პოლიტიკა

ლური მეთოდების ნაცვლად, ბაზრის
შემდგომი ლიბერალიზაციითა და კონ­
კურენციის წახალისების გზით უნდა
მოხდეს. დღეს საქართველოში დენის,
გაზის, წყლის მომხმარებელს არჩე­
ვანი შეზღუდული აქვს ­ თითოეულ
დასახლებულ პუნქტში სახელმწიფოს
მიერ ლიცენზია გაცემულია მხოლოდ
1 კომპანიაზე. ეს ის გამონაკლისი შემ­
თხვევაა, როცა ბევრ ევროპულ ქვეყა­
ნას უფრო ლიბერალური კანონმდებ­
ლობა აქვს, ვიდრე ჩვენ. სამწუხაროდ,
უგულავა ამასთან დაკავშირებით არ
საუბრობს.
საზოგადოებრივი აზრის კვლევებით
ირკვევა, რომ მოსახლეობას მერად მე­
ურნე სურს და არა პოლიტიკოსი. მოქ­
მედი მერი ამ განწყობაზე აპელირებს
და ცდილობს პოლიტიკისგან დისტან­
ცირებას. საქმის მკეთებლის იმიჯი
უგულავას გარკვეულწილად დაეხმა­
რა კიდეც თბილისელთა მხარდაჭე­
რის მოპოვებაში. ამ ტაქტიკის გამო
ის არც ხშირი პოლიტიკური თავდასხ­
მების ობიექტი გამხდარა. მაგრამ, თა­
ვისთავად, აპოლიტიკური მერის იდეა
აბსურდია. საჯარო ფული ინფრასტ­
რუქტურას მოხმარდეს თუ სოციალურ
პროგრამებს ­ პოლიტიკური გადაწყ­
ვეტილებაა, რომელიც პოლიტიკოსმა
უნდა მიიღოს და არა მეურნემ.
30 მაისის შემდეგ მდგომარეობა შე­
იცვლება. მილიონიანი ქალაქის მიერ
პირდაპირ არჩეული მერის მიმართ
სხვა მოლოდინი გაჩნდება. ვნახოთ,
მოახერხებს თუ არა წარმატებულ მე­
ურნედ ქცეული, წარმატებული სამო­
ქალაქო აქტივისტი, წარმატებულ პო­
ლიტიკოსად გარდაქმნას.
უგულავა მართალია ­ „თბილისი
ბევრად უკეთესი ქალაქია, ვიდრე 5
წლის წინ იყო, მაგრამ გასაკეთებე­
ლი კიდევ ბევრია”. რის გაკეთებას
აპირებს ქალაქის, დიდი ალბათობით,
მომავალი თავი, ტელევიზორიდან თუ
შეიტყობ, რადგან მერობის კანდიდა­
ტის ვებგვერდზე მისი წინასაარჩევ­
ნო პროგრამა არ დევს. ვიმედოვნებთ,
რომ საზოგადოებასთან კომუნიკაცი­
ის ხარისხის გაუმჯობესება ­ თანა­
მედროვე მეთოდების გამოყენებით ­
„გასაკეთებელთა” ნუსხაშია.

