Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ

Η φετινή χρονιά βρίσκει τους φοιτητές που μπήκαν στο 5ο έτος αντιμέτωπους με την
σκληρή πραγματικότητα του σύγχρονου Επιχειρηματικού Πανεπιστημίου. Ο υπεύθυνος του
μαθήματος της γυναικολογίας-μαιευτικής 5ου έτους ανακοίνωσε στην πρώτη ομάδα της
κλινικής την πρόθεση της έδρας για μία εξεταστική διαδικασία που αγγίζει τα όρια της
παράνοιας. Εξετάσεις πολλαπλής επιλογής στο 5ο έτος, με μισή ύλη, με βάση το 9(ή το 8,
σε περίπτωση αρνητικής βαθμολογίας), εξετάσεις πολλαπλής επιλογής στο 6ο έτος, με την
άλλη μισή ύλη, με βάση το 9(ή το 8 με αρνητική) και συνολική προφορική εξέταση σε όλη
την ύλη στο 6ο έτος. Σημείωση: δικαίωμα για συμμετοχή στην προφορική εξέταση του 6ου
έτους θα έχουν μόνο όσοι έχουν περάσει και τις δύο εξετάσεις πολλαπλής επιλογής. Είναι,
λοιπόν, κατανοητό ακόμα και για ένα βρέφος πως με βάση αυτή τη διαδικασία, το να
παίρνεις πτυχίο θα είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Η αλήθεια είναι πως η αλλαγή αυτή
δεν είναι κάποια “μεγαλειώδης” επινόηση των καθηγητών της γυναικολογίας αλλά
εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής κεφαλαίου και ΕΕ για τη σύγχρονη
3βάθμια εκπαίδευση και το ρόλο της. Οι αλυσίδες και οι βάσεις του 8-9 οξύνουν τους
ταξικούς φραγμούς, ενώ οι εντατικοποιημένοι ρυθμοί σπουδών ενισχύουν την
ιδεολογική καθυπόταξη των φοιτητών ώστε να γίνουν οι αυριανοί εργαζόμενοιμισθωτοί σκλάβοι που θα δουλεύουν εντατικά και “αποτελεσματικά” για τα κέρδη
του αφεντικού τους. Η γυναικολογία δεν είναι η μόνη έδρα που προωθεί το συγκεκριμένο
μοντέλο. Για δικαίωμα εξέτασης στη χειρουργική πτυχίου ο φοιτητής θα πρέπει να έχει
περάσει χειρουργική σημειολογία(μάθημα 3ου έτους), χειρουργική παθολογία 1 και
χειρουργική παθολογία 2(μαθήματα 4ου έτους). Επίσης, για την παιδιατρική(6ο έτος)
προαπαιτούμενο είναι το φυσιολογικό παιδί(5ο έτος), επομένως βλέπουμε ότι το πρόβλημα
δεν είναι αποκλειστικά με τη γυναικολογία αλλά και με διάφορα άλλα μαθήματα.

ΕΝΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ Η ΣΚΛΗΡΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Τα παραπάνω είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων
αγγίζει το 75% στην εποχή της δομικής κρίσης του καπιταλισμού. Το πρώτο που έχει
χτυπηθεί και αποτελειώνεται είναι η φοιτητική μέριμνα. Οι εστίες δεν επαρκούν την
ώρα που ο αριθμός των φοιτητών που έχει ανάγκη για στέγαση ολοένα και
αυξάνεται, στις λέσχες κόβεται η δεύτερη μερίδα ενώ οι μεταφορές αξιώνουν 1,20
ευρώ για να ανεβείς και να κατεβείς από το πανεπιστήμιο. Σαν να μη φτάνουν αυτά,
οι φοιτητές ιατρικής έχουν να αγοράσουν τις εργαστηριακές τους ποδιές, τα στηθοσκόπιά
τους και τα χειρουργικά ρούχα. Την ίδια στιγμή στη μνημονιακή Ελλάδα επικρατεί ακραία
φτώχεια που συνεχώς αυξάνεται, οι μειώσεις μισθών είναι στην ημερήσια διάταξη, η
ανεργία είναι στο ζενίθ και άρα η συντήρηση ενός φοιτητή από την οικογένειά του
καθίσταται σχεδόν αδύνατη. Ως αποτέλεσμα, οι περιπτώσεις των φοιτητών που
εργάζονται ενώ σπουδάζουν τείνουν να γίνουν η συντριπτική πλειοψηφία και ως
φυσικό επακόλουθο έρχεται η καθυστέρηση των σπουδών και ίσως και η μη
πραγματοποίησή τους. Ο ελεύθερος χρόνος είναι πολυτέλεια και οι φοιτητές
αντιμετωπίζουν προβλήματα όσον αφορά την κοινωνικοποίησή τους σε
συνδυασμό με τις οικονομικές δυσκολίες. Το μέλλον περιλαμβάνει ανεργία ή στην
“καλύτερη” επισφαλή εργασία.

Η ΟΛΟΜΕΤΩΠΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο της επίθεσης που εξαπολύει το κεφάλαιο
στον εργαζόμενο λαό. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πιστή στις επιταγές της ΕΕ και του
ελληνικού καπιταλισμού προωθεί ένα νέο αντεργατικό νομοσχέδιο ώστε να τσακίσει
πλήρως την εργατική τάξη. Το δικαίωμα στην απεργία θα αποτελέσει παρελθόν και
αυτό που προτείνεται είναι να γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη των εργοδοτών.
Επίσης, θεσμοθετείται το lock out, το δικαίωμα δηλαδή στον εργοδότη να κλείνει
την επιχείρησή του και να αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους. Σε μια συγκυρια
οπου έχει περάσει το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο και ξεπουλιεται κάθε ίχνος δημόσιας
υπηρεσίας.
Οι συνδικαλιστικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα
κατακερματίζονται οδηγώντας σε πλήρη υποταγή τους εργαζόμενους και έτσι μιλάμε για
συνολική καταστροφή όσων δεν έχουν καταστραφεί σε αυτά τα 6 μνημονιακά χρόνια. Από
την άλλη η συγκυβέρνηση γίνεται ο εγγυητής της ανατολικής Μεσογείου για την πολεμική
μηχανή του ΝΑΤΟ προσφέροντας 2,4 του ΑΕΠ(το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό μετά τις
ΗΠΑ) αλλά και έμψυχο δυναμικό. Συμμετέχει ενεργά στην επίθεση κατά των
προσφύγων, κλείνοντας τα σύνορα, τοποθετώντας νατοϊκες βάρκες στο Αιγαίο,
ενισχύοντας τη frontex και στοιβαζοντας τους σε hotspot, πλήρως ταυτισμένη με
τις ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης-φρούριο.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΑΠ
Πολύ σημαντικό είναι να αναφερθεί ποιος είναι ο «ρουφιάνος» μέσα στο πανεπιστήμιο. Η
ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, διαλαλεί ότι είναι η «υπεύθυνη παράταξη» και ότι κάνει πράγματα για το
καλό των φοιτητών με «αίσθημα ευθύνης» αυτό που δε λέει όμως στους φοιτητές είναι
η ευθυγράμμισή της με την επίθεση του κεφαλαίου. Χρόνια και χρόνια στηρίζει στο
πανεπιστήμιο
όλες
τις
αντιδραστικές
αναδιαρθρώσεις,
το
νόμο
Διαμαντοπούλου, την πανεπιστημιακή αστυνομία, την επιχειρηματικοποίηση
των ιδρυμάτων. Γιατί μπορεί το βράδυ να κερνάει μπουκάλια και σφηνάκια
πρωτοετείς και μη, το πρωί όμως πηγαίνει να ψηφίσει τις αλυσίδες και την
εντατικοποίηση. Οι καθηγητές της γυναικολογίας ήταν όσο πιο σαφείς γίνεται: «Τις
αλλαγές αυτές στο πρόγραμμα σπουδών τις ψηφίσαμε εδώ και 3 χρόνια, οι εκπρόσωποί
σας το ήξεραν, έπρεπε να το ξέρετε κι εσείς». Πριν 3 χρόνια λοιπόν η ΔΑΠ κατείχε
4/7 έδρες στο ΔΣ του συλλόγου και ήταν οι δικοί της εκπρόσωποι που πήγαν
και υπέγραψαν αυτή την αλλαγή στο πρόγραμμα σπουδών. Και που τόσα
χρόνια αυτοδυναμίας της οι αναδιαρθρώσεις που πρότεινε και ψήφιζε
οδήγησαν σε τέλμα το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο. Φυσικά και οι δαπίτες θα
σου πουν ότι «δεν ξέρουν τίποτα» ή ότι «ήταν παλιοί εκείνοι που τα ψήφιζαν αυτά, εμείς
είμαστε καλύτεροι» ή κάποια ηλίθια δικαιολογία ώστε να τσιμπήσεις. Για να πάρουμε
μια γεύση για την παράταξη της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη(γελάμε), στο
Χημικό η ΔΑΠ τοποθετήθηκε για τη δημόσια δωρεάν σίτιση στέγαση κάπως
έτσι: «Εμείς διαφωνούμε ιδεολογικά με τη δωρεάν σίτιση στέγαση»(υπάρχει
γραμμένο). Βέβαια και πάλι οι δικοί μας δαπίτες θα σου πουν ότι ουδεμία σχέση έχουν
με αυτούς του κακούς δεξιούς του Χημικού. Φυσικά και έχουν σχέση όλοι μαζί, είναι τα
μνημονιακά ζόμπι της σχολής που σε «δαγκώνουν» ώστε να αποδεχτείς τη
μοίρα σου και να συνεχίσεις υποταγμένος με μικρά διαλείμματα τσάμπα
σφηνακίων.

