You are on page 1of 43

DESEÑO

,
DESENVOLVEMENTO
E INNOVACIÓN
CURRICULAR

17.09.12
Década dos anos 60

medios audiovisuais

Moitas das cousas que se facían ata ese momento, houbo que cambialas.

O gran cambio da educación no século XX foi na revolución de maio do 68 en París.
Coñécese como Maio do 68 á cadea de protestas que se levaron a cabo en Francia e,
especialmente en París, durante os meses de maio e xuño do 1968. Esta serie de
protestas foron iniciadas por grupos estudantes de esquerdas contrarios á sociedade de
consumo, aos que posteriormente se uniron grupos de obreiros industriais e, finalmente
e de forma menos entusiasta, os sindicatos e o Partido Comunista Francés. Como
resultado, tivo lugar a maior revolta estudantil e a maior folga xeral da historia de
Francia, e posiblemente de Europa occidental, secundada por máis de nove millóns de
traballadores. Estivo vinculado co movemento hippy que se extendía nese momento.
A magnitude das protestas non foran previstas polo goberno francés, e puxo contra as
cordas ao goberno de Charles de Gaulle, que chegou a temer unha insurrección de
carácter revolucionario tras a extensión da folga xeral. Sen embargo, a maior parte dos
sectores participantes na protesta non chegaron a plantexarse a toma de poder nin a
insurrección aberta contra o Estado, e ni tan sequera o Partido Comunista Francés
chegou a considerar seriamente esa saída. O groso das protestas finalizou cando De
Gaulle anunciou as eleccións anticipadas que tiveron lugar o 23 e 30 de xuño.
Os sucesos de maio e xuño en Francia encádranse dentro dunha oleaxe de protestas
protagonizadas, principalmente, por sectores politizados da xuventude que recorreu o
mundo durante 1968. Estes sucesos extendéronse pola República Federal Alemá, Suíza,
México, Arxentina, Uruguai, Estados Unidos e Checoslovaquia.

Non é tanto unha crise económica, senón unha crise de valores.

A escala de valores ten como base o “respecto ao ser”. Ao redor do ser, xiran todos os
valores.

O neno ten que aprender o que quere aprender, e non o que nós queremos que aprenda
(a memorizar, etc…) Un dos elementos máis importantes da revolución do 68 foi este, o
que en realidade se chama “volición” ou “aspecto volitivo da educación”. (exemplo: eu
quero aprender, eu quero ser educado…)

ENCICLOPEDIA: Un dos elementos máis importantes é que vai dirixido ao neno.
Una das cousas que funcionaron na II Guerra Mundial (1939-1945) foi a ensinanza.
Cando falamos de ensinanza falamos de ensinanza programada (auga e aire) facemos
referencia a un simulador de voo en terra.
Despois da Segunda Guerra Mundial empregáronse estes simuladores para a ensinanza
programada. Lo realmente importante é que a evolución da ensinanza ten que ver cos
cambios sociais; e estes cambios sociais coa crise.
A revolución industrial (proceso de industrialización) iniciouse con fábricas
destinadas á construción de automóbiles (Ford…) Evidentemente, para construír coches
precísanse ferros, siderurxias…
Estas fábricas levaron ás familias á cidade, é dicir, os pais traballan nas fábricas.
Entonces xa pasamos a falar das “cidades dormitorio”. Ademáis, as empresas constrúen
escolas cun circuíto orientado a traballar na fábrica.
Que se ensina na escola? Principalmente LECTURA e ESCRITURA.

QUE É O CURRÍCULO?

BOBBIT (1918)

Preocupación social (por ensinarlle todo a todos) e demanda de evolución e de
perfeccionamento. A industrialización fíxonos cambiar a preocupación social pola
escola.
Comezouse a chamar “currículo” a aquelo que se usaba para que se chegara á cultura. O
poder público dáse conta de que ten un medio para subsistir: A EDUCACIÓN.

LEÓN N.TOLSTÓI (1928)
Novelista ruso considerado como un dos grandes escritores de occidente e da guerra da
literatura mundial. As súas obras coñecidas foron “Crímen y castigo” e “Guerra y Paz”.
Tivo unha importante influencia no desenvolvemento do movemento anarquista.
Fundou na aldea unha escola para os fillos dos campesiños e fíxose o seu mestre, autor e
editor dos libros de texto que estudaban. Impartía módulos de ximnasia e prefería o
xardín para dar as clases. Creou para iso unha pedagoxía libertaria cuxos principios
instituían o respecto a eles mesmos e aos seu semellantes. A idea de Tolstoi era que
quería facer das súas terras, terras produtivas.

Na sociedade do século XX pedíanse escolas para todos.

HUSEN
Obras:”Sociedad educativa (1978)”, “Sociedad del aprendizaje (1988)”. É importante
en Husen o concepto de reforma. Con el refírese aos planes estatais de modificación
dos sistemas educativos, que deben encauzarse hacia o logro dunha escola democrática
e idéntica para todos, tecnolóxica, humanista e relacionada co mundo produtivo.
O progreso e con el, gran parte do desenvolvemento científico, técnico, social… que vai
afectando á sociedade, fundaméntase cada vez máis na innovación e no
desenvolvemento do coñecemento. A única forma de educar para o cambio, para a
adaptación constante e continuada é, á súa vez a aprendizaxe continua, o acostumarse á
innovación innovándonos a nós mesmos.

de tal maneira que está excluíndo. Educación de masas: Sistema escolar obrigatorio s. 4º. A partir de aquí comezouse a investigar os currículos anteriores: . 6-12). é dicir. 5º. TEORÍA DO CURRÍCULO (Historia: cinco períodos) 1º. Pragmática: s. XX á II Guerra Mundial. pero ata certa medida. porque senón non podían domalos. Ata o ano 1982. Educación igual para todos. XX. Formación: Dende a Guerra ao XIX. Revocación: 1970 ata hoxe.4º e 5º. DITADURA DO CAPITAL. pero non veñen marcando ata agora. O que está ocorrendo é que o currículo se cerra por falta da sociedade (só acabarán estudando os ricos). Industrialización. No segundo período é cando se establece o currículo como tal. IMPORTANTE: ou abrimos o currículo ou sempre será cerrado. Non querían que a xente soubese de todo. Existe unha globalización da información. que expulsa aos que a sociedade non quere. o sistema educativo xeral e obrigatorio era dos 6-14 anos. polo que os períodos máis importantes van a ser o 2º. Expansión: II Guerra Mundial ao 1970. (EDUCACIÓN = PODER/INFORMACIÓN) 2º. pasou a ser dos 3 aos 12 (3-6. 3º. Estrato social dominante da sociedade. 3º. A partir dese momento. IMPORTANCIA DAS TICS: comezan na II Guerra Mundial. Freo ao sistema educativo.

