You are on page 1of 12

წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი დედოფლისაჲ

*
და აწ დამტკიცებულად გითხრა თქუენ აღსასრული წმიდისა და სანატრელისა
იყო
მერვესა
წელსა
[მრ...]
სპარსთა
მეფისასა
კარად
სამეფოდ
წარემართა
ვარსქენ
პიტიახში,
ძჱ
არშუშაჲსი,
რამეთუ
პირველ
იგი-ცა
იყო ქრისტიანე, ნაშობი მამისა და დედისა ქრისტიანეთაჲ. და ცოლად
მისა იყო ასული ვარდანისი, სომეხთა სპაჲპეტისაჲ, რომლისათჳს ესე მივწერე
თქუენდა,
მამისაგან
სახელით
ვარდან,
და
სიყუარულით
სახელი
მისი შუშანიკ, მოშიში ღმრთისაჲ, ვითარცა-იგი ვთქუთ, სიყრმითგან თჳსით.
და უკეთურებისა მის სახისა ქმრისა მისისაჲსა მარადის გულს ეტყჳნ და
ევედრებინ
ყოველთა-ვე
ლოცვის-ყოფად
მისთჳს,
რაჲთა-მცა
ცვალა
იგი
ღმერთმან
სახისა
მისგან
უგუნურებისა
და
იქმნა-მცა
გონიერებასა
ქრისტჱსსა.
ხოლო
ამის
უბადრუკისა
და
სამ
გზის
საწყალობელისა
ვარსქენისი
ვითარ-მე ვინ თქუას ყოვლად განწირულისაჲ, ვითარ-იგი განაგდო სანატრელი
სასოებაჲ
ქრისტჱსი?!
ანუ
ვინ
არა
სტიროდის
მას,
რომელსა
არცა
ჭირი
ეხილვა,
არცა
შიში,
არცა
მახჳლი,
არცა
პყრობილებაჲ
ქრისტჱსთჳს?!
რამეთუ რაჟამს წარდგა იგი წინაშე სპარსთა მეფისა, არა თუ პატივისა
მოღებისათჳს,
არამედ
ძღუნად
თავსა
თჳსსა
შესწირვიდა
მეფისა
მის მიმართ უვარის-ყოფითა ჭეშმარიტისა ღმრთისაჲთა და თაყუანის-სცემდა
ცეცხლსა,
რამეთუ
ყოვლით
კერძო-ვე
თავი
თჳსი
ქრისტჱსგან
განაგდო.
ხოლო საწყალობელი ესე ცოლსა ითხოვდა სპარსთა მეფისაგან, რაჲთა-მცა
სათნო
ეყო
მეფესა,
და
ესრეთ
ეტყოდა,
ვითარმედ:
"რომელი-იგი
ბუნებითი ცოლი არს და შვილნი, იგინი-ცა ესრე-ვე მოვაქცინე შენსა შჯულსა,
ვითარცა-ესე მე". ამას უქადებდა, რომელ-იგი არა აქუნდა ჴელთა შუშანიკისგან.
მაშინ განიხარა მეფემან და ბრძანა ცოლად მისა ასული მეფისაჲ.
.
და
იჯმნა
მეფისაგან
სპარსთაჲსა
პიტიახშმან.
და
ვითარცა
მოიწია იგი საზღვართა ქართლისათა, ქუეყანასა მას ჰერეთისასა, ზრახვა-ყო,
რაჲთა აუწყოს და წინა მიეგებნენ მას აზნაურნი და მისნი ძენი და
მსახურნი მისნი, რაჲთა მათ გამო, ვითარცა ერთ-გული, სოფლად შევიდეს.
და
წარმოჰმართა
სადიასპანოჲთა
ცხენითა
მონაჲ
თჳსი,
ვითარ[მ]ცა
მოვიდა
დაბასა,
რომელსა
სახელი
ჰრქჳან
ცურტავ.
და
ვითარცა
მოიწია
და
შევიდა
წინაშე
შუშანიკისა,
დედოფლისა
ჩუენისა, და კითხვაჲ ჰრქუა. ხოლო სანატრელმან შუშანიკ ვითარცა წინაწარმეტყუელმან
ჰრქუა:
"უკუეთუ
სულითა
ცხოველ
არს
იგი,
ცოცხალ-მცა
ხართ იგი-ცა და შენ-ცა. უკუეთუ სულითა მომკუდარ ხართ, მოკითხვაჲ ეგე
შენი შენდა-ვე მოიქეცინ"*. ხოლო კაცმან მან ვერ იკადრა სიტყუად მისა,
ხოლო წმიდაჲ შუშანიკ აფუცებდა და ჰკითხვიდა დამტკიცებულად. ხოლო
კაცმან
უთხრა
მართალი
და
ჰრქუა,
ვითარმედ:
"ვარსქენ
უვარ
ყო
ჭეშმარიტი
ღმერთი".
ვითარცა
ესმა
ნეტარსა
შუშანიკს,
დავარდა
იგი
ქუეყანასა
ზედა
და
თავსა
დამართ
სცემდა
და
ცრემლითა
მწარითა
იტყოდა:
"საწყალობელ
იქმნა უბადრუკი ვარსქენ, რამეთუ უვარ-ყო ჭეშმარიტი ღმერთი და აღიარა
ატროშანი და შეერთო იგი უღმრთოთა, Ms. page: A_r და აღდგა და დაუტევა

და ვარქუ მე სანატრელსა მას ხუაშიადად-რე: ვითარ გეგულების. და. და მე ვარქუ მას: "ეგრჱთ [!] არს: მჴნე იყავ. რამეთუ მასმიეს მე პავლჱს მოციქულისაგან: არა დამონებულ არს ძმაჲ გინა დაჲ. რაჲთა უწყოდი და აღვწერო შრომაჲ შენი". Chapter:IV . ხოლო წმიდამან შუშანიკ მრქუა მე: "ხუცეს. ხოლო წმიდამან მან ცნა ზაკუვითი იგი ზრახვაჲ მისი და მოიზღუდა თავი მისი მტკიცედ. ვითარცა ვიხილე იგი გამწარებული. განათლებულნი წმიდისაგან ემბაზისა მადლითა სულისა წმიდისაჲთა. თანა ვჰყვანდი ეპისკოპოსსა მას. Chapter:III . მე მიუგე და ვარქუ მას: "მწარე გონებაჲ აქუს მას. თუ-მცა ვეზიარე საქმეთა და ცოდვათა ვარსქენისთა". ხოლო მე ვიჯმენ ადრე და მივიწიე დაბასა მას. არამედ კაცისა ვისა-მე წმიდისა ვანად მისრულ იყო კითხვად რაჲს-მე სიტყჳსა. და ვიდრე ჩუენ ამას სიტყუასა შინა ვიყვენით. მოთმინე და სულგრძელ". და მეცა. მითხარ მე. ნუუკუე მტერმან ვითარცა სრსჳლმან საძოვარი პოოს** შენ თანა. შენნი მოცემულნი არიან და შენ დაიცვენ ესენი. რომელსა სახელი ერქუა აფოც. ხოლო მან მრქუა მე: "რაჲსა მკითხავ ამას"? და მე მიუგე და ვარქუ მას: "მტკიცედ სდგა-ა?" და მან მრქუა მე: "ნუ იყოფინ ჩემდა. არამედ ჩუენ ყოველთა ვითარცა შვილთა გუხედევდ". მეცა ვტიროდე მის თანა-ვე და ვარქუ ნეტარსა შუშანიკს: "ღუაწლსა დიდსა შესლვად ხარ. არა მუნ იყო. და მყის მიიწია ჩუენდა დიაკონი შინაჲთ და გჳთხრა ჩუენ ესე ყოველი: მოსლვაჲ პიტიახშისაჲ და საქმენი დედოფლისანი. ხოლო ჩუენ აღვივსენით მწუხარებითა და დიდითა ტირილითა ვტიროდეთ განმწარებულნი ცოდვათა ჩუენთა წარმოჩინებისათჳს. ხოლო მან მრქუა მე: "უმჯობჱს არს ჩემდა ჴელთა მისთაგან სიკუდილი. ვიდრე