You are on page 1of 9

http://popaganda.

gr/chronis-aidonidis/

Χρόνης Αηδονίδης: «Ελπίζω να υπήρξα χρήσιμος». Ο Θρακιώτης θεματοφύλακας της
ελληνικής μουσικής παράδοσης αφηγείται την πλούσια ζωή του στην Ιωάννα
Κλεφτόγιαννη (03-01-2016).
Με ζεστή αγκαλιά, έτοιμη να υποδεχτεί όλα τα γιορτινά επουράνια αγγελάκια,
μοιάζει το φιλόξενο σπίτι του Χρόνη Αηδονίδη, μια όμορφη μονοκατοικία στα
Βριλήσσια, στολισμένη ασφυκτικά σε κάθε σπιθαμή με χριστουγεννιάτικα στολίδια,
σουβενίρ απ’ τα ταξίδια του σπουδαίου θεματοφύλακα του δημοτικού τραγουδιού
στην υφήλιο, κουκλίτσες και ζωγραφικές της συζύγου του, που είναι ο φύλακας
άγγελός του και, σε όλη τη διάρκεια της κουβέντας μας, διαρκώς παρούσα («Εμένα
έπρεπε να μου πάρετε συνέντευξη», λέει κάποια στιγμή).
Ο οικοδεσπότης, κομψός και διαυγής, αφού έπιασε με ευδιαθεσία το νήμα από τα
παιδικά του χρόνια έως την Ελλάδα της προσφυγικής κρίσης – όταν δεν τον κοίταζα
στα μάτια, ρωτούσε «με παρακολουθείτε;», και συνέχιζε-, αποσύρθηκε για να
φορέσει τη γραβάτα του ώστε να πάρει το δρόμο για το καφενείο της πλατείας.
«Δεν βλέπετε τίποτα εδώ», μου λέει η κυρία Αηδονίδη, όσο χαζεύω ενθύμια από τη
Βαυαρία υπό τις φωτεινές αχτίδες της τηλεόρασης που παίζει αδιάλειπτα αθόρυβη.
«Τα περισσότερα βρίσκονται στο Αρχείο Χρόνη Αηδονίδη πια, στη Μητρόπολη
Αλεξανδρούπολης». «Γιατί τον παντρευτήκατε;» «Για αυτό που είδα. Για τον
χαρακτήρα του και μια ακεραιότητα. Και δόξα σοι ο Θεός, ζήσαμε καλά.»

O Χρόνης Αηδονίδης με τη σύζυγο του στο σπίτι τους.
1

Τα θρακιώτικα ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα δημοτικά. Γι’ αυτό το λόγο πάντα στα σημερινά τραγούδια τα θέματα είναι ερωτικά και επί το πλείστον κοινωνικά. και το ’κανε τραγούδι. και μου είπε «θέλω να μου πεις ένα τραγούδι. έχω ακούσει δεν υπάρχει αλλού αυτό. Τα νέα μαθαίνονται άμεσα με τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις.http://popaganda. Επομένως. έχω διαβάσει. που εκτιμώ την δουλειά τους. Αλλά με κάποιους όρους. την πάλαι ποτέ μεγάλη Θράκη. με παρέσυραν να ασχοληθώ και με κάποια σύγχρονα τραγούδια. Μα και γεωγραφικά να το πάρεις. το ελαφρύ λαϊκό. Ό. είναι δικαιολογημένο να έχουμε τρεις μουσικές. που έχουμε εμείς. της δυτικής Θράκης. που την έχει η Τουρκία. δεν υπάρχουν σε άλλο διαμέρισμα της Ελλάδος τρεις διαφορετικές μουσικές. η μουσική της Βόρειας Θράκης έχει ένα χρώμα βαλκανικό. Φερ’ ειπείν. το λαϊκό. Με τα θρακιώτικα ασχολήθηκα περισσότερο. Έτσι δεν είναι. ένας πολύ σημαντικός συνθέτης που ήταν βοηθός του Χατζιδάκι. αλλά και για πολέμους τοπικούς ή κοινωνικά γεγονότα. το δημοτικό… ό. παντού. από ένα απλό γεγονός.