You are on page 1of 22

1

จจุดประสงคค์ในการศศึกษาเรรรื่องเขาพระววิหาร
1.เพพพื่อการศศึกษาความเปป นมา
2.เพพพื่ อการททา ความเขข้ า ใจวว่ า ปราสาทเขาพระววิ ห ารเกวิ ด ขศึขึ้ น ไดข้
อยว่างไร
3.เพพพื่อนทามาเปป นหนนังสพอประกอบการเรรียนรข้รู้ในววิชาประวนัตวิศาสตรร
4.เพพพื่ อการนทา มาเผยแพรว่ ใ หข้ ค นอพพื่ นไดข้ รนั บ รข้รู้ ถศึ ง ความเปป นมาของ
ปราสาทเขาพระววิหาร
5.การปกครองเปป นอยว่างไร

2

เปป้ าหมายในการศศึกษาประววัตวิศาสตรค์ เรรรื่อง ปราสาทเขา
พระววิหาร
1.จนับประเดปนความสทาคนัญของเรพพื่อง
2.เนพขึ้ อหาสามารถเขข้าใจไดข้งว่าย ไมว่กทากวม
3.เปป นการศศึกษาทรีพื่ตข้องไดข้รนับคทาปรศึกษาจากคณาจารยรเปป นระยะ
4.ผข้รู้ศศึกษาสามารถเขข้าถศึงเนพขึ้ อหาไดข้อยว่างชนัดเจน
5.เปป นประโยชนรแกว่ผข้รู้อพื่ น

สมนัคร สถุนทรเวช และ “ระบอบทนักษวิ ณ” ทนัขึ้งทางตรงและทาง อข้ อม เปป นปนั ญหาของการเมพ อ งภายใน แตว่ ใ นขณะเดรี ย วกนั น กป อ าจมรี ผลกระทบตว่ อความสนั ม พนั น ธร ระหวว่ างประเทศไทย-กนั ม พรู้ ช าดข้ ว ยนนัขึ้ น เรพพื่ องนรีขึ้ จศึ ง มรี ค วามสทา คนั ญ และมรี ค วามจทา เปป นทรีพื่ เ ราจะตข้ อ งททา ความ เ ขข้ า ใ จ ทรีพื่ ม า แ ล ะ ทรีพื่ ไ ป ข อ ง เ รพพื่ อ ง โ ด ย เ ฉ พ า ะ อ ยว่ า ง ยวิพื่ ง จ า ก ท า ง ประวนัตวิศาสตรร และทางรนัฐศาสตรรการเมพ อง ดนั งนนัขึ้ น จศึงขอบรรยาย ตามลทาดนับ ดนังตว่อไปนรีขึ้ (1) “ปราสาทเขาพระววิห าร” เปป นสว่ วนหนศึพื่ ง ของ “ประวนั ตวิ ศ าสตรร แ ผล เกว่ า ” ระหวว่ า ง “ชาตวิ ไ ทย” กนั บ “ชาตวิ กนั ม พรู้ ช า” ระหวว่ า ง “ลนั ท ธวิ ชาตวิ นวิ ย มไทย” และ “ลนั ท ธวิ ช าตวิ นวิ ย มกนั ม พรู้ ช า” แมข้ จ ะเกวิ ด มานาน เกพอบ 50 ปรี แลข้วกปตาม แตว่กปยนังเปป นบาดแผลทรีพื่ไมว่หายสนวิ ท จะปะทถุ .3 เรพพื่อง “ปราสาทเขาพระววิหาร” กรณรีศศึกษาประวนัตวิศาสตรรการเมพอง-ลนัทธวิชาตวินวิยม ถศึง นนักศศึกษา ววิชาประวนัตวิศาสตรรเอเชรียตะวนันออกเฉรียงใตข้ และกนัลยาณมวิตร จาก : ชาญววิทยร เกษตรศวิรวิ วนั น ทรีพื่ 20 มวิ ถถุ น ายน 2551 ณ มหาววิ ท ยาลนั ย ววิ ช าธรรมศาสตรร แ ละ การเมพองทว่าพระจนันทรร จนังหวนัดพระนครสยามประเทศ (ไทย) สพ บ เนพพื่ องจากการทรีพื่ ป ระเดป น เรพพื่ องของ“ปราสาทเขาพระ ววิหาร”ไดข้กลายเปป นประเดปนทางการเมพองในการโคว่นลข้มรนัฐบาลของ นรม.

4 พถุ พ องขศึขึ้ น มาอรี ก และถรู้ ก นทา มาใชข้ ท างการเมพพื่ อไรกป ไ ดข้ ในดข้ า นของ สยามประเทศ(ไทย) “ปราสาทเขาพระววิ ห าร” เปป นสว่ วนหนศึพื่ ง ของ “การเมพอง” และ “ลนัทธวิชาตวินวิยม” ในสกถุลของ “อทามาตยาเสนาธวิป ไตย” ทรีพื่ถรู้กปลถุกระดมและเคยเฟพพื่ องฟรู้ ในสมนัยสงครามโลกครนัขึ้ งทรีพื่ 2 ภายใตข้รนัฐบาลจอมพล ป. พวิบรู้ลสงคราม และถรู้กตอกยทขึ้ าสมนัย “สงคร ามเยปน” ตว่อตข้านคอมมวิวนวิ สตรในสมนัยรนัฐบาลจอมพลสฤษดวิ ดิ์ ธนะรนัชตร (และกปถรู้กสพบทอดโดยจอมพลถนอม กวิตตวิขจร และบรรดานายพล และอทามาตยาธวิปไตยรว่ถุนตว่อๆมา) ภาพมถุมสรู้ง ปราสาทเขาพระววิหารจากฝนัพื่ งประเทศไทย ภาพมถุมสรู้ง ปราสาทเขาพระววิหารจากฝนัพื่ งประเทศกนัมพรู้ชา (2) “ปราสาทเขาพระววิห าร”เปป นสถาปนั ตยกรรมอนั น นว่ า ทศึพื่ ง เปป นมรดก ทางวนัฒนธรรม “บรรพชนของขะแมรรกนัมพรู้ชา (ขอม) แตว่โบราณ” ทรีพื่ อาศนั ย อยว่รู้ ทขึ้นั ง ในกนั ม พรู้ ช าปนั จจถุ บนั น และในภาคอรี ส านของเรา ขะแมรร กนัมพรู้ชา เปป นชนชาตวิทพื่รีมรีความสามารถยวิพื่งในการสรข้าง “ปราสาท” ดข้ วยหวิ น ทรายและศวิล าแลง ตว่ างกนั บชนชาตวิ ไ ทย ลาว มอญ พมว่ าทรีพื่ .