ჩემი და მისი შეკრებაჲ და წარწყმედაჲ სულისა ჩემისაჲ. და მეცა დიდსა ღუაწლსა განმზადებულ ვარ". კაცი ერთი სპარსი მოვიდა და შევიდა იგი წინაშე ნეტარისა შუშანიკისა და ტირილით იტყოდა: "ესევითარი სახლი მშჳდობისაჲ ვითარ საწყალობელ იქმნა და სიხარული მწუხარებად გარდაიქცა?" ხოლო ზრახვითა იყო იგი ვარსქენისითა და ზაკუვით იტყოდა ამას და უნდა მონადირებაჲ ნეტარისაჲ მის. დედოფალო. ყოფად ერთ სამწყსო ერთისა მწყემსისა*. სახლაკი ერთი მცირე პოვა მახლობელად ეკლესიასა და შევიდა მუნ შინა სიმწარითა სავსჱ და მიეყრდნა ყურესა ერთსა და მწარითა ცრემლითა ტიროდა. და მე ვთქუ: "ეგრეთ არს". ჩუენი არა ხოლო თუ დედოფალი ოდენ იყავ. რომელსა-ცა იყო ნეტარი შუშანიკ. და ესრეთ ილოცვიდა და იტყოდა: "უფალო ღმერთო. ეკრძალე სარწმუნოებასა ქრისტჱსსა. და თანა მიიყვანნა სამნი იგი ძენი მისნი და ერთი ასული და წარადგინნა იგინი წინაშე საკურთხეველსა. უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსა".ტაძარი თჳსი და ღმრთის მოშიშებით ეკლესიად შევიდა. ხოლო მან მრქუა მე: "ჩემდა მარტოჲსა არიან ჭირნი ესე"! ხოლო მე ვარქუ მას: ჭირი შენი ჭირი ჩუენი არს და სიხარული შენი სიხარული ჩუენი არს. . გუემასა და ტანჯვასა დიდსა შეგაგდოს შენ". ხოლო ეპისკოპოსი იგი სახლისაჲ მის პიტიახშისაჲ. ხუცესი დედოფლისა შუშანიკისი. არამედ განეყენენ"*. და ვითარცა მწუხრისა ჟამი აღასრულეს.

მე არა ვეზიარო საქმეთა შენთა". ჯოჯიკ. ხოლო შენ დევნი შემოიხუენ. და შენი ადგილი დაგიტევებიეს და სხუად წარსრულ ხარ". და ხვალისა დღჱ ვითარ აღდგა პიტიახში.და შემდგომად სამისა დღისა მოვიდა ვარსქენ პიტიახში. ხოლო მამამან შენმან აღჰმართნა სამარტჳლენი და ეკლესიანი აღაშჱნნა და შენ მამისა შენისა საქმენი განჰრყუნენ და სხუად გარდააქციენ კეთილნი მისნი. ნუ წარსწყმედ სახლსა ამას სადედოფლოსა". მან ღმერთი ცათაჲ და ქუეყანისაჲ აღიარა და ჰრწმენა. Chapter:V . თრევით მოგითრიო". გჳწოდა ჩუენ ხუცესთა და მივედით. და არცა-ღა მე შენი ძმის ცოლი. და ვითარ მიიწინეს და შევიდეს წინაშე დედოფლისა და მრავალსა დასაჯერებელსა სიტყუასა ეტყოდეს მას. ვითარმედ დაჲ ვარ. ერთგან განზრდილნი. ჰრქუა მას წმიდამან შუშანიკ: "უწყი. და თუ მრავალი ტანჯვაჲ მოაწიო ჩემ ზედა. და უთხრა სპარსმან მან ფარულად და ჰრქუა: "მე ვითარ მიცნობიეს. მაშინ წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა მათ: "კაცნო ბრძენნო. ხოლო მან განიწყო გული და იბრდღუენდა მისთჳს. და ჯოჯიკ აღდგა და ცრემლით გარე განვიდა. ხოლო წმიდამან შუშანიკ თქუა: "არა თუ მე აღმემართა ხატი იგი და მე-მცა დავამჴუ. და ვითარცა ესმა ესე მისგან. გარნა ნუ დაგიჯერებიეს. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა ეპისკოპოსსა: "ვითარ მეტყჳ მე დაჯერებად ჩემდა. არცა ცოლი შენი დაჲ ჩემი არს. და ცოლი ჯოჯიკისი. და თქუენ ყოველნი თანა-მდებ იქმნენით". და საგებელსა ჩემსა ნაცარი გარდაასხ. და ვითარცა ფრიად აურვებდეს შუშანიკ და თანა წარიტანა ევანგელჱ მას. თქუენ კეთილად იტყჳთ. აწ მოავლინნეს მსახურნი და თრევით წარგიყვანოს შენ". და ვითარცა შენ შემოქმედი შენი უვარ-ჰყავ. ცრემლოოდეს ყოველნი. არღარა ჩემი მაზლი ხარ. ხოლო შენ ღმერთი ჭეშმარიტი უვარ-ჰყავ და ცეცხლსა თაყუანის-ეც. მიხარის. მერმე მიავლინა ჯოჯიკ. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა: "უკუეთუ შემკრას და მითრიოს. ვითარ-მცა მოსისხლეობაჲ იქმნა. რამეთუ დედათა ბუნებაჲ იწრო არს". და ჩუენ მიუგეთ და ვარქუთ: "წარსწყმიდე თავი შენი და ჩუენ-ცა წარგუწყმიდენ". და მე გეტყჳ შენ: ნუ რას ფიცხელსა სიტყუასა ეტყჳ მას. რომელნი მის კერძო და მისთა საქმეთა ზიარ ხართ". რამეთუ მან ღმერთი უვარ-ყო?" ხოლო ჯოჯიკ ევედრებოდა და ეტყოდა: "დაჲ ჩუენი ხარ შენ"". ხოლო ჩუენ ესე ყოველი მიუთხართ პიტიახშსა. რამეთუ მით სახითა იყოს განჩინებაჲ ჩემი მისგან". მეგონა მე. ცოლი შენი განდგომილ არს შენგან. და ეპისკოპოსი სახლისა თჳსისაჲ და ჰრქუა მათ: "ესრეთ არქუთ: აღდეგ და მოვედ ადგილსა თჳსსა და ნუ ეგევითარი გონებაჲ გიპყრიეს! უკეთუ (!) არა. ძმაჲ თჳსი. ჰრქუა მას ჯოჯიკ: უწყი მე. ვითარმედ შენ ჩემი ხატი დაამჴუ. ვითარმედ იგი ჩემდა მოვაქციო და ღმერთი ჭეშმარიტი აღიაროს. ეგრე-ცა მე შენ შეურაცხ-გყავ. მამამან შენმან წმიდანი შემოიხუნა სახიდ თჳსა. თჳსი აღდგა წმიდაჲ და და ტირილით ესრჱთ ნეტარი იტყოდა: . და აწ მე მაიძულებთ ამას ყოფად? ნუ იყოფინ ესე ჩემდა! და შენ. მაშინ-ღა იწყო სიტყუად და თქუა: "რაჲსა ჴელ-იწიფა ჩემ ზედა ცოლმან ჩემმან ესევითარისა საქმედ? აწ მივედით და არქუთ. და სიხარულით შეგჳმთხჳვნა და გურქუა ჩუენ: "აწ ნურას მერიდებით მე და ნუ-ცა-ღა გძაგ". ძმის ცოლი თჳსი. ხოლო მაგას ვერ ვჰყოფ. თუ-მცა მე მისა ცოლად-ღა ვიყავ.