τι υπάρχει στην Ελλάδα». Άμα ρωτήσεις καμιά γιαγιά θα σου πει ότι ο λαϊκός τραγουδιστής συγκέντρωνε τα γεγονότα της εποχής. Και για τη γέννηση και για τη βάπτιση και για το γάμο και για την εργασία και για το θάνατο και για την ξενιτιά. Εδώ χωριό με χωριό έχει διαφορετικά τραγούδια. την οποία την έχει η Βουλγαρία. Ο Κηπουργός μού είπε «φέρτο στα μέτρα σου». ούτε και στον κόσμο ολόκληρο υπάρχει. κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι.τι γινότανε μαθευότανε με το τραγούδι. Τώρα δεν υπάρχει αυτή η ανάγκη. της Νικολακοπούλου. Προοδευτικά καταπιάστηκα και με άλλα. Έχουν γραφτεί χιλιάδες τραγούδια για την Άλωση. Ε. Έχουμε μια ποικιλία τεράστια που. της ανατολικής. της ανατολικής Θράκης έχει ένα χρώμα βυζαντινό. από την ώρα που θα γεννηθεί μέχρι την ώρα που θα πεθάνει. Ως προς αυτό έχουμε μια ιδιαιτερότητα. νομίζω. για την οποία έλεγε ο Στράβων ότι είναι κατά τι μικρότερη από την Ινδία. γιατί εγώ θα κάνω ένα δίσκο και θα βάλω 25 τραγουδιστάς για να περιλάβω όλη την γκάμα του ελληνικού τραγουδιού. Τα σημερινά τραγούδια δεν έχουν την ψυχή των δημοτικών μας τραγουδιών. της βόρειας Θράκης. Κι έτσι είπα κι εγώ ένα τραγούδι με στίχους σύγχρονους. αλλά η μουσική είχε και παραδοσιακά στοιχεία. από το λυρικό. το τραγούδι των τριών περιοχών καλύπτει το τριπλάσιο της Ελλάδος. και της μικρότερης. Υπάρχουν τρεις διαφορετικές μελωδίες. ένα ερωτικό μέχρι ένα ιστορικό ή κοινωνικό. Το δημοτικό αφορά όμως όλα τα βιώματα του ανθρώπου. Όχι μόνο στη Θράκη. σχεδόν τα μισά Βαλκάνια ήταν η Θράκη. πανελλήνια τραγούδια. ήταν η εφημερίδα. Ήρθε πριν 4-5 χρόνια ο Νίκος Κηπουργός. Απ’ ότι έχω δει. το έντεχνο. η Άλωση της Πόλης. Κι αφού ζούσαμε μαζί στο ίδιο 2 . Στην Θράκη. Το δημοτικό τραγούδι εκείνης της εποχής είχε βεβαίως άλλο στόχο. υπάρχει τραγούδι. Και στο τέλος της καριέρας και της ζωή μου.gr/chronis-aidonidis/ Η μεγαλύτερη προσφορά μου ήταν τα θρακιώτικα τραγούδια. ήταν το περιοδικό. το βαρύ λαϊκό. Το δημοτικό ήτανε το μέσον ενημέρωσης. ήταν το ραδιόφωνο. και της δυτικής Θράκης είναι ένα κράμα των δυο. Από αυτές. το Δημοτικό τραγούδι είχε επηρεάσει πολύ και το υπόλοιπο της Ελλάδος και τα υπόλοιπα γειτονικά μέρη στο μέλος και στους ρυθμούς.

