻧِﮭﻦ ﮬﭣ ﭤﻴﻮن ﺗﻘﺼ אن‪،‬‬
‫ڏאڍﻳﻮن ﻋﺸﻖ ﺳﻨﺪﻳﻮن ﺗﮍ ﭜﻴﮍאن‪،‬‬
‫ﭘ ُﭡِﻲءَ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺑِﺮھ ﺑ َﮭ אن‪،‬‬
‫َﮬﻠ َﻦ ُﮬﺖ ﻧ َﻜﻲ ﺗﺪﺑ אن‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﺳﻨﺪﻳﻦ ﺳﻮز ﺳﻔ אن ‪:‬‬
‫ورھ ﻛﻨﮭ َوﮢﺠﺎري‪.‬‬
‫ورﺗ ُﺌﻲ ُ‬
‫‪َ - 29‬אول ﺑﺎﺑ ﺑﺮھ ﭘ َﮍﮬﻴﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭘﻮء ﺳﻮرن ﻣﻨﮃ َﺳﮍﻳﺎﺋ ‪،‬‬
‫َﺳﺴﺌﻲ ﺳﺎڻ ُ ِﻓﺮאق ﭰ َﮍﻳﺎﺋ ‪،‬‬

‫َאﺻﻠﺆن ﻛﻴﭽﻦ ﺳﺎڻ َ‬
‫ﻛﮍﻳﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﺟﻲء ۾ ﺟﺎل َﺟﮍﻳﺎﺋ ‪،‬‬
‫َﺟﮍאن‬
‫َ‬
‫روھ َرڙﻳﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﺗﻴﻠﮭﺎن ﻣﭥﻲ َ‬

‫َ ﺒﺖ ﻣﻨﺠﮫ ﻣﺮﻳﺾ َﻣﮍﮬﻴﺎﺋ ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪219‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺧﻴﺎل ﺗ َﮍﻳﺎﺋ ‪:‬‬
‫ﺗﻮڙؤن ﻏ‬

‫ﭘﻴﺌﻲ َﮬﭣ ﺑِﺮھ ﮬﺎﻛﺎري‪.‬‬
‫ﮍس ﻟ ُﭩﻲ‪،‬‬
‫ﻲء دل ﻻﻟ َ ُﻦ ِوﻳ َ ُ‬
‫‪ِ - 30‬ﮬ َ‬
‫ﭔﺮوچ ِﺟﻲ ﭔ ُﭩﻲ‪،‬‬
‫ِو ُ‬
‫ڌس ﭔﺎڻ َ َ‬
‫َو َرﮐﺆن َ‬
‫ﺷﺎل ﻓﻘ ﻧﻪ ﭰ ُﭩﻲ‪،‬‬

‫ڏ ُﻧﮕﺮ ڏ ُک َﭼﺮيءَ ﮐﻲ ُﭼﭩﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺎﺋ ﻛﻴﭽﻦ ﻣﻨﺰل ﮐ ُﭩﻲ‪،‬‬
‫آﻧﺪﻳ ُﺲ ِﻋﺸﻖ ﮔﮭﮣ ي ﮔُﮭﭩﻲ‪،‬‬
‫ﻣﭥﻮ ﭘ َ ﻛﺮאﻳﻮن ُ‬
‫ﻛﭩﻲ ‪:‬‬

‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻛﻴﻮ ﭤ ِﻲ َﺳﺎ ُﮬﻮﻧﮕﺎري‪.‬‬
‫‪َ - 31‬و َر ﺟﺎ ِورھ ﭘﻴﺎرﻳ َﺲ َوﭨِﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻮرن َﺳ ِﭩﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮڙي ﺳﺴﺌﻲ‬
‫َ‬
‫ﺗ َ ِﻨﮭﻦ دل ڏאﻧﮭﻦ ﻧﻪ ُ َﻣ ِﭩﻲ‪،‬‬
‫ﭼﻮﮐﻮ ﻋﺸﻖ ﻧﻪ آﮬﻲ َﭼ ِﭩﻲ‪،‬‬
‫ُﺳﻮرن ﺳﻮز ﮐِﻠﮡ ﮐ َﺆن ﮐ َ ِـﭩﻲ‪،‬‬
‫ُ ﺒﺖ ﮐﺎنءُ ﻧﻪ ﮔﮭﺎﻳﻞ ﮔُ ِﮭﭩﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺴﺌﻲ َ‬
‫ﺳﻮز ِﻓﺮאق ﺟﻲ ﭰ َ ِﭩﻲ‪،‬‬
‫ﭓ ﭘ َﭩﻮﻻ ﭘ َ ِﭩﻲ ‪:‬‬
‫ﭜﺎﺋ ﭘ َ ُ‬
‫ِ‬
‫روﺋﻲ ﭰﻮڙאﺋﻲ ﺟﺎن ﭰﻮﮬﺎري‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪220‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪ - 32‬ﻟﻮﭠ ِﻲ ﺑ َﻚ ﻣﭥﻲ ﭤﻲ ﻟ َِ ‪،‬‬

‫ڊوڙي ﺗﻴﺰَ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ﺗ َ ِ ‪،‬‬
‫ﺒﺖ َﻣ ِﻦ ﺗﻨﮭ ﺟﻲ َﻣ ِ ‪،‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ ِورھ ﻣﻮن َوﺗِﻲ‪،‬‬
‫ﮔﺎم ﮔﮭﮣ ي ﮔَﮭ ِ ‪،‬‬
‫ﮔﮭﻮري َ‬
‫ڏک ﺟﻲ ِﭼ ِ‬
‫ﺖ ﮬﻨﻴﺎﺋﻮن َﭼ ِ ‪،‬‬
‫َ‬
‫روﺋﻲ ر ِ‬
‫ﻳﺖ ﺗﻨﮭ ﺳﭛ َرﺗِﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﮬﻚ ﭘ َ ِ ‪:‬‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘ َﭓ َﺳﭝﻮ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ِﻋ َ‬
‫ِ‬
‫ﺸﻖ ﻣﻨﺠﮭﺆن ُאﮀﻨﮕﺎري‪.‬‬
‫‪َ – 33‬ﮬﺮﮢـﻴُﻮن ﮐِ ُ ﭘﻴﺎرڻ آﻳﺲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺮ َﮬﮍ دאﻧﮭﻦ ﻛﺮي َﺳﭛ ﮐﺎﻧﻴَﺲ‪،‬‬
‫ﻛﻮﻛﻦ ﺳﺎڻ َﮀﭙَﺮ ﺳﭛ ﮀﺎﻧﻴَﺲ‪،‬‬
‫ڏک ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ﮔﮭﺎﻳ َﺲ‪،‬‬
‫ڏُوﻧﮕﺮ َ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ڏﮐﻦ ﭔ ُﭧ ﻻﻳ َﺲ‪،‬‬
‫ُﮀﻠﻨﮕﻴﻮن‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻴﭻ ﻛﻴﭽﻴﮍن ﮘﺎﻳ َﺲ‪،‬‬
‫ﺑ َﺮ ﮐﻲ ﺑِﺮﮬﻮن ﺑﺎزر ﭜﺎﻳ َﺲ ‪:‬‬

‫ِﺣ َﺠﺮ ﮘﺎرﻳ َﺲ ﺳﺎڻ ُﮬﻮﻛﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻮت ﻛﺮي ِوﻳﺲ ﮬﻮ ِ ‪،‬‬
‫‪َ - 34‬ﮬﻲ َﮬﻲ ُ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺒﺖ ﭔﺎروﭼﻲ ِﺟﻲ ﭔﻮ ِ ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪221‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏوﻧﮕﺮ ُﺣ ُﺒﺆن ﭜﺎﻳﻦ ڏو ِ ‪،‬‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ِﺟﻲ ﭔﺎﻧِﮭﻲ ﮔﻮ ِ ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ ﭰﻮ ِ ‪،‬‬
‫ﺳﺎﭤﻲ ﭘ َ ِﭓ ِﭘﺮ َ‬

‫ﻧﺐ ﺗﺎن ِﺟﻨﺪ ﮔﮭﻮ ِ ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺗﺎ ﺟﺎ َ‬
‫ِ‬
‫روﺋﻲ ﻛﻴﺎﺋ َﮀ َﭙﺮ ﮀﻮ ِ ‪،‬‬
‫َﺳﻨﮓ ِﺟﻲ رאھ ﻛﻴﺎﺋﻮﻧﺲ ﺳﻮ ‪:‬‬
‫ﻧﺎل ﻗﻄﺎري‪.‬‬
‫ﻧﻴﻨﺪس ﻛﻴﭽﻲ ِ‬
‫‪ - 35‬ﻣﻨﺠﮭﺆن ﻧِﻴﻨﮭﻦ ﮬﻨﻴﺎﺋ ﻧﻌﺮو‪،‬‬
‫ُﺳﮣﻨﺪي ﺳ ﺳﮍي وﻳﻮ ﺳﺎرو‪،‬‬
‫ﻣﻦ ۾ ﺒﺖ ِوڌس ﻣﺎرو‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺎﺋ وאري אﺗﻲ وאرو‪،‬‬
‫َאﻧﺪرؤن ﻋﺸﻖ ڏﻧﺲ אوﭔﺎرو‪،‬‬
‫ِ‬
‫ڏﻳﺌﻲ َﻣﭥﻲ َﺳﻨﮓ َﺳﺮאرو‪،‬‬
‫ﻣﺎن ڏﺳﺎن ﻛﻮﮬﻴﺎرو‪،‬‬
‫ﻛﺎﺋ‬
‫َ‬
‫ريء آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻦ ﻛﺎرو ‪:‬‬
‫ﺒﺖ َ‬
‫”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“ ﻛﻮﻧﻪ ﺳﻨﭝﺎري‪.‬‬

‫‪ - 36‬ﻣﭥﻲ روھ ﭼﻴﺎﺋ روﺋﻲ‪،‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﮬﻲء َ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ڏﺋﻲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻛ َﻞ‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻋﺸﻖ א ِ‬
‫ﻧﺪوﮬﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪222‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪ِv‬‬
‫ﺒﺖ َﻣﻨﺠﮫ َﮬ ِ‬
‫ﻼﻛﻲ ﮬﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِﻟﮙﻲ ﻻﻟ َﻦ ﺗﺎ ﻟ َﮍھ ﺗﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻮر ِوڌאﺋ ﭘﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ﭤﻮڙؤن ُﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﭤ ِﻲ ﭤﻴُﺲ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“ ﺳﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﺟﻮ ﺟﻮﺋﻲ‪:‬‬
‫ﺟﺎ ُ‬
‫ﻧﺐ آﮬﻴﺲ ِﺟ َ‬
‫ﻗﺎد ُر ُ‬
‫ِ‬
‫ﮔﮇ ﺗ َﻨﮭ ﺳﺎن ﻛﺎري‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﺟﺎ ِﮬﻨﻴَﮍي ﭤﻲ ﺣ אﻧِﻲ‪،‬‬
‫‪َ - 37‬‬
‫ﻣﺎد َ‬
‫ﻛﺌﻲ َﻣﺴﺘﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺒﺖ ُ‬

‫دﻟ ﻛﺎڻ ﮬﺌﻲ دﻳﻮאﻧِﻲ‪،‬‬

‫ِ‬
‫ﻴﻨﮭﻦ رﮬﻴُﺲ ﻧِﻴﺸﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺑﺎﻗﻲ ﻧِ ُ‬
‫ﻛﻴَﮍي ﻓﻮج ِﻓﺮאق ﺟﻲ ﻓﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺎﺋ ﺳﺎھ َﺳﺮ ُﻳﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ‪،‬‬
‫ﮔَﮇﺑ ُﺲ َ‬
‫ﺷﺎل َﺟﺒَﻞ ۾ ﺟﺎﻧِﻲ‪،‬‬

‫ﭤﻴﻨﺪس َرﺣﻢ אُﺗﺲ ر ﺎﻧِﻲ ‪:‬‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫آﺋﻲ ﮬﻴﭡﺆن ﻧِﻴﻨﮭﻦ ﻧﻐﺎري‪.‬‬
‫‪ - 38‬ﺒﺖ ﺒﻮﺑﻦ ﺟﻲ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ﭔﺎروﭼ َﻞ ﭔﺎري‪،‬‬
‫ﻛﺎ ﺟﺎ ﺑﺎھ‬
‫َ‬
‫ﮘﺎ‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﺟﻲ ﮘﺎري‪،‬‬

‫ﻨﺪ وאري‪،‬‬
‫ﺐ ﺗ َﺆن ِﺟ ُ‬
‫ﻛﻴﺎﺋ ﺟﺎﻧِ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪223‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻨﺠﮭﺆن َ‬
‫ذوق ﭼﻴﺎﺋ زאري‪،‬‬

‫ِﮬﻲءَ دل آﮬﻲ ﺳﭵﮡ ﺗ َﺆن وאري‪،‬‬

‫ُ‬
‫ﻛﻮﻛﺎن ﻛﻮھ ﻛﺮي ﻛﻮﮬﻴﺎري‪،‬‬
‫ﺗﻮڙي ِو ِرھ ﻛﺌﻲ وﻳﭽﺎري ‪:‬‬
‫رאﺗﻴﺎن ڏﻳﻨﮭﺎن ﮔﮭﻨﮕﮭﺮ ﮔﮭﺎري‪.‬‬
‫‪ - 39‬ﻣﭥﻲ روھ ڏﺳﻮ ﺳﺎ َر ِ‬
‫ﻣﻜﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺎ ﺟﺎ ِﻋ َ‬
‫ﺸﻖ َﭼﮑﺎﻳ َﺲ َﻤﭼ ِ‬
‫ﻜﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﻲ ُﺳ َﭷ ﻧﻪ دم ﭜﺮ ڌﻣﻜﻲ‪،‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﮡ َ‬
‫ﻛﻢ ِ‬
‫ﻛﻲ‪،‬‬
‫ﺒﺖ ُﻣﻮر ﻧﻪ‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ِوچ ﮔُﺬאري َﻏﻢ ِ‬
‫ﻛﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺐ ﺳﺎن ﻧﺌ َ ِ‬
‫ﻜﻲ‪،‬‬
‫ﮬﺎديءَ ﺟﺎ َ‬
‫ُ‬
‫ﮬﻚ َ ِ‬
‫ﻜﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺗﺎن ﺗﺎﻧﮕﮫ ﻧﻪ ﺗ ِﺮ‬
‫وڄ ِو ِرھ ﺟﻲ َﻤﭼ ِ‬
‫ﻜﻲ ‪:‬‬
‫ﻣﭥﺲ ُ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﺷﻮر ِوڌي ﺷﻮﻛﺎري‪.‬‬
‫‪ - 40‬ﭼﮍﮬﻨﺪي ُﭼﻨﺞ ﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ َא ِ‬
‫ڙﻛﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﮍﻛﻲ‪،‬‬
‫ﻓﻮج ﻣﭥﺎﺋﻨﺲ‬
‫ﻛﺎ ﺟﺎ َ‬
‫ِﻟﮙﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻟﮍﻛﻲ‪،‬‬
‫ﭡﻲء ﺳﺎن‬
‫ﻟﻌﻞ ﭘ ُ َ‬

‫ِ‬
‫ﭜﮍﻛﻲ‪،‬‬
‫ِﻟﮙﻴﺲ ﺑﺎھ ﺑِﺮھ ِﺟﻲ‬

‫ﺟﻮﮬﺮ َ‬
‫ﺟﮭ ِ‬
‫ﮍﻛﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺟﻮش َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪224‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻲء روھ אُﺗﺆن ﺟﺎ َر ِ‬
‫ڙﻛﻲ‪،‬‬
‫ر َ‬
‫ﺳﺎرو َﺳ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺳﮍﻛﻲ‪،‬‬
‫ﻨﮓ ﭘﻴﻮ َﺳﭛ‬
‫ﻜﺮ ﺳﭛ ﭘﻴﻮ ﺗﺎن ﭨ َ ِ‬
‫ﮍﻛﻲ ‪:‬‬
‫ﭨَ ُ‬

‫אﮬﮍو ﺳﻮز ِ‬
‫ﮬﻠﻲ ﺳﻴﻨﮕﺎري‪.‬‬
‫ﻛﺎڻ ﮀﮇﻳﺎﺋ ﺟﺎﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫ﺐ‬
‫ِ‬
‫‪ - 41‬ﺟﺎﻧِ َ‬
‫ﻓﻮﺟﺎن ِﻋ َ‬
‫ﺸﻖ אﮘﻴﺎﻧﺌ ُﺲ آﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫ﻛﻮھ َﺳﻨﺪﻳ َ ِﺲ َ‬
‫ﻛﮭﻜﺎﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫ﻛﻼن‬
‫َ‬
‫ﺳﭝﺌﻲ ِورھ ِوﺳﺎرﻳ ُﺲ وאﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺧﺎכ ﻟِﮝﻦ ﮐﻲ ﻻﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫وﭸﻲ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﺳﻮز َﮀﭙَﺮ ﺳﭛ ﮀﺎﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫روﺋ ِﻲ ِ‬
‫روھ ڏﻧﺎﺋ رאﻳ ُﻮن‪،‬‬
‫ﭘﻴﺎن ﭘﭓ ﭼﮍﮬﻲ َﭴﮡ ﭘﺎﻳﻮن ‪:‬‬
‫אﮬﮍو ﻋﺸﻖ َﮬﻠﻲ אﺧﺘﻴﺎري‪.‬‬
‫‪َ - 42‬ﮀﭙَ ُﺮ ﻛﺎ ﻧﻪ ﮀﮇي ﺳﺎ ﮀﻮري‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺗﺎن َ‬
‫ﻨﺪ ﮔﮭﻮري‪،‬‬
‫ﮔﮭﻮٽ ُאﺗ َﺆن ِﺟ ُ‬
‫ﺟﺎ ِ‬
‫ﭘﻮر ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ ﭘﻮري‪،‬‬
‫ﻛﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت ﻧِﮭﺎري ﮬﻮري‪،‬‬
‫ﮬﻴﻜﻞ ُ‬
‫ﮘﻮ ﺗ َﻨ ﺟﻨ ﭤ َﺮ ﭤﻮري‪،‬‬
‫ﻟ ُﺆن ﻟ ُﺆن ﻗﺎﺑﻮ ﻟﮙﻴﺲ ﻟﻮري‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪225‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﮭﻮر ﺑﺮאﺑﺮ ﺟﮭﻮري‪،‬‬
‫ُﮬﺌﮍس‬
‫َ‬

‫ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﮬﭣ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ڏوري ‪:‬‬
‫ِ‬
‫ِאﻧﮭﻲءَ ﮘﺎﻟﮫ ِوڌي ﺳﺎ ﮘﺎري‪.‬‬

‫ﻋﺠﻴﺐ ُאﭔﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ريء‬
‫َ‬
‫‪ - 43‬آﮬﻲ َ‬

‫َאﭼﻲ َ‬
‫ﺷﺎل ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎن ِ‬
‫ﻟﻮھ ﻟﮅﻳﻮن ُﮬﻢ ﻻ ُﺋﻮن‪،‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ َﺟﺖ وﭠﻲ وﻳﺎ ﺟﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺗﺎن ڏَس ﭘ ُﮁﻲ ﭤ ِﻲ ﺗﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ﮬﻲء ﺟﺎ ﻧﺎل ﻧﻪ ﻧِﻴﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ﻧﻨﮅر َ‬

‫ﺗﻨﮭﻦ ِﺟﻴﻮن ِزﻳﻼن ُﮬﺖ ُﺳﻴﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ِﮬﮭﮍُس ڏو َ‬
‫ﻧﮕﺮ ﺣﺎل ڏﭠﺎﺋﻮن ‪:‬‬
‫وﻳﭽﺎري ﭤ ِﻲ ﺗﻮ ِ‬
‫ﻧﮓ ﺗﻨﻮאري‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ ﭼﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫‪ - 44‬ﻣﻮﭨﻲ ﭼﺎھ ﭘﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ﺗ َﻨﮭﻦ ﻛﺎ ﮘﺎﻟﮫ ﺒﺖ ﮘﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َﮀﭙَﺮ َﺳﭛ ﻛﻴﺎﺋ ﮀﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ڏאڍيء ﺗِ َ‬
‫ﮏ ﺗ َﻨﮭ ﺟﻲ ﺗﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫”و ﮭﻲ آﻳﺲ“ ُﮬﺌﮍس وאﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫روﺋﻲ روھ ڏﻧﺎﺋ رאﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِﮔﮭ ِﭩﻦ ﻣﻨﺠﮫ ﻗﻠﻢ ﮔُﮭﻤﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪226‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﺎن ﺗﺎن אوڏي َوﺳﺌﻮن آﺋﻲ ‪:‬‬

‫ﺐ אﮘﻴﻮن ﻣﻨﮭﻦ ﭘﺎري‪.‬‬
‫آﻳ ُﺲ ُ ُ‬
‫ِ‬
‫‪ُ - 45‬‬
‫ﻛﻮ ﻦ َﮬﭣ ُﻣﻜﺎﺋ روﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫دאﻧﮭﻦ ڏوﮔﮫ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ڏﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎ ﺗﺎن َ‬
‫ﻛ ِﻦ َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫אُﭤﻲ ﮬﻠﻴﺎ ﮬﻮت َﮬﻨﮅﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻲء ﮔُﮭﺮﻳﺎ َﮬ ِﺲ ﺟﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﺟﺎﻧ َ‬
‫ﺐ ِﺟ َ‬
‫ِ‬
‫آﻳﺲ َﺳ َﭵﮡ ﭘﺎڻ َ ﺳﻨﺠﮭﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻦ ﺟﻲ ﻛﺎڻ وﻳﭽﺎري وﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫وﭸﻲ ﻛﻴﭻ אُﮬﺎ ﮘﻞ ﭘﻴﺌﻲ ‪:‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮن ِﭘﺮﻳ َﻦ ﮔﮇﻳﻮ ﻏﻢ ﭨﺎري‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﮬﻚ ﮬﻮ ﺗﺎن‪،‬‬
‫ﭴﺎم ﭘﻨﮭﻮن‬
‫‪ - 46‬ﺳﺴﺌﻲ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣﮡ ﺟﺎﻧﺐ ﮘﻮﻟﻴﻮ ﺟﻮ ﺗﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﮘﻲ ﭘﺎڻ ﭘﻨﮭﻮن ﮬﺌﻲ ﺳﻮ ﺗﺎن‪،‬‬

‫ﭜﭹﻲ ﮬﻲءَ ﮘﺠﮭﺎرت ﻛﻮ ﺗﺎن‪،‬‬
‫ﻛﺮﻳﻦ ﭤِﻲ و ِ‬
‫ﮀﺎﺟﻲ ﻛﺎڻ َ‬
‫وء ﺗﺎن‪،‬‬
‫َﮀﭙَﺮ ﮘﻮ ﭤِﻲ ﺳﺎ ﮀﻮ ﺗﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﮐﺎن ڌو ﺗﺎن‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َدﺳﺖ ُدوﺋ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪227‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺎﭴ ُﻦ ﻛﻴﺌﻦ َﺻ ِﺤﻲ َ‬
‫ﻛﻴﻮ ﺗﻮ ﺗﺎن ‪:‬‬
‫َ‬
‫ﭘ َﺮ ﺟﻲ ﻋﺸﻖ َא ِﭼﻲ אوﺟﺎري‪.‬‬

‫‪ -47‬آﮬﻲ ” ُ‬
‫ﻛ ِ ّﻞ َﺷ ۡﻲ ٍ ِء“ ﺳﻮ ﮬﺎدي‪،‬‬
‫ۡ ۡ‬
‫” َﺧﻠ َ َﻖ אﻻ َﺷﻴَﺎءَ“ ﮐ َﺆن آﺑﺎدي‪،‬‬
‫” َو ُﮬ َﻮ َﻋﻴﻨُﮭﺎ“ ﭤ ِﻲ آزאدي‪،‬‬

‫َ‬
‫ﻛ ُﻨﻮن ﮬﻲءَ وאدي‪،‬‬
‫وא ِﻧﺪي ﻏ‬
‫ﻟ َﭥﺎ َﺷﻚ ُﺷﺒﮭﺎ ﭤ ِﻲ ﺷﺎدي‪،‬‬
‫” ِﺳﺮي ِﺳﺮہٗ“ ﭤ ِﻲ ِא ِ‬
‫ﻣﺪאدي‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﮐﻲ َ ﺠﮫ ﺗﻨﮭ ﮐﻲ ﺗ َﻌﺪي‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ َﻣﺮد ﻧﻪ آﮬﻲ ﻣﺎدي ‪:‬‬
‫ﻳﺎر دي ﭘﻴﺎري‪.‬‬
‫َﺳﭛ ِوچ‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت َ‬
‫ِ‬
‫‪ - 48‬ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎڻ َ ﻛﺮي ﭤﻮ وאﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺗﺎن ﮘﺎﻟﮫ אﮬﺎ ﮘﺎ ﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺻﻮر َت ﺳﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺎﻓﺮ ﻣﺆﻣﻦ َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﮭﻲء َر َ‬
‫ﻣﺰ ڏﻧﺎﺋ رאﺋﻲ‪،‬‬
‫א َ‬
‫ِ‬
‫ڏس ڏﻧﻮ ﮬﻲ ﺟﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺐ ُ‬
‫ﺟﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺖ آﺋﻲ‪،‬‬
‫” َﻓﺎﻳ ۡ َﻨ َﻤﺎ ﺗ ُ َﻮﻟ ﱡ ۡﻮא“ آ َ‬
‫ِ‬
‫ﭤﻴﮍو َא ُڄ ﺑ َﮭﺎﻧﻲ ﭜﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪228‬‬

‫ﺴﺴﺌﻲ‬

‫‪ِ v‬‬
‫َא ﺪ وﺣﻲ ِﮬﻜﻮ ِﮬﻚ ُﮬﺌﺎﺋﻲ ‪:‬‬
‫”א ﺪ“ ” َאﺣﺪ“ ُﮬﺌﺎ ِאﺳﺮאري‪.‬‬
‫ِ‬
‫‪َ ” - 49‬ﻋ ُ‬
‫ﺮﻓﺖ َرﺑِﻲ ﺑِ َﺮﺑِﻲ“ آﻳﺖ آﺋﻲ‪،‬‬
‫ۡ‬
‫ِ‬
‫ﻧﻮﺑﺖ ” َאﻧ َﺎא َﻖ“ وﭴﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻋﻈﻢ َﺷﺎﻧِﻲ“ َرﻣﺰ رﻻﺋﻲ‪،‬‬
‫” َא ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴَﮍي ”ﻟ َﻮ َ‬
‫ِ‬
‫ﺸﻒ“ אُﺟﺮאﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ِ‬
‫ﺴﻤ ُﻊ ﻳ ُ ِ‬
‫ﺒﺼ ُﺮ“ آﮬﻲ ِﮬﻜﮍאﺋﻲ‪،‬‬
‫”ﻳ َ َ‬
‫ِ‬
‫”ﺑِﻼ ِﻣﻴﻢ َא ُﺪ“ ِאﮬﺎ وאﺋﻲ‪،‬‬
‫” ِאﻧﻲ َאﻧ َﺎ א�“ آ ِ‬
‫ﮔﺎﮬﻲ‪،‬‬

‫ِ‬
‫ُﮬﺌﮍي ُﺻﻮرت ِﮬﻚ ﺳﭝﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ﺑﻨﺪو ﺳﻮ ﻣﻮﻻﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ﮬﻴﭟ ﺳﻮ ﺑﺎﻻﺋﻲ ‪:‬‬
‫ﻋﺎ َ َא� ﻣﻮن ِאﻇﮭﺎري‪.‬‬
‫ِ‬
‫‪ِ - 50‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ِﺳ ُﺞ ﺗﻪ ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﺟﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲء ﭜﻲ َرﻣﺰ ﺗﻮن دل ﺳﺎن ﻻﺋ ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن آﺋﻴﻨﻮ ﭤﻲ آﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ ﺋﻲ ۾ ُﻣﻨﮭﻦ ﭘﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫” َﻣ “ ﮐﻲ ﮀﻮڙ ﺗﻪ ﭤِﻴﻮن ”ﺳﺎﺋ “‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭜﻮﻟﻮ ﻣﻮر ﻧﻪ ﮬﻦ ۾ ﭜﺎﺋ ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪229‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮﮐﻲ َﺻ ِﺤﻲ َﺳﭻ ُﺳﮣﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎ َﺷﻲ ﻧﺎﮬﻲ ﺑِﻨﺎ ﺣﻖ ﻛﺎﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛ ُﻞ َﺷ ِ‬
‫” ُ‬
‫ﻲء ِ‬
‫ﻧﺎﻃﻖءُ ﺑﺎא ﻖ“ ﮘﺎﻟﮫ ِאﮬﺎﺋﻲ ﮘﺎﺋ ‪:‬‬
‫َﮬﺮ ﺟﺎ ﭘﺎڻ َ َﻏ ِ ﮔُﻔﺘﺎري‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪230‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬

‫ﻨوري‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙ رﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﺗﻮن َ ﻮ ﺳﺮدאر‪ ،‬آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ﻣﮭﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ُ‬
‫ﺎر؛‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲء ﺷﻔﻘﺖ ِﻣﮭﺮ ﺟﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﻛﻮ ﻧﻪ ُ‬
‫َ‬
‫ﻋﺎر؛‬
‫ﮔﻨﺪيءَ ﮔﺎ َﻧﺪر ﮔﮭﺮ ﮐﺎن‪ ،‬ﻛﻴﻮ ﺳﺎري ﻋﺎ‬
‫ُ‬
‫ﺪאر‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺎريءَ ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ رﮐﻲ‪.‬‬
‫ﻣﭥﻲ ﺗ َﻨﮭﻦ َﻣ ُ‬
‫‪2‬‬

‫ﺗﻮن َ ﻮ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ُﻣ ِ‬
‫ﮭﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﻣﻮن ﻟ َﭳ رﮬﺎﺋ ‪ ،‬ﺟﻮ ﭘ َ ِ‬
‫ﻞء ﻟﮙﻴﺲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ُﻣ ِ‬
‫ﮭﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺗﻮن َ ﻮ ﺳﺎري َﺳﺮ ﺟﻮ؛‬
‫ﻗﺮب ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﮭﮍو‪ ،‬ﭴﺎﮢﻴﻮ ﭤﻮ ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ؛‬

‫ﻲء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ؛‬
‫ﮐﺎري ِ‬
‫ﮁﻲء‪ ،‬ﮐِ ِﮑ َ‬
‫ﺳﺮ ﮐﻨﻴﻢ ﭤﻲ‪ِ ،‬ﮀ َ‬

‫رאﺟﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫رאﮢ ِﻦ ﺟﻲ ِ‬
‫رאض ﺳﺎن‪ ،‬ﭤﻴﺲ ِ‬
‫رאﮢﻲ؛‬
‫ﺗﻮ َ ﺎ ِﺳ ِ‬
‫ﻴﺒﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ﮬﻴﺲ ﺑﻴﮭﻮدي ﺑﮁﮍي‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﻛﻠﺴﺎ ﻛﻠﻮري‪ِ ،‬‬
‫ﻛ َﻦ ﻛﺎﻟﻮرא ﻛﻴﻨﺠﮭﺮﻳﻦ؛‬
‫ﭘﻴﮭﻲ وﭸﻲ ﭘ َﻦ ۾‪َ ،‬‬
‫ﻛ ِﻦ ﭔ ُﻜ ﭔ ُﻮري؛‬
‫‪v‬‬
‫‪231‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫رאو ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﭼﺎﻧﻮر آﺋﻮن ُﭼﻮري؛‬
‫روز ﺗ ِ ‪ ،‬ﮐﻲ َ‬

‫ﺟﻲ ﮬﻴﻮن אڌوﭔ َﻨﮅ ۾‪ ،‬ﺳﻲ ﻛﻦ ﻛﭙﮍא ﻗﺼﻮري؛‬
‫ﮬﻴﭟ َﻣﭥﻲ ﺗ َﻦ ﭤﻲ‪ ،‬ڍﻛﻴﻮن ﺳﺎﻻن ﻮري؛‬
‫ِ‬
‫ﻳﺲ ۾‪ُ ،‬ﮬ َ ﮐ ُﮭﻨ ﮐ َﭥ ُﻮري؛‬
‫وאﺳﻴﺎ وﺗ َﻦ و َ‬
‫ﮀﮁﻲءَ ﮐِ ِﮑﻲءَ ِ‬
‫ﺗﺎر ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻲ َאﭘ َﺮ َﻋﻄﻮري؛‬
‫ِ‬

‫ﭤ ِﻲ ُﻣﻠﻜ ﻣﺸﮭﻮري‪ َ ،‬ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﭘ َ آﺋﻮن ُﻣﻨﮭﻦ ﻧِ א‪ ،‬ﭘﺎﮢﻲءَ ﭘﻮﻧﺪא َﺟ ِﻦ ﮬﺌﺎ؛‬

‫ﺳﻲ אڄ ﭔ َﮅﻳﻮ وﺗﻦ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﭼﺎھ ﻣﻨﺠﮭﺆن ِﭼ א؛‬
‫ﻣﺎﮢ َ‬
‫ِ‬
‫ﻚ ﻣﻮﺗﻲ ُﻣ َﻨﮭﻦ ﺗﻲ ﮬﭣ ﺗ َﻨﮭ ﮬ א؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎت ﺳﭝﺌﻲ ِ‬
‫ﭴﺎم ﺟﺎ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛ א‪ُ ،‬ﺳ َ‬
‫ﮕﮭﮍ َ ﻲ َ‬
‫‪6‬‬
‫ﮬﻞ ﻟ َﭙﻴُﻮن‪ ،‬ﭤﻲ َ‬
‫َوﮬ َو َ‬
‫ﭘﻴﭧ ﭘﺎرﻳﺎ ِﺗﻦ ﺟﺎ؛‬
‫ﺟﮭﭕ ن‬
‫ﺟﮭﭙﻴﻮن؛‬
‫ُ‬
‫ڏﻧﻴﻮن ڏُٿ ڏُ َپ ﺟﻮن‪ ،‬ﭤﻲ َ‬

‫ﮐِﮑﻲءَ ِ‬
‫ﺧﺎﻃﺮ ڌَﭔ ﻳﻮن‪ ،‬ڌُﭔ َﻦ ﻣﻨﺠﮫ ڌﭘﻴُﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲ ﮐﺎﺋﻦ ﭘ َ ِﭕﮡ ﭘ َﭙﻴﻮن‪ ،‬ﺳﻲ ُﭼﻮريءَ ﺗﻲ َﭼﺮﻳﻮن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺎرڻ ِ‬
‫ﻗﻮت ﺟﻲ؛‬
‫ﺟﮭﺎڳ‪ ،‬ﻣﻴﺌﻮن‬
‫ﺟﻲ ﺟﮭﺎﮘﻴﻮن وﺗ َﻦ‬
‫ِ‬
‫אﻋﻠﻲ درﺟﻲ آﻧﺪﻳﻮن‪ َ ،‬ﻲ ﺟﻲ ُﺳ َ‬
‫ﮭﺎڳ؛‬
‫ﺳﻲ ٰ‬
‫ﻛﻦ رﻧﮕﻴﻠﻴﻮن َ‬
‫َﻣﻨﮁﺮ َﻣﮭﺎ وچ ۾‪َ ،‬‬
‫رאڳ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪232‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﮭﮍא‪ ،‬ﺗ َﻦ ﺗﻲ ﭜﻠﻲ ﻛﻴﺎ ﭜﺎڳ؛‬
‫ُﮬﺌﺎ ﺣﺎل ﺟﻨ ﺟﺎ ِ‬

‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﭔﻦ ﻛﻨﮅﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﮬﭣ אُﻧﮭﻦ ﺟﻲ َ‬
‫وאڳ؛‬
‫ُ‬
‫ِﮬ א ۽ ﻳﺎﻗﻮت ﭔﻴﺎ‪َ ،‬אڄ אُﻧﮭﻦ وٽ َא َ‬
‫ﺟﮭﺎڳ؛‬
‫َ‬
‫ﻻڳ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ڏُﻟ ُ ﮐﻲ ڏﻳﺌﻲ ﮀﮇﻳﺎ‪.‬‬
‫ﭔﻴﺎ ِﭜﻲ ﻟ َﮑ‬
‫‪8‬‬
‫ڊول ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ڊوﻧﮉﻳﻮن؛‬
‫ﺑﻴﺤﺪ ﭜﮙﻮڙﻳﻮن‪ُ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﻧﺎﭘﻲ ڏ ُٿ آﺋﻮن ڏ ُ َپ ﺟﻮن‪ ،‬ﻛﻦ ﺧﺮאرﻳﻦ ﮐﻮڙﻳﻮن؛‬
‫ﭔ ُﻮريءَ ﭰﺮﮬﺎ ﭰ َﺮﻳﻮن‪ ،‬אﭼﻦ ﻣﻼﺣﻴﻮن ﻣﻮڙﻳﻮن؛‬

‫ﺎﭼﻲء ﺗﻦ ﺟﻮن‪.‬‬
‫ﭴﺎم‬
‫ﺟﻮڙﻳﻮن ﺳﭛ ﺟﻮڙﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫‪9‬‬
‫َ‬
‫ﺳﮭﺎڳ ﺗﻲ؛‬
‫ڊول ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ڊوﻧﮉﻳﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮ ُﮬﻴﻮن َ ﻲ ﺟﻲ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﺳﻨﺪيءَ ﻛﻨﮅﺋ ‪َ ،‬‬
‫ﻛ َﻦ ﭨﻮرﻳﻮن آﺋﻮن ﭨﻮﻧﮉﻳﻮن؛‬
‫ِﭼ َ‬
‫ﻚ ﺟﻴﮭﻮن ﭼﻮﻧﮉﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ﭴﺎم وﮬﺎري َو ِٽ ۾‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ُﮬﻴﻮن ﻟ َﮝ ﻟﻴﮍﻳﻮن‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﻣﻮﭼﺎرﻳﻮن؛‬
‫ﺳﻲ ﭤﻮ ﭴﺎم وﮬﺎري َو ِٽ ۾‪ ،‬ﻛﺮي ﻣﻼﺣﻦ ﻣﻴﮍﻳﻮن؛‬
‫ﭤﻮ ﭜﮙﻴﻮن ﺟﻮڙאﺋﻲ ڏﺋﻲ‪ ،‬ﭔ َﮭﮙﮡ ﺗ َﻦ ﭔﻴﮍﻳﻮن؛‬
‫وﭠﻦ ِ‬
‫ﺟﮭﭕﻴﻮن ۽ ﺟﮭﻴﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻣﺎﮢﻚ ﻣﻮﺗﺌ ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﮐﺆن َ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮڙي ِאﮬﮍﻳﻮن َאوﻳﮍﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ﭜﻲ َ ﻲ ﭴﺎم ُﺳﮭﺎﺋﻴﻮن‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫‪v‬‬
‫‪233‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﺟﻦ ﭤﻲ ﭘﺎﻟِﻴﺎ َ‬
‫ﭘﻴﭧ‪ُ ،‬‬
‫ﻟﻮرن ﺳﺎن؛‬
‫ﻤﻦ ﻛﺎ َ‬
‫ﻛ َ‬
‫ﭰﻠﻴﻞ ﺳﺎن‪ ،‬ﭤﻴﻮن َﻣﻼﺋ ِﻦ َ‬
‫ﺳﻲ ﭤﺎ ﺗﻴﻞ َ‬
‫ﻣﻴﭧ؛‬

‫ﭴﺎم ِ‬
‫ﺟﻮאﮬﺮ ﺟﻲ ﻛﺮي‪ ،‬ﭤﻮ אُﻧﮭﻦ ﭘ ِﺎر אُﻣﻴﭧ؛‬
‫ﻛﺌﻲ ﻻﮐِﻴﮣﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻟﻴﭧ‪ َ ،‬ﻲ ﻣ ُﻣﮭﺎﮢﻦ ڏي‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ؛‬
‫ﮬﺌﺎ وڏא َﺟﻦ ﺗﻲ و َﻳﻞ‪ ،‬ﭤﻲ ﻗﻮت ِﻣﻠ ُ ﻛ‬

‫ﻛﻦ ُﻣﮭﺎﮢﻴﻮن َ‬
‫ﺧﺎﺻ ﺳﻲ ﺧﻮرאﻛﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﺗﺎن َ‬
‫ﻣﻴﻞ؛‬
‫َ‬
‫ﺳﻴﻞ؛‬
‫ِﻣﮍي ُﺟﮭﮍي ﭘﺎڻ ۾‪ ،‬ﻛﻦ ﺳﻴﻼﺑ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﻻﭤﺎ ﭴﺎم ﻟ ُﻄﻒ ﺳﺎن‪ ،‬زﺑﻮﻧِﻦ ﺗ َﺆن ذ َﻳﻞ؛‬
‫ﺗﻦ ﺳﻲ ﺗﻴﻞ ﭰ ُ َ‬
‫ﻠﻴﻞ‪ ،‬אڄ ﻋﻄﺮ ﮔﺎڏڻ َ אوﺗﻴﺎ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫َﺟﻨﮭ َאڌوﭔ َ ِ‬
‫ﻨﮅ‪ُ ،‬ﮬﺌﻲ ُﻋﻤﺮ َﺳﭝﺎﺋﻲ ِאﮬﮍي؛‬
‫ﺳﻲ َ ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ﺗﻲ‪ ،‬آﻳﻮن ڏאڍي َא ِﻧﮅ؛‬
‫ﺗﻨ ﺟﻲ ﻃﻮﻻن ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﭘﻴﻮن ﮬﺎﻛﺎن ﮬﻨﮅو ِ‬
‫ﮬﻨﮅ؛‬
‫ڏ ُﻟِﻴﻮن ڏوﻟﻴ َﭼﮍﮬﻴﻮن‪ ،‬ﭘ ﻳﻦ ﭘ َ َﻮن ﻧﻪ ِ‬
‫ﭘﻨﮅ؛‬
‫ﻨﮅ‪َ ،‬ﺟﮍﻳﻮن ِ‬
‫َﺳﭛ َאﻧﺪאﻣ َﺳ ِ‬
‫ﺟﻮאﮬﺮ ۾‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﭼﻮﻟِﻴﻮن َﺟﻦ ِﭼ ِ‬
‫ﻚ ُﮬﻴﻮن‪َ ،‬אڄ ﭤﻴﻮن ﻻﻟ ﻻﺋ ُﻮ؛‬
‫ُﺟﺘﻴﻮن َﺟﮍאﺋﻮ‪ ،‬ﭘﺎﻳﻮن وﺗ َﻦ ﭘ َ ۾‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫‪v‬‬
‫‪234‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫ﻧﺎدرﭴﺎم ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻲ َﭼﮑﺎﻳﻮن ﭼﺎﭨﻴﻮن؛‬
‫ﻧﻮريء‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﮐﻲ ڏﺳﮡ ﺳﺎن ڏﻳﺎرﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ِﭰ َ‬
‫ﻜﻞ ﭰ אﭨﻴﻮن؛‬

‫وﭨﺎن ﺳﻮ وאﭨﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ ڏﮬﺎڙي ُאن ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ﻚ ِﮬ َ‬
‫ﮬﻮن َﻣ َ‬
‫ﺮאر‪ ،‬ﭼﺎر ﺗ ُﺮאرא ﻣﻮﺗ ِﺌ ؛‬
‫ﻚ ﺗُ ُ‬
‫ﻮﮬﺎر؛‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺑﺮאﺑﺮ ﻧﻪ ڏﻳﺎن‪ ،‬ﺗﻮڙي ڏﻳﻦ ﺟﺎل َﺟ ُ‬
‫ﺟﻮ ِ‬
‫ﭘﻞء ِﭘﻴﮍو ﮬﮭﮍو‪ِ ،‬‬
‫ﮣﻴﺎر؛‬
‫ﻲء َﻣ ُ‬
‫ﻣﮭﺎﮢ َ‬

‫ﺮאر‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﭴﺎرو ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ َﻣ ُﺮ‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﭜ َ ِﺮ ﻗ َ ُ‬
‫َ‬
‫‪17‬‬
‫ﺗﺎرאزيء ِﺟﻲ ﺗﻮري‪َ ،‬ﻣﻚ ﻣﻮﺗِ ِﻦ ﺗﻲ ﻧﻪ ڏﻳﺎن؛‬
‫َ‬
‫ﭔﻴﮣﺎ ﭨﻴﮣﺎ ﻧﻪ وﭠﺎن‪ ،‬ﭤﻮري ﻧﻪ ﭤﻮري؛‬

‫ﮔﮭﻮري آءٌ ﮔﮭﻮري‪ ،‬ﺟﻮ ﭴﺎرو ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ﻣﺎﮢ َ‬
‫َﻣ َ‬
‫ﻚ ﺑﺮאﺑﺮ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﻚ ﻣﻮﺗ ِ ِﻦ ﺳﺎڻ ُ؛‬

‫َ ﻮ ﭴﺎم ُﺳﭹﺎڻ ُ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﭴﺎرو ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﻛﻴﻮ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫َﻣﭥﻲ َﺟﻦ ُﻣﻮڙא‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﭴﺎرﻳﻦ ﮔﻨﺪﺋ ﮔﻮدڙﺋ ؛‬
‫ﺑﺌﻨﺴﺮ ﺑﺌﻴﻨﺎن زر ﺟﺎ‪ ،‬ﺗﻦ ﺟﮭﺎﭔﺎ َאﺋﻮن ُﺟﮭﻮڙא؛‬
‫‪v‬‬
‫‪235‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﻮڻ ﺗﺎﺋ ﭼﻮڙא؛‬
‫ﻛﻠﮭ‬
‫َﺟﻦ ﭔﺎﻧﮭ‬
‫ﻛ ﮬﻮ‪ ،‬ﺗ َﻦ ُﭼ ِ‬

‫ﻲ ﺟﻲ ﺳﮭﺎڳ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗﻦ ﻧﻨﮕﻦ ﻧﭙﻮڙא؛‬
‫ﻛﻮڙﻳﻮن ۽ ﻛﺆڙא‪ ،‬ﺳﭽﺎ ﻲ ﺳﭛ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻼﺣﻦ ِﺟﻴﻮن؛‬
‫رﻧﮓ ﻛﺎري ر ُوﻳﻮن‪ ،‬ﮬﻴﻮن ﻣﮍﻧﻲ َﻣ َ‬
‫ﮐﺎرن ۾ َאﭼﻦ‪َ ،‬درא ۽ ُدوﻳﻮن؛‬
‫ﺳﻲ ﮐﻨﻴﻮن َ‬

‫ِﺟﺖ ﺑﻴﺤﺪ ﺑﺪﺑ ُﻮﻳﻮن‪ ،‬אُت א� ﻋﻄﺮ אوﺗﻴﺎ‪.‬‬
‫‪3‬‬

‫ﻣﺎرن ﮔﺎ َ‬
‫ﮬﻚ َدرא ﭔﻲ ُد ِ‬
‫ﻧﮕﭩﻴﻮن؛‬
‫وء‪ ،‬ﭘﻴﻮن ﮔﻮﺟﺎن ِ‬
‫ﺗ َﻦ ﻣﻮن ﮐِﮑﻲءَ ِﺟﻲ َאﭼﻲ‪ ،‬ﺑﺮאﺑﺮ ِ‬
‫ﺑﺪﺑﻮء؛‬
‫ِ‬
‫ﺧﻮﺷﺒﻮء؛‬
‫אﭼﻲ ُﻣﺸﻚ ﻋﻄﺮ ﺟﻲ‪َ ،‬אڄ ﻣﻨﺠﮭﺎﻧﺌﻦ‬
‫رﻧﮓ ﺳﻮﻧﻲ ِﺟﻲءَ ُر ِ‬
‫وء‪ ،‬ﺻﻮرت אﻧﮭ ُﺳﻮﮬﮣﻲ‪.‬‬
‫‪4‬‬

‫ﭩﻲء ﻣ ﻳﻮن ﮬﻴﻮن‪ ،‬ﺑﻴﮭﻮدﻳﻮن ﺑﮁﮍﻳ ُﻮن؛‬
‫ﻣﻨﮭﻦ ِﻣ َ‬
‫يء ِﮔﮭ ِ‬
‫ِﮔﮭﮡ ِﮔﮭﮡ ِ‬
‫ﻨﮕﺮو‪ِ ،‬ﮀﻢ ِﮀﻢ ﭤﻴﻮن ﮀ ﻳ ُﻮن؛‬
‫ﻧﻮر َ‬
‫ِ‬
‫ﻲ ﭘﺎڻ ﺳﮭﺎڳ ڏﺋﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲ ﺟﻲ ُﮬ َﻦ ﮬ ﻳﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎرس ﻟﮙﻲ ﺳﻮن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻟﻮﮬﺎﮢﻴﻮن ﻟﻮرﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫‪5‬‬
‫ﭘﺎرس ﻟﮙﻲ ﺳﻮن ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﻟ َﻮﮬﺎﮢﻴﻮن ﻟﻮرﻳﻮن؛‬
‫ﺟﮭﮙﻦ ﮐﻲ ﻛﺎﻧﻪ ﻛﺎ‪َ ،‬ورﻳﻮن ۽ وﻳﺮﻳﻮن؛‬
‫َﺟ َﮭﻞ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪236‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫ﻠ َرﮬﻦ ﻣ َ ﺟﻲ‪ُ ،‬ﻣﮭﺎﮢﻴﻮن ﻣ ﻳﻮن؛‬
‫ﮭﺞ ۽ ﺳ ﻳﻮن؛‬
‫ﻲ ڏﻧﺎ ُﺳﮭﺎڳ ﮐﻲ‪َ ،‬ﺳ َ‬

‫ﻛﻮﺟﮭﻦ ﻣﺎن ﺳﮭﮣﻴﻮن ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﺟﮭﭧ ﭘ َﭧ ﺟﮭﭕ ﻳﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﺎﭼﻲء ﺗ ﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﺟﻮن ِ‬
‫ﻛﻨﻴﻮن ِﮐﮣﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪6‬‬
‫ﭩﻲء ﻣ א‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﺑﻴﮭﻮدא ﺑﮁﮍא؛‬
‫ُﻣﻨﮭﻦ ِﻣ َ‬
‫ﻧﺪر ﮔُﻨ א؛‬
‫ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ﺗﻲ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﮔﺎ َ‬
‫ڏﺳﻮ ڏﮬﺎڙي ڏﺋﻲ‪ ،‬ﭤﻮ در ﺗﻨ دﻳﺮא؛‬
‫ِ‬
‫ﺧﻮﺷﻲء ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻃﻌﺎم‬
‫ﻦ‬
‫ﺳﺎﺟﮭﺮ ﺳﻮﻳﺮא‪ ،‬ﭤﺎ ﮐﺎﺋ‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫‪7‬‬
‫ﺗ َﺮﻛﻮ َﺟﻦ ﺗ َﺮﻳﻮن‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﻛﻮﻧﺌﺮ ُ‬
‫ﻛﮍﮬﻴﻮن َ‬
‫ﻛﭿ ۾؛‬
‫ﺗ َﻦ َאڄ ﻟ َﮍﮬﺎن ﻟ َﮍﻛﻦ ﻣﻮﺗﺌ ‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﺳﻨﺪﻳﻮن ﺳﻮن ﺳﺮﻳﻮن؛‬
‫زﻳﻮر َאﺋﻮن ﭘﺎزﻳﺐ ﭔﺌﺎ‪ ،‬زري َ‬
‫ﺑﺎف زرﻳﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻴﻨﺠﮭﺮ ﭔﺌﻲ ﭜ َﺮﻳﻮن‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ ﮐﻲ אﻧﻌﺎم ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫‪8‬‬
‫ﻛ َﻢ ۽ ُ‬
‫ُ‬
‫وء َدرא‪َ ،‬‬
‫ﻛﻮﮢﻴﻮن؛‬
‫ﻛﮁ‬
‫َﺟﻨ ُد َ‬
‫ﭛ ﮔَﺮא؛‬
‫ﺪر َﺳ ُ‬
‫ﺳﻲ ﻣﭥﻲ ﭘ ﻳﻦ ﺑ َﺮﮬﻨﻪ‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﮔﺎﻧ َ َ‬

‫אُﮬﻲ ﭘﺎﮬﺎن ﭘﺎڻ ﭜ َﺮא‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﺟﻲ ﻛﻮﻧﺌﺮ ﭜ َﺮن ُ‬
‫ﻛ َﻢ‪ ،‬ﺗﻦ ﻧﺎﺗﻮ ﻧﺎﭘﻲ ﺳﺎن ﮬﺌﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪237‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗ َ ِﺮن ﺟﺎ ﺗﻦ ﺗﺎر ۾‪ ،‬ﭤﻲ َروאن ِ‬
‫ﻛﻴﺎ ُرم؛‬

‫ِ‬
‫ﭘﻮء אﭼﻲ ﺎﭼﻲءَ ﭴﺎم ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺌﻲ در ﺗﻨ ﺟﻲ ڌُم؛‬
‫ﺟﻲ ﮬﺌﺎ ﮔﻮﺷﺎﺋﺖ ﮔُﻢ‪ ،‬ﺳﻲ ِ‬
‫ﭘﻞء ﻟﮙﻲ ﭘ َﮅرא ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ُ‬
‫ﻛ َﻢ ﻛﻮﮢﻴﻮن؛‬
‫ڏאج‪ ،‬ﻗﻮت ﺟﻨ‬
‫ﺑِ َﮫ ڏوڏא َﺟﻦ ُ‬
‫ﺎﭼﻲ ﻛﻴﮇو ﻛﮃي‪.‬‬
‫אﻧﮭﻦ ﺟﻮ َאﺣﺘﻴﺎج‪ ،‬ﭤﻮ ِ‬
‫‪11‬‬
‫ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ُر ِ‬
‫وء ﻧﻪ رﻧﮓ‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﺑﻴﮭﻮدא ﺑ ُﮁﮍא؛‬
‫َאڄ ﭘﮡ אﻧﮭﻦ ﺟﻲ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﭘ ن ﮬﻴﭟ ﭘ َﻠﻨﮓ؛‬
‫ﺑﻮאب ﻧﻪ َא َ‬
‫ﻧﮓ؛‬
‫ِﻣﻴﺎﮢﻴﻮن ﻣﻌﺎ ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﻧﻪ َא َ‬

‫ﭘَ ُ‬
‫ﭧ אوڍﻳﻦ َאڙﭔﻨﮓ‪ ،‬ﺳﻲ َ ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ِ‬
‫ﻛﻴُﻮن ﻟ َ َﺲ ﭘ َﻼ‪ ،‬ﭤﻲ ُﻣﮭﺎﮢﻦ ﻣﺎرﻳﺎ؛‬
‫ﻟَ َ‬
‫ﮏ ﮬﺰאرﻳﻦ ﺣﺎﻛﻤ ‪ ،‬ﭤﻲ ﮐﺎڌא ﺗ َﻦ ﮐ َﻼ؛‬
‫ﻛﻨﮅن ﺗﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﭤﻴﺎ ﻟﮙﻲ َ‬
‫ﻛ ِ‬
‫ُ‬
‫ﮍﮬﻴﻮن ﺟﻦ َ‬
‫ﭜﺎڳ ﭜ َﻼ؛‬
‫ﺳﺖ ۾‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﭠﮭﺮﻳ َﻞ ﻛ ﭠ َﻼ؛‬
‫دﻣﮍي ﺗ َﻦ ﻧﻪ َد َ‬
‫َאڄ َﻣﻴﺌﻦ ﺟﻲ ﮔﮭﺮ َ‬
‫ﻣﺎل ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﭤ َﻢ ﭤ َﻼ؛‬

‫ﭘ َﺮ ُﮬﻴﮍي אﮐﮍﻳﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ ِﻣﻴَﻲ َ‬
‫ﻛﻼ؛‬
‫رس َ‬
‫ﻻڏﻛﻴﻮن‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻼ؛‬
‫ﻨﺠﮭﺮ ُﮔﮭﻤﻦ‬
‫ﻛﻴﻮن َ‬
‫ﻛﻴ ُ‬
‫َאﮔﻼ ﺟﻲ َﺳﮕﻼ‪ َ ،‬ﻲ ﻧﺎ َﻧﻮ ُﺳﭹﺎﮢﺒﺎ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪238‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫‪13‬‬

‫َﺣﺮﻳﺮאن ۽ ُﺣﻼ‪ ،‬ڏﻧﺎ ﭴﺎم ﺗﻪ ِ‬
‫ﭴﺎر ِن وאرﺋ ؛‬

‫ﺟﻲ ﮬﻴﻮن َאڌو ﭔﻨﮅن ۾‪ ،‬ﺗ َﻦ ﭼﻮﺗ ِﻴﻮن ُﭼ ُ‬
‫ﻮﻛﻼ؛‬
‫ﻛﻴﻨﺠ ُﮭﺮ َﺳﻨﺪيءَ ِ‬
‫ﺟﺎء ﺗﻲ‪ ،‬ﺗﻦ ﺑﻨﺎﻳﺎ ﺑ َﻨﮕﻼ؛‬
‫َ‬
‫َאﮔﻼ ﺟﻲ ﺳﮕﻼ‪ ،‬ﺗﺎ َ ﻲ ﻧﺎﻧﻮ ُﺳﭹﺎﮢﺒﺎ‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﺳﻨﺪي َء َ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬رﮬﻦ ﭜﺮﻳﻮن ﺟﻲ ﭜ َﭝُﻮر؛‬
‫ُ‬
‫ﻮر؛‬
‫ﺗﻦ ﻣﻴﺌﻦ ﻣﭥﻲ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻮ ۽ ﺳﺎﻟ ُ َ‬
‫ﻮر؛‬
‫ﭼﮍﮬﻴﻮ ﺳﺎ َﭼﺆڏول‪ ،‬ﭤﻲ ُﺣﻜﻢ ﮬﻼﺋﻲ ُﺣ َ‬
‫رאء ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﻴﺎ َﻣﻼﺣ َﻣﺬﻛﻮر؛‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬

‫ﭴﺎم ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻲ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻨﺠﮫ ﺣﻀﻮر‪ ،‬وﮬﻦ ِ‬
‫ﺎﭼﻲءَ َ‬
‫‪15‬‬

‫ﺳﺮﺗﺎج‪ ،‬آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ُﻣﮭﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﺗﻮن َ ﻮ‬
‫ُ‬
‫ﺣﺘﻴﺎج؛‬
‫ﻄﻒ ﺳﺎن‪ ،‬אﺳﺎن ﮐﺆن َא ُ‬
‫ﻻﭤ َﺌﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻟ ُ َ‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﺳﺎرو ﺗﻮ َ‬
‫ﺘﺎج؛‬
‫ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﻣﻴﻲءَ ﺳﻨﺪو ُ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﻮن ڏﻧﮭﻦ رאج‪ ،‬ﻣﻮن ﻛﻴﮭﻲ ﻛﺎڻ ُ‬
‫ﻛﮍم ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ﻻﻧﮕﻮﭨﻴﻮن ﻻﺷﻮن‪ ،‬ﮬﻴﻮن َو َھ َو َ‬
‫ﮬﻞ ﺟﻲ وچ ۾؛‬
‫ﭘﻞء ﻟﮙﻲ ِ‬
‫ﺳﻲ ِ‬
‫ﭴﺎم ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻮن ﺧﻮرאﻛ ﺧﺎﺷﻴﻮن؛‬
‫ﭘﻮء َ‬
‫ﻟ َﻌﻠ َﻦ ﻳﺎﻗﻮﺗﻦ ﺟﻮن‪َ ،‬وﭨﻦ ﻛﻴﻨﮭﻦ َ‬
‫ﻛﻤﺎﺷﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪239‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺟﻦ ﭘﺎﺳﺎ ِﮬﺮﻳﻞ ﭘ َ ِﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﻓﺮﺷ ﻓﺮאﺷﻮن؛‬
‫ﺎﭼﻲء ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻦ ﻃﺮﺣ ﺗﻼﺷﻮن؛‬
‫ﺗﺎ ِﭜﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫روء ﮬﻴﻮن رאﺷﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮ ﻲ ﭴﺎم ُﺳﮭﺎﮢﻴﻮن‪.‬‬

‫‪17‬‬
‫ﺳﻨﺪيء َ‬
‫ﺧﺎم ِ‬
‫ﻛﻨ ﮅ ﺋ ؛‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ‬
‫ﻴﺲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﺧﺴ َ‬
‫ﮬﺌﺎ َ‬
‫َ‬
‫ﺳﻲ ﻣﻮرאﺋﻮ َﻣﮁﻲءَ ﺟﺎ‪َ ،‬ﮬﻤﮧ ُ‬
‫ﻳﺺ؛‬
‫ﻛﻞ ﺣﺮ َ‬
‫ﻴﺲ؛‬
‫ﺗﮇﻳﻮن ﺗﻨﺆرﻳﻮن ﺗﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﺎﭤﺎرﻳﻮن ﺳﭛ ِﭘ َ‬

‫ﺎﭼﻲء ِﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺌ َﻦ ﺳﺎن‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﭤِﻲ‬
‫ﻠﻴﺲ؛‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻴﺲ؛‬
‫ﺳﻲ ﺳﻮن ُرﭘﻲ ﺳﺮﺳﺎ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻟ َﭥﻦ ﮬﻚ ﭔﺌﻲ ﺟﻲ َ‬
‫ﭴﺎم ﺣﺪ َ‬
‫ﻳﺚ؛‬
‫وאﺗ ﻛﺮي ﭤﻮ אُن ِﺟﻲ‪ ،‬ﮬﺮ ﮬﺮ ُ‬
‫ﻣﮭﺮ آﺋﻮن ﺷﻔﻘﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ڏﺋﻲ אُﻧﮭﻦ ﮐﻲ ِ‬
‫ﻴﺲ‪،‬‬
‫آﺳ َ‬
‫َ‬

‫َ‬
‫ﻳﺲ‪ ،‬ﺟﻲ َ ﻲ ﭴﺎم ُﺳﮭﺎﮢﻴﻮن‪.‬‬
‫ﺗ َﻦ ﺳﺎن ﻛ‬
‫ﻛﺮﻳﻨﺪو ر َ‬
‫‪18‬‬

‫ِ‬
‫ﮁﮍي؛‬
‫وﮬ َﻞ‪ ،‬ﺑﺎﻧﺲ آﺋﻲ ﭤﻲ ﺑ ُ ِ‬
‫ﺟﻦ وאﺗ َو ُھ َ‬
‫ﺗ َﻦ وﻳﮭﺎري َو ِٽ ۾‪ ،‬ﻛﻴﺎ ﺷﺎھ ُﺷﻐﻞ؛‬

‫ﺳﭛ َﺳ َﮭ َﻞ؛‬
‫אُﮬﻲ ﭼﮍﮬﻴﺎ ﭘﺎﻟﻜﺌ ‪ ،‬آﮬﻲ ُ‬

‫ﺟﮭﭕ ن ﺟﮭﻮﭘﮍﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﻣﺎڙﻳﻮن ﺗِ ِ‬
‫ﺖ َ َ َﻞ؛‬
‫ﺟ َ‬
‫ﭴﺎم َא َ‬
‫ﻧﮕ َﻞ‪َ ،‬אﭼﻴﻮ ُאﻧﮭﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ﻛﺮي‪.‬‬
‫ﻮ ُ‬
‫‪19‬‬
‫ﻲء ﺟﻲ ُﮬﺌﻲ َﮀ َ‬
‫ﭧ‪ ،‬ﭤﻲ آﺋ ِﻲ ﻋﺎم َ‬
‫ﺧﻠﻖ ﮐﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﮀﮁ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪240‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫َو ِھ وﭸﺎﺋﻲ َو َھ ۾‪ ،‬ﻣﻴﺌﻲ ﻣﭹﺎﺋﻲ ﻧﻪ َﻣﭧ؛‬

‫ﭼﮍﮬﻲ ُﮬﺌﻲ ﮐ َ َ‬
‫ﺎﭼﻲء ﺳﺎن‪ ،‬ﮐِﻠﻲ ِ‬
‫ﭧ؛‬
‫ﻧﻮري ﭴﺎم‬
‫َ‬
‫ﺳﺮ ﻻﭴﻮ َﺳﺮﭘ َﭧ‪َ ،‬ﻣ ِ‬
‫ﻼﺣﮡَ ﻣﺸﺮو ڍﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻨ ﭰﺎﭨﻮڙﻳﻮن ﮬﻴﻮن‪ ،‬ﮔﻨﺪﻳﻮن ﮔﻮدڙﻳ ُﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﺗ َﻦ ﭜ ﻳﻮن ﺑﺎﻓ ﺟﻴُﻮن‪ُ ،‬ﺟﻨﮓ ڏﺋﻲ ﺟﻮڙﻳ ُﻮن؛‬
‫אُﮀﻠﻴﻮ אُﻧﮭﻦ ڏي وﺟﮭﻲ‪ ،‬ﺳﻮن ُرﭘﻮ روڙﻳ ُﻮن؛‬
‫ﭘﺎ َﻧﻮ ﭘﺎﺳﻲ ﻣﻴَﻲ ﺟﻲ‪ ،‬ﻗ َﻨﺎﺗﺎن ﮐﻮڙﻳ ُﻮن؛‬
‫ﮔﮭﻮڙא ۽ ﮔﮭﻮڙﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻮ وﻳﭡﻮ ڏﻳﮭﺎڙﻳﻮن ڏﺋﻲ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻧﻮريء ﻛﻴﻮ ُ‬
‫رאو ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎز‪ ،‬ﭤِﻲ ر ﮭﺎﺋﻲ َ‬
‫َ‬

‫ﻧِﺖ ﻧِﺖ ﭴﺎم ُ‬
‫ﻧﻴﺎز‪ ،‬ﭤﻮ َאﭼﻴﻮאُﻧﮭﻦ ﺟﻮ ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﭴﺎم‪ ،‬آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ُﻣ ِ‬
‫ﮭﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺗﻮن ﺎﭼﻲ ُ‬

‫آرאم‪ ،‬ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﭔِﻦ ﻛﻨﮅﻳ ُﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ڏﻧﻮ ﺗﻮ ُ‬
‫‪3‬‬

‫ﻨﺎب‪ ،‬אڄ ﮐ ُ‬
‫ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﻛﻨﮅﺋ ؛‬
‫ُ‬
‫ﺗﻨﺒﻮءَ ﺟﻲ َﻃ َ‬
‫ﻧﺎد وﭴﻦ ﭤﺎ ِ‬
‫ﺑﺎب؛‬
‫ﻧﺎدري‪ ،‬ﭔﻴﺎ ِﭜﻲ َ‬
‫رود َر َ‬
‫‪v‬‬
‫‪241‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺒﺎب؛‬
‫ﮑﻲء ﮐﻮڙَ ﮬﺌﺎ‪ ،‬ﻗﻴﻤﺎ ﺗ ِﺖ‬
‫َ‬
‫ِﺟ ﮐِ َ‬
‫َوﺗﻦ ُﻣﮭﺎﮢﺎ ُ‬
‫ﻣﮭﺎب؛‬
‫ﻣﺴﺖ ﭤﻴﺎ‪ِ ،‬‬
‫ﻣﺎﮀﻲ ﺑﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺣﺴﺎب‪ ،‬ﻣﻮرאﺋ ﻣﻌﺎف ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺗ َﻦ ﺗﺆن ﺳﭛ‬
‫َ‬
‫‪4‬‬
‫ﭘ َﻠ َﺌﻪ ﻣﻮن ِ‬
‫ﭘﺎﺗﻮء‪ ،‬ﺗﻮن رאﺟﺎ ﻟ َ َﭳ َرﮬﺎﺋﻴ ؛‬

‫َ ﺎ ُﺳ ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻗ ُﺮب ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﭹﺎﺗﻮء‪،‬‬
‫‪5‬‬
‫ڏُ ُ‬
‫ٿ َﺟﻨ ڏوڏא‪ ،‬ﭘ َﮭﺮڻ ﭘﺎﭔﻮڙא ﺗ َﻨ ؛‬
‫ﭗ אﻧﺪر ﮔﻮڏא؛‬
‫ﭘﻴﭡﺎ َوﭸﻦ ﺗﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﮔَ َ‬

‫ﻴﻨﮕﮭﻦ ۾‪ ،‬ﺗﻦ ُ‬
‫ﻻل ڏﺋﻲ ﻟﻮڏא؛‬
‫ﺳﻮ ﭘ َﭩﻦ ﺟﻲ ِﭘ ُ‬
‫אُﮬﻲ آﮢﻴﻮن אوڏא‪ ،‬ﭤﻮ وﻳﺮ وﮬﺎري َوٽ ۾‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﻛﻮﺟﮭﻴﻮن رﻧﮓ ﻛﺎرﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﻣﻮﭼﺎرﻳﻮن ُאﮬﻲ؛‬
‫ﺳﻲ ﻛﮃﻳﻮ ﻛﺎﻟﻮرن ِﺟﻴﻮن‪ِ ،‬ﺳﺮ ﮐ َﮣ َﻦ ﮐﺎرﻳﻮن؛‬
‫ﺎﭼﻲ آرﻳﻮن؛‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﮐﮣﻲ אُن ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ِ‬
‫ڍﻛﻦ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻲ َאڄ ﺳﺎﻟﻮن ِ‬
‫ﻛﻴﻨﺎرﻳﻮن؛‬
‫ﻛﻠﮭ‬
‫زور ﮀﮇي زאرﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ﺎﭼﻲ ﺗ َ ِﻦ ﮐﻲ ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﻻڏﻛﻴﻮن ﻻڏ ﻟ ُ َﮇن‪ ،‬ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﺳﻨﺪيءَ َ‬
‫ﻛﻨ ﮅ ﺋ ؛‬
‫ﻛﺎرﻳﻮن ﭤِﻴﻮن ُ‬
‫ﻛ َﮇن‪ َ ،‬ﻲ ﺟﻲ ُﺳﮭﺎڳ ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪242‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫‪8‬‬

‫ﭴﺎم ﺎﭼﻲءَ ﭼﺎڙﮬﻴﻮ؛‬
‫ڏ ُﻟِ ُ ﮐﻲ ڏوﻟﺌ ‪َ ،‬‬
‫زﻣﺮد ﺗ َﻦ ڏﺋﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ِ‬
‫ﺟﻮאﮬﺮ ﺟﮭﻮﻟﺌ ؛‬
‫ﻟ َﻌﻼن َ‬
‫زريء َ‬
‫ﻼﺑﺎت ﺟﺎ‪ ،‬ﺗ َﻦ ِﭼ َ‬
‫ﻜ َﻢ ﺗﻲ ﭼﻮﻟﺌ ؛‬
‫ﻛ َ‬
‫َ‬
‫ﮀﮣﻜﺎﺋﻲ ﮀﻮﻟﺌ ‪ ،‬ﮬ א ﻟ َﮑﺎن ﻟ َﮑﻨﺌ ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﮬﺌﺎ ﻻﻧﮕﻮﭨِﻴﺎ ﻟ َﻮل‪ ،‬ﻛﻮﺟﮭﺎ ﻛﻨﮭ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﻢ ﺟﺎ؛‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﻛﺎن ﺗ َﻦ‪ ،‬ﺳﻲ َ‬
‫ﻮل؛‬
‫ﺗ َﮇي َﻣﮇي‬
‫َ‬
‫ﺟﮭﺮوﻛ ُ‬
‫ﻛﻦ َ‬
‫ﻓ َﺮش ﻓ ُﺮوش َאﺋﻮن ﻏﺎﻟﻴﭽﺎ‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ ﺗ َﻨ ﮐﻲ ُﻃ َ‬
‫ﻮل؛‬
‫َﻣﮇﻳﻮن ﻣﺎل ڏﺳﻲ ُאﮬﻲ‪ ،‬ﻏﻤﺰא ﮬﮣﻦ ﻏُﻮل؛‬
‫ﺪر ﺗ َﻦ ﮐﻲ ﻛﮭﮍو‪ ،‬ﺟﻲ آﮬﻦ אو َ َﻠ ُ َ‬
‫ﻮل؛‬
‫ﻗَ ُ‬

‫ﭘﻴﺎ ِאﮬﮍي ﻣﻨﺠﮫ َאﻟ ُ َ‬
‫ﻮل‪ ،‬ﺗ ِﻦ ﭴﺎرﻳﻮن ﭴﺎر وﺳﺎرﻳﺎ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻛﺆﻧﺮ َﺟﻦ ُ‬
‫ﻛﮍﮬﻴﻮن‪ُ ،‬ﮬﻴﻮن ﮬﻤﻴﺸﮧ َﮬﭣ ۾؛‬
‫ﺳﻲ ﻟﻮڙﮬﻦ ﺟﻲ ﻟ َﮍھ ِ‬
‫لء‪ ،‬ﭤﻲ ﻟ ُﮍﺋﻲ ﻣﻨﺠﮫ ﻟ ُﮍﮬﻴﻮن؛‬
‫ﺟﮭﻞ ﻧﻪ אُن ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻮﻧﺘﻠ َﻦ ُ‬
‫ﻛﮍﮬﻴﻮر؛‬
‫ُ‬
‫ﺟﮭﮙﻦ َ‬

‫ﻛﻲ َوﺗ َﻦ ﮀﻴﻚ ُﮀﮍﮬﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻲ ﺗﺎزي َﻃﻮﻳﻠﻦ ۾‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ُﮬﻴﻮن ﻟ َ َﺲ ﻻﻧﮕﻮﭨﻴﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻲء ﭘﻮﻧﺪي ﺟﻦ ﺟﻴُﻮن؛‬
‫ﭘﺎﮢ َ‬
‫ﺗ َﻦ ِﻣﻴﺎﮢﻴﻮن ﻣﻌﺎ ِ ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﭔِﻲ َﮀﺮ َﺳﭝﺎ ﮀﻮﭨﻴُﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪243‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫אُن ﺟﻮن ﮐﮣﻲ ﻛﻴ ﻳﻮن‪ ،‬ﭴﺎم َ ﻮ ﭨﻮﭨﻴُﻮن؛‬
‫رאو ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﺎﮢ َﻦ ﺳﺎن ﻣﻮﭨﻴُﻮن؛‬
‫ﺟﻮ ﻣﻴﺌﻮن ر ﮭﺎﺋﻲ َ‬
‫ﭴﺎم ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮐ َﺮﻳﻮن ﺟﻲ ﮐﻮﭨﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ِﭜﻲ ﭘﻴﻮن ﭘﻠﺌﻪ َ‬

‫‪12‬‬

‫ﭤﻲ ﭘ ُﮡ ُﮬ ِﻮء ُﮬﭙﻴﻮن‪ ،‬ﭘﻮرﮬﻴﻮ َ‬
‫ﻛﻨﺪي ﭘ َﻦ ۾؛‬

‫َ‬
‫ﻛﻨ ﭔ ُﭩﻴﻮن؛‬
‫ﻟِﻴﮍَ ﻧﻪ ﺟﻦ ﻟِﮝﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﭔﺎﮬ‬
‫ﭘ َﻠﺌﻪ ِﻟﮙﻲ ِ‬
‫ﭴﺎم ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮀﻴﮭﻦ ﮐﺎنءُ ُﮀﭩﻴﻮن؛‬
‫ﭘﻮء َ‬

‫אُﻧﮭﻦ ﻻﻧﮕﻮﭨ ِ ِﻦ ﻟ ُﭩﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻲ ُﻣﮭﺮאن ﻟ َﻌﻼن ﻻڏَ ﺳ ‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ﻛﻴﻨﺠﮭ َﺮ ﻛﻨﮅﺋ ؛‬
‫ﺑﻴﮭﻮدא ﺑﻲ آب ﮬﺌﺎ‪ ،‬אﮘﻲ‬
‫ُ‬
‫ﭘ َﻠﺌﻪ ﻟﮙﻲ ِ‬
‫ﭘﻮء ﭴﺎم ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﺗﻨﮭﻦ ﺟﺎ ﺟﻮڙَ‬
‫ﺟﻮאب؛‬
‫َ‬
‫ﭔِﻴﺎ َﺳﭛ َ‬
‫ﻼﺣﻦ ﻣﻌﺎ ِ ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺣﺮف‬
‫ﺣﺴﺎب‪َ ،‬ﻣ َ‬
‫َ‬
‫‪14‬‬

‫ﭘ ﻳﻦ אُﮔﮭﺎڙي ﺟﻲ ُﮔﮭﻤﻴﻮن‪ ،‬ﺗﻦ ﻟﮙﻴﻮن َﺳﻮ ُﺳﺘﻴﻮن؛‬
‫ﺎﭼﻲء ﺗﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺟﮍאو ُﺟﺘﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻲ ڏﻧﻴﻮن‬
‫ﺳﺎڻ َ‬
‫َ‬
‫‪15‬‬

‫ُﻣﮭﺎﮢﻲءَ َﻣ ُ‬
‫ﺮכ‪ ،‬ﺟﺎن ﺎﭼﻲ ُﻃﺮ ُﻳﻞ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ﮔﻼب ﺟﻮ‪ ،‬ﭤﻮ אوﺗﻲ ﭘﺎڻ ُ‬
‫ﻋﺮق؛‬
‫َﻣﭥﻲ ﻣﻴﻲءَ َ‬

‫ﻛﻴﺎﺋ ﻛﻮﻧﻪ ﻓ َ ُ‬
‫ﺮق‪ ،‬ﭘﺎڻ ﮔﮇﻳﺎﺋ ﮔﺎﻧﺪرﻳﻦ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫‪v‬‬
‫‪244‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎم ﮐﻲ؛‬
‫َﺟ ِﻦ َﻣﻮن ﺑ ُﮁﮍي َ‬
‫ﺑﺎس‪ ،‬آﺋﻲ ﭤﻲ َ‬
‫ﭴﺎم ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﻴﺎ אﻳﮇאﺋﻲ ِאﺧﻼص؛‬
‫ﺗﻦ ﺳﺎن َ ﻲ َ‬

‫ﺎص؛‬
‫ﺧﺎﺻﺎ ﺧ ُ‬
‫ﻋﺎم ﻧﻪ ڏﭠﻮ ﺟﻦ ڏي‪ ،‬ﺳﻲ ﭤﻴﺎ ً‬
‫ﭤﻲ َ‬
‫وאس؛‬
‫ﻋﻄﺮ َﻋﻨﺒ ﻛﭽﻮر ﺟﺎ‪ُ ،‬אﮬﻲ َوﮘ ڏﻳ َﻦ َ‬
‫ﻟﺒﺎس‪ ،‬زريءَ آﺋﻮن َز َ‬
‫رﺑﺎف ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﻟ َﮑ ﻛﻦ َ‬
‫‪17‬‬

‫ﺗﻮن ﻮ ُﺳﻠﻄﺎن‪ ،‬آءٌ ﻣﻴﺌﻲ ﻣﮭﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن؛‬

‫ﮭﺮﺑﺎن‪ ،‬ﻣﻮن ﻛﻴﮭﻲ ﻛﺎڻ ُ‬
‫ﺗﻮن ﻣﻮن ڏ ُﻧﮭﻦ ِﻣ ُ‬
‫ﻛﮍم ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬
‫َ‬
‫ﻛﮃﻳﻮ ﻛﺎﻟﻮڙא‪ ،‬ﭤﻲ آﻧﺪﺋﻮن َאڌوﭔ َﻨﮅ ۾؛‬

‫ﺟﻦ ﭘ ﻳﻦ ﻟِ َ ﻛﻮﻧﻪ ﮬﻮ‪ ،‬ﺳﻲ ﻛﻦ ﺟﮍאﺋﻮ ﺟﻮڙא؛‬
‫ﺗﻦ ُﻣﮭﺮאن ﺳﻮن َ ﻮ ڏﺋﻲ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ُرﭘﻲ ﺟﺎ روڙא؛‬
‫ڏﻳﮭﻦ ۾ ڏوڙא‪ ،‬ﭤﺌﺎ َ ﻲ ﺟﻲ ُﺳ َ‬
‫ﮭﺎڳ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﭤِﻲ ﻻﻧﮕﻮﭨِ ﻟﻮڙَ‪ِ ،‬ﭘﻴﻮ ڍوﻳﻮ ﺳﺎريءَ َڍ َﻧﮃ ۾؛‬
‫ﻧﺎﭘﻲ ۽ ڏ ُٿ ڏَ َپ ﺟﺎ‪ ،‬آﮢﻴﻮ َ‬
‫ﻛ ِﻦ َאروڙَ؛‬

‫َ‬
‫ﻋﻄﺮ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﮬﺌﺎ ِﺟ ِ‬
‫ﺖ ﮐِﮑﻲءَ ﺟﺎ ﮐﻮڙא؛‬
‫ﺗ ُﻣ‬
‫ﺸﻚ َ‬

‫ﻛﻴﻨﺎرﺋ ﻛﭙﮍא‪ ،‬ﭔﻴﺎ ِ‬
‫ﺳﻲ ﻛﻦ ِ‬
‫ﺟﻮאﮬ َﺮ ﺟﻮڙ؛‬
‫ﺎﭼﻲ ﺗ َﻦ ۾‪.‬‬
‫ﻨﺪيء ﻣﻮڙ‪ِ ،‬ﮔﮭﮍﻳﻮ ِ‬
‫َﻣﭥﻲ ﭔ َ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪245‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭽو ﭥون‬
‫‪1‬‬
‫َﻣ َ‬
‫ﻣﺎڻ؛‬
‫ﻚ ﺑﺮאﺑﺮ ﻧﻪ ڏﻳﺎن‪ ،‬ﺗﻮڙي ﭜ َﺮﻳﻦ ﻣﻮﺗﺌ ِ‬
‫ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻮ ﻣﻮن ﻛﻤﻴﮣﻲءَ ﻛﺎڻ‪ ،‬ﭴﺎرو َ‬
‫‪2‬‬

‫ﭴﺎم ﮐﻨﻴﻮ ﭴﺎرو‪ُ ،‬ﻣ ِ‬
‫ﺮﻛﻲ َﻣﻼﺣﻦ ﺟﻮ؛‬
‫َ‬
‫ﺗﻴﻠﮭﺎن َﻣ َ‬
‫ﻚ ﻣﭥﻲ ﻣﻮﺗِﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ڏﻳﺎن ﭨِﻴﮣﻮ ﺗ ُﺮאرو؛‬
‫ﺳﭛ ﻛﻴﻨﺠﮭﺮ ﻛﻨﺎرو‪ُ ،‬ﻣﮭﺎﮢﻦ ﻣﻌﺎ ِ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﻣﻮﺗﻲ ﻣﭥﻲ َﻣ َ‬
‫ﻚ ﺟﻲ‪ ،‬وﭠﺎن ﻧﻪ ﭔِﻴﮣﺎ؛‬
‫ِﭜﻲ ﺑﺮאﺑﺮ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻲ ﭔﻴﮣﺎ ِ‬
‫ﻛﻲ ﭨِﻴﮣﺎ؛‬

‫َאﺳ ﺗﺎ ِﮬﻴﮣﺎ‪ ،‬ﭘ َﺮ ﭴﺎرو ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﻚ ﻣﻮﺗ ﺗﻲ ﻧﻪ ڏﻳﺎن‪ ،‬ﺗﻮڙي ُﮬﺌﻦ ﭜﺎﺗﻮن ِ‬
‫َﻣ َ‬
‫ﭜﺎت‪،‬‬

‫ﭴﺎم ُ‬
‫ﻛﻮﺟﮭﻲ ﻣﺎن َ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻢ ذאت‪ ،‬ﭘ َﺮ ﭴﺎرو َ‬
‫‪5‬‬
‫ﭘ َﻠﺌﻲ ِﻟﮙﻲ آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬آﮬﻴﺎن َא ِﻳﺎﮢﻲ‪،‬‬

‫ﭴﺎم ُ‬
‫َ ﻲ ُﺳ ِ‬
‫ﻛﻠﮭﻲ ﮐﻨﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭴﺮو َ‬
‫‪6‬‬
‫َ‬
‫ﭨﻮٽ‪ ،‬ﭘﺮ ﻧﺎدر ﭴﺎم ﻧﻮאزﻳﺎ؛‬
‫ﮬﺌﺎ ﭨﻮﻻ ﻛ‬
‫‪v‬‬
‫‪246‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫َﺟﻦ ﻧﺎﭘﺎ ﻟﻮڙھ َ‬
‫ﻛﻠﻮر ﭔﻴﺎ‪ ،‬ﭤﻲ ﭰ َﻜﻴﺎﺋﻮن َ‬
‫ﭰﻮٽ؛‬
‫ِ‬
‫ﮭﺮ َא َ‬
‫ﻟﻮٽ؛‬
‫ﺳﻲ אڄ ﮐِﻴﺎ َوﺗ َﻦ َ‬
‫ﺎر ۾‪َ ،‬אﭠﺌﻲ ﭘ َ َ‬

‫ﻴﻨﺠﮭﺮ ﭔِﻦ ﻛﻨﮅﻳ ُﻦ ۾‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﻻﻧﮕﻮﭨﻴﺎ‪ ،‬ﻟ َﮏ َ‬
‫ِ‬
‫ﻟﻮٽ؛‬
‫ﻛ ُ‬

‫ﭘﻴﻨﮕﮭﻦ آﺋﻮن ُﺳﮏ آﺳﮣ َ ‪َ ،‬‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﻮٽ؛‬
‫ﻛﻦ َﺟﮭﭕ א ُ‬
‫ِ‬
‫ﻚ ُ‬
‫ِﮬ ُ‬
‫ﻛﻠﮭ ﻛﻮﻧﺌﺮ ﺳﺌﻴﻞ َ‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﻣﻨﮭﻦ ﻻﺋﻦ ﻣﻨﮭﻦ ُﺳﻮٽ؛‬
‫ِﮀﮁﻲءَ ﮬﺎﮢﻦ َ‬
‫ﮀﻮٽ‪ ،‬ﻛﻴﻮن َﻣﺮد ِﻣﻴﺎﮢﻴﻮن‪.‬‬
‫‪7‬‬

‫ﺟﻦ ﭤﻲ ﭰ َﻜﻴﺎ ﭰ ُ َ‬
‫ﭧ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ُ‬
‫ﻗﻴﻤﻦ ﮬ وאن؛‬
‫ﻛﻠ َ‬
‫ﭔﻨﮅن ﭔ ُ َ‬
‫َאڄ ﺗ َﻦ ُدﺷﺎﻻ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﺷﺎﻟﻮن َ‬
‫ﭧ؛‬

‫زﻣﺮد آﺋﻮن ﻳﺎﻗﻮت ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﻟ َﻌﻠ ﮬ ﻳﻦ ﻟ ُ َ‬
‫ﭧ؛‬
‫ﻛ َ‬
‫َ ﻲ ﺳﭛ ﻣﻌﺎ ِ ﻛﺌِﻲ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﺳﺎﭨِﻦ ﺗﺎن َﺳﭧ ُ‬
‫ﭧ؛‬
‫ﻛ ِﻠﻲ ﭤ ِ َﮀ َﺮ ُﮀ َ‬
‫ﻟ َﭥﺎ ِذﻳﻞ אُﻧﮭﻦ ﺗ َﻮن‪ ،‬ﭔﻲ ُ‬
‫ﭧ؛‬
‫ﻋﺎﻣﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺎﺋ ﻛﺎن אُﭘ َ َ‬
‫ﻋﻴﺐ ِ‬
‫ﭧ؛‬
‫ڏﺳﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﭴﺎم אُﮐ ُ َ‬
‫ﻣﺎﮢ َ‬
‫ﭧ‪ ،‬ﻣﻮﺗﻲ ِ‬
‫ﻚ ﭤﻮ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫אُﻧﮭﻦ ُ‬
‫‪8‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﮭﺎﮢ ِﻦ ﮐﻲ؛‬
‫ﮬﻴﭟ ﻣﭥﻲ ﭘﻮﺗ ِﻲ‪ ،‬ﻣﺎﮘ‬

‫ﭘﺎﮢﻲء ﭘﻮﻧﺪي ﺗ َﻦ ُﮬﺌﻲ‪ِ ،‬ﭼ َ‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﭼﻮﺗ ِﻲ؛‬
‫ﻚ ِ‬
‫َ‬

‫אڄ ﮔﺎ ِ‬
‫ﮔﻼب ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﻲ ﻋﻄﺮ ﻋﻨ אوﺗِﻲ؛‬
‫ﻧﺪر ِﺳﺮ َ‬
‫ُﻣﻨﮭﻦ ﻟ َﮙُﺲ ﻣﻮﺗ ِﻲ‪ ،‬ﺗﺎن ﺟﮭﻮ ﭤ ِﻲ ِ‬
‫ﺟﻮאﮬ َﺮ ۾‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫‪v‬‬
‫‪247‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭴﺎرو ﭴﺎم ﮐﮣﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ُﻣﺮﻛﻴﻮ َﻣﻼﺣﻦ ﺟﻮ؛‬

‫زريء آﺋﻮن زرﺑﺎد ﻟ َﺌﻲ‪ ،‬ﭤِﻲ ُﮀﮙ َﮀﮣﻲ؛‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎﮢ َ‬
‫ﮭﺠﻮن ﺳﻮن ُرﭘﺎ ڏﺋﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻚ ﻣﻴَﻲ َﻣﮣﻲ؛‬
‫َﺳ َ‬
‫ﮬﻴﺠﻮن ﺗ ِ ِ‬
‫ﺖ َﮬﮣﻲ؛‬
‫ِﺧﻴﻤﺎ ﺧﻮب ﻗﻨﺎﺗﺎن‪َ ،‬‬
‫ﮘﺎﮢﺎﭨﻲ ﻧﻪ ﮘﮣﻲ‪ ،‬ڏي َ‬
‫ﺟﻮאﮬﺮ ﺗ َ ِﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺟﺎل َ‬
‫‪10‬‬
‫ﺎﭼﻲ ُﻃﺮא‪ ،‬ﭤﻮ ﺳﮇﻳﻮن ﭔﮅאﺋﻲ אُن ﮐﻲ؛‬
‫ِ‬

‫ﺳﻲ ﺷﻮق َوﺗﻦ ِﺷﻜﺎر ﺗﻲ‪ ،‬ﮐﻨﻴﻮ زور ُزرא؛‬
‫ﻛ ﮅאﺋ ِ ِ ُ‬
‫ُ‬
‫ﻴﻨﺠﮭﺮ َ‬
‫ﻛﺮא‪ ،‬ﺳﻲ ﭔﻨﮭﻲ ِ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪.‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫‪11‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ِڏ َپ‪ ،‬ﮬﻮ َﻣ َﺮ ُ‬
‫כ َﻣﻼﺣﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﭓ؛‬
‫ﭤﻲ ﭔﻮڙﻳﻮن َو َھ َوﮬﻞ ۾‪ ،‬ﻛﺌﻲ َﺟﮭﭕ ن ِ‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﮬﻮ روز َﺟﻨ ﺟﻲ ِر َٻ‪ ،‬ﺳﻲ َאڄ ُ‬
‫ﻛﻠ ﺣﻠﻮن ﮬ وאن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ُﻣ ِ‬
‫ﮭﺎﮢﻲءَ ﺟﻲ ﻣﻦ ۾‪ ،‬ﻧﻪ ﮬﻮ ِﮔ َ ُب ﻧﻪ ﮔﺎءُ؛‬
‫ﻧﻴﺌﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ﻧﺎز ﻛﺮي‪ ،‬ر ﮭﺎﻳﺎﺋ رאءُ؛‬
‫َ ﻮ َﺳﭝ ِ ﮐﺎنءُ‪َ ،‬وﭠﻲ وﻳﭡﻲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ُﮬﺌﻲ وﻳﭡﻲ ﺑﺎزر وچ ۾‪ُ ،‬ﮬﺌﺎ ﮬﭣ ﮐِ ِﮑﻲءَ ﮬﺎﮢ َﺲ؛‬
‫َد َرن ﻛﺎڻ ُدﭔ َﻦ ۾‪ ،‬ﭤﻲ ﭜ َ َﻦ ِوڌא ﭜﺎﮢ َ ِﺲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪248‬‬

‫ﻨوري‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺮم َ‬
‫ﮭﺎﮢﻲ ﻣﺎﮢ َ ِﺲ‪ ،‬ﭘﺮ ِﮬﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ُﮬﺌﻲ ُﻣ ِ‬
‫ﻛﺮ ﻛﻴﻮ‪.‬‬

‫‪14‬‬
‫ﭔﻴﻮن ِﭜﻲ ﭼﺎر ُﭼﺮي َﮬﻠﻴﻮن‪ ،‬ﭔﮅي دﻋﻮي ٰ دאﻧﺎﻳ ُﻮن؛‬
‫ﮑﻲء ﮐﻮڙ ﺳﺎن‪َ ،‬ﮘﭻ ِ‬
‫ﻛﻲ ﮘﺎ ﺎﻳ ُﻮن؛‬
‫”ﮬﻠﻲ ﺗﻪ ﮐِ َ‬

‫ﻣﻀﻤﻮن ﮀﺎ ﮬﻲ َﻣﻼح ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎن رאءُ ﮐﮣﻲ رאﻳ ُﻮن!“‬
‫ﻧﻮريء َא ِﮘﻴﻮن َ‬
‫ﻧﺎز َﻣﻮن‪ ،‬ﺟﮇﮬﻦ ِﭼ ِ‬
‫ﭧ אﮐﻴﻮن ﭼﺎﻳ ُﻮن؛‬
‫َ‬
‫ﺗﮇﮬﻦ ُﺳﮭﻤﺠﻲ ﺳﺎﻳﻮن‪ ،‬ﭔﻮﻟﻴﻨﺪﻳﻮن ﭔﺎﺗ ِﻴﻮن ﭤﻴُﻮن‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ﭴﺎم ُﭴ ِﻠﻲ؛‬
‫ﻟ َﭥﻮ ﻻﻧﮕﻮﭨ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ َﮑﻲ ُ‬
‫ﺟﮭ ِﻠﻲ؛‬
‫ﺟﮭﮙﻲ ﭘﺎس ُ‬
‫َﻣ َﻨﮭﻦ َﻣ َﻨ َﮭ ِﻦ ﭘﻴﻮن َﻣﺴﻨﺪאن‪ُ ،‬‬
‫ﻚ ۽ ﻣﻮﺗﺌ ‪ ،‬ﮀﻮ ِ‬
‫ﻣﺎﮢ َ‬
‫ِ‬
‫ﮀﻮل ُﮀ ِﻠﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻨﺠﮭﺮ ﺳﭛ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛ ِﻠﻲ‪َ ،‬ﭴﮡ َאﺻﻠﻲءَ ﮐﻨﺆن َאﮬﮍو ﮬﺌﻮ‪.‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫‪16‬‬

‫َ‬
‫ﻓﺎرغ ﭤِ َ ﻧﻪ ِﻓ َ‬
‫ﺮאق ﮐ َﺆن‪ ،‬و ﮭﺎ ﻛ‬
‫وﺻﺎل؛‬
‫ﮔُﻢ ﭤ ِﻴﮡ ﮐ َﺆن ﮔﻢ ﭤِﻴﺎ‪ ،‬ﻧ َﻜﺎ ُﺳﺮت ﺳﻨﭝﺎل؛‬
‫אﺗﻲ ِﻗﻴﻞ ﻧﻪ َ‬
‫ﻗﺎل‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ُﺻ ٌﻢ ﺑ ُ ُ‬
‫ﻜ ٌﻢ ﭤﻴﺎ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪249‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻨﮕﮭﺎر‪ ،‬ﺟﻦ ڏﭠﻲ ﻣﻮن ڏﻳﻨﮭﻦ ﭤﻴﺎ؛‬
‫ﺳﺎر َ َאڄ َﺳ َ‬

‫ﺳﻲ ﻟ َ َ‬
‫ﻧﻮر ﻣﻨﺠﮫ ﭘ َﻨﮭﻮאر؛‬
‫ﻚ ﻟ َﻨﮕﮭﻲ ِ‬
‫ﭘﻴﮭﻲ وﻳﺎ‪ ،‬ﭘﺎ َ‬
‫ﺖ ُﺳ ِ‬
‫َﮬ ِﮣﻲ وﻳﭡﺎ ﭘ َﮑﮍא‪ُ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﮍوאر؛‬
‫ﮏ ﭤﻲ ُא َﺟ َ‬
‫ﻨﮭﻮאر ﭘ َﺮي ﭤ ِﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺟﻦ ﺟﻲ ﺳﺎہ‬
‫ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬ﺳﻲ َאڄ ﭘ َ َ‬
‫َ‬
‫‪2‬‬
‫َאﭸﺎ ﻛﺎ ُﻮن ﻛﺎ َﻟﮫ‪ُ ،‬ﮬﻴﺲ ﻣﺎرن ﮔﮇ ﻣﻠ ۾؛‬