ศ.5 สรข้าง “ปราสาท” ดข้วยอวิฐและไมข้ ความสามารถและความยวิพื่งใหญว่ ของขะแมรรกนัมพรู้ชา (โบราณ) เทรียบไดข้กนับชมพรู้ทวรีป กรรีก และอรียวิปตร สถุดยอดของขะแมรรกนัมพรู้ชา คพอ Angkor หรพอ “ศรรียโสธรปถุระ-นคร วนัด-นครธม” ขะแมรรกนัมพรู้ชา กว่อสรข้างปราสาทบนเขาพระววิหารตวิดตว่อกนันมายาว หลายรนัชสมนัย กวว่า 300 ปรี ตนัขึ้งแตว่กษนัตรวิยร “ยโสวรมนันทรีพื่ 1” ถศึง “สถุรวิ ยวรมนันทรีพื่ 1” เรพพื่อยมาจน “ชนัยวรมนันทรีพื่ 5-6” จนกระทนัพื่งทข้ายสถุด “สถุรวิ ยวรมนั น ทรีพื่ 2” และ “ชนั ย วรมนั น ทรีพื่ 7” จากปลายครวิ ส ตร ศ ตวรรษทรีพื่ 9 จนถศึ งกลางครวิส ตรศตวรรษทรีพื่ 12 (หรพ อจากพถุ ท ธศตวรรษทรีพื่ 15 ถศึง 18 หรพอกว่อนสมนัยสถุโขทนัย 300 ปรี นนัพื่นเอง) “ปราสาทเขาพระววิ ห าร” เปป นเสมพ อ นเทพสถวิ ต ยร บ นขถุ น เขา หรร อ “ศวิขเรศร” เปป น “เพชรยอดมงกถุ ฎ” ขององคร ศวิวะเทพ (พระอวิศวร) ตนัขึ้งโดดเดว่นอยว่รู้บนยอดเทพอกเขาพนมดงรนัก (“พนมดงแรปก” ในภาษา ขะแมรร แปลวว่าภรู้เขาไมข้คาน ซศึพื่งสรู้งจากพพขึ้นดวินกวว่า 500 เมตร และ เหนพ อระดนับนทขึ้าทะเลกวว่า 600 เมตร ปนั จจถุบนันตนัขึ้งอยว่รู้ใน (เขต) จนังหวนัด “เปรรียะววิเฮรียร” (Preah Vihear) ของกนัมพรู้ชา (3) “ปราสาทเขาพระววิ ห าร” นว่ า จะถรู้ ก ทวิขึ้ ง ปลว่ อ ยใหข้ รข้ า งไปเมพพื่ อหลนั ง ปรี พ.ศ. 1431) คพอภายหลนังทรีพื่กรถุงศรรียโสธรปถุระ (นครวนัด นครธม) ของกนัมพรู้ชา “เสรียกรถุง” ใหข้แกว่กองทนัพของกรถุงศรรีอยถุธยา (ใ นสมนั ย ของพระเจข้ า สามพระยา) ขะแมรร กนั ม พรู้ ช าตข้ อ งหนรี ยข้ า ยเมพ อ ง หลวงไปอยว่รู้ล ะแวก อถุด งมรีชนัย และพนมเปญ ตามลทา ดนั บ และ “หนรี เสพอไปปะจระเขข้” คพอเวรียดนามทรีพื่ ขยายรถุกเขข้ามาทางใตข้ปากแมว่ น ทขึ้ า โ ข ง แ ตว่ ป ร ะ วนั ตวิ ศ า ส ต รร โ บ ร า ณ เ รพพื่ อ ง นรีขึ้ ไ มว่ ป ร า ก ฏ มรี ใ น ตทา ร า ประวนัตวิศาสตรรของกระทรวงศศึกษาฯ ของไทย (หรพอของเวรียดนาม) ดนังนนัขึ้นคนในสยามประเทศ(ไทย) สว่วนใหญว่จศึงรนับรข้รู้แตว่เพรียงเรพพื่องการ . 1974 (ค.

ศ.ศ.ศ. 2436) ถศึงขนาดใชข้กทาลนังทหารเขข้ายศึดเมพองจนันทบถุรรี และเมพอง ดว่านซข้าย (ในจนังหวนัดเลย) ไวข้เปป นเครพพื่องตว่อรองอยว่รู้ 10 กวว่าปรี (4) จนกระทนัพื่ งเมพพื่ อปรี พ. 1974) ทนัขึ้ งกนั ม พรู้ ช าและสยาม ประเทศ(ไทย) คงลพ ม และทวิขึ้ ง รข้ า ง “ปราสาทเขาพระววิ ห าร” ไป ประมาณเกพอบ 500 ปรี จนกระทนัพื่งฝรนัพื่งเศสเขข้ามาลว่าเมพองขศึขึ้นในอถุษาค เนยร ไดข้ทขึ้ง นั เวรียดนาม ทนัขึ้งลาว และกนัมพรู้ชา ไปเปป น “อาณานวิ คม” ของ ตน และกปพ ยามยามเขมพอ บดวิ น แดนของ “สยาม” สมนั ย ร. 112 (พ.ศ. 2112 และ 2310) แตว่ ไ มว่ รข้รู้ เ รพพื่ องของ “เสรี ย กรถุ ง ศรรี ย โสธรปถุ ร ะ” (พ.ศ. 1907) ทรีพื่ พระจถุ ล จอมเกลข้ า เจข้ า อยว่รู้หนัว รนัชกาลทรีพื่ 5 เสดปจยถุโรปเปป นครนัขึ้งทรีพื่ 2 (ครนัขึ้งทรีพื่ทรงแตว่งเรพพื่อง “ไก ลบข้ า น”) จศึ ง ไดข้ ท รงลงนามสนั ต ยาบนั น ในสนั ญ ญากนั บ ประธานาธวิ บ ดรี ฝรนัพื่งเศส แลกเปลรีพื่ยนยกดวินแดนเสรียมเรรียบ (อนันเปป นทรีพื่ตขึ้ง นั ของนครวนัด นครธมหรพอกรถุงศรรียโสธรปถุระ) กนับพระตะบอง และศรรีโสภณใหข้กนับ ฝรนัพื่งเศส ทนัขึ้งนรีขึ้ โดยการแลก “ตราด และดว่านซข้าย (เลย)” กลนับคพนมา (ครบรอบ 101 ปรี ในปรี 2551 นรีขึ้ ) จนันทบถุรรีนขึ้นั นฝรนัพื่งเศสคพนมาใหข้กว่อน เมพพื่ อ พ. 2450 (ค.ศ.ศ.6 “เสรี ย กรถุ ง ศรรี อ ยถุ ธ ยา” (พ. 2447 เมพพื่ อถศึ ง ตอนนรีขึ้ นนัพื่ น แหละทรีพื่ เ สข้ น เขตแดนระหวว่ า ง สยามกนับอวินโดจรีนของฝรนัพื่ งเศสทางดข้ านทวิ ศตะวนัน ออกของประเทศ เรามรีพรมแดนและเสข้นเขตแดนตวิดกนัมพรู้ชาและลาวอยว่างทรีพื่เรารนับรข้รู้ กนันในปนั จจถุบนันและตนัวปราสาทเขาพระววิหารกปถรู้กขรีดเสข้นแดนใหข้ตก เปป นของฝรนัพื่งเศสดนังนนัขึ้นเมพพื่อกนัมพรู้ชาไดข้รนับเอกราชจศึงอข้างสวิทธวิในการ .