ხოლო ცოლმან ჯოჯიკისმან მიართუა ღჳნოჲ ჭიქითა და აიძულებდა მას. -არცა მამაკაცი. და რაჲთა სხუაჲ არავინ შევიდეს ხილვად მისა. და რაჟამს შემწუხრდა. და უხეთქნა მას თავსა. და რაჟამს შევიდა იგი ტაძარსა მას. და ვითარცა მცირედ და-რე-სცხრა გულის-წყრომისაგან. ღმერთო. იკითხა და თქუა მსახურისა მიმართ მისისა. ვითარცა მჴეცი მძჳნვარჱ ყიოდა და იზახდა ვითარცა ცოფი. გამოუღო ჴელთა მისთა. და კუბასტი-ცა თავსა მისსა მოხეთქა და ჭირით."უფალო. და ვითარცა მკუდარი იდვა წმიდაჲ შუშანიკ ქუეყანასა ზედა. არცა დედაკაცი. და ვითარ ფრიად ევედრებოდა. ბრძანა განტევებაჲ მისი და სენაკსა ერთსა შეყვანებაჲ და კრძალულად დაცვაჲ მისი ერთითა მსახურითა. რამეთუ ყოველნი იგი დღენი უზმასა გარდაევლნეს. და თჳთ ნადირობად წარვიდა. ვიდრემდის გუემა იგი-ცა. და აღიპყრნა ჴელნი თჳსნი ზეცად წმიდამან შუშანიკ და თქუა: "უფალო ღმერთო. ვითარმედ მე გულითად სიკუდილდ მივალ". არცა მღდელთაგანი ვინ იპოვა მოწყალჱ. ესე თქუა და წარვიდა მათ თანა და თანა წარიტანნა ევანგელჱ თჳსი და წმიდანი იგი წიგნნი მოწამეთანი. არამედ სენაკსა შინა მცირესა. მოვიდა სპარსი იგი და მჴურვალედ ევედრებოდა მას. მაშინ თჳთ შევიდა და იხილა იგი და დაუკჳრდა დიდძალი იგი სიმსივნჱ მისი. და ვითარცა მოიწია ჟამი პურისაჲ. ხოლო სხუასა ნუ ვის უფლიედ ჩუენ თანა შემოსლვად". მაშინ შუელად აღდგა ჯოჯიკ. და იბრძოდეს. და ვითარცა მეტად აიძულეს. Chapter:VII . და ძლით წარიყვანეს ტაძრად. არამედ ყოველთა მე სიკუდილდ მიმითუალეს მტერსა ღმრთისასა ვარსქენს". შენ უწყი. და ჩაჰფლა. ძმაჲ მისი. მაშინ იწყო უჯეროსა გინებად ვარსქენ და ფერჴითა თჳსითა დასთრგუნვიდა მას. და ვითარცა ცისკარ ოდენ იყო. რაჲთა-მცა იგი ხოლო შესუა. რაჲთა-მცა საკრველთა მათგან განეტევა წმიდაჲ შუშანიკ. თუ-მცა მამათა და დედათა ერთად ეჭამა პური?!" და განყარა ჴელი და ჭიქაჲ იგი პირსა შეალეწა და ღჳნოჲ იგი დაითხია. და თუალი ერთი დაუბუშტა. და ამცნო მსახურსა მას და ჰრქუა: "ნუმცა ვინ შევალს ხილვად მისა". და აგინებდა ვარსქენ თესლ-ტომსა მისსა და სახლისა მაოჴრებელად სახელ-სდებდა მას. შევიდეს ჯოჯიკ და ცოლი მისი წინაშე წმიდისა შუშანიკისა. და აღიღო ასტამი. და შემდგომად ორისა დღისა მოვიდა მგელი იგი ტაძრად და ჰრქუა მსახურთა თჳსთა: "დღეს მე და ჯოჯიკ და ცოლმან მისმან ერთად პური ვჭამოთ. არა დაჯდა იგი თჳსსა მას გალიაკსა. Chapter: VI . რაჲთა-მცა მოიყვანეს წმიდაჲ შუშანიკ-ცა. არცა ერისა კაცი ვინ გამოჩნდა შორის ერსა ამას. მოუწოდეს ცოლსა ჯოჯიკისსა და ინებეს ერთად პურისა ჭამაჲ. ვითარმედ "წყლულებისა მისგან ვითარ არს ?" ხოლო მან ჰრქუა მას: "ვერ განსარინებელ არს იგი". ვითარცა კრავი მგელსა. ხოლო გემოჲ არარაჲსაჲ იხილა. და მჯიღითა სცემდა პირსა მისსა უწყალოდ და თმითა მიმოითრევდა. რაჲთა-მცა მას-ცა აჭამეს პური. . ჰრქუა მას წმიდამან შუშანიკ რისხვით: "ოდეს ყოფილ არს აქამომდე. და უბრძანა შეკრვაჲ მისი და ბორკილთა შესხმაჲ ფერჴთა მისთა.