‫ﺧﻮאب َ‬
‫ﺧﻴﺎل؛‬
‫ﺳﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ِوﻳﮍא ﮔﺬري‪َ ،‬ﭴﮡ ﻣﻨﺠﮫ‬
‫َ‬
‫אڄ ﭘﺮﺋ ﻛﻨﮅﺋ ﭘﮑﮍא‪ ،‬ﺟﻮڙي وﻳﭡﺎ َ‬
‫ﺟﺎل؛‬

‫ﭘﻨﮭﻮאر ﭘﺮي ﭤِﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺟﻦ ﺟﻲ ﺳﺎہَ ﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬ﺳﻲ َאڄ‬
‫َ‬
‫‪3‬‬
‫َ‬
‫ﺟﻴﻜﺮ‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﺧﺎﺻﺎ ﺧﺎﺑ َﺮو؛‬
‫ﺗﮇﮬﻦ ُﻣﻜﺌﻮن‬
‫َ َﮡ ُﺳﮅ َﺳ ِ‬
‫ﻨﮕﮭﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ﻧ َﻜﻮ ﭘﺎ ِﻧﮅي ﭘﭡﻴﺎﺋ ُﻮن؛‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر وﻳﺎ‪ ،‬ﺟﻮ ُﺳﮅ ﻧﻪ ﻟ َﮅאﺋ ُﻮن؛‬
‫ﭘ َﺮ ﭘ َﺮي ﺷﺎﻳﺪ‬
‫َ‬
‫ﻮر َ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬ﻧﺌ ﮬﻴﺠﺆن َﮬﻨﻴﺎﺋ ُﻮن؛‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎﻧ َ‬
‫ﮀﮇي ُﻣﻠﻚ ﻣﻠ وﻳﺎ‪ُ ،‬ﮬ َﻦ ﺗ َ ِﺮ ﺗﻴﻠﮭﺎﺋ ُﻮن‪،‬‬

‫ِאﺋ ُאﺗﺎﺋ ُﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ِﮬﺖ ڏَ ُر ڏر ﻮ ﻧﺎھ ﻛﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪250‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪4‬‬

‫ﻛﮇﮬﻦ ڏﻳﮫ ِ‬
‫ﺳﺎﻋ َﺖ ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﺳﺎﻋ َﺖ َ‬
‫ڏﭠﺎم‪ ،‬ﭤﻲ َ‬
‫ﻣﺎرو ﻛﺎﻟﮫ ﻣﻠ ۾‪ ،‬ﭘ َﺮ ﭘ َﺮي َאڄ ِ‬
‫ﭘﻴﺎم؛‬

‫يء‪َ ،‬אﮐﮍﻳﻮن ۾ ِ‬
‫آرאم؛‬
‫ِآﮬﻦ ﻛ َ ُאﻧﮭﻦ ِر َ‬

‫ﻮر ِ‬
‫ﭤﻴﺎم؛‬
‫َﺳﺪא وﺗﻦ ِﺳﻜﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮ ﺳﺎﻧﭝﮡ ُﺳ َ‬
‫ﺳﻲ ﭘ ُﮡ ﻛ ِو ِ‬
‫ﻳﺎم‪َ ،‬ﺟﻦ ﺳﺎن َﮘﺮﮬﻴﻢ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﻲ ﮬﻮﻧﺪ אُﺗﻴﺌﻲ‪ ،‬ﮬﺌﺎ ﻣﺎروﺋﮍא ﻣﻠ ۾؛‬
‫ِ‬
‫ُﺳﮅ ﻟﮅאﺋﻮن ِﺳﮕﮭﮍي‪ ،‬ﺣﺎل ﭔ ُﮅي ﮬﻴﺌﻲ؛‬
‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜ ِﺲ َوﺳﺌﻦ وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﭘ َﺮ ﭤ َﺮ ﭼﮍﮬﻲ وﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫‪6‬‬
‫َ‬
‫ﺟﻴﻜﺮ ُﻣﻜﺎ ﺗ َﮇﮬ ؛‬
‫ﭘﻴﻐﺎم‪،‬‬
‫ﭘ َﻨﮭﻮאرن َ‬
‫ﻳﺎم؛‬
‫ﭘ َﺮ ﻣﻮن ﮐﺎن َאڄ ﭘ َﺮي ﭤﻴﺎ‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ ور َ‬

‫ﺳﻼم؛‬
‫ﺗﻴﻠﮭﺎن ﻣﻮن ڏي ﻧﻪ آﻳﺎ‪ ،‬ڏﻧﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن َ‬
‫ﺪאم‪ ،‬ﭘﺮ ﻛﻮ ﺳﺎ ِﻧﮕﻦ َאﭼﻲ ﺳﺎ ُ‬
‫ﻧﮓ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫ﮬﺌﺎ ﻣﻠ ُﻣ َ‬
‫‪7‬‬
‫وאﮬ ِﮣ ؛‬
‫ﻲء َوس ﮀﮇﻳﺎﺋﻮن‪ُ ،‬ﮬﻦ َو ِس وﻳﺎ َ‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﻧﻮر َ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬ﻧ َﺌ ُﻋ َﻤﺮ َאڏﻳﺎﺋ ُﻮن؛‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎ َ‬

‫ﭘ َﭩﻲ אورﻳﺎن ﭘ َﮑﮍא‪ ،‬وﭸﻲ ُﮬ َﻦ ﭤ َﺮ َﮬﻨﻴﺎ ُﺋﻮن؛‬

‫ﻧﻮر َﺳﻨﺪﻳﻮن َ‬
‫ﻛﻨﮅﻳﻮن‪ ،‬وﭸﻲ ُאﺗﻲ وאﺳﻴﺎ ُﺋﻮن؛‬
‫ﭘﺎ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪251‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮀﮇي ُﻣﻠﻚ ﻣﻠ ﺟﻮ‪ ،‬وﻳﺎ ﭤ َﺮﻳﭽﺎ ﺗﺎ ُﺋﻮن؛‬
‫אُ‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر ﭘ َﺮي ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫ﻛﻨﮉ ﺟﻦ آﺋﻮن‪ ،‬ﺳﻲ َאڄ‬
‫َ‬
‫َ‬

‫‪8‬‬
‫ﻛﻦ ﮐﻲ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺎن؟‬
‫ﭤﻴﺎ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر ﭘﺮي‪ ،‬آءٌ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎرﺋﻲ‪ ،‬ﭤِﻲ ِﻣﻴﺎن ِﮬﺖ َﻣﺮي؛‬
‫ُאﻧﮭﻦ‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ُ‬
‫ُ‬
‫ﻧﺌ ﻗ َ َ‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬ﻛﻮ אوڏي אﺑﺎﮢ َﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﭘﻴﻜﻦ ِ‬
‫َ‬
‫ﭘﻴﺎم‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎ ڏﮐﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא؛‬
‫ﺟﻲ‬
‫ﭘﻮء َ‬

‫ﻛﻨﺪאم؛‬
‫ِﮬﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﭜﺎﺋﮡُ ﻛﺎ ُﮬﻴَﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﻲ ﮬﻴﺌﻦ‬
‫َ‬
‫وﭸﻲ ِﭤﺮ ﭤﻴﺎم‪ ،‬ﺳﻲ ُﺳﮅ َ ﻨﺪڙ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫ﭘ َ َﺮ ِ‬
‫‪10‬‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ﺳﺎ ِﻧﮕﻦ ﻛﻮ ﺳﺎ ُ‬
‫ُ‬
‫ﻧﮓ ﭘﻴﻮ؛‬
‫ﭘﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭘﺮي ڏﻳﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﻧﻮر َ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬ﭤﺮؤن ڏور ﭤﻴﺎن؛‬
‫ﭘﮑﺎ ﭘﺎ َ‬
‫ﮬﻮﻧﺪ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺎن‪ ،‬ﭘ َ َﺮ ﭘ َﻨﮭﻮאر ﭘﺮي ﭤﻴﺎ!‬
‫‪11‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر‪َ ،‬ﺟﻦ وري َو َرڻ ُ ﻧﻪ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ﭘ َﺮي ﭤﻴﻢ‬
‫َ‬
‫ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ َ‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎر؛‬
‫ﻛﺎڻ‬
‫ﻛﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ِﺳﮭﺞ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ڌאر؛‬
‫ُﻋ َﻤﺮ ُאﭔﺎﺋﻮن ِآھ ﻣﻮن‪ ،‬ﺟﻮ دم ﺗ َﻨﮭﻨﺌﻮن َ‬
‫ﻣﺎن ِﻣﻼﺋﻲ ُﻣﻮن ِڌﮢﻲ!‬
‫ﮍوאر‪َ ،‬‬
‫ُאﮬﻲ َא َﺟ َ‬
‫‪12‬‬
‫‪v‬‬
‫‪252‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ُ‬
‫وﮀﭧ ﻛﺮي وﻳﺎ‪،‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر‪،‬‬
‫ﭘ َﺮﺋ ﭤ َﺮ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ وڏو ِ‬
‫َ‬

‫ﺳﻨﮕﮭﺎر‪،‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ אﻳﻨﺪم אوڏڙא‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא‬
‫َ‬
‫رڻ ُ ﮀﮇي رﻳﮃאر‪َ ،‬ﻣﻦ َ‬
‫ﻛﺮن ﻣﮭﮍ ﻣﻠ ڏي!‬
‫‪13‬‬
‫ﻳﻨﮭﮍא؛‬
‫ﭘﺎ َ‬
‫ﻧﻮر ﭘﺎس ﭘﻴﺎ‪ ،‬وڏא ڏوﭤِ ِﻦ ڏ َ‬
‫ﭤﺎﻧﮭﺮ وﭸﻲ ﭤ َ َﺮ ۾‪ ،‬ﭤ َﺮﻳﭽﺎ ﭤﻴﺎ؛‬

‫ﻟ َﻨﮕﮭﻲ ﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ وﻳﺎ؛‬
‫ﻛﻨﮭ ﺳﺎﻧﮓ ﻧِﻴﺎ؛‬
‫ُﻋ َﻤﺮ אﻳﮇي ﭘ َﻨﮅ ﺗﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻗﺎدر ﺷﺎل ِ‬
‫وאﮬ ِﮣ !‬
‫ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ و ﮭﺎ َ‬
‫‪14‬‬
‫ﺳﺎر َﺳﻨﺪﻳﻦ‪ ،‬ﭘ َ َﺮ َאڄ ﭘﻨﮭﻮאر ﭘ َﺮي ﭤ ِﻴﺎ؛‬
‫َאﭤﻢ َ‬
‫ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻮﭨ َﮡ ﺗ َﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﻲ ﮬﻲ ﻟ َ َ‬
‫ﻟﻨﮕﮭ ِ ؛‬
‫ﻚ ِ‬
‫وري ﮬﻴﺞ ور ِﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻲ ﺳﺎ ِﻧﮕ ِﻦ ﻛﻮ ﺳﺎﻧﮓ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ﺟﻲ ﻟﻮﻳ ُﻮن َڍﻛﻲ ِ‬
‫ﻟﻮء‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ِאﻳﻨﺪא ﮬﺎ َאﺟﮍي؛‬
‫َאڄ ﮬﮣﻲ ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎﻧﻮرﻳﻦ‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ وﻳﭡﺎ ِ‬
‫אوء؛‬
‫ﺗ َﻦ ﭘﻨﮭﻮאرن ِ‬
‫ﭘﻮء‪ ،‬ﻣﻮﭨ ِﻲ َאﭼﮡ ﻧﻪ ﭤﻴﻮ‪.‬‬

‫‪16‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﮬﺌﺎ َאﺑﺎﮢﺎ אوڏڙא؛‬
‫ﺟﻲ ُﮬﻮﻧﺪ אُ ِﻧﮭ‬
‫ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ِ‬
‫ﺗﻪ ِﮬ َﻨﺌﻮن َאﮘﻲ َو َس ِ‬
‫ﻻء؛‬
‫‪v‬‬
‫‪253‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭘ َ َﺮ אُﺗ َﻦ ِﻋﺘﺎب ﻧﻪ ِآء‪ ،‬ﺟﻲ ﭤﻮري ﭤ َ ِﺮ َﭼ ِ‬
‫ﮍﮬﻲ وﻳﺎ‪.‬‬

‫‪17‬‬
‫ﺟﻲ אوڏא ﮬﻮﻧﺪ ﮬﻴﺎم‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍא ﻣﻠ ۾؛‬
‫ﺗﻪ ﭘﮡ ﭘﻴﻐﺎم َ‬
‫ﻣﺎر ِن ڏَ ُﻧﮭﻦ ُﻣﻜﺎم؛‬
‫ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ُ ،‬‬
‫ﭤﻴﺎم‪ِ ،‬‬
‫ﭘ َ َﺮ ﭘ َﺮﺋ ﭤ َ ِﺮ ِ‬
‫ﻧﺎہ ِﻋﺘﺎب אُ ِﻧﮭﻦ ﺗﻲ؛‬
‫‪18‬‬
‫ﻟﻨﮕﮭﻲ ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪ ،‬وﻳﺎ ﭘ َﺮﺋ ڏ ِﻳﮫ ﭘﻨﮭﻮאر؛‬
‫ِ‬
‫ﺗ َﻦ ﻣﻮﭨﻲ אﭼﮡ ِﺟﻲ ﻧﻪ ﻛﺌﻲ‪َ ،‬אي ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺮدאر؛‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﺳﺎرﻳﻮ‪ِ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﺖ َﺳﻨﮕﮭﺎر‪ ،‬ﮘَ َﭻ ِﮬﻨﻴﺎنءَ ﮘَﺮﻳﻮ ﭘ َﻮن‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﮀﺎ ُﮬﻮن َﮀﮇﻳﺎﺋﻮن‪ ،‬ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن ُﻣﻠﻚ ﻣﻠ ﺟﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎ َﻧﻮ َر َ‬
‫ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬ﻧ َﺌ ُﻋ َﻤﺮ َאڏﻳﺎﺋﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎﮢ ِ‬
‫َאﭠ َﺌﻲ ﭘ َ َﮭﺮ ُא ِ‬
‫ﻜﻲ‪ ،‬אُ ِﻧﮭ ِﻦ ري آﺋﻮن؛‬

‫ﻛﻮ ﻣﻮﭨﻲ ﻛﺎﺋ ُﻮن‪َ ،‬ﻣ َﻦ ﻣﺎﮢﮭﻮ ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﻣﻠ ﺟﻮ!‬
‫‪20‬‬
‫َאڄ ﻧﻪ ﺣﻮﺿ ُﮬ ِﻮء‪ ،‬ﻣﺎرو ﻧﺎ ِﻧﮫ ﻣﻠ ۾؛‬
‫אﻳﻨﺪא ﮬﺌﺎ َאﺟﮍي‪ ،‬ﮐ َﻠﻴُﻮن ﮐ َﻨﻴﻮ ﮐ ُ ِ‬
‫ﻮھ؛‬

‫ُ‬
‫وאﮬ ِﮣ ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ِﻣﻴﺎن ﭘ َ َﺮ ُﺟ ِﻮء‪ ،‬אُﮬﻲ وﻳﺎ وﻳﭽﺎرא َ‬
‫‪21‬‬
‫ﭘﺎر ﺟﻲ‪ ،‬ﻓﺎﻧِﻲ َ‬
‫ﻛﻴَﺲ ِﻓﺮאق؛‬
‫ُﻋ َﻤﺮ َאﺑﺎﮢﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪254‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﮬﺎכ‪ ،‬ﺗ َ ِﻦ ﭤ َ ِﺮ وﭸﻲ ﭤﺎﮢﺎ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺟﻲ ُﮬﺌﺎ ر ﺎﮢ َر‬
‫‪22‬‬
‫ﭤﻲ ﮔَﮇ ﻛﻴَ ُﻢ ﮔُﺬرאن‪َ ،‬ﺟ ِﻨ ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻴﺌ َﮍَن ﺳﺎن؛‬

‫ﻛﺎﭤﻲ َאڄ אُﮬﻲ ﭤِﻴﺎ‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא ُﺳﭹﺎڻ ُ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﻲ ﭘﻴﺲ آءٌ َא ِﭼﻲ‪ِ ،‬آھ ِאﮬﻮﺋﻲ َא ُ‬
‫رﻣﺎن؛‬
‫َﺣ َت ۾ ﺣ אن‪ ،‬آءٌ ِא ِﻧﮭ ءَ ﺗﺎن آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫‪23‬‬

‫ُﻣﻮن ﺟﺎﻟﻴﻮﺳﺎن َﺟ ِﻦ‪ ،‬ﻣﻮﭨ ِﻲ ﺗ َﻦ ﻧﻪ ﭘ ُﮁﻴﻮ؛‬
‫َ‬
‫ﺣﺎل ِﮬ َﻦ ﺟﻮن َﺧ אن‪ ،‬ﭘﻴﻮن‪ُ ،‬ﮬﻮﻧﺪن َ‬
‫ﻛﻦ؛‬

‫ﺗﻮڙ ﮬﻨﻴﺎن َאڄ ﺗ َ ِﻦ؛‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎ َﻧﻮ َر ﻛﻨﮅﺋ ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ َ‬
‫ﻛ ِﻦ‪ ،‬ﺟﻮ َﺳﻨﮕﮭﺎر ﺋﻲ ﺳﺎﮢﻴﮫ ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎر ِن‪ ،‬אُﮬﻮ ڏﻳﮫ ِوﮢﻲ وﻳﻮ؛‬
‫ﺟﻴﻜﺲ‬
‫َ‬
‫وري ﮬﻴﺞ َو َرن‪ ،‬ﺟﻲ ﺳﺎ ِﻧﮕﻦ‪ ،‬ﻛﻮ ﺳﺎ ُ‬
‫ﻧﮓ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫ُ‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن‪ ،‬وري َو َرڻ ﻧﻪ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ﺟﻴﻜﺲ‬
‫َ‬
‫ُﻋ َﻤﺮ َאﺑﺎﮢ َﻦ‪ُ ،‬ﮬﻮ َאڄ ڏﻳﮧ ُ ِوﮢﻲ َوﻳﻮ‪.‬‬
‫‪26‬‬

‫ِ‬
‫ﺟﮭﻼن‪َ ،‬ﺳ ِ‬
‫ﻨﺪيءَ َאﺑﺎﮢ َﻦ؛‬
‫و ﮭﺎﺋﻲءَ ﻟ َﺌﻪ ِو ُ‬
‫ُאﮬﻲ ﮬﻤﻴﺸﻪ ُﮬﺌﻦ‪ ،‬ﺟﻲ ُﺳﮅ َ ﻦ ﺳﭛ َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪255‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪27‬‬

‫ﻳﻨﮭﻦ אُﺗﻲ ﺟﺎ ﻛﻲ‪َ ،‬אڄ َאﭼﻲ ﻣﻮن ﻳﺎد ﭘﻴﺎ؛‬
‫ڏ َ‬
‫ﭘ َ ُﮭﻮن ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﻮن‪ ،‬ﺻﺒﺢ وﻳﻠﻲ ﺳﻲ؛‬
‫آب ِ‬
‫لء‪ ،‬ﻣﭥﻲ آﻧﮫ אُﮬﻲ؛‬
‫אُﭤﻴﺎ َאﭼﻦ َ‬

‫ﮬﺌﺎ ُאڌَل ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻲ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﺳﺎﻧﮕﻦ ﻛﻮ ﺳﺎ ِ‬
‫ﻧﮓ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫‪28‬‬
‫آرﻳ ُﻮن َאﺑﺎﮢ َﻦ ري‪ ،‬ﭔِﺌﺎ ﺗﺎن ﮐﮣﻨﺪم ﻛ ؟‬
‫َ‬
‫ﭽﻲء ﺟﺎ‪ ،‬ﻇﺎ َ ﭜﺎﻧﻴﺎن زﻳﺮ؛‬
‫ﮬﻲ ﺟﻲ ﮘ َﮫ ِﮘ َ‬
‫َﺳ‬
‫ﻨﮕﮭﺎرن ﺳﺎو ِﻳﺮ‪ِ ،‬ﻣﻼن ﺷﺎل ﻣﻠ ۾!‬
‫ِ‬
‫‪29‬‬
‫אﻳﻨﺪم َאﺑﺎﮢﺎ‪ ،‬ڏ ُ ِ‬
‫ور ﻻﻳﺎ َﺟﻦ ڏﻳﻨﮭﮍא‪،‬‬
‫ﻛ َﺳﮭﻨﺪم ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ري ﻣﺎرﺋﮍن ﻣﺎﮢﺎ؟‬

‫ﮬﺎﮢﻲ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن‪ ،‬ﺗﻪ ﻛﺎ ﻣﻮﭨِﻲ ﻣﻠﻨﺪﻳﺲ ﻣﺎرﺋ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺎﺋ ﺗﻮﮐﻲ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﭼﻮﻧﺪﻳ َﺲ آءٌ َ‬
‫ﮬﻮء!‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ِ ،‬‬
‫ﻛﺮڙ ﻛﻜﻮرﻳﺎ ﻛﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻋﻤﺮ אﺑﺎﮢﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻮﻛﮍ ﭼﻮﻧﮉﻳﺎن ﻛﺎ َﻧﮅ ﺳﺎن‪ ،‬ﭘﭧ ﭼﮍﮬﻲ ﭘﻴﻜﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِﺳﮝَ َﺮ ﮐِ َ ﺳﭱﮍא‪َ ،‬ﺳﺌ ﺟﺎ ﺳﭝﻜﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪256‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﺟﺎﻟﻴﻢ ﺟﻦ ﺳﺎن ﭤﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺗﺎ ﻣﺎرو ﻛﻴﮡ وﻳﺎ؛‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء ﺣﺎﻟﮍو ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﮘﺮﻳﺎن!‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﭩﻲ אُﺗﮭﻮن وﻳﺎ‪ ،‬ﭘ َﺮﺋ ِ‬
‫ﭘﻨﮅ ﮐﮣﻲ‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ﮐﻲ‪ ،‬אوڏﻧﮭﻦ ُﮔﮭ َﺮ ِ‬
‫ﮔﮭﮣﻲ‪.‬‬

‫ﮔﮭﮍي ﺟﺎ ِﮬﺖ ﮔﮭﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﺳﺎ وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ ﻧﻪ ِوﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺟﮭﻠﻴﺎن َ‬
‫وﭸﻲ‪ ،‬אُن ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻦ ِﺟﻲ ﺑﻪ ﭘ َ ِﮣﻲ‪.‬‬
‫ﺷﺎل ِ‬
‫ﻣﻮن ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪو ﻣﺎرﺋ ‪ ،‬ﭴﺎﮢﻲ ﮬﻚ ِڌﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬ﮬﻮ وﻳﭡﺎ ﺣﺎل ﮬﮣﻲ‪.‬‬
‫ﭘﮑﺎ ﭘﺎ َ‬
‫ﺑﺎب ِﺑﮣﻲ‪.‬‬
‫ﺋﻲء ﮐ َﻮن ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﺌﮍن ﺟﻲ ِ‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﺟﺪא َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﺎ ِﮬﺖ وﻳﭡِﻲ ﮘﮡ ِﮘﮣﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻛﺎﻧﮕﻞ ڏج ﺳﻨﻴﮭﮍא‪ ،‬ﻣﺎن وﻳﺮאﮘﮡ آﮬﻴﺎن!‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن آءٌ ﮔﮭﮣ ي‪ َ ،‬ﻠ َﻦ ۾ ُﻣﺴﺠﺎن‪.‬‬
‫אوﮬﺎن ُ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎء ﺟﻲ אﻳﺮאدي آﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭼﺎﻧﻮر ﮀﺎ ﭼﻮرﻣﺎن‪ِ ،‬آﮀﻦ ﻧِﺖ ﻧﻮאن‪.‬‬

‫ڏَوﻧﺮא ﭘ ُﺴﻴﻮن ڏ َﻳﮫ ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺎرﻳﻮن ِﮬﺖ رﺋﺎن‪.‬‬
‫زﮬﺮ ﭘﻴﺎﻻ ﺳﻮز ﺟﺎ‪ ،‬אوﺗﻴﻮن آءٌ ﭘﻴﺎن‪.‬‬

‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﭙﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﻣﺮאن آءٌ ِ‬
‫ﻛﻲ ﺟﻴﺎن!‬
‫‪v‬‬
‫‪257‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏﮐ َﻦ ﻛﺎرڻ ڏ َﻳﮫ ۾‪ ،‬ﻧِﭙﺎﻳ َﺲ َאوﮬﺎن‪.‬‬
‫رت رﺋﺎن!‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َאﮐﮍﻳﻦ َﻣﺆن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﺎري ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻣﺎرن ﺗ َﻮن‪ ،‬وﮬ آﺳﺮو ﻻﮬﻲ!‬
‫ﻣﺘﺎن ﻣﻨﮅ ُ‬
‫ﺑﺎب ۾‪َ ،‬א َ‬
‫ﺻﻞ ﮐﺆن آﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺑَ ُ‬
‫ﻨﺪ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫َﺳ ُ‬
‫ﺳﻮﻣﺮא‪ِ ،‬ﮀ َﻨﮡ ﺟﻴﮭﻮ ﻧﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﮛ אﺳﺎن ﺟﻮ َ‬
‫ِﭘ ِﺮﻳﻦ ﻧِﻴﻨﺪא ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﮙﺮ ڏي ﺳﺎﮬﻲ‪.‬‬

‫ﻴﻨﮭﻦ ﺟﺎ ﻛ ﺳﮕﮭﻲ ﻻﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻧِ َ َ ِﮬﻲ ﺟﻲ ﻧِ َ‬
‫رﮐﺞ ﻣﻨﮭﻦ ﻣﻠ ڏي‪ ،‬ﭠﺎھ ﻧﻪ ﭔِﻴﻮ ﭠﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫وري آءُ وﻃﻦ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﺳﺎرﻳﻮن ﻧﻴﮡَ ِﺳ َ‬
‫ﻜﻦ‪،‬‬
‫‪ -‬ﻣﻮٽ ﺳﻼﻣﺖ ﺳﭙﺮﻳﻦ!‬

‫אﮐﮍﻳﻮن אوﮬ א َ‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬وאٽ ڏﺳﻴﻮ وﺟﮭﻠ َﻦ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳ َﻦ ﭘﺮدﻳﺴﻦ ِ‬
‫ﺟﮭ َﭵ ِﻦ‪.‬‬
‫ﻻء‪،‬‬
‫ﺟﮭﻮريء ﻧﻴﮡ ِ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻤﭼﻜﻦ‪.‬‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ ،‬وﭴﻮن ﭤﻴﻮن‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﻲ َ‬
‫ﻴﻨﮭﮍא‪ ،‬و ﮭﻮ ﺷﺎل َو َﺳﻦ‪.‬‬
‫ﻣﻴﮍאﺋﻲ ﺟﺎ ِﻣ َ‬

‫א� آﻧﺪא ﻣﻮن ﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬دאرون درد ﻣﻨﺪن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ِﺳ َ‬
‫ﻚ ﺳﺒﻴﻞ ﭤ ِﻲ‪ ،‬ﭘﺎرﺋﻮن ﺟﺎ ِﭘﺮﻳ َﻦ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪258‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪6‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ﭰﺎﺳﺎء!‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎن ﭼﻴﻮ ﺗﻮ אﮘﮭ ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻮن دل‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﺳﭕَﺮ ﺳﻴﮡ َﺳ ِ‬
‫آﮬﻮن دאﻧﮭﻮن ﮀﻮ َ‬
‫ﻨﺪאء‪.‬‬
‫ﻛﭿ ﻛﻨﮭ ﺳﺎن ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭔﻮ ِ ﭔﻲ ﻧﻪ ِ‬
‫ُ‬
‫ﭔﮅאء‪.‬‬
‫وﮀﮍﻳﺎ ﮔَ ُﮇ ﮔَﮇي ِﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻮ وא ورق ِ‬
‫ورאء‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺧﺪאء‪.‬‬
‫ﻛﻨﺪء ﻣﺎڙ‬
‫ﭤﻮري ﮔﮭﮣﻲ ڏﻳﻨﮭﮍﻳﻦ‪،‬‬

‫ﻧﮓ ُﺳ ِ‬
‫ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ وﻳﮍא ﺳﺎﻧﮓ ﺗﻲ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎ ِ‬
‫ﮣﺎء‪.‬‬
‫ﮬﺎء ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ِﭘﺮﻳﺖ ﻣﺆن‪ ،‬ﻛﻮھ َ‬
‫ﭘﺎﮢﻮن ِ‬
‫ﮬﺎء‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻧﮓ אُ ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ُﺳﭙﺮﻳﻦءَ ِ‬
‫ﻻء‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ﻛﺎ َ‬
‫ڏאء‪.‬‬
‫ﻚ ﺳﻨﺪ ِ‬
‫ﺗﻮ ﭘﺌﻲ ﺳﺎرﻳﻮ ﺟﻦ ﮐﻲ‪ِ ،‬ﺗﻦ ِﭜﻲ ِﺳ َ‬
‫ﻳﺎء‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ﮅم ﻻﺋﻮن ﻻﻟﮍﺋ ؛‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﻦ ۾‪ ،‬ﻟ َ َ‬
‫ﮐ ُﮫ ﻣﻮﺗ ِﻲ ﻣﺎ َ ﮍﺋ ‪ ،‬ﺣﺎل ﮔﮭﻮرﻳﺎ ِﮬﻦ َ‬
‫ﺣﺎل ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺟﻮ ڏאڏאﮢﻮ ڏﻳﮧ ُ‪ُ ،‬ﻣﻮﻧﮭﺆن ﻣﻮر ﻧﻪ وﺳﺮي؛‬
‫ﺳﻮ ڏאﺗ َﺮ ﻟ َﺌﻪ ڏﻳﮑﺎر ُﻣﻮن‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺎﮢﻴﮧ ُ؛‬
‫ِ‬
‫ريءَ ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘ َﺮڏﻳﮧ ُ‪ِ ،‬ﮬﻲءُ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﭜﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫‪3‬‬

‫‪v‬‬
‫‪259‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏﻳﮫ ڏאڏאﮢﻲ‪ ،‬ﺷﻞ ِﺳﮕﮭﻲ وﻳﻨﺪﻳﺲ ﺳﻮﻣﺮא؛‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎروﺋﮍن ۾‪ ،‬ﮀﮇ ﻋﻤﺮ אُﻣﺎﮢﻲ؛‬
‫ڏک ۾‪ ،‬ﭤﻮ ﭴﺎﮢﻴﻨﺪڙ ﭴﺎﺋﻲ؛‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔُﺬري َ‬
‫ُﺳ َ‬
‫ک ﺳﻨﺪﻳﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬وﭸﻲ אورﻳﺎن َאﺑﺎﮢﻲ؛‬
‫ﮏ ڏُ َ‬
‫ﻧﻪ ﺗﻪ ُﺳﮅ َ ﻨﺪڙَ ِﺳﮕﮭﮍא‪َ ،‬א� אُﮬﻲ آﮢﻲ؛‬
‫ﺟﻮ ُﮬﻦ ﺑِﻨﺎ ﮬﺎﮢﻲ‪َ ،‬ﮔﮭﮍي ِﮬﺖ ﻧﻪ ﮔﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫َوس ﻧﻪ ِوﺳﺎر ِ‬
‫ﻳﺎم‪ُ ،‬ﺳﺮﮬﺎ َوڻ َ ﺳﺎﮢﻴﮧَ ﺟﺎ؛‬
‫َ‬
‫ﮇﺟﻲ ﮔﺬאر ِ‬
‫ﻳﺎم؛‬
‫ُאﮬﻲ‬
‫ﮬﻴﻜﻨﺪ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﭤﻲ ﮔَ ِ‬
‫ﻳﺎد ﻛﻴﻮن ﺳﻲ ﻛﻴ و‪ ،‬ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ ﺳﻨﭝﺎر ِ‬
‫ﻳﺎم؛‬
‫ﻳﺎم‪َ ،‬‬
‫אوڏﻧﮭﻦ אُڏאر ِ‬
‫ﻛ َﻞ َ َﮡ ﻟ َﺌﻪ ﻛﺎﻧﮕﮍא‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﮭﮍي ُﮬﻴﺲ َﻣﻠ ۾‪ ،‬ﺟﻲ ِﮬﺖ ﭤﻴﺎن ﺗِﮭﮍي؛‬
‫ِ‬
‫ﭘ َ َﺮ ﮘﺎﻟﮫ َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮٽ ۾‪.‬‬
‫رﮬﻴﺲ‬
‫ﻛﮭﮍي‪ ،‬ﺟﻮ ﻗﺎﺑﻮ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن‬
‫ِ‬
‫‪6‬‬
‫ُﮬﻴﺲ ﻛ ﻣﻠ ۾‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭤ ِﻲ آﻳ َ ِﺲ ﻛ َ؟‬
‫ﭘﻴﮍم ﭘ َ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﻟ َﮗ ِﻓ َ‬
‫ُ‬
‫ﺮאق ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﺲ َ‬
‫‪7‬‬

‫ﻛﺎﭤﻲ آءٌ ُﮬ ِ‬
‫ﻴﺎس‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ آﻳ َ ِﺲ ﺳﻮﻣﺮא؟‬
‫ﭘﻮرن ﻣﻨﺠﮫ ِ‬
‫ُﮬﺘﺎن ﮬﻠﻲ ِﮬ ِ‬
‫ﭘﻴﺎس؛‬
‫ﺖ َאﭼﻲ‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪260‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛ ِ‬
‫ﮬﺎب ِ‬
‫ﻴﺎس‪ ،‬وﮀﻮڙي ﺟﻲ ڏﻳﻨﮭﮍي‪.‬‬
‫ﮬﻨﺠﻦ ُ‬
‫‪8‬‬

‫ﺷﺎل ﻧﻪ رﮬﻦ ِ‬
‫ڏور‪ُ ،‬ﮬﺌﻦ َאﺑﺎﮢﺎ אوڏڙא!‬
‫ريء ﻣﻮر‪ ،‬ﻣﻮن ِﮬﺖ ﺟﺎﻟ َﮡُ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻴﺎن ﺗ َﻦ َ‬
‫‪9‬‬

‫ڏوﭤِﻲ ڏورﺋﻮن ِ‬
‫ڏور‪ ،‬ﻋﻤﺮ َאڄ ﻣﻮن ﮐﻲ ﭤﻴﺎ؛‬
‫ُ َﮭﮡ ﺟﺎﮘﮡ ِ‬
‫ﮔﺬאرڻ آﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺳﻮر‪ ،‬ﻣﻮن َ‬
‫‪10‬‬
‫ﺟﮇﮬﻦ آءٌ ﭴﺎ ِ‬
‫ﻳﺎس‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ وﭨ ِﻲ‪ِ ،‬وہَ ﺟﻲ ﻧﻪ ڏﻧﻲ!‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﺳﺎﻣﺎ ِ‬
‫ﻳﺎس‪ ،‬ﺗﮇﮬﻦ آﻳ َﺲ אورאﺗ َﻦ ۾‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫ﮬﻲ ﺳﺎﻣﺎﺋ ِﺠﮡ ﮔﮭﻮرﻳﻮ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﺑﺖ َ‬
‫ﻛﻴﻮ ﺑ ؤن؛‬
‫وﭸﻲ َﺷ َﻞ وﻳﮍﮬﻴﻮن‪ِ ،‬ڏﺳﺎن ڏوﭤﻴَﮍن ﺟﻮن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ڏﭠﻲ ڏوﭤﻴَﮍن ﮐﻲ‪ ،‬ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﮭﻦ ﭤﻴﺎ؛‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎﻟﮡ ُ ُﺟﺪאﺋﻲءَ ۾‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﭘ َﻠ َﻚ ﭘﺌﺎ؛‬
‫ﺳﻲ وﮢﻮאﻧﺪ وﻳﺎ‪ ،‬ﺳﺎرא ﺳﻨﮕﮭﺎرن ري‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ُﮬﺖ ﭤﺎ ِ‬
‫ﻟﻮء ﻟ ُ َﮁﻦ‪ُ ،‬ﺳ ِﮣﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﭘﻴﮭﻲ ِ‬
‫ﻛﺌﻦ ﻧﻪ ﭘ ُﮁﻦ‪ ،‬ﺟﻲ ُﮬﺌﻦ َאﺑﺎﮢﺎ אوڏڙא!‬
‫‪v‬‬
‫‪261‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪14‬‬

‫ﭘﺎڙو ﭘﺎڙي ﺳﺎڻ ُ‪َ ،‬ﺷ َﻞ ُﮬﺌﺎن َאﺑﺎﮢﻦ ﺟﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﭘﮑﻲ ﺗ َﻦ ﺟﻲ ﭘﺎڻ ُ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ُﺳﮑﻴﻮ ﭜﺎﺋﻴﺎن‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ َر ُب رﮐﻲ‪ ،‬ﺷﻞ ﭘ َﺮدي ﺳﺎڻ ﭘﻨﺎہَ ۾!‬
‫ﺗﻪ ﮬﺌﺎن ﻣﻨﺠﮫ ﭘﮑﻲ‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ َאﺑﺎﮢ َﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ﭘ َﺮدي ﻣﻨﺠﮫ ﭘﻨﺎہَ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ َر َب رﮐﻴﺞ!‬
‫روאح‪ ،‬آﮬﻲ َאﺑﺎﮢ َﻦ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ُאﻛﻨﮉ ِﮬﻦ َא َ‬
‫‪17‬‬
‫ِڏﺳﻲ َ‬
‫ﮐﻴﭧ ﮐ َ ِﮣﻲ‪ ،‬وﻳﺎ ﻣﺎروﺋ َﮍא ﻣﻠ َﻣﻮن؛‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎ َﻧﻮ َر ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬وﻳﭡﺎ َ‬
‫ﺟﺎل ِ‬
‫ﮬﮣﻲ؛‬

‫אﮘﻲ ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘﺎڻ ۾‪ ،‬ﭤﻲ ِאﮬﺎ ﮘﺎﻟِﮫ ﮘﮣﻲ؛‬
‫رﮬﮡ ِ‬
‫ﻧﺎہ ﻛﺎ‪ ،‬ﭴﺎﮢﻲ ِﮬ ُ‬
‫ﻚ ِڌﮢﻲ؛‬
‫ِﮬﺖ َرﺗِﻲ َ‬
‫ﮬﻲء َ َو ِﮢﻲ؛‬
‫ﺟﺎ ﻋﺎدت زور ﻇﻠﻢ ِﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫َرﻋﻴﺖ ﺟﻲ َر ﮡ ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻴﺲ ُﮔﮭﺮ َﮔﮭ ِﮣﻲ؛‬
‫ﺮﺳﺮ ِﮬﻲءَ ﺑ َ ِﮣﻲ‪ ،‬ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺗﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫ﮬﺎڻ ﺑ َ َ‬
‫‪18‬‬

‫ﭘ َﻠ َﻚ ﻧﻪ ﭤﻴﺎن ﭘﺎﺳﻲ‪َ ،‬ﺷﻞ ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢ َﻦ ﮐ َﺆن!‬
‫ُ‬
‫ﮔﮇ ﮔَﮇﻳﻦ ﮬﺎ ﺳﻲ‪ ،‬ﺳﭝﻦ ﺳﺎن ﺳﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪262‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪19‬‬

‫ﻛﺎڏي َאڄ رﮬﻲ‪ ،‬آءٌ ﻛﺎڏي َאﺑﺎﮢﺎن؟‬

‫ﮬﺎﮢﻲ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن‪ ،‬ﺗﻪ ﻛﺎ ﻣﻮﭨﻲ ِﻣﻠﻨﺪﻳﺲ ﻣﺎرﺋ ‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫َאﭸﺎ ﻧﻪ آﻳﺎ‪ ،‬ﺳﻨﮕﮭﺎرא ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺟﺎ؛‬
‫ﺟﮭﺠﮭﺎ ﻻﻳﺎ‪ ،‬ﭘﺎ َﻧﻮ ِر ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘﺎڻ ۾‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ َ‬
‫‪21‬‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ﻧﻪ آﻳﺎ‪ ،‬ﺳﻨﮕﮭﺎرא ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺗﻲ!‬
‫ﻧﻪ ﺗﻪ ﮐﻴ ﺧﺎﺑﺮو‪ ،‬ﺗﮇڙﮬﺌ َﮬﻼﻳﺎ؛‬
‫ﻧﻮر ﻛﻨﮅﺋ ‪.‬‬
‫ﺗﻦ ڏﻳﻨﮭﻦ وڏא ﻻﻳﺎ‪ ،‬وﭸﻲ ﭘﺎ َ‬
‫‪22‬‬
‫ﺗﺎم ﭘﺮي‪ ،‬ﺷﻞ َאﺑﺎﮢ َﻦ אوڏي ُﮬﺌﺎن!‬
‫وﭸﻦ َ‬
‫ﺟﻮ ُﺳ ِﮅ َ َﻦ ﻣﻮن ِﺳﮕﮭﮍي‪ ،‬ذري ﻣﻨﺠﮫ ذري؛‬
‫وﺟﮭﻼن‪.‬‬
‫ﺋﻲء ﻟﺌﻪ ُ‬
‫אﮐﻴﻮن آب ﭜ َﺮي‪ ،‬ﭤﻲ و ﮭﺎ َ‬
‫‪23‬‬

‫ِ‬
‫ﺑﻴﻮﺳﻲ آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬ﮬﻦ ﻣﺎڙن ۾‪ ،‬ﻣﺎرو!‬
‫ِوﺳﺎري وﻳﮭﻲ رﮬﻴﺆ‪ ،‬ﭴﮡ ﻣﻨﺠﮭﺎﻧﺌِ َﻮ ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻴﺎن؛‬
‫ﻨﮭﻮאرن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﻻﻟﭻ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡ ﭘ َ َ‬
‫‪24‬‬
‫ﻣﻮﭨِﻲ ﺷﺎل َאﭼﻦ‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍא ﺗﻪ َﻣﻠ َ ۾!‬
‫‪v‬‬
‫‪263‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َאﭼﮡ ﺳﻨﺪي ﺗﺎ אن ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ ﭘﻮي ﻣﻮن ﻛﻦ؛‬
‫ﻧﺪر وﭸﻦ ﮔُﺬري‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﺳﭝﻴﺌﻲ ُﺳﮏ ﭤ ‪ ،‬ﮔﻮ َ‬

‫‪25‬‬
‫ﻣﺎرﺋ ؟‬
‫ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ َﮬﭣ ُﻣﻨﺠﺎن ُ‬
‫ﺗﻪ وﺳﺎري وﻳﮭﻲ رﮬﻴَ َﻮ‪ ،‬ﺣﺎل ﭔﮅي ﮬﻴﺌﻲ؛‬

‫ِﻣﮍي َאﭼﻮ ﻣﻮن ﮔﮭﺮﻳﻦ‪ ،‬آﮬﻴﻮ ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﮍא ﺟﻴﺌﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲ آﮬﻴﻮ אﺗﻲ ﺋﻲ‪ ،‬ﺗﺎ َ ﻮ ُﺳ ِﮅ ﺳﻨﮕﮭﺎر ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪26‬‬
‫ﻣﻮﭨﻲ ﻣﺎروﺋﮍن‪ُ ،‬ﺳ ِﮅ ﻧﻪ ﻟﮅي ﺳﺎہَ ﺟﻲ؛‬
‫ﻻﮬﻲ ﮀﮇﻳﻮ دل ﮐﺆن‪َ ،‬אدﻳﻮن َאﺑﺎﮢﻦ؛‬

‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜ ِﺲ و ِ‬
‫ﻳﮍس ِوﺳﺮي‪.‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﮘُﮣﺆن ﺳﻨﮕﮭﺎرن‪،‬‬
‫‪27‬‬
‫ﻣﺎرن ﮔﮇ ﻣﻠ ۾؛‬
‫ﻛﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ُﮬﻴﺲ ﻗﺮאر‪ُ ،‬‬
‫درد ﻧﻪ ﮬﻮ ﻛﻮ ِدل ﮐﻲ‪ُ ،‬ﮬ ِ‬
‫ﻴﺲ ِﻣﭩ َﻦ ۾ ﺘﻴﺎر؛‬
‫ريءَ َאﺑﺎﮢﻦ ِآر‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﻛﻨﺪﻳﺲ َ‬
‫ﻛﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪28‬‬

‫َאڄ ﺳﺎر ﺳﻨﮕﮭﺎري‪َ ،‬ﺟ َﻨﻢ ﻟﻨﮕﮭﺎ َ َﺟﻦ ﺳﺎن؛‬
‫ﮬﻲء وﮀﻮڙي ﺗ َﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ِﮬﺖ ﻣﺎري؛‬
‫َ‬

‫ﮔﮇﺟﻲ ﮔﺬאري؛‬
‫ﻋﻤﺮ ﺳﭝﺎ ﻣﻮن ﺳﺎﻧﮕﺌ ‪ ،‬ﭤِﻲ ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﺗﺎﻛﻮن ﺗﻴﺎري؛‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎر‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪264‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﺎڻ ﻟﮑﻲ ﻣﻨﺠﮭﺎن ﻣﺎرﺋ ‪ِ ،‬ﮬﻲ َء ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﺎري؛‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﮬﻴ א ڏوﭤﻴﻮ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ אوﮬﺎن ِوﺳﺎري؟‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ڌُرﺋﻮن ُﮬﺌﻲ ڌאري‪ ،‬ﺗﻴﻠﮭﺎن وﻳ َﮍَ َو ِوﺳﺮي‪.‬‬

‫‪29‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﻣﻦ ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬ﮬﻦ ﮘﺎ ﻴﻮن ﻣﺎروﺋﮍن ﺟﻮن؛‬
‫ڏ ُٿ ڏאڏאﮢﻲ ڏ َﻳﮫ ﺟﻮ‪ ،‬وﭸﻲ ِ‬
‫ﺧﻮﺷﺌﻮن ُﮬ ِ‬
‫ﺖ ﮐِﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﺋﻲ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻦ ري ﻧﻪ ِﺟﻴﺎن؛‬
‫وﭸﻲ ﭤﺮ ﭤِﻴﺎن‪َ ،‬ﺷ َﻞ ﺳﻨﮕﺖ ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫‪30‬‬
‫و ﮭﺎ ﺟﮇﮬﻦ ُﮬﺌﺎم‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא ﺗﻪ ﻣﻠ ۾؛‬
‫ﺗﮇﮬﻦ ﮘﺎﻟﮫ אﺣﻮאل ﺟﻲ‪ ،‬ﺗ َﻦ َ‬
‫ﻛﻨ ﻛ وڌאم؛‬
‫وﭸﻲ ِﭤﺮ ﭤﻴﺎم‪ُ ،‬אﮬﻲ ﺳﮅ ﻨﺪڙ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫ﮬﺎڻ ِ‬
‫‪31‬‬
‫ﭤﻴﺎ ﭘﻨﮭﻮאر ﭘ َﺮي‪ ،‬آءٌ ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ ﻛﻦ ﮐﻲ؟‬

‫َ‬
‫َوﮬﻨﺪو َ‬
‫وﺻﺎل ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻮ ﭘﮡ وאءُ وري؛‬
‫ﺷﺎل‬
‫ﻧ َﺌﻲ ﮔﮇ ﻛﺮي‪ ،‬ﺳﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎروﺋﮍن ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺎرن ڏي آءٌ وﭸﺎن وﭸﺎن! ِ‬
‫ﮬﺎدي َא�‪ ،‬אﻟﻮ ﭜﻠﻮ!‬
‫ﻻوאن ﻨﺪﻳﺲ ﮐﻴﺖ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪265‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﭤﻴﻨﺪﻳﻮن ﻣﻮن َﭴﭹﺎن َﭴﭹﺎن‪.‬‬

‫ﻛﮃ ﺑﻨﺪﻳﺎﮢﻲ ﺑﻨﺪ ﻣﺆن‪ُ ،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺮف ﻛﮍא ﭤِﻲ ﭜ َﭹﺎن ﭜ َﭹﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫وאٽ ﺟﻨﮭ ﮐﺆن ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ אﻳﻨﺪא‪ ،‬ﺳﺎﺋﻲ وאٽ ﻣﺎن وﭸﺎن وﭸﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎﺋﻞ آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻮ‪ِ ،‬ﺳ ُﺮ ﺳﺎﺋ ءَ אﮘﻴﻮن َﺳﭹﺎن ﺳﭹﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﻟ َﭵﺎﻳﺎن ﻧﻪ ﻟﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﻋﻤﺮ آﻧﺪ ﺟﺎ אوڏאﮬﻮن!‬
‫ِ‬
‫ﻣﻠﻚ ﻣﻠ ڏﻧﮭﻦ‪ِ ،‬‬
‫َ‬
‫ﻗﺎﺻﺪ َאﭼﻲ ﻛﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﺗﺎ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن ڏي‪ ،‬ﺣﺎل ﻣﻨﺠﺎن روﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﺳﺎرو‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫وﺟﮭﺎن ﭔ َﺮﻧﺪيءَ ﺑﺎہ ۾‪ ،‬ﺷﺎﻟﻮن ﭘ َﭧ ﺳﭝﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮐﭥِﻲ ﮐ َﻨﻴَﻢ ﮐِﻴﺌﻦ ﺟﻲ‪َ ،‬אڌو ﭔ َﻨﮅ ﺟﺎ ﮬﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮐﻮہ ﺗﺆن‪ ،‬آب ﭜ َﺮي אوﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫آﻧﺪ ِﮐﮣﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ِﭘﻴَﮡ ﻛﺎڻ ﭘﻨﮭﻮאر ﺟﻲ‪ ،‬ﮐ َﻠﻲ ُﻣﻮن ﺗﺎن ڍوﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫אﮬﮍي אﮘﻲ ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﻛﺌﻲ‪ ،‬ﺟﮭﮍي ﻛﻴﮍي ﺗﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﻣﺪد ﻧﻲ ﻛﻨﺪو‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫وﻳﭡﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻦ‪،‬‬
‫ُﮬﺖ ﻣﺎروﺋ َﮍא ﺑﻪ ﻣﻠ ۾!‬
‫‪v‬‬
‫‪266‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻋﻤﺮ آﻧﺪﻳﺌﻲ ﻣﺎرﺋﻲ‪ ،‬ﺗﺎﺳﻒ ڏﻳﺌﻲ ﺗ َﻦ‪.‬‬

‫آﮬﻦ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﻣﺎرو ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﻣﻦ‪.‬‬
‫َﺳﺪא ِ‬

‫ﻣﻮن ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻣﻠ ۾‪ ،‬ﭼﺎﻧﮕﻦ ِ‬
‫ﭘﺎس َﭼﮍن‪.‬‬
‫ﮀﮇي ﭘﺎﻧﻮر ﻛﻨﮅﻳﻮن‪َ ،‬ﻣ َﻨﮭﻴﻮن אوري َאڏن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮءَ“ ﺟﻲ َﺳﺮ َﻳﺮ ۾‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ ﭤﺎ وﺳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻏﻢ ۾ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻧ َﻪ ﮔﺬאرﻳﺎن‪َ ،‬אدﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻦ وﭼﺆن ﻣﻮن ﮐﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ﭘﻴﺎ!‬
‫ﻣﻴﺎن ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﻣﻠ ڏي‪ ،‬ﮐﻨﻴﻮ ﻧﻴﮡ ﻧِﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳ ِ‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﺎ‪ِ ،‬‬
‫ﺎﻋﺖ ﺳﻨﭝﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫رאﺗﻴﺎن ڏﻳﻨﮭﻨﺎن روح ۾‪ ،‬ﺳﺎﮬﻴﮍﻳﻦ ﮐﻲ ﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫َو ُس ﺟﻲ ﮬﻮ ﻛﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﮔﮇ ُﮬ ِﻦ ﭘﺎڻ ﻗﻄﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎﮢﮭ ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮאرن ﺳﺎن ﭘﺎڙﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭘ َﺖ ِ‬
‫ﻳﺎد ﻛﻴﻮ ﺳﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ ﭤﻲ ﮘﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻣﻮﻛﻞ ڏﻳﻨﻢ ﻣﭩ ِﻣﮍאن‪ ،‬ﮔﮭﮍي ِﮬﺖ ﻧﻪ ﮔﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭔَ َ‬
‫ﻜﺮ ﭔﺎﭔﺎﮢﻦ ﺟﺎ‪َ ،‬ﭼﮭﺮאﺋﻲءَ ﺳﺎن ﭼﺎرﻳﺎن‪.‬‬

‫روح رﮘﻦ ۾‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﻣﻮن َ‬
‫ﺟﺎ ﻟﻮﺋ ِﻲ آﻧﺪ َ ِ‬
‫ﻟﻮء ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﻋﻤﺮ ﺷﺎل אُﺟﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺣﺎل ﭘ َﺴﻲ ِﮬﻲءُ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍن ﻟﮗ ﻣﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭘَ َ‬
‫ﭧ ِﭘﭩ َﻴﮭ َﺮ َﮔﮭﻮرﻳﺎ‪َ ،‬‬
‫ﻃﻮل ﭜﺎﻳﺎن ﺗﻠﻮאرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪267‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛ َﺮ َ َﮡ ﻟ َﺌﻪ ﻛﺎ َ‬
‫َ‬
‫ﻧﮕﮍא‪ ،‬אوڏﻧﮭﻦ روز אڏאرﻳﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﮐ َﺆن‪ِ ،‬ﮬﻲ ِﺳﺮ ﮬﮇ ﻧﻪ وאرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪5‬‬

‫ﺌ‬

‫ﺷﺎل ﻧﻪ ِوﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﻣﺎرو ﻣﻮن ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ِوﺳﺎرﻳﻦ‪،‬‬
‫ درد ﺟﻨ ﺟﻮ آﮬﻲ دل ﮐﻲ!‬‫ِ‬
‫َאﭠﺌﻲ ﭘ َﮭﺮ אوڏﮬﻮن‪ ،‬ﻧﻴﮡَ ﭤﺎ ﻧﮭﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘﻨﻮﮬ َﺮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬و ﮭﺎ وﮬﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘ َﮭﻮن َ‬

‫ﺟﻮڙُ אﺳﺎن ﺟﺎ ﺟﮭﻮﭘﮍא‪ ،‬ﻣﺎڙﻳﻮن ﭤﻴﻮن ﻣﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫َﮬﺮدم ﻃﻠﺐ ﺟﻮن ﺗ َﻦ ۾‪ ،‬ﺗﺎرون ﺗﻨﻮאرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻮن ﺳﺎہ ﮐﻲ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﭤﻴﻮن ﮘﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرﻳﻦ ﺟﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ِﭜﻲ ﺗﻮ ﺳﺎرﻳﻦ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﺌﮍن ﻟ َﺌﻪ ِﺟﻲءُ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﻋﻤﺮ آھ ُאﭔﺎﮢﻜﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﻧ َﺌﻲ ﮔَﮇאﺋﺞ ُאن ﺳﺎن‪ ،‬ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺗﺎ ﮬﻲءُ؛‬
‫ﺳﺎﻧﮕﻴﺌﮍن ۾ ﺳﻲءُ‪ ،‬آھ َאﭸﺎ ِ‬
‫ﺗﻮﮢﻲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫ﻛﻮﻧﻪ وري آﻳﻮ‪ ،‬ﻣﺎﮢﮭﻮ ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ؛‬
‫ﺟﻮ ﮐِﻴﺌﻦ ﺟﻮن ڏﺋﻲ ﺧ אن‪ ،‬ﺳﺎﭤِﻲ َﺳﻮאﻳﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪268‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻲء ﻣﻮن ﮐﻲ ُﻣﻨﺠﮭﺎﻳﻮ؛‬
‫ﺋﻲء ڏوﭤ ِﻦ ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ڏورא َ‬
‫ﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋﮍن ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﻃﻌﻨﻦ ﺗﭙﺎﻳﻮ؛‬

‫ﻛﺮ ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺎﻳﻮ‪ ،‬ﺗﻪ وﭸﺎن وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ ڏي‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﻗﺎﺻﺪ آﻳﻮ ﻛﻮﻧﻜﻮ‪ ،‬۽ ﻛﻮ ﻧﻪ ﻟﮑﻴﺎﺋﻮن ﺧﻂ؛‬
‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ُﮬﻴﺲ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬رﻳﮕﺴﺘﺎﻧِﻦ َر ُت؛‬
‫ﭘﺎﮬ ُﺖ‪ ،‬ﺗﻴﻠﮭﺎن ﻣﻮن ﺳﺎن ﻧﻪ رﮐﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮאرن َ‬
‫‪4‬‬
‫ِ‬
‫رאڄ ڏَ ُﮬﻮن؛‬
‫ﻗﺎﺻﺪ آﻳﻮ ﻛﻮﻧﻪ‪ ،‬رﻳﮕﺴﺘﺎﻧﻲ َ‬
‫ﺟﻮ ﺗﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ِ‬
‫ﺳﻮن‪-‬‬
‫ﺗﺎر ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא ۾ َ‬
‫روح ﮐﻲ‪ُ ،‬ﮬﺖ َﮬﻲ َﮬﻲ ﺟﻴﻜﺲ ﮬﻮ ﻧﻪ!‬
‫ﻟﻴﮭﻪ ﭘﺘﻮ َ‬
‫ﮀﻴﮭﻮن ِﮬ ﮀﻮﻧﻪ‪ ،‬ﭤﻴﺎن َאﮬﮍن ﻋﺘﺎﺑﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻴﻐﺎم‪َ ،‬אڄ ڏﺋﻲ ُﻣﻜﺎ ُﻣﻮن َﻣﮣ ؛‬
‫ﭘﻨﮭﻮאرن َ‬

‫ِ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ڏﻧﮭﻦ ِﮬﺖ ﺳﻼم؛‬
‫”ﻛﮇﮬﻦ آﻳﺎ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﻔﻮظ ﭤﺌ ‪ ،‬ﻃﺮﺣ ﻃﺮﺣ ﻃﻌ َﺎم؛‬
‫”ﮐﺎﺋﻲ אﺗﻲ‬
‫”ﭘ ُون ﭼﻮﻧﮉﺋﻲ ﭘ َ َ‬
‫ِ‬
‫ﻻم؛‬
‫ﭧ ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﻲ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﻻڙﻳﻮ َ‬

‫ﻧﻌﺎم‪َ ،‬אڄ ُאﮬﻲ وﻳﻼن ِوﻳ َﮍﺋﻲ وﺳﺮي!“‬
‫”ڏﺳﻲ ﻋﻴﺶ ِא َ‬
‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﭘ َﺮي ﭤ ﻧﻪ َ‬
‫ﺷﺎل‪ُ ،‬ﮬﺌﻦ אوڏאﺋﻲ َאﺟﮍي!‬
‫‪v‬‬
‫‪269‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺧﻮאب ﺧﻴﺎل؛‬
‫אُﭤﻲ وﻳﭡﻲ אُن ﺟﺎ‪َ ،‬אﭤﻢ‬
‫َ‬
‫ﺳﺪא ﺳﺎﻧﮕﻴﮍن ِﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺳﺎہ ﺳﻨﭝﺎل؛‬

‫ﺖ ﻣﻮن ﮬﮭﮍא ﺣﺎل‪ُ ،‬ﮬ ِ‬
‫ِﮬ ِ‬
‫ﺖ ِﻋﺘﺎب אُﻧﮭﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﻋﻤﺮ ﻣﻮن ڏي آﺋﻴﺎ‪َ ،‬אﺑﺎﮢﺌﻮن ﻋﺘﺎب؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺒﺎب“؛‬
‫ﻣﺎرﺋﻲ‪ ،‬ﮐﺎﺋﻲ ﺧﻮش‬
‫”ﭤﻴﺌﻦ אﺗﻲ ﺗﻮن ُ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫آب؛‬
‫ِﮬﺖ ﻣﻮن אﮐﻴﻮن ﭘﻨﮭﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬ﺟﮭﻠﻴﻮن روﺋﻲ َ‬
‫ﺟﮭﻮرﻳ َﺲ ِﮬﻦ ﺟﻮאب‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ وﺳﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ُﻣﻨﺠﻦ ِﮬﻴﺌﻦ َﭼﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﻣﺎرو‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫”وﭸﻲ ﻋﻤﺮ ﺳﺎڻ ﺗﻮ‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺎﻟﮫ ﻛﻴﻮن؛‬
‫”ﺳﻲ ﭘ ُﮡ ﭘﻨﮭﻮאرن ۾‪ ،‬ﭘ َﮅر َﮬ ِ‬
‫ﺖ ﭘﻴﻮن؛‬
‫” ِאﮬﻲ ﭘ َﭽﺎرون ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻮن‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺆن ﻧﻪ وﻳﻮن؛‬
‫”ﮐﻴ ﮬﺎڻ ﮐﻨﻴﻮن‪ ،‬ﭘﮑﻴُﻮن ﻣﻠﻚ ﻣﻠ َﻣﻮن‪“.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﻛﻮ ﻧﺌ ﻧِﻴﺎﭘﻮ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﺎروﺋﮍن ڏي؛‬
‫”ﻣﻮن ڏي َאوﮬﺎن ﻣﻮﻛﻠﻴﻮ‪ ،‬ڏﻳﺌﻲ ڏورאﭘﻮ؛‬
‫”ﺗﻪ ﻟﻮﺋ ِﻲ ﻻﮬﻲ ِﺳﺮ َ‬
‫ﺳﻮن ُرﭘﻲ ﮀﺎﭘﻮ؛‬
‫ﻛﻴُﺌﻲ‪َ ،‬‬

‫”ﻣﻮن ﮐﺆن وﺳﺮي ﻛ وﻳﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﺟﮭﮡ ُאﮬﻮ ﺟﮭﺎﭘﻮ؛‬
‫” ِאﻳﻨﺪﻳ َﺲ ِﺳﮕﮭﻲ אﻳﮇﮬ ‪ ،‬ﻻﮬﻲ ﻻﮘﺎﭘﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪270‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮ ٰ ﻣﻴﻼﭘﻮ‪ ،‬ﻛﻨﺪو ِﺳﮕﮭﮍو ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺳﺎن‪“.‬‬

‫‪10‬‬
‫آءٌ ﭘ ُﮡ ﮀﺎ ﺗﻪ ﭼﻮאن‪ ،‬ﻣﻮﭨ ِﻲ ﻣﺎروﺋﮍن ﮐﻲ!‬

‫” َﮬﺌﻲ َﮬﺌﻲ ِﮬﻦ ﺟﻲ ﺣﺎل ِﺟﻲ‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ َ‬
‫ﻛﻞ َאوﮬﺎن“؛‬
‫ﺳﻮر ﻧﻮאن؛‬
‫ِﮬﺖ אُﻧﮭﻦ ري ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﻧِ ُﺖ ﻧِ ُﺖ َ‬
‫ﭘ َﮑﻲ َ‬
‫ﺷﺎل ﭘﮭﺎن‪ ،‬ﻣﺎن وﭸﻲ ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﮐﮣﻲ ﺳﺎڻ ﮐﭥِﻲ‪ ،‬ﺟﺎ آﻧﺪ ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﻣﻠ ڏﻧﮭﻦ؛‬
‫ﺳﺎ َאڄ ِ‬
‫ﺗﻮﮢﻲ ﺗﺎ ِﺳﺮ ﺗﺆن‪َ ،‬ﻈﻮ ﻛ ﻟﭥِﻲ؛‬

‫ﻟﻮﺋ ِﻲءَ ﺳﻨﺪيءَ ﻟ َ َﭳ ﮐﺆن‪ ،‬ﻣﻮن ڍﻛﻴﺎ َ‬
‫ﭘﭧ ﻧﻪ ﭤﻲ؛‬
‫ِﮬﺖ ُﺳﻮرن آھ َﺳﭥﻲ‪َ ،‬אﺋ ﭤﻴﻮن ڏورאﭘﻮ ڏﻳﻮ!‬
‫‪12‬‬
‫אﻳﮇאﻧﮭﻦ ِאﻳﻨﺪﻳﺎس‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ﻣﮭﻞ ﻣﻮﭼﺎريءَ ﻣﺎروﺋﺎ!‬
‫ﺟﺎ ﻟﻮﺋ ِﻲ آﻧﺪ َ ِ‬
‫ﻟﻮء ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﺳﺎ ﮀﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪﻳﺎس؛‬
‫ﺗﻮڙي ﺗ َﮭﺒﺎرאن ﭤ ِﻴﺌﻲ‪ ،‬ﺗ َﻪ ﺑِﻪ ﻣﻮر ﻧﻪ ﻣﭩﻴﻨﺪﻳﺎس؛‬
‫َאﭼﻲ ڏوﭤﻴﮍن ﮐﻲ‪َ ،‬אﭸﺎ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﻨﺪ ِ‬
‫ﻳﺎس؛‬

‫ﺗﻪ ﻛﻴﺌﻦ ِوﺳﺎري وﻳﮭﻲ رﮬﻴﻮ‪ِ ،‬‬
‫ﭤﻮرאﮬ ﭤﻴﻨﺪ ِ‬
‫ﻳﺎس؛‬
‫َﻣ َﻨﮭﻴﻮن‪َ ،‬ﻣ َﻨ َﮭﻦ ﺳﺎن ِאﺗﻲ‪ ،‬آﮢﻲ َאڏﻳﻨﺪ ِ‬
‫ﻳﺎس؛‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﮘﺮﮬﻴﻨﺪﻳﺎس‪ ،‬ﺳﺮﺗﻦ ﺳﺎن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫‪v‬‬
‫‪271‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫א� َאﺑﺎﮢﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ُ‬
‫ﮔﮇ ﻛﺮﺋ !‬

‫ﺟﻲ وﻳﺎ ﭤ َﺮ ﭘ َﺮﺋ ‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮﭨﻲ آڻ ﻣﻠ ۾‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﻛﻮﺟﮭﻲ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﻦ ري‪ ،‬آءٌ ﺗﺎن‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲءَ ﻟﻮﺋﻲ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﺎ آھ ﻧِﺸﺎﻧِﻲ אُن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎ َאﺑﺎﮢﻦ ڏﻧﻲ‪ ،‬ﺳﺎ ﻟﻮﺋﻲ َﮬﮇ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛ ‪ ،‬وﭠﻲ وﻳﻨﺪﻳﺲ وﻳﮍھ ڏي‪.‬‬
‫ﻛﻨﺪﻳ ِﺲ ﻛ‬
‫‪16‬‬
‫ﻋﻤﺮ ڏﻳﮫ َאﺑﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﭼﮝﺎ ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔُﺬאرﻳﺎ؛‬
‫ِﮬﺖ َאﭼﻲ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ِﮬﻨﻴﮍو َﮬﻼﻛﺖ ۾‪.‬‬
‫‪17‬‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﺆن وﮀﮍي‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ אﻋﺮאﺿﻲ آﻧﺪﻳﺎس؛‬
‫وﭸﻲ ﺧﻮﺷﻴﺆن ﮐﺎﺋﻴﻨﺪﻳﺎس‪ ،‬ﭘ َﻜﺎ ﭘ ون ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﭘﻠﻚ ﭘ َﺮي‪ ،‬ﺷﺎل ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﺆن ﻧﻪ ﭤﻴﺎن!‬
‫ﻛﺎﺋﻲ‬
‫ذري ﻣﻨﺠﮫ ذري‪ُ ،‬ﮬﺌﻦ ﭘﮁﻨﺪڙ ﺣﺎل ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ُﮬﻴﺲ َאﺑﺎﮢ ‪ َ ،‬ﻞ ﻧﻪ ﻣﺎڙﻳﻮن ﻣﻮن ڏﭠﺎ؛‬
‫ﻟ َﺌﻲ ۽ ﻻﮢ ‪ ،‬ﮬﻴﻮن ﭘﻴﮭﻴﻮن ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪272‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪20‬‬
‫ِ‬
‫ﭰ َ ِﭩﻲ ﭰﻮڙאﺋﻲ‪ ،‬آءٌ ِﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋﮍن ﺟﻲ؛‬
‫ڏﻧﻴﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﻮ ﮬ ‪ ،‬آﮬﻦ ﻣﺎڙﻳﻮن ﺟﻮڙאﺋﻲ؛‬

‫وﻳﮭﺎن وچ ﻧﻪ אﻧﮭ ‪ ،‬ﭔ ُﮍو ﭔﻮڙאﺋﻲ؛‬
‫ِﮬﻦ ﮬﻨﮅن ۾ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﭤﻮ ﻟﮑﻴﻮ ﻟﻮڙאﺋﻲ؛‬
‫ﺟﻨﮭﻦ آﻧﺪم ﭨﻮڙאﺋﻲ‪ ،‬ﭘﮑﻦ ﻣﺆن ﺗﻪ ﭘﻨﮭﻮאر ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ﻛﻴﮭﻲ!‬
‫رאڄ ِﺟﻲ‪ ،‬آءٌ ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺮﻳﺎن‬
‫رﻳﮕﺴﺘﺎﻧﻲ َ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫وאريء ﺗﻲ وﻳﮭﻲ؛‬
‫ﻛ ِﻦ ﭘﭽﺎرون ﭘﺎڻ ۾‪ ،‬ﺳﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻪ ”אﻳﻨﺪي ﻣﺎروﺋ ﻣﺎرﺋﻲ‪ ،‬ﺷﻞ ﭘ َﮑﻦ ۾ ﭘﻴﮭﻲ“؛‬

‫ُאﻛﻨﮉ ﻣﻮن ﻣﻴﻼپ ِﺟﻲ‪ ،‬آھ ﺟﮭﺎﻧﮕﻦ ﮐﻲ ﺟﻴﮭﻲ؛‬
‫ﺗﻴﮭﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ِﺳﻚ ﺳﻨﮕﮭﺎرن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻦ ِ‬
‫‪22‬‬
‫ﻣﺎن אُﻧﮭﻦ ﮐﻲ ﺳﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﮬﻮ ﺑِﻲ ﺳﺎرن ﻣﻮن؛‬
‫ﺟﻲ رאﺿﻲ ﭤﺌ ﺗ ُﻮن‪ ،‬ڏي ﻣﻮﻛﻞ ﻣﺎروﺋﮍن ڏي!‬
‫‪23‬‬
‫ﻣﺎن َאﺑﺎﮢﻦ ﺳﺎرﻳﺎن‪ُ ،‬ﮬﺖ َאﺑﺎﮢﺎ ﺳﺎرﻳﻦ؛‬
‫وאﭨﺎن ﻧِﮭﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﺳﻨﺪﻳﻮن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪273‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﭘ َﻠﭙَﻞ ﭘﻮ ﭘ ُﻮر‪ ،‬ﻋﻤﺮ ﺗﻦ ﻣﺎروﺋﮍن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻣﺬﻛﻮر‪:‬‬
‫ﻣﺎرن ﺟﺎ‬
‫دﻣﺪم ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ دل ۾‪ُ ،‬‬
‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﻮرن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻧﮕﻴﮍن ﮐﻲ ﺳﺪא ﻣﺎن ﺳﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﮬﻨﻴﮍي ﮬﻮ ُﮬﻮر‪،‬‬
‫ﭘﻞ ﭘﻞ ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﻣﻦ َﻣﭽﺎﺋﻲ ”ﺳﭽﻮ“ وﻳﺎ ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ‪ ،‬دوﻧﮭﻦ ﺟﺎ دﺳﺘﻮر‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺧﺎﺻﻦ ﮐﻮرن ﺟﺎ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﭘﺎڙﻳﭽﻮن ﻧِﻲ ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﭘ ُﻮر אڄ ﻧِﻲ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫אﻧ ﺟﻨ َﻣﻮن ﭤﻲ‪َ ،‬ﮬﻲ ﻧﻴﮭﮍي ﻧﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﭼﻴﻮ ﻮﻣﻲءَ‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎ ﺻﺤﻴﺢ ﭤﻴﻮ‪.‬‬

‫ﭼﺮﺧﻮ ﭜ َﭹﻲ ﭼﻴﮭﺎڙﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﭤﻲ ﻛﺎﻛﻴﻮن َ‬
‫ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ِﮬﻦ ﺟﺎن ﭤﺌﻲ ﻴﻌﺖ‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﺟﻲ ﭘﺎﺋﻲ ﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻮ ڏس אﭼﻲ ﭘﺮﻳﺌﻦ ﺟﻮ‪ِ ،‬ﮬﻦ ڏאھ ﮐﻲ ڏﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺟﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻲ در אﭼﻲ ﺳﻮ دﻟ ‪ ،‬ﺗﺎ ﺟﻲءُ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻣﺎرو ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬آﮬﻴﺎن אُﻧﮭﻦ ﺟﻲ! ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪274‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫درد ﺟﻨ ﺟﻮ دل ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮم ﺳ אﻛﺎرﻳﻦ‪.‬‬

‫אٺ ﺋﻲ ﭘ َﮭﺮ אوڏﮬ ‪ ،‬ﭤﺎ ﻧﻴﮡ ﻧﮭﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﮬﺮدم َﻃﻠﺐ ﺟﻮن ﺗ َﻦ אﻧﺪر‪ ،‬ﺗﺎرون ﺗﻨﻮאرﻳﻦ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرﻳﻦ ﺟﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ﭜﻲ ﺗﻮ ﺳﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﮬﻠﻲ ﮬﮭﮍي ﺣﺎل‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫وﭸﻲ ڏوﭤﻦ ﮐﻲ ڏﺳﺎن!‬
‫َ‬
‫ﭜﺎل‪.‬‬
‫ﭘﻴﻜﻦ ﻣﻮن ﭘﮭﭽﺎﺋ ‪ ،‬ﭜﻼ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ريء‪ِ ،‬ﺟﻴﮡ آﮬﻲ ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﺎروﺋﮍن َ‬

‫ﮬﮭﮍي وﮀﻮڙي ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﮘﺮﮬﻴﺎن ﮘﺎﻟﮫ‪.‬‬
‫ﻣﺎل‪.‬‬
‫ُﮬﺌﮡ ﺳﺪא ﺧﻮش ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﻣﺎرو ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫”‬
‫ﻗﺎل‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺗﻪ َﺳﺮﻳﺮ ۾‪ ،‬ﻣﺎرن ِﺟﻲ آھ ِ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ڏوﭤﻦ ﮐﺆن ﻧﻪ ڏور‪ ،‬آﮬﻴﺎن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪.‬‬
‫آءٌ אوڏي אن ﮐﻲ! ﺳﺎﺋ אﻻ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎﮬﻴﺎن ﭔﺎﮬﺮ ﺗﻦ ﮐﺆن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻜﮍوﺋﻲ دم دور‪.‬‬
‫” َאﻻ ِ ُ‬
‫ﻧﺴﺎن ِﺳﺮي َو َאﻧ َﺎ ِﺳﺮہُ“‪ ،‬دوﺳﻦ ﺟﻮ دﺳﺘﻮر‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪275‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫ِ ‪v‬‬
‫ِﮬﻲ ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ آﮬﻲ ﺗﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﺎرن ﺟﻮ ﻣﺬﻛﻮر‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎ ﭘ ُﭿ ﮘﺎ ﮍي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻣﺎرن ِﺟﻲ َﻣﺴﺘﻮر‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭽو ﭥون‬
‫‪1‬‬
‫ِﮬﭡِﻲ‪ ،‬آءٌ ﭤﻮر ِﻳﺎﮢ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ﺗﻮن‬
‫ﺟﺎ ﻟﻮﺋﻲ آﻧﺪم ِ‬
‫ﻟﻮء ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬وﻳﻨﺪﻳﺲ ﺳﺎڻ وﭠﻲ؛‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﭤﻴﻨﺪي ﻛﺎﻧﻪ ﻛﺎ‪ ،‬ﻣﺎﻧﮭﺆن ﺷﺎل َﻣﭡِﻲ؛‬
‫ﻛﺘﺎﺑﺖ ﻗﻮﻟﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘ َﭡﻲ؛‬
‫ﺑﻨﺪ ﺑﻨﺪ ِﻳﺎﮢﻲءَ ﮐﻲ‪ ،‬ﮬﻮ ﻟﮑﻴﻮ رאت َﮀﭡِﻲ؛‬
‫ﮬﻲءُ ُ‬
‫ِ‬
‫ُאن ﺳﺎ ِﻧﮕﻦ ﻛﺎڻ َﺳﭡِﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﻣﮍﻳﺎﺋﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻛﻮ ﺑِﻲ ﺧﻴﺎل ﻧﻪ ِ‬
‫ﮬﻮم‪ُ ،‬ﮬﻴﺲ ﻣﺎرن ﺳﺎڻ ﻣﻠ ۾؛‬
‫ﺟﺎن وﮀﻮڙو ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﮐﺆن ﭤﺮﻳﭽﻦ ﭤﻴﻮم؛‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎء ﺟﻲ‪ ،‬ڏَﺳﻲ ڏور وڌوم؛‬
‫ﺗﮇﮬﻦ وڏو ﻗﺪر ﭘﻴﻮم‪َ ،‬ﮬﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﮬﻴﻜﺎ ِﻧﺪ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫وﻳﭡﺎ ﮘﺎ ﻴﻮن َ‬
‫ﻛ ِﻦ‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍא ﻣﻠ ۾؛‬
‫ِ‬
‫وﻃﻦ!“‬
‫ﺗﻪ ” ِאﺟﮭﺎ אﻳﻨﺪي ﻣﺎرﺋﻲ‪ ،‬وري ﮬﻦ ِ‬

‫ﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﺎ ﭘ ُﮡ َﺟ ِﻦ؛‬
‫אﻳﮇي אُﻛﻨﮉ آﮬﻲ‪ُ ،‬ﻣ ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪276‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫آءٌ ﺳﮕﮭﻲ ﺳﺎن ﺗ َﻦ‪ ،‬وﭸﻲ ﮔﮇ ﮔﺬאرﻳﺎن!‬

‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫ﻗ َﺮאﺑ ﻛﺎﭤﻲ ﭤﻴﺎ‪ ،‬آءٌ ﻛﺎﭤﻲ آﺋﻲ!‬

‫ِ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪ ﻛﭥﻲ ﻛﻴﻮ‪ ،‬آءٌ ﻛﭥﻲ ﭴﺎﺋﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎرن ﻣﻮﮘﺎﺋﻲ؛‬
‫آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ روح ﮐﻲ‪ ،‬ريءَ ُ‬
‫ِ‬
‫ﭘﮭﺮ אُﻧﮭﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬وאت َאﭤﻢ وאﺋﻲ؛‬
‫َאﭠﺌﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﮣﻲ ﻣﺪت ﻣﻮ ﮫ ۾‪ ،‬ﻣﻮن ﭘﮡ ﻟﻨﮕﮭﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫َﻣ َﻦ ِﺳﮕﮭﮍي ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻞ ﭘﻮي ﻛﺎﺋﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﺗﻪ ﻛﻲ ِآﮬﻦ آرאﻣﻲ ُאﺗﮭ ‪ ،‬ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﮍא ﺟﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ وﻳﺎ ُﻣﻠﻚ ﻣﻠ َﻣﻮن‪ ،‬ﻛﺮي َאﺟﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻧﻮر ﻛﻨﮅﺋ ‪ ،‬وﻳﭡﺎ وﮬﮣﺎﺋﻲ؛‬
‫وﭸﻲ ﭘﺎ َ‬
‫ِ‬
‫אُﺗﻲ ﺗﺎزא ﺗﻮאﻧﺎ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ڏُٿ ڏﻧﺆرא ﮐﺎﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫آﺟﮍي‪.‬‬
‫ﻛﺮ ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺟﺌﻦ ﭤِ َ آﺳﻮدא َ‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﻦ ﮔﮇ ﮔﺬאرﻳﻮم‪ ،‬ﺳﭛ َﭴﻤﺎﻧﺪر ﺳﻮﻣﺮא؛‬

‫َאﭼﻲ ﭘ َﺮي ﭘ َﻴَﺲ אُن ﮐﺆن‪ُ ،‬ﻣﻮ ﮫ ِאﻧﮭﻲءَ ﻣﺎرﻳﻮم؛‬
‫ﺳﺎرﻳﻮ ﺳﻨﮕﮭﺎر ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎ ِ ﻦ ِﮬﺖ ﮘﺎرﻳﻮم؛‬

‫ﺟﻮ ﻣﺎرو ﺮم ﺣﺎل ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﭘﮡ ﺳﻨﭝﺎرﻳﻮم؛‬
‫ڏﻳﮧ ُ ڏאڏאﮢﻮ َ‬
‫ﻛﮇﮬ ‪ ،‬وאر ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮم؛‬
‫ﭘﺎر ڏي‪.‬‬
‫ﻧِ ُﺖ ﻧِ ُﺖ ﻧِﮭﺎرﻳﻮم‪ ،‬ﭘ َﻨﮭﻮאرن ﺟﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪277‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪6‬‬

‫دאس‪ِ ،‬ﮬﻲ َﻣﻦ ﻣﺎروﺋﮍن ڏي؛‬
‫ﻴﻢ אُ ُ‬
‫َאڄ ﭘﮡ ﭤِ ُ‬
‫ﺧﻼص؛‬
‫ﻛﺮ ﺑﻨﺪﻳﺎﮢﻲ ﺑﻨﺪ َﻣﺌﻮن‪ ،‬ﺧﺎو َﻧﺪ ﻟﮗ‬
‫ُ‬
‫ﭘﺎس؟‬
‫ﻧﺎر ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﭘﻠﻨﮕ ڏﻳﻨﺪﻳ َﺲ ُ‬
‫ﺟﻮ َﻣﭩﻲ َ‬
‫ﮐﻴﺖ ڌ َ‬
‫ﺧﻼص؛‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﺳﻮﻣﺮא‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ ﺳﺎن ِא‬
‫وﺟﮫ‬
‫ُ‬
‫ﻛﻮ ُ‬
‫َ‬
‫ﻗﻴﺎس؛‬
‫وאﮬ ِﮣ ‪ ،‬ﺗﻮن ﻛﺮي ڏس ُ‬
‫ﺟﻮ ﮬﻮ وﻳﭽﺎرא َ‬
‫ِ‬
‫زور ﺗﻨ ﺗﺎ ِ‬
‫ﻟﺒﺎس؛‬
‫ﻧﺎہ ﻛﻮ‪ ،‬ﻟﻮﺋﻲ ﺟﻦ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺮאس؛‬
‫ﭘﮭﺮ ُאﻧﮭﻦ ﮐﻲ‪ ،‬آﮬﻲ َ ِ ن ِﮬ ُ‬
‫َאﭠﺌﻲ َ‬
‫ُ‬
‫ﺗﺎب ﮐ َﺆن‪ِ ،‬‬
‫ﺳﺎس؛‬
‫ﺳﮭﻤﻴﻮن َאﭤﻦ ُ‬
‫ﺗﺎﻛﻮن ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎس؛‬
‫ﭼﺎڙﮬﻴﻮ ﻟِﮝ‬
‫ﻛ ﺗ َﻨ ‪ ،‬ﻣﺎﺳﻲ ﻗ َﺪر ُ‬

‫ﺗﻌﺪﻳﻮن ﺗ َﻨ ﺗﻲ َ‬
‫ﻮאس؛‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻦ ﺗﻮ َﮬﺆن ﭤﺌﻲ َﻣ ُ‬
‫وﮢﺮאہ ۾‪ُ ،‬ﮬ ِ‬
‫وאس؛‬
‫وڻ وﭠﻦ ُ‬
‫ﺖ و ِڻ ِ‬
‫وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ َ‬

‫ِ‬
‫ﭘﻴﺎس‪ ،‬آﮬﻲ رאﺟﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ روح ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺎء‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر ُ‬
‫َ‬
‫‪7‬‬
‫َﭼﺌﻲ ُﻣﻜﺎﺋﻮن‪ ،‬ﮬﻴﺌﻦ ڏאڏאﮢﻲ ڏ َﻳﮫ ڏﻧﮭﻦ‪،‬‬

‫ﺗﻪ ”ﺟﻴﻜﺲ“ ِאﮬﻲ ﺗﻮ ُﮬﻴﻮن‪َ ،‬ﻣ َﻦ ﺟﻮن ﻣﺪﻋﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫”ﺗﺎن وﭸﻲ ﭘ َﻠﻨﮕ ﭘ َﭥ َ ِﺮﮢﺌﻦ‪َ ،‬ﺷ َﻞ ﭼﮍﮬﺎن آﺋ ُﻮن‪،‬‬
‫ﺗﻮ ﭘﮡ ﺗﻴﻠﮭﺎﺋﻮن‪ ،‬ﮬﺎڻ وﻳﺎ وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ ِ‬
‫وﺳﺮي!“‬
‫‪8‬‬
‫ﭼﮝﻲء ﻃﺮح َﭼﺌﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ُﻣﻨﺠﺎن ﻣﺎروﺋ َﮍن ڏي‪:‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪278‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪ِ v‬‬
‫ﺗﻪ ” ُﺳﮑ ﺳﺎﻧﮕﻴﮍن ﮐ َﺆن‪ ،‬ﭘﺮي آءٌ ﭘ َﺌﻲ؛‬

‫ِ‬
‫”ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎء“ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن ِﮬﻴﺌﻦ َ‬
‫ﻛﺌﻲ؛‬
‫ِ‬
‫وﺳﺮي ﻛ َ وﺋﻲ‪َ ،‬ﺳﻨﮕﺖ ﺳﻨﮕﮭﺎرن ِﺟﻲ“‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ريء آﮬﻴﺎن!‬
‫ﻣﺎروﺋﮍא ﻣﺎﻧﺪي‪ ،‬آءٌ אوﮬﺎن َ‬

‫ُﺳﮑﻴﺎ َאﺋ ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺑ َﻨﺪ رﮬﻲ ﺑﺎﻧﺪي؛‬
‫ِﮬﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎء ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲءَ َאﭼﺎﻧ َﻚ آﻧﺪي؛‬

‫آﮬﻴﺎن אوﮬﺎن ﺟﻲ ﮘﺎﻟِﮫ ﮐﺆن‪ ،‬وﻳﻞ ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ وאﻧﺪي؛‬
‫ﭼﮝﻲ ﭤ ِﻲ ﭼﺎﻧﺪي‪ِ ،‬אﻳﻨﺪﻳ َﺲ ﻟﻮﺋ ِﻲ وﭠ ِﻲ ِ‬
‫ﻟﻮء ڏي‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻗﺎﺻ ُﺪ َא ُڄ ﻛﻮﺋﻲ‪َ ،‬ﻣ َﻦ َאﭼﻲ ﻣﺎروﺋ َﮍن ڏﻧﮭﻦ!‬
‫ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺗﺎ َﭼﻮאن ﺣﺎﻟ َﮍو‪ ،‬ﺳﺎرو ﺳﭝﻮﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫אﻳﮇ ُﻧﮭﻦ آﻧﺪي ِآھ ﻣﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻻﮐﻴﮣﻲ ﻟﻮﺋﻲ؛‬
‫ﺳﺎ وﭠﻲ وﻳﻨﺪﻳ َﺲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪َ ،‬אﭤﻢ ﻋﮭﺪ ِאﮬﻮﺋﻲ؛‬
‫ﺳﺮﺗ ِﻦ ﺳﺎن روﺋ ِﻲ‪ِ ،‬ﺳﻜﻮن ﻻﮬﻴﻨﺪﻳ َﺲ ِ‬
‫ﻟﻮء ۾‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ِﮬﻲءَ אُﻣﻴﺪ ﻧﻪ ُﮬﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎروﺋﮍن ڏ ُﻧﮭﻦ؛‬

‫ﺟﻮ ﻛﻮﻧﻪ ُ ﻨﺪא ُﻣﻮن ﻣﮣ ‪ ،‬ﭘ ُ َﮁﮡ ﻛﺎڻ ﭘ َﮭﻲ!‬
‫ڏﭠﻢ ﮬﮇ ِﻧﮭﻦ ڏﻳﮫ ۾‪ ،‬ﻧ َﻜﻮ َ‬
‫ﮘﻮٺ ﮘَ ِﮭﻲ؛‬
‫ﮬﺎﮢﻲ وאﺋ ِﻲ وאﺋﻨﺪي‪ ،‬אﮬﺎ ﺳﻴُ َﻢ َא ُڄ ِ‬
‫ﺻﺤﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪279‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﻪ ” َאﭠﺎ ِﻣﻴﻨﮭﻦ ﻣﻠ ۾‪ ،‬وﻳﮍא رאڄ ِ‬
‫رﮬﻲ؛‬

‫ﻧﻮر ﻛﻨﮅﻳﻮن‪ ،‬آﻳﺎ ﮬﻴﭟ ِﻲ؛‬
‫”ﮀﮇي ﭘﺎ َ‬

‫”ﺟﮭﺠﮭﻮ ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻦ ﮐﻲ ﭤﻴﻮ‪ِ ،‬ڏﮬﻴﺎن ڏٿ ڏَ ِﮬﻲ؛‬
‫” َ‬
‫ﻛﮃﻳﻮ ﭘ َ ﭘﺎڻ ۾‪ ،‬وڏيءَ َﻣ َﮭ َﻞ َﻣ ِﮭﻲ“؛‬

‫ﻛﻮڏ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛ ِﮭﻲ‪ ،‬آءٌ ﭘ َﮑﻲ ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﻲ‪.‬‬
‫وﻳﻨﺪﻳ َﺲ‬
‫‪12‬‬

‫َﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻲ ِﺳﻚ‪ ،‬آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﻣﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﺷﺎل ِﺳﮕﮭﻮﺋﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ڏﺳﺎن ڏوﭤﻴﮍن؛‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﻛﺎڻ ﭤِﻲ‪ ،‬ﺟﮭﭵﺎن َﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻴﮍَن؛‬
‫ﭘﺎﮢﮭﻲ ﭘ َﻨﮭﻮאرن‪َ ،‬אڄ ﺗﺎن ﻣﻮﻧﮑﻲ ﻳﺎد ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﺟﮭﺎﻧﮕﻲ ﺟﮭﮡ ِﭘﻴﺎכ‪ِ ،‬‬
‫ﻧﺎﮬﻦ َﺷﺮﺑﺖ ﮬ وאن؛‬

‫َ‬
‫ﭘﻮﺷﺎכ؛‬
‫ﮘﺎڙﮬﻴﻮ ﻛﺎرﻳﻮن ﻟﻮﺋﻴﻮن‪َ ،‬ﭘﮭﺮڻ ُ ﺗ َﻦ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫אوﻻכ؛‬
‫ﻻﮬﺞ ﻟﻮﺋﻴﮍَن ﺗﺎن‪ ،‬א� ِﻟﮗ‬

‫َ‬
‫ﻣﻼכ؛‬
‫ﺟﻮ رﮐﻦ َﮬﮇﻧﮭﻦ ﻛﺎﻧﻜﺎ‪ُ ،‬ﻋﻤﺮ ﭔِﻲ ِא‬
‫َ‬
‫ﭘﺎכ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﻴﮍﻳ ﻣﺎرﺋ !‬
‫ﭘﺮور‬
‫ﻛﺎرڻ َ‬
‫‪14‬‬
‫ﮐﻴﺞ‪َ ،‬אڄ ڏאڏאﮢﻲ ڏﻳﮫ ۾؛‬
‫ﻛﻴﺎ ﮐِ ِﻮﮢﻦ َ‬
‫ﮬﻴﺞ؛‬
‫ﭘﺮ ﻣﺎﮢﻮ ﻣﺎروﺋﮍن ڏﻧﮭﻦ‪َ ،‬ﮬ ِﮇ ﻧﻪ آﻳﻮ َ‬
‫ﭨﻴﺞ؛‬
‫ﻛﺎﻟﮫ ڏﭠﺎ ُﮬﺌﻢ ُאڀ ۾‪َ ،‬א ِﮢﻚ ۽ َא َ‬
‫‪v‬‬
‫‪280‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫ُ ‪ِv‬‬
‫אﭠﺎ ﻣﻴﻨﮭﻦ َﻣﻠ ۾‪ ،‬ﭤﻴﺎ رڻ َ ﺳﺎرאﺋﻲ ر َﻳﺞ؛‬
‫ﮀﺎﻧﮕﻦ ﺳﺎن ِﮀﮍي ﻛﺮي‪َ ،‬‬
‫ﮀﻴﺞ؛‬
‫ﻛﻦ َﮀﻨﻦ ۾ َ‬
‫ﭜﻴﺞ‪ ،‬ﻣﻠﻨﺪﻳ َﺲ ﻣﺎروﺋﮍن ﮐﻲ!‬
‫آءٌ ﭘ ُﮡ ِﭜ ءَ َ‬
‫‪15‬‬
‫ﮬﻲ وﭠﻲ ُ‬
‫ﺣﺎل وﭸﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋﮍن ڏي؛‬
‫آﮬﻲ אُﻣﻴﺪ َאﭸﺎن‪ ،‬ﺟﻮ ِ‬
‫ﺧﻮﺷﻲ ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ﮐﻴﺖ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﻨﺪي ﻣﺎن‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ وﻳﻨﺪ ِ‬
‫ﻳﺎس؛‬
‫ﻟﻮﺋ ِﻲ ﺳﺎﮘ ِ‬
‫ﻟﻮء ِﺟﻲ‪ ،‬ﻧﺎل وﭠ ِﻲ ﻧﻴﻨﺪﻳﺎس؛‬
‫وﭸﻲ ﭤﺮ ﭤﻴﻨﺪ ِ‬
‫ڏک ُﺳ َ‬
‫ﮏ ﭘﺎﺋﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫ﻳﺎس‪َ ،‬‬
‫‪17‬‬
‫ڌﻧﺎرن ﮐﺆن ڌאر‪ ،‬ﺟﻲ ﻣﻮن ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﺬאرﻳﺎ؛‬
‫ﺳﺮدאر؛‬
‫ﺳﻲ ﮬﺌﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺟﻴﮭﮍא‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺳﻮﻣﺮא‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎر؛‬
‫א� ﻛﺮي אوڏڙא‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َﻣ َﻦ‬
‫َ‬

‫ﻜﻮאر؛‬
‫ﺗﻪ ﻛﺮﻳﻮن وﻳﮭﻲ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬ﮬﻨﻴﮍي ﺟﻮن ِﮬ‬
‫َ‬
‫ﭘ َﺮ ﭘﺮي ﭤﻴﻢ ﭘﻨﮭﻮאر‪ ،‬ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ َ‬
‫ﻛﻦ ﮐﻲ!‬
‫‪18‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ُﮬ ِ‬
‫ﺖ ﮬﻮﻧﺪﻳﻮن‪ ،‬ﺳﺎﮬﻴﮍﻳﻮن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾؛‬
‫ﺳﻲ ﭘ ون ﭼﻮﻧﮉن ﭘﺎڻ ۾‪ ،‬ﮔﮇ ﻛﻴﻮن ﮔُﻮﻧﺪﻳﻮن؛‬
‫ﺳﺎرﻳﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬رאت ڏﻳﻨﮭﺎن روﻧﺪﻳﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪281‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭔﻴﻮن ِﭜﻲ ﮀﺎ ﭼﻮﻧﺪﻳﻮن‪َ ،‬אﭸﺎ ُﻋﻤﺮ אﻻﺟﻲ آﺟﮍﻳﻮن!‬