วงษรมหวิป ชยางกรู้ร ทนายและผข้รู้ แ ทนของฝว่ ายรนั ฐ บาลจอมพลสฤษดวิ ดิ์ ธนะรนั ช ตร ทรีพื่ อว่ อ น ขข้อมรู้ลและหลนักฐานจดหมายเหตถุ ตข้องแพข้คดรีปราสาทเขาพระววิหาร เมพพื่อ 15 มวิถถุนายน 2505) (5) กาลเวลาลว่วงไปจนถศึงสมนัยสวิขึ้นสถุดระบอบ “ราชาธวิปไตย” ภายหลนัง การปฏวิวนัตวิ 2475 เรพพื่องของ “ปราสาทเขาพระววิหาร” กลนับถรู้กขถุดคข้ถุย ขศึขึ้นมาเปป นประเดปนครถุกรว่ถุนทางการเมพองมาแลข้ว 2 ครนัขึ้ง (กว่อนครนัขึ้งทรีพื่ 3 ของการ “โคว่นรนัฐบาลสมนัคร” ในสมนัยนรีขึ้ ) คพอครนัขึ้งแรก สมนัยรนัฐบาล จอมพล ป.ศ.ว.7 ครอบครองปราสาทเขาพระววิหารกลว่าวโดยยว่อในสมนัยของรนัชกาลทรีพื่ 5 ทรีพื่ มรี ส มเดป จ กรมพระยาดทา รงฯ เปป นเสนาบดรี ม หาดไทยนนัขึ้ น ฝว่ าย “รนั ฐ บาลราชาธวิ ป ไตยสยาม” ไดข้ ย อมรนั บ เสข้ น เขตแดนทรีพื่ ถพ อ วว่ า ปราสาทเขาพระววิหาร ขศึขึ้นอยว่รู้กนับฝรนัพื่งเศสไปเรรียบรข้อยแลข้ว ทนัขึ้งนรีขึ้ ทขึ้นัง นนัขึ้นเพพพื่อจะไดข้อยว่รู้รว่วมกนันโดยสนันตวิ และทรีพื่สทาคนัญอยว่างยวิพื่งเพพพื่อเปป นหลนัก ประกนั น ในการรนัก ษา “เอกราชและอธวิ ปไตย” สว่ วนใหญว่ ของสยาม ประเทศเอาไวข้ และดนังนนัขึ้น เมพพื่อสมเดปจกรมพระยาดทารงฯ ในปรี พ. 1929) เมพพื่อทรงดทารงตทาแหนว่ ง “อภวิรนัฐมนตรรี” ในสมนัย รนัฐบาลของรนัชกาลทรีพื่ 7 เมพพื่อครนัขึ้งเสดปจไปทอดพระเนตรทนัขึ้งปราสาท เขาพนมรข้ถุง และปราสาทเขาพระววิหาร จศึงทรงขออนถุญาตฝรนัพื่งเศส อยว่ า งเปป นทางการ ทรีพื่ จ ะขศึขึ้ น ไปทอดพระเนตร “ปราสาทเขาพระ ววิ ห าร” ทรีพื่อยว่รู้ภ ายใตข้ธงไตรรงคร ของฝรนัพื่ ง เศส (และนรีพื่ กป คพ อหลนั ก ฐาน อยว่างดรีทพื่รีททาใหข้ ม.จ. พวิบรู้ลสงคราม (ปรี กขวาของคณะราษฎร) และครนัขึ้งทรีพื่สอง สมนั ย รนั ฐ บาลจอมพลสฤษดวิ ดิ์ ธนะรนั ช ตร ยถุ ค สงครามเยป น (ตว่ อ ตข้ า น คอมมวิวนวิ สตร และตว่อตข้านนโยบายเปป นกลางของกนัมพรู้ชาสมนัยพระเจข้า นโรดม สรีหนถุ) ในครนัขึ้งแรก สมนัยรนัฐบาลจอมพล ป. พวิบรู้ลสงครามนนัขึ้น สพ บเนพพื่ องมาจากการปฏวิวนั ตวิป ระชาธวิ ป ไตย 24 มวิ ถถุ น ายน 2475 ซศึพื่ ง . 2472 (ค.ร.ศ. เสนรี ยร ปราโมช และ ม.

8 เมพพื่ อ “คณะราษฎร” ยศึ ด อทา นาจไดข้ แ ลข้ ว แมข้ จ ะโดยปราศจากความ รถุ น แรงและนองเลพ อ ดในปรี แรกกป ต าม แตว่ กป ป ระสบปนั ญหาในการ บรวิ ห ารปกครองประเทศอยว่ า งมาก เพราะเพรี ย ง 1 ปรี ตว่ อ มากป เ กวิ ด “กบฏบวรเดช” พ.ศ. เดวินขบวนเรรียก รข้องดวินแดน “มณฑลบรู้รพา” และ “ฝนัพื่ งซข้ายของแมว่นทขึ้าโขง” จนในทรีพื่สถุดกปเกวิดสงครามชายแดน รนัฐบาลสว่ง “กองกทาลนังบรู้รพา” ไป . 2476 (ทรีพื่นทา ดข้วยพระองคร เจข้ าบวรเดช อดรี ต เสนาบดรีกลาโหมของรนัชกาลทรีพื่ 7 และพระยาศรรีสวิทธวิสงคราม (ดวิพื่ น ทว่ าราบ ผข้รู้เ ปป นตาของพลเอกสถุ รยถุ ท ธ จถุ ล านนทร ) เกวิ ด การนอง เลพอดเปป น “สงครามกลางเมพอง” และสว่งผลใหข้รนัชกาลทรีพื่ 7 ถศึงกนับสละ ราชสมบนัตวิในปรี พ.ศ. 2477 และประทนับอยว่รู้ทพื่อ รี นังกฤษจนสวิขึ้นพระชนมร ในทว่ า มกลางความปนัพื่ นปว่ วนวว่ถุ น วายทางการเมพ อ งนนัขึ้ น รนั ฐ บาลพวิ บรู้ ล สงคราม หนันไปพศึพื่ง “อทามาตยาเสนาชาตวินวิยม” ปลถุกระดมวาทกรรม “การเสรียดวินแดน 14 ครนัขึ้ง” ใหข้เกวิดความ “รนักชาตวิ” โดยมาตรการ ตว่างๆ เชว่น -24 มวิ ถถุ น า ย น 2482 รนั ฐ บ า ล เ ป ลรีพื่ ย น น า ม ป ร ะ เ ท ศ จ า ก “สยาม” เปป น “ไทย” -(แลข้วเปลรีพื่ยนอะไรตว่อมวิอะไรใหข้เปป น “ไทยๆ” ซศึพื่งรวมทนัขึ้ง -พระไทยเทวาธวิราช -ธนาคารไทยพาณวิ ชยร -ปรู้นซวิเมนตรไทย) รนัฐ บาลปลถุ ก ระดมเรรีย กรข้อ งดวิ น แดนจากฝรนัพื่ งเศส (คพ อดวิ น แดนทรีพื่ ไ ดข้ ตกลงแลกเปลรีพื่ ย นกนั น ไปแลข้ ว ในสมนั ย รนั ช กาลทรีพื่ 5) ในเดพ อ นตถุ ล าคม 2483 ผลนักดนันใหข้นวิสต วิ นนักศศึกษาทนัขึ้งจถุฬาฯ และ มธก.

พวิ บรู้ล สงคราม ไดข้ ดวิ น แดนทนัขึ้ ง เสรียมเรรียบ (ทรีพื่ถรู้กจนับเปลรีพื่ยนชพพื่อเปป นไทยๆวว่า จนังหวนัดพวิบรู้ลสงคราม) พระตะบอง ศรรีโสภณ จทาปาศนักดวิ ดิ์ (ซศึพื่งรวมทนัขึ้งทรีพื่อยว่รู้ในลาว และอยว่รู้ใน บรวิเวณพนมดงรนัก เชว่น ปราสาทเขาพระววิ ห าร และเมพ องจอมกระ สาน) ตลอดจนถศึงไซยะบรู้ลรี (จนังหวนัดนรีขึ้ อยว่รู้ตรงขข้ามหลวงพระบาง และ ถรู้ ก จนั บ เปลรีพื่ย นชพพื่ อเปป นไทยๆ คพ อ จนั ง หวนั ด ลานชข้ า ง คทา วว่ า “ลาน” ใน สมนัยนนัขึ้นยนังไมว่มรีไมข้โท) ตราจนังหวนัดพระตะบอง .9 รบกนับฝรนัพื่งเศส ซศึพื่งกปเปวิ ดโอกาสใหข้ญพื่รีปว่ถุน “มหามวิตรใหมว่” เขข้ามาไกลว่ เกลรีพื่ ย บรี บ ใหข้ ฝ รนัพื่ ง เศส (ซศึพื่ ง ตอนนนัขึ้ น เมพ อ งแมว่ ห รพ อ ปารรี ส ในยถุ โ รปอว่ อ น เปลรีขึ้ยถรู้กเยอรมนรี ยศึดครองไปเรรียบรข้อยแลข้ว ) จทาตข้องยอมยกดวินแดน ใหข้ “ไทย” สมนัยพวิบรู้ลสงคราม (ททาใหข้นายพลตรรีหลวงพวิบรู้ลสงคราม กระโดดขข้ามยศพลโท-พลเอก กลายเปป นจอมพลคนแรกในยถุคหลนัง 2475) ตราจนังหวนัดพวิบรู้ลสงคราม รรู้ปอนถุสาวรรียรไกว่กางปรี ก ระยะเวลาการใชข้ พถุทธศนักราช 2482-2489 และนรีพื่ กปเ ปป นทรีพื่ม าทรีพื่ รนัฐ บาลจอมพล ป.