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ
Η απάντησή μας δε μπορεί να είναι ουτε μέσα σε θεσμικά πλαίσια, ούτε σε συνδιαλαγη με
τους μεγαλοκαθηγητάδες. Το ζήτημα που υπάρχει στην κλινική της γυναικολογιας
δεν αφορά μόνο το 5ο έτος και όπως είδαμε είναι ένα μόνο μικρό κομμάτι από την

επίθεση που δέχονται οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι. Γι αυτό είναι απαραίτητη η
συμμετοχή όλων στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, διότι μόνο μέσα από τις μαζικές και
συλλογικές διαδικασίες μπορούν να έρθουν νίκες και να αποκτήσουμε δωρεάν ποδιές,
δωρεάν στηθοσκοπια, δωρεάν μεταφορές και συνολική δωρεάν παιδεία και ένα
Πανεπιστήμιο των αναγκών μας. Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητος ο αγώνας για την
ανατροπή της ευρύτερης πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου, με το αντικαπιταλιστικό
πρόγραμμα ως αντιπροταγμα. Για κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων
επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, ρήξη κι έξοδο απο την ΕΕ, διαγραφή χρέους,
απεμπλοκή από τον ιμπεριαλιστικό μηχανισμό του ΝΑΤΟ, τερματισμό του πολέμου, ανοιχτά
σύνορα για όλους, είναι απαραίτητη η σύνδεση μας με το εργατικό κίνημα και τους
αγώνες του. Φυσικά, όλα αυτά δε μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς τον φοιτητικο-εργατικό
έλεγχο ώστε φοιτητές και εργαζόμενοι να είμαστε εμείς που θα ασκούμε την
εξουσία μας πάνω σε κάθε αφεντικό και εκμεταλλευτή.