You are on page 1of 14

Over het ontstaan van de taal

jwr47

1: De A en in de Sint-Theresiakerk (Strijp)

Inleiding
In zijn autobiografie Dichtung und Wahrheit beschrijft Johann Wolfgang von Goethe in het tiende
boek hoe hij door Johann Gottfried Herder op de vraag naar de Oorsprong der talen (1770)
werd gewezen1.
Al op de eerste pagina van Ursprung der Sprache gaat Herder ervan uit, dat de taal een uitermate
ongeschikte codering voor de spraak is. Uit de geschreven taal kan men onmogelijk een spreektaal
reconstrueren. Ook Goethe beschouwt de geschreven taal als inferieur aan de gesproken taal.
Uit de oudheid wordt volgens Herder bericht, dat de oorspronkelijke taal op een gezang gebaseerd
moet zijn geweest. In On style schrijft Demetrius, dat Egyptische priesters bij het zingen der goden
verheerlijkende hymnen zeven klinkers toepassen, die zij in de juiste volgorde declameren.
Oorspronkelijk documenteerde Hebreeuwse alfabet volgens Herder geen klinkers, omdat deze taal
zo levendig en complex is. Het Hebreeuwse alfabet had volgens Herder dus theoretisch met behulp
van de leesmoeders veel meer dan 7 vocale klanken moeten coderen.
Uiteindelijk bevat het Tetragrammaton echter slechts drie symbolen Y, H, V, die in het Grieks
volgens Diodorus Siculus als I, A en worden vertaald2.
De Grieken schreven de klinkers net als de andere letters voluit. Wel zorgden zij ervoor, dat de drie
belangrijkste klinkers I, A en in het alfabet en in de goddelijke naam een ereplaats kregen. De
Alfa en Omega vormen de begin- en eindletters van het Griekse alfabet.
Uiteindelijk pasten de Grieken 7 vocalen toe, die als zevental uit het vocalentrio werd
gexpandeerd.
Voor zover ik de bronnen kon traceren baseerde het alfabet op drie, vijf tot zeven symbolische
klinkers, die zich van oorspronkelijk via tot EH expandeerden. De 7 vocalen
worden ook in de Mithras liturgie toegepast.
1 Abhandlung ber den Ursprung der Sprache (1770)
2 "Among the Jews Moses referred his laws to the god who is invoked as Iao (Gr. )." (Diodorus Siculus,
Bibliotheca Historica I, 94:2) [68]

Deze expansie van 3 tot 5 en/of 7 vocalen werd in de Griekse mythologie versleuteld. Het trio
symboliseerde de zon, de maan en Saturnus. Na de ontdekking van Jupiter werd het trio tot
en vervolgens na de ontdekking van Mars tot uitgebreid, waarbij deze ontdekkingen in de
mythologie als geboorten in een godenfamilie werden genterpreteerd.
De uitbreiding van 5 tot 7 vocalen is wellicht van minder belang, omdat er slechts 5 onafhankelijke
oscillatoren worden geteld. In Harran (Latijns: Carrhae) en Edessa (Urfa, tegenwoordig: anlurfa)
werden 7 tempels gevonden, die elk aan een vocaal waren gewijd3.
Het archasche A, I, U, respectievelijk A, I, baseert op de beide extreme vocalen, bestaande uit de
hoogste I en de laagste U, die in het midden een A centreren 4. Deze vocalen IAU vormen de vocale
kern van de PIE- hemelgod Diaus5.
Het Romeinse alfabet telde oorspronkelijk slechts 5 vocalen AEIOU, die door Claudius korte tijd
tevergeefs werden uitgebreid met een symbool voor de Y-klank 6. De vocale combinatie a-e-i-o-u
werd ook door de Habsburger Friedrich III 1437 tot signatuur en levensmotto uitverkoren7.
In het Latijn was het normale diakritische teken om lange klinkers (long vowels) aan te duiden een
apex8. Voor de I werd echter een uitzondering gemaakt in de vorm van een long I-vowel9. De I
vormt dus een uitzondering10.
In zijn Divina commedia - Paradiso, Canto XXVI (1321) beschrijft Dante, dat de eerste naam voor
God I geweest moet zijn.
In de Wycliffe Bible past Wycliffe het ego-pronomen Y als hoofdletter toe voor God, Adam &
Eva als ook Cain.
In de omgeving van de oude Zwitserse bisschopszetel Chur en ook in de omgeving van de stad
Nimes11 in de Provence als ook in de Savoyaardse dialecten 12 kunnen wij een grote verscheidenheid
van ego-pronomina volgens het patroon iu13, iou14, jau15 waarnemen, die kennelijk samenhangen
met de godennamen Diu, Diau en Diou16. Het lijkt erop, dat het Franse ego-pronomen je afstamt
van iu en Diu. Men kan wellicht ook aannemen, dat het Engelse ego-pronomen I eventueel van
je en iu afstamt.
De correcte uitleg van de symbolische betekenis van de klinkers helpt te begrijpen, hoe de religie is
ontstaan (uit de zeven met het blote oog waarneembare planeten), hoe daaruit de godennamen ,
(Jehova) en de belangrijkste woorden van de taal (de ego-pronomina17) zijn ontstaan.
Ook verklaart de theorie waarom de naam met begint en deze vocale triade als
oudste kern van de religie mag worden beschouwd18.
In den Joods-Egyptische Papyri werd Jehova als . geschreven19 .
3
4
5
6
7
8