10 ตราจนังหวนัดลานชข้าง รรู้ ป พระยาโคตรบองเงพขึ้ อกระบองททา ทว่ า จะขวข้ า ง ระยะเวลาการใชข้ พถุทธศนักราช 2484-2489 รรู้ปโขลงชข้างยพนอยว่รู้กลางลานกวข้าง ระยะ เวลาการใชข้ พถุทธศนักราช 2484-2489 แผนทรีพื่ ดวิ น แดนในอวิ น โดจรี น ของฝรนัพื่ ง เศสทรีพื่ รนั ฐ บาลจอมพล ป.2483 (เราไมว่ ท ราบไดข้วว่าในตอนนนัขึ้ น ฝรนัพื่งเศสในอวิ น โดจรี น จะทราบเรพพื่ องนรีขึ้ หรพอประทข้วงเรพพื่องนรีขึ้ หรพอไมว่) .ศ. พวิ บรู้ ล สงครามยศึ ด ไดข้ ม าเมพพื่ อปรี พถุ ท ธศนั ก ราช 2484 คพ อ จนั ง หวนั ด พระ ตะบอง จนังหวนัด พวิ บรู้ ล สงคราม และจนั ง หวนั ด นครจทา ปาศนั ก ดวิ ดิ์ ในกรณรี ของจนังหวนัดพวิบรู้ลสงครามนนัขึ้น คพอจนังหวนัดเสรียมเรรียบของกนัมพรู้ชาเดวิม นนัพื่ น เอง แตว่ ถรู้ ก เปลรีพื่ ย นชพพื่ อใหมว่ ใ หข้ เ ปป นของไทย ในกรณรี ข องจนั ง หวนั ด จทา ปาศนั ก ดวิ น ดิ์ ขึ้นั น รวมอาณาบรวิ เ วณทางตอนใตข้ ข องเทพ อ กพนมดงรนัก เชว่ น ปราสาทเขาพระววิ หารและเมพ อ งจอมกระสาน ฯลฯ และกป ใ น ตอนนรีขึ้ นนัพื่ น แหละทรีพื่ ทขึ้นั ง ปราสาทและเขาพระววิ ห าร กลนั บ มาสว่รู้ ค วาม สนใจและความรนับรข้รู้ของคนไทย รนัฐบาลพวิบรู้ลสงคราม ดทาเนวิ นการใหข้ กรมศวิลปากร (ซศึพื่งในสมนัยหลนังการปฏวิวนัตวิ 2475 ไดข้หลวงววิจวิตรวาท การ นนั ก อทา มาตยาเสนาชาตวิ นวิ ยม มพ อ ขวาของจอมพล ป. พวิ บรู้ ล สงครามเปป นอธวิบดรี หลวงววิจต วิ รวาทการ (กวิมเหลรียง วนัฒนปฤดา) ทนัขึ้ง พรู้ด ทนัขึ้งเขรียน ทนัขึ้งแตว่งเพลงแตว่งละคร ปลถุ กใจใหข้ รนักชาตวิ ) ไดข้จนัด การ ขศึขึ้นทะเบรียนใหข้ปราสาทเขาพระววิหารเปป นโบราณสถานของไทย โดย ประกาศไวข้ใ นราชกวิจ จานถุเ บกษาเมพพื่ อวนั น ทรีพื่ 11 ตถุล าคม พ.

ศ.11 ในสมนัยดนังกลว่าวนรีขึ้ แหละ ทรีพื่รนัฐบาลพวิบรู้ลสงคราม ชรีขึ้แจงตว่อประชาชน วว่ า “ ไ ดข้ ป ร า ส า ท เ ข า พ ร ะ ววิ ห า ร” ม า ดนั ง ห ลนั ก ฐ า น ใ น ห นนั ง สพ อ “ประเทศไทยเรพพื่ องการไดข้ ดวิ น แดนคพ น ” ของกองโฆษณาการงาน ฉลองรนัฐธรรมนรู้ญ พ. พวิบรู้ลสงคราม และ การเขข้ารว่วมกนับญรีพื่ปว่ถุน กลายเปป นโมฆะหรพอ “เจจ๊า” กนับ “เสมอตนัว” ไมว่ ตข้องถรู้กปรนับมากมายหรพอถรู้กยศึดเปป นเมพองขศึขึ้นอยว่างญรีพื่ปว่ถุนหรพอเยอรมนรี แตว่รนัฐบาลใหมว่ของไทยทรีพื่เปป นฝว่ ายเสรรีประชาธวิปไตย (คว่ายปรรีดรี พนม ยงคร) กปตข้องคพนดวินแดนทรีพื่ไปยศึดครองมาทนัขึ้งหมด ไมว่วว่าจะเปป นดวินแดน ในอวิ น โดจรีน ของฝรนัพื่ งเศสทรีพื่ก ลว่ าวขข้ า งตข้ น แตว่ ยนั งรวมถศึ งเมพ อ งขศึขึ้ น ของ อนั งกฤษทรีพื่รนั ฐบาลพวิ บรู้ ล สงครามยศึ ด ครองและรนั บ มอบมา เชว่ น เมพ อ ง เชรียงตถุง เมพองพานในพมว่า หรพอ 4 รนัฐมลายรู้ (ทรีพื่เคยถรู้กจนับเปลรีพื่ยนชพพื่อ เปป นไทยๆ อยว่างสวยหรรู้ชพื่ นัวคราววว่า “สรีพื่รนัฐมาลนัย” คพอ กลนันตนัน ตรนัง . 2484 สมนัยนนัขึ้น มรีรรู้ปปราสาทเขาพระววิหาร พวิ ม พร อ ยว่รู้ ดข้ ว ย พรข้ อ มดข้ ว ยคทา อธวิ บ ายภาพวว่ า “ปราสาทหวิ น เขาพระ ววิ ห าร ซศึพื่ ง ไทยไดข้ คพ น มาคราวปรนั บ ปรถุ ง เสข้ น เขตแดนดข้ า นอวิ น โดจรี น ฝรนัพื่ ง เศส และทางการกทา ลนั ง จนั ด การบรู้ ร ณะใหข้ ส งว่ า งามสมกนั บ ทรีพื่ เ ปป น โบราณสถานสทาคนัญ” (6) สงครามโลกครนัขึ้ ง ทรีพื่ 2 จบลงดข้ ว ย “มหามวิ ต รญรีพื่ ปว่ถุ น ” ปราชนั ย อยว่ า ง ยว่อยยนับ รนัฐบาลพวิบรู้ลสงครามกปลข้ม ซศึพื่งกปหมายถศึงวว่า“ไทย”จะตข้องถรู้ก ปรนับเปป นประเทศแพข้สงครามดข้วยทนัขึ้งฝรนัพื่งเศสและอนังกฤษทรีพื่เสรียทนัขึ้งดวิน แดนและผลประโยชนรใหข้กนับไทย กปตข้องการ “ปรนับ” และเอาคพน โชค ดรีของสยามประเทศ(ไทย) (ทรีพื่ตอนนรีขึ้ เปลรีพื่ยนชพพื่อในภาษาอนังกฤษกลนับ เ ปป น Siam ไ ดข้ ชนัพื่ วค ร า ว ) ทรีพื่ มรี ทนัขึ้ ง ม ห า อทา น า จ ใ ห มว่ คพ อ ส หรนั ฐ ฯ สนนับสนถุน และมรีทขึ้ง นั “ขบวนการเสรรีไทย” ภายใตข้การนทาของ ฯพณฯ ปรรี ดรี พนมยงคร ทรีพื่กข้รู้สถานการณรเ จรจาตว่ อรองกนั บ ฝว่ ายสนั ม พนั น ธมวิ ต ร ใหข้การประกาศสงครามของรนัฐบาลจอมพล ป.