‫‪19‬‬

‫رﻳﮕﺴﺘﺎﻧِﻦ ر ُ‬
‫ﻧﮓ‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮن ﭘﺴ ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﺗﻪ ﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋﮍن ﺗ َﺆن‪ ،‬ﻇﺎ ِ ﻻﮬ ز َ‬
‫ﻧﮓ؛‬
‫ﺟﮭ ُ‬
‫ﺗﺎب ﮐﺆن‪ ،‬ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻲ ِ‬
‫ﻨﮓ؛‬
‫وאﺳﻦ َ‬
‫ﺟﻮ ﺗﺎﻛﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎ ﮬﻲ ﺗﻮن ُ‬
‫ِ‬
‫ﻧﻨﮓ‪ ،‬ﻧﻴﺌﻲ رﺳﺎﺋ رאڄ ۾‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ﺟﻲ رﻳﮕﺴﺘﺎن رﮬﻴﺎ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﺳﺨﺖ ﻧﻪ وﭠﺞ ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﺗﺎب ﮐﺆن‪َ ،‬ﮀﻨﻦ َﻣﻨﺠﮫ ﮀﭙﻴﺎ؛‬
‫ﺟﻮ ﺗﺎﻛﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺳﻲ ﻛﻲ ﭘ َﺮﺋ ِ‬
‫وאﮬﮣ !‬
‫وس ﭼﺎﺋﻴﺘﺎ َ‬
‫وس وﮬﻴﺎ‪َ ،‬‬
‫‪21‬‬
‫ﻗﻠﺐ‪ ،‬ﭤﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻣﺎروﺋﮍن ﮐﻲ؛‬
‫ﻛﺮي ﻳﺎد ُ‬

‫ﺟﻮ ﭤﻴﺎن ﮬﻴﻜﺎﻧﺪي ﺗ َﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﭤﺌﻲ ﺳﺎﺋ ءَ ڏ ُﻧﮭﻦ َﺳﺒﺐ!‬
‫ﻛﮃ ﺑﻨﺪﻳﺎﮢﻲ ﺑﻨﺪ ﻣﺆن‪ ،‬ﺗﻪ رאﺿﻲ ُﮬﺌﻲ رب؛‬
‫ﺐ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ ِﻣﮭﺮ ﻣﺎروﺋﮍن ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻏﺎزي ﻻھ َﻏ َﻀ ُ‬
‫‪22‬‬
‫ُ‬
‫ﻳﮕﺴﺘﺎن‪ِ ،‬ﺟﺖ وﻃﻦ وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ ﺟﻮ؛‬
‫رﭸﻮن ر‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫رאﺣﻢ ﭤﻲ رﮐﻴﺞ ﺗﻮن‪ ،‬ﺗ َﻦ ﻣﺎروﺋﮍن ﺟﻮ ُ‬
‫ﻣﺎن؛‬
‫ﺟﮭﻮﻧﻦ ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﮍن ﺗﻲ‪َ ،‬‬
‫ُ‬
‫ﺣﺴﺎن؛‬
‫ﻛﺮ ﻋﻤﺮ ﺗﻮن ِא‬
‫ﺗﻪ ﺳﺎرو ﺟﮗ َﺟ ُ‬
‫ﮭﺎن‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ﺗﻌﺮﻳﻔﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻴﻮن ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪282‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪23‬‬

‫ﮬﻲء ﺧ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬آﺋﻲ رﻳﮕﺴﺘﺎﻧﻲ رאڄ ڏ ُﻧﮭﻦ؛‬
‫َ‬
‫ﺗﻪ ”אﭠﺎ ﻣﻴﻨﮭﻦ ﻣﻠ ۾‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﭘﭩ َ َﻦ ۾ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ؛‬
‫ﮔُ َﻞ ﭰ ُ َﻞ ﮔﻠﺰאرﻳﻮن ﭤﻴﺎ‪ِ ،‬رڻ َ ﺳﭛ ر ِﺎﮢﻲ“؛‬
‫ﺗﻮن ِﭜﻲ ﺻﺎﺣﺐ ُﺳﭹﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻣﻮﻛﻞ ڏﻳﻨﻢ ِﻣﮍي َﻣﺮאن‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫ﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﻨﺪي ﻣﻮن ڏﭠﺎ‪ ،‬ﮬﻲ ﭘﮑﺎ ﭘﻨﮭﻮאرن؛‬
‫ﮘﺎڙﮬﻴﻮن َאﮀﻴﻮن ﻟﻮﺋﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺎ َﺳ َﮭﺞ َﺳﻨﮕﮭﺎرن؛‬
‫אُﮬﻲ ﻋﺎم َ‬
‫ﺧﻠﻖ ﮐﺆن‪ ،‬ﭤﺎ ﮔﻮﺷﻲ ﮔﺬאرن؛‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َא َﭼﮡ ﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﭤﺎ وאﭨﻮن ﻧﮭﺎرن؛‬
‫ﺳﺎﻧﮕﻴﮍא ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪ ،‬ﭘﻴﺎ ﻧِﺖ ﻧِﺖ َﺳﻨﭝﺎرن؛‬

‫ﮬﻲ ﮘﺎ ِ ﻴﻮن ﭤﻴﻮن ِ‬
‫ﮘﺎرن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎروﺋ َﮍن ﺟﻮن‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫ِﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﻨﺪي ﺳﻮﻣﺮא‪َ ،‬אڄ ﭘ ُﮡ ﭘﻮر ِﭘﻴﺎ؛‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮن ﻳﺎد ﻛﻴﺎ؛‬
‫ڏﭠﻲ ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﻣﻮن ﭤ َﺮﻳﭽﻦ ﭤﻴﺎ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎہ ﮐﺆن‪.‬‬
‫وﺳﺮي ﺗﺎ ﻧﻪ وﻳﺎ‪ ،‬ﻛﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫‪26‬‬
‫ﮐﻴﺖ َﺧ َ ؛‬
‫ِﮬﺖ ڏﻳﮭﻲ ڏﺳﺎن ﻛﻮ َﻧﻪ ﻛﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ڏﺋﻲ َ‬
‫َ‬
‫ريء ُﻋ َﻤﺮ؛‬
‫ﻲء ﻗﺎﺑ ُﻮ رﮬﻲ‬
‫ﻛﻮٽ ۾‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ َ‬
‫ِﮬ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪283‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﺟﺎ‪.‬‬
‫َﻣﻠ אن َ َﻀ َﺮ‪ ،‬אﻳﻨﺪم َאﺟﺎﺋ َ‬
‫‪27‬‬

‫ِﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﻨﺪي ﻳﺎد ﻣﻮن‪َ ،‬אڄ ﻣﺎروﺋ َﮍא آﻳﺎ؛‬
‫ﺎء ﺟﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮن ﻟﻨﮕﮭﺎﻳﺎ؛‬
‫ﻗﻴﺪא َ‬

‫ﻣﻮﭨﻲ َאﭼﮡ ﺟﺎ ﭤِﻴَﻢ‪ ،‬ڏي ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺳﺎﻳﺎ؛‬
‫אُﮬﻲ ﻣﻮﻻ ﻣﻼﻳﺎ‪ ،‬ﺟﻲ ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘ َﺮي ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪28‬‬
‫ﻛﻮ ﺟﻮ ورﻳﻮ وאءُ‪َ ،‬אڄ ﭘﮡ ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ڏﻧﮭﻦ؛‬
‫ِ‬
‫َﭴﮡ ُ آ َאﺑﺎﮢﺎءُ‪ ،‬ﻣﺎﮢﮭﻮ ﻣﻮﭨﺎﺋﮡ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪29‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ رאت رﺳﻴﻮن‪ ،‬ڏﻳﮧ ڏאڏאﮢﺆ َﺧ אن؛‬
‫وאہ َوﺳﻴﻮن؛‬
‫”ﺗﻪ ﺳﺎﮢﻴﮫ َﺳﭛ َﺳﺮﮬﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬وﭴﻮن َ‬
‫”ﺗﻪ אﭼﻲ ﻳﺎد א� ﭤﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﭰﻮڳ ﭰﻼر ﭘ َﺴﻴﻮن؛‬

‫ﻛﻴﻮن‪ُ ،‬ﻣ ِ ِ‬
‫”ﺑﺮאﺑﺮ ﺑﺎدل َ‬
‫ﻟﻮء ﻟ َﺴﻴﻮن؛‬
‫ِ‬
‫”ﺳﺎول ﮐﺎﺋﻲ ﺳﺒﺰﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن َﺳ ِﺠﻴﮧ َﺳ ِﺴﻴﻮن؛‬
‫”ﮘﺎڙﮬﻴﻮن َאﮀﻴﻮن ﻛﺎرﻳﻮن‪ ،‬ﻻﮬﻦ ﻏﻢ ﮔَﺴﻴﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛ َﺲ َ‬
‫” ُوڙﮬﻴﻮن َ‬
‫ﻛ ِﺴﻴُﻮن‪ ،‬ﭘ ُﮡ ِآﮬﻦ ِ‬
‫ﺗﺎر ﺗ َﺮאﺋﻴﻮن‪“.‬‬
‫‪30‬‬
‫رאت وري آﻳﺎ‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא ﺗﻪ َﻣﻠ ۾؛‬

‫ﺧﻮﺷﻲء ﻣﻮن‪َ ،‬ﭴﮡ ﻣﻮ ٰ ِﻣﻼﻳﺎ؛‬
‫ﺧﻮאب‬
‫ﺟﻮ ﻟﮅم‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪284‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫وري وﺳﺎﻳﺎ‪ ،‬ﭜﻠﻲ ﭜﺎڻ َ ِﭜﭩ ُﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪31‬‬

‫وس َﭼﺮي آﻳﺎم‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍא ﻣﻠ ۾؛‬
‫َ‬
‫ﻧﻮر َ‬
‫ﻳﺎم؛‬
‫ﮀﮇي ﭘﺎ َ‬
‫ﻛﻨﮅﻳﻮن‪ ،‬وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ ور َ‬
‫ﭤﻴﺎم‪ ،‬ﭘ َ َﺴﮡَ ﭘﻨﮭﻮאرن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ُﻋﻤﺮ ُאﻣﻴﺪ َ‬
‫‪32‬‬
‫ڏور‪ ،‬ﺳﻲ وא ِ ءَ َ‬
‫ﺟﻲ ڏوﭤﻲ ُﮬﻴَﻢ ِ‬
‫ﻛﻴَﻢ و ﮭﮍא؛‬
‫ُﮬﺌﻲ ﺟﺎ ﭘﻮرن ﭘ ُ ِ‬
‫ﻨﮕﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻮر‪ ،‬ﺳﺎ ﺗﺎ אڄ ﻣﻦ ﺗ َﻮن ﻟ َ ِ‬
‫‪33‬‬
‫ﭘﺎر َﻣﻠ ‪ ،‬ﺳﺎﻧﮕﻴﮍא ﺳﺎ ُ‬
‫ﻧﮓ َ‬
‫ﻣﻮﭨِﻴﺎ ِ‬
‫ﻛﺮي؛‬
‫َﺟ ِﻦ ِﺟﻲ ِﺳ َ‬
‫ﻚ َﺳﺮﻳﺮ‪ ،‬ﺳﻲ ﺋﻲ ُﻋ َﻤﺮ آﺋﻴﺎ‪.‬‬
‫‪34‬‬
‫َ‬
‫وﺻﺎل ﺟﻮ؛‬
‫ﻟ َﭥﻮ ﭰﻮڙאﺋﻮ‪ ،‬ورﻳﻮ ورق‬
‫وﻃﻦ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ر َ‬
‫ﻳﮓ ﻟﻨﮕﮭﻲ رאﺋﻮ؛‬
‫وري َ‬
‫” َﺳ ُﭽﻮ“ َﭼﻮي ﺳﺎﺋﻮ‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﻣﻮﭨِﻲ ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺎرو ﭤﺮ ﭤﻴﺎم‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن وو‪ ،‬ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ آءٌ َ‬
‫ﻛﻦ ﮐﻲ!‬
‫ﺖ َ‬
‫ﺳﻲ ﭘﺎرﻳﻨﺪﻳ َﺲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻲ ُﮬ ِ‬
‫ﻗﻮل ﻛﻴﺎم‪.‬‬
‫ﻳﺎم‪.‬‬
‫ﮀﮇي ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪ ،‬ﭘ َﺮﻳﻦءَ وس و َ‬
‫‪v‬‬
‫‪285‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮔﮭﻮرﻳﺎ ﭘ َﺮي ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺟﻲ ﭘﻨﮭﻮאرؤن ﭘﻴﺎم‪.‬‬

‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻲ َאﭼﮡ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ” َﺳﭽﻮ“ َﺳﻨﻴﮭﺎ ُﺳﻴﺎم‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫روﺋﺎن زאرو زאر‪ ،‬ﻳﺎر‪،‬‬
‫ﻣﺎرن ﮐﻲ ﻣﻼن آءُ!‬
‫َ‬
‫ﻣﺎن ُ‬
‫ﻳﺎر‪.‬‬
‫ڏﻳﺎن ڏورאﭘﺎ ﻛﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭘ َﺮي ﭤ ِﻴَﻢ‬
‫ﭘﻨﻮﮬﺎر‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﻳﺎر‪.‬‬
‫وﭠ ِﻲ وﻳﮍא ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺎہُ َﺳﻨﮕﮭﺎر‪َ ،‬‬
‫ﻳﺎر‪.‬‬
‫אﮬﻮ אﭤﻢ آﺳﺮو‪ ،‬אﻳﻨﺪم َאﺟﮍوאر‪َ ،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻨﺪא ُﻣﮭﮍ َﻣﻠ ڏي‪ ،‬رڻ ﮀﮇي رﻳﮃאر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫ڌאر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫ريء َ‬
‫ﺳﻮ دم ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬري‪ ،‬ﺟﻮ دم ُאن َ‬
‫روﺋﻲ رت אﮐ ﺟﺎ‪ ،‬ﺟﮭﻮﻧﺎ ﭤﻴﺎ ﺟﮭﺎﻻر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬

‫وﭸﻲ ﭔ ُﮅﻧﺪﻳﺲ ُאﺗ َﮭ ‪ ،‬ﺳﻨﺪي ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘ ُﻜﺎر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫رﮐﻲ وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ وﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮﻧﮭ ﺳﺮ َﻣﻴﺎر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫ﭘﻴﻜ ُﻣﻮن ﭘ َ ُﮭﭽﺎﺋﻴ ‪ ،‬ﺳﻮﻣﺮא ﺳﺮدאر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎہَ ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬ﻳﺎر‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن אوڏﮬ ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﺎرﻳﺎن آءٌ ﺗﺎ ِ‬
‫ﻟﻮء‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮن ﻟﻮﻳﻮن‪،‬‬
‫ُﻋﻤﺮ ﮔﮭﻮرﻳﺎ ِﮬﻲ ﭘ َ َ‬
‫ﭘﭩﻴﮭ َﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﭧ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪286‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ُﮬﺖ وﻳﮍﮬﻴﭽﺎ‪ ،‬وو‪ ،‬وﻳﭡﺎ ورﮬﺎﺋﻦ ڏﻳﮭﺎڙﻳﻮن‪،‬‬

‫ﺳﻲ ڏوﻧﺮن ﺳﻨﺪﻳﻮن ڏوﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎرن ڏي ﺳﻮز ﺳﻨﻴﮭﺎ‪،‬‬
‫آءٌ ﭤﻲ ُ‬
‫روز ُﻣﻨﺠﺎن روﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻮﻛﮍ َﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻛﻨﮃﻳﻮن‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻦ ﭤﺎ ِﮬﺖ ﭘﻴﻜﺎ ﭘﻮﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺻﺒﺢ ﺳﺎ ﮭﻲءَ ﮐ َﮣ َﻦ ﺧﻮﺷﻲءَ ﺳﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫ُאﮬﻲ ﺳﻲ ﺗﺎ آب ﭜ َﺮﻳﻮن אوﻳﻮن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﻨﮕﮭﺎر‪،‬‬
‫ﭘﺎﻧﺪﻳﻦ ﭘﺎﺋﻦ ﭘ ُﺴﻴﻮن‪ ،‬ﺳﺎﮘﻦ ِﺳﮝﺮ َﺳ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ ﺳﻮﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫ﻮر ﭘﻴﺎ!‬
‫ﮔﮭﻮري ِﮬﻲءَ ﺟﺪאﺋﻲ‪ ،‬אڙي ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮאرن ُ‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ﭘ ُ َ‬
‫ِ‬
‫ﺻﺒﺢ وﻳﻠﻲ ﻣﻴﺎن ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬אﻻ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﺧ אﮬﺎ ﻣﻮن آﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻟﻨﮕﮭﻲ ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪ ،‬وﻳ َﮍﺋﻲ وﻳﮍہ َﺳﭝﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻮر ﻛﻨﮅﺋ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬وﮬﻨﺪא َ‬
‫ﭘﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨ ﭔ ُﮅאن ِ‬
‫ﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬وري ِאﮬﺎ َﺷ َﻞ وאﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ڏوﭤﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ڏ َﻳﮫ َﻣﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻛﻨﺪא ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻧِﻮאﺋﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪287‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻮن َﺳﺪאﺋ ‪.‬‬
‫ﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﺎ ڏﻳﮫ ۾‪َ ،‬ﺳﺮﮬﺎ ُﮬ ِ‬

‫ِ‬
‫وﭸﻦ אُ ِ‬
‫وڏﮬ ‪ ،‬ﺟﻦ ِﺟﻲ ِﺳ َ‬
‫ﻚ َ ﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮﭨِﻲ ﻧﻪ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء ِﮬﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ﺗﻲ‪ ،‬ﭜﺎﮘﻴﺎ ﻛﺮن ﭜ َﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎٿ ۾‪َ ،‬‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﺪن َ‬
‫ﻛﺮي َﻣ ُﺮ ﺗﻪ ﮔﺪאﺋﻲ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭙﻨﺠون‬
‫‪1‬‬
‫آﺟﮍي؛‬
‫ﻤﺮ ِ‬
‫ﺟﻮڙي ﭘ َﮑﺎ ُﺟ ِﻮء‪َ ،‬אﭼﻲ وﻳﭡﺎ ُﻋ َ‬

‫ﺣﻮﺿﻦ ِ‬
‫َﺳﺪא َﺳﻨﮕﮭﺎرن ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻲ َﻣﭥﻲ َ‬
‫ﮬﻮء؛‬
‫ِ‬
‫ﺧﻮﺷﺒﻮء؛‬
‫ﮔﺎﮬﻦ ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﭔِﻲ ﺧﻮب ﮐ ُ ِﻠﻲ‬
‫ﭤﻴﻮن ﮔﻠﺰאرﻳﻮن َ‬
‫ﻧ َﺌِ روﻧﻖ ِ‬
‫روء‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﻣﻮﭨِﻲ ُﻣﻠﻚ َﻣﻠ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺳﺪא ﮬﺌﻦ ُﺳﮑﻴﺎ‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא ﺗﻪ َﻣﻠ ۾؛‬
‫آﺟﮍﻳﻦ ﺗﻲ!‬
‫َﺷﻞ ﻧﻪ ڏﻳﻨﮭﻦ ڏﮐﻴﺎ‪َ ،‬אﭼﻦ َ‬
‫‪3‬‬
‫ﮬﻮن‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא ﺗﻪ ﻣﻠ ۾؛‬
‫ﺳﺪא َﺳﺮﮬﺎ ِ‬

‫ﻣﭥﻲ ﭘﻨﮭﻮאرن ﭘﻮن‪ِ ،‬ﻣ َﮭﺮ ﺟﺎ َﺷﻞ ِﻣﻴﻨﮭﮍא!‬
‫‪4‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ؛‬
‫ِﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋ َﮍن ﺗﻲ‪ِ ،‬ﻣﮭﺮאن َ‬
‫وﺳﻦ ِﻣ َ‬
‫آﺟﮍﻳﻦ ﺗﻲ!‬
‫َﺷﻞ ﻧﻪ ڏﮐِﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﻦ‪َ ،‬אﭼﻦ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪288‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫‪5‬‬

‫ﻨﮕﮭﺎر؛‬
‫ﺳﺪא ﺳﻲ ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪ُ ،‬ﺳﮑﻴﺎ ُﮬﺌﻦ َﺳ َ‬

‫ﭘﻨﮭﻮאر‪َ ،‬ﺷﻞ ُﮬﺌﻦ ﮬﻤﻴﺸﮧ َﺳﺮﮬﺎ!‬
‫ﭘﮑﻲ َﻣﻨﺠﮫ‬
‫َ‬
‫‪6‬‬
‫ﺳﺎﺋ َﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻮ‪ ،‬رﮐﺞ ﭘ َﻦ ﭘﮑﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮﺋﻲ ﺗﺎ ﻧﻪ ﻟ َﮑﻲ‪ُ ،‬ﮬﺌ َﻦ َﺳﺪאﺋ َﺳﺮﮬﺎ!‬
‫‪7‬‬
‫ﺳﻨﮕﮭﺎري ﺳﺎﮢﻴﮫ‪َ ،‬ﺷﻞ ُﮬﺌﻦ َﺳﺪאﺋ َﺳﺮﮬﺎ؛‬
‫وﭸﻦ ﻧﻪ ﭘ َﺮڏﻳﮫ‪ ،‬ﺧﻮش ﮔﺬאرن אُﺗ َﮭ !‬
‫َ‬
‫‪8‬‬
‫ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺳﻨﮕﮭﺎري‪َ ،‬ﺳﺮﮬﺎ ِآﮬﻦ َ‬
‫وﻳﮍﮬﻴﻮن ۽ وאري‪ َ ،‬ﻼ ﻣﺎروﺋ َﮍن ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ڏن ﭘﮑَﮍא؛‬
‫ﺟﺎﺗ ِﻲ‬
‫وאريء ڊﻧﻮ‪ ،‬ﺗﺎﺗﻲ َא ِ‬
‫َ‬
‫ﭜﺎﮘ ﻟ َﭥﺎ ﭜ َ َﻮ‪ ،‬ﺳﺪא رﮬﻦ אو َﺳﺮﮬﺎ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﭼﺎرن ﻣﺎﻟ َﮍא؛‬
‫ﻧِﻮڙن ۽ ﻧ ُﻮﻧﮅﻳ َﻦ‪ ،‬ﻣﺎرو‬
‫ِ‬

‫ﮔﻮڙﻳﻦ ۽ ﮐِﻮﻧﺪﻳ َﻦ‪َ ،‬ﺳﺮﮬﺎ ﭤ ِ َ ﺳﺎہَ ۾‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ﻨﻮن ﮐِ ِ‬
‫ﻨﻮﮢﻴﻮن‪َ ،‬و َﺳﻦ ﻣﻴﻨﮭﻦ َﻣﻠ ۾؛‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﮐِ ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪289‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﻮﻧﺪﻳﻮن ۽ ﻧِﻮڙﻳﻮن‪ ،‬ﺗﺎﺗﺎ ﺳﻮﺋﻦ ﭨﺎرﻳ ُﻮن‪.‬‬

‫‪12‬‬
‫ﻧﻮر َ‬
‫ﻛﻨ ﮅ ﺋ ؛‬
‫ﭜﺎﮘ َ ﭜ َ َﻮ ﻟ َﭥ َﺎ‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﭡﺎ ﭘﺎ َ‬
‫אُﭠﻦ ِﻣﻴﻨﮭﻦ َﻣﭥﺎ‪ ،‬آﺟﮍﻳﻦ ِﻋﻴﺪאن ﻛﻴﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫وري َوﺳﺎﻳﻮ‪ ،‬ﻣﺎﻟِ َ‬
‫ﻚ ُﻣﻠﻚ ﻣﻠ ﺟﻮ؛‬
‫ﺳﻮ אﮘﻲ ﮐ َﺆن ُאﺟﺮو ﭤِﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋﻮ َﺳﻮאﻳﻮ؛‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ُ‬
‫ﺳﻮאل ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫آ ﮔﻲ َאﮔﮭﺎﻳﻮ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫‪14‬‬

‫َ‬
‫ﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋ َﮍن ﺟﻲ؛‬
‫ﺳﺎر‬
‫آﮬﻲ َ‬
‫ﺖ ِﮬﮭﮍא َ‬
‫ِﮬ ِ‬
‫ﺘﺎب אُﻧﮭﻦ ﺟﺎ!‬
‫ﺣﺎل‪ُ ،‬ﮬﺖ ِﻋ َ‬
‫‪15‬‬
‫א� אوري آڻ‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא َﻣﻠ ﺟﺎ؛‬
‫ﻳﺎ ُﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﮃي ﻛﻮٽ َﻣﻮن‪ ،‬ﻧﺌ ُﻣﻠﻚ َرﺳﺎڻ؛‬
‫ِﭜ َﭵﻨﺪي وﭸﻲ ﭜﺎڻ‪ِ ،‬ﭘﮭﺎن ﭘﻨﮭﻮאرن ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫آڻ א� אوري‪ ،‬ﻣﺎروﺋ َﮍא‪َ ،‬ﻣﻠ ﺟﺎ؛‬
‫ﻠﻢ ﺟﻲ زوري؛‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ آﻧﺪو אوﭼﺘﻮ‪ِ ،‬ﮬﺖ ُﻇ َ‬

‫ﮔﮭﮍيء ﺗ َﺆن ﮔﮭﻮري‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ﮬﻴﻜﺎ ِﻧﺪي ِﮬ ُ‬
‫ﻚ ﭤِﻴﺎن‪.‬‬
‫آءٌ ﺗ َﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫‪17‬‬

‫‪v‬‬
‫‪290‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻲ رﻳﮕﺴﺘﺎن رﮬﻦ‪ ،‬ﺗﻦ ﮐﻲ َﺳﺨﺖ ﻧﻪ وﭠﺞ ﺳﻮﻣﺮא؛‬

‫ﻇﻠﻢ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ ِ‬
‫ﻛ َ َﺳ َﮭﻦ؛‬
‫ﺟﻮ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ زور َ‬
‫َﻣﺘﺎن ﭘ َﺮﻳﻦءَ َو ِس ِو َﮬﻦ‪ ،‬ﮬﻮ وﻳﭽﺎرא ِ‬
‫وאﮬﮣﻲ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ﺟﮇﮬﻦ و ﮭﺎ ُﮬ ِ‬
‫ﺌﺎم‪ ،‬ﻣﺎروﺋﮍא َﻣﻠ ۾؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻦ ِو ِ‬
‫ڌאم؛‬
‫ﺗﮇﮬﻦ ﮘﺎﻟﮫ َאﺣﻮאل ﺟﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﺗﻨﮭ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ َو ِﭸﻲ ﭤ َﺮ ﭤ ِ ِ‬
‫ﻴﺎم‪ ،‬אُﮬﻲ ُﺳ ِﮅ َ َﻨﺪڙ ُﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﭘﻨﮭﻮאر ﭘﺮي‪ ،‬آءٌ ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺎن؛‬
‫ﭤِﻴﺎ‬
‫َ‬

‫ﺷﺎل ِو َ‬
‫وﮬﻨﺪو َ‬
‫ﺻﺎل ﺟﻮ‪ ،‬وאرو ﻛﻮ وري‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺳﻮﻧﻴﺌِﻲ ُ‬
‫ﮔﮇ ﻛﺮي‪ُ ،‬ﻣﺌﻲءَ ﮐﻲ ﻣﺎروﺋ َﮍن ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ﻴﻢ َﺟﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﻲ َאڄ ﺳﻨﮕﮭﺎري ِﺳﺠﻜﺎڻ ﭤﻴﺎ؛‬
‫ُﮬ َ‬
‫ﺳﺎر َﺳ َ‬
‫ﻨﭝﺎل؛‬
‫ﭘﺎر ﺟﻲ‪َ ،‬א َﭤﻢ َ‬
‫ُﻋ َﻤﺮ ُא ِﻧﮭﻲ َ‬

‫ﺳﺎﺟﮭﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﺎرو ﮀﻴﮍن َ‬
‫ﻣﺎل؛‬
‫ﺟﻮ ﺻﺒﺢ אُﭤﻲ‬
‫ُ‬
‫ِﭘﻴَ َﺲ ﭘ َﺮي ﭘﻨﻮﮬﺎرن ﮐ َﺆن‪َ ،‬ﮬﻲ ﺟﻲ ﭤِﻴَﻢ َ‬
‫ﺣﺎل؛‬
‫ﻛﻮٽ ۾‪ِ ،‬ﺟﻴَﮡ ُ َﻣﻨﺠﮫ َﺟ َ‬
‫َ‬
‫آﮬﻲ ُאﻧﮭﻲ‬
‫ﻨﺠﺎل؛‬

‫وﭸﻲ َ‬
‫ﺷﺎل‪ ،‬ﭘﮭﺎن ﭘﮑﻲ ﭘﻨﮭﻨﻮאرن ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮕﮭﮍي ِ‬
‫ِﺳ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪291‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺎن ِﻣﻠﻦ‪،‬‬
‫ﭔﻴﮭﺮ َ‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ ﻣﺎروﺋ َﮍא َ‬

‫َ‬
‫ﺷﺎل א� אورאﮬﻮن َ‬
‫ﻛﻨﺪن‪ ،‬ﺳﺎﻧﮕﻲ ﺳﺎﻧﮓ َﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫وﻳﭡﻲ آﮬﻴﺎن وאٽ ﺗﻲ‪َ ،‬ﻣ َﻦ َאﭼﻮ ﺣﺎل ﭘ ُ َﮁﻦ‪.‬‬
‫ڏن‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑَ ِﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬אوري آﮢﻲ َא ِ‬

‫رت ُرﺋ َﻦ‪.‬‬
‫אﻧﮭﻦ ﻛﺎرڻ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻴﻮن אﮐﻴﻮن ُ‬
‫َאﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻲ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ َﺳﮓ َﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﭴﺎم‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﻠﻴﺎم‪ُ ،‬ﻋﻤﺮ َ‬
‫ﻣﺎرو אُﮬﻲ ِﻣ َ‬
‫َﻃﻠ َﺐ َﺟ ِﻨ ِﺟﻲ آﮬﻲ ﺗ َﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﻛ َﺮم َ‬
‫َ‬
‫ڏﭠﺎم‪.‬‬
‫ﻛﻴﺎﺋﻮن ﻛﻴ א‪ ،‬ڏوﭤ ِﻲ ﮬﺖ َ‬
‫ﺟﻨﮭ ﮐﻲ‪ُ ،‬ﮬﺖ ﭜﻲ ﺗﻦ ﮐﻲ ﭘﻴﻮ آرאم‪.‬‬
‫ِﮬﺖ َ‬

‫ﭘﺎڙﻳﺎﺋﻮن ﺳﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻮن ﺟﻲ א ﺎم‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻃﺎﻟﻊ وאرא ﺗﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﮔﻮﻟﻦ ﺟﺎ ﺑﻪ ﻏﻼم‪.‬‬
‫ﻛﺎڏﮬﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎﻟﻜﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭤِﺌﻲ َﻃﻠ َﺐ ﺎم‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ِ‬
‫ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ َﮬﭣ ُﻣﻨﺠﺎن‪ ،‬وو‪ ،‬ﻣﺎروﺋ !‬

‫‪v‬‬
‫‪292‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪ِ v‬‬
‫وﺳﺎري وﻳﮭﻲ رﮬﻴﺆ‪ ،‬ﺣﺎل ﭔ ُﮅي ﮬﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِﻣﮍي َאﭼﻮ ﻣﻮن ﮘَﺮي‪ِ ،‬آﮬﻴﻮ ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻴﮍא ﺟﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ ﻮ ُﺳ ِﮅ َﺳﻨﮕﮭﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ﺟﻲ آﮬﻴﻮ َאﺗﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرﻳ َﺆ ِ‬
‫ﻛ ﺳﺎ‪ ،‬ﺟﺎ وﻳﮍﮬﻴﭽﺆن وﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫‪4‬‬

‫ﺌ‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫رאت ُﻣ َ‬
‫ﻜﻢ روﺋﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻼم ﺳﻨﮕﮭﺎرن ڏي‪.‬‬
‫ﺳﺎري َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﮍَ ﺟﮭﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫אﮐﻴﻮن אﺑﺎﮢﻲ ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﺑﻴﭡﻴﻮن ُ‬
‫ِ‬
‫َאﺑﺎﮢ َﻦ ﺟﻲ آﺳﺮي‪ ،‬ﻟِﻴﮍون ﭤ ِﻴَﻢ ﻟﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫وﻧﮉن ِورﮀﻦ ﭘﺎڻ ﺳ ‪ ،‬ڏؤﻧﺮن ِﺟﻲ ڏوﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻟِ ِﮑﻲ ﻛﺎﻏﺬ ُﻣﻮن وڌو‪ ،‬ﭘ َﮑﻲءَ ﮐﻲ ﭘﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫آب ﭜ َﺮي אوﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ڍو َ ﮐﻴﺖ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫َאوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﺆن ﻛﻮﻧ َﻜﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻞ َ ﻲ ﻛﻮﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎرو ﻣﻠﻨﺪو ﻣﺎرﺋﻲ‪َ ” ،‬ﺳ َﭽﻞ“ ﮐﻲ ﺳﻮﺋﻲ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﮁﻬون‬
‫‪1‬‬

‫ﻛﺮڙﻳ ُﻮن َ‬
‫َﭴﮝَ َﺮ ﭴﺎرڙﻳﻮن‪ ،‬ﭔﻴﺎ ِ‬
‫ﭰﻮڳ ﭰ ُﻼرﻳﺎ‪،‬‬
‫ﺳﻲ ﺳﻨﮕﮭﺎرﻳﻮن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪ِ ،‬و َﮬﻦ وאرڙﻳﻮن‪،‬‬
‫ﭨﺎﻣﺎن ﭨﺎرڙﻳﻮن‪ ،‬ﻻڙﻳﻮن ِ‬
‫ﮀﻨﻦ ﻻﮐﮍאن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪293‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪2‬‬

‫َوروﭨﺎ وﻳﺮﮬﻴﭽﻦ ﺟﺎ‪ِ ،‬אﮬﻲ ﻣﻮﺗﺌ ﻣﺎ ﮍﻳﻮن؛‬
‫َرس ﻧﻪ َאﭼﻦ روح ﮐﻲ‪ ،‬ﭤﺎﻟﮫ ۽ ﭤﺎ َ ﮍﻳﻮن؛‬

‫ﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻮن ﺳﻮﻣﺮא‪َ ،‬ﭼﮝﻴﻮن ﭼﺎﻟ َﮍﻳﻮن؛‬
‫َﺳ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮ ﻓ َ ُﺠﺮ ﭰﻮﻛﻲ َﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻦ دא َﻧﮫ دאﻟ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻻک ﺟﻮن‪ ،‬ﭔ َﻦ ﺷﺎﻻن ﺷﺎﻟﮍﻳﻮن؛‬
‫َو ُر ﺳﻲ ﻟﻮﻳﻮن َ‬
‫َאﭠﺌﻲ ﭘ َﮭﺮ آﮬﻦ אﮐﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻴﻮن ُﻋﻤﺮ آﻟ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﻮٽ ۾‪ ،‬وﺟﮭﺎن ﻓ َﻠ َﻜ ﻓﺎﻟ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﺷﺎل ﺳﮣﻨﺪو ﺳﻮ ڌﮢﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﻧِﮅر ﻧﺎﻟﮍﻳﻮن؛‬
‫وﭸﻲ ﮘﺠﮭﻴﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳ َﺲ َﺳﺮﺗﻦ ﺳﺎن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾!‬
‫‪3‬‬
‫ِﮬﺖ ڏﺳﺎن ڏوﭤ ِﻴﮍن ﺟﻴُﻮن‪ ،‬وﻳﭡﻲ وאﭨ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ُﮬﺖ ﭘ َﻮن ﭘﻨﻮﮬﺎرن ﺗﻲ‪ِ ،‬ﻣﭡِﻴﻮن ﻣﺎﭠ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﮀﻮﮬﻮن ﮀﺎﭨ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻳﺎد אﺗﻲ ﺟﻮن ﻣﻮن ﭘﻴﻮن‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮڙي ﭼﺎر ُ‬
‫ﻛﻨﮉאن ﻟﻮﺋﻲءَ ﺟﻮن‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭰﺎﻛ ﭰﺎﭨ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﺗﺎن ِﭜﻲ وﭸﺎن אوڏﮬ ‪ ،‬ﺟ ﮐِ ِ‬
‫ﻨﻮﮢﻴﻮن ﮐﺎﭨ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻟ َ ِ‬
‫ﻮﮬﻦ ﻻﭨ َﮍﻳﻮن‪ ،‬ﺗ َﻦ ﻻﻟﻦ َﺳﻨﺪﻳﻮن ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬ﭔ َﮭﻮن ﭔ ڙﻳﻮن؛‬
‫ﭔ ُﻮر ﭘ ُﭵﺎﮢ ُﻮن ﭔ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﮀﺎﮢﻦ ﭼﻮﻧﮉن ﺳﻲ ﭼﮍﮬﻴﻮ‪ ،‬ڏﺋﻲ ﭰ ڙﻳﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪294‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺎﻧ َ َﻮ ﭘ ڙﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻦ ﺎﺷﺎ ﺗ ِﮑُﻦ ﺟﺎ‪.‬‬

‫‪5‬‬
‫ڏٿ ﻟﺌﻪ‪َ ،‬‬
‫ُﮬﺖ ُﮔﮭ َﻤﻦ ڏوﭤ ِﻲ َ‬
‫ﻛﻴﻮن ﭨﻮﻻ ﭨﻮﻟﮍﺋ ؛‬
‫ِ‬
‫ﮀﺎﮢﻦ ﻟﻨﺐ َאﺋﻮن َﻣ ِ‬
‫ﺟﮭﻠﻲ ﺟﮭﻮﻟ َﮍﺋ ؛‬
‫ﮑﮣﻲ‪َ ،‬‬
‫ِﭘ َﻴﮭﻦ ﭘ َﭽﺎﺋﻦ ﻣﺎﻧﻴﺆن‪ ،‬ﭰﻮﻛﻲ ﭰﻮﻟ َﮍﺋ ؛‬

‫ﺗﻮن ﻋﻤﺮ אوﻟ َﮍﺋ ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮي ُﮬﺖ َﮀﮇﻳﺞ ﻣﻮن‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ُﮬﺖ رﻳﺖ ﺗﻪ َאڌو ﭔ َ ِ‬
‫ﻨﮅ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻦ ﻟﻮﻳﻮن ﻻﮐ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﻣﺎرﺋ َﮍن ﺟﻴﻮن‪َ ،‬ﺳﭽﻴﻮن ﺳﺎﮐ َﮍﻳﻮن؛‬
‫َﻣ َﺸﺮ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪َ ،‬ﻣﮑَﮡ ﻣﺎﮐ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ﺗﻮرن‬
‫َوﭨ‬
‫ِ‬
‫ﮐﻮہ ﺗﻲ‪.‬‬
‫َאﭸﺎن ﭰ ُ َ‬
‫ﭩﻦ ﺑﺎﮐ َﮍﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ﮐﮍא آﮬﻦ َ‬
‫‪7‬‬
‫ﻨﻮن ﮐِ ِﻨﻮﮢﻴُﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ﺳﺎﻧﮕ ُ ﺳﺎھ ﭘﻮي؛‬
‫َאﭸﺎن ﮐِ ِ‬
‫ﺗﺎر َ‬
‫َوﺳﻲ ﺗ َﺮ ِ‬
‫ﻛﻦ‪ ،‬ﻧ َﻴﻮن ۽ ﻧ ُ ِﻮﮢﻴﻮن؛‬
‫ﺟﺎﺗﻲ ُﮬﺌﻦ ِ‬
‫آﺟﮍي ِ‬
‫آرאم ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺟﻮﮢﻴﻮن‪ ،‬ﺗﺎﺗِﻲ َ‬
‫‪8‬‬
‫ﺟﮭ َ‬
‫ﻨﮓ ۾‪ ،‬ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻲ ﺟﮭﻮﭘﮍﻳﻮن؛‬
‫َאڄ ﺟﻮڙي وﻳﭡﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ڏي ﻧﻪ ڏوﭤﻴﮍن ﮐﻲ‪ ،‬ﻻﺋ َﻖ ﻟﻮﭘ َﮍﻳﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪.‬‬
‫رאﺟﺎ روﭘﮍﻳﻮن‪َ ،‬ﮔﮭﺮﻳﻦ رﮐﻦ‬
‫‪9‬‬
‫‪v‬‬
‫‪295‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏאج ۾‪ِ ،‬‬
‫ﭴﺎرڙﻳ ُﻮن؛‬
‫ُﮬﺖ ِڏ ِﻳﻦ ﻣﺎرو َ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ َ‬
‫وאرڙﻳﻮن؛‬
‫ﭘ َﻴﻮن ِآﮬﻦ ﺳﭛ ﮐﻲ‪ ،‬אُﮬﻲ وﻳﮍﮬﻴﻮن َ‬

‫ﺳﻲ ُﭼﻮﻧﮉن ﭘﻴﻮن ِﭘﺮھ ﺟﻮ‪ ،‬ﻧﺎﺋﻲ ڏאرڙﻳﻮن؛‬
‫ﻧﺪن َﺳﻨﺪﻳﻮن‪ ،‬ﮘﭽﻲءَ ﮘﺎرڙﻳﻮن؛‬
‫ﺟﮭﻦ ﮔﻮ ِ‬
‫ِو َ‬
‫ﭘﻮء ﮐﻨﻴﻮ ﮐﺎرڙﻳ ُﻮن‪َ ،‬و َﭸﻦ ﻟﻮﺋ َ ِﮍﻳﺎرﻳﻮن ِ‬
‫ِ‬
‫ﻟﻮء ڏي‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻛ َﻴﻨ ِ‬
‫ﻣﻮن ﮐ َﺆن ِو َﺳﺮن ِ‬
‫ﻤﺮ وﻳﻠﮍﻳ ُﻮن؛‬
‫ﻜﻲ‪ ،‬אُﮬﻲ ُﻋ َ‬
‫ﭼﺎر َ وڏي ﭼﺎھ َﻣﻮن‪ ،‬ﭤﻲ ﮀﻴﻼ ۽ ﮀﻴﻠﮍﻳ ُﻮن؛‬
‫ﭤﻲ ﮐﻴﮇ َ ِ ﮐﻴﻠ َﮍﻳﻮن‪َ ،‬ﺳﺮﺗ ِﻦ ﺳﺎن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫ڏن ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﭼﻮڌאري َﭼﺆﻧﺮא؛‬
‫َאوس َא ِ‬
‫ﺗ َﻦ ۾ ﺳﺎﻧﭝﻲ رﮐ َﻦ ﺳﺎﻣﮭﺎن‪ ،‬ڏ ُٿ ﭔ َﮭﻮن ڏوﻧﺮא؛‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ڌڳ رﮐﻲ ڌؤﻧﺮא‪ ،‬ﺻﺒﺢ ﮐﺎﺋﻦ ﺧﻮش ﭤِﻲ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ ﮀﻮ ﮐِﻼن‪ ،‬ﺳﺎ ِﻧﮕﻴﮍن ﺗﻲ ﺳﻮﻣﺮא!‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎر َھ ﺳﻮ ﺗِﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﻻھ ﭨﻮﻛﺎن آﺋﻮن ﭨ َﮭﻼن؛‬
‫ﮬﻲ ﺟﻲ َﻣﻮﺗ َﻦ ﺟﻮن َﻣﮭﻼن‪ ،‬ﭤِﻲ َ ﻠﻦ َﻣﻨﺠﮫ ﮔُﺬאرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﻛﺎڏي وﻳ َﮍא‪ ،‬وو‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎڙﻳﭽﺎ!‬
‫‪v‬‬
‫‪296‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﺎڏي َﮬﻠﻴﺎ‪ ،‬ﺗ َ ِ‬
‫ﮭﺪل ﺗﺎڏي‪َ ،‬ﮬ ُﻞ ﺗﻮن ِﮬﻨﻴﮍא‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﺳ َﻋ َﺠﺐ ﺟﻴﮭﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ﮘُ ِﮡ ﻛﻴﮍא‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺎڏאﺋﻮن ڏﻳﻨﮭﮍא‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺟﺎﻟﮡ ﺟﻴﺌﮍא‪ ،‬وو‪.‬‬

‫ِﮬﻦ َאﺟﺎﻳﺎ אُﻧﮭﻦ ﭔﺎﺟﮭﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ﭘﻠﻚ ﭘﻴﮍא‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﺪא ﺳﺎ َﻧﻮل ﭔﺎﺟﮭﻮن‪ ،‬ﮬﻲ ﺣﺎل َﮬﻲ ﭤﻴﮍא‪ ،‬وو‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫آﺋ َﮬ ِﻠﻲ ِﮬﻦ ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬وي‪،‬‬
‫ِﮬﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﻛﺎرڻ ﺗﻮن ﺳﺎ ِﻧﮕﻴﮍא!‬
‫ﻛﺎ َﮔﮭﮍي ﻧﻴﺒﺎہُ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺞ‪ ،‬ﭘﻴﭻ ﻧﻪ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺳﺎن ِ‬
‫ﭘﺎء‪ ،‬وي‪.‬‬
‫ۡ‬
‫ﺎﻋﺔ ٌ“ ِאﮬﻮ ﻧ ُﻜﺘﻮ دل ﺳﺎن ﺗﻮن ِ‬
‫ﻻء‪ ،‬وي‪.‬‬
‫”א ّﻟﺪﻧﻴَﺎ َﺳ َ‬

‫وﭸﮡ אوڏﻧﮭﻦ ِآء‪ ،‬وي‪.‬‬
‫ﺟﺎڏﻧﮭﻦ آﺋ ﺗﻮن وﮢﺠﺎرא‪ ،‬وري َ‬
‫دﻧﻴﺎ ۾ َد َم ﻛﻴﺌﻲ ﮔﺬאرﻳﺌﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ِ‬
‫ﺳﺎء‪ ،‬وي‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻋﺘﺎب َאﺑﺎﮢﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ُ‬
‫אوڏאﮬﻮن آﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ڏي َ‬
‫ﮬﻲ ڏ ُﻳﮫ ِوﻳ َﮍُ ِء ِوﺳﺮي‪ِ ،‬אﺗﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ وﭸﻲ ﺗﻮ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻳﺎد אﺳﺎن ﮐﻲ ِ‬
‫ﻛ ﻛﻴﮍﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻨﺠﮭﺎﺋ َء ﻣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ريء ﮔﺬري‪ ،‬وﻳ َﮍﺋﻲ ﺳﭛ َאﺟﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ אﺳﺎن َ‬
‫ﮔﮭﮣﺎ ِﻣﻴﻨﮭﻦ َﻣﻠ َ ڏي‪ ،‬وא ِ َء وري َوﺳﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪297‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ڏﺳﮡ ﻟﺌﻪ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ ِﺳﻜﺎﻳﺎ‪.‬‬

‫ﺳﺎﺋ َء ” َﺳﭽﻮ“ ِﺳﮕﮭﮍא‪ ،‬ﻣﻮن ﻣﺎرو ِﻣﻼﻳﺎ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﺴﺘون‬
‫‪1‬‬
‫ﻣﻮن ﺟﺎﻟﻴﻮ ﺳﺎن َﺟﻦ‪ ،‬ﻣﻮﭨِﻲ ﺗ َﻦ ﻧﻪ ﭘ ُﮁﻴﻮ؛‬
‫ﺣﺎل ﮬﻦ ﺟﻮن َﺧ אن‪ ،‬ﭘ َﻴﻮن ﮬﻮﻧﺪﻳﻦ َ‬
‫ﻛ ِﻦ؛‬
‫وאر ﻧﻪ َ‬
‫ﻛﮇﻧﮭﻦ ِوﺳﺮﻳﺎ!‬
‫ﺗﺎن ِﭜﻲ ﻣﺎرو َﻣ ِﻦ‪ُ ،‬‬
‫‪2‬‬

‫ﺗﻮڙي ﮬﻮ ﻧﻪ ﭘ ُﮁﻦ‪ ،‬آءٌ ﮔﮭﮣﻮ ﭘ ُﮁﺎن ﺗ َﻦ ﮐﻲ؛‬
‫ُﻋ َﻤﺮ آءٌ َﻣ ُﮁﮡ‪ ،‬ﺗ َﻦ ﮐ َﺆن وﭸﺎن ِوﺳﺮي!‬
‫‪3‬‬

‫ﻳﺎم‪َ ،‬‬
‫ﭤﻲ ﭘ ُﮡ َوﺳﺎ ِ‬
‫ﻣﻴﻨﮭﮍא؛‬
‫ﻣﺎرﺋ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ُ‬
‫َ‬
‫ﺳﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ڏאڏאﮢﻲ ڏ َﻳﮫ ﺟﺎ‪َ ،‬אڄ ﻳﺎد ُﻋﻤﺮ آﻳﺎم؛‬
‫ريء ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻴﮭﺎ ﻟﻘَﺐ ﻻﻳﺎم؛‬
‫ِﮬﺖ ﭘﻨﮭﻮאرن َ‬
‫ِﮬﻦ ﻈﻲ ﻟ َﻨﮕﮭﺎ ِ‬
‫ﻳﺎم‪ ،‬ﺷﺎل ِאﮬﻲ َא َوﺳﺮ ڏﻳﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫َ‬
‫ﺟﺎل؛‬
‫ِאﮬﻲ َאوﺳﺮ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺟﺎﻟﮡ آ‬
‫ﮐ َﭥ א ﺧﻮش َ‬
‫ﺣﺎل‪ُ ،‬ﮬﺖ ﻣﻴﺎن ﮬﻮن ﻣﻠ ۾!‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪298‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻴﻨﮭﻦ َوﺳﻨﺪي ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫َאڄ ﺳﻨﮕﮭﺎري ﺳﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮن َ‬
‫ﻨﺠ ِﻦ َﻣﻮن ﮬﺎرﻳﺎ؛‬
‫ﮘﻮڙﮬﺎ ﮘﺎﮢﺎﭨﻲ ﺑﻨﺎ‪ِ ،‬ﮬﻦ َﮬ ُ‬

‫ﻳﺎد َ‬
‫ﻛﺮﻳﻨﺪي ﺗﻦ ﮐﻲ‪ ،‬ﭔﺎرڻ َ َﭴﮡُ ﭔﺎرﻳﺎ؛‬

‫ِﮬ ِ‬
‫ﭽﻮء“ َﺳﻨﭝﺎرﻳﺎ‪ُ ،‬ﮬﺖ‬
‫ﭽﻮء“ ﺟﻲ!‬
‫َ‬
‫ﺖ ” َﺳ َ‬
‫ﺳﻨﭝﺎر ” َﺳ َ‬
‫‪6‬‬

‫ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﻨﮕﮭﺎر‪ِ ،‬ﻣﻴﻨﮭﻦ وﺳﻨﺪي َ‬
‫ﺳﺎر َא ُڄ َﺳ َ‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ُﮬﺌﺎﺳﻲ ﮔَ ُﮇ ۾‪َ ،‬دم ﻧﻪ ﭤﻴﺎﺳﻲ ڌאر؛‬
‫ﺟﮍوאر؛‬
‫ﻛﺎﭤﻲ َא ُڄ َאﺳ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ َא‬
‫َ‬
‫ﻨﻮﮬﺎر؛‬
‫وڌو ِﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ َﺮي ﮐﺎن ﭘ َ َ‬
‫ِ‬
‫زאر؛‬
‫ﺗﻴﻠﮭﺎن ﻣﻮن َא ُڄ آﺋﻴﻮ‪ ،‬روﺋ َﮡ زאرو َ‬
‫ﭽﺎر‪ُ ،‬ﮬﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻧﮕﻴﮍن ِﺟﻲ!‬
‫ﭘ َﻠﭙَﻞ ِﮬﺖ ﭘ َ َ‬
‫‪7‬‬

‫َ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﺳﺎ ِﻧﮕﻦ ﺳﺎڻ ُ‪ ،‬ﭤﻲ ﮔَﮇ وﺳﺎ َ ِﻣﻴﻨﮭﮍא!‬
‫َא ُڄ ِﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ِﮬﻲءُ ﭘ َﺮﻳﺎڻ ُ؛‬
‫ِ‬
‫ِﮬﺖ َ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﭘ ُﺮزא ﭘﺎڻ ُ‪ ،‬ﭘ َﺮ ﭤﻲ ﻟﻮﺋﻲءَ ﺟﻲ ﻟ َ َﭳ ﻣﺮאن‪.‬‬
‫‪8‬‬

‫ِوﺳﺮي ِ‬
‫ﻛ َ وﭸﺎن‪ِ ،‬ﻣﻴﺎن ﻣﺎروﺋﮍن ﮐ َﺆن؛‬
‫ِ‬
‫وﺳﺮڻ َﺳﻨﺪﻳﻮن ﮘﺎ َ ﮍﻳﻮن‪ُ ،‬ﻣﻮرؤن ﺗﺎ ﻧﻪ َﻣﭹﺎن؛‬
‫آﮬﻲ אﻣﻴﺪ َאﭸﺎن‪ ،‬ﭘﮑﻲ َﻣﻨﺠﮫ ﭘ َﻨﮭﻮאر ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫‪v‬‬
‫‪299‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ِوﺳﺎر ِﻳﻦ‪ُ ،‬ﮬﺌﺎن ِ‬
‫ﻳﺎد אﻧﮭﻦ ﮐﻲ؛‬
‫ُﻋﻤﺮ َאﺑﺎﮢﻦ ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﭤﻴﻮن ﮘﺎرﻳﻦ؛‬

‫ﺳﺎھ رﮘﻮن ﺳﺎرﻳﻦ‪َ ،‬ﻣﻦ ﭘ َﮭﭽﺎن ﭘﻨﮭﻮאرن ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻧﮓ‪َ ،‬‬
‫ﻟﻮﻳﻮن رﻧﮕﺎر ِ‬
‫ﻛﻦ ﺳﺎﮬﻴﮍﻳ ُﻮن ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾؛‬
‫ﺳﻲ َאﺳﺎورﻳ ُﻮن َאﮘﺮﻳﻮن‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ ﭘ َ ِﮭﺮن َא ِ‬
‫ﻧﮓ؛‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﻨﮓ؛‬
‫ﺗﺎب ﮐ َﺆن‪ ،‬ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻲ ﭘﻴﭡﺎ‬
‫ﺗﺎﻛﻮن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫وאﮬ ِﮣﻲ‪ ،‬ﺗﻦ ﮐﻲ ُ‬
‫وٺ ﻧﻪ ِ‬
‫ﺗﻨﮓ؛‬
‫ِﮬﻦ وﻳﭽﺎرא َ‬

‫ﻛﻴﺌﻦ ِڏﻳ َﻦ ﭘ ُ ِ‬
‫ﺳﻲ ِ‬
‫ﭘﻠﻨﮓ‪ ،‬ﺣﺎل ﺟ ﺟﺎ ِﮬﮭﮍא!‬
‫‪11‬‬
‫ﭘ َﺌﻲ ﺟﻲءُ َﺟﻨﺠﺎل ۾‪ ،‬ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺳﻨﭝﺎرﻳ ُﻮن؛‬
‫ِ‬
‫وﺳﺮن אُﮬﻲ ﻛ ﻛﻲ‪ ،‬ﺟﻲ َﻣﮭﻼن ﻣﻮﭼﺎرﻳ ُﻮن؛‬
‫ﭘ َﺮ ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ﺎءَ ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﻮن ﮬﻲ ﻛﺎرﻳ ُﻮن؛‬
‫ﻛﺎﭤﻲ َא ُڄ آءٌ ﭤﻴﺲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ َﺳﻨﮕﮭﺎرﻳ ُﻮن؛‬
‫אوڏﻧﮭﻦ ﻧِﮭﺎرﻳ ُﻮن‪ ،‬وﭸﺎن ﺳﺎ وﮬﻠ ُﻮر ﭤ ِﻲ!‬
‫‪12‬‬
‫َ ِ‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ﻻﺋﻴﺎن‪ ،‬ﻟ َﻘَﺐ ﻟﻮﺋ َﮍﺋ ؛‬
‫ُﻋ َﻤﺮ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ ِﭘ َ ﭘ َ َ‬
‫ِ‬
‫ﭧ ۾‪َ ،‬אﺑ ُﻮن אوﺋ َﮍﺋ ؛‬
‫ِ‬
‫ڏؤﻧﺮא ڏوﺋ َﮍﺋ ‪ ،‬وﻧﮉن ورﮬﺎﺋﻦ ﭘﺎڻ ۾‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫‪v‬‬
‫‪300‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺷﺎل ﻧﻪ ﻟ َﻘَﺐ ﺳﻮﻣﺮא‪ ،‬ﻟﻮﺋ َﮍﺋ ﻻﻳﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ﭘ َﭧ َﻣﭥﻲ ِﮬﻲءَ ﻟﻮﺋﻲ‪ُ ،‬ﻣﻮر ﻧﻪ َﻣﭩﺎﻳﺎن؛‬
‫ﻧﺎر ﺟﻲ‪ِ ،‬ﭜﻠﻲ ﺳﺎ ﭜﺎﻳﺎن؛‬
‫ﺟﺎ ﮐ َﭥِﻲ َ‬
‫ﮐﻴﺖ ڌ َ‬
‫َﻣﺮي َﻣﻠﮭﺎﻳﺎن‪ ،‬ﺳﺎرو ُﻣ ُ‬
‫ﻠﻚ َﻣﻠ َ ﺟﻮ‪.‬‬

‫‪14‬‬
‫ﻛﭙﮍא‪ ،‬ﻛﺎﮢﻴﺎرﻳ ُﻮن َ‬
‫ُﻋ َﻤﺮ אﮀﺎ َ‬
‫ﻛﻦ ِ‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ؟‬
‫ﻣﺎرن ڏي وﭸﺎن!‬
‫ِﺟﮭﮍي آﻳ َ ِﺲ ِﺟﻴﺌ َﻦ‪ ،‬ﺷﻞ ﺗ ِﮭﮍي ُ‬
‫‪15‬‬
‫ﻛﻦ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ ﻛﺎﮢﻴﺎرﻳﻮن َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﭙﮍא َאﮀﺎ ُﻋ َﻤﺮ ﭴﺎم؟‬
‫ﺪאم؛‬
‫ﮬﺎب ُﻣ َ‬
‫ﭤِ ﭘ َﻨﮭﻮאرﻳﻮن ﭘ َﭧ ۾‪ِ ،‬ﻣﮭﮣﻲ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎم‪ ،‬ﺗﻪ ﻟﻮﺋﻲءَ ﺟﻲ ﻟ َ َﭳ رﮬﻲ‪.‬‬
‫آﮬﻴﺎن ﺳﻮﻣﺮא ﺗﻮ َ‬
‫‪16‬‬
‫ِ‬
‫ﻻڄ‪َ ،‬‬
‫رﮬﺠﻲ َאﭼﻲ ﺳﻮﻣﺮא؛‬
‫ﺷﺎل ِ‬
‫ِﮬﻦ ﻟﻮﺋﻲءَ ﺟﻲ َ‬
‫رאڄ؛‬
‫ﺗﻪ َﻣ ُﺮ ﭔ ُﮅي ﺧﻮش ﭤِ ‪ ،‬رﻳﮕﺴﺘﺎﻧﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎ ﻧﻪ ﮐﺎﺋﻲ ﮐﺎڄ‪ ،‬ﺟﺎ ﻗﻴﺪ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻮٽ ۾‪.‬‬
‫ﻛﺌﻲ ﺗﻮ‬
‫‪17‬‬

‫ِ‬
‫وﭸﻲ ﺗ َﮭﺒﺎرאن ﭤﺌﻲ؛‬
‫ﺗﻮڙي ﻟﻮﺋﻲ ِﮬﺖ ِﮀﭵﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﭜﺎڻ ِﭜ ِﭵﻲ؛‬
‫ﺗﻪ ِﭜﻲ ِﭘﮭﻨﺪﻳ َﺲ ﭘ َﻨﮭﻮאرن ﺟﻲ‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﺎ ِﻧﮕﻦ ِ‬
‫ﮭﭵﻲ‪ ،‬ﻣﺎن َאڌ ُﻣﺌﻲ ﭤ ِﻲ ِآﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻻء ِﺟ ِ‬
‫‪18‬‬
‫‪v‬‬
‫‪301‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ ِ‬
‫ﺗﻮڙي ِ‬
‫ﻟﻮء ﻟﻮﺋﻲءَ ﺳﺎن وﭸﺎن؛‬
‫ﮬﻮء ِﮀ ِ ‪ ،‬ﺗﺎ ﭜﻲ‬
‫َא ِﭼﻲ ُﻋ َﻤﺮﻛﻮٽ ۾‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ِ‬
‫ﻛِ ؛‬
‫ﻛ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﺋﻲ ﺳﺎﻧﮃ َ ﺳﺎھ ﺳﺎن‪ ،‬ﺟﺎ ڏאڏאﮢ َﻦ ڏﻧِﻲ؛‬

‫ﺳﻮﻣﺮא‪.‬‬
‫אُﮬﺎ ﻧﻴﻨﺪﻳ َﺲ ِ‬
‫ﭜﺎڻ ِﭜ ِ ‪ِ ،‬ﻣﻴﻨﮭﻦ َوﺳﻨﺪي َ‬
‫‪19‬‬
‫אوﭜﺎر ﺟﻮ؛‬
‫َאﺑ َﺮ ﭤِﻴﺎ ۾ ُא َڀ‪ ،‬۽ وאءُ ﻟﮙﻮ َ‬

‫ﭛ؛‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭼﻮي ﭤﻴﺎ ﺳﻮﻣﺮא‪َ ،‬ﭼﮝﺎ ﺳﺎ ِﻧﮕ ِﻦ ُﺳ َ‬
‫ﭛ َאﭤﻦ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ زور ُﻇﻠﻢ ﺟﺎ!‬
‫ﻧﺪر ۾ ُﭼ َ‬
‫ﭘ َﺮ ِﭼﺖ َא َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ِ‬
‫ﻣﺎرن ڏﺋﻲ!‬
‫ِאﮬﻲ ﻧِﻴﺎﭘﺎ ﻛﻮ ﻧﻴﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ُ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫وس وڏאﺋﻲ‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ﺳﻲ ِ‬
‫ﻛﻴَﮍم ﻛﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﮡ َאوﮬﺎن ﺟﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ڏک ڏورאﭘﺎ ﭤﺎ ﻣﻨﺠﻮ אﺳﺎن ڏي‪َ ،‬‬
‫ﺣﺎل َאﺳﺎن ِﮬﺖ ﮬﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻮ ﺟﻮ ﻗ َﻠ َﻢ َوﮬﺎﻳﻮ‪ ،‬ﭘ َﺮي אوﮬﺎن ﮐﺎن ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻟﻮء אوﮬﺎن ﺟﻲ ڏ ُﻧﮭﻦ ﻟﻮﺋﻲ ﺟﺎ آﻧﺪ ‪ ،‬ﻟِﻴﮍאن ِﮬﺖ ﭤِﻲ وﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن َﺳﻨﮕﮭﺎرن ﺟﻮن ُﺳﮡ ”ﺳﭽﻮ“ ري‪ ،‬ﺳﺎہَ ِﺳﻴﺒﺎﮢﻴُﻢ ﺳﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻛﺎﻧﮕﮍא ﻗﺮﻳ َ ﺟﺎ‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﻛﺎﻟ َﮫ אُڏאﻳﻮ َ‬
‫ﻛﻦ‪،‬‬
‫َوﭨﺌ ُﻮن ِوﻳﮍﮬﻴﭽﻦ!‬
‫‪v‬‬
‫‪302‬‬

‫ﻤﺎرﺌﻲ‬

‫‪v‬‬
‫آﺳﺮوﻧﺪي آﮬﻴﺎن‪َ ،‬ﻣﻦ ﻛﻮ ﭜ و َ‬
‫ﻛﻦ‪،‬‬

‫َوﭨﺌ ُﻮن وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ!‬

‫ﻣﺎن َא ِڏن‪،‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑَﻦ ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬אوڏא َ‬
‫َوﭨﺌ ُﻮن وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ!‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺑﻪ َﺳﺮﻳﺮ ۾‪ ،‬دوﻧﮭﺎن روز دﮐ َﻦ‪،‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫َوﭨﺌ ُﻮن وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ!‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ِאﮬﻲ אوﻻﻧﺒﺎ آﻳﺎ‪،‬‬
‫ﻣﺎرن ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻣﻮن ڏي ُ‬
‫ِ‬
‫ڏ ُﻳﮫ ڏאڏאﮢﻮ ِ‬
‫ﻳﻨﮭﻦ ِאﺗﻲ ﺗﻮ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ ِوﺳﺎرﻳ ُﺌﻲ‪ ،‬ڏ َ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛ ِﮭﮍﻳ ﮘﺎ ﻴ وﻳﮍﮬﻴﭽﻦ ڏ ُﻧﮭﻦ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻦ ﭰ ﻳ ُﺌﻲ ﻣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﭘ َ َﮭﺮ ﭘﻨﮭﻮאرن ريءَ ِ‬
‫ﻛﻴﺌ َﻦ ﭤ ِﻲ ﮔﮭﺎرﻳﻦ‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ ﺳﺎڻ ُ َאﺟﺎﻳﺎ‪.‬‬

‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﻛﺎرڻ رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن‪ ،‬ﺳﺎ ِﻧﮕﻲ ﺳﻲ ِﮬﺖ ِﺳﻜﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫َو ُس ﻧﻪ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﮡُ ”ﺳﭽﻮ“ ري‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ﻣﻮن ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟ َﻨﮕﮭﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫آَ ِ‬
‫ﻋﺘﺎب‪،‬‬
‫رאت َ‬

‫ڏאڍא ﺳﺨﺖ َﺳﻨﮕﮭﺎرن ڏ َﻧﮭﻦ!‬

‫‪v‬‬
‫‪303‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺟﻮאب‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ُﻋ َﻤﺮ ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﺟﮭﺎﻧﮕﻴَﮍن ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫”وﻳﭡ ءَ ِאﺗﻲ ﻣﺎرﺋ ِﻲ‪ ،‬ﮐﺎﺋ ِﻲ ﺧﻮب َ‬
‫ﺒﺎب“‪.‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ِ‬
‫ِﮬﺖ ﺳﺎرو ڏ ُﻳﮫ ڏَﻛﺎﺋﻴﻮ‪ُ ،‬ﻋ َﻤﺮ ﺟﻲ ﺗِ َ‬
‫ﺗﺎب‪.‬‬
‫ﮏ َ‬
‫ﺴﺎب‪.‬‬
‫ﻣﻮ ٰ ﺗﺎ ﻣﻌﺎ ِ ﻛﻴﺎ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ َﺳﭛ ِﺣ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪304‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙ رﻴون‬
‫‪1‬‬
‫آءُ رאﮢﺎ ڏي َر ُ‬
‫ﻧﮓ‪ ،‬ﻣﻮﭨِﻲ ﻛﺎכ َ‬
‫ﻛﻨﮅن ﮐﻲ؛‬
‫ﺧﺪאء ﺟﻲ‪ ،‬ذرو ﭘ ُﺮزو ز ُ‬
‫ِ‬
‫ﻧﮓ؛‬
‫ﻻﮬﺞ ﻟ َ ِﮗ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎن ﭘﺎڙج ُ‬
‫ﻧﻨﮓ‪ ،‬ﻣﮭﮣﻲ ﮬﺎب َﻣﺘﺎن َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ!‬
‫‪2‬‬
‫ﮬﺎب‪ ،‬رאﮢﺎ ﻛﺮ ﻧﻪ رאءَ ﺗﻮن!‬
‫َ‬
‫ﻣﻮﻣﻞ ِﻣﮭﮣﻲ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮאب‪ ،‬ﻣﺮد ﻧﻪ ڏﻳﻦ َ‬
‫ﻣﻴﻨﮅرא‪.‬‬
‫ﺟﻮﺋﻦ ﮐﻲ‬
‫ُ‬
‫‪3‬‬
‫ﮬﺎب‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴُﺌﻲ ﻣﻴﺎن ﻣﻴﻨﮅאر؛‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ِﻣﮭﮣﻲ ُ‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺎכ ﻛﻨﮅﻳ ُﻦ ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺧﺮאب‪،‬‬
‫ﻛﺮ ﻧﻪ ﺧﺎن‬
‫ُ‬
‫‪4‬‬
‫ﻚ ُﺟ ِﻮء ﭔِﻲ ِ‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﺟﻮء‪ ،‬ﻣﺮد ﻧﻪ ﮀﮇن ﻣﻴﻨﮅرא؛‬
‫ﺗﻮ ﭘ ُﮡ ﭘﺮﻳﻦ ِ‬
‫ﭘﻮء‪ ،‬ﻛﻮہُ ﻟﭵﺎﻳﻮ ﻛﺎכ ﮐﻲ!‬
‫‪5‬‬
‫ﻚ ُﺟ ِﻮء ﭔِﻲ ِ‬
‫ِﮬ َ‬
‫ﺟﻮء‪َ ،‬ﮀﮇن ِ‬
‫ﺟﻮאن؛‬
‫ﻛ‬
‫َ‬
‫ﻧﺴﺎن‪ ،‬ﺟﻲ َ‬
‫ﺜﺎر ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫אُﮬﻲ ِﭜﻲ א َ‬
‫ﻧﻨﮕﻦ ﺗﻲ ﻧِ ُ‬
‫‪6‬‬
‫‪v‬‬
‫‪305‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آءُ رאﮢﺎ َر ُ‬
‫ﻧﮓ ِ‬
‫ﻻء‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﻛﺎכ ﻛﻨﮅن ﮐﻲ؛‬
‫ﺧﺪאء ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ وري ِﮬﺖ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎن ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎء؛‬
‫ﻧﺎء‬
‫ﺳﻮڍא َﺳﻨﺪﻳﺌِﻲ ِ‬
‫ﺳﺎء‪ ،‬آءٌ وﻳﭡﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮓ אُڏאﻳﺎن‪.‬‬

‫‪7‬‬

‫رک ُ‬
‫آءُ رאﮢﺎ ُ‬
‫ﺎﮢﻲء ﺳﺎن؛‬
‫رאز‪ ،‬ﻣﻮن ِﮬﻦ‬
‫َ‬

‫ﺗﻮﮐﻲ ﻛﺮﻳﺎن ﻛﻴ و‪ ،‬ﻧﺎﻣﻴﺎن ﻧ َﺮ ﻧِ ُ‬
‫ﻴﺎز؛‬
‫ﻛﻴَﮍم ُ‬
‫ﺟﻮ ﭤﻲ َ‬
‫ﮬﺎب ﻛﺮي ﮀﮇﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻧﺎز‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ ِﻣﮭﮣﻲ ُ‬
‫‪8‬‬
‫ﻣﻮن ﺗ َﺆن ِﻣﮭﮣﻮ ﻻھ‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﻛﺎرڻ ﻣﻴﻨﮅאر؛‬
‫ﮬﻲء ڏوﮬﺎرڻ ِ‬
‫ڏאھ؛‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎ‬
‫ُ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ آﮬﻴ ‪َ ،‬‬
‫ﺗﻮڙي ﭤِﻴﺲ ﺑ ِאہ‪ ،‬ﺗﻪ ﭜﻲ َﮘﻞ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ آﮬﻴﺎن!‬
‫‪9‬‬
‫ڏي ﻛﻮ ر ُ‬
‫ﻛ ِ‬
‫ﻧﮓ وري‪ ،‬ﻛﺎﻣﻞ ﻛﺎכ َ‬
‫ﻨﮅن ﮐﻲ؛‬
‫ُﻣﻨﮭﻦ ڏﻳﮑﺎرج ﻣﻴﻨﮅאر‪ ،‬وﭸﺎن ﺗﺎ ﻧﻪ َﻣﺮي؛‬

‫ﺑ َ ِﺨﺸﺞ َ‬
‫ذوق ذري‪ِ ،‬ﻣﮭﮣﻲ ﮬﺎب َﻣﺘﺎن َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫َﭼﮍﮬﻨﺪ ِ‬
‫ﻳﺴﺎنء ِﭼﮑﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ُﻣﻨﮭﻦ ڏﻳﮑﺎرج ﻣﻴﻨﮅאر؛‬
‫آﻧﺪو ﻣﻮن ﮐﻲ ِﮬﺘﮭ ‪َ ،‬‬
‫ﻻر ﻟِﮑﻲ؛‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ َ‬
‫ڏאﮔﮫ ﺗﻲ‪ ،‬ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ِﻋﺸﻖ ﺗﮑﻲ؛‬
‫ﭼﺎڙﮬﻴﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ َ‬

‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ אوﻻכ ﺟﻮ‪.‬‬
‫َﻣ ُﺮ ﭔﻴﻮ ﻛﻮ ِﺳ ُﺮ ِﺳﮑﻲ‪ُ ،‬א َ‬
‫‪v‬‬
‫‪306‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫‪11‬‬
‫ِﮬﻲ ﺟﻮ ﭤ ِﻴَﮣﻮ ﮬﻮ‪ ،‬ﺳﻮ َאﮐ َ ُﺮ ِ‬
‫ﻣﻴﭩﻴﻨﺪو ﻛﻮﻧﻜﻮ؛‬

‫زﺑﺎن ﺳﺎن‪ِ ،‬ﮬﻦ ﮘﺎ ﻴ ﮐِﻴَﮣﻮ ﮬﻮ؛‬
‫زﮬﺮ َ‬
‫ِﮬ و ُ‬
‫ﻧﺎ ﺗﻪ ﭘﺎﮢ َﺌﺆن ِﭘ َﮭﮣﻮ ﮬﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ زﻳﺮ زﻣ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ُ‬
‫ڏک ﻧﻪ ڏﻳﮣﻮ ﮬﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﻴﻨﮅرא؛‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎن ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻧ َ َ‬
‫ﻨﮓ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﻧﻴﺒﮧ ﻧِﻴﮣ َﻮ ﮬﻮ؛‬

‫زﮬﺮ ﭘﻴﺎﻟﻮ ﭘ ُﺮ ﻛﺮي‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﮇﮬﻦ ِﭘﻴﮣ َﻮ ﮬﻮ؛‬
‫ِﺟﻲ ﻧﻪ ِﺟﻴﮣ َﻮ ﮬﻮ‪ ،‬ﻣﺎن ﮐﺆن ِﮬ َﻦ ِﻣﮭﮣﻲ وري‪.‬‬
‫‪13‬‬

‫ِ‬
‫ﺳﻮڍل ِﺳﻜﺎﺋﻲ‪ ،‬آءٌ ﭘ ُﮡ ﮔﮭﮣﻮ آﮬﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫ﻧﮭﻨﺠﻲ‪ِ ،‬‬
‫وאت ﻣﻮن ﮐﻲ وאﺋﻲ؛‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﺗﺎ ِ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎر ِﻧﮫ َ ﻲ ﻛﺎכ ﺗ َﺆن‪.‬‬
‫ﻛﺮ ُאﮬﺎ ﻛﺎﺋﻲ‪ ،‬ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫‪14‬‬
‫َ‬
‫ڏﮬﺎڳ ﺟﻲ؛‬
‫ﻣﻴﺎن آءٌ ﻣﺎري‪ ،‬ڏאڍي ڏ َﻧﻮ‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎכ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ ﻛﺎري؛‬
‫ِﻣﮭﮣﻲ ﮬﺎب َﻣﺘﺎن ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻪ‬
‫ڏوﮬﻦ ڏي ﻧﻪ ِڏﺳﻴﺞ ﺗﻮن!‬
‫ﻛﺮ َ‬
‫ﺳﻮڍ َل َﺳﺘﺎري‪َ ،‬‬
‫‪15‬‬
‫آءُ ﺳﻮڍא ﻛﺮ َﺳ ُﭻ‪ ،‬ﻻﮬﻲ ُﻣﻮن ﺗ َﺆن ِﮬﻲ ِﻣﻴﮭﮣﻮ؛‬
‫ﺟﮭﻴﮍو ﺟﮭﮙﮍو ﻧِﻜﺮي‪ ،‬ﻣﻮن َﻣ َﻦ َאﻧﺪرאن َﻣ ُﭻ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪307‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ ِ‬
‫ﻣﺎڳ وﺳﺎﺋﺞ ﻣﻴﻨﮅرא!‬
‫ﻛﺎرڻ َא ُچ‪،‬‬
‫א�‬
‫ِ‬

‫‪16‬‬
‫َ‬
‫אوﻃﺎق‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﻴﺎن ﻣﻴﻨﮅرא؛‬
‫אﭼ ﺟﻲ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎכ؛‬
‫ﻛﻮﺟﮭﻲ ﭤﺌﻲ ﻧﻪ‬
‫ﺗﻪ ﻋﻴ ﮐ َﺆن ِآﺟﻲ ﭤﻴﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫אכ‪َ ،‬ﻣﺘﺎن َﻣﭩﺌ ﻣﻴﻨﮅرא‪.‬‬
‫ﮬ َ ِאﮬﺎ ﮬ‬
‫‪17‬‬
‫ﺳﻮڍ َل ﺳﻴﺎﮢﺎ؛‬
‫ﻣﻮﭨ َﮡُ َﻣﺮכ ﻧﻪ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﮬﻮ َ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﭜﻴﻨﮓ ِﭘﻴَ َﻞ ﭜﺎﮢﺎ؛‬
‫وﺳﺎﺋﺞ ِو ِ ﻲءَ ﺟﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭘ َﺮي ﻛﺮي ﭘﺎﮢﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎرﻳﺌﻲ ﻣﻴﻨﮅرא‪.‬‬
‫‪18‬‬
‫آﺗ َﮡ ُאﺟﮭﺎﺋﻲ َﮬ ِﻠﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳ َﻦ ﭘ ُﮁﺎﮢﻮ؛‬
‫ﮔﮭﻮٽ ﺳﺎن‪ِ ،‬ﭘ ِ‬
‫ﻛ ﮔﮭﭩﺎﻳﻮ َ‬
‫ِ‬
‫ﺮت ِﮬﻦ ﭘﺎﮢﻮ؛‬
‫ﻇﺎﮬﺮ زאﻻﮢﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﺑﺎﻃﻦ ﺑِﺮھ ﺑﻠﻲ ُﮬﻴﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﻛﺎﺗِﻲءَ ريءَ ُ‬
‫ﻛ ِﮭﻲ ﮀﮇﻳﻮ‪ ،‬رאﮢﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َر َﻧﺞ؛‬
‫ُﺳﮑﺆن ۽ َﺳﮭﻨﺞ‪ ،‬ﺳﻮڍא ﺳﺎڻ ﮐ َﮣ وﺋ ‪.‬‬
‫‪20‬‬

‫ﮍيء ﺟﻮ‪ِ َ ،‬ﻲ وڃُ ﺎءُ؛‬
‫ﺳﻮڍא ِﮬﻦ َﺳ َ‬
‫وچ ۾‪ ،‬آﮬﻲ و ُﻳﺮ وڌאءُ؛‬
‫وﻳﺮن وڌو َ‬

‫ﭘﺎﮢﻲء ﭘﺎءُ؛‬
‫ﻣﻮن ﺗﻲ ﻟﮙﻨﺪو ﻛﻮﻧﻜﻮ‪ ،‬ﭘﻴﺎرא‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪308‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﮬﻴﻜﺮ ﮬﻴﮇي آءُ‪ ،‬ﺗﻪ ِﭘ و ﭘ َﮅر ﭤﺌﻲ‪،‬‬
‫‪21‬‬

‫ڍوﻟﻴﺎ ﺗﻮ ﻟﺌﻪ َڍ َ‬
‫ٽ ۾‪ ،‬آءٌ وﺗﺎن و ِ‬
‫ﻳﮙﺎﮢﻲ؛‬

‫رאﺗﻴﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن אوﺗﻴﺎن‪ِ ،‬ﭘﻨﺒﮣ ُ ﻣﺎن ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ؛‬
‫ﮬﻲء ﭘﻮﺗﻲ ﭘ ُ ِ‬
‫ﺮאﮢﻲ؛‬
‫ﻟ َﭩﺎ ﻣﻮن ﻟِﻴﮍون ﭤﻴﺎ‪َ ،‬‬

‫ﺗﻪ ﺑﻪ رאﮢﻲ ﺟﻲ ِ‬
‫ﺳﺎﮢﻴﮫ ۾!‬
‫رאﮢﻲ‪َ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن َﺳﮇن‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫آءٌ ﺗﺎ روز روﺋﺎن ﺳﺎرﻳﻮن‪،‬‬

‫ﻨﮭﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬وو‪ ،‬ﮘﺎ ﮍﻳﻮن ﻛﻴ َ ﻳﻮن!‬
‫ﺳﻮڍא ﺗ ُ ِ‬
‫ﭔ ُﮅي ورج‪َ ،‬و ﺎ‪ ،‬زور ﻣﻨﮭﻨﺠﻴﻮن زאرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻚ َﺳﻨﺪﻳ َ َﻮ َ‬
‫ِﺳ َ‬
‫ﻲء אﻧﺪر ﺟﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻴﻮن‪ِ ،‬ﺟ َ‬

‫رאﮢﺎ ُر َﺳﮡ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﻛﻮﻛﺎن ِﮬﺖ ﻛﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫وﻳﭡِﻲ َﮘﺮﮬﻴﺎن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪َ ،‬ﮬﻨﺠﻮن ِﮬﺖ ﮬﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻲء ۾‪ِ ،‬ورہ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ وאرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﺟﺎﻳﻮن ِﺟ َ‬
‫ﻋﺎﺟﺰ ِﺟﻴﻮن آرﻳﻮن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﮭﻨﺪא ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﮬﺎء ِ‬
‫ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫َ‬
‫ﮬﺎء‪،‬‬
‫ريء َ َﻦ ِﮬﻲ ڏﻳﻨﮭﮍא!‬
‫ﺗﻮ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪309‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫وאء وאء‪ِ.‬‬
‫آﮬﻲ ﮬﻦ َאﺣﻮאل ﺗﻲ‪َ ،‬و َ ﺎ ﺗﺎن ِ‬
‫ﻳﺲ ﺟﻲ‪ ،‬אُ َ‬
‫ﻛﻨﮉ َאﺳﺎن ﮐﻲ ِآہ‪.‬‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ د َ‬

‫ڏﮬﺎڙي روﺋﺎن‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﺟﺎء‪.‬‬
‫ِڏﺳﻴﻮ ِ‬

‫ﺳﻮڍل ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎכ ﻧﻪ ﻟﮙﻲ َ‬
‫ﺳﺎء‪.‬‬
‫ﻛﺲ ﻣﻮن‪،‬‬
‫ﺳﻮڍא َﺳﺘﺎري ﻛﺮي‪ ،‬ﭘ َ َאﮜَﮡ ﻣﻮن ِ‬
‫ﭘﺎء‪.‬‬
‫درد َﻣﻨﺪن ﺟﻮن دאﻧﮭﮍﻳﻮن‪ ،‬وא ِ ءَ ﻟ َ ِﮗ ور ِ‬
‫ﻧﺎء‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻮن ﻻﻟ َﻦ دل ﺳﺎن ِ‬
‫َ‬
‫ﻻء‪.‬‬
‫ﺳﻮאل ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻣﻴﻨﮅرא‪ ،‬آءُ ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬ﮬﺖ وﻳﭡﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮓ ُאڏאﻳﺎن!‬
‫ﺗﻮ ﺳﺎرﻳﻨﺪي ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬﺖ ﺳﻮڍא ﺳﺎہُ ڏﻳﺎن‪.‬‬
‫رאﮢﺎ رﺗ ِﻲ رאز ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ آﮬﻲ ِﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻣ َﻞ َ‬
‫ﻛﻨﮅيءَ ﻛﺎכ ﺟﻲ‪ ،‬آءٌ ﺟﺎﻧِﻲ ﻛﻴﺌﻦ ِﺟﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺷﺎل אوﮬﺎن ﺟﻮ َאﮘ ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧِ ُﻴﮭﻦ ﻧِﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫رאﮢﻲ ﺳﻨﺪو ُ‬
‫رאز‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن ﻛﻴﮇوﺋﻲ آﮬﻲ!‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن آڏو ﻛﺎﻧﮅ ﺟﻲ‪ ،‬ﻧﭥﻮ وﮢﻲ ُ‬
‫ﻧﺎز‪.‬‬
‫ﻛﺮڻ ﻧِﺖ ُ‬
‫ﭔﺎﻧﮭﺎن ﭔﺎ ِﻧﮭﻦ ﺟﺎن ﭔ َﮅي‪َ ،‬‬
‫ﻧﻴﺎز‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪310‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻲ ﮬﻲ آﮬﻲ ُﺣﺴﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﺎرﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻏ ُﻢ ﻏ ُ‬
‫ﻤﺎز‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﭘﺮﭜﺎﺋ ِﮡ ُ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﺳﺎڻ ُ א ُ‬
‫ﻳﻼز‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺳﺎر ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻳﺎر‪ ،‬وي!‬
‫َﮀﮇ رﺳﺎﻣﺎ ﺗﻮن‪ ،‬آءُ ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻴﺎر‪.‬‬
‫ڏوہُ ﻧﻪ ﻛﻮﺋﻲ ﺗﻮ ڏﻳﺎن‪ ،‬آﮬﻲ ﻣﻮن ﺋﻲ ِﺳﺮ َﻣ َ‬

‫ِﺳ َ‬
‫ﮬﺰאر‪.‬‬
‫ﻚ ﺳﻮر אﺧﺎن ﻣﻮن ﻛﻴﺎ‪ِ ،‬ﮬﻴﻨﺌﮍي َﻣ ِ‬
‫ﻨﺠﮫ َ‬
‫ﻣﻮٽ َﻣﺮאن ﭤﻲ ﻣﻴﻨﮅرא‪ ،‬ﺑِ ِ‬
‫ُ‬
‫ﺑﺎر‪.‬‬
‫ﺮﮬﻲ ﭼﺎڙﮬﻴﺌﻲ َ‬

‫ﻳﭽﺎر‪.‬‬
‫وﻳﭡﻲ ﻛﺮي ﻛﺎכ ۾‪ ،‬ﮬﻲءَ وﻳﭽﺎري و َ‬
‫ِ ِ‬
‫ﻟﺪאر‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ ﺋﻲ آﺋﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻲ دل ُﮔﮭﺮﻳﺎ د َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺳﻮڍل ﺳﺎرﺋﻲ ﺳﺎہ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﻣﻦ ﺳﺎن ﻣﺎرﻳﺌﻲ!‬
‫رאﮢﺎ ُر َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫وﻳﭡِﻲ َ‬
‫آﮢﻴﻨﺪوء א�‪.‬‬
‫ﻛﺎכ ﺗﻲ‪،‬‬
‫ﻛﮍﮬﺎن‬
‫ِ‬
‫ِﮬﻦ ُﻣﺌﻲءَ ﺟﻮ ﻣﻴﻨﮅرא‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﻛﻴﮭﻮ ﭘ َﺮوאہُ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺪو َאﭼﮡ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬روز ﻧﮭﺎرﻳﺎن رאہُ‪.‬‬
‫َﮔﮭﮍي אوﮬﺎن ِﺟﻲ ﭤِﻲ ُﮔﮭﺮאن‪ ،‬ﭼﺖ َאوﮬﺎن ﺟﻮ ﭼﺎہُ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪311‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﻣﮭﺮ َﻣﭥﻮ ﺗﻮ ِ‬
‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺑ َﺨﺖ ﺳﻴﺎہُ‪.‬‬
‫ﻧﺎہ ﻛﻮ‪،‬‬
‫ﻛﻮڏﺋﻮن ﻗ ُﺮﺑﺎﻧِﻲ ﻛﺮي‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎہُ ﭘ َ َﺴﺎہُ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ِ‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ ﭘﺎڻ َ‪،‬‬
‫ﺮ‬
‫ﭘ‬
‫ﭘﻴﺶ‬
‫ﻲ‬
‫ﭘﺌ‬
‫َ‬
‫آءٌ ﭼﻮﻧﺪﻳ َﺲ َﮬ ِﻠﻲ ُ‬
‫ﺣﺎل ﮬﻲ!‬
‫ﺗﻮ ﺗ َﺆن آﮬﻲ ﻣﻴﻨﮅرא‪ ،‬ﻛﺎכ ِ‬
‫ﺳﺎري ﻗ ُﺮﺑﺎن‪.‬‬
‫دل ﮐﻲ دﻳﻮאﻧﻮ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﭔﮭﮙﮡ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭔﺎڻ َ‪.‬‬
‫ﺳﺞ َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﻨﮓ ڏي‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ﭤ ِ ِ‬
‫ﻴﺲ َאﭴﺎڻ َ‪.‬‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎن ِڏ ِ‬

‫آﻧﺪم ِ‬
‫ﻋﺘﺎب ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲءَ ﭴﺎڻ َ‪.‬‬
‫ﮬﻴﭟ َ‬
‫ﺳﺎھ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﺎﻧﮕﮫ א ِ‬
‫ﻳﮇאﮬ ﺗﺎڻ َ‪.‬‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﺪي َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﺎ َﻧﮅ ﺑﻨﺎ ﮬﻲءَ ﻛﺎכ‪،‬‬

‫ﻛﻮڙي آﮬﻲ‪ ،‬ﻧِﻲ وو‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن!‬
‫َ‬
‫ﮬﻲء َﻣﺮي ﭤﻲ ُﻣﺸﺘﺎق‪.‬‬
‫ﺳﻮڍل ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﺮﺗﻴﻮن‪َ ،‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺳﺎہُ ُﺳﮅﻳﺮ ﭤﺌﻲ‪َ ،‬אﭼﻲ ﺟﻲ אوﻃﺎق‪.‬‬
‫ﺳﻮن ﮐ َﺆن‪ِ ،‬‬
‫ﺧﺎﺻﻲ َڍ َ‬
‫ٽ ِﺟﻲ ﺧﺎכ‪.‬‬
‫َﺳﭱﺮي آﮬﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ُﺳﮅ َא ِﭼﻲ ﻟ َ ُﮫ ﺗ َﻨﮭﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ُﭼﻮر َ‬
‫ﻛﺌﻲ ﭼﻮﻃﺎق‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪312‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫ِوﺟﮭﻲ وﻳﭽﺎريءَ وﻳﻮ‪َ ،‬אدﻳﻮن ڙي אوﻻכ‪.‬‬
‫ﭽﻮء“ ﺟﻮ ِﻋﺸﻖ אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ِ ،‬ﭼ ي َ‬
‫ﻛﻴَﮍو ﭼﺎכ‪.‬‬
‫ﺗ َ ُﻦ ”ﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫زאر‪ ،‬ﺳﺎرﻳﻮ روﺋﺎن ﭤﻲ ﮬﺖ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪،‬‬
‫آءٌ ﺗﺎ ڏﻳﮭﺎڙﻳﻮن‪ ،‬زאرو ُ‬
‫ﮔﮭﮣﻴﻮن ﮔﮭﮣﻴﻮن!‬

‫ﭘﻴﺎر‪.‬‬
‫ﺌﮍو ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪،‬‬
‫ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲء ﺳﺎن ُ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ُﮬ َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺑﻴﺰאر‪.‬‬
‫ﻛﺎﻣ َﻞ ِآﮬﻴﺎن‬
‫ﻛﺎכ ﮐ َﺆن‪ ،‬ﺗﻮ ﺑِﻨﺎ ُ‬

‫ِאﻳﻨﺪو ﮬﺌ َאڌ رאت ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﺎﮬﻲ َ‬
‫ﺳﻮאر‪.‬‬
‫ﻛﺮہُ ُ‬
‫ﻳﭽﺎر‪.‬‬
‫ﻣﺎري ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﻴﻨﮅرא‪َ ،‬و َ ﺎ ِﮬﻲءُ و ُ‬
‫ﺴﻴﺎر‪.‬‬
‫َوﺳﻲ ِ‬
‫ورہ ﺟﻮ‪ ،‬ﺑﺎدل ِﮬﺖ ﺑِ ُ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ڏﮬﻜﺎر‪.‬‬
‫ﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﮬﻮ ڏﮐِﻲءَ ﮐﻲ‬
‫ڏﺳﻲ وڏ وڙאﺋﻲ ﺗﺎ ِ‬
‫ُ‬
‫ﺮوאر‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ אوﮬﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ڏي ﻧﻴﮡَ ﮐﮣﻮ ﻧِ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫َو ﺎ ِ‬
‫وري آءُ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﮐ َﺆن ُ‬
‫ﻣﻮٽ ﻧﻪ ﻣﻴﻨﮅرא!‬
‫ﻣﻴﺎن ﻣﻮن َﺳﺎن ﻧﻪ َﻣﭩ ‪ ،‬ﺳﻮڍل ﺳﺎﺋ ﺳﺎءُ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻤﻴﮣﻲ ﻛﺎءُ‪.‬‬
‫ﮬﻲء‬
‫رﮐﻲ ﺷﺮﻳﻜﺖ ﺷﺎﻧِﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫ﮬﻮ ﺟﻲ َאﭼﻲ َ‬
‫ڍٽ ڏ ُﻧﮭﻦ‪َ ،‬وﮢﻲ אُﮬﻮ ﻣﻮن وאءُ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪313‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﻦ َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻮ‪ ،‬ﻟ َ ُﮫ ﺳﺎﺋ َء ِ‬
‫ﻟﮙﻪ َ ﺎءُ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻛﻨﺪאﺳﻲ ِﺳﮕﮭﮍو‪ ،‬ﭘﺎﮢ َﺆن ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘ َﺮﭼﺎءُ‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫ﺌ‬

‫َא ِڙي ﺟﻴﮇﻳ ُﻮن ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﺟﻴﺌﮍو‪ ،‬وﭠﻴﻮ َﺳ َﭵﮡ وﭸﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ َﺳﭝﻜﺎﺋﻲ ﭜ َﭹﻲ‪.‬‬
‫َﭼﺮﺧﻲ ُﻣﻨﺎ ﺗﺎڙﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻣﻨﺪيء ِﺟﻲ دل אﮬﺎﺋ ِﻲ‪َ ،‬ﻣﺖ ﻧﻪ َ‬
‫ﻨﮭﻨﺠﮍي َﻣﭹﻲ‪.‬‬
‫درد‬
‫ﻛ َ‬
‫َ‬
‫ﻳﺎر ” َﺳ ُﭽﻮ“ ري‪ ،‬ﺳﻮز ﻧﻪ ﭘﻨﮭﻨﺠﮍو َﺳﭹﻲ‪.‬‬
‫َﻃﺮف ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎכ ﭘ ُﮁﻨﺪא ﻛﺎﭘﮍي‪ ،‬وﻳﺎ َאڌو ﭔ َﻨﮅ؛‬
‫وﭸﻲ رﺳﻴﺎ אُ َن َﮬﻨﮅ‪ ،‬ﺟﺖ ”ﻣﻮن ﺗﻮن“ آﮬﻲ ﻛﺎﻧﻜﺎ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻛﺎכ ﭘ ُﮁﻨﺪא ﻛﺎﭘﮍي‪ ،‬وڏيءَ و َﻳﻞ ِوﻳﺎ؛‬
‫ﻟ ُﮉאﮢﻮن ﻟ َﻨﮕﮭﻲ ﻛﺮي‪ ،‬ﻛﻨﮭﻦ ﭘ َﺮﺋ ﭘ َﻨﮅ ﭘﻴﺎ؛‬

‫ﭤﺎכ ﭤِﻴﺎ‪ِ ،‬ﺟ ”ﻣﻮن ﺗ ُﻮن“ َﮬﮇﻧﮭﻦ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎہ ﻛﺎ‪.‬‬
‫אُﺗﻲ‬
‫‪3‬‬
‫ﻛﺎכ َﮀﮇﻳﺎﺋﻮن ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﺗﻲ؛‬
‫ﻟ َﻨﮕﮭﻴﺎ ﻟ ُﮉאﮢﻮ‪ ،‬آءٌ‬
‫ﻣﻮﻣﻞ ﻧﻪ رאﮢﻮ؛‬
‫ﺗﺎﺗﻲ وﭸﻲ َرﺳﻴﺎ‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ َ‬

‫ﻧ َﻜﺎ َﻣﺴﺠﺪ ﺗ َﻜﻴﻮ‪ُ ،‬אت ﻧ َﻜﻮ ﭨِﻜﺎﮢﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪314‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﺎﺗﻲ ﭤِ ُ ﭤﺎﮢﻮ‪ِ ،‬ﺟ ” ُﻣﻮن ﺗ ُﻮن“ ِ‬
‫ﻧﺎھ ﻛﺎ‪.‬‬