16

სასარგებლო იდიოტების
აფხაზური თავგადასავალი

ოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორებმა ­ ეროვნულ­დე­
მოკრატიული ინსტიტუტის თბილისის ოფისის ყოფილმა
დირექტორმა, ლინკოლნ მიტჩელმა და სოროსის ღია სა­
ზოგადოების ინსტიტუტის თანამშრომელმა, ალექსანდერ
ქულიმ ­ წამოიწყეს კამპანია აფხაზეთის მიმართ აშშ­ს პოლიტიკის
შესაცვლელად. ქულის და მიტჩელის მიზანია, ამერიკამ და ევროპამ
აფხაზეთის იზოლაციის პოლიტიკა ჩაანაცვლონ „აღიარების გარეშე
თანამშრომლობით”. პროფესორები ამ იდეას აქტიურად ლობირებენ ­
აქვეყნებენ სტატიებსა და ანგარიშებს, მართავენ სემინარებს.
ჟურნალ The American Interest­ის მაის­ივნისის ნომერში გამოქ­
ვეყნებულ წერილში ქული და მიტჩელი აშშ­ს სახელმწიფო მდივანს,
ჰილარი კლინტონსა და თავდაცვის მდივანს, რობერტ გეიტსს, მი­
მართავენ ­ შეცვალონ პოლიტიკა საქართველოს ოკუპირებული ტე­
რიტორიებისადმი. „თუ აშშ არ შეცვლის მიდგომას, რუსეთის ფედე­
რაცია მალე სრულად ჩაყლაპავს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს”,
­ ნათქვამია წერილში. ავტორების თქმით, ეს ტერიტორიები საქართ­
ველოსთვის ისედაც თითქმის დაკარგულია, რუსეთის გავლენა მათზე
კი სწრაფად იზრდება. თანამშრომლობა, პირველ რიგში, აფხაზეთთან
უნდა დაიწყოს, ვინაიდან მას სახელმწიფოებრიობის გარკვეული ნიშ­
ნები აქვს და შეუძლია დამოუკიდებლად დაამყაროს კონტაქტი გარე
სამყაროსთან. რუსეთის მფარველობის ქვეშ სამხრეთ ოსეთის დარჩე­
ნა კი, პრაქტიკულად, გარდაუვალია. ჯერ კიდევ 2009 წლის იანვარში
ისინი ამბობდნენ: “აშშ­მ აღარ უნდა გააგრძელოს საქართველოს
ტერიტორიული მთლიანობის უკომპრომისო მხარდაჭერა”.
აპრილში, ჰარიმანის ინსტიტუტში სიტყვით გამოსვლისას, მემარ­
ცხენე პროფესორები ომის შემდეგ აფხაზეთში ვითარების მნიშვნე­
ლოვან გაუმჯობესებაზე საუბრობდნენ: ახლა აფხაზები უმთავრე­
სად სახელმწიფოს შენებაზე არიან ორიენტირებულიო. აქაც მთავარი
გზავნილი ის იყო, რომ თუ აშშ არ შეცვლის თავის პოლიტიკას, აფხა­
ზეთი კიდევ უფრო დამოკიდებული გახდება რუსეთზე. აღსანიშნავია,
რომ ჰარიმანის ინსტიტუტში სიტყვით გამოსვლამდე პროფესორები
აფხაზეთს სტუმრობდნენ.
„თანამშრომლობა აღიარების გარეშე” პირველ რიგში აფხაზური
ინტერესების გათვალისწინებასა და შემდეგი ნაბიჯების გადადგმას
გულისხმობს: აფხაზეთის ოფიციალური პირები დასავლეთში იმოგ­
ზაურებენ აფხაზური პასპორტებით; აფხაზეთს გაეხსნება ეკონომი­
კური გზები; აფხაზური მედია და არასამთავრობო ორგანიზაციები
ითანამშრომლებენ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან. ასე აფხაზები
გაეცნობიან დასავლურ პოლიტიკურ ღირებულებებს და დაინახავენ
რუსეთის ალტერნატივას სახელმწიფოს მშენებლობის პროცესში.
ეს პოლიტიკა არ განიხილავს რუსეთის ფაქტორს და მთლიანად
დასავლეთისა და აფხაზეთის სეპარატისტული რეგიონის თანამშრომ­
ლობაზეა აგებულია. თანამშრომლობა უპირობოდ უნდა დაიწყოს,
რაც სტატუსის საკითხის გვერდზე გადადებას გულისხმობს და, რაც
მთავარია, საერთოდ უგულებელყოფს იძულებით ადგილნაცვალ პირ­
თა საკითხს. ავტორები აღნიშნავენ, რომ დევნილების უკან დაბრუნე­
ბის შიში აფხაზებს კიდევ უფრო აახლოებს რუსეთთან.