ศ. พวิบรู้ลสงคราม (ซศึพื่งคพนชรีพมาดข้วยการรนัฐประหาร พ.ศ. 2490 ภายใตข้การนทาของ พลโทผวิน ชถุณหะวนัณ รว่วมดข้วยชว่วยกนันจากหนัวหนข้าพรรค สรีพื่รนัฐมาลนัย ประชาธวิปนัตยร คพอ นายควง อภนั ยวงศร ) ไดข้สว่ งกองทหารไทยใหข้ก ลนับ ขศึขึ้ น ไปตนัขึ้ ง มนัพื่ น และชนั ก ธงไตรรงคร อ ยว่รู้ บ นนนัขึ้ น อรี ก ครนัขึ้ ง ในปรี พ. 2497 (1954) กลว่าวไดข้วว่า ความหว่างไกลและความกนันดารของทนัขึ้งตนัวภรู้เขา และตนัวปราสาทในสมนัยนนัขึ้น และเพราะการทรีพื่เจข้าอาณานวิ คมฝรนัพื่งเศส ตข้ อ งพะวงกนั บ สข้รู้ ร บปราบปรามขบวนการกข้รู้ ช าตวิ ข องเวรี ย ดนาม กนัมพรู้ชาและลาว กปไมว่ททาใหข้เรพพื่องของปราสาทเขาพระววิหารเปป นขว่าว หรพออยว่รู้ในความรนับรข้รู้ของผข้รู้คนโดยทนัพื่วๆไป (7) ระเบวิดเวลาลรู้กนรีขึ้ ระเบวิดขศึขึ้น เมพพื่อกนัมพรู้ชาไดข้เอกราชในปรี พ.12 กานรู้ ปะลวิส และเคดะหร) แตว่กปในตอนนรีขึ้ อรีกนนัพื่นแหละทรีพื่ระเบวิดเวลา “ปราสาทเขาพระววิหาร” ถรู้กวางไวข้อยว่างเงรียบๆ กลว่าวคพอ ตนัวปราสาทหาไดข้ถรู้กคพนไปไมว่ และ ตว่อมารนัฐบาลอทามาตยาเสนาธวิปไตยของจอมพล ป.ศ. 2496 (1953) อรีก 6 ปรี ตว่อมา พระเจข้านโรดมสรีหนถุซพื่ศึงทรงเปป นทนัขึ้ง “กษนัตรวิยร และพระบวิดาแหว่งเอกราช” และ “นนักราชาชาตวินวิยม” ของกนัมพรู้ชา กป ยพพื่ นเรพพื่ องฟข้ องตว่อ ศาลโลก (International Court of Justice) เมพพื่ อ 6 ตถุ ล าคม 2502 (1959) รนั ฐ บาลจอมพลสฤษดวิ ดิ์ ธนะรนั ช ตร (ทรีพื่ ททา .

13 ปฏวิวนัตวิรนัฐประหารยศึดอทา นาจจากจอมพล ป. เสนรี ยร ปราโมช (อดรีตหนัวหนข้าพรรคประชาธวิปนัตยร) เปป นทนาย สข้รู้ ค วาม รนัฐ บาลสฤษดวิ ดิ์ ปลถุ ก ระดมใหข้ ประชาชน “รนัก ชาตวิ ” บรวิ จ าค เงวิ น คนละ 1 บาทเพพพื่ อสข้รู้ ค ดรี (เขข้ า ใจวว่ า เมพพื่ อจบคดรี อ าจจะมรี เ งวิ น หลง เหลพออยว่รู้ ณ ทรีพื่หนศึพื่ งทรีพื่ใดประมาณ 3 ลข้านบาท คว่าของเงวินในสมนัยนนัขึ้ น เทรี ย บไดข้ กนั บ กก๋ ว ยเตรีตี๋ย วเนพขึ้ อทรีพื่ ทว่ า พระจนั น ทรร ต อนนนัขึ้ น ชามละ 3 บาท (ตอนนรีขึ้ 30 บาท) ตอนนนัขึ้ น ทองคทา หนนั ก 1 บาทราคาเทว่ า กนั บ 500 บาท (ตอนนรีขึ้ 1. พวิบรู้ลสงคราม) แตว่งตนัขึ้ง ม.ร.ว.4 หมพพื่นบาท) ศาลโลกทรีพื่กรถุงเฮก เนเธอรรแลนดร ใชข้ เวลา 3 ปรี และลงมตวิเมพพื่อ 15 มวิถถุนายน 2505 (1962) ตนัดสวินดข้วย คะแนน 9 ตว่อ 3 ใหข้ “ปราสาทเขาพระววิ หาร” ตกเปป นของกนัม พรู้ชา และใหข้รนัฐบาลไทยถอนทหาร ตทา รวจ ยามและเจข้าหนข้าทรีพื่ออกนอก บรวิเวณ ศาลโลกครนัขึ้งนนัขึ้นประกอบดข้วยผข้รู้พวิพากษา 12 นาย จาก 12 ประเทศ 9 ประเทศทรีพื่ อ อกเสรี ย งใหข้ กนั ม พรู้ ช าชนะคดรี คพ อ โปแลนดร ปานามา ฝรนัพื่งเศส สหสาธารณรนัฐอาหรนับ อนังกฤษ สหภาพโซเวรียต ญรีพื่ปว่ถุน เปรรู้ และอวิตาลรี สว่ ว นอรี ก 3 ประเทศ ทรีพื่ ออกเสรี ย งใหข้ ไ ทย คพ อ อารร เ จนตวิ น า จรี น ออสเตรเลรีย นว่ าสนังเกตวว่าอารรเจนตวินา คพอ ประเทศทรีพื่พลตรรีชาตวิชาย ชถุณหะวนัณ ถรู้กเกมคณะปฏวิวนัตวิของจอมพลสฤษดวิ ดิ์ สว่งไปเปป นทรู้ต (ลรีขึ้ภนัย การเมพ อง) และมรีสว่ วนววิพื่ ง เตข้ น ใหข้ อารร เ จนตวิ น าออกเสรี ย งใหข้ ฝว่ ายไทย สว่วนจรีนนนัขึ้น คพอ จรีนคณะชาตวิ หรพอไตข้หวนันของนายพลเจรียงไคเชปค หา ใชว่ จรี น แผว่น ดวิน ใหญว่ ของเหมาเจก๋ อ ตถุ ง ไมว่ ดนั ง นนัขึ้ น กป ตข้ อ งออกเสรี ย งอยว่รู้ ใ น ฝว่ ายคว่ายตว่อตข้านคอมมวิวนวิ สตรสมนัยสงครามเยปนวว่าไปแลข้วรนัฐบาลไทย แพข้คดรี นขึ้รี อยว่างคว่อนขข้างราบคาบและคทา พวิพ ากษาของศาลกปยศึ ดจาก สนธวิสนัญ ญาและแผนทรีพื่ทพื่รีททา ขศึขึ้ น หลายครนัขึ้ งในสมนั ย ปลายรนั ชกาลทรีพื่ 5 นนัพื่นเอง แผนทรีพื่และสนัญญาเหลว่านนัขึ้นขรีดเสข้นใหข้ตว นั ปราสาท เขาพระววิหารอยว่รู้ในอวินโดจรีนของฝรนัพื่งเศสหาไดข้ใชข้หลนักทางภรู้มวิศาสตรร .