‫‪4‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎכ ﻟ ُﮉאﮢﻮ ﻟ َﻨﮕﮭﻴﺎ‪َ ،‬אڄ ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ ﻻل؛‬
‫َ‬
‫ﺧﻴﺎل؛‬
‫אوري َﮬﮇ ﻧﻪ َאﭨ ِﻜﻴﺎ‪ ،‬ﭤِﻴﺎ ِﭘﺮﺋ‬
‫ﺣﺪون ﭜ َﭹﻲ ﮬﻠﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻦ ﮐﻲ َﺣﺪ ﭜ َﭹﺎﺋ ِﻲ َ‬
‫ﺣﺎل؛‬
‫َ‬
‫وﺻﺎل ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻦ ُﺳﺮت ﻧﻪ ﻛﺎ َﺳﻨﭝﺎل‪ ،‬وﭸﻲ و ﮭﺎ ﭤﻴﺎ‬
‫‪5‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﭘﮍي‪ ،‬ﻧ َ ِ‬
‫ﮉאﮢﻲ؛‬
‫ﻛﺎכ ﻧﻪ ِوﻳﺎ‬
‫ِ‬
‫ﻜﻲ ﻟ ُ ٖ‬
‫ﻧَ ِ‬
‫ﻜﻲ ڍرﻳﺎ َڍ َ‬
‫رאﮢﻲ؛‬
‫ٽ ﺗﻲ‪ِ ،‬ﺟ رﻧﮓ رﮐﻴﻮ ٖ‬
‫אُﮬﻲ ِﻣﮍﺋ ِﻲ ﻧﺎﺑﻮد ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﺗ َﻦ ِ‬
‫ﺳﺎﻣﺎﮢﻲ؛‬
‫ﺳﺎﻣﻦ ٖ‬
‫ﭤﺎכ ﭤﻴﺎ ٖﭤﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ”ﻣﻮن ﺗﻮن“ ِ‬
‫ﻧﺎہ ﻛﺎ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ِﮬﻲءَ ڏوﮬﺎرڻ ِ‬
‫ڏאھ‪ ،‬ﺗﻮن ڍوﻟِﻴﻮ ﺳﺎري َڍ َ‬
‫ٽ ﺟﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎכ ﺗﻲ‪َ ،‬ﭼ ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎھ؛‬
‫ﻛﺮﮬ ُﻞ‬
‫ﮍﮬﻲ‬
‫ﻛﺎﻣ َﻞ ﺗ ِﮑﻮ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﮐﺎﮢﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺎכ ِﺟﻴﻮن‪ ،‬ﭔِﻲ ﻟ َﮙﻲ ﺑﺎﻏَﻦ ﺑﺎھ؛‬
‫ﻛﻨﮅﻳ ُﻮن‬
‫ِ‬
‫ِאﮬﻮ ُﻣﻮن ﺗ َﺆن ِﻣﮭﮣﻮ ِ‬
‫ﻻہ‪ ،‬ﻛﺎ ِﻣﮭﺮ ﭘﻮﻳﺌﻲ ﻣﻴﻨﮅرא‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﭼﮝﻲ ﮘﺎﻟﮫ َﭼ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻮאنء‪ ،‬ﺳﺎ ُﺳﮡ ﻣﻴﺎن ﻣﻴﻨﮅرא؛‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﮍو ِ‬
‫آنء‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺗﻮن‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫”آءٌ‬
‫‪v‬‬
‫‪315‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮬﻲء ﻧِﮅر ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫وﻛﺎﮢﻲ َو ﺎ‪“.‬‬
‫ﻧﺎنء‪ ،‬آﮬﻲ‬
‫” َ‬

‫‪8‬‬

‫ِ‬
‫وﻛﺎﮢﻲ‪ ،‬آءٌ ِ‬
‫در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِآﮬﻴﺎن؛‬
‫وﺎ‬

‫ڏﮬﺎڳ ﻛﺌﻲ‪ ،‬ﮬﻲءَ ِ‬
‫َ‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎ ِﺎﮢﻲ؛‬
‫ڏس‬
‫ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲء َﻣﺮﺋﻲ ﭤﻲ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ُﻣﻨﮭﻦ ڏﻳﮑﺎرج ﻣﻴﻨﮅرא‪.‬‬
‫َ‬
‫‪9‬‬

‫ﻛﺎﭘﮍي َ‬
‫دאر؛‬
‫ﻣﻮﻣ َﻞ ﻣﺎﮢﮡ ﮬﻠﻴﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻞ َ‬
‫َ‬
‫ﺨﺎر؛‬
‫وچ ۾ آﺗﺶ َ‬
‫دود ﺟﺎ‪ ،‬آﻳ َﻦ ﺑ ُﮭﺖ ﺑ ُ َ‬

‫ﺮوאر؛‬
‫ﻛﻲ َﺳﮍﻳﺎ ﺗﻨﮭﻦ ﺳﻮزאن ۾‪ ،‬ﻛﻲ ﻧ َﺮ َﭼﻠﻴﺎ ﻧِ َ‬
‫ﻣﺎڙي ڏﺳﻲ ﭜ َ ِ‬
‫دאر؛‬
‫ِ‬
‫ﻨﭝﻠﻴﺎ‪ ،‬ﺧﻮد ﮐ َﺆن َﺧ َ‬

‫ﭽﺎر؛‬
‫ﻛﻲ وﻳﺎ‬
‫ﻣﺎڙيء ﮐ َﺆن ﻧِﻜﺮي‪ِ ،‬ﭘﺮت ﻧﻪ ِﺟﺖ ﭘ َ َ‬
‫َ‬
‫ﺗﻨﻮאر؛‬
‫ﺗﺎر َ‬
‫ﻧ َﻜﺎ ﺻﻮرت אُﺗﮭ ‪ ،‬ﻧﻜﺎ َ‬

‫ﻧ َﻜﻮ ڏﺳﮡ وאرو ﮬﻮ‪ ،‬ﻧﻜﺎ ُﺳ ِ‬
‫ﻨﭝﺎر؛‬
‫ﺮت َﺳ َ‬
‫ﮍﮬﻲ آﺋﻴﺎ‪ُ ،‬‬
‫ﺗ َﻦ ﺗﻲ َﭼ ِ‬
‫ﺑﺎر؛‬
‫ﻮديء ﺟﺎ َ‬
‫ﺑﻴﺨ َ‬

‫ﻛ ڏﭠﺎﺋﻮن ﻛﺎﭤ َﮭ ‪ِ ،‬‬
‫ﺧﺴﺎر؛‬
‫روء ﻧ َﻜﺎ ُر‬
‫َ‬
‫ﺎن“ َ ِﻘ َ‬
‫ﻴﻘﺎ“ ﺗ َ‬
‫ﻛ َﻤﺎ َ‬
‫ﻻن َ‬
‫ﻜﺮאر؛‬
‫ﻛ َ‬
‫” َא َ‬
‫َ‬
‫ﺷﻮر ُ ﺎر‪َ ،‬ﮬ َﻤﮧ ﺗﺎ َﺣ ُﻖ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻟ َﭥﺎ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪316‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺗﻮ ڏي ُﮬ َ ﻛﺎ ﺗﻴﺎري‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِאﺟﮭﻲ َא ُڄ ﺳﻲ ِאﻳﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫رﮐﺞ وڏو آﺳﺮو‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮ ﺒﺖ ﻣﺎري‪،‬‬
‫ِ‬
‫ُאﮬﻲ ﻧﺎل ﺗﻪ ﻧﻴﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫َא ِﭼﻲ َאﮜﮡَ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ڏﻳﻨﺪﺋﻲ ﺳﻲ دﻟﺪאري‪،‬‬
‫ِ‬
‫َﺳﻨﻮאن ﻃﺎﻟِﻊ ﭤﻴﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻳﺎر ﮐﻲ‪ ،‬زور ﻧﻪ زﻳﺎدہ زאري‪،‬‬
‫وﮢﻲ َﮔﮭﮣﻲ َ‬
‫ِ‬
‫وري ِ‬
‫ﭘﻮء ﻧﻪ وﻳﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫آﮬﻲ َﮬ ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِﺟﻲ ﺳﺎري‪،‬‬
‫ﭣ َﺣﺒﻴﺐ ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ”‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ڏאڍא ڏאڻ ﺳﻲ ڏﻳﻨﺪﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻳﺎر ِﭘﺮﻳﻦءَ ﮐﻲ!‬
‫ﮬﻴﮇي َא َﭼﮡ ِﺟﻲ آھ‪ِ ،‬ڙي‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي َ‬
‫ﮬﺎء ِ‬
‫ﻳﺲ ۾‪ ،‬آﮬﻲ َאﺳﺎن ﺳﺎن ِ‬
‫ﮬﺎء‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن ِريءَ ﭘ َﺮد َ‬
‫ﺟﻮڙ َ ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ِو َﮬﮡ‬
‫ﻛﺎرڻ ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﭼﺖ ۾ ِ‬
‫َ‬
‫ﭘﻮﭤﻴﻮن ِﮬﺖ ﭘﭩﺎﻳﺎن‪ ،‬ﻟ َﮑَ ﻻﻟ َﻦ ِ‬
‫ﻻء‪ِ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ﺳﺎہ ۾‪ ،‬ﺳﺎﭤِﻲ ﺗﺎ ﻧﻪ َ ِﺎء‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ِﺳﻚ َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ َ‬

‫وאء ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ آﮬﻲ ﺋﻲ‪ ،‬دوﺳﻦ ِﺟﻲ ِ‬
‫َ‬
‫وאء‪ ،‬ڙي‪.‬‬
‫ﺳﺎل ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪317‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫روﻳﻮ ُ‬
‫ﺣﺎل ﭼﻮאن‪َ ،‬אﻻ! ﺟﻲ َאوﭠ ِﻲ آ َ אوڏאﮬﻮن!‬
‫ﮘﭽﻲء ۾‪ ،‬آءٌ ﭘ ﻳﻦ ﺗ َﻦ ﭘ َﻮאن‪.‬‬
‫ﭘﺎﻳﻮ ﭘﺎ ُﻧﺪ‬
‫َ‬
‫ﻧﮭﻲء َ‬
‫ﺳﻮز ِﺟﻲ‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ ُﺳﮅ َאوﮬﺎن‪.‬‬
‫َﺳﺮﺗﻴﻮن ِא َ‬

‫ِ‬
‫ﺳﻮر َﺳﻨﻮאن‪.‬‬
‫ُﺳﮑﻦ َﻣﭥﻲ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬آءٌ َﻣﭥﻴﺎن َ‬

‫َﺳ َﭵﮡ َﺳ َﭵﮡ ﭤ ِﻲ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﻻﺗﻴﻮن ِ‬
‫ﻛ ﻟ َﻮאن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺟﻮش ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﺎ ﺟﺎن ۾‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِآﮬﻦ ﻧِ ُﺖ ﻧ َﻮאن‪.‬‬
‫رت روאن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ אﮐﮍﻳﻦ ﻣﺎن ﭤ ِﻴﺎ‪ ،‬رﻳﻼ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ِﭘﺮﻳﻦ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ אﮜﮡ‪ ،‬א� ﺗﻮﮐﻲ آﮢﻴﻨﺪو!‬
‫ﻣﺒﺎرכ َﺟ ُ‬
‫َ‬
‫ﮗ ڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫َאﭼﮡ َﺳﻨﺪي אُن ﺟﻲ ﭤﻴﻨﺪﻳﻮن وאڌאﻳﻮن‪،‬‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻴﻮن ﺟﺎﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻮرو ﻣﻮن ﺗﻲ َ‬
‫ﻟﮏ ﭤﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫وري وﺳﺎﺋﺞ ِ‬
‫ِ‬
‫ﭜ َﻠﻮ ﭘﻨﮭﻨﺠﺎ ﮬﭥﮍא ﻛﺮي ﭜﻼﻳﻮن‪ ،‬ﻟِ ِﮝ ﻣﻮن ﻻﺋﻴﻨﺪو‪.‬‬

‫َﺧ אن ﮐِﻴﺌﻦ ﺟﻮن َאﺳﺎن ڏﺳﻲ آﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ِﭘﺮﻳﻦ ﺳﺎڻ ُ ﻧِﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫وﻳﻮ ِﻓﺮאق ﻓ َﻨﺎ ﭤﻲ َ‬
‫وﺻﻞ ﭤﻴﻮن وאﻳﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎ َﻧﻮ َﺳﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫آﺋ ﺳﻮ ﮘﺎﻟﮫ ُﺳﮣﺎﺋ ‪،‬‬
‫َوﻧﮭﻴﺎ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮕﻞ‪ ،‬ﺗﻮن ﭜ َ ِﻠﻲ آﺋ !‬
‫‪v‬‬
‫‪318‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫ِ‪v‬‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ڏﮬﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﮬﻠﻲ ﺳﻮ ﻧﺎل ﭘ َﮍﮬﻴﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﺧﻂ ﺟﻮ آﻧﺪوﺋﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎء אﮐ ۾‪َ ،‬אڄ אوڏאﮬﻮن آﺋ ‪.‬‬
‫آءُ ﺗﻪ ﺟﻮڙﻳﺌ‬

‫ِﺳﮕﮭﮍو ِﺳﮕﮭﮍو آءُ َאﺳﺎن ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ ﮀﻮ ﻻﺋ ‪.‬‬
‫َאﭼﻮ َאﭼﻮ ﺗﻮن ﮀﻮ ﻧﻪ َאﭼ ﭤﻮ‪ ،‬ﺮم رאز رﻻﺋ ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫ﻧﺎ َﻧﻮ َא� ﺟﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫ﺳﺎڻ ُ ِﻣﻼﺋ ‪.‬‬

‫‪6‬‬

‫وﻋﺪو ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎرﻳ ُ َﻮ‪،‬‬
‫ﭜ َﻼ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن!‬
‫ﻣﺎن ﮔُﺬאرﻳ ُ َﻮ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪ ،‬ﻛﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ َ‬
‫َאﺳﺎن ﺎﮢﻦ ﺳﺎن َ‬
‫ڏک ڏﻳﺌﻲ َوﺋ אﮘﻲ ﮐ َﺆن َאﮘﺮא‪ ،‬وري ﻧﻪ ِ‬
‫ﭘﻮء ﻧﮭﺎرﻳ ُ َﻮ‪.‬‬
‫َ‬

‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲءَ َ‬
‫ﻛ َﮃ ﻗﻄﺎرﻳ ُﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻴﮇאﻧﮭﻦ ﮬﻮڏﻧﮭﻦ ِﮀ َאﺳﺎن ﮐﻲ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫آﺗﮡ َﭼﺮﺧﻮ وﻳﭡﻲ ﭼﻮر ُ ‪ ،‬ڏﻳﺌﻲ ﺳﻮ ِﻋﺸﻖ ُאڏאرﻳ ُ َﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِﮬﺖ َﺳﻨﭝﺎرﻳ ُ َﻮ‪.‬‬
‫”‬
‫‪،‬‬
‫ﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﻧﻮل ﺳﺎﺋ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﺟﻮ ﺗﻮ ﭘ ﭜ َﺮي آﺋ ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭤﻮري ﮬﻚ ﻧ َﭥِﻲ ﭘ ُﭵﺎن‪َ ...‬אﻻ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ِﮬ ﻟ َﮑ ﮬﺰאرﻳﻦ‪ ،‬ﻟ َﺌﻮن אﺳﺎن ﭤﻮ ﻻﺋ ‪.‬‬
‫َﻋﻴﺐ َאﺳﺎن ۾ آﮬﻦ َאﭘﺎرﻳﻦ‪ِ ،‬אﮬﻲ ﭜ َﻼ ﻛﻴﻮ ﭤﻮ ﭜﺎﺋ ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪319‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڏوہ ڏﻧﮕﺎﻳ ُﻮن ڏﺳﻲ َאﺳﺎن ﺟﻮن‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ﻧﻪ َאﺳﺎن ﺗ َﺆن ﭼﺎﺋ ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻳﺎر َאوﮬﺎن ﺟﺎ‪ ،‬ﮘُﮡَ ”ﺳﭽﻮ“ ﭤﻮ ﮘﺎﺋ ‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫َאڙي َאﻟﻮ َאﻟﻮ‪ ،‬رא َﻧﻮل آﻳﻮ رא َڄ ۾!‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﭤ ِﻴَﮍم ﭜ َﻠﻮ‪.‬‬
‫ﺳﻮر ﺳﻨﮅو ﻛﺮي‪َ ،‬א ُڄ َ‬
‫وﻳ َﮍא َ‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﮔﮇﻳﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎ ﺳﺎﻋﺖ ﻛﻨﮭﻦ ﻧﻪ َﺳﻠﻮ‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﻮ ﻛﺎ ﭔِﻲ‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن َאوﮬ َﮬﻠﻮ‪.‬‬
‫وאر ﻧﻪ ﭘ َﻮﻧﺪو َوﻟﻮ‪.‬‬
‫ڏﮬﺎڙي ڏﺳﮡ ﮐ َﺆن‪ُ ،‬‬
‫روح ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ َرﻟﻮ‪.‬‬
‫َאﺻﻞ آﮬﻲ אُﻧﮭﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﮔﮇﻳﻮ َﺳﭵﮣ َ ِﻦ‪ ،‬ﮐ َ َﺮن ﻟ َﮙﻮ ﮐ َﻠﻮ‪.‬‬

‫ﺠ وﻟﮣو‬
‫ﺟﺎﻧﻲ آءُ ڙي ﺟﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬

‫آءٌ ﺗﺎ روز ﭘ ُﮁﺎن ﭤ ِﻲ ﭘﺎﻧﮅﻳﺆن‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאﭼﮡ ﻛﺎڻ ِﮬﺖ‪ ،‬ﭘﻮﭤﻴﻮن ﭤِﻲ ﭘﭩﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫َﺳﻨﺠﮭﻲ ﺻﺒﺢ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭤِﻲ ﭘﺎﻧﮅي ﭘ ُﮁﺎﻳﺎن‪،‬‬

‫ڏאﮬﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ڏ َﻳﮫ ڏي‪ ،‬ﭤﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮕﻞ אُڏאﻳﺎن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪320‬‬

‫ﻤوﻤل راﮣو‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎر ڏ ُﻧﮭﻦ‪ ،‬אﭼﻲ ﻗﺎﺻﺪ ﺟﻲ ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫رﮬ ﮐﻲ روﺋﻲ‪،‬‬
‫ﺣﺎل ﺳﮣﺎﻳﺎن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺗ َﻨﮭﻦ َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎﻧِﻲ ﺟﺎل אﺳﺎن ﺟﻲ ﮬﺎﮢﻲ ﮬﺠﺮ ۾ ﮬﻮﺋﻲ‪.‬‬

‫دﻟ َ َ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ دﻳﺲ ڏي ﭤِﻲ ڏﺳﺎن ڏﻳﮭﺎڙﻳﻮن‪،‬‬
‫ﻧﺎﻧﺆ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ َאﺳ َوس ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮن‪،‬‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎ ٖﺋﻲ ﻛﭙﮍو زور ﻛﺮﻳﺎن ﭤﻲ زאرﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ُא ٖﭤﻲ وﻳﭡﻲ אوﺗﻴﺎن‪ ،‬آءٌ ﭘﻨﺒﮣ ﻣﺎن ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫َאﭼﻲ ِڏﺳﺞ ﺳﭙﺮﻳﻦ ﺗﻮن‪ ،‬ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫درد َﻣﻨﺪيءَ ﺟﻲ دل ۾‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﻣﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻚ ﺗﺎ‬
‫َ‬
‫ﻧﮭﻨﺠﻲ ِﮬﻴﻨﮍي ﺣ אﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﺗﺎﻛﺆن َﺳ َﭵﮡ ﺗﺎ ِ‬
‫ِ‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ وﺋ ﺗﻮن ﻧِ ُﻴﮭﻦ ﺗﻪ ﻧِﺸﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ﻲ‬
‫ڏﻳﺌ‬
‫َ‬
‫ﺳﺪא ”ﺳﭽﻮ“ آﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ِﮘ ِﭽﻲءَ ۾ ﮘﺎﻧِﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪321‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬
‫‪1‬‬

‫ﺬر‪ ،‬آﮬﻲ ِ‬
‫ﻛﻨ ﻛﺎﭘ َﮍ ِﻳﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﮔَﻨﮕﺎ ﮐﺎنءُ ﮔُ ُ‬
‫ﻔﺮ؛‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﻟﻮכ ﻧﻪ ﻟ َﮍﻳﺎ‪ ،‬ﺳﺪא ﺗ َﻦ َﺳ ُ‬
‫ﻧﺎم َﻣ َﺸ ُﺮ‪ ،‬אُﻧﮭﻦ אڌوﺗِ ﺟﻮ‪.‬‬
‫آﮬﻲ ُ‬
‫‪2‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ آﮬﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﮔﻮش ﮔﻨﮕﺎ ڏي ﺗ َﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﻛﺎت ﺟﺎ‪ ،‬ﭘ ُﮡ ﻛﺎﭘ َﮍي ﻛﻲ؛‬
‫ِآﮬﻦ ﻛﻮڏﻳﺎ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﺒﺎﮬﻦ ﺳﻲ‪ ،‬ﺟﻨ ﻧﺎﺗﻮ َ‬
‫ﻧﺎٿ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ِﺳ ُﺮ‬
‫‪3‬‬
‫ڏﭠﺎم‪ ،‬ﭘﺮ ﻛﻮ ﻛﻮ ﻟ َﭝﻲ ﻛﺎﭘﮍي؛‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ﺟﺎل َ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻲ وﻳﮭﻲ وﺳ ِ ۾ وﻳﺎ‪ ،‬ﮬﻮ ﻧﻪ ِ‬
‫ﻳﺎم؛‬
‫ﻟﻮכ ﻟ َﮍ َ‬
‫ﺗﻨ ﻛﺎڻ ﭤ ِﻴﺎم‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﮭﮍא ﺣﺎﻟ َﮍא‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ َ‬
‫ﺠﮭﻦ‪ ،‬ﭘﺮ ﻛﻮﻧﻪ ﺎن ﻛﻮ ﻛﺎﭘﮍي؛‬
‫ﺟﺎل ﭔ ُ َ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﺠﮭﻦ؛‬
‫ﺗﻦ ﮘﮣﻦ ﭜ َﺮﻳ َﻦ ِﺟﻴﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن ”ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎہَ ُﺳ َ‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻧﺎٿ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﮭﻦ‪ ،‬ﺑِ َﮕﺮ ﻧﺎ‬
‫ﻟﻮכ ﻧﻪ ﭔﺌﻲ ِ‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﻮﮘﻦ אوري ُﺟ ِﻮء‪ ،‬ﺟﻲ ﻟﻮﻛﺎن ﻟﻌﻞ ﻟِﻜﻲ وﻳﺎ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪322‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬

‫‪v‬‬
‫وﭸﻲ‪ُ ،‬ﺣﺮ ﭘﻴﺎ ۾ ُﮬﻮء؛ِ‬
‫ﻻﮬﻮﺗِﻲ ﻟﻨﮕﮭﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫وﭸﻲ ﭤﻴﮍא َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎٿ ﺟﻲ‪.‬‬
‫رאﺳ َﺦ‬
‫روﺑﺮوء‪ِ ،‬‬

‫‪6‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ آﮬﻦ َ‬
‫ﺟﺎل‪ ،‬ﭘﺮ ﻻﮬﻮﺗِﻲ ﻟﻨﮕﮭﻲ وﻳﺎ؛‬
‫ِ‬

‫ﻛ ِﻦ َﻣ ِﮣ َ ﺳ ‪ ،‬ﮬﻮ ﮐﮍא ﻣﭥﻲ َ‬
‫ﮬﻲ ِﻣﮡ ِﻣﮡ َ‬
‫ﺧﻴﺎل؛‬
‫ﺳﻲ ﻻﻧﮕﻮﭨﻴﺎ َ‬
‫ﭜﺎڳ ﻣﻠﻦ ﻣﻮن‪.‬‬
‫ﻻل‪َ ،‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ِ‬
‫‪7‬‬
‫ﻟﻮﻛ ﻻﮬﻮﺗِﻲ‪ ،‬ﻛﻨﮭ ﭘ َﺮ ﻧﻪ ِﭘ ِﺮﭜﻴﺎ؛‬

‫ﺳﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ رﮐِﻲ ﭘﻮر وﻳﺎ‪ ،‬ﺳﺎﻟِ َ‬
‫ﻚ ﺛﺎﺑﻮﺗ ِﻲ؛‬
‫אڌيء آڌؤﺗ ِﻲ‪ ،‬ﻧﺎﻧﮕﺎ وﻳ َﮍم ﻧِﻜﺮي‪.‬‬
‫ُאﮬﻲ َ‬
‫‪8‬‬

‫َ‬
‫ﻟﻮכ ﻣﺆن‪ ،‬ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ ﻟﻮڙא؛‬
‫ﻛﺮي ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ‬
‫ﮔﮭﻮڙא ڙي ﮔﮭﻮڙא‪ ،‬ﺟﻮ ﻣﻮن ﻣﻦ ﻣﺴﺘﺎﻧﻮ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﭘ ُﻮرب َﮀﮇي ِ‬
‫ﭘﻮء‪ ،‬آڌوﺗِﻲ َאﮘﻲ ﭤﻴﺎ؛‬

‫وﻳﺎ אُﻛﻨﮉﻳﺎ َאﮘﻨﺎن‪ ،‬ﻧﻪ ﻛﻨﮭﻦ ﻟ َﮍﻳﺎ ِ‬
‫ﻟﻮء؛‬
‫رت ِ‬
‫روء‪ ،‬وﻳﭡﻲ وאﭨ َﮍﻳ َﻦ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ِرﺟﺎﺋﻲ ُ‬
‫‪10‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ﺟﺎﻟ َﺆن َ‬
‫ﺟﺎل‪ ،‬ﭘﺮ ﻻﮬﻮﺗِﻲ ﻟﻨﮕﮭﻲ وﻳﺎ؛‬
‫ﺣﺎل ۾‪ ،‬ﮬﻲ ﻗﺎﺑﻮ ﻣﭥﻲ َ‬
‫ﮬﻮ ﮬﻠﻲ وﻳ َﮍא َ‬
‫ﻗﺎل؛‬
‫‪v‬‬
‫‪323‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺟﻮ ُ‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ُﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ﻧﻪ ﭘﻴﻮ َﮬ ِ‬
‫ﭣ ُﻣﻮن‪.‬‬

‫‪11‬‬
‫ﺟﻮﮘﻦ ِﮬﺖ ﺟﺎﻳﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ُﮬ َﻦ ِ‬
‫ﻟﻮء ﻟِﻜﻲ وﻳﺎ؛‬
‫ِ‬
‫وﭸﻦ ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ ﻻﻳ ُﻮن؛‬
‫ﺗﭙﺶ ﺗﻴﺶ ﺗ َﻦ ﮐﻲ‪َ ،‬‬
‫ووء ِ‬
‫ِ‬
‫ووء ِ‬
‫وאت ِوﺟﮭﻲ وﻳﺎ‪َ ،‬وﻳﺮאﮘﻲ وאﻳ ُﻮن؛‬

‫آڌُوﺗِﻦ آﻳ ُﻮن‪َ ،‬ﺧ אن ﻛﺎﺗ ِﻲ ُ‬
‫ﻛ َﺴﮡ ِﺟﻴﻮن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﺟﻮﮘﻦ آھ ﻧﻪ ِ‬
‫ﺟﻨﮓ‪ِ ،‬ﮬﻦ ُﺳ ِ‬
‫ﺳﭛ ﺳﺎن؛‬
‫ﻠﻮﻛﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﺎن ۾‪ِ ،‬ﮬﻦ ُﻃﺮﻳﻼ ﺗ َ ِ‬
‫ﻨﮓ؛‬
‫ﺟﻴﺠﺎن ﮬﻦ‬
‫َ‬

‫ﻧﮓ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺟﻲ رﺗﺎ ر ِ‬
‫ﻣﺎﮢﻚ ُﻣﻨﮭﻦ َﻣﺸﻌﻼن‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ ِﮬ َﻦ ِ‬
‫ﻟﻮء‪ ،‬آ ِﻳﻞ آﮬﻦ َא ُڄ ِﭜﻲ؛‬
‫ووء אﭸﺎن ﭘ َﻮ ِﻧﺪي‪ ،‬ﭘﻮرﺑ َ ِﺟﻲ ِ‬
‫ووء ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء؛‬

‫ِ‬
‫ﻛﻮء‪َ ،‬ﺳﮙَﺮ َﻣﻨﺠﮫ َﺻ ِﺤﻲ ﻛﺮي‪.‬‬
‫ِא ِن ﻛﺎﭘ َﮍﻳ َﻦ ﮐﻲ‬
‫‪14‬‬
‫َ‬
‫ﻟﻮכ‪ ،‬ﭤﻮرא ﻛﺮي ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ؛‬
‫ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ َﻣﻮن‬

‫ﺳﺪא ِ‬
‫ﺒﺖ وﺳﻲ ﻣﻮכ؛‬
‫ﺳﺎﻣﻴَﮍن ﺗﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن َ‬
‫ﻛ ُ‬
‫ذوق‪َ ،‬‬
‫ﻛﺎت ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻨﮅ ڏﻳ َﻦ ﭤﺎ‬
‫ﺳﻲ زאﺋﺮ‬
‫َ‬
‫ُ‬
‫‪15‬‬
‫ﻛﺎﭘ َ ِﮍي ﻣﻮن ﻛﺎﻟ َﮫ‪ ،‬אﭸﺎن ڏﭠﺎ ڏﻳﮧ َ ۾؛‬
‫‪v‬‬
‫‪324‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬

‫‪v‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺟﻮ ﺳﺎﮢﻦ ﭤِﻴَ ِﺲ ﻧﻪ ﺳﻨﮕ ِ ‪.‬‬

‫‪16‬‬
‫ُﮬﻮ ﺟﻲ ڏﭠﺎ ڏ ِﻳﮧ‪ ،‬ﻛﺎﻟﮫ َאﭸﺎ ﻣﻮن ﻛﺎﭘ َﮍي؛‬
‫ﺳﻲ َא ُڄ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ ِ‬
‫ﻟﻮء َﻣﻮن‪ ،‬دא َﻧﮫ َﮀﮇي دﻳ ِﮫ؛‬

‫ﮬﺎرﻳ ُﻮن ُﮬ ِﻮء َﮬﮇ ِﻳﮫ‪ ،‬ﻣﻮﭨ َﻦ ِ‬
‫ﻜﺎن ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻛ َﻣ‬
‫َ‬
‫‪17‬‬
‫ﭘ ُﻮرب ﭘ َ ُ‬
‫ﻨﮅ ﻧﻪ آھ‪ ،‬ﻛﮇﮬﻦ ﻛﺎﭘﮍﻳ َﻦ ﮐﻲ؛‬

‫ِ‬
‫ﺟﺎء؛‬
‫ِﺟﺖ ﻣﺎﮢﮭﻮ ﻣﻴﮍאﻛﻮ ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﺳﺎ ُﺟﻮﭠﻲ ﺟﻮﮘ‬
‫ﺳﺎﻣﻲ ِﺳ َﺮ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮאء‪ ،‬ﺳﻮدو ﻛﻦ ﻧﻪ ﻛﻮ ﭔﻴﻮ‪.‬‬
‫‪18‬‬
‫ﭘ ُﻮرب آھ ﻧﻪ ﭘ َ ُ‬
‫ﻨﮅ‪ ،‬ﻛﮇﻧﮭﻦ ﻛﺎﭘ َﮍﻳ َﻦ ﮐﻲ؛‬

‫ﻛ َ‬
‫وﭸﻲ‪ ،‬ﻛﺎﺗ َ ِﻦ ﻣﭥﻲ َ‬
‫ﻨﮅ؛‬
‫ﺳﻲ ڏﻳﻨﺪא وﻳﺮאﮘﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺪن َﮬ ُ‬
‫ﮔﮇﺟﻲ ﻟ َﻌﻞ ﭤِﻴﺎ‪.‬‬
‫ﻨﮅ‪ ،‬ﺟﻮ ﻟ ُﮍ ِ‬
‫ﮬﻮء َﺳﻨ ِ‬
‫‪19‬‬
‫ﻛﻦ ﭘ ُ َﭿ ﭘ َﺮאﮬ َ‬
‫ﭘ ُﻮرب رﮐِﻲ ﭘ ُ‪َ ،‬‬
‫ﭘﻨﮅ ِﺟﻲ؛‬
‫ﭔﻴﻮ ﻛﻮ وﭸﻲ ِאﺗﮭ ‪ ،‬ﻛﺎﭘ َﮍﻳﻦ ريءَ ﻛ ُ؛‬
‫ُ‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ﮐﻲ ِﭰ َ‬
‫ﻛﺎت ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻨﮅ ڏﻳﻨﺪو ﺳﻮ‬
‫ﻜ ُﻞ ﻧﻪ ﭰ ُ‪،‬‬
‫َ‬
‫‪20‬‬
‫ﭘ ُﻮرب ﭘﻨﮅ ﻧﻪ ﻛﻦ‪ ،‬ﻛﻨﮭ وﻳﻠﻲ ﻛﺎﭘ َﮍي؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻮڏ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨﮅ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻮڙؤن آﮬﻲ ﺗ َﻦ؛‬
‫ﻛﭙﺎﺋﮡ‬
‫‪v‬‬
‫‪325‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ﺳﺪא ﺳﺎﻣﮭﻮن‪ ،‬آڏي آڌوﺗ َﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎت ڏ ِﻳﻦ‪ ،‬ﮔَﺮدﻧﻮن ﮐﻨﻴﻮ ﻏﺎر ۾‪.‬‬
‫وﭸﻲ‬
‫ﺳﻲ ِ‬

‫‪21‬‬
‫ﺟﺎڏي ﭘ ُﻮرب ُ‬
‫ﭘﻨﮅ‪ ،‬ﺗﺎڏي آءٌ ﻧﻪ وﭸﮣﻮ؛‬

‫ﮬﻨﮅ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ُ‬
‫ﮬﻲ ِﮬﻨﻦ ﺟﻮ ُ‬
‫ﮬﻨﮅ ِﮬﻨﮕﻼج ۾‪.‬‬
‫‪22‬‬
‫ﭘ ُﻮرب ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﭘ َﺮ ﭘ ُ رﮐﻴﺎﺋﻮن ﭘ َﺮﻧﺎن؛‬
‫אورﻳﺎن ﭘ َﺮﻳﺎن ﭘﻨﮅڙא‪ ،‬ﺳﻲ ﻟ َﺲ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎﺋﻮن؛‬
‫ِאﺋ ُאﺗﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ﮔُ َﺮ َאﺳ ﻧﻪ ﮔَﮇﻳﺎ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ﭘ ُﻮرب ﮐﺎنء ﭘﺮي‪ ،‬ﻧﺎ َ‬
‫ﻧﮕ ِﻦ ﻧﻈﺮ آھ ﺗﺎ؛‬
‫ُ‬
‫ﻧِﮕﮫ وﺟﮭﻦ َ‬
‫ﻧﺎٿ ﺗﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﭜ َﻮن ﭘ ﭜ َﺮي؛‬
‫وﭸﻲ ﮔﻮدڙﻳﺎ‪.‬‬
‫َﻣﻨﺠﮭﺆن ذوق ذري‪ ،‬ﮔُ َﺮ ﮔَﮇﻳﺎ ِ‬
‫‪24‬‬
‫ﭘ ُﻮرب ﭘ َ ڌرن‪ ،‬ﻛﻦ ِو َﮀ َ‬
‫ﭧ ﭘﺎرﮬ ﭘﻨﮅ؛‬
‫ُ‬
‫ﻛﻨﮅ ﻗﺮﺑﺎن َ‬
‫ﻛﺮن؛‬
‫ﻛﺎت ﺗﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻲ؛ ﻗﺪم رﮐﻲ‬
‫َ‬
‫ﻛﻮڏؤن ﻛﺎﭘ َﮍن‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ِﺳﺮ ﺻﺪﻗﻲ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫ﺪم‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﺎﭘ َﮍﻳ َﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﻣﭥﻲ‬
‫َ‬
‫ﻛﺎت ﻗ َ ُ‬
‫ﺳﻨﺴﻮ ﻣﻴﭩﻲ ﺳﺮوپ ۾‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﭤﻴﺎ ﺳﻲ َﺳ ُﻢ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪326‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺪא ﺳﺎﻣﻴﮍن ﺟﻮ‪َ ،‬دﻣﺎﻣ ﺳﺎن َد ُم؛‬

‫ﺪم‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﻧﺎ َאﻧﺪر َ‬
‫ﻧﺎٿ ﺟﻲ‪.‬‬
‫آد ِﻳﺴﻲ َﻋ ُ‬
‫‪26‬‬
‫وﻳﺎ َﮬﺘ َﺆن و ِﻳﮭﻲ‪َ ،‬אﭸﺎ ﻛﺎﻟﮫ ﻛﺎ ﻮﮢﻲ ﻛﺎﭘﮍي؛‬
‫ﻛﻴﮭﻲ؛‬
‫آﻳﻞ آڌوﺗِﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺮﻳﺎن‬
‫ِ‬

‫”ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎري ﺳﻚ ﻣﺎن‪ ،‬ﮔﺎروڙي ﮔﻴﮭﻲ؛‬
‫َ‬
‫وﺻﺎل ﮐﻲ‪.‬‬
‫وﭸﻲ وא ِﺻﻞ ﭤﻴﺎ‬
‫ﭘﻴﮭﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻮرب ۾ ِ‬
‫ﭘُ َ‬
‫‪27‬‬

‫َﮬﻲ َﮬﻲ ﻛﺎﻟ َﮫ ِﮬﺘﺎءُ‪َ ،‬אﭸﺎن ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ؛‬
‫وﭸﮡ ﺟﻮ ﻣﻮن ڏﻧﻮ‪ِ ،‬‬
‫ﺳﺎﻣﻴﮍَ ِن َ ﺎءُ؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻮن َ‬
‫ﺗﺎ ﻛﻮ ﭘ َﻮي ِﭘﺮﭜﺎءُ‪َ ،‬ﻣﻦ ﻻﮬﻮﺗ ِﻦ ﺟﻮ ِ‬
‫ﻟﻮء َﻣﺆن‪.‬‬
‫‪28‬‬

‫ﻻل‪ ،‬ﻟﻮرא ﻛﺮي ِ‬
‫وﻳﺎ ﻻﮬﻮﺗ ِﻲ َ‬
‫ﻟﻮء َﻣﺆن؛‬
‫ﺮﮬﮡ َﺟﮭﮍي‪ ،‬ﻣﮕﺮ ُﻣﻨﮭﻦ َﻣﺸﻌﺎل؛‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻧﻪ َﮘ َ‬

‫َﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﮭﮍي َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺳﺎرﻳﻮن ﺳﻲ َﺳ َﮅ َﻣﺮאن‪.‬‬
‫‪29‬‬
‫ﺟﻮﮘﻴﮍن ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﻮ آڌوﺗ ِﻦ ِ‬
‫ﺟﻮ ﭘ َ ُ‬
‫آﺟﺎء؛‬
‫ﻨﮅ ِ‬
‫ﻨﮅ ُﺟ ِ‬
‫ﮔﻨﮕﺎ ۽ ﮔﺮﻧﺎر ڏي‪ ،‬ﺟﻮﮘﻦ ﭘ َ ُ‬
‫ﮙﺎء؛‬

‫ُ‬
‫ﭘﻨﮅ ُא ِﻧﮭ ﮐ َﺆن ﭘ َﺮﻧﺎن‪ ،‬آڌوﺗِﻦ ﮐﻲ ِآء؛‬
‫ﺗﺎن ﺗﺎن ﭤِ ﻧﻪ ِ‬
‫رאم ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﺟﺎن ﺟﺎن ر َﮭ ِﻦ ﻧﻪ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪327‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪30‬‬

‫ﻛﻮڙﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧِﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ﻛﺎﭘ َﮍﻳ َﻦ ﺗ َﺆن؛‬

‫ڏﻳﺌﻲ وﻳﺎ ﺟﻲ ڏﻳﻞ ﮐﻲ‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﺣ אﻧِﻲ؛‬
‫ﻣﺎرﻳﻮن ِﻣﮭﻤﺎﻧِﻲ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ِﺳ ُﺮ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻨﺪﻳﺲ َﺻﺪﻗﻮ‪.‬‬
‫‪31‬‬

‫ﻛﺮي ﻟﻮرא ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ‪َ ،‬ﮬﻲ آڌوﺗ ِﻲ َא ُڄ؛‬
‫ﻣﻮن َﮬﺌﻮن َאﻣﺎن ﭜ َﭳ‪ ،‬ﺟﻮ آءٌ ﺑﻪ وﻳﻨﺪﻳ َﺲ َאن ﺳ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺟﻮﮘﻴﮍن ﺟﻲ ﺟﺎت ﺗ َﺆن!‬
‫آءٌ ﻛﻮڙﻳﻦ ﭤﻴﺎن ﻗ ُﺮﺑﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﺎﭘ َﮍﻳ َﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ڏאڍو آﮬﻲ ﻣﻮن َאرﻣﺎن‪.‬‬
‫آﻳﻞ آڌوﺗِﻦ ﺟﻮ‪ ،‬آﮬﻲ ﮔﻨﮕﺎ ۾ ﮔﺬرאن‪.‬‬

‫ﻧﺎﻧﮕﻦ َﺳﻨﺪي ﮘﺎ ﮍي‪ِ ،‬ﮬﺖ ﭘﻮرب ۾ ﭘ َﺮوאن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎٿ ﻧِﮭﺎر ٖﻳﻦ ﮀﻮ ﭤﻮ‪ ،‬ﭔﺌﻲ ِ‬
‫ﮬﻨﮅ ﭤﻲ ﺗ ُﻮن ِﻣﮭﻤﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﺳﺎﮘﻲ ﻣﻮن ﺗﺎ ﺳﭹﺎﺗﻮ‪،‬‬
‫ِ‬

‫ُאﮬﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻳﺎر ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ!‬
‫َ‬
‫ﻲء ﺟﻮ ﻧﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫َאﺻﻞ‬
‫ﻧﮭﻲء ﺳﺎن‪ ،‬ﮬﻦ ِﺎﮢ َ‬
‫ﻻﻛﺆن آﮬﻲ א َ‬

‫ﺟﻮﮘﻲ ِאﻳﻨﺪم‪ ،‬ﭴﺎڻ ُ ﻧﻪ ِﮬﻴﺌﻦ ُﻣﻮن ﭴﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫ﺗﻪ ﻛﻮ ﭤﻲ ﻛﺮي ِ‬
‫‪v‬‬
‫‪328‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫رت ﺳﺎري ُﺳ ِﮭﮣﻲ‪ ،‬ﻋﺸﻖ אُﻧﮭﻲءَ ﺳﺎن ﻣﻮن ﻻﺗﻮ‪.‬‬
‫ڏﺳﻲ ﺻﻮ َ‬

‫ِﮬﻲءَ ِﺎﮢﻲ ﻋﻴ َ ِ ِ‬
‫ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﭘﻴﭻ ﭘﺎﮢﮭﻲ ﺗ َﻦ ﭘﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫َﺳ َﮭﻮ ”ﺳﭽﻮ“ ري ڏﺳﻲ َאﺳﺎن ﺟﻲ‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ﻧﻪ دﻟ ﭼﺎﺗﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ِﺟﻴﺠﺎن زﻟﻔﻦ وאري‪،‬‬
‫ﺳﺎﻣﻲء َﻣﻦ ﻣﻮﮬﻴﻮ!‬
‫ﻧﮭﻲء‬
‫َ‬
‫אُ َ‬
‫ﺑﺎہ ﺑِﺮہ ِﺟﻲ َאﻧﺪر َאﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬وﻳﻮ ﺳﻮ ﭔ َﮭﮙَﮡ ﭔﺎري‪.‬‬

‫ِﮬﺠﺮ ﻓﺮאق ِﭜﻲ وو ﻳﺎر אﺳﺎن ﮐﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﻛﻮﻛﺎن ﭤﻮ ِﮬﺖ ﻛﺎري‪.‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ِ‬
‫ﮍو ﺟﻲءُ אﺳﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻮ ﮫ אُﮬﻮ ﭤﻮ ﻣﺎري‪.‬‬
‫ﻛﻴَ ُ‬
‫ِ‬

‫َאﭼﮡ ﺳﻨﺪﻳﻮن ﻳﺎر אوﮬﺎن ﺟﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ وאﭨﺎن ﻧِﺖ ﻧِﮭﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻣﺎري وﻳﻮ ﻛﺎﻟﮫ رאت‪،‬‬
‫ﺳﻮﻧﮭﻦ ﭜﺮﻳﻮ ﺳﻮ ﺗﺎ ﺳﺎﻣﻴَﮍو!‬
‫ﻠﺐ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﺗﺎت‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ﮐﻲ‪َ ،‬ﻃ َ‬

‫ﻛ َ ُﺳﭹﺎ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺗﺎ ﻛﮭﮍي آﮬﻲ ذאت‪.‬‬
‫ﺳﻮر ﻧﻪ ﺟﮭﻠﮡ ِﺟﮭﮍو‪ ،‬ﮬﺎرﻳﻮن ڙي ﮬﻴﮭﺎت‪.‬‬
‫ِ‬
‫َאﭠﺌﻲ ﭘﮭﺮ ﺗﻨﮭﻦ ِﺟﻲ وאﺋﻲ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮءَ“ ﮐﻲ آﮬﻲ وאت‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪329‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺟﻮ ﮬﻮم وروﻧﮭﻦ وאرو‪،‬‬
‫ﺟﻮﮘﻴَﮍو!‬
‫ﺟﻴﺠﺎن ﮔﮇ ﺳﻮ ﺗﺎ ِ‬
‫َאﮘ ءَ ﭘﻮﺋ ِ ءَ ﮘﺎﻟﮫ ﺟﻮ‪ُ ،‬‬
‫ﺧﻴﺎل َﺳﻠﻴﺎﺋ ﺳﺎرو‪.‬‬
‫ُﺳﻮرن ﺟﻲ ﺳﻮﻏﺎت ﺳﺎن‪ ،‬آﻳﻮ אوڏא ُﻧﮭﻦ وﮢﺠﺎرو‪.‬‬
‫ﭘ َﺴﮡ ﺳﺎن ﭘﻴﺪא ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻴ َﻣﻨﺠﮫ ﺳﺘﺎرو‪.‬‬
‫ﺳﭱﺮي‪َ ،‬ﻣﺸﻌﻞ ُﻣﻨﮭﻦ ﻣﻮﭼﺎرو‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺻﻮرت ﺗﻨﮭﻦ ِﺟﻲ ِ‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻮ ﺑﺎرو‪.‬‬
‫ُﺟ ِﮍي وﻳﭡﻮ ﺟﺎن ۾‪ ،‬ﺑِﺮھ אُ َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ِ ،‬אﮬﻮ אﮐ ﺟﻮ ُאﺟﺎرو‪.‬‬
‫آﮬﻲ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﻳﺎر‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻴﺘ ُﺌﻲ ﺑ ِאﮔﻲ אﺳﺎن ﮐﻲ!‬
‫ﻛﮭﮍي ﮘﺎ ِ ﻴﺆن َ‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻲ دل ﺗﻲ‪ ،‬ﺑﺎري ﭼﺎڙﮬﻴﺌﻲ ﺑﺎر‪.‬‬
‫درد‬
‫َ‬
‫َאﺻﻞ ﮐ َﻮن آرאم وﭸﺎﻳﺎ‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻳﺎر ﺟﺪאﺋﻲءَ ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬آءٌ روﺋﺎن زאرو زאر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻲ دאﻧﺎءَ دﻳﻮאﻧﺎ ِ‬
‫ﻛﻴَﮍא‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ُﺣﺴﻦ ﮬﺰאر‪.‬‬

‫ﻏﻤﺰي ﺳﺎڻ ُ ﻏﻼم ﻛﻴﺎﺳﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ري ﺳﺮدאر‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪330‬‬

‫ﺴﻨڌي ﭙورب‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫َﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﻦ َ‬
‫ﺣﺎل وي‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻲ!‬
‫َﺳﮙﺮ ﭤﻴﺲ ﻧﻪ ﺳﺎﻣﻴﮍن ٖ‬
‫ﺟﻮﮘﻲ آﮬﻦ ﺟﺎل‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ آﮬﻲ ﻛﻢ ﻛﺎﭘﮍﻳﻦ ۾‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ ِ‬
‫و َ وﻳﺴﺎﮬﻲ ﻧﻜﺮي‪ُ ،‬אﮬﻲ رאت ﻻﻧﮕﻮﭨﻴﺎ َ‬
‫ﻻل‪.‬‬

‫ﮘﻮﻟﻴﺎن ﭰﻮﻟﻴﺎن وאﭨﮍﻳﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﺟﻲ ُ‬
‫ﻛ ِﮭﻲ وﻳ َﮍم ﻛﺎﻟﮫ‪.‬‬

‫َ‬
‫ﻛﻨﮅ آڻ َ‬
‫ﻛﺎت אُﺗﻲ َ‬
‫ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﭙﺎوڻ‪ ،‬ﻻﮬﻲ ﺟﻲءَ‬
‫ﻣﻨﺠﮫ ﮔﻮدאوريءَ ﻣﻦ ﮔﮇﺟﻦ‪ ،‬ﺟﻦ ﺟﺎ ﺧﻮאب َ‬
‫ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫ﺳﺎہ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن آﮬﻲ ﮬﻮﺗﻦ ِﺟﻲ‪” ،‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫אُڏر ﭘ َﮑﻴﮍא ﭘﺎر ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﺧ ﻣﻮن آﮢﻲ ڏﺋ ‪ ،‬ﻻ!‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭔﻲء وﺋ ‪.‬‬
‫ﻛ ڏﭠﺌﻲ ﺳﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وאٽ ﺗﺎ ﻛﻨﮭﻦ َ‬
‫وﭸﻲ ﺗﻮن وאﻗﻒ ﭤِﺌ ‪.‬‬
‫ﭘﺎڙي وﻳﮭﻲ ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ُﺳﮅ ﺳﭝﺎﺋﻲ ﻣﻮن ڏﺋ ‪ ،‬ﺟﮇﮬﻦ ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ َאﮐ ﺟﻮ ﭘﺌ ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﭘﺎڻ َ ﺳﺎن‪ ،‬אدא ڙي ﻧﺎزכ ﻧِﺌ ‪.‬‬
‫ﺳﻮز ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ِ‬
‫دאﺳﻲ‪ ،‬وﮬﻮאہ ﮘﺎﻟﮫ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺘ ُﺌﻲ אُ ِ‬
‫ﻋﺎﺷ ُﻖ ِ‬
‫ﺧﺎﺻﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪331‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ورہ ﺟﻲ ِ‬
‫وאﺳﻲ‪.‬‬
‫وאء َ‬
‫روز אزل ﮐﺆن ﻟﺆن ﻟﺆن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴَﺌﻲ ِ‬
‫ِدﻟﮍي אﺳﺎن ﺟﻲ ُﺳﮭﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭘﮭﺮﻳﻮن ِ‬
‫ﭘﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬

‫ﺑﺎس ِאﮬﺎ َאﺳﺎن ِ‬
‫ﺑﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻛ وﻳﺎﺳﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﺧﻼﺻﻲ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺨﻮديء ﻣﻮن ﺑﺎغ ﺑﮭﺎرאن‪،‬‬
‫ﺧﻮديء ﮐﺎنءُ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﻴﺎﺳﻲ‪.‬‬
‫ﺑِﺮہ آ ٖﻲ ﻛﻴﻮ ﺑ ِאﮘﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ رﻧﮓ‬

‫‪v‬‬
‫‪332‬‬

‫ﺴﺎرﻨگ‬

‫‪v‬‬

‫ﺴﺎرﻨگ‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻣﻮن ۾ آﻫ ﺗﻮن‪ ،‬ﺗﻮ ۾ آﻫﻴﺎن ﻣﺎن؛‬
‫ِﻠﻲ ﺑﺎدل ﺳﺎن‪ ،‬آﻫﻲ ﺟﻴﺌﻦ ُﺳﭙﺮم‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﻨﺪא َ‬
‫ﺳﺎٺ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﺎﭠ ِﮡَ آﺋﻴﻮن؛‬
‫ﭰ ﻳﻮ رאﮘﻦ َ‬
‫ﭠﺎٺ‪ِ ،‬و ُﭴﻦ وﻳﺲ َوس ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﭘﻮرب ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ﻛﻜﺮ ﻛﺎروﻧﭝﺎر؛‬
‫ِو ُﭴﻦ ۽ َوﭴﮡ ﺳﺎن‪ ،‬ﭼﮍﻫﻦ ﭤﺎ ﭼﻮڌאر؛‬
‫אُﭜﻲ ﮐﻲ آﺑِﻴﻨﺪي‪ ،‬ﻟﮅﺋﻮن ِﺳ ُ‬
‫ﻨﮅ ِڙيءَ ﺳﺎر؛‬

‫ﻬﺮ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻨﺪيء ِﻣ َ‬
‫ﺳﺎوא ﭤﻴﺎ َﺳﻨﮕﮭﺎر‪ ،‬ﻣﻮ ٰ َﺳ َ‬
‫‪4‬‬

‫ﻬﺮ ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﺎوא ﭤﻴﺎ َﺳﻨﮕﮭﺎر؛‬
‫ﻣﻮ ٰ َﺳﻨﺪيءَ ِﻣ َ‬
‫ڏَ ٖﻟﻬﻲ ﮀﮇﻳﻮ ڏ ُٿ ﺳﺎن‪ ،‬ڏوﭤﻴ ِڏﻳﺎر؛‬
‫ﺗﺮאﻳﻮن ﻞ ﺟﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن ﺗﺎرون ﺗﺎر؛‬

‫ِ‬
‫ﺳﻨﻮאر‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ َﺳﮣﺎﺋﻲ َ‬
‫ﻛﺌﻲ‪.‬‬
‫َﺳﻮ رאﻫ‬
‫َ‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪333‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻜ َ‬
‫ﭔ َﻬﻪ ﭔ َﻬﻪ ﻛﻨﺪא آﻳﺎ‪ ،‬ﭔﻴﻬﺮ ﭔ َ َ‬
‫ﺮوאل؛‬

‫ﻛﮍﻛﺎٽ ﮐﺎن‪ ،‬وﻳﺎ ِﭨﻬﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻣﺎل؛‬
‫ﻛﻜﺮن ﺟﻲ‬
‫آﻫﻦ ۾ ِאﭼﻲ ﭘ َﺌِﻲ‪ ،‬ﭼﻮﻧﮕﻦ ﺳﻨﺪي َ‬
‫ُ‬
‫ﭼﺎل؛‬
‫ﻣﻨﺪאﺋ ﻣﻨﮉل ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﺟﺮ ُאﭠﺎ َ‬
‫ﺟﺎل؛‬
‫ﭘ َﻠ َﺮ ﺳﺎن ﭘ ُ ِﺴﻲ ﭘﻴﺎ‪ ،‬ﭘﻨﻬﻮאرن ﭘ َﻼل؛‬

‫َ‬
‫آﺟﮭﺎل؛‬
‫ﺟﮭ ِﺮي ﭘﻴﻮن ﺟﮭﻮﭘﻴﻮن‪ ،‬ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﮍن‬
‫ُ‬
‫ﻛﺞ ﻧﻪ ﻧِﮅر ﮐﻲ‪ ِ ،‬ﺎﮢﻦ ﻧ َﻨﮓ َ‬
‫ﻧ َﻨﮕﻮ َ‬
‫ﭘﺎل!‬
‫َﺟ ِﻦ ﺟﺎ ِﻫﻬﮍא َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺗﻦ ﭘ َﺮور ﭘ َﺖ رﮐﻴﺞ ﺗﻮن!‬
‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﻴﻨﻬﻦ‪ ،‬ﺷﺎﻫﻪ وﺳﺎﺋ َﺷﻞ!‬
‫ﻬﺮ َﺳﻨﺪא ِﻣ َ‬
‫ِﻣ َ‬

‫ﺟﮭ َﻞ؛‬
‫ُ‬
‫ﺟﮭﻠﻲ َ‬
‫ﺟﮭﻮﭘﮍي‪ ،‬ﺑﻨﺎ َ‬
‫ﺟﮭﺮﻳ َ َﻞ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ِ‬

‫ﻛ َﻬ َﻞ‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳﻦ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻫ ِﻞ ﺗﻲ َ‬
‫ﺷﺎل ﻛﺮ َ ﺗﻮن!‬
‫‪7‬‬

‫ِ‬
‫ک َوڌאﺋﻲ‪َ ،‬و َﺳﮡَ َو ُس ِ‬
‫ﻛﻴﻮ؛‬
‫ِو ُﭴﻦ ِو َ‬
‫َو َﭴﮡ وאﭴﺎ وאه ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﭘ َﻠ ُﺮ ِ‬
‫ﭘﻮء ﭘ َ ِﻠﭩﻴﻮ؛‬
‫” َﺳﭽﺎ“ ﺳﺎﺋﻮ ﭤ ِﻴﻮ‪ ،‬ﺳﭝﻜﻮ ﺳﺎرﻧﮓ آﺋﻲ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻴﻨﻬﻦ‪ ،‬آﻫﻲ ِאﺋ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫ﻧﺎزכ ﺳﻨﺪو ﻧِ ُ‬
‫ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ رאﺋ ِﻲ رﻳﺞ َ‬
‫ﻴﻨﻬﻦ؛‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬ﺟﻴﺌﻦ ﺳﺎوڻ ِﻣ ُ‬
‫رאز رﮐﻲ ﭤﻮ ر ُﻳﻬﻦ‪َ ،‬ﻣﻦ ۾ ﺒﻮﺑﻲءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪334‬‬

‫ﺴﺎرﻨگ‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬

‫رאﺗﺎﻛﻮ ر ُﻳﻬﻦ ﺳﺎن‪ِ ،‬رڻ َ ﻛﻴﺎﺋ ر َﻳﺞ؛‬
‫ﻫﻴﺞ؛‬
‫ﭘ َﭩ َﻦ ﻣﭥﺎن ﭘ َ ِﻠﭩﻴﻮن‪ِ ،‬ﻫ ون َﻣﻨﺠﮭﺎن َ‬
‫ِ‬
‫ﮔﻴﺞ؛‬
‫ﺑﻬﺎر ﻛﺌﻲ‪ ،‬ﮔﻠﺰאريءَ ﺟﻲ َ‬
‫ﺑ َﺮن ۾ َ‬
‫وچ ۾‪.‬‬
‫ﺳﻴﺞ‪ ،‬ﺳﻮﻧﻬ ﺳﺎوכ َ‬
‫” َﺳﭽﻞ“ ﺳﺎرﻧﮓ َ‬
‫‪10‬‬
‫ﻧﮓ ر َ‬
‫ﺳﺎر َ‬
‫ﻧﮓ ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﭘﻮﻳﺎڙيءَ ﭘ َﭩﻦ ﺗﻲ؛‬
‫ﭔَ َ‬
‫ﻜﺮ ﭔﺎﭔﺎﮢﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﭘ َﻠ َﺮ ِﭘﻲ ڍﻳﺎ؛‬

‫ﻬﺮ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ڏﻳﻬﺎن ڏرت وﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﺳﻨﺪيءَ ِﻣ َ‬
‫‪11‬‬

‫ﻋﺎ ﮐﻲ آ ﮔﺎﻫﻪ‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ ﻛﻨﺪو آﺋﻴﻮ؛‬

‫ﮔُﮍَ ﺟﻴﺌﻦ ﮔﻮڙﻳﻮن َ‬
‫ﻛﺮي‪ ،‬ﻛﺎﻫﻴﻮن َאﭼﻲ ﻛﺎه؛‬
‫وאﻳﻮءَ ﺳﺎن وאرא ﻛﺮي‪ ،‬ﭠﺎﻫﻴﻮ َאﭼﻲ ﭠﺎه؛‬
‫ِ‬
‫َوﺳﺎﻳﺎﺋ َوڏَ ﭰﮍو‪ ،‬وאﭨﻦ ﺗﻲ وאه وאه؛‬
‫ﮔﻠﺰאرﻳﻮن ۽ ﮔﺎه‪ ،‬ﭘ َﭩ َﻦ ﺗﻲ ﭘﮅرא ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﻛﻜﺮ َ‬
‫ﭘﺎر ڏي‪َ ،‬‬
‫ﻛﻜﻮرﻳﺎ؛‬
‫ﭘﻮر َب َ‬
‫َאڄ ﭘﮡ َ‬
‫ﺳﺎر َ‬
‫ﺳﺎﺟﮭﺮي ﺳﻮرﻳﺎ؛‬
‫ﻧﮓ ُﺳ َﺮ ُﺳﺮאﺋﺘﺎ‪،‬‬
‫ُ‬

‫ُﺳﺮ ﻣﻨﮉل ۽ ﺳﺎرﻧﮕﻴﻮن‪َ ،‬ﭼﻨﮓ ﭼﮝﺎ ﭼﻮرﻳﺎ؛‬
‫ُא َڀ ُאﺗﻲ אورﻳﺎ‪َ ،‬ﻃﺒَ َﻞ ﺗﺎرون ﺗﻴﺞ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪335‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪13‬‬
‫وﺳﻲ ﭘﻴﻮ َوڏَ ﭰﮍو‪ِ ،‬ﭜﻨﻴﻮن ِﭜ َ‬
‫ِ‬
‫ﭧ ﭜ َﺮﻳﻮن؛‬
‫ﭜ َﭩﺎرﻳﻮن ِﭜﭩ ُﻦ ﺗﺎن‪ ،‬وﭤﺎﮢ ورﻳﻮن؛‬

‫ﮐِ ن ﺟﻮ ﮐ َﺮﻳﻮن‪ ،‬ﭼﺎڏﻳ ڏﻧﺌﻮن ﭼﺎه ﻣﺎن‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﭼﺎه ﻣﺎن‪ ،‬ﮐ ن ﺟﻮن ﮐ َﺮﻳﻮن؛‬
‫ﭼﺎڏﺋ ڏﻧﺌﻮن َ‬
‫وﻫﺎﺋﻴﻨﺪﻳﻮن ﺳﻲ آﺋﻴﻮن‪ ،‬ﭤ َﮣﻦ ﻣﺎن ﭤﺮﻳﻮن؛‬
‫ﭜ َﭩﺎرﻳﻮن ﭜﺮﻳﻮن‪ ،‬آﻳﻮن وﺳﺎﺋﻲ َوڏ ﭰ ُﮍא‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻮ دﻳﺲ؛‬
‫وא وﺳﺎﺋﻴﺞ‪ ،‬درد‬
‫َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﻣﻮن ﭘﺮدﻳﺲ‪ ،‬אُﭠ ِﻲ ِאﻳﻨﺪم אُوڏڙא!‬
‫‪16‬‬
‫ﺟﮭﮍ ﺟﮭﺠﮭﺎ ﺟﻮﭨﻴﻮن؛‬
‫ُﻣﻨﺪون ﻣﻮﭨﻲ آﺋﻴﻮن‪ُ ،‬‬
‫ﭘ َﻠ َ َﺮ ﺳﺎڻ ﭘ ُﺮ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﭘﻮﭠﺎ ۽ ﭘﻮﭠﻴﻮن؛‬
‫ﭘ َ ِﺴﻲ ِﻣﻴﻨﻬﻦ ﻣﻬﺮ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﻬﻴُﻮن َא ُڄ ﻣﻮﭨﻴﻮن؛‬
‫َﭼﺮﻳﻮ َאﭼﻦ ﭼﻮﭨﻴﻮن‪ ،‬وﭤﺎﮢ وﻟ َﺮ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪17‬‬
‫وس ﻛﺮﻳﻦ؛‬
‫وא وري ﺗﻮن‪ ،‬وﻃﻦ ﺗﻲ َ‬
‫ِﻣﻴﻨﻬﻦ وﺳﻨﺪي ﻣﻮن‪ ،‬ﺳﭵﮡ ﺳﺎر ُﺳﭙﺮﻳﻦ!‬
‫‪18‬‬
‫‪v‬‬
‫‪336‬‬

‫ﺴﺎرﻨگ‬

‫‪v‬‬
‫دﻳﺴﺎ دﻳﺲ ِ‬
‫وﺳﻲ ﭘﻴﺎ‪ ،‬ر َﺖ ﺟﺎ درﻳﺎه؛‬

‫ﮔﻠﺰאرﻳﻮن ۽ ﮔﺎه‪ ،‬ﭘﻮﭠﻦ ﺗﻲ ﭘﮅرא ﭤﻴﺎ‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﻌﻲ ۾ َאﭤ ِﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﺴ ِ ﮀﮇ؛‬
‫ﻳﻨﺪء אوﭼﺘﻮ‪ ،‬ﻫﺎڻ ﻧﻪ ُﻣﮍ ِ‬
‫ﻣﭥﺎن א ِ‬
‫ﻧﺪء َﻫ ِﮇ؛‬
‫وﭸﻲ‪.‬‬
‫وﺳﮡَ ﮐﺎن ٖאﮘﻲ ِ‬
‫ﺟﮭﺎﭘﻲ ﻛﺎ אڏ‪َ ،‬‬
‫َא ِ‬
‫‪20‬‬

‫ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﺎري رאت‪ ،‬رﮢﻦ ﻣﭥﻲ رﻳﺞ ﻛﻴﺎ؛‬
‫ﻲء ﭘﺮﭜﺎت؛‬
‫ﭘ َﮑﻦ ﭘﺮڙא ﺳﻮﺋﻴﺎ‪ِ ،‬ﭘﺮه ِﭰﭩ َ‬
‫ﭘ َﭩﻦ ﺗﻲ ﭘﮅرא ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﮔُ َﻞ ﭰ ُ َﻞ ﭜﺎﺗﻮن ِ‬
‫ﭜﺎت؛‬

‫ِ‬
‫وאﺋﻲ ﺳﭛ ﻛﻨﻬﻦ وאت‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﺎٺ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ﮔﺎج؛‬
‫ﺳﺎرﻧﮓ ﺻﺒﺢ آﺋﻴﻮ‪ ،‬ﮔﻮڙﻳﻮن ﻛﺮي َ‬
‫ﻛﮍﻣ َﻫﺮ ُ‬
‫ﻫﺎج‪ُ ،‬‬
‫ﻛﻠﻬﻲ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫ﻫﺎري َﻫﻠﻴﺎ َ‬
‫‪22‬‬
‫ﻧﺪن َ‬
‫ﻛﺌﻲ آ ﺑ َﺲ؛‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﻧﺎ ﭜﺎﻧﺌﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻪ ﺑﻮ ِ‬
‫ﺟﮭﻮڙي آﺋﻴﻮ‪ِ ،‬‬
‫وري وﻳ وﺗﺮو‪.‬‬
‫ِא ِ‬
‫‪23‬‬

‫ِ‬
‫ﺳﺎري ِ‬
‫אﮐ آب وﻫﺎﺋﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ِ‬
‫رאت؛‬
‫وﻫﺎﺋ ِﻦ وڏ ﭰﮍو‪ ،‬ﭘﺮﭼﻦ ﻧﺎ ِ‬
‫ﭘﺮﭜﺎت؛‬
‫‪v‬‬
‫‪337‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﮐﺎن ﺑ َ ِ‬
‫ﺮﺳﺎت‪َ ،‬אﮐ אوﺗﮡ ﺳﮑﻴﻮ‪.‬‬

‫‪24‬‬
‫وﭴﮡ‪ ،‬ﭨﻴﻮن ﻟ َﻬﻲ ﭘﻴﻮ ﺳﻲءُ؛‬
‫وﺳﮡ ﭔﻴﻮ َ‬
‫ِﻫﻚ َ‬
‫ﺟﮭﻮري وڌﺋ ﺟﮭﻮﭘﻴﻮن‪َ ،‬ﮀﻦ وڌאﺋ ِﮀﻲءُ؛‬
‫رﻧ ُﻦ ﺟﻮ رﮢ َﻦ ۾‪ ،‬وאهَ وﺳﻴﻠﻮ ﭤِﻲءُ؛‬
‫ﻫﻲء‪ ،‬ﺗ َﻦ ﭘ َﺮور رک ﭘﻨﺎهَ ۾!‬
‫ﺣﺎل ﺟﻨ ﺟﻮ َ‬
‫‪25‬‬

‫ﺟﮭﺠﮭﻮ؛‬
‫َאول آﻧﮅي آﺋﻲ‪ ،‬ﭘﻮﻳﺎن ُ‬
‫ﺟﮭﮍ َ‬
‫ﻧﻜﻮ אوﻟﻮ آﺳﺮو‪ ،‬ﻧﻜﻮ َ‬
‫אوٽ َאﺟﮭﻮ؛‬
‫ﭘﻨﺎه ۾!‬
‫ڏﻫﻴﻠ ڏﺟﮭﻮ‪ ،‬ﺗ َﻦ َ‬
‫ﭘﺮور رک َ‬
‫‪26‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺑﺮﺳﺎت؛‬
‫َאول آﻧﮅي آﺋﻲ‪ ،‬ﭘﻮﻳﺎن ﭤﻲ‬
‫ِ‬
‫رﻋﺪ ﺟﻲ رڙﻳﻦ ۾‪ ،‬ﭜﻴﮣﻲ ﻧﻪ ُﻫﺌﻲ ِ‬
‫ﺑﺎت؛‬
‫وﻳﭽﺎرﻳﻦ ورن ﺟﻲ‪ ،‬وאﺋ ِﻲ ُﻫﻴَﮍي ِ‬
‫وאت؛‬
‫وﺳﮡ ﻫﻴﭡﺎن ِﭼﻜﮡ‪ ،‬ﺳﻲءَ ُﻣﻴﻮن ﺳﭛ رאت؛‬
‫ﻣﭥﺎن َ‬
‫ِﭘﺮﻫﻪ ﭰﭩﻲ ِﭘﺮﭜﺎت‪ ،‬ﻛﮣﻜﺎن ﻛﺎﻧﮅ ٖﻳﻦ ﮔَﮇﻳﻮن‪.‬‬
‫‪27‬‬
‫ﭘﻮرب ﭘﺎر ڏي‪َ ،‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻜﺮن ﻛﮃﻳﺎ ﻛﻮڙَ؛‬
‫َאڄ َ‬
‫ﺻﺒﺢ وﻳﻞ ﺳﻮ َﻳﻞ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ ﻻﺗ ِﻲ ﺳﻮڙَ؛‬

‫وﭴﻦ وאﭴﺎ وאه ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻣﻴﻨﮕﮫ ﭔ َﮅא َא ُڄ ﻣﻮڙ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪338‬‬

‫ﺴﺎرﻨگ‬

‫‪v‬‬
‫ﻟﻮﻛﺎن ﻻﭤ ِﻲ ﻟﻮڙَ‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﻣﻬﺮ ﺳﺎن‪.‬‬

‫‪28‬‬

‫ِ‬
‫אُﺗ َﺮאن אوري‪ ،‬ﺑﺎدل ﺑ َ ِ‬
‫ﺮﺳﻲ آﺋﻴﺎ؛‬
‫ُﺳ َﺮ ُﺳﺮﻳﻼ ﺳﻮز ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ ﭤﻮ ﺳﻮري؛‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮري ﻣﺎن ﮔﮭﻮري‪ ،‬אﺟﮭﻮ אﮜﮡ آﺋﻴﺎ‪.‬‬
‫‪29‬‬

‫ِ‬
‫ﻜﮣﻲ َﻤﭼﻜﺎٽ؛‬
‫אُﺗﺮאن אوري‪ ،‬ﻛﺌﻲ ِﻤﭼ ٖ‬
‫ُאﺗﺎن ﻛﻴﺎﺋ אوﭼ ِ ‪ ،‬ﻟﺲ ﭔﻴﻠﻲ ﺗﻲ َ‬
‫ﻻٽ؛‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﮔﮍﮔﺎٽ؛‬
‫ﻜﺮאن ﺗﻲ‪ ،‬ﮔﻮڙن ﺟﺎ‬
‫ﻣﻨﮉل ﭤﻴﺎ َﻣ‬
‫َ‬

‫َ‬
‫ﻛ َ‬
‫ِ‬
‫ﭰﮍﻛﻲ ﮐﺎڌא ﭰﺎٽ؛‬
‫ﻜﺮن ﻣﭥﺎن ﻛﻴﭻ ﺟﻲ‪،‬‬
‫وري ورﺗ َﺌﻮن َ‬
‫وאٽ‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎﺋﻲ ﺳﻨﮅ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪30‬‬

‫َ ِ‬
‫ﺳﭽﻞ ﺳﺎﺋﻲ ﺳﻨﮅ ﺟﻲ‪ ،‬وري ورﺗﺎﺋﻮن َ‬
‫وאٽ؛‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺟﮭﻠﻲ آﺋﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﺟﮭﺎٽ؛‬
‫ﺟﮭﭩﻜﻮ ڏﻳﺌﻲ‬
‫ﺟﮭﮍ ﭰﮍ ُ‬
‫ُ‬
‫وﺳﻲ ﭘﻴﺎ وڏَ ﭰﮍא‪ ،‬ﮔﮭﻴﮍ ﭘ ُﺴﺎﺋﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﺎٽ؛‬
‫ﻻﭤِﻲ אڃ אُ َ‬
‫ﺳﻨﮕﻬﺎرن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺳﺎٽ‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ‬
‫َ‬
‫‪31‬‬

‫ِ‬
‫ﺳﺎرﻧﮓ آﻳﻮ ﺻ ۾‪ ،‬ﺑﻮﻧﺪن ﻛﺌﻲ ﺑ َﺲ؛‬
‫رﻧﮕﺎ ر ِﻧﮕﻲ ِ‬
‫رس‪ ،‬ﻗ َﺰح َ‬
‫ﻛﮃي ﻧﻴﻞ ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪339‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﻫﻴر راﻨﺠ و‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﮀﮇي ﻣﻠﻜﻴﺖ ﻣﺎل‪ ،‬رא ﮭﻮ ِرڻ ُ ﭼﮍﻫﻲ ﻫﻠﻴﻮ؛‬
‫ﻗﺴﻤﺖ َ‬
‫ﻛﻴُﺲ ﻛﻨﮕﺎل‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ﺣﺎﻛﻢ ﻫﻮ ﻫﺰאر ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﺣﺎﻛﻢ ﺖ ﻫﺰאر ﺟﻮ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﻛﻴﻮ ﻛﻨﮕﺎل؛‬
‫ﻣﺮد ﮐﻲ‪ ،‬ﺧﻄﺮو ﻧﻜﻮ ﺧﻴﺎل؛‬
‫ﻣﺴﻜﻴ َء ﺟﻮ َ‬
‫ﺒﺖ ﻣﺴﺘﺎﻧﻮ ﻛﺮي‪ ،‬ﻫﻬﮍو ِ‬
‫ﻛﻴَﮍس ﺣﺎل؛‬

‫ﭘ ُﮁﻲ ﺟﮭﻨﮓ ﺳﻴﺎل‪ُ ،‬ﺣﺐ ﻧﻪ ﺖ ﻫﺰאر ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﻧﻬﻲء ُﻣﻠﻚ ﺟﻮ‪ ،‬رא ﮭﻦ ﻣﺎن رאﺟﻮ؛‬
‫ﻣﺎﻟﻚ אُ َ‬
‫אﻟﻔﺖ ﮐﺎن ﻋﻄﺎ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ڏﮐﻦ ﺟﻮ ڏאﺟﻮ؛‬

‫ﻛﻴﻢ آﺟﻮ‪ ،‬دﻧﻴﺎ ﺟﻲ ُ‬
‫ﻋﺸﻖ َ‬
‫درد ﮐﺎن‪.‬‬
‫ﻛ َﻞ َ‬
‫‪4‬‬
‫ﻣﺎﻟﻚ ﺖ ﻫﺰאر ﺟﻮ‪ ،‬رא ﮭﻮ آءٌ رאﺟﺎ؛‬

‫ﻗﺮب ﻫﺌ ﻛﺎ ﺟﺎ؛‬
‫ﻛﺎﻧِﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻗﻠﺐ ۾‪َ ،‬‬
‫ڏﮐﻦ ﺟﺎ ڏאﺟﺎ‪ ،‬ﻟﮑﻴﺎ ُﻫﻴَﻢ ﻟﻮح ۾‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫‪v‬‬
‫‪340‬‬

‫ﻫﻴر راﻨﺠ و‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺲ ۾؛‬
‫ﺷﺎﻫﻲ ُﻫﻴﻢ ﺷﺎن‪ ،‬دﻟ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ د َ‬
‫ُאﺗﺎن آﻳﺲ אوﭼﺘﻮ‪ِ ،‬ﮐﮣﻲ ﺳﻮرن ﺟﻮ ﺳﺎﻣﺎن؛‬

‫ﮀﺎ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن ﮀﺎ ﭤِﻲ آﻳﺲ‪ ،‬אﻫﻮ אﭤﻢ َאرﻣﺎن؛‬
‫ﺣ ت ۾ ﺣ אن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِﻫ ِﻫ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫رא ﮭﻮ ُﻫﻴﺲ رאءُ‪ ،‬ﻣﺎﻟﻚ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﻣﻠﻚ ﺟﻮ؛‬
‫אدﻳﻮن ﻋﺸﻖ אﻧﮅو ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﭘ َﻴَﮍم ِ‬
‫ﻛ َ ﺎءُ؛‬
‫ﮔُﮭﻮرن ﻛﻴﻢ ﮔﮭﺎءُ‪ِ ،‬ﻫ َא ِﭼﻲ ِﻫ َ ﺟﻲ‪.‬‬
‫‪7‬‬

‫َאﭼﮡ אوﮐﻮ ﻣﻮن ُﻫﻴﻮ‪ ،‬ﻫﺎرﻳﻮن آﻧﺪم ِﻫ ؛‬
‫ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﻟِ ِﮑﺌﻲ ﭘﺎڻ َ ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﺎڙڻ ﭘ َﺌﻲ ﺗﻘﺪ َﻳﺮ؛‬
‫ﻛﺎﻧﻪ ٖﻫﻠﻲ ﺗﺪﺑ ‪ ،‬ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪ א ﺎءَ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪8‬‬

‫ﻳﺲ ِ‬
‫ﻟﺒﺎس؛‬
‫ڍﻛﻲ‪ ،‬ﻻﭤﻢ ﺳﭛ ُ‬
‫ﺟﻮﮘﻴﺎ و َ‬
‫ﻧﺎس؛‬
‫ﭘﭩﻴﻬﺮ ﺑﺎﻓﺘﺎ‪ ،‬ﻧﭙﭧ ﻛﻴﻢ ُ‬
‫ﭘ َﭧ َ‬

‫ﺮאس‪ ،‬دﻧﻴﺎ ﺟﻲ درد ﮐﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻴﻮ ﻧﻴﻨﻬﻦ ﻧِ ُ‬
‫‪9‬‬
‫ڌيء ﭼﺮﻳﻮ؛‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎءُ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﭼﻮﭼﻚ َ‬
‫ﻋﻘﻞ ﻫﻮش ﻧﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﺒﺖ وאرﺋ ٖ ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫‪v‬‬
‫‪341‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ڌيء َﭼﺮﻳﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻴﻮ ﻣﺎءُ؛‬
‫ﭼﻮﭼﻚ َ‬
‫ﭘ َﻴَﮍم ﻛﻮﻧﻪ ﺎءُ‪ ،‬آﻳﻞ ﻋﺸﻖ אﻧﮅو ﻛﻴﻮ‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫ﺷﺎه ِ‬
‫ﻣﻴﻬﺎر؛‬
‫ﻫﺰאري ﻫﻮت ﮐﻲ‪ ،‬ﺒﺖ ﻛﻴﻮ ُ‬
‫ﻳﺐ ﮐﺎن‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷﻘﻦ ﮐﻲ ُ‬
‫ﻋﺎر‪ ،‬ﻛﻬﮍو آﻫﻪ ﻗﺮ َ‬
‫‪12‬‬

‫ﻣﻮر ﻧﻪ ﺒﺖ ﮐﺎن ُﻣﮍאن‪ ،‬ﻫ َא ِﭼﻲ ﻫﺎڻ؛‬
‫ﻛﺎڻ ﻛﻨ ﺟﻲ ﻛﺎڻ‪ ،‬ﮘﺌﻮن ﭼﺎرﻳﻨﺪس ﮘﻮٺ ﺟﻮن‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﮘﺌﻮن ﭼﺎرﻳﻨﺪس ﮘﻮٺ ﺟﻮن‪ ،‬ﻛﺎڻ ﻛﻨ ﺟﻲ ﻛﺎڻ؛‬
‫אﻫﺎ روح رﻫﺎڻ‪َ ،‬ﻣ َﻦ ِﭜﻲ ﻣﻴﻠﻲ ﺐ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫ﮘﻨﻮאر؛‬
‫ﻛﺎڻ ﻛﻨ ﺟﻲ ﻛﺎڻ‪ ،‬ﮘَﻠﻴ ﭤ ِﻴﺲ ُ‬
‫ﻬﻦ ڏوﻻ ڏﻳﻞ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﻣﻮن ﻣﻠﻲ ُ‬
‫ﻳﺎر‪ ،‬ﻟ َ َ‬
‫‪15‬‬
‫ﻧﻮرﻧﮓ ﻧﺪورو‪ ،‬ﮐﻴﮍو وﺟﮭﺎن ﮐﻮهَ؛‬
‫روح‪ ،‬ﺳﺪא وﺳﻲ ﭤﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫رא ﮭﻮ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫‪16‬‬
‫ﮐﻴﮍي ﻧﺎ ﻣﻴﮍي‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﻣﻮن ﮐﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪342‬‬

‫ﻫﻴر راﻨﺠ و‬

‫‪v‬‬
‫روح ۾‪.‬‬
‫ﺟﮭﻨﮓ ﺳﭵﻮ ﺟﮭﻴﮍي‪ ،‬ﺗﻪ ﺑﻪ رא ﮭﻦ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫َ‬

‫‪17‬‬
‫ٖﮐﻴﮍو وﺟﮭﺎن ﮐﻮهِ‪ ،‬ﻧﻮرﻧﮓ ﻧﺪورو؛‬

‫ﻫﺰאريء ﺟﻲ ﻫﻮت ﺟﻮ‪.‬‬
‫دل َאﭤﻢ دﻳﺮو‪،‬‬
‫َ‬
‫‪18‬‬

‫وאﺣﺪ َ‬
‫ﺷﺎل وﺟﮭ ‪ ،‬ﭼﮝﻲ ﭼﻮﭼﻚ ﭼﺖ؛‬
‫َ‬
‫ﺖ‪ ،‬ﺳﺪא ِﺳ َ‬
‫ﭘ َﺮور رﮐ ﭘ َ ِ‬
‫ﻚ وאرﺋ !‬
‫‪19‬‬
‫ر ﮭﻲ روح رא ﮭﻲ ﺳﺎن‪ ،‬ﮐﻴﮍو ﮐ َﭙَ ُ‬
‫ﮍﺗﺎل؛‬

‫ُ‬
‫ﭼﻨﮉאل؛‬
‫ڏس‬
‫وﺟﮭﻲ وچ ۾‪ ،‬ﭼﻮﭼﻚ ُ‬
‫ِوڌؤن ٖ‬
‫ﻣﺎدر ِﻣﻬﮣﺎ ڏﺋﻲ ﺟﮭﺠﮭﺎ‪ ،‬ﺟﮭﻴﮍي ﺟﮭﻨﮓ ُ‬
‫ﺳﻴﺎل؛‬
‫ﻣﭡﻮ ﻣﻮن ِﻣ ُ‬
‫ﻬﻮאل‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﺎن ﻣﻮر ﻧﻪ وﺳﺮي‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ڏﺳﻲ رאهَ؛‬
‫َﻫﺮ َﻫﺮ وﻳﭡﻮ ِﻫ ﺟﻲ‪ ،‬رא ﮭﻮ ٖ‬
‫وﻳﭡﻮ وﭴﺎﺋﻲ َو ُﮭ ِﻠﻲ‪ ،‬ﭼﺎﻫﻮن ﺗﻲ ﭼﻨﺎهَ؛‬
‫ﺳﺎه‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﻮر ﺳﭵﮡ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻧﮃﻳﻮ وﺗﻲ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺟﻮ ﺟﻮﮘﻲ زﻟﻔﻦ وאرو‪،‬‬
‫ﺳﻮ ِ‬
‫ﺳﺎﻣﻲ ﻣﻮن ﺗﺎن ﻛ ُﺳﭹﺎﺗﻮ!‬
‫‪v‬‬
‫‪343‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﺸﻌﻞ ُﻣﻨﻬﻦ ُﻣﻮﭼﺎرو‪.‬‬
‫ﮘَﻞ ﻛﺌﻲ ﻛﻔ ِ دﺳﺖ ﭘ َﻬﻮڙא‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫אﻧﮓ ﭜﭝﻮت ﺑﻨﺎﺋﻲ آﻳﻮ‪ ،‬ﺑﻴﮏ ﭘﺌﻲ وﮢﺠﺎرو‪.‬‬

‫ﻟﺒﺎس ﻛﻮ رא ﮭﻮ ِאﻳﻨﺪو‪ ،‬ﮀﮇي ﺖ ﻫﺰאرو‪.‬‬
‫ﭔﺌﻲ َ‬
‫ﻧﻬﻲء ﮐ َﻮن ﻛ ُﺳﭹﺎ ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﻮ ُﻣﺌﻲءَ ﻟﺌﻪ وאرو‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺳﺒﺐ ِא َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ُﺳﭹﺎﺗﻮ رא ﮭﻮ آﻫﻲ‪ ،‬ﺟﮇﻫﻦ ﺎل َﺳﻠﻴﺎﺋ ﺳﺎرو‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫ﺌ‬

‫ﭘﻴﻬﻲ َאڄ آﻳﻮ‪،‬‬
‫ﺟﻮ אﮜﮡ ِ‬

‫ﺳﻮ ِ‬
‫ﺳﺎﻣﻲ ﻣﻮن ﺗﺎ ﺻﺤﻴﺢ ُﺳﭹﺎﺗﻮ!‬
‫אﮘﻲء ﺟﻮ ٖﺑﻴﮏ ﻛﺮي‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻛﻴﮇو ﻫﻨﺮ ﻫﻼﻳﻮ!‬
‫ﺑ‬
‫َ‬
‫ﺟﻮﮘﻦ وאرﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻟِﮝ ﺑﺴﻤﻮ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫َﺳﺮ َ‬
‫ﺟﮭﭩﺎﺋﻮن ِ‬

‫ُﻣﺮ ءَ ﻣﺴﺖ آوאز אُﻧﻬﻲءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ روح ر ﮭﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫رא ﮭﻮ ﺖ ﻫﺰאري وאرو‪ ،‬ﻣﻮ ٰ آﮢﻲ ِﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻋﻄﺮ ﻋﺒ ِאﻧﻬﻲءَ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﺎ ُﻣﺸﻚ َﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺠﮭﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻴﺎري ِﻫﻲ ِﺳﺮ ﭘﺎﮢﻮن ﭴﺎﮢﻲ‪” ،‬‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ﻛﮃﻳﺎﺋﻮن ِ‬
‫ﻟﻮڌي َ‬
‫ﻟﻮء ﻣﺎن‪ ،‬رא َﮭ ُﻦ رﻣﺰدאر؛‬
‫ﺟﺎﭨﻲ ﻫﻠﻴﻮ ﺟﺎن ﺗﻲ‪ ،‬ﺟﻮﮘﻦ ﺟﻮ ﺟﻨﺴﺎر؛‬
‫ﭼﺎه ﻣﺎن‪.‬‬
‫ُﻣﺮ ِ َﻣﮣﻴﺎدאر‪ ،‬ﭼﻮرﻳﻮن وﺗﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪344‬‬

‫ﻫﻴر راﻨﺠ و‬

‫‪v‬‬
‫‪2‬‬

‫َאﻟﺴ ِ آوאز ﻛﻮ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻛﻦ ﭘﻴﻮ؛‬
‫ِﻫﺮدي אﻧﺪر ِﻫ َ ﺟﻲ‪ ،‬آﻫﻲ ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ؛‬
‫ُﻣﺮ ءَ ﻣﺴﺖ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻮﮘﻴﮍن ﺟﻲ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪.‬‬
‫‪3‬‬

‫ﻛﺎر َﻳﻬﺮ ﻗﺘِ َﻴﻞ‪ ،‬ﮔﻮدﻳﻦ وڌא ﮔﻮدڙﺋﻲ؛‬

‫َﻣﻨﮉﻳﻮ وﺗﻲ َﻣﻨﮉن ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﺎﻧﮓ ﻧﺴﻮرא ﻧِ َﻴﻞ؛‬
‫رא َﮭﻦ ﺟﻲ ِ‬
‫رﺳ َﻴﻞ‪ُ ،‬ﻣﺮ ِ ءَ ﻣﺴﺘﺎﻧﺎ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪4‬‬

‫ﺮد ﺟﻲ‪ ،‬ﮐﻨﻴﺎ ﻛﺎرﻳﻬﺮن َ‬
‫ﻛ َﺮ؛‬
‫ُﻣﺮ ِ َء ﺗﻲ ﺗﻨﻬﻦ َﻣ َ‬
‫ﭔِ َﺮ ﮀﮇي ﭔﺎﻫﺮ ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﻧِﻴﻼ ﻧِﻜﺮي ﻧ َ َﺮ؛‬
‫ﺟﮭﭩﻲ وﺗﺎ‪.‬‬
‫زﻫﺮي ﻣﻨﺠﮫ َ‬
‫ﺟﻮﮘﻴﮍي َ‬
‫زﻫﺮ‪ِ ،‬‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﻦ ﮐﻲ َאدﻳﻮن אوﭼ ‪ ،‬ﻛﺎﭨﻴﻮ ﻛﺎر َﻳﻬﺮ؛‬
‫ﺗ َﻦ ﺟﻲ ﺧﺎص َﺧ َ َ ‪ ،‬ﺟﺎﭼﻴﻮ ﺟﻮﮘﻴﮍن ﮐﺎن‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﺧﺎص؛‬
‫ﺟﻮﮘﻴﮍَن ﮐﺎن‪ ،‬ﺗﻦ ﺟﻲ ﺧ‬
‫ُ‬
‫ﺟﺎﭼﻴﻮ ِ‬
‫ﻨﮕﮭﮡ ﺳﺎن َﺳ َﻮن ﻣﭥﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎﻧﮕﻦ ﻛﻴﺎ ُ‬
‫ﻧﺎس‪ِ ،‬ﺳ َ‬
‫‪7‬‬
‫ﭔِ َﺮ ﻣﺎن ﭔﺎﻫﺮ ﻧﻜﺮي‪ ،‬ﻛﺎري ﮐﻨﻴﺎ َ‬
‫ﻛ َﺮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪345‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﻬﻪ ۾‪.‬‬
‫ﻧﻬﻲء ﺟﻲ ڏَ َر‪ِ ،‬‬
‫ﺟﻬ ڏَ ُر ﻧﻪ ڏ َ‬
‫ڏَ ُر ِא َ‬
‫‪8‬‬

‫ِ‬
‫َﺳﭗ ُﺳﭹﺎﺗﺌﻮن ِ‬
‫ﻛﻲ‪ ،‬ﺟﻮﮘﻦ ﻣﺎري َ‬
‫ﺟﮏ؛‬
‫ﻛ‬
‫ِ‬
‫َﺟﻨ ِﺳﻨﮕﮭﻴﻮ َ‬
‫ﻛ َ‬
‫ﮏ‪َ ،‬ﺳﭝﺎﮘﺎ ﺳﻲ ﺋﻲ ﭤ ِﻴﺎ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ُ‬
‫ﻨﮃ َل َ‬
‫وﺟﮭﻲ‪ ،‬ﺧﺎن ﮀﮇي ﺧﺎﻧِﻲ؛‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻛ َﻨﻦ ۾ ِ‬
‫رאويءَ ﻃﺮف َر ِوي ﻫﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻮﮘﻴﺴ ُﺮ ﺟﺎﻧِﻲ‪ِ ،‬‬
‫َ‬
‫‪10‬‬

‫ﺟﻮﮘﻴﺴ ُﺮ ﺟﻮאن؛‬
‫رאويءَ ﻃﺮف َروﻳﻮ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َ‬

‫ﻫﻴﻜﺮ ِﻫ َ אُﻛ َ ۾‪َ ،‬ﻣﺮد ﭤﻴﻮ ﻣﺴﺘﺎن؛‬
‫ﺳﻮرن ﺟﻮ ﺳﺎﻣﺎن‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﺎڻ ِﮐﮣﻲ ﻫﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫‪11‬‬
‫رאويءَ ڏאﻧﻬﻦ روﻳﻮ؛‬
‫ﮀﮇي ﭼﺎه‬
‫ﭼﻨﺎب ﺟﻮ‪ِ ،‬‬
‫َ‬
‫ُﻣﺮﻟﻴﻮن ُﺳﺮﻟﻴﻮن‪ ،‬و َﮭﻠﻴﻮن وﭴﺎﺋﻴﻨﺪو وﻳﻮ؛‬
‫ﭤﺎﻧِﻴﻜﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﻧﺎﻧﮕﻮ ﻧﻮرﻧﮓ ﭘ ُﺮ ۾‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ آﻳﻮ ُﺟ ِﻮء ۾‪َ ،‬ﻣﺮﻛﮣﻮ َﻣﮣﺪאر؛‬
‫ﻣﺮ ﻣﺴﺘﺎﻧﺎ ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻨﻬﻦ ﺟﻲ ﻟﮏ ﻫﺰאر؛‬
‫َ ِ‬
‫ﻛﺎرﻳﻬﺮ َ‬
‫ﻧﺎٿ ﻧﻮאﺋﻴﺎ‪.‬‬
‫ﻛ َﺮدאر‪ ،‬ﻧِﻴﻼ‬
‫‪13‬‬
‫‪v‬‬
‫‪346‬‬

‫ﻫﻴر راﻨﺠ و‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮﮘﻲ آﻳﻮ ﺟﻮء ۾؛‬
‫َ‬
‫ﻣﻨﮉڙא‪َ ،‬ﻣﮍﻫﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻨﮉڙא ﺒﻮﺑﻦ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﭘﮍﻫﻴﻮ ﺳﻮ ﭘﮍﻫﻲ‪َ ،‬ﻣ َ‬

‫‪14‬‬
‫ﺗ ُﻨﺒﻴﻮن ﺗ َﻦ ﺗ َﮣﻲ‪ ،‬ﺟﻮﮘﻲ آﻳﻮ ِ‬
‫ﺟﻮء ۾؛‬
‫ﺮب ﻛﮣﻲ‪ ،‬رא ﮭﻮ روﻟﻴﻮ ُرڃَ ۾‪.‬‬
‫ﻛﻨﻬﻦ ﺟﻲ ﻗ ُ َ‬
‫‪15‬‬
‫ﻲء ﻧﻮر َ‬
‫وﻫﻪ ﭤﻴﻮ؛‬
‫ﻧﮓ ﭘﻮر ۾‪ ،‬وﻳﻬﮡ ُ‬
‫ِﻧﻴﭩ َ‬

‫ﭼﻨﺎﻫﻪ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﭼﺎﻫﻪ‬
‫ڏورאﭘﺎ ﻧﻪ ڏﻳﻮ‪ ،‬ﺟﻨﻬﻨﺠﻮ‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫‪16‬‬

‫وﻫﻪ؛‬
‫ﻧﻴﭩﻲءَ ﻧﻮرﻧﮓ ﭘﻮر ۾‪ ،‬وﻳﻬﮡ ﭤﻴﻮ ُ‬

‫ﺴﻤﺖ ﻛﺎرﻳﺎ َ‬
‫ﻨﻬﻪ؛‬
‫ِﻗ َ‬
‫ﻧﮃيء ﻟﮙﻮ ِﻣ ُ‬
‫ﻛ َﻤﮍא‪ ،‬ﻣﺎ َ‬

‫ورﻫﺆن َ‬
‫ورﻫﻪ ﺳﻨﺪي ِ‬
‫وאﺳﻴﻨﮓ ﺟﻮ‪.‬‬
‫وﻫﻪ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﮃي ُ‬
‫َ‬
‫‪17‬‬