Van Harran via Timaeus tot - De zeven tempels van Harran


Pdagogisch-linguistische Aufstze Johann D. Braunschweig - 1811
Notes to the Vowels A, I, U
Letters van Claudius
The A.E.I.O.U-device of Frederick III Die AEIOU-Signatur des Kaisers Friedrich III
In written Latin, the apex (plural "apices") is a mark roughly with the shape of an acute accent ( ) which is placed
over vowels to indicate that they are long.
9 An apex is not used with the letter i; rather, the letter is written taller, as in LVVVCIAFLI (lci a fli)
See example in Inscription displaying apices (from the shrine of the Augustales at Herculaneum)
10 An Initiation Key i for a Genesis Model
11 Yiou & Dou in the dialect of Nimes
12 Het Ego-Pronomen de en de Goddelijke Naam in Het Savoya
13 In het Provenaals, o.a. in Mirio. A Provenal poem. By Frdric Mistral
14 Yiou & Dou im Dialekt der Umgebung von Nimes
15 Jauer (Sprache) Wikipedia
16 The PIE Concept - Decoding the Proto Indo European Language
17 althans volgens Morris Swadesh
18 Van Harran via Timaeus tot - De zeven tempels van Harran
19 bron: Names Of God Jewishencyclopedia Van Harran via Timaeus tot - De zeven tempels van Harran

Naar de zeven Chaldese planeten zijn later (rond 200 na C. tegen het einde van het Romeinse
imperium) ook de zeven dagen van de week 20 benoemd, die omwille van de religieuze betekenis in
het Engels met een hoofdletter worden geschreven.
Het zingen van zuiver vocale woorden zoals EH is relatief complex, als er geen
medeklinkers mogen worden ingevoegd. In feite is het taalgebruik voor zuiver vocale woorden
nogal onpraktisch. Als enigste voorbeeld voor een dergelijk gezang heb ik de Juchitzer21 gevonden.

20 De zeven dagen van de week


21 Hubert von Goisern & Zabine - Juchitzer Het jodelen is waarschijnlijk ontstaan in de prehistorie in bergachtige
gebieden om grote afstanden te overbruggen. Men communiceerde van bergwei tot bergwei met Almschroa
(Almschrei) of Juchetzer (Juchzer).

De gouden draad door de wereldliteratuur


Beseft men eenmaal welke filosofen en auteurs de klinkers als de symbolische bron voor de
schepping hebben genterpreteerd, dan kan men de geschiedenis van de ontwikkeling der talen en
religies aan de hand van de hoofdwerken reconstrueren:
Boek respectievelijk systeem Omschrijving

Auteur

360 BCE De dialoog Timaeus

7 planeten, waarvan er 5
Plato
(IAOY) onafhankelijke en 2
afhankelijke oscillatoren (E,
H) symboliseren.
Drie planeten (IA) behoren
tot de oudste elementen.

350 BCE Demetrius On style, the


Greek text of Demetrius De
elocutione

Gezang van 7 klinkers bij het


aanbidden van de goden.