24 - 30 მაისი | 2010

პოლიტიკა

ლევან რამიშვილი
ასაც ერთ დროს რუსი მემარცხენეების დიდი ბელადი
სასარგებლო იდიოტებს უწოდებდა, დღეს მისი ამერი­
კელი იდეოლოგიური თანამოძმეები ჭკვიანური ძალის
სახელით იხსენიებენ. მართალია, ლენინის წინასწარ­
მეტყველება ჯერ არ ამხდარა და საქმე იქამდე არ მისულა, რომ გუ­
ლუბრყვილო ენთუზიასტებს მათსავე ჩამოსახრჩობად განკუთვნილი
თოკი საკუთარი მტრებისათვის თავადვე მიეყიდათ, მაგრამ დასავ­
ლელი მემარცხენეების დაუშრეტელი ენერგია და უნიკალური უნარი,
გამართლება მოუძებნონ თავისუფლების თუ სხვა დასავლური ფასეუ­
ლობებისა და ინტერესების წინაღმდეგ მიმართულ ქმედებებს, დროთა
განმავლობაში სულ უფრო იხვეწება და გასაოცარ ფორმებს იღებს.
დღემდე ამოუხსნელია თუ რა გზნება ამოძრავებთ თავისუფლები­
თა და კეთილდღეობით გაზულუქებული სენტიმენტალური უტოპის­
ტების დაუღალავ ბრძოლას ყოველივე იმის წინააღმდეგ, რამაც მათ
უზრუნველი ცხოვრება შეაძლებინა.
რამდენი საბჭოეთში სტუმრად ჩამოსული ულტრამემარცხენე მომ­
ლოცველი შეგვიძლია გავიხსენოთ. მათი ქვეყნების მტრის მიღწევე­
ბით აღფრთოვანებულნი უყურებდნენ და ვერ ხედავდნენ, რომ მი­
წიერი სამოთხის ნაცვლად არაამქვეყნიურ ჯოჯოხეთთან ჰქონდათ
საქმე. სოციალიზმის აღთქმული ქვეყნის უანგარო მეხოტბეობაში ეს
ხალხი ტოლს არ უდებდა ბოროტების იმპერიის დაქირავებულ პრო­
პაგანდისტებს.
დიდია ცდუნება ეს ბანალურ უგუნურებას მიაწერო. თავისუფლე­
ბის მტრები ოდითგანვე ფლობდნენ სიცრუისა და მანიპულაციის ხე­
ლოვნებას. სწორად რომ გავიგოთ განათლებული მემარცხენე რადი­
კალთა მიდრეკილება, დაიჯერონ მტრის მიერ ნათქვამი ნებისმიერი
სისულელე, უნდა გავიხსენოთ აბრაჰამ ლინქოლნის სიტყვები: ერთი
ადამიანი შეიძლება გაასულელო ყოველთვის, ყველა შეიძლება გაასუ­
ლელო ერთხელ, მაგრამ ყველას ყოველთვის ვერ გაასულელებ.
შესაბამისად, სწორი არაა სასარგებლო იდიოტობის ფენომენის მხო­
ლოდ საბჭოთა თუ ისლამური ტოტალიტარიზმის მანიპულაციებით
ახსნა. ამ ხალხს კი არ ასულელებდნენ, ისინი თავად ისულელებდნენ
თავს. საინტერესოა, რას ეფუძნებოდა მათი სისულელე.
ხშირ შემთხვევაში ყველაფერი ყველასათვის ისედაც კარგად იყო
ცნობილი, მაგრამ ამას არაფერი შეუცვლია მათთვის, ვისი მსოფლაღ­
ქმა არა გონებას, არამედ რწმენას ეფუძნებოდა. დასავლეთში ტრადი­
ციული რელიგიის დაკნინების მიუხედავად რელიგიური იმპულსი და
უფრო ფართოდ ­ რწმენის მოთხოვნილება არსად გამქრალა.
რადიკალურმა განმანათლებლობამ სამყაროს განჯადოება
„ღმერთის სიკვდილამდე” მიიყვანა, მაგრამ, თვალსა და ხელს შუა ახა­
ლი ღმერთი წარმოშვა ­ ხალხური სიბრძნის თანახმად, უპატრონო ეკ­
ლესიას წითელი ეშმაკუნები დაეპატრონენ. წლების მანძილზე სოცი­
ალიზმი ის ოპიუმი იყო, რომელიც მიმდევრებს ათრობდა საკუთარი
სიქველისა და განსაკუთრებულობის განცდით.
ადამიანთა უმეტესობას ქაოსში ­ წესრიგის, სამყაროში ­ საზრისის,
საკუთარ არსებობაში ­ მიზნის, ბოროტსა და კეთილს შორის ­ მკაფიო
საზღვრის დანახვა სწადია და საბოლოო ჯამში ამ უკანასკნელის პირ­
ველზე გამარჯვებას ესწრაფვის. მემარცხენეთა სასარგებლო იდიო­
ტიზმი სწორედ ამ ბუნებრივი სწრაფვის გაუკუღმართების შედეგია.
რწმენის თავისუფლება გულისხმობს მემარცხენე აღმსარებლო­
ბის თავისუფლებასაც. არავინ დავობს, რომ სასარგებლო იდიო­
ტებს სრული უფლება აქვთ ყოველი ფეხის ნაბიჯზე დაუფარავად
მოახდინონ საკუთარი იდიოტიზმის დემონსტრირება. შეშფოთების