3 . τη φτώχεια. Ανατολοθρακιώτες και με τους Βορειοθρακιώτες Εξήντα πέντε χρόνια ασχολούμαι με τη μουσική. Η μάνα μου ήταν καλλίφωνη και ήξερε πάρα πολλά τραγούδια. επειδή δεν υπήρχαν ούτε ραδιόφωνα. Αν δεν την ερωτευτείς την τέχνη δεν μπορείς να την αποδώσεις. είχα ένα τετράδιο και κατέβαινα στο Διδυμότειχο. ούτε κασέτες. που κλάδευαν τραγούδια. Συνήθως από γυναίκες. Οι άνθρωποι όσο μπορούσαν τραγουδούσαν και οι υπόλοιποι άκουγαν διότι είχε την ανάγκη ο άνθρωπος.http://popaganda. Όταν πήγαινα σε κανένα πανηγύρι άκουγα τα τραγούδια κι από άλλα χωριά. ούτε δίσκοι. Άμα δεν έχεις αυτό το ξεχωριστό. οι Αρμενιώτες κ. πολύ σπάνια άκουγες να τραγουδά άνδρας. Τότε δεν υπήρχαν και τα ραδιόφωνα. δεν γίνεται τίποτα. τα χωριά τα γειτονικά γύρω από το Διδυμότειχο. Έκανα μια συλλογή χωρίς να μου το υποδείξει κανένας. η θεία πρόνοια. Αυτό ήταν το ρεπερτόριό μου. τις στερήσεις.κ. Και ούτε κι εγώ φαντάστηκα ότι θα ασχοληθώ ποτέ έτσι συστηματικά με το παραδοσιακό τραγούδι. παρ’ όλες τις δυσκολίες.ο.gr/chronis-aidonidis/ χωριό και με τους αλληλοεπηρεαστήκαμε. οι Βρυσιώτες. Και φαίνεται είχα και το ταλέντο το απαραίτητο της φωνής αλλά και την αγάπη. πήγαινα στα καφενεία που μαζεύονταν για το παζάρι από τα διάφορα χωριά. γιατί δεν φτάνει μόνο το ταλέντο. Ήξερε απ’ έξω και ανακατωτά τα τραγούδια του χωριού της αλλά και του χωριού που γεννήθηκα και ζούσαμε. το ταλέντο που λέμε και το μεράκι. Ο πατέρας μου ήτανε ιερέας. οι Ελληνοχωρίτες. Όταν άρχισα να μεγαλώνω και πήγα στο Γυμνάσιο. Τραγουδούσε η μάνα μου. που έσπερναν. Έτσι τα έφερε η τύχη. να ακούει και μουσική. Κι άκουγες στα χωράφια εκεί που έσκαβαν. Στην αρχή ασχολήθηκα με τα τραγούδια του χωριού μου. και άκουγα μουσικούς και σημείωνα..

Έλεγε ο πατέρας μου «μα πώς να το δείρω που είναι και έξυπνο. και ερχόμενος στην Αθήνα τελειοποιήθηκα στο Ελληνικό Ωδείο. γιατί ειδικά το παραδοσιακό τραγούδι της ανατολικής Θράκης έχει πολλές ομοιότητες. Έκανα και δυο χρόνια ψάλτης. Του έλειπαν τραγούδια της δυτικής και της βόρειας Θράκης. λόγω γειτνιάσεως με την Πόλη. δεν είσαι απλός γραφιάς. Αλλά ξύλο δεν έφαγα ποτέ. ίσως μικρότερος. μια κάρτα με τη διεύθυνσή μου για την γιορτή του. Και ήρθε και με βρήκε ο Παπαχριστοδούλου. Όλη μου τη ζωή από μωρό παιδί είχα στο στόμα το τραγούδι. Και χωρίς να το καταλάβω από νηπιακή ηλικία