ხოლო მან მრქუა მე: "ნუუკუე ცნას და მომკლას მე". და ვითარ შევედ შინა. და ჰრქუა წმიდათა ვინმე პიტიახშსა მარხვათა საკუთარმან ნურას მისმან. რამეთუ მე ამას ცხორებასა არღარად მეჴმარების". მივედ და მომართუ იგი ყოველი-ვე. და იყო იგი ბნელსა მას შინა მარხვით და ლოცვით და ტირილით. და ჩემი სამკაული მას არა დაუტეო. ხოლო მე მცირედ ვაიძულე მიღებად ჭამადი. რაჲსა ეგრე იქმ . არა მისი განზრდილი ხარ-ა? და თუ-ცა მოგკლას შენ მისთჳს. და ვითარ მოიწია აღვსებისა ორშაბათი და მოვიდა პიტიახში ბრძოლისა მისგან ჰონთაჲსა.იპოოს ვინმე. ოდეს იგი არა ჩემი ცოლი არს. და ვითარცა მოიწინეს დიდნი იგი მარხვანი. მაშინ შემიტევა მე ფარულად. და აღდგა და მივიდა ეკლესიად და ეტყოდა ეპისკოპოსსა მას აფუცას: "გამომეც ცოლი ჩემი. და მე ვარქუ მას: უბადრუკო. რამეთუ ფარულად იღუწიდეს და ნუგეშინის-სცემდეს. ღამე თუ განიკურნო!" ხოლო წმიდამან შუშანიკ მრქუა მე: "ხუცეს. და მე ვარქუ. და იპოვა ყოველი გებულად. რამეთუ დასაბამ სიხარულისა ქმნა ჩემდა ღამჱ ესე". და მე ვისწრაფდი გამოსლვად. აღიხილა. ხოლო მე მივედ და უთხარ წმიდასა შუშანიკს. მოვიდა ყრმაჲ ერთი და თქუა: "იაკობ მანდა არს-ა?!". დავალბე და მცირედ გემოჲ იხილა. ჰე. და ჩუენ-ღა ამას განვიზრახევდით. მაგას ნუ იტყჳ. რამეთუ ყბანი და ზოგნი კბილნი შთამუსრვილ არიან". რაჲ არს?!". რომელმან ესე შეიმკოს". Chapter:VIII . და კუალად თქუა: "მერმეცა იპოოს ვინმე. ვითარმედ: "რაჲ გინებს?" და მან მრქუა: "უწესს პიტიახში". ხოლო წმიდამან შუშანიკ მრქუა მე: "ნუ სტირ ჩემთჳს. ხუცეს. და სალბუნი და წამალი დაგდვა. მივიდა ნეტარი იგი შუშანიკ მახლობელად წმიდასა ეკლესიასა და იძია მცირჱ სენაკი და მუნ დაეყუდა. ხოლო ხუცესმან ერთმან ჰრქუა მას: "უფალო. ვერ ძალ-მიც გემოჲს ხილვად. ეშმაკი თხრიდა გულსა მისსა. ხოლო მან განიხარა ფრიად და მადლი მისცა ღმერთსა და ყოველი-ვე მომიძღუანა და მივართუ პიტიახშსა. და მე დამიკჳრდა. რაჲთა. თუ რაჲსა-მე მიწესს ამას ჟამსა? და მივისწრაფე და მივედ. რამეთუ სისხლი ესე განმწმედელი არს ცოდვათა ჩემთაჲ". ხოლო მე ვარქუ: "ნუ რას ისწრაფი. რომელი თუალთა შენთა შთაცუეულ არს. მაშინ მივიღე მცირედ ღჳნოჲ და პური. და მან მრქუა მე: "უწყია. -. რომელი მოეძღუანა სამოელ ეპისკოპოსსა და იოვანეს. და მან მიიღო ჩემგან. მაშინ მრქუა მე წმიდამან შუშანიკ: "ხუცეს. რომელმან განკაფოს იგი. რად განმაშორებ ჩემგან?" და იწყო გინებად და გმობად ღმრთისა სასტიკად. ვიხილე ხატი მისი დაბძარული და განსივებული და აღუტევე ჴმაჲ და ვტიროდე. მე ბრძოლად წარვალ ჰონთა ზედა. რაჲ-ცა რაჲ არს". მაშინ მრქუა მე წმიდამან შუშანიკ: "ხუცეს.ხოლო მე აღვდეგ და მივედ და ვარქუ მცველსა მას "მე ხოლო მარტოჲ შემიტევე და ვიხილო წყლულებაჲ იგი მისი". და იყო სენაკსა მას მცირჱ სარკუმელი და დაყო იგი. მიუძღუანოა სამკაული ესე მისი? ნუუკუე ითხოვდეს. ვითარმედ: ეტყჳ "ამათ მას". იყოს შენ თანა". და მე ვარქუ წმიდასა შუშანიკს: "მიბრძანე და მოგბანო სისხლი ეგე პირსა შენსა და ნაცარი.

Chapter: IX . თუ "მტკიცედ დეგ!" და თუალი ჰკიდა პიტიახშმან. არცა კუნესაჲ. რომელ ედვა ქედსა მისსა ზედა. ჰრქუა პიტიახშმან წმიდასა შუშანიკს: "შენდა ეგდენ ყოფად არს ფერჴითა შენითა სლვაჲ. და მუნ შეაყენეს წმიდაჲ იგი. შენ მე-მცა შემიწყალე-ა?" და ვითარცა იხილა დიდძალი იგი სისხლი. და თჳთ ფერჴნი დაიდგნის ძეძუსა მას ზედა. და ადგილდ-ადგილდ ქუე ძეძჳ დაეფინა. და უბრძანა სენაკაპანსა ერთსა. და ვითარცა სცეს კუერთხითა სამას ოდენ. შენ-ღა თავი თჳსი არა შეიწყალე და განსდეგ ღმრთისაგან. და ეგრეთ მოიყვანეს იგი ტაძრად. სხუაჲ ვერღარაჲ სცალდა სიტყუად. და მიჰყვანდა წმიდაჲ შუშანიკ უჴამური და თმა-გარდატევებული. და ვითარცა შევიდეს ციხედ. ძმანო ჩემნო და დანო ჩემნო და შვილნო ჩემნო. რამეთუ არღარა მიხილოთ ცოცხალი გამოსრული ციხით".. და მან ვერღარა იკადრა სიტყუად. მაშინ-ღა ჰრქუა წმიდამან შუშანიკ ურჩულოსა ვარსქენს: "უბადოო. რაჲთა წარიყვანონ წმიდაჲ შუშანიკ ციხედ. ხოლო წმიდამან შუშანიკ უკ-მოჰხედნა ერსა მას და ჰრქუა მათ: "ნუ სტირთ. ეგრეთ-ვე ედვა. მცირჱ და ბნელი. და დადუმნა ხოლო და სივლტოლად იწყო სწრაფით. მოხუცებულთა და ყრმათაჲ. რამეთუ პიტიახში იგი მჴედრ შეუდგა უკუანა კუალსა მისსა და აგინებდა მას მრავლითა გინებითა. მჴედრ მიმოდასდევნის და მეოტ ჰყოფნ მათ ყოველთა. და უნდა. ესთენ ოდენ ჰრქუა: "მტკი". პოვეს სახლაკი ერთი ჩრდილოჲთ კერძო. და დაჰბეჭდა ურჩულ[ო]მან ვარსქენ ბეჭდითა თჳსითა. სიმრავლჱ ურიცხჳ. რომელ დამოსდიოდა ჩჩჳლთა მათ ჴორცთა მისთა. და ვერვინ იკადრა თავსა მისსა დაბურვად. გარნა თუ ოთხთა გამოგიღონ". არარაჲ აღმოჴდა პირსა მისსა ვაჲებაჲ. რამეთუ უკუანა შეუდგეს. რაჲთა აქა ვიტანჯო და მუნ განვისუენო". და ჯმნულ-მცა ვარ მე თქუენგან ამიერითგან. ჴმაჲ აღემაღლა და ტიროდეს და იჴაჴდეს ღაწუთა მათთა და საწყალობელად დასთხევდეს ცრემლთა მათთა წმიდისა შუშანიკისთჳს. და ჯაჭჳ იგი. და ვითარცა მიიწინეს ჴიდსა მას ციხისასა. არამედ ლოცვასა მომიჴსენეთ. დიაკონი ვინმე ერთი მის ეპისკოპოსისაჲ დგა წმიდისა შუშანიკის თანა მას ჟამსა. და კუბასტნი შუშანიკისნი და ჴორცნი წულილ-წულილად დაებძარნეს ძეძუსა მას. ბოროტებდა და იტყოდა: "აჰა ეგერა არა გერგო შენ ეკლესიაჲ შენი და არცა ზურგნი ეგე შენნი ქრისტიანენი და უფალი იგი მათი.. მაშინ უბრძანა დადებად ჯაჭჳ ქედსა მისსა. მაშინ წარმოიყვანეს. და უბრძანა შეკრვაჲ მისი და ცემაჲ. რამეთუ ცოცხალი არღარა გამოსლვად ხარ. და ეგრეთ წმიდაჲ შუშანიკ თრევით მოითრია თიჴათა შიგან და ეკალთა ზედა ეკლესიით ვიდრე ტაძრადმდე. ხოლო წმიდამან შუშანიკ თქუა: "მე ამას მხიარულ ვარ. და ვითარცა იხილა პიტიახშმან ამბოხი იგი და ტირილი მამათაჲ და დედათაჲ.და იტყჳ ეგრეთ ბოროტსა და აგინებ ეპისკოპოსსა და წმიდასა შუშანიკს რისხვით ეტყჳ? ხოლო მან უხეთქნა კუერთხითა ხუცესსა მას ზურგსა. რომელსა გამოჰყვანდა იგი ტაძრით. და მივიდოდა წმიდისა მის თანა ამბოხი მრავალი დედებისა და მამებისაჲ. და საპყრობილესა ბნელსა შეაყენონ იგი და მოკუდეს. ვითარცა ერთი ვინმე შეურაცხთაგანი. ხოლო პიტიახშმან ჰრქუა მას: . რაჲთა-მცა ჰრქუა. ვითარცა მკუდარი მიეთრია.