2010 | 24 - 30 მაისი

17

პოლიტიკა
ლის ვინაობა კვებავს. ამით აიხსნება ერთი შეხედვით უცნაური
საგანი აქ სხვა რამეა.
გარემოება – როცა არადასავლელთა ჩადენილ დანაშაულებთან
დასავლური უნივერსიტეტების მნიშვნელოვანი ნაწილი ულტ­
გვაქვს საქმე, დასავლეთის დანაშაულის მხილებით ნარცისულად
რამემარცხენე კულტის მსახურების კერებად იქცა. კრიტიკული
შეპყრობილი მემარცხენეობა მრავალმნიშვნელოვნად დუმს.
აზროვნებისა და ჯანსაღი სკეპტიციზმისათვის აქ ადგილი აღარ
სწორედ ასეთი შემთხვევებისათვის თქუმულ არს, არა განი­
არის. მათი ადგილი უკვე დიდი ხანია დაიკავა იდეოლოგიური
კითხო და არა განიკითხებიო. ვინ ვართ ჩვენ, რომ ჩვენი არას­
ერთგვაროვნებამ, რომელიც, წესით, შუასაუკუნებრივი მონასტ­
რულყოფილი ფასეულობების საფუძველზე სხვები განვსაჯოთ?
რისათვის უფრო უნდა იყოს დამახასიათებელი, ვიდრე ცოდნის
ადამიანის უფლებები ხომ დასავლური მოვლენაა, მათი არადა­
ტაძრისთვის.
სავლურ საზოგადოებებზე თავის მოხვევა სხვა არაფერია თუ
თავის დროზე უნივერსიტეტები სწორედ ეკლესიის წიაღში ჩაი­
არა ნეოკოლონიალისტური ზრახვების ვუალირებული ფორმა.
სახა და ახლა, როგორც ჩანს, ყველაფერი საწყის წერტილს უბრუნ­
ყალბად გაგებული სამართლიანობისათვის შერჩევითი ბრძო­
დება, ოღონდ დიალექტიკური განვითარების თვისებრივად ახალ
ლა ახალი მოვლენა ნამდვილად არაა. ანტისაომარი მოძრაობის
სტადიაზე. ანტიამერიკანიზმი და ანტიკაპიტალიზმი, ახლა უკვე
სამიზნე რატომღაც ყოველთვის წითელი ან მწვანე ტოტალიტა­
ეკოლოგიზმთან და ფემინიზმთან ერთად, ახალ საუნივერსიტეტო
რიზმის წინააღმდეგ ამერიკის და მისი მოკავშირეების ბრძოლა
ორთოდოქსიად იქცა. ნელ­ნელა და მეთოდურად ისპობა ის ინტე­
იყო ხოლმე. ნეტარი მშვიდობისმყოფელები უცნაური შემთხვე­
ლექტუალური გარემო, სადაც ირაციონალური წარმოდგენებისა
ვითობის გამო ნაკლებად იწუხებდნენ თავს ფინეთის, ბალტიის,
და საშიში ილუზიებისგან, კაცთმოძულე ტირანებისათვის სასარ­
პოლონეთის, უნგრეთის, ჩეხოსლოვაკიის, ავღანეთის, ჩეჩნეთის
გებლო იდიოტობისაგან გათავისუფლება შესაძლებელი იქნებოდა.
წინაღმდეგ საბჭოთა აგრესიის დასაგმობად.
სწორედ ამ ინტელექტუალურმა ტენდენციებმა მიიყვანა უილი­
არაბულ აგრესიაზე საპასუხოდ ისრაელის მიერ თავდაცვითი
ამ ბაქლი იმ დასკვნამდე, რომ უმჯობესია ქვეყნის მართვა ბოსტო­
ზომების მიღებისას დაღუპული ნებისმიერი
ნის სატელეფონო ცნობარიდან შემთხვევითი
შერჩევის გზით მიღებულ უბრალო ადამიანებს
ანტიამერიკანიზმი და ტერორისტი მემარცხენე რადიკალთა წმინდა
გულისწყრომას იწვევს, მაგრამ თუკი იგივე
მივანდოთ, ვიდრე ჰარვარდის კურსდამთავრე­
ადამიანი მუსლიმთა ხელით დაიღუპება, ამას
ბულებს.
ანტიკაპიტალიზმი,
განსაკუთრებით არავინ აპროტესტებს.
სასარგებლო იდიოტიზმის გაგება შეუძ­
ისლამოფაშიზმისგან ყოველდღიური ექ­
ლებელია, თუ ინდივიდისა და მისი თავი­
ახლა უკვე ეკოლო­
სისტენციალური საფრთხის პირობებში
სუფლებისადმი მემარცხენე რადიკალთა
დამოკიდებულებას არ გავითვალისწინებთ.
გიზმთან და ფემინიზ­ მცხოვრები ებრაელების ხვედრის მსგავ­