น. ณ ปากนทขึ้า.14 หรพอสนันปนั นนทขึ้า หรพอทางขศึขึ้นไมว่ การกทาหนดพรมแดนดนังกลว่าว รนัฐบาล สยามในสมนัยนนัขึ้นของรนัชกาลทรีพื่ 5 และสมเดปจกรมพระยาดทา รงฯ ไดข้ ยอมรนั บ ไปโดยปรวิ ย ายโดยมวิ ไ ดข้ มรี ก ารทข้ ว งตวิ ง แตว่ อ ยว่ า งใด ดนั ง นนัขึ้ น ผข้รู้ พวิ พ ากษาศาลโลก กปถพอวว่าการนวิพื่ งเฉยเทว่ ากนั บเปป นการยอมรนั บ หรพ อ “กฎหมายปวิ ดปาก” ซศึพื่งไทยกปตข้องแพข้คดรี นนัพื่นเอง (8) กลว่าวโดยยว่อ ปราสาทเขาพระววิหาร ตกเปป นของกนัมพรู้ชาทนัขึ้งจากทาง ดข้านประวนัตวิศาสตรร ทางดข้านนวิ ตวิศาสตรร ขข้ออข้างของฝว่ ายไทยเราทาง ดข้านภรู้มวิ ศาสตรร คพอ ทางขศึขึ้นหรพ อสนั นปนั นนทขึ้ า นนัขึ้ นหาไดข้รนับการรนั บรอง จากศาลโลกไมว่ แตว่ค ดรีปราสาทเขาพระววิห าร กปมรี ผลกระทบอยว่าง ประเมวินมวิไดข้ตว่อจวิตววิทยาของคนไทย ทรีพื่ถรู้กปลถุกระดมดข้วยวาทกรรม ของ “อทา มาตยาเสนาชาตวินวิยม” และ “การเสรียดวิน แดน”ขอกลว่ าว ขยายความไวข้ตรงนรีขึ้ วว่าวาทกรรมของ “อทา มาตยาเสนาชาตวิ นวิ ย ม” และ “การเสรียดวินแดน” ถรู้กสรข้างและ “ถรู้กผลวิตซทขึ้ า ” มายาวนานก วว่าครศึพื่งศตวรรษแลข้ว เรวิพื่มดข้วยกระบวนการสรข้างจวิตสทานศึ กใหมว่วว่าเขา และปราสาทพระววิหารเปป น “ของไทย” หรพอขยายความการตรีความ ประวนัตวิศาสตรรใหข้ไทยมรีความชอบธรรมในการครอบครองเขาพระ ววิ ห ารยวิพื่ ง ขศึขึ้ น มรี ก ารเสนอความควิ ด วว่ า “ขอมไมว่ ใ ชว่ เ ขมร” ดนั ง นนัขึ้ น เมพพื่ อ “ขอม” มวิไดข้เปป นบรรพบถุรถุษของเขมรหรพอขะแมรรกนัมพรู้ชา ประเทศ นนัขึ้ น กป ไ มว่ ค วรมรี สวิ ท ธวิ จ ะครอบครองปราสาทเขาพระววิ ห ารววิ ธรี ก าร ตรีความประวนัตวิศาสตรรทพื่ก รี ว่อใหข้เกวิดจวิตสทานศึ กวว่าเปป น “ของไทย” แบบนรีขึ้ จะพบในงานเขรียนมากมายของยถุคนนัขึ้ น ไมว่วว่าจะเปป นงานของ ปรรีดา ศรรี ช ลาลนั ย . พลรู้ ห ลวง รวมทนัขึ้ ง ของบถุ ค คลสทา คนั ญ ทรีพื่ มรี งานเขรียนเชวิงประชาสนัมพนันธร “อทามาตยาเสนาชาตวินวิยม” เชว่น “นาย หนหวย” เปป นตข้ น และยนั ง ถรู้ ก ถว่ า ยทอดตว่ อ มาในวงการศศึ ก ษ า ประวนัตวิ ศาสตรรโบราณคดรีของหลายสถาบนั นรวมทนัขึ้ งปรากฏอยว่รู้ เ ปป น .

รายวนั น รายการววิ ท ยถุ แ ละทรี วรี โดยทนัพื่วๆไปอรีกดข้วย (9) สรจุป เราจะเหป น ไดข้ วว่ า วาทกรรมของ “อทา มาตยาเสนาชาตวิ นวิ ย ม” และ “การเสรี ย ดวินแดน” นนัขึ้ น ถรู้ก สรข้ า ง ถรู้ก ปลถุ ก ระดม ถรู้ก ผลวิ ต ซทขึ้ า มาเปป น ระยะเวลา 3-4 ชนัพื่วอายถุคน ฝนั งรากลศึกมาก ดนังนนัขึ้น ประเดปนนรีขึ้ จศึงกลายเปป น “รข้อนแรง-ดถุเดพอด-เลพอดพลว่าน” จถุดปจ๊ ถุบ ตวิดปนั ปั๊ บขศึขึ้นมาทนันทรี “5 พนันธมวิตรฯ” ดรู้จะไดข้อาวถุธใหมว่และพรรคพวก เพวิพื่ ม ในอนั น ทรีพื่ จ ะรถุก รบใหข้ แ พข้ ชนะกนั น ใหข้ เ ดป ด ขาด นทา เอาเวอรร ชพื่ นั น ของ “อทามาตยาเสนาชาตวินวิยม” มาคลถุกผสมกนับ “ “ราชาชาตวินวิยม” ใหข้ แขปงแกรว่งยวิพื่งขศึขึ้น ในขณะทรีพื่รนัฐบาลนอมวินรีสมนัคร (ของทนักษวิณและเปป น นอมวินรีของอรีกหลายๆฝว่ ายหลายๆสถาบนันทรีพื่เรามนักจะมองขข้ามไป)กปดรู้ จะขาดความสถุขถุรอบคอบและความละเอรียดอว่อนทางการทรู้ตในการ บรวิหารจนัดการกนับปนั ญหากรณรี ทขึ้ง นั ทรีพื่เกรีพื่ยวกนับเรพพื่องของตนัวปราสาทและ บรวิเวณของเขาพระววิหาร ดนังนนัขึ้น คทาถามของเราในทรีพื่นขึ้รี คพอ ในแงง่ของการเมรองภายใน -รนัฐบาลสมนัครจะลข้มหรพอไมว่ -รนัฐบาลจะยถุบสภาหรพอไมว่ -พนันธมวิตรจะ รถุกตว่ อหรพอตข้องถอย -จะเกวิดการนองเลพ อดหรพ อไมว่ -ทหารจะปฏวิ วนัตวิ รนั ฐ ประหารยศึ ด อทา นาจอรี ก หรพ อ ไมว่ หรพ อ จะ “เกรีขึ้ ย เซรีขึ้ ย ” รนั ก สามนั ค ครี .15 ประจทา ในงานสพพื่ อสารมวลชน นสพ.

