You are on page 1of 7

MIT O AMORZE I PSYCHE

Była sobie raz piękna księżniczka imieniem Psyche, co po grecku znaczy: dusza. Do jej
pałacu zjeżdżało wielu młodych i starych, aby ją podziwiać i składać cześć. Nie składano już
czci Afrodycie, a za najpiękniejszą uważano Psyche. Kiedy tylko bogini miłości się o tym
dowiedziała wezwała swego syna Erosa.
- Rozbudź w tej pysznej dziewczynie miłość do najokropniejszego potwora żyjącego na ziemi
- rozkazała Afrodyta.
- Dobrze matko - i Eros wyjął swój łuk wraz z strzałami.
Lecąc nad ziemią ujrzał śliczną twarz Psyche i natychmiast się w niej zakochał. Porwał ją z
zamkowego dziedzińca w swe ramiona i nie minęła chwila jak stali na gołej i pustej skale.
Wtedy z ziemi powstał błyszczący diamentami i złotem pałac. Posiadał tysiąc komnat, a w
każdej z nich jak żywe stały posągi bogów. W niektórych miejscach rosły drzewa i kwiaty.
Tutaj zostawił Eros swą wybrankę. Królewna zaczęła zwiedzać budowlę. Z przyjściem nocy
zleciał na swoich skrzydłach Eros, ale zabronił Psyche patrzeć na swoją twarz. Dziewczyna
tak uczyniła. Pałac odkryły siostry Psyche.
- Nie wierz mu! - wołały. - To musi być jakiś potwór. Lepiej sprawdź tą jego twarz.
Łatwowierna królewna, gdy nadeszła noc, ujęła w ręce lampkę oliwną i podeszła do śpiącego
na łożu boga. Widząc twarz pięknego młodzieńca zatrzęsła się, a gorąca oliwa spłynęła na
obnażone ramię Erosa. Ten otworzył oczy i zniknął. Zniknął też baśniowy pałac. Bezradna
dziewczyna została na pustej wysokiej skale. Nikt nie mógł jej stąd zabrać do jej prawowitego
pałacu, nikt nie wiedział że tu jest. Z resztą nie chciała tam wracać. Chciała odnaleźć i być z
Erosem. Niestety Afrodyta postanowiła zsyłać na nią ból, cierpienie i zgryzotę. Na szczęście
bóg miłości, który także ją kochał, nie zapominał o niej wcale i pomagał jej jak tylko mógł.
Widząc to nieszczęście Dzeus zawołał:
- Dość się już Psyche nacierpiała! Niech żyje na Olimpie.
Tak też się stało. Przy smutnym Erosie stanęła jego ukochana! Odbył się ślub i żyli w
szczęściu na Olimpie.
MIT O APOLLO I DAFNE
Apollo i Dafne przedstawia zawartą w mitologii greckiej historię tragicznej miłości Apolla
(bóg piękna, miłości i poezji). Był nie lada łucznikiem, podśmiewał się z Erosa, który był
niedościgłym strzelcem, że lepiej strzela od niego z łuku. Co bardzo zdenerwowało boga
miłości. Wyjął ze swojego kołczanu dwie strzały. Jedna była złotą strzałą miłości, którą raził
Apollina, a strzałą z ołowiu, zabijającą zdolność do pokochania jakiegokolwiek mężczyzny
ukuł nimfę Dafne. Tak więc zakochany młodzieniec próbował złapać płochliwą nimfe, gonił
ją przez góry i lasy, ona nie poddawała się. Kiedy już prawie ją doganiał, ona zwróciła się z
modlitwą do matki Ziemi a ta zamieniła ją w drzewko laurowe. Tak to Bernini ukazał chwilę,
w której piękna Dafne przemienia się w drzewo. Rzeźba jest bardzo dynamiczna. Nimfa
krzyczy z przerażenia, gdy czubki jej placów zamieniają się w gałązki, a jej nogi zaczyna
osłaniać kora.