‫ﻫﺎريء ﭔﮅي ﻫ َ‪ُ ،‬ﻣﺮ ِ ءَ َ‬
‫ﮕﻦ؛‬
‫ﻛﺌﻲ َﻣ ُ‬
‫َ‬

‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ وﺳﺮي ِ‬
‫ﻳﭽﺎريء َو َﭼ ُﻦ؛‬
‫ﻛﻲ‪ ،‬و‬
‫ﻛ‬
‫َ‬
‫ﻟﻮح ۾‪.‬‬
‫ﮕﻦ‪ ،‬ﻟِﮑﻴﻮ ﺟﻨﻬﻦ ﺟﻮ َ‬
‫ﻻﻧﮕﻮﭨﻲءَ ﻟ َ ُ‬
‫‪18‬‬

‫ُﻫ ﻛ ُﻫﻴﺲ‪ ،‬ﻫ آﻫﻴﺎن ﻛ ُ!‬
‫َ ِ‬
‫ﺳﺎ אﻫﻲ ﺳ ُ‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ِﺳ َ‬
‫ﻛﺮאﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻚ‬
‫‪v‬‬
‫‪347‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫آءُ אﺳﺎ ﮍي دﻳﺮي‪،‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﮔﮭﮣﻮ ﺳﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﻧﺎ َﺗﻪ ُ ﺐ َﻣﺮאن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎ ﻣﻴﮇא‪ ،‬ﻣ ﺗﺎ ﺗﻴﮇي‪ ،‬ﮐ ُ ِﻬﻪ ﮔﮭﺘﺎن ﺳﭛ ﮐﻴﮍي‪،‬‬
‫ﻨﮕﮭﺮ ﮔﮭﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ِﻫﺖ ُﮔﮭ َ‬

‫َאﮜﮡ ﺳﺎڏي آءُ َ‬
‫ﭘﻴﺎرل‪ ،‬ﻟ َ ِﻬﻪ ﭘ َ َﻮن ﺳﭛ ﺟﮭﻴﮍي‪،‬‬
‫ﻨﺠﻮن ﻫﺎرﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻮﻟﺌﻪ َﻫ ُ‬

‫‪v‬‬
‫‪348‬‬

‫ﺠو ڳ‬

‫‪v‬‬

‫ﺠوڳ‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﻣﻨﺠﮫ ڌ ُ‬
‫ﻳﺎن‪ ،‬آﻫﻲ آڌوﺗِﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ڌوﮢ َ‬
‫ﮔُﻢ ﭤِﻲ ﮔُﺮﮔﻢ ﮔﻮدڙﻳﺎ‪ ،‬ﻛﻦ ﮔﺮوڙي ﮔﻴﺎن؛‬
‫َאﺻﻞ ﮐﺎن َא ُ‬
‫ﺷﻨﺎن‪ ،‬ﮔﻨﮕﺎ ﻨﺎ ﺗ َﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﭘﻮرب ﭘ َﻨﮅ ﻧﻪ وﭸﮣﺎ‪ِ ،‬ﮔﺮ ِ‬
‫ﻧﺎري ﮔﻤﻨﺎم؛‬
‫وﻳﭽﺎري ﭤﻲ وאٽ ﺗﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮن ﻛ وﺳﺮאم؛‬
‫ﻨﮕﺮאم‪َ ،‬ﺳﭽﺎ َﺳﻨﻴﺎﺳﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻴ ۾ َﺳ َ‬
‫‪3‬‬
‫ﭘﻮرب ﺳﻨﺪא ﭘ َ‪ ،‬ﻻﻫﻮﺗﻲ ﻟ َﭩﻲ وﻳﺎ؛‬
‫َ‬
‫ِﮔﺮﻧﺎري ﮔُﻨ ‪َ ،‬ﺳﭽﺎ ﮔُﻢ ﮔُﺮ ﮔﻴﺎت ۾‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ورﻟﻮ وﻳﺮאﮘﻲ‪ِ ،‬ﮔﻴﺎﻧِﻲ‪ ،‬ڏﭠﻢ ﮔﻮدڙﻳﻮ؛‬
‫ﭜﺎﮘﻲ؛‬
‫ﭜﻮﮘﻲ ۽ ِ‬
‫ﭜ ُﻠﻴﺎ ڏﭠﻢ ﭜ َ ۾‪ِ ،‬‬

‫ﻴﺎﮘﻲ‪ ،‬ﻟ َﮑﻦ ۾ ﻛﻮ ﻫﻴﻜﮍو‪.‬‬
‫ﻟﺐ ﺗ ِ ِ‬
‫ﻃﺎ ُ‬
‫‪5‬‬
‫ﺟﻮﮘ ﺟﭩﺎﺋ ُﻮن‪ ،‬ﺟﻮڙي ﺟﻮڙﻳﻮن ﺟﺎن ﺗﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪349‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﻤﭼﭩﺎ ﭔﮅي ﭼﻴﻠﻬﻪ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗ ُﻨﻴﻮن ﺗ َﮣﻴﺎﺋﻮن؛‬

‫ﻛﺸﺘﺎ َ‬
‫َﺟﻨﺠ ن ﺳﺎن ﺟﻬﺎن ﺗﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﮍﻳﺎﺋﻮن؛‬
‫ﮔﺮوڙي ﮔﺎﺋﻮن‪ ،‬ﭘﻮرب ﭘﻨﮅ ﭘ ُ ِﮁﻲ وﻳﺎ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ﭜﺎﺗﻮن ﭜﺎت‪ ،‬ﭘ َﺮ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ آڌوﺗ ِﻦ ﺳﺎن؛‬
‫َﺳﻔﺮ وﻳﺎ ﺳﺎﺟﮭﺮي‪ ،‬رﻫﻴﺎ ُر ِﮘﻲ رאت؛‬
‫ﻃﻠﺐ ﺗﻨ ِﺟﻲ ﺗﺎت‪ ،‬رאﺗﻴﺎن ڏﻳﻨﻬﺎن روح ﮐﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪7‬‬
‫אڌوت؛‬
‫ِآﻫﻦ َא‬
‫ﻛﻴﭽﺎر‪َ ،‬אﻧ ُﻣﮏ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻲ َ‬
‫ﭘﻮرب ﺳﻲ ﻧﻪ ﭘ ُﺮﻳﺎ‪ ،‬ﻧﻪ ِ‬
‫ﭘﺮﭼﺎر؛‬
‫ﻛﻦ‬
‫َ‬
‫َאٺ ﺋﻲ ﭘﻬﺮ َאڇَ ۾‪ ،‬رﻫﻦ ﺳﻲ ﮔُﻢ ﮔﺎر؛‬
‫َﺳ َﭽﻞ َﺳﻨﺴﻜﺎر‪َ ،‬ﺳﻨﺴﺎ ﺗِﻦ وﭸﺎﺋﻴﺎ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫אﻛﻴﭽﺎر؛‬
‫َאﭸﺎ آڌوﺗ ِﻲ‪ ،‬آﻫﻦ‬
‫َ‬
‫َאودﻳﺎ َאﻫﻨﻜﺎر‪ ،‬ﭜ َ ِﭹﻲ ﺟﻦ ﭜﻮرא ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪9‬‬
‫ﻛﺎﭘ َﮍي َ‬
‫ﻛﻦ ﭰﺎڙَ‪ ،‬آﻳﻞ َאڄ ﻟﻨﮕﮭﻲ وﻳﺎ؛‬
‫ﻣﮣﻴﺎر؛‬
‫َﻣﺴﺖ ﻛﺮي وﻳﺎ َﻣﻦ ﮐﻲ‪ُ ،‬ﻣﺮﻟ ﺳﺎن َ‬

‫ﺗ َﻦ ﺟﻮﮘﻴﮍن ﺟﻲ ﺟﺎڙَ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﺎن ُﻣﺌﻲ ﻧﻪ وﺳﺮي‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫‪v‬‬
‫‪350‬‬

‫ﺠو ڳ‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎﭘﮍي ﻗ َﻨﺪ َﻳﻞ‪ ،‬ﮐﻨﻴﻮ ُﮔﮭﻤﻦ ﮔﻮدڙﻳﺎ؛‬
‫ِ‬

‫ﻗﺘﻴ َﻞ؛‬
‫ﻳﻬﺮ ِ‬
‫َﮀﭕَﺖ ﻛﺮي َﮀﭕَﻦ ۾‪ ،‬وﺗﻦ ﻛﺎر َ‬
‫ُﻣﻨﮉن ُﻣﺮﻟ ﺳﺎن אُﻫﻲ‪ ،‬آڌوﺗﻲ َא َ‬
‫ﺻﻴﻞ؛‬

‫ﺟﻲء ۾ ﺟﻮﮘﻴﺌﮍن ِﺟﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ِﺳﻚ َﺳﺒﻴﻞ‪،‬‬
‫َ‬
‫‪11‬‬

‫ﻻﺗِﻲ ﻻﻫﻮﺗ ِ ‪ ،‬ڌرم ﺟﻲ ِ‬
‫ڌوﮢﻲ؛‬
‫ﭘَ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻨﺒﻪ ﺟﻲ ِ‬
‫ﺳﻨﻴﺎﺳﻲ ﻫﻠﻴﺎ‪.‬‬
‫ﭘﻮﮢﻲ‪ ،‬ﺳﺎڙي‬
‫‪12‬‬
‫ﺟﻮڳ َא ُ‬
‫ُ‬
‫ﺟﮭﻮﻧﺎ ﮘﮍه ﺟﻲ ِ‬
‫ﺟﻮڳ؛‬
‫ﺟﻮء ۾‪ ،‬ﺟﻮﮘ‬
‫ﭜﻮڳ َא ُ‬
‫ُ‬
‫ﭜﻮڳ‪ ،‬ﭘﺎڻ ُ وﭸﺎ ٖﺋﻲ ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﭜﻮﮘ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ﺒﺖ ﺟﻲ َﻣﻲ ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬ڙي ﻣﻮن ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﻨﻬﻦ ﺳﺎن ورهُ ِ‬
‫ورאﻫﻴﺎن!‬
‫ﻋﻘﻞ ﻋﻠﻢ ﺳﭛ ﮀﻮڙ ڏﺗﻮ ٖﺳﻲ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ڏﻧﻮ אوﻻرو‪.‬‬
‫אﮐﻴﺎن ﮐﻮل ﺗﻪ ﻇﺎﻫﺮ ڏﻳﮑ ‪ ،‬ﺳ ﺳﭵﮡ ﺟﻮ ﺳﺎرو‪.‬‬
‫ﭘ ُﺮﺟﮭﻲ ﭘ א ِ‬
‫ﻳﮇאﻫ ﭘﺎﻳﻮ‪ ،‬ﻫﻮت َא َﭤﻮ ﻫﺎﻛﺎرو‪.‬‬
‫ﮘﭽﻲء ﺟﻲ وچ ﮘﺎرو‪.‬‬
‫ﻣﻨﺼﻮر وﺟﮭﺎﻳﻮ‪،‬‬
‫ﺒﺖ ﻣﻮن ُ‬
‫َ‬

‫وره ﻛﻴﻮ ﺟﺎن وאرو‪.‬‬
‫َﺳﻨ ُ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“ ﮀﻮڙ ﺳﺎﻧﺒﺎﻫﺎ‪َ ،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪351‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﻲء ِﺟﻲ ﮐ َﺴﻲ!‬
‫ﻳﺎﻛﻲ ﭤﻴﻮ ﻳﺎر َאﺳﺎن ﮐﺆن‪ ،‬دل ِﺎﮢ َ‬
‫ﻣﺎن ﻛﻮ رﻫ رﺳﻲ!‬
‫وﻳﭡﻲ ِڏﺳﺎن وאٽ אوﻫﺎن ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﻲ!‬
‫َאﭼﮡ ِﻫﻦ ﺟﻮ אﻳﮇאﻫ ‪ ،‬ڏﻳﻬﻪ ﺳﻨﺪﺋﻲ ﻛﻮ ٖ‬
‫ِ‬
‫وﺳﻲ‪.‬‬
‫ِﺳﺮ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﻳﺎر ﺳﺪאﺋ ‪َ ،‬‬
‫وره ﺟﻮ ِﻣﻴﻨﻬﮍو ٖ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﮘﺎرن ﭤِﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬دل ﮐﻲ دوﺳ ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻛﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻳﺎد َאﭼﻦ ﺟﻲ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن‪ ،‬אُﻫﻲ ﻛﻮﻛﺎن‬
‫ِ‬
‫ﻫﻮ ﺟﻲ ﻛﻴﺎﺋﻮن ﮘُﺠﮫ ۾‪ُ ،‬אﻫﻲ ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﮘُﮣﻦ وאرﻳﻮن ﮘﺎﻟﻬﮍﻳﻮن‪ ،‬אُﻫﻲ ﭔﺎرڻ ﭔﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬

‫ﭘ َ َﺴﮡَ ﻛﺎرڻ َאﮐﮍﻳﻮن‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﮔﺎڏون َرت ﺟﺎ‪ ،‬ﻫﻨﺠﻮ ﻫﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﭘﺎﮢ َ‬

‫ڏﺳﻦ ﻧﻪ ﻏ ﻛﻮ‪ ،‬وאﺣﺪ وאرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫אﮐﻴﻮن َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ُאﻫﻲ ﮘﺎﻟﻬﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻧِﺖ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻣﺎرن ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ آﻫﻴﺎن آءٌ‪ ،‬ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﺮي ﭴﺎڻ!‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎڏي ﺗﺎڏي ﺗﻮﻫ دﻟ ‪ ،‬ﻛﺎڏي ﻛﺎﻫﻴﺎن آءٌ‪.‬‬
‫ﻫﻮﻧﺪﻳﺲ אوﻫﺎن ﺳﺎڻ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪352‬‬

‫ﺠو ڳ‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ﻛﻨﻴﺰכ ﺗﻮن ﺗﺎن ﺳﺎﺋ ‪َ ،‬ﺳﮛ ﻧﻪ ﺳﺎﻫﻴﺎن آءٌ‪،‬‬

‫ﭼﻴﭩﻚ َ‬
‫ﻛﻴﺲ َאﭴﺎڻ‪.‬‬
‫ِﺳﻜﻦ ﻛﻴﺌِﻲ ﺗﻮ ﻟ َﺌﻪ ﺳﺎ َ‬
‫ﻧﻮل ِﻫﻚ ﺗﺎ ﮀﺎﻫﻴﺎن آءٌ‪،‬‬
‫ﻛﻴﻢ ﭘﺎڻ‪.‬‬
‫ﺻﺪﻗﻲ‬
‫ُ‬

‫ﺗﻮ َﻫﺌﻮن ﭔﺎﻫﺮ ُﺳﮡ ”ﺳﭽﻮ“ ري‪ ،‬ﻛﻨﻬﻦ دم ﻧﺎﻫﻴﺎن آءٌ‪،‬‬
‫ﺟﮭﻠﺞ ﭔﺎڻ‪.‬‬
‫ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﺎرڻ ﻛﺎرﻳﻮ‪،‬‬
‫ﻫﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﻫﻮء ﻫﻮﻟِﻴَﮍو!‬
‫ﻛﻨﻬﻦ ﺳﺎن ﻛﺮﻳﺎن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠ ﮘﺎﻟﻬ ﮘﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻛﻨﻬﻦ در ڏﻳﺎن دא ِﻧﻬﮍي‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﺒﺖ ﻣﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫آ گ ِﻋﺸﻖ ﺟﻲ َאﻧﺪر אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ڏאڍو ﭔﺎرڻ ﭔﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫آءٌ אوﻫﺎ ﮍي آﻫﻴﺎن‪ ،‬وא ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﻢ وﺳﺎرﻳﻮ‪.‬‬

‫ﭘﺎﮢﺌﻮن ﭘﺎﺳﻲ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﻮ‪ ،‬ﺳﮓ ”ﺳﭽﻮ“ ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ﺳﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻫﺎﮢﻲ ِ‬
‫ُﺳﻬﮣﺎ ﺗﻮﮐﻲ ﻛﻴﻬﻮ ِ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻣﻮﻫﮣﺎ؟‬
‫ڏوאرאﭘﻮ ڏﻳﺎن‪ ،‬ﭜﻠﻮ َﻣﻦ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪353‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫وس وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ ﻧﺎه َאﺻﻞ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﺗﻮن ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﮢﻬ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﻣﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫َאﻧﺪر ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ وو آﻫﻲ אوﻫﺎن ِﺟﻲ‪ ،‬ڏאڍي ﺳﺎ ِﺳﻚ‬

‫َאوﻫﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن وﻳﭡﻲ אوﺗﻴﺎن‪ ،‬ﭘﻨﺒﮣ ﻣﺎن ِ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َאوﻫﺎن ﺟﻮ آﻫﻲ َאﺻﻞ ﮐ َﺆن‪ ،‬ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ﺳﻮ ﺳﮛ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﮀﻮ ﭤﻮ ﮀﮇﻳﻦ‪ ،‬ﮀﻮ ﭤﻮ ﮀﮇﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻨﻬﻨﺠﮍي آﻫﻴﺎن!‬
‫آءٌ ﺗﺎ ﺗ ُ ِ‬
‫ﭘﺎڻ ُ ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ﭘﺎﮢﻬ ﺳﺎڻ ُ ﻏﺮﻳ ﮔَﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻣﻬﺎن‪ ،‬אوري ﺳﻲ دﻟ َאڏﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘﮑﺎ ﭘﮑﻦ ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻧﻬﺎري وאﭨﮍﻳﻮن‪ ،‬אﻳﻨﺪﻳﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻛﮇﻫ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻳﺎر‪ ،‬ﺗﻮﺳﺎن!‬
‫رﻫﺠﻲ َאﭼﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫آءٌ ﮀﺎ ﭴﺎﮢﺎن ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺠﮭﺎرؤن‪ ،‬ﺑِﺮﻫﻲ وאﻟﮍא ﺑﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻃﺮف ﭔﺌﻲ ﻛﻨﻬ ﺧﻴﺎل ﻧﻪ ﭜﺎﻧﻴﺎن‪ ،‬آﻫﻲ ﺳﺪאﺋ ﻳﺎر‪.‬‬
‫ﻫﻮﻧﺪﻳﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﮇ אﺳﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ وﻫﺎ ﻧﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎﻧﻬﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ِﺟﻲ ُﺳﻬﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭘﺮﺗِﻲ َאﭤﺌﻲ ﺳﺮدאر‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪354‬‬

‫ﺠو ڳ‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﺗﻮن ﺗﺎ ﻛﮇﻫﻦ אﻳﻨﺪﻳﻦ ﻳﺎر‪،‬‬
‫ﻨﻬﻨﺠﻲ روز ﻧﻬﺎرﻳﺎن رאه!‬
‫ﺗُ ِ‬
‫ﺑﺎر‪.‬‬
‫ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ﭼﺎڙﻫﻴﺎ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺑِﺮهَ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﺟﺎ َ‬
‫ﺳﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫ﺳﺎر‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن روح ﮐﻲ‪ِ ،‬‬
‫َ‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫وﻫﻦ ﭤﺎ وאﻛﺎ َ‬
‫ﻧﺎر‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ َﺳﻨﺪא َ‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ َ‬
‫ﻫﺰאر‪.‬‬
‫آءٌ ﺗﺎ ﻫﻜﮍو ﻧﺎﻫﻴﺎن‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠﺎ‬
‫ﻟﮏ َ‬
‫ﺳﻮر َﺳ ِ‬
‫ﻗﻬﺎر‪.‬‬
‫ﻨﺪء ﻣﻴﺎن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻮهِ ﻫﮣﻦ َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎرج ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺟﻲ ﻛﻴﺌﻲ َ‬
‫ﻗﺮאر‪.‬‬
‫ﻗﻮل َ‬
‫ِ‬
‫ﻴﺎر‪.‬‬
‫ڏوهُ ڏﻳﺎن ﭔﺌﻲ ﻛﻨﻬﻦ ﮐﻲ‪ ،‬آﻫﻲ ﻣﻮن ﺋﻲ ِﺳﺮ َﻣ َ‬
‫ﺟﺎر‪.‬‬
‫َאﻧﺪر ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ َאڌ ﻛﻴﻮ‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ ِאﻧﻬﻲءَ َ‬
‫ﺗﻨﻮאر‪.‬‬
‫َאٺ ﺋﻲ ﭘ َ َﻬﺮ ﭤِﻲ وﭴﻲ‪ ،‬ﺗ ُ ِ‬
‫ﻨﻬﻨﺠﻲ ﺗ َﻨﺪ َ‬
‫ِ‬
‫وﮢﻜﺎر‪.‬‬
‫ُﻣﺌﻲءَ ﮐﻲ ﻣﺎري ِאﺗﻬ ‪ ،‬ﺗﻮن وﺋ ڏ ُﻧﻬﻦ‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﮓ אوﻫﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﭤﻮ روﺋﻲ زאر و زאر‪.‬‬
‫ﮬ ﮢ ‪1‬‬

‫ﺳﺎﭤ ِﻲ ﺳﺎري َﺳﻨﻴﻬﺎ‪ ،‬ﭼﺌﺞ ﭘ ُﻨﻬﻮنءَ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﺑ אﮔﻲ آﻫﻴﻴﺎن‪ ،‬وو!‬

‫ُ‬
‫ﺣﺎل ڏﺳﻴﻮ ﭤﻮ ﺟﻮ وﭸ ‪ ،‬ﺳﺎرو ﻋﺮض َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫دﻻﺳﻮ ﻛﻮ دوﺳﺖ ڏﻧﻬﻦ‪ ،‬وﭠﻲ ﺟﻠﺪ ورﻳﻦ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪355‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎرو َ‬
‫ﻛﻴﭻ ﮐﻲ‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﺗﺎ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻦ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﻛﺞ ﻧﻪ‬
‫َ‬
‫ﭔﺎﻧﻬﻲ ِ‬
‫ﻧﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬ﮔﻮﻟِﻦ ﺳﺎڻ ُ ﮔَﮇﻳﻦ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘﺎ ِ‬

‫ﺗﻮﺳﺎن ﻋﻤﺮ ﮔُﺬאرﻳﺎن‪ ،‬ﺟﺎن ِ‬
‫ﻛﻲ ِﻫﺖ ُﻫﺌﺎن‪ ،‬وو‪،‬‬

‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻦ ﮘﺎري آﻫﻴﺎن‪ ،‬ﺟﺎن ﭤِﻲ رت روﺋﺎن‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﻬ‬
‫ِ‬
‫ڏورﻳﻨﺪي ﻣﻮن ڏوﻧﮕﺮﻳﻦ‪ ،‬ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﻬﻦ ﭤﻴﺎ‪ ،‬وو‪،‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳ َﮇ ﻛﻴﺎ‪ ،‬وو‪.‬‬
‫ﻫﻮت ﺗﻮ‪ٖ ،‬ﺟﻲ ”‬
‫ﭔﮅא ﻫﻮﻧﺪא َ‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪356‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬
‫داﺴﺘﺎن ﭙﻬرﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ﻟﻮڏﻳﻨﺪي ﻻﻣﻮن‪ ،‬ڏאﻫﻮ ڏאر ﭼﮍﻫﻴﻮ ﭼﻮي؛‬
‫’آﻧﺪو َאﭤﻢ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﻴﻨﻬﻦ ﭜ َﺮﻳﻮ ﻧﺎﻣﻮ؛‬
‫’ﺗﻮڏي ﺳﺎرﻳﻮ ﺳﭵﮣﺎن‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﻢ رאﺗﻴﺎن روאﻧﻮ؛‬
‫’ ِ‬
‫ﭘﮍﻫﻲ ﭘﺮوאﻧﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﺟﻠﺪ ﺟﻮאب ڏي!‘‬
‫‪2‬‬
‫ﭘﺎر ُ‬
‫ڏﻫﻦ؛‬
‫ﻛﺎﻧﮕﻞ آ َא ُڄ‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي َ‬
‫رڄ؛‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﻛﻴﺎﺋ ﺳﭵﮣﺎن‪ ،‬ﺳﻲ روح ﭔ ُﮅي ﻛﻴﻮ ُ‬
‫ﮑﻲء ﻛﻴﻮ ﻧﺎ ﭘ َ ُﭳ‪ ،‬ﻇﺎﻫﺮ ﻛﻴﺎﺋ زﺑﺎن ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﭘَ َ‬
‫‪3‬‬

‫ڏאﻫﻮ َאڄ ڏﺳﻮ‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﮍﻫﻲ وﻳﮙﺎﮢﻮ وﺗﻲ؛‬
‫ﭘﻮرن َﻣﻨﺠﮭﺌﻮن ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ِﺣﺼﻮ؛‬

‫ﻮر ُﺳ ِﮣﻲ ﻛﺮي‪ِ ،‬ﻫ َﻦ ﺧﻴﺎﻟﺆن ﻛ ِ ﮐِﺴﻮ؛‬
‫َﺳﺮﺗﻴﻮن ُﺳ َ‬
‫ﻛﻮ ﻗﺮﻳ َ ِﻗﺼﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﺳﻴﮑﺎري ﻣﻮﻛﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ڏאر ِ‬
‫ﻛﻴﻮن وﮐﺎﮢﻴﻮن ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ َ‬
‫ﻛﺮي؛‬
‫وאت‪َ ،‬א ُڄ ڏאﻫﻲ َ‬
‫ﭗ ُﭼ ِ‬
‫ﭙﺎت؛‬
‫ُﺳﮣ َﮡ ﺳﺎن ﮐﻲ َﺳﺮﺗﻴ ‪ِ ،‬ﻟﮙﻲ ُﭼ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪357‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آﺗ َﮡ وאرﻳﻮن אُﺗﻬ ‪ ،‬ﻟﻮﭠﻴﺎﮢﻴﻮن ﺳﺎن ﻻت؛‬

‫روﺋﻦ ﺳﺎري ِ‬
‫رאت‪َ ،‬ﻫﻲ َﻫﻲ ﺳﻮ ﻛﺎﻧﮕﻮ ﻛﻴﻮن‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﻬﻦ ِ‬
‫ﻟﮙﺎء‪ ،‬ﮀﺎﻫﻮن ﻛﺎﻧﮓ ﻗﺮﻳﺐ ﺟﺎ؟‬
‫ﻛﻲ دم آڏو دوﺳﺖ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭜ َ ِﻠﻲ ﻛﺮي ﭜ َ ِ‬
‫ﮙﺎء؛‬

‫ﻛﻲ ﺗﺎ ﺗ َ ُﻦ ِ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ ِ‬
‫ﺟﮭﭵﻲ ﻣﺮאن‪.‬‬
‫ﺗﮙﺎء‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﺟﮭﻮريءَ ﻣﻨﺠﮫ ِ‬
‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﻳﺐ ﺟﻮ؛‬
‫وאت ﻛﺮي وאﺋﻲ‪َ ،‬א ُڄ ﭘ ُﮡ ﻛﺎﻧﮓ ﻗﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻬﻨﺐ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻟ ُﭿ ڏאڍي ﻻﺋﻲ؛‬
‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﭼﻴﺎﺋ ُﭼ َ‬
‫ِ‬
‫א َﻧﺪر ﮐﻲ آﺋﻲ‪َ ،‬ﭴﮡ َﭴ َﺮ ﭴ ي ﺳﻨﺪڙي‪.‬‬
‫‪7‬‬

‫ٖ‬
‫ﻻم ﻟ َﺘﻮ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﻛﺎﻧﮓ ﻗﺮﻳﺐ ﺟﻮ؛‬
‫ﻟ َﺌﻲ َ‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ﻻﮐِ ٖﻴﮣﻲ ﺟﻲ ِ‬
‫ﻻت ﺟﻮ‪ ،‬ﭘ َﻮي ﻛﻮﻧﻪ ﭘﺘﻮ؛‬

‫ﻛﻴﺌﻦ َ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺘﻮ‪ ،‬ﭘ َﺮ َאڻ َ ُﺳﻮرﻳﻮن آﻫﻴﻮ!‬
‫‪8‬‬
‫ﻛﻴﻬﻲ َ‬
‫ﻛ َﻤﺌﻮن ﻛﺎﻧﮕﮍو‪َ ،‬אڄ ﭤﻮ وﻳﮍﻫﻲ َﻣﻨﺠﮫ ٖوﺗﻲ؛‬
‫ﻛﺎم ﻛ ؛‬
‫ﭘ َ ِﺴﻲ ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ ﺣﺎﻟﮍو‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن‬
‫َ‬
‫ﺟﻲء ﮐﻲ ﺟﻴﺎﭘﻮ ٖﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﻻت ﻟ ‪ ،‬ﭤﻮ‬
‫َ‬
‫‪9‬‬

‫ﻛﻲ ﺳﮣﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن؛‬
‫َאڄ ﻻﺗﻴﻮن ﻛﺎﻧﮓ ﻟ َﺘﻴﻮن‪ٖ ،‬ﺳﻲ ٖ‬
‫‪v‬‬
‫‪358‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻛ َﻬﮡ ﺳﺎن ُ‬
‫ﺟﻮ َ‬
‫ﻛﻬﻴﻮ وﺟﮭﻲ‪ ،‬وﻳﮍﻫﻲ ﻣﻨﺠﮫ وﺗِﻴﻮن؛‬

‫ﺳﻨﺪﻳﻮن رאز رﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ﭘ ُﮡ ﻛﺮي ﭘﮅرﻳﻮن‪.‬‬
‫‪10‬‬

‫ﭘﮑﻲء ﭘﺎرאﻧﭝﺎ ڏ ٖﺋﻲ؛‬
‫رت‪ ،‬ﭤِﻲ‬
‫روﻳﻮ روﻳﻮ ُ‬
‫َ‬

‫وت؛‬
‫ﺗﻪ ’ﭘ ﻳﻦ‬
‫وﺟﮭﺎنء ِﮔﮭﻨﮕﮭﺮو‪ ،‬ﺳﻲ ﮀﻤﻜﺎﺋﻴﻨﺪو ُ‬
‫َ‬
‫ﺧﻂ‪ِ ،‬ﺳﮕﮭﮍو ﺳﺎﭤﻴﮍא ورﻳﻦ!‘‬
‫’ﮐﻴﺌﻦ وﭠ ِﻲ ُ‬
‫‪11‬‬
‫ﺟﻮ ﭤﻮ ﻛﺎﻧﮓ ﭼﻮي‪ ،‬ﺳﻮ ُﺳﮣﻴﺠﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن!‬
‫ﻻم ﻟ َﻮي؛‬
‫وڏيءَ وﻳﻞ َ‬
‫ﺻﺒﺢ ﺟﻮ‪ ،‬ﭤﻮ ﭼﮍﻫﻴﻮ َ‬
‫ُאﻟﻜﻲ ۾ ﻧﻪ آﻫﻲ‪ ،‬آﺗﮡ‪ ،‬ﮐ َﮣﻮن ِאﺗﻬﻮن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫ڏאﻫﻮ ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ ڏאر ﺗﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ ڏورאﭘﺎ؛‬
‫ﻳﻦء ﺟﺎ‪ ،‬אﻫﻮ ﻧﺎزכ ﻧﻴﺎﭘﺎ؛‬
‫ﭘﮅرא ﻛﺮي ﻧﻪ ﭘﺮ َ‬
‫ﮘﻮريء ﮐﻲ ﭼﻮي‪.‬‬
‫آﮢﻴﻮ אورאﭘﺎ‪ ،‬ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن‬
‫َ‬
‫‪13‬‬

‫ﺗِ ُﺮ ﻧﻪ ِﻫﻚ ﺗﻮڙي‪َ ،‬א ُڄ ﻻﻣ ﻻﮐِﻴﮣﻮ ﻟ َﺌﻲ؛‬
‫وﮘﻮڙﺟﻲ‪ ،‬ﮐﻨﭝﻦ ﮐﻲ ﮐﻮڙي؛‬
‫وﻳﭡﻮ آﻫﻪ‬
‫ِ‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻪ ﻛﺮڻ ﮐﺎن ﻛﺎﻛﻴﻮن‪ُ ،‬ﻣﻨﻬﻦ ﮔﮭﮣﻮ ﻣﻮڙي؛‬
‫ﭘ َﺮ ﭘﻨﻬﻨﺠﺎ ﭨﻮڙي‪ ،‬ﭼﻜﻴﻮن ڏﺋﻲ ﭤﻮ ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪14‬‬
‫‪v‬‬
‫‪359‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﮣﻴﺠﻮ ﺳﻮﺋﻲ‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﭼﻮي ﻛﺎﻧﮕﮍو؛‬
‫ِ‬
‫ﻫﺌ ﺳﺎن ﻫﻨﮉאﺋﺠﻮ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﭝﻮﺋﻲ؛‬

‫ِ‬
‫ﻛﻨﮃﻳﻮن ُ‬
‫ﭘﮑﻲء ﮐﻲ ﭘﻮﺋﻲ؛‬
‫ﻛﻨﺪن ﺳﺎن وﺟﮭﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺟﺎﻧﺐ ڏ ُﻧﻬﻦ ﺟﻮ ﺋﻲ‪ ،‬آﮢﻲ ﻧﻴﺎﭘﺎ ﻧﻴﻨﻬﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪15‬‬

‫ِ‬
‫آءُ ﻛﺎﻧﮕﻞ ﻛﺎﺋ ‪ ،‬ﺗﺎ ﺗﻮﺗﻲ ﻋﻄﺮ אوﺗﻴﺎن؛‬
‫ِ‬
‫َאﭼﮡَ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬آﻫﻴﺎن אﭔﺎﮢﻚ آﺋ ؛‬
‫ِ‬
‫ڏאﻫﺎ ﮔﮭﮣﺎ ڏﻳﻨﻬﮍא‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﺗﻮن ﻻﺋ ؛‬
‫ِ‬
‫ﭘ אﮜﮡ ﭘﺎﺋ ‪ ،‬ﺗﻪ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﺳﺎﻫﻪ ﺳﮅﻳﺮ ﭤﺌﻲ‪.‬‬
‫‪16‬‬
‫ﻛﺎﻧﮕﻞ آ ﻛﺎﻟﻬﻪ‪ ،‬وﭠ ِﻲ ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳ َﭵﮣﺎن؛‬

‫ريء َ‬
‫ﻣﻘﺎل‪ ،‬ﻛﺎﻧﻪ ﻛﻴﺎﺋ ﻛﮇﻫ ‪.‬‬
‫ﺒﺖ َ‬
‫‪17‬‬

‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﻛﺎﻧﮓ ِ‬
‫ڏﺳﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻟﻬﻪ אوڏאﻫﻮن آﺋﻴﻮ؛‬
‫ﭘﻴُﺲ ﻫﻨﻴﺎءُ ِﭰ ِﺴﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﻛﻨﺪي َﺳﭵﮣ ‪.‬‬
‫‪18‬‬

‫ِ‬
‫ﮑﻲء ﮐﻲ ﭘﻮﺋﻲ؛‬
‫ﻣﺎﻟﻬﺎن ﻣﻮﺗ ﺟﻮن وﺟﮭﺎن‪ ،‬ﭘ َ َ‬
‫ِ‬
‫ﻨﮕﮭﺮو‪ ،‬ﺗﺎ ﭤﺌﻲ ﺳﻮאﻳﻮ ﺳﻮﺋﻲ؛‬
‫ِﭘ ﻳﻦ ﺳﻮﻧﺎ ِﮔﮭ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻴﻨﮅو ﺳﭝﻜﻮﺋﻲ‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ﺗﻨﻬ ﺟﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪360‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫‪19‬‬

‫ﭘ َﮑﻲءَ ﺳﻨﺪא ﭘ َﺮ‪ ،‬ﻛﺮﻳﺎن ُﻣﺮﺻﻊ ﻣﻮﺗﻴ ؛‬

‫ﺟﻮ آﮢﻲ ﻋﺠﻴ ڏ ُﻧﻬﻦ‪ ،‬ڏﺋﻲ ﺧﻮب َﺧ َ ؛‬
‫ِ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ِڙي ﻣﻮن ﭜ َﺮ‪ ،‬ﺷﺎل وﻳﭡﻮ ﻛﺮي وאﺋﻴﻮن!‬
‫‪02‬‬

‫ِ‬
‫ﺳﻨﻴﻬﺎ ﺟﻲ ﺳﭵﮣﺎن‪ٖ ،‬ﺳﻲ ﺳﺎري ڏﻧﺎﺋ ؛‬
‫ِאﺋ אُﺗﺎﺋ ‪ ،‬ﺗﻪ ’ﭘﺎڻ‘ ﻧﻪ ِآﮢﺞ وچ ۾‪‘.‬‬

‫‪21‬‬
‫َאدא ِאﻳﻨﺪو ﭤﻲءُ‪ ،‬وﭠ ِﻲ ُﺳ َ‬
‫ﮏ ﺳﻨﻴﻬﮍא؛‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﺎنء ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﺟﺎء ﺋﻲ ﭤﻲ ﻣﻮن ﺟﻲءُ‪ ،‬ڏאﻫﺎ ﺟﮇﻫﻦ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ڏאﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺎﻟﻬﻪ ﺟﻮ ﻛﺎﻧﮓ אُ ٖ‬
‫ﭜﻠﻮ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ وﺋ ٖ ِﭘﺮﻳ َﻦ وٽ؟‬
‫ﮔﮭﮣﻲ ﺗﻮ ﺳﺎن ﻛﺎ َ‬
‫ﻳﺎر ِﺳﻴﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺌﻲ‪ ،‬אﮘﻴﻮن َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦءَ ِ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻲ ﺗﺎ ﭘ ُﮁﻴﻮ‪ ،‬ڏﻳﺞ دﻻﺳﻮ ٖ‬

‫ﺳﺎري ﻣﻮن ﮐﻲ ڏﻳﺞ َﺳﻨﻴﻬﺎ‪ ،‬א� ﻛﺎرڻ ٖآﮢﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﮀﻮ ﻧﻪ אُﻣﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺳﻨﺪي َ‬
‫אﺋ אڏאﻣﻲ ُ‬
‫ﺳﺎه ﺳﻴﺒﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫אوڏﻫﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪361‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫وﭸﻲ ﻛﻴﺌ َﻦ ﻻ َ ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﻧﻪ ﭴﺎ ُ ﭘ َﺮدﻳﺴﻲ!‬
‫ﻟﺆن ِ‬
‫ﺮﺟﮭﻴﻢ ﻛ َﺳﻬﻴﻠﻮن‪،‬‬
‫ﭘُ ُ‬
‫ﺗﻴﻠﻬﺎن آڏو ڏک آ ‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﻬﻦ ﮔﺬرﻳﺎ ﻏﻢ ﺗﻨﻬﻦ ﺟﻲ ۾‪،‬‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻪ ﺟﻨﻬﻦ ِﺟﻲ ﭤﻲ ﮘﺎ َ ‪.‬‬
‫دאﻧﻬﻮن ﻓﺮﻳﺎدون َ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن‪،‬‬
‫ﮀﻮ ِﺳﻚ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻴﺒﺎ َ !‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻟ َﺆن ﻣﻮن ﺳﺎن ﺟﺎ ﻻﻳ َ َﻮ‪،‬‬

‫ﻳﮍﻫﻲ ِﻫﻦ و ِﻳﻬﻲ!‬
‫ﻳﺎر‪ ،‬و ٖ‬
‫َ‬
‫دردﻣﻨﺪيء ِﺟﻲ ِدﻟﮍي‪ ،‬دﻟ ُﮔﮭ َ‬
‫ﻮٽ אﮐ ﺳﺎن ﮔﮭﺎﻳ َ َﻮ‪-‬‬
‫َ‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻪ َ‬
‫ﻛﻴﻬﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﭔِﻲ‬
‫ِ‬

‫ُﻣﺸﺘﺎﻗ َﻦ ﮐﻲ ﺐ ﻣﺎرﻳﻦ ﭤﻮ‪ ،‬ﺗ َ َ‬
‫ﻚ ِאﻫﺎﺋﻲ آﻳ َ َﻮ‪-‬‬
‫ﺟﻴﻬﻲ وﮢﻴَ َﻮ َ‬
‫ﺗﻴﻬﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻴَ َﻮ ِ‬
‫ِ‬

‫ﮘﺎﻟﻬﻪ ِאﻧﻬﻲءَ ِﺟﻲ ُﺳﮅ ﻧﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ ِﭘﺮﻳﻦ ﭘ ُﺮﺟﮭﺎ َﻳﻮ‪-‬‬
‫ﻲء دل ر ِﻳﻬﻲ‪.‬‬
‫رﻣﺰ ﮘُ ِ‬
‫ﺠﮭ َ‬
‫ﭘﺎرؤن ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﻴﺌﻲ ِ‬
‫ﻫﻮت ﻫﻼﻳ َ َﻮ‪-‬‬
‫ﻗﺎﺻ َﺪ‪ِ ،‬ﻫﻦ ڏي َ‬
‫ڏﻳﻬﻪ ﮔَﮇﻳﺎ َﭴﮡُ ڏﻳﻬﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪362‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِﺟﻲ دﻟ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬دﻳﺪن ﺳﺎڻ دﺗﺎرﻳ َ َﻮ‪-‬‬
‫دل ”‬
‫َ‬
‫ﻴﻨﻬﻦ אوﻫﺎ ﮍي ِﻧﻴﻬﻲ‪.‬‬
‫ﻧِ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ڏک ﺟﺎ ڏﻳﻨﻬﻨﮍא ﻟﻨﮕﮭﺎ ‪،‬‬
‫ُﺳﮡ ﺗﻮن ُﻣﻨﻬﻨﺠﺎ ﺳﺎﺋ !‬
‫ِ‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﻛﻨﺪي ﻣﻮن ﻛﻴﺌﻲ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ڏک ﺟﺎ ﻣﻴﻨﻬﮍא وﺳﺎ َ ‪.‬‬
‫ڏﻫﺎڙي ﭘﻨﮅڙא ﭘ ُﮁﺎ ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ َאوﻫﺎن ﺟﻲ ﭘﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ﭤﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮر َﺳﻼ ‪.‬‬
‫ِﺳﻚ َאوﻫﺎن ﺟﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺳﺎرא ﺋﻲ َ‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ﺳﻲ ﺋﻲ آﺋﻴﺎ‪َ ،‬ﺟﻦ ﻟ َﺌﻲ ﻓﺎﻻن روز وﺟﮭﺎ َ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺗﻮن ﺗﺎ ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ َ ﭘ َ ِ‬
‫ﺴﺎء‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﺷﻮق ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻳﺎر ﺷﺘﺎﺑﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﻲ אﮐﮍﻳﻦ ۾‪ ،‬ﺟﻮڙي و ِﻳﻬﺞ ِ‬
‫ﺟﺎء‪.‬‬
‫ۡ‬
‫ﻲء ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ َ َאﺳﺎن وٽ ِ‬
‫ﭘﺎء‪.‬‬
‫ﻧﺎﻣﻴﺎ ﻧﺎﻧ َﻮ ڌَ ِﮢ َ‬
‫َאﮘﻲ ِ‬
‫ﭘﻮء ِﭜﻲ آﺳﺮو‪ ،‬ﻫﻮت َאﺳﺎن ﮐﻲ ِ‬
‫آﻫﻪ‪.‬‬
‫وאٽ ﻧﻬﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﻻﻟﻦ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ِ‬
‫َא ُڄ ِﭜﻲ َ‬
‫ﻻء‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﻜﺎء‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﻛﻴﻢ ِﺳ‬
‫آءُ אﮜﮡَ آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪363‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ﻫﻮت ڏﭠﺌﻲ ﻫﻴﮇي ِאﻳﻨﺪא‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﺳﺎﭤ ِﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ َﺳ ُﭻ َﭼﺌﻮ!‬
‫ﻛﻲ ٖآﮢﻲ َאڏﻳﻨﺪא!‬
‫ُﻫ ُ‬
‫ﺘﺌﻮن ﭘ َ ِﭩﻲ ﭘ َﮑَﮍא‪ِ ،‬ﻫﺖ ٖ‬
‫ﻫﻲء ﻏﺮﻳﺐ ﮔَﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ وڙؤن ﭘﺎڻ َ ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫َ ِ‬
‫ڏگ ﭜﺎﺋﻲ ٖﺳﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭤﻮرﻳﺎﮢﻲءَ ﺳﺎن ﭤﻴﻨﺪא‪.‬‬
‫دﺳﺖ ڌرﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫دردﻣﻨﺪ ٖﺟﻲ دل ﺗﻲ‪ ،‬دאﻧ َﻬﻪ‬
‫َ‬
‫ڏوڙא ﻃﺎ َﻟﻊ ﻣﻮن ﭤِ ‪ ،‬ﺟﮇﻫﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎﻧ ۡ ُﻮ ﺳﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻳﺎر ﭘﺎﻧﮅي‪ ،‬ڙي ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫ِﻣ َ ﺳﺎﭤ ِﻲ‪ ،‬ڙي ﻣﻴﺎن‪،‬‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍא‪ ،‬ﭔﻴﻠﻴﮍא‪ ،‬ﻛﮇﻫﻦ אﺳﺎن وٽ ِאﻳﻨﺪא!‬
‫ڏک ڏﻳﺌﻲ ِ‬
‫ﻳﺎر ﻫﻤﻴﺸﻪ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء وﻳﻨﺪא؟‬
‫ﻛﻲ َ‬
‫ﻫﻮﻧﺪא אﺳﺎن وٽ َ‬
‫ِאﻫﻮ َאﭤﻢ آﺳﺮو‪ ،‬ﮀﻮري ﺗﺎ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬
‫ﺻﺎﺣﺐ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺳﺎٿ ﺳﺎن‪ ،‬ﻫﻲءَ ﻏَﺮﻳﺐ ﮔَﮇﻳﻨﺪא‪.‬‬

‫ﻛﻲ ِﻫﺖ َﻋﺠﻴﺐ َאڏﻳﻨﺪא؟‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﻨﻬﻨﺠﺎ‪ ،‬ﭼﺌﻮ ڙي ﺳﺎﭤ ِﻲ‪ٖ ،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮﮐﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭘﺎڻ אﭼﻲ َﻫ ُ‬
‫ﭣ ڏﻳﻨﺪא‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪364‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺻﻮرت ﺟﻮ‪ِ ،‬ﻫﻲ آﻫﻪ ﻏﻼم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ؛‬
‫ﺗﻮن آﻫ ﺻﺎﺣﺐ‬
‫َ‬
‫ذوق ُ‬
‫آﻫﻲ ُ‬
‫ﺪאم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﺷﻮق ُﺳﻬﮣﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ُﻣ ُ‬
‫ﺟﻲ آﻫﻦ אﺻﻞ אوﻫﺎن ﺟﺎ‪ٖ ،‬ﺳﻲ ﻧﺎ وﺳﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻼم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﺗﻲ آﻫﻲ ُﻣﻘﺮر‪ ،‬ﺳﺎﺋ‬
‫ُ‬
‫دאس ُﻫﻴَﮍو‪،‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﻨﺎن روﺋﮡ ۾‪ ،‬ﻫﻨﻴَﮍو אُ ُ‬
‫ﭘﻴﺎم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫رﻫ آﮢﻲ رﺳﺎﮢﻴﻮ‪ِ ،‬ﭘﺮ َ ُ‬
‫’دﻟﮕ ﺗﻮن ﻣﭥﺎن ﭤﺌ ‪ ،‬ﻛﺮ دور درد ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫’אول آﺧﺮ אﺳﺎن وٽ‪ ،‬ﻫﻮﻧﺪو َﻣﻘﺎم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬

‫رﻫﻪ‪،‬‬
‫’رد ﻛﺮ ﻓﻨﺎ ِﻓﻜﺮ ﮐﻲ‪ُ ،‬אﻣﻴﺪوאر ﭤِﻲ ُ‬
‫’ ِﻫﺖ ُﻫﺖ ﻳﻘ ﭴﺎﮢﺞ‪ ،‬آﻫﻴﺎن ِאﻣﺎم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬

‫’ﺗﻮن آﻫ َאﺻﻞ אﺳﺎن ﺟﻮ‪ ،‬آﻫﻴﻮن אﺳ ٖﺳﻲ ﺗﻨﻬﻨﺠﺎ‪،‬‬
‫’آﻫﻲ ﻗﺒﻮل ُ‬
‫ﻛﻼم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﻛ ِﻠﻲ ”ﺳﭽﻮ“‬
‫ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ڏي دﻻﺳﻮ دوﺳﺖ ﻫﻦ ﮐﻲ‪َ ،‬אﺻﻞ ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ آﻫﻪ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻧﻮل אوﻫﺎن ٖﺟﻲ ِ‬
‫ِﻫﺖ ﭤِﻲ ﮔُﺬאرﻳﺎن ڏﻳﻨﻬﮍא‪ ،‬ﺳﺎ َ‬
‫ﺳﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻫﺎء ِ‬
‫ﺣﺎل ِﻫ َﻦ ِ‬
‫ﻏﺼﻮ ﻧ َﻪ ﻛﺮ ﻏﻤﻨﺎכ ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﺎ ﺗﻪ َ‬
‫ﻫﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫دﻟ אوﻫﺎن ٖﺟﻲ در ﺑﻨﺎ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ﻧﻪ ُﻣﻮن ﭔِﻲ ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫وאء ِ‬
‫ﺟﻨﻬﻦ ﮐﻲ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ دوﺳ ‪ ،‬آﻫﻲ אُﻧﻬﻲءَ ِ‬
‫وאء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪365‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ڏﺳﻲ אﺳﺎن ﺟﻮ ﺣﺎﻟﮍو‪ ،‬ﺗﻮن ﭘ אﺳﺎن وٽ ﭘﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭘﺎﭴﻲ وﭠﻲ ﻫﻲءُ ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻮ‪ ،‬ﻻﻟ َﻦ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﮘﻞ ِ‬
‫ﻻء ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬

‫ﻣﻄﻠﺐ אﻫﻮ ﺒﻮب ﻛﺮ‪ ،‬ﻃﺎﻟﺐ ﻧﻪ ﻫﻴﺌﻦ ﺗ َ ِ‬
‫ﺮﺳﺎء‪ .‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ورﺳﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻳﺪאر ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﻨﻬﻦ وאر ﺗﻮن‬
‫آﻫﻲ دم אﺳﺎن د َ‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻴﻮن‪ ،‬ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن وﻳﭡﻮ ِﻫﺖ ِ‬
‫ﮘﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن ُﻫﻮ ﺗﺎ ِ‬
‫ڌﮢﻲء ﺟﻲ‪ ،‬ﻫﻲ ﺳﮓ ”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ِ‬
‫ﺮﭼﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻧﻴﮡ ﮐ َﮡ ُ ﻧﺎ‬
‫َ‬

‫داﺴﺘﺎن ﭕﻴو‬
‫‪1‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ِ‬
‫ﻧﻴﻬﻦ ﺟﻮ؟‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ِﭜﻨﻮ‪ِ ،‬ﻫﻲ ﺟﻮ ﻧﺎﻣﻮ َ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ُ ﺎر ڏﻧﻮ‪ُ ،‬ﻫﻮ ﺟﻮ آﻳﺲ َﻋﺠﻴ َ ڏ ُﻧﻬﻦ‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ِﭜﻨﻮس؟‬
‫ﭘﮍﻫﻨﺪي ﭘﺮزو ﭘﺮ َ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ُ ﺎر ڏﻧﻮس‪ُ ،‬ﻫﻮ ﺟﻮ آﻳﺲ َﻋﺠﻴ َ ڏ ُﻧﻬﻦ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ِ‬
‫ﻦء ڏي‪.‬‬
‫روﺋﻲ زאرو ُ‬
‫زאر‪ ،‬ﭘﻨﻮ ِﻟﮑﻴُﺲ ﭘﺮﻳ َ َ‬
‫ﻋﺒﺎرت ۾‪.‬‬
‫ِڏﻧﺲ َﺧ َﻂ ُ‬
‫ﺎر‪َ ،‬אو َء َ‬
‫‪4‬‬

‫ﻳﻦء ڏي؛‬
‫آﮢﻲ‬
‫َ‬
‫ﻋﺒﺎرت‪َ ،‬אﭸﺎ ﻟِﮑﮡ ﻟﮙﻲ ِﭘﺮ َ‬
‫ِ‬
‫رت‪ ،‬אوﺗﮡ ﭔ َﺌﻲ َאﮐِﻴﻮن‪.‬‬
‫روﺋﻨﺪي ﭜ َﺮﻳﻮن َ‬
‫‪v‬‬
‫‪366‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫‪5‬‬

‫ﻳﻦء ڏي؛‬
‫ﻋﺒﺎرت آﮢﻲ‪ ،‬אﭸﺎ ﻟِﮑﮡ ِﻟﮙﻲ ِﭘﺮ َ‬
‫ِدﻳﺪن دردאﮢﻲ‪َ ،‬א ِﭼﻲ אوﺗﻴﺎ אُ ِﺗﻬ ‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ﻧِ ُﻴﻬﻦ َﻣﻨﺠﮭﺆن ﻧﺎﻣﻲ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم ﭤﻴﻮ ﺒﻮب ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﻧﮅي‪ ،‬ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ‪ِ ،‬ورهُ وڌאﺋﮡ آﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ُ‬
‫אوڏאﻫﻮن‪َ ،‬אڄ ﺳﺎﭤ ِﻲ ﺳﻼﻣﻦ ﺳﺎن؛‬
‫آﻳﻮ‬
‫ﻣﺎرﻳﻮن ڙي ﻣﺎن ﻫﻮن‪ ،‬אﻫﺎ وﻳﻞ ﻧﻪ وﺳﺮي‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻧﺎﻣﻮ ِ‬
‫رאت ﻧﻴﻮ‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ ﭘﺎر ﻗ َﺮﻳﺐ ﺟﻲ؛‬
‫وאﭼﻴﻨﺪڙ ورق ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻮرن َﻣﻨﺠﮫ ﭘﻴﻮ‪ُ ،‬ﻫﺖ ِ‬
‫‪9‬‬
‫ﺟﺎرؤن ﻟﮑﻴﻢ ﺟﻮ‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬ ﻗﺮﻳ ڏي؛‬
‫وאﭼﮡ وﻳﭡﻮ ﻛﻮ؛‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﺎ ﺣﺎل ِﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﮍﻫﻨﺪي ﭘ َﻨﻮ ﺳﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﮐﻲ آﻧﮅﻳﻮن آﺋﻴﻮن‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻋﺮﻳﻀﻮ ٖآﮢﻲ‪ ،‬ڏﻧﻮ ﻗﺎﺻﺪ ﻗ َﺮﻳ َ ﺟﻮ؛‬
‫ﻲء ِﺳﺮ َ‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﺻﺪﻗﻮ‪.‬‬
‫ﻫﻦ و ٖﻳﻠﻲ ٖ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ‪ِ ،‬ﻫ َ‬
‫‪11‬‬

‫‪v‬‬
‫‪367‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻧﺎﻣﻮ ﻧﻴﻨﺪي ﺋﻲ‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ َ‬
‫وאٽ ِ‬
‫ﻛﺮي ﭘﻴﻮ‪،‬‬

‫ﺗﻨﻬﻦ وﻳﻠﻲ وﻳﻨﺪي ﺋﻲ‪ ،‬ورهَ وﻛﻮڙﻳﻮ ﻧﻜﮣﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫‪12‬‬

‫ِ‬
‫وאﭼﻴﻨﺪڙ وﻫﻠﻮر وﻳﻮ؛‬
‫ﭘﮍﻫﻨﺪي ﭘﺮزو ﺋﻲ‪ِ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻟِﮝ ﻟ َﺮزو ﺋﻲ‪َ ،‬א ِﭼﻲ ﭘﻴﺲ אوﭼﺘﻮ‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ِ‬
‫ﻗﺎﺻ ُﺪ אﻳﻨﺪي ﺋﻲ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ﺷﻮﻛﺎرن ۾؛‬
‫ﻲء ﺳﺎهُ َﻣﭥﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻧﻴﺎﭘﺎ ڏﻳﻨﺪي ﺋﻲ‪ ،‬ﺳﺎﭤِ َ‬
‫‪14‬‬

‫ﻧﺎﻣﻮ ﺳﺎرو ﻧِ َﻴﻬﻦ‪ ،‬ﺟﻮ ﭘ ُﮡ ﻟِﮑﻴﻮ َﺳ ُﭵﮣ ؛‬
‫ﻳﻨﻬﻦ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﺬري‪.‬‬
‫رאت ﺑﺮאﺑﺮ ِڏ َ‬
‫‪15‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎ ﺟﺎ ﻛﺘﺎﺑ َ َﺖ‪ ،‬ﻟِ ِﮑ ِﺠﻲ آﺋﻲ ِﭘﺮﻳﻦءَ ڏَ ُﻧﻬﻦ؛‬
‫وאﭼﮡ ﻧﻪ ﭤ ِﺌﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎ ﺛﺎﺑﺖ‪ ،‬ﻣﻮن ﻫﻮن َ‬
‫‪16‬‬
‫ﻛﻲ ﻟِﮑﻲ ُﻣﻜﺎ َﺳﭵﮣ ؛‬
‫ﭘﻴﻐﺎم‪ٖ ،‬‬
‫ﭘَ ۾ َ‬
‫ﻋﺎم‪ٖ ،‬ﺟﻲ آﻫﻦ َﻣﻨﺠﮫ אﺷﺎرﺗﺎن‪.‬‬
‫ﺳﻲ ﻧﻪ ﺠﮭﻦ َ‬
‫‪17‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﻟِﮑﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﭘ َﻣﻨﺠﮫ ِﭘﺮﻳﺖ ﺟﻮ؛‬
‫ُאﻫﻮ ﭘ َ ِﺴﻲ آﺋﻮن‪ ،‬ﺑﻴﺨﻮد ﭤِﻴَﮍس َﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪368‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫‪18‬‬

‫وאﭼﻴﻨﺪو َو َرق ﮐﻲ؛‬
‫ﺳﺎﭤِﻲ ﭤِﻲ ﺳﻮﻧﻬﻮن‪ِ ،‬‬

‫ﺳﻮ َﻣﻨﺠﮫ ﻣﻄﺎﻟﻊ ﻣﻮن ﻫﻮن‪ ،‬ﺧﻮﻧِﻲ ﺧﻂ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪19‬‬

‫ﻼﻣﻦ ﺟﻮن‪،‬‬
‫ﻟِﮑُﻴﻮن ﻟ َ َﺲ ﻟ َﮍﻫﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺳﺎﺟﻦ َﺳ َ‬
‫אﻫﻮ ﭘ ُﺮزو ﭘﺎڻ ﭘ َﮍﻫﺎن‪ ،‬ﭔ ُﮅאﻳﺎن ﻧﻪ ﭔ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪20‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻟِ ِﮑﻲ‪ِ ،‬‬
‫ُﻣﻨﺠﺎن ِ‬
‫ﻳﺐ ڏي؛‬
‫ﻛﺘﺎﺑﺖ ﻗﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺘﺎن ﺳﺎﭤِﻲ َ‬
‫وאٽ ِﺳ ِﮑﻲ‪ ،‬ﭔﮅאﺋﻲ ﭔِ ﮐﻲ‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ڏ ُﻧﻬﻦ َאڄ ﻟِ ِﮑﻲ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲءَ ﺟﺪאﺋﻲءَ َﻣﺆن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮐ َﻨﺌﻮن ﺗﺮאر ﺗِﮑﻲ‪ُ ،‬ﻫﺌﻲ ﻛﺘﺎﺑ َﺖ ﻗﺮﻳﺐ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪22‬‬
‫ﻟ َﮍﻫﺎن ﻟ َ َﺲ ﻟِﮑﻴﻮن‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦءَ ﭘﻴﻐﺎﻣﻦ ﺟﻮن؛‬
‫ٖﺳﻲ رﻗﻴﺐ ِﺳﮑﻴُﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ﭔﮅא ٖﺋﻲ ﭔ َ ِ ِ ﮐﻲ!‬
‫‪23‬‬
‫ﻲء َﺳﻨﻴﻬﮍא ڏ ٖﺋﻲ؛‬
‫َرت אﮐ روﻳﻮ‪ ،‬ﭤِﻲ ﺳﺎﭤِ َ‬
‫ﻧ َﻬﺮﻳﻮن ﻧﭽﻮﻳﻮ‪ ،‬ﺟﺎرؤن َﺟ ُﺮ ﻫﺎري ﮔﮭﮣﻮ‪.‬‬
‫‪24‬‬
‫‪v‬‬
‫‪369‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫ِ ‪v‬‬
‫ﻧِﭽﻮﺋﻴﻨﺪي ﻧ ُ َﻨﻬﻦ‪ ،‬ﭤ ِﻲ ﭘﺎﮢﻲ َ‬
‫ﻛﮃي ﭘﮅرو؛‬
‫ﻲء ُﺳ َﻨﻬﻦ‪ ،‬ﺗﻪ ’ﺗﻮن ڏﻳﺞ ِﺳﺠﺪو َﺳ ُﭵﮣ ‪‘.‬‬
‫وﺟﮭﻲ ﺳﺎﭤِ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﻮڙي َ‬
‫ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﮘﺎﻟﻬﻪ ِ‬
‫ﻛﺎﻟﻬﻪ ﻛﺎﻧﮕﺎ ﺟﺎ َﭼﻴﺌﻲ ﻣﻮن ﮐﻲ!‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ِ‬
‫ﻛﻲ ڌُر وﺋ ٖ ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﻛ‬
‫َ‬
‫وאٽ ِ‬
‫ﻫﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫ڏﺳﻲ ُﻣﻮﭨﻴ َא ِ‬
‫ﻋﺠﻴ ﺟﻲ آڏو وري ﺗﻮ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛ ِﭽﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺌﻲ ﺳﺎ ﻛﻨﻬﻦ ﺟﻲ!‬
‫وري ﺑﺮאر وﺋ ُﻮن אوڏאﻧﻬ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﺋ ﻛﻨﺪو ﺷﺎل َﺳ ِﻬ ِﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ﮐﻲ ﺳﻮﺋﻲ ﺗﻮڙ ِ‬
‫رﺳﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫دאﻣﻦ ﻛﻨﻬﻦ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ٖوﭠﻲ ﺟﻮ َ‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﭝﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻻﻛﻮن ”‬
‫َאﺻﻞ‬
‫َ‬
‫ﻨﻬﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫ﻃﺎﻋﺖ َﻣ ِﭹﻲ آﻫﻲ ﺗ ُ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻐﺎم‪ ،‬ﺳﺎري ﺳﺎﭤﻴﺎ ڏ ﻮ!‬
‫ﻳﻦء ِﻫﻲ ﭘﻴ َ‬
‫ِﭘﺮ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪370‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﮐﻲ‪ ،‬ڏ ﻮ ٖﺳﻲ َﺳ َﻮ َﺳﻼم!‬
‫ﭔﺎﻧﻬﻮن ِﭔﮅي َ‬
‫’ﻛﮇﻫﻦ ﻛﻨﺪؤ ِ‬
‫ﭘﺎر َאﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬אﭼﮡ ﺟﺎ َא ﺎم!‘‬

‫’ ِ‬
‫ﻳﺎر َرﺳﮡ ِريءَ‪ ،‬ﭤِﺌﻲ ﻧﻪ ﻃﻠﺐ ﺎم‪.‬‬
‫در אوﻫﺎن ﺟﻲ َ‬

‫’ َ‬
‫ﺷﻮر َﻣﭽﺎﻳﻮ‪ ،‬ﻛﻴﺎﺳ ُﻫﻞ َﻫﻨﮕﺎم‪.‬‬
‫ﺷﻮق َאوﻫﺎن ﺟﻲ ُ‬
‫ﺟﻴﻬﻮ ﺗﻴﻬﻮ آﻫﻲ َאﺻﻞ ﮐﺆن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﮔﻮﻟﻮ ﻏﻼم‪‘.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫آءٌ َ‬
‫אﺻﻞ ﮐﺆن ﺟﻮ آﻫﻴﺎن‪ ،‬ﮔﻮﻟﻮ ﻏﻼم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ!‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎن وﻋﺪو َ‬
‫ﭘﻴﻬﻲ‪،‬‬
‫ﻫﻦ ِ‬
‫ﻛﻴَﮍ ٖﺋﻲ‪ ،‬وﻳﻬﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻟﻬﻪ ﭘ َﮑﻲ َ‬
‫ﻧﺎﻫﻴﺎن ڏور אوﻫﺎن ﮐ َﺆن ڏ ِﻳﻬﻲ‪ ،‬ﻛﻦ ﻻﻳﺎن ﻛﻼم ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ڏﻳﻨﻬﻦ ﻻﻛﻮن َא ُڄ ﺗﺎﺋ ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﺳﺎهُ ِﺳﻜﻲ ﭤﻮ ﺳﺎﺋ ‪،‬‬
‫َ ِ‬
‫ﻨﮅאﺋ ‪ ،‬ﻫﻦ دل ﮐﻲ دאم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻴﻮ אوﭼﺘﻮ َﻫ‬
‫ﮀﮇ ﺳﭛ ﻻﮘﺎﭘﺎ ﻻﻫﻲ‪ِ ،‬אﻫﻮ وﭸﮡ ﺗﻪ وאﺟﺐ ﻧﺎﻫﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻼم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ِאﻫﻮ ﻓﺮض אﺳﺎن ﺗﻲ آﻫﻲ‪ ،‬ﺳﺠﺪو ُ‬

‫ڏאڍא ﺧﻮﻧﻲ ﻧِﻴﮡ ﺎرﻳﺌﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ڌאڙي ﻛﺎرڻ ڌאرﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﻴﮣ َﻦ ﺳﺎن ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﻣﺎرﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻫﺮ ﺟﺎ ُﺣﻜﺎم ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ورאﮢﻲ‪ ،‬ﭔﻴﺎ ﺧﻴﺎل وﻳﺎ ُא ِ‬
‫آﺋﻲ ﺳﺎﺋ َء ڏﻫﻮن ِ‬
‫ﻛﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﻪ ﺳﺮور ﻧ ُﺳ ِ‬
‫אﻣﺎم ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“‪ ،‬آﻫﻲ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫َאڄ ﺗﺎ ﺧ אن آﻳﻮن آﻳﻮن‪ ،‬دوﺳﺖ َאوﻫﺎن ﺟﻲ دﻳﺴﺌﻮن!‬
‫‪v‬‬
‫‪371‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫وري وﺳﺎﺋﻴﻨﺪو ِﺳﮕﮭﮍو‪،‬‬

‫ﺟﺎﻧﻲ ﺳﻮ ﭘﻨﻬﻨﺠﻴﻮن ﺟﺎﻳﻮن ﺟﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺗﻪ َ‬
‫ﻛ َﺮ وﻳﻨﺪﻳﻦ ﻧِﻜﺮي‪،‬‬
‫ﻫﻴﺌﻦ ﭜ ٖ ُﻠﻲ ﻛ َ ﭜﺎﻧﻴﻮن ﭜﺎﻧﻴﻮن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ڏک وڏوﺋﻲ ڏ َﻳﻞ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﮐﻲ‪،‬‬
‫وﺋ ﺗﻮن ﻻﻟﻦ ﻻﻳ ُﻮن ﻻﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫روح ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ ﺳﺎن‪،‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن َ‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﺳﻨﺪ َﻳﻮ ﭤﺎ ﮘﺎﻳ ُﻮن ﮘﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“‪،‬‬
‫ﺟﻮن‪َ ،‬ﻃﺮف ”‬
‫َאﭼﮡ אوﻫﺎن ﺟﻲ ُ‬
‫َ‬
‫ٖﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل وري ﭤِ وאﻳﻮن وאﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ אﮘﻬ ِﻟﮙﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ِ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ ِﻟﮙﻲ‪،‬‬
‫دل‪َ ،‬אﻟﻮ‪َ ،‬אﻟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻳﺎر ﺳﺎن!‬

‫دوﺳﺖ ﻣﭡﻲ دﻟﺪאر ﺳﺎن‪.‬‬
‫روز َאزل ﮐﺆن אﮐﻴﻮن ﻻﻳﻮن ٖﺳﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻜﺎر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻲ دאﻧﺎءَ دﻳﻮאﻧﺎ ﻛﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻦ ﺟﻲ َﻤﭼ‬
‫َ‬
‫دوﺳ َ ﺟﻲ در َאﭼﻲ ﭘﻴَﺲ‪َ ،‬אﺻﻞ َﺳﭽﻲ ِאﻋﺘﺒﺎر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺸﻴﺎر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﭤﺌﻲ ﭤﻮ ﺟﻮش وאرن ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﻮ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ ُﻫ َ‬
‫ﻧﻴﻬﻦ وאرن ﮐﻲ‪ ،‬ﺗ َﻚ ﻛﻴﻮ ﺗ َﻠﻮאر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻧﺎز ﻧﻴﺎز ﺟﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﻛﻴﻮ ﺻﺪﻗﻲ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻋﻘﻞ َﮀﮇي אﻗﺮאر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ِﺳ ُﺮ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪372‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫آﻫﻲ ِאﻧﻬﻦ אﮐ ﮐﻲ‪ ،‬ﺧﺎﺻﻮ ﺎر ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ!‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﻣﻞ ﻗﺮאر ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻮ!‬
‫وﻳﭡﻮ وﭠ ِﻲ آﻫﻴﺎن ِﻫﺖ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻫﻦ ﮐﻲ אوﻫﺎن ﺟﻲ ﭔﺎﺟﮭﻮن آﻫﻲ ﻧﻪ ﻣﺎڙ ﻛﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِﻫﻲ ﺗﺎ ﻏﺮﻳﺐ آﻫﻲ‪ُ ،‬אﻣﻴﺪوאر ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫”ﭤِﻲءُ ﭘﺎڻ َ ﮐﺎن ﭘ َﺮي ﺗﻮن“ ﻓﺮﻣﺎﺋﻴﻮ אوﻫﺎن ﺟﻮ‪،‬‬
‫آﻫﻲ ﭴﻤﻴﻞ َאﺻﻞ ﮐﺆن ﻫﻲ אﻋﺘﺒﺎر ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬

‫ِﻫ َﻦ ﺗﻲ َ‬
‫ﻛﺮم وڏو ﻛﻴُ َﻮ‪ ،‬ﺟﻮ درد دل ﺑﮁﺎﻳ ُ َﻮ‪،‬‬
‫ﺳﺎرﻳﺎن ﻟﻄﻒ ﺳﻨﭝﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﻧِﻲ ﺑﻴﺸﻤﺎر ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﭼﺎﻫﻮن ﭤ ِﻴﻮ َאوﻫﺎن ﺟﻮ‪ ،‬دאﻣﻦ ﻟﮙﻲ ﺟﻮ آﻫﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻏﻼم ﭴﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺟﻮ دאﻏﺪאر ﺗﻨﻬﻨﺠﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻟﻨﮕﮭﻲ وﻳﻮن ﻛﺎﻟﻬﻪ ﻗﻄﺎرون‪،‬‬
‫ٖ‬

‫ﻛﻮ ﮍﻳﻦ ﺟﻮن ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ڏ ُﻧﻬﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻛﻴﭻ ڏي‪،‬‬
‫ﻛﻨﺪﻳﻮن وﻳﻮن‬
‫َ‬
‫ﻣﻴﺎن אﻻ! ﻃﺮﺣ ﻃﺮﺣ ﺗ َﻨﻮאرون‪.‬‬
‫َ‬
‫وڙﻛﻦ‪،‬‬
‫وﻳﭽﺎرﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬وﻟ َ َﺮ ﻛﻴﻮ‬
‫ﭰ ُ ِﭩﻲ ﭤﻴﻮن ﺳﻲ ﭰﺎرون‪.‬‬
‫وﻟ َﺮﻳﻦ ﻛﻮ َﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪373‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻧﺪوﻫﻪ אُڏאرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻨﻬﻦ َא َ‬
‫אﻓﺴﻮس ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪،‬‬
‫אُﻧﻬﻦ ﺟﻲ‬
‫َ‬

‫ﭘﻮﻧﺪﻳﻮن وﻳﻮن ﭘﭽﺎرون‪.‬‬
‫ُאﭠ َ ِﻦ ﮘﺎﻧﺎ َ‬
‫ﭘﭧ ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪،‬‬
‫ﻣﻮﺗ َﻣﮍﻫﻴﻮن َﻣﻬﺎرون‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻫﻠﻴﻮ ﺳﻮز ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻟﻮכ َﻣﻴﺎرون‪.‬‬
‫ﻻﻫﻲ‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ِﮘﻠﻲ ِﮘﻠﻲ ﻣﻮن ﭤﻲ ﮘﻮ ِ ﮘﻮ ِ ‪،‬‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﻛﺎرڻ!‬
‫ﻳﺎر َ‬
‫َ‬
‫ﺳﭵﮡَ ٖ‬
‫َ‬
‫ﻧﻬﭗ ﭔﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﮀﮇي ﻻﮘﺎﭘﺎ‬
‫ﻟﻮכ ﺟﺎ‪ ،‬אﺳﺎن ﺗﺎ ﭔﺎ َ‬
‫دوﺳﺖ אوﻫﺎن ﻟﺌﻪ‪ ،‬ﻛﺮي ﭼﻴﻬﺎڙﻳﻮن ﭼﻮ ِ ‪.‬‬
‫ﭤﻴَﺲ دﻳﻮאﻧِﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺐ ﻣﭽﺎﺋﻲ ﻫﻮ ِ ‪.‬‬
‫ِאﭼﻲ َאﭼﺎﻧﻚ אﻧﺪر אﺳﺎن ِﺟﻲ‪ُ ،‬ﺣ َ‬
‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن آﻫﻲ אوﻫﺎن ِﺟﻲ‪ ،‬ﻫﻲءَ ﻏﺮ ِﻳﺐ ﺳﺎ ﮔﻮ ِ ‪.‬‬
‫אﺻﻞ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪ ،‬آءُ ﺗ ُﻮن ﭘﺎڻ ُ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ!‬
‫ﻣﻮن وٽ َ‬
‫ﺣﺎل ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﺗﻮﮐﻲ‪،‬‬
‫دﻧﻴﺎ ﺳﺎ ﻛﻮڙ ﻛﻬﺎﮢﻲ‪ -‬آءُ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪374‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﭤﻴﻨﺪﻳ َﺲ ﮔﻮ ِ ‪ ،‬در در ﮘﻮ ِ ‪،‬‬
‫ﻛﺎڻ ﺟﻮﮘﻴﺎﮢﻲ‪ -‬آءُ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺟﺎﻧﺐ‬
‫ِ‬

‫ِﺳﻜﻨﺪي ﺗﻮ ﻟﺌﻪ ُﺳﻬﮣ َﻞ ﺳﺎﺋ ‪،‬‬

‫وﻫﺎﮢﻲ‪ -‬آءُ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُﺳ ِ‬
‫روﺋﻨﺪي ﺳﺎ رאت ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫” َﺳ ُ‬
‫ﭽﻞ“ آ ﮐﻲ َﺳﻬﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﺘﻮ ﺳﻲ‪،‬‬
‫ِﭘ ِ‬
‫ﺮت ﺟﻲ ﻧﺎﻫﻪ ﭘﭵﺎﮢﻲ‪ -‬آءُ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُﺳ ِ‬
‫ﭹﺎﮢﻲ‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﻴون‬
‫‪1‬‬
‫ِ‬
‫وﭸﻲ وאﭼﻴﻮ؛‬
‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﻟِﮑﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﺳﻮ ُﻣﻼن ِ‬
‫ﭧ ﭘﮍﻫﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﭔِﻲءَ ِﺳ َ‬
‫ﻫﻚ ِﺳ َ‬
‫ﭧ ُﺳﮇﻛﻦ ۾ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫‪2‬‬

‫ﻛﻲ ﺟﻮ ُ ﺐ ﻟِﮑﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ُﻣﻼن وאﭼﮡ ﻧﻪ آﺋﻴﻮ؛‬
‫ﭘ َﺮ ُﻫﺌﮍو אڳ ُﺳﮑﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻨﻬﻦ ﻣﻄﺎﻟﻊ ﻧﻪ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﺧﻂ‪ ،‬آﻳﺲ ﺟﻮ ﻋﺠﻴﺐ ڏ ُﻧﻬﻦ؛‬
‫ﮐﻮﻟﻴﻮ ڏﺋﻲ ُ‬
‫روﺋﻲ אﮐ رت‪ ،‬ﻛﺮي ﻣﻄﺎﻟﻊ ﻣﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﭘ ُﺮزو ﭘﮍﻫﮡ آﺋﻴﻮ‪ ،‬אُﭤﻲ ُﻣﻼن َﻣﺴﻴﺖ ﻣﻨﺠﮭﺎءُ؛‬
‫ُﺳﻮرن ﺳﻨﺪو ﺳﺎءُ‪ ،‬آﻳ ُﺲ َﺳﭝﻜﻨﻬﻦ ِﺳ َ‬
‫ﭧ َﻣﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪375‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪5‬‬
‫ِﻫﻚ ِﺳ َ‬
‫ﭧ ﭘﮍﻫﻴﺎﺋ ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﭔِﻲ وאﭼﮡ ﻧﻪ ﭤﺌﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﻫﻲء َﭴﺮ ﭴ ي ﻧﻪ ﺟﮭﻠﻴﺎن‪.‬‬
‫ِאﺋ ُאﺗﺎﺋ ‪ ،‬ﺗﻪ َ‬
‫‪6‬‬

‫ﻫﻲء َﭴ َﺮ ﭴ ي َﺳﻨﺪي؛‬
‫ٖﻧﺎﻣﻲ َﻣﻮن ﻧِﺮوאر‪ ،‬ﭤِﻲ َ‬
‫وאر‪ ،‬ﭤﻴﻮ َﺳ ِﮍي ﻛﺎرو ﻛﻨﮕﺮو‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ﭘ َﻠﻚ ﭘﮍﻫﮡ َ‬
‫‪7‬‬

‫ِ‬
‫رﻗﻌﻲ ﻣﻨﺠﮭﺎن ُ‬
‫رאز‪ ،‬ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﭤﻴﻮ؛‬
‫ٖ‬
‫ﺗﻨﻬ ﻣﻨﺠﮫ ُ‬
‫ﻧﻴﺎز‪ ،‬ﻃﺮﺣ َﻃﺮح ﻟِﮑﻴﻮ‪.‬‬
‫‪8‬‬
‫وאﭼﻴﻨﺪڙ ﮐﻲ؛‬
‫ﻳﻦء ِﺳﭧ َ ﺎءُ‪ ،‬ڏﻧﻮ ِ‬
‫ﭘﻬﺮ َ‬
‫ﺧﻂ ﻣﻨﺠﮭﺎءُ‪ِ ،‬ﭴ ِﭝﻴﻮن ﭴ ي ﻛﮃﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻬﻲء َ‬
‫אُﻧِ َ‬
‫‪9‬‬

‫ڏوڙو ڏک ﭘﻴﻮس‪ ،‬ﭘ َٖ ﺟﻲ ﭘ َﮍﻫﮡ ﺳﺎن؛‬
‫وﭼﺌﻮن ﺳﺎهُ وﻳﻮس‪َ ،‬ﻫﻲ َﻫﻲ ﻛﻨﺪي ﻛﺎﻛﻴﻮن‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ﻧﺎﻣﻦ ﻣﻨﺠﮫ ﻟِﮑﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎ ُﻫﺌﻲ ﭴ ي ِﺟﻲ َﭴﺮ؛‬
‫ﺟﻮ َ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن ﺳﭛ َﺷﻬﺮ‪ ،‬وאﭼﻴﻨﺪڙ ﻛﻮﻧﻪ ﻟ َﭝﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫‪11‬‬
‫ﭘ َﻨﻮ ﻛ ُ ﭘ َﮍﻫﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ﭘ ُﮡ ُﻣﻜﻮ ﺳﭵﮣ ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪376‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻟﮑﻴﻮ ﻣﻨﺠﮫ ﻟ َﮍﻫﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﭔ ُﮅﻧﺪڙ ﭔ ُ ِﮇي َﻣﺮي‪.‬‬

‫‪12‬‬
‫وאﭼﻴﻮ ﺟﻨﻬﻦ ُ‬
‫ورق‪ ،‬ﺟﻮ ﭘ ُﮡ ﻟﮑﻴﻮ َﺳ َﭵﮣ ؛‬
‫ﺳﻮ َﭴﮡ ﭤﻴﻮ ُ‬
‫ﻏﺮق‪ ،‬دردن ﺟﻲ درﻳﺎﻫﻪ ۾‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﺳﮕﮭﻲ ﻛ ُ ِ‬
‫ﭘﮍﻫﻲ‪ ،‬ﻫﻮ ﺟﻮ ﻧﺎﻣﻮ ﻧِ َﻴﻬﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﻣﻮج ﻣﭥﻮ ﺗﻨﻬﻦ ﻧﺎهِ ﻛﻮ‪.‬‬
‫ِﺳﺮﺋﻮن ِﺳﺮ ﭼﮍﻫﻲ‪َ ،‬‬
‫‪14‬‬
‫ﺧﻂ ﻫﻠﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎﭤ ِﻲ ﺳﻼﻣﻦ ﺟﻮ؛‬
‫وﭠ ِﻲ ُ‬
‫ورﻫﻪ ُ‬
‫ﻛﻮڙﻳﻮ وאٽ ﺗﻲ‪.‬‬
‫وچ ﺋﻲ ﻣﻨﺠﮫ ﺟﮭﻠﻴﻮ‪،‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫‪15‬‬

‫ﺧﻂ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي ﭘﺎر ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ؛‬
‫وﭠ ِﻲ ﻫﻠﻴﻮ ُ‬
‫ِ‬
‫رت‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻫﻠﻨﺪي ﺣﺎل وﭸﺎﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫روﺋﻲ روﺋﻲ ُ‬
‫‪16‬‬
‫آﻟﻮ ُﻫﻴﮍو ﻋﺸﻖ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﺳﺎﭤﻲءَ ﺳﺎڻ ﻧِﻴﻮ؛‬

‫ُאﻫﻮ ِ‬
‫ﮐﺎﻣﻲ ﭘﺎڻ ﭘﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ﻫﻮ ﺧﻮﻧِﻲ ﺧﻂ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪17‬‬

‫ُﻫﻦ ﭜﺎﻧﻴﻮ ﻧﺎﻣﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﺷﻌﻠﻮ ُﻫﺌ َﮍو َ‬
‫ﺷﻮق ﺟﻮ؛‬
‫ﺳﮍي ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫ِﺟ ُ‬
‫ﻨﺪ ﺳﺎرو ﺟﺎﻣﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﺟﻮ ﺳﭛ ِ‬
‫‪18‬‬
‫‪v‬‬
‫‪377‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﭘﺮﻳ َﻦ ڏאﻧﻬﻪ ﻧﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻛﻮ ﺧﻂ َﺧ َ ﺟﻮ؛‬

‫ڏس ِﻫﻨﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﭰﮍﻛﻨﺪي ﭰﺎﭨِﻲ ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﮍﻫﻨﺪي ُ‬
‫‪19‬‬
‫ﭘﺎر ڏي؛‬
‫ﻧﻴﻬﻦ ﻧِﺌ ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬
‫ﻛﻮ ﻧﺎﻣﻮ َ‬
‫ﻣﺎن אُﻧﻬﻦ ﮐﻲ אرﻣﺎن ﭤ ِﻴﺌﻲ!‬
‫َﻫ ٖﻠﻲ ﺳﺎڻ ِﻫﺌ ‪َ ،‬‬
‫‪20‬‬
‫ﭘﺎر ڏي؛‬
‫رﻫ روאﻧﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻲ َ‬
‫َﺷﻞ ﭘﻬﭽﻲ ﭘ َﺮوאﻧﻮ‪ ،‬ﺳﻼﻣﺖ ﮐﻲ َﺳﭵﮣ !‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫אوري ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮕ َﻞ آءُ‪،‬‬
‫ﮐِﻴﺌﻦ ِﺟﻲ ﺧ َ ڏي ﻛﺎءُ!‬
‫ﭘﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﻟﻬﻲ ُ‬
‫אچ َ ﺎءُ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي َ‬
‫ﻣﺆن َﺳﺮ َﻳﺮ ﮐﻲ‪ ،‬אﭼﻲ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﺳﺎءُ‪.‬‬
‫ﺗﻨﻬ ِﺠﻦ َ‬
‫ﮘﺎ ِﻟﻬﻦ ُ‬

‫ِ‬
‫ﻫﻮت َﻫﻼءُ‪.‬‬
‫ُﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﭤﺌﻲ ِﻫﺖ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭔﺎﺟﻬﻮن َ‬
‫ُ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ َﭴﮣﻴﻢ ﻣﺎءُ‪.‬‬
‫ﻮرن ﻛﺎرڻ ُﺳﮡ ڙي ﺳﺎﭤ ِﻲ‪،‬‬
‫ُﺳ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ دوﺳ َ ﺟﻲ َد َر ﺟﻮ‪َ ،‬אﺻﻠﻮن آﻫﻪ ﻏﺮﻳﺐ ﮔَﺪאءُ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫َאڄ َﺳ َﭵﮡ ﭘﺎڻ ِאﻳﻨﺪﺋﻲ‪،‬‬
‫َﺟﻦ ﻟ َٖﺌﻲ ﻧِﻬﺎرﻳ َ ٖﺌﻲ ﭤﻲ وאﭨﺎن!‬
‫‪v‬‬
‫‪378‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻴﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫َﻣﺘﺎن ﻻﻫ آﺳﺮو‪ ،‬ﺣﺎل ﭜﺎﺋﻲ ِאﭼﻲ ﭤ ِ َ‬

‫ﻳﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻋﺠﻴ ﺟﻲ אﭼﮡ ﺟﻮن‪ُ ،‬ﻣﺒﺎرﻛﻮن ڏ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﻣﻬﺎن‪ ،‬آﮢﻲ دوﺳﺖ َאڏﻳﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ُ‬
‫ِ‬
‫َﻣﺘﺎن ﻣﺎﻧﺪي ﺗﻮن ﭤِﻴﺌ ‪ ،‬ﮔﻮﺷﻲ ﭘﺎڻ ﮔَﮇﻳﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ِ‬
‫ﭴﺎﮢﻲ ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻮ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭜﺎءُ َﺳﮇﻳﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﭘﻴﻐﺎم ﭘ ُ ِ‬
‫ﻬﭽﺎء‪ُ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﺎ‬
‫ﭘﺎ ِﻧﮅي َ‬

‫ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬

‫אوﺳﻴﮍو ِ‬
‫َאﮐ َﮍﻳﻦ ﮐﻲ אﺻﻞ אﻳﮇﻧﻬﻦ ﺟﻮ‪ ،‬وڏو ِ‬
‫آﻫﻪ‪.‬‬
‫ﺐ ِ‬
‫ﺟﺎء‪.‬‬
‫ڏאﻫﺎ وﭸﺞ ڏ َ‬
‫ﻲء ڏي‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ﺟﺎﻧِ َ‬
‫ﻳﻬﻪ ُא ِﻧﻬ َ‬

‫ﮘﭽﻲء ۾ ِ‬
‫ﭘﺎء‪.‬‬
‫ﭘﺎرون אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺎ ُﻧﺪ‬
‫َאدאڙي ﺳﺎﭤِﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﻫﺎء ِ‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن آﻫﻲ ڏﻫﺎڙﻳﻮن‪ِ ،‬ﻫﻨﻴَﮍي ﮐﻲ ِ‬
‫ﻫﺎء‪.‬‬

‫در ﺟﻮ‪َ ،‬אﺻﻠ َﻮن ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ َﺳ ِ‬
‫ﮇאء‪.‬‬
‫دوﺳ َ َﺳﻨﺪي َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻳﺎر‪،‬‬
‫ﻣﻨﻬﻨﺠﺎ َ‬
‫وאﻗﻒ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺪאﺋ ﺗﻮن ِﺟﻴﺌﻨﺪﻳﻦ!‬
‫ﺎر‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ِڏﻳﻨﻬﺎن روح ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﮐﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﺳﺎر َﺳﻨﭝ َ‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ُ ﻔﻮ ِﻫﻦ ﮐﻲ آﻫﻲ אﻫﻮﺋﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﺟﻲ ﭘ ن ِﺟﻲ ﭘﻴﺰאر‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪379‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺟﮭﺎﻳﻮن‪ ،‬ﻓﻘ ن ﮐﻮن ﭰﺎر‪.‬‬
‫َאﭼﮡَ אوﻫﺎن ٖﺟﻲ ِﺟﻲ وﻳﭡﺎ ِو َ‬
‫ﭽﻮء“ ﮐﻲ אﭼﻲ ﭤِﻲ אُﮀﻨﮕﺎر‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن َﺳﻨﺪﻳ ُ َﻮ ﺳﺎرﻳﻮ‪َ ” ،‬ﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﺎد ﻣﻮﻧﮑﻲ ُאﻫﻲ آﻳﻮن‪ ،‬وو‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر َ‬
‫ﺠﮭﻴﻮن ﺟﻲ ﮘﺎﻟﻬﮍﻳ ُﻮن!‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﮘُ ِ‬
‫َ‬
‫אوﻫﺎن ﺟﻲ ِﭜﻲ‪ ،‬وو‪َ ،‬אﭼﮡَ ﺟﻮن‪ ،‬ﭤﻴﻮن َوري ِ‬
‫ﻫﺖ وאﻳﻮن‪.‬‬

‫ره وﭸﻲ ِ‬
‫ﻛﻲ ﻻ ُﻳﻮن‪.‬‬
‫دردﻣﻨﺪيء ﺟﻲ‪ ،‬وو‪ِ ،‬دل ﮐﻲ‪ِ ،‬و َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎ َﻧﻮ ﺳﺎﺋ َء ﺟﻲ ُﺳﻬﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ﻧﻪ َوڃُ ُﻣﻮن ﺗﺎن ﭼﺎ ُﻳﻮن‪.‬‬
‫ره َوﺳﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻳﻨﻬﮍא ﮔﮇ ﮔﺬאرﻳﻮن‪ِ ،‬ﻫﺖ وﻳﭡﺎ ِو َ‬
‫آءُ ﺗﺎ ڏ َ‬
‫ﻨﺪ َو َﺳﮇאﻳﻮن‪.‬‬
‫ڏوﻫﻦ ”‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻦ ڏي ﻧﻪ ڏﺳﻮ‪ِ ،‬ﻫﺖ ﭤﺎ َﺳ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻳﻦء ﺟﻲ َﻫﻲ ﻣﺎرﻳﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﭘﻮر ِﭘﺮ َ‬

‫ِﻋﺸﻖ َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ ﭼﺎڙﻫﻴﺎن!‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﮔﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫دوﺳﺖ ﺑﻨﺎن درﻣﺎ ِﻧﺪي‪َ ،‬د ُم ِﻫ‬
‫ِﺳ ُﺮ َﺳ َﭵﮡَ ﺗ َﻮن ﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬وאرﻳﻮ آءٌ وאرﻳﺎن‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻧﺪر ﺟﻮن‪ ،‬آءٌ ِﭘﺮﻳﻦ ﺳﺎن ﭘﺎڙﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺠﮫ َא َ‬
‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﮘ َ‬
‫ِﺳﮕﮭﻮ ﻣﻮﭨ ِﺞ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ڏﻫﺎڙﻳ ُﻮن وﻳﭡِﻲ ﻧﻬﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻜﻢ ﺒﺖ ِوڌﻳ ُﻮن‪ ،‬ﺟﺎڙيءَ ﻣﭥﻲ ﺟﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪380‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ﻫﻮ ﺟﻲ َ‬
‫ﻧﻬﻦ ﮘﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻴَﻢ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﮘﺎﻟﻬ א ِ‬
‫َ ِﻠﺲ ﺒﻮﺑ َﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“ ﺳﺎﻫﮍَ ريءَ‪ ،‬ڏَ َم ِﻣﮍﻳﺌﻲ ڏאرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﭔﻦ ِﺟﻴَﮡ ُﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ُ ،‬ﺳ َ‬
‫ري!‬
‫ﮏ ﻛﻴﻬﺎ َﺳ َﭵﮡ ٖ‬
‫ُﺳﮑَﻦ وڌﻳ َﺲ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬آءُ ِﭘﺮﻳ َﻦ ﮐﺎنءُ ﭘ َﺮي‪.‬‬
‫دوﺳﺖ ﺟﺎ‪ ،‬ﺟﻲ ﻗﺎدر َ‬
‫ﻛﺮم َ‬
‫ﻛﺮي‪.‬‬
‫ک ﭼﮝ א‬
‫ڏُ َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻨﺠﮫ ﻣﺮي‪.‬‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ﻋﺎﺷﻖ ﻛﻮﭠﺠﻲ‪ ،‬ﺟﻮ ﺒﺖ َﻣ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ِ‬
‫ﺳﺎﺟﻦ ريءَ َﺳﺮي‪.‬‬
‫ﻛ‬
‫ﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭤﻲ َ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻲ‪ ،‬آﺋﻲ ﻫﻴﭟ َאري‪.‬‬
‫ﺟﻴﻜﺎ َאدﻳﻮن‬
‫ﺗ َﻨﻬﻦ ﺟﺎن ُﺟﺜﻮ ﻗﺮﺑﺎن َ‬
‫ﻛﻴﻮ‪ُ ،‬ز َدون َﻣﻨﺠﮫ ذري‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮز אُﻧﻬﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎري ﻣﻨﺠﮫ ﮘَﺮي‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻫﻮت ﻛﮇﻫﻦ ِﻫﺖ ِאﻳﻨﺪو؟‬
‫ﻛ ُﻬﻪ ﻛﺎﻧﮕﺎ َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻞ ڏي ﻛﺎ!‬
‫ﻛﻲ و َﻳﻬﻨﺪو ﻫﺘﻬ ‪ِ ،‬‬
‫ﭼﺌﻪ ِ‬
‫ﻛﻲ ﺳﺎڻ ِﺎﮢﻲ ﻧﻴﻨﺪو؟‬

‫ِ‬
‫ﻫﻮت ُﻣﻮن‪ِ ،‬ﻫﻦ ﭤ َﻜﻲءَ ﺳﺎن ﭤﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﻫﻴﻜﻨﺪ َאﭼﻲ ُ‬
‫ﭘﺎڻ ُ ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏَﺮ ِﻳﺐ ﮔَﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪381‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺎر אڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎﭴﺎﮢ ﮐﻲ‪ ،‬אوڏא ُ‬

‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ ڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﻫﻮت ﭘﻨﻬﻨﺠﺎ َﻫﭥﮍא‪ ،‬ﻫﻦ‬
‫ُ‬
‫َ‬

‫َﺳ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺑﻪ ﺳﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﻨﮕﺖ ﭘﻨﻬﻨﺠﻲءَ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ِ‬
‫زאر روﺋﻲ ﻛﻴﻢ زאري‪،‬‬
‫ﺗﻮريء ﺗﺎ ﻧﻪ َﺳﺮي‪.‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺒﺖ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬وو‪ِ ،‬‬
‫ﺑﺎر ﺑِﺮهُ ﺟﻮ ﺑﺎري‪،‬‬
‫ﻛﻴَﺲ ﻣﺴﺘﺎﻧِﻲ‪ُ ،‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي َﭼﻮي ﻟﻮכ َﭼﺮي‪.‬‬
‫َ‬
‫ِﻫﻦ ﺑﻨﺪيءَ ﮐﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺑﺨﺶ ﺑﻠﻮﭼﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻫﻮت َא ِﭼﻲ ﻫﻚ وאري‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي َﺳ ِ‬
‫ﻨﺪء َ‬
‫ذوق ذري‪.‬‬
‫ٖﻣﻴﻼﺋﻲ ﻟ َﮙﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺐ َאوﻫﺎن ﺟﻲ‪ ،‬وאﺟﮫ وﺟﮭﻲ وﻳﭽﺎري‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي وﭸﺎن ﺗﺎ َم َﻣﺮي‪.‬‬

‫ِ‬
‫آﻫﻲ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﻣﻌﻠﻮم ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﺣﺎل ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﺎري‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي وڃ َم ﻳﺎر وري‪.‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﺪء آﻫﻲ ِ‬
‫ﺟﺎري‪،‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ آﻫ ‪ ،‬وو‪ ،‬ﺳﻮ ﺗﺎ ﺗﻮن ﻫ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﺣﻜﻢ‬
‫دوﺳﺖ ڙي ِﭘﻴﮍَم ﺧ َ ﮐ َﺮي‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آﻫﻲ‪ ،‬وو‪َ ،‬אوﻫﺎن ﺟﻮ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ڏﺟﻮ ﺗﻨﻬﻦ دﻟﺪאري‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ڙي وﭸﻦ ﮘَ َﭻ ﮘَﺮي‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪382‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭽو ﭥون‬
‫‪1‬‬
‫َ‬
‫ﺒﻮب ڏي؛‬
‫ﻛﺎل‪ُ ،‬ﻣﻜﻢ ﺟﻮ‬
‫ﻛﺎﻏَﺬ ﻟﮑﻲ‬
‫َ‬

