ธรรมะเช้านี้

รักแท้ ไม่หาเหตุผลทางปาก
(คุณดังตฤณ)

คนเราเกิดมาขาดประสบการณ์ทางความรักกัน
หมด เรียนรู้ล่วงหน้าไม่ได้ เหมือนๆ กันหมดว่า องค์
ประกอบของรักแท้มีอะไรบ้าง
ต่อให้ได้ยินคำว่า ‘ถนอมน้ำใจ’ มากี่ครั้งก็ไม่เข้าใจ
ทำไม่เป็น เก่งเองแต่เรื่องทิ่มแทงหรือต่อให้ได้ยินสุภาษิต
ท่านว่า ‘ไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า’ ก็เข้าใจแค่ตัว
อักษร แต่ไม่เข้าถึงว่ามันคืออย่างไร
เข้าใจและเข้าถึงแต่เรื่องหาพวกมารุมยำ
สัญชาตญาณมนุษย์จะสนองอัตตาตัวเองก่อน เอาตัวเอง
เป็นเครื่องตัดสินถูกผิดก่อน โน่นทำได้ นี่ทำไม่ได้ อัตตาสั่ง
ทั้งนั้น แล้วค่อยโดนชีวิตสอนเอาว่า ทำได้ก็จริงอยู่ แต่ทำ
แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไม่ได้ก็น่าเห็นใจตัวเอง แต่เห็นใจตัวเอง
แล้วต้องเจออะไรบ้าง
ตอนอยากประชดประชัน เรารู้แต่ความรู้สึกของตัว
เองว่าใจมันดิ้นเร่าๆ อย่างไร ถ้าไม่ได้กระทบกระแทกอีกฝ่าย
แล้วจะเก็บกดสาหัสเพียงใด แต่เราแทบไม่รู้เลยว่า ใจอีก
ฝ่ายที่โดนกระทบกระแทกไปนั้นจะเกิดความเสียหายทาง
ความรักขนาดไหน
ตอนอยากฉีกหน้าเขาหรือเธอ เรานึกไปเองว่า อาย
แล้วคงเข็ด มีคนอื่นๆ พากันเห็นใจเรา เดี๋ยวเขาคงดีขึ้น แต่
เราไม่รู้เลยจริงๆ ว่าได้ฝังความเจ็บปวด หรือกรีดให้เกิด
แผลแสบไว้ข้างในเธอเพียงใด
อัตตาและสัญชาตญาณดิบจะเหนี่ยวนำให้เราหลง
นึกไปว่า ถ้าจะรักษาความรักไว้ก็ต้องเอาถูกเอาผิดกันให้ชัด
หรือไม่ก็คิดไปเองว่า ความรักน่าจะดีขึ้น ถ้าใช้คำพูดคาดคั้น
กันแรงๆ การทำหน้าเครียดคาดคั้น เอาถูกเอาผิด หรือลาก
คนรอบตัวมาลงคะแนนเสียงว่าข้างไหนชนะ ล้วนแล้วแต่
เป็นการก่อทุกข์ทางใจ ซึ่งเป็นอริกับความรัก ไม่เคยเป็น
มิตรกับความรัก
คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจความจริงข้อนี้ไปตลอดชีวิต
จึงไม่ได้รู้จักรักแท้กันทั้งในชาตินี้และชาติหน้า เพราะยิ่งวัน
ยิ่งสั่งสมแรงผลักให้ยิ่งอยากออกห่าง ไม่ใช่ทวีแรงดึงดูดให้
ยิ่งอยากเข้าใกล้

มีเพียงส่วนน้อย ที่เจอทั้งบทเรียนชนิดเจ็บเข้า
กระดูกดำ กับทั้งมีผู้ชี้นำให้เข้าใจถูกว่า รักของหญิงชายที่
เป็นสุข ไม่ใช่การยื่นดาบปลายปืนจ่อคอหอยกัน ไม่ใช่เอา
คนรอบข้างมาขู่เข็ญให้ยอมรับผิดกัน รักของหญิงชายที่แท้
เริ่มต้นจากความคาดหวังที่จะมีความสุข ไม่มีใครเตรียมใจ
ติดคุก ไม่มีใครทำใจว่า เดี๋ยวจะต้องทนทุกข์ตลอดชีวิต
รักของหญิงชายที่ยั่งยืน คือการออกเดินทางเป็น
เส้นตรง เก็บเกี่ยวความสุขระหว่างทางทีละน้อย ไม่ใช่
ตะกรุมตะกรามเรียกร้องความสุขโฮกใหญ่ทีเดียว ไม่เผื่อใจ
ไว้ว่าจะเจอทุกข์หนักทุกข์เบาบ้างเลย
หลังจากคาดคั้นเอาถูกเอาผิดกับคนอื่น ต้องหมั่น
ถามเอาคำตอบจากตัวเองทุกครั้งด้วยว่า ที่ทำลงไป ที่พูด
ออกไป คือการได้ความรู้สึก หรือเสียความรู้สึก คือการ
รักษาความรักหรือทำลายความรักกันแน่เมื่อเอาถูกเอาผิด
กับตัวเองตรงนี้ ใจจะค่อยๆเริ่มฉลาด รู้ว่าทำอย่างไร ที่รัก
จะเป็นรัก โดยไม่ต้องคาดคั้นให้รัก!
ที่มา : https://www.facebook.com/dungtrin

ประโยคทิ้งท้าย :
อัตตาและสัญชาตญาณดิบ จะเหนี่ยวนำให้เราหลงนึกไปว่าถ้า
จะรักษาความรักไว้ ก็ต้องเอาถูกเอาผิดกันให้ชัด หรือไม่ก็คิดไปเองว่า
ความรักน่าจะดีขึ้น ถ้าใช้คำพูดคาดคั้นกันแรงๆ
แต่ รักของหญิงชายที่แท้ เริ่มต้นจากความคาดหวังที่จะมี
ความสุข ไม่มีใครเตรียมใจติดคุก ไม่มีใครทำใจว่า เดี๋ยวจะต้องทนทุกข์
ตลอดชีวิต
รักของหญิงชายที่ยั่งยืน คือการออกเดินทางเป็นเส้นตรง เก็บ
เกี่ยวความสุขระหว่างทางทีละน้อย ไม่ใช่ตะกรุมตะกรามเรียกร้องความ
สุขโฮกใหญ่ทีเดียว ไม่เผื่อใจไว้ว่าจะเจอทุกข์หนักทุกข์เบาบ้างเลย หลัง
จากคาดคั้นเอาถูกเอาผิดกับคนอื่น ต้องหมั่นถามเอาคำตอบจากตัวเอง
ทุกครั้งด้วยว่าที่ทำลงไป ที่พูดออกไป คือการได้ความรู้สึก หรือเสียความ
รู้สึก คือการรักษาความรัก หรือทำลายความรักกันแน่
เมื่อเอาถูกเอาผิดกับตัวเองตรงนี้ ใจจะค่อยๆเริ่มฉลาดรู้ว่าทำ
อย่างไร ที่รักจะเป็นรัก โดยไม่ต้องคาดคั้นให้รัก!
“คุณดังฤณ”