და ვითარ მოვიდა ჯოჯიკ. ხოლო მე მრავლითა ვედრებითა ვარქუ მცველსა მას და უქადე ჭურჭერი ერთი სამისოჲ. ხუცეს?" ხოლო მცველმან მან მრქუა მე: "ესე-ღა თუ-მცა მეცნა. ხოლო პიტიახში ჩორდ წარემართა და ჯოჯიკ. თაყუანის-ცემითა უწყინოდ და კითხვითა წიგნთაჲთა მოუწყინებელად. ხოლო ბორკილთაჲ არა თავს-იდვა წმიდამან შუშანიკ ვიდრე აღსასრულამდე მითურთ. უკუანა სდევდა პიტიახშსა. რამეთუ ექუსი წელი ციხესა მას შინა აღასრულა და წესიერებითა საღმრთოჲთა ყუაოდა: მარხვითა. არა დახუდა. ჰკითხა მას და ჰრქუა: "აქამომდე ცოცხალ-ღა არს-ა საწყალობელი იგი?" ხოლო მან ჰრქუა: "უფალო. უტე. რაჲთა სიყმილითა მოკლან იგი. რამეთუ შიმშილითა უფროჲს ხოლო მოკუდების. ხოლო მან ჰრქუა: ნურარაჲ გგლიან. და ცოლნი და შვილნი და სახლნი თქუენნი. აღჰჴადა ჯაჭჳ იგი ქედსა მისსა. უბრალო-მცა ვარ. სიკუდილდ კერძო უფრო საგონებელ არს ვიდრე სიცოცხლით. და ვიხილე ტარიგი იგი ქრისტჱსი შუენიერად. რავდენი ღმერთმან მო-მცა მე სიტყუად. ბრძანა განტევებაჲ საკრველთაგან ოდენ. რაჲთა-მცა დაუტევა მოგობაჲ იგი და იქმნა იგი ქრისტიანე. და ვითარ შემიყვანა მცველმან მან. სნეულთა კურნებაჲ. ხოლო იგი ასწავებდა მას. რამეთუ არარას მიიღებს საზრდელსა". -. რაჲ ვის უჴმდა. და მან გულს-მოდგინედ შეიწყნარა და წარემართა . Chapter: X ციხით. რომელსა განბორებისა სალმობაჲ აქუნდა. და ვითარ მოიწია ჯოჯიკ. მარადის მღჳძარებითა. იხილენით თავნი თქუენნი. და მიეწია მას საზღვართა ჰერეთისათა და ევედრებოდა მას ფრიად. ჰე."ჰე. იყო ვინმე დედაკაცი ერთი სპარსი მოგჳ. განისუენე!" მაშინ დაადგინნა მცველნი მას ზედა და ამცნო მათ. ხოლო მე ვიწყე სიტყუად და განმტკიცებად მისა. და მესამესა კჳრიაკესა მოუწოდა მცველსა . და ვითარ ფრიად აწყინა. ზე-დგომითა.მოკუდეს". ვითარმედ: "მივედ იერუსალჱმდ და განსწმიდნე განბორებისა მაგისგან შენისა". და იგი ასწავებდა დედაკაცსა მას და ეტყოდა. და მოვიდოდეს მამანი და დედანი აღნათქუემთა შეწირვად და. უკუეთუ ვინმე შევიდეს მისა. ხოლო წმიდამან შუშანიკ მრქუა მე: "კეთილისა ამისთჳს სტირ-ა. მოვედ შენ ხოლო მარტოჲ". მიემადლებოდა წმიდითა ლოცვითა ნეტარისა შუშანიკისითა. მამაკაცი გინა დედაკაცი. ვტიროდე ფრიად. ოდეს საქმჱ ესე იქმნა წმიდისა შუშანიკის ზედა. და ძნიად თავს-იდვა შეტევებაჲ ჩემი და მრქუა მე: "რაჟამს დაღამდეს. შემკული საკრველთა მათგან*. ძმაჲ მისი. და მოვიდა იგი წმიდისა შუშანიკისა. და ესრეთ ეტყოდა მათ: "გეტყჳ თქუენ. რომელსა მოსცემდა მას კაცთ-მოყუარე ღმერთი: უშვილოთა შვილი. ხოლო დედაკაცმან მან თავს-იდვა ადრე-ადრე. რაჲთა-მცა ბრძანა საკრველთა მათგან განტევებაჲ მისი. და მიერითგან განითქუა ყოველსა ქართლსა საქმჱ მისი. არა-მცა შემოგიტევე შენ". და ვიჯმენ მისგან და წარვედ სწრაფით ვანად ჩემდა. მაშინ გამოვიდა ერთსა. ვითარ ვერ დამითმო გულმან. Chapter:XI . ბრმათა თუალთა ახილვაჲ. განაბრწყინა და განაშუენა ყოველი იგი ციხე სულიერითა მით ქნარითა. ვითარცა სძალი. რაჲ გიყო თქუენ". და მე.