NACE A EDUCACIÓN COMO CIENCIA. isto é. . da eirexa e das clases dirixentes. (1) CÓDIGO CURRICULAR CLÁSICO: Trivium: Gramática Retórica Lóxica Quadrivium: Aritmética Xeometría Astronomía Física (2) CÓDIGO CURRICULAR REALISTA: “Home culto” Coñecemento: -sensible e indutivo -Comenio (“El arte de enseñar todo a todos”). Filantropía (“amigo del ser”) e coñecemento “práctico” -Enciclopedia. os currícula elaborábanse para unha minoría da sociedade: servidores do estado.*Hai que dicir que un código fai referencia á maneira de comportarnos durante un certo tempo. (3) CÓDIGO CURRICULAR MORAL - O ensino. entra nos estudos universitarios. Rousseau A medida que unha ciencia é sostida como tal.

(5) CÓDIGO CURRICULAR INVISIBLE . -Cómo ten que entenderse o currículo.Intervención do Estado e da sociedade e “ganas” de controlar o proceso: en qué consiste a educación? EN FORMAR PERSOAS. -O control curricular está fóra dos materiais e dos procesos de socialización. (Respecto ao individuo como punto de partida) Os marxistas dicían que “os nenos debían ser educados na escola porque pertencían ao Estado e non ás familias”.- A Revolución Francesa. a emigración cambian as relacións sociais no século XIX. que son eses puntos: - É o estudo dos contidos da ensinanza. . pragmatismo e racionalismo Dewey: “My pedagogical creed” 1897. El considera que sí. a industrialización a racionalización da agricultura.Educación de masas: representación para todos os membros da sociedade . (4) CÓDIGO CURRICULAR RACIONAL (comeza a individualidade) -Loita entre o poder político e a eirexa 1791 1º enmenda: liberdade relixiosa -Creación dunha sociedade baixo a orde natural: individuo e nación -Entra a psicoloxía na educación: *individualismo. “Democracy and Education”1916. Código invisible?? Mírase máis cara o individuo?  EXISTE A TEORÍA DO CURRÍCULO? HUEBNER (1976) Huebner faise esa pregunta.

En conclusión. Proceso informal: internet. polo tanto. o alumnado ten a necesidade de aprender constantemente (no currículo aberto). . senón a mediocidade de todos. Segundo nos di Dolls. problemas referentes a: *Selección. e non se pode esixir que todos sexan iguais ou fagan as cousas da mesma maneira. bibliotecas. voaba máis ou menos ben. apreciacións e valores baixo o auspicio ou tutela da escola.09. porque todos somos diferentes. 17. Abarca. que non se potencia a especialidade de cada un. Hoxe en día. Exemplo: o pato nadaba xenial. organización e presentación dos contidos dos programas escolares (en función das idades). a comprensión dos alumnos está dentro do que a escola quere adquirir.- Os modos ou maneiras máis eficaces para presentarllo aos alumnos. DOLL (1978) Di que o currículo dunha escola é o contido e os procesos formais e informais mediante os cáles o alumno adquire coñecementos e comprensión. aínda que non todos os nenos teñen acceso a eles. desenvolve capacidades e modifica aptitudes. polo que lle obrigaban a facer deberes de carreira. cando en realidade cada un é mellor nunha cousa que noutra.12  Texto: “A escola dos animais” Esta fábula nárranos como esta escola pretende que todos os animais consigan as mesmas capacidades. Proceso formal: dentro da escola ou incluso en horas lectivas.

desenvolvendo o intelecto mediante o pasado e o estudo permanente. o Primeiro: 1906-1956 (morre a partir dos 50) Estrutura organizada de coñecementos (era o que primaba na escola). Non hai ideoloxía. 24. HAI PODER ECONÓMICO. cuxa esencia non cuestiona a natureza deste ser. Estes explotan ao terceiro mundo dicíndolles que serán coma eles. constante) que é unha ideoloxía cuxo plantexamento é educar á persoa racional.12  CINCO TIPOS DE CURRÍCULO Existen cinco tipos de currículos.09. é dicir. o que fai que un sexa o que é. e que está en contraposición as continxencias que é o accidental. Primeiro mundo: teñen todo aquelo que serve e manexa os cartos da produción. e PERENNIALISMO (continuo.12  Texto: “O fin da ideoloxía” Este documento dinos que se non temos o pensamento burqués. Entre competencias e capacidades. e cada mestre emprega o seu propio tipo. Debemos dicir que o currículo é algo global. *ESENCIALISMO( está presente ata que se comeza a falar da inexistencia): é un termo que engloba as doutrinas que se encargan do estudo da esencia. hai avaliación.09. .18. Un mestre colle as legalidades do mesmo sen saber as capacidades dos alumnos. é imposible entender a educación e a sociedade.

agora reciben o nome de áreas de coñecemento). estrutura férrea. e nós como alumnos instruímolos a eles.* Estrutura das disciplinas. (exemplo: ao rematar o primeiro curso deben saber sumar. susceptible de aprendizaxe. non se prescriben os medios. senón repiten) *Adecuar o currículo á cultura da comunidade. é o ser. (No século XX comezouselles a chamar asignaturas. o Segundo: 1966-74 (LXE: 1970) Sistema tecnolóxico de produción (na procura de contidos) *Resultados pretendidos especificados nun documento (o proxecto curricular) *Deseño estruturado de resultados que se pretenden. non había liberdade) Esencialismo Existencialismo O único que importa Existencia do ser. . *Desenrolo dos modos de pensamento. O neno non só aprende na escola. actividades (as que traía o libro de texto) e avaliación. (ler. Os mestres instrúennos. (A partir de agora espérase que se introduza a cultura na aprendizaxe). para a escola. Defínense en comportamentos específicos. escribir e facer contas) *Anticípanse os resultados da instrución. o Terceiro: 1974 Plan de instrución (documento que planifica a aprendizaxe) Este planifica a aprendizaxe infantil. contidos. - Inclúe: Obxectivos. (Había que estar sometido a eles..

2. A elaboración dos programas escolares debe basearse nunha teoría curricular que se fundamente nas esixencias e necesidades da sociedade e da cultura. Diferenzas no estilo de vida da familia. “El currículum”). (Esta estrutúrase nunhas horas) Planificación racional da intervención didáctica: 1º. 4. 2º. Para HILDA TABA o CURRÍCULO da educación tiña que mellorar a relación intergrupal que se enfocaba en CATRO ASPECTOS PRINCIPAIS: 1. O desenvolvemento de relación pacífica entre os individuos. 3º. O neno ten que experimentar os seus propios aprendizaxes (Hilda Taba.Elementos e relacións que interveñen na práctica escolar. incluíndo a socialización dos seres humanos non son lineais. Segundo ela. 3. Diferenzas nos estilos de vida das comunidades. o modelo curricular establece DOUS NIVEIS: . Dicía que o modelo curricular era:  Un modelo efectivo e confiable. Selección e ordenación (ordenar en función da mente infantil) do contido. Ignorancia da cultura americana. Elección de experiencias de aprendizaxe. Condicións óptimas para que se produza esa aprendizaxe e ao mesmo tempo o neno conquiste contidos.  Os procesos sociais.