‫ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﺳﻨﺪﻳﻮن َ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﭤِﻴﻨﺪﻳﻮن ﭘﮍﻫﮡ ﻣﺎن ﭘﮅرﻳﻮن‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫آﻳﻮ ِ‬
‫رﻗﻢ‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﺒﻮﺑﻦ ﺟﻮ‪،‬‬
‫رאت ُ‬
‫ﺗﻪ ’دوﺳ َء وאرو دم‪ ،‬ﻛﮇﻫﻦ ﺗﻮن ﻧﻪ وﺳﺎرﺋ ‪‘.‬‬
‫‪3‬‬

‫ﻟﮑﻴﻮ ﻣﻮﭨﻲ ُﻣﻮن‪ ،‬ﻛﺎﻏﺬ ﻗﺮﻳ ڏي‪،‬‬
‫’ َאﭤ َ َﻢ ﺗﻮن ِﻫﻲ ﺗﻮن‪ ،‬ﭔﺌﻲ ﺟﻮ ﻧﺎﻫﻢ آﺳﺮو‪‘.‬‬
‫‪4‬‬

‫ِ‬
‫َﺣ ِﺒﻴ ڏא ُﻧﻬﻦ ِﻫﻴﺌﻦ‪َ ،‬אدﻳﻮن ﻟِﮑﺠﻲ آﺋﻴﻮ‪،‬‬
‫ﺗﻪ ’ﺗﻮن ﻣﻮن ﺳﺎن ﺟﻴﺌﻦ‪ ،‬آءٌ ﺗﻴﺌﻦ ﺗﻮ ﺳﺎن آﻫﻴﺎن‪‘.‬‬
‫‪5‬‬

‫ﻧ َﺌﻮن ﻟِﮑﻴﻮ آﻳﻮم‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏﻧﻬﻦ؛‬
‫ﺳﻮ ﻟ ُﻮنءَ ﭜ َﺮﻳﻮ ﻻ ِ‬
‫ﻳﻮم‪ ،‬وﭠ ِﻲ ﺣﺎل ﻫﻴﺎ َﻧﻮ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪6‬‬

‫ﺟﻴﻜﺮ ﻟِﮑﻲ ﻣﻮﻛﻠﻴﺎن‪َ ،‬ﻫﻲ ﺧﻂ ﻫﺰאرﻳﻦ؛‬
‫ﻣﺎن ﻣﻬﻨﺠﺎ ِﭘﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﻫﻲ ﺳﮓ ﺳﻨﭝﺎرﻳﻦ؛‬
‫ﭘﮍﻫﻲ َ‬
‫َﺷﻞ وאر ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻦ‪ِ ،‬אﻫﻮ َאﭤ َﻢ آﺳﺮو!‬
‫‪v‬‬
‫‪383‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪7‬‬

‫ﭘﺎر ڏي؛‬
‫ﻟﮑﻲ ﺧﻂ ُﻣﻨﺠﺎن‪ِ ،‬ﻫﻲ ِﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬

‫ﺗﻪ ’ﻣﻨﻬﻨﺠﻮن ﻟﮏ ُﻫﺠﺎن ﺗﻮﺳﺎن آﻫﻦ ﺗﻮ ﺟﻴﺌﻦ‪‘.‬‬
‫‪8‬‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ڏي؛‬
‫ور َﻋﺮﻳﻀﻮ‬
‫ﭘﺎﻧﮅي ﭘ َﻬﭽﺎﺋﻲ‪ُ ،‬‬
‫َ‬

‫ِ‬
‫ﺳﺎه ﮐﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮر وﺟﮭ‬
‫َ‬
‫ﻗﺎﺻﺪ ﻛﻮﻧﭽﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن َ‬
‫‪9‬‬
‫َﭼﺌﻮ ِ‬
‫ﻛﻴﻢ ﺗ ِﮑﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﭘﺎرﺋﻮن ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ؛‬
‫ﻮنء ڙي‪.‬‬
‫ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﭛ ِﺳﮑﻮ‪ ،‬ﺟﻴﻜﺮ ﻻﺋﮡ ﻟ ُ َ‬
‫‪10‬‬

‫ﻟﻴﻼﺋﻴﻨﺪو آﺋﻴﻮ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي َא ُڄ ﭘ َ ِ‬
‫ﺮאء؛‬
‫ِ‬
‫درد ڌُ ِ‬
‫رאء‪ ،‬ﺟﻮ َﻣﺖ وﭸﺎﺋﻲ آﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫ورﺗﺲ َ‬
‫‪11‬‬
‫َאﮘﻴَﺌﻮن ُ ﺐ َﻣﭡِﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﻛﺎ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ؛‬
‫ﻴﺌﻦ ﺟﻲ‪.‬‬
‫وﻫﻨﺪو ُ‬
‫ور وﭠﻲ‪ ،‬ﺳﺎﭤِﻲ ﺧ ﮐِ ِ‬
‫‪12‬‬
‫وﭸﻲ ڏﻳﻬﻪ ڏﭠﻮ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﺗﻮ ﺳﻨﺪو ﺳﭵﮣ !‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﭼﮝﻲءَ ﻃﺮح ِﭼﭡﻮ‪ ،‬ﭘﺎ ِﻧﮅي ڏﻧ ُﺌﻲ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﮐﻲ؟‬
‫‪13‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺳﻮز ﭜﺮي ِﺳ ِ‬
‫ﭧ ﺟﺎ ُﻫﺌﻲ‪ ،‬ﺳﺎ ﺳﺎﭤِﻲ ﻛ ِﺳﮑﻴﻮ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪384‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫ِ‪v‬‬
‫ﻬﺲ ﻟِﮑﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ﭘﮡ ُﻣﻜﻮ ﺳﭵﮣ ‪.‬‬
‫ﺗﻪ ﻣﭥﺎن ڏﺋﻲ‪ ،‬ﻟ َ َ‬

‫‪14‬‬
‫ﺳﻨﺪو َ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ڏ ُﻧﻬﻦ؛‬
‫رאز رﻗﻌﻮ‪ ،‬آﻳﻮ ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫ﺳﺎ ِﺳ َ‬
‫ﭧ ﭘﮍﻫﻨﺪي َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﮘﺎﻟﻬﺎﺋﮡ ُﭼﻜﻮ؛‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻲ אروאح ﮐﻲ‪ ،‬ﭴﮡ ﻟﮙﻮ ﺗِ ﺗ ُﻜﻮ؛‬

‫ﺳﻼﻣﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ڏي ُ ﺐ ُﻣﻜﻮ‪ ،‬ﭴﮡ ﺳﺎﭤِﻲ َ‬
‫‪15‬‬
‫ﻫﻴﻜﺎر‪ ،‬آﺋ ِ‬
‫وري ﻣﻮﭨﺌﻴ ؛‬
‫َ‬
‫َﺣﺒﻴ َ‬
‫ﭔﻴﻬﺎر‪َ ،‬אﭼﻲ وﻳﻬﻪ َאﮐ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﭔﺎﭔِ َﻴﻬ َﻞ َ‬
‫‪16‬‬

‫ﭘﺎر ڏﻧﻬﻦ؛‬
‫وري ﻛﺎﻧﮓ ورﻳﻮ‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬
‫ﻮنء ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ڏאڍو ُﺳﺮ ﭜﺮﻳﻮ؛‬
‫ﻻﻣ ِﻟﮙﻲ ﻟ ُ َ‬
‫ﻛﻦ ﻛﺮﻳﻮ‪ ،‬ﺟﻮ ﭤﻮ ڏ ٖﺋﻲ ﺳﻨﻴﻬﻮ َﺳ َﭵﮣﺎن‪.‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن‬
‫ِ‬
‫‪17‬‬
‫ﺒﻮب ﮐﻲ؛‬
‫ﺳﻨﻴﻬﺎ ﺳﺎري‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﺎ َﭼﻮي‬
‫َ‬
‫ﭘﺎر ِﺟﻲ ﻣﺪت ﻣﻮن ﻣﺎري؛‬
‫’ﭘﺮﻳﻦ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫’ ُﻣﻨﺞ ڏﻫﺎڙي ﻣﻮن َﻣﮣ ‪ ،‬אﻫﻮ ڏאﻫﻮ ڏﻳﺎري؛‬
‫ﮕﮭﮍو َﺳﻨﭝﺎري‪ ،‬ڏﺋﻲ ِﺳﻚ َﺳ ِﻨﻴﻬﮍא‪‘.‬‬
‫’ َﻣ ُﺮ ِﺳ َ‬
‫‪18‬‬
‫‪v‬‬
‫‪385‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎن؛‬
‫ﻮر‪ ،‬ﭼﻮي ﭤﻮ‬
‫ﺳﻨﻴﻬﻮ ﺳﺎن ُﺳ َ‬
‫َ‬
‫ﭘ َﻮن ﭘﺎڙﻳﭽﻦ ﭘ ُﻮر‪ ،‬ﭔﻮ ِ ﭔ ُﮅي ﺗ َﻨﻬﻦ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫آءُ ﻛﺎﻧﮕﺎ ﻛﺎ ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ ﮘﺎﻟﻬﻪ َ‬
‫ﻛﺮ‬
‫ِ‬
‫وﻋﺪو َ‬
‫ﻟﻬﻪ ﺳﻮ ﭘ َﺮﺣﺎل ﻛﺮ!‬
‫ﻛﻴُﺌﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ڏﭠﻮ ﺗﻮ دوﺳﺖ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ دﻳﺲ ۾‪،‬‬
‫ﺧﻮش ڏﭠﻮ ﻫﻮ ﺋﻲ ﻳﺎر ﻛﻬﮍي وﻳﺲ ۾؟‬
‫ﺳﺎ َﺧ ﻣﻮن ﺳﺎن ِ‬
‫وري א ﺎل ﻛﺮ‪.‬‬
‫ﻛﻲ ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن َﺧ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﻲ َ‬
‫אﺣﻮאل ِﺟﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴَﺌﻲ آ ﮔﺎﻫﻪ ِﻫﻦ‬
‫ﺳﻮ ﻣﻮن ﺳﺎن ڏאﻫﺎ ِאﻫﻮ َאﺣﻮאل َ‬
‫ﻛﺮ‪.‬‬

‫ﻫﺖ َ‬
‫ﻓﺮאق آﻫﻲ ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﻣﺎن ﭔﻴﻮ ﮀﺎ ﭼﻮאن‪،‬‬
‫ﺳﺎﻫﻪ ﮐﻲ ﻧِﺖ ﻧِﺖ ﻧﻮאن‪،‬‬
‫ﺳﻮر ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ‬
‫َ‬

‫ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﺧﻮﺷﺤﺎل َ‬
‫ﻛﺮ‪.‬‬
‫آءُ אدא ﺧﺎﻃﺮ ِ‬
‫ِ‬
‫ﭘﺎر ڏي‪،‬‬
‫ﻛﻲ אُڏאﮢﻮ ُﻫﺌ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﻧﻴﺎﭘﺎ ِﻫﻲ ﻧِﻴﺎ ُﻫ ٖﺌﻲ ﻳﺎر ڏي؟‬
‫ﻨﻬﻨﺠﻲ אدא א ﺎل ﻛﺮ‪.‬‬
‫ﻛﺎ َﻣﺪد ُﻣ ِ‬
‫دوﺳ ﺟﻲ ﻣﻨﺠﮫ ﺣﻀﻮر ﺣﺎﺿﺮ ﭤﺌ ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪386‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫زאريء َﻣﻮن ﻧﻴﺎﭘﺎ ﻫﻲ ﻧﺌ ‪،‬‬
‫زאغ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﻮאل َ‬
‫ﻛﺮ‪.‬‬
‫ﻟﮙﻪ ﺳﺎﺋ َء ﺳﺎرو‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫אي ِﭘﺮﻳﻦ ﺗ ُﻮن ﭘﺎڙ ﭘﻨﻬﻨﺠﺎ‪َ ،‬‬
‫ﻗﻮل ﺟﻲ ﺗﻮ ﻛﺎﻟﻬﻪ ﻛﻴﺎ!‬
‫ِ‬
‫ﻲء ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪ِ ،‬ﻫﺖ َאﺳﺎن ِﻫﻲ ﺣﺎل ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫َﻣﻨﺠﮫ ﺟﺪאﺋ َ‬

‫ﻣﻮن ﺗﺎ ِﻣﻠﮡَ ﻟﺌﻪ ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻛﻮڙﻳﻦ ﻛﻬﮍא ٖﭤﻲ ﺧﻴﺎل ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ُﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﮐﻲ ڏﺳﻲ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﭜﻼ ﺗﻮ َ‬
‫َ‬
‫ﭜﺎل ﻛﻴﺎ‪.‬‬

‫ﺳﻮز ﻣﻮن‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ אوﻫﺎن ﮐﻲ َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﻚ َ‬
‫ﺟﺎل ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫ﺳﮇ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ُﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﻫﺎﮢﻲ ﻣﻮن وٽ ِאﻳﻨﺪو‪ ،‬ﻫﺎرﻳﻮن وאﻗﻒ َ‬
‫ﺣﺎل ﺟﻮ!‬
‫ﻛ َ ﮀﮇﻳﻨﺪو َﮀﭙَﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻧﺎل ِ ِﺎﮢﻲ ﻧﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫وﭸﻲ ﻧِﻲ ﭤﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﺷﺎل ﻣﻘﺎم ُﻣﺌﻲءَ ﺟﻮ‪ ،‬ﭤ َﺮ ِ‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ ڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫درﺳﻦ ﺳﻨﺪو دאﺋﻤﺎ‪ ،‬ڏאڻ‬
‫َ‬

‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪ ،‬وره وאرو ﻛﻮ وﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎر ﭘﺮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ِﻫﻦ ﻏﺮﻳﺐ ﺟﻮ ُ‬
‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ َﻣﻌﻠﻮم آﻫﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪387‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺻﺪﻗﻲ ﻛﻨﺪﻳ َﺲ ِﺳﺮ ﺳﺎﺋ ِﻦ ﺗ َﻮن‪ ،‬ﭔﻴﻮ ﺳﭛ ِﻣﻠﻚ ۽ ﻣﺎل‪ُ.‬‬
‫ُ‬
‫ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ريء دﻳﺲ ۾‪ ،‬ﺟﻴَﮡ آﻫﻲ‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ َאوﻫﺎن َ‬

‫َﭼﺌﻲ ﭔ ُﮅאﻳﺎن ﻛﻴ و‪ ،‬آر ِﻳﺎﮢﻲ َא ُ‬
‫ﺣﻮאل‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ءَ ﻟﮗ ﺳﻮאل‪.‬‬
‫َﻣﭷ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ِ‬
‫ﻫﻼﻛﻲ‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ﻟ َﭥﻮ ِﻫﺠﺮ‬
‫ﭘﺮد ِﻳﺴﻲ ﮔَﮇﻳﺎ‬
‫َ‬
‫آﻳﺎ אﮜﮡ ُﻣﻨﻬﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺟﻦ ﻛﻴﻮ ﻫﻮ ِ‬
‫ﻓﺮאﻗﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺎڻ ﺳﻜﻴَﺲ َ‬
‫ﺳﺎل‪ ،‬وﻳﭡﻲ وאﭨﮍﻳﻦ ٖﺗﻲ‪،‬‬
‫َﺟﻦ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎڻ َא ِﭼﻲ ﭘﺎڻ‪ ،‬ﭤﻴﺎ ﺐ ﻣﻼ ِﻗﻲ‪.‬‬
‫ﭘ َﺮدﻳﺲ ﻟ َﮙﻪ ﻣﻮن ٖﭤﻲ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي روز ﭘ ُﮁﺎﻳﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫אوﻃﺎﻗﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﺎﻧﻪ ﭘ َﺌﻲ َﺧ َ ‪َ ،‬א ِﭼﻲ ﺳﻲ ﭤﻴﻢ‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﭘ َ ِﻬﺮﻳﺌﻮن ﭘﺎﻧﮅن َﻫﭣ ﭘﺎڻ ُﻣﻜﺎﺋﻮن ﭤﻲ‪،‬‬
‫َ‬

‫ﻫﺎﮢﻲ ِﻫ ُ‬
‫ﻳﺎر ﻫﺌﺎ ِ‬
‫ﻳﺎﻛﻲ‪.‬‬
‫ﻚ ﭤﻴﺎ ﻣﻮن ﺳﺎن‪ ،‬ﺟﻲ َ‬
‫آﻫﻲ َﺳﮓ ”ﺳﭽﻮ“ دوﺳﺖ ﺟﻲ در ﺟﻮ َ‬
‫אﺻﻞ ﮐ َﻮن‪،‬‬
‫ﺴﺖ ِ‬
‫ﺗﻨﻬﻦ ڏﻳ َﮡ ڏورאﭘﻮ‪ ،‬ﻧﺎﻫﻲ َﻣ ُ‬
‫ﻣﻴﺜﺎﻗﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﺗﻮن ﺗﺎ وﺳ ُﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َﻣﻦ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻴﺎن ﺗﻮ ﮐﻲ َﭼﺌﻲ ﭔﮅאﻳﺎن ﮀﺎ!‬
‫‪v‬‬
‫‪388‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺣﺎﺿﺮي‪ ،‬ﭔﻴﻮن ﺳﻲ ڏﻧ َﮍم ﭔ َﻦ‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻫﻮت ﺳﻨﺪﻳ َ َﻮ آءٌ‬
‫ﻧﻴﺖ َ‬
‫ﻣﻘﺼﺪ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ ﺗﻮن ﭤ ِﺌ ‪ ،‬ﭔﻴﺎ َ‬
‫ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻛﻌ‬
‫َ‬

‫آءٌ ﮔﮭﮣﻮ ِ‬
‫ﮔﮭﻮري ﺗ َﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ِﺳ ُﺮ ﺻﺪﻗﻲ ﺟﻦ‪.‬‬

‫َ‬
‫ﻻﻫﻮن ﻋﺎﺟﺰن‪ ،‬ﻛﻮهُ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﻦ َ‬
‫ﻋﺮض ِא ُ‬
‫ﻛﻦ‪.‬‬
‫ﻋﺎم ﻧﻪ ُآوڙي‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻲ ﺟﺎﻧِﻲ ِڏﭠﻮ َﺟﻦ‪،‬‬
‫َאﮐ ُ ُ‬
‫ﺐ ﺗﻮﻫﺎن ِﺟﻲ ﺗ َﻦ‪.‬‬
‫آﻫﻲ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﺪא َﻃﻠ َ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻳﺎر אﺳﺎن ﮐﻲ ﭤﻴﻮن ﻣﺎرﻳﻦ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺗﻨﻬﻨﺠﻴﻮن َאﻟﻐﺮﺿﺎﻳﻮن!‬
‫א ُﻧﻬﻮن دא ُﻧﻬﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ِﻫﻲ ﻛﻤﻴﮣﻴﻮن ﻛﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺮه ﺟﻴﻮن‪ ،‬ﭔﺎرڻ َ دل ۾ ﭔﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻫﻴُﻮن ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﺑِ َ‬

‫ﮐِﻴﺌ َﻦ ﺟﻮ ڏﻧﺌﻮن َﺧ אن‪” :‬ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮ ُﻫ ِ‬
‫ﺖ ﺳﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﺟﮇﻫﻦ ِﭘﺮﻳ َﻦ ﭘﺎﺗﻴﻢ ﺟﮭﺎﺗِﻲ‪،‬‬
‫ﺣﺎﺟﺖ ﻧﺎﻫﻲ ﺣﺞ ﺟﻲ!‬
‫ﺗﮇﻫﻦ َ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﻛﺌﻲ אﺛﺒﺎﺗ ِﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﮡ ﺳﺎڻ ُ אُﻧﻬﻦ ﺟﻲ ﻳﺎرو‪،‬‬
‫ﺳﭛ ُ‬
‫ﻛﺠﮫ ﭤﻴﮍم ﺣﺎﻟ َﻮن ﺮم‪ ،‬وﺳﺮ َ ذﻛﺮ ذאﺗِﻲ‪.‬‬
‫ﭼﻮريء ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺳﺎن‪ ،‬ڏس ”ﺳﭽﻮ“ دل ﭰﺎﭤِﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﭼﻮريءَ‬
‫‪v‬‬
‫‪389‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻫﻲء ﮘﺎﻟﻬﻪ آءٌ ﻛﻨﻬﻦ ﺳﺎن ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫دوﺳﺖ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻲ در ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ڏک َאوﻫﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ڏرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻳﻬﻪ ﺗﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﮀﮇ ِﭘﺮﻳﻦ ﭘ َﺮڏ ُ‬

‫ﺳﻮرن ﭜ َﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺳﺮ ُ‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن ُ‬
‫دوﺳﺖ رﻫﻪ ِﻫﻦ دﻳﺲ ۾‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻟَ َ‬
‫ﻚ َﺳﭝَﺌﻲ و ٖﻳﭡﻲ ﻟﻨﮕﮭﻴَﺲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭘ َﻮر אورﻳﺎن ﭘ َﺮﻳﺎن‪.‬‬
‫ﭼﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ورهَ ﺟﺎ ڌאﮘﺎ ورﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﺎڻ ﭼﺮﺧﻲ َ‬
‫ِﺳ ُﺮ ” َﺳﭽﻮ“ َﭼﻮي ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬دوﺳﺖ ﺗﻮ آڏو ڌرﻳﺎن‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﭙﻨﺠون‬
‫‪1‬‬
‫ڏאر ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ ڏאﻫﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﺟﻮ ﭼﻴﻮ ُﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎن؛‬
‫آڌر ِڙي َאروאح ﮐﻲ‪.‬‬
‫ِאﻫﻮ ﻣﻮن آﻫﻲ‪ُ ،‬‬
‫‪2‬‬
‫ڏאﻫﻮ ڏאر ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ‪ ،‬ﻟ َﺴ ﭤﻮ ﻻﺗﻴﻮن ﻛﺮي؛‬
‫ﻛﻮ ﻧﺌﻮن ﺳﺒﻖ ﭘﮍﻫﻲ‪َ ،‬אڄ ﭘﮡ آﻳﻮ אوڏﻧﻬﻮن‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ڏאر‪ ،‬ﻋﺠﺐ אڄ ﻻﺗﻴﻮن ﻛﺮي؛‬
‫ڏאﻫﻮ َﻣﭥﻲ َ‬
‫ﭘﺎر ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﭤﻮ ”ﺳﭽﻮ“ ڏﺋﻲ‬
‫ﺳﻨﭝﺎر‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬
‫َ‬
‫‪4‬‬
‫ڏאﻫﻮ ڏאر ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ ﻛﺮي‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﭤﻮ ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎڻ ﭼﻮي؛‬
‫‪v‬‬
‫‪390‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫َאدﻳﻮن ﺳﭛ אُﻫﻲ‪ ،‬آﻫﻴﻮ ﭔ ُﮅڻ َ وאرﻳﻮن‪.‬‬

‫‪5‬‬
‫ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎڻ ﭼﻮي‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﭘﻴﻮ ﻛﺎﻧﮕﻞ ﻛﺎﻛﻴﻮن؛‬
‫َ‬
‫ﭘﻮرن َﻣﻨﺠﮫ ﭘ َﻮي‪ ،‬ﭤﻮ ُﺳ ِﮣﻲ ﺳﺎهُ ﺳﻨﻬﻴﮍو‪.‬‬
‫‪6‬‬
‫ُ ڏﻧﻬﻦ َﻣﺴ אڄ ﭘﮡ ﻛﺎﻧﮕﻞ آﺋﻴﻮ؛‬

‫ﻻﺗﻴﻮن وאهَ ﻟ َﺴ ‪ ،‬ڏאﻫﻮ ڏאر ِ‬
‫ﭼﮍﻫﻲ ﻛﺮي‪.‬‬
‫‪7‬‬
‫ﻻﺗﻴﻮن ﻛﻨﺪﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮕﻮ ﻫﻴﭟ ﻛﺮي ﭘﻴﻮ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﭤﻲء ﺳﺎه ﻣﭥﻲ وﻳﻮ!‬
‫َﻫﻲ َﻫﻲ َﻫﻨﮅﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫‪8‬‬
‫َ‬
‫ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎن؛‬
‫ﻛﻬﻴﻮ ِﻫﻴﺌﻦ ﻛﺎﻧﮕﻲ‪ ،‬آﺋﻮن ﭼﻴﺎﺋ‬
‫َ‬
‫ﺗﻪ ’ﺳﭵﮡ ﻛﻨﻬﻦ ﺳﺎﻧﮕﻲ‪ ،‬وري א ِ‬
‫ﻳﻨﺪء ُא ِﺗﻬ ‪‘.‬‬
‫‪9‬‬

‫ِ‬
‫ُﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎڻ ﭼﺌﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ ﻛﺎﻧﮕﻞ ﮘﺎﻟﻬﮍي؛‬
‫ِ‬
‫ﻛﻬﮍي ِڏ ُس َ‬
‫ﺳﺎري آﺗﮡ ﺳﺎن אﻧﻬﻲءَ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺌﻲ؛‬
‫ِ‬
‫ﭘ ُﻮرن ﻣﻨﺠﮫ ﭘﺌﻲ‪ ،‬ﺳﭛ ﻛﻨﻬﻦ َאﺋﭧ ﭰﭩﻮ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫‪10‬‬
‫ڏאﻫﻲ ﭼﮍﻫﻲ ڏאر ﺗﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ ﻟ ِ ﻻ ِت؛‬
‫ڏک ڏﻧﺎﺋ ﺳﭛ ﮐﻲ‪ ،‬وאﺋ ِﻲ آﮢﻲ ِ‬
‫وאت؛‬
‫‪v‬‬
‫‪391‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ُ‬
‫ِ‬
‫ﻫﻴﻬﺎت‪ ،‬آﺗﮡ وאرﻳﻮن אﺗﻬ ‪.‬‬
‫ﭘ َﻴﻮن ۾‬

‫‪11‬‬
‫ڏאر ﺗﻲ‪ ،‬ﻛﺮي ﻫﻲءُ ﻣﺬﻛﻮر؛‬
‫ڏאﻫﻮ ﭼﮍﻫﻲ َ‬
‫ﺳﻮر‪ ،‬ﭼﻮي ﭤﻮ ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﻨﻴﻬﻦ ۾ ُ‬
‫َ‬
‫‪12‬‬
‫ُﺳﮣﻮ ِ‬
‫ڏאر ڏﺋﻲ؛‬
‫ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭤﻮ ﭼﮍﻫﻴﻮ َ‬
‫ﺳﺎرو ﺳﺎهُ ﻧﺌﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﻧﺎزכ ﻧِﻴﺎﭘ َﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ڏאر ﻣﭥﻲ ﭼﮍﻫﻴﻮ‪ ،‬ﭤﻮ ﻛﺮي ﺑِﺮهَ ُ‬
‫ﺑﻴﺎن؛‬
‫ڏאﻫﻮ َ‬
‫ُ‬
‫אﺣﺴﺎن‪ ،‬ﻛﺮي ﻛﻼﻣﻦ ﺳﺎڻ ﭤﻮ‪.‬‬
‫آﺗﮡ ﺗﻲ‬
‫‪14‬‬
‫ﻳﺐ ڏ ُﻧﻬﻦ؛‬
‫ڏאﻫﻴﻮن ﺳﭛ ڏﺳﻮ‪ ،‬ﺟﻮ آﻳﻮ ﻛﺎﻧﮓ ﻗﺮ َ‬
‫وﭸﻲ ﺟﺎن ﺟﺜﻮ‪ ،‬ﻧﻴﻮ ﻧﻴﺎﭘ َﻦ ﺳﺎڻ ﭤﻮ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫وﺗﻴﻮن ۾ وﻳﮍﻫﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﻛﺎرﻳﻮن ﻛﺎﻧﮓ وﻫﺎﺋﻲ؛‬
‫روح ﻧﺌ رﻳﮍﻫﻲ‪ ،‬ﺳﭛ ﻛﻨﻬﻦ ﺟﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫ُ‬
‫‪16‬‬
‫رﻳﮍﻫﻴﻮن روح ﻧﺌ ‪ ،‬ﭘ َﺴﻮ َﺳﭛ ﺟﻮ ﭘﺎڻ ڏي؛‬
‫ﺳﻨﻴﻬﺎ ﺟﻲ َﺳ َﭵﮣﺎن‪ ،‬ﺳﻲ ﭼﮍﻫﻴﻮ ڏאر ڏﺋﻲ؛‬
‫آﺗ َﮡ ۾ אﻓﺴﻮس ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﺟﻲ ﭘ َ ِﭘﺌﻲ؛‬
‫‪v‬‬
‫‪392‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻛ ﺳﮕﮭﻲ ﻛﺎﻧﻜﺎ‪ ،‬ﮐ َﺆن وﻫﻠﻮر ِوﻫﻲ؛‬

‫ﻛﻬﮍيءَ ﻃﺮح ﭤﺌﻲ‪ ،‬وري َﺳﻨﺒﺎﻫﻮ َﺳﺮﺗﺌ !‬
‫ِ‬
‫‪17‬‬

‫ﮀﭵﻲ‪ ،‬ﭘ َﻬﻮ ِ‬
‫ﭘﭧ ﻛﺮي ﭘﻴﻮ؛‬
‫وﻳﺲ ﺗ َ ُ‬
‫ﻨﺪ ِ‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﭵﻲ؛‬
‫ﻲ‬
‫ُﺳ ِﮣﻲ َﺳﻨﻴﻬﺎ ﻧﻴﻬﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﭘ َﺌ‬
‫ﺟﮭﻮريء ﻣﻨﺠﮫ ِ‬
‫َ‬
‫ِאﻧﻬﻲءَ ﭜ َ ِ‬
‫ﭘﻴﺲ روﺋﻨﺪي ﻛﭙﮍא‪.‬‬
‫ﺖ ِﭜﭵﻲ‪َ ،‬‬
‫‪18‬‬
‫ِ‬
‫وﻳﮍﻫﻲ وﺗﻨﺪي ﺋﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮕﻲ ﻗﻬﺮ ﻛﻤﺎﺋﻴﻮ؛‬
‫ﭘﻮر ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻛﺎﻛﻴﻮن ﻛﺘﻨﺪي ﺋﻲ‪ .‬ﭘ َﻴﻢ ُ‬
‫‪19‬‬
‫ﺻﺪﻗﻲ ﺳﺎهُ ﻛﺮﻳﺎن‪ِ ،‬ﻫ َﻦ ﻛﺎ ِﻧﮕﻲ ﺗ َﻮن ﻛﺎﻛﻴﻮن؛‬
‫ﺟﻲ ڏﺋﻲ ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳ َﭵﮣﺎن‪ ،‬ﺳﻲ ﺳﺎﻧﭝﻲ ﺳﺎه ڌرﻳﺎن؛‬
‫ﻬﻲء وﻳﻠﻲ ِ‬
‫אوڏﻫ ‪.‬‬
‫ﭜﻠﻲ ﭘ َ ﭜ َﺮﻳﺎن‪ ،‬אُﻧ َ َ‬
‫‪20‬‬

‫آﮢﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮓ ڏﻧﻴﺎس‪ ،‬ﻛﺘﺎﺑ َﺖ َﻗﺮﻳﺐ ِﺟﻲ؛‬

‫ﭘ َﻬﻮ ﻛﺘﻴﻨﺪي ﭘ َﭧ ِﭘﻴُﺲ‪ ،‬ﮀﻮﻫﻮن ﺗ َﻨﺪ ُﮀﭩﻴﺎس؛‬
‫ﭜﻴﭵﻮن ﭜﻴﭳ ﭤﻴﺎس‪ ،‬روﺋﻨﺪي ﭼﻮ ِﭼ َ‬
‫ﻚ ۾‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫ﻚ‪ ،‬ﻛﺎ ﺟﺎ َ‬
‫َﻫ ِﻠﻲ ﻛﺎﻧﮕﻲ ِﻫ َ‬
‫ﻛﻴﺲ ﮘﺎ ِﻟﻬﮍي؛‬
‫ﻣﺎم ﭔ ُﮅڻ ﺳﺎن روﺋﻨﺪي‪ ،‬ﭼﻮ ِ ﻛﻴﺎﺋ ِﭼ َ‬
‫ﻚ؛‬
‫ﺗﻨﻬﻦ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪393‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﺳﻨﻴﻬﻲ َﻣﻮن ِﺳ َ‬
‫ﭘﺎﮢﻬﻲ ﻛﻴﺎﺋ ﭘﮅري‪.‬‬
‫ﻚ‪ِ ،‬‬

‫‪22‬‬
‫ﻫﻲء ﭔﻮ ِ ؛‬
‫ڏאر ﺗﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ﭔﻮ‬
‫ڏאﻫﻲ ﭼﮍﻫﻲ َ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫رت ﺳﺎن‪ِ ،‬ﭼ َ‬
‫ﻚ ﭤﻴﺲ ﭼﻮ ِ ؛‬
‫ﺳﺎ ﭔ ُﮅي روﺋﻲ َ‬
‫ﭴﮡ ﻫﻨﻴﮍي ۾ ﻫﻮ ِ ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ آﮢﻲ ِﻫﻨﺪن ﺟﻲ ﻫﻨﺌﻲ‪.‬‬
‫‪23‬‬
‫ﻨﻴﻬﻪ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ آﮢﻲ آﺗﮡ ۾ ڏﻧﺎ؛‬
‫َﺳﭵﮡ ڏ ُﻧﻬﻦ َﺳ َ‬

‫ﮀﻴﻬﻪ؛‬
‫ﭴﮡ ڏﻧﺎﺋ َﺳﭝﻦ ﮐﻲ‪ُ ،‬ﮀﺮيءَ ﭔﺎﺟﮭﻮن َ‬
‫ﻧﻬﻲء ﻣﺎم ﺳﺎن‪.‬‬
‫ڏک ﭜ َﺮﻳﺎﺋ ڏﻳﻬﻪ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﻮ ِא َ‬
‫‪24‬‬

‫ُﺳﮣﻮ َﺳﻨﻴﻬﻪ َﺳﭝﻲ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﻮن َ ﺒﻮﺑﻦ ﺟﺎ؛‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎر ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﻮرאﺋ‬
‫ﻟ َﮑﻦ َﻣﮣﺠﮫ ﻟ َﭝﻲ‪ ،‬ﻛﺎ ُ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫آءٌ ﺗﺎ ﻛﺎﻟ َﻬﻪ אُ ِ‬
‫ڏאﻣﻲ‪ ،‬وﭸﻲ ﭘ َﻴَﺲ ِﭘﺮﻳﻦ وٽ!‬

‫ﻫﺖ ﻗﺒﻮﻟﻴﻢ ﺗ َﻨﻬﻦ ِﺟﻲ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﮕﻮش ِ‬
‫ﻏﻼﻣﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﭤ ِﺞ ﺗﻮن ِ‬
‫َ‬
‫آرאﻣﻲ‪.‬‬
‫ِﻣﻬﺮ ﻣﭥﻮ ﺋﻲ ﻧﺎه ﻛﻮ‪،‬‬
‫ﭘﺎﭴﻲ آﻫﻲ ِ‬
‫ُ‬
‫ﭘﻴﻐﺎﻣﻲ‪.‬‬
‫אﺻﻞ‬
‫ﻻﻛﻮن אُن ﺟﻮ‪ِ ،‬ﻫﻲ ِ‬
‫ِ‬
‫وﻳ َﺲ ﺑﺮאﺑﺮ ِ‬
‫وﺳﺎﻣﻲ‪.‬‬
‫אوڏﻫ ‪ ،‬وﻳﭡﻴﺲ ﻛ‬

‫ﻣﻮﻧﮑﻲ ﻛﻴﺎﺋﻮن ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻳﺎر ِ‬
‫ﺳﻼﻣﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪394‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻛﮇﻫﻦ ِאﻳﻨﺪﻳﻦ ِﻫ ُ‬
‫ﻚ ﭤ ِﻴﻨﺪﻳﻦ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﺖ ﻧﻬﺎرﻳ ُﻮن ﺳﻨﺪﻳ َﺌﻲ وאﭨﮍﻳ ُﻮن!‬

‫ﻮل ﻛﻨﻬ ﺳﺎ َ‬
‫ﺳﺎﻧ َ َ‬
‫ﻧﮓ ﺳﺎن‪ ،‬אﮜﮡ אﺳﺎن ﺟﻲ אﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ِאﻫﻮ אﭤﺌﻮن آﺳﺮو‪ ،‬ﺑ َﺪﻳﻮن ﺗﺎ ﺑﺨﺸﻴﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫َ‬
‫ڏﮐﻲء ﮐﻲ‪ ،‬دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ڏﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻛﻨﻬ ڏﻳﻨﻬﻦ ِﻫﻦ‬
‫َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﻧﻴﻨﺪﻳﻦ ﭘﺎڻ َ ﺳﺎن‪َ ،‬ﮀﭙَﺮ ﺗﺎ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﻳﻨﻬﮍي‪ ،‬ﮔﻮ ِ ﺳﺎڻ ﮔَﮇﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭤﻮري ﮔﮭﮣﻲ ڏ َ‬
‫ﺳﺎﻣﻬﻮن‪ ،‬אوري آﮢﻲ אڏﻳﻨﺪﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ ﭘ َﮑﻦ ُ‬
‫ﻳﻨﻬﻦ ﭤﻴﻨﺪو ﻛﻬﮍو‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﻛﺮي ﺳﮇﻳﻨﺪﻳﻦ!‬
‫ﺳﻮ ڏ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫َﻣ ُﻦ ﻣﻮﻫﻲ ﻣﻨﻬﻨﺠﺎ ﺟﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﮣﺎ ﻻﻳ َﺌﻲ ڏﻳﻨﻬﮍَא!‬

‫ِ‬
‫ﺻﻮرت ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻮرت ﻛﺌﻲ َﻣﺴﺘﺎﻧِﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ אوﻫﺎن ﺟﻲ ﭘﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﮔﻮﻧﺪر ﭤﻴﻮ ﮔُﺬرאﻧِﻲ‪.‬‬
‫روز َאزل ﮐ َﻮن ڏﭠ ُ َﻮ אﺳﺎن ﮐﻲ‪ ،‬ﻧﻴﻬﻦ ﭘﻨﻬﻨﺠﻮ ﻧِﻴﺸﺎﻧِﻲ‪.‬‬

‫אﮜﮡ אﺳﺎن ﺟﻲ آءُ ﭘﻴﺎرא‪ ،‬ﺐ ﻛﺮﻳﺎن ﻣﻬﻤﺎﻧِﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫يء ﺟﺎ ”ﺳﭽﻮ“ ڏﻳﻨﻬﻦ وﺳﺎرج‪ ،‬ﭤﻴﺌﻲ َ ُﺎل ﺟﻮאﻧِﻲ!‬
‫ﭘ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪395‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ﻛﻴﺌﻦ َﺳ ِﺮي‪ ،‬ﺗﻮ ﮐﻲ َאﺳﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن!‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ ﻧِﻬﺎرج وري‪.‬‬
‫אﺳﺎن ِ ﺎﮢ َﻦ ڏي ﺳﻬﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺗﻮﮐﻲ ﻗﺪر ﻧﺎﻫﻲ ﻛﻮ‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ‪ ،‬ﭼﻴﭩﻚ ِ‬
‫ﻛﻴﮍس َﭼﺮي‪.‬‬
‫ﭽﻮء“ ِﺟﻲ אﻳﮇﻫ ‪َ ،‬ﺳﻨﺪي َ‬
‫دز ِ‬
‫ذري‪.‬‬
‫َאﭼﻲ ” َﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﺎد ﻣﻮن ﮐﻲ َא ُڄ ﭘﻴﻮن‪،‬‬
‫ِﻣﭡﻴﻮن ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ُﺳﻬﮣﺎ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻴﻮن!‬
‫وﺳﺮي ﺳﻲ وﻳﻮن‪.‬‬
‫روح ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ۾‪ ،‬ﻛ‬
‫رﻫﻴﻮن آﻫﻦ َ‬
‫ِ‬
‫دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ﻛﻮ ڏﻳﻮن‪.‬‬
‫وﻳﭡﺎ ڏﺳﻮن ﭤﺎ وאٽ אوﻫﺎن ﺟﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻧﺎل ﻧِﺒﺎﻫﻲ ﺳﻮ ﻧِﻴﻮن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آﻫﻲ َﺳﮓ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﺗﻮ َ‬
‫ﻛﻴﻮن ﻛﻴﻮن‪ُ ،‬ﺳﻬﮣﺎ אُﻫﻲ ﮘﺎﻟِﻬﻴﻮن ﮘﺎﻟِﻬﻴﻮن!‬
‫ﺳﻲ ﻧﻪ وﭸﻦ وﺳﺮي‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭼﮝﻴﻮن َאوﻫﺎن ﺟﻲ َﭼﻴﻮن َﭼﻴﻮن‪.‬‬
‫ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫אوﻫﺎن‬
‫ُ‬

‫ﻧِﻴﻬﻦ وﻫﺎﻳﻮن ﻧ َﻴﻮن ﻧ َﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻟِ ُ‬
‫َ‬
‫ﻟﻮכ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻜﻮن ﻛﻴﻮن ﺳ‬
‫ﭘ َﮅر אُﻫﻲ َאڄ ﭘ َﻴﻮن ﭘ َﻴﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪396‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻮن‪،‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫ﮘﺠﮭﻴﻮن ﺳﻲ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن َ‬
‫َ‬

‫ﻛ وﺳﺮي ﺳﻲ وﻳﻮن وﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﺗﻨﻬﻨﺠﮍي آﻫﻴﺎن‪ ،‬ﻳﺎر ﻣﻮن ﮐﻲ ﮀﻮ ﭤﻮ َﮀﮇﻳﻦ!‬
‫آءٌ ﺗﺎ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ آﻫ َאﺻﻞ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﻛﻨﻬﻦ ﻧﻪ ﭔ َﺌﻲ در ﻛﺎﻫﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻫﻮت ِאﻳﻨﺪي ِﻫﺖ ﻛﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻫﺎﮢﻲ‪َ ،‬ﺳ َ‬
‫آءٌ ﺎﮢﻲ ﻋﻴ ِ‬
‫ﮓ ﻧﻪ ﺳﺎﮢ ُ َﻮ ﺳﺎﻫﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭘ َﮑﺎ אوري آﮢﻲ َאڏﻳﻦ‪.‬‬
‫ﭹﺎﮢ ﺗﻮڙي ﻧﻪ ِ‬
‫ﺗﻮڙي ُﺳ ِ‬
‫ﭴﺎﮢ ‪ ،‬ﻻﻟﭻ ﺗﺎ ﭔِﻲ ﻧﻪ ﻻ ِﻫﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺳﺎڻ ﮔﻮ ِ ءَ ﭘﺎڻ ﮔَﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫آءٌ ﺗﺎ ﭔﺎﻧﻬﻲ ﺗﻮن ﺗﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬آءٌ ﻏﺮﻳﺐ ﺳﺎ ﮀﺎﻫﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻧﺎنءُ ”ﺳﭽﻮ“ ﻛﺮي ﺳﮇﻳﻦ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫אﻧﻬﻦ ﺟﺎدوﮔﺮ ﭼﺸﻤﻦ ﺑ אن ﻛﻴﻮ ﺳ !‬
‫ِאﻧﻬﻦ ﻧﻴﮣﻦ ﺳﻨﺪي ﻧﺎزن ﺣ אن ﻛﻴﻮ ﺳ !‬
‫ﻫﻲء آﻫﻲ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧِﻲ‪،‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن دل ﮐﻲ َ‬
‫אُﻧﻬﻦ ﻏَﻤﺰن ﮘُﺠﮭﻦ رﻣﺰن دﻳﻮאن ﻛﻴﻮﺳ ‪.‬‬
‫َﻫﻲ َﻫﻲ ﻫﻲءَ ﻓﺮﻳﺎد وي ﻳﺎرو‪ ،‬ﻛﻨﻬﻦ ﮐﻲ ُﺳﮣﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫ﺧﻮﻧِﻦ ِﻫﻦ ﺎرن‪َ ،‬ﻣﺴﺘﺎن ﻛﻴﻮﺳ ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪397‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻴﺪאن ﻣﻨﺠﮫ ”ﺳﭽﻮ“ ﺗ َﻬﻪ دﻟﻴﻮن آﻳﻮ آﻫﻲ‪،‬‬
‫َ‬

‫ِאﻧﻬﻦ ﺗﺎرن َﺳﻨﺪي ﺗ ِ ن ﻧﻴﺸﺎن ﻛﻴﻮﺳ ‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺌ‬

‫زאرﻳﻮن َ‬
‫ﻛﻴﻮ زאر زאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫وﻳﭡﻲ روﺋﺎن‪ ،‬ﭔ َﮍي ﺟﻴﮇﻳ ُﻮن!‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن ﻛﺎڏي وﭸﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻳﺎﻛﻲ ﺳﻮ ﭤﻴﮍم ُ‬
‫ﻧﻬﻲء ﺟﻮ‪،‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن ﮘﺎﻟﻬﻪ ِא َ‬

‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ڙي ِﺟﻲءَ ﮐﻲ ﺟﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ‪،‬‬
‫ﭘﺎﺗﻮ َאﭤﻢ ﻟ َﮙﻪ ﭘﺮ َ‬

‫ﻫﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫َﮘ ِﻞ َﻫ ُ‬
‫ﻨﺠﻦ ﺟﻮ ُ‬
‫ﻋﺎﺷﻘﻦ ﮐﻲ ﺳﻮز ”ﺳﭽﻮ“ ڙي‪،‬‬
‫آﻫﻲ َﺳﺪא ِﺳﻴﻨﮕﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﮁﻬون‬
‫‪1‬‬
‫آءُ ﻛﺎﻧﮕﺎ ﻛﺎرون‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺎن ﻛﻴﺎن ﻛﻴ ﻳﻮن؛‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﭤﻮ‪ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻲ ﭘﺎرون؛‬
‫ﺟﻮ ﭘ َﻬﭽﺎﺋ‬
‫َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﭝﺎرون‪ ،‬ﭤﻮ ڏאﻫﺎ ڏﻫﺎڙي ڏﺋ ‪.‬‬
‫ﮐﻲ ”‬
‫َ‬
‫‪2‬‬

‫‪v‬‬
‫‪398‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎرون ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻧﻪ ﻛﺮﻳﺎﻧﺲ‪ ،‬ﺟﻮ ﭤﻮ ڏﺋﻲ َﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳﭵﮣﺎن؛‬

‫ﮑﻲء ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺎڻ ِ‬
‫ﺟﻮאﻫ َﺮ َﺟﮍﻳﺎﻧﺲ؛‬
‫ﭘ ُﺌﻲ ﭘ َ َﺮ ﭘ َ َ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﮐﻨﭛ ﭜﺮﻳﺎﻧﺲ؛‬
‫ﻣﻮﺗ ۽ ﻟ َﻌﻠﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬‬

‫ﭘ ﻳﻦ دﺳﺖ ڌرﻳﺎﻧﺲ‪ ،‬ﺟﻮ آه ﻧﻴﺎﭘﺎ ڏﻳﻨﺪڙ ﻧِ َﻴﻬﻦ ﺟﺎ‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫ﭘ َ ِﮑﻲ ﺳﻮ ﺋﻲ ﭘ َ َﺮ‪ ،‬ﭤﻮ אُڏري ﭘﺎر ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ؛‬
‫ﻣﺎن وﭠ ِﻲ אﭼﻲ ﻛﺎ אُوڏﻫﻮن‪.‬‬
‫ﺧﻮﺷﻲءَ ِﺟﻲ ﺑﻪ َﺧ َ ‪َ ،‬‬
‫‪4‬‬

‫ﻳﺐ ﺟﻮ؛‬
‫ﭼﮍﻫﻴﻮ َ‬
‫ﻻم ﻟ َﻨﺌﻲ‪َ ،‬אڄ ﭤﻮ ﻛﺎﻧﮕﻞ ﻗﺮ َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳﭵﮣﺎن‪ ،‬ﺳﻲ ﭼﻬﻨﺐ ﺳﺎڻ َﭼﺌﻲ؛‬

‫ﭘﻮرن ﻣﻨﺠﮫ ﭘ َﺌﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﺳﺎهُ ﻣﻨﻬﻨﺠﻮ َﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫‪5‬‬
‫ﭼﮍﻫﻴﻮ ﻟﻨﺌﻲ ﻻ َم‪ ،‬ﭤﻮ ﭔﻮﻟﻴﻮن ﭔﺎﺟﮭﺎرﻳﻮن ﻛﺮي؛‬
‫ﭨﺎم؛‬
‫ڏﺋﻲ َﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳ َﭵﮣﺎن‪ ،‬ﭨ ُﺮﻳﻮ َﻣﭩﻲ َ‬

‫َ‬
‫ﻟﻮכ ﮐ َﻮن‪.‬‬
‫ﻣﺎرﻳﻮن ﻣﺎري ﻣﺎ َم‪ ،‬ﺟﺎ ﭤﻮ ڏﺋﻲ ﻟِﻜﺎﺋﻲ‬
‫‪6‬‬
‫ﻣﺎم ۾؛‬
‫ﭘﻴﻐﺎم‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ ِﻣﮍﻳﺌﻲ َ‬
‫ِﭘﺮﻳﺎن ﺟﺎ َ‬
‫ﭗ ﺳﺎن ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻼم‪ ،‬ﺟﻮ ڏאﻫﻮ َ‬
‫َﺳﻮﻳﻦ ُﻣ َ‬
‫ڏאﻫ َ‬
‫ﻨﺠﻦ َﺳ َ‬
‫‪7‬‬
‫ِﮀﭙﻴﻮ رﻫﻲ ﮀﺎﻧﭝ ‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻲ ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳ َﭵﮣﺎن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪399‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫آﻳﻞ אوﻻﻧﭝ ‪ ،‬ﭤﻮ ﮘﺎﻟﻬﺎﺋﻲ ﮘُﺠﮫ ۾‪.‬‬

‫‪8‬‬
‫ِﺳﮕﮭﻮ אُ ِ‬
‫ڏאﻣﻲ آءُ‪ ،‬ﺗﻮن ﭘ َﮑﻴﮍא ِﭘﺮﻳ َﻦ ﺟﺎ؛‬

‫ﺳﭛ ﮐﻨﭛ ﻛﺮﻳﺎن ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﺎ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﺟﻮאﻫﺮ َﺟﮍאءُ؛‬
‫ِﻋﻄﺮ ﮐﭥﻮري אوﺗﻴﺎن‪ ،‬ﭔﻴﺎ ِ‬
‫ﻣﺎﮢﻚ ﺗﻮ َﻣﭥﺎءُ؛‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺳﺎري ﺳﻨﻴﻬﺎءُ‪ ،‬ﻛﻲ آﮢﻲ ڏﻳﺞ‬
‫َ‬
‫‪9‬‬

‫ﻣﺎم ﻣﻨﺠﮭﻲ ِ‬
‫ﻛﻲ ﭤﻮ ُﭨﺮﻳﻮ ﭨﺎريءَ ﺗﻲ َﭼﻮي؛‬
‫ﻣﺎرﻳﻮن َ‬
‫ڏﮐﺠﻲ آﺋﻴﻮ‪.‬‬
‫َﺳﭵﮡ ڏא َﻧﻬﻦ‬
‫ﺳﻨﺠﮭﻲ‪ ،‬ڏאﻫﻮ ِ‬
‫ٖ‬
‫‪10‬‬

‫آﮢﻲ ﻛﺎﻧﮓ ڏﻧﻮس‪ ،‬ﻛﻮ ﻋﺮﻳﻀﻮ ﻋﺠﻴﺐ ﺟﻮ؛‬
‫ﭜﻴﻨﺮ َﺳﭛ ﭜﻨﻮس‪ ،‬ﮘﺎرﻳﻨﺪي ﮘﻮڙﻫﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫‪11‬‬
‫دﻻﺳﻦ ﺟﻮ؛‬
‫ﻣﻮن ڏي ﻛﺎﻟﻬﻪ ُﻣﻜﻮ‪ ،‬دﻟ َ َ َ‬
‫ﺳﻨﺪو َ‬
‫رאز رﻗﻌﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﭘﮡ وאﭼﻴﻮ وﻫﺴﺎن‪.‬‬
‫‪12‬‬
‫وאﭼﻴﻨﺪي وﻳﺎس‪ ،‬ﻫﺎرﻳﻮن ﭘﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ﮐ َﻮن؛‬
‫ﻧﺎﻣﻲ ﺗﻨﻬﻦ ﻧِﻴﺎس‪ ،‬ﭘﺎڻ ﻟﮑﻴﻮ ﺟﻮ َﺳﭵﮣ ‪.‬‬
‫‪13‬‬
‫ﻛﺎﻧﮕﺎ ﻛﺘﺎﺑ َ َﺖ‪ ،‬ﺳﺎري ﺳﺎرج ﺳﺎهَ ﺳﺎن؛‬
‫‪v‬‬
‫‪400‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻋﺎم ﻧﻪ آﮀﺌ ‪.‬‬
‫ِאﻫﺎ َאﻣﺎﻧ َ َﺖ‪ ،‬ﭔﺌﻲ ﻛﻨﻬﻦ َ‬
‫‪14‬‬
‫ِ‬
‫ﻨﭛ‪ ،‬ﻟﻮﻳﺎن ﻻﮐﻴﮣﻲ َﺳﭝَﺌﻲ؛‬
‫ﮐﭥﺮريءَ ۾ ﮐ َ َ‬

‫ﻨﭛ؛‬
‫ﺟﻮ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﭔ ُﮅي ﺗﺎ ِﻧﻬﺠﻴﻮن‪َ ،‬ﮀﭙَﺮؤن وﻫﻦ َﮀ َ‬
‫ﻨﭛ‪ ،‬وﻳﻬﻮ ﭤﻮ وאﻳﻮ ﻛﺮي‪.‬‬
‫ﺗﺎ ﭘ ُﮡ ُאﺗﻲ ﭤ َ َ‬
‫‪15‬‬
‫ڏאر‪ ،‬ﻻﻣ ﻟ َﻨﻮﻳﻦ ﻛﺎﻧﮕﮍو؛‬
‫ﻧﻬﻲء َ‬
‫َאڄ ﻧﻪ א َ‬
‫ڏک ﭜ َﺮﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎر‪ ،‬ڏﺳﻨﺪي ﺳﻮ َ‬
‫ﺟﻴﻜﺲ ِﭘﺮﻳﺎن َ‬
‫‪16‬‬
‫زאغ َ ﻧﻪ ﭤﻲءُ زﺑﻮن‪ ،‬ونءُ ُא ِ‬
‫ڏאﻣﻲ אوڏﻫ ؛‬

‫ﮘﭽﻲءَ ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﺗﻪ ﺧﺎﺻﻮ ُﻣﻨﻬﺠﻮ ﺧﻮن‪ ،‬ﭘﻮﻧﺪو ِ‬
‫‪17‬‬

‫ﻛﺎﻏﺬ ﻗﺮﻳ َ ﺟﻮ‪ ،‬אڄ ﻣﻮن ﮐﻲ آﺋﻴﻮ؛‬
‫ﭘﺎر ڏي‪.‬‬
‫ﺳﺎﺟﻦ ﻛﻴﻮ ﺳﻌﻴﻮ‪َ ،‬אﭼﮡ ﺟﻮ ﻫﻦ َ‬
‫‪18‬‬
‫ﻟِﻜﻮ ۾ ﻻﻣ ‪ ،‬ﭤﻮ ﻻﮐِﻴﮣﻮ ﻻﺗﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺮي؛‬
‫ﭨﻬﻜﻨﺪو ﭨﺎﻣ ‪ ،‬ڏ ٖﺋﻲ ﺳﻨﻴﻬﻮ َﺳ َﭵﮣﺎن‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ﻧﭛ‪ ،‬אﻳﺌﻦ ﭼﻮي ﭤﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن؛‬
‫ﭼﮍﻫﻴﻮ َﻣﭥﻲ ﮀﺎ َ‬
‫ﻧﭛ‪ ،‬ﺳﺎري َﺳﻨﻴﻬﻦ ِﺟﻲ‪‘.‬‬
‫’ﻛﺞ ِﺳﻴ ۾ ﺳﺎ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪401‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪20‬‬

‫ﻳﺐ ِﺟﻲ؛‬
‫ﺳﺎري ﮘﺎﻟﻬﻪ َﺳ ِﭽﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮕﻲ ﻛﺌﻲ ﻗﺮ َ‬
‫رﭼﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻬﻦ ﻧﺎزכ ﻧﻴﺎﭘ َﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫رﻳﻬﻲ دل ِ‬
‫‪21‬‬
‫آﮢﻴﻮ ڏﻧﺎ َ‬
‫ﻳﺎر َﺳﻨﻴﻬﮍא؛‬
‫ﻛﺮ‪ ،‬ﺳﺎﭤ ِﻲ َ‬
‫ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﭘﺎرؤن ﭘ َ ِﮑﻴَﮍא‪ ،‬وڃ دوﺳﻴﺎﮢﻲ در؛‬
‫ﺟﻮ ِﺳ َ‬
‫ﻚ آﻫﻲ ﻣﻮن َﺳﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺒﻮﺑ َﻦ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫‪22‬‬
‫ڏﻧﺎ َ‬
‫ﻛﺮ آﮢﻲ‪ ،‬ﺳﺪא ِﺳ َ‬
‫ﻚ َﺳﻨﻴﻬﮍא؛‬
‫ِﻫﻴﻨﺌﮍو ﻣﻮن ﻫﺎﮢﻲ‪ ،‬آﻫﻪ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮدאءُ ۾‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺎن ﭘﺮﻳﻦءَ ﭘ َﻬﭽﺎﺋﻲ‪ِ ،‬ﻫﻲ ﻧﻴﺎﭘﻮ ﻛﻮ ﻧﻴﺌﻲ!‬
‫َ‬
‫ﮘﭽﻲءَ ﭘﺎﺋﻲ ﻛﭙﮍو‪ ،‬ﭘﺎﭴﻴﺎﮢﻲ ﭘ َﺮﭼﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺣﺎل ڏﺳﻲ وڃ ﻫﻴﺌﻲ‪.‬‬

‫ﭘﺮﻳﻦ ڏﺳﺞ ﭘﺎڻ ڏي‪ِ ،‬ﭼ ُﺖ ﻧﻪ وڃُ ﻣﻮن ﺗ َﻮن ﭼﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻳﺎر אﺳﺎن ﮐﺎن ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫َ‬

‫א� ﻛﺎرڻ آءُ ﺗﻮن ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭔﺎ ِﻧﻬﻲ ﭤِﻲ ﭔﺎڏאﺋﻲ‪،‬‬
‫ﺑﺨﺶ אﺳﺎن ﮐﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬

‫אوﻫﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وﻳﭡﻲ ﺳﻮ ورهَ وﺳﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪402‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎﻧﮓ אڏאﺋﻲ ﻛﻴﺌﻲ‪.‬‬

‫در אوﻫﺎن ﺟﻲ ﺟﻲ دﻟ ﺳﺎﺋ ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﭤﻮ ﺳﮓ ﺳﮇאﺋﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭔ َ ِﮅي ﭔﺎ ُﻧﻬﻮن ﭔﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِﻫﻨﻴﻮن ﻫﻮﺗ َﻦ ﻫﭣ آﻫﻲ آﻫﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎﻫﻲ!‬
‫ﻧﺎﻫﻲ ٖ‬
‫ﻛ ُ ﭼﻮي ﺗﺎ ٖ‬
‫ﻧﺎﻫﻲ‪.‬‬
‫ﻓﺮאﺳﺖ‪ ،‬ﻋﻘﻞ‬
‫ﻓ َ َﻬ ُﻢ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻧﺎﻫﻲ ٖ‬
‫ﻧﻴﻬﻦ ﺑِﻨﺎ ٖ‬
‫אرאدت‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﺴﺖ ﭤﻴﺎ ﻤﻮر ِ‬
‫אﭤﺎﻫ ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻞ ﻧﻪ ﭘ َﺌﻲ ﻛﻨﻬﻦ ڏאﻫﻲ ڏאﻫﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ِ‬
‫ﺟﻨﻬﺎن ﻧﻮن ﭼﺎﻫﻲ ﭼﺎﻫﻲ‪.‬‬
‫ڏوڙא ﻃﺎﻟِ َﻊ ﭤ אُﻧﻬﻦ ﺟﺎ‪ُ ،‬‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﻫﻲءَ ﺎﮢﻲ ﮀﺎﻫﻲ ﮀﺎﻫﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫وس ِﻣﮍﻳﻮﺋﻴﻲ َ‬

‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺳﺎن‪ ،‬ﻛ ”ﺳﭽﻴﮇﻧﺎ“ ﺳﺎﻫﻲ ﺳﺎﻫﻲ‪.‬‬
‫َﺳﮛ ِﺳﻴﺎﭘﻮ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻳﺎر ﺗﻮن‪ ،‬آﻫﻲ ِﻫﺖ َאﺳﺎن ﺟﻮ ُ‬
‫ﺣﺎل ِﻫﻲ!‬
‫آءُ אﺳﺎﻧﻮٽ َ‬
‫ُא ِ‬
‫ﻳﺲ ۾‪،‬‬
‫ريء ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﺮد َ‬
‫ﭔﺎﮢﻜﻮ آﻫﻴﺎن ﮔﮭﮣﻮ ﺗﻮ َ‬
‫ِ‬
‫ﻮم ﻛﺮ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ َﺳﻨﺪو َא ُ‬
‫ﺣﻮאل ِﻫﻲ‪.‬‬
‫آءُ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻌﻠ ُ‬

‫ِ‬
‫آﻫﻪ אوﺳﻴﮍو אوﻫﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﺷﺐ روز אﮐﮍﻳﻦ ۾ ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻨﺪء ﻣﻮن ﺟﺎﮘﻨﺪي‪ ،‬آﻫﻪ ﺧﻮאب ۾ ﺑﻪ ُ‬
‫ﺟﺎﻧِﻲ َﺳ ِ‬
‫ﺧﻴﺎل ِﻫﻲ‪.‬‬
‫در ُאﺗﻲ‪ ،‬دوﻧﻬ وﺟﮭﻲ و ِﻳﻬﻲ رﻫﺎن‪،‬‬
‫دوﺳﺖ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪403‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻨﻬﻦ ڏﻳﮑﺎرج ﺐ ﻣﻮن ﮐﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ آﻫﻪ وﻳﻬﮡ ﻫﺖ وﺑﺎل ِﻫﻲ‪.‬‬

‫دوﺳﺖ دل ﺧﻮﺷﺤﺎل َ‬
‫ﻛﺮ‪،‬‬
‫َ‬
‫دردﻣﻨﺪ ﺟﻲ در ِ‬
‫َ‬
‫ﭘﻴﻬﻲ‪ ،‬آءُ‬
‫ﺻﺪﻗﻲ ﻛﺮﻳﺎن ِﺳ ُﺮ ﺳﺎهَ ﺳﺎن‪ ،‬ﮀﺎ ِﻣﻠﻚ ۽ ﭔﻴﻮ ُ‬
‫ﻣﺎل ِﻫﻲ‪.‬‬
‫ٖ‬
‫وﻳﭡﻲ ﻧﻬﺎرﻳﺎن وאﭨ َ ِﮍي‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ َאﭼﮡَ ﺟﻲ ﻟﺌﻪ ﻣﻴﺎن‪،‬‬

‫ﻟ َ ُﻬﻪ ُﺳ ِﮅ َﺳﻨﺪ َ ﺳﺎﺟﻦ אﭼﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ آه ِﺟﻴﮡ ﺟﻨﺠﺎل ِﻫﻲ‪.‬‬
‫دوﺳﺖ دﻟﺪאرﻳﻮن ڏﻳﻮ‪،‬‬
‫ﭘﺎﮢﻮن ﭘ َﺮي ﻧﻪ ﻛﺮﻳﻮ ﻣﻮن ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻲ‬
‫َ‬
‫ﻫﻮء ﺗﻮن َﺳﺪאﺋ ِ ﺳﺎڻ ﻣﻮن‪ ،‬آﻫﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ﺟﻮ ُ‬
‫ﺳﻮאل ِﻫﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫آﻳﻮ ُﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﮔﮭﺮ ﻳﺎر‪،‬‬
‫ﺟﻨﻬﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﻣﻮن ﭤﻲ ﺳﺎﭤﻲ َﺳﻨﭝﺎﻳﺎ!‬
‫در ﭘﻴﻬﻲ ﻣﻮن آﺋﻴﻮ‪ ،‬אڄ دوﺳﺖ ِﻣﭡﻮ دﻟﺪאر‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﺟﻲء ﮐﻲ ﺟﺎر‪.‬‬
‫ﺳﻮﺋﻲ ﮔﮇﻳﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻫﻮ ﺟﻨﻬﻦ ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫ﺑﻠﻜﻞ ﻛﻴﺎﺋﻮن ﭘﺎﻧﻬﻨﺠﻮ‪ ،‬ڏﻧﺎﺋﻮن ﻗﻮل ﻗﺮאر‪.‬‬

‫ﻣﻌﺎف ﻛﻴﺎﺋﻮن ِﻣ َﻬﺮ ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻮن ﺗﻲ ُﻫﺌﻮ ﻣﻴﺎر‪.‬‬
‫ِ‬
‫زאر‪.‬‬
‫ﻲء ۾‪ ،‬ﮀﮇ روﺋﮡ زאرو ُ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺮﻫﺎﺋ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎﭤﻲ ﭘﻴﺌﻲ‪ ،‬אڙي ﺳﺎﭤِﻲ ُﺳﮅ ڏ ﻮ!‬
‫ﻳﻦء‬
‫ٖ‬
‫رאت ﭘﺮ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪404‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﭘ ُﭵﺎﮢﺎن ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﺣﺎل אﺳﺎن ِﻫﺖ ﻫﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺎﮢﻮ ﭤ َ‬
‫ﻜﻲء ِﻫﻚ ﭤﻴﺠﻮ!‬
‫َ‬

‫ﭘ َ َﺴﮡ ﻛﺎرڻ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮓ אُڏא ﻛﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻧﻴﺠﻮ!‬
‫ﻫﻲء ُ‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎل وﭠﻲ َ‬

‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﻋﺮض آرﻳﺎﮢﻲءَ ﮐﻲ‪ ،‬ﻧﺎنءَ ڌﮢﻲءَ ِﻫﻲ ﻧﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ﭔﺎﻧﻬﻮن ﭔ َ ِﮅي ﭼﮝﻴﺎ ﭼﻴﺠﻮ!‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎرאن ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ﮐ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ﭘ ﻳﻦ ﭘﺎﻧﮅﻳﻮ وﭸﻲ ﭘﻴﺠﻮ!‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫دوﺳﺖ دﻻﺳﺎ ڏﻳﺌﻲ‪ ،‬ڏک ڏوڙو ِ‬
‫وري ڏﻳﻨﺪﺋﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﻣﺘﺎن وﻳﻬ ﻣﺎٺ ﻛﺮي‪ ،‬ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺳﺎن ﺗﻮ ﭘﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎن ﻧﻴﮣﻦ دل ﻧﻴﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎ ڏﭠﺎ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻣﺎرﻳﺎ ﺳﻲ َ‬
‫ﻛﺠﻠ ﻛﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َאڄ ﺻﺒﺢ ﺗﻮ وٽ ِאﻳﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آڏو َﺳﭵﮣﺎن‪ ،‬ﭔﺎﻧﻬﻮن ﭔﮅي آءُ ﭔﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﭛ ﺑﺪﻳﻮن ﺑﺨﺸﻴﻨﺪﺋﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ﻲء ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ِﻫﻴﺌﻦ َم وڃُ ﺗﻮن ﻣﺎرﻳﻮن‪َ ،‬‬
‫ﻫﻮت ِﺎﮢ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪405‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِﺳﻚ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻲءَ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻛﻮﻛﺎن ِﻫﻦ ﻛﻲ ﻛﺎرﻳﻮن!‬

‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘ َﺮي ﮀﻮ وﭸ ‪ ،‬ﭔﺎرڻ دل ۾ ﭔﺎرﻳﻮن؟‬

‫ﭔﺎﺟﮫ ﭔﺎروﭼﺎ ﺗﻮ ﭘﻮي‪ُ ،‬ﺳ ِﮣﻲ ﺿﻌﻴﻒ ﺟﻮن زאرﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬

‫ﺟﺎﻳﻮن ﺳﺎري‬
‫ﺟﻲء ۾‪ ،‬ورﻫﻪ َאوﻫﺎن ﺟﻲ وאرﻳﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻣﻴﺎن ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ﺟﻮن‪َ ،‬ﺳ ُﻬﻪ آر ِﻳﺎﮢﻲ آرﻳﻮن‪.‬‬

‫ﺳﮏ אُﺗﻲ ﭤﻴﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ڏک ِﻫ ڏﻳﻬﺎڙﻳﻮن‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻬﺎن ﭤﻮ روﺋﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮ ﮐﻲ ﺳﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫َﺳ َﭵﮡَ ﺗ ُﻨﻬﻨﺠﻮ ﺑِﺮﻫﻪ ﺑﺎري‪َ ،‬אﺳﺎن ِﺟﻲ ﺳﺎڻ ﺗﻮ ﻳﺎري‪،‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ﺗﺎ ﭔﺎ ِﻧﻬﻲ ﺗﻮن ﺗﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭔﮅي ﭔﺎﻧﻬﺎن ِ‬
‫ﻛﻴﻢ زאري‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫َאﭼﺎﻧﻚ ﻟ َﻨﺌﻪ ﺟﺎ ﺗﻮ ﻻﺋ ِﻲ‪ ،‬ﭘﺌﻲ‪ ،‬ﺗﺎ َ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧﻪ ﻣﻮن ﻛﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫وﮢﻴﺌﻲ ﺟﺎﺋ ِﻲ َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﮘﺎري‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻲ ﺳﺎﺋﻲ‪ ،‬ﭘﺎﺗِﻲ ُﺳﻮن ﮘﻞ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫وڌو ﺳ‬
‫ﻃﻠﺐ ۾ ﺗﻮﺋﻲ‪ ،‬ﻧﻪ ﻫﻮ ِﻫﺖ ﺣﺎل ﻣﻮن ﻛﻮﺋﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﭼﻮאن ِﻫﻲ ﺣﺎل ﻛﻨﻬﻦ روﺋﻲ‪ ،‬ﻣﻌﻠﻮم آﻫﻲ ﺗﻮ ﮐﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻲ ﻻﻳﻮن‪ ،‬وﻳﻮن وﺳﺮي َﺳﭝﺌﻲ وאﻳﻮن‪،‬‬
‫آﻻ ِﻧﭝﻴﻮن‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫אﺳﺎن ﺟﻲ ﻃﺮف ڏي آﻳﻮن‪ ،‬ﻛﺌﻲ ﺳﭛ‬
‫ﻟﻮכ ﺑﻴﺰאري‪.‬‬
‫دم ﺟﻲ‪ ،‬ڏאڍي آﻫﻲ رאهَ ِﻫﻦ ﻏﻢ ِﺟﻲ‪،‬‬
‫ﻟِﮑﺎن ﻛﻴﺌﻦ ﮘﺎﻟﻬﻪ ِﻫﻦ َ‬
‫ﻣﻼﻣ َﺖ ُ‬
‫ﻛﻞ ﻋﺎ ِﺟﻲ‪َ ،‬אﺳﺎن ﺗﺎ َאﺻﻞ ِאﺧﺘﻴﺎري‪.‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪406‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﻛﺮ َﺳ َﻮ ﺷﻜﺮאﻧﺎ‪ ،‬ﭘ ُﮁﻲ ﺗﺎ ﺑِﺮهُ ﺑﻴﮕﺎﻧﺎ!‬
‫ﺗﻮڙي ِﻫﺖ ﺳﻲ ﭤﻴﺎ دﻳﻮאﻧﺎ‪ ،‬ﻣﻠﻴﻮﺳ دوﺳﺖ ِﻫﻜﻮאري‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺌ‬

‫ﻳﺎر ِ‬
‫ﻣﺮﺷﺪ ﺗﻨﻬﻨﺠﻮن دﻳﺪאن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻣﺎرن ﭤﻴﻮن!‬
‫ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ﮐﻲ ِ‬
‫ﮀﻮه ﻣﻨﺠﮭﺎرאن‪،‬‬
‫ﮀﻜﻲ ﺗﻪ ﻫﮣﮡ ﭤﻴﻮن َ‬
‫ٖ‬
‫ُ‬
‫ﺑﭥﻲء ﺟﻮ ﺑ َﮁﺎﺋﻦ ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻛﺎن َ‬
‫ڏﺳﮡ ﺳﺎن ڏور وﺟﮭﻦ ﭤﻴﻮن‪،‬‬
‫دאم دﻟ ِ ﺟﻮ دﭔﺎﺋﻦ ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫ﺷﻬﺒﺎزن ﺟﺎن َ‬
‫ﻛﺮن ﺳﺘﻮﻧﺎ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮر אُﻧﻬﻲءَ ﺳﺎن ﮔﮭﺎﺋﻦ ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺟﺎڏي َﭼﮍﻫﻦ ﺗﺎڏي ﺑِﺮﻫﻪ ﺑ ُﺮאﻗﺎن‪،‬‬
‫ﭘ رﻛﻴﺐ ﻧﻪ ﭘﺎﺋﻦ ﭤﻴﻮن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺟﮭﮍא َﺳﻮﻳﻦ ﻫﺰאرﻳﻦ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﺋ ِﻲ ُ‬
‫ﻛﺮﻧﺶ ﻣﻨﺠﮫ ﻛﻨﺒﺎﺋﻦ ﭤﻴﻮن‪.‬‬

‫داﺴﺘﺎن ﺴﺘون‬
‫‪1‬‬
‫ﭼﮍﻫﻴﻮ َﺳﺮ ﮀﺎﻧﭝ ‪ ،‬ﻟ َﻨﻮﻳﻦ ﺟﻲ ﻻﺗﻴﻮن ﻛﺮي؛‬
‫ﺗﻪ ’ﺳﻨﻴﻬﺎ ﺳﺎﻧﭝ ‪ ،‬ﺟﻲ ﭤﺎ ُﻣ َ‬
‫ﻜﺌﻲ َﺳﭵﮣﺎن‪‘.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪407‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪2‬‬

‫ﭨﻜﻴﻮ ﺗﻲ ِ‬
‫يء‪ ،‬ﻟ َﻨﻮﻳﻦ ﺟﻲ ﻻﺗﻴﻮن ﻛﺮي؛‬
‫ﭨﺎر َ‬
‫زאريء‪ ،‬אُﭜﻲ ﺳﻨﻴﻬﺎ َﺳﭵﮣﺎن‪.‬‬
‫ڏﺋﻲ ﺳﺎن‬
‫َ‬
‫‪3‬‬

‫ﭘﺎرאﻧﭝﺎ ﭘﻮﻳﻮن‪ ،‬وﺟﮭﻲ ﮘﻮري ﮘﭽﻲءَ ﻛﺎﻧﮓ ﺟﻲ؛‬
‫آب אﮐ ﻣﺎن‪ ،‬ﻧﻴﻬ ﻧِﭽﻮﻳﻮن؛‬
‫ﻛﮃي ُ‬
‫ﻟﮍﻛﻦ ﺳﺎن ﻟﻮﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻲ ﻫﺌ ﻻﺋﻴﺲ ﻫﭥﮍא‪.‬‬
‫‪4‬‬
‫ﭼﮍﻫﻴﻮ ڏאر ڏﺋﻲ‪ ،‬ﺳﻨﻴﻬﺎ ﺟﻲ ﺳﭵﮣﺎن؛‬
‫ﭤﻮ َﭴﮡ روح رﮘُﻦ َﻣﻮن‪ ،‬ﻧﻴﺎﭘﻦ ﺳﺎڻ ﻧِﺌﻲ؛‬
‫ﺟﺜﻮ ِ‬
‫ﻳﻦء ﺟﺎ‪.‬‬
‫ﺟﺎء ﭤﺌﻲ‪ ،‬ﺳﮣ ﭘﺎرאﻧﭝﺎ ِﭘﺮ َ‬
‫‪5‬‬

‫َאڄ ﻛﺎﻧﮕﻞ آﻳﻮ‪ ،‬ﻣﺎٺ ﻛﻨﺪي ﻣﻮ ﮫ َﻣﻮن؛‬
‫ﺳﺎه ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﻴﺒﺎﻳﻮ؛‬
‫ﺳﻮ ﺗﺎ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫אڄ ﺒﻮﺑﻦ ِﻣﻬﺮ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﻫﻴﮇي َﻫﻼﻳﻮ‪ُ ،‬‬
‫‪6‬‬

‫ِ‬
‫َאڄ ﻛﺎﻧﮕﺎ ﭼﺌﻪ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ‪َ ،‬ﺳﺮﻫﺎ ڏﭠﺌﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ؟‬

‫َ‬
‫ﺣﺎل אﺳﺎن ِﻫﺖ ِﻫﻬﮍא‪ ،‬ﻛﻲ ُﻫﺖ ﭜﻲ ُﻫﺌﺎ ِﻫﺌ !‬
‫אوت אﮐ ِﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺟﮭﮍ ِﺟﺌ ‪ ،‬ﺗ ِﻴﺌﻦ ﭤ ِﻲ َ‬
‫ﺟﮭﺎم ڏ ٖﺋﻲ ُ‬
‫َ‬
‫‪7‬‬
‫‪v‬‬
‫‪408‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ڏאﻫﺎ ﭤﻲءُ ﻧﻪ ِ‬
‫ﻳﻬﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﭤﻲ و ﮭﮍو؛‬
‫ڏور‪ ،‬و ُ‬
‫ِ‬
‫ﻟﻬﻮﻛﻲ ﮘﺎ ِﻟﻬﮍي‪ ،‬ﺟﺎن ُﻫﺌ رאت ﺣﻀﻮر؛‬
‫ﻛﺮ ﻛﺎ‬

‫دوﺳﺖ אﮘ دﺳﺘﻮر‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ِﺗﻌﻈﻴﻤﺎن ﺗﻮﮐﻲ ڏﻧﻴﻮن؟‬
‫َ‬
‫‪8‬‬

‫ِ ِ‬
‫زאغ زﺑﺎﻧﻮن ﻛﮃي‪ِ ،‬אﻫﺎﺋﻲ وאﺋﻲ؛‬
‫’ ِﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬آﻫﻪ ﺗﻮ ﮐﻲ وאڌאﺋﻲ؛‬
‫ِ‬
‫’ﭘﮁﻲ ﺣﻘﻴﻘﺖ َ‬
‫ﺣﺎل ِﺟﻲ‪ُ ،‬ﻫﺖ ﺳﺎﺟﻦ َﺳﭝﺎﺋﻲ؛‬

‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮش אﺳﺎن ﺟﻮ‪َ ،‬‬
‫’ﺗﻪ ِ‬
‫ﻛﻞ ڏﺋ ﻛﺎﺋﻲ!‘‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻳﻦء ﭘﺎرؤن ﺗﺎﻧﻬﻨﺠﻲ‪.‬‬
‫ﺮ‬
‫ﭘ‬
‫ﺌﻲ‬
‫ﻛ‬
‫ﻲ‪،‬‬
‫ﻣﻮن ﺳﺎن ﺑﻴﺤﺪ ﭜﻼﺋ‬
‫َ‬
‫‪9‬‬
‫א� ﻟﮗ אُڏאم‪ ،‬ﺗﻮن ﻣﻮﭨﻲ ﺒﻮﺑﻦ ڏي؛‬
‫ﻲء ﺟﻮ ﭘﻴﻐﺎم؛‬
‫ِ‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ‪ِ ،‬אﻫﻮ ِ‬
‫ﭘﺎﭴ َ‬
‫وﭸﻲ ڏﻳﺞ ِﭘﺮ َ‬

‫ﺳﻼم؛‬
‫ﻛﺮي ﻗﺪﻣﻦ ﺗﻲ ﭘ َﺌﻲ‪َ ،‬ﺳ َﻮ ﻟ َﮏ ڏﻳﺞ َ‬
‫ِ‬
‫آﻫﻲ אوﻫﺎن ريءَ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﻫﺖ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﺎﺗﺎم؛‬
‫’אﭼﮡ ﺟﻮ َא ﺎم‪َ ،‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ‪‘.‬‬
‫ﻛﺮ ِﺳﮕﮭﻮ ﻃﺮف ”‬
‫َ‬
‫‪10‬‬

‫ﻧﺎ ﺗﻪ ِﻣﺮي وﻳﻨﺪو ﻫﻲءُ‪ ،‬א� ﻟﮗ َאﭼﻴﺞ ﺗﻮن؛‬

‫ﺟﻲء؛‬
‫ﺗﻮ َﺗﻮن آﻫﻲ ﻫﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ‪ ،‬ﺻﺪﻗﻲ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻻﻫﻪ ﻓﺮאق ﻓﻘ ﮐ َﻮن‪ ،‬وא ِ و ﮭﻮ ﭤﻲءُ؛‬

‫ﺗﻮن ﭘﮡ אن ﺟﻮ ﭤﻲءُ‪ ،‬ﺟﻮ ﻧﻮﻛﺮ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ﻧﺎ َﻧﻮ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪409‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪11‬‬

‫ِ‬
‫َﺳﭝﺌﻲ ڏﻳﺞ ﺳﺎري‪ ،‬ﺳﻨﻴﻬﺎ ﮐﻲ َﺳ َﭵﮣﺎن؛‬
‫ﻧﺪر ﮔﺬאري؛‬
‫’אوﻫﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ُ ،‬ﻫﺖ ﮔﻮ َ‬
‫’ َﮔﮭ ِﮍي ﻧﺎ ﮔﮭﺎري‪ ،‬ﻣﻴﺎن ﺒﻮﺑﻦ ري‪‘.‬‬
‫‪12‬‬
‫ﭘ َ ِﮑﻲ ﺳﻮﺋﻲ ﭘ َ َﺮ‪َ ،‬אڄ אُڏאﮢﻮ אوڏﻫ ؛‬

‫رﺳﻴﻮ وﭸﻲ אُﺗﻬ ‪ ،‬ﺳﻮ ﭘﺎﻧﮅي ﻣﻨﺠﮫ ﭘ َ َﻬﺮ؛‬
‫آڏو ﻋﺠﻴ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﻴﺎﺋ ﺳﭛ َﺧ َ ؛‬
‫’ ُﻫﺖ ِ‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ﮐﻲ َאوﻫﺎن ﺑﻨﺎ‪ِ ،‬ﻫﻨﻴﮍي ﻣﻨﺠﮫ َﺣ َﺸﺮ؛‬
‫’ﭤﻮ אوﺗﻲ אﮐﮍﻳﻦ َﻣﻮن‪ ،‬ﺑﺎرאﻧﻲ َ َﺮ؛‬
‫’ﻫﺎﮢﻲ ڏﻳﻮ دﻻﺳﻮ دﻟ ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﻋﺎﺷﻖ אُت َﻣﺮي وﭸﻲ‪‘.‬‬
‫‪13‬‬
‫ڏאر ﭼﮍﻫﻴﻮ ڏאﻫﻮ‪ ،‬ﭤﻮ ڏﺋﻴﻢ دﻻﺳﺎن دل ﮐﻲ؛‬
‫ﺗﻪ ’ﺻﺒﺢ ﺳﺎﻧﺒﺎﻫﻮ‪ ،‬ﻫﻮ َאﭼﮡ ﺟﻮ‬
‫ﻋﺠﻴﺐ ﮐﻲ‪‘.‬‬
‫َ‬
‫‪14‬‬

‫ﭘﮑﻴﮍא ﭘ ُﻮ ِ‬
‫ﻳﺎنء‪ ،‬ﻟ َﮍﻫﺎن ﻣﻮﺗ َﺳﻨﺪﻳ ُﻮن؛‬
‫ڏאﻣﻲ אوڏڙو‪ ،‬ﺗﺎ ﺟﮭﻮ ءَ ۾ ﺟﮭﻮ ِ‬
‫آءُ אُ ِ‬
‫ﻟﻴﺎنء؛‬
‫َﺳﭝَﺌﻲ ﮐﻨﭛ ﮐﭥﻮريءَ ۾‪ ،‬ﻻﮐﻴﮣﺎن ﻟﻮ ِ‬
‫ﻳﺎنء؛‬

‫ﭘﻮء ﺳﺎرو َ ﻬﻮ ِ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎنء‪ِ ،‬ﻫﻚ ِﻫﻚ ﻛﺮي َﻫﭥ َﻦ ﺳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪410‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫ڏﭠﻮ‪ ،‬ﭼﺌﻪ ﻛﻲ ﭘﺎ ِﻧﮅي آﻳﺎ!‬
‫ڏﭠﻮ‪ ،‬آﻳﺎ َ‬
‫آﻳﺎ َ‬
‫ﭘﺎر ڏي‪َ ،‬ﺳ ِﻞ ﻛﻲ ﺳﺎﭤ ِﻲ‪َ ،‬ﺳﻌﻴﺎ!‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ ِﻫﻦ َ‬
‫ﭘﺮ َ‬

‫ﻛ ُﻬﻪ ڙي ﻛﺎ َ‬
‫ﻃﺮف אﺳﺎن ﺟﻲ َ‬
‫ﻧﮕﻞ‪ ،‬ﻫﺎ روح ﺳﻨﺪن ﺟﺎ رאﻳﺎ!‬
‫وري ﺳﮕﮭﻮ ﻣﻴﺎن ونءُ אوڏאﻫ ‪ ،‬ﺟﻮ ُﺳﻮرن َאﺳ ﺳﺘﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺳﻨﭝﺎر‪َ ،‬ﺳ َﭵﮡ ِﭜﻲ ﻛﻲ ﺋﻲ ِﺳﻜﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎري ِﻣﻴﺎن ﮔﮭﮣﻮ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﺟﻲ ﻣﻮن ﺗﻲ‪ ،‬ﭼﺌﻪ ﺟﺎ َ‬
‫ﭼﻮٽ ﭼﻼﺋﻲ!‬
‫َﭼﺸﻤﻦ َ‬
‫ِ‬
‫درد ﻣﻨﺪن ِﺟﻲ دل َאﭼﺎﻧﻚ‪ ،‬آﮢﻲ ﻋﺸﻖ آڙאﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫َאﺳﺎن ﺎﮢﻦ ﺗﻲ روز אزل ﮐ َﻮن‪َ ،‬ﭼﺆ‪ ،‬ﺗ َﻨﻬﻦ ﺟﻲ ُﺣﺴﻦ ﻫﻼﺋﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِﭔﻨﻬﻲ אﮐﮍﻳﻦ ﺳﻴﻒ ﺳﺘﻢ ِﺟﻲ‪َ .‬ﭼﻮ ﺟﺎ آﮢﻲ ﻤﭼﻜﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ُ ِ‬
‫ﺧﻴﺎل ﮐ ُﭙﺎﺋﻲ؛‬
‫ﮍﮀﻲ ﺑِﺮهَ ِﺟﻲ ِﺳﻴ َאﻧﺪر‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ِﻫﻦ‬
‫ﺑَ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ زאري زאري‪ُ ،‬ﺳﻬﮣﺎ ﺳﺎﺋ ﺗﻮ ﺳﺎن!‬
‫ﻣﻌﻠﻮم ﺗﻮ ﮐﻲ ﮘﺎﻟﻬﻪ אﺳﺎن ﺟﻲ‬
‫ﺳﭵﮡ ﺳﺎ ﺳﺎري ﺳﺎري‪.‬‬
‫ﻳﺎر َ‬
‫َ‬
‫ﻫﻴﮣﻲ وאءُ ِ‬
‫ِﻫﻲءَ ﺗﺎ ِ‬
‫وﻫﻴﮣﻲ‪،‬‬
‫ﺑِﺮه אوﻫﺎن ﺟﻮ ﺑﺎري ﺑﺎري‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪411‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫دوﺳﺖ ِﻫﺌ ۾ ﻳﺎر ﺎﺋ ‪،‬‬
‫َ‬

‫َ‬
‫ﮔﮭﻮٽ ﻧﻪ وﺟﮭﺞ ِ‬
‫ﮔﮭﺎري ﮔﮭﺎري‪.‬‬
‫َא َ‬
‫ﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﻫﻲ אوﻫﺎن ﺳﺎن‪،‬‬
‫ﻳﺎر אﺳﺎن ِﺟﻲ ﻳﺎري ﻳﺎري‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻳﺎر ”‬
‫ﻃﺮﻓﻮن ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫َ‬
‫آﻫﻪ ﮘﭽﻲءَ ۾ ﮘﺎري ﮘﺎري‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻳﺎر ﺗﻮ ﺳﺎن‪ ،‬ﻛﻲ ﺗﺎ ڏﻳﻨﻬﮍא ﻟ َﻨﮕﮭﺎ َ !‬
‫َ‬
‫ڏک ﺟﺎ ﻣﻴﻨﻬﮍא وﺳﺎ َ ‪.‬‬
‫رאﺗﻴﺎن ڏﻳﻨﻬﺎن ِﺳﺮ ﺗﻲ ﻛﻴﺌﻲ‪َ ،‬‬
‫ﭘ ُﭵﺎﮢﺎ אوﻫﺎن ﺟﻲ ڏאﻫﺎ‪ ،‬ڏאڍא ﺳﻲ ﭘﻮر ِﭘﺮא َ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮر َﺳﻼ َ ‪.‬‬
‫ِﺳﻚ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎرא ﺋﻲ َ‬
‫ﭘﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ڏﻳﻬﺎڙي ﺳﻲ ﭘﻨﮅڙא ﭘ ُﮁﺎ َ ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬

‫”ﺳﮁﻮ“ ﺳﻲ ﺋﻲ آﻳﺎ َﺟﻦ ﻟﺌﻪ‪ ،‬ﻓﺎﻻن ﭤﻲ روز وﺟﮭﺎ َ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﻳﺎر ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺎﭤِﻲ ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ َ‬
‫ﺳﺎري ڏﻳﺞ ﺳﻼم!‬
‫ِﭘﺮت ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ روز َאزل ﮐﺎن‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺎن ُ ﺐ ُﻣﺪאم‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر َﺳﭵﮡ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬אﭼﮡ ﺟﺎ َא َﺎم‪.‬‬
‫ﭼﺌﻲ َﻣﻜﺎ ُﻫ َﺌﻮ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪412‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫ﻨﮕﺎم‪.‬‬
‫َאوﻫﺎن ﺟﻲ ﻧِﻲ َ‬
‫ﻳﺎر َאﭼﮡ ﺟﺎ‪ُ ،‬ﻫ َﻞ ﭘ َﻮن َﻫ َ‬
‫ﻼم‪.‬‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻴﻬﺎ ﻛﻴ א‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ در ﻏُ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡَ‪ ،‬ﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ِﭘﺮت َאﺻﻞ ﮐ َﻮن ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﺳﺎن َ‬
‫َאﺻﻞ אﺳﺎن ﺟﻮ ﻋﺸﻖ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻮڙﻳ آﻫﻦ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ﻛﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫ﻛﮇﻫﻦ ُﻣﻜﻮ‪ -‬ﻛﻮﻧﻪ אﺳﺎن ڏي‪،‬‬
‫ڏﮐ ﻧﻴﺎﭘﻮ ڏﻳﺌﻲ‪.‬‬

‫ِ‬
‫َאﺳ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن ِﻫﻚ ﭤﻴﻨﺪאﺳ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫وﭼﻮن وאﺋﻲ ِﻫﺠﺮ ِﺟﻲ وﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻲ ﺋﻲ ﺳﺎ ِﻧﭝﺞ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن َאﺳﺎن ﺟﻮن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﺎﻧِﻲ ﻛﻴﮍم ﺗﻮ ﺳﺎن ﺟﻲ ﺋﻲ‪.‬‬
‫َ ِ‬
‫ﺟﻲ ﺋ ِﻲ َ‬
‫ﻗﻮل ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن‪،‬‬
‫ﻛﻴﺎ َﻫﻢ‬
‫ِ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﭘﺎڙﻳﻨﺪس ﺳﻲ ﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫وﻳﻬﻲ ِﻫﺖ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ وﺳﺎرﻳﻦ؟‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮ ﮐﻲ ﭘﺎڻ َ ﭘ ُ َﮁﮡ ﭤﺎ!‬

‫‪v‬‬
‫‪413‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫دوﺳﺖ ﭼﻮن ﭤﺎ‪.‬‬
‫”ﺟﻴﻬﻮ ﺗﻴﻬﻮ آﻫﻪ אﺳﺎن ﺟﻮ“‪ ،‬ﭼﺌﻪ ﺟﻮ‬
‫َ‬
‫ﻛﮇﻫﻦ ﻣﺎﻧﺪو ﻣﺘﺎن ﭤﺌ ﺗﻮن‪ ،‬ﺗﻨﻬﻨﺠﻲ אﮜَﮡ َא َﭼﻦ ﭤﺎ‪.‬‬

‫ﭘﻮر ﭘ َﻮن ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﺟﮇﻫ ﭤ ﭤﻴﻮن ُﻫﺖ ﭘﭽﺎرאن‪ ،‬ﺗﮇﻫﻦ ِﻫﺖ َ‬
‫وﺳﻦ ﭤﺎ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺗﻮ ﮐ َﻮن ﭘ َﺮي ﻧﻪ آﻫﻦ‪ ،‬وﻳﮍﻫﻲ َﭴﮡُ ﺗﻪ َ‬

‫ﻣﺎﻧﺪو َﻣﺘﺎن ﭤ ‪ ،‬ﺧﻮش ﭤِﻲ ”ﺳﭽﻮ“‪ ،‬ﻫﻮ َא ُڄ ﮔﻮش ﮔﺬאرن ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ﻛﻦ ﻓﺮﻳﺎد َאﺳﺎن ِﺟﻲ!‬
‫ﻣﺎن ِﭘﺮﻳ َﻦ ﮐﻲ ﭘﻮي‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻮ ﻣﺎرﻳﻮن ُﺳﮣﻮ َﺳﭝﻴﺌﻲ‪،‬‬
‫אدﻳﻮن ِڙي ِ‬
‫ﻧﺎﻫﻴﻮ אوي‪.‬‬
‫ﻳﺎر َﺳﭵﮡَ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﻫﻦ ِﺎﮢﻲءُ ﺟﻮ َ‬
‫ُ‬
‫ﭼﻮي‪.‬‬
‫ﺣﺎل وﭸﻲ ﻛﻮ َ‬
‫ﻲء ﺗﺎ ﺗ َ ِﻦ ِريءَ رאﺗﻮ ڏﻳﻨﻬﺎن‪،‬‬
‫ِﻫ َ‬
‫رאﻧﺪ روﺋﮡ ﺟﻲ روي‪.‬‬

‫دوﺳﻦ ﺟﻲ ﻛﻴﺌﻲ آﻫﻦ‪،‬‬
‫در َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻴﻬﺎ َﺳﻮي‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ﻳﺎر ُﻣﻨﻬﻨﺠﻲ ﮐﻲ‪،‬‬
‫ﺳﺎﭤ ِﻲ ﺗﻮن َ‬
‫ﻧﻴﺌِﻲ ﭘ َ ِ‬
‫ﻬﭽﺎء َﺳﻨﻴﻬﻮ ﻫﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪414‬‬

‫ﻤﺎﻟ‪‬وس‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﺗﻪ ”ﻗﻴﺪ א ﺎء“ ﺟﻲ ﻗﺴﻤﺖ‪ِ ،‬‬
‫وڌي‪ ،‬دوري ﺗﻮ ﮐﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ‪.‬‬

