Η θριαμβευτική νίκη του Θεού πάνω στις «αντίθεες δυνάμεις»!

Τὴν θριαμβευτικὴ νίκη καὶ τὴν
ἀδιαμφισβήτητη κυριαρχία τοῦ Θεοῦ πάνω στὶς
ἀντίθεες δυνάμεις παρουσιάζει ἡ σημερινὴ
εὐαγγελικὴ περικοπὴ μέσα ἀπὸ τὸ θαῦμα τοῦ
Χριστοῦ
στοὺς
δαιμονισμένους
τῶν
Γεργεσηνῶν. Τὸ περιστατικὸ αὐτὸ ἀναδεικνύει
τὴν λυτρωτικὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ποὺ
ἐλευθερώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὶς δαιμονικὲς
δυνάμεις, οἱ ὁποῖες τὸν βασανίζουν, τὸν
ταλαιπωροῦν καὶ τὸν καταδυναστεύουν.
Ἡ κατάσταση τῶν δαιμονισμένων
ἦταν
φρικτὴ
καὶ
ἐξαιρετικὰ
τραγική.
Ἐμφανίζονται
κοινωνικὰ
ἀπροσάρμοστοι,
ἐφόσον ἔμεναν στὰ μνήματα, θεωρούμενοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους «χαλεποὶ λίαν»,
δηλαδὴ πολὺ ἐπικίνδυνοι. Καὶ αὐτό, γιατί κατέχονταν ἀπὸ τὴν μανία τῆς
ἐπιθετικότητας, «ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης», τόσο
ποὺ κανένας δὲν τολμοῦσε νὰ περάσει ἀπὸ τὸν δρόμο ἐκεῖνο. Οἱ ἄλλοι
Εὐαγγελιστὲς συμπληρώνουν στὶς παράλληλες διηγήσεις τους γιὰ τὸ ἴδιο γεγονὸς
καὶ ἄλλα χαρακτηριστικὰ τῶν δυστυχισμένων αὐτῶν ἀνθρώπων. Μᾶς λένε,
λοιπόν, ὅτι εἶχαν ἐσωτερικὴ διάσπαση τῆς προσωπικότητάς τους: «λεγεὼν ὄνομά
μοι, ὅτι πολλοί ἐσμεν», τὸ ὄνομά μου εἶναι λεγεών, γιατί εἴμαστε πολλοὶ (Μάρκ.
5, 9). Πράγματι, οἱ δαιμονικὲς δυνάμεις διαιροῦν καὶ διασποῦν τὸν ἄνθρωπο. Τὸν
ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ κομματιάζουν τὴν ὕπαρξή του. Ὁ ἄνθρωπος
γίνεται μᾶζα ποὺ κυριαρχεῖται ἀπὸ ἀνεξέλεγκτες δυνάμεις. Ἀλλὰ καὶ ἡ τάση τῆς
αὐτοκαταστροφῆς ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη σύμπτωμα τῶν δαιμονισμένων:
«κατακόπτων ἐαυτὸν λίθοις», κατακοβόταν μὲ πέτρες (Μάρκ. 5,5). Αὐτὸ σημαίνει
ὅτι καθετὶ ποὺ ὑποτάσσεται στὴν δαιμονικὴ δύναμη διαλύεται καὶ καταστρέφεται,
ἀπὸ τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο μέχρι καὶ τὰ ζῶα στὰ ὁποῖα, μόλις μπῆκαν, οἱ