O currículo integral (este tipo de organización produce integración. . o alumno debe desenvolver destrezas xerais para aprender. Hilda Taba identifica CINCO MODELOS correntes para a organización do currículo: 1. O modelo técnico que propón Hilda Taba ten moi en conta a cultura e as necesidades dos estudantes. Currículum activo ou experiencial (o fundamento é que a xente aprende só aquelo que experimenta). Polo tanto. Organización por materias (consiste en seguir unha lóxica da disciplina pertinente). centrado no alumno. o Todas as experiencias (socio-políticas. 5. 4. 2. Aquel outro que refire os elementos e fases para elaborar e desenvolver o currículo. é dicir. É paidocéntrico. 3. Aquel que refire as bases para a elaboración do currículo relacionando os requerimentos da sociedade e o individuo coa escola. O concepto de sociedade acerca da función da escola pública determina en alto grado que clase de currículo terán as escolas. relixiosas e familiares) dos nenos polas que a escola debe aceptar responsabilidades. económicas. O currículo dos grandes temas xerais (combinación de algúns campos específicos dentro de ramas máis amplas).1. o Cuarto: 1979 ? Conxunto de experiencias de aprendizaxe (LOGSE) Que é o currículo? Pois todo o que se lles ocorre aos nenos. 2. serve ás necesidades dos estudantes e promove a aprendizaxe activa). O currículo baseado nos procesos sociais e as funcións vitais (é un intento para proporcionar unha relación sistematizada entre o seu contido e a vida).

deben ser profesionais reflexivos. como tales. (Exemplo: o aburrimento) o Experiencias planificadas que se ofrecen ao alumno baixo a tutela da Escola.o Todo o que se lles ocorre aos pequenos como consecuencia da actuación dos profesores. da súa autonomía e da súa capacidade para observar ao alumnado e tomar decisións acerca do que merece a pena facer. senón máis ben un instrumentos dedicado á investigación curricular e ao desenvolvemento profesional do docente. que non se faga. Nel. o Intercambios dos alumnos cos diferentes aspectos do medio e a planificación baixo a dirección da escola. estarase a desenvolver e a potenciar o papel do mestre como investigador.Acción recollea idea de reforzar a aprendizaxe profesional e a formación continuada e permanente dos docentes posto que estes. de xeito que se atope aberta ao escrutinio e sexa susceptible de trasladarse á práctica. -Se non se pode levar á práctica. ***O seu modelo de Investigación . non hai tales intercambios posto que os nenos non teñen as suficientes capacidades para poñer isto en práctica) o Quinto: 1979 ? “Solución de problemas” *STENHOUSE: Un currículo é unha especificación para comunicar as características e principios esenciais dunha proposta educativa. así como o desenvolvemento duns novos materiais curriculares que permitan superar as limitacións que ata o de agora supoñían os usuais e tradicionais. Se se consegue isto. Desta maneira queda claro que o Humanities Curriculum Project non ten como finalidade ser un Proxecto cerrado para que os mestres se limiten á súa aplicación. Unha das cuestións máis importantes do Proxecto é que deixa a planificación ao profesor. pénsase en actividades que estean relacionadas cunha serie de contidos xa seleccionados de antemán e que se consideren valiosos e interesantes para o propio alumnado. o Humanities Project considera que se se quere conseguir unha . da súa calidade. polo que as clases van a depender por completo da súa formación. Polo tanto. (As veces.

. actuar e incluso comprender o mundo. queda perfectamente asegurado que o Humanities Curriculum Project intenta conseguir. para saber os intereses e operación mentais dos alumnos e descubre que son similares as do resto da xente. e se esas maneiras son as adecuadas.que animen a esa autonomía como poden ser debates. en todo momento. pero non a través da modificación da súa conduta. etc.. discusións sobre dilemas. que estes pensen e defendan os seus argumentos de maneira lóxica e adecuada.maior autonomía nos alumnos. partindo do que o alumnado xa coñece para poder pensar. considera que o importante non é a listas de contidos. debemos propoñerlles actividades –é dicir. En definitiva. un aprendizaxe relevante. Dito todo isto. como mestres vamos a abordar eses contidos.. É un estudo realizado nos EEUU por Bejamin Bloom a un grupo de estudantes.  PIRÁMIDE DE BLOOM Esta pirámide ten que ver co 3º tipo de currículo e inicios do 4º. levalas á práctica. senón cómo nós. .

cando? Como xa dixemos. BENJAMIN BLOOM: Influinte psicólogo e pedagogo estadounidense que fixo contribucións significativas á “Taxonomía dos obxectivos da educación”. indicando tanto as normas legais. Se os comprende.  TRES FORMAS DO CURRÍCULO Segundo EISNER (1979) existen tres formas de currículo: o Currículo explícito É o da Xunta. competencias. pode aplicalos. Foi o primeiro que plantexou estas preguntas en materia de educación. e é o camiño mediante o cal o mestre ten que desenvolver unha serie de tarefas. etc. a cal finalmente avaliará. Quintiliano foi o primeiro en facerse estas preguntas. os proxectos educativos do centro e o currículo que cada docente desenvolve na aula. os programas oficiais. cuestión. e posteriormente analizalos para chegar a unha síntese. O currículo nace a principios do século XX. aquel que xa se coñece de antemán. para que os nenos desenvolvan estas capacidades. é dicir. . Outras das súas contribucións estiveron relacionadas co campo do “Aprendizaxe e desenvolvemento cognitivo”. Para iso debemos avaliar como. **(Analiza o sistema educativo e o que os alumnos aprenden no seu paso polas institucións educativas.O máis importantes son os coñecementos. Este currículo explícito ou oficial aparece reflexado de maneira directa. QUINTILIANO: Pedagogo e retórico hispano do Imperio Romano. os contidos.

Exemplo: un alumnado na aula se está oculto sí que está. a situarse en grupo…) Debemos dicir que todos eles exercen influxos no desenvolvemento informativo do alumno.) o Currículo ausente É o que non está. e os pais tampouco). non aparece escrito pero ten unha grande influencia na aula. por exemplo: a vivir en plenitude. o alumno ou a interacción entre ambos. (non temos porque controlar todo como mestres. **(Refírese a aqueles aspectos da vida cotiá das escolas que non están previstas nun currículo explícito. a aceptar unha autoridade non natural. onde os alumnos están aprendendo dun modo ausente. Existen unha serie de situación implícitas na escola. que desenvolve ao máximo todo aquelo que teña que ver co qué facer. (É o momento da bombillita)...En resumo. á lingua.. É o que ten o profesor. podemos chegar a coñecer. a recibir premios e castigos. ás veces controlados e outras veces non. UN CURRÍCULO EXPLÍCITO DEBERÁ OFERTAR:  Principios de e na planificación: . pero se está ausente non. **(As intencións que non están formadas e que contribúen tamén positiva ou negativamente á educación son implícitas e estes aprendizaxes que se dan sen que foran previstos é o que forma o currículo ausente.) o Currículo oculto É o que de algunha maneira e sen saber porque. É aquel que transmite de maneira implícita. cómo facer e cándo facer. cando o neno despega sabemos que estaba eso patente nel).pero que están presentes en calquera tipo de intervención educativa. e se se chega a coñecer saberemos que estivo patente no neno (exemplo: non aprendía porque tiña medo ao mestre.