เปป นสมาชวิ ก อาเซรียนดข้วยกนัน ตกลงเสนอทนัขึ้งปราสาทและทนัขึ้งเขาพระววิหาร เปป น มรดกโลกรว่วมกนัน บรวิหารจนัดการและ (เอรีพื่ยว) แบว่งผลประโยชนรรว่วมกนัน ทนัขึ้ ง นรีขึ้ ทขึ้นัง นนัขึ้ น เพพพื่ อความสมานฉนัน ทร เพพพื่ อคนไทย คนกนั ม พรู้ ช า คนลาว คนกรู้ ย คนขะแมรร อรี ส านใตข้ คนกทา หมถุ คนแตข้ จวิ ตี๋ว คนไหหลทา คน ฮกเกรีขึ้ ยน คนกวางตข้ถุ ง คนปาทาน คนๆๆๆ หรพ อ มนถุ ษ ยชาตวิ ทรีพื่ ประกอบกนันขศึขึ้นเปป นประชากรอนันหลากหลายของสองสามรนัฐชาตวิบน ผพนแผว่นดวินใหญว่อถุษาคเนยรนขึ้รี คทาตอบไมว่นว่าจะอยว่รู้ในสายลม มวิใชว่หรพอ… .16 สมานฉนันทร แตกตว่าง หลากสรีกนันไดข้ ไมว่มรีเพรียงสรีเหลพอง กนับสรีแดง เรา ทนัขึ้งหลายไดข้เรรียนรข้รู้ ไดข้รนับบทเรรียนอนันววิปโยคและปลพขึ้มปวิ ตวิกนันมาแลข้ว ทนัขึ้ ง การปฏวิ วนั ตวิ 2475 ป ฏวิ วนั ตวิ 2500-2501 กบฏบวรเดช 2476 รนั ฐ ประหาร 2490 ก า ร ลถุ ก ฮพ อ 14 ตถุ ล า ค ม 2516 ก า ร รนัฐประหารนองเลพอด 6 ตถุลาคม 2519 พฤษภาเลพอด (ไมว่ใชว่ทมวิฬ) 2535 และทข้ายสถุดรนัฐประหาร 19 กนันยายน 2549 หรพอวว่าเทว่านนัขึ้น ยนังเปป น ตนัวอยว่าง เปป นแบบเรรียนไมว่พออยว่รู้นพื่นันเอง ในแงง่ของการเมรองระหวง่างประเทศ เรพพื่องของเขาและปราสาทพระววิหาร จะบานปลายไปเปป นการเมพอง ระหวว่างไทยและกนัมพรู้ชารถุนแรงจนขนัขึ้นแบบเผาสถานทรู้ต ปวิ ดการคข้า ชายแดน กลายเปป นการเมพองภายในของกนัมพรู้ชา (ทรีพื่จะมรีการเลพอก ตนัขึ้ง 27 กรกฏานรีขึ้ ) หรพ อ ทนัขึ้ ง ไทยกนั บ กนั ม พรู้ ช า ตระหนนั ก วว่ า ตข้ อ งอยว่รู้ รว่ ว มกนั น โดยสนั น ตวิ ใน ฐานะประเทศเพพพื่ อนบข้ า นพรมแดนยาว 800 กม.

17 .

18 ภาค ผนวก .

การประเมวินคจุณคง่าของหลวักฐาน .การรวบรวมหลวักฐาน ในทรีพื่ นขึ้รี หลนั ก ฐานปราสาทเขาพระววิ ห าร ไดข้ ททา การรวบรวมหลนั ก ฐานมาจากอวินเตอรรเนป ต โดยอข้างจากสามเวปบ ซศึพื่งไดข้ศศึกษามากว่อน นว่ านรีขึ้ เปป นครนัขึ้งคราวแลข้ว คพอศศึกษาจากหนนั งสพอประวนัตวิศาสตรรอาจจะ เ ปป น หลนั ก ฐาน ชนัขึ้ น ตข้ น ใน ก าร ศศึ ก ษ าเ รพพื่ อง นรีขึ้ ตว่ อ ม า ไ ดข้ ศศึ ก ษ า จา ก อวินเตอรรเนป ตอาจจะเปป นหลนักฐานชนัขึ้นรองและไมว่วว่าจะเปป นหลนัก ฐาน ประเภทใดกปค วรทรีพื่จ ะพวิจ ารณาดข้ วย บางครนัขึ้ งหลนัก ฐานอาจจะเปป น ความจรวิงหรพอเทปจกปขศึขึ้นอยว่รู้กนับการรวบรวมทนัขึ้งสวิขึ้น 3.ก า ร กกา ห น ด หวั ว ขป้ อ เ รรรื่ อ ง ททรื่ ศศึ ก ษ า ในทรีพื่นขึ้รี ไดข้กทาหนดหนัวขข้อเรพพื่องปราสาทเขาพระววิหารกรณรี ศศึกษาประวนัตวิ สาสตรรการเมพองเมพอง-ลนัทธวิชาตวินวิยมถศึงนนักศศึกษาววิชาประวนัตวิศาสตรร เอเชรียตะวนันออกเฉรี ยงใตข้และกนัลยาณมวิตร จาก : ชาญววิทยร เกษตร ศวิรวิ 2.19 เรรรื่อง ปราสาทเขาพระววิหาร จนั ด ททา ขศึขึ้ น เพพพื่ อประกอบการเรรี ย นรข้รู้ ววิ ช าประวนั ตวิ ศ าสตรร แ ละเพพพื่ อเปป น แนวทางการททา ความเขข้ า ใจในเนพขึ้ อหาทรีพื่ ศศึ ก ษามาซศึพื่ ง มรี จถุ ด ประสงคร หลายดข้ า นและใชข้ ขขึ้นั น ตอนของววิ ธรี ก ารทางประวนั ตวิ ศ าสตรร เ ขข้ า มา เกรีพื่ยวขข้อง โดยมรีดนังนรีขึ้ 1.