‫ﻳﺎر ﺟﺎﻧِﻲ ﺟﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻲ ﭘﺎڙج وאﻋﺪא ﭘﻨﻬﻨﺠﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺎ ُﻫﻴﺌﻲ َ‬
‫ﺧﻮرﺳﻨﺪﮔﻲ ﺣﺎﺻﻞ‪،‬‬
‫ﻛﺘﺎﺑ َﻦ ۾ وڌم ُﻣﻨﻬﻦ ﭤﻲ‪ ،‬ﺗﻪ ﭤﻲ‬
‫َ‬
‫ﻟﮙﻲ دل אوﭼ ِ ﺗﻮ ﺳﺎن‪ ،‬وﺳﺎري ﺑِﺮه ﺑﻲ ﺗﻲ ﺛﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﺗﻮ ﺗﺎ ِ‬
‫ﻓﺮאﻗﻲ ﻛﻴﻮ‪ِ ،‬אﻫﺎ ﻓﺮﻳﺎد ﻛﻨﻬﻦ ﮐﻲ ڏﻳﺎن؟‬
‫ﻛﻴُﺌﻲ ﺳﺎ َ‬
‫ﻫﻮ ﺟﻲ ﮘﺎﻟﻬﻴﻮن ِ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﻳﺎد آﻫﻦ ﺳﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻮل‪” ،‬‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪415‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬
‫ﺒﻴت ﺴﻨڌي روﺠ ن ﺒﺎﺒت‬
‫‪1‬‬
‫روﺟﮭﻮن رڻ ُ ِ‬
‫رت رﺋ َﻦ؛‬
‫ﻳﺎد ﻛﻴﻮن‪ ،‬אُﭜﻴﻮن ُ‬
‫ُ‬
‫ﮬﺮ ﻛﻨﮭﻦ و َﻳﻞ ُﮬﺌ َﻦ‪ِ ،‬אﮬﮍن אورאﺗ َﻦ ۾‪.‬‬
‫‪2‬‬
‫روﺟﮭﻮن رڻ ُ ِﭰﭩﻮ ﻛﺮي‪ِ ،‬‬
‫ﻻھ ِﻲ آﻳﻮن؛‬
‫ُ‬
‫ﭤ ِ ﺗﺎر ﻧﻪ ﺗ َﺮאﻳﻮن‪ ،‬ﺟﻮ ُﻣﻨﺪ ﻧﻪ אُﭠ َﻦ ِﻣﻴﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪3‬‬
‫روﺟﮭ ِﻦ رڻ ُ ِﭰﭩﻮ ﻛﻴﻮ؛‬
‫ﭠﺎن‪ ،‬وري‬
‫ُ‬
‫ُﻣﻨﺪﻳﻦ ِﻣﻴﻨﮭﻦ אُ ِ‬
‫ڏﭠﺎن؛‬
‫ﺋﻲء ﺟﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﮔﮭﮣﺎ ﮔﮭﺮ ِ‬
‫ڏوﻻ َ‬
‫ﻈﻲ َﻣﻨﺠﮫ ﻲ وﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻧﮭﻲء ﮐ َﺆن َא ِ‬
‫אُ َ‬
‫رﻣﺎن‪ٖ ،‬‬
‫‪4‬‬
‫ﭘﻴﻮن‪ ،‬ﺗ َﺮאﻳﻮن ِ‬
‫ﺗﺎر ﭤﻴﻮن؛‬
‫ُﻣﻨﺪﻳﻦ ُ‬
‫ﻣﻴﻨﮭﻦ ِ‬
‫ﭤﻴﻮن؛‬
‫وﭸﮡُ ﻣﭥ ﻣﺎﭤﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭤﺎﻛﻦ ﺗﻲ ِ‬
‫ﻳﻮن‪ ،‬ﺳﻮرڻ ُ ر ِﺎﮢﻦ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ِوﺳﺮي ﻛ َ و ِ‬
‫‪5‬‬
‫ﮬﻨﻴَﮍو ﮀـﮇي ُﮬ ِ‬
‫ﺖ‪ ،‬ﭤﻴﻮن روאﻧﻴﻮن روﺟﮭﻮن؛‬
‫وﺳﺮ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﭤﻴﻮن ﮔُ ِ‬
‫ـﺬאرن ِﮬﺖ؛‬
‫ڏﮐﻴﺎ َא َ‬
‫‪v‬‬
‫‪416‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫َאﭠﺌﻲ ﭘ َﮭﺮ ِﭼﺖ‪ ،‬وﻃﻦ ﺗ َﻦ ﻧﻪ وﺳﺮي‪.‬‬

‫‪6‬‬
‫روﺟﮭﻮن‪ ،‬ﻛﺎ ڏس ِﭼﺘﺎﺋﻲ َﮬﻠﻴﻮن؛‬
‫رڻ ُ ﮀﮇي‬
‫ُ‬

‫ﺟﻴﻠﮭﺎن ُﻣﻨﺪ אُﭠﺎ ﻧﻪ ِﻣﻴﻨﮭﮍא‪ ،‬ﺗﻴﻠﮭﺎن ﭤﻴﻮن ﻛﻮﺟﮭﻮن؛‬
‫ﻟُ َ‬
‫ﻟﻮﺟﮭﻮن‪َ ،‬ﺟﺮﻳﻦ ﺟﺎﻟِﮡَ َﮬﻠﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻜ ِﻦ ﺟﻮن ُ‬
‫‪7‬‬
‫ﻴﺎن‪ ،‬روﺟﮭﺎن ﻣﻮﭨﻲ آﺋﻴﻮن؛‬
‫ﻣﺎﭤ َﺮ ﻣﻴﻨﮭﻦ ِﭘ ِ‬

‫ﻳﺎن؛‬
‫وﺳﺮ َﺳﻨﺪא ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬وﺳﺮي ﺳﭛ و ِ‬
‫َא َ‬
‫ﭤﻴﺎن‪ ،‬ﭰ َﭩﻴﻮن ﭰﻮڙﻳﻮن ﮔَﮇﻳﻮن‪.‬‬
‫ﭤﺎﮢﺎ ﭤ َﺮ ِ‬
‫‪8‬‬
‫روﺟﮭﻦ َ‬
‫ﮘﺎٽ ﻣﭥﻲ ﻛﻴﺎ؛‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﭤﻴﺎ َאﺑ َﺮ‪ ،‬ﺗﮇﮬﻦ‬
‫ُ‬
‫אوﺳﺮ؛‬
‫ﻣﻮ ٰ وﮀﮍﻳﻮن ﻣﻴﮍﻳﻮن ‪ ،‬ﺟﻦ ﭤﻲ ﮔـﺬאرﻳﺎ َ‬
‫ﭘﮭﺎڙيء ﺟﻲ ﭘﺎ َﻧﺪ ۾‪ ،‬ﮔﮇﺟﻲ َ‬
‫ﻛﻦ ﮔُـﺬر؛‬
‫َ‬
‫ﭤﻴﻮن ﺳﭝﻴﺌﻲ َﺳﺮ‪ ،‬ﻟ َﻨﮕﮭ َ ڏﮐﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪9‬‬

‫ﺟﻲ ﭰ َﭩﻴﻮن ﺟﻲ ﭰﻮڙﻳﻮن‪ُ ،‬אﭠﻲ َאﭼﻲ ﮔَﮇ ﭤﻴﻮن؛‬
‫אوﺳﺮ َ‬
‫אورﻧِﻴﻮن אورﻳﻮن؛‬
‫َ‬
‫ﻛﻴﻮن ُﮬﻴﻮن‪َ ،‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺮوڙﻳﻮن‪ ،‬رڻ ُ ﺳﭝﻮﺋﻲ روﺟﮭﻴﻮن‪.‬‬
‫ﻟ َﮑ‬
‫‪10‬‬
‫وﺳﺮ ڏﻳﻨﮭﮍא؛‬
‫روﺟﮭﮍﻳﻦ אُﺗﺎءُ‪ ،‬ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ َא َ‬
‫‪v‬‬
‫‪417‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮ ٰ آﻧﺪא ِﻣﻴﻨﮭﮍא‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﮭﺮ ﻣﭥﺎءُ؛‬

‫ﺟﻲ ﮬﻴﻮن وﻳﭽﺎرﻳﻮن ِوﮀـﮍﻳﻮن‪ ،‬ﮬﻜﮍﻳﻮن ﭔ َ ﮐﺎءُ؛‬
‫وﻳ ُﻦ ُ‬
‫ڏول ِوﭼﺎءُ‪ ،‬אُﭠﻲ َאﭼﻲ ﮔـﮇﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫‪11‬‬

‫آﺳﺮوﻧﺪ آﮬ ‪ ،‬روﺟﮭﻮن رאﮢﻴﻮن رڻ ۾؛‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫وאﺟﮭﺎﺋ ؛‬
‫אُﭜﻴﻮن ﭘﻴﻮن אُڀ ڏي‪ ،‬ﭤﻴﻮن وאﺋﮍﻳﻮن َ‬
‫رڙﻳﻮن ﻛﻴﻮ رڻ َ ۾‪ ،‬ﭤﻴﻮن ﺑ ُﻮﻧﺪون ﺑ َﺮﺳﺎﺋ ؛‬
‫ﻛﺎﮬ ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ُ‬
‫ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ُ‬
‫ﻛﻨﮉ ﭤﻴﻮن‬
‫ﻨﮉ َو َﺳﻦ ِﻣﻴﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫ﻛ َ‬
‫‪12‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ رک َ ﺎءُ‪ ،‬ﭤﻮ ﻣﺎﮢﮭﻮ روﺟﮭﻦ ﺳﺎن ﮔﮇﻳﻦ؛‬
‫ِ‬
‫ﻨﺠﮫ ﺋﻲ آءُ‪ ،‬ﻛﻤﺎﺋﻲ ﭘﻮري ﻛﺮي‪.‬‬
‫ﮬﺎﮢﻲ ﺻ َﻣ ِ‬
‫‪13‬‬

‫آﻳﻮن َوس ﮀﮇي‪ُ ،‬ﻣﻨﺪﻳﻦ ُאﭠ َﻦ ﻣﻴﻨﮭﮍא؛‬

‫ﻣﻮ ٰ ﺳﻨﺪي ِﻣﮭﺮ آھ‪ ،‬ﺟﻲ وﮀﮍﻳﻮن ﮔـﮇ ﮔـَﮇي؛‬
‫ﻻھ ﻟﮇي‪ ،‬روﺟﮭﻮن ر ِﺎﮢﻦ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﻟﭥﻴﻮن َ‬
‫‪14‬‬
‫אوﺳﺮ ڏﻳﻨﮭﻦ؛‬
‫رﮢ َﺌ ُﻮن روﺟﮭﻴُﻮن آﻳﻮن‪ ،‬وﻳﻦ َ‬

‫ﻣﻨﺪﻳﻦ אُﭠﻦ ﻣﻴﻨﮭﻦ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻮن ُرخ ر ﺎن ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪15‬‬
‫‪v‬‬
‫‪418‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺲ؛‬
‫رﮢﺌ ُﻮن آﻳﻮن روﺟﮭﻮن‪ ،‬ﺟﻮ ﺳﻨﭝﺎﻟﻴﺎﺋﻮن د ُ‬

‫ﻳﺲ؛‬
‫ُﻣﻨﺪﻳﻦ אُﭠ َﻦ ﻣﻴﻨﮭﮍא‪ ،‬وﺳﺮي وﻳﻦ ﭘﺮد ُ‬
‫ﺳﻲ ﭘ ُﮡ ﺳﺮﮬﻴﻮن ﺳﺎہَ ۾‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﮬﻴﻮن אُ ٖﭠﻲ ريءَ אُد ُ‬
‫ﻳﺲ‪ٖ ،‬‬
‫‪16‬‬

‫אوﺳﺮ ِ‬
‫ڏﺳﻲ روﺟﮭﻴﻮن‪ ،‬رڻ َ ﭼـﮍﮬﻲ وﻳﺌﻴﻮن؛‬
‫ﺟﻲ َ‬
‫ﺗﻦ ﮐﻲ وﭸﻲ ُא َﺗﮭ ‪ ،‬ﭘ َﻠﻜﺎن ﻛﻲ ﭘﻴﺌﻮن؛‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ُﻣﻨﺪﻳﻦ ُאﭠﻦ ﻣﻴﻨﮭﮍא‪َ ،‬ﺳﺒﺰﻳﻮن ﺳﭛ رﻳﺌﻴﻮن؛‬
‫ـﺎھ ﮔُـﻠﻦ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ڍو وאري ڍﻳﺌﻴﻮن‪ ،‬ڍﻟﻴﻮن ﮔ َ‬
‫َ‬
‫‪17‬‬
‫ﻛ ُ‬
‫رڻ ﭼـﮍﮬﻲ روﺟﮭﺎن‪ ،‬وﻳﻮن وري َ‬
‫ﭟ ﻛﺮي؛‬
‫ِ‬

‫ُ‬
‫ﭼﺎכ َﭼﺮي؛‬
‫َﺳﺒﺰ ِﺳﻴﮣﻴﻮن آﺋﻮن ﺳﺎوڙﻳﻮن‪َ ،‬ﺳﭝﻜﺎ‬
‫ﭘ ُﺮي آﺋﻴﻮن ِﭘﻴﺌﻲ ﺗﻲ‪ ،‬ﭘ َﮭﺎڙؤن ﭘ َﺮي؛‬
‫وﻳ َﻦ ڏوﻻﺋﻲ ڏﻳﻨﮭﮍא‪َ ،‬ﺳﭝﻜﺎ ﭜ َ ُﻞ ﭜ َﺮي؛‬
‫ريء ﻣﻴﻼ ٖﺋﻲ َﺳ َﭵﮣ ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﻣﻮن ﻧﻪ َﺳﺮي‪َ ،‬‬
‫‪18‬‬

‫روﺟﮭﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻛﻴﻮن ڏوﻻون ڏﮐِﻴﻮن؛‬
‫ﺟﻲ رڻ َﭼـﮍﮬﻴﻮن‬
‫َ‬
‫ﺟﺒﻠﻦ َﺳﻨﺪي ﺟﮭﻮﻟِﺌ ‪ ،‬ﺑِ ُـﺮ ﮬﻴﻮن ﺑ ُﮑﻴﻮن؛‬
‫ﭤﻴﻮن ﮬﺎﮢﻲ ﺳﭛ ُﺳﮑﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻮ ُﻣﻨﺪﻳﻦ אُﭠ َﻦ ﻣﻴﻨﮭﮍא‪.‬‬
‫‪19‬‬
‫ِﮬﻨﻴﻮن ﻻﮬﻲ َﮬﻠﻴﻮن‪ ،‬روﺟﮭﺎن رڻ ُ ِ‬
‫ﭼﺘﺎء؛‬
‫‪v‬‬
‫‪419‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮﭨﻲ ِﻣﮭﺮ ﻣﻮ ٰ ﺟﻲ ﭤ ‪ ،‬ﺟﻮ אُﭠﻦ ﻣﻴﻨﮭﻦ َﻣﭥﺎء؛ِ‬
‫ڏوﻻﺋﻲ ﺟﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﻻﭤﺎ ﭘﺎڻ َ ِ‬
‫ﺧﺪאء؛‬

‫وري ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ دﻳﺲ ڏي‪ ،‬ورﻳﻮن ِ‬
‫ﺟﺎء ِﺎء؛‬
‫وس ِ‬
‫َ‬
‫رאزق روﺟﮭﮍﻳ َﻦ ﺗﻲ‪.‬‬
‫وﺳﺎء‪ ،‬ﻛﺎ‬
‫وאري َ‬
‫‪20‬‬
‫روﺟﮭﻮن وﭠﻲ َ‬
‫وאٽ‪ ،‬ﮬﻠﻴﻮن ﺗ َﺮאﻳ َﻦ ﺗﻞ ﺗﻲ؛‬
‫ﮔﻮﻻڙن ﺟﻲ ﮔَﺲ ﺗﺎن‪َ ،‬ﭼﭩﻦ ِﻣﭡﻲ ﻣﺎٽ؛‬
‫ﺳﺎٽ‪ِ ،‬‬
‫ﻻﮬﻲ אُڃ אُ َ‬
‫رאﮬﻲ ﭤﻴﻮن رڻ َ رאہَ ڏي‪.‬‬
‫‪21‬‬
‫روﺟﮭﻮن ر ﺎﮢﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﻟﻨﮕﮭﻲ ﻟ َﺲ وﻳﻮن؛‬
‫ﺑﺎرאن ﺟﻮن‪ ،‬ﭘ َﮭﺎڙﻳﻦ ﭘﻴﻮن؛‬
‫ﺑﻮﻧﺪون ِﺟـﺖ‬
‫َ‬
‫رڻ َ ۾ ﺳﻲ رﮬﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻦ ُ‬
‫ﭘﻨﮅ ﻧﻪ ﻛﻴﻮ ﭘﮭﺎڙ ﺟﻮ‪.‬‬
‫‪22‬‬
‫َ‬
‫אوﺳﭧ אڃ؛‬
‫رאﮬﻲ ﭤﻴﻮن رڻ رאہ ڏي‪ ،‬ﻻﮬﻲ‬
‫رڄ ﺗﻲ‪.‬‬
‫ﭘﮭﺎڙيء ﻣﺎن ﭘ ُ َﭷ‪ ،‬روﺟﮭﻦ ﻛﻴﺎ َ‬
‫َ‬
‫‪23‬‬

‫ِ‬
‫رאﮬﻲ ﭤﻴﻮن رڻ رאہ ڏي‪ ،‬ﻻﮬﻲ אُڃ אُﺳﺎٽ؛‬
‫َאﭼﻲ ُوﭠ ُﻦ אوﭼﺘﻮ‪ ،‬وڏَﭰـﮍو ۾ َ‬
‫وאٽ؛‬
‫رﻋﺪ ﺟﻲ رڙﻳﻦ ﺗﻲ‪ ،‬ﭨ َﮭﻲ ڏﻧﺎﺋﻮن َ‬
‫ﭨﺎٽ؛‬
‫ٽ‪ ،‬ﻟ َﭥ َﻦ ِﺳ َ‬
‫ﭘ ُﮙﻴﻮن ﻣﻨﺠﮫ ﭘﮭﺎ َ‬
‫ﻚ ”ﺳﭽﻮ“ َﭼﻮي‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪420‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫‪24‬‬

‫وﭠ ِﻲ َ‬
‫ﮬﻴﺞ؛‬
‫وٽ ﭘ َﮭﺎڙَ ﺟﻲ‪ ،‬ﮬﻠﻴﻮن ﻣﻨﺠﮭﺎن َ‬
‫ِرﺳﻲ َﻣﭥﻲ ر َﻳﺞ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅوڙﻳ َﻦ ِﭘﻴﺎ ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪25‬‬
‫אوﺳﺮ ۽ אوﻻ؛‬
‫رڻ َ ﭼـﮍﮬﻲ روﺟﮭﻮن وﻳﻮن‪ ،‬ڏﺳﻲ َ‬
‫ُאﭠﺎ ﻣﻴﻨﮭﻦ ِﻣﮭﺮ ﺟﺎ‪ِ ،‬ﻣﮭﺮ ﻛﺌﻲ َﻣﻮ ٰ؛‬

‫روﺟﮭﻴﻮن ر ﮭﻴﻮن‪ ،‬ڏﺳﻲ ﻛﺮي ر ﻚ رﺳﻴﻼ؛‬
‫وאﺣﺪ وﺳﻴﻼ‪ ،‬ﭘﭩ َﻦ ﺗﻲ ﭘﮅرא ﻛﻴﺎ‪.‬‬
‫‪26‬‬
‫روﺟﮭﻦ زאرو زאر‪ ،‬אُﭜﻲ رﻧﻮ رڻ َ ۾؛‬
‫ُ‬
‫ﺳﺘﺎر؛‬
‫رڙﻳﻮن ُﺳﮣﻲ ُرﻟ ُ ﺟﻮن‪ ،‬ﺳﻌﻴﻮ ﻛﻴﻮ َ‬

‫ﺳﺎر؛‬
‫ﺳﺎري ﺳﺎز ُﺳ َ‬
‫ﺮود ﺳﺎن‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ ﻟـ َﮅﻳﻦ َ‬

‫َ‬
‫ﮐﻴﻜﺎر؛‬
‫ﻛﺌﻲ‬
‫روﺟﮭﻦ ﺳﺎڻ رﮬﺎڻ ﻟﺌﻪ‪ ،‬ﮐِﻨﻮﮢ‬
‫َ‬
‫ﮔﺠﻜﺎر؛‬
‫ﭨﮭﻲ ﮬﻠﻴﻮن ﭨﻴﻠﻦ ﺗﻲ‪ُ ،‬ﺳﮣﻲ ﮔﻮڙ‬
‫َ‬
‫وس وڏي َ‬
‫وﺳﻜﺎر؛‬
‫ﻛﺌﻲ‪ ،‬وﺳﮡ ﺟﻲ‬
‫وﺳﻲ َ‬
‫َ‬
‫ﺗﻠﮭﺎر؛‬
‫ﺗﺎرﺋﻮن ﺗﺎر ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﺗﺮאﻳﻮن َ‬
‫ﺗﺎﻧﮕﮭﻴﻮن َ‬

‫َ‬
‫ﺳﻚ وאرﺋ ‪.‬‬
‫ﺳﺎر‪ِ ،‬ﺳﮕﮭﻲ‬
‫َﺳﭽﻲ ﻟ َـﮅڙي َ‬
‫‪27‬‬
‫ﭰﻮڙאﺋﻲ ﺟﻮن ﭰ َﭩﻴﻮن‪ ،‬ﭰﻮﮘﻴﻮن ﭤﻴﻮن ﭰﻮ ِ ؛‬
‫آﺳﺮي‪ ،‬ﭨ َ َ‬
‫ﻜﺮ ﭤﻴﻮن ﭨﻮ ؛‬
‫َאﺑﺮ ﺳﻨﺪي َ‬
‫‪v‬‬
‫‪421‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮘﻮﻟﻴﻮ ﭤﻴﻮن ﮘﻮ ‪ ،‬ﺗﺮאﻳﻮن ﺗ َﺮ ﭜ َﺮﻳﻮن‪.‬‬

‫‪28‬‬

‫ِ‬
‫روﺟﮭﻮن َﭼ َﻮن روﺋﻲ؛‬
‫”ﻣﻨﺪאﺋﺘﺎ ﻣﻮﭨﻴﺎ“‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﮭﻠﻲ ﻛﻮﺋﻲ؛‬
‫ﻗﺴﻤﺖ ﻗﻴﺪא ِﺎء“ ﮐﻲ‪،‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻮن َ‬
‫ﺳﺎﺋ ِﺳﮕﮭﻮﺋﻲ‪َ ،‬‬
‫وس و ِﻦ ﺗﻲ!“‬
‫ﻛﻨﺪو َ‬
‫‪29‬‬
‫ِ‬
‫”ﻣﻨﺪאﺋﺘﺎ ﻣﻮﭨﻴﺎ‪ “،‬روﺋﻲ َﭼﻮن روﺟﮭﻮن؛‬
‫ﻗﺎدر ﺗﻨﮭﻨﺠﻴﻮن آﮬﻴﻮن!“‪.‬‬
‫”ﻛﻤﻴﮣﻴﻮن ﻛﻮﺟﮭﻴﻮن‪َ ،‬‬
‫‪30‬‬
‫ﭘﺎﻧﮅوڙﻳﻮن ﭘﮭﺎڙَ ﺟﻮن‪ ،‬رﮢ ﻛﻮہ رﮬﻦ؛‬
‫ﻟﻮﭼﻲ ﺳﻲ َ َﻦ‪ ،‬ﺟﻦ ”ﺳﭽﻮ“ ﭔ َﮅو ﺳﻨﺪرو‪.‬‬
‫‪31‬‬
‫ﻣﺎﭤ َﺮ ﻣﭥﺎﮬﺎن ﭘﻨﮅڙא‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅوڙﻳﻮن ﭘ ُﺮن؛‬
‫ﺳﺎﻧﮕﻦ ﻣﭥﻲ َﺳﺮڙא‪َ ،‬ﭼﺮﻳﻮ ﺳﻲ َﭼﺮن؛‬
‫ِ‬
‫وري ﭤﻴﻮن ورن‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ﺳﻲ ﺳﺎﮢﻴﮫ ﺗﻲ‪.‬‬
‫‪32‬‬
‫ﮀﮇي رڻ ِ‬
‫روﮬﻦ ﻣﭥﻲ روﺟﮫ؛‬
‫رאﮬﻲ ﭤِﻲ‪َ ،‬‬
‫ﭔﻴﻠﻲ ﭘ َﺌﻲ ﭔﻮﺟﮫ‪َ ،‬ﭼﺮڻ ِﺟﻲ ﺗﻨﮭﻦ ِﭼﺖ ۾‪.‬‬
‫‪33‬‬
‫روﮬﻦ َאﻧﺪر روﺟﮭﮍﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻛﻴﻮن ڏﮐﻴﻮن ڏوﻻون؛‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪422‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺲ ۾‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻞ“ ﺳﻲ ﺳﺎون‪ُ ،‬ﺳﮑﻴﻮن ﻛﻴﻮن ُﺳﮑﺪ َ‬

‫‪34‬‬
‫ﭘ َﻠﺮ ﭘ َﮭﺎڙﻳﻦ ﭘ َﻠﭩﻴﺎ‪ ،‬وאﺣﺪ َ‬
‫وس؛‬
‫ﻛ َ‬
‫ﻟﻨﮕﮭﻲ وﻳﻮن ﻟ َ َﺲ‪ ،‬روﺟﮭﻮن رאﺟﺎﮢ َﻦ ﺗﻲ‪.‬‬

‫دو ﺎ‬
‫ﻛﮭﮍي‪ ،‬ﺟﺎ ﺠﮭﻲ ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن!‬
‫َﺷﻲ آﮬﻴﺎن ﻛﺎﻛﻴﻮن‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﮇيء ڏور‪،‬‬
‫ﺑﻌﻀﻲ ﭜﺎﻳﺎن ﭘ ُﺘﻠﻲ‪ ،‬ﻳﺎ آﮬﻴﺎن ﮔ َ‬

‫ﻳﺎ ِ‬
‫ﻳﺎر ﺟﻲ‪ ،‬ﻳﺎ وאﻧﮕﻲءَ وאﻧﮕﺮ زور‪.‬‬
‫ﮔﻮء آﮬﻴﺎن ﮬﭣ َ‬
‫ﻳﺎ ﺗﺎ ﻞ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ۾ ﺷﮭﻨﺸﺎھ‪،‬‬
‫ﭔﻮﻟﻴﻮن ﻛﺮي ﻛﻴ ﻳﻮن‪ ،‬ﭤﻮ درﻧﺌﻮن دאﻧﺎھ‪.‬‬
‫ﻳﺎ ﺗﺎ ﮔﮭﻮڙو آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻮ َﮬﻼﺋﻲ َﮬﺴﻮאر‪،‬‬
‫ﻳﺎھ ِﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺎ ﭔﻮڙي ﭤﻲ ﭔﺎﮬﺎر‪.‬‬
‫ﻳﺎ ﺗﺎ ﻣﻮج در َ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎ ِﻣﮭﻨﺪيءَ ﮔﻞ ﺗﺎ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ אﻧﺪر ﻻﻻﺋﻲ‪،‬‬

‫ﻳﺎ آﮬﻴﺎن ﮔﻞ ﮔﻼب ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ِﺳﺮ ۾ ﺳﺮﮬﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎ ﺗﺎ ﭼﺸﻤﻮ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻮ َאﺑﺮ ﭜ َﺮﻳﻮ آب‪،‬‬
‫ﮭﺘﺎب‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ۾ ﺳﺎﻳﻮ ﺳﺞ ﺟﻮ‪ ،‬ﻳﺎ ﭘﺎﮀﻮﺋﻲ َﻣ ُ‬

‫‪v‬‬
‫‪423‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻳﺎ ﺗﺎ ﭘﺎﮀﻮﺋﻲ ﺣﻖ ﺟﻮ‪ ،‬آءٌ َאﺻﻞ ﮐ َﻮن آﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺟﻨﮭﻦ ۾ ﮘﺎﻟﮫ ِ‬
‫ﻧﺎہ ﺗﺎ‪ ،‬ﺳﻮ ﭜﻲ ﺗﺎ ﻧﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﺠﮭﻲ‪ ،‬ﮐ َﻮن ﮬﺎديءَ ِאﮬﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﭽﻮء“ ﺗﺎ َ ِ‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ” َﺳ َ‬
‫ﺗﺎ ﻏ ﺧﺪא ﺟﻮ ﻧﺎﮬﻴ ‪ ،‬آﮬ ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺪאﺋﻲ‪.‬‬

‫ﻫداﻴﺘون‬
‫ﮫدا ت ‪1‬‬

‫ﮬﺎديء ﺟﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﭼﻴﺎﺋﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﺳﻲ َﺳﻠ َﮡ ﻧﺎﮬﻦ‪،‬‬
‫رﻣﺰאن ﺳﻲ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮء ِ‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮء ‪ -‬ڌرﻳﻮن آﮬﻦ دل ﺗﻲ!‬
‫ِ‬
‫ﺻﺎﺣﺐ َ ﺠﮭﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮي ﮘُﺠﮫ ﺟﻮن‪ ،‬ﭤﺎ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫” ِﻻאﻟﻪ ٰ“ ﮐ َﻮن אﮘﻨﺎن ﭤﺎ ِ‬
‫ﮬﺎدي ﮬﻼﺋ ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫َ ﺠﮭﮡ ” َ ﻊ ﺑ َ َﺼﺮ“ ﺟﻮ ﭤﺎ ﻓﺎﺋ َﻖ ﻓ َﺮﻣﺎﺋ ‪.‬‬
‫”ﺧﻮدﻳﻮن ﺧﺎص ﻧﻪ ﭜﺎﺋﻨﺠﻮ ِﮬﻲ ﻧِﺖ ﻧِﺖ ﺎزאن‪،‬‬
‫ﭴﺎﮢﻮ ﭜ َﻠﻲ ﮘﺎ ِﮍي ِﮬﻲ ﺳﻮز و ﮔﺪאزאن‪،‬‬
‫َאﭤ َـﻮ ’ َאﻧﺎא َﻖ‘ ﺟﺎ ِאﮬﻲ ِﻋ ت آوאزאن‪“.‬‬
‫” َﮬﻲ َﮬﻲ ِﮬﻜﮍي ڏﻳﻨﮭﻨﮍي‪ ،‬ﭤﺎ ﮬﺎدي ِאﺋ َﭼﻮن‪،‬‬
‫ﺠﮭﻲ ِﮬـﺖ ﮘﺎ ِﮍي‪ ،‬ﺳﻲ ُﺳﭝﺎن ﮔﮭﮣﻮ رون‪،‬‬
‫َﺟﻦ ﻧﻪ‬
‫ِ‬
‫َﺟﻦ ُﺳﭹﺎﺗﻮ ﮬﺘﮭ ‪ ،‬ﺳﻲ ُﮬـﺖ ِﭜﻲ ِאﺋ ُﮬـﻮن‪“.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪424‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫”ﺟﻴﻜﻲ ﭜ َﻠﻴﻮن ﮘﺎ ﮍﻳﻮن‪ُ ،‬אﻧﮭﻦ ﭘ ُ َﭵﮡ ﭘ َﺮي آھ‪،‬‬
‫ﻛﮫ ﭘﺌﺎ ﻳﺎر‪ُ -‬ﺳﭹﺎڻ َﺳ ِ‬
‫ﻛﻮڙא ﻗﺼﺎ ُ‬
‫ﻮאء‪،‬‬

‫ِ‬
‫ﻛﺎء‪“.‬‬
‫ﺮﺟﮭﮡ آﮬﻲ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﭔﻲ ﭜ َﻠﻲ ﺑﺎت ﻧﻪ‬
‫ﭘُ َ‬

‫ﮬﺎديءَ ﺣـﻘﻴﻘﺖ ﺟﻲ‪ ،‬ﻳﺎر‪ ،‬ﻣﻮﭨ ِﻲ ﮬﻴﺌﻦ ﭼﻴﻮ‪:‬‬
‫ﮬﻲء אدא آﮬﻲ ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ‪،‬‬
‫”آﻗﺎ آﮬﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﻣﻘﺼﺪ ﺗﻦ ﭤﻴﻮ‪،‬‬
‫ﭛ ﮐ َﺆن‪ُ ،‬‬
‫ﺟﻲ ﺋﻲ ﻟﻨﮕﮭﻴﺎ َﺳ َ‬
‫ﺳﺎﺋ ﺳﺎﮘﻴﻮ ﺳﻮ َאﭤ َﻮ‪ ،‬ﺟﻮ وﺟﻮدؤن وﻳﻮ‪“.‬‬
‫ﮫدا ت ‪2‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻣﺮﺷ َﺪ ﮬﺎدي رﮬﻨﻤﺎ‪ ،‬ﭤﺎ َ ﺠﮭﺎﺋﻦ ِאﺋ ‪:‬‬
‫” ُﮬﻮ ﺗ ُﻮن ﭴﺎﮢﺞ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﮬﻲءُ ﭤﺌ ‪،‬‬
‫”وﺣﺪت ﺟﻲ ﭼﻮﮔﺎن ۾‪ِ ،‬אﮬﺎ ِ‬
‫ﮔﻮء ﻧِﺌ ‪،‬‬
‫”’ﺳﭽﻮ‘ ﺳﺎڻ ﻳﻘ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲ ﺣﺎل ڏي ِﮬﺌ ‪“.‬‬
‫ﮫدا ت ‪3‬‬

‫ﮬﺎدي وﻳﮍﮬﻲ آﻳﻮ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﺳﺎﺋ ءَ ِﮬﻴﺌﻦ ﺠﮭﺎﻳﻮ‪ ،‬وא ِ وﻳﮍﮬﻲ آﻳﻮ!‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻘﻦ آرאم‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫”ﻛﮇﮬﻦ ﭤﻴﻮ ﻛﻮﻧﻜﻮ‪،‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﺗﻦ אُﺗﻲ ﺒﺖ ﺟﻮ ﻣﺎﺗﺎم‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“،‬‬

‫‪v‬‬
‫‪425‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺧﺎﻛﻮن َﮬﻠﺞ ﺧﺎص ﭤﻲ ﻛﺮ ِ‬
‫ﻲء ﮐﺆن ﭘﺮوאز‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭘﺎﮢ َ‬

‫ـﮍيء َﭼﻨﺒﻮ ﻣﺎرﻳ ُﺌﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ِ‬
‫ﺷﺎﮬ ۽ ﺷﮭﺒﺎز‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫ﭼ َ‬

‫”ﺟﻴﻜﻮ َאﺻﻞ آﮬﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﮬﺎﮢﻲ ﺳﻮ ﺳﻠﻄﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﮔﮭﻮڙي‬
‫ﭼﮍﮬﻨﺪڙ ﮔﻢ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭘﻴﻮ ﮔﮭﻮڙو ۾ ﺟﻮﻻن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫”ﮔﺮد ﮘﺠﮭﻮ ﻛﻴﻮ ﻃﺎﻟﺒﻮ‪ ،‬אﮬﻮ ﮔﮭﻮڙي ﺟﻮ ﮬﺴﻮאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﮔﮭﻮڙي وאرو ﮔﻢ ﭤﻴﻮ‪ ،‬אُﭜﺮﻳﻮ ﮔﺮد ﻏﺒﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫آﻳﻮ ﺮ ﺟﻮش ۾‪ ،‬ﺗﮇﮬﻦ ﻣﻮج ﭘ َﺌﻲ ﭔﺎﮬﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫َﮬﻲ َﮬﻲ آﻳﻮ ﻧﺎنءُ ۾‪ ،‬ﭤﻴﻮ ﺳﺎوڻ ﺟﻮ ﺳﻴﻨﮕﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن ﭤﻴﻮ َאﮀﻮ ﻛﺎرو‪َ ،‬אﺻﻞ ﺳﻮ درﻳﺎہ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫”ﻟ ُـﮍَ َ‬
‫ﺑﻴﺤﺪ رﻧﮓ ﮔﮭﮣﺎ ﭤﻴﺎ ﭔﺎﮬﺮ‪ ،‬ﮬﺮﻛﻮ ﭤﻴﻮ ﮔﻤﺮאہ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫”ﺳﺎﻧﻮڻ ﻟﭥﻮ‪ ،‬ﮬﻚ ﭤِﻲ ﺗﮇﮬﻦ ﭘﺎﮢﻲ ﻣﻮﭨﻴﻮ ِ‬
‫ﭘﻮء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻛﺎرو אﮀﻮ ﻟ ُـﮍ ﭤﻴﻮ‪ ،‬אﮬﻮ ﺳﺎرو ﻮ ِ‬
‫ﻧﮉوء ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫ﻧﺎنء َ ِﻲ وﻳﺎ ﭔﺎﮬﺮﻳﺎن‪ ،‬אﮬﻮ ﺑﺎﻗﻲ رﮬﻴﻮ ﻧﺎم‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫” َ‬
‫ﻛﻮرאن‪َ ،‬‬
‫ﻛﺴﻴﺎن‪ ،‬وאﮬﮍאن‪ ،‬ﮬﺖ ﻛﻠﻲ ﭤﻴﺎ ﮔﻤﻨﺎم‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫ِ‬
‫ﻧﺎنء ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﻟﭥﺎ‬
‫ﻛﻮڙא‬
‫ﭔﻴﻮ‬
‫ﭤﻴﻮ‪،‬‬
‫ﻳﺎھ‬
‫ر‬
‫د‬
‫ﻲ‬
‫” ِﮬﺖ َﺳﭝﻴﺌ‬
‫َ‬
‫אول آﺧﺮ ﮬﻚ ﭤﻴﻮ‪ ،‬وﻳﺎ وﭼﺎﺋﻮن ﮔﻨﺎن ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪426‬‬

‫ﺒﻴت‪ ،‬دوﻫﺎ ۽ ﻫداﻴﺘون‬

‫‪v‬‬
‫”אﺻﻞ ﺟﻴﻜﻲ ﮬﻮس آءٌ آﮬﻴﺎن ِﮬﺖ ﭜﻲ ﺳﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫آﺧﺮ ﭤﻴﻨﺪس وﭸﻲ אُﮬﻮﺋﻲ‪ ،‬ﮬﮇ ِآﮬﻴﺎن ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬

‫”אﮐﻴﻮن אﮐﮍﻳﻦ ۾ رﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ ُﺳﭹﺎڻ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﭘﻮي ﻧﻈﺮ ﺟﺖ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺗﺖ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭼﺸﻢ ﭼﺎل‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫”אﮐﻴﻮن אﮐﮍﻳﻦ ۾ رﮐ ‪ ،‬ﺗﺎ ِﮬﺖ ُﮬﺖ ’ﺗﻮن‘ ﮬ آءٌ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺟﻲ ﺧ אﮐ ﺟﻲ َ ﻴ ‪ ،‬ﺗﺎ ﺗﻮن ﻧﺮאﻟﻮ ﻧﺎنءُ ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬
‫”אﮐ ﻣﻮن ﻣﻌﻠﻮم ﭤﺌﻲ‪ِ ،‬אﮬﻮ ﺻﻮرت ﺟﻮ ﺳﻴﻨﮕﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫’ﺳﭽﻮ‘ ﺳﺎرو ﺳﭻ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻴﻮ ﻧﺎﮬﻲ ﺗﻔﺎوت وאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪“.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪427‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬
‫ﺌ‬

‫‪1‬‬

‫אڄ ﺗﻮن אﺳﺎن وٽ آءُ‪ ،‬ﺗﻮن ﻣﻴﻨﮭﻦ َ‬
‫ﻣﻴﮭﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫وאل َ‬
‫ﭘﺎﮢﻲ אُﭘﮍڻ ُ ﻧﺎ ڏﺋﻲ‪ ،‬ﮬﻚ وﻳﺮﻳﻮن ۽ ﭔﻴﻮ وאءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﺎري‪ُ ،‬‬
‫ِ‬
‫دور وڏي درﻳﺎءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻦ َ ﺮﻳﻮن ﻟﺴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺳﺎﮬـﮍَ ﺳﺒﺒﻮن ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ڏﻳﻦ ﻧ َﻪ ﺳﺎءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﻟ َ ُﮫ ﺎءُ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ وڙﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪2‬‬

‫ﻳﺎر‪ ،‬وي!‬
‫ﻟ َـﮍ وﮬﻲ ﻟﻮﮬﺎﮢﻮ‪َ ،‬‬
‫ﺟﻲء ﺟﻨﮭ ﺟﮭﻮرאﮢﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎ ﻛﻴﺌﻦ ﺗﺮﺳﻲ ﺗﺎر ۾‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺎﮬﻴﻮ ﭘﻮي ُ‬
‫ﻛﻨﻦ ۾‪ ،‬ڏﻧِﺲ ﻋﺸﻖ אورאﮢﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎﮬـﮍَ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺳﺎہَ ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻴﻮ ورہَ وﻳﮙﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎ ُ‬
‫آﮬﻪ ُﻣﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻧﻮل ﺳﺪא ِ‬
‫אوﮬ ﺳﭝﺌﻲ ﭤﻴﻮن ﭴﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ِﺳﻴﺎﮢﻮ‪.‬‬
‫ﭘﮁﻨﺪو َאﭼﻲ ﭘﺎﮢ َﮭ ‪” ،‬ﺳﭽﻞ“ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪3‬‬

‫ﮐﻮڙي! آءٌ ﻛ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ذאت ﻧﻪ ﭴﺎﮢﺎن ﻛ !‬
‫آ ِ‬

‫‪v‬‬
‫‪428‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫َﺳﮭﻲ َ‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭜ ُ‪.‬‬
‫ﻛﺮي ﻛ ﺳﮕﮭﺎن ﭤﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺎﭤ َﺌﻮن ﭤِﻲ آءٌ ﻛﺎﭤﻲ آﻳﺲ‪ ،‬ﭘﺮﺗ َﺌﻮن ﭘﺎ ﭘ ُ‪.‬‬

‫ﭰﻨﺪ ﻧﻪ ﭰ ُ‪.‬‬
‫ﺳﺎﮘﻴﻮ ﺋﻲ ﺳﻮ رא ﮭﻮ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ۾ ُ‬
‫ﭘﺎﮢﺆن ﭴﺎﮢﻲ ﭘﺮ ﮔﮭﻤﺎ َ ‪ُ ،‬ﺳﺮﮬﻮ َ‬
‫ﻛﻴَﮍم ﺳ ُ‪.‬‬

‫ﻛ َﺮ ﺟﻮڳ ﭘﭽﺎ ‪ ،‬ڏאڍو َ‬
‫ﺟﻮﮘﻲ ﭤﻲ َ‬
‫ﻛﻴَﮍم َאﻧﮅ ُﻳﺮ‪.‬‬
‫َﻣﻜﻲ َﻣﻨﺠﮫ َﻣﺴﻴﺖ ﺑﮣﺎ َ ‪ ،‬ﺟﮣﻴﻮ ﺟﻴﺴﻠﻤ ‪.‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﻧﺎنءُ ﺗﻪ آﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪َ ،‬ﮬ ِـﮇ ﻧﻪ آﮬﻴﺎن ﻏ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪4‬‬

‫ﻳﺲ دﻟ ﺟﺎ‪ِ ،‬ﺳﮕﮭﻮ وڃ ﭘﺎر ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ؛‬
‫ﺳﺎﭤﻲ ڙي د َ‬
‫ﺧ ﻛﺎ ﺧ َ ﺟﻲ آﮢ ‪ ،‬آﮬﻲ ﺧﻮش ﺧﺎص ﺳﻮ َﻣﻈﮭﺮ!‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﮬﻲ ﻧﻲ ﺗﻮن‪ ،‬ﺳﻨﭝﺎري دوﺳﺖ ﮐﻲ ڏي ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﭘﺎ ِﻧﮅي َ‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮ ﻳﺎد ﭜﻲ ﻛﻲ ﺗﻮن‪ ،‬آﮬﻴﻨﻢ ﺗﻮن دل ﮔﮭﺮﻳﻮ دﻟ ‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ אﻳﮇﮬﻦ ﻧﮭﺎري ﭤﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﻟﺌﻪ ﮔﻮ ِ‬
‫ﻧﺪر ﮔﺬאري ﭤﻮ‪،‬‬
‫َﺳ َﭵﮡ ﺗﻮ َﺳﺮس ﺳﺎري ﭤﻮ‪َ ،‬אوﮬﺎن ﻟﮗ ِآھ ُﻣﻨﺘﻈﺮ‪.‬‬
‫زﻳﺎدہ ﭤﻮ ﻛﺮي زאري‪ ،‬ﻛﻴﺎﺋ َﺳﺆ ِﮘﭽﻲءَ ﮘﺎري‪،‬‬
‫َم ﻛﺞ ﺗﻨﮭﻦ ﮐ َﻮن ﺑﻴﺰאري‪ ،‬ڏﺳﻲ ڏوﮬﻦ ﺳﻨﺪو دﻓ ‪.‬‬
‫درد ۾ دل َ ﺎﻧﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬אُﺗﻲ ﻳ َﻜﺪل ﻳ َﮕﺎﻧﻮ ﭤﻴﻮ‪،‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺗﺎروء وﭸﻲ رﮬ ‪.‬‬
‫وﭠﻲ ﻧﻴﺎﭘﺎ روאﻧﻮ ﭤﻴﻮ‪ ،‬رﺳﻴﻮ‬
‫‪v‬‬
‫‪429‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﭔﺎﺟﮫ ُﮬـﺖ ﭘﻴﺌﻲ‪ ،‬وאﺋﻲ ﺗﺎ ﮬﺠﺮ ﺟﻲ وﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫אﮘﻴﻮن ِﭜﻲ َ‬

‫دﻻﺳﺎ دوﺳﺖ ﻛﻴﺎ ﻛﻴﺌﻲ‪ ،‬ﻟِﮑﮡ ﮐﻮن ِﮬﻦ אُﮬﻲ ﭔﺎﮬﺮ‪.‬‬
‫آﮬﻲ ﺳﭛ ﺧﻴﺎل ِﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬אوڏﻧﮭﻦ وﻳﻮ ﺣﺎل ﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪،‬‬
‫ﺳﭽﻮ“ ري ُ‬
‫ﺣﻀﻮريء ۾ ﭤﻴﻮ ﺣﺎﺿﺮ‪.‬‬
‫ﺳﻮאل ﮬﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ‪،‬‬
‫” ُ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪5‬‬

‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﭼﺸﻤﻦ ﭼﻴﭩ َﻚ ﻻﻳﻮ‪،‬‬
‫آءٌ ﮬﺎﮢﻲ ﻛﺌﻦ ﻛﺮﻳﺎن!‬
‫َ‬
‫ﻛ َﻞ ﻧﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﺎ ﮬﺌﻲ‪ ،‬ﻋﺸﻖ َאﭼﺎﻧﻚ آﻳﻮ‪.‬‬
‫ﮍيء ﻟﻌﻞ ﻟﭙﻴﭩﻴﻮ‪ ،‬رﻣﺰن ﺟﻮ رﻧﮓ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫دل אﺳﺎ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ‪ ،‬ﺒﺖ ﺟﻮ ﻧِﻲ ﻣﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺪא ُﮔﮭﺮﺟﻲ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪6‬‬

‫ﻳﺎر ﭤﺌ وﭸﻲ ﻳﺎﻛﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻣﺘﺎن ﮬﻲ وﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﭔﻴﻮ َﺳﭝﻮ ﻣﻮن وﺳﺮﻳﻮ‪ ،‬ﺑﺮہُ رﮬﻴﻮ ﮬﻚ ﺑﺎﻗﻲ‪.‬‬
‫ﺐ ﻣﻮن ﺗﺎ ﻣﻴﺜﺎﻗﻲ‪.‬‬
‫ﻟﺐ آﮬﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻃﺎ َ‬
‫ﭛ َﮬ ِ‬
‫ﻼﻛﻲ‪.‬‬
‫ﻛﻢ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻛﻴﭻ ۾‪ ،‬ﮬﺎڙﮬﻮ َﺳ ُ‬
‫ِ‬
‫ﻏﻤﻨﺎﻛﻲ‪.‬‬
‫ﻟﻄﻒ ﺳﺎن‪ ،‬ﮔﻮ َء ﮐﻮن‬
‫ﻻﮬﺞ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬

‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻛﺴﺎﻛﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻲء‬
‫ﻛﺮ ﭘﺎﭴﺎﮢﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ‪ُ ” ،‬‬
‫ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪430‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪7‬‬

‫ِﮬﻲءَ ﻏﺮﻳﺐ ﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﺑ ِאﮘ ِﮡ َ‬
‫ﻛﻴَﺌﻪ!‬
‫ﻣﻌﺎف ﻣﺪאﻳﻮن َ‬
‫ﻛﺮ ﺗ َﻨﮭ ﺗ َﻮن‪ ،‬אﻟﮫ ﻟﮗ آرﻳﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭘﻴﺶ אﭼﻲ ﺟﺎ ﭘ َﻴَﺌﻪ‪.‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻧﮭﻲء ﺗﻲ‪ُ ،‬ﺣﺐ ﻣﻨﺠﮭﺆن‬
‫ﺑِﻴﭡِﻲ آﮬﻴﺎن ﻳﺎرא َ‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ُﭼ ِ‬
‫ﻲء ﺟﺎ ﭼﻴﺌﻪ‪.‬‬
‫ﻜ َ‬

‫ﮬﻚ ﺧﻴﺎل ﻧِﻲ دل ﺗﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮﮘﻴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴَﺲ‬
‫ﺧﻴﺎل ﭔﻴﺎ ﺳﭛ ﮐ َﻨﻴَﺌﻪ‪.‬‬
‫ﮬﻮت َ‬
‫ﻛﻴَﺌﻪ ﺟﺎ ﮬﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫وﻋﺪن وאري ﮘﺎﻟﮫ َאﺳﺎن ﺳﺎن‪َ ،‬‬
‫وﺳﺮي ﺳﺎ وﻳ َﺌﻪ‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ِ‬
‫ڏک ڏورאﭘﺎ ﻛﮭﮍא ﺗﻮﺳﺎن‪ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﺳﺎ ﻛﻴﺌﻪ ﭘ ُﭵﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻧﺎل ِﺎﮢﻲ ﻧﻪ ﻧِﻴَﺌﻪ‪.‬‬

‫َ‬
‫ﭜ َﺮي‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﻧِﻲ ُﺳﭹﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻧﻴﮭﻦ ِﺟﻲ ﺳﺎﺋ ‪”،‬‬
‫ﻧﻮכ َ‬
‫َ‬
‫ﮬﻮت ﭜ َﺮي ﺟﺎ َﮬﻨﻴَﺌﻪ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪8‬‬

‫ِﻋﺸﻖ אﺳﺎن وٽ آءُ‪ ،‬אﭼﻲ ﺗﻮ ﺗﺎ ﺳﺎﻧﻮڻ ﻻﻳﺎ!‬
‫ﭼﺌﻨﭽﻞ ﭼﻴﮭﻞ ﭤﻲ ﭼﻮڌאري‪ ،‬ﻣﻴﻨﮭﻦ رאت ﻛﺌﻲ ﻣﻮﭼﺎري‪،‬‬
‫ﻋﺰت ﻟـﮅي آ ﺎن‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ِאﭼﻲ ﭘ ُﮔﮭﻤﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪431‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺑﻮ َﻧﺪ ﺑِﺮہَ ﺟﻲ ﺑ َﺮﺳﻲ ﺑﺎري‪َ ،‬‬
‫ﺟﻮش אﮐِ َ ﻣﻮن َﺟ َﺮ ﭤﻴﺎ ﺟﺎري‪،‬‬

‫وאھ وﮬﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺤﺪ ﭤﻴﺎ‬
‫َ‬
‫ﺑﺎرאن‪ ،‬אﺻﻞ ﮐﻮن َ‬
‫ِ‬
‫ﮔﻞ ﭰ ُﻞ ﮔﺎﮬﻦ ﻛﺌﻲ ﮔﻠﺰאري‪َ ،‬ﻣﭹﻴﺎﺋﻮن ﺳﺎرﻧﮓ ﺟﻲ ﺳﺮدאري‪،‬‬
‫َﺳﮭﺴ ﭤﻴﺎ ﺳﺎﻣﺎن‪َ ،‬אﮐ ِאﭼﻲ آ ﮔَ َﻢ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫درد ﻟﭥﺎ ﺳﻲ‪،‬‬
‫ﻳﺎر ” َﺳ َﭽﻞ“ ﭼﺌﻲ ُ ﺐ ِﻣﻠﻴﺎ ﺳﻲ‪ ،‬ﺑﻴﺸﻚ دل ﺟﺎ َ‬
‫ِ‬
‫ﺷﺎﮬﻲ رﮐﻴﺎﺋﻮن ﺷﺎن‪ ،‬אﭼﻲ ﺗ َﻦ ُﺣﻜﻢ َﮬﻼﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪9‬‬

‫ِﻋﺸﻖ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻲ َﺧ ﺟﻲ َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ َאدא ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ آﮬﻲ‪،‬‬
‫ُﻣﺸﺮכ ۽ ُﻣﺮﺗ َﺪ آﮬﻲ‪ ،‬ﺗﻮڙي אﮬﻮ ﺗﺎرכ آﮬﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮ ﭤﻴﻮ ﮔُﻢ ﻳﺎر ۾‪ ،‬ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﮐﻮن ﻻ ﺗﻌﻠﻖ آﮬﻲ‪،‬‬
‫ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ ُﮬﻮﮢ َﺌﻮن ُאﮬﻮ‪َ ،‬ﮬﺮ ﻓﻌﻞ ﮐﻮن ﻓﺎرق آﮬﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﻔﺮ ۽ אﺳﻼم ﮐﻮن‪ ،‬ﻻڙو א ِﻧﮭﻲءَ ﻻﺷﻚ آﮬﻲ‪،‬‬

‫رﻣﺰﺗﺎ ِﮬﻦ رאز ﺟﻲ‪ ،‬ﺠﮭﻲ ﺳﻮﺋﻲ ﺳﺎﻟِﻚ آﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻧﻈﺮ‪ ،‬ﮬﻚ ﺧﻠﻖ ﭔﻴﻮ ﺧﺎﻟﻖ آﮬﻲ‪،‬‬
‫ﺋﻲء وאرن َ‬
‫دאﺋﻢ ُدو َ‬

‫ُאﭘﭩﻲ ﺟﻮ ﻋ ت ﺟﻮن אﮐﻴﻮن ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻣﺎﻟﻚ آﮬﻲ‪.‬‬
‫ِﺟﻴﺌﻦ ﮬﺎديءَ ﻓﺮﻣﺎﺋﻴﻮ‪ ،‬ﺳﻮﺋﻲ َﺳﭝﻮ ﺑﺮﺣﻖ آﮬﻲ‪،‬‬

‫ﺳﭽﻮء“ ُﻣﺮﺷﺪ ﺳﭽﻮ‪ ،‬ﺳﻮ ﭘ ﻋﺒﺪא ﻖ آﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮ ”‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪432‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪10‬‬

‫ﺟﻲءُ آﺋ ﭜ َﻠﻲ آﺋ ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﻣﻨﺰل ﻣﻮن ﭘﮭﭽﺎﺋ ﺗﻮن‪،‬‬
‫ﭤﻮ ﻣﻮﭨﻲ ِﺳ ُﺮ وڍאﺋ ﺗﻮن!‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺮﻣ َﺪ ﮐﻲ ڏﻳﺌﻲ ﻟ َ َﺖ ﻛﮭﺎﻳﺌﻲ‪ ،‬ﺳﻮريءَ ﺗﻲ َﻣﻨﺼﻮر ﭼﮍﮬﺎﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﺷﻴﺦ ﻋﻄﺎر ﺟﻮ ِﺳ ُﺮ وڍאﻳ ُﺌﻲ ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﮬﻴﮇي َ‬
‫ﭘﻨﮅ ﭘ ُﮁﺎﺋ ﺗﻮن‪.‬‬

‫زﻛﺮﻳﺎ ﺳﺎڻ ُ‬
‫َ‬
‫ﮐﻮھ وﺟﮭﺎﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻛﺮٽ ِﭼ אﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻳﻮﺳﻒ ﮐﻲ َﻣﻨﺠﮫ َ‬
‫ِ‬
‫ﺲ ُﻣﻠﻦ ﺟﻲ َﮬﭥﺌﻮن ﻣﺎرאﻳ ُﺌﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ﭤﻮ آزﻣﺎﺋ ﺗﻮن‪.‬‬
‫ﺟﮣﻴﻮ ﻛﻔﺮ ﺻﻨﻌﺎن وﺟﮭﺎﻳﺌﻲ‪ ،‬ﺑ ُﻠﻲ ﺷﺎھ ﮐﻲ ذﺑﺢ ﻛﺮאﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺟﻌﻔﺮ ﮐﻲ درﻳﺎء ﭔﻮڙאﻳﺌﻲ‪ ،‬ﺗﻦ ﮐﻲ ﭘﺎر ﻟﻨﮕﮭﺎﺋ ﺗﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻴﺪאن ﻣﺎرאﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ﮔﮭﺎﮢﻲ ۾ ﺑﻼول ﭘﻴﮍאﻳﺌﻲ‪ ،‬ﻋﻨﺎﻳﺖ‬
‫َ‬
‫ﻛ ُ‬
‫ﻨﮅ َ‬
‫ﻛﺮﻣﻞ ﮐﻲ ِﮬ َﻦ ُﺣﻜﻢ ِﮬﻼﻳﺌﻲ‪ ،‬ﭰ ُوءَ َ‬
‫ﻛﭙﺎﺋ ﺗﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻣﻮﺳﻲ ﮐﻲ ﺑﻲ ُﺳ َ‬
‫ِ‬
‫ﮭﺎڳ وﭠﺎﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻗﺎﺳﻢ ُدرن ﺳﺎڻ َﺳﭩﺎﻳﺌﻲ‪،‬‬
‫ٰ ٖ‬
‫אﻛﻴﺪאس ﺗ َﻌﺰﻳﺮ ِڏوאﻳﺌﻲ‪ ،‬ﺳﻮ َא ُڄ ﺳﺎﮘﻴﻮ آﮬ ﺗﻮن‪.‬‬
‫َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺪء َ‬
‫ﭘﻨﮅ ﭘ ُﮁﺎﺋﻲ‪ ،‬ﮔﮭﻮرﻳﻮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ِﺳﺮ ُﮔﮭﻤﺎﺋﻲ‪،‬‬
‫ﻧِﻴﮭﻦ وאري ﮘﺎﻟِﮫ ﮘﺎ ﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﭤﻲ ﻓﺮﻣﺎﺋ ﺗﻮن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪433‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪11‬‬

‫ﺣﻜﻢ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ﭤﻮ ﮬﻠﻲ‪ ،‬ﭘ َﺮ ڏوھ ﭘﺎڻ ﺋﻲ ﮐﻲ ڏﻳﺎن!‬
‫آﮬﻲ ”ﻓ َﻌﺎلءُ َﺎ ﻳ ُﺮ ُﻳﺪ“‪ ،‬ﻧﺎنءُ ِﮬﻲءُ ﻛﺎڏي ﻧِﻴﺎن؟‬
‫آﮬﻲ ” َوﺑﻲ ﻳ َ ِ‬
‫ﻨﻄ ُـﻖ َوﻳ ُ ِ‬
‫ﺒﺼ ُﺮ“‪ ،‬ﺗﺮ ﻧﻪ ﺗﻮريءَ ﺟﻴﺎن‪.‬‬

‫ﮬﻴﺞ! َﻣﻮن ﺗﺎڏي ﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺟﺎڏﮬﻦ אﭼﻲ ﻇﺎﮬﺮ ﭤﺌ ‪َ ،‬ﮬﻞ َ‬

‫ـﺮﺟ ُـﻊ ِא ٰ َא ِ‬
‫ﻣﻮن ﮬﺎن ِﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫”ﻳ َ ِ‬
‫ﻲء ُ‬
‫ﺻﻠ ٖﮧ“ ُﺳﮡُ َ‬
‫ﻣﺎم ِﮬ َ‬
‫ِ‬
‫ﮔﻤﻨﺎم ﻏﻤﺰي ۾ ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﮘﻴﻮ ”ﺳﭽﻮ“ ُﺳﻮﺋﻲ ﭤﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪12‬‬

‫ِدل َﭼﭙَﻦ ﺳﺎن ﺟﻲ ُﻤﭼ ‪ ،‬ﭘ ُﻣﻐﺎن ﺟﻮ آﺳﺘﺎن‪،‬‬
‫ﺒﻮب ﺟﻲ‪ ،‬ﺑﺎﻧﻜﺎ وﭸﻲ ﺗﻮن ﺑﺎس ﺗﺎن‪.‬‬
‫ﺒﺖ ﺳﭽﻲ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻣﻮن دﻟﺪאر ﻟﺌﻪ‪ ،‬ورد ۽ وﻇﺎﺋﻒ ﭤﻲ ﭘﮍﮬﻴﺎ‪،‬‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﻋﺸﻖ آرאﻧﭝﺎ ڏﻧﺎ‪ ،‬ﭤﻴﻮن ﺧﻮد ﺧﺪא ﺟﻮن ﺧﻮאﺳﺘﺎن‪.‬‬
‫ﺟﮇﮬﻦ ﺷﻮق ﻣﻮن ﺷﺎﻣﻞ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﭔﻴﻮ ﺧﻴﺎل ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻮن وﻳﻮن‪،‬‬
‫ﮬﻚ وאﺳﻄﻮ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ رﮬﻴﻮ‪ ،‬وﺳﺮي وﻳﻮن ﭔِﻴﻮن وאﺳﻄﺎن‪.‬‬
‫رאﮬﻮن ﺳﭝﺌﻲ ﮔﻤﺮאھ ﭤﻴﻮن‪ ،‬ﺟﻲ ﻣﻮن ﭘﮁ ﺗﻮن ﮘﺎ ﮍي‪،‬‬
‫رאہ رب ﺟﻲ رאﺳﺘﺎن‪.‬‬
‫ﻛﺮ ﮔُﺬري ﭔﺌﻲ ﮔﻮڙ ﮐﺎن‪َ ،‬אﭤ َﺌﻲ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪434‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫رﻧﮓ روح ﮐﻲ ﺟﻴﻜﻮ ﻟﮙﻮ‪ ،‬دﻧﻴﺎ ۽ ﻋﻘ ٰ ﭜﺌ ُﻪ ﭜ َﮙﻮ‪،‬‬
‫ﻏﻤﺰي ﺗﻨﮭﻦ ﮔﻢ ُ‬
‫وﮬﻮאہ ﭔﻴﺎ وﺳﻮאس ﺗﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻞ ﻛﻴﻮ‪َ ،‬‬

‫ﻋﺸﻖ ﺟﻲ ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ ِﺎﻣﻴﺖ אدא‪،‬‬
‫ﭼﺎﮬﻮن ﭼﻮאﺋﻲ ﭤﻮ ﮔﮭﮣﻮ‪ِ ،‬ﮬﻲ درد ﻣﻮن ﮐﻲ دאﺳﺘﺎن‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺪא ِﺳ َ‬
‫ﺟﮭﻠ روﺋﮣﻴُﻮن אﮐﻴﻮن‪،‬‬
‫ﻚ ۾ رﮬ ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﺗﻮن َ‬
‫ﭘﺎﮢﮭ ﻛﺮن ﭤﺎ ﭘﺎس ﺗﺎن‪.‬‬
‫ﮬﺖ درد وאرن ﺟﻲ ﭘﺮﻳﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪13‬‬

‫ﻛﻴَﻢ ﻧﻪ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن َ‬
‫َ‬
‫ﻛ َﻞ‪،‬‬
‫ﺟﻮ ﺳﻮدو آﻧﺪم ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪.‬‬
‫ﺳﻮدو َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﭘ ُﮁﻴﻮ‪ ،‬آﻳﺲ ۾ ﻣﺸﻜﻞ‪.‬‬
‫ﮔﺮאن ﻗﻴﻤﺖ ﮐﻮن َﺳﭝَﺌﻲ‪ ،‬ﻣﻮﭨﻴﺎ ﺗﻨﮭﻦ َﻣ َﮭﻞ‪.‬‬

‫ﺳﻮدي ﮬﮭﮍي ﺟﻲ אُﺗﻲ‪ ،‬ﻻﮬﻦ ﺳﭛ ﻧﻘﻞ‪.‬‬
‫ﻣﻴﮍون ﻣﻮڙن ﺗﻲ ﻛﺮي‪ ،‬ﻋﺎ َ َ َ‬
‫ﻛﺌﻲ ُא َﮀ َﻞ‪.‬‬

‫ﻨﺠﻞ‪.‬‬
‫ﺣﺎل ڏﺳﻲ ﺗﺎ ُﮬ َﻦ ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﻴﺌ َـﮍو ﻣﻨﺠﮫ َﺟ َ‬
‫ڏوھ ﻧﻪ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻛﻮ ڏﻳﻮ‪ ،‬ﭘﺌ َﻲ َﺧ َ‬
‫ﻠﻖ ﻣﻨﺠﮫ َﺧﻠ َ َﻞ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺮﻓﺮאز ﻛﻴﻮ‪ ،‬آﮢﻲ ﺳﻮ ِ‬
‫ﺟﮭﻞ‪.‬‬
‫”‬
‫ﻋﺸﻖ َא َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪14‬‬

‫ﺻﺤﻲ ﺳﭹﺎﺗﻮﺳﻲ‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ َאﺻﻞ אﺳﺎن ﺟﻮ ﺗﻮن آﮬ !‬
‫‪v‬‬
‫‪435‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺘﺎن אوﺗﻴ ‪ِ ،‬ﭘﻨﺒﮣ َ ﻣﻮن ﭘﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ אﺳﺎن ﺟﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﮐﻮن‪ ،‬ﻋﺬر ﻣﺘﺎن ﻛﻮ آﮢﻲ‪.‬‬

‫ﻋﺎﺷﻖ ِﻣﭡﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪َ ،‬وري ﭤﺎ ڏﻳﻦ ورאﮢﻲ‪.‬‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﺋﻮن ﻧﺌ آﮬﻲ ﺳﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ ﺳﺎ ﭘﺮت ﭔ ُﺮאﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺗﻦ ۾ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ אﺻﻞ َאﺳﺎن ﺟﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ري ِﺳ َ‬
‫ﻚ َ ﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪15‬‬

‫آﮬﻴﺎن אوﮬﺎ َﮍو אُﺋ ‪ -‬دوﺳﺖ ﭼﻮﻳﻦ ﻛ آﮬ ؟‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ڏﺳﺞ ﺗﻮن ﭘﺎڻ َ ڏي‪ ،‬آءٌ ﭔﺎﻧﮭﻮ ﺗﻮن ﺳﺎﺋ ‪.‬‬

‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ در ُﺋﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭘ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ در ﭘﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﻳﻦء ﮐﻲ ﭘ َﺮﭼﺎﺋ ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﻛﭙﮍو‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ِ ،‬ﭘﺮ َ‬

‫آءٌ َאوﮬﺎ ﮍو آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬ﭼﺖ ﻧﻪ ﻣﺎن ﺗ َﻮن ﭼﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ َﺳﺮﭼﺎﺋ ‪.‬‬
‫دﻳﺪאن ﮐ َﮡُ ﺗﻮن َﻣﭥﻲ א� ﻟ َﮗ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪16‬‬

‫ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﮀﻮ ﭤﻴﻮن ﺟﮭﻠﻴﻮ‪،‬‬
‫ﻳﻦء ﺟﻲ ﭘﺎر!‬
‫وﻳﻨﺪﻳﺲ ﭘﺮ َ‬
‫ُﮬ َﻦ ﭜ َ ِﺮ ﭜ א ﭤﻲ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻮ ﻣﻮن ُﮬ ِ‬
‫ﺖ روح َرﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﻣﻮن ٖﭤﻲ ِﻋﺸﻖ َאﻟﻴﻮ‪.‬‬
‫ڏאﻧﮭﻦ ﮔﮭﮣﺎ ڏ َ‬

‫ﺐ َﮬﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫روح ﭘﺮﻳﺎن ﺟﻲ َ‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ ،‬وﭠﻲ ﺳﺎ ُﺣ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪436‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﺎر ڏﮬﻮن‪ ،‬ﭘﺎڙﻳﭽﻮن ﻧﻪ ﭘ َﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي َ‬

‫ﺟﻮڙي َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﺒَ َﺖ َﻣﻦ َﻣﻠﻴﻮ‪.‬‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪17‬‬

‫ﻳﻦء ﺟﻲ ﭘﺎر‪ ،‬وو!‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﮬﻨﺌـﮍو وﭸﻲ ﭘﻴﻮ‪ ،‬ﭘﺮ َ‬
‫ﺳﭙ ﻳﺎن ڏي ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧِﻴﮭﮍي ﻧﻴﻮ‪.‬‬

‫ُ‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻮﮔﮭﻮ ﺳﺎھ ِ‬
‫ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ﮘـﮣ ﮘﺎ ﻴ َ‬
‫ﭘﺎﮢﻮن ﭘﺎﺋﻲ אﮜﮡ َאﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﻻﻟﻦ ﺷﺎل ﻟِﻴﻮ‪.‬‬

‫َﺟـﮍ ﻟﮙﻲ ُﮬ َﻴﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺗﻪ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻣﻮن ڏوھ ڏﻳﻮ؟‬
‫ُﺳﭙ ﻳﺎن ﺟﻲ ِﺳ َ‬
‫ﻚ ۾‪ ،‬ﻣﻮن ﺳﺎن ﭔﻴﻠﻲ ﻛﻮﻧ َﻪ ﭔﻴﻮ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﺟﻲءُ ﭤﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺳﮓ ﺳﭵﮡ ﺳﺎن ﺳﮓ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪18‬‬

‫دل ﺟﺎ دﻟ ﻳﺎر‪ ،‬ﺳﮕﮭﻮ ﺳﮕﮭﻮ ِאﻳﻨﺪو رﮬ !‬
‫ﺳﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫ﺗﻮن ﺳﺎر‬
‫َ‬

‫ﻧﺎنء ﺳﺎﺋ َء ﺟﻲ‪،‬‬
‫אﺳﺎن ﺎﮢﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﭘﺎر אوﮬﺎن ﺟﻲ ﻛﻴﺌﻲ ﻣﻜﺎﺳ ‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ َﺳ َﻮ ﮬﺰאر‪.‬‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪َ ،‬אﭼﻦ ﭤﺎ אُوﭨﺎر‪.‬‬

‫ﺳﻲ ﺗﻮن ﭘﺎڙج ﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﺎ‪َ ،‬‬
‫ﻛ َﻴﻮ ﺟﻲ ﻗﻮل ﻗﺮאر‪.‬‬
‫ﮬﻴﮍي ﻣﭥﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻲ‪ ،‬ﻛﺮﻳﻦ ﺳﺎ ﻣﻌﺎف ﻣﻴﺎر‪.‬‬
‫ﮬﻮء ﺟﺎ ِ‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ אوﮬﺎن ﻟﺌﻪ ﻳﺎر ﺳﻴﺎﮢﺎ‪ ،‬روﺋﻲ ﺳﻮ زאرون زאر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪437‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪19‬‬

‫ﭘﮁﻮ ﻧﻪ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ذאت‪ ،‬ﺟﻮﺋﻲ آﮬﻴﺎن ﺳﻮﺋﻲ آﮬﻴﺎن!‬
‫אﭼﮡ َאﺳﺎن ﺟﻮ ﭤﻴﻮ ُאﺗﺎﮬ ‪ ،‬ﺟﺎﺗﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻧﻪ رאت‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻨﺪء ﻛﻠﻤﺎت‪.‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ ِآھ زﺑﺎﻧﻮن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ‪” ،‬אﻻﻗﺮب“‬
‫ﺳﮭﻲ ﻛﺮ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ‪ ،‬ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺠﮭﻮن ِﻋﺸﻘﺎت‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﺮ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪20‬‬

‫ﻣﮍس ﭤﻲ ﻣﻨﺼﻮر ﭼﺌﻪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻪ ﻛﻴﻢ ﭼﺌﻪ ﻣﻨﺼﻮر ﮬﺎن‪،‬‬
‫ﻣﻨﺼﻮر ﺟﻲ ﻣﻨﺰل אﺗﻲ ‪ ،‬ڏאڍא ﺎﭼﺎ ﺗﮭﻤﺘﺎن‪.‬‬
‫ﺳﮕﮫ ﻧﻪ ﺟﻲ ﺳﺎري ﺳﮕﮭ ‪ ،‬ﻣﻨﮭﻦ رﮐ ﺗﻨﮭﻦ ﺗﻲ ﻣﭥﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮀﻮ ﮀﻮﻛﺮאﮢﻲءَ ۾ ﭘﺌﻲ‪ ،‬رאﻧﺪﻳﻮن روﻳﻦ رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن‪.‬‬
‫אﺣﻮאل ﺳﭛ אﺳﺮאر ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﻋﺸﻖ ﮐﻲ آﮬﻲ ﻋﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭠ َـﮍﻛﻮ ﭠﮙﻲءَ ۽ ﭠﺎھ ﺟﻮ‪ ،‬ﻧﺎﺣﻖ ﻛﺮﻳﻦ ﭤﻮ ﻧﺎﺗﻮאن‪.‬‬
‫ِﮬﻦ ﮐﻲ ﭼﻴﻮ ُﮬﻦ ﮐﻲ ﭼﻮﻳﻦ‪”،‬آﮬﻴﺎن ﻻﮬﻮﺗﻲ ﻻﻃﻤﻊ“!‬

‫ﻣﻨﺼﻮر ﺟﻲ ﺗﻨﮭﻦ ﻣﻠﻚ ﺗﻲ‪ ،‬آﮬﻦ ﺳﺪא ﻧﻮﻛﺎن ﻧﻮאن‪.‬‬
‫ُﺳﮡ ”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮن ﺠﮫ رک‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ ﭼﮝﺎﺋﻲ ﭤﻮ ﭼﻮאن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪21‬‬

‫وﮬﻴﺎن وﺳﺎرﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ‪ ،‬ﺟﻴﮇﻳﻮن ﺟﻲ ﻟﻦءُ ﻻﺋﻲ وﻳﺎ!‬

‫‪v‬‬
‫‪438‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﮔﮭﻮري ﮀﮇ ﮬﻲ ﮔﮭﺮ ﺟﺎﻳﻮن‪ ،‬ﺑﺮہ ﺑﮭ אن ﭘﭡﻲءَ ﻻﻳﻮن‪،‬‬
‫ﭘ ﻧﻪ ِ‬
‫ﭘﻮء ورאﻳﺎن‪ ،‬وري ﺳﻨﭝﺎرﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ؟‬

‫ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﺎن ﭤﻴﻢ آزאدي‪ ،‬ﻛﻴﭻ وﻳﻨﺪي ﺋﻲ ڏﭠﻢ ﺷﺎدي‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻧﻴﻨﮭﻦ ﻧﺒﺎﮬﻴﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء ﻧﮭﺎرﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ؟‬
‫ﭤﻲ ﺋﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ دﻟﮍي دﻳﻮאﻧﻲ‪ ،‬ﺒﺖ ﻛﻴﮍﻳﺲ آءٌ ﻣﺴﺘﺎﻧﻲ‪،‬‬
‫در در ﭰ ﻳﻮن ﭘﺎﻳﺎن‪ ،‬ﮬﺖ ﮔﺬאرאﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ؟‬

‫وﮀﭩﻲ وאﺋﻲ‪،‬‬
‫ﭘﻮر ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ ﻛﺌﻲ ﭘﮅرאﺋﻲ‪ ،‬אوڙي ﭘﺎڙي ُ‬
‫ﮀﺎﮐﻲ ِﻋﺸﻖ ﮀﭙﺎﻳﺎن‪ُ ،‬ﮬﮡ ﮔﮭﺮ ﮔﮭﺎرﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ‪.‬‬

‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﺟﻲ ﻛﻢ َאﭼﺎن ﺟﻲ‪ ،‬رﻧﮓ‪ -‬ﭜ َﺮﻳ َﻦ ﺟﻲ رﻧﮓ رﭼﺎن ﺟﻲ‪،‬‬
‫ُ‬
‫ﺳﺮ وאرﻳﺎن ﻛﻴﺌﻦ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ري ﮘﮡ ﮘﺎﻳﺎن‪ ،‬ﮬﻲ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪22‬‬

‫אوﮬ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ آﮬﻴﻮ‪َ ،‬‬
‫ﻧﻨﮓ ﻧﺒﺎﮬﮡ وאرא!‬
‫ﮬﻲءَ ﺎﮢﻲ ﻋﻴ َ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﮬﭣ َﻣﭥﺌﻮن ﻣﻮن ﻧﻪ ﻻﮬﻴﻮ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ ﻧﻴﮡ وﮬﺎﺋﻦ ﻧﺎرא‪.‬‬‫ﺳﻨﺪو آﮬﻦ ُאدאﺳﻲ‪ ،‬ﭼﺎہ ﻣﻨﺠﮭﻮن ﺳﻲ ﭼﺎﮬﻴﻮ‪،‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ‬
‫َ‬
‫ ﺟﻲ ورہ ﻛﻴﺎ وﺳﻜﺎرא‪.‬‬‫ﺋﻲء ﺟﻮ ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﭠﺎھ ﻛﻮ ِﺳﮕﮭﮍو ﭠﺎﮬﻴﻮ‪،‬‬
‫ﻣﻴﻼ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪439‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫‪َ -‬ﻣﺮ ﺗﺎ ﻛﺮن ﻧﻈﺎرא‪.‬‬

‫אﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻦ אوﮬﺎن ﺗﻲ‪ ،‬ﭘﺎڻ ِﭘﺮﻳﻦ ﻧﺒﺎﮬﻴﻮ‪،‬‬
‫ َ‬‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﺎ ﺳﺎرא‪.‬‬
‫ﻛﻢ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪23‬‬

‫ﭤﻲ ﺗﻮن رﮬ رאﮬﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏي‪.‬‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ ﺳﺎﭤﻲ ﺗﻮن ﺳﮕﮭﮍي‪ ،‬آءُ ﻲ آ ﮔﺎﮬﻲ‪.‬‬
‫ڏﻳﮫ א َ‬
‫ﺗِﺮ ﻧﻪ ﮬﻜﮍو ﺗﺮس ِאﺗﺎﮬ ‪ ،‬وא آﮬﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ وאﮬﻲ‪.‬‬
‫ِﮬﻦ ﺎﮢﻲءَ ﺳﺎن ﻧﺎنءَ ﺳﺎﺋ ءَ ﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺮﻳﻦ ﺗﻮن ﮬﻲءَ ﮬﻤﺮאﮬﻲ‪.‬‬
‫درد אﺳﺎن ﺟﻲ ِﺟﻲ אﮘﻴﺎن دوﺳ ‪ ،‬ڏﻳﻨﺪא ﮬﻲ ﻧﻴﮡ ﮔﻮאﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻣﻴﮍ ِאﻻﮬﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎر ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺳﮕﮭﻮ ”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺎن‪ ،‬آﮢﻲ ﺗﻮن ِ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪24‬‬

‫ﺋﻲء ﻣﺎرﻳﻮ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ڏﮬﻼ ﺳﻲ ﮔﮭﻮرﻳﺎ!‬
‫ﺟﺎﻧﻲ ﺟﺪא َ‬
‫ﻳﭽﺎريء ﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫َאﺻﻞ ﻻﻛﻮن آﮬﻴﺎن אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬و‬
‫َ‬

‫ﻧﺎنءَ ﺳﺎﺋ ءَ ﺟﻲ אﺳﺎن ﺎﮢﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬אﭼﻲ ﺳﻮ ﮔـﮇ ﮔﺬאرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ڏي ﻣﮭﺮ ﭘﺌﻲ ﺗﺎ‪ ،‬ﮐﮣﻲ ﻧﻴﮡ ﻧﮭﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲء َو ِٽ وﻳﮭﺎرﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺮي ﻧﻪ ﭘﺎﮢ َﺆن ﻳﺎر ﻛﺮ ﻮ‪،‬‬
‫َ‬

‫َﺳﮓ ”ﺳﭽﻮ“ آﮬﻲ در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﻮ َ‬
‫ﻛﮃ ﻗﻄﺎرﻳﻮ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪440‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪25‬‬

‫ﭤﻮرא ﻛﻴﮇא ﻣﻮن ﺳﺎن ﻻﻳﺎ‪ ،‬ﻳﺎر ﺳﺎ ِﻧﮕ ِﻴﮍي ﻣﻴﺎن!‬
‫ﺟﻴﺌﻦ ﭼﻴﻮﺳﻲ ﺗﻴﺌﻦ ﻣﭹﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﻣﻮﭨﻲ ﻧﻪ ﺗﻦ ﻣﻮﭨﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ُﭼﭗ ﭼﭙﺎﺗﻲ وﻳﮍﮬﻲ אﺳﺎ ﻲ‪َ ،‬אڄ َאﭼﺎﻧﻚ آﻳﺎ‪.‬‬
‫دل ﺳﺎن ﻻ ﮬﻮ ﺟﻲ دﻟ ‪ ،‬ﺳﭽﺎ ﺳﺨﻦ ﻓﺮﻣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ڏﮐﻦ ﺳﮑﻦ ڏي ﻛ ڏﭠﺎﺋﻮن‪ ،‬ﺗﻮﮢﻲ ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﭤﻲ آزﻣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﮬﺌﺎﺳﻲ אُدאﺳﻲ َﺟﻦ ﻟ َﺌﻪ‪ ،‬ﺳﻲ ﻣﻮ ٰ ﺐ ﻣﻼﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪26‬‬

‫אڄ ﺟﻮ ﺟﻮﮘﻲ آﻳﻮ‪ ،‬ﻧﺎنءُ ﺗ َﻨﮭﻦ ﺟﻮ ﻧﭥﻲ ﭴﺎﮢﺎن!‬
‫ﺳﺮ ﺟﮭﭩﺎﺋﻮن ﺟﻮﮘﻦ وאرﻳﻮن‪ ،‬ﻟﮝ ﺗﻨﮭﻦ ﺑﺴﻤﻮ ﻻﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎﻣﻲء ﻧﺎنءُ ﺳﮇאﻳﻮ‪.‬‬
‫ذري ﺟﻮﮘﻲ‪ ،‬ذري ﺳﻨﻴﺎﺳﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻦ‬
‫َ‬
‫ﻧﮭﻲء ﺟﻲ ﻧﭥﻲ ﺳﭹﺎﮢﺎن‪ ،‬ﮀﻨﺪﻳﻦ ﭘﺎڻ ُﮀﭙﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ذאت ِא َ‬

‫ﻛﮇﮬﻦ ﻧﻪ ڏﭠﻢ ڏﻳﮫ ِאﻧﮭﻲءَ ۾‪ ،‬ﻣﻮ ٰ ﺳﻮ آﮢﻲ ِﻣﻼﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺟﻮﮘﻲء ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ڏאڍو ﭘﻮر ﭘﺮאﻳﻮ‪.‬‬
‫ڏﺳﮡ ﺳﺎن ﺗﻨﮭﻦ‬
‫َ‬

‫ﺳ ﻳﻦ ﺑﺎزאرﻳﻦ ِﮔﮭﮡ ِﮔﮭﮡ ﮔﮭﻨﮕﮭﺮو‪َ ،‬ﮀﻢ َﮀﻢ ﺗﻨﮭﻦ َﮀﻤﻜﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ُ‬
‫ﮍو‪،‬‬
‫ﻴ‬
‫ﮬ‬
‫ﮡ‬
‫ﮭ‬
‫رא‬
‫ﺳﺎﮘﻴﻮ‬
‫ﻲ‬
‫ﺳﻮﺋ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ِﺳﺮ ُﺳﮣﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫”‬
‫ُ‬
‫َ‬
‫َ‬
‫َ‬

‫‪v‬‬
‫‪441‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪27‬‬

‫ُﮬﺘ َﺌﻮن َﮬ ِﻠﻲ ِﮬﺖ آﺋ ‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻛﺮڻ وאﭘﺎر ڙي وﮢﺠﺎرא!‬
‫ﭼﻮﺳ َ‬
‫ﻮل وچ ۾‪ِ ،‬ﭘ ِﮍي ِﭘﺮت ﺟﻲ ﭘﺎﺋ ‪.‬‬
‫وچ ﺑﺎزאر ﺟﻲ ُ‬
‫ﻛ ِ‬
‫ﺷﺎہَ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎن وﻋﺪو ﺟﻮ َ‬
‫ﻴﮍء‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ﺠﮭﻲ ﭼﺖ ﻻﺋ ‪.‬‬

‫يء ﺟﻲ ﻛﻮﭠﻲ ﺟﺎ ﭘﺎﺗ َﺌﻲ‪ ،‬ﺳﺎ وﻳﮭﺞ ِ‬
‫ﻴﻢ َوﺳﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﻛ َ‬
‫ﺷﺎﮬﻮﻛﺎر َ‬
‫وﮢﺞ ورہ ﺟﻮ ﭤﺌﻲ ﻣﻮﺗﻲ َﻟﻌﻼن‪ ،‬ﭔﻲ ﮔﮭﻮر ﺳﺎ ِ‬
‫ﻴﻢ ُﮔﮭﻤﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﻛ َ‬

‫ﻛﻨﮕﮡ َ‬
‫ﺳﻮدو َﺳ َﭻ ﺟﻮ آﮬﻲ ”ﺳﭽﻮ“ ِﮬﻲ‪ ،‬ﻛﻮڙَ َ‬
‫ﻛ ﭻ ﮐﺎﺋ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪28‬‬

‫ُﺣﺞ ِﭰ ِﭩﻲ ِ‬
‫ﻛﻴَﻢ َﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﻣﺎرﻳﺲ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﻣﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬
‫ُ‬
‫ﻻﻛﻮن ﻳﺎر َאوﮬﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﻻﻳﻮ ﻧِ ُﻴﮭﻦ ِﮬﻦ ﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻦ ڏﻳﻨﮭﻦ‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬
‫وﻳﭡﻲ ڏﺳﺎن وאٽ אوﮬﺎن ِﺟﻲ‪ ،‬آءُ ﭜ َﻼ ِﮬﻦ ﭜﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬

‫ﺗﻴﮭﻲ آﮬﻴﺎن אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﺗﻮن ﭘﺎڻ َ ﺳﭹﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ِ‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬
‫رאﺗﻴﺎن ڏﻳﻨﮭﺎن ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ِﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺗ َﻦ ﺗﻮﺋﻲ ڏي ِ‬
‫ﺗﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬
‫‪v‬‬
‫‪442‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﺎ‪ ،‬א� ﺟﻲ ﺗﻮﮐﻲ آﮢﻲ‪،‬‬
‫ڏوڙא ﻃﺎﻟﻊ ﭤِ َ ”‬
‫َ‬
‫א� ﭴﺎﮢﻲ!‬
‫ﺌ‬

‫‪29‬‬

‫ﺣﺎل َאﭼﻲ ڏس ﮬﺎﮢﻲ‪َ ،‬وﮬﻲ ﭤﻮ ﭘﻨﺒﮣﻴﺌﻮن ﭘﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭘﺎڻ َ ﭴﺎﮢ !‬
‫آءٌ ﻛﻨﻴﺰכ ُﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪڻ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ﺗﻮن ﭘﺎڻ ُ ُﺳﭹﺎﮢ ‪،‬‬
‫ﭘﺎڻ َ ﭴﺎﮢ !‬

‫ﮕﮭ ِﮍي ﺗﻨﮭﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ﺟﻮﮘﻴﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻴَﻮ‬
‫ُﺳﮅ َ ِﺞ ﺗﻮن ِﺳ َ‬
‫ﭘﺎڻ َ ﭴﺎﮢ !‬

‫ِ‬
‫ڏﻳﺌﻲ ڏﻳﮑﺎري ﭘﺎڻ ُﮀﭙﺎﻳ ُ َﻮ‪ ،‬ﭜﻠﻲ אُﮬﺎ ﺗﻮﮐﻲ ِ‬
‫ﭜﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﭘﺎڻ ﭴﺎﮢ !‬
‫ﻲء وﻛﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫روز אزل ﮐﻮن َ‬
‫در ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻲ‪ ،‬وא ِ ءَ ﺳﺎ ِﮬ َ‬
‫ﭴﺎڻ!‬
‫ﭘﺎﮢﻲ ِ‬

‫ﭽﻮء“ ﺟﻲ‪ِ ،‬ﺳﻚ َﺳ ِ‬
‫ﻨﺪء ﺳﺎﻣﺎﮢﻲ‪،‬‬
‫ﺳﻴ אﻧﺪر َ‬
‫ﻳﺎر ” َﺳ َ‬
‫ﭘﺎڻ َ ﭴﺎﮢ !‬
‫ﺌ‬

‫‪30‬‬

‫ُﻣ َ‬
‫ﻠﻚ ﺟﺎ ﻣﺎﻟﻚ ﭔﻴﺎ ِﮬﻦ‪ ،‬ﺗﻮن ِو َﭼﻮن ﺑﻴﭡ ﺑ َ ِﮣﻲ؛‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ِﮬﻦ َ‬
‫َﮬﻲ َ‬
‫ﺣﺎل ۾‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ وڌو َﮬﺴ ِ ءَ َﮬ ِﮣﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪443‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺳ ِ� ِ ﺳ ﺑﺎא� ِ‪ ،‬ﺳ ﻣﻮن א� ﮔﮭﺮ؛‬

‫ﺳ‬

‫א� ِ‬
‫ﻻھ ﺗﻮن‪ ،‬ﺧﻮد ﮐﻮن وﭸﻲ َﻣﻨﺰل ِﮐﮣﻲ‪.‬‬

‫ِﮬﻲ ِﺟﻴَﮡ آھ ﻋﺎرﻳﺖ‪ ،‬ﺟﻦ ﺟﻮ آھ ﺗﻦ ﮐﻲ وﮢﻲ؛‬

‫وﭼﻮن ﺗﻮن ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪َ ،‬אﻧﺪر ﭔﺎﮬﺮ آﮬﻲ ڌﮢﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ﻛﮃ َ‬
‫آﮬ אﻣﺎﻧﺖ ﭔِ َ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻮن آﮬ ﻛﺎﭤﻲ ِ‬
‫ﻛﻴﻨﻜﻲ؛‬
‫ِﺳ ُﺮ ِﮬﻲءُ ﺳﺎرو ﺳﮭﻲ َ‬
‫ﻛﺮ‪”،‬ﮬﻚ ﭔﻪ ﭨﻲ“ ﮀﻮ ﭤﻮ ﮘﮣ ؟‬
‫ﻛﺮي‪َ ،‬ﺳﺆ َر َ‬
‫ﻧﮓ َ‬
‫אﻧﺴﺎن ﺟﻮ אوﻟﻮ َ‬
‫ﺎر ۾؛‬
‫ﻨﺴ َ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ َﺳ َ‬
‫وאہ ﺟﺎ ” َﺳ ُﭽﻮ“ َو ِﮢﻲ‪.‬‬
‫ﻲء ﮘﺎ ﮍي‪َ ،‬و َہ َ‬
‫ﺳﺎھ ﮐﻲ ِﮬ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪31‬‬

‫ﻛﻢ ﻧﻪ ِ‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﭤﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻋﺎﺷ َﻖ ﺳﻮ ﻛﺮﻳﻦ‪َ ،‬ﺟﻨﮭﻦ ۾ ِ‬
‫ﮐ َﮡ ُ ﻣﻼﻣﺖ ﻛﺎ ﻣﭥﻲ‪َ ،‬ﻣ ُﺮ ڏﻳﮧ ﺗﻮ ﻃﻌﻨﺎ ڏﺋﻲ‪.‬‬
‫ﻛ ﭤﺌﻲ َ‬
‫ﻛﺴ َ ِ‬
‫ﺑِﺮہَ ۾ ﺑ َﺪﻧﺎم ﭤﻲءُ‪ ،‬ﭔﻴﻮ ِ‬
‫ﻛﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻋﺸﻖ ﺟﻲ درﻳﺎہ ﺟﻲ‪ ،‬ﮀﻮ ِ ِﮀﻜﻲ َﻣ ُﺮ ﺗﻮ ﻧِﺌﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻮء ﺗﺎ ﺳﺎري ﺧ دوﺳﺖ ﺟﻲ ِﮬ َﻦ ﭘ َ َ‬
‫ﻨﮅ ﭘﺌﻲ‪،‬‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﭔ َﮭﮙُﮡَ ﭔﺌﻲ‪.‬‬
‫وک ﻧﻪ‬
‫رאہ ﮔﻢ ﻛﺮ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬وﺋﻮن َ‬
‫ِ‬
‫ﭜﭳ ِﺣﺠﺎﺑﺎن ﭘﮅر ﭘ َﺌﻪ‪ ،‬ﻟﻮﭠﻴﻮ ﺗﻮﮐﻲ ﻛﮭﮍي ﻟِﺌﻲ‪،‬‬
‫ﮀﺎ ﭤﻴﻨﺪو ِ‬
‫ﻧﮭﻲء ورھ وﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭘﻮء ﺗﺎ ” َﺳ ُﭽﻮ“ ‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ِא َ‬
‫‪v‬‬
‫‪444‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪32‬‬

‫َﺳﻞ ڙي ﺳﻮدאﮔَﺮ‪ ،‬ﺗﻮن ﺗﺎ آﺋ َوﭠ ِﻲ ِﮬ ِ‬
‫ﺖ ﺳﻮدو ﻛﮭﮍو؟‬
‫َ‬
‫ُﮬﺘ َﺌﻮن آﮢﻲ ِﮬﺖ ِ‬
‫ﻋﻄﺮ؟‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻟﻜﺎﻳﺌﻪ‪ ،‬ﮐ َﮣﻲ ُﻣ‬
‫ﺸﻚ َ‬
‫ﮬﻮﻛﻮ ِﮬـﺖ ﭔِﻴﻮ ﻛﻴﮭﻮ ُﮔﮭﻤﺎﻳﺌﻪ‪َ ،‬‬
‫ﮔﻮﮬ َﺮ؟‬
‫ﻛﺮي ﺗﺎ ﮔُﻢ َ‬
‫ﻛ ِﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻧﻪ َ‬
‫ﺟﻮﮬ َﺮ ﺟﻲ ِﮬ ‪َ ،‬‬
‫ﻛﻴﺌ َﻪ ﻛﺎ َﺧ َ ‪.‬‬
‫ِﮬﮭﮍي َ‬
‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ אﮘﻴﻮن َ‬
‫ﻛﻴُﺌﻪ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ‪ ،‬ﺳﺎرو ُﻣﻠﻚ َﻣﺸﮭﺮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮀﺎﮐﻮن ﺗﻮ ﺗﺎ ﺷﺎھ ُﮀﭙﺎﺋﻲ‪ِ ،‬ﮬﻴﺌﻦ ﺳﺎ َﮬ َ‬
‫ﭣ ُﻣﮭﺮ‪.‬‬
‫ِﻟﮑﻲ ڏﻧﺎ ﺗﻮ ﻛﻴ א‪ُ ،‬ﻣﻠ َﻦ ﮐﻲ َ َﻀﺮ‪.‬‬
‫ﺮو َر‪.‬‬
‫ﻟﻌﻼن ﻟﮑ ﻛﻴﻮن ﭘﮅرﻳﻮن‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ وي َﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪33‬‬

‫ﻛﻴﮭﻲ َ‬
‫ﻳﺎر َאﮜﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آﻳﻮ!‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﻣﮭﻤﺎﻧﻲ‪ُ ،‬‬
‫دوﺳﺖ ﮔَﮇﻳﻮ د ِﺎء ﭤﻲ‪ ،‬ﮬﻴﻨﺌﮍي ﻟ َﭥﻲ ﺣ אﻧﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻦ َوڙَ ﻻﺋﻖ ِ‬
‫ﺐ َ‬
‫ﻛﺌﻲ ﻣﮭﺮﺑﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﮬﻮس ﻧﻪ آءٌ‪َ ،‬‬
‫ﻣﺸﻜﻞ ﺟﺎ ُﮬﺌﻲ ﮘﺎﻟﮫ אﺳﺎن ﮐﻲ‪ُ ،‬אﮬﺎ َ‬
‫ﻛﻴَﺌﻮن آﺳﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ُﺳﻠﻄﺎﻧﻲ‪.‬‬
‫ﻓﻀﻞ ﻛﺮم ﺳﺎن ﭘﺎڻ ﺑﺨﺸﻴﺎﺋﻮن‪” ،‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪34‬‬