Demetrius

2e eeuw
BCE

The Vowels AEHIOY in


the Mithras Liturgy

De 7 vocalen in de Mithras
liturgie

Mithras liturgie

1e eeuw
BCE

Bibliotheca Historica I, 94:2) (Iao) als vertaling voor


YHWH22

40 AD

Letters van Claudius

Ypsilon als androgyn symbool Claudius I


(klank tussen "i" en "u")

1321

Divina commedia Paradiso, Canto XXVI

I & El

Dante Alighieri

1395

The Wycliffe Bible

Y als Ego-pronomen

John Wycliffe

1604

Othello

Iago als Othello's antagonist

William Shakespeare

1617

Symbola Aureae Mensae

Y (de duale Rebis)

Michael Maier

1726

Gullivers reizen (1726)

Hnea Yahoo (niet-Yahoo)

Jonathan Swift

1770

Abhandlung ber den


Ursprung der Sprache

De taal is als gezang ontstaan

Johann Gottfried
Herder

1920

Ulysses

De geboorte van de Engelse


taal

James Joyce

1942

Der Mann ohne


Eigenschaften

De Siamesische Tweeling als


het androgyne ideaal

Robert Musil

Diodorus Siculus

Tabel 1 De geschiedenis van de ontwikkeling der talen


Tot de secundaire notities behoren:

Archaischer Vokalsymbolismus
On the Symbolism of the Vowels A-E-I-O-U
Vowel-Sequences in Archaic Manuscripts
Encryption and Decryption of the Alphabetical Hieroglyphs
Proceedings in the Ego-Pronouns' Etymology (Overview)

22 "Among the Jews Moses referred his laws to the god who is invoked as Iao (Gr. )." (Diodorus Siculus,
Bibliotheca Historica I, 94:2) [68]

Individuele mijlpalen in de geschiedenis van de ontwikkeling der talen


Op basis van de Tabel 1 De geschiedenis van de ontwikkeling der talen worden de chronologische
mijlpalen van de de ontwikkeling der talen in korte hoofdstukken met verwijzen naar externe
documenten individueel gedocumenteerd.

Timaios van Plato23 (360 BCE)


In Timaeus beschrijft Plato de zeven planeten, waaraan de Chaldeese astronomen elk een eigen
klinker en andere attributen, zoals kleuren en metalen toegekend hadden. Van deze planeten
onderscheidt Plato vijf onafhankelijke oscillatoren van twee afhankelijke, minder belangrijke
elementen.
De vijf onafhankelijke oscillatoren zijn de zon, de maan en de planetaire triade Saturnus, Jupiter en
Mars. Saturnus is de oudste god, die door Jupiter en diens zoon Mars wordt gevolgd.
Voor de geboorte van Jupiter (Zeus) reduceert zich het onafhankelijke vijftal planeten tot het
Trigrammaton , die de zon, de maan en Saturnus symboliseren.
De twee minder beduidende planeten zijn Hermes (Mercurius) en de morgenster Lucifer (Venus,
Aphrodite). In de mythologie was Hermes een een illegaal kind van Zeus en de nimf Maria. Bij
Homerus is Aphrodite de dochter van Zeus en Dione.

De Elocutione van Demetrius (350 BCE)


In het boek De Elocutione documenteert Demetrius24 de theorie der welluidendheid, waarin de
klinkers een buitengewoon belangrijke rol spelen25. Het gaat daarbij voornamelijk op de juiste
keuze voor potische uitdrukkingen in gedichten en redevoeringen. Zo kan men bijvoorbeeld voor
het woord zon kiezen tussen en .
Uiteraard concentreerde ik mijn bestudering van dit werk op de toepassing van klinkers. Daartoe
kan men in de pdf-versie van het werk simpelweg naar vowel zoeken. Daarbij vindt men
natuurlijk ook het volgende citaat in 71, pp. 224, 225, waarin de auteur beschrijft, dat de Griekse
priesters de zeven klinkers in hun hymnen aan de goden toepassen26:
In Egypte passen de priesters bij het zingen der goden verheerlijkende hymnen zeven
klinkers toe, die zij in de juiste volgorde declameren. De klank van deze vocalen is zo
welluidend, dat met hieraan de voorkeur geeft boven de fluit of de lier.27