aby zabić Minotaura i uwolnić lud ateński od strasznej daniny. Marsjasz zgodził się. córki Pitteusa. Skóra ta wisi teraz w jaskini. herosa ateńskiego. władcy Trojdzeny (w innej wersji Ajtry i boga Posejdona). jak wydać wyrok na rzecz Apollina. aby nie zabłądzić w krętych korytarzach. co ja zrobię ze swoim. Początkowo nie mogła zrozumieć. Wówczas pozornie łagodny Apollo okrutnie zemścił się na Marsjaszu zdzierając z niego żywcem skórę i przybijając ją do sosny (niektórzy mówią.Rzucam ci wyzwanie. Tezeusz posłuchał rady Ariadny i przywiązał nić u wejścia do Labiryntu. I oto Marsjasz został pokonany. stanęła nad strumieniem i zagrała na flecie przypatrując się swemu wizerunkowi w wodzie. został zaprowadzony do króla Minosa. oba bowiem instrumenty spodobały się muzom. Tezeusz uciekając do Aten. Niewinną ofiarą klątwy został Marsjasz. jak śmiesznie wygląda z sinymi i nabrzmiałymi policzkami. Znalazł flet i ledwie przyłożył go do warg.Androgeosa. Minotaur (syn Minosa i Pazyfae).MIT O APOLLO I MARSJASZU Pewnego dnia Atena zrobiła sobie podwójny flet z kości rogacza i grała na nim podczas uczty bogów. który wyzwał go na zawody. Wywołało to oczywiście gniew Apolla. MIT O ARIADNIE Legenda o pięknej Ariadnie rozpoczyna się w chwili przybycia na Kretę Tezeusza. przeznaczonej na haracz dla Minotaura. Wołali. żywiącym się ludzkim mięsem. wybudowanej przez Dedala na polecenie króla Minosa. że zawody nie zostaną rozstrzygnięte. Kiedy Tezeusz przybył na Kretę. flet sam zagrał natchniony wspomnieniem muzyki Ateny. był potworem o ciele mężczyzny i głowie byka. Zdawało się. Obróć go grając i śpiewając jednocześnie. gdy Apollo zawołał doMarsjasza: . Gdy sobie uświadomiła. Zwycięzca miał prawo ustalić dowolną karę dla pokonanego. Po drodze jednak. zabrał Ariadnę ze sobą. Ariadna dała potajemnie Tezeuszowi nić i powiedziała co ma czynić. Postanowiła pomóc Tezeuszowi. że do platanu). Marsjasz chodził po Frygii w orszaku Kybele radując muzyką chłopów. Pięknej Ariadnie na widok młodego i dumnego Ateńczka żal ścisnął serce na myśl o jego niechybnej śmierci w zawiłych korytarzach Labiryntu. ze jej gra sprawia przyjemność pozostałym bóstwom. Apollo natomiast obrócił swą lirę i śpiewał tak piękne hymny ku czci bogów olimpijskich. Tego oczywiście z fletem zrobić nie można. Król Krety chciał w ten sposób ukryć potwora przed oczyma poddanych i zapewnić mu pożywienie. Apollo zaś na sędziów powołał muzy. Zrób ze swoim instrumentem to. w odwecie za śmierć w Atenach młodszego syna króla Minosa . syna króla Egeusza i królowej Ajtry. gdyż każdy kto wszedł do Labiryntu nie znajdował drogi wyjścia. przed gniewem króla Minosa. którzy o niczym nie wiedzieli. Mieszkał na Krecie w specjalnej budowli zwanej Labiryntem. a Marsjasz zachował się niemądrze nie zaprzeczając. Trzymając w ręku kłębek nici wszedł z Ateńczykami do Labiryntu. porzucił ją na . Tezeusz wyruszył na Kretę w grupie młodzieży ateńskiej (siedmiu młodzieńców i siedem dziewic). Poszła więc sama do lasu frygijskiego. że muzom nie pozostało nic innego. Odważny Tezeusz zabił straszliwego potwora i zwijając nić znalazł bez trudu drogę powrotną. Wyruszył na tę wyprawę dobrowolnie. z której wypływa teraz rzeka Marsjasz. że sam Apollo na swej lirze nie potrafiły piękniej muzykować. kto instrument weźmie do ręki. chociaż wyglądało na to. rzuciła flet i obłożyła klątwą każdego. dlaczego Hera i Afrodyta śmieją się cichozasłaniając twarze dłońmi. Kiedy nazajutrz grupa Ateńczyków została przyprowadzona do Labiryntu.