‫ﻓﻘﺮ ﺟﻮ ﻓﻘ ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﻣﺎن ﻣﺮﻳﺪ ﻧﻪ ﻣﺎن ﭘ ‪ ،‬ﺳﺎري َ‬

‫‪v‬‬
‫‪445‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻧﻪ ﻣﺎن ﺣﺎﻛﻢ‪ ،‬ﻧﻪ ﻣﺎن ﻇﺎ ‪ ،‬آﮬﻴﺎن َא ُﻣﻦ ﺟﻮ אﻣ ‪.‬‬

‫ﻃﺎﻋ َﺖ ﻧﻪ ﻣﺎن ﺗﻘﻮي ٰ‪ ،‬آﮬﻴﺎن ورہَ ﺟﻮ وزﻳﺮ‪.‬‬
‫ﻧﻪ ﻣﺎن َ‬
‫ﻧﻪ ﻣﺎن ُﮔﮭﻤﮡ ﻧﻪ ﻣﺎن َﮔﮭﺘﮡ‪ ،‬آﮬﻴﺎن ِﻋﺸﻖ ﺟﻮ אﺳ ‪.‬‬

‫ﻧﻪ ﻣﺎن ُ‬
‫ﻛ َﮁﮡ ﻧﻪ ﻣﺎن ﭘ ُ َﮁﮡ ُ‪ ،‬آﮬﻴﺎن دوﺳﺖ ﻟﺌﻪ د ِﻟﮕ ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﭔ َﮅ ﻜﻢ ِﺳ َﺮ ﺗﻲ‪ ،‬ﺒﺖ ﺟﻮ َﻣﻨﺪ ُﻳﺮ‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪35‬‬

‫ﻋﺎﺷﻖ אﮐﻴﻮن אُﭘﭩﻲ ڏﺳ ‪ ،‬آﮬﻲ ِﻣﮍﻳﻮﺋﻲ ﻳﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﻇﺎﮬﺮ زﺑﺎﻧﻲ ﭤﻮ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﻋﺠﺐ ﺟﻴﮭﻮ ِאﺳﺮאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫אﻋﺘﻘﺎد ﻓﺮدא ُ‬
‫رک‪َ ،‬אڄ دوﺳﺖ ﭤﻲءُ אﻇﮭﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬

‫ﺟﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﭘ َ َﺴﮡ ُ ِﮬﺖ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ُ ،‬ﮬﺖ ِﭜﻲ ﺗﻨﮭﻦ دﻳﺪאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻲ ﺗﺎ َ‬
‫ﺳﺎﻟِﻚ َﺳﮭﻲ ِ‬
‫ﻛﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺻﻮرت ﺳﻨﺪو ﮔﻠﺰאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭔ َﮅﻳﻦ ﮀﻮ ﭔ ﮐﻲ‪ ،‬آﮬ ﺗﻮن ﺳﭙﻪ ﺳﺎﻻر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﺑﻠﺒﻞ אول ﻛﺮ ﭘﺎڻ ﮐﻲ‪ُ ،‬ﮔﮭﭧ ﮔﮭﭧ ﺳﺎرو ﮔﻠﺰאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮ زﻟﻴﺨﺎن ﺟﺎن ﭤﺌ ‪ ،‬ﺳﺎﺟﻦ ﺳﭝَﻮ ﺳﻨﺴﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺗﻮن ﺗﺎن ﺳﭽﻲءَ ِﮬ َـﻦ ﮘﺎﻟﮫ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻪ ﻛﺮ אﻧﻜﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﺟﻴﻜﻲ ﭼﻴﻮ ﻣﺮﺷﺪ ﺗﻮﮐﻲ‪ ،‬آﮢﺞ אُﺗﻲ אﻋﺘﺒﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪446‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺳﺮوﭘﺎ אُﮬﻮ ﺳﺎﺟﻦ وﺳﻲ‪ ،‬ﭤﻲ ﭘﺎڻ َ ﮐﻮن ﺑﻴﺰאر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬

‫آﮬﻲ وس ” َﺳﭽﻮءَ“ ﺳﭛ ﻳﺎر ﺟﻮ‪ ،‬ﻧﺎھ ﻛﻮ אﺳﺎن אﺧﺘﻴﺎر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪36‬‬

‫َ‬
‫ﻛ َﻞ؟‬
‫ﻛﻮھ ﻧﻪ ﭘ ُﮁ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻲ َאﺣﻮאل ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻮن‬
‫ُ‬
‫ﻣﻮﻣﻞ‪.‬‬
‫رאﮢﻲ ﻛﺎرڻ ﭤ ِﻲ روﺋﻲ‪ ،‬ﻞ ﭼﮍﮬﻲ َ‬
‫ُﺳ ِﮭﮣﻲ ِﮔﮭﮍي ِﺳ َ ۾‪ ،‬آﮢﻲ ﻋﺸﻖ َ‬
‫אﺟﮭﻞ‪.‬‬

‫ريء ِﮬﺖ ﭘ َ َﻞ‪.‬‬
‫ﻨﮭﻮنء َ‬
‫َﺳﺴﺌﻲءَ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﮭﺎرﻳﺎ‪ ،‬ﭘ ُ َ‬

‫ﺟﮭ َﻞ‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬ ﭔ ُﮅي ﻛﺎﻧﻜﺎ‪ ،‬ﺟﮭﺎﻧﮕﻴﮍن ﺗﻲ َ‬

‫ﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﻛﻴﺎ ﮬﻴﻨﺌﮍي אﻧﺪر ُﮬ َﻞ‪.‬‬
‫ِﺳﻚ ” َﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪37‬‬

‫ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ﺳﺎن زאري زאري!‬
‫ﮬﻲء ﺎﮢﻲ ﻋﻴ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ﺑِﺮہ َﺳﻨﺪن آﮬﻲ ﺑﺎري ﺑﺎري‪.‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺣﺎﺿﺮ ﭤﻴﻨﺪﻳ َﺲ در دوﺳ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺎﺋﻲ ﮘﭽﻲءَ ﺳﺎن ﮘﺎري ﮘﺎري‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎر ﭤﻴﻮﺳﻲ‪ ،‬ﭘﮭﺮوﻳﻦ ﻻﺋﻲ ﻳﺎري ﻳﺎري‪.‬‬
‫ﭘﻮء ﺗﻪ ﻳﺎﻛﻲ ُ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺳﺎري ﺳﺎري‪.‬‬
‫َﮬﭣ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ َאدﻳﻮن ِڙي آﮬﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪38‬‬

‫אﮜﮡ َאﺳﺎ ﮍي ﺳﺎﺋ ‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮ ﭜ َﻼ ﺗﻮن ﭜ و!‬
‫‪v‬‬
‫‪447‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮘﭽﻲء ۾ ﭘﺎﺋ ‪،‬‬
‫ڌﮢﻲء ﺟﻲ دﻟ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺪ‬
‫َ‬
‫ﻧﺎنء َ‬
‫َ‬
‫ َ‬‫ﻛﺞ ﻓﻘ ڏي ﭰ و‪.‬‬

‫ﺳﻲ ﺑﻨﺎﺋ ‪،‬‬
‫ﺳﺪא ﺳﺆ ﻟﮗ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ وي‪ ،‬ﺟﺎﻳﻮن ٖ‬
‫وﺟﮭﻲ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ در دﻳﺮو‪.‬‬
‫ ِ‬‫ﺣﺠﺖ رﮐ َﮡ ﺳﺎڻ َאوﮬﺎن ﺟﻲ‪ُ ،‬‬
‫ﭔﻮل ِאﮬﻮ ﭔﻮﻻﺋ ‪،‬‬

‫ ﻧﺎﮬﻴﻢ ِאﻳﮇو ﺳﻮ ﺟ و‪.‬‬‫َِ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ڏﻳﻨﮭﻦ אُﻧﮭﻲءَ ﮐﺎن َאڄ ﺗﺎﺋ ‪،‬‬
‫”‬
‫ﻴﻮ‪،‬‬
‫وאٽ َאوﮬﺎن ﺟﻲءَ ﺟﻮ ﮐﻨﺌ‬
‫َ‬
‫ ﭘ אڍن ﺟﺎن ﭘ و‪.‬‬‫ﺌ‬

‫‪39‬‬

‫ﺟﻲ אوﮬ ﭴﺎﮢﻮ‪ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬آﮬﻲ א� ﻟﻮכ ﺳﺎرو!‬
‫ﻛﺎﭤﻲ آﮬﻲ ُﭼﭗ ُﭼﭙﺎﺗﻲءَ‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ ﻣﺎري ﻧﻌﺮو‪.‬‬

‫ﺑﻴﻜﺴﻲء ۾ ﻛﺎﭤﻲ ﮔﺬאري‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ ﺳﻮ ﺣﻜﻤﻦ وאرو‪.‬‬
‫َ‬
‫ﮘﭽﻲء ۾ ﮘﺎرو‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤﻲ َﺷ َﺮع ۾ ﺷﻮر َﻣﭽﺎﺋﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﻲ‬
‫َ‬
‫ﺟﺎڏي ڏﺳﻮ ﺗﺎ ﺗﺎڏي آﮬﻲ‪ ،‬ﺳﻨﺪس ﻧِ َﻴﮭﻦ ﻧﻈﺎرو‪.‬‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻲ ﺣﺎل ﮐ َﻮن‪َ ” ،‬ﺳ ُﭽﻮ“ ﭤ ِﻲءُ ﻧﻪ وﻳﺴﺎرو‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪40‬‬

‫ﻟﮏ ﻛﺮﻳﺎن ﺗﻮڙي زאري‪ ،‬دوﺳﺖ َﭼﻮي ”ﺗﻮن ﻛﮭﮍو!“‬

‫‪v‬‬
‫‪448‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫َﮬﭥ ﭜﻲ ﭘ َﻮאن ﭘ ﻳﻦ ﭜﻲ ﭘﻮאن‪ ،‬ﭘﺎﻳﺎن ﮘﭽﻲءَ ﮘﺎري‪.‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ُאﮬﺎﺋﻲ ﻳﺎر אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺒﺖ ﻣﺎري‪.‬‬

‫ﻳﺎر אوﮬﺎن ﺳﺎن ﻳﺎري‪.‬‬
‫روز َאﻟﺴﺘﺎن ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ آﮬﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻳﺎر ﭘﻴﺎرא‪ ،‬ڏﻳﺞ َאﭼﻲ ڏﻳﮑﺎري‪.‬‬
‫אﺳﺎن ﻳﺘﻴﻤﻦ ﮐﻲ َ‬
‫ِ‬
‫ورہ َﻣﭥﻲ ﺗﻲ وﻳﭡِﻲ وﺳﺎﻳﺎن‪ ،‬دوﺳﺖ ڏﻳﻮ دﻟﺪאري‪.‬‬
‫ِ‬
‫آءٌאوﮬﺎن ﺗ َﻮن ُﺳﮭﮣﺎ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬وאري وﭸﺎن ﻟﮏ وאري‪.‬‬
‫ﺗﻮڙي ﺳﭹﺎﮢﻲ ﺗﻮڙي ﻧﻪ ﭴﺎﮢ ‪ ،‬دوﺳﺖ ﻧﻪ آﮬﻴﺎن ڌאري‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻲ ﺳﺎري‪.‬‬
‫ﮘَ ِﻞ אﺻﻞ ﮐ َﻮن آﮬﻲ אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﮘﺎﻟﮫ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪41‬‬

‫ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﻪ وﺳﺎر‪ ،‬ڍوﻟﻴﺎ‪ ،‬آءٌ ﺗﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي آﮬﻴﺎن!‬
‫ﮭﺎر‪.‬‬
‫ﻧﺎنءُ ﺳﺎﺋ ءَ ﺟﻲ אﺳﺎن ﺎﮢﻦ ڏي‪ِ ،‬ﮐﮣﻲ ﺗﻮن ﻧﻴﮡَ ﻧِ َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ وڙَﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﮔـﮇ ﻏﺮﻳﺐ ﮔُـﺬאر‪.‬‬
‫َ‬
‫ﭘﻴﺎر َل‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﺎ ﺳﻲ وﻋﺪא ﭘﺎر‪.‬‬
‫ﻳﺎر َ‬
‫ﻛﻴَ َﻮ אﺳﺎن ﺳﺎن ﺟﻲ َ‬

‫َאﮜﮡ َאﺳﺎن ﺟﻲ ﺳﮕﮭﻮ ِ‬
‫ﻛﻲ ِאﻳﻨﺪﻳﻦ‪ ،‬وא ﺳﻮ ﻛﮭﮍيءَ وאر‪.‬‬
‫َد َر ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ دﻟ َ َ ﺳﺎﺋ ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﺳﮓ ﺳﻨﭝﺎر‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪42‬‬

‫ﻔﺴ َ‬
‫ﻚ َو ﺗ َ َﻌﺎل“‪َ ،‬אﭤ ِﻲ ﮘُﺠﮭﻲ ِאﮬﺎ ﮘﺎﻟﮫ‪.‬‬
‫” َدع ﻧ َ َ‬

‫‪v‬‬
‫‪449‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺧﺎﻛﻲ ﺟﺴﻢ ﮐ َﻮن ﻛﺮ ﺟﺪאﺋﻲ‪َ َ ،‬ﺮ َﻋ َﺪ َم ﺟﻲ ۾ ﺟﺎل‪.‬‬
‫ﻗﻴﻞ َﻣ َ‬
‫ﺧﻴﺎل وﺟﻮدي ﮀﻮﻧﻪ وﺳﺎرﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺮﻳﻦ ﭔﻲ َ‬
‫ﻘﺎل‪.‬‬

‫ﺳﭝﻴﺌﻲ‪ ،‬ﭘﺌﻪ ﺗﻮن ﺧﺎص ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻮڙﻳﻮن َﺳﭧ ِ‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﻧﻪ ِ‬
‫ﭤﻴﻨﺪء ﺣـﻖ ﺳﻮ ﺣﺎﺻﻞ‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮ ﺑ ُﺖ ﺎل‪.‬‬
‫ﮔﺮد ﻏﺒﺎر ۾ ﮐﺎءُ ﻧﻪ ﻏﻮﻃﺎ‪َ ” ،‬ﺳ ُﭽﻮ“ ري ﭘﺎڻ َﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪43‬‬

‫آءُ ﺗﺎ ﮔـﮇ ﮔﺬאرﻳﻮن‪ ،‬وي‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ﺳﻲ ﺳﮑﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא!‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻴَﺌﻪ ﺟﻲ ﻛﺎﻟﮫ אﺳﺎن ﺳﺎن‪،‬‬
‫ﻳﺎر وﺳﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﺗﻮ َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﻛﭙﮍو ﺳﺎﺋ ‪،‬‬
‫َ‬

‫دوﺳﺖ ﻛﺮﻳﺎن ﭤﻲ زאرﻳﻮن‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﺗﻮﮐﻲ دﻟ ‪،‬‬
‫ﺳﺎ َﻧﻮل وﻳﭡﺎ ﺳﺎرﻳﻦ‪.‬‬
‫َא َﭼﮡ َﺳﻨﺪﻳﻮن ﺗﺎ ِﻧﮭﻨﺠﻮن‪،‬‬

‫ﺳﺎﺋ وאﭨﺎن ﻧِﺖ ﻧِﮭﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘ َﻨﮭﻨﺠﻮ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮ ﺳﮓ ﺳﻨﭝﺎرﻳﻮن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪450‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪44‬‬

‫ﭔﺎروﭼﻞ ِﭔﻴﻠﻲ‪ ،‬ﻣﻮ ﮫ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ آﮬﻴﺎن ﻣﺎري!‬
‫َ‬
‫آءُ‬
‫ﻧﺎﮬﻲ وאﺟﺐ رﺳﮡ ﺗﻮﺋ ِﻲ ﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ﮔُﺮو آءُ ِ‬
‫ﭼﻴﻠﻲ‪،‬‬

‫َ‬
‫ﺳﮓ ﻧﻪ ﭤ ِﻲ ﻛﻮ ِ‬
‫ﺳﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﭤﻴﻠﮭﻲ‪،‬‬
‫ﮬﻲء ِ‬
‫ﻋﺸﻖ אوﮬﺎن ﺟﻲ ﮐ َﻮن ﮬﻮت ﭔﺎروﭼﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﭤ َﺮن َ‬
‫ﻧﻪ ﺗﻪ َﮀﭙَ َﺮ אﮘﻴﻮن ﮀﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬

‫ﮕﮫ ﻧﻪ ﺳﺎرﻳﺎن ﭘ َ َ‬
‫ﻨﮅ ﻛﺮڻ ﺟﻲ‪ ،‬ﺗﻮ ﺑِﻦ آﮬﻴﺎن َאﻛﻴﻠﻲ‪،‬‬
‫َﺳ َ‬
‫ﻛﻴﭻ وﮢﻦ ِ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺎﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ورہ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﺗﻮڙي ِ‬
‫ِ‬
‫ﻛﻲ ﭘ ُﻮرن ِﭘﺌﻠﻲ‪،‬‬
‫وﮘﮣﻲ آﮬﻴﺎن َ‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﻧﻪ آﺳﮍَ ﻻﮬﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪45‬‬

‫ڏﻳﻨﺪﻳ َ ِﺲ ڏورאﭘﻮ‪ ،‬آءٌ وﭸﻲ ورאﮢﻮ روﺑﺮو‪.‬‬
‫ﭘﺎر ڏي‪ ،‬ﻛﻮ ﻧﺌﻲ ﻧﻴﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي َ‬
‫אوﮬﺎن ﭔﺎﺟﮭﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آءٌ ﻛﺮﻳﺎن ﭤﻲ ﻛﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮڍل ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎڻ آھ ‪ُ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َﺳﮛ ﺗﻪ ِﺳﻴﺎﭘﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪46‬‬

‫ﻧﻴﮭﻦ وڌאﻳﻮ َ‬
‫ﻧﺎز‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ ﻧﻴﮣﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ُ‬

‫‪v‬‬
‫‪451‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺗﻴﻐﺎن آﮬﻦ ﻳﺎ ﺗﻪ ِﺳﺘﻢ ﺟﻮن‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻮن אﮐﻴﻮن َ‬
‫ﻛﺠﻠﻴﻮن ﻛﺎرﻳﻮن‪،‬‬

‫َאﻻ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻳﺎ ﺗﻪ َ ِﺮي َ‬
‫ﺑﺎز‪.‬‬
‫درد ﻣﻨﺪ ﺟﻲ دﻟﮍي دﻟ َ َ ‪ ،‬ڏאڍي زور ﺳﺎن آﻧﺪي‪،‬‬
‫َאﻻ ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻧﻴﮣﻦ ﻣﻨﺠﮭﺆن ﻧﻴﺎز‪.‬‬
‫ﻛﻦ َאوﮬﺎن ﺟﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ َ‬
‫ﻣﺎن ﭘ َﻮن ِ‬
‫אوﮬﻜﻲ وאري‪،‬‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺟﺎ آوאز‪.‬‬
‫َאﻻ ﻣﻴﺎن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﭔ َﺌﻲ ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭔ َﮅي ”ﺳﭽﻮ“ وڃ‪ ،‬ﺗﻮن ﺳﺎڻ ﻳﻘﻴ ‪،‬‬
‫در ﻣﭥﻲ ﻛﺎرﺳﺎز‪.‬‬
‫אﻻ ﻣﻴﺎن‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪47‬‬

‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻪ ﭤ ِﺞ ﺗﻮن ﻣﺎﻧﺪو!‬
‫ﻛﻨﮭﻦ و َﻳﻞ ﻧﻪ ﭤﺎ وﺳﺎرن‪،‬‬
‫” َ ُﻦ َאﻗﺮب“‪ِ ،‬אﮬﺎ אﺷﺎرت‪ ،‬ﮔَﮇ ﺗﻮﺋﻲ ﺳﺎن ﮔﺬאرن‪.‬‬

‫َאﺻﻞ ﻻﻛﻮن ﻃﺮف ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻧِﺖ ﻧِﺖ ﮔﮭﮣﻮ ﻧﮭﺎرن‪.‬‬
‫ﻛﻨﮉ ُאن ِﺟﻲ‪ ،‬ﺳﻲ ِﭜﻲ ﺗﻮﺋﻲ ﮐﻲ ﺳﺎرن‪.‬‬
‫ﺟﻲ ﺗﻮ ُא‬
‫َ‬
‫ڏﻳﻨﮭﻦ ِאﺗﮭ ﮀﻮ ﭤﻮ ﻻﺋ ‪ ،‬ﺗﻮ ُﮬﺖ ”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﭝﺎرن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪48‬‬

‫ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َא َﭼﮡ ﺟﻮن وאﭨﮍﻳﻮن‪ ،‬ﻧِﺖ ﻧِﺖ אُﭜﻲ ﺗﻪ ﻧﮭﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻨﺞ ۾ ﮬﻨﺠﻮن ﭤِﻲ ﮬﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﻟ َﻦءُ ﻟِﻜﺎﻳﻮ‬
‫ﻟﻮכ ﮐ َﻮن‪َ ،‬ﮬ َ‬

‫ﺳﻲ ﮘﺎ ﮍﻳﻮن ﻛﻨﮭﻦ ﺳﺎن ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﺟﻴﻜﻲ ﺳﭵﮡَ ﭤ ِﻲ ﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪452‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫دאغ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ درد ﺟﺎ‪ ،‬ڏﻳﮫ ﮐﻲ ﺗﻪ ﻛﻴﺌﻦ ڏﻳﮑﺎرﻳﺎن؟‬

‫”ﺳﭽﻮ“ َﭼﻮي ﺳﺎﺋ ﺷﻮق ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ۾‪ ،‬ﻛﻮ دم ﻛ وﺳﺎرﻳﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪49‬‬

‫ِ‬
‫ﮀﮇ ﻏﺼﻮ ﻏﻤﻨﺎכ ﺳﺎن‪ ،‬אﭼﻲ ِﻣﻞ ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪאﺋﻲ ﻲ‪.‬‬
‫ُﺳ ِﮅ ﺳﭝﺎ ﺗﻮﮐﻲ ِﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﻴﻜﺎ وאڍوڙﻳﻦ ﺳﺎن وﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺳﻮر ﺳﻴﺒﺎﺋﮡ ﺟﮭﮍو‪ ،‬ﭘﺮ ﺟﻲءُ ُﺟﺪאﺋﻲ ﻧﺎ َﺳﮭﻲ‪.‬‬

‫ﭘﺎﮢﻮن آﻳﺎ ِﮬﻦ ﭘﻮر ﮬﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ﺗﻮ ُﻣﻜﺎ ِﭘﺮ َ ﭘﮭﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ وﮬﺎرﻳﻮ وٽ ۾‪ِ ،‬ﮬﻲ ﭠﺎھ ﺗﮇﮬ ﻛﻮ ﭠﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪50‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﻧﺎھ ﻛﻮﺋﻲ ِאﺧﺘﻴﺎر‪َ ،‬ﮬﻲ ﻳﺎر وي!‬
‫ﺮہ ﺟﻮ ﺑﺎر‪-‬‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎ ِﺳﺮ ﺗﻲ ﭼﺎﺋﻴﻮ‪ ،‬ﺑﺎري ﺑِ َ‬
‫ﻳﺎر وي!‬
‫َﮬﻲ َ‬

‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن ﺗ ِﻴﮇي ﻛﺎرڻ‪ ،‬روﺋﮡ زאرو زאر‪-‬‬
‫ﻳﺎر وي!‬
‫َﮬﻲ َ‬
‫ﺟﺎر‪-‬‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ڏﻧﻮ ﺗﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺟﺎﻧﻲ ﺟﻲءَ ﮐﻲ ُ‬
‫َﮬﻲ ﻳﺎر وي!‬

‫َ‬
‫ﻋﺸﻖ ﺳﻨﺪو ِאﺳﺮאر‪-‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﺎرو ﺠﮭ ‪،‬‬
‫َﮬﻲ ﻳﺎر وي!‬
‫‪v‬‬
‫‪453‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪51‬‬

‫ﺳﺎﮬـﮍ ﮐﻲ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪.‬‬
‫ﺗﻨﮭ ڏﻳﻨﮭﻦ ِڏﻧﺎﺋﻮن‪ ،‬ﺳﺎہ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ َ‬
‫ِ‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻲ دﻟـﮍي‪ ،‬ﻧﺎزن ﺳﺎڻ ﻧﻴﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫درد‬
‫َ‬

‫ﮬﻴﮇي ﮬﻮڏي ﻧﺎ وﻳﻮ‪ ،‬ﺳﻮﮔﮭﻮ ﺳﺎہ ﻛﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ُﺳ ِﮣﻲ ﺳﻨﻴﮭﺎ ﻳﺎر ﺟﺎ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﭤﻴﮍس آﺋﻮن‪.‬‬
‫ﺟﻲءُ وڌאﺋﻮن ِ‬
‫ﺟﺎر ۾‪ ،‬ﻛﺎﻛﻴﻮن ﺗﻦ ﻛﮇאﮬﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻴﮭ َﺮ ﺳﻨﺪي ﻣﻌﺮﻛﻲ‪ِ ،‬ﮬﻲءَ ﻏﺮﻳﺐ ﮔَـﮇﻳﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫َ‬
‫ِﺟﻲءُ ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬وﻳ ِﺮن ﻣﻨﺠﮫ وڌאﺋﻮن‪.‬‬
‫ﻛﮃ ﺳﺮﻳﺮ َﻣﻮن‪ ،‬ﻣﻴﮍي ﺳﭛ ﻣﺪאﻳﻮن‪.‬‬
‫” َﺳ ُﭽﻮ“‬
‫ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪52‬‬

‫ﺟﻲء ﺟﻮن ﮘﺎ ﻴﻮن ﮬﻴﻮن ﺟﻦ ﺳﺎن‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﺳﺎﻧﮓ ﭼﮍﮬﻲ ﭘﻴﺎ ﺳﻲ ﺋﻲ!‬
‫َ‬
‫ﻣﺎرﻳ َﺲ ِאﻧﮭﻲءَ ﻣﺎﻣﺮي‪ ،‬ﮬﻲءَ ِ‬
‫ﭘﻮء אُﻧﮭﻦ ﮐﺎن ﭘﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫وﭠﻲ وﻳﻨﺪﻳ َﺲ אوڏﮬ ‪ ،‬ﺣﺎل ﭘﻨﮭﻨﺠﮍو ٖﮬﻲ ﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲء ُﮔﮭﺮﻳﺎ ﭤﻲ ﺟﻲ ﺋﻲ‪.‬‬
‫ِאﻳﻨﺪא אﭤﻢ آﺳﺮو‪،‬‬
‫َ‬

‫ﻣﻮن ڏي ﻣﻜﺎﺋﻮن ﻛﻴ א‪ ،‬ڏک ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻲءُ وڌو آﮬﻲ ﺟﺎر ۾‪ ،‬ﺗ َﻦ ﻧﻴﺎﭘﻦ ﻧﻴﺌﻲ‪.‬‬

‫ﺳﭽﻮ“ ﺳﻨﻴﮭﺎ ﭔ ُ ِﮅي ﺗ َﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﭔﮅ ﭔﺎﻧﮭﻮن ﺗﻮن ﭔﻴﺌﻲ‪.‬‬
‫” ُ‬

‫‪v‬‬
‫‪454‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫ﻣﺎن ﺗﺎن‬

‫‪53‬‬

‫ﮐﻲ‪ ،‬ڏﻳﺎن ﻛﻴﮭﺎ ڏورאﭘﺎ!‬

‫ﻛﻴﺌﻦ ِﺷﺮﻛﺖ آءٌ ﻛﻨﺪي‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن ﺳﺎن ﺳﺎﺋ ِ !‬
‫آءُ ﺎﮢﻲ آﮬﻴﺎن ﮀﺎ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻲ َﺳﻮﻳﻦ ِﺳﻜﻦ‪.‬‬
‫ڏوڙא ﻃﺎﻟﻊ ﻣﻮن ﭤ ‪ ،‬ﺟﻲ وﻳﮍﮬﻲ ِﮬ َﻦ وﺳﻦ‪.‬‬

‫ﻣﺎن אﭼﻦ‪.‬‬
‫ڏﺳﻲ ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ‪ ،‬אﮜﮡ َ‬
‫ﺳﭽﻮ“ َﺳ ُ‬
‫ﮓ ﺳﻨﺪن‪.‬‬
‫ﻛ ﮀﮇﻳﻨﺪא ﻛﮇﮬ ‪ُ ” ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪54‬‬

‫ﺳﻦ‪ ،‬ﺳﺮﺗﻴﻮن دﻳﺮو دوﺳﺖ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮐﻲ ڏور ﮀﻮ ڏَ ِ‬
‫ﺟﻲ ﻣﻮن ﺳﮣﻮ ﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﮬﻮ ﺳﺪא وچ وﺳﻦ‪.‬‬
‫אﮐﻴﻮن ﻋﺠﻴ ﮐﻲ‪ ،‬ﭘﻞ ﭘﻞ ﭤﻴﻮن ﭘﺴﻦ‪.‬‬
‫ﺐ ﻣﺸﺘﺎﻗﻦ ِﺟﻲ‪ ،‬ﭤﺎ ﮐﻠﻴﻮن دل ﮐﺴﻦ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮزن وאرﻳﻮن‪ ،‬وﭸﻲ ِ‬
‫روء َرﺳﻦ‪.‬‬
‫” ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪55‬‬

‫אڄ אﮜـﮡ ِאﺟﮭﻲ אﻳﻨﺪم‪ُ ،‬ﺳﮑﻴﺎ ﺳﺎﻧﮕﻲ ﮔَـﮇ َ ﺷﺎل!‬
‫ِڏﺳﻲ ﺣﺎل ﺣﻘ ﺟﻮ‪َ ،‬ﺳ َﻮ ِدﻻﺳﺎ ڏﻳﻨﺪم‪،‬‬

‫ﮬـﻮ ِﺟﻲ ُ‬
‫ﻛ ِﮭﻲ وﻳﮍم ﻛﺎﻟﮫ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َوڙون ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺣﺎل ﭜﺎﺋﻲ אﭼﻲ ﭤﻴﻨﺪم‪،‬‬
‫‪v‬‬
‫‪455‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َﺟﻦ ِﻟﮗ وﺟﮭﺎ ﻓﺎل‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻟِ ِ‬
‫ﻟﻮכ ﮐ َﻮن‪ ،‬ﮔﻮﺷﻲ ﭘﺎڻ ﮔـﮇﻳﻨﺪم‪،‬‬
‫ﻜﻲ ﺳﺎري‬

‫ُאﮬﻲ ﻛﻨﺪא ﭜﻼﺋﻲ ﭜﺎل‪.‬‬
‫َﺳﮓ ﺟﻨ ﺟﻮ ﺳﮇﺟﻲ ” َﺳ ُﭽﻮ“‪ ،‬ﺳﻴﺌﻲ ﺳﮇﻳﻨﺪم‪،‬‬
‫ِﺟﻲءُ ِﺟﻲءُ ﭼﻮﻧﺪﻳﺲ ﺟﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪56‬‬

‫ِﮬﻴﻨﺌﻦ ﻛﺎﻧﮓ َאڄ َ‬
‫ﻳﻨﺪ ِء ﺻﺒﺢ َﺳﻮﻳﻠﻲ‪.‬‬
‫ﻛ ِﮭﻲ وﻳﻮ‪ِ ،‬א َ‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮي َﺳ َﭵﮡ ﺟﻮن‪َ ،‬אڄ رאت ِﮬـﺖ رﮬﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻮ ﺣﺎل ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻮ َ ﺎءُ‪ِ ،‬ﮬ َﻦ ِ‬
‫ﻟﻮء َﻣﻮن َ ِﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﭔ ُـﮅي ڏﮐﻦ ﺟﻮن‪ ،‬ﭔﻮ ِ ﺗ َ ِﻨﮭ ﭔﮭﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺳﻮر ِﮬﻲ َﺳﮭﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ ﭘﺎر ُאڏאﮢﻮ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ َ‬
‫ِ‬
‫” َﺳﭽﻮ“ ﺳﭵﮡ ِﻣﻼﻳ َﺌ ‪ِ ،‬ﮬ َﻦ ﭠﺎہَ ﺗﻲ ﭠ َ ِﮭﻲ وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪57‬‬

‫وﮢﻴﻮﺳﻲ وہَ وאہ ‪ ،‬ﭘﮍﮬﻨﺪي ﭘﺮوאﻧﻮ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ!‬
‫ﻣﻠﮭﺎر ﭤﻴﺎ‪ ،‬ﮔُـﻞ ﮐِـﻠﻦ ۽ ﮔﺎہ‪.‬‬
‫ﻴﻨﮭﻦ َ‬
‫אوڏא ِﻣ َ‬
‫ِ‬
‫ِﺳﻲ ﺋﻲ ﺳﭵﮡ ﭤﻴﺎ ﺳﺎﻣﮭﺎن‪ ،‬ﺣﺎل ﭜﺎﺋﻲ ﮬﻤﺮאھ‪.‬‬
‫ﺒﺖ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َﻣﻦ ۾‪ ،‬ﭼﻮريءَ ﻣﭽﺎﻳﻮ ﭼﺎہ‪.‬‬
‫آڙאھ‪.‬‬
‫ِﺳﻚ ﺗﺎ ﺳﭵﮣﻦ ﺟﻲ‪ ،‬אُﺟﮭﺎﻳﻮ ُ‬
‫‪v‬‬
‫‪456‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫دﻳﺲ ﮀﮇي ﭘﺮدﻳﺲ وﻳﺎ‪ ،‬دوﺳﺖ ﭘﺮﻳﻦ دאﻧﺎہ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﮬﻮﺗﻦ ڏאﻧﮭﻦ ﻧﻪ ﮬﻜﮍي‪ ،‬ﻣﮭﮍَ ِﻣﮍﺋﻲ ﻣﺎن ڏאﻧﮫ‪.‬‬

‫ﭘﻴﻐﺎم ﻛﻴﻮ‪ِ ،‬‬
‫آرאﻣﻲ َאروאح‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ َ‬
‫ﻗﺎﺻﺪ ﺗﻮ ﺗﺎن آءٌ ﻛﺮﻳﺎن‪ ،‬ﮬﻲ ِﺳ ُﺮ ﺻﺪﻗﻲ ﺳﺎہ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻴﻨﺪون َא�‪.‬‬
‫آﺳﺮوﻧﺪن ﺟﻲ‪ِ ،‬آﮢ ِ‬
‫אﮜﮡ َ‬

‫” َﺳ ُﭽﻮ“ ﭼﻮي رب ﻣﻴﮍي‪ ،‬روز ﭘ ُﮁﺎن آءٌ رאہ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪58‬‬

‫ﭘﺎر ﺟﻮ!‬
‫ﭘﺎﻧﮅي آ َאڄ ِ‬
‫ﭘﻴﮭﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن َﺳﻨﺪي‪ ،‬وو‪َ ،‬‬
‫ِ‬
‫ڏوٺ ڏورאﭘﺎ ڏﻳﺌﻲ ُﻣﻜﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗ َﻦ َ‬
‫ﻛﺌﻲ دﻳﻮאﻧِﻲ دﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻳﺎر َﺳ َﭵﮡ ﺟﻮن‪،‬‬
‫”ﮘﺎ ﻴﻮن ُאﮬﻲ َ‬
‫ﻛﻴﺌﻦ ِوﺳﺎرﻳ َﺌﻲ و ِﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫” ِﺟﮭﮍﻳﺎﺋﻲ آﮬﻲ ﺟﻲءَ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ﺳﺎن‪،‬‬
‫ُﮬـﺖ ﺑﻪ ﮔـﺬري ﺗ ِ ِﻴﮭﻲ‪“،‬‬
‫ﭽﻮء“ ﺟﻮ ﻧِﻴﻮ ﻧِﻴﺎﭘ َﻦ‪،‬‬
‫ﮬﻮش ” َﺳ َ‬
‫ﮘﺎﻟﮫ َ‬
‫ﻛﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺮﻳﺎن ﭔﻲ‬
‫ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪59‬‬

‫ِ‬
‫ﻼم‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﮅي ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻳﺎر ﮐﻲ‪ ،‬ﺳﺎري َﭼﺌﺞ َﺳ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪457‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫َﭼﺌﻲ ُﻣﻜﺎ ﮬﺌﺎ ﻛﻴ א‪ ،‬ﻣﻮن ِ‬
‫ﭘﺮت وאرא ﭘﻴﻐﺎم‪.‬‬
‫ِ‬
‫אوﮬﺎن ﺟﻲ ﺋﻲ َא َﭼﮡ ﺟﺎ‪ُ ،‬ﮬﻞ ﭘ َ َﻮن َﮬﻨﮕﺎم‪.‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ روز אزل ﮐ َﻮن‪ ،‬ﺗﻮﺳﺎن ُ ﺐ ُﻣﺪאم‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺒﺖ ِ‬
‫ﻮء“ ﺟﻴﮭﺎ ﻛﻴ א‪َ ،‬د َر ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ ﺗﻪ ﻏُﻼم‪.‬‬
‫” َﺳ ُﭽ َ‬

‫ﻳﺎر َאﺳﺎن ڏي‪ ،‬אﭼﮡ ﺟﺎ َא ﺎم‪.‬‬
‫ﻛﮇﮬﻦ ﻛﻨﺪﻳﻦ َ‬
‫َ‬
‫ﺷﻮر َﻣﭽﺎﻳﻮ‪ُ ،‬ﮬﻞ ﭘ َﻮن َﮬﻨﮕﺎم‪.‬‬
‫ﻋﺸﻖ אوﮬﺎن ﺟﻲ ُ‬
‫ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ِﺟﻲ‪ُ ،‬ﻣﻠﮫ ﺧﺮﻳﺪ ُﻣﺪאم‪.‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻲ ﮔﻮ َ‬

‫روز َ‬
‫אزل ﮐﻮن ” َﺳ ُﭽﻮ“ آﮬﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺋ َﺳﻨﺪ َﻳﻮ ﺳﺎم‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪60‬‬

‫ِ‬
‫ﮬﻴﺌﻦ َא ُڄ َﭼﺌﻲ ُﻣﻜﺎﺋﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ َאﭼﻮن ﭤﺎ אﻳﮇ ُﻧﮭﻦ!‘‬
‫ﻲء َﺟﮇي ﮐﻲ ﺟﻴﮇﻳ ُﻮن‪ ،‬آڌر وڏي ڏﻧﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ِﮬ َﻦ ِﺟ َ‬

‫”ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ دﻳﺲ َאﺳ َאﭼﻮن ﭤﺎ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻪ ِﭤﺞ ُאﭔﺎﺋﻮن‪“.‬‬
‫ﻲء ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻛﻴﮇא ﻛﺮم ﻛﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ﻣﻮن ﮬﻦ ِﺎﮢ َ‬
‫”ﻣﻄﻠﺐ ﺗ ُ ِﻨﮭ ﺟﻮ آءٌ آﮬﻴﺎن‪ ،‬ﭔِﻴﻮن ﮀﮇ ِﻣﮍﺋﻲ ُﻣﺪﻋﺎﺋﻮن‪“.‬‬
‫ِ‬
‫دردﻣﻨﺪ ﺟﻲ‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ ” َﺳ ُﭽﻮ“ ﻛﮃﻳﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫دﻻﺳﻲ ﻟﺌﻪ‬
‫ﺌ‬

‫‪61‬‬

‫َאڄ ِ‬
‫ﻛﻲ ﺻﺒﺢ אﭼﻦ ﭤﺎ‪ ،‬ﻧﺮوאر ﭼﺌﻮ ﻮﻣﻲ!‬

‫‪v‬‬
‫‪458‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮن ِﮬﺖ ِﺎﮢﻲءَ ﺟﻮ ِﭘﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺣﺎل ِ‬
‫ﻛﻲ ﭘ ُ َﮁ َﻦ ﭤﺎ‪.‬‬
‫ﭘﺎر ڏي אﭼﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﭼﺌﻮ ِ‬
‫ﻛﻲ ﺳﭵﮡ َﭼ َﻮن ﭤﺎ؟‬
‫ِﮬﻦ َ‬

‫ﻛﻲ و ِ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ آﮬﻦ َ‬
‫ﭘﻨﮅ ۾‪ِ ،‬‬
‫ﻳﮍﮬﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َو َﺳﻦ ﭤﺎ؟‬
‫ﻮء“ ِﺟﻲ ِﭜﻲ ُﺳ ِﮅ َ َﮡ ﻟﺌﻪ‪ ،‬ﻗﺎﺻﺪ ﮬﻴﮇي َ‬
‫ﻛﮃن ﭤﺎ؟‬
‫” َﺳ ُﭽ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪62‬‬

‫ﻣﮭﺮ ﻛﺎ ﻣﻮن ڏي ﭘ َﻮي!‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ ﮐﻲ دאﻧﮭﻮن‪ُ ،‬ﺳ ِﮣﻲ‪َ ،‬ﻣ َﻦ َ‬
‫دردﻣ ِ‬
‫ﻨﺪ ﺟﻲ َد َر אُﺗﻲ‪ ،‬ﭤﻮ ﻛﺎﻧﮓ ﻻﮐﻴﮣﻮ ﻟ َﻮي‪.‬‬
‫َ‬
‫ﭘﺎر ﺟﺎ‪َ ،‬ﭼﺸﻤﻦ אُﺗﻲ وﻳﮭﻮن َﭼﻮي‪.‬‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ِﭘﺮﻳﻦ َ‬
‫َ‬

‫ﻛﻲ אوري אﻳﻨﺪؤ َא ِ‬
‫ِﺳ َﺮ ﭜ َﺮي َאﺳ אﻳﮇﮬﻦ َאﭼﻮن‪ ،‬ﻳﺎ ِ‬
‫وﮬﻲ‪.‬‬
‫” َﺳ ُﭽﻮ“ آﮬﻲ ُא َ‬
‫ﻛﻨﮉﻳﻮ ﮔﮭﮣﻮ‪ ،‬ﭤﻮ رאﻧﺪ روﺋﮡ ﺟﻲ َروي‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪63‬‬

‫ﻛﻨﮭﻦ ﮐﻲ ﭼﻮאن؟‬
‫ﺗﻮريء وﭸﻲ‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺣﺎل ﺟﻲ‪،‬‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﺟﻮش ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ ﺟﺎن ۾‪ ،‬ﻧﺖ ﻧﺖ آﮬﻦ ﻣﻮن ﮐﻲ ﻧﻮאن‪.‬‬
‫ﮐﻴﺌﻦ ﺟﻲ ﭘﮁﺎن ِ‬
‫ﭘﻮء ﭤﻲ ﺧ ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي אول ﭘ ﻳﻦ ﭘﻮאن‪.‬‬
‫ﭘﺎﮢﻮن آﻳﺎ ِﮬﻦ ﭘﻮر ﮬﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﻛﻲ ِﮬﻦ ﻣﻜﺎ ﻣﻮن ڏي َאوאن؟‬
‫” َﺳ ُﭽﻮ“ ﻣﭩﻴﺎن آءُ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﮬﻲ ﺳﻮر ُﺳﮑَﻦ ﺳﺎن ﺳﻨﻮאن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪64‬‬

‫ﻣﻜﺎﺳ ﻗﺎﺻﺪ ﻛﺎﻟﮫ‪ِ ،‬אﺟﮭﻲ ﭴﺎﮢﺞ آﻳﺎ آﻳﺎ!‬
‫‪v‬‬
‫‪459‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻨﺠﮫ ﺧﻴﺎل‪.‬‬
‫آﮬﻲ ﺗﻴﺎري אﻳﮇﻧﮭﻦ אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻴﻮن ﺳﻮ ِ‬

‫אُ َ‬
‫ﺟﻲء ۾ ﺟﺎن‪.‬‬
‫ﻛﻨﮉ ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאﺻﻞ אﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬آﮬﻲ ﺳﺎ‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﺗﻲ َ‬
‫ﺳﻨﺪء َאﺣﻮאل‪.‬‬
‫ﻛﺮم ﻛﻴﻮﺳﻲ‪ ،‬ﺳﮣﻲ‬
‫ﻛ َ‬
‫ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﻟﻄﻒ ﺳﺎن ﮬﺎڻ ﻻﭤﺎﺳ ‪ ،‬ﺗﻮ ﺗ ُﻮن ُ‬
‫ﻛﻞ َ‬
‫ﺸﺎل‪.‬‬
‫אﭼﻲ ﻮن ﭤﺎ ِאﺟﮭﺎ ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ري رאت ﺳﻨﭝﺎل‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪65‬‬

‫ﺳﺘﺎريء ﺟﻮ!‬
‫آﮬﻲ ﮬﮭﮍو ﺣﺎل وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﮭﮣﺎ ﻛﺮ ﻛﻮ ﻛﺮم‬
‫َ‬
‫ﻟﺌﻪ ﭘﻨﮭﻞ ﺟﻲ ﻛﺎﻧﮓ אُڏאﻳﺎن‪ ،‬ﻛﻮﭠﻴﻮ ﭘﻮﭤﻴﺪאر ﭘﭩﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫ور وאريءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫َو ُر وري َ‬

‫ﺣﺎل ڏﺳﻲ ﭘﻨﮭﻨﺠﻮ ﭜﺎل ﭜﻼﺋﺞ‪ِ ،‬ﭘ َﺮ ﭘﭵﺎﮢﻮ ورہ ورאﺋﺞ‪،‬‬
‫ﻛﺞ ڊڀ دאرون دک وאريءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫درد ﻓﺮאق ﺟﺎ دوﻧﮭﺎن دﮐ َﻦ ﭤﺎ‪َ ،‬ﻣﭻ َ‬
‫ﻣﮕﺮﮬﻦ ﻣﭻ ﻣﭽﻦ ﭤﺎ‪،‬‬
‫ور وري وﻳﭽﺎريءَ ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺷﻞ ُ‬

‫ﺳﻚ ”ﺳﭽﻞ“ ﺟﻲ ﺗﻮﮐﻲ ﺳﺎري‪ ،‬ﻛﻴﭽﻲ אﻳﻨﺪم ﻧﺮﺗ َﻮن ﻧﮭﺎري‪،‬‬
‫وאريء ﺟﻮ‪.‬‬
‫ﺳﺎہ ﺳﻜﻲ ﺳﻚ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪66‬‬

‫ﺟﻲءُ ﻧﭻ آﻳﺎ‪ ،‬ﭜﻠﻲ ﻛﺮي آﻳﺎ‪ ،‬ﺳﺎﭤﻲ ﺳﭵﮡ ﺟﻲ ڏﻳﮫ ڏﻧﮭﻦ!‬

‫‪v‬‬
‫‪460‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮن ﺗﺎ ﭴﺎﺗﻮ وאٽ وאﮬﻮ‪ ،‬ﭘﺮ ﻣﻮن ڏي ﺳﻲ ﮬﻮت ﮬﻼﻳﺎ‪.‬‬

‫ڏﻳﻨﮭﻦ ﭘﭵﺎﮢﻮ ﭘﺎﻧﮅي ﭘﺮﻳﻦ ﺟﺎ‪ ،‬ﺳﺎڻ ﻏﺮﻳﺐ ﮔـﮇאﻳﺎ‪.‬‬
‫ﭘﺎڻ ﻣﭥﺎﺋﻦ ﻛﺮﻳﺎن ﻗﺮﺑﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻟﮑ ﭤﻮرא َﺟ ِﻦ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫َאول دﻻﺳﺎ ڏﻳﮣﻲ אﻧﮭﻦ ﮬﻲ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء ﭘﻴﻐﺎم ﺳﮣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻃﺮف ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ אﮬﻲ ﻋﺠﻴ ‪ ،‬ﺳﭽﺎ ﺳﺨﻦ ﻓﺮﻣﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫” ُאڻ ﺗﮡ אﮬﺎﺋﻲ ِآھ אﺳﺎن ﮐﻲ‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟﻨﮕﮭﺎﻳﺎ‪“.‬‬
‫”ﭘﻴﺎ אﺳﺎن وٽ ﮬﺎﮢﻲ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ‪’ ،‬ﺳﭽﻮ‘ ڙي ﭘﻨﮅ ﺳﺠﺎﻳﺎ‪“.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪67‬‬

‫ﭘﺎﻧﮅي אوڏאﮬﻮن َאڄ آﻳﻮ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﺎن ﺳﻨﺪي ﭘﺎر ڏﻧﮭﻦ‪.‬‬
‫ﮬﻮن َא َﭼﮡ ﺟﻮ‪ ،‬ﺳﺎٿ ِڌﮢ ﮐﻲ ﺳﻌﻴﻮ‪.‬‬
‫ﻃﺮﻓﺎن ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ِ‬
‫ﮔﮭﮣﻮ ﭘﮁﻦ ُﮬـﺖ ِﭘﺮن ﺗﻮﺋﻲ ﮐﻲ‪ ،‬ﮔﮭﻤ ﺗﻮن ِﮬـﺖ אﺟﺎﻳﻮ‪.‬‬
‫آﮬﻲ ﺗﻮﺋﻲ ڏي ﺳﮡ ري ﻋﺎﺷﻖ‪ ،‬روح َﺳﻨﺪن ﺟﻮ رאﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭘﺎﭴﺎﮢﻲء ﺟﻮ ﮬﻨﻦ ﭘﻴﻐﺎﻣﻦ‪ ،‬وري ﺳﻮ ورہ وڌאﻳﻮ‪.‬‬
‫َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ﺳﺮ ﻧﻮאﻳﻮ‪.‬‬
‫ﭔﮅي ﻧﻴﺎﭘﺎ ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭔﮅي ﭔﺌﻲ‪ ،‬آﮢﻲ ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪68‬‬

‫َאڄ אوڏאﻧﮭﻮن آﻳﺎ‪ ،‬ﮔـﮇﻳﺎ ﺳﻲ ﻗﺎﺻﺪ ﻣﻮن ﮐﻲ!‬
‫وري ورڻ ﺟﺎ ﮬﺌﺎ ﭜﻨﭝﻮر ڏي‪َ ،‬‬
‫ﺳﺎٿ ِڌﮢ ﺟﺎ ﺳﻌﻴﺎ‪.‬‬
‫وﮬﻨ ِ‬
‫ﻨﺪء‪ ،‬ڏور ﺟﻨ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫َאڄ ﺻﺒﺢ َאﭼﻲ و ﮭﺎ ﺳﻲ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪461‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﻛﻨﺪء ﺳﻲ ﮘﺎ ﻴﻮن‪َ ،‬ﺟﻦ ﺟﺎ ﺗﻮ ﭘﻨﮅ ﭘ ُﮁﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ـﮇﺟﻲ‬
‫ﮔﻮﺷﻲ ﮔ ِ‬

‫ﺧﻴﺎل ﺳﭵﻮﺋﻲ ﮬﻴﮇي ُﮬﺌﮍن‪ ،‬ڏﮐﻴﺎ ﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﻦ ﻟ َﻨﮕﮭﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﮬﻮت ﮬﻼﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻃﺮف ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ אﮘﻲ ﭜﻲ َ‬
‫رﮬ َ ‪ ،‬ﻛﺌ ﺗﻨﮭﻦ َ‬
‫ﺳﺎہ ﺳﻴﺒﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻧِ َﻴﮭﻦ ﺟﺎ ﻧﻴﺎﭘﺎ ڏﻧﺎ َﺟﻨ ﮬﻲ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ ﺳﻲ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪69‬‬

‫ﻧﻮאن ﻧِﻴﺎﭘﺎ آﻳﺎ‪ ،‬ﻣﻮن ڏي‬

‫ﺟﺎ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬

‫ِ‬
‫ﻗﺎﺻﺪن‪ ،‬وو ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﮬﻴﮇي َא َﭼﮡ ﺟﺎ‪ ،‬روز ﺳﻲ رﺳﺘﺎ ﻻﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻃﺮف ﭜﻨﭝﻮر ﺟﻲ‪ُ ،‬ﺳﮡ ﺗﻮن َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ‪ ،‬ﭘﻨﮭﻮنءَ ﭤﻲ ﭘﻨﮅ ﭘﮁﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫يء ‪ ،‬ﮔﻮﻧﺪر ڏﻳﻨﮭﻦ ﮔﻨﻮאﻳﺎ‪.‬‬
‫ﺗﻮ ﺗﺎ ﻃﺎﻟﺐ ﻳﺎر ﺳﭵﮡ ِر َ‬
‫אﮜﮡ ﺗ ُﻨﮭﻨﺠﻲ َאڄ ﺳﻲ אﻳﻨﺪא‪ ،‬ﺗﻮ ﺟﻦ ﻟﺌﻪ ورہ َوﺳﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ريء‪ُ ،‬אﮬﻲ ﺳﻲ ڏﻳﻨﮭﻦ َאﺟﺎﻳﺎ‪.‬‬
‫ﻧﺐ‬
‫ﺟﺎ‬
‫ﻳﺎر‬
‫ﻳﺌﻪ‬
‫ر‬
‫ﮔﺬא‬
‫ﻲ‬
‫ﺟﻲ ﺋ‬
‫َ‬
‫ﺳﭽﻮ“ َאﭼﮡ ﺟﺎ ﺳﻌﻴﺎ‪.‬‬
‫ﮬﺌﺎ ِﭘﺮﻳﻦ ﮐﻲ ﭘﺎر ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن ” ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪70‬‬

‫ﭘﺎر ڏﻧﮭﻦ‪.‬‬
‫ِאﮬﻮ ﻧﻴﺎﭘﻮ آﻧﺪو‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅيءَ ﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻲ َ‬
‫آﮬﻲ ﺗﻴﺎري אﻳﮇﮬﻦ َאﺳﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎن ﭤﺌ ﺗﻮن ﻣﺎﻧﺪو‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﮐﻲ آﮢﻲ َאﺳﺎن ﺳﺎن‪ُ ،‬ﺣـﺐ ﻛﻨﺪي ﮬﻴﻜﺎﻧﺪو‪.‬‬
‫אﺳ ﺑﻪ אوڙכ ِאﻳﻨﺪאﺳﻲ אﻳﮇﻧﮭﻦ‪ ،‬ﭤﻴﺞ ﻧﻪ ورہ ﮐﻮن وאﻧﺪو‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪462‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻠﮡ ﺟﻮ آﮬﻲ ِאﮬﻮﺋﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮت ﺟﻮ ﭘﺎﮀﺎﻧـﺪو‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮ“ وي‪ِ ،‬‬
‫ﻻﮬ ﺗﻮن ﺳﭛ ﺳﻴﺎﻧﺪو‪.‬‬
‫ﻃﺮﻓﻮن َאﺳﺎن ﺟﻲ ُﺳﮡ ” ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪71‬‬

‫آءٌ َאدא ڙي ﭘﺎﻧﮅي‪ ،‬دوﺳﺖ دﻻﺳﻮ ﻛﻮ ڏﻧﻮ؟‬
‫ُﺳﮡ ﺗﻮن ﺳﺎﭤﻲ‪ ،‬آﮬﻴﺎن‪ ،‬אدא‪ ،‬آءٌ ﺐ ﺑﻨﺎ ﮬـﺖ ﻣﺎﻧﺪي‪.‬‬
‫אﮜﮡ אﺳﺎن ﺟﻲ ﻛﮇﮬﻦ ِאﻳﻨﺪא‪ِ ،‬אﮬﺎ ﺧ ﺗﻮ ﻛﺎ آﻧﺪي‪.‬‬
‫دل َאﺳﺎن ِﺟﻲ دوﺳ ﭔﺎﺟﮭﻮن‪ ،‬ﻧﺎﮬﻲ ورہ ﮐ َﻮن وאﻧﺪي‪.‬‬
‫ﻣﺎن ﭤﻴﺎن‪ ،‬ﻛﺎ ﮬﻮﺗﻦ ﺳﺎن ﮬﻴﻜﺎﻧﺪي‪.‬‬
‫ﮕﮭ ِﮍي ﺳﺎﭤ ِﻲ ڙي َ‬
‫ِﺳ َ‬
‫ﺳﭽﻮ“ وي َ ِ‬
‫ﻨﺪء‪ ،‬آﮬ َﺟﻨ ﺟﻲ ﺗﻮن ﺑﺎﻧﺪي‪.‬‬
‫ﺳﺎرאن ﺳﻨﭝﺎرאن ” ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪72‬‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِ‬
‫ﻛﻲ ُﮬـﺖ ﭘﮁﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﺳﭻ ﭼﺌﻪ אدא ڙي ﺳﺎﭤﻴﻮ؟‬
‫ﮔﻮﺷﻲ وﻳﮭﻲ ﮔَـﮇ َאوﮬﺎن ﺳﺎن‪ ،‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺎ ﻛﻴﺎﺋﻮن؟‬
‫َﺳﻠﻴﻮ ﺳﻨﻴﮭﺎ ﺳﺎڻ ﺳﻼﻣﻦ‪ِ ،‬ﮬ َﻦ ڏאہَ ڏي ڏﻧﺎﺋﻮن؟‬
‫ﭘﻴﻐﺎم ﭘﺮت وאرא‪ ،‬ﭼﺌﻮ ﺟﻲ ﻣﻮن ڏي ﭼﻴﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫ِ‬
‫دردﻣﻨﺪ ڏي‪ ،‬ﻛﺎ אڄ ﺧ ﻟﮑﻴﺎﺋﻮن؟‬
‫دﻻﺳﻲ ِﺟﻲ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﻛﺎڻ ﺗﺎ ﮔﮭﮣ و‪ِ ،‬ﮬﻦ ڏ ِﻳﮫ ﭤﻲ ڏﭠﺎﺋﻮن‪.‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪73‬‬

‫‪v‬‬
‫‪463‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﮕﮭﮍي ِﭘﺮﻳ َﻦ ﺟﻲ ﭘﺎر ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﮕﺎ ﺧ ﻛﺎ ﻣﻮن ڏﺋ ‪.‬‬
‫ِﺳ َ‬

‫دوﺳﺖ ﺟﻲ ﻧﻲ دﻳﺲ ڏي‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ ﻛﺎﻟﮫ ﺗﻮن َאڏري وﺋ !‬
‫َאول אﺳﺎن ﺟﻲ ﺣﺎل ﺟﺎ‪ ،‬ﻧﺎزכ ﻧﻮאن ﻧﻴﺎﭘﺎ ﻧِﺌ ‪،‬‬
‫ﺳﺎري ﺳﻨﻴﮭﺎ ﺳﻮز ﺟﺎ‪َ ،‬ﮬﻲ َﮬﻲ ﺳﭝﺌﻲ ﻻﺋﺞ ِﮬﺌ ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ِ‬
‫ﻳﺎﻛﻲ ﭤﺌ ‪،‬‬
‫ﻳﺎر ﺗﻮن‬
‫ﻣﺎري ﻣﻴﺎن‬
‫ﻣﺸﺘﺎق ﮐﻲ‪ ،‬ﻛﻴﺌﻦ َ‬
‫ﻨﺠﮭ ﭘﺮدﻳﺲ ﺟﻲ‪ ،‬ﭔﺎﺟﮭﻮن َאوﮬﺎن آﮬﻴﻮن ِאﺋ ‪.‬‬
‫ﭘ ُﻮرن َﻣ ِ‬
‫آءٌ ﺟﻲ ُﻣﺌﻲ ﺗﺎ ﮔﮭﻮرﻳﺲ‪ ،‬ﺟﺎﻧِﻲ ﺳﺪאﺋ ﺗﻮن ﺟﺌ ‪،‬‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ِﺳﻜﻲ ﺳﺎري ﺗﻮﮐﻲ‪ ،‬ﺗﻮن ﭜﻲ ﺗﮭ ﺳﺎن ﮬﻮ אﺋ ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪74‬‬

‫ﻛﺎﻧﮕﻲ ﻗﺮﻳ ڏﻧﮭﻦ‪ ،‬ﺧ آﻧﺪي وﭠ ِﻲ وﮬﻨﺪو وري‪.‬‬
‫ﻣﻨﺠﮭﻮن ﻣﻌﻠﻮم ﭤِﻲ‪ ،‬ﺳﺎري ﺧ ﮐِﻴﺌﻦ ﺟﻲ ﮐﺮي‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺧﻂ َ‬
‫ريء ﻛﻴﺌﻦ َﺳﺮي“‬
‫”‬
‫َ‬
‫دوﺳﺖ دﻻﺳﺎ ﻟﮑﻴﺎ ﺗﺎ ”ﺗﻮ אﺳﺎن َ‬

‫”آءٌ ﺗﺎ ﮔﮭﮣﻮ ﺗﻮ ﺳﺎرﻳﺎن‪ ،‬ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﺮﻳﻦ ﻛﮭﮍﻳﻮن َﭼـﺮي“‬

‫ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬אُﮬﺎ ذوق َﻣﻮن دل ﺟﻲ ذري‪.‬‬
‫” ُ‬
‫ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮﺳﺎن آﮬﻲ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪75‬‬

‫ﻛﻴﮭﻲ‪ ،‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ ُ‬
‫ﻣﮅﮔﻦ ﻣﺎري آﮬﻴﺎن!‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ﻛﺮﻳﺎن ﭔﻲ‬
‫ِ‬

‫‪v‬‬
‫‪464‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﭘﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﭘﺮﻳﻦ وڙﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬آءُ ﭘﮑﻲ ِﮬﻦ ِ‬
‫ﭘﺎڙي ﺳﺎڻ ﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬ورہُ وﮬﺎ و ِﻳﮭﻲ‪.‬‬

‫ﺗﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺳﺎ آﮬﻲ ِ‬
‫ﭘﻠﺌﻪ ﻟﮙﻲ ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ِ ،‬‬

‫ﺟﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ ڏَﺳﻴﺎﺋﻮن ﺳﺎ ﺗﺎ ﻧﺎﮬﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ُ ” ،‬‬
‫ﺳﭽﻮ“ ﺳﻠﮡ ِ‬
‫ﺌ‬

‫‪76‬‬

‫ﻛﻴﮭﻲ ﭼﺎل ﭼﻠﻲ ﭤﻮ‪ ،‬אڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن ﻳﺎر ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ!‬
‫ِ‬
‫ۡ‬
‫” َوﻧ َﻔ َﺨ ُﺖ ِﻓﻴﻪ ِﻣﻦ ّر ِ‬
‫وﺣﻲ“‪ ،‬ﺳﺎري ﮘﺎﻟﮫ َﺳﻠﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫رﺳﻮﻟ َﮧ ٗ“‪ُ ،‬ﻣﻠﻦ َﮔﮭﺮ ِﻣﻠﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫” َאﻧﺎ َﻋ ۡﺒ َﺪ ٗہ ‪َ ،‬و ُ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﺗﻌﻈﻴﻤﺎن ڏﺋﻲ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﮐِﻞ ﮐﻠﻲ ﭤﻮ‪.‬‬

‫ﻛﺎﭤﺌ ﺳﮑﻴﻮن ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﺟﻮﺷﻦ ﻣﻨﺠﮫ ﺟﻠﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﮬﮭﮍي ﮬـﻠﺖ ﮬﻠﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ َﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﺻﻮرﺗ ‪ِ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪77‬‬

‫ﮀﺎﮐﻲ ڏو َ‬
‫ﻧﮕﺮ ڏورﻳﺎن‪َ ،‬ﻣﻦ وﺳﻲ ﻳﺎر ُﻣﻨﮭﻨﺠﻮ!‬
‫ﭘﺮﻳﻦ آﮬﻲ ﭘﺎڻ ﺳﺎن‪ ،‬ﺗ َ َ‬
‫ﻚ ﭔﺌﺎ ﮀﻮ ﺗﻮرﻳﺎن؟‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن روح ۾‪ ،‬آرﻳﺎﮢﻲ ﭤﻲ אورﻳﺎن‪.‬‬
‫َﺳﭛ ﻛﻨﮭﻦ ﭘﺎرﻳﻦ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬آءٌ َﮔﮭﮣﻮﺋﻲ ُﮔﮭﻮرﻳﺎن‪.‬‬

‫ﮬﻮت ﮬﻤﻴﺸﮧ ﺣﺎﺿﺮي‪ ،‬وﻧﺪر ﻛﻨﮭﻦ ﻟ َﮙﻪ ووڙﻳﺎن؟‬
‫َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﭽﻲ ﮘﺎ ﮍي‪ِ ،‬ﭼﺖ ِאﮬﺎﺋﻲ ﭼﻮرﻳﺎن‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪465‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪78‬‬

‫ﺎﮢﻲء ﮐﻲ!‬
‫ﮬﻮت َאﭼﻲ َﮬـﭣ ڏﻳﻨﺪو‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ِﮬﻦ‬
‫َ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ وڙﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬ﮀﭙﺮ ﺗﺎ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬

‫ڏﺳﻨﺪو אﮐﮍﻳﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﻧﺎل ِﺎﮢﻲ ﻧﻴﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭘﺎﮢ َﻮن ﭘﺎﺳﻲ ﻧﻪ ﻛﺮي‪ ،‬ﮔﻮ ِ ﺳﺎڻ ﮔﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﭘﺎﻧﮅن ﭘﭽﺎرون ﻛﻴﻮن‪ ،‬آرﻳﺎﮢﻲ َא ُڄ אﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫َ‬
‫آﺳﺮوﻧﺪ ﺟﻲ‪ ،‬ﭘ َﮑﺎ ﭘﺎڻ َאڏﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫אﮜﮡ َ‬
‫ﻛﻴﭽﻦ ﺳﻨﺪو ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬ﻟﻮﺋ َﻮن ﺗﺎ ﻧﻪ ﻟﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﻧﮭﻨﺠﻲء‪” ،‬ﺳﭽﻮ“ َ‬
‫ﺷﺎل ﺳﮇﻳﻨﺪو‪.‬‬
‫ﺳﺎﺟﻦ َﺳﻨﮕﺖ ﭘﺎ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪79‬‬

‫ﻛﻴﭻ ﻣﻨﮭﺠﮍو َ‬
‫ﻛﻢ‪ ،‬ﻧﻲ‪ ،‬آﮬﻲ‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﭜﻴﻨﺮ ڙي!‬
‫وﻳﺎ ﻛﻴﭽﻴﮍא ﻧﻜﺮي‪ ،‬ﮔﻮ ءَ ڏﻳﺌﻲ ﻏﻢ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬

‫ﻲء ﭤﻴﺎن َﺟﻢ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫دﻋﺎ ﻛﺮ ﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ ،‬ﺟﺎﻧِ َ‬

‫ﻛﻨﮭ ِﮀ َﻦ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﺎن‪ ،‬دوﺳ َء وאرو دم‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫ﻗﻴﺎﻣ َﺖ ﺗﺎﺋ ﻛﻴﻨﻜﻲ‪ ،‬ﭤﻴﻨﺪي ﻃﻠﺐ َ ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻳﻦء ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻮڙي ﭤﺌﻲ ﭼﻴﮭﺎڙﻳﻮن َﭼﻢ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫ﭘ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﺎن ﭘﺮ َ‬
‫ﺟﮭﮍ ﻧﻪ ﭜﺎﺋﻨﺠﻮ ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ِ ،‬אﮬﻮ אﮐ ﺟﻮ آ ﮔَ ُﻢ‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫ُ‬
‫ِﺳﻜﺌﻮن ”ﺳﭽﻮ“ ِﭘﺮﻳﻦ ڏي‪ ،‬رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن رم‪ ،‬ﻧﻲ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪466‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪80‬‬

‫ﺗﻮﮐﻲ ﺟﺎﻧﻲ ﻧﻪ ﺟﮙﺎﺋﻲ ﭤﻮ‪ُ ،‬ر َﺳﮡ ﺎﮢ ﺳﺎن!‬
‫ﺗﻴﮭﻲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬آءٌ َ‬
‫אﺻﻞ ﮐ َﻮن آﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ِ‬
‫ِ‬

‫آﺳ ُﺮ َﮬ ِـﮇ ﻧﻪ ﻻﮬﻴﺎن‪،‬‬
‫אوﮬﺎن ﺟﻲ ﺗﺎ َאﭼﮡ ﺟﻮ‪َ ،‬‬

‫ﻧﻴﻨﮭﻦ َ‬
‫ﻓﺮאق ﺟﺎ‪ ،‬ﮬﻲ ﻣﻴﻨﮭﮍא وﺳﺎﺋﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ِﺳ َﺮ ﺗﻲ ُ‬
‫ﭘ َﺮي ﻛﺮ ﻧﻪ ﭘﺎڻ ﮐ َﻮن‪ ،‬ڏي دﻟ َ دﻻﺳﻮ‪،‬‬
‫ِ‬
‫ﺗﻮريءَ ُﺳﺠﮭﻲ ﻛﻮﻧﻜﻮ‪ ،‬ﻣﻮن ﮐﻲ ِﭘﺮﻳﻦ ﭔﻴﻮ ﭘﺎﺳﻮ‪،‬‬
‫ﻨﺪو ﺳﮇאﺋﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻲء َﺳ َ‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺗﻴﮭﻲ َאﺻﻞ ﮐ َﻮن‪َ ،‬‬
‫ﺳﮑﻦ ﻣﭥﻲ ڏﮐ َـﮍא‪ ،‬ﭤﻲ ﺐ َﻣﭩﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫ﻏﻢ ﺧﻮﺷﻲءَ ﮐﺎن َאﮘُﺮو‪ ،‬آءٌ ﭜﻠﻴﮍو ﭜﺎﻳﺎن‪،‬‬
‫ُﻣﻨﮭﻦ ُﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﺎﻧﮭﺠﻲ‪ ،‬אﮬﻮ ﮔﻮﻧﺪر ﮔﮇאﺋﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻲء ﺟﻲ ﺗﻮن‪َ ،‬א ِﭼﺞ َא� ﻛﺎڻ‪،‬‬
‫َאﮜﮡ ِﺎﮢ َ‬

‫ﮬﻮت َ‬
‫ﻛﺮﻳﺞ ﺗﻮن‪ ،‬ﭜ و ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﭜﺎڻ‪،‬‬
‫ﮬﻴﻜﺮ َ‬
‫ﺳﻮز ﺗﻨﮭﻨﺠﻮ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ِ ،‬ﮬـﺖ ﺳﺎ َ‬
‫ﻧﻮل ِﺳﺠﺎﺋﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫وﭠﻲ وﻳﭡِﻲ آﮬﻲ אﮬﻮ وﻋﺪو وﻳﭽﺎري‪،‬‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘﺎﺋﻲ ﻛﭙﮍو‪ ،‬ﮬﻲءَ ﻛﺮي ﭤﻲ زאري‪،‬‬
‫َ‬

‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﮓ אوﮬﺎن ﺟﻮ‪ِ ،‬ﮬ ِ‬
‫ـﺖ ﭘﺎﻧﮅي ﭘ ُﮁﺎﺋﻲ ﭤﻮ‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪467‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ ‪81‬‬

‫ﺧ ﻛﺎ ﻣﻮن ڏﻳﻮ ﺳﺎﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺳﺎﺋ ‪ ،‬ﻋﺠﻴ ﺟﻲ َאﭼﮡ ِﺟﻲ!‬
‫ﻛﻴﭽﻴﮍن ﺟﻮ ﻗﺎﻓﻠﻮ‪ ،‬وﭼ ءَ رאت وﻳﻮ‪.‬‬
‫ﮬﻲء ﺗﺎ ﻧﺎل ﻧِﻴﻮ‪.‬‬
‫ِאﺋ ﻧﻪ ﮀﮇﻳﻮ َﮀﭙَﺮﻳﻦ‪َ ،‬‬

‫ﺗﻮڙي ِورہ وﮬﺎرﻳﻮ‪ ،‬ﻛﻨﺪﻳﺲ ﻛﻮﻧﻪ ﭔﻴﻮ‪.‬‬
‫وﻧﺪر ﺳﻨﺪيءَ وאٽ ﺗﻲ‪ ،‬ﻣﻮن ﺻﺪﻗﻲ ِﺳ ُﺮ ﻛﻴﻮ‪.‬‬
‫ﮀـﮇ ﺳﺎﮬﺎ ﺳﻨ ‪” ،‬ﺳﭽﻮ“‪ ،‬ڙي‪ ،‬ﺟﻲ ﺗﻮ ﭘﻮر ﭘﻴﻮ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪82‬‬

‫ﺟﺎﻧﻲ ﺗﻮ ﻧﻪ ﺟﮙﺎﺋﻲ‪ُ ،‬ر َﺳﮡ ِ ِﺎﮢﻲءَ ﺳﺎن!‬
‫دوﺳﺖ אوﮬﺎن ﺟﻲ َد َر ﺗﻲ‪ ،‬وﻳﭡﻲ ورہ وﺳﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﭔﺎﮬﺮ ﭔﺎﻧِﮭﻲ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﺳﺎ َ‬
‫ﻧﻮل ﮬﻲءَ ﺳﮇאﺋﻲ‪.‬‬
‫َאﭼﮡ ِ‬
‫ﻻء אوﮬﺎن ﺟﻲ‪ ،‬ﭘﺎﻧﮅي روز ﭘ ُﮁﺎﺋﻲ‪.‬‬

‫ﻓﺎﻻن ﻓﻠ َﻚ ﻓﺮאق ﺟﻮن‪ ،‬وو‪َ ،‬ورﻳ ِ ﮐﺎن وﺟﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﻮ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻋﺠﺰ ﺳﺎڻ َאﮔﮭﺎﺋﻲ‪.‬‬
‫ُﺳﻮאل ”‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪83‬‬

‫ﮐﻨﻴﻮ ﻧﻴﮡَ ﻧِﮭﺎر‪ ،‬ڙي‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﭜﻠﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ ﻳﺎر ڙي ﻣﻴﺎن!‬

‫‪v‬‬
‫‪468‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﻣﻮن َﻣ ُﻦ ﮔـﮇي ﮔﻮﻧﺪرﻳﻦ‪ ،‬ﭤﺌ ﻛﻴﭻ ﻗﺮאر‪.‬‬

‫ڏﮐﻴﺎ ُﺳﮑﻴﺎ ڏﻳﻨﮭﮍא‪ ،‬ﮔـﮇ ﻏﺮﻳﺐ ﮔـﺬאر‪.‬‬
‫دﻟ ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ دل ﮐ َﻮن‪ ،‬و ِ‬
‫ﻳﭽﺎري ﻧﻪ وﺳﺎر‪.‬‬
‫ﺎر ڏي‪ ،‬ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ َ‬
‫ﻛﮃ ﻗﻄﺎر‪.‬‬
‫ﻣﻨﮭﻦ ﻧﻪ ﻣﻮن ﭔﺌﻲ ﭘ َ‬
‫”ﺳﭽﻮ“ آﮬ אﺳﺎن ﺟﻮ‪ ،‬ﮬﻨﺠﻮن َﮬـﮇ ﻧﻪ ﮬﺎر!‬
‫ﺌ‬

‫‪84‬‬

‫ِﺳ َ‬
‫ﻚ ُﮬﺌﻲ ﺟﻨﮭﻦ ﺟﻲ ِﺳﺮ‪ ،‬وو‪ ،‬دوﺳﺖ آﻳﻮ אﺳﺎن ﺟﻲ در!‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ َوڙَﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ،‬‬
‫ﻳﭽﺎريء ڏي ور‪.‬‬
‫ﻛﺌﻲ و‬
‫َ‬
‫ﮬﻲءُ ِﺳ ُﺮ ﻛﻴﺎن ﺻﺪﻗﻲ‪ ،‬ﮔﮭﻮٽ אﭼﻲ ﻣﻮن َﮔﮭﺮ‪.‬‬
‫ڏﭠﻢ ِﮬﻦ אﮐ ﺳﺎن‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ ﻣﻮﭼﺎريءَ ﭘ َ ِﺮ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻲء ۾‪ ،‬ﻧ َﮭﺮ ﻳﺎ َﮬـﮇ ﻧﻪ ﻧ َ ِﺮ‪.‬‬
‫ﺟﺎء ﻛﻴﺎﺋﻮن ﺟ َ‬

‫ﺳﭽﻮء“ ري‪ ،‬ﻛﻮﺷﺶ ﻛﺎﺋﻲ َ‬
‫ﻛ ِﺮ‪.‬‬
‫ﺮب ﻛﺎرڻ ُﺳﮡ ”‬
‫ﻗُ َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪85‬‬

‫ڏﻧﻮ ِﮬﻲ ﭘﺎﻧﮅيءَ ﭘﻴﻐﺎم‪” :‬ﺗﻨﮭﻨﺠﻲ َאﮜَـﮡ َאڄ ﻳﺎر َאﭼﻲ ﭤﻮ!“‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺠﻴ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻮﮐﻲ َﺳ َﻮ ﻟﮏ آﮬﻲ َﺳﻼم‪.‬‬
‫ﻳﻦء‪ ،‬ﺟﻴﻜﻮ َ‬
‫ﻛﻴُ َﻮ ﻛﻼم‪.‬‬
‫ﺳﭛ ﻗﺒﻮﻟﻴﻮ ُﺳﭙﺮ َ‬
‫ﭘﻜﻮ آﮬﻲ ِﭘﺮﻳﻦءَ ﺟﻮ‪ ،‬ﺗﻮ ﺳﺎن َא ُڄ َא ﺎم‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪469‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫َ‬
‫ﻋﺎﺷﻖ ﻛﺮ آرאم‪.‬‬
‫روءُ ﻧﻪ رت َאﮐ َﻣﻮن‪،‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﮔـﮇﺟﻦ‪ِ ،‬‬
‫ﭘﻮء ﭜﻲ‪ِ ،‬آہ ﻧﻪ َﻃﻠﺐ ﺎم‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪86‬‬

‫ﮬﻮت ﭘﺎرﺋﻮن ﻣﻮن ﮐﻲ ﮬﺎﮢﻲ‪ ،‬ڏﻧﺎ ﻧِﻴﻨﮭﻦ ﻧﻴﺎﭘﺎ ﮬﻲ‪.‬‬
‫َ‬
‫ﮬﭥﺌﻮن ﭘ َﺌﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﻋﺬر ﭔﻴﺎ ﻛﻴﮭﺎ آﮢﻲ‪.‬‬
‫אوﺗ ﻛﮭﮍيءَ ﮘﺎﻟﮫ ﮐ َﻮن‪ِ ،‬ﭘ ِﻨﺒﮣ َﻣﻮن ﭘﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ِ‬
‫ﻮر ﮬﺌ ُﺌﻲ ﺟﻲ ِ‬
‫ﺳﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫ﭜﻨﭝﻮر ۾‪ُ ،‬ﺳ َ‬
‫وﻳﭡ َء ﻛﻴﺌﻦ َ‬
‫ﺳﺎہ ﮐ َﻮن‪ ،‬آﮬﻲ אوڏو آر ِﻳﺎﮢﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺗﻮﮐﻲ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪87‬‬

‫ﻛﻴﭽﺆن آ ﻛﺎﻟﮫ‪ ،‬ﺳﻲ ﺗﺎ ُﺳﮣﻮ َﺳﻨﻴﮭﺎ!‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﻮ رאﺗﻴﻮن ﺗﻮﮐﻲ َ‬
‫ﺳﺎل‪.‬‬
‫ﮘﺎ ﻴﻮن ﻛﻨﺪي ﮔُـﺬرﻳﺌﻲ‪َ ،‬‬

‫אُﻛﻨﮉ אﺳﺎن ڏي ﻛﺎﻧﻪ ﺗﻮ‪ ،‬ڏﻳﻨﮭﻦ ِאﺗﻲ ﺟﺎﻟﻴﺌﻲ ﺟﺎل‪.‬‬
‫ﻚ روﺋ ِﻲ ﺳﭛ َ‬
‫ﻛﻨﮭﻦ ﺟﻲ ﻛﺎرڻ ﺗﻮ ﻛﻴﺎ‪ ،‬ﻟ َ َ‬
‫ﻻل!‬
‫ﻛﻴَﺌﻲ ﻧﻪ ﻗﻄﺮي ﺟﻴ ي‪ ،‬ﺳﺎﻋﺖ ِﮬﻚ ﺳ َ‬
‫ﻨﭝﺎل!‬
‫َ‬
‫ﺟﻨﺠﺎل‪.‬‬
‫ﭔ ُﮅي ڏورאﭘﺎ ﻣﻮن ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﺟﻴَﮡ ﻣﻨﺠﮫ‬

‫ﺟﻦ ﻟ َﺌﻲ ڏوﻧﮕﺮ ڏورﻳﺎن‪ ،‬ﺗﻦ ِﭜﻲ ِﮬﮭﮍא َ‬
‫ﺣﺎل‪.‬‬

‫َ‬
‫َ‬
‫ﻛﺸﺎل‪.‬‬
‫ﻛﺎل‬
‫ﺳﻲ ﺳﭛ ﺗﻨﮭﻨﺠﺎ אﮔﮭﻴﺎ‪ ،‬ﺟﻲ ﻛﻴﺌﻲ‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﺟﺎ ﭜﻲ َ‬
‫ﺳﻮאل‪.‬‬
‫ﭔﮅﻧﺪو ﭔﺎروﭼﻮ وري‪” ،‬‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪470‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪88‬‬

‫ﻛ ﭘ ُﮁﻴﺎﺋﻮن‪ ،‬ﮬﺎﮢﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻧﮕﻞ َ‬
‫ﻣﻮن َ‬
‫ﻛﺮ ﺗﺎ ِ‬
‫ﻛ َﻞ ﻛﺎڏي!‬
‫َ‬
‫ڏوٺ ڏورאﭘﺎ وو ﻛﻴ א‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﺳﻲ ﺳﺨﺖ ﻣﻜﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ ِﮬﺖ َ‬‫ﺣﺎل אﺳﺎن ﺟﺎ ﮬﻲ‪.‬‬
‫ﺳﮕﮭﺎ אﻳﻨﺪא وو ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﻛﻲ ﺗﺎ ﭘﺎڻ אﺗﻴﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫‪ -‬ﺟﮇو ﺟﻲءُ ﺟﻴﺎرن ﺟﻲ‪.‬‬

‫ڏאﮬﺎ ڏﻳﮫ وو ِﭘﺮﻳﻦ ﺟﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬آﮬﻴﺎن אﭔﺎﮢﻜﻮ آﺋﻮن‪،‬‬
‫‪ -‬ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ِﮬﻲ ﻧﻴﺎﭘﻮ ﻧِﻲ‪.‬‬

‫ﻲء ﮐﻲ ڏﻧﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫َﻃﻌﻨﺎ َﻃﺮﻓ َﻮن وو ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ِ ،‬ﮬﻦ ڏﮐِ َ‬
‫‪ -‬ﺳﺎﺋ ﺳﭛ ﻗﺒﻮ ِﻟﻴﻢ ﺳﻲ‪.‬‬

‫ﭽﻮء“ ‪ َ ،‬ﺠﮭﺎﺋﻮن‪،‬‬
‫ﺳﻲ ﻧﻪ ِوﺳﺎرج ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺎن אﻻ‪ ،‬ﺳﺎڻ ” َﺳ َ‬
‫ אُﮬﻲ َ‬‫ﻗﻮل ﻛﻴﺎ ﮬﻲ ِ‬
‫ﻛﻲ‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪89‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﺌﻲ َ‬
‫ﻳﺎر ﻣﻨﮭﻨﺠﻮ ﻳﺎر‪َ ،‬‬
‫ﻛﺮي ﭤﻮ!‬
‫ﻛﺌﻲ ﺻﻮرت ﺳ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭔ ُﮃڙو ِﭘ ﭤﻴﻮ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭔﻮ ﭔﺎر‪.‬‬
‫َ‬
‫ﻗﺮאر‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﺑ אﮘﻲ ِﭰﺮي‪ ،‬ﻛﺎﭤ َﺌ‬
‫ﻛﻴُﺲ ُ‬
‫ﻛﺎﭤﺌ وﻇﻴﻔﻦ ۾‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﺧﻢ ﺎر‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ آﮬﻲ ﺑﺎدﺷﺎہ‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﭼﻮﺑﺪאر‪.‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ﭘ ﻳﻦ ﭘﻨﮅ ﻛﺮي‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ﮔﮭﻮڙي ﺟﻮ ﮬﺴﻮאر‪.‬‬
‫‪v‬‬
‫‪471‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﻛﺎﭤﺌ ” َאﺣﺪ“ ﭤﻴﻮ ” َא ﺪ“‪ ،‬ﻛﺎﭤﺌ ”ﻋﺒَﺪא ﻖ“ אﻇﮭﺎر‪.‬‬

‫ﻴﻨﮕﺎر‪.‬‬
‫آﮬﻲ دﻟ َ َ دوﺳﺖ ﺟﻮ‪َ ” ،‬ﺳ ُﭽﻮ“ َﺳﭛ ِﺳ ُ‬
‫ﺌ‬

‫‪90‬‬

‫ﻛﺮﻳﺎن آءٌ ﻛﻴﮭﻲ‪َ ،‬‬
‫ﮘﺎﻟﮫ َ‬
‫ﺣﺎل ﭘﻨﮭﻨﺠﻲ ﺟﻲ‪ِ ،‬ڙي ﺟﻴﮇﻳﻮن!‬
‫ﻛﺎﻟﮫ ﻛﺎ ﻮﮢﻲ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬وﻳﺎ وﭨ َﺌﻮن ُﻣﻮن و ِﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ﭘﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﮀﮇي ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪ ،‬وﻳﺎ ﭘﮭﺎڙﻳﻦ ِ‬
‫ﻣﻨﺪيء ﺟﻲ د ِﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ﻛﺮي ﭘﺮﻳﺸﺎن وﻳﺎ‪ ،‬درد‬
‫َ‬
‫ﺗﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫ﺟﻴﮭﻲ ﺟﻲ ِ‬
‫آءٌ ُאﻧﮭﻦ ﺟﻲ آﮬﻴﺎن‪ِ ،‬‬
‫ﻣﺎرڻ ِ‬
‫ﺳﻢ אُﻧﮭﻦ ِﺟﻲ א ِﻳﮭﻲ‪.‬‬
‫ﭘﻮء ﺟﻴﺎرڻ‪َ ،‬ر َ‬

‫ﺑﺎر ﮐﮣ َﻦ ﻛﻲ ﻧِ ِﻴﮭﻲ‪.‬‬
‫”ﺳﭽﻮ“ ﺳﻮز ِﻓﺮאق ﺟﺎ‪َ ،‬‬
‫ﺌ‬

‫‪91‬‬

‫ﮬﻮت ڏَﮬﻮن ﮬﺎﮢﻲ آﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻣﻮن ڏي ﺧﻮﺷﺨ אن ﮬﻲ!‬
‫َ‬
‫َא ِﭼﻲ َאڏﻳﻮن ﭤﺎ אوڏڙﻳﻮن‪ِ ،‬‬
‫ﺟﺎر َאوﮬﺎ ﮍي ﺟﺎﻳﻮن‪.‬‬
‫ﮀﮇي ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﮐﻲ‪ ،‬ﭘ وري ِאﻳﮇي ﭘﺎﻳﻮن‪.‬‬

‫ﻳﭽﺎريء ﮐﻲ وאﻳﻮن‪.‬‬
‫ﭤﻴﻮن ِﺟﻴﺎرن ﺟﻴﮇﻳﻮن‪ِ ،‬אﮬﻲ و‬
‫َ‬

‫دوﺳﺖ وري َورﻧﺎﻳ ُﻮن‪.‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﺪﻳﻮن دאﻧﮭﮍﻳﻮن‪،‬‬
‫”‬
‫َ‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪92‬‬

‫ﮬﻮت אوﮬﺎن ﺗﻲ ِآء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪ ،‬ﺳﺎرو ﻧ َ ُ‬
‫ﻨﮓ ِ ِﺎﮢﻲءَ ﺟﻮ!‬
‫َ‬
‫‪v‬‬
‫‪472‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎﺋ َء ﻛﺎرڻ ُﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭘ אﮜﮡ ﻣﻨﮭﻨﺠﻲ ﭘﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻲء ﺳﺎن ِ‬
‫ﻻء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ َوڙَﺋﻮن ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻟ َﺌ ُﻦ ِﺎﮢ َ‬

‫ﺳﺎہ ﻧ َﻪ َא َﭼﻦ ِ‬
‫ﺳﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻣﺎﮢﮭﻮ ﺷﮭﺮ ﭜﻨﭝﻮر ﺟﺎ‪َ ،‬‬
‫ﺗﻨﮭﻨﺠﮍي ِ‬
‫ﺟﺎء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻧﺐ ِ‬
‫ڏﺳﻨﺪﻳﺲ آءٌ אﮐـَﮍﻳﻦ ﺳﺎن‪ ،‬ﺟﺎ َ‬
‫ِ ُ‬
‫ﮬﺎء ِ‬
‫ﭽﻮء“ ﮐﻲ ِ‬
‫وאء‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﻛﺎري ﮘـﮣ َﻦ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪َ ” ،‬ﺳ َ‬
‫ﺌ‬

‫‪93‬‬

‫ﮬﻮت َא َﭼﮡ ِﺟﻲ ﻛﺎ َ‬
‫ﻛ ِﺮ ﻣﻴﺎن‪ :‬ﭘﺎﻧﮅي روز ﭘ ُﮁﺎﻳﺎن ﭤﻲ!‬
‫َ‬
‫روح ﮐﻲ‪ِ ،‬ﺳ َ‬
‫ﻚ َאوﮬﺎ ِ ﮍي َﺳ ِﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬
‫ﺗﻮ ﻟﺌﻪ ِﮬﺖ ﻛﺎﻧﮓ ُאڏאﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬

‫ِ‬
‫ِﺳﺮ ﺗﻮﺋﻲ ﺗ َﻮن َﺻﺪﻗﻲ‪َ ،‬‬
‫ﮔﮭﻮٽ אﭼ ﺟﻲ َﮔﮭ ِﺮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ُﮔﮭﻮرﻳﻮ ﭘﺎڻ ُ ُﮔﮭﻤﺎﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫אﻳﻨﺪﻳﺲ َאﮬﮍي َ‬
‫دوﺳﺖ َאوﮬﺎ ﮍي َد ِر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﺣﺎل ﺳﺎن‪،‬‬
‫َ‬
‫ﮘﭽﻲء ﭘ َﻠﺌﻪ ﭘﺎﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫َ‬

‫ﻳﭽﺎريء ِﺟﻲ َو ِر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎرﺋﻮن ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﭤِﻲ و‬
‫َ‬
‫ڏک وﺳﺎﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬
‫وﻳﭡﻲ َ‬

‫ﺳﺎرو ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻮن ﭤﺌﻲ‪ِ ،‬ﭘﺮﻳﻦ َאﭼﻲ َ‬
‫ﻨﮭﻦ ﭘ َ ِﺮ ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﻛ ِ‬
‫ِﮬﺖ ﭘﻮﭤ ِﻴﻮن ﭘﭩﺎﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬

‫ُ‬
‫ﺒﺎرכ ڌَ ِر‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪-‬‬
‫ﺳﭽﻮء“ אُﺗﻲ ﺳﭙﺮﻳﻦ‪ ،‬دﺳﺖ ُﻣ‬
‫”‬
‫َ‬
‫َﺳﻨﺪ َﻳﻮ ﻳﺎر َﺳﮇאﻳﺎن ﭤﻲ‪.‬‬

‫‪v‬‬
‫‪473‬‬

‫ﺴﭽل ﺴرﻤﺴت ﺠو ﺴﻨڌي ‪‬ﻼم‬

‫‪v‬‬
‫ﺌ‬

‫‪94‬‬

‫ِﮬﻨﻴﮍي ﮘﺎ ﻴﻮن ﻳﺎد‪ ،‬آري َء ﭔﺎروﭼﻲ ﺟﻴﻮن!‬
‫وﻳﺎ وﻳﺴﺎﮬﻲ ﻧِﻜﺮي‪ ،‬ﻋﺸﻖ ڏﻳﺌﻲ ِאﻣﺪאد‪.‬‬
‫ﭜﻴﻨﺮ ﭔﺎﺟﮭﻮن ﺟﻴﮇﻳ ُﻮن‪ُ ،‬ﻋﻤﺮ ِﻣﮍﻳﺌﻲ ﺑ َﺮﺑﺎد‪.‬‬
‫دردﻣﻨﺪن ِﺟﻲ دﻟﮍي‪َ ،‬‬
‫ﺷﺎل ﻛﻨﺪא ﺳﻲ ﺷﺎد‪.‬‬
‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ َﺳﻨﺪي َﺳﺮﺗﻴﻮن‪ ،‬ﭘ ُ ِ َﺳﭛ ُﻣﺮאد‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪95‬‬

‫ِ‬
‫ِ‬
‫َ‬
‫ﻛﻮﮬﻴﺎرل ﻛﺎﺋ ‪ ،‬وري وﻳﮍﮬﻮ وﺳﺎﺋﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن!‬
‫آءُ‬
‫ﮘﭽﻲء ۾ ﭤﻲ ﭘﺎﺋ ‪-‬‬
‫ﭔﺎﻧﮭﻮن ﭔﺎ َﻧﮭﻦ ﺟﺎن ﭔﮅي‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﭘﺎﻧﺪ‬
‫َ‬
‫ﻣﻮن ﺗ َﺆن ﭼﺖ ﻧﻪ ﭼﺎﺋﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬

‫ﻣﻮ َﻧﮭﻮن ﻣﺪאﻳﻮن ﭤﻴﮍﻳ ُﻮن‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﭤﻴَﺲ ِא َ‬
‫ﻳﻼزڻ آﺋ ‪-‬‬
‫ِ‬
‫ِﭘﺮﻳﻦ ﭘﺎڻ ﭘﺴﺎﺋﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫آءٌ ﻛﻨﻴﺰכ ﺗﺎﻧﮭﻨﺠﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪ ،‬ﺗﻮن ﺗﺎ ﻣﻨﮭﻨﺠﮍو ﺳﺎﺋ ‪-‬‬
‫ِ‬
‫ﭔﻴﻮ ﻋﻴﺐ ﻧﻪ ﻻﺋﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ِ‬
‫ڏﻳﺌِﻲ ُ‬
‫ﺣﺎل‬
‫ﺣﻼج ﺟﻮ‪ ،‬ﻣﻴﺎن َאﻻ‪َ ” ،‬ﺳﭽﻮءَ“ ﮐﻲ ﺠﮭﺎﺋ ‪-‬‬
‫َ‬
‫ِ‬
‫ﺳﺎرو ِﺳ ُﺮ ُﺳﮣﺎﺋﺞ‪ ،‬ﻣﻴﺎن‪.‬‬
‫ﺌ‬

‫‪96‬‬

‫ﻳﺎر وي!‬
‫آءُ َאﭼﻲ َرہُ رאت ‪ ،‬ﭜ َﻠﻮ ﻣﻨﮭﻨﺠﺎ َ‬
‫‪v‬‬
‫‪474‬‬

‫‪‬ﺎﻓﻴون‬

‫‪v‬‬
‫روح ﮐﻲ‪ِ ،‬آھ אوﮬﺎ ِ ﮍي ِ‬
‫ﺗﺎت‪.‬‬
‫رאﺗﻮ ڏﻳﻨﮭﺎن َ‬

‫ﻠﻜﻦ ۾‪َ ،‬ﺳﻨﺪﻳ َ َـﻮ ڏאڍي ِ‬
‫َﻣﺸﺮ آﮬﻲ ُﻣ َ‬
‫ذאت‪.‬‬

‫َא َﭼﮡ ريءَ אوﮬﺎن ﺟﻲ آﮬﻲ‪ِ ،‬ﮬﻴﻨﻴﮍي ﮐﻲ ﮬﻴﮭﺎت‪.‬‬

‫”‬
‫ﺳﭽﻮء“ ﮐﻲ ﺗ ِﻨﮭﻦ ِﺳ َﺮ ِﺟﻲ‪ ،‬ﻛﺎڏﮬﻮن ﭤﻴﻨﺪي ڏאت‪.‬‬
‫َ‬
‫ﺌ‬

‫‪97‬‬

‫آءٌ وﻳﮍﮬﻲ ﺗﻮن ﺗﺎ وس‪ ،‬وي‪،‬‬
‫ﭜ َـﻠﻮ‪ ،‬ﭘ ُ َﻨﮭ َﻞ ﻳﺎر ﻣﻴﺎن!‬

‫ِﭘﺮﻳﻦ ﻣﻮن ﮐﻲ ﭘﺎﻧﮭﻨﺠﻮ