23
24
25
26
27

Notizen zu Timaios und den Sternanbetern von Harran Some Notes to Sabian Philosophy and Timaeus
Demetrius, of Phaleron, b. 350 B.C. Spurious and doubtful works
The Vowels' Symbolism in Archaic Hymns - Notes to the vowels in De Elocutione
Demetrius On style, the Greek text of Demetrius De elocutione
71. In Egypt the priests, when singing hymns in praise of the gods, employ the seven vowels, which they utter in
due succession ; and the sound of these letters is so euphonious that men listen to it in preference to flute and lyre.
To do away with this concurrence, therefore, is simply to do away entirely with the music and harmony of speech.
But perhaps this is not the right time to enlarge on these matters.Bronvermelding: De Elocutione von Demetrius
Bronvermelding: Demetrius, of Phaleron, b. 350 B.C. Spurious and doubtful works

Het zingen van vocalen


De voorkeur voor vocalen in plaats van mede-klinkers voor de belangrijkste woorden, zoals de
woorden voor God, huwelijk, eden, wetboek en recht wordt niet alleen door de filosofische
handboeken en wereldberoemde romans bewezen.
Ook in oude manuscripten vindt men notities, die de symbolische betekenis van vocalen
gedetailleerd beschrijven. Tot de vocalenrijke namen behoren28:
Yehua, Ia-u-a (Ia-u), YHW, Yah, Jehovah, YH (Yah), Yahu (Hebreeuws), Ia & Ia (Grieks),
IA29, 30, Iaoue, IA, Iabe, Aa31, IOA (), Ieue, Ieue, Yohoua, Yohouah, Ieoa,
Ihehoua, Jehovah32, Hiehouahi, Ihevhe, Ioua, Iehoua, Iohauah, Iehouah, Iehue 33, 34,
Iaoouee, Iabe, Iouiee35.

De grote Verzoendag (Yom Kippur)


Op de grote Verzoendag moest de Kohen Gadol zich nauwkeurig aan de eredienst, het offers- en
reinigingsritueel houden. Daarbij werd het Tetragrammaton driemaals uitgesproken en wel voor
elke belijdenis eenmaal [20]. 36

De letter Y van Claudius Letter Y37 (40 AD)


Keizer Claudius I heeft rond 40 AD drie nieuwe letters in het Latijnse alfabet, die voor een korte
tijd gebruikt werden in enkele officile documenten. Na de dood van de keizer vielen ze geheel in
onbruik.
Van deze letters van Claudius is ongetwijfeld de Ypsilon het belangrijkste religieuze symbool,
omdat men volgens de oude religieuze tradities aan een klank tussen "i" en "u" nu eenmaal een
androgyne betekenis moet toekennen. In een dergelijk concept is het androgyne lettersymbool Y
opgebouwd als een combinatie van een bovenliggend vrouwelijk element V, respectievelijk U
en een onderliggend mannelijk symbool I.
Dit concept komt overeen met de aan Albertus Magnus toegewezen symbolische letter Y, die door
een androgyne persoon wordt hoog gehouden38. Ook de in het Provenaalse dialect gebruikelijke
vorm van het Ego-pronomen iu als bestanddeel en Gods afbeelding Diu moet in dit kader als een
androgyn symbool worden beschouwd.
Uit deze samenhangen kan men afleiden, dat het eerste Ego-pronomen Y, dat door Wycliff in zijn
eerste vertalingen van de Bijbel uit eerbied voor de religieuze symboliek met een hoofdletter werd
geschreven, wellicht eveneens als een androgyn symbool moet worden beschouwd.
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38

Archasch Etymologisch Symbolisme


Bronvermelding: The Name
Bronvermelding: The Name
Bronvermelding: Quaestiones in Exodum cap. XV geciteerd in The Name Of God Yehowah. Its Story, By Grard
Gertoux
The Name Of God Yehowah. Its Story, By Grard Gertoux A7 - Is Galatino the first who introduced the name
Jehovah in 1518?
resp. Iehoua of Iihue stammen niet af van Ioue (Jupiter!), maar van het Aramees yihweh, resp. Hebreeuws Iehoua
Er zijn echter andere, even hooggeachte geleerden, die bewijzen kunnen voorleggen, dat het Griekse woord voor
Jave "" luidt en niet "".
London Papyri. Xlvi, 446-482
Yom Kippur Temple service : On the day of Yom Kippur, the Kohen Gadol had to follow a precise order of
services, sacrifices, and purifications. The Tetragrammaton was pronounced three times, once for each
confession.[20]
De Symbolische Betekenis Van de Letter Y
Der Hermetische Codex