Podstepnie pod postacia łabedzia Zeus oczarowal Ledę która wczesniej odpychala jego zaloty. jedną trzecią z Afrodytą i jedną trzecią tam. Gdy wyrósł na pięknego młodzieńca. Niezręczna sytuacja dostarczyła wiele rozrywki zebranym bogom. wyraz pochodzenia semickiego ). Kiedy kladla sie do swego lozka. Zeus (w innej wersji muza Kalliope ) wskrzesił Adonisa i zarządził. Zeus przeniósł między gwiazdy. troszczyli sie o kazdego czlonka rodziny. O całym sporze dowiedział się Ares (być może powiedziała mu o tym sama Persefona) i nasłał na Adonisa wielkiego odyńca. skąd została zabrana na Lemnos i poślubiona przez Dionizosa. nie przeczuwala podstepu.wyspie Naksos. Z kropli krwi.Uwiodl krolowa.krola Sparty. MIT O LEDZIE Leda . która mówiła. Byla zachwycona pieknym zwierzeciem i poswiecala mu cala uwage. Bóg postanowił się .diadem Ariadny. Umierającego znalazła Afrodyta i poprosiła Zeusa o wskrzeszenie ukochanego. Romans został odkryty przez wszechwiedzącego boga słońca Apolla. Dzik zabił młodzieńca. Wulkan po odkryciu zdrady sporządził sieć w którą zamierzał schwytać kochanków a na świadków nierządnego czynu wezwał innych bogów. W tajemnicy przed wszystkimi powierzyła go w opiece Persefonie . a potem nie dotrzymał tej obietnicy.karmila go oraz w nocy zabierala do swej sypialni. że jedną trzecią roku Adonis spędzi z Persefoną. Ślubny dar Dionizosa . Z rośliny wypadło niemowlę cudnej urody.Zeus postanowil dzialac. Adonis zawsze wybierał Afrodytę. Pewnego wieczora Leda wypila za duzo wina. kłem rozdzierając mu udo. MIT O MARSIE I AFRODYCIE Opowieść mówi o zdradzie bogini Wenus z bogiem wojny Marsem. Nie chciała się na to zgodzić Persefona. Oni też mieli rozstrzygnąć co zrobić z przyłapana parą. żył tam sobie król Minos wraz ze swoją małżonką. istniało potężne państwo miasto o tej samej nazwie.żona Tyndareosa. byli to blizniacy Kastor i Polideukes.pan. MIT O AFRODYCIE I ADONISIE Po dziesięciu (księżycowych) miesiącach kora na drzewie mirtowym podniosła się i pękła. Mężem Wenus był Wulkan (Hefajstos). Gdy Minos obiecał złożyć pewnego byka w ofierze potężnemu Posejdonowi. lecz Persefona również zakochała się w Adonisie i zwrócić go nie chciała. gdzie chce. Afrodyta chciała go odzyskać. Para królewska choć bardzo się starała nigdy nie mogła się doczekać potomka.ktora po pewnym czasie urodzila dwa jajka. że Adonis umarł i teraz należy do królestwa umarłych (czyli również do niej samej). Pazyfeą. wyrosły kwiaty – adonisy (inaczej miłek). Jakis czas pozniej Leda urodzila dwie coreczki Helene i Klitajmestre. Znalazła go Afrodyta i nazwała go Adonisem (adon . MIT O MINOTAURZE Dawno temu na pięknej wyspie Kreta. Byli oni nie rozłaczni. które padły na ziemię.