1

δαίμονες σκόρπισαν τὸν ὄλεθρο. Ὁ Χριστὸς ἦρθε, βέβαια, στὸν κόσμο, γιὰ νὰ
λύσει τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου. Θὰ μποροῦσε νὰ τονισθεῖ ὅτι ἡ δαιμονοπληξία καὶ οἱ
ψυχικὲς ἀσθένειες συνδέονται πιὸ καθαρὰ μὲ τὸ γεγονὸς τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς
παρουσίας κακοῦ στὸν κόσμο. Κάποιες φορὲς ὅλα αὐτὰ παρουσιάζονται σὰν μιὰ
προσωπικὴ ἐχθρικὴ δύναμη πάνω στὸν ἄνθρωπο, ποὺ δηλητηριάζει τὴν ζωή του
καὶ δημιουργεῖ μιὰ μορφὴ κυριαρχίας ἐπάνω του. Σὲ μιὰ τέτοια ἀνθρώπινη
συμφορὰ καὶ ἀπόγνωση φαίνεται καθαρὰ ἡ κυριαρχία καὶ ἡ καταδυνάστευση τοῦ
διαβόλου.
Ἀπὸ τὸν ὀρθολογιστὴ ἄνθρωπο τῶν καιρῶν μας τίθεται ἕνα ἐρώτημα
ποὺ προκαλεῖ τὴν χριστιανική μας συνείδηση. Εἶναι δυνατὸν στὴν ἐποχὴ τῆς
καταπληκτικῆς προόδου καὶ ἀνάπτυξης, τῶν πρωτοφανῶν τεχνολογικῶν
ἐπιτευγμάτων καὶ ἐπιστημονικῶν ἁλμάτων νὰ μιλᾶμε ἀκόμη γιὰ δαίμονες καὶ
δαιμονισμένους; Ὁ θετικιστὴς ἄνθρωπος δὲν συμμερίζεται πλέον τὶς ἀντιλήψεις
ἄλλων ἐποχῶν, ποὺ θεωροῦσαν τὴν ἀρρώστια ἐπήρεια τῶν πονηρῶν πνευμάτων.
Ἀλλὰ ὅποιος ἀμφισβητεῖ τὴν ὕπαρξή τοῦ διαβόλου καὶ τὴν ἀρνητικὴ καὶ
φθοροποιὸ ἐπίδρασή του στὴ ζωὴ μας, ἂς μὴν ξεχνᾷ τὸν στίχου τοῦ ποιητῆ ποὺ
λέει ὅτι «ἡ πιὸ πετυχημένη πονηριὰ τοῦ διαβόλου εἶναι νὰ μᾶς πείθει ὅτι δὲν
ὑπάρχει». Σίγουρα, δὲν θὰ βροῦν τὸν διάβολο ὅσοι τὸν ψάχνουν ἀκόμη στὶς
τερατόμορφες παραστάσεις ἄλλων ἐποχῶν, γιὰ νὰ τοὺς φοβίσει καὶ νὰ τοὺς
τρομάξει. Δυστυχῶς, ὅμως, αὐτὸς ὑπάρχει καὶ κρύβεται πάντοτε μέσα στὴν
δύναμη τοῦ πολύμορφου κακοῦ ποὺ μᾶς βασανίζει καὶ μᾶς ταλαιπωρεῖ, ποὺ μᾶς
τυραννᾷ καὶ μᾶς καταδυναστεύει. Ὁ ἀδιάφορος πνευματικὰ ἄνθρωπος,
ἀνυποψίαστος στὴν παρουσία τοῦ διαβόλου καὶ εὐάλωτος στὴν πανουργία του,
παρασύρεται. Ἐδῶ ἡ ποικιλία τῶν μορφῶν καὶ τῶν εἰδῶν, τῶν περιπτώσεων καὶ
τῶν ἐκδηλώσεων τοῦ δαιμονικοῦ στοιχείου στὴν ζωή μας εἶναι κραυγαλέα. Ἡ
οὐσία τοῦ δαιμονικοῦ στοιχείου εἶναι ἡ ἄρνηση τῆς ζωῆς, ἡ καταστροφὴ καὶ ὁ
μηδενισμός της. Ὅ,τι ἐκμηδενίζει τὴν ζωὴ εἶναι ψέμα. Ἐδῶ ἀνήκει ὁ διάβολος, ὁ
ὁποῖος εἶναι ἀνθρωποκτόνος καὶ «ὅταν λαλεῖ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι
ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοὺ», ὅταν λέει ψέματα ἐκφράζει τὸν ἑαυτό του,
γιατὶ εἶναι ψεύτης καὶ πατέρας τοῦ ψεύδους ( Ἰωάν. 8,44). Ἡ βία, τὸ μίσος, ἡ
αὐτοκαταστροφή, τὸ παράλογο τῆς ζωῆς, ἡ σύγχρονη εἰδωλολατρία εἶναι μορφὲς
δαιμονισμοῦ στὴν ζωή μας, γιὰ νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε στὶς φανερὲς καὶ
κραυγαλέες ἐκδηλώσεις τοῦ διαβόλου, ποὺ, ἂν καὶ ἀλλάζουν μορφή, παραμένουν
πάντα στὴν οὐσία ἴδιες, σατανολατρεία, μαγεία, μαντεία καὶ ἄλλα παρόμοια.
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, ὅ,τι εἶναι ἡ ζωὴ καὶ προάγει τὴν ζωὴ εἶναι ἀλήθεια. Μὲ
αὐτὴν τὴν ἔννοια ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ὁδὸς, ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή. Δὲν φθάνει, ὅμως,
μόνο νὰ ἀναγνωρίσουμε τὴν δύναμή Του (αὐτὸ τὸ ἔκαναν καὶ οἱ δαίμονες), ἀλλὰ
νὰ αἰσθανθοῦμε τὴν ἀγάπη Του καὶ νὰ ἀνταποκριθοῦμε σὲ αὐτὴν, γιὰ νὰ ζήσουμε
καὶ νὰ σωθοῦμε.