ხოლო წმიდაჲ შუშანიკ ბოროტთა მათ გუემათა დათმენათათჳს იტყოდა. ვინ უწყის. ხოლო პიტიახშმან გამოარჩია ძუძუჲს-მტჱ მისი საკუთარი. ხოლო აწ. და ვითარ გარე მოიქცა იგი სიხარულითა დიდითა და მოიწია მუნ-ვე. არამედ შენნი მოცემულნი იყვნეს. ვითარმედ: "შვილნი იგი შენნი მიაქცინა მოგობასა". ჩორდ წარგცე შენ ანუ კარად კარაულითა". თუ კეთილსა რას-მე მივემთხჳო"). რაჲთა მოიყვანოს იგი ტაძრად. ხოლო მე თუ კარად ანუ ჩორდ წარმცე. და ვითარ ფრიად ვაიძულე. და განიკურნა იგი სალმობისა მისგან. მაშინ იწყო თაყუანის-ცემად ღმრთისა მიმართ ტირილითა დიდითა და თავსა თჳსსა ქუე დამართ სცემდა. მცირედ ოდენ გემოჲ იხილა და ვჰმადლობდით ღმერთსა. იყავნ ნებაჲ შენი. და მან თქუა: "ნანდჳლვე ვთქუ ეგე!" და მეორესა დღესა შემო-ვინმე-ვიდა და ჰრქუა წმიდასა შუშანიკს: "კეთილად მიუგე მას სიტყუაჲ იგი. რომლითა-იგი დღჱ და ღამჱ ზესკნელისა მის მეუფისა მიმართ სათნოსა მას გალობასა შესწირვიდა ცრემლით. ვითარცა გნებავს. რამეთუ მაგით სახით ეგულებოდა შეტყუვილი შენი და მას სხუაჲ ზრახვაჲ გულსა მოეჴადა სიბოროტისაჲ . და მერმე მოციქულნი მოავლინნა პიტიახშმან და ჰრქუა: "ანუ ნებაჲ ჩემი ყავ და მოვედ ტაძრად. და მიერითგან არღარავინ მიავლინა მისა. და უთხრეს ნეტარსა შუშანიკს. ვერცა ჩემდა შემძლებელ ხარ განყვანებად. Chapter: XII . არამედ სახელი-ცა მათი სძაგდა სმენად. ხოლო რაჟამს მიაქცინეს და უვარ-ყვეს ღმერთი. უკუეთუ არა მოხჳდე შინა. უკუეთუ შემძლებელ ხარ მკუდარსა აღდგინებად. რომელი ურდს დამარხულ არს. ვერღარა იკადრეს ხილვად მისა. რაჲთა-მცა სათნო ეყო ღმერთსა. და მე დამიცევ საქმეთაგან მტერისათა". მოვიდა იგი წმიდისა შუშანიკისა მადლისა გარდაჴდად და წარვიდა სახიდ თჳსა სიხარულით განმრთელებული. გარნა თუ მისა ვერ შემძლებელ ხარ აღდგინებად. ვითარმედ: ვინ უწყის. და ვითარცა ჰრქუა კაცმან მან: "ისმინე ჩემი და ჩამოვედ ტაძრად. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ნაცვალად ჭიჭნაუხტისა საქმისა დიდითა გულს მოდგინებითა ჴელთა აღიხუნა დავითნი და მცირედთა დღეთა შემდგომად ასერგასისნი იგი ფსალმუნნი დაისწავლნა. უფალო ღმერთო ჩემო. ვითარმედ შენ მომკალ და მარქუ მე: ცოცხალითა ფერჴითა არა გამოხჳდე შენ მაგიერ ციხით. და რამეთუ მოეძღუანა წმიდასა მას ეპისკოპოსსა საზრდელი. სულთ-ითქუნა და თქუა: "გმადლობ შენ. და ვიდრე მუნ ჟამადმდე მოვიდიან შვილნი იგი მისნი ხილვად დედისა თჳსისა. რამეთუ იყვნეს-ვე არა ჩემნი. ჰრქუა მას წმიდამან შუშანიკ: "არქუ მას უღმრთოსა. და მე მივედ და ვიხილე წმიდაჲ შუშანიკ დამშრშალი და დაბუშებული ტირილითა. პირველად დედაჲ შენი აღადგინე. და ვითარცა მიუთხრეს პიტიახშსა სიტყუაჲ იგი. თუ მუნ კეთილსა რას-მე შევემთხჳო და ბოროტსა ამას განვერე". უფალო. ხოლო წმიდამან შუშანიკ მიჰრქუა ესრეთ: "უბადოო და უგულისჴმოო. და გულსა ეტყოდა პიტიახში იგი სიტყუათა მათთჳს (ვითარ-იგი ჰრქუა მას. Chapter: XIII . გარნა თრევით განმითრიო". ვითარმედ: "ნუუკუე მთავართაგანსა ვის-მე ეცოლოს". და ნუ აოჴრებ სახლსა მას თქუენსა".გზასა მას სახელითა ღმრთისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსითა.

რომელსა-იგი წინაჲსწარ უღაღადებდი და ვეტყოდე. წყლითა განსივებულნი და განყჳთლებულნი. დაწერტილნი და დამჭნარნი და დამღიერებულნი. ვითარცა ვიხილე მატლი იგი. და გრწყილი და ტილი მოუგონებელი ადგილსა მას დასხმულ იყო. ექუსთა წელთა შინა არცა დღისი. და მცირედ ოდენ წუენი მხლისა შექმნული -. მოიწია წმიდისა და სამგზის სანატრელისა შუშანიკის ზედა წყლულებაჲ-ცა ჴორცთა მისთაჲ და დაუცხრომელად შრომათა მათ გამო დაუსივდეს ფერჴნი მისნი და თხრამლი აღმოსდიოდა ადგილდ-ადგილდ. მოუგონებელად დიდად მწუხარე ვიყავ და ვტიროდე ფრიად. შინა ნუ რამეთუ Chapter:XIV .იგი-ცა მცირედ -. პირ-მსივანნი და დღე-მოკლედ ცხორებულნი. ნუ მძიმე გიჩნ ესე. რომლისა მკჳდრნი-ცა მის ადგილისანი სავსენი სენითა. და შეიქმნა და დადნა ვითარცა ავლი. გარნა დღესა ხოლო კჳრიაკესა ეზიარის ჴორცსა და სისხლსა ქრისტჱს ღმრთისა ჩუენისასა.შენთჳს". რამეთუ ვერ დაგითმონ და მერმე ვერღარას შემძლებელ იყო ყოფად რაჲს-მე საქმედ კეთილსა ეგოდენითა მაგით ფიცხლად მარხვითა და მარადის ზე-დგომითა და ღამე ყოველ დაშურომითა. უმჯობჱს იყავნ ამათ მოკუდავთა შეჭმაჲ აქა-ვე ამას ცხორებასა". ჟამსა ზაფხულისასა ცეცხლებრ შემწუელი იგი მჴურვალებაჲ მზისაჲ. ხოლო დიდთა მათ მარხვათა აღვსებისათა ერგასისთა მათ დღეთა. და აწ მატლთა მაგათთჳს მხიარულ ხარ?. Chapter: XV . არცა საჭმელი რაჲ მიიღის. არცა დაიძინის. და თქუა: "ხუცეს. ვითარმედ: "ნუ ჯეკმა. და მან მრქუა მე ქენებით: "ნუ ვის თანა იტყჳ ძაძისა სამოსლისათჳს ცხორებასა ჩემსა. და ვითარცა მეშჳდე წელი დადგებოდა. კუალად მრქუა მე რისხვით: "ხუცეს. და მე მიუგე და ვარქუ: "ძაძისა სამოსელი მცირედ-ღა შეგერაცხაა საგუემელად. და ვითარცა აღივსებოდა მეექუსჱ იგი წელი საპყრობილესა მას შინა. წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა მას: "და შენ ღმერთი ძილსა გგონიეს*. ხოლო პურისა გემოჲ არა იხილის ვიდრე აღვსებადმდე. და მოხუცებული არავინ არს მათ ქუეყანათა. ჩარადოვანნი. და ქუე-საგებელად იყო გირჯაკი ერთი ძუელი და კაცთა თუალსა სასთაული ერთი ხალენისა უცნ სასთუნლით კერძო. და წყლულებანი დიდ-დიდნი იყვნეს და მატლი-ცა დასხმულ იყო წყლულთა მათ. ფსალმუნებითა და გალობითა". გარნა ალიზი ერთი დაიდვის სასთუნალ.მიიღის. სასთაულსა ზედა თავი არა მიდვის. რამეთუ შინაგან ძაძაჲ ემოსა და არავინ . რამეთუ მუნი იგი მატლი უდიდჱს არს და არა მოკუდების"*. რამეთუ ადრე ყოფად არს დატევებაჲ უბადრუკთა ამათ ჴორცთა ჩემთაჲ". და არცა-ღა მცირედ სადა სცა ჴორცთა მისთა განსუენებაჲ. და მე. რომელ-იგი აღიღო ჴელითა თჳსითა და მიჩუენებდა მე და ჰმადლობდა ღმერთსა. არცა ღამჱ არა დაჯდის ქუე. ვინაჲთგან პყრობილ ყვეს იგი ციხესა მას შინა. ჯეკმა დამაშურალობითა შრომათა მათ შინა სიმჴნისა მისისაჲთა სენი სნეულებისაჲ მოიწია მის ზედა. იტყჳს თჳთ უფალი: მე მიუგო სიტყუაჲ თქუენ წილ"**. რამეთუ დაუმძიმებ ჴორცთა მაგათ ზედა. და თაყუანის-საცემელად კილიკი ერთი მცირჱ ქუე წარუგდებიედ. რომელმან განუმზადნის სიტყუანი პირსა კაცისასა. რად მწუხარე ხარ? ვიდრე უკუდავთა მათ მატლთა შეჭმასა. ქარნი ხორშაკნი და წყალნი მავნებელნი. და მიერ დღითგან. და ესეთსა მას ციხესა შინა ექუს წელ პყრობილ იყო და მძიმეთა მათ საკრველთა შინა ადიდებდა ღმერთსა.