De ego-pronomina van Dante Alighieri (1321)


Ik herinnerde mij, dat Dante op analoge wijze zijn visie op het ontstaan van het ego-pronomen had
gedocumenteerd: 39
In zijn De vulgari eloquentia gaat Dante Alighieri ervan uit, dat El heet eerste geluid van
Adam moet zijn geweest.40
In de Divina commedia - Paradiso, Canto XXVI41 beschrijft Dante hoe de eerste naam van God de
vocaal I moet zijn geweest, wat nu ook het Engelse ego-pronomen is geworden:
This is Dante's text, in which he applies I and El in Italian text and the corresponding English transaltion 42:

I s'appellava in terra il sommo bene


onde vien la letizia che mi fascia;
e El si chiam poi: e ci convene,

134 I was the name on earth of the Sovereign Good,


135 whose joyous rays envelop and surround me.
136 'Later El became His name, and that is as it should be,

De Y in John Wycliffe's vertaling van de Bijbel (1395)


Opvallend aan John Wycliffe's vertaling van de Bijbel43 is het gebruik van het persoonlijk
voornaamwoord Y, dat immers als klinker de beginletter van de naam Yah omvat en tevens de
belangrijkste letter van het alfabet representeert.
Opvallend is, dat het woord net als tegenwoordig het Engelse I als een hoofdletter word
geschreven.
Voor God is de hoofdletter voor Y (Ik) een pluralis majestatis:
16 Also God seide to the womman, Y schal multiplie thi wretchidnessis and thi
conseyuyngis; in sorewe thou schalt bere thi children; and thou schalt be vndur power
of the hosebonde, and he schal be lord of thee.
maar voor Adam is het in feite een erfelijke overname van de goddelijke afkomst, zodat Adam en
diens nazaten destijds eveneens nog met een Y (Ik) werden geschreven:
10 And Adam seide, Y herde thi vois in paradijs, and Y drede, for Y was nakid, and Y
hidde me.44
Zelfs Cain is mag deze erfelijke hoofdletter toepassen:
13 And Cayn seide to the Lord, My wickidnesse is more than that Y disserue
foryyuenesse; lo!

39 The Prime Words in Adam's Language


40 In his De vulgari eloquentia Dante Alighieri initially suggests that the name El was the first sound emitted by Adam.
While the first utterance of humans after birth is a cry of pain, Dante assumed that Adam could only have made an
exclamation of joy, which at the same time was addressing his Creator.
41 Source : Divina commedia - Paradiso, Canto XXVI The Hermetic Codex II - Bipolar Monotheism
42 The Prime Words in Adam's Language
43 The Wycliffe Bible
44 John Wycliffe's Translation Genesis 3:10

De androgyne Y (Rebis) (1617)

2: Albertus Magnus wijst naar een androgyne persoon, die een Y omhoog houdt
Amerikaans publiek domein-tag

An engraving from Michael Maier's Symbola Aureae Mensae (1617) we see Albertus
Magnus pointing to an alchemical androgyne holding the letter Y. Zola (42) explains,
"The Y is, as Philo taught, the symbol of the Word which pierces the essence of being.
The Nassine Gnostics taught that it represented the intimate nature of being, which is
male and female and, as such, eternal."
De letter Y representeert de duale Rebis, d.w.z. de samensmelting van de mannelijke en vrouwelijke
elementen in de androgyne eenheid. Algemeen beschouwd symboliseert het de eenwording van alle
tegenpolen. De Rebis wordt ook geassocieerd met Janus, als de godheid, die aan de wegsplitsing
wordt toegekend45.