κιόλας έφτιαξα ένα κράμα με αυτά τα δυο μουσικά είδη -η Θράκη. Κι εγώ τον πρώτο μου δίσκο που έγραψα έτσι τον ονόμασα «θρακιώτικο τραγούδι βυζαντινό τροπάρι». Πέρα από τη μουσική δεν αγάπησα κάτι άλλο. είχε στα τραγούδια της έντονο βυζαντινό χρώμα. Εμείς στο Διδυμότειχο έχουμε πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και έτσι ήξερα τραγούδια της περιοχής αρκετά. Μου αρέσει πολύ η καθαριότητα και η τάξη και η λογιστική είναι μια δουλειά ευταξίας. Είτε έψαλλα είτε τραγουδούσα. με τον οποίο επικοινώνησε ο Παπαχριστοδούλου. Και η λογιστική τέχνη είναι. ήμουνα πολύ ζωηρός. Έτσι ξεκίνησε η ιστορία. είχα στείλει στον καθηγητή μου. Συστηματικά με το δημοτικό τραγούδι ασχολήθηκα όταν κατέβηκα στην Αθήνα. ο λαογράφος και γυμνασιάρχης. Γιατί ήμουνα καταφερτζής. 4-5. πολύ μικρός ήμουνα. 4 . Δεν είχα μεράκι ούτε για το ποδόσφαιρο ούτε για το κυνήγι ούτε για το ψάρεμα.http://popaganda. με διευθυντή τον Θεόδωρο Χατζηθεοδώρου. με καταγωγή απ΄ τις Σαράντα Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης. και την ώρα που έλεγε το Ευαγγέλιο στάθηκα μπροστά του και του είπα «να σου κάνω το μικρό σταυρό. Από τότε στο τραγούδι με βοήθησε πολύ η βυζαντινή μουσική. Έμαθε λοιπόν από τους καθηγητάς μου ότι υπήρχε ένα παιδί στο Γυμνάσιο που λέει στις εθνικές εορτές κάποια τραγούδια αλλά τώρα είναι στην Αθήνα.» (κάνει την αναπαράσταση σταυρώνοντας το πρόσωπο μόνο) και ο πατέρας μου φώναξε «πάρτε τον. δούλευα στο λογιστήριο γιατί είχα βγάλει και μια σχολή λογιστών. Από τον πατέρα μου πήρα τα πρώτα μαθήματα βυζαντινής μουσικής. θεία πρόνοια. Τύχη. Ο Πολύδωρος ο Παπαχριστοδούλου. Με είχανε ας πούμε για τον κλόουν της οικογένειας. πάρτε τον από εδώ».». τους «Θρακικούς Αντίλαλους».gr/chronis-aidonidis/ Από αυτόν πάλι άκουγα όλη τη μέρα ψαλμωδίες. είχε μια εκπομπή. Μετά πήγα στον πρωτοψάλτη της Μητροπόλεως τον Μιχάλη Κεφαλοκόπτη. Στα μέρη μου έχουμε τραγούδια και της Δυτικής και της Βόρειας αλλά και της Ανατολικής Θράκης. Έκανα αταξίες. Πήγα μια μέρα στη λειτουργία του. Εκείνη την εποχή εγώ ήμουνα στο Σισμανόγλειο το Νοσοκομείο. Κι έκανα και καλαμπούρι πολύ. Αγαπούσα και τη δουλειά μου στο λογιστήριο αρκετά. προχώρησα αρκετά. Πείραζα τα άλλα παιδιά. Ως παιδί ήμουνα τζαναμπέτης. Έλεγε επιγραμματικά ο Παπαχριστοδούλου «θρακιώτικο τραγούδι βυζαντινό τροπάρι».