რომელი-იგი არა რაჲმე სათნო იყოს ღმრთისა. მჴევალი შენი. თანა დაუჯდა და ჰკითხვიდა სალმობათა მათთჳს. რომელსა-მცა აქუნდა წყალობაჲ და ტკივილი ჩემთჳს. და მივიდა ციხედ ხილვად სანატრელისა შუშანიკ მარტჳლისა. ვითარ მან უჟამოდ ნაყოფნი ჩემნი მოისთულნა და სანთელი ჩემი დაშრიტა და ყუავილი ჩემი დააჭნო. რაჲთა მომიტევნეს მე მრავალნი შეცოდებანი ჩემნი". რამეთუ ტანჯვითა მისითა მე ლხინებაჲ ვპოო. და ამცნებდა სლვად გზათა ღმრთისათა და ეტყოდა. ვითარ შეატყუა ჯოჯიკ. ვითარ ღმერთსა უნებს.იცოდა ჩემსა ემოსა. არამედ ყოველთა წარსავალსა მას გზასა მეცა წარვალ*". ვითარმედ მას დღესა განვალს წმიდაჲ იგი ჴორცთა ამათგან. ხოლო მათ ჰრქუეს: "ჩუენ თჳნიერ შენსა ფრიად დავშუერით. ხოლო ჯოჯიკ მსწრაფლ აღდგა ზე. და უგულისჴმოებისა და უწყალოებისა მისისათჳს მე წყალობასა მოველი იესუ ქრისტჱს მიერ უფლისა ჩემისა". გარეშე. და გუემათა და თრევათა მისთათჳს მე განსუენებასა მივემთხჳო. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა ჯოჯიკს და ცოლსა მისსა: "ჰყავთ წარმდებად საქმჱ ესე ჩემი. მაშინ-ღა აკურთხნა ჯოჯიკ და ცოლი და შვილნი მისნი და მონა-მჴევალნი მისნი და ყოველი ეზოჲ და პალატი მისი. წარვიდა და თანა წარიყვანნა ცოლი და შვილნი და მონა-მჴევალნი მისნი. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა მას: "თუ შენ სხუად სახედ ყრმებრ არარაჲ ჰქმენ. მიაგოს მას უფალმან***. ხოლო წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა: "ღმერთმან მიგიტევენინ. რამეთუ არავინ იპოვა კაცთაგანი. ხოლო გარეგან კაცთა თუალსა ანტიოქიისა პალეკარტი Chapter: XVI . შუენიერებაჲ სიკეთისა ჩემისაჲ დააბნელა და დიდებაჲ ჩემი დაამდაბლა. წარმავალ არს* და დაუდგრომელ. ვითარცა ყუავილი ველთაჲ. გარნა არა იყო სმენაჲ. და თუ რაჲმე შეგცოდეთ. ვითარცა კაცთა საწუთროჲსათა და სოფლის მოყუარეთა. ხოლო წმიდამან მან ჰრქუა: "კეთილ ვარ.მოიმკო** და ვინ განაბნია . არცა სიტყუაჲ". და მერმე. და ვინ სთესა -. ვითარმედ მიახლებულ არს ნეტარი დედოფალი წმიდაჲ შუშანიკ სიკუდილდ. წმიდაო მოწამეო და მარტჳლო სანატრელო ქრისტჱს ღმრთისაო". და ჯოჯიკ ჰრქუა: "მაგის სახისათჳს მოვედ მე შენდა. ხოლო მე აწ ამას ვჰმადლობ ღმერთსა. ჰრქუა: "მაკურთხე მე და ცოლი ჩემი. არა ვქმნე". ღმერთმან მოგიტევნეს შენ". და ღმერთმან საჯოს მის შორის და ჩემ შორის. მაშინ ჰრქუა წმიდამან შუშანიკ: "განვისაჯნეთ მე და ვარსქენ პიტიახში მუნ. მოგჳტევენ და ნუ მოიჴსენებ მედგრობათა ჩემთა". სადა მე და მან სწორი სიტყუაჲ ვთქუათ წინაშე უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტჱსა. სადა-იგი არა არს თუალ-ღებაჲ წინაშე მსაჯულისა მის მსაჯულთაჲსა და მეუფისა მის მეუფეთაჲსა. წმიდამან შუშანიკ ჰრქუა: "უკუეთუ ეგე ეგრეთ ჰყო შენ. ხოლო იგინი ამას ყოველსა სიტყუასა მისსა ზედა ტიროდეს მწარედ და ჰრქუეს: "მოგჳტევენ ბრალნი ჩუენნი და გუაკურთხენ. მძლავრ შე-ხოლო-ვიდა და თაყუანის-სცა პატიოსანსა ჯუარსა და მოიკითხა წმიდაჲ შუშანიკ. სადა არა არს რჩევაჲ მამაკაცისა და დედაკაცისაჲ**. უკუდავ მექმნე მე მაგით სიტყჳთა და ღმერთმან შესძინენ დღეთა ცხორებისა შენისათა". რომელმან-მცა შეაჯერა უღმრთოსა მას საწუთროსა მეუღლესა". რაჲთა. და ვითარცა მიიწია. ითხოვე ღმრთისაგან. ვითარმედ: ესე ყოველი ცხორებაჲ. რომელ-რაჲ-იგი ჰყავთ".და ვითარცა ესმა ჯოჯიკს. და შვილნი ჩემნი და მონა-მჴევალნი ჩემნი. პირველთა მათ უწესოთა საქმეთა აღუარებდა და ევედრებოდა წმიდასა შუშანიკს და ეტყოდა: "სძალო და მჴევალო ქრისტჱსო.