45 The letter Y represents the Rebis (Two-thing), that is, the unification of male and female principles in the androgyne.
In general it is the unification of all opposites. It is also associated with Janus, as the god present at the fork in the
road. (YRebis)

IA, Iago (Shakespeare, 1604) en Yahoo (Jonathan Swift, 1726)


De belangrijkste woorden in de taal bevatten vaak een overmaat aan lange klinkers, met name Y, H,
I, A, 46, OU of . De korte E47 en korte O spelen een ondergeschikte rol.
Het betreft hoofdzakelijk woorden, die samenhangen met de Schepping, de Naam van God en
andere elementaire definities.
In mijn analyse ga ik ervan uit, dat de belangrijkste definities oorspronkelijk zuivere
vocalenwoorden moeten zijn geweest, bijvoorbeeld IA48, de Griekse schrijfwijze voor Yahweh49.
De formele vertaling Ik Ben Wat Ik Ben is een toevallige aaneenschakeling van belangrijke
vocale woorden. Het woord Yah is een elementair bestanddeel van YHWH.
Ook het woord Yahoo uit Gullivers reizen (1726)50 is mijns inziens een schrijfwijze van IA en
werd daarom door enkele Victoriaanse geleerden bekritiseerd51.
In het artikel Van IA (Ik Ben Wat Ik Ben) via Iago (Ik Ben Niet Wat Ik Ben) naar Yahoo
documenteer ik de studie van het Bijbelse antwoord op de vraag naar de betekenis van de
goddelijke naam IA en Shakespeare's variant Iago52 ("Ik ben niet wat ik ben") en Jonathan Swift's
Yahoo, die in feite door de Victoriaanse critici verkeerd is begrepen.
Yahoo is door Jonathan Swift in Gulliver's reizen als evenbeeld van Iago opgevat.
Iago is een variante van Swift's Yahoo, die door de Victoriaanse critici wordt begrepen
als schenning van God en de geschapen mens.
Jonathan Swift was een Anglicaans geestelijke, die Hebreeuws studeerde aan het Trinity
College, maar de meeste critici hebben nooit begrepen, dat Swift in feite een Hnea Yahoo
beschreef. Hnea Yahoo is de antithese van God. Volgens Irving N. Rothman beschreef
Swift de Yahoo's als Hnea Yahoo en Rothman interpreteert Hnea, in het Hebreeuws gelezen
van rechts naar links als het woord ayn, d.w.z. de ontkenning niet-.53

46
47
48
49
50
51
52
53

for ternity
E for Enigma
IA ABPAA AN , "Iao Abrasax, thou art the Lord". (Abraxas)
Reconstruction of the PIE-Trinity-Concept
Jonathan Swift
From I Am That I Am and I Am Not What I Am to Yahoo
Iago is een antagonist in het drama Othello
Van IA (Ik Ben Wat Ik Ben) via Iago (Ik Ben Niet Wat Ik Ben)

Herder's studie Abhandlung ber den Ursprung der Sprache (1770)


Al op de eerste pagina gaat Herder ervan uit, dat de taal een uitermate ongeschikte codering voor de
spraak is. Uit de geschreven taal kan men onmogelijk een spreektaal reconstrueren.
Herder merkt direct, dat de eerste, goddelijke taal, het Hebreeuws, als onvolkomen is, omdat in de
oorspronkelijke versie de vocalen ontbreken54:
Woher kommt die Sonderbarkeit, da ihre Buchstaben nur Mitlauter sind und da eben
die Elemente der Worte, auf die alles ankommt, die Selbstlauter, ursprnglich gar nicht
geschrieben wurden?
Merkwaardigerwijze gaat Herder ervan uit, dat de klinkers in het Hebreeuws niet geschreven
konden worden, omdat de taal zo levendig en complex is.
Bei uns sind die Vokale das Erste und Lebendigste und die Trangeln der Sprache; bei
jenen werden sie nicht geschrieben. Warum? Weil sie nicht geschrieben werden
konnten. Ihre Aussprache war so lebendig und feinorganisiert, ihr Hauch war so geistig
und therisch, da er verduftete und sich nicht in Buchstaben fassen lie.
Interessant is Herders waarneming, dat gespecialiseerde diersoorten zich zo geperfectioneerd
hebben, dat zij zonder taal werken:
Je kleiner also die Sphre der Tiere ist, desto weniger haben sie Sprache ntig. Je
schrfer ihre Sinne, je mehr ihre Vorstellungen auf eins gerichtet, je ziehender ihre
Triebe sind, desto zusammengezogner ist das Einverstndnis ihrer etwannigen Schlle,
Zeichen, uerungen. Es ist lebendiger Mechanismus, herrschender Instinkt, der da
spricht und vernimmt. Wie wenig darf er sprechen, da er vernommen werde!
Uit de oudheid wordt volgens Herder bericht, dat de oorspronkelijke taal een gezang moet zijn
geweest:
Die Tradition des Altertums sagt, die erste Sprache des menschlichen Geschlechts sei
Gesang gewesen,
Tot de interessante vraagstukken in deze studie behoren bijvoorbeeld:
In Siam gebruikt men 8 methoden om Ik en Wij te formuleren, die afhankelijk zijn
van de relaties tussen de gesprekspartners, bij voorbeeld voor de dialogen van een
knecht tot diens heer en omgekeerd55.
De Cariben kennen slechts vier woorden voor de kleuren, zodat zij de overige kleuren
met die vier woorden moeten omschrijven56.
Destijds geloofde men nog, dat God de mens (analoog aan de oprechte gang) met de spraak als Zijn
evenbeeld had geschapen.