άλλος σε κρυψώνες. ειδικά στη δική μας περιοχή. Πολλά σχολεία από το ‘41μέχρι το ‘48 μείνανε χωρίς δασκάλους. να αναλάβουν δάσκαλοι. Είχανε οι άλλοι. κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Αισθάνομαι Θρακιώτης. Επειδή υπηρετήσαμε σε τόσο δύσκολες εποχές –τη μέρα στο σχολείο. Ρίχνανε μπόμπες. στον Έβρο.gr/chronis-aidonidis/ Έχω δουλέψει και ως δάσκαλος. Οι αγριότητες του Εμφυλίου. «είμαι ανατολίτης». Εγώ με ένα συμμαθητή μου πήγαμε για δυο σχολικές περιόδους στα Πετρωτά. Σκέφτηκα μάλιστα να ακολουθήσω την Παιδαγωγική.http://popaganda. αλλά. Στο χωριό μου το βράδυ άδειαζαν τα σπίτια. Αδειάσαν τα χωριά. βεβαίως. μόλις τέλειωσα το Γυμνάσιο. γιατί εκεί γεννήθηκα. ήταν περιορισμένα τα καθήκοντά μας. άλλος κοιμόταν κάτω απ΄ τα ξύλα. το βράδυ στο πολυβολείο. Δεν μπορώ να πω «είμαι Βαλκάνιος». Προβλήματα υπήρχαν όμως πάντα. γιατί γεννήθηκα σε ένα χωριό που υπήρχε αυτή η μείξη των Ανατολικοθρακιωτών με τους Δυτικοθρακιώτες και του Βορειοθρακιώτες. Δεν ήμουνα ούτε τουρκοπρόσφυγας. έλεγε σε κάποιους αποφοίτους. Κανένας δεν κοιμόταν σπίτι του και σιγά-σιγά κατεβήκαν όλοι στο Διδυμότειχο.το θεωρούσαν ηρωϊσμό. Μην νομίζετε ότι ήταν και τα όπλα τότε πολλά. ήταν πολύ μεγάλες. «είμαι δυτικός». Θρακιώτης αυτής της περιοχής. Όπλο εγώ δεν έπιασα. Κι ο νομάρχης του Διδυμοτείχου. όλμους τα παλικάρια από τη Βουλγαρία και υπήρχαν θύματα. οι δήμοι 5 . Ήμασταν σταλμένοι απ΄ τη Νομαρχία. Στα σχολεία τα ακριτικά δεν είχαν δασκάλους είτε γιατί πηγαίναν στρατιώτες είτε γιατί πηγαίναν αντάρτες είτε γιατί φοβόντουσαν. το ’48. Το επάγγελμα του δασκάλου μου άρεσε πραγματικά και τα παιδιά με αγάπησαν πολύ. Τι αισθάνομαι. Στον Εμφύλιο. που έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών και ήρθε κόσμος και από την Τουρκία και από την Βουλγαρία. ούτε βουλγαροπρόσφυγας. Ήμουνα ντόπιος εγώ. Μέχρι το ’22.

παρόλο που τότε έτσι γίνονταν οι γάμοι. Όταν άρχισα να καταλαβαίνω. Ευτυχώς. ευτυχώς δεν έμπλεξα με προξενιά. «Να πας. Είμαι 56 χρόνια παντρεμένος.http://popaganda. Έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο εκτός από την Κίνα και από την Ιαπωνία. αλλά στο τέλος η υπόθεση χάλασε. δεν υπήρχε τίποτα. Γνωριστήκαμε στο Σισμανόγλειο. είτε Θρακιώτες. Καμιά φορά πήγαινα και δυο φορές το χρόνο. Οι πιο πολλοί ήταν αγράμματοι. Από τους τόπους που επισκέφτηκα το Παρίσι μού άρεσε πολύ. με ζάλισες πάλι!» Ήμουνα τυχερός που έμεινα 39 χρόνια στο Σισμανόγλειο -πέντε λεπτά από το σπίτι μου.gr/chronis-aidonidis/ και οι αρχές γενικά δεν λειτουργούσαν όπως έπρεπε. «Πού πήγες. ούτε Τούρκοι ούτε Βούλγαροι Αλλά οι απλοί άνθρωποι. Και απαντώ: «Καλύτερα να με ρωτάς πού δεν πήγα». Πολλά ταξίδια κάναμε ειδικά στη Γερμανία γιατί έχει πολλούς μετανάστες εκεί. συζούσαν υποχρεωτικά μαζί. Και η Αμερική έχει πολλά αξιόλογα πράγματα να δεις.». Με κούρασαν όμως τα ταξίδια. μου απαντούσε. Μέχρι το ‘22-‘23 είχαμε Τούρκους. Εγώ μουρμούριζα. και η Φωτεινή μου έλεγε «ωχ. 6 . Πήγαινα στο γραφείο και Σαββατοκύριακα και απογεύματα και αργίες ετοίμαζα στις 20 του μηνός τη δουλειά που έπρεπε να είναι έτοιμη στις 30 του μηνός. Εγώ γεννήθηκα το ‘28.