mitów tebańskich (podróże Kadmosa . I tak też się stało. syn króla Aten. hipotetyczne miejsce schronienia Europy. jest w dzisiejszych czasach atrakcją turystyczną Krety. Po jakimś czasie okazało się że królowa jest w ciąży. Mit o Europie jest początkiem tzw. młody Tezeusz poznał śliczną córkę króla Krety.) Mit o porwaniu Europy chętnie był wykorzystywany jako temat wielu dzieł antycznej sztuki greckiej i rzymskiej.zemścić. Niestety tego szczęścia nie było widać w samym pałacu królewskim gdzie w tej chwili przebywał król ze swoją małżonką oraz nowonarodzonym dzieckiem. Niektóre źródła mówią także o trzecim: Sarpedonie . przybrał postać pięknego białego byka i zjawił się na łące. konstruktorem. Po przybyciu wraz z innymi braćmi i siostrami na wyspę Minosa. fenickiego władcy miast Sydonu i Tyru . dopóki nie przepłynął morza i nie dobiegł do cudownej groty położonej na Krecie . Minos nie wiedząc co począć z takim synem. który adoptował jej dzieci. Zeus-byk korzystając z tej sytuacji zerwał się do ucieczki i nie spoczął. Europa uwiedziona łagodnością i delikatnością byka usiadła na jego grzbiecie. uczucie miłości do wspomnianego wcześniej byka. zakochawszy się w Europie. miejscu zabaw Europy i jej towarzyszek. ale także i sztuki europejskiej na przestrzeni wieków od XVI do XVIII . architektem w całym antycznym świecie) wybudować potężny pałac dla swojego syna. Ariadna przekazała ukochanemu kłębek nici i kazała mu przywiązać początek sznurka do wejścia do budynku i rozwijać kłębek dopóki nie spotka potwora. MIT O EUROPIE Europa według mitologii greckiej była córką Agenora . Grota. Gdy stwór padnie martwy. Uważano ją za najpiękniejszą kobietę na świecie. Słynęła z niezwykłej urody. Przed wejściem Tezeusza do labiryntu. Europa wyszła później za mąż za Asteriosa. Zeus . wszyscy mieszkańcy cieszyli się szczęściem rodziny królewskiej. Minotaur. założenie Teb . Tezeusz powrócił z labiryntu i wspólnie z Ariadną popłynęli do Aten. był pół człowiekiem i bykiem. kazał Dedalowi (był najlepszym rzeźbiarzem. Mit o Edypie itd. Jednym z ów młodych mężczyzn był Tezeusz. W całym królestwie z tej okazji odbywała się huczna zabawa i defilady. Rzucił na piękną żonę Minosa. młodzi ludzie zakochali się w sobie. a byk został umieszczony przez bogów na nieboskłonie w postaci gwiazdozbioru Byka . Europa urodziła Zeusowi dwóch synów: Minosa i Radamantysa . odpowiednio karząc rodzinę królewską. Zamieszkawszy na Krecie. młody bohater powróci na zewnątrz po nitce. Pazyfae. takie bowiem otrzymał imię. Po tym jak Minotaur został tam umieszczony raz do roku(inna wersja mitu podaje ze raz na 9 lat) puszczano do jego pałacu siedmioro chłopców i siedmioro dziewcząt z pobliskich Aten (pokonane przez Minosa miasto musiało co rok płacić Krecie daninę w wysokości siedmiorga młodych mężczyzn i kobiet) które miały być pożarte przez okrutnego syna króla. i jego pierwszej lub drugiej żony – Telefassy lub Argiope. budynek ten w rzeczywistości ma być labiryntem o niebywale trudnym systemie dróg i przejść. Otaczano ją boską czcią. . króla Krety. Syn ten bowiem był zupełnie inny niż jakikolwiek człowiek chodzący w tamtych czasach po świecie. Ariadnę. a 9 miesięcy po tej nowinie narodziło się dziecię płci męskiej.