2

Με τη σιωπή, την υπομονή, την ανοχή και την προσευχή
ωφελούμε τον άλλον ψυχικά
Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό,
στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Ούτε και
με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό· αν το
καταλάβουμε, θα βοηθήσομε. Το μυστικό είναι η προσευχή μας, η αφοσίωσή μας
στον Θεό, ώστε να ενεργήσει η χάρις Του. Εμείς, με την αγάπη μας, με τη
λαχτάρα μας στην αγάπη του Θεού, θα προσελκύσουμε την χάρη, ώστε να
περιλούσει τους άλλους, που είναι πλησίον μας, να τους ξυπνήσει, να τους
διεγείρει προς το θείο έρωτα. Ή, μάλλον, ο Θεός θα στείλει την αγάπη Του να
τους ξυπνήσει όλους. Ό,τι εμείς δεν μπορούμε, θα το κάνει η χάρις Του. Με τις
προσευχές μας θα κάνομε όλους άξιους της αγάπης του Θεού.
Να γνωρίζετε και το άλλο. Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που
ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι
του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται άγιοι και πολλές φορές εμείς τους κατηγορούμε.
Θυμηθείτε τον Απόστολο Παύλο, τι λέγει: «Ου δε επλεόνασεν η αμαρτία,
υπερεπερίσσευσεν η χάρις». Όταν το θυμάστε αυτό, θα αισθάνεσθε ότι αυτοί
είναι πιο άξιοι κι από σας κι από μένα. Τους βλέπουμε αδύνατους, αλλά όταν
ανοίξουν στον Θεό, γίνονται πλέον όλο αγάπη κι όλο θείο έρωτα. Ενώ είχανε
συνηθίσει αλλιώς, τη δύναμη της ψυχής τους τη δίδουν μετά όλη στον Χριστό
και γίνονται φωτιά από αγάπη Χριστού. Έτσι λειτουργεί το θαύμα του Θεού μέσα
σε τέτοιες ψυχές, που λέμε «πεταμένες».
Να μην αποθαρρυνόμαστε,
ούτε να βιαζόμαστε, ούτε να
κρίνομε
από
πράγματα
επιφανειακά κι εξωτερικά. Αν,
για παράδειγμα, βλέπετε μια
γυναίκα
γυμνή
ή
άσεμνα
ντυμένη, να μη μένετε στο
εξωτερικό, αλλά μπαίνετε στο
βάθος, στη ψυχή της. Ίσως είναι
πολύ καλή ψυχή κι έχει
υπαρξιακές αναζητήσεις, που τις
εκδηλώνει με την έξαλλη
εμφάνιση. Έχει μέσα της δυναμισμό, έχει τη δύναμη της προβολής, θέλει να
ελκύσει τα βλέμματα των άλλων. Από άγνοια, όμως, έχει διαστρέψει τα
πράγματα. Σκεφθείτε αυτή να γνωρίσει τον Χριστό. Θα πιστέψει, κι όλη αυτή την

3

ορμή θα την στρέψει στον Χριστό. Θα κάνει το παν, για να ελκύσει την χάρι του
Θεού. Θα γίνει αγία.
Είναι ένα είδος προβολής του εαυτού μας να επιμένουμε να γίνουν οι άλλοι
καλοί. Στην πραγματικότητα, θέλομε εμείς να γίνομε καλοί κι επειδή δεν
μπορούμε, το απαιτούμε απ’ τους άλλους κι επιμένομε σ’ αυτό. Κι ενώ όλα
διορθώνονται με την προσευχή, εμείς πολλές φορές στενοχωρούμεθα κι
αγανακτούμε και κατακρίνουμε.
Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη
ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε,
κάνουμε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ, όπως,
παραδείγματος χάριν, η μάνα το παιδί της. Η μάνα μεταδίδει στο παιδί όλο το
άγχος της για τη ζωή του, για την υγεία του, για την πρόοδό του, έστω κι αν δεν
του μιλάει, έστω κι αν δεν εκδηλώνει αυτό που έχει μέσα της. Αυτή η αγάπη, η
φυσική αγάπη δηλαδή, μπορεί κάποτε να βλάψει, δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο με
την αγάπη του Χριστού, που συνδυάζεται με την προσευχή και με την αγιότητα
του βίου. Η αγάπη αυτή κάνει άγιο τον άνθρωπο, τον ειρηνεύει, διότι αγάπη είναι
ο Θεός.
Η αγάπη να είναι μόνον εν Χριστώ. Για να ωφελήσεις τους άλλους, πρέπει να
ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού, αλλιώς δεν μπορείς να ωφελήσεις τον
συνάνθρωπό σου. Δεν πρέπει να βιάζεις τον άλλο. Θα έλθει η ώρα του, θα έλθει
η στιγμή, αρκεί να προσεύχεσαι γι’ αυτόν. Με τη σιωπή, την ανοχή και κυρίως
την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά. Η χάρις του Θεού καθαρίζει τον
ορίζοντα του νου του και τον βεβαιώνει για την αγάπη Του. Εδώ είναι το λεπτό
σημείο. Άμα δεχθεί ότι ο Θεός είναι αγάπη, τότε ένα άπλετο φως θα έλθει πάνω
του, που δεν το έχει δει ποτέ. Θα βρει έτσι τη σωτηρία.
Διασκευασμένο Απόσπασμα από το Βιβλίο
«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΙ»
του ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ

4

Related Interests