από το οποίο και συνταξιοδοτήθηκα. αφού είναι έτοιμη η δουλειά». Παρ’ ολίγο να πήγαινα με τους Ολυμπιακούς της Κίνας στη χώρα. δημιουργούσα με το μυαλό μου μουσικές και στο σπίτι και στο δρόμο. Και τώρα υπάρχουν Τούρκοι στην Κομοτηνή και στην Θράκη αλλά δεν ακούω να έχουνε προβλήματα. μπορώ να πάω σε ένα ταξίδι στο εξωτερικό για μια βδομάδα. Ήτανε νοσηλεύτρια η κυρά Φωτεινή κι εγώ στο λογιστήριο. Πιο μπροστά είχαμε Βούλγαρους. Στο πόστο που ήμουνα κρατούσα τους λογαριασμούς των ταμείων.». Από έρωτα παντρευτήκαμε. Έλεγα «αν πας στην Κίνα είναι σα να έχεις πάει και στην Ιαπωνία. είχα καλούς συνεργάτες. Πήγαινες Σάββατο βράδυ έκανες την εκδήλωση και τη Δευτέρα γυρνούσες πίσω. με ρωτάνε συχνά. είτε Τούρκοι είναι είτε Βούλγαροι. Κι έλεγα στο διευθυντή «είμαι έτοιμος.

από άλλες περιοχές. αγγλική. υπάρχουν μαρτυρίες. γαλλική. το δικό της χορό. Υπάρχει τόση πληθώρα! Επειδή τα ξένα ακούσματα που έρχονται γύρω-γύρω μάς κάνουν πλύση εγκεφάλου. Αλλά τι γίνεται. αρμένικη ή ελληνική. Επομένως. που κάθε κοινωνία έφτιαχνε το δικό της τραγούδι. υπάρχουν και τα μουσικά σχολεία. Στην 7 . που καλό είναι να υπάρχουν.http://popaganda. Βοηθά κι αυτό πάρα πολύ. Σήμερα υπάρχουν και φωνές πολύ ωραίες και στιχουργοί και συνθέτες. Αλλά κι οι δάσκαλοι αυτοί είναι πλέον καταγεγραμμένοι σε δίσκους. και να μην υπάρχουν δάσκαλοι. Σε σύγκριση με τις παλαιότερες εποχές σήμερα είναι σε καλύτερη μοίρα το δημοτικό τραγούδι απ΄ την νεολαία. αμερικάνικη. 80 . Παλαιότερα με τις κλειστές κοινωνίες. Καταρχήν. Τώρα τείνουν τα πράγματα να γίνουν ένα. Οι δήμοι επίσης έχουν κάνει πνευματικά κέντρα και συγκροτήματα χορευτικά. Ξένα τραγούδια δεν έχω τραγουδήσει. έχουνε εντρυφήσει συστηματικά στο παραδοσιακό τραγούδι και το παίζουν πάρα πολύ ωραία.gr/chronis-aidonidis/ Σήμερα που υπάρχουν και τα μέσα ενημέρωσης βλέπω ότι νέα παιδιά. έχουνε γίνει πάρα πολλοί σύλλογοι πολιτιστικοί. υπήρχε το τοπικό ηχόχρωμα. Αλλά βεβαίως κι αυτοί λιγοστεύουνε. 70.90 ετών. Είναι οι δάσκαλοι οι παλιοί. Το Κράτος την τελευταία 25ετία έχει ιδρύσει σε όλες τις μεγάλες πόλεις μουσικά σχολεία. Γι’ αυτό λέω το δημοτικό τραγούδι είναι καλύτερα από τις παλαιότερες εποχές. λόγω της αστυφιλίας. τα τραγούδια και τους χορούς των περιοχών τους. Εκτός από τους συλλόγους. επειδή τους αρέσουν τα μουσικά αυτά χρώματα. Σε αυτά πηγαίνουν τα παιδιά που έχουν κάποιο ταλέντο. Οι σύλλογοι αυτοί έχουν σκοπό να διασώσουν και να διαδώσουν τα ήθη τα έθιμα. τείνει το τραγούδι και η μουσική να συγχωνευτούν και να μην καταλαβαίνεις ποια είναι γερμανική. που είναι τώρα. Δάσκαλοι του δημοτικού τραγουδιού υπάρχουν. Τα ακούω μόνο.