54 Abhandlung ber den Ursprung der Sprache (1770)


55 In Siam gibt es achterlei Manieren, Ich und Wir zu sagen, nachdem der Herr mit dem Knechte oder der Knecht
mit dem Herrn redet. Johann Gottfried Herder: Abhandlung ber den Ursprung der Sprache - Kapitel 11
56 Und doch haben eben diese Kariben nur vier Wrter fr die Farben, auf die sie alle andre beziehen mssen welche
Armut!

Goethe

Later, bij het reciteren van een zelfgeschreven sprookje Die neue Melusine valt Goethe op, hoe
intensief de overtuigende en doordringende uitwerking van de spraak op de toehoorders kan zijn.
Hij concludeert daaruit, dat de mens eigenlijk alleen in het heden effectief kan overtuigen.
Schrijven is een misbruik van de spraak en stillezen is een miserabel surrogaat voor de
spraak57.
Omdat de spraak echter evolueert is de oorsprong grotendeels verloren gegaan. Wellicht kan alleen
nog de oude schrift ons nog de oorsprong der talen verraden.
Goethe heeft als gymnasiast Hebreeuws geleerd en beschrijft in zijn biografie (boek 4), hoe hij na
het leren van het alfabet dacht te kunnen beginnen met lezen. Dit alfabet, zo leerde hij was het
oorspronkelijke alfabet, waarmee men in de oudheid de schrift optekende en ook kon lezen.
Bij de eerste leeslessen verwonderde hij zich echter over de talloze extra lettertjespuntjes en
streepjes, die de vocalen representeerden58. Eigenlijk dacht Goethe de taal te kunnen leren zonder
die merkwaardige streepjes en puntjes, die hij maar lastig en overbodig vond.
Zijn leraar maakte echter duidelijk, dat de leerlingen de grammatica moesten accepteren, zoals die
nu eenmaal was gegroeid. Het lezen zonder punten en streepjes was buitengewoon moeilijk en
moest aan de vakkundige geleerden overgelaten worden.
Wellicht was Goethe door zijn ervaring met het Hebreeuws overtuigd, dat althans in het Hebreeuws
de spraak eenduidiger en foutlozer was dan de geschreven taal, die na de schepping met
lapmiddelen moest worden opgetuigd. De puntjes en de streepjes waren lastig en eigenlijk
overbodig.
Goethe vraagt zich echter niet af, waarom de klinkers zo stiefmoederlijk behandeld worden. Uit de
autobiografische gegevens kan ik niet aflezen of Goethe heeft beseft, dat de klinkers de
belangrijkste elementen vormen en wellicht omwille van de priesterlijke autoriteit of de religieuze
macht verborgen geheim gehouden moesten worden.
Vele filosofen letterkundigen en auteurs hebben zich met de oorsprong van de belangrijkste
woorden beziggehouden. Sommigen, zoals Dante Alighieri, John Wycliffe, Jonathan Swift en
Shakespeare, hebben het belang van de klinkers gekend of vermoed, anderen hebben het geweten,
maar deze kennis geheim gehouden of versleuteld in de drama's en romans verwerkt.