Capacidades (alumnos). hai que entrar no interactivo) -Para a planificación de secuencias -Para diagnosticar as características do alumnado Estes catro principio básicos do deseño curricular deben levalos a cabo o claustro de profesores do centro.Contidos --. Decreto --.  LINGUAXE *Memoria: procesos simultáneos Procesos sucesivos *Organización espazo-tempo .currículo --.Competencias (mestre) --.  Principios da e na avaliación: -Para avaliar o proceso dos estudantes -Para avaliar o profeso dos profesores -Orientacións para acomodar o proxecto ao contexto Para as variables de efectos e as causas desa variabilidade LINGUAXE PROCESOS COGNITIVOS DO NENO AFECTIVIDADE AUTONOMÍA O neno no primeiro que se manifesta é na linguaxe (os procesos cognitivos lévannos ata el).-Para seleccionar o contido (en función da idade) -Para desenvolver os métodos (non chega co expositivo.

social e moral  PROCESOS COGNITIVOS *Codificación-descodificación *Conversación-diálogo *Normas-valores (respecto das diferenzas) *Valoración de diferenzas *Autonomía persoal.*Planificación *Valores-normas *Lateralidade: praxis (práctica). *Autonomía: física. social e moral. persoal. Tamén é moi importante que analicemos o entorno (cómo é cada neno). temos moito ganado. grosa e fina. . Aínda que isto é moi difícil. *Esquema corporal: ton e equilibrio. o esquema corporal e a autonomía forman parte do mundo da autonomía)  AFECTIVIDADE *Planes de acción e operación: planificación *Conversación-diálogo *Autonomía: persoal. social e moral IMPORTANTE: Se conseguimos que os nenos aprendan dos seus propios intereses. (A lateralidade.

Os homosexuais xa eran considerados “normais” e non eran detidos. que sería mellor. que son os valores no currículo? Debemos educar a todos por igual? . aínda se pode integrar no currículo. simplemente cada un coñecerá a súa. separalos en diferentes colexios? Pero así xa teríamos que falar de racismo e segregacionismo. No caso de diferenzas relixiosas. Pero a un musulmán ensínanlle. A maioría o que fai é establecer a “ditadura da maioría”. xudíos. un alumno de etnia xitana ten que aprender en castelán? CONSTITUCIÓN DE 1982: Foi a partir de aquí cando cambiou todo. ou viceversa? Non.24. a relixión cristiá. Existen numerosas diferenzas entre os nenos con culturas distintas. cristianos… e ensinarlles a cada un a súa relixión. debemos preguntarnos.09. por exemplo. entonces nunca aprenderán a respectarse.12 Normas de urbanidad: boa educación (era cómo se lle chamaba antigamente). Entón. e iso hai que telo en conta na aula. Porque entón. os xitanos xa non se consideraban “vagos e maleantes”… Por iso. o que se fai é separar aos musulmáns.

Promoción cos mínimos. (Proxecto de aula). a través del. cooperen… . de área. Se se potencian valores como a solidariedade (e o resto de valores.C.E. Tamén é importante EDUCAR ÁS FAMILIAS. podemos conseguir que os nenos se axuden entre sí. -Aprendizaxe de feitos -Aprendizaxe de conceptos -Aprendizaxe de principios -Aprendizaxe de procedementos -Aprendizaxe de actitudes. socioloxía. Unha das armas para integrar aos nenos é o currículo. axioloxía) VALORES: a liberdade.) Proceso curricular (psicoloxía. democracia. solidariedade. De etapa. porque cada rapaza. en xeral).C. (iso lévase a cabo coas horas de titoría: 1 hora á semana) 25.C. pedagoxía. *Avaliación do proceso de ensinanza: ámbito curricular. etc.09. etc… ten o seu propio currículo. de ciclo. (P.Non debería ser todo o mundo educado igual. cultura. valores… Capacidades y competencias básicas: *Dos criterios de avaliación e de promoción: ámbito do mestre. Dos aprendizaxes dos alumnos: o seu ámbito.12 Ámbitos de avaliación P. Importancia da “educación en valores” (forma parte da aprendizaxe).

saber por onde debe comezar o neno. calidade que dispón a alguén para o bo exercicio de algo. Se se desenvolven capacidades. Como sabemos que os nenos entenden e non “memorizan” sen entendelo? AHÍ É ONDE ESTÁ O PROBLEMA.  Competencias básicas Ten enorme importancia a presenza no currículo das competencias básicas que o alumnado deberá desenvolver en Educación Primaria e na Educación Secundaria. Moitos mestres céntranse en que os nenos memoricen os libros de texto. talento. . A inclusión das competencias básicas no currículo ten varias finalidades: - En primeiro lugar. A incorporación de competencias básicas ao currículo permite identificar en aqueles aprendizaxes que se consideran imprescindibles. Obrigatoria. dende un plantexamento integrador e orientado á aplicación dos saberes adquiridos. Facultade de facer feitos válidos. integrar os diferentes aprendizaxes. É moi importante para o noso traballo. Táboa de materias a modo de índice. incorporados ás diferentes áreas ou materias. adquírense competencias!! (As competencias tenas o mestre e fai que o neno desenvolva capacidades). cando o libro só debería ser un apoio para dar a clase. DEFINICIÓNS (de dicionario) o Capacidades: Actitude. o Competencias: Idoneidad.Non é fácil ser mestre. tanto formais. o Contidos: O que se contén dentro dunha cousa. Autoridade para o coñecemento ou resolución dun asunto. como os informais e non formais.