φταίνε τα αυτιά σου. Είναι ζήτημα να δουλεύει ο ένας από τους γονείς. Επόμενο είναι. Και μου λέει 8 . να φάνε! Μην τα συζητάτε. Τα μισά και παραπάνω από αυτά που σου δίνει η τράπεζα πρέπει να τα δώσεις για ένα λογαριασμό. ειδικά στα νησιά μας. έρχεται στο Αμβούργο ένας με μια κονκάρδα του ΠΑΣΟΚ. να ντυθούν. άκουγα μουσική. για να πω «αυτοί είναι τα παλιά μυαλά κι ετούτοι βλέπουνε τα πράγματα με άλλο τρόπο». Την κρίση κι εγώ την αισθάνομαι. Όταν κάποια τραγούδια που έχουν καλή μελωδία. Η γυναίκα μου ευτυχώς που είναι καλά. Είμαι συμφιλιωμένος με την ηλικία μου και συμβιβασμένος με όλα. Με τα πολιτικά δεν ανακατεύομαι. δεν έχουμε πολλά οικογενειακά βάρη γιατί δεν έχουμε παιδιά. Άνεργοι δεν θα είναι κι οι άνθρωποι αυτοί. Αλλά τι να κάνουμε. Πώς θα πληρωθούν οι υπόλοιποι και τι θα φας. Έτσι περνά πια η ημέρα. η οποία δεν με αφήνει. ύστερα το βράδυ θα δω λίγη τηλεόραση.http://popaganda. μετά θα έρθω θα φάω. Γιατί κάποιον να ευχαριστήσεις και κάποιον θα δυσαρεστήσεις. Και κλασικό τραγούδι και όπερα και ξένα παραδοσιακά αλλά και ξένα κλασικά. και με τα επακόλουθα. Ποτέ δεν ανακατεύτηκα. 15-20 μέρες περιοδεία στη Γερμανία. Η Ελλάδα πώς να τους συντηρήσει. καλό στίχο. Είναι πολύ άσχημη η κατάσταση. Όταν έχουμε εμείς ένα εκατομμύριο ανέργους πώς να δεχτούμε άλλους τόσους πρόσφυγες. Δεν βλέπω καμία αλλαγή. Δεν φαίνονται. Με στενοχωρεί πολύ που βλέπω ότι δεν άλλαξε τίποτα από τα παλιά. Κοινωνική ζωή δεν έχω. θα ξαπλώσω το απόγευμα. κρατάει ακόμα. Έχω κουραστεί πάρα πολύ. πάλι ασυνεννοησία επικρατεί. Μόνο στο σπίτι μου περνάω καλά. αλλά τα νιώθω. έγραφα διάφορα λαογραφικά. Δεν πίστεψα ποτέ σε καμία ιδεολογία.» Στο Θείο πιστεύω. ευτυχώς ή δυστυχώς.gr/chronis-aidonidis/ καθημερινότητά μου ακούω τα πάντα. έγραφα μουσική. Οι νεότεροι έπρεπε να αλλάξουν κάπως τον τρόπο διακυβέρνησης. Παλιά καθόμουν με τις ώρες σπίτι. καλή ερμηνεία από ένα ταλέντο εσένα δεν σου αρέσουν δεν φταίει το τραγούδι. τα πολιτικά πνεύματα ήταν οξυμένα και υπήρχε ακόμα φανατισμός. με την οικονομική κρίση. Το παραδοσιακό τραγούδι με το οποίο ασχολούμαι δεν έχει ούτε κόμμα ούτε χρώμα. Πολλοί λένε ότι δεν μου