57 Schreiben ist ein Mibrauch der Sprache, stille fr sich lesen ein trauriges Surrogat der Rede. Johann Wolfgang
von Goethe
58 Deze lettertjespuntjes en streepjes vormen de Mater lectionis

Joyce (1920)
Ik herinnerde mij, dat ook James Joyce zich met de taal had beziggehouden, die zich als een
mensenleven door een groeifase, een bloeifase en verval voortdurend verandert.
Daarnaast doorloopt een taal analoog aan een civilisatie en het mensenleven episodes
van groei, bloei en verval59.
Het leek mij interessant of er een oorsprong bij het ontstaan van de eerste taal kon aanwijzen.
Ik vind de gegevens en citaten uit de werken van andere auteurs vrij snel in mijn onovertroffen
databank Uitverkoren Voetnoten.
Bij Joyce worden ook woorden geboren, zoals naar Burke60.
Alhoewel het Woord, dat geboren wordt 'Burke' is, wordt de Engelse taal zelf geboren
aan het begin van het hoofdstuk: de hele episode is tenslotte in die taal geschreven
(225).
Alle woorden, die men gebruikt om daden te beschrijven zijn onvolledig, ontoereikend,
geperverteerd of beperkt (223).
Alhoewel James Joyce het Engels symbolisch in De Ossen van Helios laat ontstaan is de Engelse
taal wellicht eerder bij Wycliffe symbolisch als het persoonlijk voornaamwoord Y ontstaan.

Alles is Anders in de Verlosser Van Robert Musil (1942)


Robert Musil heeft De man zonder eigenschappen als een allegorische interpretatie van de
Philonische leer opgebouwd, waarin God als een Schepper zonder eigenschappen een schepsel met
eigenschappen heeft geschapen61.
Musil's gigantische woordenpiramide is echter vooral een imposant werk, dat de symbolische
grafkamer met de androgyne paarvorming tussen de hoofdpersonen moet verbergen.
Het hoofdstuk De Siamesische Tweeling beschrijft met name de liefde, die de protagonist voor
een imaginaire tweelingszuster voelt62. De symbolische binding wordt echter niet in letters of
woorden, maar in kleuren gecodeerd63.

59 Een taal kent (analoog aan individueel leven) periodes van groei, verandering, volle bloei en verval. Elke taal bestaat
als een menselijk ras gedurende een spanne tijds (219).
Het boek als wereld een inleiding tot James Joyces Ulysses Marilyn French (1976) Uitverkoren Voetnoten
60 Het woord, dat geboren wordt, is 'Burke (225, 238). De geboorte van een kind is vergelijkbaar de geboorte van het
Woord (naar het caf van Burke! [490]) (220)
Het boek als wereld een inleiding tot James Joyces Ulysses Marilyn French (1976) Uitverkoren Voetnoten
61 In Search for a Keynote in Robert Musil's Man Without Qualiti..
62 Alles is Anders in de Verlosser Van Robert Musil
63 De kleurenbetekenis in de filosofie

Inhoud
Inleiding...........................................................................................................................................1
De gouden draad door de wereldliteratuur......................................................................................4
Individuele mijlpalen in de geschiedenis van de ontwikkeling der talen........................................5
Timaios van Plato (360 BCE).....................................................................................................5
De Elocutione van Demetrius (350 BCE)...................................................................................5
Het zingen van vocalen ..............................................................................................................6
De grote Verzoendag (Yom Kippur)...........................................................................................6
De letter Y van Claudius Letter Y (40 AD).................................................................................6
De ego-pronomina van Dante Alighieri (1321)..........................................................................7
De Y in John Wycliffe's vertaling van de Bijbel (1395).............................................................7
De androgyne Y (Rebis) (1617) .................................................................................................8
IA, Iago (Shakespeare, 1604) en Yahoo (Jonathan Swift, 1726)............................................9
Herder's studie Abhandlung ber den Ursprung der Sprache (1770)....................................10
Goethe...................................................................................................................................11
Joyce (1920)..............................................................................................................................12
Alles is Anders in de Verlosser Van Robert Musil (1942).................................................12