10. inspirar as diferentes decisión relativas ao proceso de ensinanza e de aprendizaxe.12 Hai que colocar ao neno en situacións de aprendizaxe. orientar a ensinanza. senón soamente hai que desenvolvelo. se queremos que aprendan a partir de experiencias de aprendizaxe. 1. **Non se trata de crear un currículo. permitir a todos os estudantes integrar os seus aprendizaxes. en xeral. este viría se segue sen saber ler aos oito ou nove. que o adaptas en función das necesidades. ao momento”. Diferenzas entre:   Modelo: pódese adaptar. un neno de sete anos que non sabe ler non ten un problema grave. poñelos en relación cos distintos tipos de contidos e utilizalos de maneira efectiva cando lles resulten precisos en diferentes situación e contextos. Ademáis de que o neno aprende con tempo e non “xa. é dicir. A diferenza entre o que o mestre propón e o que aprende o neno chámase “avaliación”. Metodoloxía: hai que seguila a rajatabla. Todo modelo leva consigo uns métodos.- En segundo lugar. - E por último. Pedagoxicamente falando.  MODELO DE BENNET . Os obxectivos fanse ou impóñense ao terminar (neste caso) a Educación Primaria e nunca antes de comezala. ao permitir identificar os contidos e os criterios d avaliación que teñen carácter imprescindible e. A aprendizaxe da lectura é diferente ao saber ler.

Modelo conceptual Datos de investigación (hechos ordenados) Fase empírica Fase interpretativa  MODELO DE BUNGE Temos un modelo. observable (vexo que non o van a ler). Todo o que poida vir despois. que se realiza sobre unha serie de teorías. relixiosas. Temos un modelo conceptual. Hai datos que son observables (exemplo: a realidade da escola) e outros inobservables. ten que vir con isto. que ás veces son imposibles de definir. as perspectivas que temos hoxe son diferentes a fai 20 anos. é dicir.  MODELO TEORÍA-PRÁCTICA-REALIDADE TEORÍA PRÁCTICA REALIDADE . etc). e o que esperan os nenos. Iso lévanos a uns datos (observados).Un paradigma é algo que se pode mostrar para que logo poidamos facer algo con el. Teoricamente falando. que está rodeado de teorías e perspectivas (sociopolíticas. Iso créanos unha referencia inmediata (que é o modelo). o modelo é un estándar. Hai que ter moito coidado co que para o mestre é evidente. Ej: observado (mando ler un texto).

-No caso da teoría o profesor é o dono. Se non nos serve a práctica. / A práctica está baseada na realidade. (mestre) e unha V.  VARIABLE DEPENDIENTE E VARIABLE INDEPENDIENTE Hai unha V. Esta lévanos a modificar a teoría. e cada neno ten unha. // A práctica caracterízase por ser ambos os donos dela. familiares.I.  Teoría-------------elementos socio-políticos. tenmos que cambiar a teoría. levala á PRÁCTICA e coa práctica hai que ter en conta a REALIDADE. V.  Realidade---------elementos sociais. As veces.  Para ser un bo profesor primeiro debemos ter unha TEORÍA.  A teoría nace por Historia (ciencia) e por Ideoloxía (persoas). Tanto a realidade do profesor como a do alumno.  “Nos” vamos a Prácticas coñecendo os elementos Teóricos. Hai que ter en conta que a realidade moitas veces pode impedirnos a práctica. A realidade lévanos moitas veces a reformar a teoría e a práctica. económicos. Rendemento Profesor do alumno . En definitiva. Este modelo non é bo porque non pode haber nInguén que dependa doutro.  A realidade é a escola.D. Se se fai dinámica: a Realidade inflúe na Práctica e na Teoría. V.  Os principios dun deseño forman parte de todas estas características. (o alumno que depende do mestre) Neste caso non existe o modelo que dixemos anterioremente (teoría-práctica-realidade). a Teoría cambia a Realidade y a Realidade cambia a Teoría. //A realidade ten como dono ao alumno.D. A REALIDADE É A QUE PRIMA.I.

o alumnoimplicado non ten en que estar todo o axeitados -Comportamento do tempo aprendendo. MODELO TRIDIMENSIONAL BETS (principios para o estudo e a avaliación do mestre) -Tempo do alumno -Tempo mestre Segundo este modelo. . porque o mestre soamente mira o tempo contidos de currículo mestre e ALT (tempo de aprend. académico. características da aula -Adquisición do alumno académico) MODELO PARA O ESTUDO DA ENSINANZA NA AULA Variables presaxio Experiencias biográficas do mestre Experiencias na Características súa formación do mestre Variables proceso A aula Comportamento do mestre Cambios observables Comportamento do alumno no comportamento do alumno Variable do contexto Experiencias bibliográficas do alumno Variable produto Características do alumno Efectos a corto prazo Contexto social Contexto de aula Efectos a largo prazo e escolar O primeiro que hai que facer é analizar moito aos nosos alumnos. Ter unha titoría cos pais (para coñecelos). . 1º.

a nivel de personalidade. UN PROFESOR FRACASADO. ADOITA TRASLADAR ESE FRACASO AOS ALUMNOS. o comportamento é resultado. teorías e actitudes sobre a • Comportamento interactivo educación • Interpretación e valoración • Natureza das tarefas de instrución • Dispoñibilidade de materiais e estratexias alternativas .2º. en grande medida do pensamento do profesor.  MODELO DE MEDLEY Está formado por oito tipos de variables entre as que se inclúen tres tipos de características que compoñen o comportamento docente (de personalidade. Coñecer aos alumnos Hai que observar os cambios que se producen no alumno. En iso consiste a avaliación. elección e execución. profesionais e actuación concreta en función da situación específica. Ademáis. • Dous aspectos a considerar: Factores que inflúen na adopción de Tarefas que o profesor debe desenvolver decisións na actuación docente • Expectativas • Planificación • Crenzas.  MODELO DE “TOMA DE DECISIÓNS” DE SHALVENSON (variable medicional centrada no profesor) O estilo docente é o resultado observable de procesos de deliberación. etc.

que toman decisións. estudantes.  MODELO SEMÁNTICO-CONTEXTUAL DE TIKINOFF As variables contextuais son sempre situacionais porque son os individuos os que confiren significación aos sucesos. o nivel interpersoal (metas. Variables experienciais: experiencias previas e significados que los participantes aportan. a súa formación atópase condicionada por tres tipos de variables contextuais. - Variables comunicativas: como son o nivel do grupo. elixen.  MODELO ECOLÓGICO DE DOYLE . o ambiente de interacción (lugar actividades - tempo e papeis de alumnos. coma os obxectivos (de alumnos e mestres). mestres e outros. un modelo cognitivo que pretende vincular os procesos de adopción de decisións do mestre coa elicitación de estratexias fecundadas do procesamento no alumno. analizan e procesan no medio de instrución. Variables situacionais: definen o clima físico e socioafectivo da aula. mensaxes e contidos dos mensaxes) e o nivel intra-persoal (mensaxes - intencionais e extensionais) .  MODELO DE WINNE E MARX (variable medicional centrada no alumno) Elaboran un modelo de integración. mestres e outros). Tanto o profesor coma o alumno poden considerarse como activos procesadores e executores .MODELO DE GALL (variable medicional) O seu propósito é ofrecer un modelo conceptual non tanto para estudar a eficacia do profesor senón para analizar as formas de influencia recíproca entre alumnos e profesor e indagar sobre a vida mental de ambos na clase. coma os observadores. atenden. En canto á estrutura semántica de interpretación.