Wtedy postanowił wybrać się do podziemi. Dostał jeszcze hełm. często go zapraszał do siebie i bawił opowiadaniami o znakomitych przewagach bohaterów. które sobie wzajemnie pożyczały. a oddał nie prędzej. Kiedy Eurydyka uciekała. Był młody i piękny. Jej mąż Orfeusz szukał jej i wołał. że zamierza starać się o rękę Hipodamii. Kiedy więc przyszła kolej na niego. który go czynił niewidzialnym. że przewiózł go za darmo na drugi koniec Styksu. nimfa drzewna. Pewnego zaś dnia w kole przyjaciół i znajomych . Jednak jej uroda sprawiała. że Perseusz śmierć prędzej znajdzie . rozpalając w młodzieńcu pragnienie sławy. Perseusz wykradł im to oko i ten ząb. Charon tak się zasłuchał. niźli dostanie głowę Meduzy. ale obawiał się Perseusz. Jego żoną była piękna Eurydyka. aby mógł latać w powietrzu. gdy ż wyrocznia mu przepowiedziała. ale odpowiadało mu tylko echo. jak to bywa w takich razach. Aristajos jednak nie wiedział. w mniemaniu. które mu złoża w dniu ślubu. a swoje skargi przeobraził w pieśń.. w obawie o swoje życie. Gdy zaczął na niej grać. Król więc rozmyślał jakby się go pozbyć. i buciki skrzydlate. Hermes zatrzymał Eurydykę w podziemiu. . zwanych starkami (Graje). Chciał się z nią ożenić. gdzie znajdował się i Perseusz. aby miał czym uciąć głowę Meduzie. poradziła mu. po czym zmarła. że jest ona żoną Orfeusza. gdzie mieszka owa Meduza. wymieniać zaczęli podarki. nie zakochał się w Dane. Ojnomaosa.MIT O ORFEUSZU I EURYDYCE Orfeusz był królem Tracji. wstał i obiecał Polidektesowi głowę Meduzy jako ślubny prezent. córki króla Elidy. Perseusz wybierając się w drogę wiedział nawet. zamknął ich oboje w skrzyni. ukąsiła ją żmija. Jednak chęć ujrzenia ukochanej była silniejsza od niego i wtedy stracił ją na zawsze. Żyły one w jaskini.. Tego tylko czekał Polidektes. Jeden tylko Perseusz siedział cicho. Były siwe od urodzenia i miały tylko jedno oko i jeden ząb. hamadriada. Biedną matkę zaopiekowali się bogowie. nagle oświadczył.. Polidektes.. Kiedy Orfeusz stanął przed władcą dalej grał. Wziął ze sobą tylko czarodziejską lutnię. gdyby król wyspy. że ten kto ją ujrzał musiał ją pokochać. Miał on talent do grania na lutni.Nie wolno mu było tylko patrzeć na żonę. który miał śliczną córkę Danae. Orfeusz zaś wrócił sam do Tracji. Oczywiście zgodził się chętnie. Udawał tymczasem miłość i przywiązanie. że zginie z ręki własnego wnuka. do której nigdy nie docierał promień słońca. którą rzucił do morza. Atena. Na ostatku Hermes przyniósł mu ostry sierp. Zaczął ją gonić. Perseusza. Wszystkie były okropne : włosy z wężów uwite. Hades oddał Orfeuszowi Eurydykę. Kiedy więc Danae powiła syna. Ale nie był szczęśliwy. aż wskazały mu dokładnie miejsce. Skrzynia dopłynęła do wyspy Serifos. Natychmiast wszyscy. Perseusz wyrósł na silnego i pięknego młodzieńca i wszystko byłoby dobrze. gdzie siedziały Gorgony. gdzie Danae znalazła wraz dzieckiem przytułek. opiekunka bohatera. Na brzegu oceanu znalazł Gorgony śpiące. jednej z trzech strasznych Gorgon.. Pewnej nocy trafił na dziki. które rozszarpały jego ciało. który sprzeciwiał się temu małżeństwu. bo był biedny i nie miał nic do zaofiarowania. I tak właśnie stało się z Aristajosem. Był on synem Apollina i nimfy Kyreny. Zobaczył on raz Eurydykę w dolinie Tempe. MIT O PERSEUSZU I ANDROMEDZIE Po Danaosie panował a Argos król Akrizjos. aby wpierw poszedł do trzech sióstr.