სად, საკუთარი მიწიდან დევნილი აფხაზე­
კოლექტივისტური თეოლოგიისათვის ინდი­
თის ომამდელი მოსახლეობის 80 %­ის ბედი
ვიდი მხოლოდ სოციალურ ურთიერთობათა
მთან ერთად, ახალ
მემარცხენე რადიკალებს ნაკლებად აღელ­
პროდუქტია და საჭიროა მისი დეკონსტრუქ­
ვებთ.
ცია. თუ კი არ არსებობს პიროვნება, შესაბამი­
საუნივერსიტეტო
თავი რომ დავანებოთ აფხაზეთსა და კოსო­
სად ­ არ არსებობს არც ინდივიდუალური პასუ­
ვოს, ან აღმოსავლეთ ტიმორს შორის პარა­
ხისმგებლობა. დანაშაულზე პასუხისმგებლობა
ორთოდოქსიად იქცა
ლელების უსაფუძვლობას, ერთი რამ დანამ­
მთელ საზოგადოებას ეკისრება, რომელმაც
დვილებით შეიძლება ითქვას, რომ მხოლოდ
დამნაშავე აქამდე მიიყვანა.
მეოცნებე ულტრამემარცხენეს შეიძლება ეგონოს, რომ საქარ­
ცალკეულ პირებს, რომელთაც გარემოებათა გამო კანონად
თველოს ტერიტორიული მთლიანობის მხარდაჭერაზე უარის
წოდებული პირობითობის დარღვევა მოუხდათ, ჯოხი არ უნდა
თქმის შემდეგ ამერიკის სამართლიანობითა და მიუკერძოებ­
გადავატეხოთ. პირიქით, პასუხი ძლიერთა ამა ქვეყნისათა უნდა
ლობით მოხიბლული რუსები და მათი მარიონეტები აფხაზეთსა
მოვკითხოთ, ვინაიდან უსამართლობაზე პასუხისმგებელი სუსტი
და სამხრეთ ოსეთში ხელს აიღებენ ამ ტერიტორიების საქართ­
ვერ იქნება. შესაბამისად, რადიკალური მემარცხენეობის ყოვლის­
ველოსათვის ჩამოცილებისა და სრული ანექსიის პოლიტიკაზე.
მძლეველი მოძღვრების მიხედვით, ყველაფერზე, რაც კი მსოფლი­
მსოფლიოში ასამდე სეპარატისტული კონფლიქტია. ეთნიკური
ოში ხდება, მთავარი პასუხისმგებელი ყოველთვის დასავლეთია,
წმენდის შედეგების ლეგიტიმაცია და მისი ავტორების დაჯილ­
უფრო კონკრეტულად კი ­ ამერიკა, რომლის იმპერიალიზმისა და
დოება სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტით საშიშ პრეცედენტს
კოლონიალიზმის პირველყოფილი ცოდვის შხამიან ნაყოფს კა­
ქმნის და შეიძლება ჯაჭვური რეაქცია გამოიწვიოს – ისეთი შედე­
ცობრიობა დღემდე იმკის.
გები მოჰყვეს, რაც არც ამერიკის და არც მით უმეტეს საქართვე­
ამერიკასთან ერთად ასევე დამნაშავეა ყველა მისი მოკავშირე
ლოს ეროვნულ ინტერესებს და არც საერთაშორისო სამართლის
და მეგობარი ქვეყანა, რომელთა დასჯა აუცილებელია ცვლილე­
პრინციპებს არ შეესაბამება.
ბათა იმ ტალღის ასაზვირთებლად, რომელმაც დომინოს ეფექტი
ბევრი ჩვენი თანამოქალაქე ოცნებობს საქართველო კავკასიის
უნდა გამოიწვიოს და საბოლოო ჯამში დიდი შაითანის ბატონობას
ისრაელად იხილოს. უდავო სარგებელთან ერთად ეს ოცნება სერი­
შეურყიოს საფუძველი. მხოლოდ ამის შემდეგ გახდება შესაძლებე­
ოზულ ხიფათსაც შეიცავს. რაც უფრო უახლოვდება საქართველო
ლი, რომ ამ ქვეყნად მშვიდობამ, თანასწორობამ და საყოველთაო
დასავლეთს, ამერიკის რაც უფრო ერთგულ მოკავშირედ იქნება ის
ძმობამ დაისადგუროს.
აღქმული, მით უფრო მეტად გახდება ის დასავლელ ულტრამემარ­
დასავლელი ულტრამემარცხენეების სამართლიანობისათვის
ცხენეთა მხილების მახვილის მსხვერპლი.
ბრძოლის ჟინს არა იმდენად ჩაგრული, რამდენადაც მჩაგვრე­

18

24 - 30 მაისი | 2010