და განვბანეთ იგი მატლისა მისგან მიწოვანისა და თხრამლისაგან. და მაშინ-ღა ეპისკოპოსთა მათ ორთა-ვე. და უჯმნნა და გამოგზავნნა იგინი მშჳდობით. Chapter: XVII . რომელნი-ესე ჩემთჳს მოშუერით და ეზიარენით ვნებათა ამათ ჩემთა და ჭირთა და ტანჯვათა. და რომელმან წარიწყმიდოს თავი თჳსი. და შეჰვედრებდა ნეშტთა მათ ძუალთა მისთასა და უბრძანებდა დასხმად ადგილსა მას. მსგავსად მის-ვე სახისა აზნაურნი დიდ-დიდნი და ზეპურნი დედანი. ხოლო მე რაჲმე რაჲ შემძლებელ ვარ. აზნაურნი და უაზნონი სოფლისა ქართლისანი მოვიდეს. ცრემლითა სავსენი. ვითარმედ: "მე რაჲ ვარ. და მონაწილე იყვნეს და თანაზიარ შრომათა მისთა. და შევჰმოსეთ მჩურითა მით. რომლისათჳს-ცა ჰრქუა წმიდამან შუშანიკ. ძლევისა მისთჳს დიდებასა ღმრთისა მიმართ შესწირვიდეს. და ეგრეთ სხუათა მათ აღვიღეთ გუამი იგი ფრიად დამაშურალი და დაჭმული მატლთა. კაცი ცოდვილი და გლახაკი ესე. ხოლო მე. მოიწია თავი იგი ეპისკოპოსთაჲ სამოელ და იოვანე ეპისკოპოსი. Chapter: XVIII . რაჲთა ბორკილი იგი ფერჴთაჲ ბრძანოს საცოდ და ნაკურთხევად ყოველთათჳს. ვინაჲ-ცა-იგი პირველად გამოითრიეს. რომელ-იგი იყვნეს განმამტკიცებელ და დიდად დამაშურალ. მან პოოს იგი***. იყვენით ყოველნი კურთხეულ უკუნისამდე ჟამთა". და მოიწია დღჱ იგი წოდებისა მისისაჲ. რომელნი-იგი გულს-მოდგინებით მონაწილე ყოფილ იყვნეს შრომათა მათ მისთა სანატრელობით. მისი-ვე მოყუასი. მადლობით წარჰგზავნიდეს ნავთ-სადგურისა მის მიმართ ქრისტჱსისა. გუემათა ამათ ჩემთა და თრევათა და შეურაცხებათა -მივემთხჳო მე დიდებასა და პატივსა ცათა შინა დაუსრულებელსა". ვითარცა ახოვანსა მჴნესა მიჰვედრიდეს ქრისტესა. რამეთუ მშჳდობით მას ზედა დავწევ და დავიძინე**. და მაშინ-ღა მსწრაფლ მოიღო სანატრელმან მან ეპისკოპოსმან იოვანე შესაგრაგნელად სუდარი წმიდაჲ წმიდათა მათ და პატიოსანთა ნაწილთა მისთაჲ. აჰა ესერა წინა-განმზადებულსა მას გზასა წარვალ საუკუნესა. შემდგომად ჯოჯიკისა. სახლეულითურთ თანა -ყოფით იყვნეს მონა. Chapter: XIX . ჭირისა ამის წილ ჩემისა ქრისტემან მომმადლოს მე სიხარული. არამედ ყოვლად სავსემან ქრისტემან აღგავსენინ თქუენ ყოვლითა კეთილითა. და იგინი ჯმნულნი.გლახაკთათჳს -შეიკრიბა. ეგრეთ-ვე. რომელმან ადიდა იგი". და ჰმადლობდა ღმერთსა და თქუა: კურთხეულ არს უფალი ღმერთი ჩემი. ვითარცა მამასა და მამა-მძუძესა შემვედრა მე. და მოუწოდა ეპისკოპოსსა მისისა სახლისასა აფოცს და მადლსა მისცემდა მისა მიმართ მოწლეობისა მისისათჳს. ვითარცა ჴართა მჴნეთა დაუღლევილთა ზესკნელისა მის ფასისათა. და ეტყოდა: "უკუეთუ ღირს რაჲმე ვარ უკუანაჲსკნელი ესე მეათერთმეტჱ მოქმედი ვენაჴისაჲ*. იოანე და აფოც. და გამოვიდეს ციხით და წარვიდეს. და შეჰვედრა სული თჳსი უფალსა ყოველთა შემწყნარებელსა. მერმე. სატანჯველთა ამათ წილ განსუენებაჲ. და თხოვასა ერთსა ითხოვდეს მისგან ყოველნი იგი ეპისკოპოსნი და აზნაურნი ერთბამად. არა-ღირსი ესე? ხოლო ღმრთის-მოყუარებისა თქუენისათჳს ხუცესმან აღავსენ წადილი თქუენი მაგის სახისათჳს. საყუარელნო. ყოვლით კრებულითურთ ფსალმუნითა .

რომელი ყოვლითა ყოველთა მიმართ შემძლებელ არს*** და განამჴნნის მამანი-ცა და დედანი-ცა და თჳსთა მათ თჳსი იგი ძლიერებისა ძლევაჲ მიჰმადლის ყოველთა. .სულიერითა და კეროვნითა აღნთებულითა და საკუმეველითა სულნელითა აღვიხუენით პატიოსანნი ძუალნი და გამოვიხუენით წმიდასა მას ეკლესიასა. მერვესა თთჳსასა და დღესა ოთხშაბათსა. რომელსა განვაწესეთ საჴსენებელი წმიდისა შუშანიკისი სადიდებელად და საქებელად ღმრთისა. და მეორედ გუემაჲ მისი შემდგომად აღვსებისა ზატიკსა. და მას ღამესა ანგელოზთა სახედ ღამჱ იგი განვათიეთ და დავითის ქნარითა მით ყოვლად ძლიერსა ღმერთსა და ძესა მისსა უფალსა ჩუენსა იესუ ქრისტესა ვადიდებდით. ამჱნ. და დღე ხუთშაბათი იყო. რომელნი ეძიებენ მას ერთითა გულითა. და დავჰკრძალენით წმიდანი იგი და დიდებულნი და პატივ-ცემულნი ნაწილნი წმიდისა შუშანიკისნი განმზადებულსა მას ადგილსა. და არს დასაბამი ტანჯვათა მათ წმიდისა შუშანიკისთაჲ თთუესა აპნისისასა. და კუალად ტანჯვაჲ ვარდობისა თთუესა ათცხრამეტსა. დღესა ორშაბათსა. მამისა და ძისა და სულისა წმიდისა. რომლისა შუენის დიდებაჲ უკუნითი უკუნისამდე. და აღსრულებაჲ მისი თთუესა ოკდონბერსა ათჩჳდმეტსა საჴსენებელსა წმიდათა მათ და სანატრელთა მოწამეთა კოზმან და დამიანჱსთა. Chapter: XX .