e entre no significado real das tarefas e actividades dos procesos académicos e contextualiza a aprendizaxe que ten lugar na aula. emotivo. vínculos e metas paralelas. o eixe central que define a vida académica é a concreción da estrutura de tarefas académicas a través do intercambio de actuacións-calificacións.Doyle. o intercambio de actuacións-calificacións define a “estrutura de tarefas académicas nun aula concreta. Non é moi difícil que o ámbito plural e conflitivo de aula os obxectivos que xera o grupo de alumnos. . No modelo de Doyle. Por outra parte. de carácter experiencial. na actualidade é o representante máis caracterizado do paradigma ecolóxico e serve de referencia á maioría das investigacións que se realizan dentro desta nova perspectiva. O seu modelo é sutil e comprensivo. Estes. A aula é un sistema complexo de relacións e intercambios no que a información xorde de múltiples fontes e a abundancia de información xerada. caracterizado pola existencia de múltiples recursos e dentro dun contexto intencional e avaliador. require do desenvolvemento de capacidades e esquemas de interpretación. e estas serán á súa vez responsables das demandas de aprendizaxe. En realidade. no marco dos significados negociados polos protagonistas. os procesos de aprendizaxe e o comportamento do grupo. as expectativas e obxectivos que se baraxan no ámbito escolar son múltiples e diferentes se temos en conta que ademáis da transmisión de coñecementos. O intercambio académico é certamente ambiguo. moral ou social se atopen en contradición cos obxectivos oficiais que presiden o intercambio de actuaciónscalificacións. porque nin a estrutura da tarefa nin os indicadores de situación nin a adecuación das respostas e criterios de éxito atópanse perfectamente definidos. Por tanto. a aprendizaxe na aula ten lugar ao largo dun extenso período nun grupo social. xunto a resolución exitosa no intercambio académico serán os motores do seu comportamento e a base para comprender a súa actuación na aula. na aula se xera unha vida colectiva cargada de compromisos. O alumno como individuo dentro dun grupo preséntase a un intercambio académico rodeado de ambigüidade e risco.

detectar os indicadores que definen unha situación e as súas posibilidades de avaliación. salvar contradicións e conseguir o éxito social e académico requerido para a fundamentación do seu autoconcepto. Aprender a seleccionar as estratexias de procesamento do material académico requerido en función da peculiar forma de de definir a estrutura de tarefas. o primeiro que require un comportamento eficaz é ubicarse con sentido. e como consecuencia. procesos e resultados de aprendizaxe tamén diversos. . O aprendizaxe require algo máis que a capacidade de procesar o contido dunha disciplina. Na aula. de Ken Robinson. E dicir. Cada unha destas formas diferentes de definir as demandas. son tres os tipos de demandas de aprendizaxe que se derivan da necesidade de “navegar” na vida da aula. 1. require a utilización de distintas estratexias de procesamento de información por parte do alumnado. O éxito académico chega a situarse como o centro da vida da aula ata tal extremo que o alumno adoita aprender a desenvolver estratexias para compensar a súa ignorancia. require tamén recoñecer o modo de procesamento adecuado ás - demandas das tarefas.10.12 Vídeo: “Cambiando os paradigmas da educación”.Para Doyle. Aprendizaxe de estratexias de comportamento cognitivo e social que permitan a navegación con éxito a través das demandas da vida da aula. E evidente que o alumno busca a solución satisfactoria das demandas múltiples que a vida de aula lle require e como tales demandas non sempre son converxentes nin incluso compatibles a desenvolver e experimentar diferentes estratexias para sortear obstáculos. - Aprendizaxes de indicadores de situación e construción de esquemas persoais e de interpretación estreitamente vinculados á situación. interpretar as demandas da mesma e decidir a orientación do propio - comportamento.

A LOE define o que significa equidade en educación (que significa darlle a cada neno o que necesita). experto en asuntos relacionados coa creatividade. Como se define dentro da aula a: *Competencia: tena o mestre *Capacidade: desenvólvea o alumno en función das competencias do mestre    Resumen executivo: DESECO Importante: aplicar as competencias clave á vida real (exemplo: as 4 operacións básicas) Aplícanse estas “competencias clave”no colexio? Depende do modelo. KEN ROBINSON É un educador. 07.11. escritor e conferenciante británico. a innovación e os recursos humanos. . atópase un módelo didáctico. a calidade de ensinanza.O país da Unesco que ten mellor educación do mundo é Corea do Sur. porque ao mellor é moi mecánico e os nenos non o saben aplicar á vida real. de cada un) E DO ENTORNO E A PROSPERIDADE (a posibilidade de mellorar co tempo) COA EQUIDADE (darlle a cada neno o que necesita).12 Detrás as competencias. En Europa sería Finlandia. TODO DEPENDE DA PSICOLOXÍA EVOLUTIVA (é dicir. capacidades e contidos.

que ten capacidade de reflexión.11. e non como a ti che importa. que supón no alumno o desenvolvemento dunha determinada capacidade.12  FONTES DO CURRÍCULO .Éxito para os individuos . 21. o corazón das competencias clave Hai que ensinar ao neno a pensar! Se non reflexionas un coñecemento automatízalo segundo como che digan. As competencias están en tres grandes ámbitos: - Usar ferramentas de maneira interactiva Interactuar en grupos heteroxéneos Actuar de forma autónoma  Competencias e obxectivos individuais e colectivos .  Como ir máis aló do “esto e aquelo”? Aplicar a competencia básica de reflexión ao alumno. No colexio a memoria hai que traballala. pero está por debaixo de ela. Empregamos un modelo de reprodución básica de coñecementos acumulados. O cálculo é unha destreza. Pode saír en calquera momento).Éxito para a sociedade  O MARCO . e potencialo.Características subxacentes das competencias clave (Ten unha base.  Reflexión. pero non potenciala. porque non fai falta.