สมนั ค ร สถุน ทรเวช และ “ระบอบทนั ก ษวิ ณ ” ทนัขึ้ ง ทางตรงและทางอข้ อ ม เปป นปนั ญหาของการเมพองภายใน แตว่ในขณะเดรียวกนันกปอาจมรีผลกระ ทบตว่อความสนัมพนันธรระหวว่างประเทศไทย-กนัมพรู้ชาดข้วยนนัขึ้น เรพพื่องนรีขึ้ จศึง มรี ค วามสทา คนั ญ และมรี ค วามจทา เปป นทรีพื่ เ ราจะตข้ อ งททา ความเขข้ า ใจทรีพื่ ม า และทรีพื่ไ ปของเรพพื่ องโดยเฉพาะอยว่ างยวิพื่ งจากทางประวนัตวิ ศาสตรร และ ทางรนัฐศาสตรรการเมพอง ดนังนนัขึ้น จศึงขอบรรยายตามลทาดนับ ดนังตว่อไปนรีขึ้ “ปราสาทเขาพระววิหาร” เปป นสว่วนหนศึพื่ งของ “ประวนัตวิศ าสตรร แ ผล เกว่ า ” ระหวว่ า ง “ชาตวิ ไ ทย” กนั บ “ชาตวิ กนั ม พรู้ ช า” ระหวว่ า ง “ลนั ท ธวิ ชาตวิ นวิ ย มไทย” และ “ลนั ท ธวิ ช าตวิ นวิ ย มกนั ม พรู้ ช า” แมข้ จ ะเกวิ ด มานาน เกพอบ 50 ปรี แลข้วกปตาม แตว่กปยนังเปป นบาดแผลทรีพื่ไมว่หายสนวิ ท จะปะทถุ พถุ พ องขศึขึ้ น มาอรี ก และถรู้ ก นทา มาใชข้ ท างการเมพพื่ อไรกป ไ ดข้ ในดข้ า นของ สยามประเทศ(ไทย) “ปราสาทเขาพระววิ ห าร” เปป นสว่ วนหนศึพื่ ง ของ “การเมพอง” และ “ลนัทธวิชาตวินวิยม” ในสกถุลของ “อทามาตยาเสนาธวิป ไตย” ทรีพื่ถรู้กปลถุกระดมและเคยเฟพพื่ องฟรู้ ในสมนัยสงครามโลกครนัขึ้ งทรีพื่ 2 .20 หลนักฐานทนัขึ้งหมดทรีพื่ไดข้รวบรวมมานรีขึ้ ใชว่วว่าจะนทาไปใชข้ไดข้ทขึ้นังหมด อาจ จะมาพบทรีพื่ ห ลนั ง อรี ก วว่ า บางหลนั ก ฐานทรีพื่ เ กรีพื่ ย วกนั บ ปราสาทเขาพระ ววิหารนรีขึ้ เปป นเพรียงบางสว่วนของลนักฐานชนัขึ้นตข้น และบางชวิขึ้นหากนทา ไปใชข้ ห รพ อ อธวิ บ ายใหข้ ผข้รู้ อพื่ พ นรนั บ รข้รู้ อ าจจะททา ใหข้ เ รพพื่ องราวทรีพื่ คข้ น ควข้ า ขาด ค ว า ม นว่ า เ ชพพื่ อ ถพ อ ไ ดข้ ดนั ง นนัขึ้ น จศึ ง ตข้ อ ง มรี ก า ร ววิ พ า ก ษร ววิ ธรี ก า ร ท า ง ประวนัตวิศาสตรรอนันประกอบดข้วย 2 ขนัขึ้นตอน คพอ -การววิพากษค์ววิธภ ท ายนอก กรณรีศศึกษาประวนัตวิศาสตรรการเมพอง-ลนัทธวิชาตวินวิยม ถศึง นนักศศึกษาววิชา ประวนัตวิศาสตรรเอเชรียตะวนันออกเฉรียงใตข้ และกนัลยาณมวิตร จาก : ชาญววิทยร เกษตรศวิรวิ สพ บ เนพพื่ องจากการทรีพื่ ป ระเดป น เรพพื่ องของ“ปราสาทเขาพระววิ ห าร”ไดข้ กลายเปป นประเดป น ทางการเมพ อ งในการโคว่ น ลข้ ม รนั ฐ บาลของ นรม.

การววิเคราะหค์ สวังเคราะหค์และจวัดหมวดหมง่มู่ขป้อมมู่ล หลนักฐานทรีพื่ไดข้มานรีขึ้ เกรีพื่ยวกนับปราสาทเขาพระววิหารโดยแทข้จรวิง เนพพื่ องจากมรีผข้รู้อข้างอวิง วนันเวลาและสถานทรีพื่คข้นควข้าอยว่างแทข้จรวิง แตว่ เปป นเพรียงบางสว่วนเทว่านนัขึ้น เนพพื่ องจากเนพขึ้ อหาทางประวนัตวิศาสตรรของ แตว่ละอยว่างนรีขึ้ ไมว่สามารถตรีความวว่าถรู้กตข้องทนัขึ้งหมดเสมอไปเพราะ เราไมว่สามารถยข้อนเวลากลนับไปศศึกษาไดข้ แตว่อาจมรีผข้รู้ทพื่รีศศึกษาไวข้บาง เนพขึ้ อหาอาจจะเปป นจรวิงบข้าง บางเนพขึ้ อหาอาจจะเปป นเทปจบข้าง เพราะ ไมว่มรีใครสรถุปไดข้หรอกวว่า ประวนัตวิศาสตรรทพื่ต รี นศศึกษานรีขึ้ เกวิดขศึขึ้นเมพพื่อใด อาจจะเกวิดกว่อนหรพอเกวิดหลนังทรีพื่ตว นั เองเกวิดกปเปป นไดข้ ดนังนนัขึ้นจศึงสรถุปไดข้ วว่า ประวนัตวิไมว่สามารถสรถุปไดข้ในตนัว จะตข้องมรีการอข้างอวิงจากหลาย หลนักฐาน และใชว่วว่าหลนักฐานนนัพื่นจะถรู้กเสมอไป 5.21 ภายใตข้ รนั ฐ บาลจอมพล ป .1 หลนักฐานนรีขึ้ เขรียนขศึขึ้นเมพพื่อ วนันทรีพื่20 มวิถถุนายน 2551 ซศึพื่ง เขรียนขศึขึ้นภายหลนังจากเหตถุการณรเกวิดขศึขึ้นมานานมากแลข้ว 1.การเรทยบเรทยงและการนกาเสนอ .2 หลนักฐานนรีขึ้ สรข้างขศึขึ้นทรีพื่มหาววิทยาลนัยววิชาธรรมศาสตรรและ การเมพองทว่าพระจนันทรร จนังหวนัดพระนครสยามประเทศ (ไทย) 4. พวิ บรู้ ล สงคราม และถรู้ ก ตอกยทขึ้ า สมนั ย “สงครามเยปน ” ตว่อตข้ านคอมมวิ วนวิ ส ตร ใ นสมนั ย รนั ฐ บาลจอมพลสฤษดวิ ดิ์ ธนะรนัชตร (และกปถรู้กสพบทอดโดยจอมพลถนอม กวิตตวิขจร และบรรดา นายพลและอทามาตยาธวิปไตยรว่ถุนตว่อๆมา) -การววิพากษค์ววิธภ ท ายใน หลนักฐานทรีพื่ไดข้มานรีขึ้ ใหข้ขข้อมรู้ลแกผข้รู้คข้นควข้าไดข้เปป นเพรียงบางสว่วน โดย จะตข้องตรวจสอบองประกอบของหลนักฐานทรีพื่เกรีพื่ยวกนับเวลา สถานทรีพื่ และบถุคคล ดนังนรีขึ้ 1.

bing.go.th/news_detail.co.prd.22 หลนักฐานนรีขึ้ จะตข้องเรรียบเรรียงขศึขึ้นไดข้หลายขนัขึ้นตอนมาก แตว่ในทรีพื่นขึ้รี ไดข้ เรรียบเรรียงขศึขึ้นสามขนัขึ้นตอน คพอศศึกษาวว่าเนพขึ้ อเปป นแบบไหน คข้นควข้า เมพพื่อใด คข้นควข้าทรีพื่ไหน คข้นควข้าจากอะไร และไดข้นทามาเรรียบเรรียง ใหมว่ จนไดข้เปป นเนพขึ้ อหาหรพอหลนักฐานตามทรีพื่ตข้องการและไดข้สรถุปเปป น ประเดปนสทาคนัญภายในเนพขึ้ อหาไวข้แลข้ว และหวนังวว่าหลนักบานนรีขึ้ จะเปป น ประโยชนรแกผข้รู้อพื่ น พ ดข้วย ออ้างออิง http://www.net/index.php? lay=show&ac=article&Id=538686244&Ntype=2 https://www.php? newsid=1348355339&grpid=03&catid=03 http://ewt.th/ewt/region2/images/article/news39 712/n20120506152952_457686.thaipoet.com/images/search?q http://www.siamintelligence.jpg .matichon.com/history-of-nationalism-andlocalism-on-thai-identity/ http://www.