αρέσουν τα κλασικά ή τα βαριά λαϊκά ή εκείνα ή τα άλλα. Εμείς. Τα παιδιά πρέπει να σπουδάσουν. και αυτή τα κρατά όλα και τα κοινωνικά και τις υποχρεώσεις τις υπόλοιπες κι εμένα εξυπηρετεί και κουράζεται. Και ειδικά από πέρσι έχω μια ζαλάδα μόνιμη. Αλλά το πρωί θα βγω να πάω να πιω ένα καφέ στην πλατεία μας. Πάλι τρώγονται μεταξύ τους. Βλέπω τι γίνεται με τους πρόσφυγες που κατά χιλιάδες συρρέουν κάθε μέρα. «Tα νιώθω τα χρόνια μου εγώ. με τις κλειστές τράπεζες και τα capital controls. αλλά έχω κουραστεί. Αλλά για βάλτε μια οικογένεια που έχει τέσσερα παιδιά. Όταν μας στείλανε με τη Γλυκερία επί Μελίνας Μερκούρη υπουργού Πολιτισμού. Και βλέπουμε να είναι όπως ήταν πριν από 50 χρόνια η πολιτική. Εδώ δεν μπορούμε να συντηρηθούμε εμείς.

Είμαι συμφιλιωμένος με την ηλικία μου και συμβιβασμένος με όλα. και μετά πάλι μετά επί της γης θα είμαστε! Δεν τον φοβάμαι τον θάνατο. Δεν είναι και στο χέρι μας. καλά του έκανες του κερατά». «Εμείς τραγούδια ήρθαμε να πούμε εδώ. πρέπει να συμβιβαστούμε με τους κανόνες της φύσης. Και το απαντώ «Και σε εσάς συγχαρητήρια.gr/chronis-aidonidis/ «Αηδονίδη. και με τα επακόλουθα. Εγώ έκανα ό. 9 . Επόμενο είναι. λέει «δεν είναι δικός μας αυτός». του απάντησα. με τα τεχνικά μέσα που υπάρχουν. Αναλόγως του πόσο χρήσιμα ήτανε όσα έκανες για τον κόσμο. πραγματικά. Oσο διαιωνίζεται η δουλειά σου τόσο θα διαιωνίζεται και η υστεροφημία σου. Ο κόκκινος δεν ήρθε ποτέ.» Αυτός απογοητεύτηκε. αλλά τα νιώθω. τρώγεστε. Είστε σε ένα ξένο τόπο κι αντί να είστε μονιασμένοι. Tα νιώθω τα χρόνια μου εγώ. με την μπλε κονκάρδα της Νέας Δημοκρατίας.». έχει και μπλε.http://popaganda. Μου λέει «Μπράβο. Γέλασα. Εγώ θα σας πω δημοτικά που δεν έχουν κανένα χρώμα. έχει και κόκκινο φουστάνι». Η υστεροφημία είναι επακόλουθο του τι έχεις κάνει. να πεις στη Γλυκερία να βγει πρώτα με πράσινο φουστάνι». «Έχει και πράσινο. Δεν φαίνονται. Απογοητεύτηκε κι αυτός. Έρχεται μετά ο άλλος. Όλα έχουνε ημερομηνία λήξεως. είναι για όλους του Έλληνες. Όσο θέλει ο παππούλης να είμαστε επί της γης. Αν αυτό έχει κάποια αξία θα το εκτιμήσει ο κόσμος και θα το διατηρήσει. Αηδονίδη. ε.τι έκανα.