Mężczyzna podziwiał własne odbicie i umacniał w sobie miłość do siebie samego. Jednak on nie był zainteresowany ich uczuciami. w którym został pochowany wyrósł kwiat. a ten zalał Etiopię wodą i wysłał smoka. Perseusz żył jeszcze długo z Andromedą. że jest piękniejsza od nereid. Pegaz. którą miał na głowie. zobaczył swoje odbicie w wodzie. zaczął ją prześladować i na koniec zamknął w ciemnej piwnicy o chlebie i wodzie. MIT O NARCYZIE Narcyz był niezwykle przystojnym młodym mężczyzną. odprawiano a Argos igrzyska. a umierając oddał głowę Meduzy bogini Atenie. Ale Perseusz zbił go. w której odbijała się postać Meduzy. który uczynił dzikie spustoszenia. do matki. ręce z brązu. a skrzydła ze złota. Zachwyt nad własną urodą przerodził się w uczucie. . zaczem opowiedziała całe swoje nieszczęście. który od tego czasu nazywany jest Narcyzem. uciął jej głowę. odwiązał Andromedę i zaprowadził do pałacu. Gdy Perseusz przelatywał nad Etiopią. Niezwykła miłość Narcyza była uczuciem niespełnionym. Kasjopeja. a ona najpierw zawstydziła się bardzo. kazano królewnę oddać smokowi na pożarcie. Andromeda i Danae wsiedli na okręt i odpłynęli do Argos. że jest aż tak piękny. Lecz najmłodsza. Perseusz przepadał za popisami gimnastycznymi . dla którego uwielbiały go nimfy. obracał się w kamień. W tej chwili niegodziwy król wraz z całym dworem skamieniał : wyglądali jak marmurowe posągi ustawione dla ozdoby sali. gdzie uszczęśliwiony ojciec oddał mu ją za żonę. nie mogąc od Danes zgody na małżeństwo. Aby kraj uwolnić od zagłady. Jego uroda stała się powodem. schował do torby i odleciał. Nazywa się Andromeda i jest córką króla tego kraju. Po weselu wrócił na wyspę Serifos. Akrizjosa. Tak spełniła się przepowiednia. Ledwo skończyła opowiadanie gdy morze straszliwie się zakotłowało i z fal wynurzył się smok z sykiem piekielnym. nigdzie nie mogły go dojrzeć. Matka jej. Gdy pochylił się nad strumieniem by napić się wody. Jego wygląd go zadziwił. Pewnego dnia Narcyz odczuł pragnienie. zaraz więc rozebrał się i stanął do zawodów. Meduza. Zdarzyło się właśnie iż kiedy przybyli. Polidektes. Nie było już co robić na tej wyspie przeklętej. nie zwracał na nie uwagi. Wszyscy troje : Perseusz. zobaczył nad brzegiem morza nagą dziewczynę. Chociaż często przebywał w pobliżu tych niezwykłych stworzeń. była najstraszniejsza. Podszedł więc do niej. Perseusz stanął tyłem do śpiących i patrząc w miedzianą tarczę.kły jak u dzikiej świni. Gorgony obudziły się i zaczęły ścigać Perseusza. Boginki morskie poskarżyły się Posejdonowi. Było z nią źle bardzo. Narcyz nie wiedział. to na nich głównie spędzał czas. która leżała przykuta do skały i głośno płakała. Z rozciętej szyi Meduzy wyskoczył koń skrzydlaty. Jego pasją były łowy. lecz z powodu owej czapki-niewidki. kto na nią spojrzał. chlubiła się. która ją umieściła w środku swej tarczy na postrach wrogom. aby odszukać starego dziadka. Ale podczas rzucania dyskiem krążek wymknął mu się z ręki i trafił Akrizjosa. Dowiedziawszy się o tym Perseusz wszedł do zamku Polidektesa i stanąwszy u progu wyjął z torby głowę Meduzy. W miejscu. Namiętność do własnej osoby stała się przyczyną śmierci młodzieńca.

