You are on page 1of 1

Blokje  om  door  Tim  Jasper  

 
Het  is  laat.    
Best  wel,  héél  laat.    
Is  het  al  té  laat?  
Nou,  eigenlijk  is  het  al  véél  te  laat!  
Maar  we  gaan  wél…  toch  papa?  
Want  je  hebt  het  beloofd!  
 
Dat  is  waar!  
Maar,  wie  gaat  er  mee?  
Nou  gewoon  –  wij  twee.  
Ja  –  wij.  Ik  en  jij!  
Maar,  wie  gaat  er  nog  méér  mee?  
We  gaan  toch  niet  alléén?  
 
O  –  ja!  Nou  snap  ik  het!  
Ik  ga  mee…  
Jij  gaat  mee  én…  
Maki  mee.  
Goed  idee!  
Hmmm!  Even  uitrekken…    
 
O  –  nee!  Wacht!  
Woeaa!.  
Woeaa!  óók  mee.  
Hij  is  zo  lekker  zacht….  
Goed  bedacht!  
Aaaah!  Ik  moet  ervan  gapen…  
 
Ho!  Stop!  
En  Stip  dan?  
Voor  als  ik  de-­weg-­terug  niet  vinden  kan…    
Goed  plan!  
Ben  best  moe  pap!  
Pffff!  Mijn  ogen  prikken  ervan…  
 
Het  is  laat  –  Kóm!    
Te  laat  voor  een  blokje  om.  
We  bewaren  het  voor  morgen.  
Je  bedje  roept’je  –  Kóm!  
Kleertjes  uit,  pyjama  aan,  tandjes  al  gedaan?  
In  je  envelopje  –  Huppekee!  Daar  komt  mam’al  aan!  
Een  verhaaltje  nog…  ééntje,  papa  –  Toe!  
Bij  mij  liggen!  Ruggetje  aaien!  Dán  word  ik  moe!  
Papa?  Pa-­‐paah…  Papa,  blijf!  Niet  gaan!    
De  deur  moet  op  een  kiertje!  Laat  het  ganglicht  aan!  
Papa?  Pa-­‐paah…  Papa-­‐blijf-­‐niet  gaan-­‐ben  bang!    
Vooruit  dan  maar  nog  even.  Maar  écht  niet  te  lang…  
 
…toen  werd  het  langzaam  stil,  nog  hier  en  daar  een  gaap.  
“Ach  kijk  toch  eens  die  schatjes,  allebei  in  slaap.”