- Que é máis importante. En E. TEÑEN QUE APRENDER A APRENDER. todo o mundo aprende en función das capacidades (todo o mundo ten. E. posto que o titor é o que se encarga dos nenos. NON REFLEXIONES SOBRE O QUE VICHES. Dálle máis importancia aos nenos en sí. agora téñenos en tódolos lados. 26. ESTAMOS FALANDO DE CUESTIÓNS PSICOPEDAGÓXICAS.11..I. SENÓN SOBRE O QUE NON VICHES E PUIDECHES HABER FEITO. sen embargo. o mestre titor ou docente? É máis importante o mestre como titor que como docente. e ESO o mestre debe facer que a desenvolvan. pero non ten porque ser o mesmo: o mestre axuda a que os nenos desenvolven capacidades. Temos que estar atentos de que todos os alumnos aprendan. que aos contidos que vai a dar.Loita mediados do século XX: alfabetización de todos Hoxe en día. aínda que diferentes). Non todos os nenos teñen que aprender da mesma maneira nin o mesmo. e eso é o máis importante.P. Importancia: NOVAS TECNOLOXÍAS E DO ENTORNO - Antes o mestre daba máis importancia aos coñecementos porque eran - inaccesibles.12 GRÁFICA: FONTES DO CURRÍCULO .

que logo se desenvolven nas competencias básicas. e cales son?pois que ao rematar a E. . Se se tiveran en conta estas 4 fontes. Deseño curricular presciptivo + currículum das administracións educativas 2. o currículo sería máis INTUITIVO.P. coa LOE é que que está vixente. *As competencias clave son tres.Fonte sociocultural (vivimos nun país democrático) . GRÁFICA DE APERTURAS 1º APERTURA: DESEÑADO 2º APERTURA: PROCESO (alumno e profesor) 3º APERTURA: REALIZADO Nesta gráfica fálase acerca da T-P-R. Programacións de aula GRÁFICA: DAS ENSINANZAS MÍNIMAS ÁS PROGRAMACIÓNS DE AULA Hoxe en día. GRÁFICA: NIVELES DE CONCRECIÓN CURRICULAR Segundo a LOGSE. importancia das características dos suxeitos posto que cada un é como é coas súas distintas capacidades. o alumno ten que desenvolver as competencias clave) e fonte epistemolóxica (lóxica interna das áreas: aquelo polo cal nos cremos que os alumnos aprenden). fonte psicolóxica (importancia do proceso de aprendizaxe: que queremos que aprendan e que capacidades queremos que desenvolvan. fonte pedagóxica (tipos de suxeitos e finalidade da educación: a educación ten uns fines. Proxecto educativo curricular de centro 3. e o MODELO TIPO É UN ATAQUE Á NOSA SOCIEDADE).: 1.

CLASE DIRECTIVA O centro é o profesor. MEMORÍSTICA Non é nin boa nin mala. Está todo desconectado. Competencias clave: está entre as de DeSeCo e as do currículo. De algunha maneira. Está ao mesmo nivel ca os alumnos. non hai conexión (liñas delgadas). pero esta rómpese. CLASE SUPERVISORA O profesor. ninguén está fora de nada. . Este ten un trazo groso cos alumnos. Todos interaccionan con todos (frechas grosas). Os alumnos soamente ás veces teñen interacción entre eles. ten que ter detrás un paradigma educativo. se o alumno aprende. é sempre o centro e ofrece influencia forte hacia os alumnos (de aí as liñas grosas da gráfica). pero rómpese. Existe interrelación entre alumnos. CLASE INCENTIVADA Os alumnos seguen arredor do profesor. O profesor tamén forma parte de ese hexágono onte están todos. 4. pero haina. pero non continua. (se eu ensino. Importancia das capacidades que o neno desenvolve. en xeral. Se sempre é así. significa que previamente os mestres fixeron un PE e una PC. Interacción forte entre alumnos (cando se traballar en grupo). pero non pode ser a única. o alumno aprende. é dicir. 3. A interacción entre alumnos é pouca. o mestre con eles sí. estamos abrindo unha nova maneira de ensinar.Cando abrimos o currículo. GRÁFICA: APRENDIZAXES 1. Dos alumnos a el hai pouca interacción. CLASE PARTICIPATIVA O profesor xa non ocupa o centro. tamén me ensina). TIPOS DE CLASE 1. Eses alumnos teñen pouca incidencia co profesor. Se o currículo é aberto. O profesor ten relación con cada alumno. 2.

As competencias da aprendizaxe memorística son relativas ao alumnado e ao material. “Aprender a aprender” Se o currículo é aberto significa que previamente os mestres teñen que facer un PE e unha PC). - Aberto e flexible significa “deixar facer”. Se nestas etapas potencian a memorización por sí mesmos. pero non podes actuar así porque non todos os nenos fan. ou aprenden memorísticamente o que queremos que aprendan sen que o entendan) *principios sociolóxicos  QUE É O QUE FAI QUE O CURRÍCULO SEXA ABERTO? . evidentemente.. nós debemos potenciarlles outras áreas. o currículo. 2. y dentro del están: *os principios pedagóxicos (exemplo: e se traballa en grupo. están evolucionando debido á psicoloxía evolutiva e á psicoloxía da aprendizaxe. - Se o deseño do currículo me permite. ten que ser aberto. Este currículo ten un proceso. .As necesidades dos alumnos Se propoñemos o modelo didáctico aberto.O modelo didáctico do mestre .. Os nenos en E. senón non. SIGNIFICATIVA Tamén vai a estar condicionada polo alumnado e os materiais. Exemplo: abertura currículo= supresión dos libros de texto.P. interactúan cando necesitan ou cando lles deixan. “ábroo”. O alumno desenvolve as súas capacidades.

Neill (demasiado. ENSINANZA INTERACTIVA | CURRÍCULO REALIZADO | CURRÍCULO AVALIADO (Cando entran na aula. e realizándoo. Cando un alumno chega a clase e propón algo. O CURRÍCULO DE GALICIA NON SABE O QUE É UNHA COMPETENCIA. Makarenko. GRÁFICA: TIPOS DE CURRÍCULO CURRÍCULO PRESCRITO (que xa hai unha cousa escrita) | CURRÍCULO PRESENTADO POLOS PROFESORES | CURRÍCULO MOLDEADO POLOS PROFESORES | . Paulo Freire. xa teñen feito o traballo. pero agora deben poñelo na ensinanza interactiva) . porque os nenos cando saían da súa escola. Proposta curricular: abrir un proceso no centro describindo o que se vai facer. está abrindo currículo! Por iso na aula non debe de ser un sitio en silencio. Onde está todo isto? No currículo oficial. estaban perdidos) : currículo aberto  Freinet: imprenta na escola. facían unha revista que vendían ao pobo.

 O CURRÍCULO OCULTO: é aquel que non se pode definir. e o seu porque.implícito -Ambiguos e xenéricos que poidan englobarse no concepto de “proceso de socialización” 12. e que non se pode controlar”. . Non é tan importante respetar o horario. “Sería aquelo que de algunha maneira inflúe na aprendizaxe dos alumnos e profesores. (como non se pode controlar. Ademáis. de que abrangue tres tipos de resultados: -Non previstos e considerados negativos. Hai que atender ao alumnado en individual e colectivo. tampouco se debe avaliar)  EISNER (1979) Fala de 3 formas de currículo (xa están postas anteriormente)  DROEBEN (1968) Di que o currículo oculto son aqueles aspectos e fenómenos que se producen na escola e non foron previa e explicitamente planificados. -Pretendidos ao traveso dunha parte implícita do c. Tamén é importante saber que non todos os alumnos teñen o mesmo proceso de aprender. posto que estes non abren o currículo.12.12 É moi importante saber que sabe e que non sabe o alumno. Pero que exercen influencia decisiva na aprendizaxe do alumno.