rolnictwo odpowiadała bogini Demeter. Z ptasich piór sklejonych woskiem sporządził skrzydła dla siebie i swego syna Ikara.a na jej rozkaz ziemia stała się jałowa i przestała rodzić. został tam nadwornym budowniczym.został przykuty do skały. Przed odlotem ojciec przestrzegł młodego chłopaka. pół-byka i pół-człowieka. więc kompromis. Rzemieślnik wymyślił sposób ucieczki. MIT O PROMETEUSZU Prometeusz był jednym z bóstw pomniejszych. aby leciał równo między niebem a ziemią. tęsknił za swoją ojczyzną – Atenami. . że w swe posągi Dedal potrafi tchnąć życie – tak były doskonałe. Ale wiosną Kora powraca. Gdy Hades porwał do podziemi jej ukochaną córkę. Król Minos zlecił Dedalowi wykonanie labiryntu dla Minotaura – potwornego królewskiego syna. Wykonywał nie tylko statuy. W walce jednak Minos poległ. kruchy i bezradny wobec świata . a że człowiek był słaby. płody ziemi.MIT O DEMETER I KORZE Za zboża. Po kilku latach król Minos zaatakował Sycylię. synów Ziemi i Nieba. Dedal zatrzymał się na Sycylii.kiełkują nasiona i rodzi się życie.nie mogli jednak całkiem oddać Kory matce. Wówczas Zeus i Hades musieli ustąpić . upominając się o Dedala. był też architektem. ale wynalazł świder. z przywiązania do przyjaciela. zapomniał o radach ojca. wleciał zbyt wysoko i spadł do morza. a wraz z nią . gdy jego skrzydła się rozpadły. a morze – Ikaryjskim. Spotkała go za to okrutna kara . Jednak Ikar.Prometeusz wykradł bogom ogień. wyspę nazwał Ikarią. by mogli się ogrzać i bronić się przed niebezpieczeństwami natury. a na trzy schodzi do męża. ponieważ zjadła w podziemiach ziarenka granatu . bogini wpadła w rozpacz i w poszukiwaniu Kory opuściła Olimp . do podziemi . Kora dziewięć miesięcy spędza na ziemi z matką. Ulepił on figurę ludzką z gliny i łez. grundwagę. Król jednak. Dedal nie pochodził z Krety. albo pióra nasiąkną wodą. wspaniałością przygody. Zawarto. tam zaś głodny sęp wyjadał mu wątrobę. zabronił Dedalowi opuszczać wyspę. zachwycony lotem. MIT O DEDALU I IKARZE Dedal (Dajdalos) był rzemieślnikiem artystą na dworze króla Krety. bo inaczej albo wosk się stopi. Minosa. Mówiono. Zrozpaczony ojciec znalazł zwłoki syna. a Dedal żył jeszcze długo w poważaniu wszystkich mieszkańców.wtedy życie na ziemi zamiera i panuje zima. podarował go ludziom.pożywienie zmarłych. i z obawy przed jego wiedzą o tajemnicach państwowych.