E ao respecto. etc. Moitas veces o mestre capacita ou incapacita ao alumno. hai que dicir que os valores da solidariedade. pero por expoñer de mala maneira o currículo.. *COMO PODEMOS AVALIAR? Coñecendo. vamos moi mal. ---. dos ideais. e Onde vou a dicir unha serie de cousas sobre os coñecementos que quero que os alumnos teñan (que deben ser as competencias). .Distingamos os reais. Moitas veces os mestres fan fracasar aos alumnos. da democracia. QUE ESTOU FACENDO NA CLASE? Pois contestar ás preguntas: Que.Se durante os dous anos (un ciclo) non sabemos o que os alumnos son sen os controis. non por maldade. Cando. NINGÚN NENO É IGUAL A OUTRO. Xa na Ed. +CANDO DIGO QUE ABRO O CURRÍCULO. Como. e non en que uns sexan máis listos ca outros. senón que se practican. non se ensinan. Apertura do currículo: abrir a cabeza do profesor e a do alumno para que ambos aprendan e ambos ensinen. CADA NENO É UN MUNDO. observando aos alumnos. Primaria existe a diferenciación entre ciencias e letras. Se hai nenos desatendidos na casa. ten que ser o colexio o que se encargue da súa educación (en valores). Aí é onde está a diversidade. Diversidade: non todos os nenos teñen interese polas mesmas cousas. IMPORTANCIA DAS TITORÍAS.

senón que ao ser continua xa non son precisos) *Criterial (basease en criterios para saber e ter un orde) *Individualizada *Integral (de todo e de todos) *Participativa (o alumno ten que saber o que fai) - Funcións da avaliación: *Recoller información *Realizar xuízos de valor (sobre o que aprenderon os alumnos) .12. - Características da avaliación: *Formativa *Continua (non significa facer sempre exames. O mestre ten que facer un xuízo. é dicir. 19. equidade e igualdade non son o mesmo. Todo isto leva consigo un cambio. Estas titorías deben ser algo continuo. hai que “eudcar” aos pais a través das titorías. que o alumno debe comprender o que fai o mestre. de mellora. (Plan de acción titorial en donde todo vale con todo). senón sobre o que aprenderon.En resumo: os valores veñen establecidos pola propia comunidade educativa.12 AVALIACIÓN Cando alguén avalía algo. pero non sobre os alumnos. É dicir. Pero. É importante a titoría para que a escola e os pais eduquen da mesma maneira. e o mestre comprender ao alumno. Na educación obrigatoria. leva consigo que ten que ter comprensión. o alumno mellora nas súas aprendizaxes. non hai nenos burros. O importante é distribuír equitativamente o que consideremos que cada alumno debe de ter. Hai que facer importante a EQUIDADE (darlle a cada neno o que precisa). Desta maneira.

etc.) RECOLLIDA DE DATOS -. e non no interese por memorizar. xogos. - ANALIZAR TAREFAS Os alumnos poden propoñer tarefas para traballar. pero tamén fora dela (na familia. Non hai que potenciar nos nenos a memorización. O único que hai é que motivalos.. da participación.. - ETC. interese. rúa..*Orientala didáctica e reconducir a aprendizaxe *Toma de decisións = decidir facer cousas (exemplo: deixar de lado o libro de texto) - Avaliación e a súa continuidade: *Inicial *Técnicas instrumentais *Estratexias intelectuais *Modelos conceptuais progresivos *Final IMPORTANCIA DO ENTORNO: o entorno é todo. - MAPAS CONCEPTUAIS INVESTIGACIÓN Que poden investigar? Pois cousas que a eles lles interesen. . O neno aprende na escola.Temos que: - OBSERVAR Aspectos: o mestre nos alumnos a través da iniciativa.

COMO VAN COÑECER OS ALUMNOS? + Hai que ter probas escritas? Sí. Desta maneira. hai que repartilo (ex: cada curso traballar uns determinados contidos del). SE O MESTRE NON COÑECE. - Planificación do centro: *Reflexións e acordos dos equipos docentes *Avaliable e modificable *Adaptado a realidade.P.*Se o entorno o é todo. expresarse.. porque temos que saber como escriben. que fixemos mal e que non facemos. Porque non podo preguntar aos alumnos que reflexionan sobre o que viron? Porque si que se pode facer. razoar.. Non hai que buscar nenos tontos. hai que recortalo porque non se pode investigar todo xunto. DESEÑO DA AVALIACIÓN Hai que dicir que neste deseño sábese que fixemos ben. ENSINAR NON É COLLER UN LIBRO DE TEXTO É DICIR “AGORA EXPLÍCOCHO”. . e todo isto está no PE. escribir. Non se trata de que os alumnos saiban máis co libro!! +Os nosos nenos son moito máis normais do que nós pensamos como mestres. y porque o saben. senón que ao observalos constantemente non fan falta controis. Non se pode seguir con esta maneira de “dar as leccións. Simplemente. e logo preguntalas”. Avaliación continua: non significa facer controis continuados. simplemente se trata de que os mestres saibamos o que saben os alumnos. Ex: a casa é unha parte do entorno. pero non se trata de que memoricen as cousas nin de facer controis continuos. posibilidade do centro. deben ser ler. que á saída da Ed. e o que non saben e porque non o saben.

- Estrutura técnica do deseño: Obxectivos Modalidades QUE AVALIAR Momentos Axentes Métodos Técnica e instrumentos ÁMBITOS DE AVALIACIÓN En primeiro lugar. COMPRENSIÓN) primeiro hai que comprendelo.) -Aprendizaxe de principios (MEMORIZACIÓN. 1. CUALIDADES) 2. DEFINICIÓN. (CAPACIDADES) -Aprendizaxe de feitos (RECUPERACIÓN DA INFORMACIÓN E PARA QUE) -Aprendizaxe de conceptos (IDENTIFICACIÓN DE SIGNIFICADOS.. posibilidade de promoción. valores… (CUALIFICACIÓN. GRADO XERALIZACIÓN) -Aprendizaxe de actitudes.. é importante facer unha avaliación de TODO.Dos criterios de avaliación e da promoción: (COMPETENCIAS) Mínimos da etapa. MOMENTO. para poder memorizalo -Aprendizaxe de procedementos (TRANSFERENCIA.. área. ámbito do profesor .. EXEMPLOS. Dos aprendizaxes dos alumnos: o seu ámbito.

non ao alumno torpe. estratexias. . Obxectivos. contidos.3.Avaliación do proceso de ensinanza: ámbito curricular (DESEÑO) . sociolóxico. axiolóxico. O que temos que facer é cambiar os fallos que nós tivemos.Proceso curricular (psicolóxico. materiais. pedagóxico) Aprendizaxes acadados polos alumnos. - Adaptacións do currículo Hai que adaptar o currículo.